zkb0102_至尊上師宗喀巴大師稀有傳記信仰津樑.g2.0f

宗喀巴大師教言集JTs2རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ། 1-2-1a ༄༅། །རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ། ༄། །གཞོན་ནུ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་དང་པོ། ༄༅། །རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 1-2-1b ༄༅། །རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་སྐྱེས་པ་རབས་ཀྱི་ཚོགས་ཉུང་ཟད་ཅིག་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ། དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེའི་ཞབས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཚོགས་གཉིས་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་ཤར་རིའི་རྩེར། །རྒྱལ་སྲས་དཔའ་བོ་སྨྲ་བའི་ཟླ་བ་འཛེགས། །ཐུབ་བསྟན་ཀུ་མུད་བཞད་པའི་དཔལ་ཡོན་ཅན། །རྗེ་བཙུན་བླ་མ་སྙིང་གི་མུན་སེལ་རྒྱལ། ། 1-2-2a བློ་བཟང་དབྱངས་ཅན་ངག་གི་དཔལ་མངའ་བ། །གྲགས་པའི་རྫ་རྔ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཛེས་མས་བརྡུང་། །དཔལ་ལྡན་མཁས་པ་ཀུན་གྱི་མགོས་གཏུགས་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་ལ་བདག་ཀྱང་ཕྱག་བགྱིད་དོ། །མི་དམན་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་གིས་ལེགས་བསྡམས་ཤིང་། །རྣམ་དཔྱོད་ཆེས་ཕྲ་ཐུབ་པའི་གཞུང་ལུགས་ཀུན། །ཞིབ་མོར་འབྱེད་ལ་ཟླ་དང་བྲལ་གྱུར་པས། །གཅིག་ཏུ་སྒྲུབ་ལ་དགྱེས་པ་འདི་རྨད་དོ། །མགོན་པོ་དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་ཆེ། །འབྱམ་ཀླས་གྱུར་པའི་གཏིང་མཐའ་ཇི་ཙམ་ཞེས། །མཐུ་ཆེན་རྣམས་ཀྱང་ཁྱོགས་ལ་འཕྱང་འགྱུར་ན། །བདག་ལྟས་ཅུང་ཟད་དཔོག་པའང་ག་ལ་ནུས། །འོན་ཀྱང་འདི་ན་ཤུགས་དྲག་དད་པའི་མེས། །སྙིང་གི་ཆུ་ 1-2-2b གཏེར་ཁོལ་བ་འཛིན་བྱེད་པ། །འདི་དག་གདུང་སེལ་སྤོབས་པའི་རྔ་ཡབ་རྩེས། །ཆུ་ཐིགས་ཙམ་ཞིག་བླངས་ཏེ་གར་བགྱིའོ། །འདི་ཉིད་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་གཞན་དུ་ཡང་། །འདི་ལྟའི་མགོན་གྱིས་ནམ་ཡང་མི་གཏོང་ཞིང་། །དེ་ཡི་ལེགས་བཤད་བདུད་རྩིས་འཚོ་གྱུར་ཞེས། །རང་དོན་ལ་གུས་རེ་བའི་ཞགས་པ་ཡིས། །བདག་གི་སྙིང་ནི་ཡང་དག་དྲངས་གྱུར་ཅིང་། །ཤེས་ལྡན་དད་པ་རབ་དཀར་ངང་མོའི་ཚོགས། །དཔག་ཡས་ཡོན་ཏན་འོ་མའི་ཆུ་གཏེར་ལ། །རབ་དགའ་རྒྱས་པའི་སླད་དུ་འདིར་འབད་དོ། །སྶོ་ཀ་ཆར་སྤྲིན་རྒྱས་པའི་སྒྲ་དབྱངས་ཅན། །དཔྱིད་ཀྱི་དཔལ་མོ་མེ་ཏོག་དོ་ཤལ་དགོད། །རྨ་བྱ་གཞོན་ནུ་རོལ་པའི་རྩེད་འཇོ་སྟོན། །འདི་དག་འཇིག་རྟེན་ཡ་མཚན་ཅི་ཡང་བྱེད། །མཁས་རྣམས་ཡིད་ཀྱི་བརྟན་པ་ཉམས་བྱེད་པ། །དམ་པའི་སྤྱོད་པ་རྨད་བྱུང་བརྗོད་པའི་གཏམ། །སྐལ་བཟང་རྣ་བའི་བཅུད་ལེན་བསྒྲགས་པས་ཀྱང་། །ཐུབ་རྣམས་ཡིད་ན

【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs2《至尊上師宗喀巴大師的奇妙殊勝傳記——信仰的津樑》 1-2-1a ༄༅། །至尊上師宗喀巴大師的奇妙殊勝傳記——信仰的津樑。 ༄། །第一部分：全面講述青年時期的階段。 ༄༅། །《至尊上師宗喀巴大師的奇妙殊勝傳記——信仰的津樑》 祈願吉祥！ 1-2-1b ༄༅། །關於至尊上師宗喀巴大師的奇妙殊勝傳記，略述其累世功德，名為《信仰的津樑》。至尊上師，您具備無緣大慈，我以極大的恭敬向您頂禮！ 積聚二資如旭日東昇之巔， 菩薩勇士登上雄辯之月。 具足令能仁教法蓮花盛開之光輝， 至尊上師，您是驅散我心黑暗的君王。 1-2-2a 妙音文殊語自在， 美名如鼓佳人擊。 賢哲頂戴您足下， 我亦向您敬頂禮。 以殊勝嚴謹之行持善自約束， 以極細智慧通達一切能仁之論典。 精細剖析，無與倫比， 一心修持，此乃奇妙。 怙主您的功德如浩瀚大海， 無邊無際，深不可測， 即使大神通者也難以企及， 我等凡夫又怎能測度分毫？ 然於此處，猛烈信仰之火， 令我心中 1-2-2b 泉水涌流不止。 以此消除痛苦之勇氣， 我將以智慧之扇， 取一滴水而舞之。 因此，於他世之中， 亦永不捨棄如您之怙主， 並以您之妙語甘露為生。 以珍視自身之希冀， 我心為之深深牽引。 愿具慧之士，如潔白天鵝般， 于無量功德之乳海中， 盡情嬉戲，歡喜增長。 娑迦（藏文：སྶོ་ཀ་，梵文天城體：सोक，梵文羅馬擬音：soka，漢語字面意思：無憂樹）之雨雲發出隆隆之聲， 春之女神以鮮花瓔珞裝點。 孔雀幼鳥展現嬉戲之姿， 此等世間奇妙之事。 智者之心動搖不定， 聖者之行奇妙無比， 若能宣說此等嘉言， 亦能令諸佛歡喜。

【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs2: 'The Marvelous and Extraordinary Biography of the Venerable Guru Tsongkhapa—An Entrance of Faith' 1-2-1a ༄༅། །The Marvelous and Extraordinary Biography of the Venerable Guru Tsongkhapa—An Entrance of Faith. ༄། །Part One: Fully Describing the Stages of Youth. ༄༅། །May the Marvelous and Extraordinary Biography of the Venerable Guru Tsongkhapa—An Entrance of Faith be auspicious! 1-2-1b ༄༅། །Regarding the Marvelous and Extraordinary Biography of the Venerable Guru Tsongkhapa, briefly recounting his merits through lifetimes, called 'An Entrance of Faith.' Venerable Guru, you possess impartial great compassion, I prostrate to you with great reverence! Accumulating two accumulations like the rising sun on the eastern peak, Bodhisattva heroes ascend the moon of eloquence. Possessing the glory of blooming the lotus of the Sugata's teachings, Venerable Guru, you are the king who dispels the darkness of my heart. 1-2-2a Manjushri of melodious speech, Fame like a drum beaten by beautiful women. The wise place you at their crown, I also prostrate to you. Well-disciplined by supreme and strict conduct, With extremely subtle wisdom, understanding all Sugata's treatises. Analyzing meticulously, unparalleled, Delighting in single-pointed practice, this is marvelous. Protector, your qualities are like a vast ocean, Boundless and immeasurable, Even great powerful ones struggle to fathom, How could I, an ordinary person, even estimate a fraction? Yet here, the fierce fire of faith, Causes the spring of my heart 1-2-2b to flow unceasingly. With this courage to dispel suffering, I will take a drop of water with the tip of the fan of wisdom, and dance. Therefore, in other worlds as well, May I never be separated from a protector like you, And may I live by the nectar of your excellent speech. With the hope of cherishing myself, My heart is deeply drawn. May the assembly of wise ones, like pure white swans, In the ocean of milk of immeasurable qualities, Play joyfully and increase. The rain clouds of Soka (藏文：སྶོ་ཀ་，梵文天城體：सोक，梵文羅馬擬音：soka，漢語字面意思：sorrowless) make a rumbling sound, The goddess of spring adorns with garlands of flowers. Young peacocks show playful gestures, These are all wonderful things in the world. The minds of the wise become unsteady, The conduct of the holy ones is wonderfully extraordinary, If one can proclaim such excellent words, It can also please all the Buddhas.

---

ི་ཅི་ཡང་ཆགས་པར་འགྱུར། །གཞོན་ནུ་ཉིད་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ། །དོན་ཆེན་གནས་ལ་དཀའ་བ་ལྷུར་བླངས་པས། །རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་གོ་འཕང་མཆོག་ 1-2-3a བརྙེས་པ། །འདི་དག་ངོ་མཚར་གཏམ་གྱི་གླེང་གཞི་ཡིན། །དེ་ཡང་བདག་གི་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་རིང་ལུགས་པ་ཆེན་པོ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་གཅིག་ཏུ་མཉེས་གཤིན་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན། རིང་མོ་ཞིག་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱོན་པ། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བློ་གྲོས་ཀྱི་པདྨོ་ཁ་ཕྱེ་བས་ཤེས་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཐའ་དག་ལ་གཟིགས་པ་དག་པའི་སྤྱན་དང་ལྡན་པ། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཐུགས་ཀྱི་བང་མཛོད་ཡོངས་སུ་གཏམས་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་མཚན་བརྗོད་པར་དཀའ་བ་འདི་ནི། བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ནས་ས་བཅུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མཛད་དེ། མ་དག་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སུ་ཡང་། ལ་ལ་ལ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང་། ལ་ལ་ལ་ནི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་། འགའ་ཞིག་ཏུ་ནི་བརྒྱ་བྱིན་དང་ཚངས་པའི་གཟུགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་གདུལ་བྱ་དང་འཚམ་པའི་སྐུའི་རྣམ་པར་འཕྲུལ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའི་ལམ་ལས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སའི་སྟེང་དུ་ཆུ་སྣོད་ཐ་དད་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ཞིག་གི་ནང་དུ་ཅིག་ཅར་རང་གི་གཟུགས་བརྙན་སྟོན་པ་དེ་བཞིན་དུ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས། བདག་ཅག་ 1-2-3b རྣམས་ལ་ནི། འུ་བུ་ཅག་རང་དང་འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྟན་པས་དོན་མཛད་དོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་གོར་མ་ཆག་སྟེ། འདི་ལ་བདག་ཉིད་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་བའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཏམ་དུ་གླེང་པའང་ཐོས་སོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཚུལ་དེ་ནི་སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེ་དག་གིས་བསམ་པར་བྱ་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བདག་ཅག་དད་པ་དང་བསམ་པའི་སྟོབས་དམན་པ་དག་གི་རང་བཞིན་དང་སྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཉེ་བར་གཟིགས་པའི་དབང་གིས་བདག་ཉིད་ཀྱང་དོན་འདི་ཞལ་གྱིས་འཆེས་པར་མི་མཛད་པའི་ཕྱིར། གནས་འདི་ནི་བསྙད་པར་བགྱི་བར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་། འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་དོན་མཛད་ཅིང་ཕན་པ་མཛད་པའི་ཡོངས་དུ་སྤྱོད་པ་དག་གི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཐའ་ཡང་། བདག་ཅག་སའི་དབང་ཕྱུག་མ་ཐོབ་པ་དག་གིས་ནི། ཕྱོགས་ཙམ་ཞིག་གཞལ་བར་བྱ་བའི་རྡོ་ཡང་མི་ཐོགས་མོད་ཀྱི། རེ་ཞིག་གདུལ་བྱ་དམན་པ་དག་ལ་ཡང་ཐ

【現代漢語翻譯】 一切都會發生。 年輕時就下定決心出家修行的方式。 在重要的位置上承擔困難。 獲得了令諸佛歡喜的至高果位。 這些都是奇妙故事的開端。 我的具德上師，偉大的佛陀薄伽梵的追隨者，對世間一切事物都無緣無故地非常友善，從很久以前就超越了菩薩的偉大行為。至尊文殊菩薩的心之光芒開啟了智慧的蓮花，以清凈的慧眼照見一切所知之境。以共同和非共同的證悟功德珍寶充滿心之寶藏的偉大者，難以言說其名號。從無數劫之前就已圓滿了十地，在不清凈的世間界中，有時是轉輪王，有時是地方的國王，有時是帝釋天和梵天的形象，同樣地，以在家和出家的菩薩等與所化眾生相應的身相，如同一輪明月從天空之路顯現，在地上不同的水器中同時顯現自己的影像一般，毫不費力地示現出來。對於我們來說，示現為與我們同類眾生一樣的善知識形象，從而利益我們。對此深信不疑，我也聽說了對此深信的理由。 雖然如此，但這種方式對大多數人來說難以想像，而且因為我們這些信心和智慧薄弱的人，親眼見到自己的本性和命運，所以您也不肯親口承認此事，因此，這件事難以啟齒。即便如此，這位菩薩以修學菩薩道的方式利益眾生，其殊勝功德的邊際，我們這些尚未獲得自在者，即使想稍微衡量一下也無從下手。但暫時爲了調伏下劣的眾生，也略作講述。

【English Translation】 Everything will happen. The way to be determined to renounce the world in youth. Taking on difficulties in important positions. Attained the supreme state that pleases the Buddhas. These are the beginnings of wonderful stories. My glorious and venerable Lama, a great follower of the Buddha Bhagavan, who is unconditionally and singularly pleasing to all the world, who has long since gone beyond the great deeds of the Bodhisattvas, whose lotus of wisdom has been opened by the rays of light from the heart of the Lord Manjushri, who possesses pure eyes that see all the circles of knowledge, whose great being, whose treasure of mind is filled with a collection of precious qualities of common and uncommon realizations, is difficult to name. From immeasurable eons ago, he has perfected the ten bhumis, and in the impure realms of the world, sometimes as a Chakravartin, sometimes as a king of a region, sometimes as the forms of Indra and Brahma, and likewise as a Bodhisattva in the form of a householder and a renunciate, and so on, manifesting countless forms of bodies that are appropriate to those to be tamed, just as a single orb of the moon from the path of the sky simultaneously shows its reflection in various water vessels on the earth without effort. To us, he has shown himself in the form of a virtuous friend who takes birth as beings of the same kind as ourselves, thereby accomplishing our benefit. It is certain that this should be understood, and I have also heard that there are logical reasons for believing in this. Although that is so, that way is a place that is difficult for most people to imagine, and because we, who are weak in faith and thought, have seen our own nature and fortune, you do not deign to admit this matter, therefore, this place cannot be spoken of. Even so, this Bodhisattva, having taken up the way of learning on the path, benefits beings and the culmination of the qualities of his beneficial activities, we who have not obtained power over the earth, cannot even lift a stone to measure even a fraction of it. But for a while, even for those who are inferior beings to be tamed, I will speak briefly.

---

ུན་མོང་དུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་མཛད་པ་ཉིད་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཆ་ཤས་འགའ་ཞིག་དད་པའི་སོར་མོ་ལན་ཅིག་མིན་པར་བསྐྱོད་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱིས། གཏམ་དུ་བྱ་བའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བར་བརྒྱུས་ཏེ། སྐལ་བཟང་སྐྱེ་བོ་དག་གི་རྣ་བ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདི་སྐད་ཅེས་རྗེས་སུ་ཐོས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ཐོག་མར་སྐུ་བལྟམས་པའི་མཛད་པ་གང་དུ་བསྟན་པའི་ཡུལ་ནི། མདོ་ 1-2-4a ཁམས་སྨད་ཀྱི་སའི་ཆ། ཤར་ཙོང་ཁ་ཞེས་གྲགས་པ། སྔོན་དུས་ཁ་བ་ཅན་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེ་བོ་ལྷ་བཙན་པོ་དག་གི་མངའ་རིས་ཀྱི་ཆབ་འོག་ཏུ་གཏོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ལྗོངས་ལ། འདི་ཉིད་སའི་ཡོན་ཏན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་རྒན་པོ་དག་གི་བརྒྱུད་པའི་ཁ་ལས་སྒྲོག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་དེ། འདིའི་ཡབ་ནི། དཔའ་ཞིང་དེས་པ་དང་། སྒྲིན་ཅིང་བརྟུལ་ཕོད་པ་དང་། འབྱོར་ཅིང་རང་བཞིན་དྲང་བ་ལ་སོགས་པས། སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱི་ཡིད་དུ་འཐད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ད་ར་ཁ་ཆེ་ཀླུ་འབུམ་དགེ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཡུམ་ནི། བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ལ་གཡོ་སྒྱུ་ཆུང་བ་དང་། སེམས་ཀྱི་ངང་རྒྱུད་མཆོག་ཏུ་བཟང་བ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ལྗོངས་དེའི་སྐྱེ་བོ་དག་མཐུན་པར་གླེང་པ་ཤིང་མོ་ཨ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡབ་ཡུམ་དེ་གཉིས་ལ་སྲས་དྲུག་མངའ་བ་ལས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི་བཞི་པ་ཡིན་ཞིང་། འདིའི་གདུང་རུས་ནི་མལ་ཡིན་ལ། རྗེ་ཉིད་དང་གདུང་ཆོས་གཅིག་པ་ཙམ་དུ་གཏོགས་པ་ལ་མི་ངོ་སྟོང་ཕྲག་ལོངས་པ་ཡོད་ཅིང་། བདུན་བརྒྱུད་མ་ཆད་པའི་གཉེན་དང་སྣག་གི་གཉེན་མཚམས་ཡང་རྒྱས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་དག་ལས་སྔ་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་མང་པོ་ཞིག་བྱོན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བརྟུལ་ཞུགས་མ་སྨད་ཅིང་། རྣམ་དཔྱོད་ཡངས་པའི་མིག་ཅན་ཤ་སྟག་གོ། ཞེས་གྲགས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་དང་རུས་དང་ཆོ་འབྲང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ཡང་འདི་ཉིད་གང་གི་ཚེ་ཡུམ་གྱི་ལུས་ལས་ཉེ་བར་བལྟམས་པ་དེའི་ཚེ། འདིའི་དབུ་ 1-2-4b ནི་གདུགས་ལྟ་བུ་དང་། དཔྲལ་བ་དབྱེས་ཆེ་ཞིང་སྨིན་མ་འཛར་ལ་ཤངས་ཀྱི་གཟེངས་མཐོ་བ་དང་། སྙན་ཤལ་རིང་དུ་འཕྱང་ཞིང་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྒྱས་ལ་དགུ་སྐབས་ཕྱེད་པ་དང་། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་གསལ་ཞིང་པགས་པའི་མདོག་ནི་མེ་ཏོག་ཀུ་མུད་ལྟར་དཀར་བས་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྐྱེ་བོ་གཞན་དང་མི་མཐུན་པའི་མཚན་གྱི་དཔལ་གྱིས་མཛེས་པ་མིག་གི་བདུད་རྩི་ཞིག་བཙས་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཛིན་མ་མཐའ་དག་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་པན་བླངས་པ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །གཞོན་ནུ་དེ་ཉིད་ནི་བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ནས་ཀྱང་བྱིས་པའི་རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ཤིང་། བག་མེད་པར་རྩེ་བ་མཐའ་དག་ལས་ནི་ངང་གིས་ལོག །ཉེས་

【現代漢語翻譯】 僅僅依靠普遍顯現的事蹟，憑藉自身領悟的解脫部分，以虔誠的手指多次撥動，串成話語的花鬘，讓有緣眾生的耳朵感到愉悅。據說，這位大士最初示現誕生的地方，是多康下部的地區，即著名的夏東卡（藏語：ཤར་ཙོང་ཁ་，意為「東方宗喀」）。在古代，這片土地屬於吐蕃贊普（藏語：ལྷ་བཙན་པོ་，意為「天上的堅強者」）的統治之下。當地的老人們口口相傳，稱讚這片土地的優越品質。他的父親名為達拉喀且魯本格（藏語：ད་ར་ཁ་ཆེ་ཀླུ་འབུམ་དགེ་），具備勇敢、精明、果斷、富裕、正直等美德，深受人們的喜愛。母親名為辛莫阿覺（藏語：ཤིང་མོ་ཨ་ཆོས་），是當地人公認的女性典範，她心地善良，性格溫和。這對夫婦共有六個兒子，這位大士排行第四。他的家族姓氏為麥（藏語：མལ་）。僅與宗喀巴大師（藏語：རྗེ་ཉིད་）同姓的人就有數千之多，而且家族的婚姻關係非常廣泛，七代之內沒有中斷過。其中，許多人都出家為僧，他們都嚴守戒律，具有廣闊的智慧。因此，這位大菩薩出身于如此優越的種姓和家族。 當他從母親的身體中誕生時，他的頭如傘蓋般圓滿，額頭寬廣，眉毛修長，鼻樑高挺，耳垂長而下垂，四肢勻稱，關節柔韌，感官敏銳，面板白皙如睡蓮，與世俗之人截然不同，以其莊嚴的相好，如同一劑悅目的甘露般降生於世。與此同時，整個大地彷彿戴上了珍貴的珠寶頭飾。這位年輕人從小就遠離了孩童的頑劣，自然而然地遠離了各種輕率的玩耍。

【English Translation】 Relying solely on universally apparent deeds, and with a few parts of liberation comprehended by oneself, through the act of moving the fingers of faith more than once, stringing them into a garland of flowers of speech, to bring joy to the ears of fortunate beings. It is said that the place where this great being first manifested the act of birth was in the lower region of Do Kham, known as Shar Tsongkhapa (Tibetan: ཤར་ཙོང་ཁ་, meaning 'Eastern Tsongkha'). In ancient times, this land belonged to the dominion of the Tibetan emperors, the Lhatsenpos (Tibetan: ལྷ་བཙན་པོ་, meaning 'Heavenly Mighty Ones'). The elders of the region proclaim through oral tradition that this land possesses outstanding qualities. His father was named Dara Khache Lubum Ge (Tibetan: ད་ར་ཁ་ཆེ་ཀླུ་འབུམ་དགེ་), adorned with virtues pleasing to others, such as bravery, intelligence, decisiveness, wealth, and honesty. His mother, unanimously praised by the people of that region, was named Shingmo Acho (Tibetan: ཤིང་མོ་ཨ་ཆོས་), known for her minimal deceit in the female form and her supremely virtuous nature. This couple had six sons, and this great being was the fourth. His family lineage was Mal (Tibetan: མལ་). There were thousands of people who shared the same lineage as Je Rinpoche (Tibetan: རྗེ་ཉིད་), and the marriage connections were extensive, unbroken for seven generations. Among them, many had taken ordination as monks, all of whom were unwavering in their vows and possessed eyes of vast wisdom. Therefore, that great bodhisattva was born into such a prosperous lineage, family, and ancestry. When he was born from his mother's womb, his head was like an umbrella, his forehead broad, his eyebrows arched, his nose prominent, his earlobes long and drooping, his limbs well-developed, his joints flexible, his senses clear, and his skin as white as a lotus flower. Adorned with the splendor of signs that distinguished him from other beings in the world, he was born as a nectar for the eyes. At the same time, the entire earth seemed to have donned a crown of precious jewels. From the moment of his youth, that young one completely transcended all the faults of childhood and naturally turned away from all careless play.

---

པར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྡམས། ཀུན་ལ་སྙན་པར་སྨྲ་ཞིང་ཁྲོ་བ་སྤངས་པ་དང་། འགྲོགས་ན་བདེ་ཞིང་སློང་བའི་སྐྱེ་བོ་དག་ལ་གཏོང་བའི་ལག་བརྐྱངས་པ་དང་། མགོན་མེད་པ་དག་ལ་སྙིང་བརྩེ་ཞིང་བདེན་པར་སྨྲ་བ་དང་། བློ་གྲོས་དཔག་པར་དཀའ་ཞིང་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་ངང་གིས་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་དག་ནི། བྱིས་པ་གཞན་དག་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་ནུ་ཞོ་ལེན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དག་ཆེད་དུ་བསླབ་པར་བྱ་མི་དགོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་ཏོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་སྒོ་དམ་པ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་། ཡོན་ཏན་ཀུན་གྱི་གཞི་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉིད་དུ་གསུངས་ཤིང་། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ 1-2-5a གནས་པ་ལས། གཞོན་ནུ་འདིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ལོའི་གྲངས་སུ་མ་སོན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ། ཆོས་རྗེ་ཀརྨ་པ་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མནོས་ཏེ། མཚན་ཡང་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞོན་ནུ་དེ་ཉིད་དགུང་ལོ་གསུམ་བཞེས་པའི་ཚེ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་པ་དེ་ཉིད། རྗེ་འདིའི་ཡབ་ཀྱིས་གདན་དྲངས་པ་ཞིག་གི་དུས་ན། ཁོང་པས་ཡབ་ལ་རྟ་དང་ལུག་ལ་སོགས་པ་ཟང་ཟིང་གི་གནང་སྦྱིན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མཛད་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་བུ་འདི་ང་ལ་ཕུལ་ཞིག་ཅེས་བཀའ་གནང་བ་ཡབ་ཀྱིས་ཀྱང་དང་དུ་བླངས་ཏེ་སྤྲོ་དགའ་དང་བཅས་པས་ཕུལ། དེ་ནས་དགུང་ལོ་བདུན་པ་ལ་ཉེ་བར་བབ་པ་ན། ཆོས་རྗེ་དེའི་ཞབས་དྲུང་དུ་ཕེབས་པར་མཛད་དེ། རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་སྔ་རོལ་ཉིད་དུ་ཆོས་རྗེ་དེས་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོར་སྨིན་པར་མཛད་ཅིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་དྲིལ་བུ་པ་དང་། ཀྱེེ་རྡོ་རྗེ་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ཅིང་དབང་བསྐུར། གསང་མཚན་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བཏགས། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་དམ་ཚིག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མནོས་ཏེ། མིག་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་གཅེས་པར་བསྲུང་བར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་ཆོས་རྗེ་དེའི་དྲུང་དུ་ཐོག་མར་ཕེབས་མ་ཁད་ནས། གསུང་རབ་ཀློག་པ་པོ་མང་དུ་འདུག་པ་རྣམས་ལ་གཟིགས་ཤིང་ཐུགས་ཀྱིས་དཔྱད་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀློག་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐོགས་མེད་དུ་འདོན་པར་ནུས་པ་བྱུང་ཞིང་ཆེད་དུ་གཏད་ནས་ 1-2-5b བསླབ་དགོས་པ་མ་བྱུང་། དབང་ཐོབ་ནས་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་གོང་དགུང་ལོ་བདུན་དུ་ཉེ་བ་ཙམ་གྱི་དུས་ཉིད་དུའང་། བདེ་མཆོག་དགྱེས་རྡོར་ཀུན་རིག་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་ཐུགས་ལ་བཟུང་། བདེ་མཆོག་དྲིལ་བུ་པའི་བདག་འཇུག་ཀྱང་ལན་མང་དུ་མཛད་ཅིང་། ལྷའི་རྣལ་འབ

【現代漢語翻譯】 那些行為舉止自然而然地受到約束，總是和藹可親地說話，遠離憤怒，與人相處令人愉快，對於那些乞求的人，總是伸出援助之手，對於無依無靠的人，總是充滿愛心，總是說實話，智慧深不可測，自然而然地投身於尋求佛法等等，這些菩薩的偉大行為，就像其他孩子出生后自然而然地吮吸乳汁一樣，不需要特別教導就能做到。 而且，如來薄伽梵（梵文音譯，Bhagavan，具備六種殊勝功德者）曾說，進入珍貴佛法之門的首要關鍵是別解脫戒（梵文音譯，Pratimoksha），一切功德的基礎也是戒律。別解脫戒又分為在家和出家兩種。 然而，這位年輕人尚未到出家的年齡之前，就從法王噶瑪巴（藏文音譯，Karma pa）若貝多杰（藏文音譯，Rolpai Dorje）那裡接受了圓滿的居士戒（藏文音譯，Upasaka），並被賜名為袞噶寧波（藏文音譯，Kunga Nyingpo）。 當這位年輕人三歲時，法王頓珠仁欽巴（藏文音譯，Dondrup Rinchenpa）應他的父親邀請而來。他用無數的馬、羊等財物供養了他的父親，並說：『把你的兒子獻給我吧！』他的父親也高興地答應了，並愉快地獻出了兒子。之後，在他快到七歲時，他去拜見了法王，在尚未出家之前，法王就讓他成熟於密咒金剛乘（梵文音譯，Vajrayana）之門，讓他進入了薄伽梵勝樂金剛（梵文音譯，Chakrasamvara），飲血金剛（藏文音譯，Kyedorje），金剛手（梵文音譯，Vajrapani）等壇城並給予灌頂，賜予密名為頓約多杰（藏文音譯，Donyo Dorje）。他接受了持明者的戒律和誓言，像保護眼珠一樣珍視它們。 而且，他剛到法王那裡時，看到許多人在閱讀經文，他用心思考，就能毫不費力地背誦出來，不需要特別教導。在獲得灌頂后，尚未出家，大約七歲的時候，他就記住了許多勝樂金剛，喜金剛（藏文音譯，Hevajra），一切如來（藏文音譯，Kunrig），閻魔敵（藏文音譯，Gshinje Shed）等的儀軌。他還多次進行了勝樂金剛飲血金剛的自入儀軌，並親眼見到了本尊。

【English Translation】 Those behaviors are naturally restrained, always speaking kindly, abandoning anger, being pleasant to be around, always extending a helping hand to those who beg, always being compassionate to the helpless, always speaking the truth, having unfathomable wisdom, and naturally engaging in seeking the Dharma, etc. These great deeds of Bodhisattvas, just like other children naturally suckling milk after birth, do not need to be specially taught to do so. Moreover, the Bhagavan Buddha said that the primary key to entering the precious Dharma is the Pratimoksha vows, and the foundation of all virtues is also discipline. The Pratimoksha vows are further divided into two categories: lay and monastic. However, before this young man reached the age of ordination, he received the complete Upasaka vows from Dharma Lord Karma pa Rolpai Dorje, and was given the name Kunga Nyingpo. When this young man was three years old, Dharma Lord Dondrup Rinchenpa was invited by his father. He offered countless horses, sheep, and other wealth to his father, and said, 'Offer your son to me!' His father also happily agreed and joyfully offered his son. Later, when he was almost seven years old, he went to see the Dharma Lord, and before he was ordained, the Dharma Lord matured him into the gate of the Secret Mantra Vajrayana, let him enter the mandalas of Bhagavan Chakrasamvara, Kyedorje, Vajrapani, etc., and gave him empowerment, and gave him the secret name Donyo Dorje. He accepted the vows and samaya of the Vidyadhara, and cherished them like protecting his eyeballs. Moreover, when he first arrived at the Dharma Lord's place, he saw many people reading scriptures, and he thought about it with his heart, and he was able to recite them effortlessly, without needing special teaching. After receiving the empowerment, before being ordained, at the age of about seven, he memorized many sadhanas of Chakrasamvara, Hevajra, Kunrig, Gshinje Shed, etc. He also performed the self-entry sadhana of Chakrasamvara Drilbupa many times, and personally saw the deity.

---

ྱོར་དང་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་གཞོལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་དུས་དེའི་ཚེ་ཉིད་ན་སྐབས་ཤིག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་གཏུམ་པོ་ཕྱག་གཉིས་པའི་རྣམ་པ་ཞིག་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་ནུབ་རེ་ཞིང་མནལ་ལམ་དུ་གསལ་བར་འཆར་བ་དང་། ཁྱད་པར་ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤ་མནལ་ལམ་དུ་ནར་མར་འོང་བ་ཞིག་བྱུང་། ཕྱིས་དབུས་སུ་ཕེབས་དུས་སྐུ་འདྲ་གཟིགས་པ་ན། རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བར་འདུག་གོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱིས་ཇོ་བོ་ཉིད་སླར་ཡང་ཁ་བ་ཅན་པའི་བསྟན་པ་ཉམས་པ་གསོ་བའི་སླད་དུ་བྱོན་པ་ལྟར། མདོ་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མཛད་དེ། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མི་ནུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུར་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྔ་ལྟས་སུ་གདོན་མི་ཟའོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དད་བརྩོན་དྲན་དང་བག་ཡོད་ཤེས་བཞིན་དང་། །བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་དང་བློ་གྲོས་དཔག་དཀའ་བ། །རིང་ནས་འདྲིས་པའི་ཡིད་བཅུགས་གྲོགས་རྣམས་ཀྱིས། །གཞོན་ནུ་ཉིད་ནའང་མཛའ་བ་མ་བཏང་ངོ་། །ལུས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དང་པོར་གྱུར་པ་ཡི། །གནས་སྐབས་དེར་ཡང་ཡོན་ཏན་མེ་ཏོག་ནི། །དཔག་མེད་དྲི་བཟང་རྫོགས་པའི་སྙིང་པོ་ 1-2-6a ཅན། །འདི་ལྟའི་ངོ་མཚར་སུ་ཡིས་བསམ་མི་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ། དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གཞོན་ནུ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་དང་པོའོ།། ༈ ༄། །ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ངེས་པར་བྱུང་བ་ཡོངས་སུ་བླངས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་གཉིས་པ། དེ་ལྟ་བུའི་གཞོན་ནུ་དེ་ཡང་། སྔོན་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གོམས་པར་བྱས་པའི་བཟང་པོའི་རིགས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཡོངས་སུ་སད་པས། བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་ཡང་འདི་ལྟར་རྟོགས་ཏེ། ཁྱིམ་ན་གནས་པ་ནི་བྱ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་ལས་ཀྱིས་བྲེལ་བའི་འཆིང་བ་དམ་པོས་བསྡམས་པ། བག་མེད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་ཅིང་། ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་འགལ་བ། ཟས་གོས་དང་ཁྱིམ་གྱི་སོ་ཚིས་དང་ནོར་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཀྲུགས་པས་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མེ་འོབས་ལྟ་བུར་གྱུར་ལ། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ནི་ཉེས་པ་དེ་དང་དེ་འདྲ་བ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་དམ་པ་སྟེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བླངས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་དགུང་ལོ་བདུན་པའི་ཚེ། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མཛད་དེ། ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་ཡང་དག་པར་བཞེས་སོ། །དེ་ལ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད། ཐོག་མར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ར

【現代漢語翻譯】 他專注于瑜伽和背誦等修行次第。在他尚未出家之時，某個時候，世尊金剛手忿怒尊（Phyag na rdo rje gtum po）雙臂的形象，經常在夢中清晰地顯現。特別的是，大尊者吉祥阿底峽（Jo bo chen po dpal ldan a ti sha）也經常在夢中出現。後來，當他去衛藏（dBus）時，看到佛像，說道：『形象就是這樣！』後來，尊者阿底峽再次爲了復興雪域的衰敗佛教而前來。他以圓滿的顯密道次第，成熟和解脫了所化眾生，成爲了高舉不朽勝幢的佛教持有者們的頂嚴。這無疑是他（宗喀巴）早期的預兆。因此，可以這樣說：以信心、精進、正念、謹慎、正知和苦行，以及無與倫比的智慧，長久以來熟識並傾心的朋友們，即使在他年輕時也沒有放棄友誼。身體的幼苗初次生長，在那時，功德之花，具有無量美妙香氣的圓滿精華，誰不會對這樣的奇蹟感到驚歎呢？』這是關於至尊上師宗喀巴大師的傳記，名為《信仰的入口》，其中講述了青年時期的次第，這是第一部分。 從在家到出家的決定，這是第二部分。 像這樣的年輕人，由於過去無數次串習的善良習氣完全甦醒，即使在孩童時期也認識到：在家是各種惡行的束縛，被緊緊地束縛，是放逸之地，與寂靜相違背，被食物、衣服、家庭事務和財富的追求所擾亂，如同難以忍受的痛苦火坑。而出家則是遠離所有這些過患的殊勝之門，三世諸佛都認為出家是正確的選擇。因此，在他七歲時，他決定從在家出家，並莊嚴地披上了袈裟。對於這位仁波切（Rin po che）來說，最初的導師和...

【English Translation】 He devoted himself to practices such as yoga and recitation. Before he was ordained, at one point, the image of the two-armed Vajrapani Wrathful One (Phyag na rdo rje gtum po) would often appear clearly in his dreams. In particular, the great lord, glorious Atisha (Jo bo chen po dpal ldan a ti sha), would also regularly come in his dreams. Later, when he went to U (dBus) and saw the statue, he said, 'The image is just like this!' Later, the venerable Atisha himself came again to revive the declining teachings of the snowy land. With the complete stages of the path of Sutra and Tantra, he matured and liberated sentient beings, becoming the crown jewel of those who hold the banner of the imperishable precious teachings. This was undoubtedly an early sign of him (Tsongkhapa). Therefore, it can be said: With faith, diligence, mindfulness, caution, awareness, and asceticism, and incomparable wisdom, friends who have long been acquainted and cherished, did not abandon friendship even in his youth. The seedling of the body first grew, and at that time, the flower of merit, with the perfect essence of immeasurable fragrance, who would not be amazed by such a miracle? This is the biography of the venerable Lama Tsongkhapa, called 'The Entrance of Faith,' which narrates the stages of his youth, this is the first part. The determination to go forth from home to homelessness, this is the second part. Such a young man, because the good habitual patterns of countless past practices were fully awakened, even in his childhood, he realized that: staying at home is a bondage of various evil deeds, tightly bound, a place of carelessness, contrary to peace, disturbed by the pursuit of food, clothing, household affairs, and wealth, like an unbearable pit of suffering. While ordination is the supreme gate that turns away from all such faults, all the Buddhas of the three times also thought that ordination was the right choice. Therefore, at the age of seven, he decided to go forth from home to homelessness and solemnly donned the robes. For this Rinpoche (Rin po che), the initial mentor and...

---

བ་ཏུ་འབྱིན་པར་མཛད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི། གོང་དུ་བརྗོད་པ་ཆོས་རྗེ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་པ་ཞེས་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཕྱོགས་མཚོན་ཙམ་ 1-2-6b ཞིག་ཞར་བྱུང་དུ་བརྗོད་ན། དེའི་འཁྲུངས་ཡུལ་ནི་མདོ་ཁམས་སྨད་ཡིན་ལ། གཞོན་ནུ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་དབུས་གཙང་དུ་བྱོན། སྙེ་ཐང་པ་བཀྲ་ཤིས་སེང་གེ་སོགས་ལ་ཕར་ཕྱིན་དང་བྱམས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཁས་པར་བསླབས། གཙང་གི་སྣར་ཐང་དུ་བྱོན། བཅོམ་ལྡན་རིགས་རལ་གྱི་བུ་ཆེན། བཅོམ་ལྡན་པ་རང་གི་གདན་ས་པ། ལྡོང་སྟོན་རིགས་པའི་སེངྒེ་ལ་ཚད་མ་རྣམ་ངེས་གསན་སྦྱོང་མཛད། དེའི་ཚེ་རིགས་པའི་གནས་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་ཅུང་ཟད་འཆར་དཀའ་བ་བྱུང་བ་ལ། ཞ་ལུར་བྱོན་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རང་བྱོན་གྱི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ཅིང་། ཞབས་ལ་ཁྲག་རྡོལ་གྱི་བར་དུ་ཉིན་མཚན་དུ་སྐོར་བ་མཛད་པས། བློ་གྲོས་ཀྱི་ནུས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འཁྲུངས་ཏེ། རིགས་པའི་གནས་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ནས།རྩོད་པ་བཟང་བའི་མཆོག་ཏུ་གྲགས་པ་བྱུང་ཞིང་། མཐུན་རྐྱེན་དཀོན་པོ་བྱུང་ཡང་སྣར་ཐང་པའི་སྐྱོ་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ལེགས་པར་སྦྱངས། དེ་རྗེས་ཞྭ་ལུར་གྲྭ་སྐོར་ལ་བྱོན་པས། རིན་པོ་ཆེ་བུ་སྟོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གདན་སར་ཕེབས་ནས་འདུག་པ་ལའང་། ཚོགས་སུ་བགྲོ་གླེང་མཛད་པས་ལེགས་པར་ཟིན། མཁས་པའི་གྲགས་པའང་ཐོབ། སླར་མདོ་སྨད་དུ་བྱོན། ཤིང་ཀུན་སྡེ་གསར་གྱི་མཁན་པོ་མཛད། དེའི་སྐབས་ཤིག་ཏུ་བདེ་བ་ཅན་གྱི་གདན་ས་མཛད་པར་ཞུ་བའི་གདན་འདྲེན་བྱུང་བས་དབུས་སུ་ཕེབས། འོན་ཀྱང་གདན་སའི་སྟབས་མ་འཕྲོད། ཡོ་བྱད་མང་དུ་བསྣམས་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཅན་དང་སྣར་ཐང་སོགས་སུ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཞབས་ཏོག་རྒྱ་ཆེན་བསྒྲུབས་ 1-2-7a ནས། ཡབ་ཆོས་སྡིངས་སུ་སྐྱེས་མཆོག་རྟོགས་ལྡན་པའི་དྲུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱོན། ཕྱག་རྫས་གང་ཡོད་བླ་མ་ལ་ཕུལ། སྒྲུབ་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བས། ཞི་གནས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། དེ་རྗེས་མདོ་སྨད་ལ་བྱོན། བྱ་ཁྱུང་དང་། ཤ་སྦྲང་དགོན་ཟེར་བའི་དགོན་པ་གཉིས་བཏབ། ལོ་སྦྲེལ་གྱི་བར་དུ་ཕར་ཚད་ཀྱིས་ཐོག་དྲངས། བྱམས་ཆོས་རྣམས་དང་། བརྟག་གཉིས། སྤྱོད་འཇུག་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་མཛད་ཀྱང་། བཞེད་པ་ལྟར་གྱི་ཕན་ཐོགས་ཆེར་མ་བྱུང་བས་ཐུགས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། ཤ་སྦྲང་དུ་དཔོན་པོ་ཤཱཀྱ་བཟང་པོ་ཟེར་བ་ཞིག་གདན་སར་བསྐོས། ཁོང་རང་གིས་བྱ་ཁྱུང་དུ་སྒྲུབ་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མཁས་ཤིང་གྲུབ་པ་བརྙེས་པ།ལྷག་པའི་ལྷས་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པར་ཡང་གྲགས་པ། སྐུ་འདའ་བར་ཉེ་བ་ན་ལྷའི་སིལ་སྙན་དང་མེ་ཏོག་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ཅིང་འདི་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ལོགས་སུ

【現代漢語翻譯】 像這樣引導他人修行，並給予他們幫助的善知識，就是前面提到的那位被稱為ཆོས་རྗེ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་པ་（Chos-rje Don-grub-rin-chen-pa，法主頓珠仁欽）的人。現在簡單介紹一下他的生平事蹟： 他的出生地是多康下區。年輕時出家，前往衛藏地區。在སྙེ་ཐང་པ་བཀྲ་ཤིས་སེང་གེ་（Snye-thang-pa Bkra-shis-seng-ge，聶塘巴扎西僧格）等人處，精通般若和慈氏五論。之後前往藏地的སྣར་ཐང་（Snar-thang，納塘寺）。向བཅོམ་ལྡན་རིགས་རལ་（Bcom-ldan Rigs-ral，降丹日饒）的弟子，以及བཅོམ་ལྡན་པ་（Bcom-ldan-pa，降丹巴）自己的座主ལྡོང་སྟོན་རིགས་པའི་སེངྒེ་（Ldong-ston Rigs-pa'i Sengge，隆敦理巴僧格）學習《量理寶藏論》。當時，在學習邏輯時，遇到了一些難以理解的辯論難題。於是他前往夏魯寺，在ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རང་བྱོན་（Thugs-rje-chen-po Rang-byon，自生大悲觀音像）前虔誠祈禱，日夜繞佛，甚至雙腳都磨出了血。最終，他的智慧得到了極大的提升，對邏輯的理解再無障礙，成爲了著名的辯論高手。雖然條件艱苦，但他仍然以納塘寺僧人的生活方式嚴格要求自己，努力學習。之後，他前往夏魯寺參加辯經法會，當時རིན་པོ་ཆེ་བུ་སྟོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་（Rin-po-che Bu-ston Thams-cad Mkhyen-pa，仁波切布頓萬智）擔任座主，他在法會上參與辯論，表現出色，贏得了『智者』的美名。之後，他返回多康地區，擔任ཤིང་ཀུན་སྡེ་གསར་（Shing-kun Sde-gsar，新昆德薩）寺的住持。期間，有人邀請他擔任བདེ་བ་ཅན་（Bde-ba-can，極樂）寺的住持，於是他前往衛藏地區，但未能如願擔任住持。他用攜帶的大量財物在極樂寺和納塘寺等地修建寺廟，為僧眾提供服務。 之後，他在ཡབ་ཆོས་སྡིངས་（Yab Chos-sding，雅卻丁）前往སྐྱེས་མཆོག་རྟོགས་ལྡན་པ་（skyes-mchog rtogs-ldan-pa，杰喬多丹巴）處修行，將所有財物供養給上師，專心致志地修行，獲得了殊勝的止觀體驗。之後，他返回多康地區，建立了བྱ་ཁྱུང་（Bya-khyung，嘉瓊寺）和ཤ་སྦྲང་དགོན་（Sha-sbrang-dgon，夏仲寺）兩座寺廟。在長達數年的時間裡，他講授了以《現觀莊嚴論》為首的般若經典、慈氏五論、《入菩薩行論》等，但效果並不理想，這讓他感到沮喪。於是，他在夏仲寺任命一位名叫དཔོན་པོ་ཤཱཀྱ་བཟང་པོ་（dpon-po Shakya-bzang-po，本波釋迦桑布）的人為住持，自己則在嘉瓊寺專心修行。他是一位既有學識又有成就的人，據說還得到了護法神的親自護持和加持。在他圓寂之際，天空中響起了美妙的音樂，鮮花如雨般落下，以此供養，並且他從這裡往北方...

【English Translation】 The virtuous friend who guides others in practice and helps them, is the aforementioned Chos-rje Don-grub-rin-chen-pa (Lord of Dharma, Don-grub-rin-chen-pa). Now, let's briefly introduce his life story: His birthplace is Lower Do-khams. He became a monk at a young age and went to U-Tsang. He mastered Prajnaparamita and the Five Treatises of Maitreya under Snye-thang-pa Bkra-shis-seng-ge (Snye-thang-pa, Bkra-shis-seng-ge) and others. Later, he went to Snar-thang Monastery in Tsang. He studied Pramanavarttika under the disciple of Bcom-ldan Rigs-ral (Bcom-ldan Rigs-ral), and Ldong-ston Rigs-pa'i Sengge (Ldong-ston Rigs-pa'i Sengge), the abbot of Bcom-ldan-pa (Bcom-ldan-pa) himself. At that time, when studying logic, he encountered some difficult problems in debate. So he went to Shalu Monastery and prayed devoutly before the Thugs-rje-chen-po Rang-byon (Self-arisen Great Compassionate One), circumambulating day and night until his feet were bleeding. Eventually, his wisdom was greatly enhanced, and he had no more obstacles in understanding logic, becoming a famous debater. Although the conditions were difficult, he still strictly demanded himself in the manner of the monks of Snar-thang Monastery and studied hard. Later, he went to Shalu Monastery to participate in the debate assembly. At that time, Rin-po-che Bu-ston Thams-cad Mkhyen-pa (Rin-po-che Bu-ston Thams-cad Mkhyen-pa) was the abbot. He participated in the debate assembly and performed well, winning the name of 'Wise One'. After that, he returned to Do-khams and served as the abbot of Shing-kun Sde-gsar Monastery. During this period, he was invited to serve as the abbot of Bde-ba-can Monastery, so he went to U-Tsang, but failed to become the abbot as he wished. He used the large amount of wealth he carried to build temples in Bde-ba-can Monastery and Snar-thang Monastery, and to provide services to the Sangha. After that, in Yab Chos-ding, he went to skyes-mchog rtogs-ldan-pa to practice, offering all his wealth to the guru, and devoted himself to practice, gaining extraordinary experiences of Samatha and Vipassana. After that, he returned to Do-khams and founded two monasteries, Bya-khyung Monastery and Sha-sbrang Monastery. For many years, he taught Prajnaparamita Sutra headed by Abhisamayalankara, the Five Treatises of Maitreya, Bodhisattvacaryavatara, etc., but the effect was not ideal, which made him feel frustrated. So, in Sha-sbrang Monastery, he appointed a man named dpon-po Shakya-bzang-po as the abbot, and he himself devoted himself to practice in Bya-khyung Monastery. He was a person with both knowledge and accomplishment, and it is said that he was also personally protected and blessed by the Dharma protectors. On the verge of his passing away, beautiful music sounded in the sky, and flowers fell like rain to make offerings, and he from here to the north...

---

། རྔ་སྒྲ་སྒྲོགས་ཞེས་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞིང་དུ་འབྱོན་པར་ནམ་མཁའ་ལས་སྒྲ་མངོན་སུམ་དུ་བྱུང་བ། ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་མངའ་བ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཁོང་པས་སྣར་ཐང་དང་བདེ་བ་ཅན་དུ་ཇ་སྐོལ་དང་འབུལ་བ་མང་དུ་བཏང་། དེ་དུས་སྟོན་སེར་ཞིག །རྗེ་འདི་པ་སྐུ་དྲུང་ན་བཞུགས་པ་ལ། ཚེས་གྲངས་དང་དུས་ངེས་པར་ཡིད་ལ་ཟུངས་ཤིག །དེ་རིང་སྣར་ཐང་ན་རང་རེའི་ཇ་སྐོལ་དང་ 1-2-7b འབུལ་བ་བྱེད་ཀྱིན་འདུག་གསུངས། རྗེ་འདི་པས་ཀྱང་། དུས་ཚིགས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས། ཕྱིས་འབུལ་སྐྱེལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མར་ལ་སླེབ་དུས་ལེགས་པར་དྲིས་པས། ཇ་སྐོལ་བྱས་པའི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་རང་དུ་འདུག་གསུང་བ་དང་། ཡབ་ཏུ་རྟོགས་ལྡན་པ་སྐུ་གཤེགས་ནས་བྱང་སེམས་པ་གདན་སར་བསྐོས། ཁོང་གིས་གསུང་ཡིག་འབུལ་སྐལ་དང་བཅས་པ་མདོ་སྨད་དུ་ཁོང་པ་ལའང་བསྐུར་བྱུང་བའི་ལན་རྣམས་ཡར་ལ་བསྐུར་དུས། སྔར་གྱི་འབུལ་སྐལ་བསྐུར་བ་སོགས་འཕྲོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་གསུང་ཤོག་ཐམས་ཅད་གུ་རུ་དཀོན་གཞོན་པ་ལ་མཛད། སྔར་རང་རེ་ལ་བྱང་སེམས་པས་བྱུང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་མཛད་པ་དྲག་ལགས་ཞུས་པས། འདི་གས་འོང་གསུང་། ལན་འཁྱེར་མི་རྣམས་ཀྱིས་དབུས་སུ་སླེབ་ཙ་ན། བྱང་སེམས་པའང་འདས་ནས། གུ་རུ་དཀོན་གཞོན་པ་ཡབ་ཀྱི་གདན་སར་བསྐོས་ཚར་འདུག་གསུང་། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་བསྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་མངས་པར་འགྱུར་བས་མ་བྲིས་ལ། དེ་འདྲ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བླ་མ་དོན་གྲུབ་རིན་ཆེན་པས་མཁན་པོ་མཛད། དབུས་གཙང་དང་བལ་པོ་སོགས་སུ་མཁས་གྲུབ་དང་པཎྜི་ཏ་དུ་མ་ལ་མདོ་སྔགས་དུ་མ་སྦྱངས་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ། ཏ་དབེན་གཞོན་ནུ་སེང་གེ་ཞེས་གྲགས་པའི་སློབ་མ་གཞོན་ནུ་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བས་སློབ་དཔོན་མཛད་དེ། ཚིགས་སྔ་མ་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་མནོས་ཤིང་། མཚན་ཡང་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་ཞེས་བྱ་བར་གསོལ་ཏོ། །བླ་མ་འདིས་བྱིས་པ་ཉིད་ནས་ 1-2-8a བདག་གིར་མཛད་དེ། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བདག་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་འགྱུར་བར་དགོངས་ནས། ཐུགས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཤིན་ཏུ་གཅེས་པར་བཟུང་སྟེ། སྨན་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་མྱུ་གུ་ལྟར་ལེགས་པར་བསྐྱངས། རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་སྒོར་སྨིན་པར་མཛད་དེ། དབུས་གཙང་དུ་འབྱོན་པའི་རྫོང་ཏར་དང་དོ་དམ་སོགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་མཛད་པས། བཀའ་དྲིན་ཆེ་བའི་བླ་མ་ཞིག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དབང་པོ་རབ་ཞི་དུལ་བའི་དཔལ་གྱིས་ནི། །ཚངས་སྤྱོད་ཀྱིས་རྒན་ལྷ་ཡི་དྲང་སྲོང་ཡང་། །མི་བསྲུན་བྱིས་པ་ལྟར་མཛད་གཞོན་ནུ་དེ། །འདིར་ནི་གངས་ཅན་ས་ཡི་ཐིག

【現代漢語翻譯】 在名為『鳴鼓』的如來佛土中，從虛空中顯現出聲音。他擁有無數的證悟功德，例如能夠無礙地現見隱蔽之境。他曾多次向納塘寺（Snar-thang）和極樂世界（Dewachen）供養茶和祭品。當時正值秋收時節，這位上師（指宗喀巴）住在他的身邊。請務必記住確切的日期和時間！他說：『今天，我們正在納塘寺供養茶和祭品。』這位上師也記住了時間。後來，當負責運送供品的人到達時，他們仔細詢問了情況，得知供茶的日期確實是同一天。當他的父親，即證悟者（托敦巴）去世后，一位菩薩被任命為座主。他將附有供品和信件的文書寄往多麥（Do-med）給康巴（Khompa）。當他將回復寄回時，他將所有關於先前供品的理由和信件都交給了古汝·袞瓊·勛努（Guru Konshonpa）。他說：『因為以前是菩薩送來的，所以交給菩薩更好。』他說：『就這樣吧。』當送信的人到達衛藏（U-Tsang）時，菩薩已經去世，古汝·袞瓊·勛努已經被任命為他父親的座主。』 像這樣的故事還有很多，但因為太長就不寫了。憑藉如此殊勝的功德，至尊上師頓珠仁欽（Dondrub Rinchen）擔任堪布（Khenpo）。在衛藏和尼泊爾等地，他向許多智者、成就者和班智達學習了顯宗和密宗。一位名叫達溫·勛努僧格（Tawen Shonnu Senge）的大善知識的弟子，名叫勛努絳曲（Shonnu Jangchub），擔任導師。他首先受了沙彌戒，法名被賜為洛桑扎巴貝（Losang Zhabae）。 這位上師從他還是個孩子的時候就照顧他，認為他會成為珍貴佛法的持有者，成為一位法王。他非常珍惜他，像培育能夠長成參天大樹的藥苗一樣精心培育他。他讓他出家，並在金剛乘中成熟。當他前往衛藏時，他給予了極大的支援和照顧。他真是一位恩重如山的上師！ 在此說道：以調伏寂靜的威嚴， 以梵行之年長，天界之仙人亦， 如不馴稚童般對待之青年， 於此乃雪域大地之精華。

【English Translation】 In the Buddha-field called 'Sounding Drum,' a sound manifestly arose from the sky. He possessed immeasurable qualities of realization, such as the unobstructed vision of hidden realms. He frequently sent tea offerings and gifts to Narthang Monastery and Sukhavati (Dewachen). At that time, it was autumn, and this master (referring to Tsongkhapa) was residing near him. Please remember the exact date and time! He said, 'Today, we are making tea offerings and gifts at Narthang Monastery.' This master also kept the time in mind. Later, when those responsible for delivering the offerings arrived, they inquired carefully and learned that the day of the tea offering was indeed the same day. When his father, the Realizer (Todunpa), passed away, a Bodhisattva was appointed as the abbot. He sent documents with offerings and letters to Khompa in Do-med. When he sent the replies back, he gave all the reasons for the previous offerings and letters to Guru Konshonpa. He said, 'Because it was previously sent by the Bodhisattva, it is better to give it to the Bodhisattva.' He said, 'Let it be.' When the messengers arrived in U-Tsang, the Bodhisattva had already passed away, and Guru Konshonpa had been appointed as his father's abbot.' There are many such stories, but because it is too long, I will not write them. With such a collection of excellent qualities, the venerable Lama Dondrub Rinchen served as the Khenpo (abbot). In U-Tsang and Nepal, he studied both Sutra and Tantra with many wise and accomplished masters and panditas. A disciple of the great spiritual friend named Tawen Shonnu Senge, named Shonnu Jangchub, served as the instructor. He first received the novice vows and was given the name Losang Zhabae. This master took care of him from the time he was a child, thinking that he would become the holder of the precious Dharma, a Dharma king. He cherished him greatly, nurturing him like a sapling that would grow into a great medicinal tree. He ordained him and matured him in the Vajrayana. When he went to U-Tsang, he provided great support and care. He was truly a kind and gracious master! Here it is said: With the glory of subdued and peaceful senses, Even the celestial sages, old in ascetic practice, He treats like unruly children, that youth, Here, he is the essence of the snowy land.

---

་ལེར་གྱུར། །རྒྱལ་སྲས་གཞོན་ནུ་སྙིང་རྗེའི་ཟླ་བ་དེ། །ཐུན་མཚམས་ངུར་སྨྲིག་གོས་བཟང་འཛིན་གྱུར་པ། །དེ་ཡི་མོད་ལ་ཁྱིམ་གྱི་སྐྱེད་ཚལ་དུ། །འདོད་པའི་ཀུ་མུད་ལ་དགའི་རྩེ་དགའ་བཏང་། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་ངེས་པར་བྱུང་བ་ཡོངས་སུ་བླངས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ། གཉིས་པའོ།། ༈ ༄། །ཐོག་མར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་གཙོ་བོར་བརྩམས་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་གསུམ་པ། དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་འདི་སྙམ་དུ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པར་མཛད་དེ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གི་ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཤིག་བཀའ་སྩལ་ཏེ། འདི་ལྟར་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་དང་། སྒྲུབ་པ་བསམ་གཏན་གྱི་རིམ་པའོ། །དེ་བས་ན་བདག་ 1-2-8b གིས་ཀྱང་ཇེ་དང་པོར་ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་བཤེས་གཉེན་མཁས་པའི་དེད་དཔོན་ལ་བརྟེན་ཏེ། བརྩོན་པའི་གྲུ་བོ་དུས་དང་མཐུན་པའི་རླུང་གིས་བསྐྱོད་ནས། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྐྱ་བ་འཛིན་པ་ལ་བཟོ་བས་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། དེ་ཡང་གངས་རི་དཔལ་དང་ལྡན་པས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའི་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་སྔོན་གྱི་ཆོས་རྒྱལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་ལོ་པཎ་མཁས་གྲུབ་རིམ་པར་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཤིང་། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྒྲོན་མེ་ཆེས་ཆེར་དང་པོར་གསལ་བར་མཛད་པ་དང་། བར་དུ་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་དག་གིས་རྒྱས་པར་མཛད་ཅིང་། ད་ལྟའང་རྒྱུན་ཅུང་ཟད་གནས་པའི་ཡུལ་གྱི་ལྗོངས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི། དབུས་གཙང་གི་སའི་ཆ་འདི་ཉིད་ཡིན་པས་ཕྱོགས་འདིར་འབྱོན་པར་བཞེད་པ་འཁྲུངས་ཏེ། དམ་པའི་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་དཔའ་ཞིང་། བརྟུལ་ཕོད་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་ཏུ་ངུ་ལྟར། རིང་ནས་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་དཀའ་བ་དག་ལའང་ཇི་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཤིང་། ལེགས་བཤད་ཚོལ་བ་ལ་རིངས་པར་ཆས་པ་ཞིག་གོ། དེ་ལྟར་དགུང་ལོ་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ། བླ་མའི་བཀས་ཀྱང་བསྐུལ་ཞིང་། བདག་ཉིད་ཀྱང་སྒྲོ་ཤུགས་དྲག་པོས་དབུས་གཙང་གི་ཕྱོགས་ལ་འབྱོན་པར་བརྩམས་ཤིང་། དེའི་ཚེ་ཆོས་རྗེ་དོན་རིན་པའི་ཞལ་ནས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཆོས་ཤིག་འཆད་པ་ཡིན། ཅི་འདྲ་ཞིག་འདོད་གསུངས་པ་ལ། སེམས་ལ་ཕན་པའི་ཞལ་ཏ་ཞིག་ཐུགས་ 1-2-9a ལ་འདོགས་འཚལ་ཞུས་པས། བླ་མ་དེ་མ་འོངས་པའི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མཁྱེན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངའ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས། འབྱུང་འགྱུར་དང་མཐུན་པར། དང་

【現代漢語翻譯】 已然轉變。那位慈悲的王子少年，身披袈裟，當此之時，在自家庭院中，盡情享受著愛慾之樂。以上出自《宗喀巴大師傳·信仰之門》，是關於從在家到出家的完整次第的第二部分。 首先，是主要基於波羅蜜多乘的廣聞博學的次第，這是第三部分。 如此出家之後，他徹底領悟到：法王釋迦牟尼佛親自開示的律藏中，出家人的事業有二：即聞思和禪修。因此，我也要首先通過聞思，依靠善知識的引導，以精進之舟和順風，運用智慧之槳，駛入佛陀教法的浩瀚大海。他如此思忖，因為這片被雪山環繞的雪域，曾被往昔的法王菩薩和譯師、智者們所加持，是最初點亮圓滿佛法明燈之地，中間有諸多善知識弘揚，如今仍有少許遺存的殊勝之地，即衛藏地區，因此他決定前往。他像常啼菩薩一樣，爲了尋求正法而勇敢無畏，不懼長途跋涉的艱辛，一心求法。在他十六歲時，受到上師的鼓勵，也因自己強烈的意願，開始前往衛藏地區。當時，法主頓仁說道：『我將為你講授一個法，你想要什麼樣的？』他回答說：『請您賜予我一句有益於內心的教誨。』上師以其預知未來的神通力，給予了他一句符合未來情況的教誨，最初……

【English Translation】 Has already changed. That compassionate prince and young man, wearing a kasaya, at this moment, in his own courtyard, fully enjoys the pleasures of desire. The above is from 'The Biography of Master Tsongkhapa: The Gate of Faith,' which is the second part of the complete sequence from home to homelessness. First, it is the sequence of extensive learning, mainly based on the Paramita Vehicle, which is the third part. After ordaining in this way, he thoroughly realized: In the Vinaya taught by the Dharma King Shakyamuni Buddha himself, there are two tasks for the ordained: namely, hearing, thinking, and meditation, and practice and contemplation. Therefore, I must also first, through hearing and thinking, rely on the guidance of a wise spiritual friend, with the boat of diligence and favorable winds, use the oar of discernment, and enter the vast ocean of the Buddha's teachings. He thought in this way, because this snowy region surrounded by snow mountains, has been blessed by the Dharma King Bodhisattvas and translators and wise men of the past, is the place where the lamp of the complete Buddha Dharma was first lit, in the middle there are many good teachers who promoted it, and now there are still a few remnants of the excellent place, which is the U-Tsang area, so he decided to go. Like the Sadaprarudita Bodhisattva, he was brave and fearless in seeking the Dharma, not afraid of the hardships of long journeys, and single-mindedly sought the Dharma. When he was sixteen years old, encouraged by his guru, and also because of his own strong desire, he began to go to the U-Tsang area. At that time, Dharma Lord Don Rin said: 'I will teach you a Dharma, what kind do you want?' He replied: 'Please give me a teaching that is beneficial to my heart.' The guru, with his power of clairvoyance to know the future, gave him a teaching that was in line with the future situation, initially...

---

པོར་ཐོས་བསམ་འདི་ལ་གྱིས། དེའི་རྗེས་སུ་འདི་ལ་གྱིས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་། དེ་ནས་དེ་དག་གི་དོན་ཉམས་སུ་ལོངས་ལ། དེ་རྗེས་གདུལ་བྱ་རྣམས་སྨིན་པར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་གསུངས། གདམས་པ་དེ་ཟིན་བྲིས་སུ་མཛད་ནས་བྱོན་པས་དབུས་སུ་ཕེབས་ཙམ་ནས་དེ་བོར། རྩད་བཅད་ཀྱང་མ་རྙེད། དུས་ཕྱིས་ཕལ་ཆེ་བའི་ཚིག་བསྙེལ་འདུག་ནའང་། ཐོས་བསམ་སོགས་མཛད་པའི་རིམ་པ་ཐམས་ཅད་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱུང་འདུག་གསུང་ཞིང་། གདམས་པ་དེའི་ཚིག་ཕྱིས་ཀྱང་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པ་ཐོ་རེ་བ་འདུག་པ་ནི་འདི་ལྟར། གཞོན་ནུ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ཁྱོད། །སྔོན་སྦྱངས་དགེ་བའི་ལས་འཕྲོ་ཅན། །སྔོན་ཚེ་དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་རོ། །འཐུངས་པའི་བག་ཆགས་ཡོད་པར་ངེས། །ཞེས་པ་དང་།ཡུམ་ཆེན་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གྱི། །རྒྱན་དུ་གྱུར་པའི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན། །ཐོག་མར་བསླབ་ཅིང་ནན་ཏན་བྱ། །དེ་ལ་མཁས་པར་གྱུར་པ་ན། །ལུང་ཆོས་ཀུན་ལ་འཕྲིག་ཚུད་འགྱུར། །དེ་ཡང་སེམས་ཀྱི་ཟུར་ལ་ཞོག །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ལམ་དང་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གཞག་དག །སྟོན་པར་བྱེད་པའི་མདོ་སྡེ་རྒྱན། །མཁས་པའི་ཡན་ལག་དག་ཏུ་བསླབ། །འཁོར་བ་མྱ་ངན་འདས་པ་ཡི། །རྟེན་དུ་སྟོན་པའི་ཆོས་དང་ནི། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་འབྱེད་བསྟན་ 1-2-9b བཅོས་དང་། །ཐོག་མ་ཐ་མ་རྣམ་སྤངས་པའི། །དབུ་མའི་ལམ་ནི་སྟོན་པས་ན། །དབུས་དང་མཐའ་ནི་རྣམ་འབྱེད་དང་། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་ནི། །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་ཡོད་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོར་ནི། །སྟོན་བྱེད་ཐེག་ཆེན་རྒྱུད་བླ་མ། །བྱམས་ཆོས་ལྔ་པོ་དེ་དག་ལ། །མཁས་པར་བྱེད་པའི་གོ་ཆ་གྱིས། །རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་འགྲེལ་དང་། །འབྲིང་དུ་སྟོན་པའི་རྣམ་ངེས་དང་། །ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པ་རིགས་ཐིགས་ཏེ། །ལུས་དང་འདྲ་བའི་བསྟན་བཅོས་གསུམ། །གཏན་ཚིགས་ཐིགས་པ་འབྲེལ་རྟགས་དང་། །རྒྱུད་གཞན་སྒྲུབ་པ་རྩོད་རིགས་ཏེ། །འཕྲོས་པ་ཡན་ལག་ལྟ་བུ་ཟེར། །ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ལས་བྱུང་བའི། །ཚད་མ་སྡེ་བདུན་འཛམ་གླིང་ན། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་གསལ་བྱེད་པ། །ཉི་མ་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་གྲགས། །འདི་ཡི་འོག་ཏུ་དེ་རྣམས་སློབས། །དེ་ནས་འགའ་ཞིག་བརྗེད་འདུག །མཚམས་ཤིག་ནས། བློ་གྲོས་བཟང་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །མཐའ་བྲལ་ཆེན་པོའི་ལྟ་བ་ལ། །གལ་ཏེ་མོས་པ་ཡོད་གྱུར་ན། །འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི། །དབུ་མ་རིགས་པའི་ཚོགས་རྣམས་དང་། །དེ་ཡི་རྗེས་འབྲང་ཟེར་བ་ཞིག་ཡོད་དེ། ལྷག་མ་རྣམས་བརྗེད་འདུག་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་འབྲི་ཁུང་ཐེལ་པའི་འབུལ་དཔོན་ལྡན་མ་རིན་ཆེན་དཔལ་གྱིས་གདན་དྲངས་ནས་འཕྲིན་ལས་པ་དང་འགྲོགས་ཏེ་བྱོན། གླང་ལོ་སྟོན་གྱི་དུས་སུ། འབྲི་ཁུང་དཔལ་གྱི་ནགས་ཁྲོད་དུ་ཕེབས། དེའི་ཚེ། འབྲི་ཁུང་

【現代漢語翻譯】 『首先進行聽聞和思考，然後按順序進行修行。之後，體驗這些教義的意義，然後使眾生得以成熟。』這是以詩歌的形式所說。 當他把這個教誨寫下來后，在前往衛藏的途中遺失了。雖然經過尋找，但沒有找到。後來，他忘記了大部分的詞句。但他說道，進行聽聞和思考等的順序，都與那個教誨相符。他還說，那個教誨的一些詞句後來還留在他的記憶中，就像這樣： 『年輕的洛桑扎巴（藏文：བློ་བཟང་གྲགས་པ，人名，意為「善慧名稱」），你！ 具有往昔修習的善業。 註定擁有前世飲用 殊勝佛法甘露的習氣。 首先學習並努力研習 成為廣大、中等、簡略般若（藏文：ཡུམ་ཆེན་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ，指《般若經》的三種不同篇幅的版本）的莊嚴的《現觀莊嚴論》（梵文：Abhisamayālaṃkāra，解釋般若經的論著）。 當你精通它時， 你將理解所有的經論。 也要把它放在心上。 然後，關於菩薩（梵文：Bodhisattva）的 道路和行為的分類， 闡述這些內容的《經莊嚴論》（梵文：Sūtrālaṃkāra，彌勒菩薩所著的論典）， 作為智者的組成部分來學習。 闡述輪迴（梵文：Saṃsāra）、涅槃（梵文：Nirvāṇa） 的基礎的法和 法性（梵文：Dharmatā）的辨別論著， 以及闡述 無始無終的中觀（梵文：Madhyamaka）之道， 辨別中和邊， 以及心的法性是 所有眾生都具有的， 闡述其為如來藏（梵文：Tathāgatagarbha）的 大乘（梵文：Mahāyāna）《寶性論》（梵文：Uttaratantraśāstra）。 對於慈氏五論（藏文：བྱམས་ཆོས་ལྔ，彌勒菩薩所著的五部論典）， 要做好精通它們的準備。 廣大的論著《釋量論》（梵文：Pramāṇavārttika）， 中等篇幅的《定量論》（梵文：Pramāṇaviniścaya）， 以及非常簡略的《理滴論》（梵文：Nyāyabindu）， 這三部論著如同身體一般。 《因明滴論》（梵文：Hetubindu）講關聯和特徵， 《他相續成辦論》（梵文：Saṃbandhaparīkṣā）和《諍理論》（梵文：Vādavidhi）講辯論， 被稱為額外的分支。 從法稱（梵文：Dharmakīrti）所著的 量論七論（藏文：ཚད་མ་སྡེ་བདུན，法稱論師所著的七部量論）在世間， 如同闡明佛陀教法的 太陽和月亮般著名。 在這些之後學習它們。』 然後，他忘記了一些內容。 在某個時候，他說：『賢善智慧的你， 如果對離邊的偉大見解 有興趣的話， 那麼學習聖者龍樹（梵文：Nāgārjuna）所著的 中觀理聚論， 以及它的追隨者的著作。』 其餘的都忘記了。 之後，應止貢提寺（藏文：འབྲི་ཁུང་ཐེལ་）的施主丹瑪仁欽貝（藏文：ལྡན་མ་རིན་ཆེན་དཔལ，人名）的邀請，他與一位官員一同前往。在牛年秋天，他到達了止貢巴吉納措（藏文：འབྲི་ཁུང་དཔལ་གྱི་ནགས་ཁྲོད）。當時，止貢

【English Translation】 『First, engage in hearing and thinking, then practice in that order. After that, experience the meaning of those teachings, and then ripen sentient beings.』 This was said in verse. After he wrote down this instruction, he lost it on the way to Ü-Tsang (Central Tibet). Although he searched for it, he could not find it. Later, he forgot most of the words. But he said that the order of engaging in hearing and thinking, etc., was in accordance with that instruction. He also said that some of the words of that instruction remained in his memory later, like this: 『Young Lozang Drakpa (Tibetan: བློ་བཟང་གྲགས་པ, personal name, meaning 'Good Intellect Fame'), you! Have the karmic connection of past practice of virtue. It is certain that you have the habitual tendencies Of having drunk the nectar of the excellent Dharma in past lives. First learn and diligently study The Ornament for Clear Realization (Sanskrit: Abhisamayālaṃkāra, a commentary on the Prajñāpāramitā Sutras), which is the ornament of the extensive, intermediate, and concise Prajñāpāramitā (Tibetan: ཡུམ་ཆེན་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ, referring to the three different lengths of the Prajñāpāramitā Sutras). When you become proficient in it, You will understand all the scriptures. Also, keep it in mind. Then, regarding the classification of the Path and conduct of a Bodhisattva (Sanskrit: Bodhisattva), Study the Ornament for the Sutras (Sanskrit: Sūtrālaṃkāra, a treatise by Maitreya Bodhisattva), which explains these topics, As a component of the wise. The Dharma that explains the basis of Saṃsāra (Sanskrit: Saṃsāra) and Nirvāṇa (Sanskrit: Nirvāṇa), and The treatises that distinguish the nature of reality (Sanskrit: Dharmatā), And explaining the Middle Way (Sanskrit: Madhyamaka) that is without beginning or end, Distinguishing the middle and the extremes, And the nature of mind is Present in all sentient beings, The Great Vehicle (Sanskrit: Mahāyāna) Treatise on the Buddha-Nature (Sanskrit: Uttaratantraśāstra), which explains it as the Tathāgatagarbha (Sanskrit: Tathāgatagarbha). For the Five Treatises of Maitreya (Tibetan: བྱམས་ཆོས་ལྔ, the five treatises written by Maitreya Bodhisattva), Prepare to become proficient in them. The extensive treatise Commentary on Valid Cognition (Sanskrit: Pramāṇavārttika), The intermediate Compendium on Valid Cognition (Sanskrit: Pramāṇaviniścaya), And the very concise Drop of Reasoning (Sanskrit: Nyāyabindu), These three treatises are like the body. The Drop of Reasoning (Sanskrit: Hetubindu) explains connection and characteristics, The Examination of Relationship (Sanskrit: Saṃbandhaparīkṣā) and the Methods of Argumentation (Sanskrit: Vādavidhi) explain debate, And are called additional branches. The Seven Treatises on Valid Cognition (Tibetan: ཚད་མ་སྡེ་བདུན, the seven treatises on valid cognition written by Dharmakīrti) by Dharmakīrti (Sanskrit: Dharmakīrti) in the world, Are famous like the sun and moon, Clarifying the teachings of the Buddha. Study them after these.』 Then, he forgot some content. At one point, he said: 『You, with excellent wisdom, If you are interested in the great view of being free from extremes, Then study the Collection of Middle Way Reasonings by the noble Nāgārjuna (Sanskrit: Nāgārjuna), And the writings of its followers.』 He forgot the rest. After that, at the invitation of the patron Denma Rinchen Pal (Tibetan: ལྡན་མ་རིན་ཆེན་དཔལ, personal name) of Drikung Thel Monastery (Tibetan: འབྲི་ཁུང་ཐེལ་), he went with an official. In the autumn of the Ox year, he arrived at Drikung Palgyi Naktsal (Tibetan: འབྲི་ཁུང་དཔལ་གྱི་ནགས་ཁྲོད).

---

གི་སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་བཞུགས་པས། ཁོང་གི་སྤྱན་སྔར་མཇལ། ཐེག་ཆེན་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། ཕྱག་ཆེན་ལྔ་ལྡན་ལ་སོགས་པ་ 1-2-10a གསན། དེ་ནས་སློབ་གཉེར་ཞིག་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་པ་ལ། གྲོགས་འགའ་ཞིག་གིས་དབང་མེད་དུ་ཁྲིད་ནས་མི་འདོད་བཞིན་དུ། ཚལ་པའི་སྨན་པ་མཁས་པ་དཔོན་དཀོན་མཆོག་སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བའི་གམ་དུ་བྱོན་ནས། གསོ་དཔྱད་ཀྱི་གཞུང་ལ་སྦྱངས་ཤིང་། ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་ཐུགས་ལ་བཟུང་། དེར་ཡུན་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་བཞུགས་ནས་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཅན་དུ་བྱོན། བདེ་བ་ཅན་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྙེ་ཐང་བ་བཀྲ་ཤིས་སེངྒེ་དང་།གདན་ས་པ་དགེ་བསྐོངས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཆོས་འབྲེལ་གསན། ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་གཙོ་བོ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་བ་དང་། ཞང་ཆོས་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཨུ་རྒྱན་པས་མཛད་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་རྩ་འགྲེལ་ལ་ལེགས་པར་ཐུགས་སྦྱོང་མཛད། ཞག་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་གྱིས་གཞུང་གི་ཚིག་མཐའ་དག་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། འཇམ་སྐྱའི་ཊཱི་ཀའི་སྟེང་ནས་ཆོས་གསན་ཅིང་དོན་ཀུན་ཆུབ་པར་མཛད་དེ། སྦྱོར་བ་བརྩི་བ་སོགས་ཀྱི་ཐུགས་རྩོལ་ཆེར་མ་མཛད་པར་ཡང་། རིང་པོ་མ་ལོན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚིག་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་ནས། སློབ་དཔོན་དང་གྲོགས་མཆེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བློ་གྲོས་ཀྱི་རྩལ་ལ་དཔག་པར་དཀའ་བའི་བློས་ཆེས་ཆེར་ངོ་མཚར་བའི་གནས་སུ་འཛིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ནི། སྔར་མདོ་སྨད་དུ་བཞུགས་པའི་དུས་ནས་ཐུགས་ལ་ཆུད་ཅིང་། བཤད་གསར་དང་། འཆད་ 1-2-10b པ་ལ་སོགས་མཛད་ཀྱང་། བདེ་བ་ཅན་པའི་བླ་མ་འཇམ་རིན་པ་ཞེས་གྲགས་པའི་དགེ་བཤེས་ཆེན་པོ་དེ་བྱམས་ཆོས་ལ་མཁས་པར་བྱེད་ཀྱིན་འདུག་པས། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་བྱམས་ཆོས་རྣམས་ལེགས་པར་གསན་ཅིང་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་མཛད། བདེ་བ་ཅན་ན་ཐུགས་སྦྱོང་ལ་བཞུགས་པའི་ཚེ། སྐབས་ཤིག་ཏུ། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ། ས་སྐྱོང་མིའི་དབང་པོའི་ཅོད་པན། དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་བསོད་ནམས་རྒྱལ་མཚན་པ་དབེན་གནས་ཆོས་རྫོང་དུ་ཕྱག་ཕེབས་པའི་སྤྱན་སྔར་མཇལ། འཇམ་དབྱངས་ཨ་ར་པ་ཙ་ནའི་རྗེས་གནང་། བདེ་མཆོག་དྲིལ་བུ་པའི་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་དབང་། གུར་གྱི་མགོན་པོའི་རྗེས་གནང་རྣམས་གསན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལོ་གཉིས་ཙམ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཚིག་དོན་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྱུར་ནས། དགུང་ལོ་བཅུ་དགུའི་སྟེང་དུ་གསང་ཕུ་དང་བདེ་བ་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་གྲྭ་སྐོར་ལ་བྱོན། བློ་གྲོས་དང་ཆོས་སྐད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྙན་པ་རིང་དུ་སོང་ཞིང་། བཤེས་གཉེན་མཁས་པ་དག་གི་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ལྕགས་ཀྱུས་དྲང

【現代漢語翻譯】 在尊者仁波切（Rinpoche，對藏傳佛教高僧的尊稱）法王（Chos-kyi rGyal-po）座前，我拜見了尊者，聽聞了《大乘發心儀軌》（theg chen sems bskyed kyi cho ga）和《大手印五支》（phyag chen lnga ldan）等法。 之後，尊者本想去學習，但被一些朋友強行帶走，違背意願地來到了蔡巴（Tshal pa）的醫師，即著名的袞卻堅（dpon dkon mchog skyabs）醫生那裡，學習醫術，背誦了《醫理八支》（yan lag brgyad pa）。在那裡待了不久，就去了大寺院德瓦堅（bDe ba can）。在德瓦堅的仁波切涅塘巴·扎西僧格（sNye thang ba bKra shis seng+ge）和堪布格恭巴（gDan sa pa dGe bskongs pa）兩位尊者那裡聽聞了佛法。主要的講經師是講經師雍丹嘉措瓦（slob dpon chen po yon tan rgya mtsho ba）和香秋巴·講經師鄔金巴（zhang chos pa slob dpon chen po u rgyan pa），他們一起教授了《般若波羅蜜多經》（shes rab kyi pha rol tu phyin pa）的論著《現觀莊嚴論》（mngon par rtogs pa'i rgyan）的根本頌和註釋，尊者對此進行了深入學習。大約十八天的時間，就完全掌握了經文的所有詞句，並且在蔣嘉（'Jam skya）的註釋之上聽聞佛法，通達了所有含義。雖然沒有花費太多精力去計算等，但不久之後，尊者就精通了《般若波羅蜜多經》的詞句和含義，所有的講經師和道友都對尊者的智慧讚歎不已，認為尊者的智慧深不可測。《大乘經莊嚴論》（theg pa chen po mdo sde'i rgyan）尊者早在多麥（mdo smad）的時候就已經掌握，並且進行了講解等。德瓦堅有一位被稱為蔣仁巴（'Jam rin pa）的格西（dge bshes，佛學博士）精通慈氏五論，尊者於是認真聽聞並掌握了《經莊嚴論》等慈氏五論。 在德瓦堅學習期間，有一次，文殊菩薩（རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས།，梵文：मञ्जुश्री，羅馬轉寫：Mañjuśrī，字面意思：妙吉祥）的化身，薩迦（sa skya）統治者的頂飾，吉祥上師索南堅贊巴（dpal ldan bla ma dam pa bsod nams rgyal mtshan pa）來到了寂靜處秋宗（chos rdzong），尊者前去拜見，聽聞了文殊阿惹巴雜那（འཇམ་དབྱངས་ཨ་ར་པ་ཙ་ན།，梵文：Arapacana，羅馬轉寫：Arapacana，字面意思：無垢稱）的隨許，勝樂金剛（bde mchog）的飲血金剛身壇城的灌頂，以及古汝（gur）怙主（mgon po）的隨許。就這樣，大約兩年時間，尊者精通了般若波羅蜜多的詞句和含義，十九歲時，尊者前往桑浦（gsang phu）和德瓦堅等地進行辯經，智慧和佛學造詣的美名遠揚，受到了智者們的讚賞。

【English Translation】 In the presence of the esteemed Rinpoche (a title for highly respected Tibetan Buddhist teachers), Chos-kyi rGyal-po (a Dharma King), I paid my respects and listened to the 'Great Vehicle Mind Generation Ritual' (theg chen sems bskyed kyi cho ga) and the 'Five Limbs of Mahamudra' (phyag chen lnga ldan), among other teachings. After that, the尊者 intended to go for studies, but some friends forcibly took him against his will to the physician of Tshalpa, the renowned Dr. dpon dkon mchog skyabs, where he studied medicine and memorized the 'Eight Branches of Medicine' (yan lag brgyad pa). After staying there for a short time, he went to the great monastery of Dewachen (bDe ba can). At Dewachen, he listened to Dharma teachings from both Rinpoche Nyethangpa Tashi Senge (sNye thang ba bKra shis seng+ge) and Khenpo Ge Kongpa (gDan sa pa dGe bskongs pa). The main lecturers were Lecturer Yonten Gyatsova (slob dpon chen po yon tan rgya mtsho ba) and Shang Chopa Lecturer Ugyenpa (zhang chos pa slob dpon chen po u rgyan pa), who together taught the root verses and commentaries of the 'Ornament of Clear Realization' (mngon par rtogs pa'i rgyan), a treatise on the 'Perfection of Wisdom' (shes rab kyi pha rol tu phyin pa). The 尊者 studied this extensively. In about eighteen days, he completely mastered all the words of the text and understood all the meanings by listening to the Dharma on top of Jamkya's ('Jam skya) commentary. Although he did not spend much effort on calculations, etc., before long, the 尊者 became very proficient in the words and meanings of the 'Perfection of Wisdom', and all the lecturers and Dharma friends were amazed by his intelligence, considering his wisdom to be immeasurable. The 'Great Vehicle Sutra Ornament' (theg pa chen po mdo sde'i rgyan) had already been mastered by the 尊者 when he was in Do-med (mdo smad), and he had given explanations, etc. A Geshe (dge bshes, a degree in Buddhist philosophy) named Jam Rinpa ('Jam rin pa) at Dewachen was known to be proficient in the Five Treatises of Maitreya, so the 尊者 carefully listened to and mastered the Five Treatises of Maitreya, including the 'Sutra Ornament'. While studying at Dewachen, on one occasion, an emanation of Manjushri (རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས།，梵文：मञ्जुश्री，羅馬轉寫：Mañjuśrī，字面意思：Gentle Glory), the crown jewel of the Sakya rulers, the venerable Lama Sönam Gyaltsenpa (dpal ldan bla ma dam pa bsod nams rgyal mtshan pa), arrived at the secluded hermitage of Choszong (chos rdzong). The 尊者 went to see him and listened to the Anujna of Manjushri Arapacana (འཇམ་དབྱངས་ཨ་ར་པ་ཙ་ན།，梵文：Arapacana，羅馬轉寫：Arapacana，字面意思：Immaculate Speech), the empowerment of the body mandala of Chakrasamvara (bde mchog) Ghantapada, and the Anujna of Gur Gonpo. Thus, for about two years, the 尊者 became very proficient in the words and meanings of the Prajnaparamita. At the age of nineteen, the 尊者 went to Sangpu (gsang phu) and Dewachen, among other places, to debate, and his reputation for intelligence and Dharma knowledge spread far and wide, and he was praised by wise teachers.

