zkb0115_比丘學處天頂檀香.g2.0f

宗喀巴大師教言集JTs15དགེ་སློང་གི་བསླབ་བྱ་གནམ་རྩེད་ལྡེང་མར་གྲགས་པ་བཞུགས་སོ། 1-15-1a ༄༅། །དགེ་སློང་གི་བསླབ་བྱ་གནམ་རྩེད་ལྡེང་མར་གྲགས་པ་བཞུགས་སོ། ༄། །མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ༈ སྡོམ་ལྡན་གྱི་རྟེན་སྒྲུབ་པ། ༄༅། །དགེ་སློང་གི་བསླབ་བྱ་གནམ་རྩེད་ལྡེང་མར་གྲགས་པ་བཞུགས་སོ། ། 1-15-1b ༄༅༅། །སྙན་པའི་བ་དན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས། །དམ་པའི་ཆོས་སྒྲ་སེངྒེའི་སྒྲ་བསྒྲགས་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དཀོན་མཆོག་མཛོད་བརྙེས་པ། །ཞབས་ལ་ཚངས་དབང་གཙུག་གི་ནོར་བུས་གཏུགས། །སྡུག་བསྔལ་རྒྱ་མཚོ་གཏིང་མཐའ་མེད་བརྒལ་བ། །འགྲོ་བའི་གཙོ་ལ་སྤྱི་བོས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བསླབ་གཞི་དཀོན་མཆོག་སྣོད། །འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་དབུས་སུ་དབྱེ་བར་བྱ། །ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་། །འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བ་གདོན་གྱི་རྩ་བ་འཇོམས། །དཔལ་འབྱོར་ས་དང་མེ་ཏོག་མདའ་ཅན་འཇོམས། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མགོས་གཏུགས་བཤད་པར་བྱ། །འདི་དང་ཕྱི་མའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ་དང་། རྒུད་པ་ཐམས་ཅད་སེལ་བའི་འབྱུང་གནས་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ནི་མཛོད་ལས། ཚུལ་གནས་ཐོས་དང་བསམ་ལྡན་པས། །སྒོམ་པ་ལ་ནི་རབ་ཏུ་སྦྱོར། །ཞེས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གང་བྱེད་ཀྱང་ཐོག་མར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པས་གཞི་བཟུང་ནས་བྱ་བར་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་རྟེན་གྱིས་ནི་ཐོག་མར་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དང་པོར་བསླབ་ལ་རབ་གུས་བྱ། །སོ་སོར་ཐར་པ་འདུལ་བཅས་པ། །མང་ཐོས་དོན་གཏན་དབབ་ལ་བསྒྲིམ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གནས་སྟོན་པའི་ 1-15-2a འདུལ་བ་ནི། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་སྟོན་པའི་དོད་དུ་བཟུང་སྟེ་གུས་པས་ཉན་པ་དང་། ཐོས་ནས་ཀྱང་ཉེས་སྤྱོད་རགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས། ཕྲ་བ་རྣམས་ལའང་འབད་པ་ཆེན་པོས་བསྲུང་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། རྒྱལ་བའི་ལུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། ང་ནི་མྱ་ངན་འདས་གྱུར་ན། །འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཞེས། །རང་བྱུང་ཉིད་ཀྱིས་གུས་བཅས་པས། །ནན་ཏན་དགེ་སློང་ཚོགས་མདུན་བསྟོད། །འདུལ་འདི་སོ་སོ་ཐར་པ་དེའི། །རྣམ་འབྱེད་ཡིན་པར་དགོངས་པས་ན། །ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་གུས་བྱས་ཏེ། །འདི་ནི་ནན་ཏན་མཉན་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ཐོས་ནས་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་ཡིས། །ཇི་སྐད་གསུངས་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ཕྲ་རྣམས་ལ། །བརྟུན་ཅིང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྱིས། །རྟག་ཏུ་འབད་པས་བདའ་བ་ཡི། །སེམས་རྟ་ཁ་གླན་དཀའ་བ་ལ། །མཐུན་པའི་གཟེར་རྣོན་བརྒྱབ་པ་ཡི། །སྲབ་ནི་འདུལ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །ཆེ་བ་གང་དག་ང

【現代漢語翻譯】宗喀巴大師教言集JTs15 比丘學處，名為天戲園。 1-15-1a ༄༅། །比丘學處，名為天戲園。 ༄། །爲了獲得未得之物。 ༈ 修持具戒之身。 ༄༅། །比丘學處，名為天戲園。 ། 1-15-1b ༄༅༅། །美名傳遍三界，神聖的佛法如獅吼般宣揚。證得一切智智，如意寶藏，梵天和自在天以頂上的珍寶觸碰您的雙足。超越無邊無際的苦海，向眾生的怙主頂禮。在聖者集會中，闡釋一切智智的學處，如意寶藏。講解解脫之戒，遠離痛苦，摧毀有身見，邪魔之根，摧毀財富、土地、鮮花和箭矢（指愛慾）。向佛陀頂禮並宣說。成就今生來世一切圓滿，遣除一切衰敗的根源，唯有善逝的教法。進入教法的方式，《俱舍論》中說：『具戒、聞、思者，應勤修禪定。』無論修習聞、思、修三者中的哪一個，首先都要以清凈的戒律為基礎。因此，出家和受具足戒者，首先要努力守護自己所受持的清凈戒律。如龍樹菩薩所說：『首先要恭敬地學習，別解脫戒和調伏，努力多聞並確定其意義。』因此，爲了指示應學之處， 1-15-2a 調伏之法，在法王（釋迦牟尼佛）涅槃后，應作為導師來尊崇並恭敬聽聞。聽聞之後，更不用說粗重的惡行，對於細微的過失，也要努力守護。如《律分別》中所說：『我涅槃后，此（指戒律）即汝等之導師。』自生者（指佛陀）以恭敬之心，慇勤地在比丘僧眾前讚歎。應知此調伏即是別解脫戒的分別解釋，因此， желающие освобождения должны относиться с уважением и усердно слушать его. 聽聞之後，應如大仙（佛陀）所說的那樣去實踐。對於細微的過失，也要謹慎行事。對於難以駕馭、 постоянно стремящуюся к плохому мысль, подобную лошади, уздой является эта Виная, в которую вбиты острые гвозди соответствия. 對於那些大的過失，

【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs15: Instructions for Monks, Known as 'Heavenly Playground'. 1-15-1a ༄༅། །Instructions for Monks, Known as 'Heavenly Playground'. ༄། །To attain what has not been attained. ༈ Practicing the basis of possessing vows. ༄༅། །Instructions for Monks, Known as 'Heavenly Playground'. 1-15-1b ༄༅༅། །The banner of fame is renowned in the three realms, The sound of the sacred Dharma proclaims the lion's roar. Having attained the all-knowing, the treasure of the Rare and Supreme, Brahma and Indra touch your feet with the jewels on their crowns. Having crossed the fathomless ocean of suffering, I prostrate with my head to the lord of beings. In the midst of the assembly of the noble ones, I shall explain the basis of the all-knowing, the treasure of the Rare and Supreme. Explaining the discipline of definite emergence, abandoning suffering, Destroying the root of the demon, the view of the aggregates, Destroying wealth, land, flowers, and the one with arrows (referring to desire). I prostrate to the Buddha and explain. The source of accomplishing all the perfections of this and future lives, and eliminating all downfalls, is only the teachings of the Sugata. The way to enter it is stated in the Treasury of Knowledge: 'One who abides in discipline, possesses learning and thought, should diligently engage in meditation.' Therefore, whichever of the three, listening, thinking, or meditating, one practices, one should first base it on pure discipline. Thus, one who has renounced and taken full ordination should first strive to purify the discipline that one has vowed to uphold. As the Protector Nagarjuna also said: 'First, be very respectful in learning, the Pratimoksha and the Vinaya, strive to be learned and determine the meaning.' Therefore, to show the place of learning, 1-15-2a The Vinaya, after the Dharma King (Shakyamuni Buddha) passed into Nirvana, should be taken as the teacher and listened to with respect. Having listened, not to mention gross misconduct, one must also diligently guard against even subtle faults. As it is said in the Explanation of the Victorious One's Words: 'After I have passed into Nirvana, this (referring to the Vinaya) will be your teacher.' The Self-Born One (referring to the Buddha) praised it with reverence in the presence of the Sangha of monks. Knowing that this Vinaya is the explanation of the Pratimoksha, therefore, those who desire liberation should treat it with respect and listen to it diligently. Having listened, one should practice as the great sage (Buddha) has said. Even for subtle faults, one should be cautious in one's actions. For the mind, which is difficult to tame and constantly pursues what is bad, like a horse, this Vinaya is the rein into which sharp nails of conformity are hammered. For those great faults,

ག་ཙམ་གྱིས། །ལྡོག་ཅིང་མཚམས་ལས་མི་འདའ་བ། །དེ་དག་མི་རྟ་བཟང་པོ་སྟེ། །ཉོན་མོངས་གཡུལ་ལས་ངེས་རྒྱལ་འགྱུར། །སུ་ལ་སྲབ་འདི་མེད་པ་དང་། །ནམ་དུའང་འདོད་པར་མི་འགྱུར་པ། །དེ་དག་ཉོན་མོངས་གཡུལ་གྱིས་དཀྲུགས། །འཇོག་བྲལ་རྣམ་པར་འཁྱམ་པར་འགྱུར། ཞེས་གང་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་བསླབ་པ་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ལ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་དང་། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་བཅས་པ་ལས་མི་འགལ་བར་བྱ་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ་སྡོམ་ལྡན་གྱི་ 1-15-2b རྟེན་སྒྲུབ་པ་དང་། གྲུབ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན། གང་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་གསུམ། ༈ གང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་པ། དང་པོ་ལ་དགེ་ཚུལ་དང་བསྙེན་རྫོགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་གཉིས། ༈ དགེ་ཚུལ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན། དང་པོ་ལ། མཁན་པོ། སློབ་དཔོན། ཞུ་བའི་གང་ཟག །ཞུ་སའི་ཡུལ་དང་བཞི། དང་པོ་མཁན་པོ་ནི། བཙུན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བས་མ་གོས་ཤིང་། རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ལ་འཛེམ་པ། བརྟན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་བར་མ་ཆད་དུ་ལོ་བཅུ་ལོན་པ། མཁས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འདུལ་བ་ཤེས་པ། ཕན་འདོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་ལྟ་བ་མཐུན་པ། མཚན་མཐུན་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ། ནང་འཁོར་བ་དག་པ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ཕན་འདོགས་ལ་བརྩོན་པ། དུས་སུ་འདོམས་པ་སྟེ་ཆོས་བཅུའོ། །དུས་སུ་འདོམས་པ་དེ་ཡང་མཁན་པོ་བྱས་ནས་མཁན་བུ་ལ་བསླབ་བྱ་རྣམས་ཚུལ་བཞིན་དུ་སྟོན་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་ལུང་ལས། བཞིན་བཟང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་བཤན་པ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་ནི་བླ་ཡི་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་ཡལ་བར་བོར་བ་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་བ། འདི་ཡང་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ་བར་འགྱུར་ལ་ཁོ་བོ་ཡང་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བས་ཁོ་བོ་འདི་རབ་ཏུ་མི་འབྱིན་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁན་པོ་བྱས་ནས་དེའི་ལས་སུ་བྱ་བ་མཁན་བུ་ལ་བསླབ་བྱ་མི་སྟོན་པར་ཡལ་བར་འདོར་བ་ནི་ཆེས་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དགེ་སློང་འགའ་ཞིག་གིས་འདི་རབ་ཏུ་ཕྱུངས་ཤིག་དང་ཁོ་བོས་བསླབ་བྱ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ་ཞེས་ 1-15-3a ཁས་ལེན་ན་རང་གིས་མི་སྟོན་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པར་སྤྲུལ་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་། སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་བྱུང་བའི་མཐའ་ལས་ཤེས་སོ། །གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་ནི། བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་དག་པ། ལྟ་བ་མཐུན། མཚན་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། ས་རང་བཞིན་དུ་གནས། མཁན

【現代漢語翻譯】正如所說：'多少能約束自己，不越雷池一步的，才是良馬，必能在煩惱的戰場上獲勝。誰沒有韁繩，永遠無法滿足慾望，他們會被煩惱的戰場攪亂，無法安住，四處漂泊。' 因此，具足比丘和具足戒的比丘，在守護戒律方面，有三種做法：未得令得，已得不失，失而復補，不違越這些規定。首先，對於具足戒者，有依靠什麼來成就，以及成就后如何守護兩種方式。首先，依靠什麼來成就，包括依靠什麼人，在何處成就，以及如何成就的儀軌這三個方面。依靠什麼人來成就：首先，成為沙彌和比丘的所依之人有兩種。成為沙彌的所依之人：首先，有堪布（Upadhyaya，親教師），阿阇黎（Acharya，軌範師），請求者，以及請求的處所四種。首先，堪布（Upadhyaya，親教師）的條件是：作為僧侶，沒有觸犯根本墮罪，對自性罪（自性惡）有所顧忌；作為堅定者，受具足戒后，不間斷地過了十年；作為智者，通達戒律；作為助益者，見解相同，戒律相同，具足三種名稱，身處常態，安住本位，具有慈悲心，具有忍耐力，內心清凈，精勤于佛法和物質上的幫助，適時教誡，這十種功德。所謂適時教誡，是指作為堪布（Upadhyaya，親教師）后，如理如實地教導弟子應學的內容。正如律藏中所說：'善面者，世尊說，允許屠夫出家，受具足戒后又拋棄，這是不行的。' 這也意味著，如果想到此人會墮入地獄，而我也會因此犯戒，那麼我就不讓他出家。因此，作為堪布（Upadhyaya，親教師）后，應該做的事情是不教導弟子應學的內容而拋棄他們，這是非常不合理的。如果某個比丘說：'讓他出家吧，我會教導他應學的內容。' 即使自己不教導，也沒有罪過，這可以從化身出家和斷除有力的出家的結尾處得知。第二，阿阇黎（Acharya，軌範師）的條件是：具足清凈的具足戒，見解相同，戒律相同，具足三種名稱，身處常態，安住本位，堪布（Upadhyaya，親教師）。

【English Translation】 As it is said: 'How much can restrain oneself, not exceeding the boundary, those are good horses, they will surely win in the battle of afflictions. Whoever does not have reins, and never becomes content with desires, they will be disturbed by the battle of afflictions, unable to settle down, wandering around.' Therefore, those who possess the vows of Pravrajita (going forth) and Bhikshu (fully ordained monk), in the manner of guarding the precepts, there are three practices: to obtain what has not been obtained, to protect what has been obtained without losing it, and to restore it if it is lost, without violating these regulations. First, for those who possess the vows, there are two ways: relying on what to accomplish, and how to guard after accomplishment. First, relying on what to accomplish includes three aspects: relying on whom, where to accomplish, and the ritual of how to accomplish. Relying on whom to accomplish: First, there are two kinds of people to rely on to become a Shramanera (novice monk) and a Bhikshu (fully ordained monk). Relying on whom to become a Shramanera (novice monk): First, there are four: Upadhyaya (preceptor), Acharya (teacher), the person requesting, and the place of request. First, the conditions for Upadhyaya (preceptor) are: as a monk, not tainted by fundamental downfalls, being cautious of natural faults; as a steadfast one, having completed ten years without interruption after receiving full ordination; as a wise one, understanding the Vinaya (discipline); as a benefactor, having the same view, having the same precepts, possessing three names, being in a normal state, abiding in one's own place, having compassion, having patience, having a pure inner circle, being diligent in helping with Dharma and material things, and admonishing at the right time, these are the ten qualities. The so-called admonishing at the right time refers to teaching the disciple what to learn in accordance with the rules after becoming an Upadhyaya (preceptor). As it is said in the Vinaya: 'The Blessed One said, allowing a butcher to go forth, and abandoning him after giving him full ordination is not permissible.' This also means that if I think that this sentient being will go to hell, and I will also be tainted with downfalls, then I will not let him go forth. Therefore, after becoming an Upadhyaya (preceptor), what should be done is not teaching the disciple what to learn and abandoning them, which is very unreasonable. If a certain Bhikshu (monk) says: 'Let him go forth, and I will teach him what to learn,' even if he does not teach himself, there is no fault, which can be known from the end of the emanation going forth and the going forth of abandoning strength. Second, the conditions for Acharya (teacher) are: possessing pure full ordination, having the same view, having the same precepts, possessing three names, being in a normal state, abiding in one's own place, Upadhyaya (preceptor).

་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། དགེ་ཚུལ་གྱིས་སྡོམ་པ་འབོགས་པར་ནུས་པ་སྟེ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་ནོ། །གསུམ་པ་ཞུ་བའི་གང་ཟག་ནི་མཁན་པོ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་ཡན་ཆད་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་མཚམས་ནང་ན་གནས་པ། ཞུ་བའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ་སྟེ་ཆོས་དགུ་དང་ལྡན་པའོ། །བཞི་པ་ཞུ་སའི་ཡུལ་ནི། གྲངས་ཚང་། ས་རང་བཞིན་དུ་གནས། ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ནོ། ། ༈ དགེ་བསྙེན་རྫོགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན། གཉིས་པ་བསྙེན་རྫོགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ། མཁན་པོ། སློབ་དཔོན། དགེ་འདུན། དུས་གོ་བ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་ལ་གཉིས་ལས་ལས་བྱེད་པ་ནི་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་ཤིང་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཤེས་པའོ། །ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པའི་ལས་མཁན་མེད་པའི་ཚེ་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཚང་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བས་མ་གོས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ལས་འཆགས་ལ། ལྟུང་བ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གསང་སྟེ་སྟོན་པ་ནི་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དག་པ་ནས་ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་བར་དྲུག་དགེ་ཚུལ་གྱི་སློབ་དཔོན་དང་འདྲ་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་བར་ཚད་དྲི་བའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཆོས་བདུན་དང་ལྡན་ཞིང་། བསྐོ་བའི་དུས་སུ། འདུན་པ། ཞེ་སྡང་། འཇིགས་པ། རྨོངས་པས་མི་འགྲོ་བ། ཚོགས་སུ་མ་ལོངས་པ། སྤྲོ་བ་དྲིས་ནས་སྤྲོ་བ། སྔར་མ་བསྐོས་པ་སྟེ་ཆོས་བཅུ་བཞི་དང་ལྡན་པའོ། །གསུམ་པ་དགེ་འདུན་ལ། 1-15-3b ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུ་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་མེད་ན་ལྔའི་སྒོ་ནས་གྲངས་ཚང་བ། ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པ། མི་མཐུན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །བཞི་པ་དུས་གོ་བ་ནི། ལས་མཁན་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སློང་དུས་བརྗོད་པའི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པའོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་སྨོས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་གཅིག་མི་ལྡན་པར་ཡང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་རྫོགས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་བྱེད་པ་པོ་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་གཞིས་བསྡུས་པའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། ། ༈ གང་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ། བསྒྲུབ་བྱ་ཡུལ་ལ་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བ་དང་། འགལ་རྐྱེན་སྤངས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལུས་དང་། བསམ་པ་དང་། རྟགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལུས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་དགེ་ཚུལ་ལ་ལོ་བདུན་ལོན་ཞིང་བྱ་རོག་སྐྲོད་ནུས་པ་དང་། བསྙེན་རྫོགས་ལ་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པའོ། །དེ་ཡང་མངལ་བཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ཙམ་གྱིས་ནི་མི་རུང་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་ལས། བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་འདོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་བརྩི་བར་མི་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རྩི་བར་བྱེད་ན་རྫོགས་པར་བསྙེན་པ་ནི་འཆགས་ལ་རྫོགས་པར་བསྙེན་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་ནི་འགལ་ཚབས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཡན

【現代漢語翻譯】第三，請求者必須不同於堪布（Khenpo，親教師），在其他方面與阿阇黎（Acharya，導師）相同，此外還必須住在結界內，精通請求的儀式，具備九種功德。第四，請求的地點必須具備以下條件：僧眾數量圓滿，地基穩固，靠近聽聞佛法之處，具備三種功德。完具比丘戒的所依第二，完具比丘戒的所依包括：堪布、阿阇黎、僧眾和時間四個方面。第一點與之前相同。第二，阿阇黎分為兩種，其中羯磨阿阇黎（Karma Acharya，行業阿阇黎）應當勝任補充，並且瞭解羯磨的儀式。如果沒有勝任補充的羯磨阿阇黎，只要具足戒律且未犯根本墮罪的僧眾圓滿，羯磨也能成立，但會有墮罪的過失。秘密地教授者，從比丘戒清凈到地基穩固這六點，與沙彌的阿阇黎相同，此外還必須精通詢問遮難的儀式，自身具備七種功德。在委任時，不被貪慾、嗔恨、恐懼和愚癡所左右，僧眾數量圓滿，詢問是否歡喜后表示歡喜，之前未被委任過，具備十四種功德。第三，僧眾方面：在中央地區需要十位比丘，邊遠地區至少需要五位比丘才能滿足僧眾數量。應當勝任補充，不與兩種不和之爭相應，具備三種功德。第四，時間方面，除了羯磨阿阇黎之外，其他比丘必須精通宣告時間的儀式。如果上述任何一種條件不具備，就進行出家和完具比丘戒的儀式，那麼進行儀式的人會因為不具備相應的條件而犯下根本墮罪。所依之境所度化的對境分為具備順緣和斷除違緣兩種。第一種又分為身體圓滿、發心圓滿和相圓滿三種。第一，身體圓滿是指沙彌年滿七歲且能驅趕烏鴉，比丘戒要求年滿二十歲。這裡指的是包括胎齡在內年滿二十歲。如果僅僅是年滿二十歲是不行的，因為《大疏》中說：『在想要受比丘戒的時候，不應計算胎齡，如果計算胎齡，那麼受比丘戒就會成立，但對於受比丘戒的人來說，會成為嚴重的違犯。』第二，發心圓滿是指具有出離心、慈悲心和菩提心。

【English Translation】 Third, the person requesting must be different from the Khenpo (親教師, personal teacher), and similar to the Acharya (導師, master) in other aspects. In addition, they must reside within the boundary and be skilled in the request ceremony, possessing nine qualities. Fourth, the place for requesting must meet the following conditions: the Sangha (僧眾, monastic community) must be complete in number, the ground must be naturally stable, and it must be located near a place of learning, possessing three qualities. The Basis for Accomplishing Full Ordination Second, the basis for accomplishing full ordination includes four aspects: Khenpo, Acharya, Sangha, and time. The first point is the same as before. Second, there are two types of Acharyas, of which the Karma Acharya (行業阿阇黎, action master) should be qualified to supplement and know the Karma ceremony. If there is no Karma Acharya qualified to supplement, as long as the Sangha is complete with precepts and has not committed a root downfall, the Karma can be established, but there will be a fault of downfall. The one who teaches secretly, from the purity of the Bhikshu vows to the stability of the ground, is the same as the Shramanera's Acharya, and in addition, they must be skilled in the ceremony of asking about obstacles, possessing seven qualities of their own nature. At the time of appointment, they must not be swayed by greed, hatred, fear, and ignorance, the Sangha must be complete in number, they must express joy after being asked if they are happy, and they must not have been appointed before, possessing fourteen qualities. Third, regarding the Sangha: In the central region, ten Bhikshus are needed, and in remote areas, at least five Bhikshus are needed to meet the number of the Sangha. They should be qualified to supplement and free from the two kinds of discord, possessing three qualities. Fourth, regarding time, other than the Karma Acharya, the Bhikshus must be skilled in the ceremony of announcing the time. If any of the above-mentioned conditions are not met, and the ordination and full Bhikshu vows ceremony is performed, then the person performing the ceremony will commit a root downfall due to not possessing the corresponding conditions. The Object to be Ordained The object to be tamed is divided into two types: possessing favorable conditions and eliminating unfavorable conditions. The first type is further divided into three types: complete body, complete mind, and complete signs. First, a complete body means that a Shramanera is seven years old and can drive away crows, and a Bhikshu must be twenty years old. This refers to being twenty years old including the age in the womb. It is not enough to simply be twenty years old, because the Great Commentary says: 'When one wants to receive full ordination, the age in the womb should not be counted, and if the age in the womb is counted, then receiving full ordination will be established, but for those who receive full ordination, it will become a serious violation.' Second, a complete mind means having renunciation, compassion, and Bodhicitta (菩提心, the mind of enlightenment).