---

ས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་གཙང་ཕྱོགས་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་དེ། རིན་སྤུངས་ཀྱི་རོང་ཆེ་བ་ལ་མཛད། གཞུང་ལམ་བསྲངས་ནས་ས་སྐྱ་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་པ་ལ་ལམ་གྲོགས་ཇོ་གདན་པ་ཞིག་ཡོད་པའི་སྟབས་ཀྱིས། རིན་སྤུངས་ཀྱི་རྒྱང་མཁར་ཕུའི་ལ་ལ་བྱོན། ཉང་སྟོད་མཁར་ཁ་ལ་མཛད་ནས་ཞ་ལུར་ཕེབས། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་བའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་འཛིན་པའི་གདན་ས་པ། ལོ་ཙྪ་བ་མཁན་ཆེན་རིན་ཆེན་རྣམ་ 1-2-11a རྒྱལ་བའི་དྲུང་དུ་མཇལ། བདེ་མཆོག་མཻ་ཏྲི་བཅུ་གསུམ་མའི་དབང་ཞིག་གསན། དེ་ནས་སྣར་ཐང་ལ་བྱོན། དེ་ནས་གདན་ས་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱར་ཕེབས། ས་སྐྱའི་དུས་ཆོས་མ་ཚུགས་ཀྱི་རིང་ལས་བཟང་དུ་བྱོན་ནས། ས་བཟང་པཎ་ཆེན་མ་ཏི་པའི་དྲུང་དུ་ཆོས་བཀའ་ཅི་རིགས་པ་གསན། ཆོས་ཚུགས་ནས་ས་སྐྱར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་གྲྭ་སྐོར་མཛད། དེ་ཀའི་འཕྲོ་འཐུད་པ་ལ། ལ་སྟོད་བྱང་ལ་བྱོན། འདར་བཟང་ལྡན། ངམ་རིང་འགའ་རོང་ཆོས་སྡེ་རྣམས་སུའང་གྲྭ་སྐོར་མཛད་ནས། ཇོ་མོ་ནང་དུ་ཕེབས། ཆོས་རྗེ་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་རྒྱལ་བའི་དྲུང་དུ་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་འཁྲིད་ལ་སོགས་པ་གསན། དེ་ནས་བོ་དོང་ལ་བྱོན། མར་རེས་སྤྱི་བོ་ལྷས་སུ་ཕེབས། དེའི་མཁན་ཆེན་པ་ལ་བཀའ་གདམས་ལམ་རིམ་གྱི་ལུང་ཐོབ་ཅིང་མཛད། དེ་ནས་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་ཨེར་གྲྭ་སྐོར་མཛད་ནས་སྣར་ཐང་དུ་ཕེབས། སྔར་གྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཊཱི་ཀ་འཇམ་སྐྱས་མཛད་པ་དེའི་ནང་ན། མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་ལུང་མང་པོ་དྲངས་འདུག་པ་ལ་འབྲུ་གནོན་པ་དཀའ་བར་འདུག་པས་རྐྱེན་བྱས་ནས་མཛོད་ཅིག་གསན་པར་བཞེད་པའི་ཐུགས་བཞེད་ཆེ་བར་བྱུང་སྟེ། སྣར་ཐང་གི་མཁས་པ། བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་དོན་བཟང་བ་ལ་བསམ་བཟང་གི་ཊཱི་ཀྐའི་སྟེང་ནས་མཛོད་ཀྱི་བཤད་པ་ཚར་གཅིག་གསན་ཀྱང་། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་བློ་གྲོས་དཀྱེལ་ཆེས་པས་དེ་ཙམ་དུ་ཐུགས་ཁེངས་པ་མ་བྱུང་། དེའི་དུས་སྣར་ཐང་དུ་དགེ་བཤེས་ཤིག་གི་ལག་ན་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཉ་ཊཱི་ཀ་ཅིག་འདུག་པ་གཟིགས་པས། སྔར་གྱི་ 1-2-11b འཇམ་སྐྱའི་ཊཱི་ཀྐ་ལ་ལྟོས་ན། ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་གོ་བ་སྐྱེད་པ་ཞིག་འདུག་པས་ཐུགས་སྤྲོ་བར་གྱུར་ཏེ། ཁོང་པ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་བཤད་པ་ཞིག་གསན་པར་བཞེད་པ་དང་། ཉ་ཊཱི་ཀ་དེ་ན་མཛོད་ཀྱི་གཞུང་ཅི་རིགས་ལ་ཡང་བཤད་པ་གསལ་པོ་འདུག་པས། མངོན་པ་ཡང་ལེགས་པ་ཡོད་པ་འདྲ་དགོངས་པ་འཁྲུངས་ནས། ཉང་སྟོད་དུ་ཕྱག་ཕེབས། གནས་རྙིང་དུ་ཐོགས་ཙམ་ཞིག་བཞུགས། གནས་རྙིང་པའི་གཟུངས་སྒྲུབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་གྲྭ་སྐོར་མཛད། དབྱར་ཆོས་ལ་རྩེ་ཆེན་དུ་ཕེབས་པ་མཛད་ནས། མཁས་པའི་དབང་པོ་རིན་པོ་ཆེ། ཉ་དཔོན་ཀུན་དགའ་དཔལ་བའི་སྤྱན་སྔར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་གཟབས་བཤད་ཚར་གཅིག་གསན། ཐུགས་རབ་གསལ་ཞིང་རྣམ་དཔྱོད་ཡོངས་སུ་རྣོ་བ་དང་། བཤད་པར་བྱ་བའི་གནས་རྣམས་བརྡ་སྤྲོད་པ་

ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་གདུལ་བྱའི་རྣ་བར་འབབ་ཅིང་། མཁས་པའི་རྣམ་འགྱུར་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་རངས་པར་གྱུར། དེའི་ཚེ་ཁོང་པ་ལ་མངོན་པ་མཛོད་ཅིག་གསུང་བར་ཞུས་པས། ངས་ལེགས་པོ་ཤོད་པར་ཡོད་དེ་དོན་གཉེར་བྱེད་མཁན་མ་བྱུང་བས་ལྟ་རྟོག་ཀྱང་རེ་དགའ་དགོས། ཁམས་ཀྱང་མ་བདེ་ཞིང་ཕར་ཚད་འཆད་དགོས་པ་འདིས་འཕྲལ་ལ་འཆད་པ་མི་འགྲུབ་པ་འདུག །ངེད་ཀྱི་སློབ་མ་རེད་མདའ་བ་འདི་བློ་གྲོས་ཅན་མངོན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་པས་ཁྱོད་རང་ཡང་འདི་ལ་ཉན་ན་འཐད་ཅིང་། ཉན་པར་མི་སྤྲོ་ན་མཛུབ་ཁྲིད་ཅིག་བཅོལ་བ་དྲག་ཅེས་ཡང་ཡང་གསུང་གིན་འདུག་པ་དང་། ཁོང་གི་སློབ་མ་སྔར་ནས་ཞལ་འཚོ་བ་ཡོད་པས་ཀྱང་མཚམས་སྦྱར་ནས། རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་དབྱར་དེ་ས་སྐྱ་ 1-2-12a ནས་རྩེ་ཆེན་ན་ཕེབས་འདུག་པ་ལ་མངོན་པ་མཛོད་ཀྱི་རང་འགྲེལ་གྱི་སྟེང་ནས་མཛུབ་ཁྲིད་དུ་མཛད་དེ་གསན་པས། གཞུང་གི་ཚིག་རིས་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པར། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དོན་གྱི་ཁོག་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ནས་འགངས་འཆུན་པའི་གོ་བ་བོགས་ཆོད་དུ་སྟེར་ནུས་པ་ཞིག་འདུག་པས་དད་པ་ཆེན་པོ་འཁྲུངས། གང་གསུང་ཐམས་ཅད་ལན་རེ་ཁོ་ནས་ཚིག་དོན་ལྷག་མ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་། དཀའ་བའི་གནས་རྣམས་ལ་དྲི་གཏུགས་ལེགས་པར་མཛད་པས། རྗེ་བཙུན་པ་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་ཕྲོགས་པར་གྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ལ་མཛུབ་ཁྲིད་བྱེད་པ་ལ་ལེགས་པར་བསྒྲིམ་དགོས་པ་འདུག ཅེས་གསུངས། དེ་ཡང་བསྐལ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྔ་རོལ་ནས། སྙིགས་མའི་དུས་ལ་བབ་པ་ན། རྒྱལ་བའི་དམ་ཆོས་མཐའ་དག་ལེགས་པར་བཟུང་ནས། བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མི་ནུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པའི་སྨོན་ལམ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་འབྱོར་ཞིང་། སྐུ་ཚེ་སྔ་མ་དག་ཏུ་ཡང་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པ་དག་གི་དམ་ཚིག་ཡོངས་སུ་དག་པའི་དྲི་བསུང་རྫོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན། དམ་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་ཕྲེང་རྒྱུད་རིང་པོས་མཁས་པ་ངང་པའི་དེད་དཔོན་ཟུང་འདི་ཕན་ཚུན་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་འཁྱུད་པའི་འབྲེལ་བ་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། ཐོག་མ་ཉིད་ནས་དཔོན་སློབ་ཤིན་ཏུ་ཐུགས་གཅུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལ་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རེད་མདའ་པ་ཆེན་པོ་ཀུ་མཱ་ར་མ་ཏི་ 1-2-12b ཞེས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་མཆོག་ཏུ་དཀར་བའི་གྲགས་པའི་བ་དན་ཆེས་ཆེར་གསལ་བ་འདི་ནི། གཞོན་ནུ་ན་ཚོད་ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་པའི་སྐབས་ཉིད་ནས། ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས། བྱིས་པ་ཉིད་ན་ཡང་། ཆོས་བརྒྱད་བུང་བའི་རོལ་རྩེད་ལ་ཆགས་པའི་ཀུན་རྟོག་སྤྲོས་པའི་ཉི་འོད་ནི་ནུབ། ཆགས་སྡང་འབྱུང་པོའི་བྱ་ཚོགས་རྒྱུ་བའི་བདག་འཛིན་མུན་པའི་སྨག་རུམ་ནི་སངས། ཐུབ་བསྟན་གངས་ཀྱི་རི་སུལ་སྐྱོང་བའི་རྣམ་དཔྱོད

【現代漢語翻譯】 由於他的卓越，他的話語落入了受教者的耳中，他的學者風範使他們非常高興。那時，他們請求他講授《俱舍論》（Abhidharmakosha）。他說：『我能很好地講解，但因為沒有人真正想學，所以我也只能隨意看看。而且我身體不好，還要講授《現觀莊嚴論》（Abhisamayalankara），所以暫時無法講解。我的學生熱達瓦（ রেডমদব，梵文天城體：Redamtaba，梵文羅馬擬音：Redamdaba，字面意思：熱達瓦）很有智慧，非常精通《俱舍論》，你們聽他講也是可以的。如果不願意聽，讓他稍微指導一下也好。』他一直這樣說。因為他以前的學生還活著，所以也從中撮合。尊者熱達瓦那時正在從薩迦（Sakya）到策欽（Tsechen）的路上。 他根據《俱舍論》的自釋進行指導，聽眾們發現，他不僅僅依賴於經文的字面意義，而是很好地組織了整部論著的要點，能夠清晰地傳達重要的理解，因此對他產生了極大的信心。他所說的每一句話，他們都能一次性完全理解，沒有任何遺漏，並且很好地提問了困難的地方。尊者也非常高興，說：『指導你，我必須非常認真。』 這是因為，在無數劫之前，當末法時代來臨時，他們已經發愿要好好守護所有的佛法，成為高舉不朽教義旗幟的人。而且，在過去世中，他們也多次完全凈化了無上乘的誓言，擁有圓滿的清凈芬芳。這兩位如同天鵝般的智者，通過白蓮經（Saddharma Pundarika Sutra）的長長傳承，彼此緊密相連，這種師徒之間的關係，通過緣起法的自然規律，從未中斷。從一開始，師徒之間就非常親密。 因此，尊者熱達瓦大師，被稱為庫瑪拉瑪蒂（Kumaramati），他在三界中擁有至高無上的白色名聲。當他還是一個未成熟的年輕人時，就已經充分展現了他良好行為的力量。即使在他還是個孩子的時候，他對世間八法的執著，就像飛蛾撲火般的妄想，也已經消失；貪嗔煩惱就像鬼魂一樣，在黑暗中游蕩的自我執著也已經消散；他守護著佛法雪山的智慧之光。

【English Translation】 Due to his excellence, his words fell into the ears of those to be tamed, and his scholarly demeanor made them very happy. At that time, they requested him to teach the Abhidharmakosha. He said, 'I can explain it well, but because no one really wants to learn, I can only look at it casually. Moreover, I am not feeling well, and I have to teach the Abhisamayalankara, so I cannot teach it for the time being. My student Redawa is very intelligent and very proficient in the Abhidharmakosha, so you can listen to him. If you don't want to listen, it's better to have him guide you a little.' He kept saying this. Because his former student was still alive, he also mediated. Venerable Redawa was then on his way from Sakya to Tsechen. He gave guidance based on the self-commentary of the Abhidharmakosha, and the listeners found that he did not only rely on the literal meaning of the scriptures, but also well-organized the main points of the entire treatise, and was able to clearly convey important understandings, so they developed great confidence in him. Every word he said, they could fully understand at once without any omission, and they asked well about the difficult points. The Venerable One was also very happy and said, 'I must be very serious in guiding you.' This is because, countless eons ago, when the degenerate age came, they had vowed to protect all the Buddha's teachings well and become those who hold high the banner of immortal teachings. Moreover, in past lives, they had also purified the vows of the unsurpassed vehicle many times, possessing the perfect fragrance of purity. These two wise men, like swans, are closely connected through the long lineage of the White Lotus Sutra (Saddharma Pundarika Sutra), and this relationship between teacher and disciple has never been interrupted through the natural law of dependent origination. From the beginning, the teacher and disciple were very close. Therefore, the Venerable Master Redawa, known as Kumaramati, whose white fame shines brightly in the three realms. When he was still an immature young man, he had already fully demonstrated the power of his good deeds. Even when he was a child, his attachment to the eight worldly dharmas, like moths flying into the fire of delusion, had disappeared; greed and hatred, like ghosts, the darkness of self-grasping wandering in the dark had also dissipated; he guarded the light of wisdom on the snowy mountains of the Buddha's teachings.

---

་གདོང་ལྔའི་ལུས་རྩལ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས། སྲིད་གསུམ་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟར་གཟིགས་ནས་རྒྱལ་སྲས་སྒྱུ་མའི་རྣམ་རོལ་གྱིས་སྤྱོད་པ་ཞིག་སྟེ། གཞོན་ནུ་ལ་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལུང་གི་ཆོས་མཐའ་དག་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས།དབང་དང་ལུང་གསན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། ད་ལྟའི་བཤེས་གཉེན་གཞན་དག་གི་ཁ་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་ཡང་། མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གང་ལ་ཡང་ལན་ཅིག་གམ་གཉིས་ཤིག་ཞིབ་ཏུ་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྟན་བཅོས་དེའི་རྩ་འགྲེལ་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་དོན་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཁོག་བསྒྲིགས་ཏེ་རང་རང་གི་ལུགས་མ་འདྲེས་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་རིགས་པའི་ལམ་ནས་མཐའ་དག་པར་དྲངས་ཏེ་གཞན་ལ་འདོམས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མི་མངའ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དབུ་ཚད་ཀྱི་རིགས་པའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་ནུབ་ནས་མིང་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་པར་གྱུར་པ་ན་རང་སྟོབས་ཀྱིས་དབུ་ཚད་ཀྱི་རིགས་པའི་ལམ་སྲོལ་ཕྱེ་ནས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་མཁས་པ་ཀུན་གྱི་ 1-2-13a མགོ་བོ་ལ་བཀའི་ཕྲེང་བ་ངལ་བསོ་བགྱིད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་པ་འདིའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞིག་མངའ་བས་གནས་བརྟན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་གསེར་རིའི་ཕྲེང་བའི་དབུས་ན་ལྷུན་པོ་ལྟར་མངོན་པར་འཕགས་ཤིང་། བདག་པས་གཞན་གཅེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་ཐུགས་ལ་རྒྱུན་ཆགས་པར་མངའ་བས་འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་བུ་གཅིག་པ་ལྟར་དགོངས་ཏེ། གཞན་ལ་ཕན་པར་གཟིགས་ན་དམྱལ་བའི་མེ་ཡང་པདྨོའི་ཚལ་ལྟར་གཟིགས་ནས་འཇུག་པ་ལ་ཡ་མི་ང་ཞིང་། རང་གི་ཆེད་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞིང་གི་འབྱོར་པ་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་དགའ་སྟོན་ལྟར་གཟིགས་ནས་ལྟོས་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕལ་མོ་ཆེ་དག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཙམ་ཡང་བྱ་དཀའ་བའི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མངའ་བ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་སོགས་ཀྱི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པོ་བརྙེས་པས། ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ལ་འགྲན་པའི་ཟླ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ། རྒྱལ་བའི་སྤྱན་སྔར་ཁས་བླངས་པའི་དམ་ཚིག་ལས་མི་གཡེལ་བའི་སྲུང་མ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། དཀར་ཕྱོགས་མངོན་པར་སྐྱོང་བའི་ལྷ་དག་གིས་དངོས་སུ་བསྙེན་བཀུར་ཞིང་། ལེགས་སོ་གསོལ་བའི་ཚིག་གིས་མངོན་པར་བསྔགས་པ། 1-2-13b གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་འཕྲིན་ལས་ལྷུར་མཛད་པ་ལ་དགོངས་པ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཚེ། ནུབ་གཅིག་ནམ་མཁའི་དབུས་ནས། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་ལ་སོགས་པ་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་དག་གིས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྔ་བོ་ཆེ་བཞི་མངོན་པར་བརྡུངས་པ

【現代漢語翻譯】 五面（指五種智慧）的身體姿勢已經圓滿。他視三界如乾闥婆（梵文：Gandharva，一種天神）的城市，以幻化的王子形象行事。年輕時出家，精通所有佛陀教法的經論。除了聽聞灌頂和傳承外，不依賴其他上師的口授，僅需一兩次仔細研讀顯經、密續及其註釋，便能將經文的根本和註釋融會貫通，理解其完整的意義，並能毫不混淆地掌握各自的體系，通過理性的方式徹底理解，向他人傳授時毫無障礙。尤其是在因明（梵文：Hetuvidya，古印度邏輯學）的理性體系幾乎完全消失，甚至連名稱都不存在時，他憑藉自己的力量開創了因明的理性體系，成為北方所有學者頭頂上佩戴教誨花環的偉大導師。 這位聖者的證悟功德是：擁有遠離一切罪惡行為污垢的殊勝戒律，因此在持律的長老比丘僧團中，如須彌山般顯赫。他心中持續懷有珍愛他人勝過自己的菩提心（梵文：Bodhicitta，覺悟之心），視一切眾生如獨子，若見利益他人之事，即使是地獄之火也視如蓮花池般毫不畏懼地進入，爲了自己，即使是清凈佛土的圓滿也視如夢中盛宴般毫不留戀。這種高尚情操，即使是大多數凡夫俗子的菩薩也難以效仿，他擁有卓越的王子般的心力。由於他已獲得密集金剛（梵文：Guhyasamaja）和勝樂金剛（梵文：Chakrasamvara）等生起次第和圓滿次第的穩固禪定，因此在共同和不共同的證悟功德方面，無人能與他匹敵。他受到在佛陀面前立誓的特殊護法神和護持正法的善神的親自侍奉和讚頌。 當他專注于向他人傳法的弘法利生事業時，一夜之間，在天空中央，聖者龍樹（梵文：Nagarjuna）和無著（梵文：Asanga）等偉大的論師敲響了四種大法鼓。

【English Translation】 The physical exercises of the five faces (referring to the five wisdoms) are complete. He views the three realms as the city of Gandharvas, acting as an illusory prince. Having renounced as a youth, he thoroughly studied all the scriptures and doctrines of the Buddha's teachings. Apart from receiving empowerments and transmissions, without relying on the oral instructions of other contemporary teachers, he only needs to carefully examine the sutras, tantras, and their commentaries once or twice to fully integrate the root texts and commentaries, comprehending their complete meaning. He grasps each system without confusion, thoroughly understanding them through reasoning, and is able to teach others without hindrance. Especially when the rational system of Hetuvidya (logic) had almost completely disappeared, even its name no longer existed, he established the rational system of Hetuvidya through his own power, becoming a great chariot, adorning the heads of all scholars in the north with garlands of teachings. The qualities of realization of this holy being are: possessing extraordinary discipline free from all defilements of misconduct, thus standing out like Mount Meru among the assembly of elders and Vinaya holders. He continuously cherishes the non-artificial Bodhicitta, valuing others more than himself, regarding all beings as his only child. If he sees something beneficial to others, he enters even the fires of hell as if they were a lotus garden without fear. For his own sake, he regards even the prosperity of a pure land as a dream feast without attachment. This is an extraordinary princely courage that even most ordinary Bodhisattvas find difficult to emulate. Having attained extremely stable Samadhi (meditative concentration) in the generation and completion stages of Guhyasamaja and Chakrasamvara, he is unmatched in the accumulation of common and uncommon qualities of realization. He is personally served and praised by special Dharma protectors who have vowed before the Buddhas and by the gods who uphold the Dharma. When he focused on the activity of teaching the Dharma to others, one night, in the middle of the sky, great masters such as the venerable Nagarjuna and Asanga sounded the four great drums of the sacred Dharma.

---

འི་སྒྲ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་གང་བར་བྱས་པའི་ལྟས་མངོན་པར་གཟིགས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མཐོ་བ་ཞིག་སྟེ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གི་ལམ་སྲོལ། དབུ་ཚད་ཀྱི་རིགས་པའི་སྒོ་དང་པོར་རྗེ་བཙུན་འདི་ཉིད་ལས་རྙེད་པས། དེའི་ཕྱིར་འགྲན་ཟླ་མེད་པའི་བླ་མ་གཙོ་བོར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བླ་མ་དེ་ཉིད་ལ་མཛོད་ཀྱི་ཆོས་ཐུན་འགའ་ཞིག་མཛུབ་ཁྲིད་ཀྱི་ལུགས་སུ་མཛད། དེ་ལྷག་དོན་ལ་ཁྱད་པར་མི་འདུག་ཀྱང་ད་ལྟའི་མཚན་ཉིད་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཆོས་ཉན་བཤད་ཀྱི་ལུགས་སུ་བྱས་ནས་གསན་གསུང་། རྩེ་ཆེན་གྱི་དབྱར་ཆོས་དེ་གྲོལ་ནས། སྟོན་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པ་དང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ཉང་སྟོད་བསམ་གླིང་དུ་ཆོས་བར་ལ་བྱོན་ནས། རྗེ་བཙུན་པ་ལ། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ཚར་གཅིག་གསན།རྗེ་བཙུན་པས་ཀྱང་དབུ་མ་གསུང་བའི་སྔ་ཤོས་དེར་འདུག །དེའི་དུས་སུ་གྲུབ་པ་བརྙེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་གནས་ལྔ་རིག་པའི་མཁས་པ་མཁན་ཆེན་ལོ་ཙྪ་བ་བྱང་ཆུབ་རྩེ་མོ་དབུས་སུ་བྱོན། དགུན་ཆོས་ 1-2-14a ལ་སྐྱི་ཤོད་ཀྱི་པོ་ཏ་ལར་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་གསུང་བ་འདུག་ཅེས་གསན་ནས། དེ་དུས་ཁོང་མངོན་པའི་བདག་པོར་བྱེད་ཀྱིན་འདུག་པས། ཅི་ནས་ཀྱང་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གཅིག་གསན་པར་བཞེད་དེ་དོ། །སྟོན་གྱི་མཇུག་ལ་ཉང་སྟོད་ནས་ཕྱག་བཏེག་ནས་དབུས་སུ་ཕེབས་པ་མཛད། པོ་ཏ་ལར་བྱོན་ནས་མངོན་པ་གསུང་བར་ཞུས་པས། ཁོང་པ་རང་ཤིན་ཏུ་གསུང་བར་བཞེད་པ་འདུག་པ་ལ། འོན་ཀྱང་དགུང་ལོ་མང་དུ་བཞེས་པ་སོགས་ཀྱི་དབང་གིས་མྱུར་དུ་ཁོང་རང་གིས་གདན་སར་ཕེབས་པ་འཐད་སྙམ་པ་ཡིད་ལ་བཞག་ནས། མྱུར་བར་གཙང་ཕྱོགས་ལ་ཐེགས་པར་འདུན་པའི་ཞུ་བ་རྫོང་ཇི་བས་ཕུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་འཕྲལ་ལ་དབུས་ནས་གཙང་ཕྱོགས་སུ་ཕྱག་བཏེག །ཡར་ལམ་ཆོས་རྫོང་དུ་ཆོས་རྗེ་བླ་མའི་སྐུ་འདྲ་ལ་མཇལ་ནས་འབྱོན་གྱིན་འདུག །མངོན་པའི་ཐུགས་བཞེད་མ་གྲུབ་ཀྱང་ཆོས་འབྲེལ་ཞིག་གསན། དེའི་དགུན་ཆོས་བདེ་བ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་བཞུགས། དེ་རྗེས་སྐྱོར་མོ་ལུང་པའི་མཁན་པོ་དཀའ་བཞི་པ་བློ་གསལ་བ་ཞེས་གྲགས་པ་འདུལ་མཛོད་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་བྱེད་པ་དེའི་དྲུང་དུ་སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་བྱོན། ཁོང་སྔོན་དུས་ཀྱི་འདུལ་བ་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཁྲོད་ན་ཉི་མ་ལྟར་གྲགས་པའི་འདུལ་འཛིན་ཆེན་པོ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཐག་མ་པའི་བུ་ཆེན། སྦལ་ཏི་དགྲ་བཅོམ་པའི་བཤད་རྒྱུད་འཛིན་པའི་གདན་ས་པ་འདུལ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་འདུག་པས། དེའི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་བགོ་སྐལ་བླང་བར་ 1-2-14b བཞེད་དེ། ཁོང་ལ་འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བ་འགྲེལ་པ་ཆ་ལག་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པར་གསན་ཏེ།

【現代漢語翻譯】 他以巨大的聲音充滿世界等奇蹟般的景象顯現，以無法言喻的功德聚集而高尚。這位至尊仁波切也遵循著辨別勝者之語的真實與虛妄的偉大導師們的道路。由於首先從這位至尊者那裡獲得了中觀和量學的理性之門，因此他將這位無與倫比的上師視為主要上師。對於這樣一位上師，他以指導的方式進行了一些《俱舍論》的教學。雖然這在重要性上沒有區別，但爲了迎合當今的哲學家們的名聲，他以聽聞和講授佛法的方式聽取了教誨。在日喀則的夏季佛法課程結束后，上師至尊者和他的弟子兩人前往娘堆桑林進行佛法靜修。在那裡，他從至尊者那裡聽取了一遍《入中論》。至尊者也在最早講授中觀的行列中。那時，成就自在的大瑜伽士，精通五明的大學者，堪布譯師絳曲孜摩來到了衛藏地區。他聽聞冬季佛法課程 在吉雪的布達拉宮講授《阿毗達磨集論》，因此他下定決心無論如何也要聽一遍《集論》，因為那時他是阿毗達磨的主人。秋末，他從娘堆動身前往衛藏地區。他前往布達拉宮請求講授阿毗達磨。他似乎非常願意講授，但由於年事已高等原因，他心想最好儘快由他自己回到法座上。因此，他以宗吉瓦的名義提出了儘快返回後藏的請求。之後，他立即從衛藏前往後藏。在前往亞龍曲宗的路上，他拜見了法王上師的雕像。雖然沒有實現聽聞阿毗達磨的願望，但他還是聽取了一些佛法。那年冬天，他前往德瓦堅並駐留於此。之後，他前往覺摩隆寺拜見了被稱為『噶欽巴 洛薩瓦』的堪布，據說他非常精通戒律。他是早期持律者中如大海中的太陽般著名的大持律者，格西塔瑪瓦的大弟子，持有斯巴提阿羅漢的教法傳承的座主，非常精通戒律。他渴望獲得他善說的份額， 因此，他從他那裡完整地聽取了包括根本論和註釋在內的所有《毗奈耶經》。

【English Translation】 He manifested wonders such as filling the world with a great sound, and was exalted by a collection of virtues that are beyond description. This Jetsun Rinpoche also followed the path of the great chariots who distinguished the true from the false in the words of the Victorious One. Since he first obtained the door of reasoning for Madhyamaka and Pramana from this Jetsun, he made this incomparable lama his main guru. To such a lama, he gave some teachings on the Treasury of Knowledge in the manner of pointing instructions. Although there was no difference in importance, in order to cater to the fame of the present-day philosophers, he listened to the teachings in the manner of hearing and teaching the Dharma. After the summer Dharma course in Tsechen was over, the master Jetsunpa and his disciple both went to Nyangto Samling for a Dharma retreat. There, he listened to the Entering the Middle Way once from Jetsunpa. Jetsunpa was also among the earliest to teach Madhyamaka. At that time, the great yogi who had attained accomplishment, the great scholar of the five sciences, Khenchen Lotsawa Jangchub Tsemomo, came to U. He heard that the winter Dharma course was teaching the Compendium of Abhidharma at the Potala of Kyisho, so he resolved to listen to the Compendium once no matter what, because at that time he was the master of Abhidharma. At the end of autumn, he set out from Nyangto and went to U. He went to the Potala and requested to be taught Abhidharma. He seemed very willing to teach, but due to his old age and other reasons, he thought it would be better for him to return to the throne himself as soon as possible. Therefore, he made a request in the name of Dzongjiwa to return to Tsang as soon as possible. After that, he immediately set out from U towards Tsang. On the way to Yarlung Chodrong, he visited the statue of the Dharma Lord Lama. Although he did not fulfill his wish to hear Abhidharma, he still listened to some Dharma. That winter, he went to Dewachen and stayed there. After that, he went to Kyorlung Monastery to visit the Khenpo known as 'Kachenpa Loselwa', who was said to be very proficient in the Vinaya. He was a great holder of the Vinaya, famous like the sun in the ocean of early holders of the Vinaya, the great disciple of Geshe Tagmawa, the abbot holding the teaching lineage of Balti Arhat, and was very proficient in the Vinaya. He desired to receive a share of his well-spoken words, therefore, he listened to all the Vinaya Sutra, including the root text, commentary, and supplements, from him completely.

---

ཁོང་གི་ཐུགས་ལ་མངའ་བའི་འདུལ་བའི་བཤད་སྲོལ་ལྷག་མ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་ཁྱད་པར་ལྷག་པར་རྟོགས། དེའི་ཚེ་ཆོས་གསན་པའི་ཞོར་ལ་མདོ་རྩའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་གྱི་དབུ་ནས་ཉིན་རེ་ཞིང་མདའ་ཚད་བཅུ་བདུན་རེ་མ་ཆག་པར་ཐུགས་ལ་བཟུང་། དུས་དེ་དག་གི་ཚེ་ན། ཚོགས་སུ་མང་ཇ་ལ་བྱོན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། དགེ་འདུན་རྣམས་ཡུམ་གྱི་སྒྲུབ་པ་མཛད་པའི་མདོ་འདོན་པའི་རིང་ལ། ཤེར་ཕྱིན་ཞལ་ཏོན་དུ་མཛད་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་ངོས་གཟུང་མེད་པའི་དོན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པས། དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་སྤྱོད་དང་། བདུད་བཟློག་སོགས་ཀྱི་ཚིག་འབྲུ་ཙམ་ཡང་ཐུགས་ཀྱིས་མི་ངེས་པར། རྣམ་རྟོག་གི་རྒྱུ་བ་རགས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་ནས། གསལ་སྟོང་འཛིན་མེད་ཀྱི་ངང་ལ་ཐུགས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་མང་ཇའི་མགོ་མཇུག་འཁྱོངས་པ་འབད་རྩོལ་མེད་པར་འཇུག་པ་བྱུང་། བོད་ཀྱི་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་བྱེད་པའི་རྟོགས་པ་བཟང་ཤོས་མཐར་ཐུག་པ་དེ་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས་འདུག་ནའང་། གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་མ་ལུས་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི་དེ་འདྲ་བ་ལ་ཡང་སེམས་གནས་ཀྱི་ཉམས་བཟང་པོ་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་མོང་བའི་ཁྱད་པར་ཙམ་མ་གཏོགས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་འཁྲུལ་པའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་བྲོ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་མཁས་པ་མགུ་བའི་ཡོན་ཏན་དཔག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་གྱི་བམ་པོ་བཞི་ 1-2-15a བཅུ་ལྷག་ཙམ་ཐུགས་ལ་ཆུད་པར་གྱུར་པ་ཙམ་གྱི་མཚམས་སུ། བར་གཅོད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྐུ་སྟོད་བསྙུང་བའི་སྙུན་དྲག་པོ་ཞིག་བྱུང་། ཡུན་རིང་དུ་མ་ཕན་པས། སྟོད་ལུང་ཕུར་ཨུ་རྒྱན་བསྙེན་སྒྲུབ་ལ་མཁས་པ་ཞིག་གི་གམ་དུ་བྱོན་ནས། མན་ངག་ཐུགས་ཉམས་སུ་བཞེས་ཀྱང་ཕན་པ་མ་བྱུང་། བདེ་བ་ཅན་དུ་བྱོན་ནས་ཀྱང་བཅོས་ཐབས་ཅི་རིགས་པར་མཛད་ཀྱང་མ་ཕན། བདེ་བ་ཅན་ན་ཁ་མཆུ་དང་འཁྲུག་ལོང་མང་དུ་འདུག་པས་ཀྱང་ཐུགས་སྐྱོ་བར་གྱུར་ཏེ། དཔོན་སློབ་འགའ་ཞིག་གིས་དགུན་གཙང་ཕྱོགས་ལ་བྱོན། ས་སྐྱར་འབྱོན་བཞེད་པ་ལ། ལམ་དུ་ཧ་ཅང་གྲང་བའི་རེག་པས་འོ་བརྒྱལ་བར་འདུག་པ་དང་བཤུལ་ལམ་ཐག་རིང་བས་ངུར་སྨྲིག་གི་ཕུལ་མཛད་གནས་རྙིང་དུ་བྱོན། དེའི་དགུན་གནས་རྙིང་དུ་བཞུགས། གནས་རྙིང་པའི་དོན་གཉེར་བ་དང་ཕྱག་ཕྱི་ལ་བྱོན་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ནན་ཆེར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དེ་གོང་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལ་ཆེད་དུ་གཏད་པའི་གཟིགས་རྟོག་མ་མཛད་ཀྱང་། དེ་དུས་ཚིག་ལ་གཟིགས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་ཡང་ཐུགས་ལ་ཅིག་ཅར་དུ་གསལ་བར་འཆར་བས། ཐོག་མར་གཟིགས་པའི་རིམ་པ་བཞིན་གཞན་ལ་ཡང་འདོམས་པའི་སྒོ་ནས། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཚར་གཅིག་རྩལ་བཤད་མཛད་དོ། །དེའི་དཔྱིད་ཀ་སྣར་ཐང་ལ་མཛད་ནས་ས་སྐྱར་བྱོན། དེའི་ཚེ་ས་སྐྱ་ན་བླ་

【現代漢語翻譯】 他對戒律的教義理解得非常透徹，沒有任何遺漏，並且特別精通。那時，在聽法的過程中，他每天毫不間斷地背誦《根本律廣釋》十七章的內容。在那段時間裡，在僧眾集會喝茶等場合，當僧人們唸誦般若波羅蜜多經時，他口誦《般若經》，並將一切法平等地安住在無相的境界中。因此，他甚至不記得僧眾的法事和驅魔儀軌的詞句。所有的粗大分別念都消失了，他的心專注于明空無執的狀態中，從頭到尾都毫不費力地保持著專注。雖然他心中生起了西藏成就者所擁有的最好、最究竟的證悟，但這位通達所有經論要義的大士，即使對於那些擁有良好禪定體驗的人來說，除了共同的禪定之外，他所證悟的實相的非凡禪定，連一絲一毫的錯覺都沒有，這對於智者來說，是難以估量的功德。那時，他背誦了十幾卷《廣釋》，就在這個時候，出現了一個障礙，他得了重病，上半身非常不適。長期治療無效后，他前往堆龍浦，拜訪了一位精通鄔金修法的人，接受了竅訣並加以修持，但沒有效果。他又前往德瓦堅（極樂世界），嘗試了各種治療方法，但仍然無效。由於德瓦堅有很多爭吵和衝突，他感到非常沮喪。於是，他和幾位弟子冬天前往藏地。他們本想去薩迦，但在路上，由於寒冷和遙遠的路程，他們感到非常疲憊，於是前往了寧地的古寺。那年冬天，他住在古寺。在一些為古寺服務的人的懇請下，他開始講解《阿毗達磨集論》。雖然他之前沒有專門研究過這部論典，但那時，他只需看一眼文字，就能立刻明白其中的含義。於是，他按照最初閱讀的順序，向他人講解了《阿毗達磨集論》一遍。那年春天，他前往納塘，然後去了薩迦。那時，薩迦 他對戒律的教義理解得非常透徹，沒有任何遺漏，並且特別精通。那時，在聽法的過程中，他每天毫不間斷地背誦《根本律廣釋》十七章的內容。在那段時間裡，在僧眾集會喝茶等場合，當僧人們唸誦般若波羅蜜多經時，他口誦《般若經》，並將一切法平等地安住在無相的境界中。因此，他甚至不記得僧眾的法事和驅魔儀軌的詞句。所有的粗大分別念都消失了，他的心專注于明空無執的狀態中，從頭到尾都毫不費力地保持著專注。雖然他心中生起了西藏成就者所擁有的最好、最究竟的證悟，但這位通達所有經論要義的大士，即使對於那些擁有良好禪定體驗的人來說，除了共同的禪定之外，他所證悟的實相的非凡禪定，連一絲一毫的錯覺都沒有，這對於智者來說，是難以估量的功德。那時，他背誦了十幾卷《廣釋》，就在這個時候，出現了一個障礙，他得了重病，上半身非常不適。長期治療無效后，他前往堆龍浦，拜訪了一位精通鄔金修法的人，接受了竅訣並加以修持，但沒有效果。他又前往德瓦堅（極樂世界），嘗試了各種治療方法，但仍然無效。由於德瓦堅有很多爭吵和衝突，他感到非常沮喪。於是，他和幾位弟子冬天前往藏地。他們本想去薩迦，但在路上，由於寒冷和遙遠的路程，他們感到非常疲憊，於是前往了寧地的古寺。那年冬天，他住在古寺。在一些為古寺服務的人的懇請下，他開始講解《阿毗達磨集論》。雖然他之前沒有專門研究過這部論典，但那時，他只需看一眼文字，就能立刻明白其中的含義。於是，他按照最初閱讀的順序，向他人講解了《阿毗達磨集論》一遍。那年春天，他前往納塘，然後去了薩迦。

【English Translation】 He thoroughly understood the doctrines of the Vinaya (discipline) without any omissions and was particularly proficient. At that time, while listening to the Dharma (teachings), he recited seventeen sections of the 'Extensive Commentary on the Root Verses' every day without fail. During those times, when the Sangha (community) gathered for tea, etc., while the monks recited the Prajñāpāramitā Sutra (Perfection of Wisdom Sutra), he recited the 'Prajñāpāramitā' and equally placed all Dharmas (phenomena) in the state of non-appearance. Therefore, he did not even remember the words of the Sangha's rituals and exorcisms. All gross conceptual thoughts disappeared, and his mind focused on the state of clarity and emptiness without grasping, effortlessly maintaining concentration from beginning to end. Although the best and most ultimate realization possessed by Tibetan Siddhas (accomplished ones) arose in his mind, this great being who understood all the essential points of the scriptures, even for those who have good meditative experiences, apart from the common Samadhi (meditative absorption), his extraordinary Samadhi of realizing the true nature, without even a trace of illusion, is an immeasurable quality that pleases the wise. At that time, he had memorized more than a dozen volumes of the 'Extensive Commentary,' and just at that point, an obstacle arose, and he suffered from a severe illness in his upper body. After a long period of ineffective treatment, he went to Tölung Phu and visited someone skilled in the Ugyen practice, received instructions, and practiced them, but it was ineffective. He also went to Dewachen (Sukhavati, the Pure Land of Amitabha), tried all kinds of treatments, but it was still ineffective. Because there were many quarrels and conflicts in Dewachen, he became very discouraged. So, he and some disciples went to Tsang (central Tibet) in winter. They intended to go to Sakya, but on the way, due to the cold and the long distance, they felt very tired, so they went to the old monastery of Nyinthang. That winter, he stayed in the old monastery. At the request of some people who served the old monastery, he began to explain the 'Abhidharma Samuccaya' (Compendium of Abhidharma). Although he had not specifically studied this treatise before, at that time, he could immediately understand the meaning just by looking at the words. So, he explained the 'Abhidharma Samuccaya' once to others in the order in which he had initially read it. That spring, he went to Narthang and then to Sakya. He thoroughly understood the doctrines of the Vinaya (discipline) without any omissions and was particularly proficient. At that time, while listening to the Dharma (teachings), he recited seventeen sections of the 'Extensive Commentary on the Root Verses' every day without fail. During those times, when the Sangha (community) gathered for tea, etc., while the monks recited the Prajñāpāramitā Sutra (Perfection of Wisdom Sutra), he recited the 'Prajñāpāramitā' and equally placed all Dharmas (phenomena) in the state of non-appearance. Therefore, he did not even remember the words of the Sangha's rituals and exorcisms. All gross conceptual thoughts disappeared, and his mind focused on the state of clarity and emptiness without grasping, effortlessly maintaining concentration from beginning to end. Although the best and most ultimate realization possessed by Tibetan Siddhas (accomplished ones) arose in his mind, this great being who understood all the essential points of the scriptures, even for those who have good meditative experiences, apart from the common Samadhi (meditative absorption), his extraordinary Samadhi of realizing the true nature, without even a trace of illusion, is an immeasurable quality that pleases the wise. At that time, he had memorized more than a dozen volumes of the 'Extensive Commentary,' and just at that point, an obstacle arose, and he suffered from a severe illness in his upper body. After a long period of ineffective treatment, he went to Tölung Phu and visited someone skilled in the Ugyen practice, received instructions, and practiced them, but it was ineffective. He also went to Dewachen (Sukhavati, the Pure Land of Amitabha), tried all kinds of treatments, but it was still ineffective. Because there were many quarrels and conflicts in Dewachen, he became very discouraged. So, he and some disciples went to Tsang (central Tibet) in winter. They intended to go to Sakya, but on the way, due to the cold and the long distance, they felt very tired, so they went to the old monastery of Nyinthang. That winter, he stayed in the old monastery. At the request of some people who served the old monastery, he began to explain the 'Abhidharma Samuccaya' (Compendium of Abhidharma). Although he had not specifically studied this treatise before, at that time, he could immediately understand the meaning just by looking at the words. So, he explained the 'Abhidharma Samuccaya' once to others in the order in which he had initially read it. That spring, he went to Narthang and then to Sakya.

---

མ་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བ་ཆེན་པོ་ལམ་འབྲས་གསན་གྱིན་འདུག་པ་དང་མཇལ་ནས་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ཟླ་བ་བཅུ་གཅིག་ 1-2-15b ཙམ་གྱི་རིང་ལ་ས་སྐྱར་ཁོང་གི་སྤྱན་སྔར་བཞུགས། རྗེ་བཙུན་པ་ཁོང་རང་ལམ་འབྲས་སོགས་གསན་པའི་ངང་ནས། བླ་མ་འདི་ལ་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་གཟབས་བཤད་ཚར་གཅིག་མཛད། གཞན་ཡང་དེའི་ཚེ་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་ལ་གཙོ་བོར་སྦྱངས་ཤིང་གསན་པ་དང་། དབུ་མ་འཇུག་པ་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་དང་། འདུལ་བ་ལུང་ལ་སོགས་པ་བཀའ་བསྟན་བཅོས་མང་པོའི་ལུང་ཡང་གསན། བླ་མ་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་པའི་དྲུང་དུ་བརྟག་གཉིས་ས་ལུགས་ཀྱི་བཤད་པ་ཚར་གཅིག་ཀྱང་གསན་ཅིང་། ས་སྐྱར་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པས་མཚམས་སྦྱོར་མཛད་ནས་བླ་བྲང་ཤར་པ་ཚང་གི་སྔགས་ཀྱི་དགེ་བཤེས་བགྲེས་པོ་མན་ངག་ལ་མཁས་པར་བྱེད་པ་ཞིག་འདུག་པ་ལས། མན་ངག་བླངས་ཏེ་བླ་བྲང་རིན་ཆེན་སྒང་གི་རྒྱབ་ཕྱོགས་དེ་ལ་འབྱོན་གྱིན་མ་ནིང་གི་ཧ་འདོན་པ་སོགས་ལན་འགའ་ཡར་མཛད་བས་སྔར་གྱི་སྐུ་སྟོད་ཀྱི་བསྙུང་གཞི་དེ་ལྷག་མ་མེད་པར་ཐོན། ས་སྐྱ་ནས་དཔོན་སློབ་རྣམས་ཀྱིས་ལ་སྟོད་བྱང་གི་སའི་ཆ་ངམ་རིང་དུ་ཆོས་བར་ལ་བྱོན་ནས། དཔྱིད་དང་དབྱར་གཉིས་ཀ་ངམ་རིང་དུ་བཞུགས། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པས་དེར་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ཊཱི་ཀ་ཆེན་མོ་དེའི་རྩོམ་པ་མཛད། བརྩམས་ཚར་རིམ་བཞིན་རྗེ་འདི་པས་ཀྱང་ཐུགས་ལ་ཆུད་པར་མཛད་ཅིང་། རྒྱས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རང་འགྲེལ་དེ་ཞིབ་ཏུ་གསུང་བར་ཞུས་ནས་ཚར་གཅིག་གསན་ཏོ། །དེའི་སྟོན་འཁྲུངས་ཡུལ་ནས་རྐྱེན་དུ་བབ་པའི་འཚོག་ཆས་ཅི་རིགས་པ་འཕྲིན་ལས་པའི་ནང་དུ་འབུལ་བ་བསྐུར་ཡོད་པ་འདྲ་ཟེར་ནས་དེ་བཞེས་ 1-2-16a པ་ལ་སོགས་པའི་སླད་དུ་ངམ་རིང་ནས་ས་སྐྱ་ལ་མཛད་དེ་དབུས་སུ་བྱོན། དབུས་སུ་ཕེབས་ནས། གྲོགས་དང་སློབ་འབྲེལ་མང་པོས་བསྐུལ་ཞིང་། མདོ་སྨད་ནས་ཡུམ་གྱིས་ཀྱང་ཞུ་བ་ནན་ཆེར་བྱུང་བས་རྐྱེན་བྱས་ནས། ལན་ཅིག་མདོ་སྨད་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་པ་འཁྲུངས་ཏེ། མལ་གྲོ་ལྷ་ལུང་དུ་བྱོན། ལག་ལེན་འགའ་ཞིག་ལ་ཐུགས་སྦྱོང་ཡང་མཛད་པར་བརྩམས་པ་ལ་མཚམས་ཤིག་ནས། ཅི་བྱེད་དེ་འདྲ་བ་ལ་དགོས་པ་མི་འདུག །དེ་ནི་མདོ་ཁམས་དང་ཡུལ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་གཏན་ནས་མི་འགྲོ་བའི་ཡི་དམ་བཅའ་བར་བྱའོ། །སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་སྐྱོ་ཤས་དང་བཅས་པ་ཞིག་འཁྲུངས་ནས་དེ་འཕྲལ་དུ་མདོ་སྨད་ལ་མི་འབྱོན་པའི་ཐུགས་ཐག་བཅད་དོ། །ལར་ཡང་བླ་མ་འདི་ཉིད་ཀྱི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་བགྲང་བ་ལས་འདས་པའི་ཡལ་འདབ་རྣམ་པར་རྒྱས་པའི་ཙནྡན་གྱི་ཤིང་ལྗོན་པ་ཆེན་པོའི་ངོས་ལས་ཟགས་པ། གསར་དུ་མངོན་པར་འབད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བསྒོས་པར་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དྲི་གསུང་གི་སྲིད་པའི་ཚ་གདུང་འཇིལ་བར་མཛད་

【現代漢語翻譯】 瑪爾杰尊者熱達瓦（Mar Jetsun Redawa）正在聽聞道果（Lamdre）的教法，我前去拜見了他，從那時起，大約十一個月的時間裡，我一直住在薩迦（Sakya）他的座前。尊者本人也在聽聞道果等教法。他對這位上師完整地講授了一遍《阿毗達摩集論》（Abhidharmasamuccaya）的詳細講解。此外，在那段時間裡，主要學習和聽聞了《釋量論》（Pramanavarttika），以及《入中論》（Madhyamakavatara）等的講解，還聽聞了《毗奈耶經》（Vinaya-sutra）等眾多經論的傳承。在喇嘛多吉仁欽巴（Lama Dorje Rinchenpa）尊前，還聽聞了一遍薩迦派關於《集密二品》（Samputa-tantra）的講解。在薩迦，由喇嘛尊者介紹，從拉章夏巴（Labrang Sharpa）家族的一位精通訣竅的老格西（Geshe，佛學博士）那裡接受了訣竅，然後在拉章仁欽崗（Labrang Rinchen Gang）的後方，多次進行呼喚非男非女的『哈』聲等修法，從而徹底治癒了之前上半身的疾病。從薩迦出發，導師和弟子們前往拉堆絳（Latö Chang）地區的昂仁（Ngamring）進行佛法修行，春天和夏天都住在昂仁。喇嘛尊者在那裡創作了《阿毗達摩集論》的大疏（Tika Chenmo）。完成創作后，尊者也逐漸領會了其中的內容，並請求詳細講解廣大的論著《釋量論》的自釋，聽聞了一遍。之後，聽說從家鄉送來了因親人去世而需要的各種物品，作為供養獻給了侍者，爲了接受這些物品等事宜，他們從昂仁前往薩迦，然後去了衛藏（Ü-Tsang）。到達衛藏后，由於眾多朋友和學生的勸請，以及母親從多麥（Do-mey）的強烈請求，因此生起了前往多麥一次的想法，於是前往瑪卓拉隆（Malro Lhalung）。開始進行一些實修，但到了一定程度后，心想：『做這些似乎沒有必要。我應該發誓永遠不去多康（Do-Kham）和那些地方。』心中生起了一種強烈而悲傷的想法，於是立即決定不去多麥。總的來說，這位上師與生俱來的證悟功德，如同枝繁葉茂的旃檀樹，其散發出的天然香氣，無需後天努力，也能自然地消除世間的熱惱。

【English Translation】 Mar Jetsun Redawa was listening to the Lamdre teachings, and I went to see him. From then on, I stayed in Sakya in his presence for about eleven months. Jetsunpa himself was also listening to the Lamdre teachings, etc. He gave this lama a complete and detailed explanation of the Abhidharmasamuccaya. In addition, during that time, he mainly studied and listened to the Pramanavarttika, as well as explanations of the Madhyamakavatara, etc. He also listened to the transmission of many scriptures and treatises such as the Vinaya-sutra. In the presence of Lama Dorje Rinchenpa, he also listened to a complete explanation of the Sakya tradition of the Samputa-tantra. In Sakya, introduced by Lama Jetsunpa, he took instructions from an old Geshe of the Labrang Sharpa family who was skilled in esoteric instructions. Then, behind Labrang Rinchen Gang, he performed the practice of uttering the 'Ha' sound of a hermaphrodite several times, which completely cured his previous upper body illness. From Sakya, the master and disciples went to Ngamring in Latö Chang for Dharma practice, and stayed in Ngamring for both spring and summer. Lama Jetsunpa composed the great commentary (Tika Chenmo) on the Abhidharmasamuccaya there. After completing the composition, Jetsunpa also gradually understood its contents, and requested a detailed explanation of the extensive treatise, the self-commentary of the Pramanavarttika, and listened to it once. Later, it was said that various items needed due to the death of relatives were sent from his hometown as offerings to the attendant. In order to receive these items, they traveled from Ngamring to Sakya, and then went to Ü-Tsang. After arriving in Ü-Tsang, due to the urging of many friends and students, as well as the strong request from his mother in Do-mey, he had the idea of going to Do-mey once, so he went to Malro Lhalung. He began to practice some practical exercises, but after a while, he thought, 'It doesn't seem necessary to do these things. I should vow never to go to Do-Kham and those places.' A strong and sad thought arose in his mind, and he immediately decided not to go to Do-mey. In general, the qualities of realization that this lama was born with, like a sandalwood tree with lush branches, naturally emanated a fragrance that could dispel the heat of the world, without the need for any newly manifested efforts.

---

པའི་ག་བུར་གྱི་ཐིགས་པའི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་སྙིང་ལ་རེག་པའམ། དེའི་ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་མེ་ཏོག་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་ཞིག་ཙམ་ཡང་། ཚིག་གི་སྲད་བུས་གང་གི་རྣ་ལུང་མཛེས་པར་བྱས་པའི་ཤེས་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་མིག་གི་པདྨོ་ཆུའི་ཁུར་གྱིས་མངོན་པར་ནོན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ལུས་ཀྱི་སྐྱེད་ཚལ་བ་སྤུ་གཡོ་བའི་མགོ་ལྕོགས་དང་བཅས་པས་ཡིད་ཀྱི་བརྟན་པ་ཉམས་ 1-2-16b པ་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་། དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བརྟབས་པར་གྱུར་པའི་བསྟོད་ཅིང་སྨྲ་བའི་ཚིག་བབ་ཅོལ་དུ་སྒྲོགས་པར་འགྱུར་བ་འདི་ལྟ་བུ་མངོན་པར་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་བསམ་པར་བྱ་དཀའ་བ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ལ་ཆེད་དུ་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་རྙེད་བཀུར་དང་། སྙན་གྲགས་དང་། འཁོར་བའི་ཕུན་ཚོགས་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ། ཐ་ན་ཚངས་པ་དང་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་དཔལ་ལ་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་སྐྱེ་མ་མྱོང་བ་ལྟ་ཞོག་གི། ཕུན་སུན་ཚོགས་པའི་དཔལ་ཇི་ཙམ་འབྱོར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་སླར་ཞིང་སྲེད་པ་ཟད་པའི་སྟོབས་ཆེས་ཆེར་རྒྱས་པར་འགྱུར་བའི་གྲོགས་བྱེད་པ་ནི། དམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དྲན་ཤེས་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུས་ཡིད་ཀྱི་གཉིས་འཐུང་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་འབད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉམས་སུ་བླང་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བྱ་དཀའ་བའི་གནས་ཡིན་ན། འདི་ནི་བློ་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་གཞན་དག་གིས་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་། སྙན་པར་སྨྲ་ཞིང་ལེགས་པར་བསྔགས་པ་དང་། འབྱོར་བའི་ཁྱད་པར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་མངོན་པར་མཆོད་པ་སོགས་ཕུན་སུན་ཚོགས་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག་བྱུང་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སླར་ཞིང་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་དང་། མགོན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱབས་པར་འདོད་པའི་བརྩེ་བ་དང་། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཐམས་ཅད་བསྙེན་བཀུར་བར་བཞེད་པའི་དད་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་འགྲན་པ་བཞིན་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་སྲེད་པ་འཕེལ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་གནས་མེད་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དོ། །འདི་ནི་འདིའི་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་ལྷན་སྐྱེས་ 1-2-17a ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཡིན་གྱི། སྐུ་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་གཉེན་པོས་གསར་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་བྱུང་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁོ་བོ་ལ་གཞན་གྱིས་སྟན་བཟང་པོ་བཤམས་པ་དང་། གུས་པའི་བསྙེན་བཀུར་སོགས་ཅི་ཙམ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆེད་དུ་བསམ་མི་དགོས་པར་དུས་དེའི་སྐབས་རང་དུ། འདི་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་ཅིང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ། སྒྱུ་མའི་བློ་བྲིད་དང་འདྲ་བ་ཡིན་སྙམ་པའི་སྐྱོ་བ་ཤུགས་དྲག་པོ་སྣང་བ་བུན་ལོང་དུ་ཐོངས་བ་ཡིད་གཏིང་ནས་འགྱུར་བ་རྒྱུན་རིང་པོ་རེ་སྐྱེ་བ་ཞིག་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན། ཞེས་གསུང་ངོ་། །འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བའི་རྟོགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་བོད་ལ་གྲགས་པ་མང་པོ་ཞིག་གིས་ཆ་ཙམ་དུ་ཡང་བསྒྲུན་བར་མི

【現代漢語翻譯】 當每一滴樟腦的精華觸及內心，當那奇妙解脫的花朵綻放光彩，即使只是些微，當智者們用詞語的絲線裝飾著耳畔，他們的眼中的蓮花也因淚水的重負而微微低垂，身體的毛孔也因激動而豎立，內心的平靜也隨之動搖。 這種因信仰的力量而產生的讚美和言語，以及脫口而出的表達，其產生的根源是難以想像的。因為對於這位偉人（指阿底峽尊者），刻意追求的供養、名聲和輪迴的圓滿，乃至對梵天和帝釋天的榮耀的渴望，都從未在他心中生起。相反，越是獲得圓滿的榮耀，他就越能增長熄滅貪慾的力量。這是因為聖者們依靠正念的鐵鉤牢牢控制著自己的心識，這種努力本身就已極其困難。然而，這位尊者無需任何預先的思考，就能自然而然地接受他人的供養、讚美和頌揚，以及豐厚的財富供奉。越是如此，他對一切有為法的無常的認識，以及想要救護一切無依無靠者的慈悲，還有想要侍奉一切諸佛菩薩的虔誠，就越是像競賽般地增長。否則，貪慾的增長將無立足之地，也無任何機會。這完全是尊者與生俱來的功德，而非今生通過對治而新生的力量。 尊者曾說：『無論別人為我準備多麼好的床榻，給予我多麼恭敬的侍奉，我都不需要刻意去想，在那個當下，我自然會強烈地感受到一切都是無常的、不可靠的，如同幻術般的欺騙。這種深刻的厭離感從內心深處涌現，並持續不斷地產生，這原本就是我與生俱來的品質。』 這種極高的證悟境界，在藏地廣為人知，但很少有人能與之相提並論。

【English Translation】 When each drop of camphor essence touches the heart, when the wondrous flowers of liberation bloom radiantly, even just a little, when the wise adorn their ears with threads of words, the lotus flowers in their eyes droop slightly under the weight of tears, and the pores of their bodies stand on end with excitement, shaking the stability of their minds. The source of such praise and speech arising from the power of faith, and the expressions that blurt out, is unimaginable. For this great being (referring to Atisha), the deliberate pursuit of offerings, fame, and the perfections of samsara, even the desire for the glory of Brahma and Indra, never arose in his mind. Instead, the more he attained perfect glory, the more he increased the power to extinguish desire. This is because the holy ones rely on the iron hook of mindfulness to firmly control their minds, an effort that is extremely difficult in itself. However, this venerable one, without any prior thought, naturally accepts the offerings, praises, and eulogies of others, as well as the abundant wealth offered. The more this happens, the more his awareness of the impermanence of all conditioned phenomena, his compassion to protect all who are helpless, and his faith to serve all Buddhas and Bodhisattvas, grow as if in competition with each other. Otherwise, the increase of desire would have no place to stand and no opportunity. This is entirely the innate quality of the venerable one, not a power newly generated in this life through antidotes. The venerable one once said, 'No matter how good a bed others prepare for me, or how respectfully they serve me, I do not need to deliberately think about it. At that moment, I naturally feel strongly that everything is impermanent, unreliable, and like an illusion. This deep sense of renunciation arises from the depths of my heart and continues to arise constantly. This was originally my innate quality.' This extremely high state of realization is widely known in Tibet, but few can compare to it even slightly.

---

་ནུས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིན་ལ། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ལ་སྲེད་པ་འགོག་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་དགོས་པ་ཉེ་བར་གཟིགས་ནས། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་། དེའི་གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སུ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བཀའ་སྩལ་པ་ལྟ་ཞོག་གི། ཐ་ན་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་སོགས་བྱ་དགོས་པ་བྱུང་ན་མི་རྟག་པས་ཉན་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་གཞག་པར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱི་བསླབ་པ་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དོན་དེ་སྒྲུབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཚུལ་འདི་ནི་མཁས་པ་མགུ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཆེས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྟོན་དེ་མལ་གྲོ་ལྟ་ལུང་བའི་བླ་མ་བསོད་གྲགས་པ་ལ་ཆོས་ལུང་ཡང་མང་རབ་ 1-2-17b གསན་ཅིང་། བར་ཞིག་ཏུ་སྐུ་མཚམས་བཅད་ནས་ཐུགས་དམ་མཛད། རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་བཤད་རིགས་མཛོད་ལ་གཟིགས་རྟོག་མཛད་ཅིང་། ལེའུ་གཉིས་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་སྟོན་པའི་སྐབས་ལ་ལེགས་པར་གཟིགས་པས་རྐྱེན་བྱས་ནས། ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་གཞུང་ལུགས་དང་རིགས་པའི་སྲོལ་ལ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་དད་པ་ཤུགས་དྲག་པོ་མནན་པས་མི་ནོན་པ་འཁྲུངས་ཤིང་། སྟོན་དེར་བཞུགས་ཀྱི་རིང་ལ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་གཞུང་ལ་གཟིགས་ཙམ་ནས་དད་པའི་སྤུ་ལོང་གཡོས་ཏེ་སྤྱན་ཆབ་ཀྱི་རྒྱུན་བཅད་པར་མི་ནུས་པ་རྟག་ཏུ་འོང་བ་ཞིག་བྱུང་གསུང་ངོ་། །དེའི་དགུན་ཆོས་བདེ་བ་ཅན་དུ་བཞུགས། དཔྱིད་ཆོས་སྔོན་མ་ལ། གྲྭ་སྐོར་མཛད་བཞེད་པའི་པོ་ཏི་འགའ་ཡར་གྱི་གཟིགས་རྟོག་མཛད་ནས་གཙང་ལ་བྱོན། སྣར་ཐང་དུ་ཕེབས། བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་དོན་བཟང་བས་ཚད་མའི་ཊཱི་ཀྐ་ཞིག་མཛད་འདུག་པ་དེ་ཚར་གཅིག་ཅིས་ཀྱང་ཉོན། ཞེས་བཀའ་གནང་ནས་གསན་དགོས་པ་བྱུང་། དབྱར་ཆོས་དེ་སྣར་ཐང་དུ་རྣམ་འགྲེལ་མངོན་པ་གོང་འོག་མདོ་རྩ་དང་བཅས་པའི་གྲྭ་སྐོར་མཛད། སྣར་ཐང་དུ་གཞུང་བསྐྱུར་བཙུགས་པའི་ཐོག་མ་དེ་ཡིན། དེ་ནས་སྟོན་ཆོས་ལ། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་བོ་དོང་ན་ཆོས་བར་ལ་ཕེབས་པ་གསན་ནས་ཨེར་བྱོན། བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་ལ། སྙན་ངག་མེ་ལོང་གི་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་གསན། གཙོ་བོར་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པ་ལ་དབུ་ཚད་མངོན་པ་སོགས་གསན་ཅིང་། ཕར་ཕྱིན་དང་འདུལ་བ་ཡང་རང་རེའི་དྲུང་དུ་ཚར་རེ་ཉན་ན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཁྱད་པར་ 1-2-18a ཞིག་འོང་དུ་རེ་བས། གསུང་འཚལ་ཞུས་ནས་ཚར་རེ་གསན། དབུ་མ་འཇུག་པའི་བཤད་པ་མ་གཏོགས། རྩ་ཤེ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཚོགས་གཞན་གྱི་གཤད་པ་གསན་པ་མ་བྱུང་ཞིང་། དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུང་ཞིག་སྣར་ཐང་མཁན་པོ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་པ་ལས་བླངས། ཁོང་གིས་ནི་ཁོང་རང་གི་ཟུར་ཆེན་གྱི་གོ་ས་དེ་སྔར་དབུ་མའི་ཟུར་ཆོས་པ་ཞིག་གི་གོ་སར་འདུག་པས་དེ་ནས་བ

【現代漢語翻譯】 是證悟能力之功德，並且因為見到阻止對有漏圓滿之貪戀是不可或缺的必要，所以法主 釋迦牟尼佛 不僅在大小乘的經藏中多次宣說了對治它的作意，甚至通過為比丘們制定了坐在珍寶座上等必須要做的事情時，也要安住于聽聞無常之作意等戒律，來成辦此事。因此，這種方式是生起智者歡喜的最稀有、最奇妙的解脫。之後，這位大師從墨竹工卡地方的喇嘛 索扎巴 那裡聽聞了許多教法，並在一段時間內閉關修行。他還審查了《釋量論》的釋論《理藏》，並因仔細研究了第二品中關於道路之分類的章節，而對 法稱 的論典和理路生起了無法抑制的強烈信心。據說，當他住在該地時，只要稍微看一眼《釋量論》的論典，就會因信心而汗毛豎立，眼淚止不住地流下來。那年冬天，他住在 德瓦堅 （極樂世界）。春天，他審查了一些打算進行辯經的經書，然後去了後藏，到達了 納塘寺 。他請求說：『喇嘛 洛扎瓦 頓桑巴 撰寫了一部量論的註釋，無論如何都要聽一遍。』於是不得不聽聞。那年夏天，他在 納塘寺 進行了包括《釋量論》上下品、《俱舍論》根本頌等在內的辯經。這是在 納塘寺 建立講經制度的開端。之後，到了秋天，他聽說 喇嘛 吉尊欽波 沃東巴 要去 納曲巴 ，於是去了 艾 。他從喇嘛 洛扎瓦 南喀桑波 那裡聽聞了《詩鏡》的講解等。主要從 喇嘛 吉尊巴 那裡聽聞了因明、俱舍論等，並請求說：『如果《現觀莊嚴論》和《律經》也能在您這裡聽一遍，希望能有殊勝的緣起。』於是聽了一遍。除了《入中論》的講解外，沒有聽聞《根本慧論》等其他理聚的講解。從 納塘寺 堪布 根嘎堅贊 那裡獲得了所有中觀理聚的傳承。他之所以能坐在祖千的位置上，是因為之前坐在一位中觀座主的位子上。

【English Translation】 It is the merit of realizing the power, and because seeing that preventing the craving for contaminated perfections is an indispensable necessity, the Lord Buddha Shakyamuni not only repeatedly taught the antidote of mindfulness in the sutras of both the Great and Small Vehicles, but even through the precepts established for the monks, such as abiding in the mindfulness of impermanence when sitting on a jeweled throne, he accomplished this matter. Therefore, this method is the most rare and wonderful liberation that generates the delight of the wise. After that, this master heard many teachings from Lama Sodrakpa of Maldro Latalung, and for a period of time, he entered retreat and practiced. He also reviewed the commentary on the Pramāṇavārttika, the Rigs gzhung, and because he carefully studied the chapter on the classification of paths in the second chapter, he developed an unsuppressible strong faith in the treatises and reasoning of Dharmakīrti. It is said that when he was staying there, just by glancing at the treatise of the Pramāṇavārttika, his hairs would stand on end due to faith, and he would be unable to stop the flow of tears. That winter, he stayed in Dewachen (Sukhavati). In the spring, he reviewed some books that he intended to debate, and then went to Tsang, arriving at Narthang Monastery. He requested, 'Lama Lotsawa Dunsangba has written a commentary on logic, I must listen to it once.' So he had to listen. That summer, he debated at Narthang Monastery, including the Pramāṇavārttika, both upper and lower Abhidharma, and the root verses. This was the beginning of establishing the teaching system at Narthang Monastery. After that, in the autumn, he heard that Lama Jetsun Chenpo Bodongpa was going to Nachupa, so he went to Er. He heard the explanation of the Mirror of Poetry and so on from Lama Lotsawa Namkha Sangpo. Mainly, he heard logic, Abhidharma, etc. from Lama Jetsunpa, and requested, 'If I could also hear the Abhisamayalankara and the Vinaya Sutra from you, I hope there will be a special auspicious connection.' So he listened to them once. Apart from the explanation of the Madhyamakāvatāra, he did not hear the explanation of other collections of reasoning such as the Mūlamadhyamakakārikā. He received the transmission of all the Madhyamaka collections of reasoning from Kunga Gyaltsenpa, the Khenpo of Narthang Monastery. The reason he was able to sit in the position of Zurchen was because he had previously sat in the position of a Madhyamaka Zur chopa.

---

རྒྱུད་པར་འདུག་གསུང་ཞིང་། བདེ་བ་ཅན་པའི་བླ་མ་འཇམ་རིན་པ་ལའང་ལུང་གསན། ཁོང་གིས་ཆོས་རྗེ་བླ་མ་ལ་གསན་པར་འདུག །བླ་མ་རྗེ་བཙུན་གྱིས་དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་ལུང་བྲང་མོ་ཆེའི་གདན་ས་པ་བླ་མ་ཆོས་བཤེས་པ་ལས་བླངས། ཁོང་གིས་སྣར་ཐང་པ་ཤེར་སེང་གི་དྲུང་དུ་ལུང་གསན་པར་འདུག་གསུངས་ཏེ། མདོར་ན་དེའི་ཚེ་ཁོང་དཔོན་སློབ་ལ་རིགས་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ལྟ་ཞོག །ལུང་ལེན་པའི་ཡུལ་ཡང་དཀའ་བར་བྱུང་འདུག་གོ། དེ་ནས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་ཐབས་ཅིག་ཏུ་ས་སྐྱར་བྱོན། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས། དེའི་ཚེ་ས་སྐྱར་གོང་དུ་སྨོས་པའི་དཀའ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་གྲྭ་སྐོར་མཛད། དེ་དུས་པོ་ཏི་གཞན་བཅུ་ལྷག་ཙམ་གྱི་གྲྭ་སྐོར་ཡང་མཛད་པས་ཆོག་པ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་དུས་ཀྱི་གྲྭ་ས་རྣམས་ན་པོ་ཏི་གཞན་རྣམས་ཀྱི་གྲྭ་སྐོར་བྱེད་པའི་ལུགས་མ་དར་འདུག་བས་མ་བྱས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་དེ་འཕྲལ་ལ་དབུས་ལ་བྱོན་ནས། སོས་གུང་ཐང་ཚེས་བཅུའི་གནས་སྐབས་ནས་བརྩམས་ཏེ། རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསང་ཕུ་དང་རྩེས་ཐང་ལ་སོགས་པའི་ 1-2-18b གྲྭ་ས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ། ཕར་ཕྱིན་སྔར་ནས་མཛད་ཚར་བས། དེ་མ་གཏོགས་པའི་དཀའ་ཆེན་ལྷག་མ་བཞིའི་གྲྭ་སྐོར་མཛད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་དབུས་གཙང་གི་གྲྭ་ས་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་མཐའ་དག་ཀྱང་། དམ་པ་འདིའི་བློ་གྲོས་ཀྱི་བང་མཛོད་ལས་འོངས་པའི་ལེགས་བཤད་གསར་པའི་དུས་སྟོན་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ནི་ཡིད་ཚིམ། རྣམ་དཔྱོད་འདབ་བཟང་དབང་པོའི་སྦར་ཁྱིམ་ལས་ཐོན་པའི་དངོས་སྟོབས་རིགས་པའི་སྡེར་མོ་མི་བཟད་པས་བསྡིགས་པས་ནི་སྙིང་འདར། མཁྱེན་རབ་གཏིང་མཐའ་ཡངས་པའི་ཆུ་གཏེར་ཆེན་པོ་ང་རྒྱལ་ཁེངས་པའི་རླབས་ཕྲེང་ཞི་བས་དུལ་བའི་དཔལ་གྱིས་ནི་དད་པའི་སྤུ་ལོང་ཀུན་ནས་གཡོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པ་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་གྱི་དགའ་སྟོན་ལ་རོལ་བར་བྱེད་པས་དུས་འདའ་ཞིང་། ས་གསུམ་ན་སྙན་པའི་བ་དན་བཙུགས་བར་གྱུར་ཏོ། །སྨྲས་པ། །སྙིང་སྟོབས་ཟླ་བ་རྫོགས་པ་དེ་ཡི་སྙིང་། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པ་བདུད་རྩིའི་དཔལ་ལ་ཆགས། །ལེགས་བཤད་ལམ་དུ་བློ་གྲོས་གོམ་པ་ནི། །རྟག་ཏུ་ངལ་བསོ་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱིས་བཀོད། །དགེ་ལེགས་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་ཉིན་བྱེད་ཀྱི། །ལེགས་བཤད་འོད་སྟོང་མ་ལུས་འཐུངས་གྱུར་པ། །དམ་ཆོས་སྦྲང་རྩིའི་རྒྱལ་མཚན་དབང་པོ་དེ། །སྐལ་བཟང་བུང་བ་ཀུན་གྱི་ཉེར་འཚོར་གྱུར། །སྲིད་པའི་ཕུན་ཚོགས་གདུག་པའི་སྦྲུལ་གྱི་ལྕེ། །བསྐྱོད་པའི་ཟློས་གར་ལྟ་བུར་གཟིགས་པ་དེ། །ཡུལ་ལ་མངོན་འདོད་སྲེད་པའི་འཆིང་བ་ནི། །མི་གཙང་མངལ་གྱི་རྒྱ་དང་མཉམ་ 1-2-19a དུ་གྲོལ། །ནུ་མ་མངོན་དགའ་པདྨོའི་བཞིན་རས་ཅན། །ལུས་ཕྲའི་མིག་ཟུར་འཕངས་པས་ཆགས་ལྡན་བཞིན། །ཐུབ་པའི་ལེགས་བཤ

【現代漢語翻譯】 據說他曾在傳承中聽聞此法，也曾向德瓦堅巴（藏文：བདེ་བ་ཅན་པ།，含義：極樂世界）的喇嘛蔣仁波切（藏文：འཇམ་རིན་པོ་ཆེ།）請教。蔣仁波切似乎是從曲杰喇嘛（藏文：ཆོས་རྗེ་བླ་མ་）處聽聞的。喇嘛杰尊（藏文：བླ་མ་རྗེ་བཙུན།）從佈讓莫切寺（藏文：བྲང་མོ་ཆེ།）的座主喇嘛曲協巴（藏文：བླ་མ་ཆོས་བཤེས་པ་）處獲得了中觀理聚（藏文：དབུ་མ་རིགས་ཚོགས།）的傳承。據說曲協巴是從納塘巴·謝僧（藏文：སྣར་ཐང་པ་ཤེར་སེང་།）處聽聞的。總之，當時師徒二人，莫說理聚的講授，就連獲得傳承都十分困難。之後，師徒二人一同前往薩迦（藏文：ས་སྐྱ།）。 據說這位仁波切當時在薩迦完成了上述所有噶欽（藏文：དཀའ་ཆེན།）的辯經。當時，辯經的內容本可以包括其他十幾部論典，但由於當時各寺院並未盛行辯論其他論典的風氣，所以沒有進行。之後，他們立即前往衛地（藏文：དབུས།），從索斯貢塘（藏文：སོས་གུང་ཐང་།）的初十法會開始，依次在桑浦寺（藏文：གསང་ཕུ།）和策塘寺（藏文：རྩེས་ཐང་།）等大寺院中，完成了除了先前已經學完的《現觀莊嚴論》（藏文：ཕར་ཕྱིན།）之外的剩餘四部噶欽的辯經。當時，衛藏（藏文：དབུས་གཙང་།）各大寺院中如大海般的善知識、持藏者們，都因品嚐到從這位聖者的智慧寶庫中涌出的全新妙語而心滿意足；因那從敏銳的智慧翅膀中展現出的無與倫比的真理利爪而膽戰心驚；因那淵博無垠的智慧海洋中平靜謙遜的波濤所展現出的莊嚴而生起敬仰之情，全身汗毛豎立。整個世界都沉浸在驚歎的喜悅之中，時光飛逝，他的美名傳遍三界。 頌曰： 其心如滿月般堅毅， 安住于善逝教法甘露之光。 于善說之道，智慧之步履， 您孜孜不倦，永不停歇。 善妙之根本，善知識如旭日， 盡飲善說之無盡光芒。 正法甘露之勝幢自在者， 成為一切賢善蜜蜂之資糧。 視世間圓滿如毒蛇之舌， 舞動之姿態， 於國土之貪戀束縛， 如不凈子宮之牢籠般解脫。 乳房豐滿，面容如蓮花般嬌美， 纖細身姿，眼角含情脈脈， 如是亦不為所動，

【English Translation】 It is said that he had heard this Dharma in the lineage, and also consulted with Lama Jampel Rinpoche (Tibetan: བདེ་བ་ཅན་པ།, Meaning: Sukhavati) of Dewachen. It seems that Jampel Rinpoche had heard it from Chöje Lama (Tibetan: ཆོས་རྗེ་བླ་མ་). Lama Jetsun (Tibetan: བླ་མ་རྗེ་བཙུན།) received the transmission of the Collection of Middle Way Reasoning (Tibetan: དབུ་མ་རིགས་ཚོགས།) from Lama Chöshepa (Tibetan: བླ་མ་ཆོས་བཤེས་པ་), the abbot of Brangmoche Monastery (Tibetan: བྲང་མོ་ཆེ།). It is said that Chöshepa had heard it from Narthangpa Sher Seng (Tibetan: སྣར་ཐང་པ་ཤེར་སེང་།). In short, at that time, it was difficult for the master and disciples not only to teach the Collection of Reasoning, but also to obtain the transmission. After that, the master and disciples went to Sakya (Tibetan: ས་སྐྱ།) together. It is said that this Rinpoche completed the Kachen (Tibetan: དཀའ་ཆེན།) debates mentioned above in Sakya at that time. At that time, the content of the debate could have included more than a dozen other treatises, but because the custom of debating other treatises was not popular in the monasteries at that time, it was not done. After that, they immediately went to Ü (Tibetan: དབུས།), and starting from the tenth day of Sos Gungtang (Tibetan: སོས་གུང་ཐང་།), they successively completed the debates of the remaining four Kachen, except for the 'Ornament for Clear Realization' (Tibetan: ཕར་ཕྱིན།) which had already been studied, in the major monasteries such as Sangpu Monastery (Tibetan: གསང་ཕུ།) and Tsetang Monastery (Tibetan: རྩེས་ཐང་།). At that time, all the virtuous friends and Tripitaka holders like the ocean in the major monasteries of Ü-Tsang (Tibetan: དབུས་གཙང་།) were satisfied by tasting the new excellent explanations that emerged from the treasure trove of wisdom of this holy being; they trembled in fear because of the incomparable claws of truth that emerged from the sharp wings of intelligence; and they were filled with reverence and their hairs stood on end because of the dignity displayed by the calm and humble waves in the vast ocean of wisdom. The whole world was immersed in the joy of amazement, and time passed quickly, and his fame spread throughout the three realms. Verse: His heart is as steadfast as the full moon, Abiding in the glory of the Sugata's nectar-like teachings. On the path of excellent explanations, the steps of wisdom, You tirelessly and ceaselessly advance. The root of goodness, the spiritual friend like the sun, Having drunk all the countless rays of excellent explanations. The sovereign banner of the nectar of the sacred Dharma, Has become the nourishment for all fortunate bees. Seeing worldly perfections as the tongue of a venomous snake, Like a dancing posture, The bonds of craving for one's country, Are freed like the prison of an impure womb. With full breasts and a face like a beautiful lotus, A slender body and seductive glances, He remains unmoved.

---

ད་སྦྲང་རྩིའི་དོག་པས་ཀྱང་། །ཁྱོད་ཐུགས་རྐང་དྲུག་ལྡན་པའི་བརྟན་པ་ཕྲོགས། །མི་བཟད་རིགས་པའི་སྡེར་མོ་ཕྱོགས་ཀུན་གྱི། །རྒོལ་བ་གླང་ཆེན་སྤྱི་བོར་ངལ་བསོ་བ། །ཁྱོད་ཀྱི་རྣམ་དཔྱོད་ཡངས་པའི་ཁྱོན་གྱིས་ནི། །མཐའ་དག་ཤེས་བྱའི་ཚད་ཀྱང་ཉུང་ངུར་བྱས། །ཁྱོད་ཀྱི་རབ་དཀར་གྲགས་པའི་དོ་ཤལ་གྱིས། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཛེས་མའི་མགྲིན་པ་སྐལ་བཟང་བྱེད། །མགོན་ཁྱོད་བསྔགས་པས་བྲེལ་བའི་འཇིག་རྟེན་འདི། །བྱ་བ་ཀུན་ལ་ཆགས་བྲལ་བླངས་པ་བཞིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཐོག་མར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལས་གཙོ་བོར་བརྩམས་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།༈ ༄། །གཙོ་བོར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་བཞི་པ། དེའི་ཚེ་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་གྲྭ་སྐོར་ལ་བྱོན་པའི་སྐབས་དག་ཏུ་ཡང་། དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་སྩལ་མཉན་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མར་ཁས་ལེན་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པའང་དུ་མ་ཞིག་བྱུང་ལ། ལེགས་སུ་འདོད་པ་དག་ནི། འདི་འདྲ་བའི་དམ་པའི་མགོན་ལ་བརྟེན་པ་ལས་འདོད་པའི་གནས་འཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིའི་ཞབས་འབྲིང་དུ་ཁས་ལེན་པར་ 1-2-19b ཡང་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་རྩེས་ཐང་གི་གྲྭ་སྐོར་ཚར་ནས། ཡར་ལུང་རྣམ་རྒྱལ་དུ། མ་བྱོན་སངས་རྒྱས་གསུམ་པ་ཁ་ཆེའི་པཎྜི་ཏ་བསོད་སྙོམས་པ་ཆེན་པོ་ཤཱཀྱ་ཤྲཱི་བྷ་དྲའི་མཁན་བརྒྱུད། ཚོགས་ཆེན་པོའི་མཁན་པོ། དཀའ་བཞི་པ་ཚུལ་རིན་པས་མཁན་པོ་མཛད། ཚོགས་པ་བྱི་རྫིང་བའི་མཁན་པོ་གནས་བརྟན་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཤེར་མགོན་པས་ལས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་མཛད། བྱི་རྫིང་བའི་པའི་དབུ་མཛད་སྡོམ་བརྩོན་བསོད་ནམས་རྡོ་རྗེས་གསང་སྟེ་སྟོན་པ་མཛད་ཅིང་། ཚོགས་པ་གཉིས་ཀྱི་དགེ་སློང་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པ་གྲངས་ཚད་བས་དད་པའི་དགེ་འདུན་མཛད་ནས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་བཞེས་ཏེ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལྷའི་ཆུ་བོས་ཐུགས་རྒྱུད་ཀྱི་བུམ་བཟང་ཉེ་བར་གཏམས་ཤིང་། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡོན་གནས་གཅིག་བུར་གྱུར་ཏེ། །དེ་ནས་གདན་ས་ཐེལ་དུ་བྱོན། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་གྲགས་པ་བྱང་ཆུབ་པའི་དྲུང་དུ་མཇལ། ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྐྱེས་ཕུལ་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་མཆིད་མཛད་པས། ཆོས་རྗེ་སྤྱན་སྔ་བ་དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སྤྱན་ཆབ་བྱུང་། ཕྱིས་ཀྱང་དྲུང་ན་འཁོད་པ་དག་དང་ཕེབས་པའི་མཆིད་གླེང་བ་ན། སྐུ་ན་གཞོན་ནུ་འདི་འདྲ་བ་ལའང་ཡོན་ཏན་གྱི་གཏ

【現代漢語翻譯】 即使是蜜蜂的蜂擁， 也奪不走您那六足蓮花的堅定。 無畏的智者之爪，向四面八方， 挑戰者如大象般在您的頭頂休息。 您那廣闊的智慧， 使一切知識的邊界都顯得渺小。 您那潔白美名的項鍊， 使四方美女的頸項都感到幸運。 世間忙於讚頌您這位怙主， 如同已從一切事物中解脫。 這首詩出自《宗喀巴大師傳·信心的津樑》，是其中第三部分，主要講述了從波羅蜜多乘出發，廣泛尋求博學的次第。 第四部分：主要講述了從密咒乘出發，廣泛尋求博學的次第。 那時，即使是在各大寺院進行巡迴講法時， 也因信心的力量而受到祈請，聆聽神聖的佛法， 許多持藏者都發誓成為他的弟子。 那些想要變得更好的人， 都認為依靠這樣一位聖者才能獲得想要的， 其他人則不能，於是他們發誓要成為這位偉大人物的侍從。 之後，在哲塘的巡迴講法結束后，前往雅礱南杰。 在那裡，從未來佛第三佛，克什米爾班智達大比丘釋迦室利跋陀喇（ŚākyaśrīBhadra）的傳承， 由大集經的堪布，噶舉巴·楚臣仁欽（dkah bzhi pa tshul rin）擔任堪布， 白熱炯哇寺的堪布，持律者喜饒袞波（sher mgon po）擔任羯磨阿阇黎， 白熱炯哇寺的維那，持戒者索南多吉（bsod nams rdo rje）擔任秘密導師， 並由兩個僧團中適合補充的僧人作為具信的僧眾， 圓滿受持了比丘戒， 以殊勝戒律的甘露，充滿了他心續的寶瓶， 成爲了人天世間的唯一應供處。 之後，前往丹薩提寺。 拜見了堅贊札巴堅贊（grags pa byang chub）仁波切， 獻上了善說的禮物，並進行了神聖的佛法交流。 法王堅贊札巴仁波切因信心的力量而流下了眼淚。 後來，當他和侍從們談論起這件事時，他說，『即使是像這樣年輕的人，也擁有如此多的功德。』

【English Translation】 Even the swarm of bees, Cannot steal the steadfastness of your six-legged lotus. The fearless claws of the wise, in all directions, Challengers like elephants rest on your head. Your vast wisdom, Makes the boundaries of all knowledge seem small. Your necklace of pure white fame, Makes the necks of beauties in all directions feel fortunate. This world is busy praising you, protector, As if having renounced attachment to all things. This is from 'The Biography of Je Tsongkhapa: The Entrance of Faith,' the third part of which mainly discusses the order of widely seeking learning starting from the Paramita Vehicle. Part Four: Mainly discusses the order of widely seeking learning starting from the Mantra Vehicle. At that time, even during his tours of the great monasteries, He was prayed to with the strength of faith, and upon hearing the sacred Dharma, Many holders of the Tripitaka vowed to become his disciples. Those who wished to become better, Thought that only by relying on such a holy being could they obtain what they desired, And that others could not, so they vowed to become attendants of this great being. After finishing the tour of Tsetang, he went to Yarlung Namgyal. There, from the lineage of the future Buddha, the Third Buddha, the Kashmiri Pandit Mahābhikṣu ŚākyaśrīBhadra, Khenpo Kajuwa Tsultrim Rinchen (dkah bzhi pa tshul rin) of the Great Assembly served as Khenpo, The Khenpo of Birjingwa Monastery, the Vinaya holder Sher Gonpo (sher mgon po), served as the Karma Acarya, The Disciplinarian Sonam Dorje (bsod nams rdo rje), the leader of Birjingwa Monastery, served as the Secret Teacher, And with the monks suitable for supplementing the two Sanghas as the faithful Sangha, He perfectly received the vows of full ordination, Filling the vase of his mind-stream with the nectar of superior discipline, Becoming the sole object of offering for the world of gods and humans. After that, he went to Densa Thel Monastery. He met with Jamyang Drakpa Gyaltsen (grags pa rgyal mtshan) Rinpoche, Offered the gift of good speech, and engaged in sacred Dharma exchange. Jamyang Drakpa Gyaltsen Rinpoche shed tears due to the strength of faith. Later, when he spoke of this with his attendants, he said, 'Even someone as young as this has so many qualities.'