་ལག་རིས་སུ་མ་ཆད་པའི་སྒོ་ནས་སྡོམ་པ་ལེན་པར་འདོད་པ་དང་། ཐོབ་པར་ཤེས་པ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །གསུམ་པ་རྟགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་གོས་དང་། སྣོད་སྤྱད་དང་། ལུས་ཀྱི་བྱི་བྱད་ཀྱི་རྟགས་གསུམ་མོ། །དང་པོ་གོས་ཀྱི་རྟགས་ནི་དགེ་ཚུལ་ལ་བླ་གོས་མཐང་གོས་གདིང་བ་ཆུ་ཚགས། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ལ་དེའི་སྟེང་དུ་སྣམ་སྦྱར་རྣམས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་བརྙན་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚང་བའོ། །གཉིས་པ་སྣོད་སྤྱད་ནི་ལྷུང་བཟེད་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་བརྙན་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྒོ་ 1-15-4a ནས་ཚང་བའོ། །གསུམ་པ་ལུས་ཀྱི་བྱི་བྱད་ཀྱི་རྟགས་ནི་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་ཚད་ལས་ལྷག་པ་རྣམས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་བྲེགས་ཤིང་ཡན་ལག་ལྔ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཁྲུས་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་འགལ་རྐྱེན་སྤངས་པ་ནི་མཚམས་མེད་སོགས་སྐྱེ་བའི་བར་ཆད་དང་། ཕ་མས་མ་གནང་བ་སོགས་གནས་པའི་བར་ཆད་དང་། ནད་པ་སོགས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་བར་ཆད་དང་། ལག་རྡུམ་སོགས་མཛེས་པའི་བར་ཆད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་བཤད་པའི་མཐུན་རྐྱེན་གང་རུང་མ་ཚང་བ་དང་འགལ་རྐྱེན་གང་རུང་མ་སྤངས་པར་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཡུལ་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་ཆ་ནས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཉེས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ལྷུང་བཟེད་བརྙན་པོ་ཡང་མ་འབྱོར་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ལ། བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། ། ༈ ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག། གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ལ་དགེ་ཚུལ་དང་། བསྙེན་རྫོགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་གཉིས། ༈ དགེ་ཚུལ་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་སྦྱོར་བ། དངོས་གཞི། མཇུག་གི་ཆོ་ག་གསུམ། ༈ སྦྱོར་བ། དང་པོ་ནི་ཐོག་མར་དགེ་ཚུལ་གྱི་མཁན་པོར་ཕྱོགས་པ་དེས་རབ་ཏུ་འབྱུང་འདོད་དེ་ལ་བར་ཆད་དྲི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་ཤེས་ནས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་ཁས་བླང་ངོ་། །དེའི་འོག་ཏུ་སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་དགེ་བསྙེན་དུ་ཁས་བླང་བ་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ལན་གསུམ་དང་མཇུག་བསླབ་པ་རྗོད་པ་ལན་ཅིག་བྱའོ། །དགེ་བསྙེན་ཙམ་ལ་གནས་པར་འདོད་ན་དུས་གོ་བར་བྱ་ཞིང་སྔོན་དུ་བར་ཆད་འདྲི་མི་དགོས་ལ། སྔར་ནས་དགེ་བསྙེན་གྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ཅིག་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་བྱེད་ན་བར་ཆད་རྣམས་དྲིས་ནས་ཞུ་བ་བྱེད་པ་ལ་གཏད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདིར་སྐྱབས་འགྲོའི་བརྡ་འཕྲོད་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ། དེ་མེད་པར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་ལ་འདི་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྐབས་སུ་ 1-15-4b སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བས་མྱང་འདས་ཀྱི་བསམ་པ་སྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་མྱང་འདས་ཀྱི་བསམ་པ་གང་གིས་སྒྲུབ་སྙམ་ན། གསོལ་འདེབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལས་བདག་བསྙེ

【現代漢語翻譯】希望通過不間斷的努力獲得戒律，並且理解已經獲得，心中懷有涅槃（梵文：Nirvana，寂滅）的願望。第三個是圓滿的標誌，包括衣服、器皿和身體儀容三個方面。首先，衣服的標誌是沙彌（梵文：Śrāmaṇera）應具備袈裟、下裙、坐墊、濾水器；比丘（梵文：Bhikṣu）在此基礎上還應具備僧伽梨等，這些都應合乎規範，甚至包括備用缽。第二，器皿是缽，應合乎規範，甚至包括備用缽。第三，身體儀容的標誌是頭髮和鬍鬚等超過規定長度的部分應按照規定剃除，並進行包括五肢在內的沐浴。第二，排除違緣，即遠離無間罪等產生障礙的因素；父母不允許等居住的障礙；病人等特殊障礙；以及肢體殘缺等美觀障礙。如果上述順緣不具備，或者違緣沒有排除，就進行出家或受比丘戒，那麼從所度化對像不具備條件的角度來看，度化者是有過失的。即使沒有備用缽，僅僅是出家本身沒有過失，但是不能受比丘戒。如何進行儀軌？第三，如何進行儀軌，包括沙彌的儀軌和受比丘戒的儀軌兩種。沙彌的儀軌首先，沙彌的儀軌包括加行、正行和結行三個部分。加行首先，作為沙彌的堪布（梵文：Upādhyāya，親教師）應該詢問想要出家的人是否存在障礙，確認清凈后，答應讓他出家。之後，以皈依作為開始，讓他受居士戒，正行的儀軌唸誦三遍，結行唸誦學處一遍。如果僅僅想成為居士，告知時間即可，不需要事先詢問障礙。如果之前已經受過居士戒的人想要出家，詢問障礙后，讓他提出請求即可。這裡需要通過皈依的方式，讓所度化對像生起涅槃的願望，如果沒有這個願望，就不會生起別解脫戒（梵文：Prātimokṣa），因此在出家和沙彌的場合，皈依需要生起涅槃的願望。如果這樣，那麼受比丘戒的時候，涅槃的願望通過什麼來生起呢？通過祈請的儀軌，我（藏文：བདག，梵文天城體：aham，梵文羅馬擬音：aham，漢語字面意思：我）受比丘戒……

【English Translation】 Wishing to take vows without interruption, understanding that they have been obtained, and possessing the thought of Nirvana (Sanskrit: Nirvana, cessation). The third is the perfection of signs, including three aspects: clothing, utensils, and physical appearance. First, the sign of clothing is that a Śrāmaṇera (novice monk) should have a kasaya (upper robe), a lower garment, a sitting cloth, and a water strainer; a Bhikṣu (fully ordained monk) should have a saṃghāṭī (outer robe) in addition to these, all of which should be in accordance with the rules, even including a spare bowl. Second, the utensil is a bowl, which should be in accordance with the rules, even including a spare bowl. Third, the sign of physical appearance is that hair and facial hair exceeding the prescribed length should be shaved in accordance with the rules, and bathing should be performed, including the five limbs. Second, eliminating obstacles means staying away from factors that cause obstacles, such as the five heinous crimes; obstacles to dwelling, such as not being allowed by parents; special obstacles, such as being sick; and obstacles to beauty, such as physical defects. If the above-mentioned favorable conditions are not met, or if the obstacles are not eliminated, then ordaining or taking the Bhikṣu vows, from the perspective of the object of taming not meeting the conditions, the tamer is at fault. Even if a spare bowl is not available, there is no fault in merely ordaining, but one cannot take the Bhikṣu vows. How to perform the ritual? Third, how to perform the ritual, including the ritual for Śrāmaṇera and the ritual for taking the Bhikṣu vows. The ritual for Śrāmaṇera First, the ritual for Śrāmaṇera includes three parts: preliminary, main practice, and concluding ritual. Preliminary First, the Upādhyāya (preceptor) of the Śrāmaṇera should ask the one who wishes to ordain if there are any obstacles, and after confirming purity, agree to let him ordain. After that, starting with taking refuge, he should take the lay vows, reciting the main practice ritual three times and the concluding precepts once. If one only wants to be a layperson, it is enough to inform them of the time, and there is no need to ask about obstacles beforehand. If someone who has already taken the lay vows wants to ordain, ask about the obstacles and then entrust him to make a request. Here, it is necessary for the object of taming to generate the thought of Nirvana through the understanding of taking refuge, because without this thought, the Prātimokṣa vows will not arise. Therefore, in the case of ordination and Śrāmaṇera, taking refuge requires generating the thought of Nirvana. If so, then how is the thought of Nirvana generated during the Bhikṣu vows? Through the ritual of supplication, I (Tibetan: བདག, Sanskrit Devanagari: aham, Sanskrit Romanization: aham, Chinese literal meaning: I) take the Bhikṣu vows...

ན་པར་རྫོགས་པར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཏེ། རྫོགས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། བསྙེན་པ་ནི་དེ་ལ་ཉེ་བ་སྟེ། དེ་ཐོབ་པར་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་པས་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དོན་ཚང་ཞིང་སྐྱབས་འགྲོའི་གཙོ་བོ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མྱང་འདས་ཀྱི་བསམ་པ་མེད་པར་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེ་ན་འཁོར་བ་མཐའ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་ཤེས་ནས་འདོར་འདོད་ཀྱི་བློ་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་སྡོམ་པ་མི་སྦྱིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། འདིར་མྱང་འདས་ཀྱི་བསམ་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྐྱོན་དང་ཞི་བའི་ཕན་ཡོན་བསམས་པས་ཡིད་འགྱུར་བའི་མྱོང་བ་ཤུགས་དྲག་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། སྐྱབས་འགྲོའི་བརྡ་འབྱོར་བའི་གོ་བ་བརྟན་པོ་ལ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་རང་གིས་དགེ་བསྙེན་དུ་བསྒྲུབས་ནས་རབ་བྱུང་གི་ཞུ་བ་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་ཚིག་གིས་བཏད་ཅིང་དེས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་ལ་དག་གོ་ཞེས་ཟེར་ན་ཞུ་བར་བྱའོ། །ཞུ་བའི་ཚུལ་ཡང་མཚམས་ནང་དེར་གཏོགས་པའི་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་གནས་གཅིག་ཏུ་འདུས་པའམ། སོ་སོ་ན་འཁོད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་གཅིག་གིས་གཅིག་གི་ཁ་བསྐང་སྟེ་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་བྱས་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་ཞུ་བར་བྱ་ཞིང་། མཚམས་ནང་དེ་ན་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་མེད་ན་སྔགས་ཀྱིས་ཞུ་མི་དགོས་སོ། །མཁན་པོ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་གྱིས་གལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་དག་ནའོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མཁན་པོར་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་ལ་གཙུག་ཕུད་མ་གཏོགས་པ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ཤིང་ཁྲུས་བྱས་ནས་གཙུག་ཕུད་བྲེག ། 1-15-5a སྐབས་གང་ཡང་རུང་བར་མཚན་བརྟག་གོ། མཁན་པོའི་རྐང་པ་གཉིས་ལ་གཏུགས་པའི་ཕྱག་བྱེད་དུ་བཅུག་ནས་མཁན་པོས་བླ་གོས་མཐང་གོས་ལྷུང་བཟེད་གདིང་བ་ཆུ་ཚགས་རྣམས་སྦྱིན་ཞིང་བསྐོན་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་རབ་བྱུང་བར་མ་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་མཁན་པོས་དགེ་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་གཏད་ལ་དེས་ཀྱང་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་དག་གམ་ཞེས་དྲི་ཞིང་མཁན་པོས་ལན་གདབ་བོ། ། ༈ དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་དགེ་ཚུལ་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ལན་གསུམ་བརྗོད་དོ། ། ༈ མཇུག་གི་ཆོ་ག། གསུམ་པ་མཇུག་གི་ཆོ་ག་ནི། བསླབ་པ་རྗོད་པའི་ཆོ་ག་ལན་ཅིག་དང་། དེ་མ་ཐག་ཏུ་བསྙེན་རྫོགས་མི་བྱེད་ན་སློབ་དཔོན་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་དུས་གོ་བར་བྱའོ། ། ༈ བསྙེན་རྫོགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་བསྙེན་རྫོགས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ལ་སྦྱོར་བ། དངོས་གཞི། མཇུག་གི་ཆོ་ག་གསུམ། དང་པོ་ནི། མཁན་པོར་ཕྱོགས་པ་དེས་ལས་གྲལ་ལ་མ་འདུས་པའི་སྔ་རོལ་དུ་སློབ་དཔོན་གཉིས་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཞུ་བ་དབུས། དགེ་འདུན་ཡང་འདིར་མཐའ

【現代漢語翻譯】從『請您使之圓滿』開始，圓滿指的是涅槃（梵文：nirvāṇa，寂滅），親近指的是接近它，請您使之獲得它。』因為這句話包含了皈依佛法的意義，並且皈依的主體也是它本身。如果心中沒有涅槃的想法，就不會產生別解脫戒，如果不能認識到輪迴的所有過患，並且沒有生起想要斷除的真實意願，就不會授予戒律。如果有人認為應該這樣，那麼，這裡的涅槃的想法並不是指通過思考輪迴的過患和寂滅的利益而產生的強烈心理體驗，而是指對皈依的含義有堅定的理解。如是自己受持居士戒后，向請求出家的比丘以言語勸誡，並問他是否完全清凈，如果他說清凈，就可以為他剃度。剃度的方式是，在結界內，所有屬於該結界的僧眾聚集在一個地方，或者即使分散居住，也能互相補充，形成完整的僧團，然後向所有人請求。如果該結界內沒有完整的僧團，則不需要通過儀軌來請求。除了堪布（梵文：upādhyāya，親教師）之外，其他人也應該說『如果完全清凈』。之後，向堪布祈請三次，剃除除了頂髻之外的頭髮和鬍鬚，沐浴后剃除頂髻。在任何情況下都要觀察他的品行。讓其觸碰堪布的雙足並頂禮，然後堪布給予袈裟、下裙、缽、坐墊、濾水器等物品並讓他穿戴，開始皈依，直到授予沙彌戒。之後，堪布將他交給授予沙彌戒的阿阇黎（梵文：ācārya，導師），阿阇黎會問他是否清凈，沒有障礙法，堪布會回答。正行儀軌：第二是正行儀軌：開始皈依，唸誦授予沙彌戒的儀軌三次。結行儀軌：第三是結行儀軌：唸誦學處一次，之後如果不立即受比丘戒，應由堪布之外的一位比丘告知時間。授予比丘戒的儀軌：第二是授予比丘戒的儀軌，分為加行、正行、結行三個部分。第一是加行：尚未加入羯磨（梵文：karma，業）行列的堪布，事先以言語向兩位阿阇黎和僧團請求。這裡的僧團也包括邊緣

【English Translation】 Starting with 'Please make it complete,' completion refers to nirvana (Sanskrit: nirvāṇa, cessation), and nearness refers to approaching it, please make him attain it.' Because this sentence contains the meaning of taking refuge in the Dharma, and the main object of refuge is also itself. If there is no thought of nirvana in the mind, the Pratimoksha vows will not arise, and if one cannot recognize all the faults of samsara and does not generate a genuine intention to abandon them, the vows will not be granted. If someone thinks it should be like this, then the idea of nirvana here does not refer to the strong psychological experience generated by contemplating the faults of samsara and the benefits of peace, but rather to a firm understanding of the meaning of taking refuge. After taking the lay vows oneself, one should admonish the bhikshu who requests ordination with words, and ask him if he is completely pure, and if he says he is pure, then one can tonsure him. The way to tonsure is that within the boundary, all the sangha belonging to that boundary gather in one place, or even if they live separately, they can supplement each other to form a complete sangha, and then request from everyone. If there is no complete sangha within that boundary, then there is no need to request through rituals. Others besides the Khenpo (Sanskrit: upādhyāya, preceptor) should also say 'if completely pure.' After that, pray to the Khenpo three times, shave off the hair and beard except for the topknot, bathe, and then shave off the topknot. In any case, his conduct should be observed. Let him touch the feet of the Khenpo and prostrate, then the Khenpo gives him the robes, lower garment, bowl, cushion, water strainer, etc., and lets him wear them, starting with taking refuge, until the novice vows are granted. After that, the Khenpo hands him over to the Acharya (Sanskrit: ācārya, teacher) who grants the novice vows, and the Acharya will ask him if he is pure and free from obstructive dharmas, and the Khenpo will answer. Actual Ritual: Second is the actual ritual: starting with taking refuge, recite the ritual for granting novice vows three times. Concluding Ritual: Third is the concluding ritual: recite the precepts once, and if the bhikshu vows are not taken immediately afterwards, another bhikshu other than the Khenpo should inform him of the time. Ritual for Granting Bhikshu Vows: Second is the ritual for granting bhikshu vows, which is divided into three parts: preliminary, actual, and concluding. First is the preliminary: the Khenpo, who has not yet joined the Karma (Sanskrit: karma, action) ranks, requests the two Acharyas and the sangha with words beforehand. The sangha here also includes the periphery.

་འཁོབ་ཀྱི་ཆོ་གའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ལྔའི་གྲངས་ཚང་ངེས་པར་དགོས་ཤིང་དེ་ལས་ལྷག་པ་བསག་ས་ཡོད་བཞིན་དུ་མི་གསོག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མཚམས་ནང་གི་དགེ་སློང་འདུ་བར་འོས་པ་མ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་འདུན་པ་བླང་ཞིང་དངོས་སུ་འདུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔ་རོལ་ཏུ་ཉེས་པ་བསྡམ་པར་འོས་པ་རྣམས་བསྡམས། བཤགས་པར་འོས་པ་རྣམས་བཤགས། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་འོས་པ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་འདུས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་མཁན་པོར་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་གདབ། མཁན་པོས་ཆོས་གོས་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་བྱིན་ལ་གདིང་བ་ཆུ་ཚགས་ 1-15-5b ཚིག་གིས་སྦྱིན་ནོ། །དེ་ནས་མཁན་པོས་ལྷུང་བཟེད་བརྟགས་ཏེ་ཚིག་གིས་བསྐོས་པའི་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་དགེ་སློང་རེ་རེ་ལ་ལྷུང་བཟེད་བསྟན་ལ་མཁན་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་སྦྱིན། དེའི་འོག་ཏུ་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ལས་མི་ཐོས་ཤིང་བལྟར་སྣང་བའི་ཉེ་འཁོར་དུ་བཞག་སྟེ།དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་གནས་ཀྱི་བློ་མཐུན་དགོས་པ་ཡོད་ན་བྱས་ལ་ལས་བྱེད་པས་གསང་སྟེ་སྟོན་པ་བཙལ། སྤྲོ་བ་དྲིས་ནས་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་བསྐོ། དེ་ནས་གསང་སྟོན་གྱིས་ལྐོག་ཏུ་བར་ཆད་དྲི། དག་པར་ཤེས་ནས་ནང་དུ་འོང་བ་ཞུ། དགེ་འདུན་གྱིས་ལན་གདབ། དེའི་འོག་ཏུ་ལས་བྱེད་པས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་འདེབས་སུ་བཅུག་ལ། གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཐུགས་བསྟུན་ནས་བར་ཆད་དྲི་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ནི་ལས་བྱེད་པས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་མཇུག་གི་ཆོ་ག་ནི་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་དུས་གོ་བར་བྱ་བ་དང་གདམས་ངག་བཅུ་གཅིག་བརྗོད་པའོ། །འདི་དག་ནི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་མདོ་ཙམ་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་རྒྱས་པར་ནི་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཁུངས་མ་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་དང་། གཞན་ཡང་ལོ་ཚིགས་མི་ཤེས་ན་མཚན་གྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་སྤུ་སྐྱེས་པ་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་བརྟག་པ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་འདོད་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་འཛེག་ཏུ་མི་གཞུག་པ་དང་། མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མི་གཏང་པ་དང་། བསྙེན་པར་རྫོགས་མ་ཐག་པ་ལ་གནས་རྣམས་ངེས་པར་རྗོད་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཆོ་ག་དེ་དག་ལས་གང་ཡང་རུང་བ་རེ་རེ་དང་འགལ་བར་བྱས་ན་ཡང་ཆོ་ག་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཆ་ནས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ 1-15-6a རོ། ། ༈ གྲུབ་ནས་ཇི་ལྟར་བསྲུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་བསྒྲུབས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ལ་གནས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ། བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། རང་གི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་གིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གཉུག་མར་གནས་པ་དང་གསར་བུའི་ཀུ

【現代漢語翻譯】如果按照'阿闊巴'（'འཁོབ་'，一種儀式名稱）的儀式進行，則必須具備五種圓滿的條件，如果在有積累更多功德機會的情況下不積累，則會犯下罪過。對於結界內的應到未到的比丘，應徵求其意願；對於實際到場的比丘，應事先懺悔應懺悔的罪過，懺悔應懺悔的事項，加持應加持的事項，然後集合。之後，向堪布（Khenpo，堪布）祈請三次。堪布加持三法衣，並通過『給予和安放』（བྱིན་ལ་གདིང་བ་）和『濾水器』（ཆུ་ཚགས་）的詞句來佈施。然後，堪布檢查缽，由一位精通儀軌的比丘向每位比丘展示缽，堪布加持后佈施。之後，將受戒者安置在聽不見也看不見的地方附近。如果僧團需要統一意見，則統一意見，然後由羯磨師（las byed pa，執行儀式者）秘密尋找引導師（gsang ste ston pa）。詢問意願后，通過祈請羯磨（gsol ba'i las）進行安排。然後，引導師秘密詢問遮障（bar chad）。得知清凈后，請求進入。僧團回答。之後，由羯磨師讓受戒者祈請三次圓滿比丘戒。通過祈請羯磨統一意見后，詢問遮障。第二，正式儀式是羯磨師通過四羯磨（gsol bzhi'i las）來成辦近圓戒（bsnyen par rdzogs pa）。第三，結尾儀式是告知獲得戒律的時間和宣說十一條教言。這些只是略微提及作為精通儀軌者的要素，詳細內容見於原始的羯磨儀軌。此外，如果不清楚年齡，則用巧妙的方法檢查名字附近是否有毛髮；不要讓想要受近圓戒者攀爬樹木等；不要讓他們到結界外；對於剛受近圓戒者，必須明確告知住所等事項。充分了解這些后，再進行出家和近圓戒的授戒。如果違反了這些儀軌中的任何一個，也會因為沒有如法進行儀軌而犯下罪過。如何守護已獲得的戒律第二部分是關於如何守護已獲得的戒律，包括依靠住所的方式、如何對待應尊敬和不應尊敬之處、如何處理自己的事務、病人和照顧者如何行事，以及常住者和新來者的行爲準則。

【English Translation】 If the ceremony is performed according to the 'Akob' (འཁོབ་, a type of ritual) ceremony, then it is necessary to have five complete conditions, and if one does not accumulate when there is an opportunity to accumulate more merit, one will commit a transgression. For the monks within the boundary who should be present but are not, their consent should be obtained; for those who are actually present, those who should confess their faults beforehand should confess, those who should repent should repent, and those who should be blessed should be blessed before assembling. After that, request the Khenpo (Khenpo) three times. The Khenpo blesses the three Dharma robes and bestows them with the words 'giving and placing' (བྱིན་ལ་གདིང་བ་) and 'water strainer' (ཆུ་ཚགས་). Then, the Khenpo examines the alms bowl, and one monk who is proficient in the ritual shows the alms bowl to each monk, and the Khenpo blesses and bestows it. After that, the candidate is placed near a place where he cannot be heard or seen. If the Sangha needs to reach a consensus, then a consensus is reached, and then the Karmapa (las byed pa, the one who performs the ritual) secretly seeks a guide (gsang ste ston pa). After asking for consent, arrange it through the Karma of Request (gsol ba'i las). Then, the guide secretly asks about obstacles (bar chad). After learning that it is pure, request to enter. The Sangha answers. After that, the Karmapa has the candidate request the full Bhikshu vows three times. After unifying opinions through the Karma of Request, ask about obstacles. Second, the formal ceremony is that the Karmapa accomplishes the Upasampada (bsnyen par rdzogs pa) through the Four Karmas (gsol bzhi'i las). Third, the concluding ceremony is to inform the time of obtaining the vows and to recite the eleven precepts. These are only briefly mentioned as elements of being proficient in rituals, and detailed content can be found in the original Karma rituals. In addition, if the age is not clear, then cleverly check for hair near the name; do not let those who want to receive Upasampada climb trees, etc.; do not let them go outside the boundary; for those who have just received Upasampada, it is necessary to clearly inform them of their residence, etc. After fully understanding these, then perform the ordination and Upasampada. If any of these rituals are violated, one will also commit a transgression for not performing the ritual properly. How to protect the vows after they have been obtained The second part is about how to protect the vows after they have been obtained, including the way of relying on a residence, how to treat what should be respected and what should not be respected, how to handle one's own affairs, how patients and caregivers should act, and the code of conduct for permanent residents and newcomers.

ན་སྤྱོད། གནས་དང་གཡོག་འཁོར་བསྐྱང་བའི་ཚུལ་དང་དྲུག ། ༈ གནས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གནས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དངོས་དང་། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསླབ་བྱ་གཉིས། ༈ གནས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚུལ་དངོས། དང་པོ་ལ་གནས་བཅའ་བ་དང་། བཅས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ གནས་བཅའ་བ། དང་པོ་ལ་གང་ལ་གནས་པའི་ཡུལ། གང་གིས་གནས་པའི་རྟེན། ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཆོ་ག །བླ་མར་གྱུར་ནས་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་ཚུལ། གནས་བཅས་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ། གནས་ལ་བརྟེན་པ་དང་བྱ་བ་གཞན་འདོམས་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གནས་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་བསལ་དང་བདུན།དང་པོ་ནི། མཁན་པོའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཆོས་བཅུ་གསུམ་དང་ལྡན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། བླ་མ་ལ་གུས་པ། སྡེ་ལྔའི་སྡོམ་པ་གསོ་རུང་དང་ལྡན་པ། དགེ་བ་ལ་བརྩོན་པ། བླ་མའི་བྱ་བ་ལ་གྲིམས་པ། དུལ་བ་དང་ལྡན་པ། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་དྲུག་དང་། དགེ་སློང་ཡིན་ན་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བཅུ་མ་ལོན་པའམ་ལོན་ཡང་ལྔ་ཚན་གང་རུང་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གསུམ་པ་ཆོ་ག་ལ་གསུམ་ལས་སྦྱོར་བ་ནི་གཞན་ལ་དྲི་བ་དང་རང་གིས་ཀུན་སྤྱོད་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱིས་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་བརྟགས་ཏེ་ཚིག་གིས་ཞུ་བ་དང་། དེས་ཀྱང་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་བརྟགས་ནས་སྐབས་དབྱེ་བ་དང་། གནས་ཀྱི་རྐང་མཐིལ་གཉིས་ལ་ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཅངས་ནས་སོ། །དངོས་གཞི་ནི། བཙུན་པ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་བཙུན་པ་ལ་གནས་བཅའ་བར་གསོལ་ན། བཙུན་པས་བདག་ལ་ 1-15-6b གནས་བཅའ་བ་སྩོལ་ཅིག །བདག་བཙུན་པ་ལ་གནས་འཆའ་ཞིང་མཆིའོ། །ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད། མཇུག་ཐབས་ཡིན་ནོའི་ལན་དུ། ལེགས་སོ་བརྗོད། གནས་དེ་ན་རང་ལས་བསླབ་པ་རྒན་པ་མེད་ན་གཞོན་པ་བརྟན་མཁས་དང་ལྡན་པ་ལ་གནས་བཅའ་བར་བྱ་ལ་དེ་ལ་ཕྱག་མི་དགོས་ཤིང་མཁན་པོ་ལ་གནས་ན་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་འཆའ་མི་དགོས་སོ།། མཁན་པོ་དང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་གཞན་ཚོགས་ན་མཁན་པོ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པར་བྱ་ཞིང་མཁན་པོ་ལས་གཞན་པའི་གནས་ཀྱི་བླ་མ་དུ་མ་ཚོགས་ན་གང་འདོད་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་མཚན་ནས་སྨོས་པའི་རིམ་པ་ནི། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་མིན་པ་ལ་མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཞེས་མི་བརྗོད་ལ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཞེས་མ་སྦྱར་བ་མཁན་སློབ་ཀྱི་མིང་མི་གཟུང་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་དོན་གྱི་སླད་དུ་མཚན་ནས་སྨོས་ཏེ་ཞེས་མ་སྦྱར་བར་མཁན་པོའི་མིང་ནས་མི་བརྗོད། བསླབ་པ་རྒན་པ་ལ་ཡང་གནས་བརྟན་དང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་ཚིག་མེད་པར་མིང་མི་བརྗོད་དོ། །ལྔ་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་། བྱ་བ་བྱེད་པའི་འཇིག་རྒྱུ་གཉིས། དང་པོ་ནི་མ་དད་པ་སོགས་ཆད་པའི་རྒྱུ་ལྔ་དང་། སྤྱོ་བ་དང་། སོང་བ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་སོང་བ་དང་། མཁན་པོ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་གནས་བཅས་པ

【現代漢語翻譯】那修行：安住和侍者的行為方式以及第六點。第一，安住的方式和與此相關的教誨。第一，安住的方式和實際安住的方式，以及安住后如何修行的兩種方式。第一，安住的地方，依靠什麼安住，如何安住的儀式，成為上師后如何稱呼其名，安住的破壞原因，以及安住時如何處理其他事務，以及安住的七個特殊之處。第一點是：堪布（Khenpo，住持）的情況下，具備前面所說的十三種法。第二點是：對上師恭敬，具備守護五類戒律的能力，精進于善，嚴謹對待上師的事務，具備調伏，具備忍耐等六種品質。如果是比丘，則受具足戒后未滿十年，或者即使滿了十年也不具備五種功德中的任何一種。第三點，儀式分為三個部分：首先是準備，通過詢問他人和自己觀察行為等方式，考察上師的品質，然後用語言請求。通過這種方式，也要考察安住的品質，然後區分場合。用雙手抓住安住處的腳底。正行是：請僧眾垂聽，我名為某某，請求在僧眾處安住，僧眾請賜予我安住。我將在僧眾處安住。這樣重複三次。結束時，回答『是』，回答『好的』。如果安住處沒有比自己年長的，則應在年輕但穩重且有智慧的人處安住，不需要向他頂禮。如果在堪布處安住，則不需要通過儀式來安住。如果堪布和安住的上師聚集在一起，則只應在堪布處安住。如果堪布之外的多個安住上師聚集在一起，則應在自己喜歡的人處安住。第四點是稱呼名字的順序：對於非堪布和非導師的人，不應稱呼為堪布和導師。不應將堪布和導師的名字連在一起，不應使用堪布和導師的頭銜。特別是爲了某種原因而需要稱呼名字時，不應直接稱呼堪布的名字。對於年長的，也不應直接稱呼其名字，而應使用『長老』或『具壽』等尊稱。第五點是破壞的原因，分為祈請和行為兩種破壞原因。第一種是：不信仰等五種斷絕的原因，以及呵責、離開、走向非法等方面，以及一見到堪布就安住。

【English Translation】 That practice: The ways of abiding and attending servants, and the sixth point. First, the way of relying on a dwelling place and the teachings that are in accordance with it. First, there are two ways: the actual way of establishing a dwelling place, and how to practice after establishing it. First, the place where one abides, the basis on which one abides, the ritual of how to abide, how to mention the name after becoming a lama, the causes of the destruction of the abode, how to act when relying on the abode and entrusting other tasks, and the seven special features of relying on the abode. The first is: In the case of a Khenpo (abbot), possessing the thirteen dharmas mentioned earlier. The second is: Respect for the lama, possessing the ability to keep the vows of the five categories, diligence in virtue, strictness in the lama's affairs, possessing discipline, possessing patience, and so on, six qualities. If one is a bhikshu, then not having completed ten years since receiving full ordination, or even if ten years have passed, not possessing any of the five qualities. The third, the ritual, is divided into three parts: First, preparation, examining the qualities of the lama by asking others and observing one's own behavior, and then requesting with words. In this way, one must also examine the qualities of the abode and then distinguish the occasions. Holding the soles of the feet of the abode with both hands. The main part is: 'Please listen, Sangha. I, named so-and-so, request to abide in the Sangha. May the Sangha grant me to abide. I will abide in the Sangha.' Repeat this three times. At the end, in response to 'Is it possible?', say 'Good'. If there is no one older than oneself in that abode, then one should abide with a younger person who is stable and wise, and there is no need to prostrate to him. If one abides with a Khenpo, then there is no need to establish it through ritual. If the Khenpo and the lama of the abode are gathered together, then one should abide only with the Khenpo. If many lamas of the abode other than the Khenpo are gathered together, then one should abide with whomever one desires. The fourth point is the order of mentioning names: One should not call someone who is not a Khenpo or Acharya 'Khenpo' or 'Acharya'. One should not use the names of Khenpo and Acharya without combining them, and one should not use the titles of Khenpo and Acharya. In particular, for the sake of some reason, one should not mention the name of the Khenpo without adding 'so-and-so'. One should not mention the name of an elder without using honorifics such as 'Venerable' or 'Long-lived'. The fifth point is the causes of destruction, which are divided into two types: supplication and action. The first is: the five causes of severance, such as lack of faith, as well as reproach, departure, going to the side of non-dharma, and abiding as soon as one sees the Khenpo.

་བཏང་བར་གྱུར་པ་དང་། གཉིས་ཀ་ལ་མི་ལྟོས་པ་བྱུང་བ་དང་། ཤི་བ་དང་། དགེ་སློང་མིན་པར་གྱུར་པ་དང་། མཚན་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཚམས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའོ། །འཇིག་རྒྱུ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་འཇིག་རྒྱུས་ནི་གནས་བཅས་པའི་ཆོ་ག་ཡང་འཇིག་ལ། བྱ་བ་བྱེད་པའི་འཇིག་རྒྱུས་ནི་གནས་མེད་ཀྱི་ཉེས་པ་འགེགས་པ་ཙམ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །དྲུག་པ་ 1-15-7a གནས་དང་བྱ་བ་གཞན་འདོམས་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། གནས་གང་ན་གསོ་སྦྱོང་ཡོད་ཅིང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་མེད་པ་དེར་ལས་སུ་མི་བསྐོ་བ་དང་། གནས་ཁང་དང་འཁོར་འབུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར་བསྟབས་པའི་སྒོ་ནས་གནས་ཀྱི་བླ་མ་གནས་གཞན་ནས་བཙལ་བར་བྱ་ཞིང་། མ་རྙེད་ན་གསོ་སྦྱོང་ཡལ་བར་དོར་ནས་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ཡོད་སར་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱར་སྔ་མ་ཁས་ལེན་པ་དང་། བླངས་ཟིན་ནས་ཟླ་བ་དང་པོ་བསྲུང་བ་དང་། དབྱར་ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་དང་པོ་གཉིས་ལས་ལྷག་པ་བསྲུང་བ་དང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་མེད་པ་འདོམས་པའི་ཚེ་ཡང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་བཙལ་ཅིང་མ་རྙེད་ན་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །དབྱར་སྔ་མའི་ཟླ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་བསྲུང་བ་དང་། དབྱར་ཕྱི་མའི་ཁས་ལེན་དང་། བླངས་ནས་ཟླ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་བསྲུང་བ་དང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་མེད་པ་འདོམས་ན་སྔར་བཞིན་དུ་ལས་སུ་མི་བསྐོ་བ་ལ་སོགས་པས་གནས་ཀྱི་བླ་མ་བཙལ་ཅིང་མ་རྙེད་ན་གནས་ལ་བརྟེན་པ་ཡལ་བར་དོར་ནས་དབྱར་གྱི་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་ཆེས་རྒན་པ་ལ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ཞུ་དགོས་ཤིང་དགག་དབྱེ་ལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གནས་ཀྱི་བླ་མ་སྤོ་མགུ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ཡང་གནས་སུ་འོས་པ་གཞན་མེད་ན་ཆེས་རྒན་པ་ལ་བྱ་བ་ཞུ་བར་བྱའོ། །གློ་བུར་དུ་འོངས་པས་ཉི་མ་གཉིས་པའམ་གསུམ་པ་ལ་གནས་བཅའ་བར་བྱ་ཞིང་ཞག་གཅིག་གི་ཆེད་དུ་གནས་མི་བཅའ་ལ་གནས་ཉེ་བར་མི་གནས་ན་གཞན་ལ་བྱ་བཞུ་བར་བྱའོ། །བདུན་པ་དམིགས་བསལ་ནི། ལོ་ལྔ་ལོན་ཞིང་ལྔ་ཚན་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ་ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་དུས་དང་། དབྱར་སྔ་མའི་ཟླ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དུས་དང་། 1-15-7b གནས་པ་གཞན་ན་གནས་པའི་དུས་དང་། གནས་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་མ་རྙེད་པའི་དུས་དང་། གློ་བུར་བས་ངལ་བསོ་བའི་དུས་དང་། ཞག་གཅིག་གཞན་དུ་ཕྱིན་པའི་དུས་དང་། གནས་ནས་ཕྱུང་བའི་དུས་དང་། གནས་བཀག་པ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོད་ཐུབ་པ་སྟེ་དགུའོ། ། ༈ བཅས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་བཅས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ། གནས་པས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང་། གནས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། ༈ གནས་པས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་བསམ་པས་བསྟེན་པ་དང་། སྦྱོར་བས་བསྟེན་པའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ བསམ་པས་བ

【現代漢語翻譯】已經捨棄，兩者互不依賴，死亡，不再是比丘，以及名稱改變。第二種情況是在前述情況的基礎上，戒律範圍變得不同。這兩種『捨棄』的區別在於，通過祈請而捨棄，會使安住的儀式也隨之捨棄；而通過行為而捨棄，僅僅是消除無安住的過失。第六，當住所和事務需要變更時，應該如何做？在有僧團集會且沒有住所住持的地方，不要委派職務。應該通過提供住所、供養僧眾等方式，從其他地方尋找住所的住持。如果找不到，就放棄僧團集會，前往有住所住持的地方。同樣，在承諾安居早期，接受安居后守護第一個月，守護安居晚期的前兩個月，以及沒有住所住持需要變更時，也應該尋找住所的住持，如果找不到，就前往其他地方。如果守護安居早期的后兩個月，承諾安居晚期，接受安居后守護后兩個月，以及沒有住所住持需要變更時，應該像之前一樣，不委派職務等，尋找住所的住持，如果找不到，就放棄對住所的依賴，守護安居的誓言。此時，也應該由這些人中最年長者來處理其他事務，並前往其他地方進行羯磨。當住所的住持使用『斯波姆古』（spom mgu，一種坐墊）等時，如果沒有其他適合的人選，也應該由最年長者來處理事務。對於突然到來的人，應該在第二天或第三天安排住所，不要爲了住一晚而安排住所。如果不靠近住所，就應該向其他人請求幫助。第七，特殊情況：五年戒臘且具備最後五眾的比丘在遊方時；安居早期的后兩個月和安居晚期的前兩個月；住在其他住所時；開始尋找住所但沒有找到時；突然到來需要休息時；去其他地方住一晚時；被逐出住所時；被禁止進入住所時；以及能夠替代這些情況的時候，共有九種特殊情況。如何受持和修行戒律第二，關於如何受持和修行戒律，分為安住者如何修行和住所如何修行兩種。安住者如何修行第一，分為以意樂依止和以行為依止兩種方式。以意樂依止

【English Translation】 having been abandoned, becoming independent of both, death, ceasing to be a bhikṣu, and change of name. The second is that, on top of the former, the boundary becomes different. The difference between these two 'abandonments' is that the abandonment through supplication also destroys the established ritual, while the abandonment through action only destroys the fault of being without a dwelling. Sixth, when the dwelling and activities need to be changed, how should it be done? In a place where there is a saṃgha gathering and no abbot of the dwelling, do not appoint to a position. The abbot of the dwelling should be sought from another place by means of offering a dwelling, offering to the saṃgha, and so on. If not found, then abandon the saṃgha gathering and go to a place where there is an abbot of the dwelling. Similarly, when promising the early rains retreat, keeping the first month after taking it, keeping more than the first two months of the late rains retreat, and when there is no abbot of the dwelling to be changed, one should also seek the abbot of the dwelling, and if not found, go elsewhere. If keeping the latter two months of the early rains retreat, promising the late rains retreat, keeping the latter two months after taking it, and when there is no abbot of the dwelling to be changed, one should, as before, not appoint to a position, etc., seek the abbot of the dwelling, and if not found, abandon reliance on the dwelling and keep the vows of the rains retreat. At that time, the eldest of these should also handle other affairs, and go elsewhere for the karma. When the abbot of the dwelling uses a 'spom mgu' (a type of cushion), etc., if there is no other suitable person, the eldest should handle the affairs. For someone who arrives suddenly, a dwelling should be arranged on the second or third day, and a dwelling should not be arranged for the sake of staying one night. If not near the dwelling, one should ask others for help. Seventh, special cases: a bhikṣu with five years of seniority and possessing the last five groups, during the time of wandering; the latter two months of the early rains retreat and the first two months of the late rains retreat; when dwelling in another dwelling; when starting to look for a dwelling but not finding it; when a sudden arrival needs to rest; when going elsewhere for one night; when being expelled from the dwelling; when being forbidden from entering the dwelling; and when able to substitute for these, there are nine special cases. How to Uphold and Practice the Discipline Second, regarding how to uphold and practice the discipline, there are two types: how the dweller practices and how the dwelling practices. How the Dweller Practices First, there are two ways: relying on intention and relying on action. Relying on Intention

སྟེན་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་ཕའི་འདུ་ཤེས་སྐྱེད་པ་དང་། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང་། བག་སྐྱོང་བ་ལ་ཞུམ་པའི་ངོ་ཚ་དང་ལྡན་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལ་མི་འཇུག་པའི་གུས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཞེ་ས་དང་བཅས་པ་དང་། ང་རྒྱལ་དང་རྒྱགས་པ་བཅོམ་པས་སེམས་དམའ་བར་བྱའོ། ། ༈ སྦྱོར་བས་བསྟེན་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་སྦྱོར་བས་བསྟེན་པ་ལ་སྙུན་གསོལ་ཞིང་བྱ་བ་ཞུ་བ་དང་། ཞུས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ སྙུན་གསོལ་ཞིང་བྱ་བ་ཞུ་བ། དང་པོ་ལ་དེའི་སྔོན་འགྲོ་དང་། སྙུན་གསོལ་དང་བྱ་བ་ཞུ་བ་དངོས་གཉིས། དང་པོ་ནི། ནང་བར་ལངས་མ་ཐག་ཏུ་ཆུ་མཁུར་བ་དོའམ་གསུམ་གྱིས་ཁ་ལེགས་པར་བཀྲུ། དཀོན་མཆོག་དང་བླ་མའི་དྲུང་ལ་སོགས་པ་མ་ཡིན་པར་སོ་ཤིང་དང་ལྕེ་བཞར་མི་རྣོ་བས་སོ་དང་ལྕེའི་ཤ་ལ་མི་གནོད་པར་དལ་བུས་བྱི་དོར་བྱ། རྣ་བ་བྲུ་དགོས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱས་ལ། སོ་ཤིང་དང་ལྕེ་བཞར་ཁའི་དྲི་མས་གོས་པ་ཆུའམ་སས་བཀྲུས་ནས་སེ་གོལ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་བྱས་ཏེ་དབེན་པར་དོར། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དྲུང་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ཕྱག་བདར་བྱེད་པའི་གནས་དང་བཤང་གཅི་བྱ་བའི་གནས་དང་སྐྱེ་བོ་ཕལ་མོ་ཆེ་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ཤིང་ངམ་རྩིག་པའི་དྲུང་དུ་མི་དོར། བཤང་གཅི་དང་མཆིལ་མ་ལ་ 1-15-8a སོགས་པའི་མི་གཙང་བ་འདོར་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །གནས་ཁང་དུ་ཆོལ་ཟངས་དང་ཝ་ཁར་ཡང་སོ་ཤིང་དང་ལྕེ་བཞར་འདོར་དུ་རུང་ལ་ལྕེ་བཞར་ནི་ལྕགས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའམ་སོ་ཤིང་གི་ཚལ་པས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །སོ་ཤིང་གི་ཚད་ནི་སོར་བཅུ་གཉིས་མན་ཆད་བརྒྱད་ཡན་ཆད་ཧ་ཅང་མི་སྦོམ་པ་དང་མི་ཕྲ་བ་བྱ་ཞིང་། བད་ཀན་མང་བས་ནི་མ་རྙེད་ན་སོར་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཡན་ཆད་ཀྱང་རུང་ངོ་། །སོ་ཤིང་མེད་ན་འདག་རྫས་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཁ་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་སྒྲུབས་ནས་རང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དཀོན་མཆོག་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ། དལ་བུ་དང་ཡུན་མི་རིང་བས་བླ་མ་གནས་པའི་སྒོ་གླེགས་ལ་བརྡབ་པས་ནང་དུ་འོང་བ་གོ་བར་བྱས་ལ་སྒོ་གླེགས་དྲག་ཏུ་མི་འབུལ་ཞིང་། སྒོ་སྐྱེས་ལ་ཆོས་གོས་མི་དྲུད་པར་དལ་བུས་ཤེས་བཞིན་དུ་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཕྱིར་འབྱུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཁའི་གནས་པ་བཀྲུ་བ་ནས་ཤེས་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་བར་ནི་གནས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྙུན་གསོལ་བ་དང་བྱ་བ་ཞུ་བ་དངོས་ལ་སྙུན་གསོལ་ནི་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྐུ་ཁམས་དྲེའོ། །འདི་ནི་འབགས་པ་ལ་ཕྱག་མི་བྱ་བའི་དམིགས་བསལ་ཏེ་སྐབས་གཞན་དུ་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །བྱ་བ་ཞུ་བ་ལ་གཞི་གང་ལ་ཞུ་བ། ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཞུ་བ། དེའི་དམིགས་ཀྱིས་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མི་རུང་བར་ངེས་པ་རྣམས་མི

【現代漢語翻譯】侍奉之方式第一是視上師如父，心懷慚愧，行為謹慎，對卑劣之事感到羞恥，因此恭敬上師，不從事非法之事，謙遜恭敬，破除我慢和驕傲，降低自己的姿態。以行為侍奉之方式第二是以行為侍奉，包括問候病情、請求指示和請示后如何執行兩方面。問候病情並請求指示首先，分為前行、問候病情和請求指示兩部分。前行是：早上起床后，用兩三捧水徹底清洗口腔。除了佛堂和上師處等特殊場所，用不鋒利的牙刷和刮舌器輕柔地清潔牙齒和舌頭，避免損傷牙齒和舌頭的肉。清潔耳朵也應如此。用清水或灰土清洗沾染了牙刷、刮舌器污垢的地方，然後發出『瑟勾』等聲音，丟棄在隱蔽處。不要丟棄在上師和佛像前，寺廟的清潔區域，大小便的地方，以及大多數人經常停留的樹下或墻邊。丟棄大小便和唾液等不潔之物也應如此。在住所內，牙刷和刮舌器可以丟棄在銅盆或瓦罐中，刮舌器可以用鐵等材料製成，也可以用牙刷的碎片代替。牙刷的長度應在八指到十二指之間，粗細適中。如果痰液過多，找不到合適的牙刷，可以用五指半長的牙刷代替。如果沒有牙刷，也可以用牙粉等清潔口腔。這樣完成身體的清潔后，到自己的寺廟向佛像頂禮。不要猛烈敲打上師住所的門，要輕輕敲打，讓裡面的人聽到，不要用力推門，不要用僧衣拖地，要小心翼翼地進入和出來。從清洗口腔到小心翼翼地進出，不僅是侍者應該做的，所有僧人都應該遵守。第二是問候病情和請求指示，問候病情時，向上師頂禮，問候身體是否安康。這是對不潔之物不頂禮的例外情況，其他時候即使是對上師也不能這樣做。請求指示分為：向誰請求，如何請求，以及特殊情況。首先是：不應請求那些明確禁止的事情。

【English Translation】 The Way of Serving The first is to generate the perception of the guru of the place as one's father, to have a sense of shame, to be cautious in behavior, to possess the shame of shrinking from base deeds, and therefore to respectfully refrain from engaging in non-virtuous actions, to be humble and respectful, and to subdue pride and arrogance, thereby lowering one's own position. The Way of Serving Through Actions The second is to serve through actions, which includes inquiring about their health, requesting instructions, and how to carry out those instructions after requesting them. Inquiring About Health and Requesting Instructions First, there are two parts: preliminaries, inquiring about health, and requesting instructions. The preliminary is: immediately after getting up in the morning, thoroughly wash the mouth with two or three handfuls of water. Except for places like the shrine and the guru's presence, gently clean the teeth and tongue with a non-sharp toothbrush and tongue scraper, without harming the flesh of the teeth and tongue. Cleaning the ears should also be done in the same way. After the toothbrush and tongue scraper are stained with the dirt of the mouth, wash them with water or earth, then make sounds like 'se-gol' and discard them in a secluded place. Do not discard them in front of the guru and the deities, in the cleaning area of the monastery, in the places for urination and defecation, or under trees or walls where most people frequently stay. Discarding unclean things like urine, feces, and saliva should also be done in the same way. In the residence, toothbrushes and tongue scrapers can be discarded in copper basins or earthenware pots, and tongue scrapers can be made of iron or other materials, or even with fragments of toothbrushes. The size of the toothbrush should be between eight and twelve fingers in length, not too thick and not too thin. If there is a lot of phlegm, it is acceptable to use a toothbrush that is five and a half fingers long if a suitable one cannot be found. If there is no toothbrush, the mouth can also be cleaned with toothpaste or other substances. After completing the physical tasks in this way, prostrate to the deities in one's own monastery. Do not knock violently on the door of the guru's residence, but knock gently so that those inside can hear, and do not push the door forcefully, and do not drag the robes on the doorstep, but carefully enter and exit. From washing the mouth to carefully exiting, this should be done not only by the attendant but by all monks. Second, inquiring about health and requesting instructions, when inquiring about health, prostrate to the guru of the place and ask about their well-being. This is an exception to the rule of not prostrating to unclean things; otherwise, it is not allowed even to the guru of the place. Requesting instructions is divided into: to whom to request, how to request, and special circumstances. First, one should not request things that are definitely forbidden.

་ཞུ་ཞིང་། རུང་བར་ངེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་རྣམས་ཞུའོ། །རུང་བར་ངེས་ཀྱང་ཞུ་བ་ནི་གནང་བ་ཐོབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ཞུ་བའི་ཚུལ་ནི་ལུང་དང་མདོ་རྩ་འགྲེལ་ལྟར་ན་ 1-15-8b བྱ་བ་རེ་རེ་ལ་ཞུ་དགོས་པར་མངོན་ལ། མ་གྲུབ་ན་འོད་ལྡན་ལས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། ཆོ་ག་ནི་མཁན་པོའམ་སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་དེང་གི་གདུགས་དང་མཚན་གྱི་རིམ་པའི་ཀུན་དུ་སྤྱད་པར་རུང་བ་དག་བགྱིད་པར་ཞུ་འཚལ་ཞེས་རྗོད་པའོ། །གསུམ་པ་དམིགས་བསལ་ལ་བྱ་བའི་དང་། ཞུ་བའི་དམིགས་བསལ་གཉིས། དང་པོ་ནི་བཤང་གཅི་དང་སོ་ཤིང་འདོར་བ་དང་། ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། འཆག་པའི་བསམ་པས་འདོམ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ཚུན་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུ་བཏུང་བ་དང་། ཞུ་རིན་མེད་པའི་བྱ་བ་ཕྲན་ཚེགས་དང་། ཞུས་ཏེ་ཕྱིན་པ་ན་བྱ་བ་ཆོས་ལྡན་གཞན་བྱུང་བ་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོད་ཐུབ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ཞུ་བའི་དམིགས་བསལ་ལ་ཞུ་བ་པོའི་དམིགས་བསལ་དང་། ཞུ་ས་ཡུལ་གྱི་དམིགས་བསལ་གཉིས། དང་པོ་ནི་ལོ་ལྔ་ལོན་ཞིང་ལྔ་ཚན་ཐ་མ་དང་ལྡན་པ་ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་དུས་དང་། དབྱར་སྔ་མའི་ཟླ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་། ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་དང་པོ་གཉིས་ལ་བབ་པ་ན་གཞོན་ནུའི་ནང་ནས་རྒན་པ་དང་། འཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཞག་ལྔ་དང་། གློ་བུར་བས་ངལ་བསོ་བའི་ཉི་མ་དང་པོའམ་གཉིས་པ་དང་། ཞག་གཅིག་གནས་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། གནས་བཀག་པ་དང་། གནས་ནས་ཕྱུང་བ་དང་། དོད་ཐུབ་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །གཉིས་པ་ཡུལ་གྱི་དམིགས་བསལ་ནི་གནས་པ་གཞན་ན་གནས་པ་དང་། ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དང་། དབྱར་སྔ་མའི་ཟླ་བ་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་། ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་དང་པོ་གཉིས་དང་། དོད་ཐུབ་སྟེ་བཞིའོ། ། ༈ ཞུས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ཞུས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ། བྱ་བ་གཉུག་མ་ལ་ཇི་ལྟ་བསྒྲུབ་པ་དང་། གློ་བུར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ 1-15-9a ནི་བསྙུན་གསོལ་བའི་འོག་ཏུ་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་འདག་རྫས་དང་སོ་ཤིང་དང་ཁྲུས་བྱེད་པའི་ཆུ་སོགས་ཕུལ་ལ། ཚང་མང་དུ་གནས་པས་བཟའ་བཏུང་སྟ་གོན་བྱ་བར་འདོད་ན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་སྟ་གོན་བྱ་ཞེས་བརྗོད་ལ་བླ་མ་ཟས་གང་ལ་དགའ་བ་དེ་བསྟབ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱ་ཞིང་གདུགས་ཚོད་ལ་བབ་པའི་དུས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་གནས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་ཞིང་། གནས་བསོད་སྙོམས་པ་ཡིན་ན་གསིལ་བྱེད་དང་དགོས་ན་ཆུ་ཚགས་ཀྱང་བྱི་དོར་བྱ་ལ། རང་ཡང་བསོད་སྙོམས་པ་ཡིན་ན་གནས་ལ་ཞུས་ཏེ་གནས་ན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇུག་ཅིང་ཉམ་ང་བ་ལ་སོགས་པར་ནི་བླ་མའི་མདུན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། རང་ལ་ཟས་བསོད་པ་འབུལ་བ་ན་བླ་མ་ལ་འབུལ་དུ་གཞུག་གོ། གལ་ཏེ་སོ་སོར་བསོད་སྙོམས་ལ་ཕྱིན་ན་ཟས་དེ་ཁྱེར་ཏེ་

【現代漢語翻譯】請示：對於確定可以做的事情和猶豫不決的事情都要請示。確定可以做的事情也要請示，是爲了獲得許可。第二，請示的方式：按照律藏和經、根本論、註釋的說法，每件事都要請示。如果不能確定，就要像《光明論》里說的那樣做。儀軌是：『堪布（Khenpo，親教師）或阿阇黎（Acharya，導師）請垂聽。我，名為某某，現在想做那些可以普遍使用的傘和名稱的次第。』這樣說。第三，特殊情況：分為行為的特殊情況和請示的特殊情況兩種。第一種是：大小便、丟棄牙木、在包括寺廟在內的寺院裡向佛塔禮拜、以散步的想法在四十九肘（約合24.5米）範圍內行走、喝水、無需請示的瑣事、請示后離開又遇到其他符合佛法的事情，這些都可以替代，共有八種。第二種是請示的特殊情況：分為請示者的特殊情況和請示地點的特殊情況兩種。第一種是：五歲且具備五組戒律的最後一條，在遊方的時候；以及夏季前兩個月的后兩個和后兩個月的第一個，正值青年中的年長者；開始尋找的時候，五天；突然生病休息的第一天或第二天；去其他地方住一夜；被限制居住；被驅逐出居住地，這些都可以替代，共有八種。第二種是地點的特殊情況：住在其他地方的人和不住在附近的人；以及夏季前兩個月的后兩個和后兩個月的第一個，這些都可以替代，共有四種。如何請示后實行第二，請示后如何實行：分為對於原本的事情如何實行和對於突發的事情如何實行兩種。第一種是：在供養醫藥之後，向居住地的上師供養泥土、牙木和洗澡水等。如果住在僧團里，想要準備飲食，就要說『準備什麼樣的飲食好呢？』心裡想著上師喜歡什麼食物，並在適合撐傘的時間說出來。之後，清洗居住地的缽，如果是居住地乞食，還要清潔鈴鐺，如果需要，還要清潔濾水器。如果自己也乞食，就要請示居住地，在居住地一起進入，對於膽小的人等，要走到上師面前。如果自己得到食物供養，要讓上師先接受供養。如果各自去乞食，就要拿著食物。

【English Translation】 Requesting: One should request for things that are certain to be permissible and things that one is hesitant about. Even if something is certain to be permissible, one should still request in order to obtain permission. Second, the manner of requesting: According to the Vinaya and the Sutras, root texts, and commentaries, it appears that one must request for each and every action. If it is not certain, then one should act as explained in the 'Light Treatise'. The ritual is: 'May the Khenpo (藏文：མཁན་པོ，梵文天城體：उपाध्याय，梵文羅馬擬音：upādhyāya，漢語字面意思：親教師) or Acharya (藏文：སློབ་དཔོན，梵文天城體：आचार्य，梵文羅馬擬音：ācārya，漢語字面意思：導師) please listen. I, named so-and-so, request to do those things that are permissible for the universal use of the umbrella and the order of names.' This is what one should say. Third, special cases: There are two types of special cases: special cases for actions and special cases for requesting. The first is: disposing of excrement and urine, discarding toothpicks, prostrating to stupas in monasteries including nearby ones, walking within forty-nine cubits (approximately 24.5 meters) with the intention of strolling, drinking water, trivial actions that do not require requesting, and if, after requesting and leaving, another Dharma-related action arises, these can be substituted, totaling eight. The second is special cases for requesting: There are two types of special cases: special cases for the requester and special cases for the place of requesting. The first is: being five years old and possessing the last of the five aggregates, during the time of wandering; and the last two months of the early summer and the first two months of the later summer, being the elder among the youths; when starting to search, five days; the first or second day of resting due to sudden illness; going to another place for one night; being restricted from staying; being expelled from the place of residence, these can be substituted, totaling eight. The second is special cases for the place: those who reside in another place and those who do not reside nearby; and the last two months of the early summer and the first two months of the later summer, these can be substituted, totaling four. How to accomplish after requesting Second, how to accomplish after requesting: There are two types: how to accomplish the original action and how to accomplish the sudden action. The first is: after offering medicine, offering soil, toothpicks, and water for bathing, etc., to the lama of the residence. If residing in a sangha, if one wants to prepare food and drink, one should say, 'What kind of food should I prepare?' Thinking in one's mind what food the lama likes, and stating the time when it is appropriate to use an umbrella. After that, wash the begging bowl of the residence, and if the residence is for alms, one should also clean the bell and, if necessary, the water strainer. If one is also begging for alms, one should request the residence, and enter together in the residence, and for the timid, etc., one should go before the lama. If one receives food offerings, one should have the lama accept the offering first. If one goes to beg for alms separately, one should take the food.