---

ེར་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་འདུག་ན། ཁོ་བོའི་སྐྱེས་འདི་འདྲ་བ་ཞེས་ཐུགས་ཕྱུང་བའི་གསུང་ཡང་ཡང་འབྱོན་པའི་གཏམ་གླེང་བར་གྲག་གོ། དེའི་ཚེ། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་དེ་ཉིད་ལ་ལམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་མན་ངག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང་། ནཱ་རོ་པའི་ཆོས་དྲུག་དང་། རྗེ་ཕག་མོ་གྲུ་པ་དང་། ཆོས་རྗེ་འཇིག་རྟེན་མགོན་པོའི་བཀའ་འབུམ་ 1-2-20a ལ་སོགས་པ་གསན། དེ་དུས་བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་ནམ་བཟང་བ་སྤྱན་སྔ་བས་གདན་དྲངས་ནས་ཕེབས་འདུག་པས། ཁོང་བའི་དྲུང་དུ་སྒྲའི་ས་རིས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞིག་མཛད་པར་བཞེད་པའི་ཐུགས་འདུན་ཆེ་བར་ཡོད་པ་ལ། འགལ་རྐྱེན་ཅུང་ཞིང་བྱུང་བས་མཛད་པ་མ་གྲུབ། དེ་ནས་འོན་གྱི་ལྷ་ཁང་ཀེ་རུར་ཆོས་བར་ལ་བྱོན། ཚ་གོ་དབོན་པོ་སོགས་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོ་ཞིག་ལ་ཕར་ཚད་དབུ་མ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་སྐྱིད་ཤོད་དུ་ཕེབས་ཏེ། ཚལ་དུ་བཞུགས་ནས། བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་བོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ་འཚལ་ལ་གཟིགས་རྟོག་ཞིབ་པར་མཛད། གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་དོན་ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་སྒོ་དུ་མ་ཞིག་ཐུགས་ལ་འཁྲུངས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་བཤད་ཆེན་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྩོམ་པའང་མཛད། དེའི་ཚེ་འཛིན་བཟང་བར་གྲགས་པའི་གླིང་མཚུངས་མེད་དང་། མདོ་སྨད་པ་འཇམ་དཔལ་བཀྲ་ཤིས་དང་། ཤཱཀྱ་གྲུབ་ཅེས་པ་གསུམ་དང་། རྗེ་འདིས་འཛིན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆེ་ཆུང་ཉམས་སད་མཛད་པས། རྗེ་འདིས་ཚལ་དབུས་གླིང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཏོག་གི་རྩེ་ལ་ཉི་མ་ཤར་བ་དང་མཉམ་དུ་སྔོན་གཟིགས་མ་མྱོང་བའི་མདའ་ཚད་ཕྲེང་དགུ་མ་ཞིག་གི་ཤོག་ལྡེ་བཞི། ཤིན་ཏུ་དག་པར་ཐུགས་ལ་ཆུད་འདུག་ཅིང་། གླིང་མཚུངས་མེད་ཀྱིས་ཕྱེད་དང་གསུམ་ཐོ་རེ་བ་ཞིག་དང་། གཞན་གཉིས་ཀྱིས་རེ་རེ་ལས་མ་ཟིན་པར་འདུག་ཅེས་ཟེར་རོ། །སྐབས་ཤིག་ཏུ། ཚ་གོ་དབོན་པོ་མཁན་ཆེན་ངག་དབང་གྲགས་པ་ཕྱག་ཕྱི་ལ་ཁྲིད་ནས། ལྷ་ 1-2-20b སར་ཇོ་བོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་རང་བྱོན་ལྔ་ལྡན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱོན་ནས་སྨྱུང་གནས་མང་དུ་མཛད། དེའི་དུས་ནུབ་གཅིག་གི་ཚེ། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ནས་མནལ་ལམ་གྱི་ལྟས་བརྟགས་པས། ཚ་གོ་བ་ལ་དུང་དཀར་ཆེན་པོ་གཉིས་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ནས་ཁོང་གི་ཐུ་བར་ལྷུང་བྱུང་བ། དེ་མ་ཁད་དེ་གཉིས་འདྲེས་ནས་གཅིག་ཏུ་སོང་འདུག །དེ་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་བུས་པས། སྒྲ་ཆེན་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གྲག་པ་ཞིག་རྨིས་འདུག་སྟེ། ཕྱིས་ཁོང་གིས་རྒྱལ་མོ་རོང་གི་སྨད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་མཛད་དེ། འཕྲིན་ལས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བྱུང་འདུག་པ་དེའི་ལྟས་ཡིན་པ་འདྲ། རྗེ་འདི་པའི་མནལ་ལམ་དུ། སྙེ་ཐང་གི་ཡར་འཕྲང་ཡར་ལ་ཐོན་པའི་བྲག་མདའ་སྒྲོ་ཟེར་བ་དེ་འདྲ་བ་ཞིག་གི་བྲག་རི་གཟར་པོ་ཞིག་ལ་འཛེགས་བྱོན་པས། རྡོ་ལ

【現代漢語翻譯】 如果他真是如此偉大，那麼他一定會常常感嘆自己為何會有這樣的出身吧。據說當時，他從སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་（Kyensenga Rinpoche，尊者）那裡聽聞了包含果法的完整訣竅、那若六法、帕摩竹巴尊者以及覺丹貢布尊者的全集等等。當時，喇嘛譯師南桑巴被སྤྱན་སྔ་（Kyensenga）請來，他本想在喇嘛面前完成一部完整的梵文語法著作，但由於一些障礙未能完成。之後，他前往昂的拉康凱如寺。在那裡，他為蔡果的叔叔等許多持藏者講授了《現觀莊嚴論》、《中觀》等許多佛法。之後，他前往吉雪，住在蔡爾寺。在那裡，他對翻譯成藏文的佛經和論典進行了詳細的審查。他對所有佛經的含義產生了許多思考方式。他還創作了《現觀莊嚴論》及其註釋的偉大釋論。當時，被稱為持明上師的林袞仲美、多麥巴蔣貝扎西和釋迦竹三人，尊者對他們的持明能力進行了測試。尊者在蔡爾寺中央寺院的頂端，當太陽升起時，看到了前所未見的九股箭，並且非常清晰地理解了四張紙的內容。林袞仲美理解了三張半，另外兩人只理解了一張。據說有一次，蔡果的叔叔堪布阿旺扎巴帶著侍從，前往拉薩的覺臥仁波切自生五尊像前，進行了多次齋戒。當時，在一個晚上，師徒二人都進行了強烈的祈禱，並觀察了夢兆。蔡果叔叔夢見兩隻巨大的白色海螺從天而降，落入他的懷中。隨即，兩隻海螺融合成一隻。他拿起海螺吹響，發出了無法估量的巨大聲音。後來，他在嘉絨下部弘揚佛法，事業非常廣大，這似乎就是那個夢兆。尊者夢見自己攀登涅塘向上延伸的懸崖，攀登到名為扎達卓的陡峭巖壁上。

【English Translation】 If he was truly so great, then he must have often lamented why he had such a birth. It is said that at that time, he heard the complete instructions including the fruit from Kyensenga Rinpoche, the Six Dharmas of Naropa, the complete works of Jigten Gonpo, and so on. At that time, Lama Lotsawa Namsangba was invited by Kyensenga, and he intended to complete a complete Sanskrit grammar work in front of the Lama, but it was not completed due to some obstacles. After that, he went to Ong's Lhakhang Keru Temple. There, he taught many Dharma such as 'Abhisamayalankara', 'Madhyamaka' to many holders of the Tripitaka such as Tsago's uncle. After that, he went to Kyisho and stayed in Tsel Temple. There, he carefully reviewed the sutras and treatises translated into Tibetan. He had many ways of thinking about the meaning of all the scriptures. He also composed the great commentary on 'Abhisamayalankara' and its commentary. At that time, Ling Kunzhongme, Domemba Jampel Tashi, and Shakya Drub, who were known as holders of knowledge, the master tested their abilities of holders of knowledge. The master saw an unprecedented nine-stranded arrow at the top of the central temple in Tsel Temple when the sun rose, and he understood the contents of the four papers very clearly. Ling Kunzhongme understood three and a half, and the other two only understood one. It is said that once, Tsago's uncle, Khenchen Ngawang Drakpa, took his attendant and went to Lhasa's Jowo Rinpoche self-arisen five statues and performed many fasts. At that time, one night, both the master and the disciples prayed intensely and observed the dream omens. Tsago's uncle dreamed that two huge white conch shells fell from the sky and fell into his arms. Immediately, the two conch shells merged into one. He picked up the conch shell and blew it, making an immeasurable loud sound. Later, he propagated the Dharma in the lower part of Gyalmorong, and his activities were very extensive, which seems to be the omen of that dream. The master dreamed that he was climbing the cliff that extends upwards from Nyetang, climbing to the steep rock wall called Drakda Dro.

---

ེབ་དཀར་པོ་ཤིན་ཏུ་འཇམ་པ་ཞིག་གི་སྟེང་ན། ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཆེས་ཆེར་རྒྱས་ཤིང་ཁ་དོག་གསལ་བ། འདབ་མ་མ་རྙིངས་པ་ཡུ་བ་དང་བཅས་པ་ཞིག་འདུག །དེ་ཕྱག་ཏུ་བླངས། འདི་རྗེ་བཙུན་མ་སྒྲོལ་མའི་ཕྱག་མཚན་དུ་འདུག་པས་དེས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ལྟས་ཡིན་ནམ་དགོངས་པ་ན། ད་ལན་དེ་མ་ཡིན། ཚེའི་ལྟས་ཡིན་གསུང་བ་ཞིག་བྱུང་གསུངས། ཚལ་ནས་དགུན་ཆོས་ལ་བདེ་བ་ཅན་དུ་བྱོན། སྡེ་སྣོད་མང་དུ་གསུངས། དཔྱིད་ཆོས་དབུ་སྟོད་བྱ་ཡུལ་དུ་ཕེབས། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བདུན་ཅུ་ཙམ་ཞིག་ལ། ཕར་ཚད་དབུ་མ་འཇུག་པ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་རྣམས་གསུངས། 1-2-21a སླར་ཡང་ཚལ་དུ་བྱོན་ནས། ཕར་ཕྱིན་གྱི་རྣམ་བཤད་ཀྱི་འཕྲོ་མཛད་ཅིང་མཇུག་བདེ་བ་ཅན་དུ་རྫོགས་པར་མཛད། ཚལ་པ། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ཆེ་ཆུང་དུ་མ་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས་ཤིང་། ཁྱད་པར་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཆ་ལག་དང་བཅས་པ་ལ་མཁས་པར་གྲགས་པ། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་ཡེ་ཤེས་རྒྱལ་མཚན་པ་ལ་དུས་འཁོར་གསུང་བར་ཞུས། ཁོང་གིས་ཀྱང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་བཞུགས་ཏེ། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཀྱི་བཤད་པ་ཞིབ་པར་གསན་ཅིང་། རྒྱུ་མཚན་རྩིས་དང་ལག་ལེན་རྣམས་ལའང་མཁས་པར་སྦྱངས། སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོ་ལ་གཞུང་ཆེ་ཆུང་མང་པོའི་བཤད་པ་ཡང་གསུངས་ནས། སླར་ཡང་དེའི་ཕྱི་དེ། དབྱར་ཆོས་བདེ་བ་ཅན་དུ་བཞུགས། བློ་གསལ་འདུས་པ་རྒྱ་མཚོའི་ཚོགས་ལ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བཤད་པ་མང་དུ་གནང་། དེ་ནས་དགུན་སྟོད་ལུང་མཚོ་སྨད་དང་ངང་དཀར་དུ། དུས་འཁོར་ལ་ཐུགས་སྦྱོང་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་མཛད།བཤེས་གཉེན་བློ་གསལ་མང་པོ་ལ་སྡེ་སྣོད་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་རྫོང་ཆི་གྲགས་པ་རིན་ཆེན་པ་དེ་རྗེ་འདི་པ་ལ་དེ་གོང་ནས་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་ཡོད་པས་སྔར་ཕྱིར་གསོལ་བ་མང་དུ་བཏབ་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཡར་ལུང་ཕྱོགས་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་དེ་སྲིན་པོ་རིར་ཕེབས་པ་ན། དེ་དུས་གོང་དཀར་ན་སྒོམ་པ་ཆོས་རྒྱལ་ཡོད་པ། ཁོང་ཡང་རྗེ་འདི་པ་ལ་སྙིང་ནས་དད་པ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ཞུ་བ་ནན་ཆེར་ཕུལ་ཏེ། སོས་དེ་རིགས་ལྔ་ལྷ་ཁང་དུ་བཞུགས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བདུན་ 1-2-21b ཅུ་ལྷག་ཙམ་ལ་ཕར་ཚད་མངོན་པ་གོང་འོག་འདུལ་བ་མདོ་རྩ་དབུ་མ་འཇུག་པ་སོགས་གསུངས། གོང་དཀར་ནས་བསྙེན་བཀུར་དང་ཞབས་ཏོག་ཚད་མེད་པ་བྱས། དེ་ནས་ཡར་ལུང་དུ་བྱོན་ནས་སྨོན་མཁར་དུ་བཞུགས་ཏེ་སྡེ་སྣོད་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། རྫོང་ཇི་བས། ཡོ་བྱད་མཁོ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གུས་པས་མཆོད། དེ་ལྟར་སྔ་ཕྱིར་སྡེ་སྣོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནར་མར་གསུངས་པ་དེ་དག་གི་སྐབས་རྣམས་སུ་ཡང་། རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་དབང་གིས་སྨིན་པར་མཛད་པ་དང་

【現代漢語翻譯】 在一個非常柔軟的白色氈子上，有一朵盛開且顏色鮮艷的藍色蓮花（梵文：utpala），花瓣新鮮，帶著花莖。他拿起它，心想：『這似乎是至尊度母（梵文：Tara）的法器，這是否是她攝受我的徵兆呢？』這時，有人說：『這次不是，這是長壽的徵兆。』據說，他從蔡（地名）去往德瓦堅（梵文：Sukhavati，極樂世界）過冬，講授了許多論藏。春天，他前往鄔斯朵嘉玉（地名），為大約七十位善知識講授了《現觀莊嚴論》、《入中論》和《阿毗達磨集論》。 之後，他又回到蔡（地名），繼續講解《現觀莊嚴論》的釋論，並在德瓦堅（梵文：Sukhavati，極樂世界）完成了講解。蔡巴（人名）精通大小顯密經論，尤其以精通時輪金剛（梵文：Kalachakra）及其支分而聞名。他向喇嘛仁增耶喜堅贊（人名）請求講授時輪金剛。喇嘛仁增耶喜堅贊（人名）應允后，師徒二人在覺摩隆（地名）居住，詳細聽取了時輪金剛大疏《無垢光》的講解，並精通了因明、歷算和實修。在覺摩隆（地名），他為許多持藏者講授了許多大小論典。之後，他又在次年的夏天于德瓦堅（梵文：Sukhavati，極樂世界）居住，為聚集如海的聰慧之士講授了許多論藏。之後，在冬天，他在隆措麥（地名）和昂嘎（地名）非常精進地修習時輪金剛。他還為許多善知識講授了許多論藏。之後，宗齊扎巴仁欽巴（人名）對這位仁波切（上師）有著堅定不移的信仰，多次懇請他前往雅隆（地名），仁波切（上師）考慮到他的請求，決定前往雅隆（地名），併到達辛波日（地名）。當時，在貢嘎（地名）有一位名叫果巴曲吉（人名）的修行者，他也對這位仁波切（上師）有著真誠的信仰，懇切邀請仁波切（上師）前往，於是仁波切（上師）在索德日伍林康（地名）居住，為七十多位持藏者講授了《現觀莊嚴論》、《阿毗達磨》上下部、《律經》、《根本律》、《入中論》等。貢嘎（地名）給予了無量的供養和侍奉。之後，他前往雅隆（地名），在門喀（地名）居住，講授了許多論藏。宗吉瓦（人名）以恭敬之心供養了所有必需品。就這樣，他先後不斷地講授了無數的論藏，並在講授的過程中，于上下密續的廣大壇城中，以灌頂成熟有緣的弟子。

【English Translation】 On a very soft white felt, there was a blooming blue lotus (Tibetan: utpala, Sanskrit: utpala) with clear color, fresh petals, and a stem. He picked it up and thought, 'This seems to be the attribute of the venerable Tara, is this a sign that she is accepting me?' At that moment, someone said, 'This time it is not, it is a sign of longevity.' It is said that he went from Tshal (place name) to Dewachen (Sanskrit: Sukhavati, Pure Land) for the winter, and taught many Tripitaka. In the spring, he went to Usto Jayu (place name) and taught the Ornament for Clear Realization, the Introduction to the Middle Way, and the Compendium of Abhidharma to about seventy spiritual friends. After that, he returned to Tshal (place name) and continued to explain the commentary on the Ornament for Clear Realization, and completed the explanation in Dewachen (Sanskrit: Sukhavati, Pure Land). Tshalpa (person's name) was proficient in both large and small Sutra and Tantra texts, and was especially known for his proficiency in the Kalachakra and its branches. He requested Lama Rinchen Yeshe Gyaltsen (person's name) to teach the Kalachakra. Lama Rinchen Yeshe Gyaltsen (person's name) agreed, and the teacher and disciple lived in Kyor Molung (place name), listening in detail to the explanation of the Kalachakra Great Commentary 'Stainless Light', and became proficient in Hetu-vidya, astrology, and practice. In Kyor Molung (place name), he taught many large and small texts to many Tripitaka holders. After that, he stayed in Dewachen (Sanskrit: Sukhavati, Pure Land) in the summer of the following year, and gave many explanations of the Tripitaka to the assembly of intelligent people like the ocean. After that, in the winter, he practiced the Kalachakra very diligently in Lungtso Me (place name) and Angkar (place name). He also taught many Tripitaka to many spiritual friends. After that, Dzongchi Drakpa Rinchenpa (person's name) had unwavering faith in this Rinpoche (teacher), and repeatedly requested him to go to Yarlung (place name). Considering his request, Rinpoche (teacher) decided to go to Yarlung (place name) and arrived at Sinpo Ri (place name). At that time, there was a practitioner named Gompa Chogyal (person's name) in Gongkar (place name), who also had sincere faith in this Rinpoche (teacher) and earnestly invited Rinpoche (teacher) to come, so Rinpoche (teacher) stayed in Sode Ri Wulingkhang (place name) and taught the Ornament for Clear Realization, the upper and lower Abhidharma, the Vinaya Sutra, the Root Vinaya, the Introduction to the Middle Way, etc. to more than seventy Tripitaka holders. Gongkar (place name) gave immeasurable offerings and services. After that, he went to Yarlung (place name) and stayed in Monkhar (place name), teaching many Tripitaka. Dzongjiwa (person's name) respectfully offered all the necessities. In this way, he continuously taught countless Tripitaka one after another, and in the course of teaching, he matured the fortunate disciples with empowerments in the vast mandalas of the upper and lower Tantras.

---

། གཞན་ཡང་ལྷ་སོ་སོའི་རྗེས་གནང་དང་། ལུང་དང་མན་ངག་ལ་སོགས་པ་གང་ལ་གང་འཚམ་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མཛད་དོ། །ལྷག་པར་ཡང་དེའི་ཚེ། བླ་མ་འདི་ཉིད་ངག་གི་ལྷ་མོ་དབྱངས་ཅན་མས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་གྲགས་ཤིང་། དེའི་རྗེས་གནང་ཞུ་བ་གར་བྱོན་དུ་མང་བ་ཞིག་འོང་ཞེས་གྲག་གོ། དེ་ནས་དགུན་མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་དུ་བཞུགས། དེ་དུས་ནུབ་ཅིག་ཞུགས་མེ་ལ་བཞུགས་ནས་བོད་ཀྱི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཅི་རིགས་པ་གསུང་པའི་སྐབས་སུ། དཀའ་བ་བཞི་པ་ཤེར་སེང་གིས་ཆོས་ཐོག་གཅིག་ལ་པོ་ཏི་བཅུ་གཅིག་གསུངས་འདུག །དུས་ཕྱིས་བོད་དུ་པོ་ཏི་དུས་གཅིག་ལ་གསུངས་པ་དེ་མང་ཤོས་སུ་འོང་བ་འདྲ་གསུང་། དེ་ནས་དགེ་བཤེས་ཤ་སྟོན་ལ་སོགས་པས། འདི་ནས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་དུས་གཅིག་ཏུ་གསུང་འཚལ་ཞུས་པས། རྩོལ་བ་བྱས་ན་དེ་ཙམ་ཞིག་འཆད་ཐུབ་པ་འདྲ་གསུང་། འོ་ན་ཅིས་ཀྱང་གསུང་འཚལ། 1-2-22a ཞེས་ནན་གྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། ཟླ་བ་དེའི་ཚེས་བཅུ་ནས་གནམ་གང་གི་བར་སྐུ་མཚམས་བཅབས་ནས་གཟིགས་རྟོག་མཛད། གནམ་གང་གི་ཉིན་ཕྱག་དཔེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རགས་བཅིངས། ཚེས་གཅིག་ནས་ཆོས་འཛུགས་པར་བཞེད་པ་ལ། གསང་ཕུ་སོགས་ནས་འབྱོན་པའི་དོན་གཉེར་བ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོ་ཞིག་སྒུག་དགོས་པ་བྱུང་བས། ཉི་མ་གསུམ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་མིད་ལ་དང་མར་པ་སོགས་ཀྱི་གསུང་རྒྱུན་ཐོར་བུ་པ་འགའ་གསུངས། ཚེས་ལྔ་ནས་ཉི་མ་གཅིག་ལ་རྒྱ་གར་སྐད་བཅོ་ལྔའི་དབུ་དུས་གཅིག་ཏུ་བཙུགས་ནས། ཉིན་རེ་ཞིང་ཐོ་རངས་ནས་སྲོད་ཀྱི་བར་ལ་ཆོས་ཐུན་བཅོ་ལྔ་རེ་མ་ཆག་པར་ཐུགས་བཤད་མཛད། དེའི་ནང་ནས་པོ་ཏི་ཆུང་བ་གཉིས་རྫོགས་པར་གསུངས་ཚར་བ་ན། དེའི་དོད་དུ་སླར་ཡང་ཆུང་བ་གཉིས་བཙུགས་ནས། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ། ཕར་ཕྱིན། མངོན་པ་གོང་འོག་གཉིས། འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བ། བྱམས་ཆོས་ཕྱི་མ་བཞི། དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་ལྔ། འཇུག་པ། བཞི་བརྒྱ་པ། སྤྱོད་འཇུག་སྟེ་བསྟན་བཅོས་བཅུ་བདུན་གྱི་བཤད་པ་དཀའ་ཆེན་འགའ་ཞིག་བོད་ཀྱི་ཊཱི་ཀྐ་ཆེན་མོ་རེ་གཞིར་བཞག་པའི་ཐོག་ཏུ་འགྲེལ་པའི་འཆད་ཚུལ་དུ་མ་དགག་སྒྲུབ་དང་བཅས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། གཞུང་གཞན་རྣམས་ཕལ་ཆེ་བ་རང་རང་གི་འགྲེལ་པའི་སྟེང་ནས་གཞུང་ཕྲ་རགས་མ་ལུས་པ་ལ་བཤད་པ་ཞིབ་པར་མཛད་དེ་ཟླ་བ་གསུམ་ལ་རྫོགས་པར་མཛད་ཅིང་། དེའི་སྐབས་ 1-2-22b སུ་ཡང་། སྲོད་ཆོས་གྲོལ་ནས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་བདག་འཇུག་ལ་སོགས་པ་ཐུགས་དམ་རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་མ་ཆག་པར་མཛད་དེ། སྐྱེ་བོ་ཀུན་ཀྱང་འདི་ནི་ལྷག་པའི་ལྷས་དངོས་སུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའམ།གཟུངས་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞིག་ཡིན་པར་ངེས་ཀྱི་གཞན་ལ་འདི་ལྟ་བུ་འབྱུང་བ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་མཐུན

【現代漢語翻譯】 此外，他還根據每個人的能力，通過各種適當的佛法，如諸佛的隨許（允許進入壇城，接受灌頂）、經教（佛經的傳授）和口訣（上師的秘密教導），成熟和解脫了無數的弟子。特別是在那時，據說這位上師受到了語自在天女（妙音天女， सरस्वती，Sarasvatī）的加持，因此很多人前來請求她的隨許。之後，他在冬季度假時住在門喀·扎西東（མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་）。有一次，他在火邊坐著，講述各種藏族學者和成就者的傳記時說：『噶瓦·巴智（དཀའ་བ་བཞི་པ་ཤེར་སེང་）在一次法會上講了十一函經書。後來，在西藏，一次講這麼多函經書的情況似乎最多了。』於是，格西·夏東（དགེ་བཤེས་ཤ་སྟོན་）等人請求說：『請您也在這裡一次講這麼多。』他說：『如果努力的話，似乎可以講這麼多。』『那麼請您務必講授！』 他們懇切地祈請，上師答應了。從那個月的初十到除夕，他閉關進行觀察。除夕那天，他把所有經書都捆紮起來。原本打算從初一開始講法，但因為要等待從桑浦（གསང་ཕུ་）等地來的許多求法者和持藏者（སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་），所以耽擱了三天左右，期間他講了一些米拉日巴（མི་ལ་）和瑪爾巴（མར་པ་）等人的零星傳承。從初五開始，他一天同時開始講授十五種印度論典的開篇，每天從黎明到黃昏不停歇地講授十五堂佛法。在這些講授中，他完整地講完了兩部較小的論典，然後又增加了兩部較小的論典來代替它們。他對《釋量論》（Pramāṇavārttika， प्रमाणवार्तिक，tshad ma rnam 'grel）、《現觀莊嚴論》（Abhisamayālaṃkāra， अभिसमयालङ्कार，phar phyin）、上下《阿毗達磨》（Abhidharma， अभिधर्म，mngon pa gong 'og gnyis）、《律經根本》（Vinayasūtra， विनयसूत्र，'dul ba mdo rtsa ba）、慈氏五論中的后四部、《中觀理聚五論》（Madhyamaka， मध्यमक，dbu ma rigs tshogs lnga）、《入中論》（Madhyamakāvatāra， मध्यमिकावतार，'jug pa）、《四百論》（Catuḥśatakaśāstra， चतुःशतकशास्त्र，bzhi brgya pa）、《入菩薩行論》（Bodhicaryāvatāra， बोधिचर्यावतार，spyod 'jug）等十七部論典進行了詳細的講解，以藏族的大疏為基礎，通過各種論證和辯駁，最終確定了它們的意義。對於其他論典，他也在各自的註釋之上，對所有大小論典進行了詳細的講解，並在三個月內完成了講授。在那期間， 晚課結束后，他從不間斷地進行金剛怖畏金剛（Vajrabhairava， वज्रभैरव，rdo rje 'jigs byed）的自入等生起次第和圓滿次第的瑜伽修持。所有人都確信：『這個人一定是受到了殊勝本尊的親自加持，或者是一位獲得了陀羅尼（dhāraṇī， धारणी）的大菩薩，否則不可能有這樣的人。』他們一致這樣認為。

【English Translation】 Furthermore, he ripened and liberated countless disciples through various appropriate Dharmas, such as the Anujñā (permission to enter the mandala and receive initiation), Āgama (transmission of scriptures), and Upadeśa (secret instructions of the Guru) suitable to each individual. Especially at that time, it was said that this Lama was blessed by the goddess of speech, Sarasvatī (妙音天女， सरस्वती), and therefore many people came to request her Anujñā. Afterwards, he stayed in Mönkhar Tashi Dong (མོན་མཁར་བཀྲ་ཤིས་གདོང་) during the winter retreat. Once, while sitting by the fire and recounting the biographies of various Tibetan scholars and accomplished masters, he said, 'Kawa Bazhi Sher Seng (དཀའ་བ་བཞི་པ་ཤེར་སེང་) taught eleven volumes of scriptures in one Dharma session. Later, in Tibet, it seems that teaching so many volumes at once was the most that ever happened.' Then, Geshe Shatön (དགེ་བཤེས་ཤ་སྟོན་) and others requested, 'Please teach that much at once here as well.' He said, 'If I make an effort, it seems I can teach that much.' 'Then please do teach it!' They earnestly requested, and the Lama agreed. From the tenth day of that month until New Year's Eve, he went into retreat for observation. On New Year's Eve, he bound all the scriptures together. Originally, he intended to start teaching the Dharma from the first day, but because he had to wait for many seekers and Tripiṭaka holders (སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་) who were coming from places like Sangpu (གསང་ཕུ་), there was a delay of about three days. During that time, he taught some scattered lineages of Milarepa (མི་ལ་) and Marpa (མར་པ་). From the fifth day, he simultaneously began teaching the introductions to fifteen Indian treatises in one day, and taught fifteen Dharma sessions without interruption from dawn to dusk each day. In these teachings, he completely finished teaching two smaller treatises, and then added two more smaller treatises to replace them. He gave detailed explanations of seventeen treatises, including the Pramāṇavārttika (釋量論， प्रमाणवार्तिक, tshad ma rnam 'grel), Abhisamayālaṃkāra (現觀莊嚴論， अभिसमयालङ्कार, phar phyin), the upper and lower Abhidharma (阿毗達磨， अभिधर्म, mngon pa gong 'og gnyis), the Vinayasūtra (律經根本， विनयसूत्र, 'dul ba mdo rtsa ba), the latter four of the Five Treatises of Maitreya, the Five Treatises on Reasoning of the Madhyamaka (中觀理聚五論， मध्यमक, dbu ma rigs tshogs lnga), the Madhyamakāvatāra (入中論, मध्यमिकावतार, 'jug pa), the Catuḥśatakaśāstra (四百論， चतुःशतकशास्त्र, bzhi brgya pa), and the Bodhicaryāvatāra (入菩薩行論， बोधिचर्यावतार, spyod 'jug), establishing their meanings through various arguments and refutations based on the great Tibetan commentaries. For the other treatises, he also gave detailed explanations of all the large and small treatises based on their respective commentaries, and completed the teachings in three months. During that time, after the evening Dharma session, he never ceased to practice the yoga of the generation stage and completion stage, such as the self-entry of Vajrabhairava (金剛怖畏金剛， वज्रभैरव, rdo rje 'jigs byed). Everyone was convinced, 'This person must have been directly blessed by a supreme deity, or is a great Bodhisattva who has attained Dhāraṇī (陀羅尼， धारणी), otherwise such a thing is impossible.' They all agreed.

---

་པར་གླེང་ངོ་། །དེའི་དབྱར་ཁ་ཡར་ལུང་ཨོ་ཀར་བྲག་ཏུ་བཞུགས་ནས་སྐུ་མཚམས་དམ་པོ་མཛད། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་སྒོམ་བཟླས་དང་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། བདག་འཇུག་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མཛད་ཅིང་། ནེ་གུ་ཆོས་དྲུག་གི་དམིགས་སྐོར་རྣམས་ཐུགས་ཉམས་སུ་བསྟར་ནས་ལེགས་པར་སྦྱངས་ཏེ། ཞག་རེ་ལ་གཏུམ་མོའི་རླུང་སྦྱོར་ཡང་བརྒྱད་བརྒྱ་རེ་ཙམ་མཛད་དོ། །ཞེས་གསུང་ཞིང་། གཏུམ་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་དམ་གྱི་ཉམས་བཟང་པོ་མང་དུ་འཁྲུངས་སོ། །དེ་ནས་སྟོན་སྐྱི་ཤོད་དུ་ཕེབས། རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་བའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་དབུས་སུ་ཆོས་བར་ལ་ཕེབས་པས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་པོ་ཏ་ལར་བཞུགས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་བཀའ་བགྲོ་བ་མང་དུ་མཛད་ཅིང་། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལའང་ལེགས་པར་བཤད་པའི་སྐྱེས་སྩལ་ནས། རྗེ་བཙུན་པ་སླར་ཡང་གཙང་ལ་བྱོན། རྗེ་བླ་མ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དགུན། སྐྱོར་མོ་ལུང་གི་བྲག་ཏུ་བཞུགས་ནས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་དུ་མ་ལ། དུས་འཁོར་དང་། ཕར་ཚད་མངོན་པ་སོགས་མང་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་དེའི་དཔྱིད་རྟའི་ལོ་ལ། རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་ 1-2-23a རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ། དབང་ལག་ལེན་མན་ངག་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་རྫོགས་པ་ཞིག་རྩད་གཅད་མཛད་པར་བཞེད་པ་དང་། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པ་དང་དཔོན་སློབ་གསུང་གླེང་མཛད་པའི་དགོས་པ་འགའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་དུ་གཙང་ལ་བྱོན། རོང་གི་སྣུབས་ཆོས་ལུང་དུ་བཞུགས། ཚོགས་པའི་མཁན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་གྲགས་པ་བཤེས་གཉེན་པ་ལ་བཀའ་ལུང་ཅི་རིགས་པ་གསན། དེ་དུས་རྗེ་འདི་པའི་ཞབས་འབྲིང་ལ་ཡོད་པའི་སྡོ་ཕྱི་དཔོན་པོ་བསོད་ནམས་གྲགས་དང་། མདོ་སྨད་པ་དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་གྲགས། ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས། བླ་མ་དབུ་མ་པ་བརྩོན་འགྲུས་སེངྒེ་བདེ་མཆོག་སྟེང་ཞེས་པའི་དབེན་གནས་ཤིག་ན་བཞུགས་པའི་དྲུང་དུ་མཇལ་བ་ལ་ཕྱིན། ཆོས་འབྲེལ་ཞུས། གསུང་གླེང་བྱུང་བས། ཁོང་པ་ན་རེ།ངེད་ཁྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་པ་དེ་ལ་དབྱངས་ཅན་མའི་རྗེས་གནང་ཞིག་ཞུ་དགོས་གསུངས། དེ་ནས་ཁོང་པ་དང་རྗེ་འདི་པ་ཞལ་འཛོམ་མཛད་དེ། རྗེ་འདི་ལ་དབྱངས་ཅན་མའི་རྗེས་གནང་ཞུས། དེའི་ཚེ་གསུང་གླེང་ཞིབ་ཏུ་མཛད་པས། བླ་མ་དབུ་མ་པ་ཁོང་རང་ལ་མདོ་ཁམས་ན་ཕྱུགས་མ་སྐྱོང་བའི་དུས་ཉིད་ནས་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་ནར་མར་འོང་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་སྔ་ཕྱིར་བརྟག་པ་བྱས་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཞིབ་པར་ཞུས་ནས། ད་དུང་ངེད་འདི་ལ་གཏིང་ནས་ངེས་པ་རྙེད་པ་མེད་པས་བརྟག་དཔྱད་ཡང་དག་ཅིག་ཐུགས་ལ་འདོགས་པར་ཞུ། ད་ལན་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་སྐུའི་སྣང་བ་དེའི་གསུང་ནས། རང་རེ་ལ་དབྱངས་ཅན་མའི་རྗེས་གནང་ཞུ་བ་ལ་རྒྱུག་གསུངས་ནས་འོངས་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལ་རྗེ་ 1-2-23b འདི་བས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སོགས་ཆོས་ཀྱི་གནད་ཟབ་མོ་རྣམས་

【現代漢語翻譯】 然後談論此事。那年夏天，他在雅隆沃噶巖洞閉關修行。他進行了至尊勝樂金剛（梵文：Śrīcakrasaṃvara）（Śrīcakrasaṃvara，श्रीचक्रसंवर）的禪修和唸誦，以及四座瑜伽，做了非常多的自入儀軌，並將內古六法（藏文：ne gu chos drug）的觀修要點付諸實踐，精進修習。據說，他每天修習拙火瑜伽（藏文：gtum mo）的風脈調息約八百次。據說，他對拙火等本尊的修習生起了許多良好的證悟體驗。之後，他前往夏杰。至尊熱達瓦（藏文：red mda' ba）也前往衛藏地區傳法，師徒二人在布達拉宮一同研討佛法，並向有緣的弟子們傳授教法。之後，至尊熱達瓦返回後藏。當年冬天，宗喀巴大師住在覺摩隆的巖洞里，為許多持藏論者講授時輪金剛（梵文：Kālacakra）（Kālacakra，कालचक्र），現觀莊嚴（梵文：Abhisamayālaṃkāra）（Abhisamayālaṃkāra，अभि समय अलंकार），俱舍論（梵文：Abhidharmakośa）（Abhidharmakośa，अभिधर्मकोश）等經典。次年春天，馬年，他想徹底研究所有密續的講解、灌頂、實修方法和口訣，併爲了與上師至尊討論一些必要的問題，前往後藏，住在榮地的努穹隆。他從僧團的堪布仁波切扎巴協年巴那裡聽取了各種教誨。當時，侍奉宗喀巴大師的索吉本波索南扎巴和多麥巴格西西繞扎巴二人，前去拜見住在德欽頂靜修處的喇嘛鄔瑪巴尊珠僧格，請求佛法開示。在交談中，鄔瑪巴說：『我需要向你們的上師求一個辯才天女（梵文：Sarasvatī）（Sarasvatī，सरस्वती）的隨許。』之後，他們安排宗喀巴大師與鄔瑪巴見面，宗喀巴大師向他求得了辯才天女的隨許。在灌頂時，他們進行了詳細的交談。鄔瑪巴詳細講述了自己從多康地區放牧時起，就經常見到文殊菩薩（梵文：Mañjuśrī）（Mañjuśrī，मञ्जुश्री）的身相和聽到他的聲音，以及他如何反覆驗證這些經歷。他說：『我仍然沒有完全確定這些經歷的真實性，所以請您仔細觀察。這次也是文殊菩薩的身相告訴我，讓我來求辯才天女的隨許。』宗喀巴大師向他講述了中觀見等深奧的佛法要點。

【English Translation】 Then they talked about it. That summer, he stayed in Yar-lung Wo-kar Rock Cave and practiced strict retreat. He did the meditation and recitation of the Blessed Glorious Cakrasamvara (Skt: Śrīcakrasaṃvara), the yoga of the four sessions, and made very many self-entry rituals, and put into practice the meditation points of the Six Dharmas of Niguma, and practiced them well. It is said that he practiced the wind practice of Tummo (Skt: caṇḍālī) about eight hundred times a day. It is said that he had many good experiences of realization of Tummo and other deities. Then he went to Kyishod in the autumn. Jetsun Redawa also went to U-Tsang to teach the Dharma, so the two, teacher and disciple, stayed in Potala and had many discussions on the sacred Dharma, and gave the gift of good explanations to the disciples to be tamed. Then Jetsunpa returned to Tsang again. This Lama himself stayed in the rock cave of Kyormolung that winter, and taught many great holders of the Tripitaka, Kālacakra, Abhisamayālaṃkāra, Abhidharmakośa, etc. Then, in the spring of that year, the year of the horse, he intended to thoroughly investigate the explanations of all the great Tantra classes, including the empowerment, practical instructions, and oral instructions. He went to Tsang for some necessary reasons to discuss with the Lama Jetsunpa, teacher and disciple. He stayed in Nubcholung in Rong. He listened to all kinds of teachings from the Khenpo Rinpoche Drakpa Shernyenpa of the Sangha. At that time, Sogyi Ponpo Sonam Drak and Domépa Geshe Sherab Drak, who were attending on this Lord, went to see Lama Umawa Tsondru Senge, who was staying at a secluded place called Dechok Teng, and requested Dharma teachings. During the conversation, Umawa said, 'I need to ask your teacher for a permission of Sarasvatī.' Then they arranged for this Lord and Umawa to meet, and this Lord asked for the permission of Sarasvatī. At that time, they had a detailed conversation. Lama Umawa told in detail how, since he was herding cattle in Dokham, he had been continuously seeing the form and hearing the voice of Jetsun Manjushri, and how he had repeatedly examined these experiences. He said, 'I still have not found certainty from the bottom of my heart, so please consider a thorough examination. This time, the form of Jetsun told me to run to ask for the permission of Sarasvatī.' This Lord told him about the profound points of the Dharma, such as the Madhyamaka view.

---

ཀྱི་དྲི་གཏུགས་མཛད་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལེགས་པར་བརྟགས་པས་བརྟག་ཐུབ་པར་འདུག་པས། ཐུགས་ཡིད་གཉིས་ཟ་དགོས་པར་མི་གདའ། གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་ཐོབ་མཛོད། འོན་ཀྱང་རྗེ་བཙུན་གྱི་སྐུ་དང་གསུང་རང་མཚན་པ་ད་ལྟ་དབང་ཤེས་ལ་སྣང་བ་མིན། ཡི་དམ་གྱི་སྐུ་དངོས་ཀྱིས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ཤེས་ལ་དངོས་སུ་སྣང་བ་ཞིག་ཡིན། ངེད་ཀྱང་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་སྒྲུབ་སྐོར་མན་ངག་སོགས་འདི་ཕྱོགས་ལ་ཤེས་འདོད་ཆེ་བར་ཡོད་པས་ཞུ་དགོས་ནའང་། ད་ལན་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པའི་དྲུང་ནས་སྟག་ཚང་དུ་འབྱོན་པ་དང་དཔོན་སློབ་དུས་ངེས་མཛད་པའི་མཇལ་ཕྲད་དགོས་པར་ཡོད་པ་སོགས་ཀྱིས་བྲེལ་ནས་མི་འགྲུབ་པར་འདུག །རྗེས་སུ་རྟེན་འབྲེལ་ཞིག་ཅིས་ཀྱང་སྒྲིག་འཚལ་ཞེས་གསུངས། དེ་ནས་སྟག་ཚང་རྫོང་ཁར་བྱོན། མཁན་ཆེན་ལོ་ཙྪ་བ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པ་དང་། །རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རེད་མདའ་པ་དང་། བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་དོན་བཟང་བ་དང་། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་། དེ་དག་གི་ཞམ་འབྲིང་དུ་ལྷགས་པའི་བཤེས་གཉེན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དུ་མ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་ཡུལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་གདན་མངོན་བར་འཛོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་འཚོག་ཆས། ཞལ་ཟས་དང་གནས་མལ་ལ་སོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཐིལ་ལེན་གྱི་ཐུགས་ཁུར་རྒྱ་ཆེན་པོ་དག །རྒྱལ་སྲས་འདུལ་བ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་གཞུང་ལུགས་རབ་འབྱམས་ལ་མཁྱེན་པ་རྒྱས་ཤིང་། གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་རིན་ 1-2-24a པོ་ཆེའི་ཁུར་གཉིས་འཁྱེར་བ་ལ་མི་མཉམ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན། ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བ་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་པོས་བཞེས་ཤིང་། ཁོང་གིས་མཚམས་སྦྱོར་མཛད་ནས། མཁས་མཆོག་ངང་བའི་དེད་དཔོན་དག་གི་འབེལ་གཏམ་མགྲིན་པའི་སྒྲ་དབྱངས་སྒྲོགས་པས། ཐུབ་བསྟན་པདྨོའི་མཚོ་ཡང་སྐལ་བཟང་ཉིད་དུ་བྱས་ལ། དེའི་ཚེ་རིན་པོ་ཆེ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་ཕར་ཕྱིན་དང་། ཆོས་རྗེ་སྐྱབས་མཆོག་པས་བརྟག་གཉིས་གསུངས་ཤིང་། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རེད་མདའ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། ཁོང་རང་གིས་མཛད་པའི་རྣམ་འགྲེལ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཆེན་མོ་དེ་གསུང་བ་རྗེ་འདིས་གསན་ཅིང་། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀྱིས་དཀའ་བའི་གནས་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་རིགས་པའི་བརྒལ་བརྟག་ཀྱང་མང་དུ་མཛད། དེ་ནས་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀྱིས་འབའ་འུ་འབའ་གཉེར་དུ་ཆོས་བར་བཏེག་ནས་བྱོན། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ལ། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་པ་ཚར་གཅིག་གསན། དེའི་ཚེ་གོང་གསུམ་སྡེ་ཆེན་པའི་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་དཔལ་བའི་དྲུང་དུ་དུས་འཁོར་ཞིག་གསན་དགོས་དགོངས་པ་བྱུང་བའི་ནུབ་གཅིག་མནལ་ལམ་དུ། ཆོས་ཀྱི་དཔལ་གྱིས་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་དུས་འཁོར་འག

【現代漢語翻譯】 通過詢問等方式仔細觀察，似乎可以觀察到，所以不必擔心。請多多祈禱！然而，至尊的身體和語言的自性現在並沒有顯現在意識中。是本尊的真實身體所賦予的形象，真實地顯現在意念中。我們也想了解寂靜尊者的修法和訣竅，所以想請教。但這次因為至尊熱達巴要從達倉來，而且師徒約定了時間要見面等等，所以很忙，無法成行。以後一定會安排一個緣起。』這樣說道。之後去了達倉宗喀。 堪布大譯師扎巴堅贊巴，至尊熱達巴，喇嘛譯師頓桑巴，以及這位仁波切的面前，還有聚集在他們身邊的眾多精通三藏的善知識，以及常住的僧眾，所有聚集在這個殊勝地方的人們，他們所需的一切生活用品、食物和住所等等，都得到了充分的照顧。大菩薩持律者，對各種經論都有廣博的知識，肩負著弘揚珍貴佛法的重任，具有無與倫比的苦行。法王譯師吉喬貝桑波承擔了這些事務，並通過他的介紹，智者們的領袖發出了雄辯的聲音，使佛法之海也變得吉祥。當時，仁波切扎巴堅贊巴講授了《現觀莊嚴論》，法王吉喬貝講授了《集論二品》，至尊熱達巴親自講授了他自己所著的《釋量論莊嚴釋》的偉大解釋，這位仁波切聽取了這些講解，師徒二人還進行了大量的辯論，以確定困難之處。之後，師徒二人前往巴烏巴聶，在那裡舉行了法會。這位仁波切從上師至尊熱達巴那裡聽取了一遍《密集金剛根本續》的講解。當時，他想在上貢桑寺的大喇嘛仁波切秋吉貝那裡聽取時輪金剛的講解，一天晚上，他在夢中夢見秋吉貝向布頓仁波切傳授時輪金剛的灌頂。

【English Translation】 After careful observation through inquiries and other means, it seems observable, so there is no need to worry. Please pray earnestly! However, the self-nature of the venerable one's body and speech is not appearing to the consciousness now. It is the image bestowed by the actual body of the Yidam, appearing vividly in the mind. We also want to learn about the practices and instructions of Jampel Yang, so we would like to ask. But this time, because the venerable Redawa is coming from Taktsang, and the teacher and disciples have arranged a time to meet, etc., it is too busy to accomplish. Later, we will definitely arrange an auspicious connection.' So he said. After that, he went to Taktsang Dzongkha. Khenchen Lotsawa Drakpa Gyaltsenpa, the venerable Redawa, Lama Lotsawa Dron Sangpa, and in front of this Rinpoche, as well as the many virtuous friends who have gathered around them and are proficient in the Tripitaka, and the resident Sangha, all the necessities of life, food, and lodging, etc., for all those gathered in this auspicious place, were fully taken care of. The great Bodhisattva Vinaya holder, with extensive knowledge of various scriptures, shouldering the responsibility of propagating the precious Dharma, with unparalleled asceticism. Dharma Lord Lotsawa Kyabchok Palzangpo undertook these affairs, and through his introduction, the leader of the wise ones emitted eloquent voices, making the ocean of Dharma also auspicious. At that time, Rinpoche Drakpa Gyaltsenpa taught the 'Ornament of Clear Realization', Dharma Lord Kyabchok taught the 'Compendium of Topics', and the venerable Redawa personally taught his own great commentary on the 'Ornament of the Compendium of Valid Cognition', which this Rinpoche listened to, and the teacher and disciples also engaged in extensive debates to determine the difficult points. After that, the teacher and disciples went to Ba'u Banyer, where they held a Dharma assembly. This Rinpoche listened to one explanation of the 'Root Tantra of the Glorious Guhyasamaja' from the master venerable Redawa. At that time, he had the thought of listening to the Kalachakra initiation from the great Lama Rinpoche Chokyi Palwa of Gongsum Monastery, and one night, he dreamed that Chokyi Palwa was bestowing the Kalachakra initiation on Buton Rinpoche.

---

ྲེལ་ཆེན་ཚར་བཅུ་བདུན་ཉན་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ཞིག་བྱུང་། ཕྱིས་ཁོང་དང་མཇལ་དུས། རིན་པོ་ཆེ་བུ་སྟོན་གྱི་དྲུང་དུ་དུས་འཁོར་ཚར་དུ་གསན་པ་ལགས་ཞུས་པས། བཅུ་བདུན་ཉན་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་དུས་རྗེ་བཙུན་པའི་ཞལ་ 1-2-24b ནས། སྔགས་ཀྱི་རྩད་གཅོད་དེ་ཙམ་མཛད་པ་ལ་ཡུན་རིང་འགྱང་། ད་ལྟ་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བཤད་པས་ཕན་ཐོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འོང་གིན་འདུག་པས་རེ་ཞིག་བཤད་པ་མཛད་པ་མི་འཐད་དམ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ། བདག་སྔགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་འདུན་པ་དྲག་པོ་བདོག་པས་སྔོན་ལ་སྔགས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྩད་གཅོད་བགྱིད་པ་ལགས། ཞེས་ཞུས་གསུང་། དེ་ཡང་ད་ལྟའི་དུས་ཀྱི་ཐོས་པ་ཚོལ་བ་རྣམས་ནི་ཕལ་ཆེར་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་གཞུང་ལ་ཅུང་ཟད་བློ་ཁ་ཕྱོགས་ན་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་ལ་རང་ཉིད་ཀྱང་འཇུག་པར་མི་འདོད་ཅིང་། རང་གི་ཚིག་ཉན་པ་དག་འཇུག་པའང་ཐབས་དུ་མ་ཞིག་གིས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་སྔགས་ཕྱོགས་ལ་མོས་པ་ལྟར་སྣང་ཞིག་སྐྱེས་ན་དེ་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ལ་དགོས་པ་ཆུང་ཞིང་དམན་པར་སེམས་པས་རང་གཞན་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་དེ། ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་ཅིང་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རབ་ཏུ་ཆེ་བ་དག་བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལེན་པར་བྱེད་ལ། རང་གཞིན་བཟང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་པ་དག་ཀྱང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པར་སྤྲོ་བ་ཡང་དང་དུ་མི་ལེན་ལ་དངོས་སུ་སྨོད་པར་ཡང་མི་བྱེད་པ་ཙམ་ཞིག་དེའི་སྙིང་པོར་ཟད་དེ། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་འཛིན་པར་འདོད་པའི་ལས་བཟང་པོ་ཡོངས་སུ་བསགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་འགའ་ཙམ་ཡང་མཐོང་བར་བྱ་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་གྱུར་ལ། སྔོན་དུས་ཁ་བ་ཅན་གྱི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་དག་ལ་ཡང་ཕྱོགས་རེར་མ་ཆད་པའི་ཆོས་ 1-2-25a ཀྱི་སྤྱན་མངའ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པར་བྱུང་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་ནི། གཞོན་ནུའི་དུས་ཉིད་ནས་ཀྱང་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཁུར་འཁྱེར་བར་རིངས་པར་ཆས་པ་ཞིག་སྟེ། རྗེའི་ཞལ་ནས། ང་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་གཞན་གྱིས་བསྐུལ་དགོས་པ་མེད། ཆུང་དུ་ནས་འདི་ལ་ཤེས་འདོད་དྲག་པོ་ཡོད་ཅིང་། དེ་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་མཐའ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསླབ་དགོས་སྙམ་པ་ཞིག་དང་པོ་ནས་ཡོད་ཅེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པས་ས་སྐྱ་ལ་ཕྱགས་བཏེག །རྗེ་འདི་པས་རོང་ཆོས་ལུང་དུ་བྱོན། བླ་མ་དབུ་མ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་གསུང་གླེང་མང་དུ་མཛད། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་ཡང་མང་དུ་གསན། དེ་དུས་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐུགས་བཞེད་རྣམས་གསན་ཏེ་སྒྲུབ་པ་ལ་འབྱོན་པའི་ཐུགས་ཐག་ཆོད། དེ་ནས་ཉང་སྟོད་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྡེ་ཆེན་པའི་དྲུང་དུ་འབྱོན་པར་བཞེད་པ་ལ། ཕག་མོ་གྲུ་པའི་དམ

【現代漢語翻譯】 據說有人聽了十七遍《根本說一切有部毗奈耶》。後來我見到他時，問他是否在仁波切（珍貴者，指有地位的喇嘛）布敦（人名）那裡聽過完整的《時輪金剛》（Kalachakra，佛教密宗的本尊法），他說聽了十七遍。當時，宗喀巴大師（Tsongkhapa，格魯派創始人）說：『你花了很長時間研究密法，現在用經藏的講解能帶來更大的利益，暫時講解經藏不好嗎？』我回答說：『因為我對密法有強烈的興趣，所以我想先研究密法。』 現在大多數求學的人，如果稍微對顯宗（Nyingma，藏傳佛教流派之一）的理論感興趣，自己不想進入密宗，也用各種方法阻止聽從自己的人進入密宗。有些人如果表面上對密宗有興趣，就以此為理由，認為波羅蜜多（Pāramitā，到彼岸）的經藏不重要，從而使自己和他人遠離顯宗。他們不顧棄法的嚴重罪過和可怕的後果，反而欣然接受。那些自認為善良的人，也不願意學習其他宗派，只是不公開批評而已。像這樣想要全面弘揚佛法，積累善業的人，非常罕見。以前在雪域西藏（Tibet）的大善知識中，也很少有人對所有宗派的佛法都有了解。 雖然如此，這位大士（指宗喀巴）從小就立志承擔弘揚完整佛法的重任。宗喀巴大師說：『不需要別人勸我學習密法，我從小就對密法有強烈的求知慾，並且一開始就想學習所有的續部（Tantra，密教經典）。』之後，宗喀巴大師前往薩迦（Sakya，藏傳佛教流派之一）。宗喀巴前往榮曲隆（Rong Chölung），與烏瑪巴（Ümaba）上師進行了多次佛法討論，並聽取了許多文殊菩薩（Manjushri，智慧的象徵）的法門。從那時起，他聽取了許多密法的見解，並決定進行修行。之後，他想去娘堆（Nyangtö），拜見仁波切德欽巴（Rinchen Dechenpa），但帕摩竹巴（Phagmo Drupa，噶舉派高僧）...

【English Translation】 It is said that someone had listened to the seventeen times of 'Mūlasarvāstivāda Vinaya'. Later, when I met him, I asked if he had listened to the complete 'Kalachakra' (Kalachakra, a principal deity in Tibetan Buddhism) at Rinpoche (Precious One, referring to a high-ranking Lama) Buton's (a person's name) place. He said he had listened to it seventeen times. At that time, Je Tsongkhapa (Tsongkhapa, the founder of the Gelug school) said: 'You have spent a long time studying Tantra. Now, explaining the Sutra Pitaka can bring greater benefits. Wouldn't it be better to explain the Sutra Pitaka for the time being?' I replied: 'Because I have a strong interest in Tantra, I want to study Tantra first.' Now, most people who seek knowledge, if they are slightly interested in the theories of Sutra (Nyingma, one of the schools of Tibetan Buddhism), they themselves do not want to enter Tantra, and they also use various methods to prevent those who listen to them from entering Tantra. Some people, if they seem to have an interest in Tantra, use this as a reason to think that the Sutra Pitaka of Paramita (Pāramitā, to the other shore) is not important, thus alienating themselves and others from Sutra. They ignore the serious sin of abandoning the Dharma and the terrible consequences, but gladly accept it. Those who consider themselves good people are also unwilling to learn other schools, but they just don't openly criticize them. People who want to fully promote the Buddha's teachings and accumulate good deeds like this are very rare. In the past, among the great virtuous friends in the snowy Tibet (Tibet), very few people had an understanding of the Dharma of all schools. Even so, this great being (referring to Tsongkhapa) was determined from a young age to take on the responsibility of promoting the complete Buddha's teachings. Je Tsongkhapa said: 'I don't need others to persuade me to study Tantra. I have had a strong desire to learn about Tantra since I was young, and from the beginning, I wanted to learn all the Tantras (Tantra, esoteric scriptures).' After that, Je Tsongkhapa went to Sakya (Sakya, one of the schools of Tibetan Buddhism). Tsongkhapa went to Rong Chölung, had many Dharma discussions with Ümaba Guru, and listened to many teachings of Manjushri (Manjushri, the symbol of wisdom). From then on, he listened to many views on Tantra and decided to practice. After that, he wanted to go to Nyangtö to visit Rinchen Dechenpa, but Phagmo Drupa (Phagmo Drupa, a high-ranking Kagyupa monk)...

---

ག་ཆེན་ལ་པ་སྟོད་ལ་ཁྱེར་བ་ལོག་འོང་གིན་འདུག་ཟེར་ནས། དེའི་དམག་ཐག་མ་ཆོད་ཀྱི་བར་གྱི་སྟོན་ཀ་དེ་རོང་གི་རིང་ལུང་ཕུག་ཏུ་བཞུགས། དེ་ནས་སྟོན་གཞུག་ཉང་སྟོད་ཀྱི་གོང་གསུམ་བདེ་ཆེན་དུ་ཕེབས་ནས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེའི་བུ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་མཁས་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ། གཞན་ཡང་སྔགས་ཀྱི་གཞུང་དང་ལག་ལེན་མན་ངག་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ལ་མངའ་འབྱོར་བའི་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་དཔལ་བའི་དྲུང་དུ་མཇལ། ཐོག་མར་མཇལ་བའི་དགོངས་མོ་དེ་ཕྱག་ཕྱིས་དར་སེར་པོ་ཞིག་ཕུལ། སང་ཉིན་ཇ་ཞལ་ཞིག་མཛད་དེ། གོས་ནེ་ཙོ་ཁ་ཡུག་གཅིག་ཕུལ་ 1-2-25b ནས་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་ཆེན་ཆ་ལག་དང་བཅས་པ་གསུང་བར་ཞུས། དེ་དུས་ཀྱང་འགྲེལ་ཆེན་གསུང་བའི་ལེའུ་དང་པོ་རྫོགས་པའི་མཚམས་ལ་འདུག་པས། ཁོང་གི་ཞལ་ནས། མདང་གི་དར་སེར་པོ་དེ་སའི་ཁམས་སྡུད་རིམ་དང་མཐུན་པས་རྫོགས་རིམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འོང་བ་འདུག །ད་ནངས་ཀྱི་གོས་ཡུག་འདི་ལྗང་ཁུ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཡིན། བསྐྱེད་རིམ་དང་མཐུན་པས་བསྐྱེད་རིམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འོང་བར་འདུག །ཆོས་མཚམས་ལེའུ་གཉིས་པའི་མགོ། གང་ཞིག་ཆེན་པོའི་མི་རྣམས་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། ཞེས་པའི་སྐབས་ལ་སླེབ་བྱུང་བས་རྟེན་འབྲེལ་ཤིན་ཏུ་ལེགས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དགོས། ཞེས་དགྱེས་བཞིན་དུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས། ལེའུ་དེ་ནས་དབུ་བཙུགས་ཏེ་གསུངས་ཤིང་། སླར་ཡང་ལེའུ་དང་པོའི་མགོ་ནས་བསྐྱར་ཏེ་གསུངས། སྟོན་མཇུག་དེ་ནས་དཔྱིད་ཆོས་སྔ་མ་མ་རྫོགས་རིང་ལ་བཞུགས་ནས། རྒྱུད་འགྲེལ་གྱི་བཤད་པ་ཕྱག་ལེན་གྱི་མཛུབ་ཁྲིད། སྦྱོར་དྲུག་གི་ཉམས་ཁྲིད་སོགས་རྫོགས་པར་གསན་ཏོ། །དེ་ནས་ཡོ་གའི་བཀའ་ལུང་བཤད་པ་མཐའ་དག་གསན་པར་བཞེད་པ་ལ། སྔོན་དུ་ཕྱག་ལེན་ཞིག་སྦྱང་བར་བཞེད་ནས། ཞ་ལུ་ན་དེ་དུས་བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་བའི་མཆོད་གཡོག་པ་གཙོ་བོ་ཞིག་ཡིན་པ་ཡོ་གའི་ལག་ལེན་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པར་གྲགས་པའི་ཡོ་ག་པ་ཚེ་དབང་ཞེས་པའི་སློབ་མ་དྲག་པ། ཡོ་ག་བ་མགོན་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་གདན་དྲངས་ནས། ཁོང་དང་གཉིས་ཀྱིས་ཉང་སྟོད་སྨད་ཀྱི་མཚམས། འཁྲིས་རྩྭ་ཁང་ཞེས་པར་བཞུགས་ནས། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་དང་དཔལ་ 1-2-26a མཆོག་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་ཡོ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཐའ་དག་གི་བྲི་ཐིག་གར་དབྱངས། དཀྱིལ་ཆོག་གི་ཆོག་ཁྲིགས། ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བ་སོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་བྱང་བར་སྦྱངས། དེའི་ཚེ་ནུབ་གཅིག་མནལ་ལམ་དུ། ཁྲི་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་སྟེང་ན་བླ་མ་ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་ཡིན་ཟེར་བའི་བླ་མ་བགྲེས་པོ་དབུ་རྒྱན་གསོལ། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་ན་བཟུང་བ་ཞིག་བཞུགས། དེའི་སྐུ་མདུན་ན་རྗེའི་དྲུང་ནས་ཀྱང་བཞུགས་འདུག་པ་ལ། བླ་མ་དེ་བཞེངས་ནས་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་དྲ

【現代漢語翻譯】 據說，噶欽（Gaqin）帶著拉巴托（Laba Tod）回來了。在他決定戰爭之前，他住在榮（Rong）的仁隆（Rinlung）山洞裡。後來，在秋末，他去了娘托（Nyangtod）的上貢桑（Gongsum）的德欽（Dechen）。在那裡，他拜見了欽布頓仁波切（Thamscad Khyenpa Buton Rinpoche）的大弟子中，精通時輪金剛的仁波切秋吉巴瓦（Rinpoche Chokyi Palwa），他還掌握了無盡的密宗經典、實踐和口訣。第一次見面時，他獻上了一條黃色的哈達。第二天，他舉行了一個茶會，獻上了一件尼泊爾的布料，並請求講授時輪金剛的大疏及其組成部分。當時，大疏的第一章已經講完。他說道：『昨天的黃色哈達與地界收攝次第相符，預示著圓滿次第將會圓滿。今天的這件綠色布料代表空界，與生起次第相符，預示著生起次第將會圓滿。講到《法句》第二章的開頭，『爲了成熟偉大之人』時，非常吉祥。所有的佛法都必須圓滿。』他高興地答應了。從那一章開始講授，然後又從第一章的開頭重新講授。整個秋末，直到早春法會結束，他都在那裡聽取了密續和疏釋的講解、實踐指導和六支瑜伽的修法指導。之後，他想聽取所有瑜伽的口傳和講解。他想先學習一些實踐，於是邀請了當時在夏魯（Zhalu）擔任布頓仁波切主要侍者的瑜伽士策旺（Tsewang），他以精通瑜伽實踐而聞名，以及瑜伽士貢桑（Gon Sang）。他和貢桑一起住在娘托上下之間的赤擦康（Khri Tsakhang），精通了金剛界和勝樂金剛等所有大型瑜伽壇城的繪畫、舞蹈、旋律、壇城儀軌的規則和手印等。 當時，有一天晚上他做了一個夢。夢見一個坐在大寶座上的老喇嘛，戴著頭飾，手持金剛鈴，據說他是喇嘛瓊波拉巴（Lama Khyungpo Lhaspa）。仁波切也坐在他的面前。那位喇嘛站起來，以金剛步走來。

【English Translation】 It is said that Gaqin was returning with Laba Tod. Before he decided on the war, he stayed in the Rinlung cave of Rong. Later, in late autumn, he went to Dechen of Upper Gongsum in Nyangtod. There, he met Rinpoche Chokyi Palwa, who was the foremost expert on the Kalachakra among the great disciples of Thamsad Khyenpa Buton Rinpoche, and who also possessed endless tantric scriptures, practices, and oral instructions. At their first meeting, he offered a yellow Khata. The next day, he held a tea ceremony, offered a piece of Nepali cloth, and requested the teaching of the Great Commentary on the Kalachakra and its components. At that time, the first chapter of the Great Commentary had already been completed. He said, 'Yesterday's yellow Khata corresponds to the earth element's stages of absorption, indicating that the completion stage will be fully accomplished. Today's green cloth represents the space element, corresponding to the generation stage, indicating that the generation stage will be fully accomplished. When we reached the beginning of the second chapter of the Dharma Verse, 'For the purpose of maturing great people,' it was very auspicious. All the Dharma must be fully accomplished.' He happily agreed. He began teaching from that chapter and then repeated the teaching from the beginning of the first chapter. Throughout the late autumn, until the early spring Dharma assembly was over, he stayed there, listening to the explanations of the tantras and commentaries, practical instructions, and instructions on the practice of the Six Yogas. After that, he wanted to hear all the oral transmissions and explanations of Yoga. He wanted to learn some practices first, so he invited Yogin Tsewang, who was the main attendant of Buton Rinpoche at Zhalu at that time and was known for his expertise in Yoga practice, and Yogin Gon Sang. He and Gon Sang stayed together at Khri Tsakhang, between Upper and Lower Nyangtod, and became proficient in the drawing, dancing, melodies, rules of mandala rituals, and mudras of all the large Yoga mandalas such as Vajradhatu and Supreme Bliss Peak. At that time, one night he had a dream. He dreamed of an old lama sitting on a large throne, wearing a headdress and holding a vajra and bell, said to be Lama Khyungpo Lhaspa. Rinpoche was also sitting in front of him. That lama stood up and walked with a vajra gait.

---

ིལ་སྟབས་དང་བཅས་རྗེ་འདི་ཉིད་ལ་གཡས་སུ་སྐོར་བ་ལན་གསུམ་མཛད་ཅིང་། ཕྲེང་བ་ནས་འབྱུང་བའི་ཨེ་ཀ་སུ་ཙི་ཀ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་བསྒྲགས་ནས་རྗེའི་དབུའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་བཟུང་སྟེ།ཀརྨཱ་བཛྲ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ནས་ཁྲི་ལ་བཞུགས་སོང་བ་ཞིག་བྱུང་། མནལ་སད་ནས་བརྟགས་པ་ན། སྔར་གྱི་གསང་མཚན་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེ་ཡིན་པ་དང་། ཀརྨཱ་བཛྲ་ཡང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་མིང་དུ་འདུག་པས་འདྲ་བར་འདུག་དགོངས་པ་ཞིག་བྱུང་གསུང་ངོ་། །སླར་ཡང་དཔྱིད་སྨད་དེ་ནས་དབྱར་དང་སྟོན་མགོ་མའི་རིང་ལ་སྡེ་ཆེན་དུ་བྱོན་ནས། རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་དཔལ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དབང་ལུང་མཛུབ་ཁྲིད་བཤད་པ་གར་ཐིག་དབྱངས་གསུམ་གྱི་ཕྱག་ལེན་འཁྲིད་དང་བཅས་པའི་སྒོ་ནས་ཕྲེང་བ་སྐོར་གསུམ་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས། གཞན་ཡང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ལུང་མན་ངག་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཆོས་ 1-2-26b མང་དུ་གསན། དེ་ནས་ཞ་ལུར་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་ལ་ཡོ་གའི་སྐོར་གསན་པ་ལ་འབྱོན་པར་དགོངས་ཡོད་པ་ལ། ནུབ་གཅིག་མནལ་ལམ་དུ། ཁྲི་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་སྟེང་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱུང་པོ་བ་ཡིན་ཟེར་བའི་བླ་མ་བགྲེས་པོ་རང་ཞིག་བཟང་པོའི་འདུག་སྟངས་མཛད་ནས་བཞུགས། དེའི་དྲུང་ན་རྗེ་འདི་པའང་བཞུགས་ཡོད་པ་ལ། བླ་མ་དེས་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་ཐུགས་ཀའི་ན་བཟའ་བསལ་ནས། ཐུགས་ཀ་སྟོན་གྱིན་འདུག་པ་ལ་གཟིགས་པས། བླ་མ་དེའི་ཐུགས་ཀ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་རིང་པོ་རིམ་པ་དུ་མས་བསྐོར་བའི་འཁོར་ལོ་ཡིག་འབྲུ་རྣམས་ཧྲམ་མེ་འདུག་པ་གཟིགས་པས་སྔགས་རྣམས་ཕལ་ཆེ་བ་བཀླགས་པ་ཞིག་རྨིས། ཕྱིས་མཇལ་བ་ན་སྐུའི་རྣམ་པ་མནལ་ལམ་དུ་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་རང་དུ་འདུག་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་སྟོན་ཕྱི་མ་དགུན་དཔྱིད་དབྱར་རྣམས་སྦྲེལ་ནས་ཞྭ་ལུར་བཞུགས། སྔགས་འཆང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ཁྱུང་པོ་ལྷས་པའི་དྲུང་དུ། ཡོ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་དྲངས་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་བཀའ་ད་ལྟ་བོད་ན་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་གི་ཆུ་བོ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གསན་ཅིང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པ་དང་ནག་པོ་པའི་ལུགས་ལ་སོགས་པས་ཐོག་དྲངས་པའི་བླ་མེད་ཀྱི་བཀའ་ལུང་ཡང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསན་ཏེ། ཁོང་ལ་མངའ་བའི་བཀའ་ལུང་ཕལ་ཆེར་བུམ་པ་གང་བྱོའི་ཚུལ་དུ་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་གཏམས་པར་མཛད་དེ། དེའི་ཚེ་འབུལ་བ་ཚོགས་འཁོར། ཞབས་ཏོག་ནར་མ་སོགས་ཀྱིས་མཉེས་པར་མཛད་ཅིང་། དད་ 1-2-27a པའི་ལྕགས་ཀྱུས་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་དྲངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་དུས་རྗེ་བཙུན་ཁྱུང་ལྷས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། དབང་རེ་རེ་གནང་ཚར་བའི་མཇུག་ཏུ་འདི་ང་ལ་ཡང་བླ་མ་འདི་ཞེས་

【現代漢語翻譯】 以優雅的姿態，他們向這位尊者順時針繞行三圈，誦唸著源自《金剛鬘》的『Eka Suchi Ka』等聲音，並在尊者的頭頂上方持著金剛鈴，說道：『名為羯磨金剛（Karma Vajra）。』說完，尊者便升座了。醒來后，他思忖道：『之前的秘密名字是頓永多吉（Donyö Dorje，義成金剛），而羯磨金剛也是頓珠（Dondrup，義成）一族的名稱，看來是相符的。』他這樣認為。後來，從春末到夏季和秋初，他前往德欽（Dechen），以口訣指導、講解、歌舞儀軌等方式，精通了《金剛鬘》的三次傳授。此外，他還聽聞了許多深奧廣大的佛法，如薄伽梵恰那多吉闊洛欽波（Chakna Dorje Khorlo Chenpo，金剛手大輪）等的口傳和訣竅。之後，他打算前往夏魯（Zhalu），向仁波切瓊波拉巴（Khyungpo Lhaspa）聽聞瑜伽部的法要。一天晚上，他夢見自己坐在一張巨大的寶座上，一位自稱是仁波切瓊波拉巴的老喇嘛以吉祥的坐姿端坐著。這位尊者也在他身旁。喇嘛用雙手解開胸前的衣襟，露出胸膛。他看到喇嘛的胸前有長長的咒語念珠，環繞成多層輪狀，字跡清晰可見。他夢見自己幾乎讀出了所有的咒語。後來見到本人時，發現他的外貌與夢中所見完全一樣。之後，從秋末到冬、春、夏，他一直住在夏魯。在持明金剛持仁波切瓊波拉巴尊者那裡，他聽聞了以瑜伽部的廣大壇城為首的下部續部的所有教法，這些教法至今在藏地仍保持著清凈的傳承，幾乎完整無缺。他還聽聞了無數至高無上的教法，如薄伽梵勝樂金剛魯伊巴（Luipa）和那波巴（Nagpopa）的傳承等。他幾乎將尊者所擁有的所有教法都如瓶傾瀉般地融入了自己的心中。當時，他通過供養、會供和持續的侍奉等方式使尊者歡喜，並以虔誠的鐵鉤牢牢地繫住了尊者的心。 那時，尊者瓊拉巴（Khyung Lhaspa）每次傳完灌頂后都會說：『這也是我的上師……』

【English Translation】 With graceful movements, they circumambulated this venerable one three times clockwise, chanting sounds such as 'Eka Suchi Ka' from the 'Vajra Garland,' and holding a vajra bell above the venerable one's head, said, 'Named Karma Vajra.' After saying this, the venerable one ascended the throne. Upon awakening, he reflected, 'The previous secret name was Donyö Dorje (Meaningful Vajra), and Karma Vajra also seems to be a name of the Dondrup (Accomplishment) lineage, so it seems to match.' He thought in this way. Later, from late spring to summer and early autumn, he went to Dechen, and through oral instructions, explanations, and practices of song and dance, he became proficient in the three transmissions of the 'Vajra Garland.' In addition, he heard many profound and vast teachings, such as the empowerments and instructions of Bhagavan Chakna Dorje Khorlo Chenpo (Vajrapani Mahacakra), and so on. After that, he intended to go to Zhalu to hear the teachings of the Yoga Tantras from Rinpoche Khyungpo Lhaspa. One night, he dreamed that he was sitting on a huge throne, and an old lama claiming to be Rinpoche Khyungpo Lhaspa was sitting in a dignified posture. This venerable one was also beside him. The lama opened his robe at the chest with both hands, revealing his chest. He saw long mantra rosaries in the lama's chest, circling in multiple layers, with the letters clearly visible. He dreamed that he had read almost all the mantras. Later, when he met him, he found that his appearance was exactly the same as in the dream. After that, from late autumn to winter, spring, and summer, he stayed in Zhalu. In the presence of the great mantra holder Vajradhara Rinpoche Khyungpo Lhaspa, he heard all the teachings of the lower tantras, beginning with the vast mandalas of the Yoga Tantras, which still have a pure and unbroken stream of empowerment in Tibet today, almost completely. He also heard countless supreme teachings, such as the lineages of Bhagavan Chakrasamvara Luipa and Nagpopa. He filled his mind with almost all the teachings that the venerable one possessed, like pouring from one vase to another. At that time, he pleased the venerable one through offerings, tsokhor, and continuous service, and firmly hooked the venerable one's heart with the hook of devotion. At that time, after each empowerment was completed, the venerable Khyung Lhaspa would say, 'This is also my guru...'

---

བྱ་བས་དགྱེས་བཞིན་དུ་གནང་བ་ཡིན་བྱ་བ་རེ་ཅིས་ཀྱང་གསུང་ཞིང་། བཀའ་ལུང་རྣམས་རྫོགས་པ་ན། ད་ནི་ཆོས་བདག་པོ་ལ་འཕྲོད་པས་འགྱོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུང་ཞིང་། དང་པོ་བུ་སྟོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། བླ་མ་ཁྱུང་ལྷས་པ་གཉིས་ཀས། ཀུན་མཁྱེན་འཕགས་འོད་པའི་དྲུང་དུ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་ཡོ་ག་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དབང་གསན་དུས་ཚོགས་འཁོར་ཞིག་གི་གྲལ་དུ། ཀུན་མཁྱེན་པའི་ཞལ་ནས། རྗེ་མར་པས། ཉི་མ་ཤར་དུ་ཀ་ཆེན་བཙུགས་པ་དེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་མགུར་མ་དེ་འདོན་པ་སྤོས་ནས། ཉི་མ་ཤར་དུ་ཀ་ཆེན་བཙུགས་པ་དེ། །ཁྱུང་པོ་སྟོན་སྒོམ་ཁྱོད་ལ་མི་ཟེར་རམ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་གསུངས། དེ་ནི་རྗེ་བཙུན་ཁྱུང་ལྷས་པས། ཀུན་མཁྱེན་འཕགས་པ་དང་། བུ་སྟོན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་གཉིས་ལས་སྔགས་ཀྱི་གདམས་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་བཞེས་པའི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་བཅུད་མ་ཉམས་པར། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་པའི་ཕྱག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྟན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འཕྲོད་ནས་ཕྱོགས་འདིར་སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕན་བདེའི་རྩ་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་འདིའི་དོན་ལ་དགོངས་པར་གསལ་ལོ། །རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་པའི་ཞལ་ནས། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཙོ་བོར་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་པ་འབའ་ཞིག་ལ་རག་ལས་འདུག་པས། དབང་གནང་བའི་ 1-2-27b དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བླ་མས་མཉེས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུང་བ་དེ་ལ་དཔྱད་རྒྱུ་ཆེན་པོ་ཞིག་འདུག་གོ། ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་དམ་པ་ཁྱུང་པོ་ལྷས་པ་ལས་གསན་དགོས་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཐག་ལེགས་པར་ཆོད་ནས། པ་རྣམ་གྱི་ཕག་པ་རིན་བླ་མ་སྡེ་ཆེན་པ་ཆོས་ཀྱི་དཔལ་བ་གདན་དྲངས་ནས་བཞུགས་འདུག་པའི་སྤྱན་སྔར་བྱོན། སླར་ཡང་རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ། ཕྱག་རྡོར་སྟོད་འགྲེལ། ནཱ་རོ་འགྲེལ་ཆེན་ལ་སོགས་པ་དུས་འཁོར་གྱི་ཆ་ལག་མང་པོ་ཞིག་གསན་ཅིང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལུགས་གཉིས་ལ། བུ་སྟོན་རིན་པོ་ཆེ་པས་ཡིག་ཆ་མཛད་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱི་བཤད་ལུང་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བཀའ་མང་དུ་གསན། དེ་ནས་ཁོང་པ་སྡེ་ཆེན་དུ་ཐེགས། རྗེ་འདི་པས་ཕག་པ་རིར། ཞ་ལུ་བའི་ཡོ་ག་བ་མཁས་པ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་མཚན་གྲགས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས། ཡོ་གའི་གར་དབྱངས་སོགས་ཕྱག་ལེན་རྣམས་ཀྱི་དག་ཏེར་ཡང་མཛད། བཀའ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་གསན། ཁྱད་པར་རིན་པོ་ཆེ་བུ་སྟོན་གྱིས་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བའི་རྣམ་བཤད་ཆེན་མོ་གསན་ཅིང་། ཡོ་གའི་རྩ་རྒྱུད་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ། བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ། དཔལ་མཆོག །ངན་སོང་སྦྱོང་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ཉིད་སྣང་བ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན། དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལ་སོགས་པ། རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པ་རྒྱ་གཞུང་གི་རིགས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ལུང་ཡང་གསན་ཏོ། །དེ་

【現代漢語翻譯】 他總是說，『我很高興這樣做』。當所有教誨都傳授完畢后，他又說，『現在這些教法已經傳給了法主，我沒有遺憾了』。最初，布頓·塔欽欽巴（Bu ston Thams cad mkhyen pa，布頓一切智者）和喇嘛瓊拉巴（Bla ma Khyun lhas pa）兩人在一切智者帕沃（Kun mkhyen 'Phags 'od pa）面前聽取吉祥密集金剛（dPal gsang ba 'dus pa）和瑜伽等大壇城的灌頂時，在薈供的行列中，一切智者說：『杰·瑪爾巴（rJe Mar pa）在東方豎立大柱子』，並將這首道歌改為：『在東方豎立大柱子，難道不是在說瓊波·頓炯（Khyung po ston sgom）你嗎？』他還講述了這個故事。這是因為尊者瓊拉巴從一切智者帕巴和布頓·塔欽欽巴那裡接受了如大海般的密法教誨，其加持的精華沒有衰減，完整地傳給了這位仁波切，使金剛乘的教法得以圓滿，併成為此地一切眾生福祉的根源。對此，他的意圖非常明確。這位仁波切曾說，所有密宗成就的根本主要在於使上師歡喜。因此，在給予灌頂時，上師總是高興地允許。對此，有很多值得思考的地方。』 然後，他徹底下定決心，要從尊貴的瓊波·拉巴（Khyung po lhas pa）那裡聽取所有必要的教誨。於是，他邀請了帕南的帕巴仁·喇嘛德欽巴·確吉帕瓦（Pa rnam gyi phag pa rin bla ma sde chen pa chos kyi dpal ba）並前往他所在的住所。他再次聽取了《金剛心要釋》（rDo rje snying 'grel）、《金剛手菩薩上釋》（Phyag rdor stod 'grel）、《那若巴大釋》（Nā ro 'grel chen）等許多時輪金剛（dus 'khor）的組成部分。對於吉祥密集金剛的兩種傳承，他聽取了布頓仁波切所著的所有文獻的講解和傳承等許多教法。之後，他前往康巴德欽（Khong pa sde chen）。這位仁波切邀請了夏魯巴（Zha lu ba）的瑜伽士、大學者和持藏者嘉燦扎巴（rGyal mtshan grags pa），並修訂了瑜伽的歌舞等實踐儀軌，並聽取了各種教誨。特別是，他聽取了仁波切布頓所著的《金剛生的廣大釋論》（rDo rje 'byung ba'i rnam bshad chen mo），以及瑜伽的根本續，即《攝略續》（bsDus pa'i rgyud）、《釋續金剛頂》（bShad rgyud rdo rje rtse mo）、《吉祥最勝》（dPal mchog）、《凈除惡趣續》等等，以及《彼性光明》（De nyid snang ba）、《拘舍梨莊嚴》（Ko sa la'i rgyan）、《吉祥最勝大疏》（dPal mchog 'grel chen）等等，聽取了無數印度經論的傳承。

【English Translation】 He would always say, 'I am happy to do this.' When all the teachings were completed, he would say, 'Now these teachings have been transmitted to the Dharma Lord, and I have no regrets.' Initially, Bu ston Thams cad mkhyen pa (Bu ston, the Omniscient) and Lama Khyun lhas pa, when listening to the empowerment of the great mandalas such as the glorious Guhyasamaja (dPal gsang ba 'dus pa) and Yoga from Kun mkhyen 'Phags 'od pa (Kunchen Pag O), in the row of the Tsog Offering, Kunchen said: 'Je Marpa erected a great pillar in the east,' and changed this song to: 'Erected a great pillar in the east, isn't that referring to Khyung po ston sgom you?' He also told this story. This is because Jetsun Khyun Lhapa received the ocean-like secret teachings from Kunchen Pagpa and Buton Thams cad Khyenpa, and the essence of their blessings did not diminish, but were completely transmitted to this Rinpoche, so that the Vajrayana teachings were perfected and became the root of the welfare of all beings in this region. His intention is very clear on this point. This Rinpoche said that the root of all tantric siddhis depends mainly on pleasing the lama. Therefore, when giving empowerments, the lama always happily allows it. There is much to contemplate on this. Then, he thoroughly resolved to receive all the necessary teachings from the venerable Khyun po Lhapa. So, he invited Pa Nam's Phagpa Rin Lama Dechenpa Chokyi Palwa and went to his residence. He again listened to many parts of the Kalachakra (dus 'khor), such as the 'Essence Commentary on the Vajra Heart' (rDo rje snying 'grel), the 'Upper Commentary on Vajrapani' (Phyag rdor stod 'grel), and the 'Great Commentary of Naropa' (Nā ro 'grel chen). For the two traditions of the glorious Guhyasamaja, he listened to many teachings such as the explanation and transmission of all the texts written by Buton Rinpoche. After that, he went to Khongpa Dechen. This Rinpoche invited the yogi, great scholar, and Vinaya holder Gyaltsen Drakpa of Shalupa, and revised the practice rituals such as the songs and dances of Yoga, and listened to various teachings. In particular, he listened to the 'Great Commentary on the Vajra Origin' (rDo rje 'byung ba'i rnam bshad chen mo) written by Rinpoche Buton, as well as the root tantra of Yoga, namely the 'Condensed Tantra' (bsDus pa'i rgyud), the 'Explanatory Tantra Vajra Peak' (bShad rgyud rdo rje rtse mo), the 'Glorious Supreme' (dPal mchog), the 'Tantra of Purifying the Evil Destinies', and so on, as well as 'The Light of That Nature' (De nyid snang ba), 'The Ornament of Kosala' (Ko sa la'i rgyan), 'The Great Commentary on the Glorious Supreme' (dPal mchog 'grel chen), and so on, and listened to the transmission of countless Indian scriptures and commentaries.

---

ནས་སྤྲེ་ལོའི་སྟོན། བླ་མ་དབུ་མ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་དབུས་ཀྱི་དགའ་བ་གདོང་དུ་ཕྱག་ཕེབས། 1-2-28a ལྷ་སར་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ལ་བྱོན་ནས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་དགའ་བ་གདོང་དུ་སྐུ་མཚམས་ལེགས་པར་བཅད་ནས་བཞུགས་སོ། །དེ་ཡང་བླ་མ་དབུ་མ་པ་འདིའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཟུར་ཙམ་སྨོས་ན། ཁོང་དང་པོ་མདོ་ཁམས་ན་བྱིས་པ་གཞོན་ནུ་ཕྱུགས་མ་སྐྱོང་བའི་དུས་ཉིད་ནས། སྔོན་གྱི་ལས་བསགས་པའི་མཐུ་ཆེས་པས། ཚེ་འདིར་འབད་པ་མཛད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར། རང་གི་ཁོང་པའི་ནང་ནས་ཨ་ར་པ་ཙ་ནའི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དྲག་པོ་འབྱུང་བ་དང་། སྐུའི་སྣང་བའང་ཅུང་ཟད་འབྱུང་བ་རང་རྡོལ་དུ་བྱུང་། དེ་ནས་ལུང་དང་རྗེས་སུ་གནང་བ་མནོས་ནས་བསྙེན་སྒྲུབ་ལ་འགྲུས་པར་མཛད་པས་སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་མང་དུ་འབྱུང་བ་ཞིག་ཡོད། འོན་ཀྱང་དེ་ལ་ཐུགས་ངེས་རང་ནི་མ་མཛད། དེ་ནས་དབུས་ཀྱི་གསང་ཕུར་སློབ་གཉེར་ལ་བྱོན། ཕར་ཕྱིན་གྱི་གཟིགས་རྟོག་མཛད་པས་ཆོས་སྐད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་། གྲྭ་སྐོར་མཛད་པར་དགོངས་པ་ལ། ཡི་དམ་གྱི་གསུང་གིས་ཡོ་བྱད་ཅི་ཡོད་ཐམས་ཅད་ཚོགས་སུ་ཐོང་གསུང་། སློབ་གཉེར་བྱེད་པའི་ཆས་མི་འོང་བར་འདུག་ཞུས་པས། གཏེར་ཞིག་འདོན་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱི་གསུང་། དེར་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་ཚོགས་སུ་བཏང་ཚར་ནས། ད་གཏེར་འདོན་འཚལ་ཞེས་ཞུས་པས། ད་བྱ་བྲལ་ཐག་ཆོད་གྱིས་ལ་དགེ་སྦྱོར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྐུལ་ལོ། །དེ་ནས་བྱ་བྲལ་མཛད་ནས་ཀོང་པོ་ཕྱོགས་ལ་བྱོན། སྐམ་ཚང་གི་ཆོས་སྐོར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞུས། ཐུགས་དམ་མཛད་པས། སྔར་ལས་ཀྱང་ཡི་དམ་གྱི་སྐུ་ 1-2-28b དང་གསུང་གི་སྣང་བ་ཆེས་གསལ་ཞིང་བརྟན་པ་བྱུང་། དེ་ནས་བསམ་ཡས་སུ་རྟོགས་ལྡན་མཚོ་དཀར་མ་ལ་སྦྱོར་དྲུག་གསན་པས། དེའི་ཚེ་ཡི་དམ་གྱི་རྣམ་འཕྲུལ་གསལ་ཞིང་བརྟན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་། རྟོགས་ལྡན་པ་ལ་ཞུས་ན་བྱས་པས།མ་ཞུ་གསུངས། དེ་ནས་དཔལ་རི་བའི་བླ་མ་གཞོན་རྒྱལ་བ་ལ་ཞུས་ན་བྱས་པས། ཞུས་པས་འོང་གསུང་། ཁོང་གིས་ལམ་འབྲས་ནས་བཤད་པའི་མན་ངག་དབང་བཞིའི་བརྡ་རྣམས་བསྟན་པས་བརྡ་ལན་རྒྱུད་ནས་བཤད་པ་ལྟར་འཇལ་གྱིན་འདུག །བརྡ་ལན་འཇལ་ལུགས་རྣམས་ཞུས་པས། ཁྱེད་ཀྱི་འདི་རྣམ་དག་ཅིག་ཡིན་པ་འདུག་ཅེས་གསུང་། ཡི་དམ་གྱི་ཞལ་ནས། བརྡ་སྟོན་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཡིད་ལ་བསམས་པས་ཆོག །ལུས་ཀྱི་རྣམ་འགྱུར་མི་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ་ཁོང་རང་གིས་མི་ཤེས་པ་འདུག་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་གཙང་ལ་འབྱོན་པར་བཞེད་པ་ལ། དེ་དུས་འབར་འཇག་གཉིས་གྲགས་པ་ཆེ་བར་འདུག་པས་སུའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་འཐད་ཞུས་པས། ཁྱོད་རང་སོང་དང་། འབུམ་ཚོ་གདོང་གི་འཕྲང་དེར་མི་གཅིག་དང་འཕྲད་པར་འདུག །དེ་གང་ཟེར་བ་ལྟར་གྱིས་གསུང་། བྱོན་པས་འཕྲང་དེར་བཙུན་པ་ཞི

【現代漢語翻譯】 在猴年秋季，喇嘛鄔瑪巴（Blama Wumaba）師徒二人抵達衛藏地區的噶瓦棟（Gawa Dong）。 他們前往拉薩，在覺臥仁波切（Jowo Rinpoche）像前祈禱。之後，師徒二人在噶瓦棟閉關修行。簡述這位喇嘛鄔瑪巴的傳記：他最初在多康地區，還是個放牧的孩童時，就因宿世的業力，無需今生的努力，其腹中便自發地發出阿拉巴匝納（藏文：ཨ་ར་པ་ཙ་ན།，梵文天城體：अ र प च न，梵文羅馬擬音：Arapacana，漢語字面意思：無字）咒語的強烈聲音，並且身體也顯現出一些光芒。之後，他接受了灌頂和隨許，精進修持，因此身語的光芒顯現得更多，但他對此並沒有完全確定。後來，他前往衛藏地區的桑浦寺（Sangpu）學習，深入研究般若經，精通了佛學術語。當他打算進行辯經時，本尊告訴他，將所有財物都供養出去。他回答說，如果這樣做，就沒有學習的資具了。本尊說，會有一個寶藏出現。於是他將所有財物都供養出去後，請求取出寶藏。本尊勸告說，現在要下定決心做一個苦行者，努力修行。之後，他成為一名苦行者，前往工布地區，聽取了香巴噶舉（Kamtsang Kagyu）的大手印等教法，並努力修行。結果，本尊的身 和語的光芒比以前更加清晰和穩定。之後，他在桑耶寺（Samye）向證悟者措噶瑪（Togden Tsokar Ma）學習六支瑜伽（Six Yogas）。那時，本尊的化現變得無比清晰和穩定。他問措噶瑪是否應該將此事稟告上師，措噶瑪說不要稟告。之後，他問白日寺（Pelri）的喇嘛雄嘉瓦（Lama Zhonnyalwa）是否應該稟告，喇嘛雄嘉瓦說可以稟告。雄嘉瓦向他展示了道果（Lamdre）中所說的四灌頂的象徵，他能像經文中所說的那樣理解這些象徵。當他稟告自己理解像征的方式時，雄嘉瓦說：『你的理解非常純正。』本尊告訴他：『在展示象徵時，只需在心中憶念手印即可，不需要身體的姿勢，因為他自己並不明白這一點。』之後，他打算前往後藏地區。當時，昂仁（Ngangring）和嘉措（Gyaktsod）二位大師聲名遠揚，他詢問應該去拜見哪一位。本尊說：『你自己去吧，在崩措棟（Bumtsodong）的山谷中，你會遇到一個人，按照他所說的去做。』他前往崩措棟，遇到了一位僧人。

【English Translation】 In the autumn of the monkey year, Lama Wumaba and his disciple arrived at Gawa Dong in Ü-Tsang. They went to Lhasa to pray before the Jowo Rinpoche statue. Afterwards, the master and disciple entered a retreat at Gawa Dong. To briefly mention the biography of this Lama Wumaba: Initially, in the Dokham region, when he was still a young boy herding livestock, due to the power of his past karma, without relying on effort in this life, the sound of the Arapacana (藏文：ཨ་ར་པ་ཙ་ན།，梵文天城體：अ र प च न，梵文羅馬擬音：Arapacana，漢語字面意思：無字) mantra spontaneously arose strongly from within his abdomen, and some light also appeared from his body. Later, after receiving initiations and subsequent permissions, he diligently practiced, and as a result, the light of his body and speech appeared more and more, but he was not entirely certain about it. Later, he went to Sangpu in Ü-Tsang to study, deeply studying the Prajnaparamita Sutras, and became proficient in Buddhist terminology. When he intended to engage in debate, the Yidam told him to offer all his possessions. He replied that if he did so, he would have no resources for study. The Yidam said that a treasure would appear. So after he had offered all his possessions, he requested to extract the treasure. The Yidam advised him to now resolve to be an ascetic and strive in practice. Afterwards, he became an ascetic and went to Kongpo, where he received teachings such as the Great Seal of the Kamtsang Kagyu, and practiced diligently. As a result, the light of the Yidam's body and speech became even clearer and more stable than before. Later, at Samye, he learned the Six Yogas from Togden Tsokar Ma. At that time, the manifestations of the Yidam became immeasurably clear and stable. He asked Togdenpa whether he should report this to his guru, and Togdenpa said not to report it. Later, he asked Lama Zhonnyalwa of Pelri whether he should report it, and Lama Zhonnyalwa said that he could report it. Zhonnyalwa showed him the symbols of the four initiations as explained in Lamdre, and he was able to understand these symbols as described in the texts. When he reported how he understood the symbols, Zhonnyalwa said, 'Your understanding is very pure.' The Yidam told him, 'When showing the symbols, it is enough to remember the mudras in your mind; bodily gestures are not necessary, because he himself does not understand this.' Afterwards, he intended to go to Tsang. At that time, Ngangring and Gyaktsod were very famous, and he asked which one he should go to see. The Yidam said, 'Go yourself, and in the Bumtsodong valley, you will meet a person; do as he says.' He went to Bumtsodong and met a monk.