བླ་མ་ལ་བསྟན་ནས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དབུལ་བར་བྱའོ། །ཟས་ཟོས་ནས་བླ་མའི་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་བཀྲུས་ཏེ་རང་རང་གི་གནས་སུ་བཞག་པ་དང་། བླ་མའི་རིལ་པ་སྤྱི་བླུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་སྣོད་དགང་བ་དང་། བླ་མ་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་དང་བྱི་དོར་བྱེད་པ་ན་དེ་ལ་དགོས་པའི་འདག་རྫས་དང་ཆུ་དང་ཕྱགས་མ་སོགས་དབུལ་བ་དང་། བླ་མའི་རྐང་པ་བཀྲུ་བ་དང་། སྐུ་མཉེ་སོགས་ལ་ནན་ཏན་བྱའོ། །དགོངས་མོའི་དུས་སུ་བླ་མའི་མལ་དང་སྟན་བཤམ་པ་དང་། མཚན་མོ་བགོ་བའི་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་གཟན་དབུལ་ཞིང་ཤམ་ཐབས་བླང་པ་དང་། རྐང་པ་བཀྲུ་བའི་ཆུ་དང་རྐང་རྟེན་དང་། ཆོལ་ཟངས་དབུལ་ཞིང་།མཆིལ་ལྷམ་གཉིས་ཕྱིའོ། །དེ་ལྟར་འདག་རྫས་དང་སོ་ཤིང་དབུལ་བ་སོགས་བླ་མའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་དགོས་རྣམས་གནས་པ་མང་ན་རེ་མོས་ཀྱིས་བྱ་བའམ་གཅིག་གིས་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་སྤྲོ་ན་གཞན་གྱིས་མ་བྱས་ཀྱང་རུང་བ་ནི་ལུང་ཕྲན་ཚེགས་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། 1-15-9b གཞན་ཡང་གནས་དང་གནས་པ་གཉིས་ཀ་གཙུག་ལག་ཁང་གཅིག་ན་འདུག་ན་བླ་མའི་དྲུང་དུ་ཉིན་མོ་རེ་ལ་ལན་གསུམ་དང་། གནས་ཀྱི་བླ་མ་དགོན་པ་ན་འདུག་ལ་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་གིས་བར་དུ་ཆོད་ན་ཉིན་རེ་ལ་ལན་རེ་དང་། རྒྱང་གྲགས་ལྔས་བར་དུ་ཆོད་ན་ཞག་ལྔའམ་དྲུག་ན་ལན་རེ་དང་། དཔག་ཚད་ཕྱེད་དང་གསུམ་གྱིས་བར་དུ་ཆོད་ན་གསོ་སྦྱོང་གི་ཚེ་ལན་རེ་མཇལ་དུ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །འདི་བྱ་བ་ཞུ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ནོར་བ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་གྱིས་ཀྱང་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ལ་བཤད་ཅིང་ཕྲན་ཚེགས་སུ་ཉེ་དགས་རབ་ཏུ་ཕྱུང་ཞིང་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་པ་རྣམས་དེ་གནས་ངན་ལེན་སྤྱོད་པར་མ་ཤེས་བར་དུ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྡོད་ལ། ཤེས་པ་ན་གནས་གཞན་ལ་བརྟེན་ཅིང་འོན་ཀྱང་སྟོན་པའི་བཀས་ཉིན་རེ་ལ་ལན་གསུམ་གསུམ་བལྟ་བ་ལ་འགྲོ་བར་གསུངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །མཁན་པོ་དང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལངས་པ་མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སྟན་ལས་ལྡང་བ་དང་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང་། ཐག་ཉེ་བར་འདུག་པར་བྱ་ཞིང་། བླ་མ་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དང་ཉེ་བར་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །བླ་མའི་བྱ་བ་ལ་གྲིམས་པར་བྱ་བ་དང་། གུས་པར་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་ལམ་མཛེས་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བྱ་བ་གློ་བུར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། གནས་ཀྱི་བླ་མའི་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་དང་ནད་གཡོག་དང་། དེ་ལ་འགྱོད་པ་དང་སྡིག་ལྟ་སྐྱེས་པ་སེལ་བ་རྣམས་རང་གིས་བྱེད་པའམ་གཞན་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་ནན་ཏུར་བྱེད་ན་དགེ་འདུན་ལ། ནན་ཏུར་མི་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་བརྗོད་ནས་བླ་མ་ནན་ཏུར་གྱི་རྒྱུ་ལས་ལྡོག་པའི་དོན་དུ་བརྩོན་པར་བྱ་ཞིང་། ནན་ཏུར་བྱས་ན་བཟོད་པ་གསོལ་དུ་གཞུག་པ་དང་། གནས་ཀྱི་བླ་མ་དེ་སྤོ་མགུ་དང་དབྱུང་བ་སོགས་ནོད་དགོས་ན་དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་ 1-15-10

【現代漢語翻譯】應供養上師最殊勝之物。飯後，清洗上師的缽等物，放置於各自的位置。將上師的丸藥、公用傾倒器等水器裝滿。上師若修繕佛塔，則供養所需的泥土、水和掃帚等物。為上師洗腳，並認真進行按摩等事宜。傍晚時分，鋪設上師的床和坐墊。供養晚上穿的下裙的罩衣，並取回下裙。供養洗腳水和腳墊，以及銅壺，並將鞋子放在外面。如是，供養泥土和牙木等物，凡是需要服侍上師之事，若有多人居住，則輪流服侍，若一人樂意全部服侍，他人不服侍也可以，如《律藏·小事品》所說。此外，若住所和居住者都在同一寺院，則每天三次前往上師處。若住所的上師在寺院，相隔一由旬（約11-16公里），則每天一次前往。若相隔五由旬，則每五六天前往一次。若相隔三個半俱盧舍（約10.5-14公里），則在布薩日前往拜見。將此理解為請求做事是錯誤的。廣釋中也解釋為爲了看望而前往，小事品中也詳細地闡述了。受過近圓戒的人，在未了解惡行之前，應依賴上師而住。瞭解之後，則依賴其他住所。然而，世尊曾開示說，爲了看望，每天應前往三次。一旦見到堪布（Khenpo，親教師）和住所的上師站起來，應立即從座位上起身，恭敬對待，並靠近而坐。不應與上師爭吵或坐得太近。應以謹慎、恭敬和端莊的威儀來服侍上師。第二，如何處理突發事件：對於住所上師的缽、法衣之事，以及生病時的照料，以及消除其後悔和邪見等事宜，應自己做或安排他人做。若僧眾堅持住所的上師做某事，應勸請僧眾不要強迫，努力使上師從被強迫的因緣中解脫出來。若已被強迫，則請求寬恕。若需要將住所的上師遷單或驅逐等，應告知僧眾。

【English Translation】 One should offer the most excellent things to the Lama (Guru, 精神導師). After eating, wash the Lama's (Guru, 精神導師) bowl and other items, placing them in their respective places. Fill the Lama's (Guru, 精神導師) pill container, communal pouring vessel, and other water containers. When the Lama (Guru, 精神導師) repairs a stupa (Mchod rten, 佛塔), offer the necessary clay, water, and broom. Wash the Lama's (Guru, 精神導師) feet and diligently perform massages and other services. In the evening, prepare the Lama's (Guru, 精神導師) bed and cushion. Offer the shawl for the lower garment worn at night, and retrieve the lower garment. Offer water for washing the feet, a footrest, and a copper pot, and place the shoes outside. Thus, offering clay and toothpicks, and performing all necessary tasks to serve the Lama (Guru, 精神導師), if there are many residents, they should take turns. If one person is willing to perform all the tasks, it is acceptable for others not to assist, as stated in the Vinaya-ksudraka (Lüng trän ts'e, 律藏·小事品). Furthermore, if both the residence and the resident are in the same monastery, one should visit the Lama (Guru, 精神導師) three times a day. If the Lama (Guru, 精神導師) of the residence is in a monastery one Yojana (約11-16公里) away, one should visit once a day. If five Yojanas (約55-80公里) away, one should visit once every five or six days. If three and a half Kroshas (約10.5-14公里) away, one should visit once during the Uposatha (Gso sbyong, 布薩) observance. It is incorrect to interpret this as requesting tasks. The extensive commentary explains that it means going to see the Lama (Guru, 精神導師), and the Vinaya-ksudraka (Lüng trän ts'e, 律藏·小事品) elaborates on this in detail. Those who have taken full ordination (Bsyen rdzogs, 近圓戒) should rely on the Lama (Guru, 精神導師) until they understand negative conduct. Once they understand, they should rely on another residence. However, the Buddha (Ston pa, 導師) taught that one should go to see the Lama (Guru, 精神導師) three times a day. Upon seeing the Khenpo (堪布，親教師) and the Lama (Guru, 精神導師) of the residence stand up, one should immediately rise from the seat, show respect, and sit nearby. One should not argue with the Lama (Guru, 精神導師) or sit too close. One should serve the Lama (Guru, 精神導師) with diligence, respect, and graceful conduct. Secondly, how to handle sudden events: One should personally attend to or arrange for others to attend to the bowl and robes of the Lama (Guru, 精神導師) of the residence, provide medical care, and dispel any regret or wrong views that may arise. If the Sangha (Dge 'dun, 僧眾) insists that the Lama (Guru, 精神導師) of the residence do something, one should request the Sangha (Dge 'dun, 僧眾) not to force the Lama (Guru, 精神導師), striving to free the Lama (Guru, 精神導師) from the cause of being forced. If the Lama (Guru, 精神導師) has already been forced, one should request forgiveness. If it is necessary to remove or expel the Lama (Guru, 精神導師) of the residence, one should inform the Sangha (Dge 'dun, 僧眾).

a གདབ་པར་བྱའོ། །བླ་མ་ཉེས་པ་ལ་འཇུག་ན་ཟློག་པ་དང་། དེའི་དྲུང་དུ་རང་གི་དགེ་བ་མི་འཕེལ་ན་གནས་གཞན་ལ་གཏད་པར་གསོལ་བར་བྱའོ། །དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐོས་པ་མ་ཡིན་པར་བླ་མ་གོས་འཚེམ་པ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་བྱི་དོར་བྱེད་པ་ན་ཡང་རང་གིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། བླ་མ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་དུ་ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པའི་རུང་བ་བྱ་བ་དང་། མཆོད་རྟེན་ལ་སོགས་པའི་སྔོ་ཆུང་ངུ་རྔ་བ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུ་བཏོག་པ་དང་སོ་ཤིང་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགེ་ཚུལ་བསྐོ་བར་བྱའོ། ། ༈ གནས་ཀྱི་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་གནས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཆད་པས་བཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། ༈ རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི་གནས་ཀྱི་བླ་མས་རང་གི་འཁོར་དུ་རིགས་དང་ལུས་ལ་སྐྱོན་ཆགས་པ་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་མི་བཞག་ལ། གནས་པ་དགེ་ཚུལ་གཅིག་ལས་ལྷག་པ་ཉེ་བར་མི་གཞག་གོ། གལ་ཏེ་རབ་ཏུ་འབྱུང་འདོད་གཉིས་བྱུང་ལ་སོ་སོར་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་ན་ལྷན་ཅིག་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་རྒན་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱ་ཞིང་དེས་ཀྱང་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་ན་དགེ་སློང་གཞན་ལ་རེ་ཞིག་གནས་པའི་དོན་དུ་གཏད་ལ་དགེ་སློང་དེས་ཀྱང་ལོ་ལོན་པའི་ཚེ་མཁན་པོ་ལ་གཏད་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་མི་གཏོད་ན་མཁན་པོ་དེས་མཐུས་བཀུག་སྟེ་བསྙེན་རྫོགས་བྱ་ཞིང་རང་གི་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་གནས་པ་ལ་བསམ་པས་བུའི་འདུ་ཤེས་བཞག་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བསྟབས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོད་རིག་པའི་སྒོ་ནས་གནས་པ་ལ་མི་གནོད་པར་བྱ་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་གནས་པ་རང་གིས་མ་ལྕོགས་པ་བྱེད་པ་དང་། ནད་གཡོག་དང་སྤོ་མགུ་དང་དབྱུང་བའི་བར་བླ་མ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱེད་པ་བཞིན་འདིར་ཡང་བྱ་དགོས་ལ་གནས་པ་དགེ་བ་འཕེལ་བའི་ 1-15-10b དོན་དུ་གཞན་ལ་གཏད་པར་གསོལ་ན་གནས་ཀྱི་འོས་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་གཏད་པ་དང་། གནས་པ་དེ་སྡིག་གྲོགས་ལ་བརྟེན་ན་བཟློག་པ་དང་དགེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གིས་དགེ་བ་དེ་སྒྲུབ་པ་དང་། ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་སུ་འཇུག་པ་དང་། རྐྱེན་དུ་འབབ་ཅིང་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། ༈ ཆད་པས་བཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཆད་པས་བཅད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡུལ་གང་ལ་དང་། རྟེན་གང་གིས་དང་། དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་དང་། ཆད་པ་གང་གིས་བཅད་པ་དང་། ཆད་པས་བཅད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་མ་དད་པ་དང་། ལེ་ལོ་ཅན་དང་། ཚིག་མི་བཟོད་པའི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་དང་། མ་གུས་པ་དང་། སྡིག་པའི་གྲོགས་བྱེད་པ་སྟེ་ལྔ་པོ་གང་རུང་དང་ལྡན་པ་ལ་ཆད་པས་བཅད་ཅིང་མི་འོས་པ་ལ་གཅད་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་

【現代漢語翻譯】應如是行持。若上師行止不端，則應勸誡；若於彼處自身之功德不增，則應稟告，託付于其他處所。若非僧團指派，上師縫製衣物、打掃寺廟等事宜，亦應親自操辦。為上師及僧團之故，應做採摘水果等適宜之事。對於佛塔等處之小草，以及採摘花果、準備木齒等事宜，應指派沙彌負責。如何以住處成辦（弟子之功德）：第二，以住處成辦（弟子之功德）分為兩種：以攝受之方式成辦，以及以懲罰之方式成辦。以攝受之方式成辦：第一種，住處之上師，對於自身眷屬中，種姓及身體有缺陷者，已受沙彌戒及比丘戒者，不應留住；住處不應留住超過一位沙彌。若有二人慾出家，若不願各自出家，則可一同出家，年長者受比丘戒，若其未滿二十歲，則可暫時託付于其他比丘處，該比丘亦應于其年滿二十歲時，將其託付于堪布。若不託付，則堪布應以威力召集，令其受比丘戒，對於成為自身眷屬之住處者，應以慈悲之心視如己子，對於一切供養及侍奉，應以智慧衡量，不損害住處者之利益。對於缽及法衣等事務，住處者若力不能及，則應代為處理。對於疾病照料、按摩等事宜，應如對待上師般對待。為令住處者之功德增長，若稟告託付於他人，則應于確實瞭解住處之職責後方可託付。若住處者依止惡友，則應勸誡並使其親近善友，以財物及佛法助其成辦功德，令其懺悔罪過，努力成辦無有罪過且能帶來利益之生活所需。以懲罰之方式成辦：第二種，以懲罰之方式成辦，分為五個方面：於何處、以何為依、於何時、以何種懲罰、以及如何以懲罰進行管教。第一，對於不具信心者、懶惰者、不耐煩者、不恭敬者、以及結交惡友者等五種人，應施以懲罰，對於不應懲罰者，則不應懲罰。第二，

【English Translation】 It should be practiced accordingly. If the lama engages in misconduct, he should be admonished; if one's own merits do not increase in his presence, one should request to be entrusted to another place. If not appointed by the Sangha, one should personally handle matters such as the lama sewing clothes and cleaning the monastery. For the sake of the lama and the Sangha, one should do appropriate things such as picking fruits. For small grasses in stupas, picking flowers and fruits, and preparing toothpicks, a novice should be appointed. How to accomplish (the disciple's merits) through the residence: Secondly, accomplishing (the disciple's merits) through the residence is divided into two types: accomplishing through the method of acceptance and accomplishing through the method of punishment. Accomplishing through the method of acceptance: The first type is that the lama of the residence should not keep those in his retinue who have defects in lineage and body, and who have already received the novice and full ordination vows; the residence should not keep more than one novice. If two people want to be ordained, and if they do not want to be ordained separately, they can be ordained together, and the elder one should receive the full ordination. If he is not yet twenty years old, he can be temporarily entrusted to another bhikkhu, and that bhikkhu should also entrust him to the Khenpo when he reaches twenty years old. If he does not entrust him, the Khenpo should summon him with power and have him receive the full ordination. For those who become residents of his retinue, he should regard them with compassion as his own children, and for all offerings and services, he should measure them with wisdom, without harming the interests of the residents. For matters such as bowls and robes, if the residents are unable to do them, they should be handled on their behalf. For matters such as caring for the sick and massaging, they should be treated as one would treat the lama. In order to increase the merits of the residents, if one reports to entrust them to others, one should entrust them only after clearly understanding the responsibilities of the residents. If the residents rely on bad friends, they should be admonished and encouraged to befriend good friends, and they should be helped to accomplish merits with wealth and Dharma, to repent of their sins, and to strive to accomplish the necessities of life that are free from sin and bring benefits. Accomplishing through the method of punishment: The second type, accomplishing through the method of punishment, is divided into five aspects: where, with what reliance, when, with what kind of punishment, and how to discipline with punishment. First, for those who lack faith, are lazy, impatient, disrespectful, and associate with bad friends, punishment should be applied. Those who should not be punished should not be punished. Second,

རྟེན་ནི་རང་ཆད་པའི་རྒྱུ་དང་མི་ལྡན་པའི་གནས་ཀྱི་བླ་མའོ། །གསུམ་པ་ནི་དབྱར་ནང་ལས་གཞན་པའི་དུས་སོ། །བཞི་པ་ནི་གནས་པ་དེ་དང་གཏམ་འདྲེ་བར་མི་བྱ་བ་དང་། གདམས་ངག་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བསྙེན་བཀུར་བདག་གིར་མི་བྱ་ཞིང་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་བགོ་བཤའ་གསར་དུ་མི་བྱ་བ་དང་། དགེ་བའི་ཕྱོགས་སྔར་བརྩམས་པ་རྣམས་རྒྱུན་བཅད་པ་དང་། བྱ་བ་ཞུ་བའི་གནས་དགག་པ་ནི་ཆད་པ་སྟེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཅད་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་ནི་ཆད་པའི་རྒྱུ་བཏང་སྟེ་བཟོད་པ་གསོལ་བར་བྱེད་པ་ལ་བཟོད་པ་བླང་བར་བྱ་ཞིང་མི་འོས་པ་ལ་བཟོད་པ་བླང་བར་མི་བྱའོ། །གལ་ཏེ་བཟོད་པ་གསོལ་བར་མི་བྱེད་ན་ཡལ་བར་མི་འདོར་བར་དགེ་སློང་མཁས་པ་ཞིག་གྲོས་གདབ་ཏུ་གཞུག་གོ། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཟོད་པ་གསོལ་བར་ 1-15-11a མི་བྱེད་ན་དགེ་ཚུལ་ལ་བླ་གོས་མཐང་གོས་ལྷུང་བཟེད་ཆུ་ཚགས་རིལ་བ་སྤྱི་བླུགས་ཏེ་ལྔ། བསྙེན་པར་རྫོགས་འདོད་དང་རྫོགས་པ་ལ་ནི་དེ་དག་གི་སྟེང་དུ་སྣམ་སྦྱར་དང་གདིང་བ་བྱིན་ཏེ་གནས་ནས་བསྐྲད་པར་བྱ་ཞིང་། བསྐྲད་ནས་ཀྱང་བཟོད་པ་གསོལ་བར་བྱེད་ན་གྱ་ཚོམ་མི་བྱ་བར་བཟོད་པ་བླང་བར་བྱའོ། །ཆད་པས་བཅད་པ་དེ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་འཁོར་དུ་སྡུད་པར་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། ༈ དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསླབ་བྱ། གཉིས་པ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསླབ་བྱ་ལ་གནས་བརྟན་གྱི་བྱ་བ། འཁོར་གྱི་བྱ་བ། ཐུན་མོང་གི་བྱ་བ་དང་གསུམ། ༈ གནས་བརྟན་གྱི་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་གནས་བརྟན་སྤྱིའི་བྱ་བ་དང་། སོ་སོའི་བྱ་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི་གནས་བརྟན་གྱིས་རང་གི་འཁོར་དུ་གཏོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་འདོད་པ་དག་ལ་བློ་དང་འཚམ་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་བྱ་ཞིང་། མི་སྨྲ་བར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པར་བྱའོ། །བསོད་སྙོམས་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་དང་། འཆག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་ལམ་འདི་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་དང་། ལུང་ནོད་པ་སོགས་སྦྱིན་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་དང་། ནད་པ་ལ་སྨན་དང་ནད་གཡོག་ལ་སོགས་པའི་བགོ་བཤའ་བྱ་བས་ཕན་གདགས་པར་བྱའོ། །གནས་བརྟན་ཁོ་ནར་མ་ཟད་འཁོར་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་རང་གི་འཁོར་ལ་བརྟགས་ཏེ་དོན་མེད་པས་དུས་ཡོལ་བར་བྱེད་ན་ཚར་བཅད་པ་དང་། གསར་བུ་དག་ལ་འདུ་འཛིའི་གཏམ་ཀུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་དང་། འཁོར་ལ་རྣམ་པར་འཕྲོས་པའི་གཏམ་དང་། འདུལ་བ་དང་འགལ་བའི་གཏམ་མི་བྱ་ཞིང་། སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་ལ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རང་གིས་ཀྱང་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གཉུག་བར་གནས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་ 1-15-11b འོངས་པ་དང་། འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་། དབྱར་གནས་པའི་གནས་བརྟན་གྱི་བྱ་བ་དང་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་དགེ་འདུ

【現代漢語翻譯】『斷』是指斷絕的因，以及不具備的處所的上師。第三是指除夏安居之外的時間。第四是指不要與安住者交談，不要給予教導，不要接受供養，不要重新分配財物和衣食，斷絕之前所做的善事，拒絕請求幫助，這些都是『斷』，所有這些都應該斷絕。第五是指放棄斷絕的因，請求寬恕，應該接受寬恕，不應該接受不應接受的寬恕。如果他不請求寬恕，不要放棄，應該讓一位有智慧的比丘來勸說。即使這樣做了，無論如何他都不請求寬恕，那麼對於沙彌，給予上衣、下裙、缽、濾水器、念珠、公用勺等五物；對於想要受具足戒或已經受具足戒者，在這些之上再給予坐墊和臥具，然後從住所驅逐。即使驅逐之後他請求寬恕，也不要猶豫，應該接受寬恕。如果被『斷』斷絕的人被其他比丘聚集到僧團中，那麼就會犯下粗罪。與此相關的教誨：第二，與此相關的教誨包括：上座（長老）的行為、僧團的行為、共同的行為，共三種。上座的行為：第一，包括上座共同的行為和各自的行為兩種。首先，上座應該為那些屬於自己僧團、想要聽聞佛法的人，宣講符合他們根器的佛法；對於那些喜歡沉默並如理作意的人，則保持中立。應該教導他們托缽等行為的處所和非處所，以及行走等行為的方式。應該通過給予經文、食物等佈施，以及為病人提供藥物和護理等方式來利益他們。不僅上座，所有擁有僧團的人都應該觀察自己的僧團，如果有人無意義地浪費時間，就應該進行懲罰；不要讓新來者總是說些閑話；不要說些離間僧團的話，以及違背戒律的話。自己也應該按照為僧團所教導的行為方式來做。第二，包括去村落、安住、突然到來、準備離開、夏安居的上座的行為等五種。首先是比丘僧團。

【English Translation】 'Severance' refers to the master of the place who lacks the cause of self-severance. The third is the time other than the summer retreat. The fourth is not to talk to the one who abides, not to give instructions, not to accept offerings, not to redistribute wealth and food, to cut off the good deeds done before, and to refuse requests for help. These are all 'severance,' and all of these should be severed. The fifth is to abandon the cause of severance and ask for forgiveness. Forgiveness should be accepted, and forgiveness that should not be accepted should not be accepted. If he does not ask for forgiveness, do not abandon him, but let a wise monk persuade him. Even if this is done, if he does not ask for forgiveness in any way, then for the novice monk, give the upper garment, lower skirt, bowl, water filter, rosary, and public spoon, these five things. For those who want to receive full ordination or have already received full ordination, in addition to these, give a sitting mat and bedding, and then expel them from the residence. Even after being expelled, if he asks for forgiveness, do not hesitate, and forgiveness should be accepted. If someone who has been severed by 'severance' is gathered into the sangha by other monks, then a serious offense will be committed. Teachings related to this: Second, the teachings related to this include: the actions of the Sthavira (Elder), the actions of the Sangha, and the common actions, these three. Actions of the Sthavira: First, it includes the common actions of the Sthavira and the individual actions. First, the Sthavira should teach the Dharma that suits the minds of those who belong to his Sangha and want to hear the Dharma; for those who like to be silent and contemplate properly, he should remain neutral. He should teach them the places where begging and other activities should and should not be done, and how to conduct themselves in walking and other activities. He should benefit them by giving scriptures, food, and other alms, and by providing medicine and care for the sick. Not only the Sthavira, but all those who have a Sangha should observe their own Sangha. If someone wastes time meaninglessly, they should be punished; new arrivals should not always be allowed to talk idly; they should not say things that alienate the Sangha, or things that violate the Vinaya. They themselves should also act in accordance with the way they have taught the Sangha in terms of conduct and so on. Second, it includes the actions of the Sthavira in going to the village, abiding, arriving suddenly, preparing to leave, and the summer retreat, these five. First is the Bhikshu Sangha.

ན་རྣམས་གྲོང་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བ་ན་གནས་བརྟན་དེ་མདུན་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་། འཁོར་འགའ་ཞིག་ཐོགས་ན་སྒུག་པ་དང་ཁྱིམ་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡང་འཁོར་ལ་བརྟགས་ཏེ་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་མ་བགོས་ན་མཛེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྡ་བྱ་ཞིང་མ་གོ་ན་དྲུང་ན་འདུག་པའི་དགེ་སློང་བརྡ་བྱེད་དུ་གཞུག་ལ། དེས་ཀྱང་མཛེས་པར་མ་གྱུར་ན་རང་གིས་བཅོས་པར་བྱའོ། །ཁྱིམ་དང་ཉེ་བ་ན་འཁོར་ཐམས་ཅད་མི་རྒོད་པ་དང་མ་ཁེངས་པ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགོན་པ་དེའི་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་རྣམས་གསར་བུ་ལ་གོ་བར་བྱ་ཞིང་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ལ་སྦྱར་བ་དང་། གནས་དེར་ཁྱིམ་པ་འོངས་པ་ལ་རང་གི་འཁོར་དག་ཟས་སྦྱོར་དུ་གཞུག་ཅིང་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དམ་ཁྱིམ་པ་ཟས་མི་འདོད་ན་ཁྱིམ་པ་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་གང་དུ་ཕྱིན་པའི་གནས་དེར་རང་གི་འཁོར་མང་ཉུང་བརྟགས་ལ་གནས་མལ་གྱི་ཕྱིར་གཉུག་མར་གནས་པའི་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི་གང་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱོགས་དང་འགྲོན་ཟླ་དང་གནས་ཁང་དང་གནས་མལ་དང་འགའ་ཞིག་ན་བར་གྱུར་ན་གྲོགས་ཀྱིས་མི་འདོར་བ་རྣམས་བརྟགས་ནས་འགྲོ་བར་བྱ་ཞིང་། གནས་དེ་ནས་རིང་པོར་མ་སོན་པར། ལ་ལའི་ཅུང་ཟད་མ་ལུས་སམ་ཞེས་འཕྲལ་དུ་དྲན་པར་བྱ་བ་དང་། གསར་བུ་རྣམས་མི་རྒོད་པ་དང་མ་ཁེངས་པ་ལ་དགོད་པ་དང་། མིང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མས་འཁོར་ཀུན་ཤེས་བར་བྱའོ། །ལྔ་པ་དབྱར་གནས་པའི་གནས་བརྟན་གྱི་བྱ་བ་ནི་དབྱར་ནང་དུ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་བྱི་དོར་མི་བྱེད་པ་རྣམས་བྱི་དོར་བྱེད་དུ་གཞུག་ཅིང་བྱི་དོར་ 1-15-12a བྱེད་པ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། ། ༈ འཁོར་གྱི་བྱ་བ། གཉིས་པ་འཁོར་གྱི་བྱ་བ་ནི་གྲོང་ལ་སོགས་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་ན་གནས་བརྟན་གྱི་མདུན་དུ་འགྲོ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། དེའི་ཚེ་གནས་བརྟན་ལམ་དུ་ཐོགས་ན་བསྒུག་པ་དང་། གནས་ཁང་ནས་མ་བྱུང་ན་མི་རིང་བར་སོང་སྟེ་བསྒུག་པ་དང་། གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་དུ་ཐོགས་པ་དང་འཁོར་རྣམས་གྲོང་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་གནས་བརྟན་འོང་བ་མཐོང་ན་བསྒུག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཚེ་སྦྱིན་བདག་གིས་སྦྲོན་པ་འོངས་ན། གནས་བརྟན་འོངས་ཀྱི་བར་དུ་སྡོད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། ཁྱིམ་དུ་ཕྱིན་ནས་ལག་ཆུ་དྲངས་པའི་ཚེ་ཡང་དུས་ཡོལ་བར་མི་འགྱུར་ན་གནས་བརྟན་བསྒུག་པར་བྱ་ཞིང་། སྒུག་པའི་ལོང་མེད་ན་གྲལ་དེར་གནས་བརྟན་གྱི་སྟན་བཞག་གོ། གནས་བརྟན་གྱི་གོང་དུ་འདུག་པ་དང་འགྲེང་བར་མི་བྱ་བ་དང་། གནས་བརྟན་གྱིས་མ་སྨྲས་ཀྱི་བར་དུ་མི་སྨྲ་བ་དང་། སྨྲས་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པ་དང་། གནས་བརྟན་གཏམ་སྨྲ་བའི་བར་དུ་བཅད་དེ་མི་སྨྲ་བ་དང་། ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན་བཟློག་པ་དང་། ཆོས་སྨྲ་བའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་

【現代漢語翻譯】當僧人們去村莊等地時，侍者應走在前面。如果帶著一些物品，就要等待。在房屋內外，也要觀察侍者，如果上衣和下衣沒有穿戴整齊，爲了美觀，要示意。如果聽不懂，就讓坐在旁邊的比丘示意。如果那樣還不整齊，就自己整理。靠近房屋時，所有的侍者都應保持莊重，不要大聲喧譁。第二，寺廟和僧院的規矩，要讓新來者明白，並認真執行。如果有在家居士來訪，要讓自己的侍者準備食物，如果不準備食物或者居士不想要食物，就為居士說法。第三，無論去哪裡，都要根據侍者的多少，告訴常住的比丘們安排住宿。第四，無論去哪個方向，都要考察同行者、住所、住處，以及是否有人掉隊，確保同伴不會被拋棄。離開那個地方不久，就要立刻提醒大家是否遺漏了什麼東西。對於新來者，要保持莊重，不要大聲喧譁。要通過名字等稱謂，讓所有的侍者都互相認識。第五，關於雨季安居的侍者應做的事情：在雨季期間，對於那些不打掃寺廟和佛塔的人，要讓他們打掃，並鼓勵他們樂於打掃。關於侍者的行爲規範：第二，關於侍者的行爲規範：一起去村莊等地時，不要走在侍者前面。那時，如果侍者在路上遇到障礙，就要等待。如果侍者沒有從住所出來，不要走遠，要等待。在村莊附近遇到障礙，或者侍者們要進入村莊時，如果看到侍者來了，就要等待。那時，如果有施主邀請，就要告訴他們等待侍者到來。進入房屋后，即使端上洗手水，如果時間允許，也要等待侍者。如果沒有時間等待，就在座位上為侍者留一個座位。不要坐在或站在侍者前面。在侍者沒有說話之前，不要說話。要按照侍者說的話去做。在侍者說話時，不要打斷。如果侍者說的是不符合佛法的話，要勸阻。如果侍者說的是符合佛法的話，要隨喜讚歎。並且要……

【English Translation】 When monks go to villages and other places, the attendant should walk in front. If carrying some items, they should wait. Inside and outside the houses, they should also observe the attendants. If the upper and lower garments are not properly worn, they should signal for the sake of beauty. If they don't understand, they should have the monk sitting next to them signal. If that still doesn't make it neat, they should fix it themselves. When approaching houses, all attendants should remain dignified and not make loud noises. Secondly, the rules of the monastery and nunnery should be made clear to the newcomers and implemented diligently. If a layperson comes to visit, the attendant should prepare food. If they don't prepare food or the layperson doesn't want food, they should teach the Dharma to the layperson. Thirdly, wherever they go, they should tell the resident monks to arrange accommodation according to the number of attendants. Fourthly, whichever direction they go, they should investigate the companions, residence, dwelling place, and whether anyone has fallen behind, ensuring that companions are not abandoned. Not long after leaving that place, they should immediately remind everyone if anything has been left behind. For newcomers, they should remain dignified and not make loud noises. They should know all the attendants by names and other titles. Fifthly, regarding the duties of the attendant during the rainy season retreat: during the rainy season, for those who do not clean the monastery and stupa, they should have them clean and encourage them to enjoy cleaning. About the conduct of attendants: Secondly, regarding the conduct of attendants: when going to villages and other places together, do not walk in front of the attendant. At that time, if the attendant encounters an obstacle on the road, they should wait. If the attendant does not come out of the residence, do not go far, wait. If encountering an obstacle near the village, or when the attendants are about to enter the village, if they see the attendant coming, they should wait. At that time, if a benefactor invites, they should tell them to wait for the attendant to arrive. After entering the house, even if washing water is served, if time permits, they should wait for the attendant. If there is no time to wait, leave a seat for the attendant on the seat. Do not sit or stand in front of the attendant. Do not speak until the attendant speaks. Do as the attendant says. Do not interrupt while the attendant is speaking. If the attendant speaks something that is not in accordance with the Dharma, dissuade them. If the attendant speaks something that is in accordance with the Dharma, rejoice and praise them. And to...

ཆོས་ལྡན་གྱི་རྙེད་པ་བྱུང་ན་བླང་བར་བྱ་ཞིང་དེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། ༈ ཐུན་མོང་གི་བྱ་བ། གསུམ་པ་ཐུན་མོང་གི་བྱ་བ་ནི་གནས་བརྟན་དང་བར་མ་དང་གསར་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཁྱིམ་དུ་དབང་པོ་མི་རྒོད་པ་དང་། མ་ཁེངས་པ་དང་། ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་དང་། མིག་སྨད་པར་བྱ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་དང་། དབང་པོ་དུལ་བ་དང་། ལུས་ངག་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པ་དང་གྲོང་བའི་ཆོས་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་ཚངས་སྤྱོད་ལ་གནས་པ་དང་། ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་གསོ་སྦྱོང་དང་། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་གཟུང་བ་ལ་སྦྱར་བ་ལ་སོགས་ 1-15-12b པ་ཆོས་ལྡན་གྱི་གཏམ་བྱ་ཞིང་ཁྱིམ་པ་དེ་དག་ལ་ཚངས་སྤྱོད་འཕེལ་བའི་གནས་བཞི་ལ་སོགས་པ་མི་བརྗོད་དོ། །དགེ་འདུན་དུ་གྱུར་པའི་དགེ་སློང་དག་གིས་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་པའི་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་མི་བཅའོ། ། ༈ བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི་རང་ལས་བསླབ་པའི་སྒོ་ནས་རྒན་པ་ལ་གྲལ་དང་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་བསྙེན་བཀུར་བསྟབ་པར་བྱ་ཞིང་དེས་བསྟབས་པ་དང་དུ་མི་བླང་བ་དང་། གཞོན་པ་ལ་ཕྱག་དང་གྲལ་གྱི་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་པ་དང་། བསླབ་པ་རྒན་གཞོན་མཉམ་པ་རྣམས་གཅིག་ལ་གཅིག་ཕྱག་མི་བྱ་ལ། སྔར་འོངས་པ་གྲལ་གོང་དུ་འཁོད་ཅིང་རྙེད་པ་དང་པོར་བྲིམ་པ་དང་། ལས་སུ་ཕྱིས་འོངས་པ་བསྐོ་བར་བྱ་བ་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་རྒན་གཞོན་བར་མ་རྣམས་ལ་གུས་པ་ལ་སོགས་པས་གནས་པ་དང་། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལས་གཞན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱ་ལ། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ལ་ཡང་བསྙེན་བཀུར་ངེས་པར་སྒྲུབ་དགོས་ཤིང་། དེ་ཡང་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ལ་ཞུས་པར་མི་བྱའོ། །ཕ་མ་དང་ནད་པ་ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་ཡང་བསྙེན་བཀུར་བྱའོ། ། ༈ རང་གི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་རང་གི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་དང་། བྱ་བ་ཕལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། ༈ དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཚོ་བཞིན་དུ་བསྟེན་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་དཀའ་ཐུབ་ལྟ་བུ་དང་། ལྷག་པར་རྙེད་པའི་ཚེ་ཚོད་མི་ཟིན་པར་སྤྱོད་པ་སྤངས་ཏེ་གོས་ཕྱག་དར་ཁྲོད་པ་དང་། ཟས་བསོད་སྙོམས་དང་། གནས་མལ་ཤིང་དྲུང་དང་། སྨན་བཀུས་ཏེ་བོར་བ་སྟེ་ཚངས་སྤྱོད་འཕེལ་བའི་ 1-15-13a གནས་བཞི་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་ཞིང་། སྦྱངས་པའི་ཡི་དམ་བླངས་པ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ལ་གནས་བཞི་ལ་མ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་སྤང

【現代漢語翻譯】如果獲得瞭如法的財物，應當接受，並按照它所指示的那樣去修行。共同的行為：第三，共同的行為是指所有上座、中座和新學比丘，都要在家中守護根門，不放縱，不貪求，不長久停留，不斜視，要佈施給在家眾，調伏根門，如理守護身語，通過避免鄉村之法來安住于梵行，進行八關齋戒，皈依，受持優婆塞等學處，以及其他與如法之語相關的事情，但不要對在家眾說增長梵行的四處。對於已經成為僧團的比丘，即使不做這些也沒有罪過，但不要制定會損害他人的法律。如何對待應供養和不應供養者：第二，如何對待應供養和不應供養者，就是通過學習來尊敬比自己年長的人，如座位和禮拜等，但不要接受他們的尊敬。不要對年輕的比丘行禮或讓座。對於戒臘相同的人，彼此之間不應互相禮拜。先到者坐在上位，先分配到財物，後到者被委派工作。對於年齡相仿、共同修習梵行的人，要以恭敬等態度對待。對於除了堪布（Khenpo，親教師）和阿阇黎（Acharya，軌範師）之外的破戒者，不應供養。對於破戒的堪布和阿阇黎，也必須進行供養。但不要稟告寺院的住持。即使父母和病人是在家人，也應供養。如何處理自己的事務：第三，如何處理自己的事務，分為如何處理善行和如何處理一般事務兩種。如何處理善行：首先，出家和受具足戒者，應當避免像外道一樣的苦行，即不顧生活而修行，尤其是在獲得財物時，要避免無節制地使用，應當依靠能增長梵行的四處，即穿糞掃衣、乞食、住在樹下、用腐爛的藥物。除了已經受持的本尊之外，不依靠這四處也不會有罪過。因此，要避免兩種極端。

【English Translation】 If one obtains lawful gains, one should accept them and practice according to what they indicate. Common Activities: Third, common activities refer to all elders, middle, and new monks guarding the senses at home, not being wild, not being greedy, not staying for long, not squinting, giving to householders, taming the senses, properly restraining body and speech, abiding in celibacy by refraining from village practices, observing the eight precepts, taking refuge, taking the precepts of a lay devotee, and other such things related to lawful speech, but not speaking to householders about the four places that increase celibacy. For monks who have become part of the Sangha, there is no fault even if they do not do these things, but they should not enact laws that would harm others. How to Treat Those Who Should and Should Not Be Honored: Second, how to treat those who should and should not be honored is to respect those older than oneself through learning, such as with seats and prostrations, but not to accept their respect. Do not offer prostrations or seats to younger monks. Those of equal seniority should not prostrate to each other. Those who arrive first should sit in the higher seat and be given the first offerings, and those who arrive later should be assigned tasks. Those of similar age who practice celibacy together should be treated with respect and so on. Those who violate the precepts, other than the Khenpo (preceptor) and Acharya (teacher), should not be honored. Even those who violate the precepts, the Khenpo and Acharya, must be honored. But do not report to the abbot of the monastery. Even if parents and patients are householders, they should be honored. How to Handle One's Own Affairs: Third, how to handle one's own affairs is divided into how to handle virtuous activities and how to handle ordinary affairs. How to Handle Virtuous Activities: First, those who are ordained and have taken full ordination should avoid asceticism like that of non-Buddhists, that is, practicing without regard for life, especially when obtaining wealth, avoid using it without restraint, and rely on the four places that increase celibacy, that is, wearing rag robes, begging for food, living under trees, and using rotten medicine. Apart from the chosen deity that has been practiced, there is no fault in not relying on these four places. Therefore, avoid both extremes.

ས་པ་ལ་གནས་ནས་གཞན་གྱིས་གཤེ་བ་དང་ཁྲོ་བ་དང་རྡེག་པ་དང་མཚང་འབྲུ་བ་ལ་སླར་གཤེ་བ་སོགས་མི་བྱེད་པ་དང་། ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་དང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། བསླབ་པ་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་བསླབ་པ་ལ་གུས་ཤིང་བག་ཡོད་པས་བསྒྲུབ་པ་དང་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་སྐབས་ཡོད་པ་དེ་ལ་དང་པོ་ཉིད་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ་ཅི་ནས་ཀྱང་ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བར་བསྒྲུབ་པ་དང་། བླ་མའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རང་གི་དོན་བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཉམས་པར་བྱ་བ་དང་། བྱ་བའི་གཞི་འདི་དག་ལས་དགེ་བར་གང་འགྱུར་རམ་ཞེས་དགེ་བ་ཚོལ་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། ། ༈ བྱ་བ་ཕལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་བྱ་བ་ཕལ་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ་ལུས་ཀྱི་བྱི་བྱད་དང་།ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་གཉིས། ༈ ལུས་ཀྱི་བྱི་བྱད་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་སྐྲ་སྤུ་སེན་མོ་བྲག་པ། ཁྲུས་བྱ་བ། ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་གཞན་བསྒྲུབ་པ་དང་གསུམ། ༈ སྐྲ་སྤུ་སེན་མོ་བྲག་པ། དང་པོ་ལ་བྲེག་པའི་ཚུལ། གོས་གང་གིས་བྲེག །གནས་གང་དུ་བྲེག །བྲེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི་དགོན་པ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྲ་སོར་གཉིས་དང་། གྲོང་མཐའ་པས་ཕྱེད་དང་གཉིས་ལས་ལྷག་པ་མི་བཞག་ཅིང་། གཙུག་ཕུད་ཀྱང་མི་གཞག་གོ། རྨའི་མཐའ་སྐོར་མ་གཏོགས་པའི་སྐྲ་བ་ལང་གི་སྤུ་ལྟར་མི་བྲེག་པ་དང་། གསང་གནས་དང་བྱིན་པ་དང་མགྲིན་པ་མན་ཆད་ལུས་གཞན་གྱི་ 1-15-13b ཡང་སྤུ་བྲེག་པར་མི་བྱ་ཞིང་། རྨའི་ཆེད་དུ་བྲེག་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་གནས་བརྟན་མཁས་པ་དག་ལ་དྲིས་ཏེ་བྲེག་པར་བྱའོ། །སེན་མོ་ཡང་དབུས་མཐོ་ཞིང་མཐའ་དམའ་བའམ་མཉམ་པར་བྲེག་ཅིང་། དྲི་མ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དྲུད་པར་བྱ་ལ། ཚོན་གྱིས་བྱུག་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་གོས་གང་གིས་བྲེག་པ་ནི་བླ་གོས་གྱོན་བཞིན་པ་ལ་སོགས་པས་མི་བྲེག་ཅིང་། རྒྱར་ནི་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཁྲུ་ལ། སྲིད་དུ་ཁྲུ་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྐྲ་བཟེད་དམ། མེད་ན་རྔུལ་གཟན་གྱིས་སྟོད་བཀབ་སྟེ་བྲེག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་གནས་གང་དུ་བྲེག་པ་ནི་སྟན་ལ་སོགས་པ་བཏིང་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཕྱག་དར་འཕྱག་པའི་གནས་སུ་སྐྲ་སེན་སོགས་མི་བྲེག་ཅིང་། རླུང་དང་ཉི་མ་དང་ཆར་པའི་དུས་དང་། རྒན་པོ་དང་ནད་པ་མ་གཏོགས་པས་ཁྱམས་དང་གནས་ཁང་སྒོ་ཁང་སོགས་སུ་བྲེག་པར་མི་བྱའོ། །བཞི་པ་བྲེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ནི་སྐྲ་ལ་སོགས་པ་བྲེགས་པའི་ས་ཕྱོགས་དེ་བྱི་དོར་བྱ་བ་དང་། སྐྲ་ལ་སོགས་པ་ཕྱག་དར་ཁྲོད་དུ་དོར་རོ། ། ༈ ཁྲུས་བྱ་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ཁྲུས་བྱ་བའི་ཚུལ་ན

【現代漢語翻譯】安住于處所，對於他人的辱罵、憤怒、毆打和揭短，不以辱罵等方式迴應；對於誦讀、唸誦和如理作意等必要之事，要努力完成；通過思維守護戒律的利益和不守護戒律的過患，以恭敬和謹慎的態度來守護戒律；對於進入俗家等可能導致墮落的行為，一開始就要保持正念，務必避免墮落；在進行上師的事業等活動時，也要以正知，不忘自己的聞思修，努力尋找這些行為中能帶來善業的部分。如何處理日常事務？第二，關於如何處理日常事務，分為身體的清潔和用具的處理兩個方面。如何進行身體的清潔？第一，身體的清潔包括：剃髮、剪指甲，洗浴，以及其他身體的清潔三個方面。剃髮、剪指甲第一，剃髮包括：剃髮的方式，用什麼剃髮，在何處剃髮，剃完后如何處理四個方面。首先，寺院僧人頭髮的長度不能超過兩指寬，住在村邊的人不能超過一指半，也不要留髮髻。除了傷口周圍，不要像牛毛一樣剃髮。身體的其他部位，如私處、臀部和喉嚨以下，也不要剃毛。如果因為治療傷口需要剃髮，也要請教有經驗的智者后再剃。剪指甲時，中間高，邊緣低或平齊，爲了去除污垢可以銼磨，但不要涂指甲油。第二，用什麼剃髮呢？不要穿著法衣等進行剃髮，應該使用符合尺寸的剃髮布：長半尺，寬三尺。如果沒有，可以用汗巾遮蓋上半身進行剃髮。第三，在何處剃髮呢？不要在鋪設坐墊的地方，以及僧眾掃地的場所剃髮、剪指甲等。颳風、下雨天，以及年老體弱者除外，不要在走廊、房間門口等地方剃髮。第四，剃完后如何處理呢？要清掃剃髮的地方，將頭髮等丟到垃圾堆里。洗浴的方式第二，洗浴的方式是：

【English Translation】 Residing in a place, one should not retaliate with insults, anger, beatings, or exposing shortcomings when others insult, become angry, strike, or expose shortcomings. One should diligently accomplish necessary tasks such as reciting, chanting, and proper reflection. By contemplating the benefits of upholding vows and the faults of not upholding them, one should uphold vows with respect and caution. Regarding activities such as entering households that may lead to downfall, one should maintain mindfulness from the beginning and strive to avoid downfall at all costs. When engaging in activities such as the work of the guru, one should also maintain awareness, not neglecting one's own study, contemplation, and meditation, and strive to seek out the virtuous aspects of these activities. How to Handle Ordinary Activities? Second, regarding how to handle ordinary activities, there are two aspects: physical hygiene and the handling of utensils. How to Perform Physical Hygiene? First, physical hygiene includes: shaving hair, cutting nails, bathing, and other physical cleaning. Shaving Hair and Cutting Nails First, shaving hair includes: the manner of shaving, what to use for shaving, where to shave, and how to handle it after shaving. First, monks in monasteries should not let their hair grow longer than two finger-widths, and those living near villages should not let it grow longer than one and a half finger-widths, nor should they keep a topknot. Except around wounds, hair should not be shaved like the hair of a cow. Other parts of the body, such as the genitals, buttocks, and below the throat, should not be shaved either. If shaving is necessary for treating a wound, one should consult with knowledgeable and wise elders before shaving. Nails should be cut so that they are high in the middle and low or even at the edges, and they should be filed to remove dirt, but should not be painted with nail polish. Second, what should be used for shaving? One should not shave while wearing robes, etc. One should use a shaving cloth that meets the dimensions: half a cubit in length and three cubits in width. If not available, one should cover the upper body with a sweat cloth before shaving. Third, where should one shave? One should not shave hair or cut nails in places where cushions are laid out or where the Sangha sweeps. Except during windy, sunny, or rainy weather, and for the elderly and sick, one should not shave in corridors, doorways, or other such places. Fourth, how should one handle it after shaving? One should clean the area where the hair has been shaved and dispose of the hair, etc., in the garbage. The Manner of Bathing Second, the manner of bathing is:

ི། སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་བྲེགས་ནས་ཡན་ལག་ལྔ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཁྲུས་བྱ་ཞིང་། སྒྲེན་མོར་ཁྲུས་མི་བྱ་བར་ཁྲུས་རས་སམ་མེད་ན་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལོ་མ་ལ་སོགས་པས་གསང་གནས་བཀབ་སྟེ་ཁྲུས་བྱ་ཞིང་ཁྲུས་རས་ཉིས་རིམ་པས་ནི་མི་རུང་ངོ་། །གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་དང་། བཙོག་ཆུ་དབོ་བ་ནི་སྟོར་ཁུང་དུ་བྱ་བ་དང་། ཁྲུས་བྱས་ནས་ལུས་ལ་ཆགས་པའི་ཆུ་མ་བསྐམས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་གོས་མི་བགོ་བ་དང་། དེའི་ཆེད་དུ་ལུས་ཕྱིས་བཅང་བ་དང་། མེད་ན་ཡུད་ཙམ་ཞིག་ཙོག་པུར་འདུག་ལ་ཁྲུས་རས་ཀྱིས་དབྱི་བར་བྱའོ། །ཁྲུས་བྱས་ནས་རྐང་པ་བཀྲུ་བར་བྱ་ཞིང་། གཙུག་ 1-15-14a ལག་ཁང་དུ་ཝ་ཁར་བཀྲུའོ། །ལེགས་སྦྱར་སྒྱི་ཁྲུས་དང་རྐང་ཁྲུས་ཀྱི་གཞི་ལ་སོགས་པ་ནི་གནང་བའི་བསླབ་བྱའོ། ། ༈ ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་གཞན་བསྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་གཞན་བསྒྲུབ་པ་ནི། རྐང་མཐིལ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ལ་སོ་ཕག་གི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྣོན་པོས་དྲུད་པར་མི་བྱ་བ་དང་། ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མཐའ་མ་མདུད་པར་སྐས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་འཛེག་པ་དང་། གཞན་གྱི་དུས་སུ་དེ་ལྟར་མི་བྱ་བ་དང་། གླལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆེ་ཁ་མ་བཀབ་པར་གདང་བར་མི་བྱའོ། །བསྲོ་ཁང་བསྟེན་ས་ནི་གནང་བའི་བསླབ་བྱ་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་བསྟེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྲོ་ཁང་བྱེད་ཚུལ་དང་། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་ཞར་ལ་བྱུང་བ་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་དབེན་པར་བཞག་པའི་སྒོ་ནས་སྦ་བ་དང་། བཀྲུ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱི་དོར་གྱི་ལས་བྱ་བ་དང་། སྟོད་གཡོགས་རྔུལ་གཟན་ཙམ་མེད་པར་བྱི་དོར་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་མི་བྱ་བ་དང་། ལུས་ཀྱི་བྱི་དོར་དད་པ་མི་བརྟན་པ་བྱེད་དུ་མི་གཞུག་པ་རྣམས་བསྲོ་ཁང་འབའ་ཞིག་ཏུ་བྱ་བར་མ་ཟད་ཀྱི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། ། ༈ ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཡོ་བྱད་ལ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ་ལ། ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་བྱ་བ་གཉིས། ༈ ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་ལྷུང་བཟེད་མེད་དུ་མི་རུང་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ། ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ། གཞག་པའི་གནས། བཀུར་བའི་ཚུལ། གུས་པ་བསྐྱེད་པ། བཅོས་ལེགས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་དྲུག །དང་པོ་ནི་དབྱར་ནང་དུ་ལྷུང་བཟེད་ངེས་པར་བཅང་བར་བྱ་ཞིང་། དུས་གཞན་དུ་ཡང་དགོས་མོད་ཀྱི་དབྱར་ཁོ་ན་སྨོས་པ་ནི་དབྱར་ཕལ་ཆེར་སྦྱིན་བདག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་བྲེལ་བ་ཆུང་བས་ལྷུང་བཟེད་མེད་ཀྱང་རུང་ངམ་ 1-15-14b སྙམ་པའི་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷུང་བཟེད་མེད་པར་ལྗོངས་རྒྱུ་བར་མི་བྱ་ཞིང་། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པར་ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་ཚེ་ལྷུང་བཟེད་ཆུང་ངུ་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ནི་ལྷུང་བཟེད་དུ་སྣོད་གཞན་གྱ