---

ག་དང་ཕྲད། དེ་ལ་དྲིས་པས་འབའ་ར་བ་ཅན་སོང་ཟེར། དེར་འབའ་ར་བ་ཅན་དུ་བྱོན། ཕྱག་ཆེན་སོགས་ཞུས། ཁོང་སྐྱོ་ཤས་ཅན་ཞིག་འདུག་པས། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་འབྱུང་དང་སྐྱོ་ཤས་དྲག་པོ་སྐྱེས། སྣང་ཤས་ཆུང་དུ་འགྲོ་བའི་ཚབས་ཆེན་པོ་བྱུང་། དེ་ལ་དགོངས་པར་འདུག །ཁོང་གིས་བསྟན་པའི་ལྷག་མཐོང་དེ་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པ་ཨེ་ཡིན་ཞུས་པས། ཅིས་ཀྱང་མིན་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡང་ཡི་དམ་གྱིས་ལུང་བསྟན་ནས་ས་སྐྱར་བྱོན། རྗེ་བཙུན་ 1-2-29a རེད་མདའ་པ་བ་ལ་དབུ་མ་དང་འདུལ་བ་གསན། དེ་ནས་མར་བྱོན། རོང་ཆོས་ལུང་ན་བཞུགས་པའི་ཚེ། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ལའང་འཇུག་པའི་རང་འགྲེལ་ཚར་གཅིག་གསན་ཏོ། །མདོར་ན་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཛད་ནས། ཐོ་རངས་མནལ་སད་རེས་ཀྱིས་ཆོས་ཤོ་ལོ་ཀ་རེ་མ་ཆག་པར་གསུང་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས། ངེས་འབྱུང་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། ལྟ་བ་རྣམས་བསྒོམ་པའི་དམིགས་རྣམ་སྐྱོང་ཚུལ་སོགས་མཐའ་དག་པར་དངོས་སུ་འདོམས་ཤིང་། ཐུགས་རྒྱུད་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཤས་ཆེ་བ་དེའི་གཉེན་པོ་སྟོན་པར་མཛད། འཕྲལ་གྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བྱ་བ་ཕལ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ལྡོག་ཀྱང་ཡི་དམ་གྱིས་སྟོན་པ་མ་གཏོགས་པར་རང་དགར་འཇུག་ཏུ་མི་སྟེར། ཐུགས་དམ་ལ་བརྩོན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཚུལ་སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིས་བསམ་པར་དཀའ་ཞིང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས། གདུང་ཞུགས་ལ་ཕུལ་བའི་ཚེ་ཡང་། མེ་ལྕེ་དང་དུ་བ་རྣམས་ལྷ་བྲིས་པ་མཁས་པས་བྲིས་པ་ལྟ་བུའི་རལ་གྲི་དང་ཨུཏྤལའི་གཟུགས་སུ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་འོངས་ནས་རིམ་པ་བཞིན་ནམ་མཁར་ཡལ་འགྲོ་བ་དེར་འཚོགས་པ་ཀུན་ལ་མཐུན་པར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་ཟེར་ཞིང་། རིང་བསྲེལ་ཤེལ་ལྟར་དྭངས་པ་གུར་ཀུམ་གྱི་མདོག་ཅན་གྲངས་ལས་འདས་པ་བྱོན་པ་རྣམས་ཀྱང་འཕེལ་གདུང་དུ་གྱུར་པ་ལས།ཁ་ཅིག་ནི་རིང་བསྲེལ་ཕྲ་མོ་མང་པོ་གཅིག་ལས་གཅིག་འཕེལ་བ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་དྲུག་པ་ལྟེ་བ་མུ་ཁྱུད་དང་བཅས་པ་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཤིང་ངོ་མཚར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡང་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་བླ་ 1-2-29b མ་དབུ་མ་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་དགའ་བ་གདོང་དུ་བཞུགས་ཀྱི་རིང་ལའང་ཁོང་ལ་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཆོས་སྐོར་མང་དུ་གསན་ཅིང་། བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་པ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་འདེབས་པ་དང་། ཡི་དམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་མཛད། ཁྱད་པར་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ནི་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་དབང་གིས་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལའང་། ཚེ་འདིའི་རྙེད་བཀུར་དང་། སྙན་གྲགས་དང་། འཁོར་དང་། འདུ་འགོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། བདག་ཉིད་གཞན་

【現代漢語翻譯】 我遇到了「ག་」這個字和「དང་」這個助詞。我問他（上文提到的那個人）去了哪裡，他說去了འབའ་ར་བ་ཅན་（地名）。於是我去了འབའ་ར་བ་ཅན་（地名），向他請教了ཕྱག་ཆེན་（大手印）等法要。我發現他情緒低落，因此，在他的影響下，我生起了強烈的出離心和厭世感，對世俗的貪戀也逐漸減少，這對我產生了很大的影響，他似乎對此有所察覺。 我問他所教授的ལྷག་མཐོང་（毗婆舍那）是否符合ལྷག་མཐོང་（毗婆舍那）的定義，他回答說完全不符合。之後，我又在本尊的授記下去了ས་སྐྱ（薩迦）。 在རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་བ་（Ra Lotsawa）那裡聽聞了དབུ་མ་（中觀）和འདུལ་བ་（律藏）。之後，我南下，在རོང་ཆོས་ལུང་（地名）居住期間，也聽聞了རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་（宗喀巴大師）所著的《入中論自釋》。總而言之，རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་（文殊菩薩）擔任我的善知識，他承諾每天黎明醒來后，都會不間斷地為我講授一句偈頌的佛法。他親自教導我如何修持出離心、菩提心和正見，以及如何運用所緣境等一切方法，並針對我煩惱最重的地方，教導我相應的對治方法。對於日常的身語意行為，除非得到本尊的指示，否則不允許我擅自行動。他對修持的精程序度，是常人難以想像的。他圓寂火化后，火焰和煙霧持續不斷地呈現出精美的寶劍和青蓮花的形狀，如同技藝精湛的畫師所繪，然後逐漸消失在空中，在場的所有人都親眼目睹了這一景象。據說，火化后出現了無數如水晶般透明、呈藏紅花色的舍利，這些舍利又變成了增生舍利，其中一些小舍利不斷增生，形成了具有六輻輪、輪轂和輪輞的精美而神奇的形狀。 像這樣具備殊勝功德的上師，與དབུ་མ་པ་（中觀派）的修行者以及དགའ་བ་གདོང་（格瓦棟）住在一起時，也從རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་（文殊菩薩）那裡聽聞了許多佛法。他視上師與本尊無二無別，虔誠祈禱，並精進修持本尊的唸誦和修法。特別是རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་（宗喀巴大師），由於他從無始以來就具備了精進修學的稟賦，因此，他對於包括經論及其註釋在內的所有佛法，都進行了廣泛的聞思修行，但他所做的一切，都不是爲了今生的名利、恭敬、聲譽、眷屬、豐厚的供養，也不是爲了自我或他人。

【English Translation】 I encountered the letter 'ག་' and the particle 'དང་'. When I asked him (the person mentioned earlier) where he had gone, he said he had gone to འབའ་ར་བ་ཅན་ (place name). So I went to འབའ་ར་བ་ཅན་ (place name) and requested teachings on ཕྱག་ཆེན་ (Mahamudra) and other Dharma. I found him to be in a state of sadness, and because of his influence, I developed a strong sense of renunciation and disillusionment, and my attachment to worldly things gradually decreased, which had a great impact on me. He seemed to be aware of this. I asked him if the ལྷག་མཐོང་ (Vipassanā) he was teaching conformed to the definition of ལྷག་མཐོང་ (Vipassanā), and he replied that it did not conform at all. After that, I went to ས་སྐྱ (Sakya) based on the prophecy of my Yidam. I listened to teachings on དབུ་མ་ (Madhyamaka) and འདུལ་བ་ (Vinaya) from རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་བ་ (Ra Lotsawa). After that, I went south, and while residing in རོང་ཆོས་ལུང་ (place name), I also listened to རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ (Je Rinpoche)'s commentary on the 'Entering the Middle Way'. In short, རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ (Manjushri) acted as my spiritual friend, and he promised to teach me a verse of Dharma every morning without fail. He personally taught me how to cultivate renunciation, Bodhicitta, and right view, as well as how to apply the objects of meditation, and he taught me the corresponding antidotes for the afflictions that were most prominent in my mind. For everyday actions of body, speech, and mind, he would not allow me to act on my own unless I received instructions from my Yidam. His diligence in practice was unimaginable to ordinary people. When he passed away and was cremated, the flames and smoke continuously appeared in the shape of exquisite swords and blue lotuses, as if painted by a skilled artist, and then gradually disappeared into the sky, which everyone present witnessed. It is said that countless crystal-clear, saffron-colored relics appeared after the cremation, and these relics turned into proliferating relics. Some of the small relics continued to proliferate, forming beautiful and wondrous shapes with six-spoked wheels, hubs, and rims. A Lama who was highly elevated by such qualities, while staying with དབུ་མ་པ་ (Madhyamaka) practitioners and དགའ་བ་གདོང་ (Gawa Dhong), also heard many teachings from རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ (Manjushri). He regarded the Lama and Yidam as inseparable, prayed fervently, and diligently practiced the recitation and sadhana of the Yidam. In particular, རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ (Je Rinpoche), due to the power of his innate ability to study diligently from beginningless time, engaged in extensive hearing, thinking, and meditation on all the Dharma, including the sutras and their commentaries, but everything he did was not for the sake of worldly gain, respect, fame, retinue, abundant offerings, or for self or others.

---

ལས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་དྲི་ཙམ་ཡང་མ་འདྲེས་པར་གཅིག་ཏུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་འབའ་ཞིག་གིས་ཐུགས་རང་དབང་མེད་པར་ཕྲོགས་པས། ཚིག་འགྲིག་འགྲིག་མོ་དང་། དོན་མཁས་པ་གཞན་གྱིས་བཤད་པ་ལས་ཁྱད་དུ་ཐོན་ཐོན་མོ་དང་། མང་པོ་ཚོགས་པའི་དབུས་སུ་རང་གི་ལུགས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལ་གཞན་གྱིས་བརྒལ་བར་མི་ནུས་ཤིང་། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དགག་ནུས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐུགས་ཚིམ་པ་དང་དེ་འདྲ་བ་ཙམ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་པའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་ཞིང་། དེ་བས་ན་བདག་ཉིད་རྒྱལ་ཞིང་ཕ་རོལ་སྨ་དབབ་པར་བཞེད་པ་དང་། རང་ཉིད་མཁས་པར་རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་ཉིད་གཞན་ལ་གྲགས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། འཆད་པའམ། རྩོད་པའམ། རྩོམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག །དང་པོ་ཐོས་བསམ་གཙོ་བོར་ 1-2-30a ལྷུར་མཛད་པའི་ཐོག་མ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དིང་སང་གི་བར་གང་གི་སྐབས་སུའང་དུས་འདིའི་ཚེ། ཚུལ་འདི་ལྟར་མཛད་དོ། །ཞེས་གཟུ་བོར་གནས་པ་སུས་ཀྱང་ལན་ཅིག་ཀྱང་དྲང་པོར་གླེང་བའི་སྐབས་མི་རྙེད་པ་འདི་ནི། ཆོས་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཕྱོགས་པ་ཡན་ཆད་སུས་བསམས་ཀྱང་། གཟུ་བོའི་བློས་བསམས་ན་ནི། རང་དབང་མེད་པ་ཉིད་དུ་དད་པ་ལྷག་པར་སྐྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་རྣམ་ཐར་ངོ་མཚར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་དོན་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ནའང་། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྙེད་པ་ཞིག་ཇི་ལྟར་བྱས་ན་འོང་ཞིག་གུ་སྙམ་དུ་འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཐུགས་ལ་གཅགས་པས་དཔྱོད་པར་མཛད་ཅིང་། དེ་ཡང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རིགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས། གཞན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ། ལུང་ཙམ་སྐྱབས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་མངའ་བས། འདི་སྙམ་དུ། རྒྱལ་བས་གསུང་རབ་འགྲེལ་བའི་མཆོག་ཏུ་ལུང་བསྟན་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་དག་གིས་བསྟན་པའི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཕྱེ་བའི་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ཀྱང་མཐའ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྙེད་པ་ཞིག ། 1-2-30b སྐྱེས་བུ་སྐོམ་པས་གདུངས་པ་བཏུང་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ལྟ་བུའི་ཐུགས་ཀྱིས། ཚུལ་འདིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཚོལ་བ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་བོད་ན་ཤེས་རབ་གོ་བ་བཟང་བའི་མཐར་ཐུག་ཏུ་བརྩི་བ་འདི་ཚོ་ལྟར། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཕལ་ཆེར་ལ། བལྟས་པ

【現代漢語翻譯】 如果我被視為卓越，那又有什麼不好呢？他沒有摻雜任何這樣的動機，而是完全爲了證悟一切智智，他的心不由自主地被奪走了。他不滿足於華麗的辭藻，不滿足於比其他智者更出色的解釋，不滿足於在眾人集會中確立自己的宗派，使他人無法反駁，不滿足於用各種方法駁倒他人的觀點。他甚至沒有一絲一毫的念頭想要專注於此。因此，他不想戰勝自己，貶低他人，也不想爲了讓自己顯得聰明而向他人炫耀。無論是講經、辯論還是寫作，他從一開始就專注于聞思，直到今天，在任何時候，他都沒有這樣做過。任何公正的人都不會說他曾經這樣做過。即使是對佛法略有興趣的人，只要公正地思考，也會不由自主地生起更大的信心，認為這是一個聖人的非凡傳記。因此，在確定經論及其註釋的含義時，他總是想著如何才能找到通往解脫和一切智智的道路，以及諸佛和偉大車乘論師的觀點。他以這種唯一的念頭來研究。而且，由於他天資聰穎，是追隨佛法的最優秀的人，所以他沒有像那些只依賴文字或只尋求經文庇護的人那樣。他心想：『我如何才能通過依靠諸佛所讚歎的、開創車乘宗派的偉大人物所闡述的道理，如理如實地辨別諸佛經文的了義和不了義，從而獲得對甚深經文的理解，並且這種理解不會改變呢？』 他就像一個渴望喝水的乾渴之人，一心一意地尋求經文的含義。正如杰仁波切自己所說：『現在西藏那些被認為是智慧最高的人，他們閱讀了大量的經論及其註釋，'

【English Translation】 Without mixing even a trace of motivation such as 'What if I were seen as particularly superior?', his mind was involuntarily seized by the sole aim of attaining omniscience. He was not satisfied with mere eloquent words, explanations that surpassed those of other scholars, establishing his own system in the midst of many and being unable to be refuted by others, or refuting the opinions of others through various means. He did not even have a trace of a thought to focus on just that. Therefore, he did not desire to conquer himself and degrade others, nor did he want to show off to others in order to make himself seem intelligent. Whether it was teaching, debating, or writing, from the very beginning he focused on listening and contemplating, and until today, at no time has he acted in this way. No one who is impartial can say that he has ever done so. Even someone who has a slight interest in Dharma, if they think about it impartially, will involuntarily generate even greater faith, considering it to be an extraordinary biography of a holy person. Therefore, in determining the meaning of the scriptures and their commentaries, he always thought about how to find the path to liberation and omniscience, and the views of the Buddhas and the great chariot masters. He studied with this sole thought in mind. Moreover, because he was highly intelligent and the most excellent of those who followed the Dharma, he did not have the attitude of those who rely only on words or seek refuge only in scriptures. He thought to himself: 'How can I, by relying on the reasoning taught by the great founders of the chariot tradition, who were praised by the Buddhas as the best interpreters of the scriptures, properly distinguish the definitive and provisional meanings of the Buddhas' scriptures, and thereby gain an understanding of the profound meaning of the definitive scriptures, and this understanding does not change?' Like a thirsty person seeking to drink, he single-mindedly focused on seeking the meaning of the scriptures in this way. As Je Rinpoche himself said: 'Now, those who are considered to be the most intelligent in Tibet, they have read most of the scriptures and their commentaries,'

---

་ཙམ་ནས་འདིའི་དོན་འདིར་འདུག་སྙམ་པ་འབད་མེད་དུ་ལམ་ལམ་འཆར་བ། དེ་གཞན་ལ་བསྟན་ན་གོ་བ་ཆེན་པོ་བློ་ཡུལ་དུ་བདེ་སང་སང་པ་འཆར་ཐུབ་པ་ཞིག་ང་ལ་སྔ་མོ་ནས་ཡོད་དེ། དེ་འདྲ་ལ་ཡིད་བརྟན་བཅའ་མི་རུང་། རིགས་པ་ཕྲ་མོས་ལེགས་པར་དཔྱད་པ་ན། དང་པོར་ཡིན་ཡིན་འདྲ་བའི་གོ་བ་རྙེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ཞིག་འགྲོ་བ་ཀ་མེད། དེས་ན་རིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་གིས་ལེགས་པར་དཔྱད་པའི་དཔྱད་པ་མ་རྫོགས་བར་དུ་དོན་དེར་ཁ་ཚོན་བཅད་ཀྱང་ཤབ་ཤོབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན། ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ལྟ་བ་དང་། གསང་བ་འདུས་པའི་ལམ་རིམ་པ་ལྔ། དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་སྒྱུ་ལུས་འདི་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བ་དང་། རྟོགས་ན་དོན་ཆེ་ཞིང་། མ་རྟོགས་ན་ནི་ལོག་པར་ལྟུང་བའི་གཡང་སའང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་པ་དང་། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་ཚོལ་བ་སོགས་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བར་དགོངས་ཏེ། འདི་དག་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་ 1-2-31a སྲས་གྱི་དགོངས་པ་བཞིན་འཁྲུལ་མེད་དུ་སྟོན་པའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་རྒྱ་བོད་བལ་གསུམ། དབུས་གཙང་ཁམས་གསུམ་སོགས་གང་ན་ཡོད་ཀྱང་དེའི་ཁུངས་ཤིག་རྙེད་ན་ནི། དེ་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལུས་སྲོག་ཐེད་ལ་བོར་ནས་དཀའ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་དང་དུ་བླངས་ཏེ་ད་ལྟ་ཉིད་དུའང་འགྲོ་དགོས་དགོངས་པ་སྙིང་ནས་ཤུགས་དྲག་པོ་དེའི་ཚེ་ཡོད་དོ། །ཞེས་རྗེ་ཉིད་གསུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ན། དེའི་དུས་སུའང་བླ་མ་དབུ་མ་པ་ལ་ལོ་ཙྪ་བ་བཅོལ་ནས། རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དང་། སྔགས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་ཆེ་ཤོས་རྣམས་དང་། རིམ་པ་ལྔའི་གོ་རིམ། དྲང་ངེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གི་དྲི་བ་དང་། དོགས་པ་ཆོད་པའི་ཆེད་དུ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པའི་སྒོ་ནས་འདྲི་བ་ལ་སོགས་པ་འབའ་ཞིག་གཙོ་བོར་མཛད་དོ། །དེའི་ཚེ་རྗེ་འདིའི་ཐུགས་ཡུལ་ན་ཡང་ཁས་ལེན་ཅིའང་མེད་ཅིང་གང་ཡང་རང་ལུགས་ལ་བཞག་ས་མེད་པར་གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ལ་སྐྱེལ་བའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་དེ་ཅུང་ཐུགས་ལ་བདེ་བར་ཡོད་པས། བདག་གི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་འདི་ཐལ་རང་གང་གི་ལྟ་བ་ཡིན་ཞུས་པས། གང་གིའང་མིན། ཞེས་གསུངས་ཞིང་། གཞན་ཡང་གསུང་རབ་ཀྱི་གནད་དང་། དཔྱད་པ་མཛད་པའི་སྒོ་བསྟན་པ་ལ་ཚད་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་ནས། ད་ཕྱིན་ཆད། བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་པ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ། སྔར་བསགས་ཀྱི་སྡིག་ལྟུང་སྦྱོང་ཞིང་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བའི་བསགས་སྦྱང་ལ་འབད་པ། ཤིང་རྟ་ 1-2-31b ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོ་རྒྱུད་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་དོན་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་གསུམ་སུམ་སྒྲིལ་དུ

【現代漢語翻譯】 僅僅是從那一刻起，就毫不費力地、清晰地意識到『事情就在這裡』。如果我將此展示給他人，他們也能輕鬆理解，並感到非常舒適。我早就擁有這種能力，但不能對此過於自信。通過細緻的理性分析，最初看似正確的理解，大部分都會消失。因此，在通過純粹而細緻的理性進行充分分析之前，對任何事情下定論都可能是不成熟的。』 他還說：『那時，我強烈地希望找到一位能夠毫無謬誤地闡釋彌勒父子（Aryadeva and Nagarjuna）的究竟見地、以及《密集金剛》的五次第道的上師。特別是，幻身（藏文：སྒྱུ་ལུས，梵文天城體：मायाकाय，梵文羅馬擬音：māyākāya，漢語字面意思：幻化之身）極難證悟，證悟則意義重大，未證悟則極易墮入歧途。我意識到，僅僅是念誦和依靠無上瑜伽的道路來尋求成佛，都可能變得毫無意義。因此，無論這位上師身在何處——無論是印度、西藏、尼泊爾，還是衛藏、康區——只要能找到他的軌跡，我願意付出一切代價，甚至犧牲生命，立即前去尋找。』 如是宗喀巴大師親口所說。因此，當時他委託一位譯師向喇嘛鄔瑪巴（Lama Umapa）請教關於中觀的見解、密宗的特點、無上瑜伽道中最關鍵的要點、五次第的順序、以及顯密經論的究竟意與不了義等無盡的問題，並通過辯論和考察來消除疑惑。當時，宗喀巴大師心中並沒有任何固定的主張，也沒有任何自己的立場，而是完全接受他人的觀點，這種中觀見解讓他感到比較自在。因此，他問道：『我的中觀見解是屬於應成派還是自續派？』 對方回答說：『不屬於任何一派。』 此外，他還展示了經文的關鍵點和分析的方法，不勝枚舉。 當時，宗喀巴大師還說：『從今以後，要祈禱上師和本尊無二無別，努力積資凈障，通過依靠偉大的車軌論師（Shingta Chenpo）的理路，詳細研究經、續及其註釋的含義，這三者要結合起來。』

【English Translation】 『Just from that moment, the thought that 『the matter is right here』 arises effortlessly and clearly. If I were to show this to others, they would be able to understand it easily and feel very comfortable in their minds. I have had this ability for a long time, but one should not be too confident about it. Upon careful examination with subtle reasoning, most of the understandings that initially seem correct will inevitably disappear. Therefore, until a thorough analysis is completed with pure and subtle reasoning, making definitive statements about any matter is likely to be superficial,』 he said. He also said, 『At that time, I had a strong desire to find a virtuous friend who could unerringly explain the ultimate view of the noble Nagarjuna and his son (Aryadeva), as well as the five stages of the Guhyasamaja Tantra. In particular, the illusory body (Tibetan: སྒྱུ་ལུས，Sanskrit Devanagari: मायाकाय，Sanskrit Romanization: māyākāya, Chinese literal meaning: illusory body) is extremely difficult to realize, and realization is of great significance, while failure to realize it can lead to a very dangerous downfall. I realized that merely reciting and relying on the path of Anuttarayoga Tantra to seek enlightenment could become meaningless. Therefore, wherever this teacher may be—whether in India, Tibet, Nepal, or Ü-Tsang, Kham—if I could find a trace of him, I would be willing to pay any price, even sacrifice my life, to go and find him immediately.』 Thus spoke Je Tsongkhapa himself. Therefore, at that time, he entrusted a translator to inquire from Lama Umapa about the view of Madhyamaka, the characteristics of Tantra, the most crucial points of the Anuttarayoga path, the order of the five stages, and the definitive and provisional meanings of the sutras and tantras, through debate and examination to dispel doubts. At that time, Je Tsongkhapa did not have any fixed assertions in his mind, nor did he have any position of his own, but rather completely accepted the views of others, and this Madhyamaka view made him feel relatively comfortable. Therefore, he asked, 『Does my Madhyamaka view belong to the Prasangika or Svatantrika school?』 The other person replied, 『It does not belong to any school.』 Furthermore, he demonstrated the key points of the scriptures and the methods of analysis, which were countless. At that time, Je Tsongkhapa also said, 『From now on, one should pray to the guru and yidam as inseparable, strive to accumulate merit and purify obscurations, and thoroughly study the meaning of the sutras, tantras, and their commentaries by relying on the reasoning of the great chariot masters (Shingta Chenpo), and these three should be combined.』

---

་གྱིས་ལ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཉམས་སུ་ལོངས་དང་། རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་ལྟ་བའི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་དང་། མདོ་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་ལ་མི་འཁྲུལ་བའི་ངེས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར། ད་ལྟ་ནས་བཤད་པ་བྱས་ཀྱང་ཕན་འདོགས་ལྟར་སྣང་ལས་མི་འོང་བས། རེ་ཞིག་བྱ་བྲལ་བྱས། དབེན་པ་བསྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་གྱིས་ཤིག །ཅེས་བསྐུལ་བར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྐུལ་བ་དང་།རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ལེགས་པར་དགོངས་ནས་བྱ་བྲལ་མཛད་ཅིང་། དབེན་པ་བསྟེན་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མཛད་པ་ལ་ཐུགས་ཐག་བཅད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རིག་སྔགས་འཆང་གི་གཞུང་ལུགས་རྒྱ་མཚོ་ཆེ། །རྣམ་དག་དབང་བཞིའི་རླབས་འཕྲེང་ཆེར་གཡོ་ཞིང་། །རིམ་གཉིས་དབུ་བའི་འཛུམ་དཀར་རོལ་པ་ཅན། །དངོས་གྲུབ་རིན་ཆེན་བྱེ་བའི་གཏེར་གྱུར་ཏེ། །བདག་དོན་ལ་ཆགས་རབ་དཀར་དགེ་བའི་གཤེད། །སྲེད་པའི་ལྷ་མིན་སྙིང་རྗེའི་ལྟོ་བར་ནི། །ཉིད་ཀྱིས་ཞུ་མཛད་ཁྱོད་ཐུགས་དྲང་སྲོང་ཆེས། །མ་ལུས་རྣམ་དཔྱོད་ཡངས་པའི་ཞལ་དུ་དྲངས། །མང་དུ་ཐོས་པའི་འདྲེན་བྱེད་སྟོང་ལྡན་ཞིང་། །བློ་གསལ་འཆི་མེད་ཚོགས་ཀྱི་རལ་པའི་རྒྱན། །ཐེག་མཆོག་བདུད་རྩིའི་དཔལ་ལ་དབང་སྒྱུར་བ། །ཐུབ་བསྟན་ཡོངས་འདུའི་བདག་པོ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། གཙོ་བོར་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལས་བརྩམས་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་བཞི་པའོ།། 1-2-32a ༈ ༄། །རང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ནས་བསྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་མདོ་ཙམ་སྨོས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་ལྔ་པ། དེ་ནས་བླ་མ་དབུ་མ་པ་དེ་ཁའི་སྟོན་མདོ་ཁམས་ལ་འབྱོན་པར་ཆས། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་ལྷ་སར་སྐྱེལ་མ་ལ་བྱོན། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ། ལྷ་སའི་སྒོ་ཁང་སྟེང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ། བླ་མ་དབུ་མ་པ་ལ་རྗེ་འདིས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་དབང་བཞི་རྫོགས་པར་གནང་། དེ་ནས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་བས་སྐྱོར་མོ་ལུང་དུ་ཕེབས། སྟོན་མཇུག་དེ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དགུན་ལ་ཉེ་བ་སྤྲེའུ་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་པ་ལ་བབ་པ། དགུང་ལོ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་པ་ལ་སྐྱོར་མོ་ལུང་ནས་ཕྱག་བཏེག །སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་འཇམ་དཀར་བ་ཞེས་གྲགས་པ་དཔལ་ལྡན་བཟང་པོ་པ་དང་། རྟོགས་ལྡན་བྱང་སེང་བ། གནས་བརྟན་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་པ། གནས་བརྟན་བཟང་སྐྱོང་བ་སྟེ་དབུས་པ་བཞི། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ་བ། དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་གྲགས། དགེ་བཤེས་འཇམ་དཔལ་བཀྲ་ཤིས། དགེ་བཤེས་དཔལ་སྐྱོང་སྟེ་མདོ་སྨད་པ་བཞི་དང་བཅས་པ་ཕྱག་ཕྱིར་ཁྲིད། དེ་གོང་ནས།གཞིས་ཀ་སྣེའུ་རྫོང་བས་ཞབས་ཏོག་ལེགས་པོ་མཛད

【現代漢語翻譯】 請精進修持，不要間斷。不久之後，你將徹底掌握見解的要點，並且對於所有經續的意義，都能獲得毫無錯謬的定解。現在即使講說，也只是徒有助益之表象，不會有實際效果。暫時放下一切事務，隱居修行才是最重要的。』他這樣勸勉道。他這樣勸勉之後，宗喀巴大師自己也深以為然，於是放下一切事務，決心隱居修行。 在此略作讚頌：顯密持明者的教法如浩瀚大海，清凈的四種灌頂之波濤洶涌澎湃，具有二次第智慧之花的潔白笑容，是成就珍寶之無盡寶藏。對於自利心懷貪戀，是純潔善良的死敵。您以慈悲之心，將貪慾的羅睺吞入腹中，您是至誠的修行者，將所有廣闊的智慧，都引導到開闊的境界。您擁有成千上萬引導博聞的工具，是聰慧不朽者們髮髻上的裝飾，自在地掌握著殊勝甘露的榮耀，是統攝一切佛陀教法的怙主。祈願您勝利！這是《宗喀巴大師傳·信仰的津樑》中，主要從密宗的角度，講述廣泛求學的第四部分。 第五部分： 敘述宗喀巴大師如何獲得法王之位，以及如何利益佛教和眾生。 之後，烏瑪巴（藏文：དབུ་མ་པ་，意為中觀師）喇嘛準備前往多康地區。宗喀巴大師親自到拉薩為他送行。師徒二人懇切祈禱。在拉薩的門樓頂上的寺廟裡，宗喀巴大師給予烏瑪巴喇嘛吉祥密集金剛（梵文：Guhyasamāja，意為秘密集會）不動金剛（藏文：མི་བསྐྱོད་པ，梵文：Akṣobhya，梵文羅馬擬音：Akshobhya，漢語字面意思：不動）的四種圓滿灌頂。之後，宗喀巴仁波切前往覺摩隆寺。那年秋天，他講授了許多佛法。臨近冬季，猴年十月，當他三十六歲時，從覺摩隆寺出發。他帶領著弟子，包括被稱為『嘉喀瓦上師』的帕丹桑波巴（藏文：དཔལ་ལྡན་བཟང་པོ），托丹絳森巴（藏文：རྟོགས་ལྡན་བྱང་སེང་བ），內丹仁欽堅贊巴（藏文：གནས་བརྟན་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་པ），內丹桑炯瓦（藏文：གནས་བརྟན་བཟང་སྐྱོང་བ）這四位來自衛藏地區（藏文：དབུས་，指西藏中部地區）的弟子，以及喇嘛托丹絳巴嘉措瓦（藏文：རྟོགས་ལྡན་འཇམ་དཔལ་རྒྱ་མཚོ་བ），格西西饒扎巴（藏文：དགེ་བཤེས་ཤེས་རབ་གྲགས），格西絳巴扎西（藏文：དགེ་བཤེས་འཇམ་དཔལ་བཀྲ་ཤིས），格西華炯（藏文：དགེ་བཤེས་དཔལ་སྐྱོང་）這四位來自多麥地區（藏文：མདོ་སྨད་，指安多地區）的弟子。在那之前，聶鄔宗（藏文：སྣེའུ་རྫོང་）的官員們提供了很好的服務。

【English Translation】 Please practice diligently and continuously. Before long, you will thoroughly grasp the key points of the view, and you will gain unwavering certainty about the meaning of all the sutras and tantras without any confusion. Even if I were to explain now, it would only appear to be helpful but would not have any real effect. For the time being, set aside all activities and make solitary practice the most important thing.' He exhorted in this way. After he exhorted in this way, Je Tsongkhapa himself also deeply agreed, so he set aside all activities and resolved to make solitary practice the most important thing. Here, a brief praise: The teachings of the Vidyādharas are like a vast ocean, the waves of the four pure empowerments surge greatly, possessing the white smile of the flowers of the two stages of wisdom, it is an inexhaustible treasure of billions of siddhis. Attachment to self-interest is the enemy of pure goodness. With compassion, you swallowed the Rāhu of greed into your belly, you are a sincere practitioner, guiding all vast wisdom to an open realm. You possess thousands of tools to guide extensive learning, you are the ornament on the head of the assembly of wise immortals, freely controlling the glory of supreme nectar, you are the lord who encompasses all the Buddha's teachings. May you be victorious! This is the fourth part of 'The Biography of Je Tsongkhapa: The Entrance to Faith,' mainly from the perspective of tantra, narrating the process of extensively seeking learning. Part Five: Narrating how Je Tsongkhapa attained the position of Dharma King and how he benefited Buddhism and sentient beings. After that, Lama Umapa (Tibetan: དབུ་མ་པ་, meaning Madhyamaka teacher) prepared to go to the Dokham region. Je Tsongkhapa himself went to Lhasa to see him off. The teacher and disciples prayed earnestly. In the temple on top of the gatehouse of Lhasa, Je Tsongkhapa gave Lama Umapa the complete four empowerments of the glorious Guhyasamāja (Sanskrit: Guhyasamāja, meaning Secret Assembly) Akshobhya (Tibetan: མི་བསྐྱོད་པ, Sanskrit: Akṣobhya, Sanskrit Romanization: Akshobhya, Chinese literal meaning: Immovable) . After that, Je Rinpoche went to Kyormolung Monastery. That autumn, he taught a lot of Dharma. Near winter, in the tenth month of the Monkey year, when he was thirty-six years old, he set out from Kyormolung Monastery. He led his disciples, including Palden Sangpo, known as 'Master Jakarwa,' Tokden Jang Senga, Neden Rinchen Gyaltsen, Neden Sangkyongwa, these four disciples from the U-Tsang region (Tibetan: དབུས་, referring to the central Tibetan region), and Lama Tokden Jampal Gyatso, Geshe Sherab Drakpa, Geshe Jampal Tashi, Geshe Palkyong, these four disciples from the Do-Mé region (Tibetan: མདོ་སྨད་, referring to the Amdo region). Before that, the officials of Ne'u Dzong (Tibetan: སྣེའུ་རྫོང་) provided excellent service.

---

་ཀྱིན་ཡོད་ཅིང་། དེ་དུས་ཀྱང་ཁོང་གི་ཞབས་ཏོག་བསྒྲུབས་ཏེ། དཔོན་སློབ་དགུས་གཞུང་ཀོ་མཛད་ནས་བྱ་བྲལ་ལ་བྱོན། འོལ་ཁར་ཕེབས། དེའི་དགུན་དཔྱིད་རྣམས་འོལ་ཁ་ཆོས་ལུང་དུ་བཞུགས་ཤིང་། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་འོལ་ཁ་བ་ཡབ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་དད་པ་ཆེན་པོས་སྦྱིན་བདག་མཛད་དེ་ཞབས་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབས། དེར་བཞུགས་ཀྱི་རིང་ལ་ཡང་། ཐོག་མར་བསག་སྦྱང་གནད་ཆེ་བར་ 1-2-32b དགོངས་ཏེ་དཔོན་སློབ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོབས་བཞི་ཚང་བའི་བསག་སྦྱང་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་མཛད། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་རང་གིས་ཀྱང་། ལྟུང་བཤགས་བརྒྱ་ཕྱག་དང་བཅས་པ་དང་། ཕྱག་སོར་གྱི་རྩེ་མོ་རྣམས་སེར་ཁར་སོང་གི་བར་དུ་མཎྜལ་འབུལ་བ་སོགས་ལ་དཔག་པར་དཀའ་བའི་བརྩོན་པ་དྲག་པོ་མཛད་ཅིང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྲོ་ལུང་པ་ཆེན་པོའི་གསུང་ལས། མདོ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་འདི་མ་འགྱུར་ན། བོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་དམ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་དུ། སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་རྣམས་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལ་གཟིགས་རྟོག་ཞིབ་པར་མཛད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རྨད་དུ་བྱུང་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྙིང་སྟོབས་དཔག་པར་དཀའ་བས། རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་རྣམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་ལ་སྔར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབས་ཤིང་། ད་ལྟ་དང་མ་འོངས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་དང་། སློབ་པར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་མདོ་སྡེ་ལས་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་ད་ལྟ་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་ལ་འཇུག་པ་ལ་ཞུམ་པ་གཏན་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྤྲོ་དགའ་ཤུགས་དྲག་པོས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། མདོ་སྡེ་ནས་འབྱུང་བའི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་དང་སྤྱོད་པ་གང་རླབས་ཆེ་ཆེ་རྣམས་ལ་རེ་རེ་ནས་དམིགས་ཕུག་གི་ཐུགས་སྦྱོང་བའི་དམིགས་རྣམ་ནར་མར་ 1-2-33a བསྟེན་པས། དང་པོ་ཞིག་ཅུང་དཀའ་ཙམ་བྱུང་ཡང་། ཕྱིས་ལེགས་པར་གོམས་ནས་འབད་རྩོལ་མི་དགོས་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་དང་སྤྱོད་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ཇི་འདྲ་བའི་དཔག་དཀའ་བ་ཞིག་ལའང་ཞུམ་པ་ནམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞིང་། སྤྲོ་དགའི་ཤུགས་དྲག་པོ་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཞིག་བྱུང་ཞེས་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ལས་ཐོས་ཏེ། གསུང་འདི་ཙམ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པར་འདོད་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གདམས་ངག་དང་། བློ་ཆེན་དག་གིས་ཀྱང་དཔག་པར་དཀའ་བའི་རྣམ་པར་ཐར་བའོ། །དེའི་དབྱར་རྫིང་ཇིའི་ཇོ་བོ་བྱམས་པ་མཇལ། མཆོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་རླབས་པོ་ཆེ་མང་དུ་མཛད། དེ་ནས་དགུན་དྭགས་པོ་སྨན་ལུང་རྒྱ་སོག་ཕུར་

【現代漢語翻譯】 當時他也一直在服侍宗喀巴，師徒九人一起處理政務，然後前往寂靜處，到達奧爾卡（'Ol-kha，地名）。他們在奧爾卡秋隆（chos lung，寺廟名）度過了那個冬春。從那時起，奧爾卡父子（指當地施主）以極大的虔誠心供養宗喀巴師徒，提供了非常圓滿的侍奉。在駐錫期間，宗喀巴首先認為積累資糧和凈除罪障非常重要，因此師徒所有人都以極大的努力進行具足四力的積累和凈除。宗喀巴大師自己也做了無數次的懺悔和百拜，磕長頭直到手指尖都磨成了黃色，並供養曼扎等，付出了難以想像的努力。正如格西（dge-bshes，一種學位）卓隆巴（Gro-lung-pa，人名）所說：『如果沒有翻譯《華嚴經》，那麼西藏的菩薩們該如何學習修行呢？』因此，宗喀巴仔細研讀了《華嚴經》等宣說菩薩廣大行持的經典，以不可思議的方法，充分發展大乘種性的力量。菩薩的勇氣不可估量，過去的大菩薩們學習了無數種偉大的菩薩行，現在和未來的大菩薩們也正在學習和將要學習這些。爲了讓自己也能從現在開始進入這樣的修行方式，不生退縮，以極大的歡喜和熱情投入，宗喀巴大師詳細地專注于經典中記載的每一項偉大的菩薩精神和行為，作為修心的目標。起初有些困難，但後來逐漸習慣，無需努力就能自然而然地生起菩薩的勇氣，對於任何不可思議的菩薩行都不會退縮，並且自然而然地以極大的歡喜投入其中。這是宗喀巴大師親口所說。僅僅是這些話，對於想要學習大乘佛法的弟子們來說，就是不可思議的教誨，也是連偉大的人都難以想像的解脫之道。那年夏天，他們拜見了熱振寺（Rdzing-ji，寺廟名）的覺臥（Jo-bo，佛像名）彌勒佛像，做了許多供養和宏大的祈願。之後冬天，他們去了達布（Dwags-po，地名）的門隆嘉索普（sman lung rgya sog phur，地名）。

【English Translation】 At that time, he was also serving him, and the nine disciples and teachers together handled government affairs, and then went to a quiet place, arriving at 'Ol-kha (place name). They spent that winter and spring in 'Ol-kha chos lung (temple name). From then on, the father and son of 'Ol-kha (referring to the local patrons) offered to the master and disciples of Tsongkhapa with great devotion, providing very complete service. During his stay, Tsongkhapa first thought that accumulating merit and purifying obscurations were very important, so all the teachers and disciples made great efforts to accumulate and purify with the four powers. Je Rinpoche (Rje Rin-po-che, another name of Tsongkhapa) himself also did countless confessions and hundreds of prostrations, prostrating until the tips of his fingers were worn yellow, and offering mandalas, etc., making unimaginable efforts. As Geshe (dge-bshes, a degree) Gro-lung-pa (person's name) said: 'If the Avatamsaka Sutra (mDo Sangs-rgyas Phal-po-che) had not been translated, how would the Bodhisattvas of Tibet learn to practice?' Therefore, Tsongkhapa carefully studied the sutras that expound the vast practices of Bodhisattvas, such as the Avatamsaka Sutra, in order to fully develop the power of the Mahayana lineage by inconceivable means. The courage of the Bodhisattva is immeasurable, and the great Bodhisattvas of the past have learned countless great Bodhisattva practices, and the great Bodhisattvas of the present and future are also learning and will learn these. In order to be able to enter such a practice from now on, without giving rise to timidity, and to devote himself with great joy and enthusiasm, Tsongkhapa Master focused in detail on each great Bodhisattva spirit and behavior recorded in the scriptures as the goal of mind training. At first it was a little difficult, but later he gradually got used to it, and the courage of the Bodhisattva arose naturally without effort, and he would not shrink back from any inconceivable Bodhisattva practice, and naturally devoted himself to it with great joy. This is what Tsongkhapa Master said himself. These words alone are an incredible teaching for disciples who want to learn Mahayana Buddhism, and a liberation path that even great people cannot imagine. That summer, they visited the Jowo (Jo-bo, Buddha statue name) Maitreya statue of Reting Monastery (Rdzing-ji, temple name), and made many offerings and grand prayers. After that winter, they went to Menlung Gyasop (sman lung rgya sog phur, place name) in Dagpo (Dwags-po, place name).

---

བྱོན། ཐུགས་དམ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་ཞིང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མང་དུ་བརྙེས། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། ད་བར་དུ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་བཅུ་གསུམ་མའི་བདག་འཇུག་ནམ་ཡང་མ་ཆག་པར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དཔྱིད་འོལ་ཁར་བྱོན། དེ་ཡང་རྫིང་ཇིའི་གཙུག་ལག་ཁང་དེ། སྔོན་གར་མི་ཡོན་ཏན་གཡུང་དྲུང་གིས་བཞེངས་པ། ཇོ་བོ་བྱམས་པའི་སྐུ་ལི་འདྲ་མི་ཚད་ལྷག་ཙམ་ཤིན་ཏུ་བྱིན་རླབས་ཆེ་ཞིང་ངོ་མཚར་བ་བཞུགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཞིག་འདུག་ནའང་། ཕྱིས་ལྷ་རིས་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཤིང་ལེགས་པར་གོགས། ཇོ་བོའི་སྐུ་དེ་ཡང་རྡུལ་ཁྲོད་ན་འོ་བརྒྱལ་ཞིང་། སྐུ་ལ་བྱ་ཐལ་སོགས་ཀྱི་མི་གཙང་བས་གོས་པར་གྱུར་པ་གཟིགས་པས་ཐུགས་ཀྱིས་མ་བཟོད་བར་སྤྱན་ཆབ་བྱུང་ཞིང་། དེའི་ཞིག་གསོས་མཛད་པར་དགོངས་ནས། འོལ་ཁ་སྟག་རྩེ་བ་ལ་ཞལ་ཏ་གནང་སྟེ། 1-2-33b རྩིག་པ་དང་ཐོག་དང་ཞལ་བ་སོགས་འཆོས་དགོས་རྣམས་ཁོང་གིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབས་ཤིང་། དེ་ནས་རི་མོ་བ་དཔོན་སློབ་རྣམས་ལ་རང་གིས་ཆ་རྐྱེན་དང་ཞལ་ཏ་མཛད་ནས་སྒྲུབ་པར་བརྩམས་པའི་ཚེ། དཔོན་སློབ་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱག་རྫས་གཏོར་ཆ་སོགས་གང་ཡོད་ལ་རིན་བཏབ་པས་ཞོ་བཅུ་གཉིས་ལས་མ་བྱུང་། ཇི་ལྟར་མཛད་ཀྱི་རྔོ་མ་ཐོགས་པ་ལ། རྣམ་སྲས་ཀྱི་འཛིན་གཏོར་ཞིག་བཅས་ནས་འཕྲིན་ལས་འཆོལ་བར་དགོངས་པའི་ཚེ་མར་མེད་པ་ལ། བཙུན་པ་ཞིག་གིས་མར་གྲོད་བུ་གང་ཕུལ། དེ་ལ་མར་གྱི་འཛིན་གཏོར་བཅས་ནས་འཕྲིན་ལས་བཅོལ་བས། དེའི་སང་ཉིན་རང་ལ། འབྲོག་པ་འགས་མར་ཐུད་མང་པོ་བཀལ་བྱུང་སྟེ་ཕུལ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་འབུལ་བ་མང་པོ་རིན་པ་བཞིན་བྱུང་བས་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་མ་ཐོགས། འདིར་མ་ཟད་ཆོས་ལྡན་གྱི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གཟིགས་པའི་སྐབས་གཞན་དུའང་། རྣམ་སྲས་ལ་མར་གྱིས་གཏོར་མ་དང་བཅས་ཏེ་འཕྲིན་ལས་བཅོལ་བས་ཡོ་བྱད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་མང་དུ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་ཡར་ལུང་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་ལྷ་བཟོ་བ་ཚོན་རྩི་ཁྱེར་ནས་རི་མོའི་དང་བླངས་ལ་འོངས་པའང་མང་དུ་བྱུང་། དེའི་ཚེ་ལྷ་བཟོ་བ་རྣམས་ཀྱང་བསྙེན་གནས་དང་གསོ་སྦྱོང་གི་སྡོམ་པ་ལ་བཀོད་ནས་འདྲིར་འཇུག་པ་དང་། ལས་བྱེད་པའི་མི་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱང་། ཐ་མལ་བའི་ཚིག་སྨྲ་བ་སྤངས་ནས། སྨོན་ལམ་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སོགས་ཤས་ཆེར་ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་པས་ལས་སྒྲུབ་པ་ལ་གཞོལ་བར་མཛད་ལ། ཐོག་མར་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ 1-2-34a ཀྱི་ཞིང་བཀོད་འདྲི་པའི་སྐྱ་རིས་བཏབ་ཚར་བ་དེ་ལ་རབ་གནས་ཤིག་མཛད་ནས། ཀོང་བུ་ཆུང་ཆུང་ཞིག་ཏུ་སྲོད་ཀྱི་མགོ་ལ་མར་མེ་ཕུལ་བ་སང་ཉིན་ཕྱེད་བར་དུ་མ་ཟད་པར་བཟུང་། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཞིང་བཀོད་རེ་བྲིས་ཚར་རིམ་གྱི་རབ་གནས་མཛད་དེ། མར་མེ་ཕུལ་བ་ལ་མ་བཟུང་བ་གཅིག་ཀྱང་མ་བྱུང་། དེ་ལྟར་རི་མོ་ལེགས་པར་ག

【現代漢語翻譯】 之後，他的三昧耶變得非常穩固，獲得了無數不可思議的功德。據說，從那時起，他一直沒有間斷地進行十三尊金剛怖畏金剛的自入儀軌。之後，他去了雅隆地區的奧爾卡。那裡有一座仁津寺，是以前噶米·云丹雍仲建造的。寺內有一尊卓沃·強巴（彌勒佛）的塑像，其逼真程度超過了真身，非常靈驗和神奇。但後來所有的壁畫都損壞了，變得非常破舊。卓沃的塑像也在塵土中受苦，身上沾滿了鳥糞等污物。他看到后，心中無法忍受，流下了眼淚。他想修復這座寺廟，於是指示奧爾卡·達孜瓦： 墻壁、屋頂和灰泥等需要修繕的地方，都由他妥善完成。之後，他為畫師師徒們提供條件和指導，開始修復工作。當時，包括上師在內的十二名畫師，將他們所有的財物和顏料等估價后，只有十二個肖（藏幣單位）。眼看無法進行下去，他想供奉一個南色（財神）的食子，祈請事業順利，但卻沒有酥油。這時，一位僧人供奉了一整罐酥油。他用酥油製作了一個食子，祈請事業。第二天，一些牧民送來了許多酥油和奶渣。從那以後，供養源源不斷，所需物品應有盡有。不僅如此，在其他時候，當他看到需要特殊的佛法幫助時，他也會用酥油製作食子供奉南色，祈請事業，然後突然出現無數的物品。這樣的故事有很多。之後，從雅隆地區也來了許多畫師，帶著顏料，自願來幫忙畫畫。當時，他也讓畫師們受持齋戒和布薩的戒律，並讓他們唸誦經文。即使是做事的普通人，也避免說閒話，大部分時間都在念誦祈願文等，專注于工作。最初，當他畫完一幅杰尊·絳白央（文殊菩薩）的壇城草圖后，就舉行了一個開光儀式。在一個小銅碗里，晚上點燃的酥油燈，直到第二天中午都沒有熄滅。從那以後，每畫完一幅壇城，他就舉行開光儀式，點燃酥油燈，沒有一次熄滅的。就這樣，壁畫被完美地繪製出來。

【English Translation】 After that, his samaya became extremely firm, and he attained countless inconceivable qualities. It is said that from then on, he has never interrupted the self-entry ritual of the Thirteen-Deity Vajrabhairava. After that, he went to Olkha in the Yar Lung region. There was a Rizing Temple there, which was built by Garmi Yonten Yungdrung in the past. There was a statue of Jowo Jampa (Maitreya Buddha) in the temple, which was more realistic than the real body, and was very efficacious and miraculous. But later all the murals were damaged and became very dilapidated. The statue of Jowo was also suffering in the dust, and was covered with bird droppings and other impurities. When he saw this, he could not bear it in his heart and shed tears. He wanted to repair this temple, so he instructed Olkha Tagtsewa: The walls, roof, and stucco that needed to be repaired were all properly completed by him. After that, he provided conditions and guidance for the painter masters and disciples, and started the restoration work. At that time, the twelve painters, including the master, estimated that all their belongings and pigments were worth only twelve sho (Tibetan currency unit). Seeing that it was impossible to continue, he wanted to offer a Namse (Vaishravana) torma and pray for the success of the work, but there was no butter. At this time, a monk offered a whole pot of butter. He made a torma with butter and prayed for the work. The next day, some herdsmen brought a lot of butter and curd. From then on, offerings came continuously, and all the necessary items were available. Not only that, at other times, when he saw the need for special Dharma help, he would also make tormas with butter to offer to Namse, pray for the work, and then countless items would suddenly appear. There are many such stories. After that, many painters also came from the Yar Lung area, bringing pigments, and volunteered to help with the painting. At that time, he also made the painters take the vows of fasting and posadha, and made them recite scriptures. Even the ordinary people who did the work avoided talking idly, and spent most of their time reciting prayers and so on, focusing on their work. Initially, after he finished drawing a sketch of the mandala of Jetsun Jampelyang (Manjushri), he held a consecration ceremony. The butter lamp lit in a small copper bowl in the evening did not go out until noon the next day. From then on, every time he finished painting a mandala, he would hold a consecration ceremony and light a butter lamp, and none of them went out. In this way, the murals were perfectly painted.

---

ྲུབ་ནས། འཇམ་དཔལ་གསང་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་ཏེ། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་གནས་པ་རྒྱས་པར་མཛད་ཅིང་། དེའི་ཚེ་སློབ་མ་སྐལ་ལྡན་བཅུ་ལྷག་པ་ཞིག་པ་གསང་ལྡན་གྱི་དབང་ཡང་གནང་ལ། རབ་སྟོན་མཛད་པའི་སྐབས་སུ་གདན་ས་ཕན་ཚུན་གྱི་མདོ་སྨད་པ་སོགས་ཀྱིས། གོས་དར་སོགས་ཀྱི་འབུལ་བ་མང་དུ་བྱུང་བས། རྟེན་འབུར་དུ་དོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ན་བཟའ་ལོགས་བྲིས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞལ་ཁེབས་དང་བཅས་པ་ལེགས་པར་གྲུབ་བོ། །དེའི་ཚེ་རབ་གནས་དངོས་གཞིའི་ཉིན། ཐུགས་དམ་ནར་མར་མཛད་པ་དང་། ལས་བྱེད་དང་། བྱ་བའི་དུས་ཚིགས་འཛིན་པ་མང་པོ་ཞིག་གིས་ཐུགས་དམ་དང་བྱ་བ་སོགས་སྔར་ལས་ཆེས་སྔ་བའི་ཚོད་ལ་ཟིན་ནས། འདི་ཅི་ཞིག་སྙམ་དུ་གྲིབ་ཚོད་བཙུགས་ཤིང་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་པས། དེ་ཉིན་ཉི་མ་ཚད་ལས་ཆེས་རིང་དུ་གྱུར་པར་སྣང་ངོ་། །ཞེས་དུ་མ་ཞིག་མཐུན་པར་གླེང་ངོ་། །གཞན་ཡང་། འགའ་ཞིག་གི་རྨི་ལམ་ན། མཁའ་འགྲོས་རི་མོ་འདྲི་བ་མཐོང་བ་དང་། ལྷོ་བྲག་མཁན་ཆེན་ཕྱག་རྡོར་བའི་གཟིགས་སྣང་ལ། སངས་རྒྱས་རབས་བདུན་ནམ་མཁའ་ལ་བྱང་ཕྱོགས་སུ་འབྱོན་པ་གཟིགས། གང་དུ་བཞུད། ཅེས་གསོལ་པས། 1-2-34b རྫིང་ཇིའི་རབ་གནས་ལ་སྤྱན་འདྲེན་གྱིན་འདུག །ཅེས་གསུང་བའི་ཚེས་གྲངས་དང་རབ་གནས་མཛད་པའི་ཚེས་གྲངས་གཉིས་ཕྱིས་བརྩིས་བས་མཐུན་པར་འདུག་གོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་རིན་པོ་ཆེ་ལྷོ་བྲག་པ་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་མཚན་པས། འདིར་གཅིག་ཅིག་ནས་ཕྱག་ཕེབས་པར་ཞུ། བཀའ་འདྲ་ཞུ་བའི་འདོད་པའང་ཡོད། སྐུ་ཚེ་བསྲིང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག་པ་སོགས་ཀྱི། སྙན་བསྐུལ་འདྲ་ཡང་འབུལ་བ་ལགས། ཞེས་པའི་གསུང་ཡིག་ནན་ཆེར་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷོ་བྲག་བྲ་བོ་དགོན་པར་བྱོན།མཁན་ཆེན་ལྷོ་བྲག་པ་རང་གིས་གཙོ་མཛད་པའི་ལྷོ་བྲག་གི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་བསླབ་བཏུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། རིན་པོ་ཆེ་ལྷོ་བྲག་པ་རང་ལ། གྲྭ་ལྔའི་དབང་ལ་སོགས་པ་དབང་རྗེས་གནང་མང་དུ་གནང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁོང་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་གསན་ཅིང་། གནས་དེར་ཟླ་བ་བདུན་ཙམ་བཞུགས། དེ་ནས་ཕྱིས་འདུལ་བའི་བསླབ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་ཡོད་པར་བར་དགོངས་ནས། ཆོས་གོས་གསུམ་ལྷུང་བཟེད་འཁར་གསིལ། གཞན་ཡང་མཆོད་རྫས་དུ་མ་ཞལ་གསེར་དང་བཅས་པ་དང་། བསྟོད་པ་ཚངས་པའི་ཅོད་པན་ཞེས་བྱ་བ། དོན་རྨད་དུ་བྱུང་ཞིང་ཚིག་སྦྱོར་ཡིད་འཕྲོག་པ་མཛད་དེ། རྫིང་ཇིའི་རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན་ལ་འབུལ་བ་ལ་བསྐུར་ཞིང་། སླར་རྒྱ་གར་ཤིང་གི་རི་ལ་འབྱོན་པར་དགོངས་ཏེ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཤིང་འབྱོན་པར་ཆས་པ་ལ། ཡི་དམ་གྱི་སྐུ་དང་གསུང་གི་གནང་བ་ཡོད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རྗེ་རང་ལ་ཤིང་གི་རིར་ཕེབས་ནས་གྲུབ་ཆེན་མི

【現代漢語翻譯】 之後，建造了吉祥密集金剛（梵文：Guhyasamāja，意為秘密集會）壇城，大師親自進行了盛大的開光儀式。當時，十多位有緣的弟子也接受了密集金剛的灌頂。在舉行開光儀式時，來自各寺院的安多（藏區地名）僧人等供養了大量的綢緞等物品，所有作為供奉的佛像都製作了精美的面罩和衣物。在正式開光的那天，大師持續進行禪修，許多負責事務和管理時間的人員比以往更早地完成了禪修和工作。他們感到疑惑，於是通過觀察日影並仔細研究，發現那天太陽比平時執行的時間要長得多。許多人都一致這樣認為。此外，有些人夢見空行母在繪製圖案，洛扎（藏區地名）堪布（佛教職稱，意為住持）恰多杰（人名）在幻象中看到七尊佛陀在空中向北方行進。他問道：『你們要去哪裡？』 回答說：『我們正在前往日吉（地名）參加開光儀式。』後來計算開光日期，與實際開光日期一致。據說，之後，尊貴的洛扎巴·南喀堅贊（人名）多次寫信懇請：『請務必光臨此地，我想請教一些問題，也想為您舉辦祈壽儀式。』因此，大師前往洛扎的扎沃寺（寺廟名）。以堪布洛扎巴為首的洛扎僧眾聆聽了大師講授的《學集論》等眾多佛法。大師也給予了尊貴的洛扎巴五部灌頂等許多灌頂和隨許。大師自己也從他那裡聽取了《菩提道次第論》的講解，並在那裡住了大約七個月。之後，大師考慮到以清凈的戒律來弘揚佛法具有特殊的緣起，能帶來廣大的利益，於是將三法衣、缽、錫杖、其他供品（包括鍍金），以及讚頌文《梵天之冠》（這是一篇意義非凡、辭藻優美的讚頌文）送給日吉的至尊慈氏怙主（指彌勒佛）。之後，大師打算再次前往印度的森林山，在啟程之際，一些得到本尊身語加持的人告訴大師，前往森林山後，偉大的成就者米……

【English Translation】 After that, he erected the mandala of Guhyasamāja (Skt. Guhyasamāja, meaning 'Secret Assembly') and the master himself performed the consecration ceremony extensively. At that time, more than ten fortunate disciples were also given the Guhyasamāja empowerment. During the consecration ceremony, many offerings of silk and other items were made by the monks from Amdo (a region in Tibet) and other monasteries. All the images that were offered were well-made with masks and clothing. On the actual day of the consecration, the master continuously meditated, and many of the staff and timekeepers finished their meditation and work earlier than usual. They were puzzled and, after observing the shadow and carefully examining it, it appeared that the sun was running much longer than usual that day. Many people agreed on this. In addition, some people dreamed of dakinis drawing patterns, and in the vision of Lhodrak (a region in Tibet) Khenchen (a Buddhist title, meaning abbot) Chakdor (a person's name), he saw seven Buddhas traveling north in the sky. He asked, 'Where are you going?' They replied, 'We are going to Jiji (a place name) to attend the consecration ceremony.' Later, the calculation of the consecration date matched the actual consecration date. It is said that after that, the precious Lhodrakpa Namkha Gyaltsen (a person's name) wrote many letters earnestly requesting: 'Please be sure to come here, I would like to ask you some questions, and I would also like to hold a longevity ceremony for you.' Therefore, the master went to Drawo Monastery (a monastery name) in Lhodrak. Khenchen Lhodrakpa himself, as the head, gave many teachings on the Compendium of Trainings and other Dharma to the Lhodrak monks. The master also gave the precious Lhodrakpa the Five Deities Empowerment and many other empowerments and subsequent permissions. The master himself also listened to the explanation of the Lamrim (Stages of the Path) from him and stayed there for about seven months. Later, the master considered that propagating the Dharma with pure monastic discipline has a special auspiciousness that can bring great benefits. Therefore, he sent the three robes, bowl, staff, other offerings (including gold plating), and the praise 'Crown of Brahma' (which is an extraordinary and beautifully worded praise) to the Lord Maitreya of Jiji. After that, the master intended to go to the Forest Mountain in India again. As he was about to set out on the road, some who had the blessings of the deity's body and speech told the master that after going to the Forest Mountain, the great accomplished Mi...

---

་ཏྲ་དང་མཇལ་བ་སོགས་ངོ་མཚར་བ་འོང་ནའང་། 1-2-35a འཁོར་ཕལ་ཆེར་ལ་ཚད་པ་འོང་ཞིང་མང་པོ་ཞིག་ཚེའི་དུས་བྱེད་པར་འདུག་ཟེར་བ་དང་། རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དགོངས་ནས་སླར་ལོག་སྟེ་གཉལ་ལ་བྱོན། གཉལ་ལོ་རོར་ཕེབས་ནས། ལོ་རོ་སྟོད་སྟག་ཏུ་ཟླ་བ་ལྔ་ཙམ་བཞུགས།དེར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཕྲིན་ལས་བས་མཛད་པའི་བསྟན་རིན་ཆེན་མོ་གདན་དྲངས་བྱུང་བ་ལ། བསུ་བ་མཛད། མཆོད་པ་ཕུལ། ཞིབ་པར་གཟིགས་པས་ཐུགས་ངེས་ཆེན་པོ་འཁྲུངས། དེར་བསྟན་རིམ་ཚར་གཅིག་གསུངས། ལར་ཡང་བྱ་བྲལ་ལ་བྱོན་པ་ཉིད་ནས། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་དོན། ཚིག་སྤྱི་ཙམ་ལ་མ་ལུས་པར་ད་ལྟ་ལས་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བསྐོར་ནས་ཉམས་སུ་བླངས་པས་ཆོག་པའི་ཚུལ། ལམ་གྱི་ངོ་བོ། གྲངས་ངེས། གོ་རིམས་སོགས་ཐམས་ཅད་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་སྲོལ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་མེད་དུ་མི་རུང་བར་གཟིགས་ནས་བླ་མ་ཡི་དམ་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ཅིང་། གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་མཐའ་དག་ལ་ཞིབ་ཏུ་དཔྱོད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་མཛད་པས། ཐོག་མར་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པ་ནས་མགོ་བརྩམས་ཏེ། མཐར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་ཚུལ་གྱི་བར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཐུན་མོང་དང་། ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལམ་སྤྱི་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་སྣོན་པ་བཏབ་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་གྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་དང་གོ་རིམས་དང་གྲངས་ངེས་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ངེས་པ་འཁྲུངས་ནས་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གང་ལའང་ཁོལ་བཏོན་རེ་ཙམ་མ་ཡིན་ 1-2-35b པར་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་སྦྱར་ནས་ཉམས་ལེན་གྱི་ཕྱོགས་སུ་འཁྱེར་ཤེས་པ། དེ་ཡང་བཤད་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར། ད་ལྟ་བློ་མཐོ་དམན་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གང་ཡིན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བསྐོར་ནས་དམིགས་རྣམ་གྱི་རིམ་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་ལག་ལེན་དུ་འཁྱེར་བདེ་ཞིང་འཆུན་ཆེ་ལ། སེམས་འདུལ་བའི་རིམ་པ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་མཛད་པའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་མཆོག་དམན་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་ཤིང་། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཚུལ་འདི་ནི། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གདམས་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་མཚན་ཉིད་དང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འདི་ཉིད་ཡ་མཚན་པར་གཟིགས་ཤིང་།དེའི་སྲོལ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུགས་ངེས་ཆེར་འཁྲུངས། དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤའི་གདམས་པའི་སྲོལ་ལ་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་པོ་ཏོ་བ་སོགས་ཀྱི་གདམས་པ་ལ་ཡང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཐུགས་ངེས་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ལྷག་པར། བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་བསྟན་རིམ་དང་། དེའི་ས

【現代漢語翻譯】 即使遇到如與度母（藏文：ཏྲ་，度母）、文殊菩薩（藏文：འཇམ་དཔལ་，文殊）等本尊相見等奇妙之事， 據說大多數隨行人員都會生病，許多人會因此喪命。宗喀巴大師自己也這樣認為，於是返回，前往聶。到達聶羅羅后，在羅羅上部的達地住了大約五個月。在那裡，迎請了格西欽波（藏文：དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་， महान कल्याण मित्र，mahā kalyāṇa mitra，大善知識）欽列巴（藏文：ཕྲིན་ལས་བས་，事業所作）所著的《教次第論》。宗喀巴大師親自迎接，供養，仔細閱讀後，生起了極大的定解。在那裡講授了一遍《教次第論》。總的來說，自從開始閉關修行，對於所有佛經的意義，不僅僅停留在字面意思上，而是從一開始就融入自己的身心，以可以修持的方式，道路的本質、數量、次第等，都必須與大車軌（指龍樹、無著等大論師的宗風）相符。他這樣認為，於是猛烈地祈禱上師本尊，不斷地詳細研究佛經及其註釋。首先從依止善知識開始，直到修習止觀之間，大小乘共同的，以及大乘不共的道總，並在其上加上密宗方便的殊勝不共之處，對於修持方式的道路的本質、次第和數量，生起了毫不顛倒的定解，對於佛經及其註釋，並非只是略微涉獵， 而是將一切都結合起來，作為一個人成佛的條件，並知道如何將其轉化為修行。而且，這不僅僅是說說而已，而是現在無論智慧高低、根器上中下，都能融入他們的身心，以次第觀修的方式，易於實踐且精要。專注于調伏自心，對於如何引導所有高低根器的眾生，都瞭如指掌。在這種雪域之中，這種方式，是阿底峽尊者（梵文：Atiśa）的《菩提道次第論》的特點，以及密宗道次第，毫不顛倒地確立了車軌，他認為這非常奇妙，並依靠這個宗風生起了更大的定解。對於阿底峽尊者的教誨，以及格西波多瓦（藏文：དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་པོ་ཏོ་བ་， महान कल्याण मित्र，mahā kalyāṇa mitra，大善知識）等的教誨，也有非常殊勝的定解。但尤其對於大譯師羅扎瓦（藏文：བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་， महान अनुवादक，mahā anuvadaka，大翻譯家）洛丹西饒（藏文：བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་，智者慧）所著的《教次第論》，以及其

【English Translation】 Even if wonderful things happen, such as meeting Tārā (Tibetan: ཏྲ་, Tārā), Mañjuśrī (Tibetan: འཇམ་དཔལ་, Mañjuśrī), etc., it is said that most of the entourage will get sick, and many will die. Je Rinpoche himself thought so, so he returned and went to Nyal. After arriving at Nyal Loro, he stayed in Tak of Upper Loro for about five months. There, the great Geshe (Tibetan: དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་, mahā kalyāṇa mitra, great virtuous friend) Trinlepa's (Tibetan: ཕྲིན་ལས་བས་, Action Maker) 'Stages of the Teachings' was invited. Je Rinpoche welcomed it, made offerings, and after examining it carefully, a great certainty arose in his mind. There, he taught the 'Stages of the Teachings' once. In general, since he went into retreat, the meaning of all the Buddha's teachings, not just the general words, but from the very beginning, turning it into his own mindstream, in a way that can be practiced, the essence of the path, the number, the order, etc., must be in accordance with the tradition of the great chariots (referring to the traditions of great masters such as Nāgārjuna and Asaṅga). Thinking this way, he prayed intensely to the guru and yidam, and constantly and thoroughly examined the scriptures and their commentaries. Starting with relying on a spiritual friend, up to the way of training in śamatha and vipaśyanā, the common paths of the Lesser and Greater Vehicles, and the general path of the Uncommon Greater Vehicle, and on top of that, adding the uncommon special features of the skillful means of mantra, he gained an unerring certainty about the essence, order, and number of the path of how to practice, and for the scriptures and their commentaries, it was not just a slight acquaintance, but everything was combined as a condition for one person to attain Buddhahood, and he knew how to transform it into practice. Moreover, this was not just talk, but now, regardless of whether the intelligence is high or low, the faculties are superior, middling, or inferior, it can be turned into their own mindstream, in a way that is easy to practice and concise in the order of visualization. Focusing solely on taming the mind, he was masterful in the order of how to guide all beings of high and low faculties. In this land of snow, this method is the characteristic of Lord Atiśa's 'Lamp for the Path to Enlightenment' (Bodhipathapradīpa), and the stages of the path of the mantra vehicle, he saw it as wonderful that the tradition of the chariot was established without error, and relying on this tradition, a greater certainty arose in his mind. For the teachings of Lord Atiśa, and the teachings of Geshe Potowa (Tibetan: དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་པོ་ཏོ་བ་, mahā kalyāṇa mitra, great virtuous friend) and others, there was also a very special certainty. But especially for the 'Stages of the Teachings' composed by the great translator Lotsawa (Tibetan: བླ་མ་ལོ་ཙྪ་བ་ཆེན་པོ་, mahā anuvadaka, great translator) Lodan Sherab (Tibetan: བློ་ལྡན་ཤེས་རབ་, Wise Intelligence), and its

---

ྲས་ཀྱི་ཐུ་བོ་དཔལ་ལྡན་གྲོ་ལུང་བས་མཛད་པའི་བསྟན་རིམ་ཆེན་མོ་སོགས་དང་། རང་ཉིད་ཀྱིས་དགོངས་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་མཐུན་ཤས་ཆེ་ཞིང་སྲོལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་གཟིགས་སོ། །དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤའི་གདམས་པ་དེ་ཡང་། གསུང་རབ་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་མན་ངག་མཐའ་དག་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་ནས་སྟོན་པར་སྣང་བས། འཆད་ཤེས་པ་དང་ཉན་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་ཅིང་ 1-2-36a ཉམས་སུ་བླངས་ན་མན་ངག་ཆང་ཆུང་དུ་མ་ཟད་གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་གུང་འགྲིག་ནས་འོང་བར་སྣང་བས། ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་བློ་སྦྱོང་བ་ནས་འཁྲིད་དགོས་པའི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཁྲིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་པོ་སྟོན་པ་མ་བྱས་གསུང་ཞིང་། འདི་ཁོ་ནའི་སྟེང་ནས་གཙོ་བོར་འཁྲིད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་གཉལ་སྨད་གསལ་རྗེ་གངས་ཀྱི་ཡར་འདྲེན་དགོན་པར་དབྱར་ཐོག་གཅིག་བཞུགས། དེའི་ཚེ་དཔོན་སློབ་རྣམས་མཐུན་རྐྱེན་དཀོན་པར་བྱུང་བ་ལ་རྣམ་ཐོས་སྲས་ལ་གཏོར་མ་འབུལ་དགོས་པའི་མཚན་མ་དགོངས་ནས་ཕུལ་བས་མྱུར་དུ་མཐུན་རྐྱེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལྷག་དང་བཅས་པར་བྱུང་། དེ་ནས་དཔོན་སློབ་སུམ་ཅུ་ལྷག་ཙམ་གྱིས་ཙ་རི་མ་ཆེན་ལ་བྱོན། ཞག་འགའ་བཞུགས་རི་པ་རྣམས་ལ་མང་ཇ་གནང་སྦྱིན་དང་བཅས་པ་མཛད། རི་ཁྲོད་གཟིགས་ཤིང་བདེ་མཆོག་གི་བདག་འཇུག་ལ་སོགས་པ་མཛད། ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་མང་དུ་བྱུང་། ཙ་རིར་ཕེབས་འབྱོན་པའི་ལ་ཁ་ན་མར་འབྱོན་དུས། གནས་འདིར་ཡང་ནང་མཆོད་དང་བཅས་པའི་ཚོགས་འཁོར་རང་བྱེད་པ་མི་འོང་དགོངས་པ་ཞིག་ཐུགས་པ་འཁྲུངས་པས། དེ་མ་ཁད་ནས་ཞབས་ཀྱི་ཁོལ་བུ་ཞིག་ལ་གློ་བུར་དུ་ཚེར་མ་ཟུག་པ་འདྲ་བའི་ཚ་ཟུག་དང་སྙུང་ཟུག་ཆེན་པོ་རང་ཡོད་པ། སྐྲངས་པ། ནག་པོ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་ཞིག་བྱུང་བ་ལ། སྐབས་ཤིག་ཏུ་ནང་མཆོད་དང་བཅས་པའི་བདེ་མཆོག་གི་ཚོགས་འཁོར་ཞིག་མཛད་པས། ཚོགས་འཁོར་མ་གྲོལ་བ་ནས་ཟུག་མེད་པར། དེ་མ་ཁད་དྭངས་སོ། །དེ་ 1-2-36b ནས་ཡང་གཉལ་ལ་བྱོན་ཏེ། གཉལ་སྨད་སེང་གེ་རྫོང་དུ་བཞུགས། གསེར་ཕྱེ་འབུམ་པ་ལ་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཕུལ་ཞིང་། དེར་འདུལ་བའི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། ལག་ལེན་ཕྲན་ཚེགས་རུང་ཆུ་འདེབས་པ་ཡན་ཆད་ཞིབ་པར་མཛད། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་མ་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་དགོས་པ་ཡིན། ངེད་ལ་ནི་སོ་སོར་ཐར་པའི་ཕམ་ལྷག་སྦོམ་པོ་དང་བཅས་པའི་ལྟུང་བ་འོང་མ་མྱོང་། ལྟུང་བྱེད་ཉེས་བྱས་དང་བཅས་པ་འགའ་རེ་བྱུང་བ་རྣམས་བཤགས་བསྡམ་བྱེད་གསུང་ནས་མཛད་ཅིང་འཁོར་རྣམས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་དེ། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཆེས་ཆེར་ཉམས་པར་གྱུར་པ་ལ། གཏིང་ནས་མ་བཟོད་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ཤུགས་དྲག་པོས། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་རྨང་དཀའ་བ་ཆེན་པོས་གཞི་ནས་བཙུགས་པར་མཛད་པས། ཕྱི་རབས་གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་སྐ

【現代漢語翻譯】 饒賽的弟子，吉祥卓隆巴（卓隆巴，一個藏傳佛教噶當派的著名人物）所著的《教次第大論》等，以及他自己所領悟的道次第，（上師）認為這些觀點非常一致，且傳承非常殊勝。吉祥阿底峽（阿底峽，古印度佛教大師，將佛教傳入西藏）的教誨也是如此，似乎是將所有經、論、訣竅都歸納為一個道次第來宣講。如果能被善於講解和善於聽聞的人講述和修持，不僅訣竅會變得精要，而且似乎能與所有經論的觀點相契合。因此，（上師）說，對於那些需要從共同道開始修習的弟子，不要展示太多的引導法門，而主要是在此基礎上進行引導。 之後，（上師）在聶麥的薩杰崗吉雅珍寺（寺院名）度過了一個夏季。當時，師徒們在生活物資上遇到困難，（上師）意識到需要供養給南通色（南通色，佛教護法神）朵瑪，於是就進行了供養，結果很快生活物資變得非常充裕，甚至還有剩餘。之後，（上師）帶領三十多位弟子前往擦日瑪欽（擦日瑪欽，西藏的聖山）。在那裡住了幾天，為修行者們提供了茶水和佈施。參觀了修行地，進行了勝樂金剛（梵文：Śrīcakrasaṃvara）的自入壇等儀軌，出現了許多奇妙的徵兆。在前往擦日朝聖的途中，當（上師）在返回的山口時，心中突然想到：『這個地方恐怕無法自發地進行包括內供在內的會供輪』。就在這時，他腳上的靴子里突然感到像被刺紮了一樣的灼痛和劇痛，腫脹，並且變成了黑色。過了一會兒，（上師）舉行了一次包括內供在內的勝樂金剛會供輪。會供輪還未結束，疼痛就消失了，立刻痊癒了。 之後，（上師）又回到聶地，住在聶麥的森格宗。向金粉曼扎（曼扎，一種供養）獻上了盛大的供養，並在那裡宣講了許多關於戒律的教法。詳細地講解了從日常的細微行為到打水的各種實踐。所有功德的基礎是必須清凈所受持的戒律。『我沒有犯過別解脫戒（別解脫戒，佛教戒律）的根本墮和重罪，偶爾會有一些墮罪和惡作，我都會懺悔和遮止』，（上師）這樣說著並親自實踐，也讓弟子們按照這個方法去做。由於雪域藏地的佛法衰敗得非常厲害，（上師）從內心深處無法忍受，以強烈的悲心，艱難地奠定了珍貴佛法的基礎。因此，對於後世雪域的...

【English Translation】 The 'Great Treatise on the Stages of the Doctrine' by Rase's disciple, the glorious Trolungpa (Trolungpa, a famous figure in the Kadampa school of Tibetan Buddhism), and his own understanding of the stages of the path, were seen by the (Guru) as being very consistent and of particularly excellent lineage. The teachings of the glorious Atisha (Atisha, an ancient Indian Buddhist master who brought Buddhism to Tibet) also seemed to present all the scriptures, commentaries, and instructions as condensed into a single path of stages. If taught and practiced by those skilled in explaining and those skilled in listening, not only would the instructions become concise, but it would also seem to align with the views of all the scriptures. Therefore, (the Guru) said that for disciples who need to start with the common path, one should not show too many categories of guidance, but mainly guide them on this basis. After that, (the Guru) spent a summer at Nyelme's Salje Gangkyi Yarthen Monastery (name of a monastery). At that time, the teacher and students encountered difficulties in obtaining supplies. (The Guru) realized that it was necessary to offer a Torma (Torma, a ritual cake) to Namtose (Namtose, a Buddhist protector deity), so he made the offering, and as a result, the supplies quickly became abundant, even with surplus. After that, (the Guru) led more than thirty disciples to Tsari Machen (Tsari Machen, a sacred mountain in Tibet). They stayed there for a few days, providing tea and offerings to the practitioners. He visited the retreat places and performed self-initiation of Chakrasamvara (Skt: Śrīcakrasaṃvara), and many wonderful signs appeared. On the way to Tsari, when (the Guru) was returning at the mountain pass, a thought suddenly arose in his mind: 'I am afraid that this place will not be able to spontaneously perform a Ganachakra (Ganachakra, a feast or gathering in Tibetan Buddhism) including inner offerings.' At that moment, he suddenly felt a burning pain and severe pain in his boot, as if he had been pricked by a thorn, swollen, and turned black. After a while, (the Guru) performed a Chakrasamvara Ganachakra including inner offerings. Before the Ganachakra was over, the pain disappeared, and he recovered immediately. After that, (the Guru) returned to Nyel and stayed at Nyelme's Senge Dzong. He offered a grand offering to a golden powder Mandala (Mandala, a type of offering), and there he taught many teachings on discipline. He explained in detail the various practices from daily minor actions to drawing water. The basis of all virtues is that the precepts one has taken must be pure. 'I have never committed any root downfalls or major offenses of the Pratimoksha (Pratimoksha, Buddhist vows), occasionally there may be some offenses and misdeeds, which I will confess and restrain,' (the Guru) said and practiced it himself, and also made the disciples follow this method. Because the Buddha's teachings in the snowy land of Tibet had declined so severely, (the Guru) could not bear it from the bottom of his heart, and with strong compassion, he laid the foundation for the precious teachings with great difficulty. Therefore, for future generations in the snowy land of...

---

ྱེ་བོ་ཡོངས་ལ། རྒྱལ་བ་ཉིད་དང་མཚུངས་པར་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དཔྱིད་གཉལ་གྱི་སྒང་ཆུང་དུ་བཞུགས། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་གསུངས། གྲོང་པ་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་དད་པ་དྲག་པོ་དང་བཅས་ཏེ་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། བསྙེན་གནས་དང་སྐྱབས་འགྲོ་སོགས་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་པའི་དགེ་བ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱར་ཅིང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་དེ། ཐམས་ཅད་བསྐུལ་ནས་ཚ་ཚ་འབུམ་གཏེར་མང་པོ་བཏབ་ཅིང་། ཕྱིས་ཀྱང་ཚུལ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱར་བར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་གཉལ་སྟོད་རབ་གྲོང་དུ་བྱོན། དབྱར་བཞུགས་མཛད། 1-2-37a སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་དར་མ་རིན་ཆེན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་དཀའ་བཅུའི་གྲྭ་སྐོར་མཛད་ཚར་ནས། དེར་མཇལ་བ་ལ་ཕེབས། དེའི་ཚེ་རབ་གྲོང་མཁན་པོ་ལ་ཞལ་ཏ་གནང་ནས་ཁོང་གིས་སྦྱིན་བདག་གི་མཐིལ་ལེན་བྱས། གཞན་ཡང་དད་འབུལ་མང་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། གཉལ་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཕལ་ཆེ་བའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞག་མང་པོའི་བར་དུ་མཛད་ཅིང་། དེ་བར་དགེ་འདུན་ཚོགས་པ་ལ་ཞབས་ཏོག་བསྙེན་བཀུར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གྲུབ། དེ་ཡང་གཉལ་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་ཕན་ཚུན་གྲལ་སོགས་ལ་ཡེ་མི་འཆམ་པས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚོགས་པ་མི་སྲིད་པ་ཙམ་ཡིན་པ་ལ། དེ་དུས་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་སྟོབས་དང་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་གིས་ཐམས་ཅད་རྩོད་པ་མེད་ཅིང་། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་གྱིས་དུས་འདའ་བར་གྱུར་ལ། དེར་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་ལ་དད་འབུལ་དང་བསྙེན་བཀུར་རྒྱུན་པའི་ཁས་ལེན་གྱི་དད་བསྐུལ་སོགས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་གནང་བས། ཐམས་ཅད་སྤྲོ་དགའ་དང་བཅས་པར་གྱུར་ཏེ། དིང་སང་གི་བར་དུའང་། དེའི་ལོ་དུས་ལ་ཆོས་འཁོར་ཞག་མང་པོ་རེ་བྱེད་པ་མ་ཆག་པར་ཡོད་ལ། དེའི་ཚེ་སྔར་ལྟར་ཐམས་ཅད་རྩོད་པ་མེད་ཅིང་། ཆོས་འཁོར་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐབས་སུ་ནི་ཕན་ཚུན་གྲལ་སོགས་ལ་རྩོད་པ་དང་བཅས་པས་ལྷན་ཅིག་འདུ་འགོད་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་གཉལ་ཕྱོགས་སུ་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་ལེགས་པར་མཛད་ནས་སླར་ཡང་འོལ་ཁར་ཕེབས། དེ་ནས་འོ་དེ་གུང་རྒྱལ་གྱི་ལྷ་ཞོལ་ 1-2-37b དབེན་གནས་ལྷ་སྡིངས་སུ་ལོ་གཅིག་བཞུགས་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ཡང་ཐལ་རང་གི་ལྟ་བའི་གནད་རྣམས་ལ། བྱ་བྲལ་ལ་འབྱོན་པའི་གོང་ཉིད་ནས་དེ་བར་དུ་དཔྱད་པ་ནར་མར་མཛད་ནའང་། མཐར་ཐུག་པའི་གནད་ལ་མི་བདེ་བ་གཏན་ནས་ལོག་པའི་ངེས་པ་འདྲེན་མ་ཐུབ། གནས་དེར་བླ་མ་དང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་ཤིང་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་འདེབས་པ་དང་། རིགས་པའི་དཔྱད་པ་ཞིབ་པར་མཛད་པས། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མཚན་མ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་བྱུང་། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་བུ

【現代漢語翻譯】 對於一切有情眾生來說，（上師）與佛陀無異，恩德浩大。之後，（上師）駐錫于覺摩隆（Chokmo Lung）的崗瓊（Gangchung）。為僧眾宣講各種佛法。無數的村民和信眾，因（上師）慈悲的感召，懷著強烈的信心聚集而來，（上師）引導他們受持齋戒、皈依等，讓他們行持暫時和長遠都有利益的善行。上師親自開始，勸勉大家建造了許多十萬泥塔（Tsa Tsa），後來也一直讓他們致力於此事。之後，（上師）前往娘麥（Nyangme）上部的繞隆（Raptrong），並在那裡安居。 達瑪仁欽（Darma Rinchen）尊者在完成格西學位后，前去拜見（上師）。當時，（上師）指示繞隆的住持作為施主。此外，由於收到了大量的供養，（上師）召集了娘麥地區大部分寺院的持律僧人，舉行了多次法會。在此期間，僧團得到了豐厚的供養和款待。娘麥的僧人之間，在座次等方面一直不和，幾乎不可能聚集在一起。但當時，憑藉上師的慈悲和善巧方便，所有人都消除了爭端，沉浸在佛法的喜悅之中。上師親自勸勉大家，承諾給予持續的供養和款待，使所有人都感到高興。直到今天，每年的這個時候，他們都會如期舉行多次法會。法會期間，大家像以前一樣沒有爭端，但在法會之外，他們仍然會因為座次等問題爭吵，所以不會聚在一起。就這樣，（上師）在娘麥地區圓滿完成了利益佛法和眾生的事業，之後又返回了沃喀（Olka）。之後，（上師）在沃德貢嘉（Ode Gungyal）的拉秀（Lhashol） 寂靜處拉丁（Lhading）住了一年，宣講了許多佛法。關於自續應成（Thal Rang）的見解要點，早在前往嘉瓦雅布隆（Jya Yablung）之前，（上師）就一直在不斷地進行研究，但始終無法完全消除疑惑，獲得最終的定解。在拉丁，（上師）將上師和至尊文殊菩薩視為一體，強烈祈禱，並進行了深入的理性分析。因此，也出現了一些特殊的加持徵兆。與堪布桑吉堅贊（Sangye Kyang）的緣分殊勝。

【English Translation】 For all sentient beings, (the Guru) is as kind as the Victorious One. Then, (the Guru) resided at Gangchung in Chokmo Lung. He taught various Dharmas to the Sangha. Countless villagers and devotees, drawn by the power of (the Guru's) compassion, gathered with strong faith. (The Guru) guided them to take vows of fasting, refuge, etc., and to engage in virtuous deeds that benefit both temporarily and in the long run. The Guru himself initiated the construction of many Tsa Tsas (one hundred thousand clay stupas), and later continued to encourage them to dedicate themselves to this task. Then, (the Guru) went to Raptrong in Upper Nyangme and stayed there for the summer retreat. Venerable Darma Rinchen, after completing his Kachu degree, went to visit (the Guru). At that time, (the Guru) instructed the abbot of Raptrong to act as the patron. Furthermore, due to the large amount of offerings received, (the Guru) gathered most of the Vinaya holders from the monasteries in the Nyangme region and held many Dharma assemblies. During this time, the Sangha received abundant offerings and hospitality. The Sangha of Nyangme had always been discordant with each other regarding seating arrangements, etc., making it almost impossible to gather together. But at that time, through the power of the Guru's compassion and skillful means, everyone eliminated disputes and immersed themselves in the joy of the Dharma. The Guru personally encouraged everyone, promising continuous offerings and hospitality, which made everyone happy. Until today, every year at that time, they still hold many Dharma assemblies as scheduled. During the Dharma assemblies, everyone is free of disputes as before, but outside of the Dharma assemblies, they still argue over seating arrangements, etc., so they do not gather together. In this way, (the Guru) perfectly accomplished the extraordinary deeds of benefiting the Dharma and sentient beings in the Nyangme region, and then returned to Olka. Then, (the Guru) at Lhashol in Ode Gungyal, stayed for a year at the secluded place of Lhading, teaching many Dharmas. Regarding the key points of the Svatantrika and Prasangika views, (the Guru) had been continuously researching them since before going to Jya Yablung, but was never able to completely eliminate doubts and gain a final definitive understanding. At Lhading, (the Guru) regarded the Guru and the venerable Manjushri as inseparable, prayed intensely, and conducted in-depth rational analysis. As a result, some special signs of blessing also appeared. The connection with Khenpo Sangye Kyang was excellent.

---

དྡྷ་པ་ལི་ཏ་ལ་ལེགས་པར་གཟིགས་པས་ཀྱང་མཚམས་སྦྱར་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ལྟ་བའི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་དང་དགག་བྱའི་མཚམས་འཛིན་སོགས་ལ་སྔར་དང་མི་འདྲ་བའི་ངེས་པ་གཏིང་ཚུགས་པ་འཁྲུངས་ཤིང་། མཚན་འཛིན་གྱི་དམིགས་གཏད་ཐམས་ཅད་ཞིག །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མཐའ་གཞན་དུ་དོགས་པའི་སྒྲོ་འདོགས་ལྷག་མ་མེད་པར་དྲུངས་ཕྱུང་བར་གྱུར་ཏེ། སྟོན་པ་ལ་ཤེས་ནས་དད་པ་ཐོབ་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་དྲངས་པ།ཟབ་མོ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གསུངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བའང་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་ལྷག་མ་མེད་པར་ཆོད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཐུགས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལྷུར་མཛད་ཅིང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་ཤེས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྐྱངས་པའི་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པར་མཛད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་ལེགས་པར་གོམས་པས་རྗེས་ཐོབ་ཏུའང་ 1-2-38a སྣ་ཚོགས་པའི་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་བཞིན་དུ་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟར་འཆར་གྱི། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱས་མ་ཐེབས་པའི་སྣང་བ་རང་དགའ་བ་ཆེར་མི་འཆར་བར་འདུག །ཅེས་གསུང་ངོ་། །ཚུལ་འདི་ནི་མཁས་པ་མགུ་བར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཆེས་དཔག་པར་དཀའ་བ། རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་ཀྱང་བསྟོད་པའི་ཕྲེང་བས་བསྔགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ན། བདག་ཅག་དག་གིས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་འཚལ། དེ་ཡང་བླ་མ་འདི་ནི། གོང་དུ་བརྗོད་པ་ལྟར་བླ་མ་དང་ཡི་དམ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དང་། བསག་སྦྱང་སོགས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བརྩོན་པར་མཛད་ཅིང་། སྐྱེ་བོ་ཕལ་པ་རྣམས་ཀྱི་བློ་ཡུལ་དུ་བྱ་དཀའ་བ་ཙམ་གྱི་བསྙེན་སྒྲུབ་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་དུ་བརྩོན་པར་མཛད་པས། ལྷག་པའི་ལྷ་དུ་མས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་དཔག་པར་དཀའ་བ་ཡོད་ལ། ཁྱད་པར་རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གཅིག་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་ཡང་ཡང་གཟིགས་ཤིང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མཛད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་མི་མངའ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ཇི་འདྲ་བའི་རྟོགས་དཀའ་བ་ཞིག་ཡིན་ནའང་། ཐོག་མར་རིགས་པས་ཞིབ་ཏུ་དཔྱད་པས་ཕལ་ཆེར་དགོངས་འོང་། དེ་ལྟར་མཛད་ཀྱང་ཐུགས་ངེས་མཐའ་ཆོད་པ་འདྲེན་མ་ཐུབ་པ་རྣམས་ལ། བླ་མ་དང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཐ་མི་དད་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་ཅིང་མཎྜལ་ཕུལ་བས། དེ་མ་ཁད་འབད་མེད་དུ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་དགོངས་ནས་འོང་བ་བསྙོན་མི་ནུས་པར་ཡོད་ལ། གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་ 1-2-38b པའི་དབྱངས་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་གི་སྣང་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་བ་ཞིབ་པར་ནི་དངོས་སུ་ཡོངས་ལ་བསྒྲག་པར་མི་ནུས་མོད། འོན་ཀྱང་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་ཚུལ་ཇི

【現代漢語翻譯】 通過對 Ddha Palita（名稱）的仔細觀察，他獲得了與以往不同的深刻理解，包括對怙主龍樹父子（Nāgārjuna and his son，佛教大師）觀點的最終要點和所破之界限的把握。所有名相執著的對境都消失了，對於真如的意義，沒有任何其他的懷疑和附加，都被徹底根除。由於對佛陀的瞭解而產生的信心所引導，他創作了《善說甚深緣起贊之精髓》（Profound Praise of Dependent Arising），以此讚頌佛陀所說的甚深緣起。因此，他對真如的意義，以理性的力量徹底斷除了所有的懷疑和附加。他專注于空性，一心一意地安住於三摩地（Samadhi，禪定），並通過正念的守護，使這種習慣達到了極致。因此，尊者（指作者本人）親口說道：『現在，由於良好的習慣，即使在後得位（post-meditation state）中，各種各樣的顯現都如幻覺般顯現為空性。沒有被空性所印證的自以為是的顯現，似乎不太容易生起。』這種行為是智者們讚歎的解脫之相，極其難以衡量，是諸佛菩薩都以讚頌之鏈來讚美的對象，我們又有什麼可說的呢？這位上師，如前所述，將上師和本尊（Yidam，個人守護神）視為無二無別，一心一意地祈禱，精進于積資凈障等。他不斷地精進于對於普通人來說難以想像的閉關和修行，因此，他受到了許多本尊的加持，這是難以估量的。特別是，諸佛之父，至尊文殊菩薩（Mañjuśrī）曾多次親自顯現，並以善知識的身份教導他，因此，他對所有佛經的意義都沒有任何疑惑。無論多麼難以理解，他首先都會通過理性進行詳細的分析，這樣大部分都能理解。即使這樣做了，對於那些無法徹底理解的問題，他也會向上師和至尊文殊菩薩祈禱，並供養曼扎（Mandala，供養）。這樣，毫不費力地就能徹底理解，這是不可否認的。此外，關於至尊文殊菩薩的身相和語言等顯現的解脫，詳細情況無法公開宣揚。然而，對於佛經的意義，是如何理解的呢？

【English Translation】 Through careful observation of Ddha Palita (name), he gained a profound understanding that differed from the past, including grasping the ultimate points of view of Lord Nāgārjuna and his son (Buddhist masters) and the boundaries of what is to be refuted. All objects of clinging to names disappeared, and for the meaning of Suchness, no other doubts or additions remained, and were completely eradicated. Guided by the faith arising from the knowledge of the Buddha, he composed 'The Essence of the Well-Spoken Praise of Profound Dependent Arising' (Profound Praise of Dependent Arising), praising the profound dependent arising spoken by the Buddha. Therefore, for the meaning of Suchness, he completely cut off all doubts and additions with the power of reason. He focused on emptiness, single-mindedly abiding in Samadhi (meditative concentration), and through the protection of mindfulness, he brought this habit to the extreme. Therefore, the venerable one (referring to the author himself) said: 'Now, due to good habits, even in the post-meditation state, all kinds of appearances appear like illusions, appearing as emptiness. Self-satisfied appearances that are not sealed by emptiness do not seem to arise easily.' This behavior is a form of liberation praised by the wise, extremely difficult to measure, and is an object to be praised with garlands of praise by all Buddhas and Bodhisattvas. What more can we say? This lama, as mentioned above, regarded the lama and the Yidam (personal guardian deity) as inseparable, and single-mindedly devoted himself to prayers, diligently accumulating merit and purifying obscurations. He constantly strived for retreats and practices that are unimaginable for ordinary people, so he received the blessings of many deities, which is immeasurable. In particular, Mañjuśrī, the father of all Buddhas, the venerable Mañjuśrī, has repeatedly appeared in person and taught him as a spiritual friend, so he has no doubts about the meaning of all the scriptures. No matter how difficult it is to understand, he would first analyze it in detail through reason, so that most of it could be understood. Even if he did so, for those who could not completely understand the conclusive points, he would pray to the lama and the venerable Mañjuśrī, and offer mandalas (offerings). In this way, he could understand it thoroughly without effort, which is undeniable. In addition, the details of the liberation of the appearances of the body and speech of the venerable Mañjuśrī cannot be publicly proclaimed. However, how is the meaning of the scriptures understood?

---

་ལྟར་དཔྱོད། དཔྱད་པ་རྫོགས་མ་རྫོགས། ཉམས་ལེན་གྱི་གནད། གདུལ་བྱ་ཇི་ལྟར་བཀྲི། འཁོར་ཇི་ལྟ་བུ་བསྟེན། གནས་ཇི་ལྟ་བུར་བཞུགས་པ་སོགས་ཕལ་ཆེར་རང་བཟོས་ཞུགས་པ་མ་བྱས། ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་སྟོན་འོལ་ཁར་བྱོན། དགུན་དཔྱིད་མགར་ཕུག་ཏུ་བཞུགས་ནས་འོལ་ཁའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་ཨེའི་སྟེའུ་རར་བྱོན། དབྱར་བཞུགས་མཛད། དབྱེ་བའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་ལམ་ལ་བཀོད། དེ་ནས་འོལ་ཁའི་བྲག་གདོང་དུ་བྱོན། དགུན་བཞུགས་མཛད། དེ་ནས་རྫིང་ཇིར་ཇོ་བོ་བྱམས་པའི་དྲུང་དུ་མཇལ། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དུས་མཆོད་ལ་དགོངས་ནས་ཞག་བཅོ་ལྔའི་རིང་ལ་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་བཀོད་པ་ཡིད་འཕྲོག་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཛད་དེ། བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་ནས་འཕྲལ་དང་ཡུན་དུ་ཕན་བདེ་རྒྱས་པའི་སྨོན་ལམ་རླབས་ཆེ་བ་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དེར་དཔྱིད། སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཙོ་མཛད། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཉིས་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ལ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་ཉང་པོ་ཕྱོགས་ནས་དད་པ་ཆེན་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཉང་པོ་མདངས་མདོའི་དགོན་པར་བྱོན། དབྱར་བཞུགས་མཛད། ཉང་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད། དེའི་སྐབས་སུ། དཔོན་ནམ་མཁའ་ 1-2-39a བཟང་པོ་བས་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོའི་གདན་ས་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཀོན་མཆོག་ཚུལ་ཁྲིམས་པ་ངོ་ཆེན་ལ་སྦྲན་ཏེ་སྐྱི་ཤོད་ཕྱོགས་སུ་ཕེབས་པར་ཞུ་བའི་གསོལ་བ་འདེབས་པ་སྔ་མོ་ནས་ནར་མར་ཡོད་པའི་རྟིང་བསྐུལ་གྱི་གསོལ་འདེབས་པས་སླེབ་པ་དང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེ་མཇལ་བར་བཞེད་པས་ཀྱང་ཐུགས་དྲངས་ཏེ། སྟོན་སྐྱི་ཤོད་དུ་ཕེབས། པོ་ཏ་ལར་བཞུགས་ནས། གསང་བདེ་གུང་གསུམ། དགའ་སྐྱོར་ཟུལ་གསུམ་གྱི་གདན་ས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་དྲངས་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ། དབུ་མ་སྣང་བ། འདུལ་བ། ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེའི་ཕྱི་རེས་སོས་ག་དགའ་བ་གདོང་དུ་བྱོན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པར་ཁས་འཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དཔང་པོར་བྱས་ཏེ་ཁས་བླངས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་བསླབ་བྱ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟར་སློབ་པའི་ཚུལ་མཐའ་དག་པར་ཤེས་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། དེའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་མིང་ཙམ་དུ་འགྱུར་བར་དགོངས་ཤིང་། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་ན་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་ལེགས་པར་བློ་སྦྱངས་པའི་སྟེང་དུ། བླ་མ་བསྟེན་ཚུལ་ཐེག་ཆེན་ཐུན་མོང་བའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས། དབང་བསྐུར་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་བླ་མ་མཚན་ཉིད་དང་

【現代漢語翻譯】 如何進行分析，分析是否完整，修行的要點，如何引導所化眾生，如何依止眷屬，住在何處等等，大部分都沒有摻雜自己的臆造。』他這樣說道。之後，他前往斯敦·奧爾卡（Ston 'Ol-kha）。冬天和春天住在瑪爾普（dMar-phug），為奧爾卡的僧眾講授了許多佛法。之後，他前往埃伊·斯德烏拉（E'i Ste'u-ra），在那裡安居。為德瓦（Dbye-ba）的僧眾講授了許多佛法，並將所有的人都引導到善道上。之後，他前往奧爾卡的扎東（Brag-gdong），在那裡過冬。之後，他在仁增吉（rDzing-jir）拜見了覺臥·強巴（Jo-bo Byams-pa，彌勒佛像）。考慮到神變大節的供養，他連續十五天進行了盛大而令人愉悅的供養，爲了佛法和眾生，發願祈禱當下和未來都能增長利益和安樂。之後，他在那裡度過春天。以堪布（Kha-chu-pa，精通十部論典的學者）為首，為兩百多位持藏者講授了許多佛法。之後，應娘波（Nyang-po）地區信徒的懇請，他前往娘波·丹多（Nyang-po Mdangs-mdo）的寺院，在那裡安居。為娘波地區的僧眾講授了許多佛法，併爲大眾帶來了巨大的利益。當時，領主南喀桑波（Nam-mkha' bZang-po）與仁果·洛欽波（rNgog Lo-chen-po）的座主，偉大的堪布袞卻祖欽巴（dKon-mchog Tshul-khrims-pa），也就是鄂欽（Ngog-chen），一起，請求他前往吉雪（skyi shod）地區。由於之前就一直不斷地提出請求，再加上他自己也想拜見覺臥仁波切（Jo-bo Rin-po-che），所以他動身了。秋天，他前往吉雪，住在布達拉（Po-ta-la），以桑迪貢松（gSang-bde gung-gsum）、嘎覺祖松（dGa'-skyor zul-gsum）的座主為首的數百位持藏者，講授了《中觀光明論》（dbU-ma snang-ba）、《律經》（'dul-ba）、《菩提道次第》（lam-rim）等許多佛法。之後，他前往索嘎·嘎瓦東（Sos-ga dGa'-ba gdong）。他對那些自稱是大乘行者的人說，如果他們不瞭解如何修學以佛和菩薩為見證而發誓受持的菩薩戒，並且如法修學，那麼他們的大乘行者就只是徒有虛名。如果他們想進入密宗金剛乘，那麼在很好地修習共同道的基礎上，還要以一種比大乘共同道中所講的依止上師的方式更為殊勝的方式，通過與灌頂續部相符的方式，來依止具相的上師。

【English Translation】 How to analyze, whether the analysis is complete, the key points of practice, how to guide those to be tamed, how to rely on the retinue, where to reside, etc., mostly without mixing in one's own fabrications.' He said this. Then, he went to Ston 'Ol-kha. He stayed in dMar-phug in winter and spring, and taught many Dharma to the Sangha of 'Ol-kha. Then, he went to E'i Ste'u-ra, where he stayed for the summer retreat. He taught many Dharma to the Sangha of Dbye-ba, and led all beings to the path of virtue. Then, he went to Brag-gdong of 'Ol-kha, where he stayed for the winter. Then, he met Jo-bo Byams-pa (Maitreya Buddha image) in rDzing-jir. Considering the great offering of the Festival of Miracles, he made extensive and delightful offerings continuously for fifteen days, and with the intention of benefiting the Dharma and sentient beings, he made great prayers for the increase of benefit and happiness in the present and future. Then, he spent the spring there. With Kachu-pa (scholar proficient in ten treatises) as the chief, he taught many Dharma to more than two hundred holders of the Tripitaka. Then, due to the great faith and supplication from the Nyang-po region, he went to the monastery of Nyang-po Mdangs-mdo, where he stayed for the summer retreat. He taught many Dharma to the Sangha of the Nyang-po region, and brought great benefit to the assembly of beings. At that time, Lord Namkha Zangpo, together with the throne holder of Ngog Lochenpo, the great Khenpo Konchok Tsultrimpa, also known as Ngochen, requested him to go to the Kyi Shod region. Because of the continuous requests from before, and also because he himself wanted to meet Jo-bo Rinpoche, he set out. In autumn, he went to Kyi Shod and stayed in Potala. With the throne holders of Sangde Gungsum, Gagyor Zulsum as the chief, he taught many Dharma such as the Uma Nangwa (Madhyamaka Aloka), the Vinaya, and the Lamrim (Stages of the Path) to hundreds of holders of the Tripitaka. Then, he went to Sosga Gawa Dong. He said to those who claimed to be Mahayana practitioners, if they do not understand how to study the Bodhisattva vows that they have sworn to uphold with the Buddha and Bodhisattvas as witnesses, and practice accordingly, then their Mahayana practitioner will be just a name. If they want to enter the Secret Mantra Vajrayana, then on top of having well-trained their minds in the common path, they should rely on a qualified Lama through a way that is even more special than what is taught in the context of the common Mahayana path, in accordance with the empowerment tantras.

---

ལྡན་པ་ལས་མནོས་ཏེ། དེའི་དུས་སུ་ཁས་བླངས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམས་མིག་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་གཅེས་པར་འཛིན་ཅིང་། ཁྱད་པར་རྩ་ལྟུང་ལ་སྲོག་བསྡོས་བྱས་ནས་ལེགས་ 1-2-39b པར་སྡོམ་པ་ཞིག་མ་བྱུང་ན། ཁས་བླངས་པའི་དམ་ཚིག་ཡལ་བར་དོར་ནས། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སློབ་བ་སྐད་བྱས་ཀྱང་ངན་འགྲོ་མི་བཟད་པའི་སྒོ་འབྱེད་པར་དགོངས་ནས། ཨེ་མ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་བ་ལ་སློབ་པར་ཁས་འཆེ་བ་འདི་དག །ཚུལ་འདི་ལྟ་བུས་སྤྱད་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་སྙིང་ནས་ཤས་མ་བཟོད་པའི་ཐུགས་བརྩེ་བ་ཆེན་པོས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལའང་ཚུལ་དེ་ཉིད་འདོམས་པར་མཛད་པས། དེར་ཡང་། བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པ་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་གསུངས། དེའི་ཆོས་གཞུག་ལ། བླ་མ་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་ཆེན་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་མངའ་རིས་ནས་བྱོན། དབྱར་གནས་སྟག་ཚང་དུ་མཛད་དེ། དབུས་སུ་བྱོན་ནས། དགའ་བ་གདོང་དུ་ཕྱག་ཕེབས། བསུ་བ་དང་། བསྙེན་བཀུར་དང་། ཞབས་ཏོག་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མཛད་ནས། དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀས་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀའང་དབེན་པ་ལ་དགྱེས་ཤིང་། དབྱར་རྭ་སྒྲེང་གི་དབེན་པའི་གནས་ཀྱི་བསྔགས་པ་གཏམ་དུ་བརྗོད་པ་སྙན་དུ་གསོན་པས་ཀྱང་ཐུགས་གཡོས་པར་གྱུར་ལ། དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་ལུང་བསྟན་པའི་གནས། སྟོན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གདན་ས། བཀའ་གདམས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཆུ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་ཁུངས་སུ་གྱུར་པས་ཀྱང་གཟིགས་པར་བཞེད་དེ། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་པོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་རྭ་སྒྲེང་ལ་ཕྱག་བཏེག །དགུན་བཞུགས་རྭ་སྒྲེང་དུ་མཛད། བླ་མ་ 1-2-40a རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོས། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་དང་གསང་འདུས་རིམ་ལྔ་སོགས་གསུངས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མདོ་སྡེ་རྒྱན་དང་། དབུས་མཐའ་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་དང་། ཉན་ས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་བཤད་པ་མཐའ་དག་པར་གསུངས་ཤིང་། བསྒོམ་དུ་བཅུག་པས། འགའ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་གསུང་རབ་དང་མཐུན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་མྱོང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འཁྲུངས། ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀྱིས་སྔགས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་དུ་མ་ལ་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱི་བཀའ་མཆིད་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་མཛད། དེ་ནས་ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བ་དང་། འབྲི་ཁུང་ཆོས་རྗེ་གཉིས་ཀས་ཞལ་འཛོམ་པར་ཞུ་བའི་ཕོ་ཉ་དང་གསུང་འཕྲིན་ནར་མར་བྱུང་བས། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདིས་དཔྱིད་མགོ་འབྲི་ཁུང་དུ་བྱོན། ཆོས་མང་དུ་གསུངས། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག་དང་། ཕྱག་ཆེན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་སྦྱོར་ལ་སོགས་པ་གསན། དེ་རྗེས་ཡབ་སྲས་གཉིས་ཀས་ཕྱག་བཏེག་ནས་བ

【現代漢語翻譯】 從具德上師處接受灌頂后，對於當時承諾的誓言和戒律，要像保護眼珠一樣珍視。尤其要以生命為代價來守護根本墮罪，如果沒有好好守護戒律，就等於放棄了所承諾的誓言。如果還號稱在修習密法，那實際上是在開啟通往惡趣的大門。想到這裡，對於那些自詡修習大乘佛法，特別是殊勝密法的人們，如果以這種方式行持，那將是多麼糟糕啊！心中充滿了無法抑制的悲憫，從而發起大慈悲心，教導所化眾生如是行持。因此，在《菩薩地戒品》、《上師五十頌》和《十四根本墮罪》中，都非常詳細地闡述了這些內容。在那部法本中記載：上師至尊熱達巴大師從阿里地區前來，在塔倉度過夏季安居，然後前往衛藏地區，抵達噶瓦棟。人們以盛大的歡迎儀式、供養和侍奉來迎接他。師徒二人共同宣講了許多佛法。之後，父子二人都喜歡隱居，並且聽聞了關於熱振寺隱居之地的讚頌，這觸動了他們的內心。此外，他們也想去朝拜阿底峽尊者授記之地，宗喀巴大師父子的座席，以及噶當派所有聖法之源。於是，宗喀巴大師父子二人率先帶領著許多持有三藏的僧眾，前往熱振寺。他們在熱振寺度過冬季安居。至尊上師宗喀巴大師宣講了《六十正理論》和《密集金剛五次第》等法。宗喀巴大師將《大乘經莊嚴論》、《辨中邊論》、《集論》和《聲聞地》等所有經論的要義都很好地結合起來，完整地宣講了止觀，並讓人們進行禪修。結果，一些人的相續中生起了與經論相符的殊勝止觀體驗。父子二人還非常詳細地討論了密宗和顯宗道路上的諸多要點。之後，譯師法王和直貢法王多次派遣使者和書信，邀請宗喀巴大師前去。於是，宗喀巴大師在春初前往直貢地區，宣講了許多佛法。在卻吉堅波仁波切面前，他聽受了那若六法和大手印俱生和合等法。之後，父子二人啟程返回。 從具德上師處接受灌頂后，當時所承諾的誓言和戒律，要像保護眼珠一樣珍視。尤其要以生命為代價來守護根本墮罪，如果沒有好好守護戒律，就等於放棄了所承諾的誓言。如果還號稱在修習密法，那實際上是在開啟通往惡趣的大門。想到這裡，對於那些自詡修習大乘佛法，特別是殊勝密法的人們，如果以這種方式行持，那將是多麼糟糕啊！心中充滿了無法抑制的悲憫，從而發起大慈悲心，教導所化眾生如是行持。因此，在《菩薩地戒品》、《上師五十頌》和《十四根本墮罪》中，都非常詳細地闡述了這些內容。在那部法本中記載：上師至尊熱達巴大師從阿里地區前來，在塔倉度過夏季安居，然後前往衛藏地區，抵達噶瓦棟。人們以盛大的歡迎儀式、供養和侍奉來迎接他。師徒二人共同宣講了許多佛法。之後，父子二人都喜歡隱居，並且聽聞了關於熱振寺隱居之地的讚頌，這觸動了他們的內心。此外，他們也想去朝拜阿底峽尊者授記之地，宗喀巴大師父子的座席，以及噶當派所有聖法之源。於是，宗喀巴大師父子二人率先帶領著許多持有三藏的僧眾，前往熱振寺。他們在熱振寺度過冬季安居。至尊上師宗喀巴大師宣講了《六十正理論》和《密集金剛五次第》等法。宗喀巴大師將《大乘經莊嚴論》、《辨中邊論》、《集論》和《聲聞地》等所有經論的要義都很好地結合起來，完整地宣講了止觀，並讓人們進行禪修。結果，一些人的相續中生起了與經論相符的殊勝止觀體驗。父子二人還非常詳細地討論了密宗和顯宗道路上的諸多要點。之後，譯師法王和直貢法王多次派遣使者和書信，邀請宗喀巴大師前去。於是，宗喀巴大師在春初前往直貢地區，宣講了許多佛法。在卻吉堅波仁波切面前，他聽受了那若六法和大手印俱生和合等法。之後，父子二人啟程返回。

【English Translation】 Having received empowerments from a qualified guru, one should cherish the vows and precepts taken at that time like one's own eyes. In particular, one should risk one's life to protect against root downfalls. If one does not properly guard the vows, it is equivalent to abandoning the vows one has taken. If one still claims to be practicing tantra, it is actually opening the door to the unbearable lower realms. Thinking of this, how terrible it would be if those who claim to be practicing the Great Vehicle, especially the supreme tantra, were to act in this way! Filled with unbearable compassion, they arouse great compassion and teach disciples to act in this way. Therefore, the 'Chapter on Moral Discipline of the Bodhisattva Grounds,' the 'Fifty Verses on the Guru,' and the 'Fourteen Root Downfalls' all explain these contents in great detail. It is recorded in that Dharma text that the great master Jetsun Redawa came from Ngari, spent the summer retreat in Taktsang, and then went to U-Tsang, arriving at Gawa Dong. People welcomed him with grand ceremonies, offerings, and service. The master and disciples together taught much Dharma. Afterwards, both father and son enjoyed seclusion, and they were moved by hearing praises of the secluded place of Radreng Monastery. Furthermore, they also wanted to visit the place prophesied by Atisha, the seat of the father and son of Tsongkhapa, and the source of all the sacred Dharma of the Kadampa school. Therefore, Tsongkhapa and his son took the lead and led many monks who held the Tripitaka to Radreng Monastery. They spent the winter retreat in Radreng. The great master Jetsun Tsongkhapa taught the 'Sixty Stanzas of Reasoning' and the 'Guhyasamaja Five Stages,' among other teachings. Master Tsongkhapa combined the essential points of all the scriptures, such as the 'Ornament for Clear Realization,' the 'Distinguishing the Middle from the Extremes,' the 'Compendium of Topics,' and the 'Hearer Grounds,' and completely taught calm abiding and induced people to meditate. As a result, some people developed special experiences of calm abiding that were in accordance with the scriptures. The father and son also discussed in great detail many key points of the paths of both tantra and sutra. Later, the translator Dharma Lord and the Drikung Dharma Lord repeatedly sent messengers and letters inviting Master Tsongkhapa to come. Therefore, Master Tsongkhapa went to Drikung in early spring and taught much Dharma. In front of Kyabje Rinpoche Chökyi Gyalpo, he received the Six Yogas of Naropa and the Great Seal of Coemergent Union, among other teachings. Afterwards, the father and son set out to return. Having received empowerments from a qualified guru, one should cherish the vows and precepts taken at that time like one's own eyes. In particular, one should risk one's life to protect against root downfalls. If one does not properly guard the vows, it is equivalent to abandoning the vows one has taken. If one still claims to be practicing tantra, it is actually opening the door to the unbearable lower realms. Thinking of this, how terrible it would be if those who claim to be practicing the Great Vehicle, especially the supreme tantra, were to act in this way! Filled with unbearable compassion, they arouse great compassion and teach disciples to act in this way. Therefore, the 'Chapter on Moral Discipline of the Bodhisattva Grounds,' the 'Fifty Verses on the Guru,' and the 'Fourteen Root Downfalls' all explain these contents in great detail. It is recorded in that Dharma text that the great master Jetsun Redawa came from Ngari, spent the summer retreat in Taktsang, and then went to U-Tsang, arriving at Gawa Dong. People welcomed him with grand ceremonies, offerings, and service. The master and disciples together taught much Dharma. Afterwards, both father and son enjoyed seclusion, and they were moved by hearing praises of the secluded place of Radreng Monastery. Furthermore, they also wanted to visit the place prophesied by Atisha, the seat of the father and son of Tsongkhapa, and the source of all the sacred Dharma of the Kadampa school. Therefore, Tsongkhapa and his son took the lead and led many monks who held the Tripitaka to Radreng Monastery. They spent the winter retreat in Radreng. The great master Jetsun Tsongkhapa taught the 'Sixty Stanzas of Reasoning' and the 'Guhyasamaja Five Stages,' among other teachings. Master Tsongkhapa combined the essential points of all the scriptures, such as the 'Ornament for Clear Realization,' the 'Distinguishing the Middle from the Extremes,' the 'Compendium of Topics,' and the 'Hearer Grounds,' and completely taught calm abiding and induced people to meditate. As a result, some people developed special experiences of calm abiding that were in accordance with the scriptures. The father and son also discussed in great detail many key points of the paths of both tantra and sutra. Later, the translator Dharma Lord and the Drikung Dharma Lord repeatedly sent messengers and letters inviting Master Tsongkhapa to come. Therefore, Master Tsongkhapa went to Drikung in early spring and taught much Dharma. In front of Kyabje Rinpoche Chökyi Gyalpo, he received the Six Yogas of Naropa and the Great Seal of Coemergent Union, among other teachings. Afterwards, the father and son set out to return.

---

ྱོན། རིན་པོ་ཆེ་ལོ་ཙྪ་བ་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་དང་ཆོས་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་ག་གནམ་རྩེད་ལྡེང་དུ་ཨར་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཞལ་མངོན་པར་འཛོམ་ཞིང་། དཔོན་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་བས་དད་པ་དང་གཏོང་བ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པའི་བསམ་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་ཞབས་ཏོག་མཛད་དེ། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དུ་མས་ཐོག་དྲངས་པའི་དགེ་འདུན་དྲུག་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་གྱིས་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས། ཆོས་རྗེ་གསུམ་གས་ཀྱང་། བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་དག་ 1-2-40b ཏེར་རྣམ་པར་དག་པ་ཞིག་མཛད་པར་དགོངས་ཤིང་། དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་རྒྱལ་བའི་ནང་མཛོད་འདུལ་བ་རྫོགས་པར་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡོད་ལ། དེ་མེད་ན་མེད་པར་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཐུགས་ལ་ལྕི་བར་གྱུར་ནས། བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས། འདུལ་བ་མདོ་རྩའི་བཤད་པ་རྒྱས་པ་རེ་གསུང་ཞིང་དེའི་དུས་སུ། གཞི་བཅུ་བདུན་ནས་གསུངས་པའི་བཅས་པ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ཡན་ཆད། ད་ལྟའི་གང་ཟག་གིས་ཉམས་སུ་བླང་ནུས་ཙམ་རྣམས་དང་། རྣམ་འབྱེད་ནས་འབྱུང་བའི་བཅས་པ་རྣམས་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་མིང་རིགས་ཀྱིས་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་ཕྱག་ལེན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྲོལ་ལེགས་པར་བཙུགས་ཏེ། དེའི་ཚེ་འདུལ་བ་གསན་པ་ཕལ་ཆེ་བས་ཀྱང་རང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ནས། ལྟུང་བ་ཕྲ་རགས་ཐམས་ཅད་བཤགས་ཡུལ་མང་ཉུང་གི་བྱེ་བྲག་དང་། དངོས་པོ་སྤངས་པའི་ཆད་ལས་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་སོགས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཕྱག་ལེན་ལ་བཏབ་ནས་ཕྱིར་བཅོས་མཛད་དེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཕྱག་ཕྱི་ལ་གཉུག་མར་གནས་པ་ཕལ་ཆེ་བས་ཉིན་རེ་ཞིང་། རང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ནས་ལྟུང་བ་དང་ཡུན་དུ་མི་འགྲོགས་པར་ཕྱིར་བཅོས་པ་དང་། ཡོ་བྱད་བྱིན་རླབས། རུང་ཁང་གཅོད་པ། ནུབ་ལྷག་ཉལ་བ་སྲུང་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་དག་ལའང་ཆེས་བརྩོན་པར་མཛད་ན། དེ་ཙམ་དུ་བསྒྲུབ་མི་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་ནི་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། དེ་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྩ་བ་སོ་སོར་ཐར་པའི་རྨང་རྫོགས་པར་གསོས་པས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པ་ཞིག་ལ་འདི་ཡ་མཚན་པ་ཡིན་ 1-2-41a ནོ། །གཞན་ཡང་དབུ་ཚད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མང་དུ་བསྐོར། དགག་དབྱེ་ཐོན་ནས། རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་གཙང་ལ་ཕྱག་བཏེག །ཆོས་རྗེ་རྣམ་གཉིས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སླར་རྭ་སྒྲེང་དུ་བྱོན། བྲག་སེང་གེའི་ཞོལ་དུ་དབེན་གནས་བཏབ། ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བས་ནན་ཆེར་བསྐུལ་ཞིང་། གཞན་ཡང་གསོལ་བ་འདེབས་པ་དུ་མའི་ངོར། རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་མཐའ་དག་གི་གནད་བསྡུས་པ། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་ཐོགས་མེད་གཉིས་ཀྱི་ལམ་སྲོལ། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་སྒོ་ནས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁྲིད་པའི་ཚ

【現代漢語翻譯】 尊者仁波切譯師སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་པོ（Kyabchok Pal Zangpo，救怙吉祥賢）在གནམ་རྩེད་ལྡེང（Namtsé Deng）地方的ཨར་ཆེན་པོ（Archenpo）的བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་（Jangchub Yeshe，菩提智）寺院與ཆོས་རྗེ（Choje，法主）三位尊者會面。施主ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ（Yönten Gyatso，功德海）以廣闊的胸懷和慷慨的佈施供養他們。以持律 जैसे समुद्र के समान के སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་རྒྱ་མཚོ་（Denö Dzinpa Gyatso，持藏海）為首的六百多位僧人應允安居。三位法主也爲了使珍貴的教法清凈。 他們認為，只要རྒྱལ་བའི་ནང་མཛོད（Gyalwai Nangdzö，佛陀內藏）的律藏存在，佛法就存在；如果律藏不存在，佛法也不存在。他們牢記這一點，一心想著佛法，宣講律經的根本。當時，從十七事乃至最細微的戒條，以及當今修行者能夠遵守的戒律，還有從《分別解脫經》中出現的戒律，對於所有違犯的墮罪，都按照各自的名稱和類別，如法地進行懺悔。他們建立了清凈的修行傳統。當時，大多數聽聞律藏的人都檢查了自己的行為，對於所有輕重罪過，都按照懺悔對象的多少，以及事先放棄財物等方式進行懺悔。此後，大多數侍從每天都檢查自己的行為，懺悔違犯的罪過，並且不再重犯。他們還非常努力地進行加持物品、切割 रुंग खंग（Rungkang，容器）、守護 नूब ल्हག་（Nub Lhag，剩餘的夜晚）睡眠等修行。對於那些不太難做到的事情，更不用說了。因此，圓滿地恢復了佛法之根本——別解脫戒的基礎，這對於弘揚佛法來說是令人驚歎的。 此外，他們還轉了許多因明和量學等法輪。經過辯論，尊者ཆེན་པོ（Chenpo，大）གཙང་（Tsang，藏地）表示敬意。兩位法主及其眷屬返回རྭ་སྒྲེང（Radreng）。他們在བྲག་སེང་གེ（Drag Sengge，巖獅子）山腳下建立了一處靜修地。在ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བ（Choje Lotsawa，法主譯師）的懇切勸請下，以及其他許多祈請者的請求下，他們撰寫了彙集所有佛經要義的、偉大的車乘龍樹和無著二者的道軌，通過菩提道次第引導有緣者到達佛陀果位的著作。

【English Translation】 Venerable Rinpoche Lotsawa Kyabchok Pal Zangpo met with the three Choje at Archenpo's Jangchub Yeshe Temple in Namtsé Deng. The patron Yönten Gyatso served them with a vast mind of faith and generosity. More than six hundred monks, led by Denö Dzinpa Gyatso, who holds the Vinaya like an ocean, agreed to observe the summer retreat. The three Choje also intended to purify the precious teachings. They believed that as long as the Vinaya of the Gyalwai Nangdzö (Buddha's Inner Treasury) exists, the Buddha's teachings exist; if the Vinaya does not exist, the teachings do not exist. They kept this in mind and, with a mind focused solely on the teachings, expounded on the root of the Vinaya. At that time, from the seventeen matters to even the most subtle precepts, as well as the precepts that present in the 'Pratimoksha Sutra', for all transgressions, they confessed according to their respective names and categories, as prescribed. They established a pure tradition of practice. At that time, most of those who heard the Vinaya examined their own actions, and for all minor and major offenses, they confessed according to the number of objects of confession, and by giving up possessions in advance, etc., as prescribed. Thereafter, most of the attendants examined their own actions every day, confessed the offenses they had committed, and did not repeat them. They also diligently practiced blessing objects, cutting Rungkang (containers), guarding Nub Lhag (remaining nights) sleep, etc. As for those things that were not difficult to accomplish, what need is there to mention them? Therefore, fully restoring the foundation of the Pratimoksha, the root of the Buddha's teachings, is amazing for doing work for the teachings. In addition, they turned many wheels of Dharma, such as Hetuvidya and Pramana. After debates, Chenpo Tsang paid homage. The two Choje and their entourage returned to Radreng. They established a retreat place at the foot of Drag Sengge (Lion Rock). At the earnest request of Choje Lotsawa, and at the request of many other petitioners, they wrote a work that gathers the essence of all the Buddha's teachings, the path of the great chariots Nagarjuna and Asanga, guiding fortunate beings to the state of Buddhahood through the stages of the path to enlightenment.

---

ུལ་རྒྱས་པར་སྟོན་པའི་ལམ་རིམ་ཆེན་མོའི་རྩོམ་པ་མཛད། དེ་ནས་དེ་ཕྱིན་ཆད་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་ཐན་ཐུན་འཆད་འདོད་པས། ཁྱེད་དྲག་པ་འགའ་རེས་ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བ་ལ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་མི་བསྐྱོད་པའི་དབང་ཞུས་ལ་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སོར་ཆུག་གསུང་། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་འཇམ་དཀར་བ་དང་། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་འདུལ་འཛིན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཙོ་མཛད། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔས་དབང་ཞུས། དེ་ཡང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་རང་གི་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་ཕོག་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ། ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བས་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་ཕོག་ཅིང་། དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བར་མཛད་དོ། །གཞན་ཡང་གནས་དེ་ཉིད་དུ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྔར་གནམ་རྩེད་ལྡེང་དང་ལམ་པ་དགོན་པ་སོགས་སུ་སྨོན་འཇུག་གི་སྡོམ་པ་གནང་བ་འགའ་ཞིག་གི་ཆེད་དུ་གཙོ་བོར་དགོངས་ནས། བྱང་སའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་པའང་མཛད་ཅིང་། དོན་གཉེར་ཅན་མང་པོས་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ 1-2-41b ནས། རྩ་ལྟུང་དང་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པའི་རྣམ་བཤད་ཀྱང་མཛད་དོ། །དེ་ནས་ཆོས་རྗེ་ལོ་ཙྪ་བ་ལམ་རིམ་གྱི་གླེགས་བམ་ཕྱག་ཏུ་བཞེས་ཤིང་། ལེགས་བཤད་རིན་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་ཀྱིས་ཐུགས་ཀྱི་བང་མཛོད་གཏམས་ཏེ། གཙང་ལ་ཕྱག་བཏེག །རྗེ་འདིས་དབྱར་དགུན་གཉིས་ཙམ་དེ་ཉིད་དུ་བཞུགས་ནས། ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དུས་མཆོད་ལ་མཆོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་ཤིན་ཏུ་རླབས་ཆེ་ཞིང་ངོ་མཚར་བ་མཛད་དེ། རིམ་གྱིས་བྱོན་ནས་ལྷས་ཕུ་དགོན་གསར་དུ་ཕྱག་ཕེབས། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དུ་མ་ལ། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་མཐའ་དག་རིགས་པའི་ལམ་ནས་དྲངས་ཏེ། གཞུང་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བསྒྲིགས་ནས་ཉམས་ལེན་ལ་སྦྱར་ཏེ་གསུངས་པས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྔོན་ལན་ཅིག་ཀྱང་མ་མྱོང་བའི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་བདུད་རྩིའི་རོ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མྱོང་བས་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་རང་དབང་མེད་པར་ཕྲོགས་ཏེ་ངོ་མཚར་བའི་གཏམ་གྱིས་དུས་འདའ་བར་བྱེད་ཅིང་། དེ་ཕྱིན་ཆད་ཀྱང་སྐབས་སྐབས་སུ་གསུངས་པས། སྔོན་ཆད་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ཚད་མ་ཚིག་གི་ན་ཡམ་མམ། ཕྱིའི་གོ་རྒྱ་གཅོད་པའི་ཚེ་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལྟ་བ་ལ་བློ་ཅུང་ཟད་དྲག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཡན་ལག་ཙམ་དུ་ཉེ་བར་འཛིན་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ཉམས་ལེན་ལ་མཁོ་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་སུ་ལའང་མེད་པས། ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་དོན་མ་ཡིན་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ། ད་ལྟ་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་ཞིང་གཟུ་བོར་གནས་པ་དག་ལ། 1-2-42a འདི་ཉིད་ཉམས་ལེན་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཤིག་ལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་མཐོང་ཙམ་ཡོད་པ་འདི་ནི། རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འདི་འབའ་ཞིག་གི་ཐུགས་རྗེ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཙམ་གྱི་བཀའ་དྲིན་ཡང་གངས་ཅན་ལ་ཡོངས་ཀྱིས

【現代漢語翻譯】 他撰寫了《菩提道次第廣論》（lam rim chen mo），以充分展示其功德。此後，他想零星地講授密法，一些德高望重的人士建議他向法主譯師（chos rje lo tsstsha ba）請求吉祥密集金剛（dpal gsang ba 'dus pa）不動金剛（mi bskyod pa）的灌頂，並接受密宗的戒律。由尊貴的堪布絳噶瓦（'jam dkar ba）和尊貴的持律者（'dul 'dzin pa）為主，二十五人接受了灌頂。此外，除了少數幾位杰仁波切（rje rin po che）親自授予隨喜戒（smon 'jug gi sdom pa）的人之外，其餘人的隨喜戒都由法主譯師授予，然後才進行灌頂。另外，杰仁波切自己考慮到之前在南色丹（gnam rtsed ldeng）和拉姆巴寺（lam pa dgon pa）等地，主要爲了那些接受過隨喜戒的人，還撰寫了《入菩薩行論·戒律品》（byang sa'i tshul khrims le'u）的廣釋。由於許多有志之士的懇切祈請，他還撰寫了《根本墮罪》（rtsa ltung）和《五十頌上師》（bla ma lnga bcu pa）的釋論。之後，法主譯師手捧《菩提道次第》（lam rim）的經卷，以殊勝的妙語連珠填滿了他的智慧寶庫，然後前往後藏。杰仁波切在那裡住了大約兩個冬夏，講授了《菩提道次第》等許多佛法。在神變大節（cho 'phrul chen po）期間，他舉行了非常盛大和令人驚歎的供養和祈願法會，然後逐漸前往拉普寺新寺（lhas phu dgon gsar）。他對許多具有智慧的持藏者，從理性的角度闡述了《釋量論》（tshad ma rnam 'grel）的主要內容，並按照經論的次第進行組織，結合實際修持進行講解。所有的持藏者都體驗到了一種前所未有的甘露妙味，他們的心不由自主地被吸引，驚歎之聲不絕於耳。此後，他也時常進行講解。過去，在這片雪域高原，人們認為量學（tshad ma）只是文字遊戲，或者僅僅是作為一種輔助手段，在辯論時用來駁斥對方的觀點，很少有人認為它對實際修持有所幫助。因此，大多數人都在做無意義的事情。但現在，對於那些有智慧和公正的人來說， 1-2-42a 僅僅看到這部論典在指導實修方面所展現出的卓越之處，這完全要歸功於杰仁波切的恩德。僅僅是這份恩情，整個雪域高原都…… 他撰寫了《菩提道次第廣論》，充分展示其功德。此後，他想零星地講授密法，一些德高望重的人士建議他向法主譯師請求吉祥密集金剛不動金剛的灌頂，並接受密宗的戒律。由尊貴的堪布絳噶瓦和尊貴的持律者為主，二十五人接受了灌頂。此外，除了少數幾位杰仁波切親自授予隨喜戒的人之外，其餘人的隨喜戒都由法主譯師授予，然後才進行灌頂。另外，杰仁波切自己考慮到之前在南色丹和拉姆巴寺等地，主要爲了那些接受過隨喜戒的人，還撰寫了《入菩薩行論·戒律品》的廣釋。由於許多有志之士的懇切祈請，他還撰寫了《根本墮罪》和《五十頌上師》的釋論。之後，法主譯師手捧《菩提道次第》的經卷，以殊勝的妙語連珠填滿了他的智慧寶庫，然後前往後藏。杰仁波切在那裡住了大約兩個冬夏，講授了《菩提道次第》等許多佛法。在神變大節期間，他舉行了非常盛大和令人驚歎的供養和祈願法會，然後逐漸前往拉普寺新寺。他對許多具有智慧的持藏者，從理性的角度闡述了《釋量論》的主要內容，並按照經論的次第進行組織，結合實際修持進行講解。所有的持藏者都體驗到了一種前所未有的甘露妙味，他們的心不由自主地被吸引，驚歎之聲不絕於耳。此後，他也時常進行講解。過去，在這片雪域高原，人們認為量學只是文字遊戲，或者僅僅是作為一種輔助手段，在辯論時用來駁斥對方的觀點，很少有人認為它對實際修持有所幫助。因此，大多數人都在做無意義的事情。但現在，對於那些有智慧和公正的人來說，僅僅看到這部論典在指導實修方面所展現出的卓越之處，這完全要歸功於杰仁波切的恩德。僅僅是這份恩情，整個雪域高原都……

【English Translation】 He composed the 'Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment' (lam rim chen mo) to fully demonstrate its merits. Thereafter, he intended to teach tantric teachings sporadically, and some respected individuals suggested that he request the empowerment of Akshobhya (mi bskyod pa) of the glorious Guhyasamaja (dpal gsang ba 'dus pa) from Dharma Lord Translator (chos rje lo tsstsha ba) and receive the vows of tantra. With the venerable Khenpo Jamkarwa ('jam dkar ba) and the venerable Disciplinarian ('dul 'dzin pa) as the main figures, twenty-five people received the empowerment. Furthermore, except for a few who were personally granted the vow of aspiration (smon 'jug gi sdom pa) by Je Rinpoche (rje rin po che) himself, the rest were granted the vow of aspiration by Dharma Lord Translator before receiving the empowerment. In addition, Je Rinpoche himself, considering those who had previously received the vow of aspiration at places like Namtseden (gnam rtsed ldeng) and Lampa Monastery (lam pa dgon pa), mainly for their sake, also wrote an extensive commentary on the chapter on ethics from the 'Bodhisattvacharyavatara' (byang sa'i tshul khrims le'u). Due to the earnest requests of many aspirants, he also composed commentaries on the 'Root Downfalls' (rtsa ltung) and the 'Fifty Verses on the Guru' (bla ma lnga bcu pa). Afterwards, Dharma Lord Translator held the volumes of the 'Stages of the Path' (lam rim) in his hands, filled his treasury of wisdom with excellent explanations, and then went to Tsang (gtsang, a region in Tibet). Je Rinpoche stayed there for about two winter and summer seasons, teaching many Dharma teachings such as the 'Stages of the Path'. During the Great Miracle Festival (cho 'phrul chen po), he held very grand and amazing offerings and prayer ceremonies, and then gradually went to Lhas Phuk New Monastery (lhas phu dgon gsar). He explained the main content of the 'Pramanavarttika' (tshad ma rnam 'grel) from a rational perspective to many wise holders of the scriptures, and organized it according to the order of the scriptures, combining it with practical practice. All the holders of the scriptures experienced an unprecedented nectar-like taste, and their minds were involuntarily attracted, and exclamations of amazement were endless. Thereafter, he also often gave explanations. In the past, in this snowy plateau, people thought that epistemology (tshad ma) was just a game of words, or only as an auxiliary means to refute the other's point of view in debate, and few people thought that it was helpful for actual practice. Therefore, most people were doing meaningless things. But now, for those who are wise and impartial, 1-2-42a just seeing the excellence of this treatise in guiding practice, this is entirely due to the kindness of Je Rinpoche. Just this kindness, the entire snowy plateau...

---

་བསབ་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་མིའི་དབང་པོ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་ནན་ཆེར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འོན་སྡེ་ཆེན་སྟེང་དུ་ཕེབས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་དུ་དབྱར་གནས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། རྒྱལ་བཟང་སྨོན་མཁར་ནས་ཞབས་ཏོག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་བསྒྲུབས། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་ཁྲིད་དང་། དབུ་ཚད་ཀྱི་དཀའ་བའི་གནས་འགྲོལ་བའི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། དེ་ནས་འོ་དེ་གུང་རྒྱལ་གྱི་ལྷ་ཞོལ་འོལ་ཁའི་བྱམས་པ་གླིང་དུ་ཕྱག་ཕེབས། དོན་གཉེར་ཅན་རྣམས་ལ་ལམ་རིམ་དང་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཆོས་རེ་གསུངས། དཔོན་སློབ་རྣམས་སྐུ་མཚམས་ཤིན་ཏུ་དམ་པའི་ངང་ནས། ཐུགས་དམ་ལ་ལྷུར་མཛད་པའི་སྐབས་སུ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་བྱང་གིས་མཛད་པའི་རྣམ་གཞག་རིམ་པའི་ཊཱི་ཀྐ་མཛད་དེ། དོན་གཉེར་ཅན་རྣམས་ལ་ཞིབ་པར་གསུངས། དེ་ཡང་སྤྱིར་རིམ་ལྔའི་དོན་དང་། ཁྱད་པར་རིམ་པ་གསུམ་པའི་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཚུལ་སོགས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་རྩ་བཤད་ཀྱི་རྒྱུད་དང་། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལྔའི་གཞུང་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རགས་པ་རྣམས་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་ཞིག་ལེགས་པར་གོ་ནས་དེ་དུས་ལོ་བཅུ་ལྷག་ཙམ་སོང་བ་ལ་དེ་བར་དུ་སྨྲ་མ་ 1-2-42b ནུས། དེ་ནས་ཟུར་ཙམ་སྨྲས་པ་ཡིན། ཞེས་གསུང་ངོ་། དེ་ནས་དམ་པ་མང་པོས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ལམ་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་གསང་ཆེན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་མཛད། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དུ་མ་ལ་སྔགས་ལམ་རིམ་གསུངས། དེའི་ཚེ་བར་ཆད་ཀྱི་ལྟས་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པ་ཅི་རིགས་པ་བྱུང་། དགེ་བཤེས་གཅིག་གཉིས་ཀྱང་འདས་པ་ལ། དཔོན་སློབ་རྣམས་ཀྱིས་སྐུ་མཚམས་དམ་པར་མཛད་དེ། ཐུགས་དམ་དང་། ཟློག་པ་སོགས་ལ་ཤིན་ཏུ་འགྲུས་པར་མཛད་པས་ཚེགས་མེད་པར་བཟློག །དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་བདུད་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་དང་སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་རྒྱས་པའི་རྩོམ་པ་ཡང་མཛད། ཐུགས་དམ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ཐུགས་དམ་སྒོམ་བཟླས་སོགས་མཛད་པའི་སྐབས་སུ། སྐུ་མདུན་རང་ན་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས། སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཅི་བྱས་ཀྱང་། ཆེད་དུ་གཏད་ནས་ཐུགས་བཅུག་ན་མ་གཏོགས། ཐུགས་ཀྱིས་དེ་རྣམས་ཅི་ཡང་མི་ངེས་པ་ཞིག་ཡོད། འདི་དུས་ཇི་ཙམ་ནས་ལགས་ཞུས་པས། དགེ་སྦྱོར་གྱི་དུས་སུ་དེ་ལྟར་འོང་བ་བྱམས་པ་གླིང་ནས་ཡིན། ལྟ་རྟོགས་དང་དཔྱད་པ་ཞིབ་པོ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་འོང་བ་སྔ་མོ་ནས་ཡོད་དེ་འདྲ་བ་འདུག །ཅེས་གསུང་ངོ་། །ལོ་གཉིས་བཞུགས་ནས། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་ལུང་དུ་དགུན་བཞུགས་མཛད། སྔགས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་གསང་སྔགས་ལམ་རིམ་གསུངས། སོ་ག་སྐྱི་ཤོད་དུ

【現代漢語翻譯】 不容易滿足。然後，由於民眾領袖格巴嘉燦（Geba Gyaltsen）的懇切祈請，他前往昂德欽（Önde Chen）。聚集在那裡的數百名持藏者同意在那裡度過雨季安居，嘉桑門喀（Gyalzang Mönkhar）提供了難以想像的服務。他講授了菩提道次第的引導，並解決了烏瑪（Utsa）的難題。然後，他抵達俄德貢嘉（Öde Gungyal）的拉卓俄喀嘉姆巴林（Lhazhol Ölkha'i Jampaling）。他向那些有興趣的人講授了道次第和生圓次第的教法。上師和弟子們處於非常嚴格的閉關狀態，專注于修行。在此期間，他創作了由導師魯江（Lujang）所著的《南嘉仁貝提卡》（Namzhag Rimpa'i Tikka），並詳細地向那些有興趣的人講解。一般來說，關於五次第的意義，特別是第三次第幻身的修習方法等，從吉祥密集金剛本續和釋續，以及聖父子五論中出現的非共同意義，他徹底理解了粗略的部分，但那時已經過去了十年多，在此期間他無法說話。然後他說，『我只是說了一點點。』然後，由於許多聖者的祈請，他創作了偉大的論著《桑欽朗吉林巴》（Sangchen Lamgyi Rimpa），它展示了四部密續道的完整身體。他向許多持藏者講授了密咒道次第。那時，出現了各種非常粗暴的障礙之兆。一兩位格西也去世了。上師和弟子們嚴格閉關，非常努力地進行修行和遣除，毫不費力地遣除了障礙。那時，他還創作了《降伏一切魔羅的薄伽梵金剛怖畏金剛成就法》和廣大的火供儀軌。修行非常興盛。像這樣，當他進行修行、唸誦等時，在他面前的人們，無論身語意的行為如何，除非特別指示並引起他的注意，否則他似乎對這些一無所知。當被問及『這種情況持續多久了？』時，他說：『在嘉姆巴林（Jampaling）的修行期間就是這樣。在仔細觀察和分析時，似乎很久以前就是這樣了。』住了兩年後，他在嘉曲隆（Jangchub Lung）度過了冬天。他向數百名持咒和法相的持藏者講授了密咒道次第。在索嘎吉秀（Soga Kyishö），他... It was not easy to satisfy. Then, due to the earnest entreaties of the people's leader, Drakpa Gyaltsen, he went to Ön De Chen. The hundreds of Vinaya holders gathered there agreed to spend the summer retreat there, and Gyal Zang Mönkhar provided unimaginable service. He taught the Lamrim (stages of the path) of enlightenment and resolved the difficult points of Utsa (Umaytsad). Then, he arrived at Lhazhol Ölkha'i Jampaling in Öde Gungyal. He taught the Lamrim and Kyerim (generation stage) and Dzogrim (completion stage) teachings to those who were interested. The master and disciples were in a very strict retreat, focusing on their practice. During this time, he composed the commentary on the Namzhag Rimpa'i Tikka (Stages of Ascertainment) by the teacher Lujang, and explained it in detail to those who were interested. In general, regarding the meaning of the five stages, and in particular, the practice of the illusory body of the third stage, etc., from the root and explanatory tantras of the glorious Guhyasamaja, and the uncommon meanings that appear in the treatises of the Five Treatises of Maitreya, he thoroughly understood the rough parts, but more than ten years had passed at that time, and during that time he could not speak. Then he said, 'I just said a little bit.' Then, due to the entreaties of many holy ones, he composed the great treatise Sangchen Lamgyi Rimpa (Great Secret Stages of the Path), which shows the complete body of the path of the four classes of tantra. He taught the mantra Lamrim to many Vinaya holders. At that time, various very harsh signs of obstacles appeared. One or two Geshes also passed away. The master and disciples kept a strict retreat, and worked very hard on practice and turning back obstacles, and effortlessly turned back the obstacles. At that time, he also composed the sadhana of the Bhagavan Vajrabhairava, which overcomes all maras, and the extensive fire puja ritual. The practice flourished greatly. Like this, when he was doing practice, recitation, etc., those who were in front of him, whatever actions of body, speech, and mind they did, unless specifically directed and brought to his attention, he seemed to be unaware of them. When asked, 'How long has this been going on?' he said, 'It has been like that since the practice at Jampaling. When observing and analyzing carefully, it seems to have been like that since a long time ago.' After staying for two years, he spent the winter in Jangchub Lung. He taught the mantra Lamrim to hundreds of Vinaya holders of mantra and philosophy. In Soga Kyishö, he...

【English Translation】 It was not easy to satisfy. Then, due to the earnest entreaties of the people's leader, Drakpa Gyaltsen, he went to Ön De Chen. The hundreds of Vinaya holders gathered there agreed to spend the summer retreat there, and Gyal Zang Mönkhar provided unimaginable service. He taught the Lamrim (stages of the path) of enlightenment and resolved the difficult points of Utsa (Umaytsad). Then, he arrived at Lhazhol Ölkha'i Jampaling in Öde Gungyal. He taught the Lamrim and Kyerim (generation stage) and Dzogrim (completion stage) teachings to those who were interested. The master and disciples were in a very strict retreat, focusing on their practice. During this time, he composed the commentary on the Namzhag Rimpa'i Tikka (Stages of Ascertainment) by the teacher Lujang, and explained it in detail to those who were interested. In general, regarding the meaning of the five stages, and in particular, the practice of the illusory body of the third stage, etc., from the root and explanatory tantras of the glorious Guhyasamaja, and the uncommon meanings that appear in the treatises of the Five Treatises of Maitreya, he thoroughly understood the rough parts, but more than ten years had passed at that time, and during that time he could not speak. Then he said, 'I just said a little bit.' Then, due to the entreaties of many holy ones, he composed the great treatise Sangchen Lamgyi Rimpa (Great Secret Stages of the Path), which shows the complete body of the path of the four classes of tantra. He taught the mantra Lamrim to many Vinaya holders. At that time, various very harsh signs of obstacles appeared. One or two Geshes also passed away. The master and disciples kept a strict retreat, and worked very hard on practice and turning back obstacles, and effortlessly turned back the obstacles. At that time, he also composed the sadhana of the Bhagavan Vajrabhairava, which overcomes all maras, and the extensive fire puja ritual. The practice flourished greatly. Like this, when he was doing practice, recitation, etc., those who were in front of him, whatever actions of body, speech, and mind they did, unless specifically directed and brought to his attention, he seemed to be unaware of them. When asked, 'How long has this been going on?' he said, 'It has been like that since the practice at Jampaling. When observing and analyzing carefully, it seems to have been like that since a long time ago.' After staying for two years, he spent the winter in Jangchub Lung. He taught the mantra Lamrim to hundreds of Vinaya holders of mantra and philosophy. In Soga Kyishö, he...

---

་བྱོན། སྣེའུ་ནས་ 1-2-43a དད་པ་དྲག་པོས་ཞབས་ཏོག་ཚད་མེད་པ་ནར་མར་མཛད་དེ། དབྱར་གནས་སེ་རྭ་ཆོས་སྡིངས་སུ་བཞུགས། སྐུ་མཚམས་ཤིན་ཏུ་དམ་པར་མཛད། གསང་འདུས་རིམ་ལྔ་དང་། མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་འགའ་ཞིག་གསུངས།དེར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མང་པོའི་ངོར་དབུ་མ་རྩ་ཤེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་མཛད་པར་བཞེད་ནས་གཞུང་གི་རིགས་པའི་གནད་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ཞིབ་ཏུ་མཛད་པས། རིགས་པ་ཕྲ་མོ་འགའ་ཞིག་ལ་དོགས་པ་ཅུང་ཟད་དཔྱད་དཀའ་བ་བྱུང་ནས། བླ་མ་དང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་གསོལ་བ་དྲག་ཏུ་བཏབ་པས། སྐབས་ཤིག་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའི་སྟོང་ཉིད་ཉི་ཤུའི་འགྲེལ་རྐང་རྣམས་གསེར་བཙོ་མའི་ཡི་གེར་བཀོད་པའི་རྣམ་པས་བར་སྣང་ཁྲིག་གིས་གང་བར་གཟིགས་པ་ཡང་ཡང་བྱུང་བས། རྩ་ཤེའི་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྣམས་ལའང་དོགས་པ་ལྷག་མ་མེད་པར་འབད་མེད་དུ་ཆོད་སོང་གསུང་ངོ་། །དེ་ནས་མྱུར་དུ་གསུང་རབ་ཀྱི་དྲང་ངེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་། རྩ་ཤེའི་རྣམ་བཤད་ཆེན་མོ་མཛད། དེའི་ཚེ་རྒྱ་ནག་གི་རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཏུ་མིང་གིས་བླ་མ་འདི་ལ་དད་པ་ཆེན་པོས་ལུང་དང་གནང་སྦྱིན་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་འབུལ་སྐྱེལ་དང་། རྒྱ་ཡུལ་དུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་དང་། སྐྱེ་བོ་མཐའ་དག་ལ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་བཀའ་དྲིན་མཛད་པའི་སླད་དུ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་གསོལ་བ་ནན་ཆེར་འདེབས་པ་ལ། གསེར་ཡིག་པ་ཏཱ་ཞིང་བཞིས་མགོ་བྱས་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་མངགས་བྱུང་བ་ལ། དང་པོར་ཅུང་ཟད་དབེན་པ་འདྲར་མངོན་ཆུང་བ་བཞུགས་ཏེ། གསེར་ཡིག་པ་རྣམས་མཇལ་དུ་མ་ 1-2-43b གནང་། རྗེས་སུ་མི་དབང་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་གཙོ་མཛད། དཔོན་ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་བ་དང་བཅས་པ་ངོ་ཆེན་ལ་སྦྲན་ནས། གསེར་ཡིག་པ་རྣམས་མཆི་མ་བྱུང་ཞིང་། ཞུ་བ་ནན་གྱིས་ཕུལ་བས་སེ་རར་ཕེབས། མཇལ་ཁ་གནང་། འབུལ་བ་རྣམས་བཞེས། རྒྱ་ཡུལ་ལ་འབྱོན་པ་དགག་བྱ་ཆེ་ཞིང་དགོས་པ་ཆུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་དང་བཅས་པའི་ཞལ་ཏ་ནན་ཅན་ཞིབ་པར་བྱོན་ནས། སྤྱན་མ་འདྲོངས་པར་གསེར་ཡིག་པ་རྣམས་ཕྱིར་ལ་ཐེགས། དེ་ནས་སེ་རར། རྩ་ཤེ། དྲང་ངེས་རྣམ་འབྱེད། བཞི་བརྒྱ་པ། གསང་སྔགས་ལམ་རིམ། རྩ་ལྟུང་དང་། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པ་ཞིབ་པར་གསུངས་ཤིང་། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་ཁྲིད་ཀྱང་གནང་། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་གསང་བདེ་དང་། དགའ་སྐྱོར་ཟུལ་གསུམ་གྱི་གདན་ས་པ། ཐང་སག་པའི་གདན་ཟུར་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དྲུག་བརྒྱ་ཙམ་རེ་འདུས། སྣེའུ་ནས་དབྱར་གནས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་དང་། དཔོན་སློབ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱི་སྒོས་ཀྱི་ཞབས་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཛད། དེ་ལྟར་སེ་ར་ཆོས་སྡིངས་སུ་ལོ་གཉིས་ཙམ་བཞུགས་ནས། དགག་དབྱེ་ཐོན་པ་དང་། མི་དབང་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བ

【現代漢語翻譯】 從內鄔（Nêu，地名） 以極大的虔誠持續不斷地提供無量的服務。在色拉寺（Sera，寺名）法座上安住，閉關非常嚴格。講授密集金剛五次第（Guhyasamāja Pañcakrama）和一些母續的圓滿次第（Mātṛtantra Utpannakrama）。應眾多祈請者的請求，他打算廣釋《中觀根本慧論》（Mūlamadhyamakakārikā），並詳細研究該論的精微之處。然而，在研究一些精微之處時，出現了一些難以解決的疑惑。於是，他強烈祈請上師和至尊文殊菩薩（Mañjuśrī）。 有一次，他反覆看到般若波羅蜜多經（Prajñāpāramitā Sūtra）中二十空性的註釋，以純金文字的形式充滿虛空。據說，即使是對《根本慧論》中最精微的道理，也能毫不費力地消除所有疑惑。之後，他迅速創作了辨別經論了義與不了義的論著，以及《根本慧論》的大疏。當時，中國的皇帝明朝（Tú Míng）對這位上師非常虔誠，派遣了以金字使者（Gser Yig Pa）為首的數百人，攜帶無數的供養和賞賜，懇請他前往漢地弘揚佛法，利益所有眾生。 起初，上師顯得有些隱居，沒有接見金字使者。後來，在米旺·扎巴堅贊（Mi-wang Dragpa Gyaltsen，人名）的主持下，與官員南喀桑波（Namkha Zangpo）等人一同懇請。金字使者們流著眼淚，再三懇求，上師才前往色拉寺，接見了他們，接受了供養。上師詳細地解釋了前往漢地弊大於利的原因，並堅決拒絕了邀請。金字使者們只好返回。 之後，在色拉寺，上師詳細地講解了《根本慧論》、《辨了義不了義論》、《四百論》（Catuḥśataka）、《密宗道次第》（Guhyasamgraha Lamrim）、《根本墮罪》（Mūlāpatti）和《事師五十頌》（Guru Pañcāśatka）等，並傳授了《菩提道次第論》（Bodhipathapradīpa）的引導。聚集了六百多位善知識，包括持藏大德桑丹（Sangdé）、噶覺祖松（Gakyör Zulsum）的座主、唐薩巴（Thang Sagpa）的退位座主等。內鄔（Nêu）提供了夏季安居的資助，以及對上師和弟子的豐厚供養。就這樣，他在色拉寺住了大約兩年。在解夏之際，應米旺·扎巴堅讚的祈請……

【English Translation】 From Nêu (place name), He continuously offered immeasurable services with great devotion. He resided at the Sera Monastery (Sera, monastery name). His retreat was very strict. He taught the Guhyasamāja Pañcakrama (Five Stages of Guhyasamāja) and some Utpannakrama (Completion Stage) of Mātṛtantra (Mother Tantra). At the request of many petitioners, he intended to extensively explain the Mūlamadhyamakakārikā (Fundamental Wisdom of the Middle Way), and carefully examined the subtle points of the treatise. However, when studying some subtle points, some doubts arose that were difficult to resolve. Therefore, he strongly prayed to the Guru and Jetsun Mañjuśrī (Venerable Mañjuśrī). Once, he repeatedly saw the commentary verses on the twenty emptinesses of the Prajñāpāramitā Sūtra (Perfection of Wisdom Sutra) filling the sky in the form of pure gold letters. It is said that even the most subtle points of reasoning in the Mūlamadhyamakakārikā were effortlessly resolved without any remaining doubts. After that, he quickly composed a treatise distinguishing between definitive and interpretable scriptures, and a great commentary on the Mūlamadhyamakakārikā. At that time, the great emperor of China, Tú Míng, had great faith in this Lama and sent hundreds of people headed by the Gser Yig Pa (Golden Letter Envoy), carrying countless offerings and gifts, earnestly requesting him to go to China to spread the Dharma and benefit all beings. Initially, the Lama appeared somewhat secluded and did not grant an audience to the Gser Yig Pa. Later, under the leadership of Mi-wang Dragpa Gyaltsen (person's name), along with officials like Namkha Zangpo, they earnestly pleaded. The Gser Yig Pa shed tears and repeatedly requested, so the Lama went to Sera Monastery, met them, and accepted the offerings. The Lama explained in detail the reasons why going to China would have more disadvantages than advantages, and firmly declined the invitation. The Gser Yig Pa had no choice but to return. After that, at Sera Monastery, the Lama gave detailed explanations of the Mūlamadhyamakakārikā, the treatise distinguishing between definitive and interpretable meanings, the Catuḥśataka (Four Hundred Verses), the Guhyasamgraha Lamrim (Stages of the Secret Mantra Path), the Mūlāpatti (Fundamental Downfalls), and the Guru Pañcāśatka (Fifty Verses on the Guru), and also gave instructions on the Bodhipathapradīpa (Lamp for the Path to Enlightenment). About six hundred virtuous friends gathered, including the great Vinaya master Sangdé, the throne holder of Gakyör Zulsum, and the retired throne holder of Thang Sagpa. Nêu provided sponsorship for the summer retreat and generous offerings to the Lama and disciples. In this way, he stayed at Sera Monastery for about two years. At the end of the summer retreat, at the request of Mi-wang Dragpa Gyaltsen...

---

རྟེན་ནས། སྐྱིད་སྨད་གྲུམ་བུ་ལུང་དུ་ཕྱགས་བཏེག །ཕྱག་ཕྱིར་བྱོན་པའི་བཤེས་གཉེན་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་རེ་ལ་ཕོགས་དང་ཞབས་ཏོག་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མཛད་ཅིང་། གཞན་ཡང་ཕྱོགས་ཐ་དད་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་གསུང་གི་བདུད་རྩི་ལེན་པ་ལ་འདུས་པ་དང་བཅས་པས། དགེ་འདུན་སྟོང་ལོངས་པ་ཙམ་རེ་ཚོགས་ཤིང་། དགུན་བཞུགས་དེར་མཛད། ལམ་རིམ་དང་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པའི་སྒྲུབ་ 1-2-44a ཐབས་དང་། མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་སོགས་རྒྱས་པར་གསུངས། སེ་རྭ་ནས་ཕྱག་མི་འདེགས་པའི་གོང་ཙམ་ནས། ལྷ་སར་སྨོན་ལམ་ཆེན་མོ་མཛད་པའི་ཐུགས་ཀྱི་འདུན་པ་བཏང་། དཔོན་ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་བ་ལའང་ཞལ་ཏ་བྱོན། ཁོང་བས་ཀྱང་ལྷ་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་དང་སེང་གཡབ་སོགས་ཀྱི་ཞིག་གསོས་རླབས་ཆེན་མཛད་ཅིང་། སྨོན་ལམ་གྱི་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱི་སྟ་གོན་ཡང་ལེགས་པར་མཛད། གཞན་ཡང་གྲུམ་བུ་ལུང་དུ་བཞུགས་ཀྱི་རིང་ལ། འབྲི་ཁུང་དང་རྭ་སྒྲེང་ཚུན་ཆོད། འོལ་ཁ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྡེ་དགོན། མི་ཆེན་ཡོན་བདག་བུ་སློབ་ཀྱི་ཚོགས་ལ་དད་འབུལ་བསྐུལ་བ་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་མངགས་པ་སོགས་ཀྱི་ཞལ་ཏ་དང་། ཐུགས་རྩོལ་ཆེར་མཛད་ཅིང་། མི་དབང་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པ་ལའང་ཞལ་ཏ་ཞིབ་པར་བྱོན། དེ་ལྟར་མཛད་པས་ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས་དད་འབུལ་བ་མཐའ་ཡས་ཤིང་དཔག་པར་དཀའ་བ་བྱུང་། དཔོན་སློབ་རྣམས་རང་ལའང་། སྨོན་ལམ་གྱི་ཐུགས་འདུན་མཛད་ཕྱིན་ཆད་ཕྱག་ཏུ་ཡོ་བྱད་ཅི་བྱུང་ཕལ་ཆེ་བ་སྨོན་ལམ་གྱི་ཆས་ལ་བསྔོས། དེ་ནས་གྲུམ་བུ་ལུང་ནས་ཕྱག་མི་འདེགས་པའི་གོང་ཙམ་ནས། ལྷ་སར་ཞལ་ཏ་མཛད་དེ། ལྷ་བཟོ་བ་མང་དུ་བསགས། ཚོན་རྩི་གསེར་ཤོག་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་འཛོམས་པས། ལྷ་སའི་བྲིས་སྐུ་དང་སྐུ་འབུར་དུ་དོད་པ་ཐམས་ཅད་དྲི་མས་སྦགས་ནས་འབའ་ཞིག་གི་སྐུ་མདོག་ཙམ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོད་ངེས་དཀའ་བར་གྱུར་པ་རྣམས། དྲི་བཟང་གི་ཆུ་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་བཀྲུས་ཤིང་། དག་བྱེད་ཀྱི་རྫས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་རྣམས་ 1-2-44b ཀྱིས་ལེགས་པར་དག་པར་བགྱིས་ཏེ། སླར་ཚོན་བཟང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གསོས་ཤིང་། གསེར་ཤོག་ལ་སོགས་པས་ལེགས་པར་སྤྲས་ཏེ། གསར་དུ་བཞེངས་པ་ལྟ་བུར་མཛད། གཞན་ཡང་བཟོ་རིགས་པ་དུ་མ་བསགས་ནས། གོས་དར་གྱི་དད་འབུལ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་སྐུ་གཟུགས་རྣམས་ཀྱི་ན་བཟའ་དང་། བ་དན་འཚེམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྟ་གོན་རྣམས་ལེགས་པར་མཛད་དེ། བྱི་བ་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་པའི་སྨད་ལ་ལྷ་སར་ཕྱག་ཕེབས། གནམ་གང་གི་ཉིན་སྙན་གསན་འབེབས་པའི་མཆོད་པ་མཛད། དགེ་འདུན་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ལྷག་ཙམ་བྱུང་བ་ལ། དཔོན་སློབ་རྣམས་རང་གིས་སྦྱིན་བདག་མཛད་ནས། མི་རེ་ལ་མར་ལྷ་སའི་སྲང་གི་ཉག་བཞི་ཙམ་རེ་དང་། ཇ་དཀར་ཞོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བགྲངས་པའི་མང་ཇ་དང་བཅས་པའི་ཚུགས་སྟོན་དྲངས། གླང་གི་ལོ་ཟླ་བ་དང་པོའི་ཚེས་

【現代漢語翻譯】 之後，在吉美竹布隆（སྐྱིད་སྨད་གྲུམ་བུ་ལུང་）升座。對於前來侍奉的約五百名善知識（བཤེས་གཉེན་），給予優厚的待遇和供養。此外，還有從各地前來接受聖法甘露的人們，聚集在一起，僧眾達到約一千人，在那裡過冬。廣泛講授《菩提道次第》（ལམ་རིམ་）、《勝樂金剛》（བདེ་མཆོག་）魯伊巴（ལཱུ་ཨི་པ）的修法，以及母續的圓滿次第等。在從色拉寺（སེ་རྭ་）動身之前，就已發願在拉薩（ལྷ་སར་）舉行祈願大法會（སྨོན་ལམ་ཆེན་མོ་）。也向官員南喀桑波（ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་）傳達了旨意。他也因此對拉薩的壇城（དཀྱིལ་འཁོར་）和僧房等進行了大規模的修復，並妥善準備了祈願法會的供品。此外，在竹布隆居住期間，還向止貢（འབྲི་ཁུང་）和熱振（རྭ་སྒྲེང་）等，直至沃喀（འོལ་ཁ་）一帶的寺院、大人物、施主、師徒等群體，派遣使者勸募供養，傾注了大量心力。也向米旺扎巴堅贊（གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པ་）詳細傳達了旨意。如此行事，憑藉慈悲的力量，獲得了無量無邊的供養。各位師徒也從開始籌備祈願法會起，將手中所有財物幾乎都用於祈願法會的準備工作。 之後，在離開竹布隆之前，在拉薩下達指令，召集了許多工匠，聚集了大量的顏料、金箔等。拉薩所有的壁畫和浮雕，都被污垢覆蓋，難以辨認其原貌。於是用香水等清洗乾淨，用無害的清潔劑徹底清潔，然後用上好的顏料重新修飾，用金箔等裝飾，使其煥然一新。此外，還召集了許多工匠，將收到的綢緞供養，用來製作佛像的法衣和幡幢等，做好了充分的準備。在鼠年（བྱི་བ་ལོ་）十二月末抵達拉薩。在除夕之日，舉行了盛大的供養儀式。有八千多僧眾參加，各位師徒親自擔任施主，向每人供養了四小塊酥油（མར་ལྷ་སའི་སྲང་གི་ཉག་བཞི་ཙམ་རེ་）和六十二杯奶茶（ཇ་དཀར་ཞོ་དྲུག་ཅུ་རྩ་བགྲངས་པའི་མང་ཇ་），舉行了盛大的齋會。在牛年（གླང་གི་ལོ་）正月……

【English Translation】 After that, he ascended the throne in Kyime Drumbu Lung. He offered excellent treatment and service to about five hundred spiritual friends who came to serve him. In addition, people from various places gathered to receive the nectar of the sacred Dharma, and the Sangha numbered about a thousand, where they spent the winter. He extensively taught the Lamrim (Stages of the Path), the sadhana of Hevajra Luipa, and the completion stage of the Mother Tantra, etc. Before leaving Sera Monastery, he had already made a wish to hold the Great Prayer Festival (Monlam Chenmo) in Lhasa. He also conveyed his intention to the official Namkha Zangpo. As a result, he carried out large-scale repairs to the mandala and monastic residences in Lhasa, and made thorough preparations for the offerings of the Prayer Festival. In addition, during his stay in Drumbu Lung, he sent messengers to encourage donations from monasteries, dignitaries, patrons, and disciples in Drigung and Radreng, up to Olkha, and devoted much effort to this. He also conveyed detailed instructions to Miwang Drakpa Gyaltsen. By doing so, through the power of compassion, he received limitless and immeasurable offerings. From the time they began preparing for the Prayer Festival, the teachers and disciples devoted almost all of their possessions to the preparations for the Prayer Festival. After that, before leaving Drumbu Lung, he issued instructions in Lhasa, gathered many craftsmen, and assembled vast amounts of paints, gold leaf, etc. All the murals and sculptures in Lhasa were covered with dirt, making it difficult to recognize their original appearance. So they were thoroughly washed with fragrant water and other things, and thoroughly cleaned with harmless cleaning agents. Then they were carefully restored with good paints, and decorated with gold leaf and other things, making them look as if they had been newly built. In addition, he gathered many artisans and used the silk offerings to make robes and banners for the statues, and made thorough preparations. He arrived in Lhasa at the end of the twelfth month of the Rat year. On New Year's Eve, he held a grand offering ceremony. More than eight thousand monks attended, and the teachers and disciples personally acted as patrons, offering each person four small pieces of butter and sixty-two cups of milk tea, holding a grand feast. In the first month of the Ox year...