【現代漢語翻譯】剃除頭髮和鬍鬚后，進行包括五肢在內的清洗。不要裸體洗澡，如果沒有浴巾，就在隱蔽的地方用樹葉等遮蓋私處進行清洗，不要使用雙層浴巾。在寺廟裡洗澡，髒水要倒在污水池裡。洗完澡后，在身上的水未乾之前不要穿法衣，為此要準備擦身布，如果沒有，就稍微蹲一會兒，用浴巾擦拭。洗完澡后要洗腳，在寺廟裡要用瓦卡洗腳。關於洗澡和洗腳的規定，都是允許的行爲準則。第三，處理身體的其他事務：除了腳底之外，不要用鋒利的磚塊等物摩擦身體。不要用裙子的末端打結，不要爬梯子等，在其他時間也不要這樣做。不要在沒有遮蓋的情況下張開嘴巴等。使用浴室是允許的行爲準則。如果使用者需要，則需要遵守關於如何建造和使用浴室的規定。同時，所有用具都要放在隱蔽的地方，進行隱藏，並進行清洗等清潔工作。如果沒有上衣或擦汗布，就不要進行任何清潔工作。不要讓不堅定的人進行身體清潔，這些不僅要在浴室裡進行，所有出家人都要在所有地方進行。第二，如何處理用具：包括缽和法衣的處理。首先是關於缽的處理，包括缽是不可或缺的（有特殊情況），使用方式，放置地點，尊敬方式，培養恭敬心，以及如何進行修補等六個方面。第一點是，在雨季期間，必須攜帶缽。其他時候也需要，但只提到雨季，是因為雨季大多依賴施主，化緣的事務較少，所以爲了消除『沒有缽也可以嗎』的疑慮。沒有缽不要遊方，如果遇到危險，要攜帶小缽出行。第二點是使用方式，不要把其他容器放在缽里。

【English Translation】 After shaving hair and beard, perform ablutions including the five limbs. Do not bathe naked; if there is no bathing cloth, cover the private parts with leaves etc. in a secluded place and bathe, and do not use a double-layered bathing cloth. Bathe in the temple, and pour dirty water into the drain. After bathing, do not wear the Dharma garment until the water on the body is dry, and for this purpose, carry a body-wiping cloth. If there is none, squat for a moment and wipe with the bathing cloth. After bathing, wash the feet, and wash the feet with Vakka in the temple. The rules regarding bathing and foot washing are permissible guidelines. Third, accomplishing other bodily activities: Do not rub the body with sharp objects such as brick fragments, except for the soles of the feet. Do not tie the end of the lower garment, do not climb ladders etc., and do not do so at other times. Do not open the mouth etc. without covering it. Using a bathhouse is a permissible guideline. If those who use it need to, they need to follow the rules on how to build and use the bathhouse. At the same time, all utensils should be hidden in a secluded place, and cleaning work such as washing should be done. Without an upper garment or sweat cloth, do not do any cleaning work. Do not allow those who are not steadfast in faith to do bodily cleaning; these should not only be done in the bathhouse, but all monastics should do them in all places. Second, how to handle utensils: Including the handling of the alms bowl and Dharma garments. First, regarding the handling of the alms bowl, including that the alms bowl is indispensable (with exceptions), the manner of use, the place of placement, the manner of respect, cultivating reverence, and how to repair it, etc., in six aspects. The first point is that during the rainy season, the alms bowl must be carried. It is also needed at other times, but only the rainy season is mentioned because during the rainy season, one mostly relies on patrons, and the affairs of alms-seeking are few, so in order to dispel the doubt of 'is it okay to not have an alms bowl?' Do not travel without an alms bowl, and if there is danger, carry a small alms bowl and go. The second point is the manner of use; do not put other containers in the alms bowl.

ིས་དོར་བའི་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལག་པ་དང་ཁ་བཀྲུས་པའི་ཆུ་མི་བླུགས་པ་དང་། དེས་ཕྱག་དར་དང་། ཤིང་ཐོག་ཟོས་པའི་ཤུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ངན་པ་ཡང་མི་དོར་བའི་སྒོ་ནས་འོས་པར་སྤྱད་པ་དང་། འགྲེང་བཞིན་དུ་ལྷུང་བཟེད་སྣོད་དུ་གཞུག་པ་དང་དབྱུང་བ་དང་བསྐམ་པར་མི་བྱ་བ་དང་། དགེ་ཚུལ་བག་མེད་པ་བྱི་དོར་བྱེད་དུ་མི་གཞུག་པ་དང་། ས་བྱེ་མ་ཅན་དང་ལྕི་བས་བྱི་དོར་མི་བྱ་བ་དང་། གཤེར་བཞིན་དུ་སྣོད་དུ་མི་གཞུག་པ་དང་། ཧ་ཅང་བསྐམ་པར་མི་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་གཞག་པའི་གནས་ནི་རྡོའི་སྟེང་དང་མི་གཙང་བའི་ཕྱོགས་དང་གར་བབ་བབ་རྣམས་སུ་གཏན་དུ་དང་རེ་ཞིག་ཀྱང་མི་གཞག་གོ། གྲོང་མཐའ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལྷུང་བཟེད་བཞག་པའི་ཆེད་དུ་ངོས་ཁུང་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་རྩིག་པའི་ཚེ་བྱ་ཞིང་གསར་དུ་བསྐོ་བར་མི་བྱ་བ་དང་། དགོན་པ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལྕུག་མའམ་སྲད་བུ་ལས་བྱས་ཤིང་ལྕི་བའམ་སས་བྱུགས་པའི་སྐོན་བུ་ཁ་སྦྱར་ཁ་དགབ་དང་བཅས་པ་བྱ་བ་དང་། དེས་ལ་མི་གཞག་པར་ཤིང་ལྗོན་པ་ལ་གདགས་སོ། །བཞི་པ་བཀུར་བའི་ཚུལ་ནི་སྐོན་བུ་ཁ་སྦྱར་དེ་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་མི་བསྐུར་བ་དང་། དེའི་ཚེ་ཕྱིང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་བཅུག་སྟེ་བསྐུར་ཞིང་སྣོད་དང་བཅས་པ་དེ་ཡང་ལག་པས་མི་བསྐུར་བར་ལུང་ཐག་གིས་མཆན་ཁུང་གཡོན་དུ་བསྐུར་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་དང་སྨན་དང་ལྷན་པ་ལ་སོགས་པ་བར་བུར་དག་ 1-15-15a སྣོད་སོ་སོར་གཞུག་ཅིང་སྣོད་དེ་དག་བཅང་བ་དང་། དེ་དག་གི་ལུང་ཐག་རིང་ཐུང་མཉམ་པར་མི་གདགས་པ་དང་། ལུང་ཐག་དེ་ཞེང་ཆུང་ངུ་མི་བྱ་བ་དང་། ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དབུས་སུ་ཕྱིང་བུ་སྦྱར་ཞིང་དེ་གནས་པའི་ཕྱིར་གཟུངས་གདབ་པར་བྱའོ། །ལྔ་པ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། ལྷུང་བཟེད་མིག་བཞིན་དུ་བསྐྱང་བར་བྱའོ། །དྲུག་པ་བཅོས་ལེགས་བྱ་བའི་ཚུལ་ལ། གླན་པ་དང་བསྲེག་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ནི། དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བཟེད་གླན་ཞིང་། དེའི་ཕྱིར་དུ་དགེ་འདུན་གྱིས་མགར་སྤྱད་བཅང་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་བུ་གུའི་ལྷན་པར་བུ་རམ་དང་རྒྱ་སྐྱེགས་ཀྱི་ཚིགས་མ་དང་སྤྲ་ཚིལ་དང་ཞ་ཉེ་དཀར་ནག་གིས་མི་གླན་པར་ལྷན་རིངས་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །ས་ལས་བྱས་པའི་ལྷུང་བཟེད་ལ་འཇིམ་པ་སོགས་ཀྱིས་གླན་ནོ། །གཉིས་པ་བསྲེག་པའི་ཚུལ་ནི། ལྷུང་བཟེད་ཟས་ལ་ནར་མར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ན་ལྕགས་ལས་བྱས་པ་ཟླ་བ་དྲུག་ན་བསྲེག་པར་བྱ་ཞིང་ས་ལས་བྱས་པ་ནི་ཟླ་བ་ཕྱེད་ན་བསྲེག་པར་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་བསྲེག་པ་དང་དབྱར་འདོམ་ན་ཉིན་རེ་ཞིང་ཟས་ཟོས་ནས་འབྲུ་མར་ལ་སོགས་པས་བསྐུས་ཏེ་བཞག་ཅིང་། ཕྱི་དེ་ཉིན་ཟས་ལ་སྤྱོད་པའི་གོང་དུ་ལྕི་སྐམ་ལ་སོགས་པས་རྩུབ་བཀྲུས་བྱ་བ་དང་། བསྲེག་པའི་སྔོན་དུ་སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་པ་སྤང་བ

【現代漢語翻譯】要像對待丟棄的污水一樣，不要倒入洗手水和洗臉水。還要通過不丟棄抹布和吃剩的果皮等污穢之物來適當地使用它。不要站著將缽放入、取出或晾乾。不要讓不謹慎的比丘尼進行清潔，不要用沙地或重土進行清潔。不要在潮濕時放入，也不要使其過於乾燥。第三，放置的地方是不要將它放在石頭上、不潔之處或任何隨意的地方，無論是長期還是暫時。城鎮邊緣的人們在建造寺廟等建築物時，爲了放置缽，應該建造凹槽，但不要隨意指定新的地方。寺院的人們應該製作用柳條或繩子製成、塗有重物或泥土的帶蓋子的缽架。不要將缽放在上面，而是掛在樹上。第四，尊敬的方式是，當去其他地方時，不要託運帶蓋子的缽架。託運時，應將其放入毛氈等容器中託運，並且不要用手託運容器，而是用繩子繫在左腋下託運。缽、藥物和補丁等物品應分別放入各自的容器中攜帶。這些容器的繩子長度不應相同，繩子也不應太窄。爲了防止繩子磨損，應在中間縫上毛氈，併爲了固定它而縫上釦子。第五，生起敬意的方式是：應像保護眼睛一樣保護缽。第六，修繕的方式有：修補和燒製兩種方式。第一種是：在僻靜的地方修補缽。為此，僧團應持有鐵匠工具。對於鐵缽上的孔洞，不要用紅糖、石榴皮的殘渣、蜂蠟以及黑白鉛來修補，而應使用補丁等材料。對於泥土製成的缽，則用黏土等材料修補。第二種是燒製的方式：如果缽經常用於食物，鐵製缽應在六個月后燒製，泥土製成的缽則應在半個月后燒製。燒製缽和夏季晾曬時，每天在吃完飯後用酥油等塗抹，然後放置。第二天在食用食物之前，用粗糙的物品如浮石等進行擦洗。在燒製之前，應避免傷害眾生。

【English Translation】 It should be treated like discarded wastewater, and hand-washing and face-washing water should not be poured into it. Also, it should be used appropriately by not discarding unclean things such as rags and the peels of eaten fruits. The alms bowl should not be put in, taken out, or dried while standing. Unmindful bhikshunis should not be allowed to clean it, and it should not be cleaned with sandy or heavy soil. It should not be put in when wet, nor should it be made too dry. Third, the place to put it is never to put it on a stone, in an unclean place, or wherever it happens to be, either permanently or temporarily. When townspeople build temples and other buildings, they should build niches for placing alms bowls, but new places should not be designated casually. Monastics should make lidded bowl stands made of wicker or rope, weighted with heavy material or mud. The bowl should not be placed on it, but hung on a tree. Fourth, the way to show respect is that when going to another place, the lidded bowl stand should not be sent as luggage. When sending it, it should be put in a container such as felt and sent, and the container should not be carried by hand, but carried under the left armpit with a rope. The alms bowl, medicine, patches, and other items should be put in separate containers and carried. The ropes of these containers should not be of equal length, and the ropes should not be too narrow. To prevent the ropes from fraying, felt should be sewn in the middle, and a button should be sewn to secure it. Fifth, the way to generate respect is: the alms bowl should be protected as if it were one's own eyes. Sixth, the ways to repair it are: two ways, patching and firing. The first is: the alms bowl should be patched in a secluded place. For this purpose, the sangha should have blacksmith tools. For holes in iron alms bowls, they should not be patched with brown sugar, remnants of pomegranate skin, beeswax, or black and white lead, but with patches and other materials. For alms bowls made of earth, they should be patched with clay and other materials. The second way is firing: If the alms bowl is often used for food, iron alms bowls should be fired after six months, and earth alms bowls should be fired after half a month. When firing the alms bowl and drying it in the summer, it should be smeared with ghee and other substances after eating each day, and then left. The next day, before eating, it should be scrubbed with rough materials such as pumice. Before firing, harm to sentient beings should be avoided.

འི་ཕྱིར་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ཆག་ཆག་དང་ཕྱག་དར་བྱའོ། །གླན་པ་དང་བསྲེག་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པ་རྣམས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། ། ༈ ཆོས་གོས་ཀྱི་བྱ་བ། གཉིས་པ་གོས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི་སྣམ་སྦྱར་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གོས་རང་གི་པགས་པ་དང་འདྲ་བར་བསྐྱང་པ་དང་། བཀྲུ་བ་དང་ཁ་སྒྱུར་བ་དང་དྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བཅོས་ལེགས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱའོ། ། ༈ ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་གིས་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་གི་བྱ་བ་ལ་ནད་གཡོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། 1-15-15b སྨན་དཔྱད་དང་རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་ཚུལ། ནད་པའི་བྱ་བ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་དང་ཉེ་གནས་དང་། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་དང་། མཁན་པོ་གཅིག་པ་དང་སློབ་དཔོན་གཅིག་པ་དང་། གཏམ་འདྲེས་པ་དང་ཕེབས་པར་སྨྲ་བ་དང་སྨོན་འདྲིན་དང་འགྲོགས་པོ་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཆོས་འདི་པའི་རྟགས་ཙམ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ནད་གཡོག་བྱ་ལ། དེ་དག་ཀྱང་སྔ་མ་སྔ་མས་བྱ་ཞིང་སྔ་མ་མེད་ན་ཕྱི་མ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ནད་གཡོག་བྱེད་དགོས་དུ་མ་ཡོད་ན་གནས་ཀྱི་ནད་གཡོག་བྱ་ཞིང་། གནས་ཀྱང་དུ་མ་ན་བའི་ཚེ་གང་ལ་གནས་ཤིང་བྱ་བ་ཞུ་བ་དེའི་ནད་གཡོག་བྱ་བ་དང་། གནས་ཀྱི་བླ་མ་ནད་ཚབས་ཆུང་ཞིང་ནད་པ་གཞན་ཉམ་ཐག་པ་ཡོད་ན་དེའི་ནད་གཡོག་བྱའོ། །གོང་དུ་སྨོས་པའི་ནད་གཡོག་དེ་རྣམས་མེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་ནད་གཡོག་ཅི་ཙམ་དགོས་པ་གཞག་པར་བྱའོ། །ནད་གཡོག་དེས་ནད་པ་ལ་བསྙེན་བཀུར་ལེགས་པར་བྱ་བ་དང་། ནད་པ་དེའི་ཚིག་དོན་དང་ལྡན་པ་དང་ཆོས་དང་ལྡན་པ་མི་བཅག་པ་དང་། ནད་པ་དེས་ལྷག་པར་ཆགས་པའི་དངོས་པོ་འགུགས་ན་བསྟན་ཅིང་ནད་པ་དེ་ལ་གདམས་ངག་སྦྱིན་པ་དང་། གལ་ཏེ་དེ་འཆིར་དོགས་ན་སྐུ་མཉེ་དང་ཁྲུས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་དགེ་འདུན་གྱི་མལ་སྟན་ལས་བླངས་ཏེ་གང་ཟག་གི་ལ་གཞག་པ་དང་། དེའི་ལུས་ལ་འཆི་ལྟས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་མ་བྱུང་བརྟག་པ་དང་། ནད་པ་དེ་ཤི་བའི་འོག་ཏུ་དེའི་གོས་བཀྲུ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་སྨན་དཔྱད་དང་རིམ་གྲོ་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི་རང་ལ་སྨན་མེད་ན་དགེ་འདུན་གྱི་སྨན་ནས་སྤྱད་དུ་རུང་ལ། དགེ་འདུན་ལ་ཡང་མེད་ན་ནད་གཡོག་གིས་སྦྱིན་བདག་ཚོལ་དུ་གཞུག་ཅིང་། དེས་ཀྱང་མ་རྙེད་ན་དགེ་འདུན་གྱིས་སྨན་གྱི་རིན་སྦྱིན་པ་དང་དགེ་འདུན་ལ་མེད་ན་སྐུ་གཟུགས་དང་མཆོད་རྟེན་གྱི་རྒྱན་དང་ན་བཟའ་ 1-15-16a ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྨན་ཉོས་ཏེ་ནད་པ་བསྐྱང་བ་དང་། རིམ་གྲོའི་རྫས་ཀྱང་རང་ལ་མེད་ན་དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་ལས་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་སོགས་བྱ་ཞིང་དགེ་འདུན་ལ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫས་ལས་ཀྱང་ནད་པའི་རིམ་གྲོ་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནད་པས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། ནད་གཡོག་གིས་གདམས་པ་ལས་མི་འདའ་བ་དང་། ནད་སོས་པའི་ཚེ་དཀོན་མཆོག་གི་དཀོར་ལས་རྫས་བླངས་པ་དེ་འབྱོར་བ་ཡོད་ན་བསབ་པར

【現代漢語翻譯】此外，（寺院的）周圍環境也要打掃乾淨。至於焚燒等更詳細的規定，這裡就不贅述了。關於法衣的事務：第二，關於法衣的事務，要像對待自己的面板一樣愛護袈裟等法衣，並如法進行清洗、縫補等修補工作。關於病人與侍疾者應如何做：第四，關於病人與侍疾者的事務，包括如何侍疾、醫藥治療和儀軌，以及病人應如何做這三個方面。首先，對於一同居住者、近侍、堪布（Khenpo，住持，經師）和阿阇黎（Acharya，導師）、同一堪布或阿阇黎的弟子、交談者、問候者、請求幫助者以及熟人等，都要照顧生病的僧人，甚至僅僅是出家為僧的象徵。這些人也應按資歷依次照顧，若年長者不在，則由年幼者照顧。若需要照顧的侍疾者很多，則照顧住在寺院的病人。若住在寺院的病患很多，則照顧那些需要幫助和提出請求的人。若寺院的住持病情較輕，而有其他病人情況危急，則照顧情況危急的病人。若沒有上述提到的侍疾者，則僧團應安排所需的侍疾人員。侍疾者應妥善照顧病人，不違背病人合理的要求和符合佛法的主張。若病人特別想要某物，應告知（侍疾者），並給予病人指導。若病人病情危急，應通過按摩和沐浴等方式，將其從僧團的床鋪上移至個人的床鋪上。觀察其身體是否出現臨終的徵兆。病人去世后，應清洗其衣物。第二，關於醫藥治療和儀軌，若自己沒有藥物，可以使用僧團的藥物。若僧團也沒有，則侍疾者應尋求施主。若仍未找到，則僧團應支付藥費。若僧團也沒有錢，甚至可以用佛像和佛塔的裝飾品來購買藥物，以照顧病人。若沒有儀軌所需的物品，也可以用僧團的物品來供養三寶等。若僧團也沒有，甚至可以用佛陀的財物來進行病人的儀軌。第三，病人應如何做：不違背侍疾者的建議。病好之後，若有能力，應償還從三寶處借用的物品。

【English Translation】 In addition, the surroundings (of the monastery) should be cleaned. Detailed regulations regarding cremation, etc., are not elaborated here. Regarding the affairs of monastic robes: Second, regarding the affairs of monastic robes, one should cherish the monastic robes such as kasaya (robes) as one's own skin, and properly perform repairs such as washing and sewing. Regarding how the sick and attendants should act: Fourth, regarding the affairs of the sick and attendants, including how to attend to the sick, medical treatment and rituals, and what the sick should do in these three aspects. First, for those who live together, attendants, Khenpo (abbot, teacher), Acharya (teacher), disciples of the same Khenpo or Acharya, those who talk, those who greet, those who ask for help, and acquaintances, etc., one should take care of the sick monks, even if it is only a symbol of being a monk. These people should also take care of them in order of seniority, and if the elder is not there, the younger ones should take care of them. If there are many attendants who need care, then take care of the patients living in the monastery. If there are many patients living in the monastery, then take care of those who need help and make requests. If the abbot of the monastery has a minor illness, and there are other patients in critical condition, then take care of the patients in critical condition. If there are no attendants mentioned above, then the Sangha should arrange for the necessary attendants. The attendant should take good care of the patient, not violating the patient's reasonable requests and conforming to the Dharma's principles. If the patient particularly wants something, the attendant should be informed and give guidance to the patient. If the patient is in critical condition, he should be moved from the Sangha's bed to his personal bed by means of massage and bathing. Observe whether there are signs of impending death on his body. After the patient dies, his clothes should be washed. Second, regarding medical treatment and rituals, if one does not have medicine, one can use the Sangha's medicine. If the Sangha does not have it either, the attendant should seek a benefactor. If it is still not found, the Sangha should pay for the medicine. If the Sangha does not have money, even the decorations of the Buddha statues and stupas can be used to buy medicine to take care of the patient. If there are no items needed for the rituals, the Sangha's items can also be used to make offerings to the Three Jewels, etc. If the Sangha does not have it, even the Buddha's property can be used for the patient's rituals. Third, what the patient should do: Do not violate the attendant's advice. After recovering from the illness, if one has the ability, one should repay the items borrowed from the Three Jewels.

་བྱའོ། ། ༈ གཉུག་མར་གནས་པ་དང་གསར་བུའི་ཀུན་སྤྱོད། ལྔ་པ་གཉུག་མར་གནས་པ་དང་གསར་བུའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་གཉིས་ལས་གཉུག་མར་གནས་པའི་བྱ་བ་ནི་གནས་དེར་ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་འགའ་ཞིག་འོངས་པ་ལ་འོངས་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྔར་བརྗོད་པ་དང་། བཞིན་གྱི་མདངས་གསལ་ཞིང་། ཁྲོ་གཉེར་མེད་པ་དང་། ཡིད་ཙམ་འཛུམ་པར་བྱ་ཞིང་། ཁྱིམ་པ་ཡིན་ན་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་བྱ་བ་དང་། གྲོང་མཐའ་པས་གནས་དེར་ཁྱིམ་པ་འོངས་ན་ཟས་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་ཅི་ནུས་པ་བསྟབ་པ་དང་། དགོན་པ་བས་དེར་འོངས་པ་རྣམས་ལ་ཆུ་དང་སྟན་བསྟབ་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་གསར་བུའི་བྱ་བ་ནི་གནས་ཁང་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་བདར་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཁང་པར་མལ་དང་སྟན་བཤམ་པ་དང་ཆུ་གཞག་པ་དང་། ཤིང་ཐོག་སོགས་བྲིམ་པ་དང་ཟན་དྲང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། ། ༈ གནས་དང་གཡོག་འཁོར་བསྐྱང་བའི་ཚུལ། དྲུག་པ་གཡོག་འཁོར་དང་གནས་བསྐྱང་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས་གཡོག་འཁོར་བསྐྱང་བའི་ཚུལ་ནི་ལྷ་འབངས་ལ་སོགས་པ་འཁོར་འགའ་ཞིག་ལྷ་རྟེན་གཟུགས་པ་སོགས་བྱ་བ་མི་མཐུན་པ་བྱེད་པ་ན། དེས་དགེ་སློང་རང་དང་གཞན་ཡུལ་མི་སོགས་ལ་མི་གནོད་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་གཞག་པ་དང་། གནོད་པར་འགྱུར་ན་བྱ་བ་ངན་པ་རྒྱུན་བཅད་ལ་ཆོས་ལྡན་གྱི་གྲོས་གདབ་པ་དང་། དེའི་ཚེ་གཡོག་འཁོར་མི་དགའ་བའམ་གཞན་དུ་འགྲོ་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ 1-15-16b པས་བསྡུ་བ་དང་། བྱ་བ་ངན་པ་རྒྱུན་བཅད་པར་མི་ནུས་ན་རང་ཉིད་གནས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། དེ་དག་གི་རྐྱེན་གྱིས་གཡོག་འཁོར་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་པར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་གནས་བསྐྱང་པའི་ཚུལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བར་རྐུན་པོ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པ་བྱེད་ན་དེ་དག་འཛིན་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་གཡོག་འཁོར་གཏང་བ་དང་། མི་འགྲོ་ན་བབ་ཅོལ་དུ་སུ་ལ་ཡང་མི་བརྗོད་པར་རྒྱལ་བུ་གཞོན་ནུ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐད་སྦྱར་ཏེ་ཆོས་དང་མཐུན་པས་ཚར་གཅད་པར་བྱའོ། ། ༄། །ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ། མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ལ་རྣམ་འབྱེད་ནས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ལས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་དང་། གཞི་ལྷག་མ་ནས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ལས་བསྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ རྣམ་འབྱེད་ནས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ལས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའི་ ༈ ཕམ་པའི་སྡེ། དང་པོ་ཕམ་པའི་སྡེ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་མི་ཚངས་སྤྱོད་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། ༈ མི་ཚངས་སྤྱོད་པ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་། བསླབ་བྱའོ། ། ༈ ལྟུང་བའི་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྩལ་བའི་ཡུལ་དང་། གང་གིས་རྩོལ་བའི་རྟེན་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལམ་གསུམ་དང་། དེ་གང་ལ་གནས་པའི་ལུས་གཉིས། དང་པོ་ནི་ཁ་དང་བཤང་ལམ་དང་མོའི་ཟག་བྱེད་གསུམ་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་དང་པོ་ཡན་

【現代漢語翻譯】應如是行持。殊勝住者與新學者的行爲規範第五，關於殊勝住者與新學者的行爲規範，分為兩部分。首先，殊勝住者的職責是：當有在家眾或出家眾來到住所時，應首先說『歡迎光臨』，面帶笑容，沒有怒容，略帶微笑。如果是居士，應談論佛法；如果是村裡人來到住所，應盡力提供食物和飲料等；如果是寺院的人來到住所，應為他們提供水和坐墊。第二，新學者的職責是：打掃住所等，在僧眾的房間里鋪設床和坐墊，提供水，擺放水果等，以及分發食物等。守護住所和侍者的行爲規範第六，關於守護侍者和住所的行爲規範，分為兩部分。首先，守護侍者的行爲規範是：當一些侍者，如僕人等，從事與佛像等聖物不符的活動時，如果這些活動不損害僧侶自身和其他地方的人，就應保持中立；如果這些活動有害，就應斷除惡行，並提出符合佛法的建議。如果此時侍者不高興或想離開，就應通過佈施等方式來挽留他們；如果無法斷除他們的惡行，自己就應離開住所。不要因為這些原因與侍者發生爭執。第二，守護住所的行爲規範是：如果盜賊等侵擾僧眾的寺院，爲了逮捕他們，可以派遣侍者；如果侍者不服從，不要隨意告訴任何人，應與王子等聯繫，以符合佛法的方式進行懲處。守護已獲得的（利益）關於守護已獲得的利益，分為兩種：從《分別解脫經》中產生的過患中守護的方法，以及從根本說一切有部律中產生的過患中守護的方法。從《分別解脫經》中產生的過患中守護的方法第一種是從《分別解脫經》中產生的過患中守護的方法，包括五類墮罪。四種他勝罪首先是四種他勝罪，分為四部分。第一部分是關於邪淫的墮罪的識別。識別邪淫的墮罪以及由此守護心的方法。分為墮罪的定義和應學習的內容。墮罪的定義首先分為四部分，第一部分是關於行為對象的基礎要素，即所行淫慾的對象和能行淫慾的所依。首先是三個道，以及它們所處的身體部位。首先是口、糞道和女人的產道這三個地方的最前面。

【English Translation】 Should act accordingly. The Conduct of Established Residents and Newcomers Fifth, regarding the conduct of established residents and newcomers, there are two parts. First, the duties of established residents are: when some laypeople or monastics come to the residence, one should first say 'Welcome,' have a bright face, without anger, and with a slight smile. If they are laypeople, one should talk about Dharma; if villagers come to the residence, one should provide food and drinks as much as possible; if people from the monastery come there, one should provide them with water and cushions. Second, the duties of newcomers are: cleaning the residence, etc., laying out beds and cushions in the rooms of the Sangha, providing water, arranging fruits, etc., and distributing food, etc. The Conduct of Protecting the Residence and Attendants Sixth, regarding the conduct of protecting attendants and the residence, there are two parts. First, the conduct of protecting attendants is: when some attendants, such as servants, etc., are engaged in activities that are not in accordance with sacred objects such as Buddha images, if these activities do not harm the monks themselves and people from other places, one should remain neutral; if these activities are harmful, one should cut off the evil deeds and offer advice that is in accordance with the Dharma. If the attendants are unhappy or want to leave at this time, one should retain them through generosity, etc.; if one cannot cut off their evil deeds, one should leave the residence oneself. One should not quarrel with the attendants because of these reasons. Second, the conduct of protecting the residence is: if thieves, etc., disturb the monastery of the Sangha, one can send attendants to arrest them; if the attendants do not obey, one should not tell anyone casually, but contact princes, etc., and punish them in a way that is in accordance with the Dharma. Protecting What Has Been Obtained Regarding protecting what has been obtained, there are two types: the method of protecting from the faults arising from the Vinaya, and the method of protecting from the faults arising from the Mūlasarvāstivāda Vinaya. Protecting from Faults Arising from the Vinaya The first is the method of protecting from the faults arising from the Vinaya, including the five categories of offenses. The Four Parājikas First are the four Parājikas, divided into four parts. The first part is about the identification of the offense of sexual misconduct. Identifying the Offense of Sexual Misconduct And the method of guarding the mind from it. Divided into the definition of the offense and what should be learned. Definition of the Offense First divided into four parts, the first part is about the basic elements of the object of action, that is, the object with which sexual desire is acted upon and the basis on which sexual desire can be acted upon. First are the three paths, and the parts of the body where they are located. First is the front of these three places: the mouth, the anus, and the vagina of a woman.