---

གཅིག་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོའི་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་དངོས་གཞི་མཛད་པ་ལ། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་རྣམ་པ་ལྔ་འཕྲུལ་ལས་བཏོན་པ་དར་དབྱངས་དང་བཅས་པའི་དབུ་རྒྱན་རྒྱུ་གསེར་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པ། རིན་པོ་ཆེ་ནལ་དང་། མུ་ཏིག་དང་། གཡུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྲ་བཟང་པོ་བཀོད་པས་མཛེས་པར་བྱས་པ་དང་། ཇོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་བཅུ་གཅིག་ཞལ་ལ། དངུལ་བཟང་པོ་ལས་བྱས་པའི་དབུ་རྒྱན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བཅས་པ་ཕུལ་ཞིང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་དངུལ་གྱི་ལྷུང་བཟེད་ཆེ་ཚད་དུ་ལོངས་པ། དེའི་ཁ་ལ་འཚམ་པའི་དངུལ་གྱི་མཎྜལ་ 1-2-45a དང་བཅས་པ་དང་། ཇོ་ཤཱཀ་ཞལ་གཉིས་བཅུ་གཅིག་ཞལ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཉིན་རེ་ཞིང་ཞལ་གསེར། ཚེས་བརྒྱད་དང་བཅོ་ལྔ་ལ་སྐུ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་གསེར་ཆབ་དང་བཅས་པ་ཕུལ་ཞིང་། ཇོ་ཤཱཀ་ཞལ་གཉིས་དང་ཐུབ་པ་གངས་ཆེན་མཚོས་གཙོ་མཛད་སྤྲུལ་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྐུ་འབུར་དུ་དོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ། གོས་དར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་བླ་གོས་དང་སྣམ་སྦྱར་དང་། སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དང་ཁྲོ་བོའི་རྣམ་པར་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་དར་ཆེན་དང་། གན་གོས་ལ་སོགས་པའི་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་དང་། གཞན་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེ་ཆུང་རྣམས་ཀྱི་ཏོག་དང་བྱ་འདབ་ལ་སོགས་པའི་རྩེ་ཟུར་ཕན་ཚུན་དུ་ཐག་གུས་སྤྲེལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བ་དན་དང་རྔ་ཡབ་དང་དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པས་བར་མ་ཆད་པར་མཛེས་པར་བྱས་ཤིང་། ཕྱིའི་སྐོར་ལམ་ཆེན་མོའི་ཕྱི་རོལ་ནས་ཤིང་ཆེན་པོ་འཕང་ཤིན་ཏུ་མཐོ་བ་རྣམས་ལ་གོས་དར་སོགས་ལས་བྱས་པས་བ་དན་ཆེན་པོ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ལ་ཕྱོགས་སྐྱོང་དེ་དང་དེའི་སྐུས་ཏོག་ལ་བརྒྱན་ཅིང་། དེ་དང་དེའི་སྔགས་བ་དན་ཉིད་ལ་བྲིས་པ་བཅོ་ལྔ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བ་བཅོ་ལྔ་པོ་རང་རང་གི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པ་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ལེགས་པར་བཙུགས་ནས་ནུབ་རེ་ཞིང་དེ་དག་གི་རྩ་བའི་གཏོར་སྟེགས་ཁར་ཕྱོགས་གཏོར་གཏོང་བ་དང་། དེ་དག་གི་བར་བར་དུ་གདུགས་དཀར་ལ་སོགས་པའི་རྒྱལ་མཚན་རང་ 1-2-45b རང་གི་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་བཙུགས་ཤིང་། བ་དན་དང་རྒྱལ་མཚན་དེ་དག་གི་ཤིང་རྣམས་ཐག་གུས་སྦྲེལ་བ་ལ་འཕན་དང་རྔ་ཡབ་དང་། དྲིལ་བུ་ལ་སོགས་པས་བར་མ་ཆད་པར་མཛེས་པར་བྱས་པ་ནི་འཇའ་ཚོན་ཀུན་ནས་བཀྲ་བས་ནམ་མཁའི་ལམ་ཁྱབ་བར་བྱས་པ་ལྟ་བུ་དང་། གཞན་ཡང་། ཉིན་པར་ཡང་ཁྱམས་ནང་མ་ཡན་ཆད་ལ་དཀར་མེ་བརྒྱ་ཕྲག་བཞི་རེ་ཙམ་དང་། བར་སྐོར་ལ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྷག་པ་དང་། ཕྱི་སྐོར་ལ་རྡོ་རིང་གི་འགྲམ། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་གྱི་དྲང་ཐད་དུ། ཀོང་བུ་ཆེན་པོ་གྲུ་བཞི་པ། ཕྱོགས་རེ་ལ་འདོམ་ཚད་མ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་པ། དེ་ཉིད་མར་གྱིས་ལེགས་པར་བཀངས་པ་ལ་

【現代漢語翻譯】 從初一到十五，舉行盛大的神變節供養。在覺臥仁波切（Jowo Rinpoche，至尊之寶）面前，供養了由純金製成的五部如來（Five Tathagatas）的頭飾，飾有絲綢飄帶，並鑲嵌有珍貴的綠松石、珍珠和玉石等精美寶石。同時，向覺臥不動佛（Jowo Akshobhya）和十一面觀音（Ekadasamukha）供養了由上等銀製成的精美頭飾。在覺臥仁波切面前，供養了一個足夠大的銀缽，以及一個與之相配的銀製曼扎（Mandala）。 在神變節期間，每天為兩尊覺臥像和十一面觀音像鍍金面容，並在初八和十五兩天為全身鍍金。對於兩尊覺臥像和以圖巴岡欽措（Thubpa Gangchen Tso）為主的化身像，以及所有浮雕像，都供養了由上等絲綢製成的法衣和披肩。對於十六位勇士和勇母等，以及所有忿怒尊，都供養了綢緞和棉布等製成的上衣和下衣。此外，所有寺廟的屋頂和飛檐等處，都懸掛著旗幟、幡幢和風鈴等，裝飾得美輪美奐，連綿不斷。 在外圍的大轉經道外，在非常高大的樹木上，懸掛著用絲綢等製成的巨大而令人敬畏的幡幢，幡幢頂部裝飾著方位護法神（Dikpala）的形象，並在幡幢上書寫著相應的咒語。十五個方位護法神的幡幢，按照各自的顏色，豎立在各自的方位上。每天晚上，在這些幡幢的基座上供養食子（Torma）。在這些幡幢之間，豎立著白傘蓋等各種勝幢（Victory Banner），並按照各自的儀軌進行供養。連線這些幡幢和勝幢的樹木的繩索上，懸掛著幡幢、風鈴等，裝飾得美輪美奐，猶如彩虹般絢麗，遍佈天空。 此外，白天在上內院（Inner Courtyard）懸掛約四百盞酥油燈，在中轉經道（Middle Circumambulation Path）懸掛一百多盞酥油燈，在外轉經道（Outer Circumambulation Path）的石碑旁，以及在覺臥仁波切面部的正前方，放置一個巨大的方形銅燈，每邊長約三肘（約1.5米），裡面裝滿了酥油。

【English Translation】 From the first to the fifteenth day, the great offerings of the Festival of Miracles were made. In the presence of Jowo Rinpoche (Precious Lord), a headdress of the Five Tathagatas, made purely of the finest gold, adorned with silk streamers and embellished with exquisite jewels such as turquoise, pearls, and jade, was offered. At the same time, magnificent headdresses made of fine silver were offered to Jowo Akshobhya and the Eleven-Faced Avalokiteshvara. In front of Jowo Rinpoche, a silver begging bowl of considerable size, along with a silver mandala that fit its opening, was offered. During the Festival of Miracles, the faces of the two Jowo statues and the Eleven-Faced Avalokiteshvara were gilded daily, and on the eighth and fifteenth days, their entire bodies were gilded. For the two Jowo statues and the emanations led by Thubpa Gangchen Tso, as well as all the embossed images, robes and shawls made of excellent silk were offered. For the sixteen heroes and heroines, and all the wrathful deities, upper and lower garments made of silk and cotton were offered. Furthermore, all the rooftops and eaves of the large and small temples were adorned without interruption with interconnected flags, banners, wind chimes, and bells. Outside the great outer circumambulation path, on the very tall trees, large and awe-inspiring banners made of silk and other materials were hung, each topped with an image of the corresponding directional guardian (Dikpala), and the corresponding mantra written on the banner itself. Fifteen banners of the fifteen directional guardians, each matching their respective color, were properly erected in their respective directions. Each evening, directional offerings (Torma) were made at the base of these banners. In between these banners, victory banners such as the White Umbrella were properly erected according to their respective rituals. The trees connecting these banners and victory banners were adorned without interruption with streamers, wind chimes, and bells, resembling a rainbow spreading across the sky. In addition, during the day, about four hundred butter lamps were hung in the inner courtyard, more than a hundred in the middle circumambulation path, and next to the stone pillars in the outer circumambulation path, directly in front of the face of Jowo Rinpoche, a large square copper lamp, each side measuring about three cubits (approximately 1.5 meters), was filled with butter.

---

འཚམ་པའི་སྡོང་བུ་ལས་འབར་བའི་མེ་ལྕེ་ནི་གསེར་གྱི་མཆོད་སྡོང་གིས་ནམ་མཁའི་ལམ་འགོག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུས་ཐོག་དྲངས། རྫའི་ཁོག་མ་ཆེན་པོ་མར་གྱིས་བཀང་བའི་སྡོང་བུ་མི་ཆེན་པོའི་ལག་པའི་སྦོམ་ཙམ་ལ། འཕང་མདའ་ཚད་ལྷག་ཙམ་གྱིས་མར་མེ་བར་ཐག་འཚམ་བར་བཀོད་པས་ཕྱི་སྐོར་གྱི་ཕྱི་རིམ་འཁོར་པ་དང་། གཞན་ཡང་ར་མོ་ཆེ། ཀླུ་ཕུག །པོ་ཏ་ལ། གུང་ཐང་རྣམས་སུའང་དཀར་མེ་དུ་མ་དང་། མཚན་མོ་ནི། བར་སྐོར་གྱི་རྩིག་འགྲམ་འཁོར་བ་དང་། ཁྱམས་གྲྭ་ཕྱི་མའི་ཀ་ཆེར་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་བཀོད་པས་མིག་གིས་བལྟ་བ་ཙམ་ཡང་བཟོད་དཀའ་བར་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ས་ཆེན་པོ་ལ་མངོན་པར་བྲིས་པའི་སྒྲོན་མེའི་ཕྲེང་བས། ལྷའི་ལམ་ལ་འཁྲིགས་པའི་རྒྱུ་སྐར་གྱི་ཚོགས་ལ་འཕྱ་བ་ 1-2-46a གསལ་བར་བྱེད་པའི་སོ་སོའི་འོད་ཟེར་གྱིས། མཚན་གུང་ལ་བབ་པའི་མུན་པའི་ཚོགས་དཔུང་དང་བཅས་པའང་རབ་ཏུ་ཞུམ་ཞིང་ངོ་ཚ་བས་སའི་འོག་ཏུ་སོང་སྟེ་ཀུན་གྱི་མིག་ལམ་དུ་མི་མངོན་པར་གྱུར་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར། ར་མོ་ཆེ་དང་པོ་ཏ་ལ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་ལྕང་མའི་ལྕུག་ཕྲན་གཞོན་ནུ་དག་གི་རང་རང་གི་ལུས་ཀྱི་གྲིབ་མའང་ཉིན་མོ་ཇི་ལྟ་བར། ས་ལ་འབབ་པས་ཉིན་མཚན་ཁྱད་པར་མི་ཕྱེད་པ་ལྟར་དུ་གྱུར་ཅིང་། རྒྱུ་སྐར་གྱི་ཚོགས་ནི་ཉི་མ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཅིག་ཅར་ས་གཞི་ལས་ཐོན་པར་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་འཇིགས་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་བབ་ཅོལ་གྱིས། མཚན་ཕྱེད་ལ་ནམ་མཁའི་ལམ་བཏང་སྟེ་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་བྲོས་པ་ལྟར། མཚན་མོའི་གུང་ལའང་། སྟེང་དུ་མངོན་པར་བལྟས་པ་ན། ནམ་མཁའ་མར་མེའི་འོད་ཀྱི་གོས་དང་བཅས་པས་ཁ་དོག་དམར་སྐྱ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་སྐར་མ་གཅིག་གི་གཟུགས་ཀྱང་མཐོང་བའི་ཡུལ་ལས་འདས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཡོན་ཆབ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ་བ་ཉིན་རེ་ཞིང་གསར་དུ་མངོན་པར་བཤམས་པ་རྣམས་ལ་ཉིན་རེ་ཞིང་ཁ་ཆེ་གུར་ཀུམ་སྦངས་པའི་ཁུ་བས་ཁ་ལེགས་པར་བསྒྱུར་བའི་གུར་ཀུམ་གྱི་རོ་མ་ནི་ཉིན་རེ་ལའང་བྲེས་གཞལ་དགོས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྤོས་ཀྱི་རྒྱལ་མཚན་དང་། གདུགས་དང་། སྤོས་སྣོད་ཐ་དད་དུ་མངོན་པར་བསྲེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་བཟང་པོས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཁོར་ཡུག་ཐམས་ཅད་དུའང་ཉིན་མཚན་གཉིས་ཀ་མངོན་པར་ཁྱབ་ཅིང་། དུ་བ་རྣམས་ནི་བར་སྣང་ལ་སྤྲིན་གྱི་སྣ་རིང་པོ་དག་ཕན་ཚུན་མདུད་པའི་ལྡ་ལྡི་ 1-2-46b བྲེས་པ་ལྟ་བུ། ཐ་ན་ཕྱི་སྐོར་གྱི་སྐོར་ལམ་རྣམས་ཀྱང་སྤྲོས་ཀྱི་ཆུས་ཆག་ཆག་བཏབ་པར་བྱས་ན། གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཞལ་ཟས་མདའ་ཚད་ལྷག་ཙམ་ལ་མར་གྱི་རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་ཡིད་འཕྲོག་པས་བརྒྱན་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རེ་ཉིན་རེ་ཞིང་གསར་པ་གསར་པ་ཕུལ་ཞིང་། ཀོང་བུ་ཆེན་པོའི་གཡས་གཡོན་དུ་ས་སྟེགས་ལ། རྩམ་པ་ཁལ་བཞི་བརྒྱ་རེ་ལས་བྱས་པའ

【現代漢語翻譯】 最初，如同用金色的燈架阻擋天空道路一般，從相稱的樹木上燃起的火焰開始了。巨大的陶罐里裝滿了酥油，其粗細如同成年人的手臂，間距恰好地排列著酥油燈，環繞著外圍。此外，在小昭寺（Ra mo che，寺廟名）、龍洞（Klu phug，地名）、布達拉宮（Po ta la，宮殿名）、貢塘（Gung thang，地名）等地也有許多酥油燈。夜晚，繞著八廓街（Bar skor，街道名）的墻邊，以及外院的柱子上，都排列著酥油燈，讓人難以直視。如同在廣闊的地面上描繪出的燈火長隊，嘲笑著在天空中閃耀的繁星。 各自閃耀的光芒，使得正午降臨的黑暗勢力也感到羞愧，消失在地下，不再出現在人們的視野中。因此，甚至小昭寺和布達拉宮的嫩柳枝，它們的影子也如同白晝一般落在地上，讓人分不清白天黑夜。人們驚恐地認為，彷彿有成百上千個太陽同時從地面升起。午夜時分，星星們彷彿讓開了天空的道路，逃向大海。即使在午夜，向上看去，天空也被酥油燈的光芒所籠罩，呈現出紅白相間的顏色，看不到一顆星星的影子。此外，每天都新擺放著超過百種的供品，每天都用浸泡了藏紅花（gur kum）的汁液來改善其顏色，藏紅花的味道每天都需要測量。還有香幡、傘蓋、各種香爐等，所燃燒的香氣瀰漫在周圍的環境中，無論是白天還是夜晚。煙霧如同在空中相互纏繞的長條雲彩。甚至繞八廓街的道路也灑滿了香水。更不用說其他了。每天都供奉著超過一定數量的食物，用酥油裝飾，並用七寶等令人愉悅的裝飾品裝飾的一百零八份食物。在巨大的容器左右的平臺上，用四百馱（khal）糌粑製作的...

【English Translation】 Initially, the flames blazing from the matching trees began as if golden lampstands were blocking the path to the sky. Large earthenware pots filled with butter, as thick as the arm of a grown person, with butter lamps spaced appropriately, encircled the outer perimeter. Furthermore, in Ra mo che (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Temple name), Klu phug (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Place name), Po ta la (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Palace name), and Gung thang (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Place name), there were also many butter lamps. At night, along the walls of the Bar skor (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Street name), and on the pillars of the outer courtyard, rows of butter lamps were arranged, making it unbearable to even look at. Like a chain of lights vividly drawn on the vast earth, mocking the assembly of stars that thronged the path of the gods. The individual rays of light, shining brightly, caused even the forces of darkness that descended at noon to shrink and be ashamed, disappearing underground, no longer visible to anyone. Therefore, even the shadows of the young willow branches of Ra mo che and Po ta la fell on the ground like daylight, making it impossible to distinguish between day and night. People were terrified, thinking that hundreds of suns had suddenly risen from the earth. At midnight, the stars seemed to clear the path of the sky and flee into the great ocean. Even at midnight, when looking up, the sky was covered with a garment of butter lamp light, appearing reddish-white, and not a single star could be seen. Furthermore, more than a hundred offerings, newly arranged each day, were improved in color with saffron (gur kum) juice, and the taste of saffron needed to be measured each day. There were also incense banners, umbrellas, and various incense burners, and the fragrance that was burned permeated the surrounding environment, both day and night. The smoke was like long strands of clouds intertwined in the air. Even the paths around the Bar skor were sprinkled with perfume. Not to mention anything else. More than a certain amount of food was offered each day, decorated with butter and adorned with delightful ornaments such as the seven precious jewels, one hundred and eight portions each day. On the platforms to the left and right of the huge containers, made from four hundred loads (khal) of tsampa...

---

ི་ལྷ་བཤོས་རྒྱན་བཟང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་སྤྲས་པ། འཕྱར་དར་བཙུགས་པ་དང་བཅས་པ་མངོན་པར་བཤམས་པའི་ཞལ་ཟས་རྙིང་པ་རྣམས་ནི་བདག་གིར་བྱེད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བོ་ཕོངས་པ་སྤྲང་པོའི་ཚོགས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་བྱིན་པས། ཕོངས་པ་དག་ཀྱང་བཀྲེན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་ནས་བཟའ་བཏུང་གིས་ཚིམ་པ་ལྷག་པར་ཐོབ་པས་སླར་བཟའ་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་མཆོད་པའི་བྱེ་བྲག་མཐའ་ཡས་པ་དང་། རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་ལ་སོགས་པའི་བཀོད་པ་ཡིད་འཕྲོག་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་བཅས་པས་མངོན་པར་མཆོད་དེ། རྗེ་བླ་མ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས། མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ནས་བྱུང་བའི་ཆོ་ག་རྣམ་པར་དག་པས་མངོན་པར་མཆོད་ཅིང་། བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ཤུགས་དྲག་པོས་བསྟན་པ་རྒྱས་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་བདེ་འབྱུང་བའི་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིན་རེ་ཞིང་མཛད་ལ། དགེ་འདུན་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ལ་ཉིན་རེ་ཞིང་སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་སྐྱེས་རབས་ཀྱི་ཆོས་ཐུན་རེ་གསུངས་སོ། །དེའི་ཚེ། ལྷ་མཆོད་མི་ 1-2-47a མཆོད་རྣམས་ཀྱི་མཐིལ་ལེན། ཕྱོགས་ཕྱོགས་ནས་འདུས་པའི་བླ་མ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན། མི་དཔོན་སོ་སོ། དད་འབུལ་སྐྱེལ་བ་ལ་བྱོན་པ་སོ་སོ། བཟོ་རིགས་པ་སོ་སོ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣ་ལེན་ཆས་ཀ་སོགས་ཀྱི་མཐིལ་ལེན། དཔོན་ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་ཁུ་དབོན་གྱིས་ཐུགས་དད་པ་དང་གཏོང་བ་རྒྱ་ཆེན་པོས་གུས་པར་བསྒྲུབས་ཤིང་། བདག་པོ་ཆེན་པོ་མི་དབང་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་ཀྱང་མཆོད་རྣམས་ཀྱི་མཐིལ་ལེན་གྱི་ཐུགས་ཁུར་ཆེར་བཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་འབྲི་ཁུང་སོགས་ཀྱི་དད་འབུལ་དང་། བསྙེན་བཀུར་མང་བས། ཞག་བཅུ་དྲུག་པོའི་རིང་ལ། དགེ་འདུན་ཁྲི་རྭ་ཅན་ཙམ་རེའི་ཚ་དྲོ། ཚ་ཇ་དྲོ་ཇ་དང་བཅས་པ་འཆག་མེད་དུ་བྱུང་ཞིང་། ཚ་དྲོ་ལ་དགེ་འདུན་ཚོགས་པའི་ཚེ་བསོད་ནམས་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་ནས། གྲལ་དུ་ཚ་དྲོ་མི་བཞེས་པར་སྐོར་བ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་ཡང་སྟོང་ལྷག་ཙམ་རེ་ཡོང་པར་ངེས་སོ། །དེ་བས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་མི་ནག་པའི་ཚོགས་འདུས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ་ཁྲི་ཕྲག་བགྲང་བ་ཡོད་པར་མངོན་ལ། ཐུགས་རྗེའི་ཤུགས་ཀྱིས། དེ་ཙམ་དུ་ཚོགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཕན་ཚུན་ཚིག་རྩུབ་མོས་འཐབ་མོ་མངོན་ཚན་ཅན་བྱེད་པ་ནི་གཅིག་ཀྱང་མ་མཐོང་ཞིང་། སྐོར་བ་གཞན་གྱི་སྐབས་ལྟར་གླུ་གཞས་དང་རྐང་བྲོ་དང་ཆང་འཐུང་བ་ལ་སོགས་པ་བག་མེད་པ་དག་ཀྱང་ལྷུར་མི་བྱེད་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྒྱུད་འཇམ་པ་དང་། དད་པ་དང་། དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་སོགས་ཀྱི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ། ཆོས་ཉན་པ་དང་། 1-2-47b

【現代漢語翻譯】 以無量美妙的供品裝飾神饈，豎立幡旗等，將陳舊的食物佈施給貧困的乞丐，讓他們擺脫貧困的束縛，獲得充足的食物，不再渴望食物。此外，還以無量無邊的各種供品和令人心曠神怡的七寶王政等進行供養。由至尊上師親自以真言（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）、手印和三摩地加持，以經部和續部中清凈的儀軌進行供養。日復一日，以 чистое 發願，爲了佛教和眾生，以強烈的慈悲心，祈願佛教興盛，眾生安樂。每天，僧眾都會聽聞由導師英雄所著的本生故事。 當時，供奉神和人的供品，從四面八方聚集而來的上師善知識，各位官員，前來供奉的施主，各位工匠等等，都準備了豐盛的禮物。領主南喀桑布叔侄以極大的虔誠和慷慨供養。偉大的領主米旺扎巴堅贊也承擔了供養的重任。此外，來自竹貢等地的供養和款待也非常豐厚。在這十六天里，每天都有大約一萬名僧人享用熱茶和溫茶。考慮到享用熱茶時僧眾的功德，每天都有超過一千名僧人繞圈而不入座享用熱茶。因此，聚集的民眾非常之多，似乎有數萬之眾。由於慈悲心的力量，聚集的民眾之間沒有發生爭吵和爭鬥，也沒有像其他場合那樣沉溺於歌舞和飲酒等放蕩行為。相反，所有人都自然而然地變得溫順，受到信仰和行善的驅使，日夜不停地聽聞佛法。

【English Translation】 The divine offerings were adorned with immeasurable beautiful offerings, and with the raising of banners, the old food was given to the poor beggars without reservation, freeing them from the bonds of poverty and providing them with abundant food, so that they no longer desired to eat again. Furthermore, offerings of immeasurable variety and the captivating arrangements of the seven precious royal possessions were offered. The venerable Lama himself blessed them with mantras (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思), mudras, and samadhi, and offered them with pure rituals from the Sutras and Tantras. Day by day, with pure aspirations, for the sake of the teachings and sentient beings, with the force of intense compassion, he made pure prayers for the flourishing of the teachings and the happiness of sentient beings. Every day, the Sangha listened to a portion of the Jataka tales composed by the master hero. At that time, the offerings to gods and humans, the virtuous spiritual friends who gathered from all directions, the various officials, the donors who came to offer gifts, the various artisans, and so on, all prepared abundant gifts. Lord Namkha Sangpo and his nephew respectfully performed the offerings with great devotion and generosity. The great lord Miwang Drakpa Gyaltsen also took great care of the offerings. In addition, the offerings and hospitality from Drikung and other places were also very generous. During these sixteen days, approximately ten thousand monks enjoyed hot tea and warm tea every day without interruption. Considering the merit of the Sangha gathering for hot tea, there were definitely more than a thousand monks who circumambulated without sitting down to partake of the hot tea. Therefore, the gathering of the common people was very large, appearing to number in the tens of thousands. Due to the power of compassion, none of the people who gathered quarreled or fought with each other, nor did they indulge in licentious behavior such as singing, dancing, and drinking, as in other occasions. Instead, everyone naturally became gentle, driven by faith and the desire to do good, listening to the Dharma day and night.

---

ཕྱག་དང་སྐོར་བ་དང་། སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་དང་། གཟུངས་ཁ་ཏོན་དུ་བྱེད་པ་སོགས་འབའ་ཞིག་གིས་དུས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིང་། དེ་ཡང་མཚན་ཕྱེད་ལ་བབ་པའི་དུས་རང་ན་ཕྱི་སྐོར་བྱེད་པ་ཉིན་མོ་ལས་ཅུང་ཟད་ཉུང་བར་མངོན་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། སྐོར་བ་བྱེད་པ་བར་ཆད་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ཉམས་སྣང་བཟང་པོ་རང་ཡོད་པའི་ཐུགས་དམ་པ་ཞིག་གི་མནལ་ལམ་དུ། བུད་མེད་ཆེན་མོ་ཞིག་གིས་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་འཁྱུད་འདུག །ཅི་བྱེད་བྱས་པས་མེའི་གནོད་པ་བསྲུང་བ་ཡིན་ཟེར་བ་ཞིག་རྨིས་འདུག །དེའི་ཕྱི་དེ་ནུབ། ཀོང་བུ་ཆེན་མོའི་མར་ཕལ་ཆེ་བ་རྫོགས། མར་གསར་པ་མ་བླུགས་པའི་མཚམས་ཤིག་ཏུ། ཀོང་བུའི་ནང་གི་རས་རྡོག་རྡོག་རྣམས་དང་མར་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མེ་འབར་ནས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་མེའི་ཕུང་པོར་གྱུར་ཏེ། སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་འཇིགས་སྐྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་དེ་མ་ཁད་གཟིམས་ཁང་དུ་བྱོན་སོང་ནས་ཐུགས་དམ་ལ་བཞུགས་པས། རླུང་གཅིག་ཀྱང་མེད་ཅིང་ཐབས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཟློག་ཤིན་ཏུ་སླ་བར་བྱུང་ནས་དེ་མ་ཁད་ཞི་ཞིང་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལྷ་མཆོད་མི་མཆོད་ཀྱི་ཆོས་ཕྱོགས་ཀྱི་དད་འབུལ་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་རགས་པ་ཙམ་ཞིག་བརྩིས་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་དྲིལ་བ་ལ། གསེར་ཞོ་དགུ་བརྒྱ་དང་ཉེར་གཅིག །གསེར་ཞོ་ཕྱེད་དང་ལྔ་བརྒྱའི་དངུལ། མར་ཁལ་ཁྲི་ཚོ་གསུམ། སྟོང་ཕྲག་བདུན་དང་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ། ནས་རྩམ་ཁལ་ཁྲི་ཚོ་གཅིག །སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་དང་ཉིས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཅིག །ཇ་དཀར་ཞོ་བཞི་བརྒྱ་དང་བཅུ་དྲུག ། 1-2-48a ཇ་ནག་སིགས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རེ་གསུམ། བུ་རམ་ཀ་ར་ལྟང་བཅོ་བརྒྱད། ཤ་སྐམ་ཁོག་པ་ཉིས་སྟོང་དང་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་དོན་གཉིས། འཕན་དང་རྒྱལ་མཚན་ཆེན་པོ་སོ་གསུམ། ན་བཟའ་དང་གོས་བཙེམས་མ་སུམ་ཅུ། གོས་དར་ཡུག་ཉིས་བརྒྱ་དང་དགུ་བཅུ། རས་ཡུག་བདུན་བརྒྱ་སོ་གཅིག །ཀ་དན་བསྒྲིལ་མ་ལྔ་བཅུ་ལྷག་ཅིག །གཡུ་རྙིང་རྡོག་པོ་ཆེ་ཆུང་འདྲེས་པ་དྲུག་ཅུ་ལྷག་ཙམ། མཛོ་རྟ་སོགས་ཀྱི་རིན་གོང་བརྩིས་པ་སྨར་ཞོ་ཉིས་སྟོང་དང་དོན་གསུམ། སྡོང་རས་ལ་ཕུལ་བའི་ཇ་ཐེར་བཅུ་བཞི། སྤོས་དཀར་ཁལ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག །བླ་བྲེ་བཙེམས་མ་གསུམ། སྤོས་རེད་མདའ་ཚད་མ་ཁྲི་ཚོ་གསུམ་དང་སུམ་སྟོང་ཉིས་བརྒྱ་བདུན་ཅུ། སྤང་སྤོས་དང་དྲི་བཟང་བསྲེས་པ་ཕད་བུ་ཆེན་པོ་ཉེར་ལྔ། གཞན་འདིར་མ་བརྩིས་པའི་ཕྲན་ཚེགས་མཐའ་ཡས་མོད། འདི་རང་གི་དཀར་ཆག་ཆེན་མོ་ལོགས་སུ་མཛད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཚེས་བཅུ་དྲུག་གི་ཉིན་གྲོལ་སྟོན་བཟང་པོ་དང་སྨར་དྲུག་ནམ་རེའི་འགྱེད་དང་བཅས་པ་མཛད་ཅིང་། དེ་ལྟ་བུའི་སྨོན་ལམ་བསམ་ལས་འདས་པའི་སྒོ་ནས་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གསོས་སུ་འགྱུར་བར་མཛད་ཅིང་། དེའི་

【現代漢語翻譯】 他們僅僅通過磕頭、繞寺、祈願和唸誦陀羅尼等方式度日。而且，在午夜時分，繞寺的人似乎比白天略少，但除此之外，繞寺幾乎沒有中斷。當時，一位修行精進的瑜伽士在夢中夢見一位偉大的女性用雙手擁抱著主殿，並說她這樣做是爲了防止火災。 第二天晚上，大銅燈里的酥油幾乎耗盡。在尚未新增新酥油的時候，燈內的布團和剩餘的酥油全部燃燒起來，形成了巨大的火堆，所有人都感到恐懼。尊者立即進入寢室修行，即使沒有風，也極易撲滅火焰，火勢立即平息，沒有造成任何損害。 總而言之，如果將所有供奉神靈和凡人的宗教供品粗略地計算在一起，包括黃金九百二十一兩，白銀五百兩半，酥油三萬卡爾，七千零六十個，青稞面一萬八千二百一十一卡爾，白茶四百一十六兩，黑茶一百六十三錫克，紅糖十八唐，乾肉兩千一百七十二塊，幡和大型幢幡三十三面，衣服和縫紉品三十件，絲綢二百九十匹，棉布七百三十一匹，卷墊五十多張，大小不一的舊綠松石六十多塊，騾馬等的價格估計為兩千零七十三斯瑪爾兩，獻給棟拉的茶葉十四提爾，白香二十一卡爾，縫紉的唐卡三幅，香泥三萬三千二百七十個，混合了松柏和香料的大麻袋二十五袋，以及其他未在此計算的無數小物件。詳細的清單可以參考單獨製作的大清單。 之後，在十六日舉行了盛大的結愿宴，並按照斯瑪爾六的慣例進行了佈施。就這樣，通過難以想像的祈願方式，利益了教法和一切眾生。

【English Translation】 They spent their time merely by prostrating, circumambulating, making prayers, and reciting Dharanis. Moreover, it seemed that there were slightly fewer people circumambulating at midnight than during the day, but other than that, the circumambulation was hardly interrupted. At that time, a yogi with good experiences dreamed that a great woman was embracing the main temple with both hands, saying that she was doing so to protect it from fire. The next night, the butter in the large copper lamp was almost exhausted. At a time when new butter had not yet been added, all the wads of cloth and remaining butter inside the lamp caught fire, forming a very large pile of fire, and everyone was terrified. The Jetsun immediately went to his room to practice, and even though there was no wind, it was very easy to extinguish the flames, and the fire immediately subsided, causing no damage. In short, if all the religious offerings to gods and humans are roughly calculated together, including nine hundred and twenty-one zho of gold, five hundred and a half zho of silver, thirty thousand khal of butter, seven thousand and sixty, one thousand eight thousand two hundred and eleven khal of barley flour, four hundred and sixteen zho of white tea, one hundred and sixty-three siks of black tea, eighteen tang of brown sugar, two thousand one hundred and seventy-two pieces of dried meat, thirty-three banners and large victory banners, thirty pieces of clothing and sewn items, two hundred and ninety bolts of silk, seven hundred and thirty-one bolts of cotton cloth, fifty-odd rolled cushions, sixty-odd pieces of old turquoise of mixed sizes, the price of mules and horses, etc., estimated at two thousand and seventy-three smar zho, fourteen ther of tea offered to Dongla, twenty-one khal of white incense, three sewn thangkas, thirty-three thousand two hundred and seventy measures of incense mud, twenty-five large sacks of mixed pine and fragrance, and countless other small items not counted here. The detailed list can be viewed in the separate large list. After that, on the sixteenth, a grand concluding feast was held, and offerings were made according to the custom of Smar drug namre. In this way, through unimaginable prayers, the teachings and all sentient beings were benefited.

---

ཚེ་ཐུགས་དམ་པ་ཉམས་སྣང་ཤིན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞིག་གི་མནལ་ལམ་དུ། ལྷ་སའི་ཉེ་སྐོར་གྱི་ས་གཞི་ལས་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་གྲངས་ལས་འདས་པ་ཐོན་ནས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་ཡར་ཐལ་བྱུང་དུ་འགྲོ་ཡི་འདུག །འདི་ཅི་ཡིན་བྱས་པས། ངེད་རྣམས་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདི་ལྟར་མཆོད་པས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་འགྲོ་ 1-2-48b བ་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་འདྲ་བའི་རྨི་ལམ་ཡང་བྱུང་འདུག་ཅིང་། དེ་ཡང་འགའ་ཞིག་ནི་འདི་སྐད་དུ་གླེང་སྟེ། སྔོན་ཆོས་རྒྱལ་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོས་ཀ་བ་ཤིང་ལོ་ཅན་དུ་གཏེར་དུ་སྦས་པའི་དཀར་ཆག་གི་ཤོག་དྲིལ། ཇོ་བོ་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤ་ལ་མཁའ་འགྲོས་ལུང་བསྟན་ཏེ་གཏེར་ནས་བྱུང་བ་ལ་ཤོག་དྲིལ་གསུམ་ཡོད་དེ། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཟླ་བ་འོད་འཇོ། །ཇོ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པའི་དར་དཀར་གསལ་བ། རྒྱལ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་བཀའ་ཆེམས་ཆེན་མོ་ཀ་ཁོལ་མའོ། །དེ་ལ་རྒྱལ་པོ་རང་གི་བཀའ་ཆེམས་དེའི་ནང་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པ་དང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་མཆོད་པ་མཛད་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་འདི་འདྲ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ལུང་བསྟན་མང་དུ་ཡོད་པ་ལ། ཁོང་རང་གི་བརྒྱུད་པའི་རྒྱལ་པོ་འབྱོན་ལུགས་དང་། ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་འབྱོན་པར་ལུང་བསྟན་པའི་རྗེས་ནས་རྔོག་ལོ་ཆེན་པོ་ལུང་བསྟན། དེ་ནས་དེའི་ལེགས་བཤད་ཉམས་ཏེ། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ལམ་གྱི་མཆོག་ཡིན་ཟེར་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟ་ངན་དར་བར་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན། བར་སྐབས་སུ་དྭགས་པོ་ལྷ་རྗེ་ཁུ་དབོན་གྱིས་ལྷ་ས་ཞིག་གསོས་དང་ཞབས་ཏོག་ཕུན་ཚོགས་མཛད་པར་ལུང་བསྟན། དེ་ནས་དུས་འཕྱི་མོ་ནས། རིགས་པ་ལ་མཁས་པས་གོང་གི་ལྟ་ངན་དེ་ལྟ་བུ་ཅུང་ཟད་ཉམས་པར་བྱེད་པར་ལུང་བསྟན་ཅིང་། དགེ་སློང་བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞིག་གིས་ཇོ་བོའི་ཞལ་བསྒྱུར་ཞིང་མཆོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མཛད་པ་ལུང་བསྟན་པ་ནི་རྗེ་བླ་མ་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ་ 1-2-49a ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བཀའ་ཆེམས་ལས། དེ་ནས་ཁྱད་པར་བསྙེན་བཀུར་ཆེར་མཛད་པ། །དགེ་སློང་བྱང་སེམས་ཤར་ཕྱོགས་སྐུ་འཁྲུངས་པ། །གསང་སྔགས་འཆང་ཞིང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི། །སྙིང་པོའི་མཐའ་བསྟེན་སྐྱེས་ཆེན་དམ་པ་ནི། །ཞལ་ཡང་བསྒྱུར་ཞིང་བསྙེན་བཀུར་དམ་པ་མཛད། །དེ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ཆེར་བྱེད་དེ་དག་ནི། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་དགེ་སྦྱོང་ཤ་སྟག་གོ། ཞེས་འབྱུང་བའོ། །ཞལ་ཡང་བསྒྱུར་ཞེས་པ་ནི། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སྔོན་དབུ་རྒྱན་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་དབུ་རྒྱན་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་བསྒྱུར་བའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་ལ་འབྱོན་པ་རྣམས་འབྱོན་བཞུད་མངས་པས་ཅུང་ཟད་ཐུགས་སུན་ནས། དབེན་དགོན་ཞིག་འདིངས་པའི་ཞུ་བ་སྔ་མོ་ནས་འབུལ་གྱིན་ཡོད་པས། དེའི་ཚེ་སྡེ་པ་དང་ཡོན་བདག་བུ་སློབ་སོ་སོ་ནས་དགོན་པ་རྙིང་པ་འབུལ་བ་དང་།

【現代漢語翻譯】 在一個非常吉祥的夢中，一位持戒清凈的上師夢見，從拉薩附近的大地上涌現出無數眾生，全部升向天空。當他詢問這是怎麼回事時，有人回答說：『我們這樣供養覺沃仁波切（Jowo Rinpoche，至尊怙主），是爲了前往梵天世界。』 他還做了類似的夢。有些人還談論說，以前法王松贊干布（Songtsen Gampo）在嘎瓦西洛（Kawa Shinglo）埋藏的伏藏目錄的卷軸，阿底峽尊者（Atisha）在空行母的授記下取出，其中有三個卷軸：大臣們撰寫的《月光照耀》（Moonlight Illumination），覺姆們撰寫的《潔白光芒》（Clear White Radiance），以及國王自己的《卡科瑪大遺囑》（Great Kakkholma Testament）。 其中，國王遺囑中有很多關於對佛法事業做出貢獻，以及供養覺沃仁波切的聖者的授記。其中授記了他自己的後代國王的出現，以及大譯師仁祥（Rinchen Zangpo）的出現，之後又授記了俄大譯師（Ngok Lotsawa）。之後，他的教言衰敗，『什麼都不執著是最高的道』的邪見興盛，輕視世俗諦。中間，達波拉杰（Gampopa）師徒修復拉薩，提供豐厚的服務。 之後，在晚期，精通理智者稍微削弱了上述邪見。一位持戒比丘菩薩金剛持將改變覺沃的面容，並提供卓越的供養，授記的那位就是杰喇嘛（Je Tsongkhapa）本人。 正如遺囑中所說：『之後特別盛大地款待，比丘菩薩生於東方，持誦密咒，偉大的瑜伽士，依止心要的偉大聖者，也將改變面容，提供神聖的款待。那些盛大款待的人，都是聖者比丘。』 『改變面容』是指將覺沃仁波切原本沒有頭飾的面容，改變為帶有頭飾的面容。此外，由於前來拜見的人們來來往往過於頻繁，他有些厭煩，所以很早就在請求建造一座僻靜的寺院。當時，施主、施主弟子各自獻上古老的寺院，

【English Translation】 In a dream of a very auspicious and pure master, countless beings emerged from the land near Lhasa and all ascended into the sky. When he asked what this was, someone replied: 'We are making offerings to Jowo Rinpoche (至尊怙主) in this way in order to go to the Brahma world.' He also had similar dreams. Some also talked about how the scroll of the treasure catalog that King Songtsen Gampo had buried in Kawa Shinglo was taken out under the prophecy of Dakinis to the great master Atisha, which had three scrolls: 'Moonlight Illumination' written by the ministers, 'Clear White Radiance' written by the Jomos, and the king's own 'Great Kakkholma Testament'. Among them, there are many prophecies in the king's testament about making contributions to the Dharma and the holy people who make offerings to Jowo Rinpoche. Among them, the appearance of his own descendants as kings, and the appearance of the great translator Rinchen Zangpo were prophesied, followed by the prophecy of Ngok Lotsawa. After that, his teachings declined, and the wrong view that 'not clinging to anything is the highest path' flourished, despising the conventional truth. In the meantime, Gampopa and his disciples restored Lhasa and provided generous services. Later, in later times, those who are proficient in reasoning slightly weakened the above-mentioned wrong views. A monastic Bodhisattva Vajra holder will change the face of Jowo and offer excellent offerings, and the one prophesied is Je Tsongkhapa himself. As the testament says: 'Then especially grand hospitality, the monastic Bodhisattva was born in the east, holding mantras, the great yogi, relying on the essence of the great holy one, will also change the face and offer sacred hospitality. Those who offer grand hospitality are all holy monks.' 'Changing the face' means changing the face of Jowo Rinpoche, which originally did not have a headdress, to one with a headdress. In addition, because the people who came to visit were coming and going too frequently, he was a little annoyed, so he had been requesting to build a secluded monastery early on. At that time, patrons and disciples each offered old monasteries,

---

གསར་པ་འདིངས་པའི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་ཟེར་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་པ་མང་དུ་བྱུང་བས་དེ་རྣམས་གང་བཟང་། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། མར་མེ་དང་མནལ་ལམ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་བརྟགས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེ་བཟང་བར་བྱུང་སྟེ། སྨོན་ལམ་གྲོལ་བ་དང་རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཞབས་ཀྱིས་བཅགས། དེ་ནས་དཔྱིད་སྔོན་མ་སེ་ར་ཆོས་སྡིངས་སུ་བཞུགས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དྲུག་བརྒྱ་རེ་ཙམ་ལ། རྩ་ཤེ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུ་དང་། སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་དང་། ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། 1-2-49b དེ་ནས་སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་བསོད་ནམས་བཟང་པོ་བས་གསོལ་བ་ནན་ཆེར་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དཔྱིད་རྟིང་མ་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་དཔོན་སློབ་ཉིས་བརྒྱ་ཙམ་གྱིས་ཟངས་རིའི་ཕུ་མཆིན་དུ་བྱོན། སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེ་བསོད་བཟང་བ་དང་། མཁན་ཆེན་རྒྱལ་བཟང་བས་གཙོ་མཛད་ཐེལ་བའི་རི་དགེ་མང་པོ་དང་། གཞན་ཡང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མང་དུ་འདུས་པ་རྣམས་ལ། ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་འདུལ་འཛིན་པ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེ་བས་འབྲོག་རི་བོ་ཆེར་བྱོན་ཏེ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་བཏབ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཡོན་བདག་དང་། ཉེ་སྐོར་གྱི་བན་སྐྱའི་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དད་བསླངས་སོགས་ཚད་མེད་པ།དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་ནས་དེ་གའི་ལོ་ལ་གཟིམས་ཁང་གིས་ཐོག་དྲངས་བྲང་ཁང་རྫོགས་པར་གྲུབ་པ་བདུན་ཅུ་ལྷག་ཙམ་དང་། གཞི་བཏིང་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བརྒལ་བ་བྱུང་། བྲང་ཁང་སོ་སོ་ཕལ་ཆེ་བ་ལའང་། འདུལ་བ་ནས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། དང་པོར་གཞི་བརྟག་པ་དང་། བརྟགས་ནས་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་དང་། དེ་ནས་དགེ་འདུན་གྱིས་གནང་བ་སྦྱིན་པ་དང་། ལག་གི་བླ་སྐོ་བ་དང་། རྡོ་བཏེག་པའི་མཐའ་ལས་བྱུང་བའི་རུང་ཁང་བཅོད་པ་དང་།ཁང་པའི་ཚད་ལས་མ་ལྷག་པར་རྩིག་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་དག་ཉེར་ཅན་མཛད་པས་མཁར་ལས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསལ་བར་མཛད་དོ། །རྗེ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དབྱར་གནས་འོལ་ཁ་བས་གདན་དྲངས་ནས་ 1-2-50a འོལ་ཁ་བསམ་གཏན་གླིང་དུ་མཛད། འོལ་ཁ་དང་དྭགས་པོ་སོགས་ཀྱི་རབ་བྱུང་མང་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་ཆོས་མང་དུ་གསུངས། གཉལ་གྱི་རྭ་གྲོང་དགེ་བཤེས་འདས་པས། ཁོང་རང་གི་ཁ་ཆེམས་བཞག་པའི་ལུགས་ལྟར། འབྲེལ་བ་ཤུལ་ན་མཆིས་པ་དག་གིས་ཀྱང་གཡོ་ཟོལ་མེད་པར་རྗེ་བླ་མ་ཉིད་ལ་མགུར་མོའི་གསེར་ཕྱེ་མ་ཞོ་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་གིས་ཐོག་དྲངས་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་འབུལ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱས། སྟོན་ཀའང་ཕྱོགས་དེར་རང་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོ་མཛད་ནས། སྟག་ལོ་ཟླ་བ་གཉིས་པའི་ཚེས་ལྔ་ལ་རི་བོ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་དུ་ཕྱག་

【現代漢語翻譯】 由於很多人祈請說要新建寺廟，詢問哪個地方好。於是向喬沃仁波切（Jowo Rinpoche，覺臥仁波切，藏傳佛教中非常重要的佛像）祈禱，並通過觀察燈火和夢境等徵兆，結果顯示在所有地方中，仲日沃切（'Brokriwoqê，地名，意為'野牦牛山'）最好。祈願法會結束后，宗喀巴大師親自前往踏足加持。之後，早春時節，大師駐錫在色拉曲頂（Sera Choding，色拉寺的分院）。為六百多位持藏者講授了《根本慧論》（rTsa-she，中觀論著的根本頌）、《戒律本母》（Tshul-khrims-le'u，比丘戒的根本論典）、《事師法五十頌》、《賢行成就法》（Sgrub-thabs Kun-bzang，密宗儀軌）和《菩提道次第廣論》等顯密佛法。 之後，由於堅參仁波切（sPyan-snga Rin-po-che，尊稱，意為'尊者'）索南桑波（bSod-nams bzang-po，人名，意為'福德賢善'）的懇切祈請，宗喀巴大師率領大約兩百位師徒前往桑日普欽（Zangs-ri'i phu mchin，地名）。堅參仁波切索南桑波和堪欽嘉央巴（mkhan chen rGyal-bzang-ba，人名，意為'堪布 嘉樣巴'）為主，以及泰爾巴（Thel-ba，地名）的眾多僧人和許多持藏者聚集在一起，聽聞了《菩提道次第廣論》等眾多佛法。以格西（dGe-bshes，藏傳佛教的學位，相當於佛學博士）噶舉巴（dKa'-bcu-pa，學位名）和持律法師（'Dul-'dzin-pa，精通戒律的僧人）兩位為首的大多數僧人前往仲日沃切，建立了格丹南巴嘉衛林（dGe-ldan rNam-par rGyal-ba'i gling，寺院名，意為'格魯派徹底勝利洲'）。各方的施主和附近的僧俗大眾都以無限的虔誠和喜悅供養資助。當年就完成了以寢殿為首的七十多座房屋，奠基的則超過百座。每座房屋的建造，都嚴格按照《律經》（'Dul-ba，佛教戒律）的規定，首先勘察地基，勘察後向僧團稟告，之後僧團同意給予土地，指定負責人，砍伐超出地基範圍的樹木，建造不超過房屋尺寸的墻壁等，一絲不茍地進行。僅僅通過建造寺廟的儀軌，就弘揚了珍貴的佛法。宗喀巴大師應邀前往沃喀（'Ol-kha，地名），在那裡度過了夏季安居。 宗喀巴大師在沃喀桑丹林（'Ol-kha bsam gtan gling，寺院名，意為'沃喀禪定洲'）度過了夏季安居，為包括沃喀和達波（Dwags-po，地名）等地的眾多僧人講授了佛法。聶爾（gNyal，地名）的饒仲格西（rwa-grong dge-bshes，人名）去世后，按照他生前的遺囑，他的親屬們毫無虛假地向宗喀巴大師供養了以一千「肖」（zho，藏制重量單位）黃金粉為首的無數銀等供品。秋季，大師在那裡廣泛地利益了自他。在虎年二月初五，大師抵達格丹南巴嘉衛林（dGe-ldan rNam-par rGyal-ba'i gling）。

【English Translation】 Because many people requested to build a new monastery, asking which place would be best, prayers were offered to Jowo Rinpoche (Jowo Rinpoche, a very important Buddha statue in Tibetan Buddhism), and by observing signs such as the light of lamps and dreams, it turned out that among all the places, 'Brokriwoqê ('Brokriwoqê, a place name, meaning 'Yak Mountain') was the best. After the prayer festival, Je Tsongkhapa himself went to bless the site with his feet. Afterwards, in early spring, the master resided at Sera Choding (Sera Choding, a branch of Sera Monastery). He taught many Sutra and Tantra teachings, such as the Root Verses on the Middle Way (rTsa-she, the root verses of the Madhyamaka treatise), the Vinaya-matrika (Tshul-khrims-le'u, the root text of the Bhikshu precepts), the Fifty Verses on the Guru, the Accomplishment of Kunsang (Sgrub-thabs Kun-bzang, a tantric ritual), and the Lamrim Chenmo (The Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment) to more than six hundred holders of the scriptures. Later, due to the earnest request of Jampel Sangpo (sPyan-snga Rin-po-che, an honorific title, meaning 'Venerable One') Sonam Sangpo (bSod-nams bzang-po, a personal name, meaning 'Meritorious and Excellent'), Je Tsongkhapa led about two hundred disciples to Zangs-ri'i phu mchin (Zangs-ri'i phu mchin, a place name). Jampel Sangpo Sonam Sangpo and Khenchen Gyaltsen (mkhan chen rGyal-bzang-ba, a personal name, meaning 'Abbot Gyaltsen') were the main figures, along with many monks from Thel-ba (Thel-ba, a place name) and many other holders of the scriptures who gathered together to hear the Lamrim Chenmo and many other teachings. Most of the monks, led by Geshe (dGe-bshes, a Tibetan Buddhist degree, equivalent to a doctorate in Buddhist studies) Kajuwa (dKa'-bcu-pa, a degree name) and the Vinaya Master ('Dul-'dzin-pa, a monk who is proficient in the Vinaya), went to 'Brokriwoqê and established Ganden Nampar Gyalwai Ling (dGe-ldan rNam-par rGyal-ba'i gling, a monastery name, meaning 'Ganden Completely Victorious Continent'). Sponsors from all directions and the nearby monastic and lay communities offered support with boundless devotion and joy. In that year, more than seventy buildings, starting with the sleeping quarters, were completed, and more than a hundred were laid the foundation. The construction of each house strictly followed the regulations of the Vinaya ('Dul-ba, Buddhist discipline), first surveying the foundation, then reporting to the Sangha, then the Sangha agreed to grant the land, appointing a person in charge, cutting down trees that exceeded the foundation, building walls that did not exceed the size of the house, and so on, meticulously carrying out the procedures. Merely through the rituals of building the monastery, the precious Dharma was propagated. Je Tsongkhapa was invited to Olkha ('Ol-kha, a place name), where he spent the summer retreat. Je Tsongkhapa spent the summer retreat at Olkha Samtenling ('Ol-kha bsam gtan gling, a monastery name, meaning 'Olkha Contemplation Continent'), teaching the Dharma to many monks from Olkha and Dagpo (Dwags-po, a place name). After the death of Raorong Geshe (rwa-grong dge-bshes, a personal name) of Nyal (gNyal, a place name), according to his will, his relatives offered Je Lama (rJe bla-ma, an honorific title for Tsongkhapa) countless offerings, starting with one thousand 'sho' (zho, a Tibetan unit of weight) of gold powder, without any pretense. In the autumn, the master extensively benefited himself and others there. On the fifth day of the second month of the Tiger year, the master arrived at Ganden Nampar Gyalwai Ling (dGe-ldan rNam-par rGyal-ba'i gling).

---

ཕེབས། ལམ་རིམ་གསང་འདུས་སྒྲོན་གསལ་རིམ་ལྔ་དང་བཅས་པ་གསུངས་ཤིང་། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་ས་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་འགངས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང་། ཚད་མའི་དཀའ་གནས་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་བཤད་རྒྱུད་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་དང་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་བཤད་རྒྱས་པའི་རྩོམ་པའང་མཛད། དེའི་ཕྱི་ལོ་དེ་རིམ་པ་ལྔ་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་སྒྲོན་མེ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེགས་པར་བཤད་པའི་གཏེར་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་དང་། རིམ་ལྔ་གདན་རྫོགས་ཀྱི་ཁྲིད་ཡིག་དང་བཅས་པའང་མཛད་ནས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་འབྱོར་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྩལ་བར་མཛད་དེ། དེ་ནས་དགུང་ལོ་ལྔ་བཅུ་ང་བདུན་པའི་སྟེང་དུ་སྐུ་ཚེའི་བར་ཆད་ཆེན་པོ་ཡོང་བའི་མཚན་མ་དེའི་ལོ་བཅུ་བཞིའི་གོང་དུ་རྗེ་བླ་མ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་འཁོར་གྱི་ཐོག་མ་འགའ་ཞིག་ལ་ 1-2-50b ཞལ་ཏ་གནང་སྟེ། ཡོས་བུའི་ལོ་ལྔ་བཅུ་རྩ་ལྔ་པའི་དགུན་སྟོད་ནས། རྗེ་བླ་མ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཙོ་མཛད་དཔོན་སློབ་སུམ་ཅུ་རྩ་བགྲངས་ཀྱིས། སྐུ་ཚེ་འཕེལ་བ་དང་བར་ཆད་བཟློག་པའི་ཐབས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱས་པའི་འཁྲུལ་འཁོར་མང་དུ་མཛད་ནས། སྐུ་མཚམས་དམ་པར་བཅད་དེ། སྔ་དྲོ་རྒྱས་པའི་བཟླས་སྒོམ། ཕྱི་དྲོ་ཕྱིར་ཟློག་གི་བཟླས་སྒོམ་ཤུགས་དྲག་ལ་རྒྱུན་རིང་བ་མཛད་པས། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། ད་དུང་ལན་མང་དུ་བྱས་ན་དགའ་རབ་ཡོང་བ་ཨེ་ཡིན་གསུང་། ང་དྲུག་པའི་སྟེང་དུ་ཕེབས་པ་ནའང་དཔོན་སློབ་བཞི་བཅུ་རྩ་བགྲངས་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་མཛད་ནའང་བར་ཆད་བཟློག་པའི་མཚན་མ་གསལ་བ་རང་ནི་མ་བྱུང་གསུང་། འབྲུག་ལོའི་སྟོན། ད་ཡང་ཡང་བཤད་པ་ཨེ་ཡོང་མི་ཤེས་པས་ད་ལན་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་རེ་སྨོན་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་གསུང་བ་ལ། འཁོར་གྱི་ཐོག་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་བགྲོས་ནས། ད་མཚན་མ་ངན་པའི་ལོ་དུས་ཀྱིས་གཏུགས་པས། རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་སྐུ་མཚམས་དམ་པར་བཞུགས་པ་ཐུགས་རྗེས་བཟུང་འཚལ། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་རིམ་འབད་ནས་བསྒྲུབ་པར་བགྱི་ཞེས་ནན་ཆེར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། འབྲུག་ལོ་ཟླ་བ་བརྒྱད་པའི་ཚེས་བདུན་གྱི་ཉིན་ནས་རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཙོ་མཛད་དཔོན་སློབ་སུམ་ཅུ་རྩ་བགྲངས་སྐུ་མཚམས་ལ་བཞུགས་ཤིང་། དེ་ནས་དྲག་ཤོས་རྣམས་རིམ་གྱིས་སྐུ་མཚམས་ལ་བཞུགས་ནས་སྔར་བཞིན་སྐུ་རིམ་བསྒྲུབས་ནའང་། ཟླ་བ་བཅུ་གཅིག་པའི་ནང་ནས་སྐུ་ཁམས་ 1-2-51a ཅུང་མི་བདེ་བ་ཞིག་བྱུང་སྟེ། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་སྐུ་ཁམས་བསྙེལ་བ་ཡུན་རིང་དུ་བྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུའང་། མནལ་གཏན་ནས་མེད་པ་ཞག་ཉི་ཤུ་རྩ་རེ་ཙམ་མཐུད་པ་དང་། སྐུའི་སྨད་ཀྱི་ཆ་ལ་སྙུང་ཟུག་ཏུ་མངོན་པ་རེ་དགའ་ཡོད་གསུང་པ་མ་གཏོགས། ཐུགས་དམ་ཟབ་མོ་ལ་མངའ་བརྙེས་པའི་ཏ

【現代漢語翻譯】 他（宗喀巴大師）講授了包括五次第的《密集金剛燈論》（Lamrim Sangdü Drön Sal Rim Nga Dang Chepa），以及《攝類學》（Ngönpa Künle Dü）和《事師五十頌》（Sa Dé）等重要論著的綱要，還闡述了許多因明學（Tsema）的難點。他還撰寫了《吉祥密集金剛》（Pal Sangwa Düpa）的釋續，由四位天女請問，以及對《集密金剛根本續》（Yeshe Dorje Künle Dü）的廣釋。 在那之後的一年，他創作了名為《五次第明燈》（Rim Nga Rabtu Salwai Drönme）的偉大開示寶藏，以及包含五次第圓滿引導的指導手冊。他賜予了無量的大乘佛法財富。之後，在他五十七歲時，預示著壽命將有重大障礙的十四年前，宗喀巴大師親自向一些最早的弟子給予了口頭指導。 在兔年（指宗喀巴五十五歲那年）的冬季初，宗喀巴大師親自帶領三十多位師徒，爲了增長壽命和遣除障礙，進行了大量的《吉祥金剛怖畏》（Pal Dorje Jigje）的複雜儀軌，並進行了嚴格的閉關。早上進行廣大的唸誦修持，下午進行強烈的、長時間的遣除儀軌唸誦。宗喀巴大師說：『如果再多做幾次，可能會更好。』在他五十六歲時，四十多位師徒也像之前一樣進行修持，但他說：『沒有出現明顯的遣除障礙的跡象。』 在龍年（指宗喀巴五十七歲那年）的秋季，他說：『現在還不確定是否還有機會再次講解，所以這次我想以四大續部主尊的講解作為祈願的緣起。』最早的弟子們商議后，因為不祥之年已經到來，他們懇請宗喀巴大師慈悲地進行嚴格的閉關，並表示他們也會努力進行除障法事。因此，在龍年八月初七，宗喀巴大師帶領三十多位師徒開始閉關。之後，其他精進的弟子也陸續加入閉關，並如之前一樣進行除障法事。然而，在十一月，他的身體開始感到不適。從那時起，他的身體狀況長期不佳，甚至有二十六天左右無法入睡。他說，除了下半身偶爾感到疼痛外，他對甚深的三摩地（定）擁有堅定的掌握。

【English Translation】 He (Tsongkhapa) taught the 'Lamrim Sangdü Drön Sal Rim Nga Dang Chepa' which included the five stages, as well as the outlines of important treatises such as 'Compendium of Abhidharma' (Ngönpa Künle Dü) and 'Fifty Verses on the Guru' (Sa Dé), and also explained many difficult points of epistemology (Tsema). He also composed the explanatory tantra of 'Glorious Guhyasamaja' (Pal Sangwa Düpa), requested by the four goddesses, and a detailed commentary on 'Compendium of All Secrets' (Yeshe Dorje Künle Dü). In the year following that, he created the great treasure of teachings called 'Lamp Illuminating the Five Stages' (Rim Nga Rabtu Salwai Drönme), and also a manual containing the complete guidance of the five stages. He bestowed immeasurable wealth of Mahayana Dharma. Then, at the age of fifty-seven, fourteen years before the sign of a major obstacle to his life, Je Rinpoche himself gave verbal instructions to some of the earliest disciples as he had intended. In the early winter of the Rabbit year (referring to the year Tsongkhapa was fifty-five), Je Rinpoche himself, leading thirty-some disciples, performed extensive complex rituals of 'Glorious Vajrabhairava' (Pal Dorje Jigje) to increase lifespan and avert obstacles, and engaged in strict retreat. In the morning, they performed extensive recitation and meditation, and in the afternoon, they performed intense and prolonged aversion rituals. Je Rinpoche said, 'If we do it many more times, it might be better.' When he reached the age of fifty-six, forty-some disciples also practiced as before, but he said, 'No clear signs of averting obstacles have appeared.' In the autumn of the Dragon year (referring to the year Tsongkhapa was fifty-seven), he said, 'Now it is uncertain whether there will be another opportunity to explain again, so this time I want to use the explanations of the main deities of the four tantras as the basis for aspiration.' After the earliest disciples consulted, because the inauspicious year had arrived, they earnestly requested Je Rinpoche to compassionately engage in strict retreat, and stated that they would also diligently perform obstacle-clearing rituals. Therefore, from the seventh day of the eighth month of the Dragon year, Je Rinpoche, leading thirty-some disciples, entered retreat. Afterwards, other diligent disciples gradually entered retreat and performed obstacle-clearing rituals as before. However, from the eleventh month, his health began to decline somewhat. From then on, his health was poor for a long time, and he even went without sleep for about twenty-six days. He said that apart from occasional pain in his lower body, he had a firm grasp on profound samadhi (meditative concentration).

---

ིང་ངེ་འཛིན་ལས་གཡོ་བ་མི་མངའ་བའི་དབང་གིས། གསོལ་བ་ཆེར་འགག་པ་དང་། ཐུགས་དམ་ལ་སྦྱོར་མི་བཟོད་པ་སོགས་ཡེ་མེད་པས། ཕྱི་ནས་མངོན་པའི་མི་བདེ་བ་མངོན་ཚན་ཅན་རང་ནི་མེད། དེའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་དཀའ་བཅུ་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་གཙོ་མཛད་དགེ་འདུན་བྱིངས་དང་། ནང་དུ་སྐུ་ལ་ཉེ་བར་གནས་པ་འགའ་ཞིག་དང་བཅས་པས་ལོ་ངོ་སྦྲེལ་གྱི་བར་དུ་ཅུ་ཟད་ཀྱང་གཡེལ་བ་མེད་པར་སྐུའི་རིམ་གྲོ་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅིང་། སྔོན་ཆད་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་བླ་མའི་སྐུའི་རིམ་གྲོ་བསྒྲུབས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུ་གཞན་མ་བྱུང་ཞེས་མཐུན་པར་གླེང་ལ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་དང་གདུགས་ཚོད་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར། བུ་སློབ་དང་སྦྱིན་བདག་ཐད་ཐད་ནས་བླ་མའི་སྐུའི་རིམ་གྲོ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཏེ། འདི་ཉིད་མི་བཞུགས་ན་བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་མགོན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྙམ་པའི་གདུང་ཤུགས་དྲག་པོས་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཡང་ཚད་མེད་དེ། སྐུ་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་འདྲེན་པ་ཕྱི་ནང་ཀུན་དྲིལ་བ་ལ། ཇ་དཀར་ཞོ་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ལྷག་ཙམ་ཞིག་སོང་འདུག་ 1-2-51b ཅེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ཐུགས་དམ་དང་སྐུ་རིམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས། ཤིན་ཏུ་བཟློག་པར་དཀའ་བའི་བར་ཆད་ཀྱི་མཚན་མ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་བཟློག་སྟེ་སྐུ་ཁམས་ལེགས་པར་དྭངས་ནས། ལྷ་དང་བཅས་པའི་འགྲོ་བ་ཡོངས་ཀྱིས་དབུགས་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱི་ལོ་དེ་དབྱར་གནས་ལ་མི་དབང་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། འོན་གྱི་བཀྲ་ཤིས་དོ་ཁར་གདན་དྲངས། སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ལ་དབུ་ཚད་དང་ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་གསུངས་ཤིང་། གདན་སའི་སྤྱན་སྔ་རིན་པོ་ཆེས་ཐོག་དྲངས། ཤིན་ཏུ་མཐོ་བའི་དཔལ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་གྱིས་མཆོག་ཏུ་དད་པའི་བསེར་བུས་བསྐྱོད་པའི་གཙུག་གི་པདྨོ་ཞབས་ཀྱི་ངོས་ལ་གཡོ་བས་ཚིམ་པ་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སླར་ཡང་གདན་ས་ཆེན་པོ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་དུ་ཕྱག་ཕེབས། དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་དུ། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པའི་ཊཱི་ཀྐ་ཆེན་མོ་དང་། རྫོགས་རིམ་རྣལ་འབྱོར་བཞི་ལྡན་གྱི་ཁྲིད་ཡིག་ཆེ་ཆུང་། སྒྲུབ་ཐབས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་དང་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་གྱི་ཞུས་དག་དག་ཏེར་ཅན་མཛད་ནས། ཚིག་དོན་ཤིན་ཏུ་ཞིབ་པར་འཆད་པའི་མཆན་བུ་དང་། ལེའུ་སོ་སོ་དང་སྤྱིའི་དཀའ་བའི་གནས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་མཐའ་གཅོད་དང་། དོན་ཚན་སོ་སོའི་དམིགས་འབྱེད་པའི་བསྡུས་དོན་དང་བཅས་པ་མཛད་ཅིང་། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་དང་འབྲེལ་བའི་བཤད་པ་མཐའ་དག་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་གསུངས་པས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་ 1-2-52a མཐའ་དག་ལེགས་པར་ཉམས་ནས་མིང་ཙམ་ཡང

【現代漢語翻譯】 由於其毫不動搖的等持（梵文：samādhi，三摩地，心專注一境），沒有大的中斷，也沒有無法融入誓言（梵文：samvara，三昧耶）等情況，所以外在顯現的不適根本不存在。當時，以格西（佛學博士）為首的僧眾，以及一些貼身侍奉的人，連續數年，日夜不停地進行著無微不至的身體供養，其用心之深難以想像。他們一致認為，以前在這雪域之中，從未有過如此精心的對上師的身體供養。在那段時間裡，僧眾的茶飯和傘蓋等供養，以及弟子和施主們，都只專注于對上師身體的供養。他們懷著強烈的悲痛，認為『如果這位上師不在了，我們所有人都將失去怙主』，因此所做的一切都達到了極致。據說，在進行身體供養期間，僧眾飲用的茶水，內外加起來，總共用掉了六千六百多罐茶。 如此，憑藉誓言和身體供養的力量，所有極難消除的障礙和不祥之兆都被遣除，身體也恢復了健康，使得包括天神在內的所有眾生都鬆了一口氣。第二年夏天，應米旺·扎巴堅贊（藏文：Mi-wang Grags-pa rGyal-mtshan-pas，人名）的祈請，被迎請至昂（藏文：'On，地名）的扎西多卡（藏文：bKra-shis Do-khar，地名）。在那裡，為數百名持藏者講授了《頭部測量》和《菩提道次第》等眾多佛法。以甘丹賽欽仁波切（藏文：dGa'-ldan gSer-khri Rin-po-che，格魯派法座持有者）為首，所有地位顯赫、極具威望的人，都以無比的虔誠，不停地親吻上師的腳，以此來表達他們的敬意。 之後，再次返回甘丹寺（藏文：dGe-ldan rNam-par rGyal-ba'i Gling，寺廟名）。從那時起，依次完成了《吉祥勝樂輪金剛》（梵文：Śrīcakrasaṃvara，希熱輪桑哇）魯伊巴派（梵文：Lūipa，印度大成就者）大疏的校對，以及《四支合瑜伽》（梵文：caturyoga，恰度喲嘎）的大小引導文、修法儀軌，以及《吉祥密集金剛》（梵文：Guhyasamāja，古桑雅瑪扎）根本續和《明燈論》（梵文：Pradīpoddyotana，抓燈喔迪歐達那）的校對工作，並撰寫了詳細解釋詞義的註釋，以及對每一章節和整體難點的決斷，以及對每個要點的總結。由於持續不斷地講授與四部密續相關的教法，使得如來教法的精髓得以完美地實踐，甚至連名號也...

【English Translation】 Due to the power of his unwavering samādhi (梵文：samādhi，三摩地，心專注一境), there were no major interruptions, nor were there any situations where he could not integrate into his samvara (梵文：samvara，三昧耶), so there was no manifestation of external discomfort. At that time, the entire monastic community, led by the Kachuwa (a degree in Buddhist studies), along with some close attendants, tirelessly performed physical services day and night for years, with unimaginable dedication. They unanimously agreed that never before in this snowy region had there been such meticulous physical service to a lama. During that time, the monastic community's tea and umbrella offerings, as well as the disciples' and patrons' dedications, were solely focused on the lama's physical well-being. They were driven by intense grief, thinking, 'If this lama is no longer here, we will all be without a protector,' and their efforts reached an extreme. It is said that during the physical service, the monastic community consumed over six thousand six hundred pots of tea, both internally and externally. Thus, through the power of his samvara and physical service, all the extremely difficult-to-reverse obstacles and inauspicious signs were averted, and his health was restored, allowing all beings, including the gods, to breathe a sigh of relief. The following summer, at the request of Miwang Drakpa Gyaltsen, he was invited to Trashi Dokhar in Ön. There, he taught numerous teachings, such as 'Head Measurement' and 'Lamrim' (Stages of the Path), to hundreds of holders of the Tripitaka. Led by Ganden Tripa Rinpoche, all those of high status and great prestige showed their utmost devotion by constantly kissing the lama's feet to express their respect. Afterward, he returned to Ganden Monastery. From then on, he successively completed the editing of the great commentary on the Śrīcakrasaṃvara (梵文：Śrīcakrasaṃvara，希熱輪桑哇) of the Lūipa (梵文：Lūipa，印度大成就者) tradition, as well as the small and large guiding texts and sadhanas (spiritual practices) of the caturyoga (梵文：caturyoga，恰度喲嘎), and the editing of the root tantra and Pradīpoddyotana (梵文：Pradīpoddyotana，抓燈喔迪歐達那) of the Guhyasamāja (梵文：Guhyasamāja，古桑雅瑪扎). He also wrote detailed commentaries explaining the meaning of the words, as well as decisions on the difficult points of each chapter and the whole, and summaries clarifying each point. Because he continuously taught the teachings related to the four classes of tantra, the essence of the precious teachings of the Buddha was perfectly practiced, and even the name...

---

་མེད་པར་གྱུར་པ་འདི་གཞི་ནས་བསླངས་ཏེ་ལེགས་པར་གསལ་བར་མཛད་པས་རྒྱལ་བ་བས་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུ།རྗེའི་ཞལ་སྔ་ནས། སྒྲུབ་མཆོད་སོགས་ཚོགས་ཁང་དུ་བྱས་ན་དབང་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་མཐོང་བའི་དགག་བྱ་ཆེ་བར་འདུག་པས། སྔགས་ཀྱི་སྒྲུབ་མཆོད་ཁང་པ་འགོལ་བ་ཞིག་ལོགས་སུ་བྱེད་དགོས་པར་སྣང་གསུངས་ནས། ལུག་ལོའི་དབྱར་རྨང་གཏིང་ཤིང་། དེའི་མཐུན་རྐྱེན་དང་དད་བསྐུལ་སོགས་ཀྱི་ཐུགས་འདུན་མཛད་པས་ཕྱོགས་ཕྱོགས་ནས་འབུལ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བྱུང་ཞིང་། ཅུང་ཟད་ཟངས་དཀོན་པར་ཡོད་པ་ལའང་། གཉལ་སོགས་ནས་ཟངས་རུ་མངས་དང་རུ་གཉིས་མ་ཙམ་ཡན་ཆད་ཆེ་ཆུང་འདྲེས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་། ཟངས་པ་ན་མང་པོས་ཐོག་དྲངས་པའི་ཟངས་ཀྱི་དད་འབུལ་མཐའ་ཡས་པ་བྱུང་བས། བྱ་ལོ་ཟླ་བ་གསུམ་པ་ནས་བཟོ་རིགས་པ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་དུ་མ་བསགས་ཏེ། རྟེན་རྣམས་བཞེངས་བའི་བྱ་བ་ཉེ་བར་བརྩམས་སོ། །དེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་ཁྱམས་གཙང་ཁང་དང་བཅས་པ་ལ་ཀ་བ་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱི་ས་ལ་དབུས་ཀྱི་གཙང་ཁང་དུ་སྟོན་པའི་སྐུ་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་ཚད་ལས་ཅུང་ཞིག་གིས་ཆེ་བ་དང་། སྟེང་གི་གཙང་ཁང་དུ་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལྷ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་ལཱུ་ཨི་པ་ལྷ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཉིས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་ 1-2-52b དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་བློས་བསླངས་རྣམས་རྒྱུ་རིན་པོ་ཆེ་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པ། དེ་ཡང་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་གཞན་རྣམས་ཟངས་ལ་གསེར་གསོལ་བ། གཙོ་བོ་རྣམས་དང་། ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྙིང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དངུལ་བཟང་པོ་འབའ་ཞིག་ལས་བཞེངས་པའི་གཙོ་བོ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་ལྷག་རེ་དང་རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ལ་དངུལ་བྲེ་ཆེན་གཉིས་མ་ལོང་ཙམ་དང་། འཁོར་གྱི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་རེ་རེ་ལའང་དངུལ་བྲེ་ཆེན་ཕྱེད་དང་གཉིས་རེ་ཅུང་མ་ལོང་ཙམ་དང་བཅས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་རིན་པོ་ཆེ་དང་། གཡུ་རྙིང་བཟང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྲ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་རྒྱལ་བ་ཚེ་དཔག་མེད། རྗེ་བཙུན་བྱམས་མགོན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་མདའ་ཚད་རེ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་གཙུག་ཏོར་རྣམ་པར་རྒྱལ་མ་དང་། གཙུག་ཏོར་གདུགས་དཀར་གཉིས་ཀྱི་གསེར་སྐུ་ཁྲུ་ཚད་རེ་དང་། གོས་དར་བཟང་པོ་མཐའ་ཡས་པ་བརྡུངས་པའི་དར་འདག་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་སྐུ་ལ་རྒྱབ་མཐོ་བཅུ་བདུན་ཡོད་པ་རྣམས་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་།

【現代漢語翻譯】 由於您從根本上啟動並完美地闡明了這種缺失，您的恩情甚至超過了諸佛。在那種情況下，宗喀巴大師說：『如果在集會大廳進行供養等活動，那麼未獲得灌頂者也能看到壇城等，這似乎是一個很大的禁忌。因此，似乎有必要單獨建造一個用於密宗供養的房間。』於是，他發起了在羊年夏季奠基的意願，以及相關的便利條件和鼓勵等。因此，來自各方的供養數不勝數。即使是稍微稀缺的銅，也從聶等地運來了混合著大小不一的銅錠一百零八個，以及由贊巴納等人帶頭的無邊無際的銅供養。因此，從雞年三月開始，聚集了許多非常熟練的工匠，開始了建造聖物的工程。也就是說，包括殿堂走廊在內的建築，佔地七十二根柱子，中央殿堂里的釋迦牟尼佛像比覺臥仁波切的尺寸略大。上層殿堂里有吉祥密集金剛三十二尊神像，吉祥勝樂金剛六十二尊神像，以及吉祥金剛界大壇城的聖物和所依，所有這些都是用純粹的珍寶製成的，也就是壇城和諸神都是銅鍍金的。主尊和四方如來以及心髓瑜伽母都是用純粹的優質銀製成的，每個主尊及其眷屬都用了超過兩布瑞的大銀，金剛界的主尊用了將近兩布瑞的大銀，十二位眷屬神每位用了將近一半多一點的布瑞大銀。這些都鑲嵌著無以計數的珍寶和優質古玉，以及其他尊勝佛母、無量壽佛、慈氏菩薩、圓滿具足面相和手印的怖畏金剛金像各一箭桿高，以及尊勝佛母和白傘蓋佛母金像各一肘高。還製作了無數精美的絲綢，以及僅用搗碎的絲綢製成的圓滿具足面相和手印的怖畏金剛像，高十七個背高。所有這些 。

【English Translation】 Because you fundamentally initiated and perfectly clarified this absence, your kindness even surpasses that of the Buddhas. In such a situation, Je Rinpoche said, 'If offering ceremonies etc. are done in the assembly hall, then those who have not received empowerment can also see the mandala etc., which seems to be a great taboo. Therefore, it seems necessary to build a separate room for tantric offering ceremonies.' Thus, he initiated the intention to lay the foundation in the summer of the Sheep year, as well as related facilities and encouragement etc. Therefore, countless offerings came from all directions. Even the slightly scarce copper was transported from Nyal and other places, including one hundred and eight mixed copper ingots of various sizes, and endless copper offerings led by Sangpa Nam and others. Therefore, from the third month of the Bird year, many very skilled craftsmen were gathered, and the work of building the sacred objects was started. That is, the building including the temple corridor, occupying the area of seventy-two pillars, with the statue of Shakyamuni Buddha in the central temple being slightly larger than the size of Jowo Rinpoche. In the upper temple, there are thirty-two deities of the glorious Guhyasamaja, sixty-two deities of the glorious Chakrasamvara Luipa, and the sacred objects and supports of the great mandala of the glorious Vajradhatu, all of which are made of pure jewels, that is, the mandala and the deities are gilded with copper. The main deities and the Buddhas of the four directions and the Yoginis of the Essence are all made of pure high-quality silver, with each main deity and retinue using more than two 'Bres' of silver, the main deity of Vajradhatu using nearly two 'Bres' of silver, and the twelve retinue deities each using nearly two and a half 'Bres' of silver. These are all inlaid with countless jewels and high-quality old turquoise, and other statues of Jampelyang, Amitayus, Maitreya, and the complete Vajrabhairava with all faces and hands, each being one arrow-length high, and golden statues of the two deities, Ushnishavijaya and White Umbrella, each being one cubit high. Countless fine silks were also made, and a statue of the complete Vajrabhairava with all faces and hands, made only of pounded silk, being seventeen back-heights high. All of these .

---

ལྷ་བཟོའི་བཟོ་ཐིག་དང་ཕྱག་ཚད་ཕལ་པ་མ་ཡིན་པར། ཤཱ་རིའི་ 1-2-53a བུ་དང་ཚངས་པ་ཨེ་ཌའི་བུ་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པའི་ཕྱག་ཚད་ཀྱི་ཡི་གེའང་མང་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོར་དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་སྡོམ་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གཅིག་གིས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་ཞིབ་པར་སྟོན་ཅིང་། དེའི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་ཁྱད་པར་ཞིབ་ཏུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དང་། དཔལ་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་པོ་དང་ནག་པོའི་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་ལེའུ་རེ་རེས་ལྷའི་ཕྱག་ཚད་སྟོན་པ་རྣམས་གུང་ལེགས་པར་སྒྲིགས་པའི་ཐིག་ཁོག་ནས་དྲངས་ཏེ། ལྷ་རྣམས་རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཕྱག་ཚད་དང་ལྡན་པར་བཞེངས་ཤིང་། དེ་དག་རྣམས་ལའང་རྒྱུའི་བྱིན་རླབས་སོགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མཛད་པས། ལུགས་བཏང་བ་ལ་འདི་འདྲ་པའི་ལུགས་འདྲེན་བདེ་བ་དང་མཚར་བ་སྔར་འོང་མ་མྱོང་ཞེས་ལྷ་བཟོ་བ་དག་ཟེར་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བལྟས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པའི་མིག་གི་བདུད་རྩི་འབའ་ཞིག་ཉེ་བར་བྱོན་ཏོ། །དེ་དག་ལས་ཀྱང་། ཁྱད་པར་གཞལ་ཡས་ཁང་གསུམ་བཞེངས་པའི་ལུགས་སྔ་མ་བཏང་བའི་ལུགས་ཕུད་ལ། དཔའ་བོ་ཁཎྜ་ཀ་པཱ་ལ་འཇའ་ཚོན་མ་བྱོན་ཏེ། དེ་ཡང་རྒྱུ་ཟངས་ཡིན་ཀྱང་། ལུགས་ཀོང་ནས་བྱོན་མ་ཁད་ལ། ཟངས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཡུངས་འབྲུའི་རྗེས་ཙམ་ཡང་མི་མངོན་པར། སྐུ་ཐམས་ཅད་འོད་ཟེར་ལྔའི་གོང་བུར་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱ་མཐིང་བཟང་པོའི་མདངས་ཀྱིས་བསྒྲུན་དུ་མེད་ལ། དམར་པོ་དག་ནི་ད་ཆུ་བཏུལ་མ་བཟང་པོའི་ཁ་དོག་ལས་བདུན་འགྱུར་གྱིས་ལྷག་ཅིང་། དམར་སེར་དག་ནི་ལི་ཁྲིའི་མདངས་མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ། 1-2-53b སེར་པོ་དག་ནི་གསེར་བཟང་པོའི་རྒྱན་གྱི་མདངས་ཀྱང་རག་གན་ལྟར་བྱེད་པ། གཞན་ཡང་དཀར་པོ་དང་། ལྗང་ཁུ་དང་། བཙོད་ཀྱི་ཁ་དོག་སོགས་དུ་མ་སྤེལ་བ་ནམ་མཁའི་འཇའ་ཚོན་སྐུ་ལ་འཁྱུད་པའི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་མིག་གི་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞིག་བྱོན་ཏེ། བྲད་བརྡར་སོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྱས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་འཇམ་ཞིང་གཙང་བ། ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བར་གྱུར་ནས། འདི་ལྟ་བུ་ཅི་ཞིག་ཅེས་གཟིགས་སུ་ཕུལ་ཞིང་། དག་བྱེད་ཀྱི་རྫས་དུ་མས་ཤིན་ཏུ་དག་པར་བྱི་དོར་བྱས་ཀྱང་། སྔར་ལས་ཀྱང་འོད་ཟེར་རྣམས་ཆེས་ཆེར་ཁ་དོག་གསལ་བར་གྱུར་ནས། ལུགས་ཁ་བཅད་པའི་མཚམས་ལ་བལྟས་པས། ཟངས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་འདྲ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གནས་གྱུར་ནས། བཅད་མཚམས་འོད་ཟེར་སྣ་ལྔར་ཁྲིག་གེ་སྣང་ངོ་། །རྗེའི་ཞལ་ནས་རྟེན་འདི་ལ་རྒྱན་དང་ན་བཟའ་ཁྱད་པར་ཅན་ཕུལ་བ་ལ་གསོལ་བ་ཐོབ། བྲད་བརྡར་མ་བྱེད་ཅེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་རྟེན་དེ་རྣམས་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དང་བཅས་པའི་རགས་རིམ་ཞིག་ལོ་དེ་གའི་ཁོངས་སུ་གྲུབ། ཉེ་སྐོར་གྱི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་རྣམས་དང་། ཆ་ལྷས་ཀྱི་གྲོང་པ་སྐྱེ་བོའི

【現代漢語翻譯】 至於神匠的工藝規範和尺寸，雖然有夏日布（梵：Śāriputra，舍利弗）和梵天之子等請教的尺寸書，但主要以《吉祥勝樂輪根本續》的一章詳細展示了佛像的尺寸。Ratrna Rakshita 對此廣為解釋，並特別詳細地確定了尺寸。此外，從《吉祥閻魔敵》紅色和黑色續部的各一章中提取了佛像尺寸，並將其與規範完美結合。因此，所造佛像都符合佛陀所說的尺寸，並且如法地進行了加持等儀式。神匠們說，這種鑄造方法容易操作且非常神奇，前所未有。所有佛像僅憑觀看就能吸引人們的目光，簡直是眼睛的甘露。在這些佛像中，特別是建造三座宮殿的方法，在之前的鑄造方法中，勇士卡帕拉（梵：Khaṇḍakapāla）如彩虹般顯現。雖然材料是銅，但剛從模具中取出時，銅的顏色一點也看不見。所有佛像都變成了五色光芒的集合體，藍色比最好的靛青色還要鮮艷，紅色比最好的胭脂紅還要亮七倍，紅黃色則使鉛丹的顏色黯然失色，黃色甚至使純金的光澤也顯得粗糙。此外，白色、綠色和茜草色等多種顏色交織在一起，就像彩虹環繞在佛像身上一樣，形成一道令人難以置信的光芒。即使沒有經過任何打磨，佛像也極其光滑乾淨，非常神奇。人們驚歎不已，並將佛像獻給上師觀看。雖然用多種清潔劑進行了徹底清潔，但佛像的光芒反而更加明亮。觀察模具的切口處，所有銅的顏色都變成了同樣的顏色，切口處閃耀著五彩光芒。上師說，『為這些佛像和佛塔供奉特別的裝飾和服裝，祈求加持，不要打磨它們。』就這樣，佛像和寺廟的粗略輪廓在那一年完成了。附近的僧團和恰拉薩的村民們

【English Translation】 Regarding the craftsmanship and measurements of divine artisans, although there are many texts on measurements requested by Śāriputra and the son of Brahma, among others, primarily, one chapter of the Śrī Cakrasaṃvara Tantra extensively details the measurements of deities. Ratna Rakṣita's extensive commentary on this particularly elaborates and establishes these measurements. Furthermore, measurements of deities are extracted from one chapter each of the Śrī Yamāntaka, both red and black tantras, and these are well-combined with the norms. Thus, the deities are crafted in accordance with the measurements spoken by the Buddhas, and blessings and other rituals are performed accordingly. The divine artisans say that such a method of casting is easy to implement and marvelous, unlike anything seen before. All the images captivate the mind at a mere glance, truly appearing as nectar for the eyes. Among these, especially in the method of constructing three palaces, the hero Khaṇḍakapāla appeared like a rainbow, surpassing the previous methods. Although the material was copper, the moment it emerged from the mold, not even a trace of the copper color was visible. All the forms transformed into aggregates of five-colored light, the blues unmatched by the finest indigo, the reds surpassing the best madder dye by sevenfold, the reddish-yellows making the color of red lead appear dull, and the yellows making even the luster of fine gold seem like brass. Moreover, various colors such as white, green, and madder were interwoven, resembling a rainbow embracing the form, a great mass of light almost unbearable to the eyes. Even without any polishing, it was exceedingly smooth and clean, becoming extraordinarily wondrous. People exclaimed, 'What is this?' and presented it for viewing. Although thoroughly cleaned with various purifying substances, the rays of light became even more vivid and clear than before. Looking at the seams where the mold was cut, all the copper color had transformed into the same hue, with the cut seams appearing distinctly as five-colored rays of light. The Lama said, 'Make offerings of special ornaments and robes to these images and stupas, and pray for blessings. Do not polish them.' Thus, the rough outlines of these images and the temple were completed within that year. The surrounding monastic communities and the villagers of Chalhas

---

་ཚོགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་བསགས་ཏེ། རབ་སྟོན་བཟང་པོ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་མཛད་ཅིང་། རྒྱུད་སྡེ་ནས་གསུངས་པའི་ཆོ་ག་རྣམ་པར་དག་པས་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དེ། དེ་ཕྱིན་ཆད་དབུ་རུ་སྟོད་སྨད་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་ལོ་ལེགས་པ་དང་། ཆར་ཆུ་དུས་སུ་འབབ་པ་དང་། བཤད་སྒྲུབ་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་སྔར་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ངོ་མཚར་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཏོ། ། 1-2-54a ཁྱི་ལོ་ལ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མ་ཕྱོགས་ཐད་ཐད་ནས་བྱོན་པ་དང་། གཉུག་མར་གནས་པའི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་ལ་དགེ་ལྡན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བསྐོར་ཅིང་། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་མཆན་དང་བཅས་པ་དང་། བཤད་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་དང་། རིམ་ལྔའི་ཁྲིད་རྒྱས་པ་དང་། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་པའི་ཁྲིད་རྒྱས་པ་དང་། དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ཀྱི་བཤད་པ་ཆེས་ཞིབ་པ་དང་།གཞན་ཡང་དབུ་ཚད། བདེ་མཆོག །ལམ་རིམ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས། དེའི་དབྱར་དང་སྟོན་ལ། གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཁྱམས་ལ་ལོགས་བྲིས་ཀྱང་གྲུབ་པར་མཛད། དབུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་བཤད་ཆེན་མོ་མཛད་པའང་ལེགས་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །ལོ་དེའི་གཞུག་ནས་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་སྟ་གོན་མཛད་ནས། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྩ་རྒྱུད་འགྲེལ་པ་སྒྲོན་གསལ་དང་བཅས་པ་པར་དུ་བརྐོ་བའི་སྦྱོར་བ་ཉེ་བར་བརྩམས་ཏེ། འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཕག་ལོའི་ནང་དུ་ལེགས་པར་མཐར་ཕྱིན་པར་མཛད་ལ། ཕག་ལོ་ལ་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་མཐའ་ཡས་པ་ལ་དཔྱིད་དང་དབྱར་གྱི་རིང་ལ། དཔལ་འཁོར་ལོ་བདེ་མཆོག་གི་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གསུངས་ཤིང་། བདེ་མཆོག་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ཊཱི་ཀྐ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་རྩོམ་པ་རྫོགས་པར་མཛད་དོ། །མདོར་ན་བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱི་འདྲེན་པ། འཇིག་རྟེན་མ་ལུས་པའི་མིག་གཅིག་བུ་འདི་ནི། ལྷག་པའི་ལྷས་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་བཟུང་བ། དགེ་ 1-2-54b ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཚུལ་ལ་འགྲན་པའི་ཟླ་དང་བྲལ་ཞིང་། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་བཅས་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཡང་མིག་གི་འབྲས་བུ་ལྟར་གཅེས་པར་འཛིན་པས། ཐུབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཅོད་པན། རྟག་ཏུ་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལྷག་བསམ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྙིང་སྟོབས་རླབས་པོ་ཆེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པས། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་ཙམ་ཡང་དོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་གོ་སྐབས་མི་མངའ་བ། རིགས་པའི་ལམ་དུ་ངལ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་ལྷུར་བྱས་པའི་མང་དུ་ཐོས་པ་བློའི་ནུས་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཇི་ཙམ་གྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 聚集所有僧眾，舉行盛大而卓越的燃燈節，並通過續部中所說的清凈儀式，圓滿而盛大地進行安住。此後，衛藏地區各地風調雨順，講解和修習佛法興盛，出現了比以往更加卓越的奇蹟。 狗年，成百上千的持藏者從四面八方而來，為常住的僧眾不斷轉法輪，吉祥圓滿。並宣講了《密集金剛》的註釋《燈炬論》及其評註，以及一些釋續，廣講《五次第》的引導，廣講《六支瑜伽》的引導，極其詳細地講解了《時輪》的註釋《無垢光》。此外，還宣講了中觀、量論、《勝樂金剛》、道次第等深廣且不可思議的佛法。在夏季和秋季，完成了寺院迴廊的壁畫。還圓滿完成了《入中論》的大疏。 那一年之後，他開始思考並準備將《密集金剛》的根本續及其註釋《燈炬論》付梓。毫不費力地在豬年圓滿完成了此事。豬年，在春季和夏季，為無數的持藏者宣講了《勝樂金剛根本續》等不可思議的佛法，並完成了《勝樂金剛根本續》的卓越註釋。總之，我們所有人的導師，整個世界唯一的眼睛，是受到殊勝本尊親自攝受的，一切善妙的根本，以大乘的攝持而著稱，無與倫比。對於三律儀的戒條，即使是細微之處也像愛護眼珠一樣珍視，是所有持守佛陀戒律者的頂樑柱。他總是爲了佛法和眾生著想，擁有清凈的大乘發心和偉大的菩薩精神，以至於三門的一切行為，即使是細微之處，也沒有不得其所的機會。在理性的道路上，他孜孜不倦地進行了無數的探索，博聞強識，智慧超群，無論如何精細地考察

【English Translation】 Having gathered all the Sangha, he performed an extraordinarily wonderful Rabten (lighting festival), and through the pure rituals spoken of in the Tantras, he performed the full and extensive consecration. Thereafter, in all parts of U and Tsang, there was good harvest, timely rainfall, and the flourishing of explanation and practice, and there were wonders that were more excellent than before. In the Dog year, hundreds of custodians of the scriptures came from all directions, and for the resident Sangha, the Wheel of Dharma was continuously turned in a virtuous manner. He taught the commentary on the Glorious Guhyasamaja, the 'Lamp Illuminating', with its annotations, as well as some explanatory tantras, extensive instructions on the Five Stages, extensive instructions on the Six-Branched Yoga, and a very detailed explanation of the Great Commentary on the Kalachakra, the 'Stainless Light'. Furthermore, he taught profound and vast teachings such as Madhyamaka, Pramana, Chakrasamvara, and Lamrim. In the summer and autumn of that year, the murals in the monastery's courtyard were completed. He also completed the Great Commentary on 'Entering the Middle Way'. From the end of that year, with intention and preparation, he began the work of carving into woodblocks the root Tantra of the Glorious Guhyasamaja, along with its commentary, the 'Lamp Illuminating'. Without effort, he completed it well in the Pig year. In the Pig year, during the spring and summer, he taught immeasurable Dharma, such as the root Tantra of the Glorious Chakrasamvara, to countless custodians of the scriptures. He also completed the composition of an extraordinary Tika on the root Tantra of Chakrasamvara. In short, our guide, this single eye of the entire world, was directly taken care of by the supreme deity, the root of all goodness, and was close to being held by the Great Vehicle, unparalleled. He cherished even the slightest of the three vows like the apple of his eye, and was the crown of all who hold the vows of the Buddha. He was always concerned with the teachings and sentient beings alone, and was under the influence of the pure Mahayana intention and the great Bodhisattva spirit, so that even the slightest of the three doors' actions had no chance of being meaningless. He devoted himself to hundreds of labors on the path of reason, and the more he examined the power of his vast learning and supreme intelligence,

---

ང་གཏིང་དཔོག་པར་རྔོ་ཡང་མི་ཐོགས་པའི་བློ་གྲོས་གྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ཤིང་། རིགས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་ལམ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་ཉེར་ལེན་དམ་པ། བསག་སྦྱངས་མཐའ་ཡས་པའི་གྲོགས་ཀྱིས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་བསྐྱངས་ཤིང་། མང་དུ་ཐོས་པའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས་ཟིན་པར་མཛད་པས། རྒྱལ་བའི་དམ་ཆོས་མ་ལུས་པ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པར་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་བརྙེས་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཀྲལ་བའི་དགོངས་དོན་འབྱེད་པ་ལ་འཁྲུལ་བའི་དྲི་མ་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་བས་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་མི་ནུབ་པའི་རྒྱལ་མཚན་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་སྟོན་པ་གཉིས་པ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཚུལ་འདི་ནི་གཅམ་བུའི་ངག་གམ་སྙན་དངགས་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་རབ་ཏུ་བཏགས་ཏེ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་མི་འཁྲུལ་བའི་ 1-2-55a ཚད་མས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཅིས་མངོན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་བརྙེས་པའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་དག་གི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་ལ་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་དག་གིས་ཇི་ཙམ་དཔྱད་ཀྱང་ཁས་བླངས་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་སོགས་ཀྱི་དྲི་ཙམ་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ་ལྟར། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིས་ཀྱང་། མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་འདི་ཙམ་ཞིག་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་ལའང་། བདག་ཅག་གི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་གསུང་ཡིན་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉེ་བར་བཀོད་པའི་རང་གི་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་། ཡིད་ཕྲག་དོག་གི་དུག་ཆུས་ཆེས་ཆེར་མྱོས་པས་སྐྱོན་གདགས་པར་འདོད་པ་འབའ་ཞིག་གི་སེམས་ཀྱི་སྐུར་བ་འདེབས་པ་གཉིས་ཀ་སྤངས་ཏེ། དྲི་མ་མེད་པའི་རིགས་པའི་ལམ་ནས་འོངས་པའི་བློས་ཇི་ཙམ་ལེགས་པར་བརྟགས་ཀྱང་། རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་། གྲུབ་པའི་མཐའ་སོ་སོ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་གཞུང་ལུགས་དེ་དང་དེ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པར་ལུང་དང་རིགས་པ་འདིས་གནོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའམ། ལུགས་དེ་ཉིད་གཞིར་བྱས་པ་ལའང་། རང་ཚིག་འགལ་བའི་ཉེས་པ་འདི་ལྟ་བུས་རེག་གོ། ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་ཙམ་ཡང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ཉིད་འདིའི་རིགས་པ་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཚུལ་འདི་ནི་ཇི་འདྲ་བའི་མཁས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གྲགས་པའི་བ་དན་གྱིས་མཛེས་པར་བྱས་པ་སྔོན་བྱོན་པའི་ཆེན་པོ་དག་ལའང་རང་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ལ་ 1-2-55b རྣམ་པར་དཔྱད་ན། ལུགས་དེ་ཉིད་གཞིར་བྱས་པ་ལའང་རང་ཚིག་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་འབབ་པ་དག་མཐོང་བ་ལས་ན། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདིའི་བློ་གྲོས་དང་མཁྱེན་རབ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ལ་བསྒྲུན་པར་བཟོད་པའི་བཤེས་གཉེན་ནི་སྔོན་ཆད་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་ལན

【現代漢語翻譯】 他擁有深不可測、圓滿具足的智慧之身，精通無垢的理性之道，無量積累和凈化的助緣恒常護持，不可思議的博聞增上緣得以成就。因此，對於諸佛的究竟密意，他能如實解釋諸佛之教，堪為開創宗派之 великий導師，且能毫無錯謬地闡釋其深意，堪為一切高舉不朽勝幢的 держатель教法者中的第二佛陀。這並非虛妄之言或詩意的誇張，而是我們通過無謬的 प्रमाण（量） тщательно證實的。如何證明呢？正如理智之王們無論如何 исследовать諸佛所預言的偉大宗派創始者的論著，也無法找到自相矛盾之處。同樣，這位 великий 自主者所著的浩如煙海的經論，我們也可以這樣 исследовать：摒棄以『這是我的善知識的教言』為理由的自以為是，也拋開因嫉妒而生的惡意誹謗，以清凈的理性之道 тщательно исследовать。無論 исследовать 哪個宗派，無論是顯宗還是密宗，無論是大乘還是小乘，無論是哪個宗義，都無法找到任何與該宗的論點相悖、能被聖言或理證駁倒的地方，也無法找到任何基於該宗本身、卻又自相矛盾的錯誤。這足以證明他的理智是多麼正確。因此，即使是那些以博學之名而聞名於世的 великий 先賢，在 исследовать 他們自己的宗義時，也常常會發現他們自己的論點中存在自相矛盾之處。由此可見，這位 великий 自主者的智慧和洞察力是何等卓越，在雪域之中，前所未有能與之比肩的善知識。 He possesses a body of wisdom that is unfathomable and complete, is well-versed in the path of immaculate reasoning, is constantly supported by the aids of limitless accumulation and purification, and is accomplished by inconceivable factors that enhance his learning. Therefore, he is able to explain the ultimate intentions of all the Buddhas' teachings, as foretold by the Buddhas themselves, and is a great founder of lineages. He has no trace of error in elucidating the profound meanings as explained by the great chariot-founders, and is like a second Buddha among all those who hold the banner of the imperishable precious teachings. This is not an exaggerated statement or poetic embellishment, but is well-established by us through infallible प्रमाण（ ಪ್ರಮಾಣ, Pramāṇa, valid cognition）. How is this evident? Just as no matter how much the lords of reason исследовать the treatises of the great founders of lineages foretold by the Buddhas, they cannot find even a trace of contradiction in their assertions, so too, with this great master. No matter how much we исследовать all of the extremely numerous treatises he has composed, which explain the intentions of the Sutras and Tantras, by abandoning both the arrogance of assuming they are his own because they are the words of our spiritual friend, and the malicious accusations born of being intoxicated by the poison of jealousy, and by тщательно исследовать them with a mind that comes from the path of immaculate reasoning, we cannot find anything that contradicts the tenets of any of the systems, whether it be the higher or lower Tantras, the Greater or Lesser Vehicle, or any of the various philosophical tenets, that could be refuted by scripture or reason. Nor can we find any fault, such as self-contradiction, even when based on that very system itself. This manifest proof is itself his correct reasoning. Therefore, even among the great predecessors who were adorned with the banners of fame as extraordinarily learned scholars, when their own systems were исследовать, faults such as self-contradiction were found to occur more than once, even when based on that very system itself. From this, it is evident that the wisdom and insight of this great master are extraordinary, and there has never been a spiritual friend in this land of snows who could compare to him.