ཆད་ནད་ལ་སོགས་པས་མ་ཉམས་པའོ། །དེ་གང་ལ་གནས་པའི་ལུས་ནི་ལུས་ཚང་བའམ་ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་གང་རུང་ཚང་བ་བསྟེན་དུ་རུང་བ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤི་བ་དང་གསོན་པོའི་ལུས་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་པ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་མ་ནིང་དང་། རང་དང་གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་རྨའི་སྒོ་གང་ཡིན་ཡང་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་ལ་འདྲའོ། །རྩོལ་བྱེད་ཀྱི་རྟེན་ནི་ནོར་བུ་ཡིན་པ། རང་གི་རྒྱུད་དང་འབྲེལ་བ། ལས་སུ་རུང་བ། ནད་དང་བྲལ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་ 1-15-17a འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་འདྲ་ཞིང་། ཀུན་སློང་ནི་ལམ་དང་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་སྤྲད་པའི་རེག་པ་བདག་གིར་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་བསམས་པའི་དོན་ལ་དེ་ལྟར་རྩོལ་བའོ། །མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་ནི་བཅུག་པའི་རེག་བྱ་ལུས་ཤེས་ཀྱིས་མྱོང་ཞིང་ཡིད་ཤེས་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱས་པའོ། །འདི་ལ་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་། དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་ཚུལ་དང་དགེ་ཚུལ་མས་ཡུལ་བྱས་ན་དེ་དག་གིས་ཕོའི་དབང་རྟེན་གྱི་རེག་པ་བདག་གིར་བྱས་ན་དེ་དག་ལ་ཕམ་པ་དང་ཕམ་པ་དང་འདྲ་བའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི། ཀུན་སློང་དེ་སྐྱེས་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་ན་བསྡམ་བྱ་ཡིན་ལ་ཐོན་པ་ནས་ཕམ་པ་མ་གཏོགས་པ་ནི་བཤགས་བྱའོ། །དེ་ཡང་འཁྲིག་པའི་ཕྱིར་དུ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ་ནས་ལམ་དང་ཡན་ལག་མ་ཕྲད་ཀྱི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་དང་། ཕྲད་ནས་དང་པོའི་མཚམས་མ་འདས་ཚུན་ཆད་དུ་སྦོམ་པའོ། །འོན་ཀྱང་རང་གིས་འཁྲིག་པ་བསྟེན་པར་གཞན་ལ་ཁས་སླངས་པ་དང་། གཞན་ལ་བསྒོས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ནས་སྦོམ་པོའོ། །འཁྲིག་པའི་བསམ་པས་བརྩལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ཀྱི་བུ་ག་དང་། འཛག་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དང་། ལམ་དུ་འདུ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་མ་ཡིན་པར་བརྩལ་བ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །ལམ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཡང་ནད་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པ་དང་། བསྟེན་བྱ་དབུས་བྱེ་བའི་མཚམས་འབྱོར་བར་མངོན་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ཕྱེད་མ་ཚང་བའི་ལམ་གསུམ་དང་། ཚང་ཡང་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་སྤྲད་དུ་མི་རུང་བ་དང་། ཕག་ལ་སོགས་པའི་ལུས་བཙོས་པའི་ལམ་གསུམ་དང་། ཁའི་སོ་དྲུང་ཚུན་ཆད་དང་། ཤིང་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་མི་མ་ཡིན་ 1-15-17b གྱི་མཐུས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཙམ་དོད་པ་དང་། གཞན་གྱི་མཐུས་བརྩལ་བ་ན་འཁྲིག་པའི་རོ་རྫོགས་པར་མ་མྱོང་ཞིང་ཡིད་གཡོ་བ་ཙམ་དང་། མ་ནིང་མོ་སྦུབས་མེད་པའི་ཟག་བྱེད་རྣམས་སུ་རྩོལ་བ་དང་། ལམ་དང་ཡན་ལག་མ་འཚམ་པས་མ་ཆུད་པ་དང་། ཆུད་པའི་ཕྱིར་དུ་རྨ་ཉེད་པ་དང་། སྤྲད་ཀྱང་སྐྲག་པ་དང་། ངོ་ཚ་བས་འཁྲིག་པའི་རོ་མ་མྱོང་བ་དང་། རྨའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པས་རེག་པ་ཙམ་ལ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །ལམ་གསུམ་དུ་བརྩལ་ཀྱང་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་མ་ཡ

【現代漢語翻譯】未被疾病等損害。安住於何處的身體是完整的身體，或者身體的上半部分或下半部分完整，可以作為依止之處。也就是說，無論是死亡還是活著的身體，人類或非人類，男性或女性或雙性人，自己或他人的身體的任何傷口，都類似於失敗。努力的所依是珍寶，與自己的相續相關，堪能，遠離疾病。思維有兩種： 1-15-17a 意識是迷惑或不迷惑相似，意樂是給予道路和肢分之相的觸覺，想要佔為己有，持續不斷。結合是如是努力於所思之義。究竟的肢分是，進入的所觸被身體意識所體驗，並被意意識所佔有。對於此，比丘和比丘尼，比丘尼和沙彌，沙彌尼，如果以彼等為對象，彼等佔有男性的權力所依的觸覺，則彼等會犯下失敗和類似失敗的罪過。產生墮落的次第是，意樂生起後，如果未表現在身語上，則是應當禁制的，從表現在身語上開始，除了失敗之外，都是應當懺悔的。也就是說，從為了性行為而開始前往，到道路和肢分未接觸之間，是惡作，接觸後到最初的界限未超過之前，是粗罪。然而，自己承諾進行性行為，或者委託他人，僅僅如此就是粗罪。即使以性行為的意念而努力，但對於與三道之相不同的身體孔穴，以及精液容器等的容器，以認為是道路的方式在非道路上努力，都是粗罪。即使是三道之相，但被疾病等損害，或者顯現出可以依止的中央分離的界限，或者身體一半不完整的三道，或者完整但手等無法給予的三道，或者煮熟的豬等身體的三道，甚至到口腔的牙齦，或者木頭等有情之形狀，因非人的力量而僅僅顯現出道路之相，或者因他人的力量而努力時，未完全體驗到性行為的滋味，僅僅是心意動搖，或者在沒有女性生殖器的雙性人的排泄處努力，或者道路和肢分不適合而未進入，或者為了進入而揉捏傷口，或者即使給予也感到害怕，或者因羞恥而未體驗到性行為的滋味，或者在三個傷口之外，僅僅以肢分之相觸摸，也是粗罪。即使在三道中努力，但肢分之相不具備 1-15-17b 也

【English Translation】 Not impaired by diseases, etc. The body that abides in what place is a complete body, or the upper or lower part of the body is complete, which can be relied upon. That is, whether it is a dead or alive body, human or non-human, male or female or hermaphrodite, any wound in one's own or another's body is similar to defeat. The basis of effort is a jewel, related to one's own continuum, capable, and free from disease. There are two types of thought: 1-15-17a Consciousness is similar whether it is deluded or not, and intention is the touch that gives the appearance of the path and limbs, wanting to possess it, and continuous. Union is striving in this way for the meaning of what is thought. The ultimate limb is that the touch that enters is experienced by the body consciousness and possessed by the mind consciousness. For this, if monks and nuns, nuns and novices, novice nuns, take them as objects, if they possess the touch of the male power base, then they will commit offenses of defeat and similar defeats. The order of generating downfall is that after the intention arises, if it does not appear in body and speech, it should be restrained, and from the time it appears in body and speech, everything except defeat should be confessed. That is, from starting to go for the sake of sexual intercourse, until the path and limbs do not meet, it is a misdeed, and from meeting until the initial boundary is not exceeded, it is a gross offense. However, promising to engage in sexual intercourse oneself, or entrusting it to others, is a gross offense from that point on. Even if one strives with the intention of sexual intercourse, but for bodily orifices different from the appearance of the three paths, and containers such as semen containers, striving in a non-path way with the perception of it as a path, are all gross offenses. Even if it is the appearance of the three paths, but it is impaired by diseases, etc., or it appears that the boundary of the central separation that can be relied upon has arrived, or the three paths with half of the body incomplete, or complete but the hands, etc., cannot be given, or the three paths of cooked bodies such as pigs, even up to the gums of the mouth, or the shape of sentient beings such as wood, only the appearance of the path appears due to the power of non-humans, or when striving due to the power of others, not fully experiencing the taste of sexual intercourse, only the mind wavers, or striving in the excretory organs of hermaphrodites without female genitalia, or the path and limbs do not fit and do not enter, or kneading the wound for the sake of entering, or even if given, being afraid, or not experiencing the taste of sexual intercourse due to shame, or even just touching the appearance of the limbs outside the three wounds, is also a gross offense. Even if striving in the three paths, but the appearance of the limbs is not complete 1-15-17b Also

ིན་པ་རྐང་པའི་མཐེ་བོ་སོགས་འཛུད་པ་དང་།ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ཡིན་ཡང་ནད་ལ་སོགས་པས་ཉམས་པས་རོ་མ་མྱོང་པ་དང་། ལས་སུ་མི་རུང་བ་དང་བལྟབ་པ་དང་། གོས་ལ་སོགས་པས་གཡོགས་ཏེ་མི་རེག་པར་འཛུད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །ལམ་དང་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་སྤྲད་ཀྱང་བསྟེན་བྱ་སྟེན་བྱེད་གང་རུང་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་དང་། གཉིས་ག་ཐ་དད་དུ་བྱས་པ་དང་། གཞན་གྱི་བསྟེན་བྱ་སྟེན་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལུས་ལས་ཐ་དད་དུ་མ་བྱས་པ་རྣམས་སྤྲད་པ་ལ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། སྒོ་བཅད་ཅིང་བསྐོར་བ་དང་གྲོགས་དགེ་སློང་གིས་བསྲུངས་པ་དང་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མཐའ་བཅིངས་པ་སྟེ་སྲུང་མ་གསུམ་གང་རུང་གིས་མ་བསྲུངས་པར་ཉིན་མོ་གློས་ཕབ་སྟེ་གཉིད་ལོག་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་བརྡོད་པའི་ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱིས་འཁྲིག་པ་སྟེན་དུ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་སྲོག་ལ་གནོད་པའི་གནས་སུ་གནས་པ་དང་། ཁྱིའི་མདུན་དུ་ཟག་བྱེད་ཕྱུང་སྟེ་གཅི་བ་བྱེད་པ་དང་། ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་འཇིགས་པ་ཡོད་པའི་ཆུ་ཀླུང་ལ་སྒྲེན་མོར་རྒོལ་བ་དང་། གྲུ་རྒོལ་བ་དང་བ་ལང་གི་ནང་དུ་འགྲོ་བ་དང་ཁྲོན་པ་ 1-15-18a བརྟག་པ་དང་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་བཞི་པོ་དེའི་ཚེ་ཤེས་བཞིན་མ་བཞག་པ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་གང་ཡིན་ལེགས་པར་མ་བརྟགས་པར་རབ་བྱུང་བྱས་པ་དང་། གཅིག་པུ་བླ་གབ་མེད་པར་གློས་ཕབ་པའི་ཉེས་བྱས་ཏེ་བཅུ་གཉིས་སོ། །འཛག་སྣོད་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་ནི་འབྲེལ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་མ་སྨོས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་སྲུང་བའི་ཆུལ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། ལམ་གསུམ་དངོས་སམ་དེ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱི་ནང་གང་རུང་དུ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་དངོས་སམ་དེ་དང་འདྲ་བ་སྤྲད་པར་འདོད་པ་ཙམ་ནས་དགག་པའི་ཆེད་དུ་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སོ་སོར་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ཅིང་ཁྱད་པར་ཡུལ་དུས་ལ་སོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་ཉེ་བ་རྣམས་ལ་འབད་པ་ཆེར་བྱའོ། ། ༈ མ་བྱིན་ལེན་པ། གཉིས་པ་མ་བྱིན་ལེན་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་བཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ མ་བྱིན་ལེན་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལས་བརྐུ་བའི་ཡུལ་ནི་མི་ཡིན་པ། རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ། །གང་བརྐུ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་དུས་དེར་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་བརྐུ་བྱ་རྐུ་བྱེད་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་པའི་རིན་ཐང་ཚང་བ། མིའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བདག་གིར་བྱས་ཤིང་དབང་བ། གཡོས་སུ་བྱས་པའི་ཁ་ཟས་དང་གཤེད་མ་ལ་སོགས་པས་ག

【現代漢語翻譯】此外，如果將腳趾等插入，或者肢體因疾病等原因而失去感覺，或者不能使用、彎曲，或者用衣服等遮蓋而不接觸而插入，也屬於粗罪。如果道路和肢體相交，但施受者任何一方與身體分離，或者雙方都分離，或者他人的施受者雙方都沒有與身體分離，也屬於相交的粗罪。關於應學處的違犯：第二，關於應學處的違犯：不被關閉和環繞的門、僧侶朋友的守護、裙子的邊緣束縛等三種守護中的任何一種守護，白天放下衣服睡覺；去被婦女引誘的家；允許非人行淫等，處於危害戒律和生命的地方；在狗面前排泄；裸體進入有抓住肢體危險的河流；渡船；進入牛群；檢查水井；去村莊——在這四種情況下沒有保持正念；沒有仔細檢查是男性還是女性就剃度；獨自一人沒有遮蓋地放下衣服的違犯，共有十二種。與排泄物有關的應學處，因為關係較小，所以沒有提及。從這些中守護心的方法：第二，從這些中守護心的方法，關於墮罪分類中守護心的方法是：在道路三種或類似道路的內外任何地方，只要有想要接觸真實或類似的肢體的想法，就爲了阻止它而運用正念。從應學處的過失中守護心的方法是：瞭解它們的特徵后，分別運用正念，特別是對於那些由於地點、時間等力量而容易發生的行為，要更加努力。關於不予取：第二，關於不予取的墮罪認定，以及從中守護心的方法。關於不予取的墮罪認定：首先，分為墮罪分類和應學處兩種。關於墮罪分類：首先分為四種。基礎的支分是：偷盜的對象是人，財物與自己不同。偷盜的物品是：在特定時間和地點，通過一次行為，對偷盜者和被偷盜者都具有完整價值的物品，被人類擁有和控制，被用作食物或屠夫等。

【English Translation】 Furthermore, inserting toes etc., or if a limb is impaired by illness etc., losing sensation, or being unusable, bent, or covered with clothing etc. without touching and inserting, also constitutes a gross offense. If a road and a limb intersect, but either the giver or receiver is separated from the body, or both are separated, or both the giver and receiver of another are not separated from the body, intersecting also constitutes a gross offense. About transgressions of what should be learned: Secondly, regarding transgressions of what should be learned: not being guarded by closed and surrounded doors, the protection of monastic friends, the tying of the hem of the lower garment, etc.—sleeping during the day with clothing lowered without any of the three protections; going to a house where women seduce; allowing non-humans to engage in sexual acts, etc., being in a place that endangers discipline and life; urinating in front of a dog; swimming naked in a river where there is danger of grasping limbs; crossing a river by boat; entering a herd of cows; inspecting a well; going to a village—not maintaining mindfulness during these four; ordaining someone without carefully examining whether they are male or female; the transgression of lowering clothing alone without cover, totaling twelve. The precepts related to excretions are not mentioned because the connection is minor. How to protect the mind from these: Secondly, the way to protect the mind from these. Regarding the method of protecting the mind from the classification of offenses: in any of the three paths or similar, inside or outside, as soon as there is a desire to touch a real or similar limb, one should employ mindfulness to prevent it. The way to protect the mind from the faults of what should be learned is: after understanding their characteristics, one should apply mindfulness separately, and especially for those that are likely to occur due to the power of place, time, etc., one should make greater effort. About taking what is not given: Secondly, regarding the identification of the offense of taking what is not given, and the method of protecting the mind from it. About identifying the offense of taking what is not given: First, it is divided into two types: the classification of offenses and what should be learned. About the classification of offenses: First, it is divided into four parts. The branch of the basis is: the object of stealing is a person, and the property is different from oneself. The object of stealing is: at a specific time and place, an object that has complete value for both the thief and the one being stolen from through a single action, is owned and controlled by humans, and is used as food or by butchers, etc.

ློ་བུར་དུ་བདག་གིར་བྱས་པའི་དུར་ཁྲོད་པའི་རྫས་མ་ཡིན་པས་མི་དམན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་ནི་མིའི་རྫས་ལ་ཡིད་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱིས་དེར་འདུ་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནི་གཞན་གྱི་ཡིན་པ་སྟེ་མ་གནང་ཡང་རང་ཉིད་འཚོ་བའི་ཆེད་དུ་གཏན་དུ་དབྲལ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་ 1-15-18b བ་ནི་མཐུས་འཕྲོག་པའི་ནན་འགུགས་དང་། གཞན་གྱི་རྫས་ཁྱེར་བ་ཕྱིར་མི་སྟེར་བའི་དང་ན་འཐེན་དང་། སྤྲིང་ཡིག་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྐུ་བའམ་རྐུར་བཅུག་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི། བརྐུ་སེམས་སྐྱེས་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་བར་ནི་བསྡམ་བྱ་ཡིན་ལ། ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་ནས་ཀུན་སློང་དང་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་གཅིག་པ་རྣམས་ལ་བརྐུ་བའི་ཆེད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གྲོས་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྫས་ལ་ནོམ་ཉུག་མི་བྱེད་པའི་བར་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། ཀུན་སློང་ལོག་ན་ལོག་མཚམས་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཉེས་བྱས་ཐ་དད་པ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །ནོམ་ཉུག་བྱེད་པ་ནས་མཐར་ཐུག་མ་གྲུབ་ཀྱི་བར་སྤྱོར་བའི་སྦོམ་པོ་ཡིན་ལ། གང་རྐུ་བར་ངེས་པ་དེ་ལ་ནོམ་ཉུག་བྱེད་པའི་སྔར་ཡང་འདམས་ཏེ་རྐུ་བ་ཡིན་ན། འདམ་པའི་ཆེད་དུ་ནོམ་ཉུག་བྱེད་པ་དང་ཆས་ཀྱིས་བརྔོད་པས་རྟ་ལ་སོགས་པ་འཁྲིད་པའམ་ཞོན་པའམ་གྲུར་ཞུགས་ཏེ་འདི་བརྐུ་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། རྟ་དང་གྲུ་འདི་ལས་འདིའི་རྫས་འདི་ལྟར་བརྐུ་བར་བྱའོ་སྙམ་ནས་འཐོབ་ངེས་པའི་སྤྲོ་བས་ལུས་འགྱུར་བ་ལ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཕྱིར་བརྣུར་བ་སོགས་ཀྱིས་ཆོས་གོས་ལ་སོགས་པ་རྐུ་བར་བྱེད་ན་གོམ་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་ཐ་དད་པ་རེ་སྐྱེད་ཅིང་རྫས་བདག་ལ་མི་སྣང་བའི་སར་འདུག་པའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། མི་སྣང་བའི་ཚེ་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །བརྙས་པ་དང་བསྐྱིས་པ་དང་རྫས་བདག་གིས་བཞག་པའི་གནས་མི་ཤེས་པའི་གཏམས་པ་རྣམས་ལ་ནི་བརྐུ་སེམས་ཀྱིས་བསྙོན་པའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། མི་སྦྱིན་པར་ཐག་བཅད་པའི་ཚེ་ཕམ་པའོ། །རྫས་བདག་གིས་བཞག་པའི་གནས་ཤེས་པའི་གཏམས་པ་རྐུ་བ་ལ་རྫས་དེ་གནས་ནས་སྤོ་བའི་སྔ་རོལ་ 1-15-19a ཏུ་བརྣོག་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། རྫས་དེ་སྤོ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་དང་། སྤོས་པའི་འོག་ཏུ་བརྣོག་པའི་བསམ་པ་སྐྱེས་ན་དེ་ཉིད་ནས་ཕམ་པར་འགྱུར་རོ། །གཤགས་ཀྱིས་བརྩད་དེ་རྐུ་བ་ལ་ནི་རྒྱལ་པོའི་གྲར་གཤགས་རྒྱལ་ཙམ་གྱིས་ཕམ་པ་དང་། བློན་པོ་སོགས་ཀྱི་གྲར་ནི་རྒྱལ་བའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། ཕ་རོལ་པོས་གཤགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཏང་བའི་ཚེ་ཕམ་པའོ། །རྒྱན་ལ་དོར་བྱས་ཏེ་རྐུ་བ་ལ་ནི་རྒྱལ་བར་མ་གྱུར་པའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། རྒྱལ་བའི་ཚེ་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ། གྲངས་ལ་དོར་བྱེད་པ་དང་། མཚན་མ་ཕྱིས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། སྔར་ཚོམས་

【現代漢語翻譯】並非突然佔有的墓地之物，因此罪過較輕。關於『想』（Samjna，認知）：對於他人的物品，心存疑惑併產生據爲己有的想法。關於『意樂』（Klesha，煩惱）：即使未經允許，爲了自己的生存，也持續不斷地想要徹底佔有他人的物品。關於『加行』（Prayoga，行為）：通過武力搶奪，強行奪取；拿走他人的物品后，拒絕歸還；通過書信等方式偷竊或教唆他人偷竊。關於『究竟』（Nishtha，完成）：產生據爲己有的想法。產生墮落的次第是：從產生偷盜之心到未付諸身語行動之間，屬於『攝持』（Samvara，戒律）；付諸身語行動后，意樂和加行持續不斷，爲了偷盜而行動，商議等，在未觸及物品之前，屬於『加行的加行』的惡作（Dushkrta，輕罪）之一；如果意樂改變，則根據每次改變的情況，產生不同的惡作。從觸及物品到未完成偷盜之間，屬於『加行』的粗罪（Sthula，重罪）；如果確定要偷盜某物，在觸及該物之前已經選擇好要偷盜，那麼爲了選擇而觸及物品，或者用工具衡量，牽走或騎上馬等，或者登上船隻，心想『我要偷盜這個』；或者心想『我要從這匹馬或船上偷盜這些東西』，並因確定能得到而身體發生變化，這也屬於粗罪。在路上行走時，如果通過向後拉等方式偷盜法衣等物，每走一步都會產生不同的惡作，在物品主人看不到的地方停留時，屬於粗罪；在看不到的時候，則會犯下『他勝罪』（Parajika，斷頭罪）。對於遺忘、借用以及物品主人不知道放置地點的物品，如果以偷盜之心否認，則屬於粗罪；如果下定決心不歸還，則犯下他勝罪。對於知道物品主人放置地點的遺忘物品，在移動該物品之前，如果產生佔有的想法，則屬於粗罪；在移動該物品的同時或移動之後，產生佔有的想法，則立即犯下他勝罪。如果通過爭辯來偷盜，在國王面前爭辯獲勝，則犯下他勝罪；在官員等面前獲勝，則屬於粗罪；如果對方提出爭辯，則犯下他勝罪。如果通過賭博來偷盜，在未獲勝之前，屬於粗罪；獲勝時，則犯下他勝罪；或者通過計算、擦除標記等方式，或者之前聚集...