【English Translation】 He possesses a body of wisdom that is unfathomable and complete, is well-versed in the path of immaculate reasoning, is constantly supported by the aids of limitless accumulation and purification, and is accomplished by inconceivable factors that enhance his learning. Therefore, he is able to explain the ultimate intentions of all the Buddhas' teachings, as foretold by the Buddhas themselves, and is a great founder of lineages. He has no trace of error in elucidating the profound meanings as explained by the great chariot-founders, and is like a second Buddha among all those who hold the banner of the imperishable precious teachings. This is not an exaggerated statement or poetic embellishment, but is well-established by us through infallible प्रमाण（ प्रमाण, Pramāṇa, valid cognition）. How is this evident? Just as no matter how much the lords of reason исследовать the treatises of the great founders of lineages foretold by the Buddhas, they cannot find even a trace of contradiction in their assertions, so too, with this great master. No matter how much we исследовать all of the extremely numerous treatises he has composed, which explain the intentions of the Sutras and Tantras, by abandoning both the arrogance of assuming they are his own because they are the words of our spiritual friend, and the malicious accusations born of being intoxicated by the poison of jealousy, and by тщательно исследовать them with a mind that comes from the path of immaculate reasoning, we cannot find anything that contradicts the tenets of any of the systems, whether it be the higher or lower Tantras, the Greater or Lesser Vehicle, or any of the various philosophical tenets, that could be refuted by scripture or reason. Nor can we find any fault, such as self-contradiction, even when based on that very system itself. This manifest proof is itself his correct reasoning. Therefore, even among the great predecessors who were adorned with the banners of fame as extraordinarily learned scholars, when their own systems were исследовать, faults such as self-contradiction were found to occur more than once, even when based on that very system itself. From this, it is evident that the wisdom and insight of this great master are extraordinary, and there has never been a spiritual friend in this land of snows who could compare to him.

---

་ཅིག་ཀྱང་མ་བྱོན་པ་ཉིད་དུ་ཁོ་བོས་ཡིད་ཆེས་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱི་ཇི་ཙམ་མང་དུ་ཐོས་པ་དེ་ཙམ་དུ། དེ་དང་དེའི་དོན་ཐུགས་ཉམས་སུ་བསྟར་ནས་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་མཛད་པས་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་ལ་འགྲན་པའི་ཟླ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་འདི་ནི་དེ་བས་ཀྱང་དཔག་པར་དཀའ་བའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པར་དག་པའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གཞི་ནས་བཙུགས་ཤིང་། ཆེས་ཆེར་རྒྱས་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ།དེ་ཡང་སྔོན་ཆད་བོད་འདིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་གིས་བསྒྲུབ་ཅིང་ལག་ཏུ་བླང་བའི་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་ཞིག་ཀློག་པ་ཁ་ཏོན་གྱི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་ནས་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་དག་གི་ཚིག་བློ་ལ་ལེན་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ལས་ལུང་ནོད་པ་དང་། དོན་ཡིད་ལ་སེམས་པ་དང་། བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་དང་འབེལ་བའི་གཏམ་གྱིས་རྣམ་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། འཆད་པ་དང་། རྩོད་པ་དང་རྩོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཐོས་བསམ་ལྷུར་ལེན་པའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མྱོས་ 1-2-56a པའི་ཆང་གི་བཏུང་བ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་དང་། བག་མེད་པའི་རྩེད་མོ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་དང་། གླུ་དང་གཞས་དང་བྲོ་གར་ལ་སོགས་པ་ཁྱིམ་པ་ཡ་རབས་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ་དག་གིས་ཀྱང་ལག་ཏུ་བླངས་པ་ལ་ངོ་ཚ་བའི་གནས་སུ་བྱེད་པ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ལག་ཏུ་ལེན་པ་ནི་ཐོས་བསམ་ལ་ནན་ཏན་ལྷུར་ལེན་པའི་ལུས་གསོ་བ་དང་། ཁམས་བསང་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་གཏམ་འདི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོར་རློམ་པ་དག་ནས་བྱིས་པ་ངུར་སྨྲིག་གསར་དུ་བླངས་པ་དག་ཡན་ཆད་ལ་རླུང་ལྟར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་གཞིན་དུ་ཐོས་བསམ་ལྷུར་ལེན་པའི་ཆ་འཐབ་པ་དང་གཡུལ་འགྱེད་པ་དང་དམག་གི་བྱ་བ་ལ་གནས་ཀྱི་བར་ཐམས་ཅད་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལའང་། འདི་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། ཆོས་མ་ཡིན་པ། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སྨོས་པར་བྱེད་པ་སུ་ཡང་མེད་ཀྱི། གཞན་དུ་ན། ཀློག་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་གྲྭར་ཞུགས་ཙམ་ནས། ཕལ་ཆེ་བ་དག །བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ངང་གིས་འཇུག་པ་ལ་སུ་ཡང་ཡ་ང་བ་མེད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཚེ་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་མཐར་ཐུག་པའི་ལམ་སྟོན་པའི་ཕྱོགས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་སློབ་པར་བྱེད་པ་མཐོང་ན། སློབ་དཔོན་དང་། གྲོགས་དང་། ཉེ་ཞིང་སྙིང་བརྩེ་བར་སེམས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། འདི་ནི་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན། དགོས་པ་ཆུང་། སྙིང་པོ་མེད་པ་སྟེ། ནམ་

【現代漢語翻譯】 我確信，他沒有來過這裡。然而，他聽得越多，就越能將所聽到的付諸實踐，並以修行作為核心。因此，他在三學（戒、定、慧）的證悟功德方面，超越了所有與之匹敵者，擁有著難以估量的功德寶藏。因此，這位至尊仁波切（Jetsun Rinpoche，尊貴的上師）在雪域高原（khawa chän，指西藏）開創了清凈無染的佛陀教法（Buddha-Dharma）的偉大傳統，並使其發揚光大。過去，西藏的出家人修行的方式是：當他們專注于誦讀、背誦經文，將偉大的論著銘記於心，從上師那裡接受傳承，思考其含義，通過辯論和考察來確定其意義，並通過講解、辯論和寫作來專注于聞思時，他們會毫不猶豫地享用令人陶醉的酒、不正時的食物、各種放縱的娛樂，以及歌舞等世俗行為。他們認為，爲了滋養身體和放鬆身心，這些都是無可厚非的，可以促進聞思。這種說法像風一樣在那些自詡為大善知識（spiritual teachers）的人，甚至新出家的僧人中流傳。同樣，即使在參與戰鬥、戰爭和軍事活動等與聞思無關的事情時，也沒有人會說：『這些是不該做的事，是不符合佛法的，會損害出家人的形象。』相反，一旦進入聞思的行列，大多數人都會毫不猶豫地沉溺於這些不該做的事情，沒有人會感到羞愧。此外，如果在聞思期間，有人專注于學習和實踐引導至究竟解脫的佛法，如金剛乘（Vajrayana）的生起次第（generation stage）和圓滿次第（completion stage），以及壇城（mandala）的儀軌等，那麼所有的上師、朋友和親近的人都會認為：『現在不是做這些的時候，這些不重要，沒有意義，什麼時候做都可以。』 （藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：唵）

【English Translation】 I am convinced that he has never been here. However, the more he heard, the more he put what he heard into practice, and made practice the core. Therefore, in terms of the merits of realization of the three trainings (discipline, concentration, and wisdom), he surpassed all rivals and possessed an immeasurable treasure of merits. Thus, this Jetsun Rinpoche (尊貴的上師) established a great tradition of pure and undefiled Buddha-Dharma in the snowy land (referring to Tibet), and greatly promoted it. In the past, the way monks in Tibet practiced was: when they focused on reciting and memorizing scriptures, memorizing great treatises, receiving transmissions from teachers, contemplating their meanings, determining their meanings through debate and examination, and focusing on listening and thinking through explanation, debate, and writing, they would not hesitate to enjoy intoxicating liquor, untimely food, various indulgent entertainments, and secular behaviors such as singing and dancing. They believed that these were harmless for nourishing the body and relaxing the mind, and could promote listening and thinking. This saying spread like the wind among those who claimed to be great spiritual teachers, and even among newly ordained monks. Similarly, even when engaging in activities unrelated to listening and thinking, such as participating in battles, wars, and military activities, no one would say: 'These are things that should not be done, are not in accordance with the Dharma, and will damage the image of monks.' On the contrary, once entering the ranks of listening and thinking, most people would not hesitate to indulge in these things that should not be done, and no one would feel ashamed. Furthermore, if during the time of listening and thinking, someone focused on learning and practicing the Dharma that leads to ultimate liberation, such as the generation stage and completion stage of Vajrayana, and the rituals of mandalas, then all the teachers, friends, and close people would think: 'Now is not the time to do these things, these are not important, meaningless, and can be done at any time.' （Tibetan: ཨོཾ，Sanskrit Devanagari: ओम्，Sanskrit Romanization: om，Literal meaning: Om）

---

ཞིག་ཐོས་བསམ་དང་འཆད་ཉན་གྱི་བྱ་བ་མ་ལྕོགས་ 1-2-56b པའི་ཚེ། གྲོང་དང་ཉེ་བའི་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་སོང་སྟེ། གཏོར་མ་དང་། ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་དང་། གཤིན་པོ་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རང་གི་ལྟོ་བཙལ་བར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡིན་གྱི། ད་ལྟ་ནི་ཐོས་བསམ་གྱི་བར་དུ་གཅོད་པ་ཆེན་པོའོ། །ཞེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ལས་འབད་པ་དུ་མས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ཀྱི། གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐོས་བསམ་གཞི་མཐུན་དུ་འདུ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡང་གང་ཞིག་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་བར་ཁས་འཆེ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། མྱོས་པར་འགྱུར་བའི་བཏུང་བ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་ལོངས་མ་སྤྱད་པ་ལས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་དམ་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལོག་པའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་རྒྱ་ཆེར་སྤེལ་བས་འདོད་ཡོན་ལ་ཆེས་ཆེར་སྲེད་པ་དག །རང་གི་འདོད་པ་དང་མཐུན་པས་ཡིད་ཤིན་ཏུ་རངས་པར་གྱུར་ཅིང་། དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ཞུགས་ཕྱིན་ཆད་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྩ་ལྟར་དོར་ནས། གདུལ་བྱ་དུ་མའི་འདྲེན་པར་རློམ་པ། ཆེན་པོ་དག་གིས་བཀུར་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། ངུར་སྨྲིག་གི་རྒྱལ་མཚན་དང་བཅས་བཞིན་དུ་བུ་དང་བུ་མོ་དང་ཆུང་མའི་ཚོགས་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་བབ་པ་ལ་རང་ཉིད་ཀྱང་ཡ་མི་ང་ཞིང་། སུ་ཡང་སྨོད་པར་མི་བྱེད་ལ། དེ་ལྟ་ནའང་རང་གི་སྲིད་དུ་གཏོགས་པ་དག་གི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པ་དག་ཐེ་མི་ཚོམ་པར་སྒྲུབ་པས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཆེད་དུ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ངན་པ་ལྷུར་ལེན་པས་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་ནི་གསང་སྔགས་པ་ལ་འདོད་པ་སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ 1-2-57a གིས་འཇིག་རྟེན་བསླུས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསང་སྔགས་ལ་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བླུན་གཏམ་ཚོགས་སུ་བསྒྲགས་པས། སྡེ་སྣོད་ལ་བློ་ཁ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཕྱོགས་པའི་གསང་སྔགས་པར་ཁས་འཆེ་བ་དག །བླུན་པོ་རང་དང་མཐུན་པས་མགུ། ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཤིན་ཏུ་ཡ་མཚན་པར་གྱུར་ཏོ། །གསང་སྔགས་ལ་རྟོག་གེའི་དཔྱད་པ་བྱར་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ཙམ་ལ་སྐྱབས་སུ་བཟུངས་ནས།ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་ཀྱང་སྨད་པར་བྱ་བའི་ལུགས། ལུང་རིགས་ལ་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པའི་བླུན་པོ་དག་གིས་བསམས་ནས་རྙེད་པའི་དོན་ལ། བླ་མའི་མན་ངག་ལས་འོངས་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གནད་མཐར་ཐུག་པའོ། །ཞེས་བསྒྲགས་པར། ཕལ་ཆེ་བ་དག་རྟོག་དཔྱོད་མི་བྱེད་པར། ཚུལ་དེ་ཉིད་ལ་ཡིད་རྟོན་པར་བྱེད་ཅིང་། དེའི་མཐུས། རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་གྲུབ་ཆེན་གྱིས་བཀྲལ་བའི་ལམ་གྱི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་དག་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་གང་ཞིག་རི་

【現代漢語翻譯】 如果有人不能勝任聽聞、思維和講經的工作，就去附近的寺廟，通過食子（藏文：གཏོར་མ་，一種供品）、沐浴儀式和超度亡者等方式來謀生。這是一種謀生的手段，但現在卻成了聽聞和思維的最大障礙。因此，他們費盡心思地從金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文：वज्रधर，Vajradhara，持有金剛杵者）的果位上退卻。很少有人能將密咒和因明的聽聞、思維融為一體。 此外，如果有人自稱是密咒金剛乘的修行者，那麼不節制地飲酒和食用非時之食等，就會導致墮落，違背誓言。他們廣泛散佈這些邪說，極度貪戀世俗享樂。由於這些說法符合他們的慾望，他們感到非常滿意。在這種力量的驅使下，一旦進入密咒的修行，他們就會像丟棄草根一樣拋棄出家戒律，自詡為眾多弟子的導師。即使他們受到大人物的尊敬，仍然公然帶著僧衣，與妻兒成群結隊地生活在一起，自己也不感到羞愧，也沒有人指責他們。儘管如此，他們毫不猶豫地阻止自己的親屬出家受戒，從而蓄意破壞如來教法，熱衷於惡行，散佈『密咒行者享用慾望並沒有錯』的言論來欺騙世人。 同樣，他們宣揚『密咒修行應該拋棄理性分析』的謬論，那些對經藏一無所知的密咒自詡者，因為這些話與他們的愚蠢相符而沾沾自喜，覺得非常奇妙。他們僅僅抓住『密咒修行不能進行邏輯分析』這句話作為救命稻草，他們的行為甚至比外道更令人鄙視。那些不精通經論的愚人認為，他們從上師口訣中獲得的密咒道之精髓是至高無上的。他們四處宣揚，大多數人不做任何思考和辨別，就相信這些說法。結果，大成就者們所闡釋的續部密意和道之精髓，幾乎完全消失了。此外，如果有人...

【English Translation】 If someone is unable to engage in the activities of hearing, thinking, and teaching, they go to a nearby monastery and seek a livelihood through practices such as offering tormas (Tibetan: གཏོར་མ་, a type of offering), performing ablution rituals, and conducting ceremonies for the deceased. This becomes a means of earning a living, but it now poses a significant obstacle to hearing and thinking. Thus, they exert much effort to turn away from the state of Vajradhara (Tibetan: རྡོ་རྗེ་འཆང་, Sanskrit: वज्रधर, Vajradhara, the holder of the vajra). There is rarely anyone who can harmoniously integrate the hearing and thinking of mantra and epistemology. Furthermore, if someone claims to be a practitioner of the secret mantra Vajrayana, then indulging in intoxicating drinks and consuming food at inappropriate times will lead to downfall and violate vows. They widely propagate these false doctrines, excessively craving worldly pleasures. Because these statements align with their desires, they feel extremely satisfied. Driven by this force, once they enter the practice of secret mantra, they discard monastic discipline like discarding a root, claiming to be the guides of numerous disciples. Even if they are respected by great figures, they still openly wear monastic robes and live with their wives and children in large groups, without feeling ashamed themselves, nor is anyone criticizing them. Nevertheless, they unhesitatingly prevent their relatives from ordaining and taking full vows, thereby deliberately undermining the Buddha's teachings, indulging in evil deeds, and deceiving the world with the statement that 'there is nothing wrong with secret mantra practitioners enjoying desires.' Similarly, they proclaim the fallacy that 'rational analysis should be abandoned in secret mantra practice.' Those who claim to be secret mantra practitioners without any knowledge of the scriptures are delighted because these words align with their foolishness, and they find it very wonderful. They seize upon the mere statement that 'logical analysis is not allowed in secret mantra practice' as their refuge. Their practices are even more despicable than those of outsiders. Those fools who are not proficient in scriptures and reasoning believe that the essence of the secret mantra path obtained from the guru's instructions is supreme. They proclaim this everywhere, and most people, without any thought or discernment, believe these statements. As a result, the profound meanings of the tantras and the essential points of the path explained by the great accomplished masters have almost completely disappeared. Furthermore, if someone...

---

ཁྲོད་དགོན་པ་དག་ཏུ་སོང་སྟེ། དབེན་པའི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་བསམ་གཏན་ལྷུར་ལེན་པར་འདོད་པ་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ། མྱོས་པའི་བཏུང་བ་དང་། ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུལ་བ་ལས་གསུངས་པ་དག་ནི་ཉན་ཐོས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ། ཐེག་པ་འོག་མ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ཐེག་མ་གོང་མ་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་དེ་འདྲ་བ་འཆིང་བྱེད་ཡིན་པས་དགོས་པ་མེད་དོ། ། 1-2-57b ཞེས་གླེང་ཞིང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དག་ཡལ་བར་འདོར་བ་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པར་མ་ཟད་ཀྱི། ཁ་ཅིག་ནི་བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱང་ཆེད་དུ་འདོར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་ལྷུར་ལེན་པ་ནང་ལ་གཞོལ་བས་ནི། གསུང་རབ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་བལྟ་བ་དང་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་ཕྱིའི་གོ་རྒྱ་གཅོད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས། ནང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་སེམས་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞིང་། དེ་དག་མེད་ཀྱང་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་དང་། གཟུངས་སྔགས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བཟླས་བརྗོད་དང་། ཕྱག་འཚལ་བ་དང་། མཆོད་པ་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་དགེ་སྦྱོར་དག་དོར་ནས། སྤྲོས་པ་མེད་པ་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་འབའ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་བསྒོམ་པ་ལ་ནི་རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ངེས་པ་རྙེད་མི་དགོས་ཀྱི། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པར་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་སོ་མ་རང་བབས་སུ་བཞག་པས་ཆོག །ཅེས་བསམ་གཏན་པ་དག་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བས་ཚུལ་ཁྲིམས་གཞིར་བྱས་ནས་གནས་ལུགས་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་ཅིང་། དེའི་དོན་སྒོམ་བྱུང་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་གོ་རིམ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་འཁྲུལ་བར་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་འབད་པས་འགོག་ཅིང་། སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། ཐོས་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཚ་གྲང་ལྟར་འགའ་བར་བསམས་ནས་སུན་འབྱིན་ 1-2-58a པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་འདུལ་བའི་བསླབ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས། ཁ་བ་ཅན་གྱི་ལྗོངས་འདིར་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཞིག་ལྷག་མར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་འདི་ཉིད་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པའི་སྨོན་ལམ་རླབས་པོ་ཆེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཐུས་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱུད་འདིར་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་གསོ་བའི་སླད་དུ་ཉེ་བར་བྱོན་ཏེ། གོང་དུ་ཇི་སྐད་བརྗོད་པའི་ཚུལ་གྱིས། རང་གཞན་གྱི་དོན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དག་ལ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་བརྩོན་པ་དྲག་པོ་ལྷུར་མཛད་པས་དེང་སང་གི་དུས་ན་ཐོས་

【現代漢語翻譯】 在一些寺院中，那些想要隱居並專注于禪定的人會這樣說：'戒律中所說的，例如避免飲酒和下午的食物，是為聲聞乘（梵文：Śrāvakayāna， श्रवकयान，śravakayāna，聽者之乘），小乘（梵文：Hīnayāna， हीनयान，hīnayāna，低劣之乘），以及那些傾向於低劣的人而設的。對於大乘（梵文：Mahāyāna， महायान，mahāyāna，偉大之乘）和認識自心本性的人來說，這些約束是沒有必要的。' 他們這樣議論，不僅不把僧侶的行爲規範放在心上，有些人甚至故意捨棄僧袍等標誌。同樣，那些專注于禪定的人認為，閱讀和聽聞經文和論疏是應該避免的，因為這些只會分散外在的注意力，而不能幫助理解內在的心性。即使沒有這些，也能通過上師的口訣來證悟心性。' 同樣，他們捨棄壇城的修習，特殊真言（藏文：གཟུངས་སྔགས།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhāraṇī-mantra，漢語字面意思：總持咒）的唸誦，頂禮和供養等有為的善行，而只專注于修習無為的本性。修習本性之義時，不需要遵循理性的推導，只需放下一切念頭，保持平常的覺知即可。'禪修者們異口同聲地這樣說。 因此，他們努力阻止佛陀所說的，以戒律為基礎，通過聞思來確定本性，並通過修所生慧來憶念其意義的三學次第，並且認為密咒和波羅蜜多（梵文：Pāramitā，पारमिता，pāramitā，到彼岸）以及聞法和禪修等是水火不容的，從而加以駁斥。 通過這種方式，他們從內心深處反對清凈的律藏，以至於在這個雪域，佛陀的教法只剩下了一個影子。這時，至尊仁波切以其圓滿的宏願，爲了復興北方的珍貴教法而降臨。如前所述，他以驚人的精進力，致力於不可思議的自他利益，以至於在當今時代，聽聞...

【English Translation】 In some monasteries, those who wish to retire to secluded places and devote themselves to meditation say: 'The precepts mentioned in the Vinaya, such as abstaining from intoxicants and afternoon meals, are meant for the Śrāvakayāna (Hearer Vehicle), the Hīnayāna (Inferior Vehicle), and those who are inclined towards inferiority. For the Mahāyāna (Great Vehicle) and those who recognize the nature of their own mind, such constraints are unnecessary.' They argue in this way, not only disregarding the conduct of monks, but some even deliberately abandon the signs such as robes. Similarly, those who are devoted to meditation believe that reading and listening to scriptures and commentaries should be avoided, as these only distract from external matters and do not help in understanding the inner nature of the mind. Even without these, one can realize the nature through the guru's instructions.' Likewise, they abandon the practice of mandalas, the recitation of special dhāraṇī-mantras, prostrations, and offerings, and other elaborate virtuous deeds, and focus solely on meditating on the unelaborated nature. When meditating on the meaning of the nature, there is no need to find certainty by following reasoning; it is enough to let go of all thoughts and leave ordinary awareness in its natural state.' The meditators speak with one voice. Thus, they strive to prevent what the Buddha taught, the order of the three trainings based on discipline, establishing the nature through study and reflection, and contemplating its meaning through meditation-born wisdom, and they consider mantra and pāramitā (perfections), as well as listening and meditating, to be as incompatible as fire and water, thereby refuting them. In this way, they wholeheartedly oppose the pure Vinaya, to the extent that in this snowy land, only a shadow of the Buddha's teachings remains. At this time, the venerable Rinpoche, through the power of his fulfilled great aspiration to uphold the Dharma, came to this northern region to revive the precious teachings. As mentioned above, he devoted himself with amazing diligence to inconceivable benefits for himself and others, so that in this present age, hearing...

---

བསམ་པ་དག་གིས་ཐོས་བསམ་ལ་བརྩོན་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཡང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་དྲག་པར་རློམ་ཕྱིན་ཆད་ཆང་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་སོགས་འཇོལ་ཉོག་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་ངོ་ཚ་བའི་གནས་སུ་བྱེད་པ་དང་། སྔོན་དུས་གྲྭ་ས་ཆེན་པོ་དག་གི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཕལ་ཆེ་བས་ཀྱང་། གདིང་བ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཡོ་བྱད་དག་ངོ་ཤེས་པའང་དཀའ་བར་གྱུར་ཅིང་། བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་སྣམ་ཕྲན་གླེགས་བུར་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་རྣ་བས་ཀྱང་ཐོས་པར་མ་གྱུར་པ་ལས། དིང་སང་ཁ་ཆེ་དང་རྒྱ་ནག་གི་བར་ཐམས་ཅད་དུ། དགེ་སྦྱོང་གི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་རྣམ་པར་དག་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་། ཆང་དང་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་སྤོང་བ་དང་། བྱིན་ལེན་དང་རུང་ཆུ་དང་། ནུབ་ལྷག་ཉལ་སྲུང་བ་སོགས་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲ་མོ་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པའི་དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་དང་མཐུན་པས་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་འདི་འདྲ་བ་ནི། བདག་ཅག་གི་ 1-2-58b དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་རྗེ་བཙུན་རིན་པོ་ཆེ་འདི་འབའ་ཞིག་གི་བཀའ་དྲིན་མ་ཡིན་ན། གཞན་གང་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་སོམས་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐོས་བསམ་ལྷུར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ལ་ཞེན་པ་ཆེས་ཆེར་འཐས་པར་གྱུར་པ། གྲགས་པའི་བ་དན་གྱིས་མཛེས་པར་གྱུར་པ་དག་ལའང་། ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཚེ། རང་གི་རྒྱུད་འདུལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ། གཞུང་ལུགས་ཆེན་མོ་དག་ནས་གསུངས་པ། ལག་ཏུ་བླང་བའི་རིམ་པ་འདི་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྟན་དུ་མེད་ཅིང་། གཞུང་ལུགས་ཆེན་མོ་དག་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་ཡོད་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཙམ་ཡང་མེད་པར། གང་གི་ཚེ་རང་ཉིད་ན་སོ་ཡོལ་བའི་ཕོ་ཉས་ཟིན་པས། འཆི་བདག་གི་ཆད་པ་ལ་འཇིགས་པ་ཅུང་ཞིག་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ན། བླུན་པོ་ཅི་ཡང་མ་བསླབས་པ། རིའི་ཕུག་ཏུ་མི་ཚེ་ཡོལ་བར་བྱས་པ་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་སོང་སྟེ། དེས་ཇི་སྐད་གདམས་པའི་ངག་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་འདའ་བར་མི་ནུས་ཤིང་། སྔོན་ཆད་ཐོས་བསམ་ལ་ཇི་སྙེད་འབད་པ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད། འགྱོད་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས། ཅི་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་དུད་འགྲོའི་སྒྲུབ་ཐབས། ཧྭ་ཤང་གི་རིང་ལུགས་ལ་གནས་བཞིན་དུ། གསུང་རབ་ཆེན་པོ་རྣམས་འཆི་བའི་ཚེ་དགོས་པ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བས་ནོན་བཞིན་དུ་ཚེའི་དུས་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པ་ལས། དིང་སང་གི་ཚེ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་མཐར་ཐུག་པ་སྟོན་པ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཆེན་པོ་དག་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་ཅུང་ཞིག་ཉམས་སུ་ལེན་པར་འདོད་པ་ 1-2-59a ནའང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པ་གཞིར་བྱས་ནས། བསག་སྦྱང་ལ་འབད་དེ་གསུ

【現代漢語翻譯】 即使在努力聞思時，也要珍視學處的基礎。尤其是一些自認為精通三藏者，一旦自視甚高，便以飲酒和非時飲食等放縱行為為可恥之事。過去，大寺院中的大多數出家人，甚至難以辨認坐墊和缽等修行用具。將粗布縫製成僧衣和下裙等事，更是聞所未聞。然而如今，從克什米爾到中國，到處都是嚴守戒律、穿著整潔的出家人，他們戒酒、不吃晚飯，嚴格遵守受持、飲用凈水，以及夜晚不睡等細微的學處。這種普遍遵守戒律的情況，若非我等至尊上師仁波切的恩德，還能歸功於誰呢？同樣，那些專注于聞思三藏，並因此而聲名鵲起的人，在需要實修時，對於如何調伏自心，以及大經論中所說的修行次第，卻一無所知。他們甚至懷疑大經論中是否存在這樣的實修要點。當他們年老體衰，開始畏懼死主時，便會跑到那些一無所學、在山洞裡度過一生的人那裡，對他們言聽計從。他們後悔自己過去所做的聞思努力，心中空無一物，像動物一樣修行，沉溺於和尚宗的觀點中。他們臨終時，認為無需經典，被捨棄正法的業障所壓迫。如今，那些真正相信大經論才是實修的究竟要點，並渴望稍作修行的人，都會以珍視戒律為基礎，努力積資凈障，並... Even when diligently engaging in listening, thinking, and meditating, they should cherish the foundation of training. Especially those who consider themselves somewhat proficient in the Tripitaka (藏文：སྡེ་སྣོད་，梵文天城體：त्रिपिटक，梵文羅馬擬音：Tripiṭaka，漢語字面意思：三藏), once they become arrogant, they regard indulging in alcohol and untimely food as shameful. In the past, most of the ordained monks in the great monasteries found it difficult even to recognize the monastic implements such as cushions and alms bowls. Things like robes and lower garments made of patched cloth were unheard of. But now, everywhere from Kashmir to China, there are monks with pure signs and conduct, who abstain from alcohol and evening meals, and diligently observe even the smallest precepts such as receiving blessings, using pure water, and guarding against sleeping at night. Such widespread adherence to monastic discipline is solely due to the kindness of our glorious and precious supreme Lama, Jetsun Rinpoche. Who else could it be attributed to? Similarly, those who diligently engage in listening, thinking, and meditating on the Tripitaka, and who are adorned with fame, when it comes to the time of practice, the way to tame one's own mind, as taught in the great treatises, and the order of practice, are not shown even a little. They even doubt whether there are such essential points of practice in the great treatises. When they are seized by the messenger of old age and develop some fear of the punishment of the Lord of Death, they go to someone who is foolish and has not learned anything, who has spent their life in a mountain cave, and they cannot deviate even a little from the words of advice given by that person. All the efforts they made in listening, thinking, and meditating in the past become objects of intense regret. Without any thought in their minds, they practice like animals, abiding in the doctrine of Hwashang, and they pass away oppressed by the extremely heavy obscuration of abandoning the Dharma, holding that the great scriptures are unnecessary at the time of death. Only this is the case. Nowadays, those who believe that the great treatises are the ultimate point of practice and desire to practice a little, based on cherishing moral discipline, strive to accumulate merit and purify obscurations, and...

【English Translation】 Even when diligently engaging in listening, thinking, and meditating, they should cherish the foundation of training. Especially those who consider themselves somewhat proficient in the Tripitaka, once they become arrogant, they regard indulging in alcohol and untimely food as shameful. In the past, most of the ordained monks in the great monasteries found it difficult even to recognize the monastic implements such as cushions and alms bowls. Things like robes and lower garments made of patched cloth were unheard of. But now, everywhere from Kashmir to China, there are monks with pure signs and conduct, who abstain from alcohol and evening meals, and diligently observe even the smallest precepts such as receiving blessings, using pure water, and guarding against sleeping at night. Such widespread adherence to monastic discipline is solely due to the kindness of our glorious and precious supreme Lama, Jetsun Rinpoche. Who else could it be attributed to? Similarly, those who diligently engage in listening, thinking, and meditating on the Tripitaka, and who are adorned with fame, when it comes to the time of practice, the way to tame one's own mind, as taught in the great treatises, and the order of practice, are not shown even a little. They even doubt whether there are such essential points of practice in the great treatises. When they are seized by the messenger of old age and develop some fear of the punishment of the Lord of Death, they go to someone who is foolish and has not learned anything, who has spent their life in a mountain cave, and they cannot deviate even a little from the words of advice given by that person. All the efforts they made in listening, thinking, and meditating in the past become objects of intense regret. Without any thought in their minds, they practice like animals, abiding in the doctrine of Hwashang, and they pass away oppressed by the extremely heavy obscuration of abandoning the Dharma, holding that the great scriptures are unnecessary at the time of death. Only this is the case. Nowadays, those who believe that the great treatises are the ultimate point of practice and desire to practice a little, based on cherishing moral discipline, strive to accumulate merit and purify obscurations, and... Even when diligently engaging in listening, thinking, and meditating, they should cherish the foundation of training. Especially those who consider themselves somewhat proficient in the Tripitaka (藏文：སྡེ་སྣོད་，梵文天城體：त्रिपिटक，梵文羅馬擬音：Tripiṭaka，漢語字面意思：三藏), once they become arrogant, they regard indulging in alcohol and untimely food as shameful. In the past, most of the ordained monks in the great monasteries found it difficult even to recognize the monastic implements such as cushions and alms bowls. Things like robes and lower garments made of patched cloth were unheard of. But now, everywhere from Kashmir to China, there are monks with pure signs and conduct, who abstain from alcohol and evening meals, and diligently observe even the smallest precepts such as receiving blessings, using pure water, and guarding against sleeping at night. Such widespread adherence to monastic discipline is solely due to the kindness of our glorious and precious supreme Lama, Jetsun Rinpoche. Who else could it be attributed to? Similarly, those who diligently engage in listening, thinking, and meditating on the Tripitaka, and who are adorned with fame, when it comes to the time of practice, the way to tame one's own mind, as taught in the great treatises, and the order of practice, are not shown even a little. They even doubt whether there are such essential points of practice in the great treatises. When they are seized by the messenger of old age and develop some fear of the punishment of the Lord of Death, they go to someone who is foolish and has not learned anything, who has spent their life in a mountain cave, and they cannot deviate even a little from the words of advice given by that person. All the efforts they made in listening, thinking, and meditating in the past become objects of intense regret. Without any thought in their minds, they practice like animals, abiding in the doctrine of Hwashang, and they pass away oppressed by the extremely heavy obscuration of abandoning the Dharma, holding that the great scriptures are unnecessary at the time of death. Only this is the case. Nowadays, those who believe that the great treatises are the ultimate point of practice and desire to practice a little, based on cherishing moral discipline, strive to accumulate merit and purify obscurations, and...

---

ང་རབ་ཆེན་པོ་དག་གི་དགོངས་པ་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་དག་གིས་བཀྲལ་བ་དང་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དགོས་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་ངལ་བ་ལྷུར་ལེན་པའི་དཀའ་བ་ཇི་ཙམ་ཞིག་སྤྱད་དུ་ཟིན་ཀྱང་། འབད་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་གོ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆགས་པ་དང་། ཚུལ་དེ་དང་མཐུན་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་བཤེས་གཉེན་དམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གིས་ཁ་བ་ཅན་གྱི་ཐ་གྲུ་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆེས་ཆེར་ཉམས་དམས་པར་གྱུར་པ་འདི་ཡང་། བདག་ཅག་གི་རྗེ་བཙུན་འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་གི་བཀའ་དྲིན་མཛད་པ་མ་ཡིན་ན། ཡོད་ཀྱང་སྣང་དུ་མི་རུང་བ་སུ་ཞིག་གི་བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ། དེ་བཞིན་དུ་དིང་སང་གི་ཚེ་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཐོས་བསམ་ལྷུར་ལེན་པའི་བཤེས་གཉེན་དག་ཀྱང་། དེ་ཙམ་ཞིག་གིས་ཡིད་མི་ཚིམས་པར་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཆེན་པོས་འཇུག་པ་ལྷུར་ལེན་ཞིང་། སྔོན་ཆད་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ལ་ལྟོས་མི་དགོས་པར། བླ་མའི་ངག་ལས་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་འཛིན་པ་ལ། ད་ལྟ་མན་ངག་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཟབ་དོན་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་ཁོ་ན་ན་ཡོད་པར་རྟོགས་ནས། དེ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རྒྱུད་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་དག་ལ་འབད་པས་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། སྔོན་ཆད་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་གྲུབ་ཆེན་གྱིས་བཀྲལ་བ་དང་མཐུན་པའི་མན་ངག་གི་གནད་ཐམས་ཅད་ཕལ་ཆེ་བ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་པར་གྱུར་པ་ལས། དིང་སང་གི་ཚེ་རྗེ་བླ་མ་འདི་ཉིད་ཀྱི་གསུང་གི་བདུད་རྩི་མྱང་བ་ལ་བརྟེན་ནས། 1-2-59b རང་གི་བརྩོན་པས་སྒོམ་པ་ལ་འགྲུས་པར་བྱས་ན་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་འཐོབ་པར་ནུས་པའི་མན་ངག་གི་གནད་གྲུབ་ཆེན་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་འཁྲུལ་མེད་དུ་གོ་ནས་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ལམ་ལ་དཔྱིས་ཕྱིན་པའི་ངེས་པ་རྙེད་ཅིང་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་ཅིང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པ་དང་། རྒྱུད་སྡེའི་དོན་ལ་མི་འཇིགས་པ་རྙེད་པ་དང་སྐལ་ལྡན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་གོ་འཕངས་ཐོབ་པ་དང་། བསྐྱེད་རྫོགས་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཐུན་པའི་མྱོང་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འཁྲུངས་ཏེ། བོད་ལ་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་གྲགས་པ་དུ་མ་ཞིག་གིས་བསྒྲུན་པར་མི་ནུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པོ་རྙེད་པ་དང་། ལྷག་པའི་ལྷས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཤིང་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་བཟླས་པ་ལ་གོམས་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བས། རང་གཞན་གྱི་བདུད་དང་བར་དུ་གཅོད་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ། མདོར་ན་རྒྱུད་སྡེ་དང་མཐུན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ། སོ་སོར་ཐར་པ་དང་འདུལ་བའི་ཀུན་སྤྱོད་རྣམ་པར་དག་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ས

【現代漢語翻譯】 我們必須按照偉大的論師（rab chen po）們的思想，以及偉大的車乘（shing rta chen po）所闡釋的方式去修持。否則，即使我們付出了再多的努力，所有的辛勞都將毫無意義。這種純正的理解已經形成。同樣，無數與此相應的上師（bshes gnyen dam pa）遍佈雪域（khaba can）的各個角落，使得非佛法（chos ma yin pa）極度衰落。如果不是我們至尊（rje btsun）的恩德，我們還能感念誰的恩德呢？即使有，也微不足道。 同樣，如今那些致力於聞思（thos bsam）經論的上師們，也不僅僅滿足於此，而是以極大的熱情投入到密咒金剛乘（gsang sngags rdo rje theg pa）的修習中。過去，人們認為密法的究竟口訣（man ngag）不需要依賴續部（rgyud sde），僅僅從上師那裡聽聞就足夠了。但現在，他們認識到，通過口訣所要證悟的究竟深奧之義，只存在於珍貴的續部之中。爲了證悟這些，他們努力研習珍貴的續部。過去，與大成就者（grub chen）所闡釋的續部思想相符的口訣要點，幾乎連名字都沒有了。但如今，依靠享用至尊上師（rje bla ma）的甘露妙語， 如果我們精進地修習禪定（sgom pa），毫無疑問，今生就能獲得金剛持（rdo rje 'chang）的果位。我們能夠毫無錯謬地理解與大成就者思想相符的口訣要點，並對生起次第（bskyed rdzogs）和圓滿次第（rdzogs）的道路獲得透徹的定解，如法修持。我們珍視誓言（dam tshig）和戒律（sdom pa），安住于本尊瑜伽（lha'i rnal 'byor）之中。我們對續部的意義無所畏懼，獲得攝受具緣者的金剛阿阇黎（rdo rje slob dpon chen po）的地位。通過對生起次第和圓滿次第的修習，我們生起與續部相應的卓越體驗，獲得許多西藏（bod）所謂的成就者（grub thob）都無法比擬的穩固禪定。通過本尊（lhag pa'i lha）加持的木頭修法（shing bsnyen sgrub）和唸誦（bzlas pa）的卓越修習，我們擁有了無礙地降伏自他的邪魔和障礙的能力等等。總之，與續部相應的金剛持，持守清凈的別解脫戒（so sor thar pa）和律儀（'dul ba'i kun spyod），以及菩提心（byang chub s

【English Translation】 We must practice in accordance with the thoughts of the great commentators (rab chen po) and the explanations of the great chariots (shing rta chen po). Otherwise, no matter how much effort we put in, all our labors will be in vain. This pure understanding has been formed. Similarly, countless virtuous spiritual friends (bshes gnyen dam pa) have spread throughout every corner of the snowy land (khaba can), causing non-Dharma (chos ma yin pa) to greatly decline. If it were not for the kindness of our venerable lord (rje btsun), whose kindness should we remember? Even if there were any, they would be insignificant. Likewise, nowadays, those spiritual friends who diligently study and contemplate (thos bsam) the scriptures are not merely satisfied with that, but enthusiastically engage in the practice of Secret Mantra Vajrayana (gsang sngags rdo rje theg pa). In the past, it was thought that the ultimate oral instructions (man ngag) of mantra did not need to rely on the tantras (rgyud sde), and that it was enough to hear them from the guru. But now, they realize that the ultimate profound meaning to be realized through oral instructions exists only in the precious tantras. In order to realize these, they diligently study the precious tantras. In the past, almost all the key points of oral instructions that were in accordance with the thoughts of the great siddhas (grub chen) who explained the tantras had disappeared, even their names. But now, relying on tasting the nectar of the words of the venerable lama (rje bla ma), If we diligently practice meditation (sgom pa), without a doubt, we will be able to attain the state of Vajradhara (rdo rje 'chang) in this very life. We will be able to understand the key points of oral instructions that are in accordance with the thoughts of the great siddhas without error, and gain a thorough understanding of the paths of generation stage (bskyed rdzogs) and completion stage (rdzogs), and practice them properly. We cherish vows (dam tshig) and precepts (sdom pa), and abide in deity yoga (lha'i rnal 'byor). We are fearless about the meaning of the tantras, and attain the position of a great Vajra Acharya (rdo rje slob dpon chen po) who can guide fortunate disciples. Through the practice of generation stage and completion stage, we generate extraordinary experiences that are in accordance with the tantras, and attain stable samadhi that cannot be matched by many so-called siddhas (grub thob) in Tibet (bod). Through the extraordinary practice of wood-retreat (shing bsnyen sgrub) and recitation (bzlas pa) blessed by the chosen deity (lhag pa'i lha), we possess the power to subdue our own and others' demons and obstacles without hindrance, and so on. In short, a Vajra-holder who is in accordance with the tantras, who maintains pure individual liberation vows (so sor thar pa) and ethical conduct ('dul ba'i kun spyod), and bodhicitta (byang chub s

---

ེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་གནས་དག་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་དང་མཐུན་པར་གཅེས་སྤྲས་སུ་བྱེད་པ། སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་ཆུ་བོ་ཡན་ལག་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ཐུགས་རྒྱུད་རྙོག་པ་མེད་པར་ལེགས་པར་གཏམས་པའི་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ཞིག་གིས། ནུབ་ཕྱོགས་ཛ་ལན་དྷ་ར་ནས་བཟུངས་ཏེ། ཤར་ཕྱོགས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ལ་ཐུག་པའི་རྒྱ་ནག་གི་རྒྱལ་ཁམས་ཡན་ཆད་དུ་ཅི་རིགས་པར་ཁྱབ་པར་གྱུར་པ་འདི་ 1-2-60a ལྟ་བུ་ནི། རྗེ་བླ་མ་འདི་ཉིད་འབའ་ཞིག་གི་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་འཕྲིན་ལས་དཔག་པར་དཀའ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བདག་ཅག་གི་རྗེ་བླ་མ་འདི་ནི། སྔོན་དུ་ལེགས་པར་སྤྱད་པའི་རྒྱུའི་སྟོབས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིག་ལ་གོམས་པར་མཛད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། སྐུ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཆོས་དང་མཐུན་པའི་འཚོག་ཆས་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྲེལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་ཞོག་གི། གངས་དང་། རི་སུལ་དང་། བས་མཐའ་དང་། དགོན་པའི་གནས་དག་ཏུ་གཅིག་ཏུ་དབེན་པ་ལ་ཐུགས་གཞོལ་བའི་ཚེ་ཡང་། དབུས་གཙང་མདོ་ཁམས་རྒྱ་ནག་ཁ་ཆེ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་འབྱོར་བའི་ཁྱད་པར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་། ཉེ་བར་མཁོ་ཞིང་རྐྱེན་དུ་བབས་པའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དག་ཐམས་ཅད། དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་བརྟན་པ་ཉམས་པའི་སྐྱེ་བོ་མཆོག་དང་གཙོ་བོ་དང་དམན་པ་དང་བར་མ་དག་གིས་དམ་པ་འདིའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ལ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་བསྐྲུན་པའི་སླད་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྤྱན་ལམ་དུ་བབ་པར་ཉེ་བར་འགོད་པ་དང་། མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཚུལ་ལ་ནི་སུས་ཀྱང་ཚད་བཟུང་བར་མི་ནུས་ཤིང་། གྲངས་སུ་བརྩི་བར་མི་ནུས་ལ། སྔོན་ཆད་བོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཕྱོགས་ཆེན་པོ་ཅན། གྲགས་པའི་བ་དན་གྱིས་མཛེས་པ་སུ་ལའང་དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་གཏམ་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་དག་ཐམས་ཅད། རྒྱལ་པོ་དང་། གཙོ་བོ་དང་། མི་དཔོན་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། བུད་མེད་སོགས་ཀྱི་ངོར་ལྟ་བ་དང་། ལན་ལ་རེ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཟང་ཟིང་གི་འདུ་འགོད་ལྷུར་ལེན་པས་དད་པས་བྱིན་པ་ཆུད་གཟོན་པར་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱི། བདག་ 1-2-60b ཉིད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་མངའ་བས་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལ་ཚད་བཟུང་མི་ནུས་པར་སྦྱིན་པའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གཏོང་བ་ལྷུར་མཛད་པས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིའི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱ་མཐའ་དག་རང་རང་གི་སྐལ་བ་དང་འཚམ་པར་སྨིན་ཅིང་གྲོལ་བར་མཛད་ལ། གཞན་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཆོད་པ་དང་། བླ་མ་གོང་མ་དག་གི་འདས་མཆོད་ནར་མ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དུས་མཆོད་ཆེན་པོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པ་ནར་མ་དང་། ཀློག་པ་དང་སྒྲུབ་པ

{ "translations": [ "對於菩薩的學處，他以符合大乘經典的珍愛之心來對待。他以具足百支的三律儀之河流，清凈無染地充滿心續。成千上萬的持律者，從西方的扎蘭達拉（Jalandhara，印度地名）開始，直到東方的中國大海，都以各種方式弘揚佛法。像這樣，僅僅是這位至尊上師（指宗喀巴）不可思議的利生事業。此外，我們的至尊上師，憑藉著過去世積累的不可思議的善業之力，今生即使在與佛法相應的資具方面，也絲毫不會感到匱乏。更不用說當他專注于雪山、山谷、邊地和寺院等寂靜之處時，來自衛藏（Ü-Tsang，西藏中部地區）、多康（Do-Kham，西藏東部地區）、中國、克什米爾等地的各種殊勝供養，以及所有必需的物品，都由那些因虔誠而心生動搖的 श्रेष्ठ（shrestha， श्रेष्ठ，superior， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ， श्रेष्ठ，

---

་ལྷུར་ལེན་པ་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་མང་པོ་ཞིག་གི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དུ་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་བསམ་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དམ་པ་འདིས་སྐུ་ཚེ་རིལ་པོ་ལ། ཡོ་བྱད་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་ཐུགས་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའམ། ནས་འབྲུ་གཅིག་ཡན་ཆད་ཀྱི་བསྐྱེད་བདག་གིར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བའམ། བདག་ཉིད་ཀྱི་འཚོ་བའམ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་སླད་དུ་ཞིང་བྲེ་གང་གི་ས་ཙམ་ཡང་བདག་གིར་མཛད་དོ་ཞེས་གླེང་བའི་སྐབས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་ཚུལ་མ་ཡིན་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་ཉིད་ནས་རང་གི་ངང་གིས་སྤངས་པ་ཞིག་སྟེ། འདི་ནི་འདིའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཆ་ཕྲ་མོ་ཞིག་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་། གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་ཆེན་པོ་དུ་མ་ཞིག་གི་རྣམ་པར་ཐར་པས་འདི་ཙམ་ལ་ཡང་བསྒྲུན་པར་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། སྔོན་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྟོན་པ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་མཛད་པ་བསྟན་ 1-2-61a ནས་ལོ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་དག་འདས། སྡུད་པར་བྱེད་པའི་འཕགས་པ་དག་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་བསིལ་བའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བཀའ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དག་གིས་ཁྱབ་པར་གྱུར་ཏེ། རེ་ཞིག་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མིང་ཙམ་ཡང་མ་ལུས་པ་ལྟ་བུར་ནུབ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་བྱོན་ཏེ། རྒྱལ་བས་ལུང་བསྟན་པ་ལྟར། སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་མཐའ་དག་གཞི་ནས་གསོས་ཤིང་། ལོག་པར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཚར་བཅད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་ཉི་མ་ལྟར་གསལ་བར་མཛད་པས། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྒྱལ་བ་ཉིད་ལས་ཀྱང་བཀའ་དྲིན་ཆེ་བར་བསྙོན་མི་ནུས་པར་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་ཆེན་པོ་ཕལ་ཆེ་བ་དང་། གྲུབ་ཆེན་ཕལ་ཆེ་བ་དག་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བརྣགས་ཏེ་འདུག་གོ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་ཆེན་པོ་མཛད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། དུས་ཀྱི་ཐ་མ་འདི་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ན། རྗེ་བླ་མ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་མཐའ་དག་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གཞི་ནས་བསླངས་ཏེ་གསལ་བར་མཛད་པ་ཡང་ཚུལ་དེ་དང་ཁྱད་པར་མ་མཆིས་པ་ཡིན་པས། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དག་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པ་ཙམ་ཉིད་ནས། དུག་སྦྲུལ་གྱིས་གླ་རྩིའི་དྲི་ཚོར་བ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཚེར་མའི་མལ་དུ་ཉལ་བ་ལྟ་བུར་མ་བྱེད་པར་བདག་ཉིད་ལ་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱོས་ཤིག །འདིར་སྨས་པ། དཔལ་ལྡན་གསུང་རབ་ཀུན་ལ་ལྟ་བའི་མིག །དྲི་མེད་རིགས་པའི་ 1-2-61b འདྲེན་བྱེད་སྟོང་ལྡན་པ། །ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་སྟོབས་རིགས་པའི་ལག་ཉལ་གྱིས། །མཐར་འཛིན་རི་བོ་མིང་གི་ལྷག་མར་མཛད། །བཟོད་དཀའ་རིགས་པའི་དྲི་བཞོན་རླུང་ཤ

【現代漢語翻譯】 根本無法想像他會把成百上千的財產用於生活必需品等等。因此，這位聖者一生中，從未執著于任何此類物品，也從未擁有一粒糧食，甚至從未爲了自己或生活必需品而擁有一點點土地。他從一開始就自然地放棄了一切不適當的行為。這只是他解脫傳記中的一個小片段，但即便如此，岡底斯山脈（指喜馬拉雅山脈）中的許多大成就者的傳記也無法與之媲美。 因此，在過去，自從導師（釋迦牟尼佛）示現涅槃之後，已經過去了許多個世紀。當那些結集經典的聖者們進入寂靜的法界，獲得清涼的境界時，有人散佈說大乘佛法不是佛陀親口所說。一度，大乘佛法在印度幾乎完全消失，只剩下空名。這時，聖者龍樹（Nagarjuna）出現了，正如佛陀所預言的那樣，他復興了密咒和特徵的大乘佛法的精髓，徹底擊敗了所有邪說，使大乘佛法像太陽一樣照亮世界。因此，在印度，聖者龍樹的恩德甚至超過了佛陀本身，幾乎所有偉大的車軌開創者和偉大的成就者都一致認同這一點。正如聖者龍樹在印度為佛陀的教法做出了偉大的貢獻一樣，在這個末法時期，至尊上師（宗喀巴）也在這片雪域高原上，完全按照佛陀的意旨復興並闡明了佛陀教法的精髓。因此，僅僅是看到和聽到聖者非凡的行跡，就不要像毒蛇聞到酥油的味道一樣，躺在荊棘叢中。要追隨他的足跡。 在此讚頌道： 具足遍觀一切聖典之慧眼， 擁有無垢正理之無盡引導。 以汝真實之力與理性之鐵錘， 將執著之山夷為僅存之名。 難以忍受之正理狂風...

【English Translation】 It is impossible to imagine that he would spend hundreds of thousands of fortunes on the necessities of life, and so on. Therefore, throughout his life, this holy being never clung to any such possessions, nor did he ever own even a single grain of barley, nor did he ever own even a small plot of land for his own livelihood or necessities. From the very beginning, he naturally abandoned all inappropriate actions. This is just a small fragment of his liberation biography, but even so, the liberation biographies of many great beings in the midst of the Gangri (referring to the Himalayan mountains) are not able to compare even to this much. Therefore, in the past, many centuries had passed since the Teacher (Shakyamuni Buddha) demonstrated the act of passing into nirvana. When those holy beings who compiled the scriptures passed into the peaceful realm, having attained the cool state, there were those who spread the word that the Great Vehicle was not the word of the Buddha. For a time, the Great Vehicle in India seemed to have disappeared completely, leaving only the name. At this time, the holy Nagarjuna appeared, and as the Buddha had prophesied, he revived the essence of the Great Vehicle of mantra and characteristics, thoroughly defeating all heresies, and made the teachings of the Great Vehicle as clear as the sun. Therefore, in India, the kindness of the holy Nagarjuna was even greater than that of the Buddha himself, and almost all of the great founders of the chariot tradition and the great accomplished ones agreed on this. Just as the holy Nagarjuna made great contributions to the teachings of the Buddha in India, in this degenerate age, the supreme Lama (Tsongkhapa) also revived and clarified the essence of the Buddha's teachings in this snowy land, in accordance with the Buddha's intention. Therefore, merely seeing and hearing the extraordinary deeds of the holy being, do not lie in a bed of thorns like a poisonous snake smelling the scent of ghee. Follow in his footsteps. Here it is praised: With eyes of wisdom that see all the holy scriptures, Possessing the endless guidance of immaculate reasoning. With the strength of your reality and the hammer of reason, You have made the mountain of clinging into a mere name. The unbearable wind of reason...

---

ུགས་ཀྱིས། །མ་ལུས་ཕྱོགས་ཀྱི་གོ་སྐབས་ལ་གནས་པའི། །ལོག་པའི་གཞུང་ལུགས་སྤྲིན་ཚོགས་ཀུན་བཅོམ་སྟེ། །ཕན་བདེ་སྦྲང་རྩིའི་གཉེན་གཅིག་མཁའ་ལ་མཛེས། །དྲི་མེད་རིགས་པ་རྣོན་པོའི་མཚོན་འཆང་བ། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྩུབ་མོའི་སྦྱོར་བ་རྒྱང་བསྲིངས་ཀྱང་། །སྨྲ་བའི་སེང་གེ་ཀུན་གྱི་ང་རྒྱལ་གྱི། །རལ་པ་མ་ལུས་ཅིག་ཅར་ས་ལ་ལྷུང་། །བདེ་གཤེགས་བསྟན་པའི་ས་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱི་ནི། །ལེགས་བཤད་དཔུངས་པའི་ཀ་བ་ལ་བརྟེན་པ། །ཐེག་མཆོག་འཁོར་ལོ་བསྒྱུར་བ་ཁྱོད་ཀྱི་བཀའ། །དཔལ་ལྡན་མཁས་པ་ཀུན་གྱི་མགོ་བོས་འཛིན། །མི་དམན་རྒྱལ་བའི་ས་བོན་སྙིང་རྗེའི་ཁམས། །ཤེས་རབ་ཡུམ་གྱི་ལྟོ་བར་བསམ་གཏན་གྱི། །བདེ་དྲོད་སྙོམས་པར་བརྟེན་པས་ལེགས་སྨིན་པ། །དུས་གསུམ་རྒྱལ་བའི་གདུང་འཚོབ་སྲས་འདི་བསྐྲུན། །སྙིང་རྗེའི་ཟླ་བ་རྫོགས་པའི་གཞོན་ནུ་ནི། །ལྷག་བསམ་ཀུན་གསལ་མཛེས་མའི་པང་པ་ལས། །རྨད་བྱུང་བརྩོན་པའི་མགྱོགས་འགྲོས་རབ་བླངས་ཏེ། །གཞན་དོན་ཤར་རིའི་བ་གམ་རྩེ་ལ་འཛེགས། །དེ་ཚེ་དམ་ཆོས་ཀུ་མུད་བཞད་པ་དང་། །མཉམ་དུ་ཐུབ་བསྟན་གོས་དཀར་གྱོན་པའི་ལུས། །གཟིགས་ནས་ས་གསུམ་འགྲོ་འདི་མུན་བྲལ་ཞེས། །དགྱེས་ལྡན་རྒྱལ་བ་ཀུན་ནི་བཏང་སྙོམས་མཛད། །རྩོད་དུས་འཕྲོག་སླད་ཆེད་དུ་འོངས་པ་ཡི། །རྫོགས་ལྡན་བཞིན་དུ་ཁོར་ཡུག་རི་བོའི་ཁོངས། །མ་ལུས་ཁྱབ་པར་བསླབ་གསུམ་རྒྱལ་མཚན་ནི། །ཁྱོད་གྲགས་སྙན་པའི་བ་དན་བཞིན་དུ་བཙུགས། །དེ་ཕྱིར་དུས་མཐར་ལེགས་བཤད་སྦྲང་རྩིའི་གཉེན། །སྒྲུབ་ 1-2-62a པའི་ཉི་མ་མ་ལུས་ཟིལ་གནོན་པའི། །ས་གསུམ་འོད་མཛད་འགྲོ་བའི་བླ་མ་གང་། །ཁྱོད་དང་མཚུངས་པའི་སྣང་བ་གཞན་ཡོད་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས། རང་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ནས། བསྟན་པ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་མདོ་ཙམ་སྨོས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་ལྔ་པའོ།། ༈ །། ༄། །མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་མཛད་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་དྲུག་པ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དང་གདུལ་བྱའི་དོན་རྨད་དུ་བྱུང་བ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་པས་གངས་རིའི་ཁྲོད་ཀྱི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་སྐུ་དངོས་ཀྱིས་གདུལ་བ་དག་གི་དོན་ནི་ཕལ་ཆེར་མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་ཉེ་བར་གྱུར་བ་ཕག་གི་ལོའི་སྟོན། སྟོད་ལུང་གི་ཆུ་ཚན་ལ་བྱོན་ན་སྐུ་ལུས་ལ་ཤིན་ཏུ་འཕྲོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསོལ་བ་དག་གི་ས་འཕྲལ་དུ་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྐྱེན་བྱས་ཤིང་། དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི། རང་ཉིད་ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་སྐུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱི་མ་མེད་པའི་ཕྱག་བྱ་བར་བཞེད་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་རབ་བཟང་དང་དྲི་ཟའི་རྒྱལ་པོ་བཞིན་དུ། སྐུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་

【現代漢語翻譯】 以智慧之光， 摧毀一切佔據方位的邪說烏雲， 您如甘露般的利益安樂，是天空唯一的莊嚴。 手持無垢利劍般的理性， 即使您遠離粗暴的行為， 所有雄辯獅子的傲慢， 其鬃毛也瞬間墜落於地。 您是善逝教法的偉大基石， 依靠著善說之柱。 您所轉的殊勝大乘法輪， 被所有光榮智者的頭頂所頂戴。 不遜於勝者的種子，慈悲的精華， 在智慧母胎中，以禪定的 溫暖滋養成熟， 您孕育了延續三世勝者血脈的佛子。 圓滿慈悲之月的青年， 從純潔利他之心的懷抱中， 以驚人的精進速度， 攀登至利他東方山頂。 那時，正法蓮花盛開， 同時，釋迦教法披上白衣。 看到此景，三界眾生脫離黑暗， 喜悅的諸佛皆放下成見。 爲了在爭鬥時代奪取勝利而特意降臨， 如圓滿時代般，在群山環繞的區域， 遍佈三學之幢， 如您美名的旗幟般樹立。 因此，在末法時代，您是善說甘露的唯一親友， 壓倒一切實修之日的光芒， 照亮三界，指引眾生的上師， 世間再無與您比肩者。

這是一篇名為《信仰的入口》的文章，出自宗喀巴大師的傳記，其中第五部分簡要講述了宗喀巴大師獲得法王果位后，如何利益教法和眾生。 第六部分：講述示現涅槃的方式。

宗喀巴大師以其卓越的方式，為教法和所化眾生做出了巨大的貢獻，因此，對於那些有幸身處雪域，並由他親自教導的弟子們來說，大師的事業已接近圓滿。在豬年秋天，有人建議他前往Stodlung的溫泉，說那裡的溫泉對他的身體非常有益。這似乎是一個巧合的安排，但實際上，最主要的原因是，大師希望親自前往覺沃仁波切（Jowo Rinpoche）像前，做最後一次禮拜。就像常啼菩薩（Kuntuzangpo）和樂乾闥婆王（Driraza）一樣，他想親自...

【English Translation】 With the light of wisdom, Destroying all the clouds of false doctrines that occupy every direction, You, like nectar of benefit and happiness, are the sole adornment of the sky. Holding the sharp sword of immaculate reasoning, Even though you distance yourself from harsh actions, The manes of all the eloquent lions, Fall to the ground all at once. You are the great foundation of the Sugata's (Buddha's) teachings, Supported by the pillars of well-spoken words. The supreme vehicle's (Mahayana) wheel of Dharma that you turn, Is held on the heads of all glorious scholars. The seed of one no less than the Victorious Ones, the essence of compassion, In the womb of the wisdom mother, with the samadhi's Warmth evenly maintained, well-ripened, You gave birth to this son who continues the lineage of the Victorious Ones of the three times. The youth of the full moon of compassion, From the lap of the beauty of pure altruism, Taking the swift pace of amazing diligence, Climbs to the peak of the eastern mountain of benefiting others. At that time, as the lotus of the sacred Dharma blossoms, Simultaneously, the body of the Buddha's teachings dons white robes. Seeing this, the beings of the three realms are freed from darkness, The joyful Victorious Ones all relinquish their indifference. Having come intentionally to seize victory in the age of strife, Like the age of perfection, in the region surrounded by mountains, The banners of the three trainings pervade, Erected like the banners of your fame. Therefore, in the degenerate age, you are the sole friend of the nectar of well-spoken words, Suppressing all the light of the sun of practice, Illuminating the three realms, the guru of beings, There is no other phenomenon equal to you.

This is an article called 'The Entrance of Faith,' from the biography of Je Tsongkhapa, in which the fifth part briefly describes how Je Tsongkhapa benefited the teachings and beings after obtaining the position of Dharma King. Part Six: Telling how to show passing away into nirvana.

In this way, because he performed vast, amazing deeds for the sake of the teachings and those to be tamed, for those fortunate ones in the land of snow who were tamed by his actual body, he was close to completing most of his deeds. In the autumn of the year of the Pig, they requested that he go to the hot springs of Stodlung, saying that it would be very beneficial for his body. This seemed to be a coincidental arrangement, but the main reason was that he himself wished to go to Jowo Rinpoche (釋迦牟尼佛像) to pay his respects for the last time with his own body. Like Kuntuzangpo (普賢菩薩) and Driraza (持世樂乾闥婆王), he wanted to personally...

---

སུ་གདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ཞིག་གི་དོན་བྱ་བར་ཡང་དགོངས་ཤིང་། སྔོན་ནས་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྨིན་པར་མཛད་པའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་གསུང་གི་ཐ་མ་སྩལ་བར་བཞེད་ནས། རི་བོ་དགེ་ལྡན་ནས་ཕྱགས་བཏེག་སྟེ་ལྷ་སར་མཆོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་མཛད་ནས་སྟོད་ལུང་གི་ཆབ་ཚན་ཁར་བྱོན། འོན་ཀྱང་ཆབ་ཚན་གྱིས་ནི་ཞབས་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་བདུག་པ་ལས་མ་མཛད། གཙོ་བོར་སྟོད་ལུང་ཕུ་མདའི་ 1-2-62b སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་དག་ལ་ཆོས་དང་བྱིན་རླབས་ཀྱི་སྐྱེས་གནང་ཞིང་། བསྙེན་བཀུར་བ་དང་འབུལ་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དག་བདག་གིར་མཛད་པ་དང་། ཐ་ན་ཞལ་མཐོང་ཞིང་གསུང་ཐོས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་དོན་དང་ལྡན་པར་མཛད་དེ། སླར་འབྲས་སྤུངས་སུ་བྱོན་པའི་ཚེ། འདོ་ལི་ལ་གདན་དྲངས་པའི་འདོ་ལིའི་སྣ་ལ་འཇའ་ཚོན་ཁ་དོག་ལྔ་པ་ཀུན་ནས་བཀྲ་བ་ཐལ་བྱུང་དུ་ཟུག་པ་དང་། འབྲས་སྤུངས་སུ་ཕེབས་ནས་ཀྱང་། ཆོས་གསུང་བའི་ཚེ་ཆོས་གྲྭའི་དབུས་སུ་འཇའ་ཚོན་སྣ་ལྔ་པ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནས་ཀ་བ་བཙུགས་པ་ལྟར་ཆེས་གསལ་བར་ཟུག་པ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་མངོན་སུམ་དུ་བབ་པར་གྱུར་ལ། གཞན་ཡང་འབྲས་སྤུངས་སུ་བཞུགས་ཀྱི་རིང་ལ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་སྟོང་ཕྲག་གཉིས་རེ་ཙམ་འདུས་ཤིང་། སྣེའུ་ནས་ཞབས་ཏོག་དང་སྤྱི་སྒོས་ཀྱི་ཕོགས་བསྙེན་བཀུར་འབུལ་ནོད་སོགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཛད་ལ། དེའི་ཚེ་ལམ་རིམ་གྱི་ཁྲིད། ནཱ་རོ་ཆོས་དྲུག །དབུ་མ་འཇུག་པ། གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤིང་། དེ་ཡང་སྔོན་ཆད་གྲོང་པའི་སྐྱེ་བོ་ཕོ་མོ་སུ་ལ་ཁྲིད་ཆེར་མི་གནང་། ཁྱད་པར་ལམ་རིམ་གྱི་ཁྲིད་ལའང་འཚོག་ཏུ་མི་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དམ་བཞག་ཆེ་བར་ཡོད་པ་ལ། དེ་དུས་གྲོང་བའི་སྐྱེ་བོ་ཇི་ཙམ་ཞིག་འོངས་པ་དང་། དུས་ནམ་ཞིག་ན་འོངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར། ཐ་ན་སྤྲང་པོའི་ཚོགས་དུ་མ་འདུས་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ལ་ལམ་རིམ་དང་དབུ་མ་ལ་སོགས་པའང་བཀག་པ་མེད་པར་གནང་། འབྲས་སྤུངས་སུ་སྐབས་ཤིག་ནས་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་མངོན་ཆུད་བར་གྱིས་གསུངས་ནས་ལྷ་བཟོ་བ་ལ་ 1-2-63a དམ་བཞག་ཆེ་བར་མཛད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དངུལ་སྐུ་ཆེན་པོ་ཞིག་བཞེང་བའི་ཞལ་ཏ་མཛད། དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྒྱ་ཆེར་བསྐོར་ནས། སྔོན་ཆད་དུས་འཁོར་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་ལེ་མཚམས་མཛད་པའི་ལུགས་མེད་པ་ལ། དེའི་ཚེ་གསང་འདུས་ཀྱི་ལེའུ་དགུ་པའི་སྐབས་ལ་ཆོས་མཚམས་མཛད་ནས། མྱུར་དུ་དགོན་པར་འབྱོན་བཞེད་པའི་ཞལ་ཏ་གནང་། དེ་ལ་སྦྱིན་བདག་དང་། ཆོས་གསན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ད་དུང་ཟླ་བ་གཅིག་གམ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཙམ་དུའང་བཞུགས་ནས་ཆོས་འཕྲོ་རྫོགས་པར་གསུང་བ་ཞིག་ཐུགས་རྗེས་གཟུང་འཚལ། ཐ་ན་རྒྱུད་ཀྱི་འཕྲོ་བཀླག

【現代漢語翻譯】 爲了利益眾多需要調伏的眾生，並且爲了向無數先前已被自己成熟的眾生宣說最後的教誨，他從日窩德丹（Riwo Ganden，地名，意為具喜山）啟程，在拉薩進行了純凈的供養和祈願，然後前往堆龍（Tölung）的恰禪卡（Chabtsan Kha，地名）。然而，恰禪卡的水僅僅稍微溫暖了他的腳。他主要向堆龍普達（Tölung Phüda，地名）無量的民眾給予佛法和加持，接受了殊勝的供養和侍奉，甚至僅僅是見到他的面容和聽到他的聲音，也變得有意義。當他返回哲蚌寺（Drepung Monastery）時，被抬入轎子，一道五彩繽紛的彩虹突然出現在轎子的前端，光彩奪目。到達哲蚌寺后，當他講經說法時，一道五彩彩虹從天空的中央像柱子一樣清晰地矗立在經堂中央，這些都是顯而易見的徵兆。此外，在駐錫哲蚌寺期間，聚集了大約兩千位善知識和持藏者（專有名詞，指精通佛經者），接受了來自乃烏（Nêu，地名）的供養和公共的薪俸侍奉等等，數量之多難以想像。當時，他講授了《菩提道次第》（Lamrim，佛教術語，菩提道次第）、《那若六法》（Naro Chödrüg，佛教術語，那若巴的六種教法）、《入中論》（Uma Jugpa，佛教術語，中觀論著）和《密集金剛續》（Sangwa Düpa Gyü，佛教術語，密宗經典）等等。過去，他很少向村民中的男女傳授教法，特別是對於《菩提道次第》的傳授，有著嚴格的規定，不允許隨意參加。但那時，無論有多少村民前來，無論何時前來，他都一視同仁，甚至聚集了許多乞丐，他也毫無保留地傳授《菩提道次第》和《入中論》等等。在哲蚌寺期間，他秘密地指示一位工匠（其他人大多不知情），並與他簽訂了嚴格的保密協議，讓他建造一尊巨大的毗盧遮那佛（Vairochana，梵文，意為光明遍照）銀像。 就這樣，他廣泛地轉動了法輪。過去，除了《時輪金剛》（Dükyi Khorlo，佛教術語，密宗經典）之外，其他的續部經典都沒有分章節傳授的慣例。但當時，他在傳授《密集金剛》第九品時停止了講授，並指示儘快返回寺院。對此，施主和聽法者懇求他再住一個月或半個月，將剩餘的教法傳授完畢，希望他能慈悲應允，甚至希望他能繼續唸誦續部的剩餘部分。

【English Translation】 To benefit the many beings who need to be tamed, and intending to bestow the final teachings to the countless beings he had previously matured, he set out from Riwo Ganden (a place name, meaning Joyful Mountain), performed pure offerings and prayers in Lhasa, and then went to Chabtsan Kha (a place name) in Tölung. However, the water of Chabtsan Kha only slightly warmed his feet. He mainly bestowed Dharma and blessings upon the immeasurable assembly of people in Tölung Phüda (a place name), accepted the extraordinary offerings and services, and even merely seeing his face and hearing his voice became meaningful. When he returned to Drepung Monastery, as he was carried in a palanquin, a five-colored rainbow suddenly appeared at the front of the palanquin, shining brilliantly. After arriving at Drepung, when he was giving teachings, a five-colored rainbow stood clearly like a pillar from the center of the sky in the middle of the Dharma hall, these were obvious signs. Furthermore, during his stay at Drepung, about two thousand spiritual friends and holders of the scriptures (a professional term, referring to those proficient in Buddhist scriptures) gathered, receiving unimaginable amounts of offerings and public stipends from Nêu (a place name). At that time, he taught the 'Lamrim' (Buddhist term, Stages of the Path to Enlightenment), the 'Six Yogas of Naropa' (Buddhist term, the six teachings of Naropa), the 'Entering the Middle Way' (Buddhist term, a Madhyamaka treatise), and the 'Guhyasamaja Tantra' (Buddhist term, a secret tantric scripture), and so on. In the past, he rarely gave teachings to the men and women of the villages, especially for the teachings of the 'Lamrim', there were strict rules, and it was not allowed to attend casually. But at that time, no matter how many villagers came, no matter when they came, he treated them equally, and even when many beggars gathered, he imparted the 'Lamrim' and the 'Madhyamaka' without reservation. During his time at Drepung, he secretly instructed a craftsman (most others were unaware), and made a strict confidentiality agreement with him, to build a large silver statue of Vairochana (Sanskrit, meaning the Illuminator). In this way, he extensively turned the wheel of Dharma. In the past, there was no custom of teaching tantric scriptures by chapters, except for the 'Kalachakra' (Buddhist term, the Wheel of Time Tantra). But at that time, he stopped teaching at the ninth chapter of the 'Guhyasamaja Tantra', and instructed to return to the monastery as soon as possible. To this, the patrons and listeners pleaded with him to stay for another month or half a month to complete the remaining teachings, hoping that he would compassionately agree, and even hoping that he would continue to recite the remaining part of the tantra.

---

ས་ལུང་དུ་མཛད་པ་ཙམ་ཞིག་ཀྱང་གནང་འཚལ་ཞེས་གསོལ་བ་ནན་ཆེར་བཏབ་ཀྱང་གསན་དུ་མ་བཞེད་ནས། ད་ལན་མྱུར་དུ་བཏེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དགའ་བས་འདེགས། རྒྱུད་དང་ལམ་རིམ་འཕྲོ་ལ་འཇོག་པའི་འདུན་པ་ཁ་སིང་དུ་བཏང་ཚར་གསུངས་ནས་ཆོས་མཚམས་མཛད་དེ། དེ་ཡང་ད་དུང་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གསུང་བགྲོས་ཀྱི་བཤད་རྒྱུན་རྫོགས་པ་མེད་པར་འཕྲོ་རིང་དུ་གནས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག་པའི་དགོངས་པ་སྔོན་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །དེ་ནས་ལྷ་སར་ཕྱག་བཏེག །ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་དྲུང་དུ་བྱོན་ཏེ། ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་སྨོན་ལམ་རྣམ་པར་དག་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་ནས་ད་དུང་ཡང་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་གསོལ་བ་བཏབ། དེ་ནས་ཆོས་རྗེ་ཤཱཀྱ་ཡེ་ཤེས་བས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་སེ་རྭ་ཆོས་སྡིངས་སུ་བྱོན། ཁོང་པ་ལ་སྔར་ནས་ཞལ་ཏ་བྱོན་པ་དང་། ཁོང་པ་རང་ལ་ཐུགས་ཀྱི་འདུན་པ་ཆེ་བར་ཡོད་ཅིང་། ཁྱད་པར་གངས་རིའི་ཁྲོད་ 1-2-63b འདིར་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་ལ་འཆད་ཉན་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོང་ཡེ་ཐམས་ཅད་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་ནས་རིང་ཞིག་ལོན། རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་མཛད་པའི་གསུང་གི་བདུད་རྩི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་བློ་གྲོས་ཀྱི་ལུས་ཡོངས་སུ་ཚིམ་པ་མང་དུ་བྱོན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ནའང་ད་དུང་རྒྱུད་སྡེའི་འཆད་ཉན་རྐང་ཚུགས་པའི་གྲྭ་ས་ཐིངས་པ་སྔོན་ཆད་མེད་པས། དེ་འདྲ་བའི་འཆད་ཉན་གྱི་གཞི་རྣམ་པར་དག་པ་ཚུགས་ན་ཅི་མ་རུང་སྙམ་དུ་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་དགོངས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་འདུན་པ་ཤུགས་དྲག་པོས་དེའི་ཚེ་ཞལ་ཏ་གནང་སྟེ། སེ་རྭ་ཆོས་སྡིངས་སུ་ཆོས་རྗེ་བས་བདག་རྐྱེན་གྱི་ཐུགས་ཁུར་ཆེས་ཆེར་བཞེས་ནས། གཞི་འདུལ་བའི་བསླབ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་དང་བདེ་མཆོག་གི་རྩ་རྒྱུད་ལ་འཆད་ཉན་རྐང་བཙུགས་པའི་གྲྭ་ས་རྣམ་པར་དག་པ་འཛུགས་པའི་ཞལ་སྐོས་དང་། ཆོས་དཔོན་བསྐོ་བ་ལ་སོགས་པ་མཛད་ཅིང་། རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲིག་པའི་ཆེད་དུ་གནས་དེར་གསོ་སྦྱོང་མཛད། རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་གཉིས་ཀྱི་དབུ་ནས་ཆོས་ཐུན་རེ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བ་ལམ་བདེ་ཆེན་རྩེར་ཕྱག་ཕེབས། དེར་ཡང་བྲག་དཀར་རྫོང་དཔོན་པ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཞལ་ཏ་བྱོན་ཅིང་། ཁོང་པས་ཀྱང་དད་པ་ཆེན་པོས་དགའ་སྤྲོ་དང་བཅས་ཏེ་བཀའི་ཁུར་སྤྱི་བོས་མནོས་ནས། བདེ་ཆེན་རྩེར་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་འཆད་ཉན་རྣམ་པར་དག་པ་རྐང་བཙུགས་པ་དང་། གཞི་འདུལ་བའི་བསླབ་ཁྲིམས་ཕྱག་སྲོལ་མ་ཉམས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་གྲྭ་ས་བཙུགས། རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་རྐྱེན་གྱི་ནས་གཞི་འཛུགས་པ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བབ་པའི་ཡོ་བྱད་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་ 1-2-64a གནང་སྦྱིན་དང་། རྫོང་དཔོན་པས་བདག་རྐྱེན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཐུགས་ཁུར་བཞེས་སོ། །དེ་ནས་གནས་དེ་ཉིད་ལ་ར

【現代漢語翻譯】 雖然他們懇切地請求只做一次說法，但他沒有答應。他說：『這次我將以喜悅之心提升一切，將續部和道次第的未竟之事留待以後。』說完，他結束了說法。然而，他心中想著要安排一個緣起，使密法和名相學的討論傳統能夠完整地延續下去。毫無疑問，他事先就有了這樣的想法。之後，他前往拉薩朝拜，來到覺臥仁波切（Jowo Rinpoche，至尊度母像）面前，進行了廣泛而純凈的禮拜、供養和祈願，並祈禱佛法長久住世。之後，法王釋迦益西（Chöje Shakya Yeshe）邀請他前往色拉寺（Sera Monastery）。他之前就對康巴（Khampa）地區有所瞭解，並且康巴地區的人民對他有強烈的願望。特別是在這雪山之中，密續的講修已經完全衰落很久了。雖然他自己講授的純凈佛法甘露滋養了許多人的智慧，但從未有過一個能夠真正建立續部講修的寺院。因此，他心中強烈希望能夠建立一個純凈的續部講修基礎，併爲此表達了自己的想法。在法王的支援下，色拉寺非常重視戒律的純凈，並在此基礎上建立了吉祥密集金剛（Guhyasamaja）和勝樂金剛（Chakrasamvara）根本續部的講修寺院。他還任命了法座，併爲了安排特殊的緣起，在那裡進行了布薩（Posadha）。他從兩個續部之王的開端講授了一堂佛法課。之後，他逐漸到達了巴拉姆德欽孜（Balam Dechen Tser）。在那裡，他也向扎嘎宗本巴（Drakkar Dzongponpa）夫婦表達了自己的想法。他們也以極大的信心和喜悅接受了他的指示，並以頭頂戴著他的命令。他們在德欽孜建立了吉祥密集金剛的純凈講修，並建立了一個基於純凈戒律傳統的寺院。他自己也提供了無數的資助，作為建立基礎的緣起。宗本巴也承擔了圓滿支援的重任。之後，在那地方…… Although they earnestly requested him to give just one teaching, he did not agree. He said, 'This time I will uplift everything with joy, leaving the unfinished business of the Tantras and Lamrim for later.' Having said this, he concluded the Dharma discourse. However, he had in mind to arrange an auspicious connection so that the tradition of discussing Mantra and Metaphysics could continue completely. There is no doubt that he had such an idea beforehand. After that, he went to Lhasa for pilgrimage, and went before Jowo Rinpoche (the most precious image of Buddha), where he made extensive and pure prostrations, offerings, and prayers, and prayed for the long duration of the precious Dharma. After that, Chöje Shakya Yeshe invited him to Sera Monastery. He had known about Khampa (eastern Tibet) before, and the people of Khampa had a strong desire for him. Especially in these snowy mountains, the teaching and practice of the Tantras had completely declined for a long time. Although the nectar of the pure Dharma taught by himself had nourished the wisdom of many, there had never been a monastery that could truly establish the teaching and practice of the Tantras. Therefore, he strongly hoped to establish a pure foundation for the teaching and practice of the Tantras, and expressed his thoughts on this. With the support of Chöje, Sera Monastery attached great importance to the purity of discipline, and on this basis established the teaching and practice monastery of the root Tantras of glorious Guhyasamaja and Chakrasamvara. He also appointed Dharma seats, and performed Posadha there in order to arrange special auspicious connections. He taught a Dharma class from the beginning of the two kings of Tantras. After that, he gradually arrived at Balam Dechen Tser. There, he also expressed his thoughts to the Drakkar Dzongponpa couple. They also accepted his instructions with great faith and joy, and carried his command on their heads. They established the pure teaching and practice of glorious Guhyasamaja at Dechen Tser, and established a monastery based on the tradition of pure discipline. He himself also provided countless sponsorships as the cause for establishing the foundation. Dzongponpa also took on the responsibility of providing complete support. After that, in that place...

【English Translation】 Although they earnestly requested him to give just one teaching, he did not agree. He said, 'This time I will uplift everything with joy, leaving the unfinished business of the Tantras and Lamrim for later.' Having said this, he concluded the Dharma discourse. However, he had in mind to arrange an auspicious connection so that the tradition of discussing Mantra and Metaphysics could continue completely. There is no doubt that he had such an idea beforehand. After that, he went to Lhasa for pilgrimage, and went before Jowo Rinpoche (the most precious image of Buddha), where he made extensive and pure prostrations, offerings, and prayers, and prayed for the long duration of the precious Dharma. After that, Chöje Shakya Yeshe invited him to Sera Monastery. He had known about Khampa (eastern Tibet) before, and the people of Khampa had a strong desire for him. Especially in these snowy mountains, the teaching and practice of the Tantras had completely declined for a long time. Although the nectar of the pure Dharma taught by himself had nourished the wisdom of many, there had never been a monastery that could truly establish the teaching and practice of the Tantras. Therefore, he strongly hoped to establish a pure foundation for the teaching and practice of the Tantras, and expressed his thoughts on this. With the support of Chöje, Sera Monastery attached great importance to the purity of discipline, and on this basis established the teaching and practice monastery of the root Tantras of glorious Guhyasamaja and Chakrasamvara. He also appointed Dharma seats, and performed Posadha there in order to arrange special auspicious connections. He taught a Dharma class from the beginning of the two kings of Tantras. After that, he gradually arrived at Balam Dechen Tser. There, he also expressed his thoughts to the Drakkar Dzongponpa couple. They also accepted his instructions with great faith and joy, and carried his command on their heads. They established the pure teaching and practice of glorious Guhyasamaja at Dechen Tser, and established a monastery based on the tradition of pure discipline. He himself also provided countless sponsorships as the cause for establishing the foundation. Dzongponpa also took on the responsibility of providing complete support. After that, in that place... Although they earnestly requested him to give just one teaching, he did not agree. He said, 'This time I will uplift everything with joy, leaving the unfinished business of the Tantras and Lamrim for later.' Having said this, he concluded the Dharma discourse. However, he had in mind to arrange an auspicious connection so that the tradition of discussing Mantra and Metaphysics could continue completely. There is no doubt that he had such an idea beforehand. After that, he went to Lhasa for pilgrimage, and went before Jowo Rinpoche (the most precious image of Buddha), where he made extensive and pure prostrations, offerings, and prayers, and prayed for the long duration of the precious Dharma. After that, Chöje Shakya Yeshe invited him to Sera Monastery. He had known about Khampa (eastern Tibet) before, and the people of Khampa had a strong desire for him. Especially in these snowy mountains, the teaching and practice of the Tantras had completely declined for a long time. Although the nectar of the pure Dharma taught by himself had nourished the wisdom of many, there had never been a monastery that could truly establish the teaching and practice of the Tantras. Therefore, he strongly hoped to establish a pure foundation for the teaching and practice of the Tantras, and expressed his thoughts on this. With the support of Chöje, Sera Monastery attached great importance to the purity of discipline, and on this basis established the teaching and practice monastery of the root Tantras of glorious Guhyasamaja and Chakrasamvara. He also appointed Dharma seats, and performed Posadha there in order to arrange special auspicious connections. He taught a Dharma class from the beginning of the two kings of Tantras. After that, he gradually arrived at Balam Dechen Tser. There, he also expressed his thoughts to the Drakkar Dzongponpa couple. They also accepted his instructions with great faith and joy, and carried his command on their heads. They established the pure teaching and practice of glorious Guhyasamaja at Dechen Tser, and established a monastery based on the tradition of pure discipline. He himself also provided countless sponsorships as the cause for establishing the foundation. Dzongponpa also took on the responsibility of providing complete support. After that, in that place...

---

བ་ཏུ་གནས་པར་ཞུས་པས། ད་ལན་མིན་པ་རབ་གནས་བྱེད་པ་མི་འོང་བས་ད་ལན་རྒྱས་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་གསུངས་ནས།རབ་ཏུ་གནས་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དེ། གནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སྔགས་མཁར་ཞེས་བྱ་བར་མིང་དུ་གདགས་པ་ཡང་མཛད་དེ། དེ་ནས་བྲག་དཀར་དུ་བྱོན། དེ་ནས་གྲུ་བཞིར་གདན་འདྲེན་ཞུས་ནས་བྱོན་ཏེ། དེ་ཡང་འབྲས་སྤུངས་ནས་ཕྱག་བཏེག་ནས། དགོན་པར་མ་ཕེབས་ཀྱི་རིང་ལ་གང་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ད་ཡང་ཡང་འོང་བ་མི་འོང་བས་ད་ལན་འགྲོ་དགོས་གསུངས་ནས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་མཛད་དོ། །གྲུ་བཞིར་ཕེབས་པའི་ནུབ་གཎྜི་བརྡུངས་པའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲག་པས། ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་བརྟགས་ཀྱང་། མི་ཞིག་གི་བརྡུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། གཞན་དུ་ན་རྡུང་བར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་གིས་གནས་གང་དུ་བརྡུངས་པ་སོགས་གང་དུའང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པར་ཡུན་རིང་དུ་སྒྲ་ཤིན་ཏུ་དྲག་ཅིང་གསང་མཐོ་བ་རྡུང་བར་བྱེད་དོ། །གཞན་ཡང་། འབྲས་སྤུངས་ནས་ཡར་ལ་ཕྱག་མ་བཏེག་པའི་གོང་ཙམ་གྱི་སྐབས་སུའང་། ས་ཆེན་པོ་གློ་བུར་ཉིད་དུ་གཡོ་བ་དང་། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་མཐའ་མི་མངོན་པའི་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པའི་འཇའ་ཚོན་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་ལྷའི་ཕོ་ཉ་ལྟ་བུ་རི་བོ་དགེ་ལྡན་གྱི་རྩེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཛུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལན་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་གྲུ་བཞི་ནས་ཕྱག་བཏེག་ནས་དགེ་ལྡན་དུ་ཕེབས་པ་ན་ཐོག་མར་ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་ 1-2-64b པོར་བྱོན་ཏེ། འདིར་ད་ཡང་ཡང་འོང་བ་མི་འོང་བས། མཆོད་གཏོར་རྒྱ་ཆེར་ཤོམས་གསུངས་ནས་སྟོན་པའི་སྐུ་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་རྣམས་དང་། ཡི་དམ་གྱི་དྲུང་དུ་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་དེ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་མཛད། དེ་ནས་འདུ་ཁང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་འདྲེན་པ་ཞིག་གིས་གདན་དྲངས་པས་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཕེབས་ཏེ། བསྔོ་བ་མཛད་པའི་མཇུག་ཏུ་སྦྱིན་བདག་སོགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་ཞུ་བ་སུའང་མེད་པར། བདེ་བ་ཅན་གྱི་སྨོན་ལམ་རྒྱས་པ་ཞིག་མཛད་དེ། དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་པ་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་སུ་ཤིས་བརྗོད་དང་བཅས་པ་མཛད་ནས་ཕྱིས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲིག་པའི་ཆེད་དུ་ཐུགས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །དེ་ནས་གཟིམས་ཁང་དུ་ཕེབས་ཏེ། བཞུགས་གདན་ལ་བཞུགས་པ་ན། ད་ནི་རང་རེའི་དགོན་པ་རང་དབང་ཐོབ་པ་འདིར་སླེབ་བྱུང་བས་བློ་བདེའོ། །ཞེས་གསུངས་ཟེར་རོ། །དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉིན་མོ་འདས་པའི་མཚན་མོའི་གུང་ཐུན་ལ་བབ་པ་ཙམ་ནས་སྐུ་ཁམས་ཅུང་ཞིག་བསྙེལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། དེའི་སང་ཉིན་ནས་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་རིམ་ལ་འབད་པ་འདོན་པ་སོགས་བགྱིས། ད་ལྟ་ནའང་སང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཙམ་བར་དུ་སྐུ་ལུས་ཀྱི་ཆ་སོ་སོ་ལ་བསྙུང་ཟུག་ཏུ་མངོན་པ་ཅུང་ཟ

【現代漢語翻譯】 當被請求安住（བབ་ཏུ་གནས་པར་ཞུས་པས།），他說：『這次不做廣大的安住是不行的，這次必須做廣大的安住。』（ད་ལན་མིན་པ་རབ་གནས་བྱེད་པ་མི་འོང་བས་ད་ལན་རྒྱས་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་གསུངས་ནས།）於是做了廣大的安住。（རབ་ཏུ་གནས་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དེ།）他還將該處的寺廟命名為『咒語之城』（སྔགས་མཁར་ཞེས་བྱ་བར་མིང་དུ་གདགས་པ་ཡང་མཛད་དེ།）。之後，他前往白巖（བྲག་དཀར་དུ་བྱོན།）。之後，他們請求他前往四方（གྲུ་བཞིར་གདན་འདྲེན་ཞུས་ནས་བྱོན་ཏེ།），他應允了。從哲蚌寺（འབྲས་སྤུངས་ནས་）抬起他之後，在到達寺院之前，無論被迎請到何處，他都說：『以後再來的機會不多了，這次一定要去。』（ད་ཡང་ཡང་འོང་བ་མི་འོང་བས་ད་ལན་འགྲོ་དགོས་གསུངས་ནས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་མཛད་དོ། །）到達四方的那天晚上，響起了巨大的敲擊犍稚（gandi）的聲音（གཎྜི་བརྡུངས་པའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲག་པས།），大家都感到疑惑（ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་བརྟགས་ཀྱང་།），但確定不是人敲擊的（མི་ཞིག་གི་བརྡུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི།），至於誰在敲擊，在哪裡敲擊等等，都無法探查（གཞན་དུ་ན་རྡུང་བར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་གིས་གནས་གང་དུ་བརྡུངས་པ་སོགས་གང་དུའང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པར་），聲音持續了很久，非常強烈且隱秘（ཡུན་རིང་དུ་སྒྲ་ཤིན་ཏུ་དྲག་ཅིང་གསང་མཐོ་བ་རྡུང་བར་བྱེད་དོ། །）。 此外，在從哲蚌寺抬起他之前（འབྲས་སྤུངས་ནས་ཡར་ལ་ཕྱག་མ་བཏེག་པའི་གོང་ཙམ་གྱི་སྐབས་སུའང་།），大地突然震動（ས་ཆེན་པོ་གློ་བུར་ཉིད་དུ་གཡོ་བ་དང་།），一道色彩鮮豔的彩虹（འཇའ་ཚོན་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་）從遙遠的天邊出現（ནམ་མཁའི་དབྱིངས་མཐའ་མི་མངོན་པའི་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པའི་），像天神的使者一樣（ལྷའི་ཕོ་ཉ་ལྟ་བུ་），多次降落在格魯山（རི་བོ་དགེ་ལྡན་གྱི་）頂峰（རྩེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཛུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལན་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །）。之後，從四方抬起他前往格魯（དེ་ནས་གྲུ་བཞི་ནས་ཕྱག་བཏེག་ནས་དགེ་ལྡན་དུ་ཕེབས་པ་ན་），首先到達了寬廣寺（ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོར་བྱོན་ཏེ།）。 他說：『以後再來的機會不多了（འདིར་ད་ཡང་ཡང་འོང་བ་མི་འོང་བས།），準備廣大的供養和朵瑪（མཆོད་གཏོར་རྒྱ་ཆེར་ཤོམས་གསུངས་ནས་）。』於是，他對佛像（སྟོན་པའི་སྐུ་དང་།）、壇城（གཞལ་ཡས་ཁང་རྣམས་དང་།）和本尊（ཡི་དམ་གྱི་）前做了廣大的供養和朵瑪（དྲུང་དུ་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་དེ་），並進行了祈禱和發願等儀軌（གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་མཛད།）。之後，在經堂里，一位負責引導僧眾飲茶的人迎請他（འདུ་ཁང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་འདྲེན་པ་ཞིག་གིས་གདན་དྲངས་པས་），他來到僧眾中間（ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཕེབས་ཏེ།），在迴向的結尾（བསྔོ་བ་མཛད་པའི་མཇུག་ཏུ་），在沒有施主等特別請求的情況下（སྦྱིན་བདག་སོགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་ཞུ་བ་སུའང་མེད་པར།），他做了一個廣大的極樂世界祈願文（བདེ་བ་ཅན་གྱི་སྨོན་ལམ་རྒྱས་པ་ཞིག་མཛད་དེ།），在僧眾如海的中央（དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་པ་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་སུ་）做了吉祥的祝願（ཤིས་བརྗོད་དང་བཅས་པ་མཛད་ནས་），這清楚地表明他是爲了安排未來特殊的緣起而特別用心（ཕྱིས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲིག་པའི་ཆེད་དུ་ཐུགས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །）。 之後，他來到寢宮（དེ་ནས་གཟིམས་ཁང་དུ་ཕེབས་ཏེ།），坐在座位上（བཞུགས་གདན་ལ་བཞུགས་པ་ན།），他說：『現在我們寺廟獲得了自主權，能來到這裡真是太好了，我很放心（ད་ནི་རང་རེའི་དགོན་པ་རང་དབང་ཐོབ་པ་འདིར་སླེབ་བྱུང་བས་བློ་བདེའོ། །）。』據說他是這麼說的（ཞེས་གསུངས་ཟེར་རོ། །）。就在那天，到了半夜時分（དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉིན་མོ་འདས་པའི་མཚན་མོའི་གུང་ཐུན་ལ་བབ་པ་ཙམ་ནས་），他示現出稍微不適的樣子（སྐུ་ཁམས་ཅུང་ཞིག་བསྙེལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ།），從第二天開始（དེའི་སང་ཉིན་ནས་），所有的僧眾都努力進行祈福等活動（དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་རིམ་ལ་འབད་པ་འདོན་པ་སོགས་བགྱིས།）。直到現在，直到第二天中午（ད་ལྟ་ནའང་སང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཙམ་བར་དུ་），身體的各個部位都稍微顯現出不適的癥狀（སྐུ་ལུས་ཀྱི་ཆ་སོ་སོ་ལ་བསྙུང་ཟུག་ཏུ་མངོན་པ་ཅུང་ཟ）。

【English Translation】 When asked to stay (བབ་ཏུ་གནས་པར་ཞུས་པས།), he said, 'It is not possible to do a simple consecration this time; we must do an extensive one.' (ད་ལན་མིན་པ་རབ་གནས་བྱེད་པ་མི་འོང་བས་ད་ལན་རྒྱས་པ་ཞིག་བྱེད་དགོས་གསུངས་ནས།) So he performed an extensive consecration. (རབ་ཏུ་གནས་པ་རྒྱས་པར་མཛད་དེ།) He also named the temple there 'Mantra City' (སྔགས་མཁར་ཞེས་བྱ་བར་མིང་དུ་གདགས་པ་ཡང་མཛད་དེ།). After that, he went to Drakkar (བྲག་དཀར་དུ་བྱོན།). Then, they requested him to go to Drushi (གྲུ་བཞིར་གདན་འདྲེན་ཞུས་ནས་བྱོན་ཏེ།), and he agreed. After being carried from Drepung (འབྲས་སྤུངས་ནས་), before arriving at the monastery, wherever he was invited, he said, 'There will not be many more opportunities to come, so we must go this time.' (ད་ཡང་ཡང་འོང་བ་མི་འོང་བས་ད་ལན་འགྲོ་དགོས་གསུངས་ནས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པར་མཛད་དོ། །) On the night of his arrival at Drushi, a loud sound of striking a gandi (犍稚) was heard (གཎྜི་བརྡུངས་པའི་སྒྲ་ཆེན་པོ་གྲག་པས།), and everyone was puzzled (ཐམས་ཅད་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་ནས་བརྟགས་ཀྱང་།), but it was determined that it was not a person striking it (མི་ཞིག་གི་བརྡུངས་པ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི།), as for who was striking it, where it was being struck, etc., no one could investigate (གཞན་དུ་ན་རྡུང་བར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་གིས་གནས་གང་དུ་བརྡུངས་པ་སོགས་གང་དུའང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པར་), the sound continued for a long time, very strong and mysterious (ཡུན་རིང་དུ་སྒྲ་ཤིན་ཏུ་དྲག་ཅིང་གསང་མཐོ་བ་རྡུང་བར་བྱེད་དོ། །). Furthermore, even before he was carried up from Drepung (འབྲས་སྤུངས་ནས་ཡར་ལ་ཕྱག་མ་བཏེག་པའི་གོང་ཙམ་གྱི་སྐབས་སུའང་།), the earth suddenly shook greatly (ས་ཆེན་པོ་གློ་བུར་ཉིད་དུ་གཡོ་བ་དང་།), and a colorful rainbow (འཇའ་ཚོན་རྣམ་པར་བཀྲ་བ་) came from a long, invisible path in the sky (ནམ་མཁའི་དབྱིངས་མཐའ་མི་མངོན་པའི་ལམ་རིང་པོ་ནས་འོངས་པའི་), like a messenger of the gods (ལྷའི་ཕོ་ཉ་ལྟ་བུ་), repeatedly landed on the peak of Geden Mountain (རི་བོ་དགེ་ལྡན་གྱི་རྩེ་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འཛུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལན་མང་དུ་བྱུང་ངོ་། །). After that, after being carried from Drushi to Geden (དེ་ནས་གྲུ་བཞི་ནས་ཕྱག་བཏེག་ནས་དགེ་ལྡན་དུ་ཕེབས་པ་ན་), he first went to the great Yanga Chen Temple (ཡངས་པ་ཅན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ཆེན་པོར་བྱོན་ཏེ།). He said, 'There will not be many more opportunities to come here (འདིར་ད་ཡང་ཡང་འོང་བ་མི་འོང་བས།), prepare extensive offerings and tormas (མཆོད་གཏོར་རྒྱ་ཆེར་ཤོམས་གསུངས་ནས་).' Then, he made extensive offerings and tormas before the statue of the Buddha (སྟོན་པའི་སྐུ་དང་།), the mandalas (གཞལ་ཡས་ཁང་རྣམས་དང་།), and the yidams (ཡི་དམ་གྱི་དྲུང་དུ་མཆོད་པ་དང་གཏོར་མ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་དེ་), and performed prayers and aspirations, etc. (གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་དུ་མཛད།). After that, in the assembly hall, when someone who was guiding the monks to tea invited him (འདུ་ཁང་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་མང་ཇ་འདྲེན་པ་ཞིག་གིས་གདན་དྲངས་པས་), he came into the midst of the assembly (ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཕེབས་ཏེ།), at the end of the dedication (བསྔོ་བ་མཛད་པའི་མཇུག་ཏུ་), without any special request from the patrons, etc. (སྦྱིན་བདག་སོགས་ཀྱིས་ཆེད་དུ་ཞུ་བ་སུའང་མེད་པར།), he made an extensive Sukhavati prayer (བདེ་བ་ཅན་གྱི་སྨོན་ལམ་རྒྱས་པ་ཞིག་མཛད་དེ།), in the midst of the ocean of the monastic community (དགེ་འདུན་གྱི་ཚོགས་པ་རྒྱ་མཚོའི་དབུས་སུ་) he made auspicious wishes (ཤིས་བརྗོད་དང་བཅས་པ་མཛད་ནས་), which clearly showed that he was particularly attentive to arranging special auspicious connections for the future (ཕྱིས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲིག་པའི་ཆེད་དུ་ཐུགས་གཏད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་གསལ་ལོ། །). After that, he went to the sleeping quarters (དེ་ནས་གཟིམས་ཁང་དུ་ཕེབས་ཏེ།), and when he sat on the seat (བཞུགས་གདན་ལ་བཞུགས་པ་ན།), he said, 'Now that our monastery has gained autonomy, it is very good to have arrived here, I am relieved (ད་ནི་རང་རེའི་དགོན་པ་རང་དབང་ཐོབ་པ་འདིར་སླེབ་བྱུང་བས་བློ་བདེའོ། །).' It is said that he said this (ཞེས་གསུངས་ཟེར་རོ། །). On that very day, as it reached midnight (དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཉིན་མོ་འདས་པའི་མཚན་མོའི་གུང་ཐུན་ལ་བབ་པ་ཙམ་ནས་), he showed a slight discomfort (སྐུ་ཁམས་ཅུང་ཞིག་བསྙེལ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ།), and from the next day (དེའི་སང་ཉིན་ནས་), all the monks worked hard to perform rituals, etc. (དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་སྐུ་རིམ་ལ་འབད་པ་འདོན་པ་སོགས་བགྱིས།). Even now, until about noon the next day (ད་ལྟ་ནའང་སང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཙམ་བར་དུ་), the various parts of his body showed slight symptoms of discomfort (སྐུ་ལུས་ཀྱི་ཆ་སོ་སོ་ལ་བསྙུང་ཟུག་ཏུ་མངོན་པ་ཅུང་ཟ).

---

ད་ཡོད་གསུང་བ་མ་གཏོགས། དེ་ནས་བསྙུང་ཟུག་ཀྱང་ཆེན་པོ་མེད་པར་ཅུང་ཟད་ཐུགས་ཉོག་པར་གསལ་ཙམ་གྱི་བར་ལ་ཉིན་ཞག་གཉིས་ཀྱི་རིང་དུ་སྐུ་རིམ་བསྒྲུབས། དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་དཀའ་བཅུ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བསྟན་པའི་བྱ་བ་མཛད་ཚུལ་འདི་ལྟར་དགོས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་ཏ་ཞིབ་པར་སྔ་མོ་ནས་གནང་ཚར་བས་ 1-2-65a དེའི་ཚེ་རྒྱས་པར་མ་གསུངས། གནས་བརྟན་རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐུ་དྲུང་ན་འཁོད་པ་ལ། ཚུལ་འདི་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམས་ཤིག་ཅེས་སོགས་ཙམ་གསུང་། གཞན་སྐུ་ཁམས་ཅུང་ཟད་བསྙེལ་བར་ཚུལ་བསྟན་པའི་རིང་ལའང་སྔར་གྱི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བདག་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་ཐུགས་དམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་འཆག་མེད་དུ་མཛད་པ་དང་། གཞན་ཡང་གཙོ་བོར་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བའི་ཐུགས་དམ་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་ཉི་ཤུ་བཞིའི་དགོངས་ཕྱི་མ་རེད་དུ་སོང་ཙ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་མཆོག་འཁོར་ལོའི་མཆོད་པ་རྒྱས་པ་ཞིག་མཛད་དེ་དེའི་ཚེ་ཀ་པཱ་ལ་མར་མེད་པ་ཞིག་ཁྱེར་ཤོག་གསུངས་ནས་དེར་ནང་མཆོད་བྱིན་རླབས་རྒྱས་པ་ཞིག་མཛད་དེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདུད་རྩི་མྱང་བ་ལན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་སམ། བཅུ་དྲུག་ཕྲག་གཉིས་སུ་མཛད་ལ། དེ་ཡང་བདེ་མཆོག་གི་མཆོད་པ་དེ་དང་འབྲེལ་བས། དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ལ་རག་ཅིང་། གཞན་དུ་ན་ལྷའི་འཁོར་ལོ་འདི་འདྲ་བ་ཞིག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བདུད་རྩི་མྱང་བ་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་སུས་ཀྱང་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དེ། སྐུ་དྲུང་ན་འཁོད་པ་ཁ་ཅིག་ནི་གྲངས་ལ་དཔགས་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་སྒོ་ནས་མཛད་པར་ཡང་རྟོག་གོ །གཞན་ཡང་དེ་དག་གི་ཚེ་ཡི་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་གཟིགས་སྣང་ཁྱད་པར་ཅན་མང་དུ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་དུ་མ་མངོན་མོད་ཀྱི། སྐུ་དྲུང་ན་འཁོད་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟར་མཆིས་པ་ཞུ་བར་རྔོ་མ་ཐོག་ 1-2-65b གོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་མཚན་མོའི་རིང་ལ་ཐུགས་དམ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་ཏེ། དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ནས་མངོན་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པ་ཤས་ཆེ་བར་མངོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། མདོར་ན་འཆི་བ་འོད་གསལ་ཆོས་སྐུ་དང་བསྲེ་བའི་མན་ངག་རྣམས་ཐུགས་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཡིན་པར་ངེས་སོ། །དེའི་སང་ཉིན་ཉི་ཤུ་ལྔའི་སྔ་དྲོ་དང་པོ་ནས་ཞབས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་དུ་མཛད། ཕྱག་གཉིས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་ཐུགས་དམ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞུགས་པ་ལས་ཉི་མ་ཤར་རྗེས་ཙམ་ལ་སྟོང་པ་གསུམ་རིམ་གྱིས་ཐིམ་ནས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་མཛད་དེ། དེ་ཡང་ཤངས་ཀྱི་སྒོའི་རླུང་རགས་པ་རྒྱུ་བ་ནང་དུ་ཐིམ་པ་ནས། ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་གོང་ཅུང་ཟད་སྐུ་ཁམས་བསྙེལ་བ་སོགས་ཀྱིས་སྔར་ལས་ས

【現代漢語翻譯】 除了現有的說法之外，此後也沒有嚴重的疾病，只是稍微感到不適，在這兩天里進行了祈禱儀式。而且，因為之前已經詳細地向噶舉派大師等交代了應該如何進行弘法利生的事業， 所以當時沒有詳細說明。只是對在身邊服侍的持律者仁欽堅贊等人說：『要明白這個道理，修持菩提心。』等等。即使在示現稍微不適的期間，也毫不間斷地進行以前的四座瑜伽和自入等修持， 並且主要專注于內在的禪定，處於禪修的氛圍中。之後，到了二十四日的傍晚，舉行了盛大的吉祥勝樂輪（梵文：Śrīcakrasaṃvara）（Śrīcakrasaṃvara，श्रीचक्रसंवर，shri chakrasamvara，吉祥勝樂輪）的供養，當時說：『拿一個沒有蓋子的顱碗來。』然後在那裡進行了盛大的內供加持， 自己享用了甘露三十二次，或者十六的二倍。而且，這與勝樂金剛的供養有關，實際上是作為那一次灌頂的一部分。否則，如果說是通過這種壇城的灌頂來享用甘露，誰也不會明白。 在身邊服侍的一些人根據次數推測，認為是依照明吉祥密集金剛（梵文：Guhyasamāja）（Guhyasamāja，गुह्यसमाज，guhyasamaja，秘密集會）的方式進行的。此外，在那時，還顯現了許多親自見到本尊等特殊的景象， 但是身邊服侍的人卻無法詢問具體情況。』他們這樣說。之後，在夜晚一心專注于禪修，而且似乎主要是在外進行金剛誦等。總之，可以肯定的是，他將死亡與光明法身融合的訣竅付諸實踐。 第二天，二十五日的清晨，一開始就雙足跏趺坐，雙手結禪定印，一心專注于禪修，太陽升起后不久，依次融入空性三摩地，證悟了一切皆空的究竟真理。而且，從鼻孔粗重的氣息融入體內開始，臉上的氣色比以前稍微差一些。

【English Translation】 Apart from the existing statements, there were no serious illnesses afterwards, only a slight feeling of discomfort. For two days, prayers and rituals were performed. Moreover, because detailed instructions had already been given to Kagyupa masters and others on how to carry out the activities of teaching and benefiting beings, there was no detailed explanation at that time. He simply said to the Vinaya holder Rinchen Gyaltsen and others who were serving nearby, 'Understand this principle and cultivate Bodhicitta.' etc. Even during the period of showing slight discomfort, he continuously performed the previous four sessions of yoga and self-entry practices, and mainly focused on inner meditation, staying in an atmosphere of meditative practice. Then, on the evening of the twenty-fourth, a grand offering of the glorious Śrīcakrasaṃvara (Śrīcakrasaṃvara, श्रीचक्रसंवर, shri chakrasamvara, Wheel of Great Bliss) Mandala was performed. At that time, he said, 'Bring a skull bowl without a lid.' Then, a grand blessing of inner offering was performed there, and he himself enjoyed the nectar thirty-two times, or twice sixteen. Moreover, this was related to the offering of Śrīcakrasaṃvara, and was actually part of that initiation. Otherwise, if it is said that the nectar was enjoyed through the initiation of such a mandala, no one would understand. Some of those serving nearby speculated based on the number of times that it was performed according to the glorious Guhyasamāja (Guhyasamāja, गुह्यसमाज, guhyasamaja, Secret Assembly). In addition, at that time, many special visions appeared, such as personally seeing the Yidam deity, but those serving nearby were unable to ask about the specific details.' That's what they said. Afterwards, he single-mindedly focused on meditation during the night, and it seemed that he mainly performed Vajra recitation and other practices externally. In short, it is certain that he put into practice the key instructions for merging death with the clear light Dharmakāya. The next day, on the morning of the twenty-fifth, he immediately sat in the vajra posture, placed his hands in the meditation mudra, and focused single-mindedly on meditation. Shortly after sunrise, he gradually dissolved into the three emptinesses, realizing the ultimate truth of all emptiness and clear light. Moreover, from the coarse breath flowing through the nostrils dissolving into the body, the complexion on his face was slightly worse than before.

---

ྐུ་མདངས་ཅུང་ཞིག་ཆུང་བར་ཡོད་ནའང་དེའི་ཚེ་གློ་བུར་དུ་ཟླ་བ་རྒྱས་པ་ལྟར་གྱུར་ཏེ། སྐུའི་ཆ་ཐམས་ཅད་འོད་ཀྱི་ལུས་ཅན་གྱི་ལྷ་བུ་གཞོན་ནུ་ལྟར་གྱུར་ཅིང་། སྐུའི་ཤ་ཞུ་བ་དང་། ལྟར་ལྟར་པོར་གྱུར་པ་དང་། ཁང་ཁུང་དུ་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ། སྔར་གྱི་སྐུའི་གཉེར་མ་རྣམས་ཀྱང་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་ཚོད་ཙམ་དུའང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པར་གྱུར་ཏེ། བལྟ་བར་མི་བཟོད་པའི་འོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ལྡན་ཞིང་། དེ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་སྐུའི་འོད་དམར་སེར་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ནི་དཀར་སེར་དུ་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ནི་གསེར་བཙོ་མ་ལྟ་བུར་སྣང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་ན་ཚོད་དང་ལྡན་པའི་ལྷའི་ལུས་ཅན། ཇི་ལྟར་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ 1-2-66a རྒྱན་དང་ཆ་ལུགས་སྤངས་ནས། ནང་དུ་ཡང་དག་པར་འཇོག་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ན། དེའི་ཚེ་གློ་བུར་ཉིད་དུ་མགོན་དང་བྲལ་བས། ཡིད་མྱ་ངན་གྱིས་བརླམས་ཏེ། རང་གི་འཚོ་བ་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བར་གྱུར་པའི་སྐྱེ་བོ་དྲུང་ན་འཁོད་པ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། ཨེ་མ་མ་ལ་འདི་འདྲ་བའི་ངོ་མཚར་བ་ནི་བརྗོད་པར་དཀའ་བ་ཞིག་སྟེ། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ལྷའི་ལུས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་མྱ་ངན་གྱིས་མྱོས་བས་རང་དབང་བྲལ་བཞིན་དུ་ཡང་ངོ་མཚར་བས་བསྐྱོད་པའི་མུ་ཅོར་གྱི་གར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་སྐུ་འདའ་བའི་ཚེ་སྐུའི་མདངས་དང་གཞོན་ཤ་ལ་སོགས་ཏེ། མདོར་ན་མིའི་ལུས་གནས་གྱུར་ནས་ལྷ་བུ་གཞོན་ནུའི་ལུས་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་འདི་འདྲ་བ་སྔོན་ཆད་སུ་ཞིག་ལ་བྱུང་བའི་ལོ་རྒྱུས་བསྙད་པ་འགའ་ཐོས་པའམ། འདིའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ལྟའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། སྔོན་གྱི་ཆེ་རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཐོབ་པཎྜི་ཏ་ག་ཡ་དྷར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་མཁའ་རེག་ཏུ་འདས་པ་ན་སྐུ་ལུས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ཞིང་གཞོན་ཤ་དང་ལྡན་པའི་བྱིས་པའི་ན་ཚོད་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱི། བོད་ཀྱི་བླ་མ་སྔ་མ་སུ་ཞིག་ལའང་ཚུལ་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་མ་ཐོས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་འདི་ཡིན་པར་འཁུམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་རབ་དག་ལས། གང་གི་རྒྱུད་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐྱེས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདུད་རྩི་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ན། དབང་པོ་ཡོངས་སུ་གསལ་ཞིང་། བཞིན་གྱི་མདོག་ནི་དག་ལ། པགས་པའི་མདོག་ནི་དཀར་བ་ལ་སོགས་ 1-2-66b པ་ལུས་ཀྱི་མདངས་སྔར་ལས་གནས་གྱུར་པ་འབྱུང་བ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་རྗེ་འདི་ཡང་དེའི་ཚེ་འོད་གསལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མངོན་དུ་མཛད་དེ། འཆི་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བསྒྱུར་བའི་སྒོ་ནས་བར་དོ་སྒྱུ་མའི་སྐུར་བཞེངས་ཏེ། བར་དོར་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མཆོག་གི་དངོས་ག

【現代漢語翻譯】 雖然身色稍微黯淡，但那時突然變得像滿月一般。身體的所有部分都像一個光芒四射的年輕天神，身體上沒有絲毫的面板鬆弛、褶皺或空洞。以前的皺紋也完全消失，甚至連頭髮尖端分成一百份那麼細微的程度都沒有。他擁有令人難以逼視的光芒，有些人說他的身光呈現紅色和黃色，有些人說呈現白色和黃色，有些人說像純金一般。他擁有十六歲少年的體態，就像文殊童子一樣。 拋棄了裝飾和服飾，內心安住于正念，保持平靜。那時，突然失去了怙主（喇嘛），心中充滿了悲傷。所有在他身邊的人，甚至忘記了自己的生活，都驚歎道：『哎瑪吙！如此奇妙的事情難以言說，我們親眼見到了天神的身體！』他們因悲傷而迷茫，失去了自主，卻又因驚奇而手舞足蹈。總之，在他去世時，身光和青春等，總之，人的身體轉變成了像年輕天神一樣的身體，這種情況以前發生在誰身上，我們從未聽說過這樣的故事，也無法解釋其中的原因。』據說以前在印度，有一位名叫嘎雅達ra的成就者班智達，他在空行時去世，他的身體變得非常小，像一個非常年輕的孩子。』但我們從未聽說過任何一位西藏喇嘛有這樣的情況。然而，我們可以推斷其中的原因是：在世尊的經典中，如果有人通過生起見道、證得阿羅漢等方式獲得了甘露，那麼他的感官會變得清晰，臉色會變得純凈，面板會變得白皙，等等。 身體的光芒會發生許多轉變。因此，這位仁波切也在那時證悟了光明法性的真諦，通過將死亡轉化為法身的方式，在中有中升起了幻身，並在中有中獲得了圓滿報身。

【English Translation】 Although the complexion was slightly dimmed, at that moment it suddenly became like a full moon. All parts of the body were like a radiant young deity, without any sagging skin, wrinkles, or hollows. The previous wrinkles had completely disappeared, not even to the extent of splitting a hair into a hundred parts. He possessed an unbearable radiance, and some said his aura appeared red and yellow, some said white and yellow, and some said like pure gold. He had the physique of a sixteen-year-old youth, just like Manjushri Kumara. Having abandoned ornaments and attire, abiding in mindfulness within, and remaining in equanimity, at that moment, suddenly separated from the Protector (Lama), the mind was overwhelmed with sorrow. All those present, even forgetting their own lives, exclaimed: 'Emaho! Such a wondrous thing is difficult to express, we have directly seen the body of a deity!' They were bewildered by sorrow, losing their autonomy, yet moved by wonder, they performed gestures of amazement. In short, at the time of his passing, the complexion and youthfulness of the body, in short, the transformation of the human body into a body like that of a young deity, we have never heard of such a story happening to anyone before, nor can we explain the reason for it.' It is said that in India, there was a Siddha Pandit named Gayadhara, who passed away in the sky, and his body became very small, like that of a very young child.' But we have never heard of any Tibetan Lama having such a case. However, we can infer the reason to be: In the scriptures of the Bhagavan, if someone obtains amrita through generating the path of seeing, attaining Arhatship, etc., then their senses become clear, their complexion becomes pure, their skin becomes white, etc. Many transformations of the body's radiance occur. Therefore, this Rinpoche also realized the truth of the clear light Dharmata at that time, and through transforming death into Dharmakaya, he arose the illusory body in the Bardo, and in the Bardo, he obtained the perfect Sambhogakaya.

---

ྲུབ་ཀྱི་གོ་འཕང་མཐར་ཐུག་པ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟ་བས། དེའི་ངོ་མཚར་བའི་ལྟས་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག །གཞན་ཡང་བར་དོ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ལ་ནི། སྐུ་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་དེའི་རྒྱུ་ཚོགས་རྣམས་ལེགས་པར་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་འཁྲུངས་ཚར་བ་འདི་འདྲའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཆེས་ཞིབ་པ་ཉིད་དུ་ཁོ་བོ་ལ་བསྙད་པར་བྱ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཚོགས་སུ་བསྒྲག་པར་མ་གནང་བས་མ་བྲིས་ལ། ཅུང་ཟད་བརྡ་གོ་བར་ནུས་པ་ཙམ་ཞིག་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་དགའ་ལྡན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་ལུང་བསྟན་ཅིང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ས་དང་པོ་ཐོབ་སྟེ་བདེ་བ་ཅན་དུ་གཤེགས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་སྐུ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་མཛད་པར་གསུངས་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀ་འགལ་བ་མེད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་སྟོན་ཚུལ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་རིང་ལ། སྐུའི་ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐད་དྲང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར། འཇའ་ཚོན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པ་ཤིན་ཏུ་དྭངས་ཤིང་འོད་འཚེར་བ་རྣམ་པར་ 1-2-67a བཀྲ་བ་སྒྱུ་མའི་སྐུ་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་སླད་དུ་ཆེད་དུ་སྤྲུལ་པ་བཞིན་གཡོ་བ་མེད་པ་ཞིག་ཡུན་རིང་པོའི་བར་དུ་ཀ་བ་བཙུགས་པ་བཞིན་གནས་པར་གྱུར་ཏོ། །དུས་དེ་དག་གི་ཚེ་ནམ་མཁའ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་འོད་གསལ་མངོན་དུ་མཛད་པའི་ཚུལ་ནི་འདི་འདྲའོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་གཡའ་དག་པར་གྱུར་ཏེ་ཆེས་དྭངས་ཤིང་། ཐ་མལ་གྱི་སྤྲིན་དང་རྡུལ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ས་གཞི་རླུང་གི་རྒྱུ་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ནས་བསེར་བུ་ཕྲ་མོའི་འགྲོ་འོང་ཡང་རྒྱུན་ཆད་པས། ཞག་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ཙམ་གྱི་བར་དུ་བྱུང་ལ། དེའི་ཚེ་དགོན་པའི་གླིང་གསེབ་ནས་གཟིམས་ཁང་གི་ཕྱོགས་སུ་རང་རང་གི་བྲང་ཁང་གི་སྟེང་གི་ལ་བད་ཁ་རྣམས་སུ་མཚན་མོ་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཕུལ་བ་རྣམས་དང་། གཟིམས་ཁང་གི་སྒོ་དྲུང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆོས་གྲྭའི་ཞལ་དཀར་ཐད་སོ་རྣམས་སུ་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་ཚར་དུ་དངར་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་རིང་གང་ལ་མེ་ལྕེའི་རྩེ་མོ་ཅུང་ཟད་རླུང་གིས་གཡོ་བ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཆོད་པ་དང་། དཔའ་བོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བསྒྲགས་པའི་རོལ་མོའི་བྱེ་བྲག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མཚན་གུང་ལ་གྲག་པ་དང་། ཉིན་མོ་ཡང་སྔོན་ཚོར་མ་མྱོང་བའི་སྒྲའི་བྱེ་བྲག་དུ་མ་འགའ་ཞིག་གི་རྣ་ལམ་ན་གྲག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་གཏོར་བའི་མེ་ཏོ

【現代漢語翻譯】 毫無疑問，他已經證得了究竟的果位。你應該明白，這是他奇妙的徵兆。此外，爲了示現中陰圓滿報身，他今生已經圓滿地在心中生起了所有必要的因緣。雖然我有很多非常詳細的理由可以陳述，但因為不允許在集會上宣揚，所以我就不寫了。我已經講述了一些能夠理解的、非共同的解脫事蹟。那麼，如果有人問，『難道沒有預言說他會轉世到兜率天，成為名為『妙吉祥藏』的菩薩嗎？』這就像聖者龍樹獲得初地后前往極樂世界，以及說他在同一世證得金剛持大位的兩種說法並不矛盾一樣，這都是從示現化身的角度來說的。當他安住於法身時，在他的面容中央正前方，一道五彩虹光，非常明亮耀眼，爲了象徵幻化之身而特意顯現，如同一根柱子般長時間屹立不動。那時，天空呈現出完全空明的光明狀態，就像要讓整個世界都明白一樣，非常晴朗，極其清澈，沒有任何尋常的雲彩和塵埃，也沒有任何地面的風的流動，甚至連微風的流動也停止了。這種情況持續了大約四十九天。在那段時間裡，從寺院的庭院到寢宮的方向，人們在各自房屋頂上的女兒墻上供奉了無數的燈盞，寢宮的門口和外面的法座前也擺滿了成排的燈盞，整個晚上，燈焰的頂端都沒有一絲被風吹動的跡象。此外，諸天顯現供養，勇士和空行母顯現演奏各種難以想像的樂器，這些聲音在午夜響起，白天也有一些以前從未聽到過的聲音傳入一些人的耳中。還有諸天散佈的鮮花雨等。

【English Translation】 Undoubtedly, he has realized the ultimate state of fruition. You should understand that this is a wondrous sign of him. Furthermore, in order to manifest the Sambhogakaya (enjoyment body) of the Bardo (intermediate state), he has perfectly generated all the necessary causes and conditions in his mindstream in this very lifetime. Although I have many very detailed reasons to state, I have not written them because it is not permitted to proclaim them in an assembly. I have already spoken of some uncommon aspects of liberation that can be understood. Now, if someone asks, 'Wasn't it prophesied and promised that he would be reborn in Tushita as the Bodhisattva Jampal Nyingpo (Mañjuśrī-essence)?' This is similar to how it is said that the noble Nāgārjuna attained the first Bhumi (level of realization) and then went to Sukhavati (the Pure Land of Amitābha), and also that he attained the state of Vajradhara (Diamond Holder) in that very lifetime. The two statements are not contradictory, as it is from the perspective of the manifestation of a Nirmanakaya (emanation body). While he remained in Samadhi (meditative absorption) in the Dharmakaya (truth body), directly in front of the center of his face, a five-colored rainbow, extremely clear and radiant, specially manifested as if to represent the illusory body, remaining motionless like a pillar for a long time. At that time, the sky was completely empty, manifesting a state of clear light, as if to make it known to the entire world, being extremely clear and pure. It was free from all ordinary clouds and dust, and free from all movement of wind on the ground, with even the slightest breeze ceasing to blow. This lasted for about forty-nine days. During that time, from the monastery courtyard towards the direction of the sleeping quarters, countless rows of lamps were offered on the parapets above each of their houses, and all the rows of lamps placed at the entrance of the sleeping quarters and in front of the Dharma hall outside, not even the tip of a single flame flickered in the wind throughout the entire night. Furthermore, the gods manifested offerings, and the heroes (dpa' bo) and dakinis (mkha' 'gro ma) manifested inconceivable varieties of music, which resounded at midnight, and during the day, various sounds that had never been heard before were heard by some. There were also showers of flowers scattered by the gods, and so on.

---

ག་གི་ཚོགས་ནི་ཕལ་ཆེ་བ་ཀུནྡ་ལྟར་དཀར་ཞིང་ 1-2-67b མུ་ཏིག་ལྟར་འོད་གསལ་བས་མཐོན་པོ་ནས་འབྱུང་བ་ན་ཟླ་བ་ལྟར་འཚེར་བ་དང་། འགའ་ཞིག་ནི་ཁ་དོག་སྔོན་པོ་དང་། འགའ་ཞིག་ནི་སེར་པོ་དང་། འགའ་ཞིག་ནི་དམར་པོ་ལ་སོགས་པ་མི་ཆེན་པོའི་ལག་པའི་མཐིལ་ཙམ་པ་དང་། ཤིང་རྟའི་ཕང་ལོ་ཙམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཆར་ལྟར་དུ་བབ་པར་གྱུར་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཕལ་ཆེ་བར་ནམ་མཁའི་ལམ་ཐམས་ཅད་འཇའ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འཕྲོག་པས་བླ་རེ་ལྟར་བྲེས་པ་དང་། བ་དན་ལྟར་འཕྱང་བ་དང་། དགེ་ལྡན་གྱི་གཡས་གཡོན་དང་མདུན་གྱི་ལུང་པ་ཐམས་ཅད་འཇའ་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པས་ལྡ་ལྡི་ལྟར་ཁྲིག་གིས་གང་བར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ཞག་མང་པོའི་བར་དུ་བྱུང་ཞིང་། གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་གྲོང་ཁྱེར་རྩྭ་ཅན་དུ་གཟིམས་མལ་གྱི་ཐ་མ་ལ་གཟིམས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་མཛད་པ་བསྟན་པ་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་མཆོད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་གྱུར་ཏོ། །སྨྲས་པ། ལེགས་བཤད་འོད་དཀར་སྟོང་གི་དྲ་བ་ཅན། །ཐུབ་བསྟན་ཀུ་མུད་མཛེས་པའི་གཉེན་གཅིག་པུ། །གློ་བུར་ཉིད་དུ་ཞི་བའི་དབྱིངས་སུ་ནུབ། །ས་གསུམ་འགྲོ་འདི་ཅིག་ཅར་མུན་པས་ཁྱབ། །རིང་ནས་ཁྱོད་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི། །ཡིད་ལ་མྱ་ངན་མེ་ལྕེའི་སྦྱིན་སྲེག་དང་། །བཞིན་ལ་མཆི་མའི་རྒྱུན་གྱི་དག་བྱེད་དག །སྡུག་བསྔལ་བསམ་གཏན་དྲག་པོས་རྩེ་གཅིག་བསྒྲུབས། །བློ་གསལ་འཆི་མེད་ཚོགས་ཀྱི་འདོད་དགུའི་གཞི། །མཁྱེན་བརྩེའི་གྲིབ་བསིལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐར་འགྲོ་བ། །སྔོན་མེད་ཡོངས་འདུའི་དབང་པོ་དབྱིངས་སུ་འཛེགས། །ཐར་འདོད་ཡིད་ཀྱི་གདུང་སེལ་སུ་ཞིག་བསྟེན། །ཐུབ་བསྟན་ 1-2-68a གངས་རིའི་སྟོད་གཡོགས་ནི། །ཅིག་ཅར་ཉིད་དུ་ལྷུང་ངོ་ཞེས། །ལྷ་རྣམས་སྐྲག་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན། །སྤྲིན་བྲལ་ནམ་མཁའི་རྔ་ཆེན་བརྡུངས། །ཆུ་གཏེར་དུ་ཀུ་ལ་ཡི་གོས། །མྱ་ངན་རླུང་གིས་རླབས་བསྐྱོད་པའི། །ལྗོན་ཤིང་སྤུ་ལོང་གཡོ་བ་ཅན། །ནོར་འཛིན་ལུས་འདི་རིང་ཞིག་འདར། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་གྱི་ལྟ་བྱེད་ནི། །ལྷུང་བས་ཡིད་ཀྱི་བརྟན་ཉམས་ཏེ། །ཀུན་གསལ་མཛེས་མས་མུ་ཅོར་དུ། །ཆུ་འཛིན་སྨད་གཡོགས་རྒྱ་མཚོར་དོར། །དེ་ཡིས་སྐབས་གསུམ་ལྷ་རྣམས་ནི། །ངོ་ཚས་བབ་ཅོལ་གྱུར་པ་བཞིན། །འཕྲོག་བྱེད་བླ་གོས་བཀྲ་བ་ཡིས། །ནམ་མཁའི་བུ་མོ་ཁྱབ་པར་བསྒྲིབས། །ཀུན་རྟོག་རླུང་གི་བཞོན་པ་ཀུན། །མ་ལུས་བཅོམ་པས་སྐྲག་གྱུར་ཏེ། །མཐའ་དག་དྲི་བཞོན་གཡོ་བ་ནི། །སྟོབས་ལྡན་བཞིན་དུ་ས་འོག་ཞུགས། །མགོན་འདིས་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་མཛད་པ་ན། །བདག་ཅག་བཏང་སྙོམས་འདུག་པར་མི་རིགས་ཞེས། །མཐོ་རིས་པདྨོ་མ་ལུས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས། །མཁའ་ལ་གཏོར་བའི་རྣམ་འཕྲུལ་ཅི་ཡང་བྱས། །ཁྱོད་ཐུགས་ཞི་བའི་བདུད་རྩིས་མྱོས་མཐོང་ནས། །མངོན་དགའ་རྒྱས་པའི་ཟླ་བས་ས

【現代漢語翻譯】 大多數的雲彩像昆達花（一種白色花）一樣潔白，像珍珠一樣光亮，從高處降落時像月亮一樣閃耀。有些是藍色的，有些是黃色的，有些是紅色的等等，大小如偉人的手掌，或如車輪，數量無法估量，像雨一樣降落。此外，在大多數情況下，所有的天空之路都被非常迷人的白色彩虹所覆蓋，像帳篷一樣懸掛，像旗幟一樣飄揚，格魯派寺院的左右和前面的所有山谷都被各種顏色的彩虹像刺繡一樣密集地填滿，這種情況持續了很多天。當世尊在拘尸那迦羅城的最後的臥榻上示現涅槃時，諸天以這樣的方式進行供養。 頌曰： 善說之光，如千絲萬縷的網。 是佛法蓮花盛開的唯一親友。 突然之間，沉入寂靜的法界。 三界眾生，頓時被黑暗籠罩。 長久以來依賴您的眾生啊！ 心中燃起悲傷的火焰， 臉上流淌著淚水的凈化之流， 以強烈的痛苦冥想，一心一意地修行。 智慧者啊，您是不死甘露的源泉， 慈悲的蔭涼遍及四方。 前所未有的圓滿之主，升入法界。 解脫的渴望，誰能消除內心的痛苦？ 佛法 如雪山的頭飾。 瞬間墜落啊！ 諸天驚恐之時， 晴朗的天空敲響了巨大的鼓。 水藏中，庫拉的衣裳， 被悲傷的風吹動波浪， 樹木的絨毛搖曳不定， 大地之身顫抖了很久。 世間萬物的觀察者啊！ 隕落使內心的穩定喪失， 明亮的美人焦急地， 將雲彩的下裙拋入大海。 因此，三界諸天， 如同因羞愧而手足無措， 鮮艷的劫衣， 遮蔽了天空的女兒。 所有的分別念之風， 全部被摧毀而感到恐懼， 所有的香風搖曳， 都像強者一樣進入地下。 當怙主顯現法身時， 我們不應該無動於衷地坐著， 所有天堂的蓮花，諸天， 在空中散佈各種奇妙的幻化。 看到您沉醉於寂靜的甘露， 充滿喜悅的月亮，

【English Translation】 Most of the clouds were as white as the Kunda flower (a white flower), as bright as pearls, and when they came down from above, they shone like the moon. Some were blue, some were yellow, some were red, and so on, the size of a great man's palm, or like a chariot wheel, countless in number, falling like rain. Moreover, in most cases, all the paths of the sky were covered with very enchanting white rainbows, hanging like tents, fluttering like banners, and all the valleys to the left and right and in front of the Gelug monastery were densely filled with rainbows of various colors like embroidery, and this continued for many days. When the Bhagavan showed the act of passing into Nirvana on the last bed in the city of Kushinagara, the gods made offerings in this way. Said: The light of good speech, like a web of a thousand strands, Is the only friend of the blooming lotus of the Buddha's teachings. Suddenly, it sinks into the realm of peace. The beings of the three realms are instantly covered in darkness. Oh, beings who have long relied on you! In your hearts, ignite the flames of sorrow, On your faces, let the purifying stream of tears flow, Meditate with intense suffering, practicing with one-pointedness. Oh, wise one, you are the source of immortal nectar, The cool shade of compassion extends to all directions. The unprecedented lord of completeness ascends into the realm of reality. The desire for liberation, who can dispel the suffering of the heart? The Buddha's teachings Are like the headdress of the snow mountain. Falling instantly! When the gods were terrified, The clear sky struck the great drum. In the water treasury, the garment of Kula, Is stirred by the waves of the wind of sorrow, The down of the trees sways, The body of the earth trembled for a long time. Oh, observer of all things in the world! The fall caused the loss of inner stability, The bright beauty anxiously, Threw the lower skirt of the clouds into the ocean. Therefore, the gods of the three realms, Were like those who were flustered by shame, The bright robe of robbery, Covered the daughter of the sky. All the winds of conceptual thought, Were destroyed and became frightened, All the fragrant winds swaying, Entered the underground like a strongman. When the Protector manifested the Dharmakaya, We should not sit idly by, All the lotuses of heaven, the gods, Scattered various wonderful transformations in the sky. Seeing you intoxicated with the nectar of peace, The moon full of joy,

---

ྐུ་ལ་འཁྱུད། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་རྗེས་འབྲང་རྒྱུ་སྐར་ཚོགས། །རང་གནས་བཏང་སྟེ་མཁའ་ལས་ལྷུང་བ་བཞིན། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བདག་ཅག་རབ་བཏང་སྟེ། །ཕུན་ཚོགས་སྐུ་ཡི་སྒྱུ་མས་བྲིད་གྱུར་ཀྱང་། །མྱ་ངན་ལྕགས་ཀྱུས་ཡིད་ཀྱི་གཉིས་འཐུང་ནི། །གཏོང་བ་མིན་ཞེས་ཀུན་གྱིས་ཆོ་ངེ་བྱས། །འོན་ཀྱང་བླ་མ་མཆོག་གིས་སྐུ་གསུམ་གྱི། །གོ་འཕང་རྒྱ་ཆེན་མངོན་དུ་མཛད་དོ་ཞེས། །བདག་ཅག་ 1-2-68b ཡིད་ལ་གདུང་བ་ཅི་ལྟར་རིགས། །སླར་ཡང་ཚུལ་དེར་དང་བ་ལྷུར་བྱོས་ཤིག །དེ་ནས་དུས་དེ་ཉིད་དུ། དགེ་འདུན་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས་ཞག་མང་པོའི་བར་དུ། ཕྱི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དག་ཞལ་ཕྱེ་ནས། བླ་མ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཐ་མི་དད་པ་ལ། ཕྱི་ནང་གསང་བའི་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོས་མཉེས་པར་བྱས་ཤིང་། བདག་ཉིད་འཇུག་ཅིང་དབང་བླང་བ་ལ་སོགས་པས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་བགྱིས་ཏེ་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྫོགས་པ་དང་། བདག་ཅག་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་དུ་ཡང་བླ་མ་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་གཟིགས་པ་འབྲལ་བ་མེད་པར་གྱུར་ཅིག །ཅེས་ཡིད་ལ་བརྣག་པ་ལྷུར་བྱེད་པའི་སྨོན་ལམ་གྱི་རྟེན་རྒྱ་ཆེར་བསྒྲུབས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་དབུས་གཙང་གི་དགེ་འདུན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོ་དུ་མར་ཡང་མང་ཇ་དང་འབུལ་ནོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་བསྒྲུབས་ཤིང་། དེ་ཡང་ཕྱིས་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་ལ། མཁན་པོ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་། བླ་མ་དག་འདས་པ་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་དང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བའི་སྦྱོར་བ་དག་རྒྱུན་བཅད་དེ། སྐྲ་ཚད་ལས་ལྷག་པར་འཇོག་པ་དང་། གོས་བསྒྱུར་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་གི་བ་དན་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ། གྲོང་པའི་ཆོས་ལུགས་དག་ཡོངས་སུ་གྲགས་མོད་ཀྱི། བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་མཐུན་པར་གྲོང་པའི་ཆོས་ལུགས་དེ་དག་རིང་དུ་སྤངས་ཏེ། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་འདྲའོ་སྙམ་དུ་སྐྱོ་བར་འགྱུར་བའི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སླར་ཡང་འཁོར་ལོ་གཉིས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་ཆེས་ཆེར་བརྩོན་པར་བགྱིས་ནས་ཐུགས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ 1-2-69a བྱ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་མཆོད་ཐོན་འཕྲལ་ལ། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་དར་མ་རིན་ཆེན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ཁྲི་ལ་བཞུགས་ཏེ། གཟིམས་ཁང་དུ་ཕྱག་ཕེབས་ནས། རྗེས་འཇུག་ཡོངས་ཀྱི་གཙུག་རྒྱན་དམ་པར་རིང་དུ་བཞུགས་ཤིང་། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་མཛད་སྲོལ་དམ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བདག་རྐྱེན་དུ་སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་གྲགས་པ་རྒྱལ་མཚན་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་གནས་བརྟན་ཡོངས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་དག་གིས་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་སྲིད་ཆེན་པོའི་བདག་པོར་མངའ་གསོལ་ནས། སྔར་རྗ

【現代漢語翻譯】 身體搖晃著。那時，他的追隨星群，如同離開自己的位置墜落天空。怙主您完全捨棄了我們，雖然被圓滿身體的幻術所迷惑，但『不會捨棄用悲傷的鐵鉤鉤住的心之雙飲』，大家都這樣哭喊著。然而，至尊上師已經證得了三身的廣大果位，我們心中為何還會有悲傷呢？再次以那種方式全心投入吧！ 在那之後，同一時刻，成百上千的僧侶開啟了眾多內外壇城，以廣大內外秘密供養使上師與金剛持無二無別，通過進入和接受灌頂等方式，使誓言和戒律完全清凈，從而圓滿了上師的心意。我們所有人都永遠不會失去上師的智慧之眼！這樣，他們廣泛地進行了心中充滿渴望的祈願。 同樣，在衛藏的眾多大僧團中，也廣泛地準備了豐盛的供茶和供品。而且，對於後來的出家人來說，堪布、阿阇黎和上師去世后，停止了聞思修和講經說法等善行，反而留著過長的頭髮，更換僧衣，收起寺廟的旗幟等，鄉村的習俗廣為流傳。但我們這些人爲了與上師的心意相符，遠遠地拋棄了那些鄉村的習俗，心中想著『一切有為法的性質就是如此』而感到厭離，從而更加努力地從事二轉法輪的事業，爲了圓滿上師的心意，不斷地進行修行。 此後，供養法會一結束，尊貴的阿阇黎達瑪仁欽巴（Darma Rinchenpa）就登上大自在的法座，進入寢宮，長久地作為所有追隨者的至高頂飾而住錫。爲了使上師的清凈行為永不中斷，首先由尊貴的阿阇黎扎巴堅贊巴（Grakpa Gyaltsenpa）開始，所有住持的善知識們一致祈請，擁立他為大法王，如同之前的上師一樣。

【English Translation】 The body swayed. At that time, his following constellations, as if abandoning their positions and falling from the sky. Protector, you completely abandoned us, although we were deluded by the illusion of the perfect body, everyone cried out, 'You will not abandon the two drinkers of the heart hooked by the iron hook of sorrow.' However, the supreme lama has already attained the vast state of the three bodies, why should there be sorrow in our hearts? Return to that way and devote yourself wholeheartedly! After that, at that very moment, hundreds of monks opened many outer and inner mandalas, making offerings to the guru inseparable from Vajradhara with vast outer and inner secret offerings, purifying vows and precepts through entering and receiving initiations, thereby fulfilling the guru's intentions. May all of us never lose the wisdom gaze of the supreme guru! In this way, they extensively performed prayers filled with longing in their hearts. Similarly, in many large monastic communities in U-Tsang, abundant offerings of tea and gifts were widely prepared. Moreover, for later renunciants, after the Khenpo, Acharya, and Lamas passed away, they ceased the virtuous activities of hearing, thinking, meditating, and teaching the Dharma, instead keeping excessively long hair, changing robes, and collecting the banners of the monastery, etc., the customs of the village were widely spread. But we, in order to be in accordance with the Guru's intention, abandoned those village customs from afar, thinking in our hearts, 'The nature of all conditioned phenomena is like this,' and feeling weary, thereby striving even more diligently in the activities of the two wheels of Dharma, and continuously engaging in practice to fulfill the Guru's intention. Thereafter, as soon as the offering ceremony was completed, the venerable Acharya Dharma Rinchenpa ascended the throne of the great sovereign, entered the chambers, and resided for a long time as the supreme ornament of all followers. In order to ensure that the pure conduct of the Guru would never be interrupted, beginning with the venerable Acharya Drakpa Gyaltsenpa, all the virtuous friends of the resident elders unanimously requested and enthroned him as the master of the great Dharma kingdom, just like the previous Guru.

---

ེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཞལ་ཏ་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་དངུལ་སྐུ་ཆེན་མོ་ཡང་ལེགས་པར་གྲུབ་སྟེ། རབ་ཏུ་གནས་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ཡང་སྐུ་དེ་བཞེངས་པའི་དགོངས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་འགའ་ཞིག་གླེང་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་རྗེ་རང་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་སྔར་བདེ་མཆོག་དང་། གསང་འདུས་དང་། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་འདི་དག་བཞེངས་པའི་དགོངས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་བླ་མེད་དང་ཡོ་གའི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་འཆད་ཉན་ལེགས་པར་ཉམས་པ་འདི་ཅུང་ཟད་གསོ་ཨེ་ཐུབ་བསམས་ནས། དེའི་རྟེན་འབྲེལ་བསྒྲིག་པའི་ཆེད་དུ་བཞེངས་པ་ཡིན། ད་དུང་སྤྱོད་རྒྱུད་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་འདི་ལ་བཤད་པ་ཞིག་གི་སྲོལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མ་ཚུགས་ན། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་གཅིག་གཏན་མེད་དུ་ནུབ་སོང་ལ་ཁད་ 1-2-69b འདུག་པས། དེའི་རྟེན་འབྲེལ་ཅིག་སྒྲིག་དགོས་ཞེས་གསུང་བ་དེ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟའོ། །ཞེས་ཁོ་བོས་འཁུམས་སོ། །དེ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལས་བཞེངས་ནས། སྐུ་གདུང་ཞུགས་ལ་གཞེན་པ་དང་། མ་ཉམས་པར་བཞུགས་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེས་བཀའ་བགྲོ་བ་མཛད་པ་ལས་མ་ཉམས་པར་བཞུགས་ན་བསྟན་པའི་རྒྱུན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཕན་པའི་དགོས་པ་ཆེ་བར་དགོངས་ཏེ། མ་ཉམས་པར་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་ལ་ཐག་བཅད་ནས། སོ་སོ་ནས་དད་པས་ཕུལ་བའི་དངུལ་བྲེ་ཆེན་བཅོ་བརྒྱད་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་གདུང་རྟེན་ཆེན་པོ། རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲ་སྣ་ཚོགས་པ་བཀོད་པས་སྤྲས་པ་བཞེངས་ཏེ། དེའི་བུམ་པར་སྐུ་གདུང་སྣམ་སྦྱར་གྱིས་ལེགས་པར་གཡོགས་ཏེ་ཙནྡན་འབའ་ཞིག་ལས་བསྒྲུབས་པའི་སྒྲོམ་དུ་བཅུག་ནས་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སྣེ་གདོང་དང་འབྲི་ཁུང་ནས་ཐོག་དྲངས་པའི་སྦྱིན་བདག་བུ་སློབ་རྣམས་ཀྱིས། ཞོ་སྟོང་ཕྲག་དང་བརྒྱ་ཕྲག་བགྲངས་པའི་གདུང་འབུལ་བྱུང་བ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་ཟངས་ཀྱི་དད་འབུལ་བསྐུལ་བའི་ཞལ་ཏ་མཛད་ནས་ཟངས་ཀྱི་འབུལ་བ་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་དཔོན་རིན་པོ་ཆེ་བ་རྣམ་གཉིས་ཀྱིས་ཞལ་ཏ་མཛད་ཅིང་། ནང་རྟེན་གྱི་གསེར་སྐུ་ཆེན་མོ། ཇོ་བོ་རིན་པོ་ཆེའི་སྐུ་ཚད་ལས་ཁྲུ་གང་དུ་ཉེ་བས་ཆེ་བ་ཤིན་ཏུ་བྱོན་ལེགས་ཤིང་རྨད་དུ་བྱུང་བ་དང་། སྐུ་གདུང་དང་། ནང་རྟེན་བཞུགས་པའི་སླད་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ཞིང་ལེགས་པ་དང་བཅས་པ་གསར་དུ་བཞེངས་ཏེ། བྱི་བ་ལོའི་ནང་དུ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ཡན་ཆད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྲུབ་པར་མཛད་ལ། དེ་ཡང་། སྐུ་གདུང་གཙུག་ལག་ཁང་གསར་བར་གདན་ 1-2-70a འདྲེན་པའི་ཚེ་ནམ་མཁའ་འཇའ་ཚོན་གྱིས་ཁྱབ་ཅིང་། མེ་ཏོག་གི་ཆར་བར་སྣང་གང་བ་བབ་བོ། །གཞན་ཡང་བྱི་ལོ་ཟླ་བ་བཅུ་པ་ལ་དགེ་ལྡན་དུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བརྒྱ་ཕྲག་དུ་མས། དཀྱིལ་འཁོར་དཔ

【現代漢語翻譯】 此外，您親自指示建造的世尊（Bhagavan）遍照佛（Vairochana）大銀像也已圓滿完成，並如法舉行了開光儀式。有些人議論建造這座佛像的用意何在。實際上，您親自說過，以前建造勝樂金剛（Chakrasamvara）、密集金剛（Guhyasamaja）和金剛界（Vajradhatu）這些殊勝壇城的主要目的是，考慮到無上瑜伽（Anuttarayoga）和瑜伽部（Yoga Tantra）的廣大教法的講修衰敗，希望能稍微恢復。爲了創造這種緣起而建造這些壇城。現在，如果行續（Kriya Tantra）的遍照佛現證（Vairochana Abhisambodhi Tantra）的講說傳統沒有稍微建立起來，那麼四部密續（Tantra）之一幾乎就要完全消失了。因此，必須創造一種緣起。我認為您的意思是這樣。我這樣認為。 之後，您從法身（Dharmakaya）的禪定中起身，討論瞭如何處理遺體，是火化還是完整儲存。您考慮到完整儲存遺體對佛法的延續非常有益，因此決定完整儲存。於是，建造了一座由信徒們各自供奉的約十八大斗銀子製成的巨大靈塔（Stupa），並用各種珍寶裝飾。將遺體用絲綢包裹好，放入完全由旃檀木製成的盒子裡，安放在靈塔中。之後，以內塘（Sne gdong）和直貢（Drikung）為首的施主和弟子們供奉了成千上萬的供品。此外，您還指示四處勸募銅的供奉，依靠這些供奉，兩位上師（Guru）指示建造了一座非常高大精美的金像作為內供，比覺臥仁波切（Jowo Rinpoche）的像還要高一肘。爲了安放遺體和內供，還新建了一座非常高大精美的寺廟。所有這些都在鼠年（Byi ba lo）完成，包括開光儀式。當遺體被迎請到新寺廟時，天空佈滿了彩虹，鮮花如雨般灑落。 此外，在鼠年十月，格魯派（Gelug）的數百位金剛上師（Vajra Acharya）在甘丹寺（Ganden Monastery）建造了壇城。

【English Translation】 Moreover, the great silver statue of Bhagavan Vairochana, which you personally instructed to build, has also been completed perfectly, and the consecration ceremony has been performed properly. Some people discuss what the intention was in building this statue. In fact, you yourself said that the main purpose of building these extraordinary mandalas of Chakrasamvara, Guhyasamaja, and Vajradhatu in the past was, considering the decline of the teaching and practice of the vast teachings of Anuttarayoga and Yoga Tantra, to hope to restore it slightly. These mandalas were built to create this auspicious connection. Now, if the tradition of explaining the Vairochana Abhisambodhi Tantra of Kriya Tantra is not established even slightly, then one of the four classes of Tantra is almost completely disappearing. Therefore, an auspicious connection must be created. I think that's what you meant. That's what I think. After that, you arose from the meditation of Dharmakaya and discussed how to deal with the remains, whether to cremate them or preserve them intact. Considering that preserving the remains intact would be very beneficial for the continuation of the Dharma, you decided to preserve them intact. Thus, a huge stupa was built, made of about eighteen large bushels of silver offered by the devotees, and decorated with various jewels. The remains were wrapped in silk and placed in a box made entirely of sandalwood, and placed in the stupa. After that, patrons and disciples, led by Sne gdong and Drikung, offered thousands and thousands of offerings. In addition, you also instructed to solicit copper offerings everywhere, and relying on these offerings, the two Gurus instructed to build a very tall and exquisite golden statue as an inner offering, which was one cubit taller than the Jowo Rinpoche statue. In order to house the remains and the inner offerings, a very tall and exquisite temple was also newly built. All of these were completed in the Year of the Rat, including the consecration ceremony. When the remains were brought to the new temple, the sky was filled with rainbows and flowers fell like rain. In addition, in October of the Year of the Rat, hundreds of Vajra Acharyas of the Gelug school built a mandala in Ganden Monastery.

---

ག་ཏུ་མེད་པ་སྒྲུབ་ཅིང་། མཆོད་པའི་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་ཞག་དུ་མའི་བར་དུ་བསྒྲུབས་པ་ན། ཉི་མ་དང་པོ་དང་རྗེས་མ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཆར་བབ་པ་ནི། མེ་ཏོག་མུ་ཏིག་གི་མདོག་ལྟ་བུ་ཆུང་ངུ་འདབ་མ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡུ་བ་དང་བཅས་པ་བབ་ཅིང་། ཉེར་ལྔའི་ཉིན་མེ་ཏོག་ཆུང་ངུ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ས་ལ་ཁ་བ་ལྟར་ཆགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་མེ་ཏོག་འདབ་མ་དྲུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་གི་མདོག་ནི་དུང་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་གསེར་བཙོ་མ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་ལི་ཁྲི་ལྟ་བུ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི་རྒྱ་མཐིང་བཟང་པོས་བྱུགས་པ་ལྟ་བུ་མི་ཆེན་པོའི་ལག་པའི་ཁྱོན་ཙམ་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་བབ་པ་དང་། དེའི་ཚེ་དཔོན་ནམ་མཁའ་བཟང་པོ་བ་ཁུ་དབོན་པའི་དྲུང་ནས། ར་ག་བྲག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་ཤཱཀྱ་ཡེ་ཤེས་པས་ཐོག་མ་མཛད་པའི་དགེ་འདུན་དུ་མ་སྤྱན་དྲངས་ནས་དུས་ཀྱི་མཆོད་པ་རྒྱ་ཆེར་མཛད་དེ་གསོལ་བ་བཏབ་པས་ཀྱང་མེ་ཏོག་གི་ཆར་ཆེན་པོ་བབ་བོ་ཞེས་གྲག་གོ། མདོར་ན་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་མཛད་པ་བསྟན་པའི་རྗེས་སུའང་། ཉིད་ཀྱི་ངོ་མཚར་བའི་མཛད་པ་དག་གིས་གདུལ་བྱ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྨིན་གྲོལ་གྱི་ལམ་ལ་བཞག་པར་མཛད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེ་བཙུན་བླ་མ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་མཛད་པ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། ༈ །།ཁྱེད་ཀྱི་ཡིད་ལ་རིང་ནས་གནས་བཅས་མུན་པའི་ལག་འགྲོ་གདུག་པའི་ལྕེ། །གཉིས་པ་དང་བཅས་ 1-2-70b ཆགས་དང་སྡང་བའི་གློག་འཕྲེང་གཡོ་བ་ལྟར་རྣོ་བ། །དགེ་ལེགས་སྲོག་འཕྲོག་ཆེན་པོའི་དུག་གིས་མྱུར་དུ་ཁྱབ་བྱེད་རྨོངས་པ་ནི། །རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་བུམ་པ་ལས་འོངས་ལེགས་བཤད་བདུད་རྩིས་འཕྲོག་གྱུར་ཅིག །རྨ་བྱ་དག་གི་རྣ་བ་ལ། །དབྱར་སྐྱེས་སྤྲིན་གྱི་སྒྲ་དབྱངས་བཞིན། །དམ་པའི་སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པ། །དམ་པའི་སྤྱོད་ཚུལ་ཐོས་པས་ཚིམ། །དེ་ཕྱིར་ཚིག་གི་དོག་པ་ནི། །སྤྱོད་ཚུལ་རྫོགས་པའི་དྲི་བཟང་ཅན། །ཕྱོགས་ཀྱི་མཛེས་མའི་རྣ་བ་ལ། །འཁྱུད་པར་རྩོམ་པ་བདག་གིས་བྱས། །ཆེན་པོའི་གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བས་ཀྱང་། །དམན་རྣམས་ཡིད་ལ་ཟུག་རྔུ་ནི། །ཕྲག་དོག་མེ་ཡིས་བཙོས་པ་བཞིན། །ཞུམ་པ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་། །ཉི་མའི་འོད་ཟེར་འཐུངས་པ་ཡི། །པད་གཞོན་ཁ་ཡི་བདུད་རྩི་ལ། །ཁྲོས་པའི་བུང་བ་གླང་ཆེན་གྱི། །འགྲམ་པའི་ཆང་ལ་འཐུང་བར་རྩོམ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་གིས་ནི། །དམ་པ་རི་དྭགས་མིག་ཅན་གྱི། །ཟུར་ཕུད་དག་ལ་འོས་པ་གང་། །ངོ་མཚར་གཏམ་གྱི་ཕྲེང་བ་བཀོད། །གང་གི་བློ་གྲོས་བློ་ཡི་བང་མཛོད་ནི། །ལེགས་བཤད་རིན་ཆེན་བྱེ་བས་གང་གྱུར་པ། །བློ་ཆུང་ཚད་ཀྱིས་བགྲང་བར་མི་དཔྱོད་པའི། །སྙན་དངགས་འབྱུང་ཁུངས་དེ་ལས་འདི་ཉིད་འོངས། །གང་ཞིག་ཟབ་ཡངས

【現代漢語翻譯】 當他致力於實現『無處可尋』（gat tu med pa sgrub cing）的境界，並在供養期間進行多日的供養時，在第一天和最後一天，降下了花雨。這些花朵像珍珠一樣，小巧玲瓏，有六個花瓣，帶著花梗。在第二十五天，這樣的小花像雪一樣覆蓋了地面。此外，還有一些六瓣花，有些顏色像海螺，有些像純金，有些像硃砂，有些像塗上了上好的藏青色，大小如成年人的手掌，數量無法估量。當時，南喀桑波（Namkha Sangpo）的弟子們從拉加扎（Ra ga brag）邀請了以曲吉·釋迦耶謝（Chos kyi rje Shakya Yeshe）為首的眾多僧侶，舉行了盛大的時輪金剛供養，並祈禱，結果也降下了大雨般的花朵。總之，在示現涅槃之後，他仍然以自己神奇的事蹟，將無數的弟子安置在成熟和解脫的道路上。 以上是宗喀巴大師傳記《信仰的入口》中，關於如何示現涅槃的部分，即第六部分。 您心中長期盤踞的黑暗使者，那惡毒的舌頭，以及伴隨著貪婪和憎恨而閃爍的電光，是如此銳利。那能迅速散佈死亡之毒，奪走善良生命，使人陷入迷茫的愚癡，愿它被來自勝者（རྒྱལ་བའི་，rGyal ba'i，勝利者，指佛陀）之心的寶瓶中涌出的甘露妙語所驅散！ 就像夏日雲朵的聲音傳入孔雀的耳朵，所有聖潔的人們，都因聽到神聖的行為而感到滿足。因此，我以圓滿行為的美好芬芳，編織成詞語的花環，獻給四方美女的耳朵。 即使是偉大的言辭，對於那些心懷卑劣的人來說，也如同嫉妒之火般燃燒的刺痛，伴隨著沮喪一同到來。就像憤怒的蜜蜂，不去啜飲陽光照耀下蓮花初綻的花蜜，卻試圖去吸食大象臉頰上的美酒。 即便如此，我仍然編織這串奇妙的言語，獻給那些如小鹿般擁有美麗眼睛的聖者們。他的智慧如同智慧的寶庫，充滿了無數珍貴的善說。他的才智非我等所能衡量，這美妙的詩歌正是源於他。他的智慧深邃而廣博

【English Translation】 When he was dedicated to achieving the state of 'nowhere to be found' (gat tu med pa sgrub cing), and performed offerings for many days during the offering period, on the first and last days, a rain of flowers fell. These flowers were like pearls, small and exquisite, with six petals and stems. On the twenty-fifth day, such small flowers covered the ground like snow. In addition, there were some six-petaled flowers, some with the color of conch shells, some like pure gold, some like vermilion, and some like being painted with excellent indigo, the size of an adult's palm, in immeasurable quantities. At that time, the disciples of Namkha Sangpo invited many monks, led by Chos kyi rje Shakya Yeshe, from Ra ga brag, held a grand Kalachakra offering, and prayed, and as a result, a great rain of flowers also fell. In short, after demonstrating Nirvana, he still placed countless disciples on the path of maturation and liberation through his own miraculous deeds. The above is from the biography of Je Tsongkhapa, 'The Entrance of Faith,' specifically the sixth part, which describes how he demonstrated Nirvana. May the darkness that has long resided in your heart, that malicious tongue, and the flashing lightning of greed and hatred, be dispelled by the nectar of eloquent speech that flows from the vase of the Victorious One's (རྒྱལ་བའི་, rGyal ba'i, Victorious, referring to the Buddha) heart! Like the sound of summer clouds entering the ears of peacocks, all holy beings are satisfied by hearing of holy conduct. Therefore, I weave a garland of words with the beautiful fragrance of perfect conduct, and offer it to the ears of the beauties of the four directions. Even great words, for those with base minds, are like the stinging pain burned by the fire of jealousy, accompanied by frustration. Like an angry bee, instead of sipping the nectar of a newly opened lotus flower in the sunlight, it tries to drink the wine on the cheeks of an elephant. Even so, I still weave this string of wonderful words, dedicated to those holy ones who have beautiful eyes like deer. His wisdom is like a treasury of wisdom, filled with countless precious good sayings. His talent is beyond our ability to measure, and this wonderful poetry comes from him. His wisdom is profound and vast.

---

་ཆུ་གཏེར་བཞི་ཡི་ཚད། །ཤེས་ལྡན་སུ་ཞིག་ཆུ་ཐིགས་གྲངས་ཀྱིས་བགྲང་། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུང་པོའི་ཚད། །བགྲང་བས་མཐུ་ཆེན་ཀུན་ཀྱང་སྒྱིད་ལུག་འགྱུར། །འོན་ཀྱང་ལྷོ་ཕྱོགས་དྲི་བཞོན་གྱིས་བོས་པའི། །རྐང་འཐུང་མེ་ཏོག་རྒྱས་པའི་སྙེ་མ་བཞིན། །མགོན་ཁྱོད་ཡོན་ཏན་པདྨོའི་དྲི་བསུང་གིས། །བདག་ཡིད་བུང་བའི་བརྟན་ཉམས་མུ་ཅོར་གྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྗེ་བཙུན་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་གྱི། །རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་དེར། །ཚིག་གི་འབབ་སྟེགས་རིམ་ 1-2-71a པར་སྤེལ་བ་ཡིས། །བདག་བློའི་དྲི་མ་བཀྲུ་བ་འདི་བརྩམས་སོ། །དགེ་བ་འདི་ཡིས་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་བདག །གང་གི་མཚན་ཡང་བསྐལ་པར་རྙེད་དཀའ་བ། །ཐེག་མཆོག་དགེ་བའི་བཤེས་ཁྱོད་ཞབས་ཀྱི་རྡུལ། །འབྲལ་མེད་གཙུག་ཕུད་རྒྱན་དུ་བསྟེན་པར་ཤོག །དེར་ནི་སྒོ་གསུམ་བྱ་བ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་། །ཁྱོད་མཉེས་བགྱིད་པ་འབའ་ཞིག་ལྷུར་བླངས་ནས། །དེ་ཡི་མཐུ་ལས་ཐུགས་ཀྱི་བཅུད་ཕྱུང་བ། །ཁྱོད་གསུང་བདུད་རྩིའི་རོ་ཡིས་འཚོ་བར་ཤོག །ཐེག་མཆོག་ལམ་གྱི་གཞུང་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཡང་དག་ལྟ་བའི་གནད་དང་རིམ་གཉིས་ལ། །འཁྲུལ་མེད་ངེས་པ་རྙེད་ནས་བརྩོན་པ་ཡིས། །ཁྱོད་གསུང་སྒྲུབ་པ་སྙིང་པོར་བྱེད་པར་ཤོག །ཅེས་རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཁྱེན་བརྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ། སྙིགས་མའི་དུས་འདིར་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ལ་རྒྱལ་བ་ཉིད་དང་མཚུངས་པ། སྐྱེ་དགུ་མ་ལུས་པའི་གཉེན་གཅིག་བུ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་དཔལ་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཡོངས་སུ་བརྗོད་པའི་གཏམ་དུ་བྱ་བ་དད་པའི་འཇུག་ངོགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། ལུང་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པའི་ནོར་གྱིས་ཐུགས་ཀྱི་བང་མཛོད་ཡོངས་སུ་གཏམས་པའི་གནས་བརྟན་ཡོངས་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་ཆོས་བཟང་པ་དང་། རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན་པ་གཉིས་ཀྱི་བཀས་ནན་ཆེར་བསྐུལ་ཞིང་། གཞན་ཡང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཆེན་པོ་དུ་མ་ཞིག་གིས་ཡང་ཡང་བསྐུལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས། དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་དམིགས་པ་མེད་ 1-2-71b པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞབས་རྡུལ་ལ་ཉེ་བར་གཏུགས་པའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་འཚོ་བ། མང་དུ་ཐོས་པའི་བཙུན་པ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོས། གཙང་ཉང་སྟོད་རིག་པའི་འབྱུང་གནས་ཀྱི་སའི་ཆར་གྲུབ་པར་སྦྱར་བ་ཕྱོགས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བཀྲ་ཤིས་པར་གྱུར་ཅིག། །།དགེ་ལེགས་འཕེལ།། །།

【現代漢語翻譯】 四大海水的容量，有智慧的人也無法用數水滴的方式來計算。 同樣，您的功德之量，即使神通廣大者也難以企及。 然而，如同南方被微風吹拂，盛開著蓮花的稻穗一般。 您功德蓮花的芬芳，使我如蜜蜂般的心神也為之傾倒。 因此，在這尊貴上師功德的珍寶之源，信仰的入口處。 以文字的階梯逐步攀登，洗滌我心中的塵垢，我創作了這部作品。 愿以此功德，生生世世，我都能得到您的名號，那是千劫難遇的。 愿我能將您，這殊勝大乘的善知識，您的足塵，作為我頭頂永不分離的莊嚴。 愿我以身語意的一切行為，都只為取悅您。 並從那之中汲取您智慧的精華，以您甘露般的教言為食糧。 愿我能正確領悟大乘道的根本——菩提心，以及正確的見解和次第二道。 並通過精進，將您的教言作為我修行的核心。 這部名為《信仰的入口》的著作，是爲了講述將一切諸佛的智慧和慈悲凝聚於一身，五百班智達之頂飾，在這末法時代堪與佛陀比肩，一切眾生的唯一怙主，宗喀巴大師（藏文：བློ་བཟང་གྲགས་པ，漢語：善慧稱）的傳記。這部作品是受持律清凈，以無量聞思修功德充滿心間的持律上座部善知識法賢（藏文：ཆོས་བཟང་པ）和寶幢（藏文：རིན་ཆེན་རྒྱལ་མཚན）二位大德的再三懇請，以及其他眾多善知識的勸請，由有幸親近具足無緣大悲的至尊上師足塵，多聞比丘吉祥賢（藏文：དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོ）於後藏年楚河上游的學問之源圓滿完成。愿一切時處吉祥如意！吉祥賢增廣！

【English Translation】 The measure of the four great oceans, even a wise person cannot calculate by counting water droplets. Likewise, the measure of your accumulation of virtues, even the mighty ones are rendered helpless by counting. However, like the ears of grain blossoming with lotus flowers called forth by the southern breeze. The fragrance of your virtues, like a lotus, has made my mind, like a bee, unsteady and restless. Therefore, in this precious source of the venerable guru's virtues, at the entrance of faith. By spreading the steps of words in sequence, I have composed this to wash away the defilements of my mind. May this virtue, in all lifetimes, allow me to find your name, which is difficult to find even in an eon. May I uphold you, the virtuous friend of the supreme vehicle, as the inseparable crest jewel of your feet. There, with all actions of the three doors, may I take it upon myself to please you alone. And from the power of that, extracting the essence of your mind, may I be nourished by the taste of your nectar-like speech. May I find unerring certainty in the heart of the supreme vehicle's path, the Bodhicitta, the key points of the correct view, and the two stages. And having found that, through diligence, may I make the practice of your words the essence. This work, called 'The Entrance of Faith,' which is to tell the story of the complete liberation of the glorious Lozang Drakpa (Tibetan: བློ་བཟང་གྲགས་པ, meaning: Well-Minded Fame), who embodies the wisdom and compassion of all the Buddhas, the crown jewel of the five hundred scholars, who in this degenerate age is equal to the Buddha for the teachings of the Buddha, the sole friend of all beings, was composed by the greatly learned monk Gelek Palzangpo (Tibetan: དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོ), who lives by the grace of closely approaching the dust of the feet of the venerable and precious lama, who possesses immeasurable great compassion, at the source of knowledge in Tsang Nyangto. May it be auspicious in all directions and times! May virtue increase!

---