【English Translation】 It is not a cemetery object that was suddenly taken, so the offense is lesser. Regarding 'Samjna' (cognition): Having doubts about other people's belongings and having the idea of taking possession of them. Regarding 'Klesha' (intention): Even without permission, continuously wanting to completely possess other people's belongings for one's own survival. Regarding 'Prayoga' (action): Forcibly seizing by force; taking other people's belongings and refusing to return them; stealing or instigating others to steal through letters, etc. Regarding 'Nishtha' (completion): Generating the thought of taking possession. The order of generating downfall is: From generating the thought of stealing to not manifesting it in body and speech, it belongs to 'Samvara' (discipline); after manifesting it in body and speech, the intention and action are continuous, acting for the sake of stealing, discussing, etc., before touching the object, it belongs to one of the 'Dushkrta' (minor offense) of 'Prayoga's Prayoga'; if the intention changes, then according to each change, different minor offenses are generated. From touching the object to not completing the theft, it belongs to the 'Sthula' (major offense) of 'Prayoga'; if it is certain to steal something, having chosen to steal it before touching the object, then touching the object for the sake of choosing, or measuring with tools, leading or riding a horse, etc., or boarding a boat, thinking 'I will steal this'; or thinking 'I will steal these things from this horse or boat,' and the body changes due to the certainty of obtaining it, this also belongs to the gross offense. When walking on the road, if stealing robes, etc., by pulling back, etc., each step will generate different minor offenses, staying in a place where the owner of the object cannot see, it belongs to the gross offense; when not visible, then it will commit 'Parajika' (root downfall). For forgotten, borrowed, and items whose location is unknown to the owner, if denied with the intention of stealing, it is a gross offense; if determined not to return, then commit Parajika. For forgotten items where the owner knows the location, before moving the item from its place, if the thought of possession arises, it is a gross offense; at the same time as moving the item, or after moving it, if the thought of possession arises, then immediately commit Parajika. If stealing through arguing, winning the argument in front of the king, then committing Parajika; winning in front of officials, etc., then it is a gross offense; if the other party initiates the argument, then commit Parajika. If stealing through gambling, before winning, it is a gross offense; when winning, then commit Parajika; or through calculation, erasing marks, etc., or previously gathered...

གཞན་དུ་བགྲངས་ནས་ཡང་ཕྱི་མར་བགྲང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཚོམས་སྔ་ཕྱི་གང་རུང་དུ་བགྲངས་བ་དེ་མ་བགྲངས་པའི་ཚོམས་སུ་བགྲངས་སོ་ཞེས་བསྙོན་པ་དང་། རྙེད་པ་མི་དབང་བ་ལ་དབང་ངོ་ཞེས་སྒྲོག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ལོང་ཞིག་ཅེས་མ་བསྒོ་བར་དེའི་ཚིག་གིས་ལེན་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཉེས་བྱས་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཐུས་རྫས་ཐོབ་པར་ཕྱོགས་པའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། ཐོབ་པ་ན་ཕམ་པའོ། །རང་གིས་རྐུ་བའི་བྱ་བ་དངོས་སུ་མི་བྱེད་ཀྱང་རྐུན་པོ་ལ་ལམ་རྒྱུས་གོ་བར་བྱེད་པ་དང་། བརྐུ་བའི་དོན་དུ་གྲོས་བྱེད་པ་དང་། ལམ་སྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་། བརྐུས་ཤེས་བདག་གིར་བྱེད་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕམ་པར་འགྱུར་བར་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བདག་ཏུ་མ་བཟུང་བའི་གཏེར་ལ་སོགས་པ་དང་། རང་གི་རྫས་དང་། རང་དང་ནོར་གཅིག་པའི་ཉེ་དུ་དང་དགེ་འདུན་ལ་སོགས་པའི་ནོར་དང་། མི་མ་ཡིན་གྱི་རྫས་དང་། གཞན་ལ་བསྐུར་བའི་རྫས་བསྐུར་ས་དེས་བདག་གིར་མ་བྱས་པ་དང་། སངས་ 1-15-19b རྒྱས་ལྷག་མེད་དུ་མྱ་ངན་འདས་པའི་དཀོར་དང་། གཤེད་མ་ལ་སོགས་པས་གློ་བུར་དུ་བདག་གིར་བྱས་པའི་དུར་ཁྲོད་པའི་རྫས་དང་། གཡོས་སུ་བྱས་པའི་ཁ་ཟས་རྣམས་རིན་ཐང་ཚང་བ་དང་། མིའི་རྫས་རིན་ཐང་མ་ཚང་བ་རྐུ་བ་ལ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ཡན་ལག་གཞན་ཚང་ན་ཏིལ་གྱི་ཕུབ་མ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་སྦོམ་པོ་སྐྱེད་པ་ལ་འདྲའོ། །ཡན་ལག་གཞན་ཚང་ཡང་ཀུན་སློང་མ་ཚང་བ་རང་དང་ནོར་མི་གཅིག་པའི་དོན་དུ་རྐུ་བ་དང་། རང་མི་དབང་བ་ལ་དབང་བ་དང་། བདག་པོ་ཡོད་ཀྱང་མེད་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་རྐུ་བ་དང་། གསང་སྔགས་ལ་སོགས་པས་ཡིད་བསྒུལ་ཏེ་འབུལ་དུ་འཇུག་པ་དང་། གཞན་གྱི་རྫས་བརྙས་པ་དང་བསྐྱིས་པ་མི་སྦྱིན་པར་སེམས་པ་ཙམ་དང་། བརྙས་པ་སོགས་ལ་བསྲི་བ་མེད་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦོམ་པོ་དང་། བདག་གིར་བྱེད་འདོད་མེད་པར་གཞན་གྱི་རྫས་ཆུ་ལ་སོགས་པར་སྦ་བ་དང་། སྲེག་པ་ལ་སོགས་པས་ཆུད་གཟན་པ་དང་མེ་ཏོག་དང་འབྲུ་ལ་སོགས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱིས་སྐེམ་པར་བྱེད་པ་དང་རི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱིས་ཟིན་པ་གཏོང་བ་རྣམས་ལ་རྫས་ཆུད་གཟན་གྱི་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ཞིང་དེ་ཡང་སྙིང་རྗེས་གཏོང་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཆོད་པའི་དོན་ཙམ་དུ་རྐུ་བ་ལ་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །རི་དྭགས་ཟིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་བྱུང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་གཏོང་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། འདམ་པ་པོ་ལ་སོགས་པས་གཞན་གྱི་འཚོ་བའི་ཐབས་གཏོལ་བ་དང་། ཡིད་གཅུགས་ཀྱི་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིད་གཅུགས་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་ལག་པོད་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་བློས་མ་ཡིན་པར་གླ་རྔན་འདོད་པའི་

【現代漢語翻譯】此外，如果已經計數過的事物又重新計數，或者在任何一個集會中計數過的事物，卻否認說是在未計數的集會中計數的；如果宣稱無權擁有之物為有權擁有；如果他人未曾吩咐『拿來』，卻以其言語取用，這些時候會犯下輕罪。憑藉這些行為，如果意圖獲得財物，則構成粗罪；如果獲得財物，則構成他勝罪。即使自己不親自進行偷盜行為，但為盜賊提供道路資訊，或者爲了偷盜而商議，或者守護道路等等，以及知道是偷來的東西卻想據爲己有，這些也可能構成他勝罪。如前所述，如果偷盜行為的構成要件不完整，例如未被認領的寶藏等等；或者偷盜自己的財物；或者偷盜與自己財產不分的親屬或僧團等的財物；或者非人的財物；或者寄託於他人之物，而受寄託者並未據爲己有；或者諸佛完全涅槃后的財物；或者劊子手等突然佔有的墓地之物；或者已經烹飪好的食物，如果價值完整，或者偷盜價值不完整的人的財物，則構成粗罪。即使其他構成要件完整，如同芝麻莢般微小之物，也可能引發粗罪。如果其他構成要件完整，但動機不完整，例如爲了與自己財產不分的人而偷盜；或者無權擁有卻宣稱有權擁有；或者明知有主卻認為無主而偷盜；或者通過秘密真言等手段迷惑他人，使其被迫奉獻；或者輕蔑或借用他人的財物而不歸還，僅僅是心存此念；或者毫不吝惜地享用輕蔑之物等等，這些也構成粗罪。如果並非想要據爲己有，而是將他人的財物藏於水中等等，或者通過焚燒等方式浪費財物，或者通過秘密真言使花朵或穀物等枯萎，或者放走已被他人捕獲的野獸等等，這些構成浪費財物的粗罪，但如果是出於慈悲而放生，則構成輕罪。同樣，僅僅爲了供養佛像等而偷盜，也構成輕罪。通過禪定獲得的幻化能力放生已被捕獲的野獸等，則沒有罪過。違犯學處的輕罪：第二，違犯學處的輕罪包括：勸誘他人放棄生計；對不應生起貪戀的對象生起貪戀；爲了獲得報酬，而非出于對僧衣製作等事務的精通和功德之心。

【English Translation】 Furthermore, if things that have been counted are counted again, or if things counted in any assembly are denied to have been counted in an uncounted assembly; if claiming ownership of what one has no right to own; if taking something with the words of another without being told 'take it', these times constitute a minor offense. By means of these actions, if intending to obtain property, it constitutes a gross offense; if obtaining property, it constitutes a defeat. Even if one does not personally commit the act of stealing, but provides road information to thieves, or conspires for the purpose of stealing, or guards the road, etc., and knowing that something is stolen, desires to possess it, these may also constitute a defeat. As previously stated, if the elements of stealing are incomplete, such as unclaimed treasures, etc.; or stealing one's own property; or stealing the property of relatives or the Sangha, etc., which is not separate from one's own property; or the property of non-humans; or something entrusted to another, which the trustee has not claimed as their own; or the property of the Buddhas after complete Nirvana; or the property of the cemetery suddenly possessed by executioners, etc.; or cooked food, if the value is complete, or stealing the property of humans with incomplete value, it constitutes a gross offense. Even if other elements are complete, even something as small as a sesame pod can cause a gross offense. If other elements are complete, but the motivation is incomplete, such as stealing for someone whose property is not separate from one's own; or claiming ownership without the right to own; or stealing knowing there is an owner but thinking there is no owner; or deceiving others through secret mantras, etc., forcing them to offer; or despising or borrowing the property of others without returning it, merely having this thought in mind; or enjoying despised things, etc., without restraint, these also constitute a gross offense. If not intending to possess, but hiding the property of others in water, etc., or wasting property by burning, etc., or causing flowers or grains, etc., to wither with secret mantras, or releasing wild animals, etc., that have been captured by others, these constitute the gross offense of wasting property, but if releasing out of compassion, it constitutes a minor offense. Similarly, stealing merely for the purpose of offering to Buddha images, etc., also constitutes a minor offense. Releasing captured wild animals, etc., through meditative powers, there is no offense. Minor Offenses of the Precepts: Secondly, minor offenses of the precepts include: persuading others to abandon their livelihood; developing attachment to objects that should not be attached to; desiring rewards for tasks such as making monastic robes, not out of skill or merit.

བསམ་པས་བྱས་པ་དང་། གཞན་གྱི་རྫས་ལྷུང་བ་བླངས་པ་ཡུན་རིང་དུ་བསྲེལ་བ་དང་། བདག་པོ་གང་ཡིན་མི་ཤེས་པའི་ 1-15-20a ཚེ་དགེ་སྐོས་ལ་མ་གཏད་པ་དང་། དགེ་སྐོས་ཀྱིས་ཀྱང་རྫས་དེ་རབ་བྱུང་གི་ཡིན་པར་དོགས་ན་དགེ་འདུན་ལ་མ་བསྟན་པ་དང་། བསྟན་ཀྱང་བདག་པོ་མ་བྱུང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཐོང་སར་མ་བཞག་པ་དང་། ནད་པས་མ་གནང་བ་ལ་སྨན་བླངས་པ་དང་། དང་པོ་རང་དབང་ཡང་གཞན་གྱིས་གློ་བུར་དུ་བདག་ཏུ་བཟུང་བའི་ནོར་མ་གནང་བར་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། རྐུན་པོས་ཁྱེར་བའི་རྫས་རང་གི་བློས་མ་བཏང་ཡང་ཆོས་བཤད་པའམ་རིན་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་པར་ནན་གྱིས་དགུག་པ་དང་། རོ་མ་རྨས་པ་ལས་གོས་བླངས་པ་དང་། རོའི་རྫས་བླང་བའི་ཕྱིར་རོ་རྨས་པར་བྱད་པ་དང་། རབ་ཏུ་བྱུང་བ་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཉེ་དུས་ཁྲིད་པ་མ་བཟུང་བ་དང་། མགྲོན་དུ་མ་བོས་པའི་ཁྱིམ་དུ་ཟས་ཟ་བ་དང་། གཞན་གྱིས་ལྟོས་མེད་དུ་བོར་བའི་རྫས་ལེན་པའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བདག་ཏུ་བཟུང་མ་བཟུང་མ་བརྟགས་བར་བླངས་པ་དང་། མ་བཟུང་བར་ངེས་ཀྱང་སྐྱེ་བོ་མང་པོའི་མངོན་དུ་མ་བབ་པར་བླངས་པ་དང་། ལུས་བསྙལ་བ་དང་། གནད་ལ་བསྒྲེ་བ་དང་། དགེ་སློང་གི་གནས་སུ་སྒོ་ང་མེད་པ་མ་གཏོགས་པ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཚང་གཞིག་པ་དང་། གནས་དེར་མ་གནས་པར་དེའི་རྙེད་པ་བླངས་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་པར་མ་གྲགས་པའི་རྐུན་པོ་ལས་རྫས་བླངས་པ་དང་། ཆོམ་རྐུན་པར་གྲགས་པ་ལས་བླངས་པ་ཡང་ཁ་སྒྱུར་བ་སོགས་མ་བྱས་པར་བཅངས་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་དང་པོའི་རྫས་བདག་གིས་སློང་བའི་ཚེ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། རྔོན་པས་གཙེས་པའི་རི་དྭགས་གནས་ཁང་དུ་ཞུགས་པ་ཤི་བའི་ཆེ་ཤ་རྔོན་པ་ལ་མི་སྟེར་བ་རྣམས་སོ། །ཤོ་གམ་རྐུ་བ་ལ་ནི་ཤོ་གམ་གཞལ་དགོས་ཀྱི་རྫས་ཁྱེར་ནས་ཤོ་གམ་གྱི་ས་ལས་འདས་ན་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ། མཚམས་སུ་ཕྱིན་ནས་ནམ་ 1-15-20b མཁའ་ལ་འཁྱེར་བར་བྱེད་ན་སྦོམ་པོ་དང་། གཞན་ལ་ཤོ་གམ་དྲོལ་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་དང་། ཤོ་གམ་གཞལ་མི་དགོས་པའི་ལམ་གཞན་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་འབྲེལ་པའི་བསླབ་བྱ་ནི། ཤོ་གམ་གཞལ་དགོས་ཀྱི་རྫས་ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་།གཞན་ལ་རྔན་པ་བྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཤོ་གམ་མི་འཇལ་བ་སོགས་ཡིན་ལ། འབྲེལ་ཆུང་པའི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་ནི་མ་སྨོས་སོ། །ཤོ་གམ་གྱིས་མཚོན་གྲུ་བཙས་ལ་སོགས་པ་གཞལ་དགོས་པ་མི་འཇལ་བ་ལ་ཡང་མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཉེས་པ་དང་བསླབ་བྱ་ལས་འགལ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། གཞན་གྱིས་མ་གནང་བའི་རྫས་དཔྲལ་འདོད་དང་། གཡར་པོ་བསྲི་པ་མེད་པར་སྤྱད་འདོད་དང་། བརྐུས་ཤས་བདག་གིར་བྱེད་འདོད་དང་། མི་དབང་བ་ལ་དབང་བ་དང་། བདག་པོ་ཡོད་པ་ལ་མེད་པའི་

【現代漢語翻譯】思慮所為，拾取他人遺落之物長久私藏，不知所有者是誰時，不交給維那師（藏文：དགེ་སྐོས་，含義：寺院中負責僧眾紀律和財務的僧人），維那師若懷疑此物屬於僧眾，不告知僧團，告知后若無人認領，不置於眾人可見之處，未經病人允許取用藥物，起初是自己的東西，后被他人突然佔爲己有，未經允許便據爲己有，盜賊拿走的物品，即使自己不捨得，也不用於講經說法或佈施，而是強行索要，從未受傷的屍體上取走衣物，爲了取走屍體上的物品而傷害屍體，不顧出家人的意願強行帶走親屬，未經邀請在他人家中用餐，拾取他人隨意丟棄之物時，不辨別是否有人佔有便取走，即使確定無人佔有，也不在眾人面前拾取，懶惰懈怠，抓住把柄進行要挾，在比丘居住之處，除了沒有蛋的鳥巢外，破壞其他鳥巢等，不住在那裡卻取走那裡的財物，從沒有被認為是盜賊的人那裡拿走東西，從被認為是盜賊的人那裡拿走東西，也不進行轉換等便佔爲己有，即使這樣做了，當初物品的主人來要時也不歸還，獵人追趕的野獸進入住所死亡，大部分肉不給獵人等。賭博偷盜是指，賭博需要支付賭資，拿著賭資離開賭博場所就算輸，到了邊界后拿到空中也算輸，指使他人賭博，或指示他人不用支付賭資的其他方法，都屬於違規行為。與其相關的戒律是：拿著需要支付賭資的物品離開，用給他人報酬等方法逃避支付賭資等，因為關聯較小，所以沒有詳細說明。賭博所代表的船隻稅收等需要繳納的費用不繳納，也屬於不予取用和違反戒律的行為。守護自心的方法：第二，從以上行為中守護自心的方法，從墮罪分類中守護自心的方法是：貪圖他人不給予的財物，想要毫無節制地使用借來的東西，想要將偷來的東西據爲己有，想要支配無權支配之物，認為有主之物是無主的。

【English Translation】 Actions done with intention, taking lost items of others and keeping them for a long time, not handing them over to the Gekö (Tibetan: དགེ་སྐོས་, meaning: the monk in charge of discipline and finance in a monastery) when the owner is unknown, and if the Gekö suspects that the item belongs to the Sangha, not informing the Sangha, and even if informed, not placing it in a place visible to all if the owner does not appear, taking medicine without the patient's permission, initially owning something but then being suddenly claimed by another, taking possession without permission, not using items taken by thieves for teaching or giving alms even if one is unwilling to part with them, but forcefully demanding them back, taking clothes from an uninjured corpse, injuring a corpse in order to take its belongings, forcibly taking relatives away against the wishes of ordained people, eating at someone's house without being invited, taking items abandoned by others without checking whether someone has claimed them, and even if it is certain that no one has claimed them, not taking them in front of a crowd, being lazy and negligent, seizing on weaknesses to coerce, destroying nests of birds and other creatures in the dwelling of a Bhikshu, except for nests without eggs, taking the gains from that place without living there, taking things from someone who is not known as a thief, and even when taking from someone known as a thief, keeping them without conversion, and even if doing so, not giving them back when the original owner asks for them, and not giving the hunter most of the meat when a hunted animal enters the dwelling and dies. Gambling theft means that gambling requires payment of stakes, and taking the stakes away from the gambling place means losing, and taking them into the air after reaching the border also means losing, instructing others to gamble, or instructing others on other ways to avoid paying stakes, are all violations. Related precepts are: taking items that require payment of stakes and leaving, avoiding payment of stakes by giving rewards to others, etc., and because the connection is small, it is not explained in detail. Failure to pay taxes on ships, etc., represented by gambling, is also an act of non-giving and a violation of precepts. How to protect the mind: Secondly, the way to protect the mind from the above actions, the way to protect the mind from the classification of transgressions is: coveting the property that others do not give, wanting to use borrowed things without restraint, wanting to take stolen things as one's own, wanting to control what one has no right to control, and considering what has an owner to be ownerless.

འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་གཉིས་རྣམས་འགོག་པའོ། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བ་འགེག་པ་ནི་གཞན་གྱིས་བོར་བའི་རྫས་ལེན་པའི་ཚེ་བདག་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་ལེགས་པར་བརྟག་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ སྲོག་གཅོད་པ། གསུམ་པ་སྲོག་གཅོད་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་མི་ཡིན་པ་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལམ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་ཕན་པའི་བསམ་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་གསོད་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་མཚོན་དང་དུག་དང་མཐུ་དང་སྒྱུ་ཐབས་ཀྱིས་འཆི་བའི་ 1-15-21a སར་གཏོང་བ་དང་། གསོད་སེམས་ཀྱིས་གསད་བྱ་སྟོན་པ་དང་། གཞན་གྱིས་གསོད་པའི་གནང་བ་གསོལ་བ་སྟེར་བ་ལ་སོགས་པ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལུས་ངག་ཏུ་གྲུབ་ཅིང་མ་འཁྱོགས་པས་གསོད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་སྦྱོར་བ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དུས་དེའི་ཚེའམ་གཞན་གྱི་ཚེ་ཤི་བའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་གསོད་སེམས་སྐྱེས་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་བར་བསྡམ་བྱ་ཡིན་ལ། ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་ནས་གསོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་དངོས་སུ་མ་ཞུགས་པའི་བར་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དང་། དངོས་སུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་སྦོམ་པོ་དང་། སྲོག་འགགས་པའི་ཚེ་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་ཤི་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་འདུན་པ་ལོག་པ་དང་། གསད་བྱའི་སྔ་རོལ་དང་དུས་མཉམ་དུ་རང་ཉིད་ཤི་བ་ལ་མཐར་ཐུག་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དུད་འགྲོ་ལས་གཞན་པའི་མི་མ་ཡིན་གཟུགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་གང་ཡང་རུང་བ་བསད་པ་དང་། བདག་ཉིད་གསོད་པའི་དོན་དུ་གཡང་ས་ནས་མཆོང་བ་སོགས་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་མ་དང་མངལ་ན་གནས་པ་གང་རུང་གཅིག་གསོད་པར་བསམས་པ་ལས་མ་བསམས་པ་ཤི་བ་དང་། དེས་མཚོན་པ་གསད་བྱ་དུ་མའི་ནང་ནས་གང་རུང་གཅིག་གསོད་པར་བསམས་ཏེ་གསོད་བྱེད་ལ་བསྟན་པ་ལས་མ་བསམས་པ་བསད་པ་དང་། གསོད་སེམས་མེད་པར་མིའི་ཡན་ལག་གཅོད་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་མང་པོ་ཡོད་པར་ཤེས་པའམ་དོགས་པའི་ནགས་མེས་གཏོང་བ་དང་། མིའི་འགྲོ་བ་པ་འཚོང་བ་དང་། ཆོམ་རྐུན་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་པོའི་གྲར་འབུལ་བ་དང་། ནད་པ་སྐྱོད་བ་སོགས་བྱས་ན་འཆིར་འོང་ངོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལ་ཡིད་མི་ཆེས་པས་སྐྱོད་པ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། ནད་པ་ཤི་ 1-15-21b བླའོ་ཞེས་གཡོག་མི་བྱེད་པ་དང་། མི་འཕྲོད་པའི་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་། འབྲས་ལ་སོགས་པ་མ་སྨིན་པ་བརྟོལ་བ་དང་། དོང་དུ་འཇུག་པ་དང་སྒོ་གླེགས་ཀྱིས་འཚིར་བ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྦ

【現代漢語翻譯】斷除兩種錯覺的認知。斷除錯覺的認知是指在取走他人遺失物品時，仔細檢查是否有主人等情況。應當像之前所說的那樣，瞭解如何從應學之事的過失中守護自心。殺生第三，確定殺生的墮落，以及從中守護自心的兩種方法。確定墮落首先，墮落的分類。應學之事的過失有兩種。首先是四種：基礎的要素是作為人，與自己是不同的相續。意樂有兩種，認知是普遍和特殊道路上的錯覺。動機即使是利益他人的想法，也仍然是想要殺害，並且沒有停止。行為是用武器、毒藥、咒語和幻術等手段，將（受害者）送到死亡之地；以殺心指示要殺的對象；允許他人殺害，給予許可等，無論是自己還是指派的人，以身語完成且不歪曲地開始殺害。究竟是由於該行為的緣故，在當時或之後死亡。產生墮落的順序是，從產生殺心到未表現在身語之間是應約束的；表現在身語之後，到未實際參與殺害行為之間是行為的行為的過失；實際參與時是粗罪；斷絕生命時是失敗。而且，在死亡之前改變想法，以及在要殺的對象之前或同時自己死亡，都不會導致最終結果。在這些情況中，基礎的要素不完整，殺害畜生以外的非人，無論是否改變形態；爲了自殺而從懸崖跳下等行為，都是粗罪。動機的要素不完整，原本想殺母親或胎兒其中之一，結果沒想到的死了；以此類推，在眾多要殺的對象中，原本想殺其中一個，指示殺手后，沒想到的死了；沒有殺心而切斷人的肢體；知道或懷疑有很多生物的森林裡放火；販賣人口；將強盜等獻給國王；告訴病人做某種行為會導致死亡，但不相信而去做；病人快要死了而不提供服務；給予不適合的食物；破壞未成熟的稻穀等；扔進坑裡或用門擠壓等，使之痛苦，這些都是粗罪。

【English Translation】 To prevent the two kinds of mistaken perceptions. Preventing mistaken perceptions means carefully examining whether there is an owner, etc., when taking things that others have lost. One should understand how to protect one's mind from the faults of what should be learned, as explained earlier. Killing Third, identifying the downfall of killing and the two ways to protect oneself from it. Identifying the Downfall First, the classification of downfalls. There are two kinds of faults in what should be learned. The first has four parts: the basis is a human being who is a different continuum from oneself. Intention has two parts: perception is a confusion on the general and specific paths. Motivation, even with the thought of benefiting others, is still the desire to kill, and it does not cease. Action is using weapons, poison, spells, and illusions to send (the victim) to the place of death; indicating the object to be killed with the intention to kill; allowing others to kill, giving permission, etc., whether by oneself or by an appointed person, completed in body and speech and without distortion, beginning to kill. The ultimate result is that due to that action, death occurs at that time or later. The sequence of generating a downfall is that from the arising of the intention to kill until it is not expressed in body and speech, it is to be restrained; after it is expressed in body and speech, until one does not actually engage in the act of killing, it is a fault of the action of the action; when actually engaged, it is a gross offense; when life is cut off, it becomes a defeat. Moreover, changing one's mind before death, and one's own death before or at the same time as the object to be killed, will not lead to the ultimate result. Among these situations, if the element of the basis is incomplete, killing non-humans other than animals, whether or not they have changed form; performing actions such as jumping off a cliff to commit suicide are gross offenses. If the element of motivation is incomplete, if one intended to kill either the mother or the fetus, but the one not intended dies; similarly, among many objects to be killed, if one intended to kill one of them and indicated it to the killer, but the one not intended is killed; cutting off a person's limb without the intention to kill; setting fire to a forest knowing or suspecting that there are many creatures; selling human beings; offering robbers, etc., to the king; telling a sick person that doing a certain action will lead to death, but they do not believe it and do it; not providing service when a patient is about to die; giving unsuitable food; destroying unripe rice, etc.; throwing them into a pit or squeezing them with a door, etc., causing them suffering, these are all gross offenses.

ོམ་པོར་འགྱུར་ལ། སྲོག་ཆགས་ཉུང་དུ་ཡོད་པར་ཤེས་པའམ་དོགས་པའི་ནགས་མེས་གཏོང་བ་དང་། གནོད་སེམས་མེད་ཀྱང་གསད་བྱ་སྟོན་པ་སོགས་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རང་ཉིད་ལ་རག་མ་ལས་པར་གཞན་གྱིས་རང་དགར་གསོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་ན་སྦོམ་པོའོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱ་ལ་ལྔ་ལས་ནད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་ནི། ནད་པ་དང་མི་ན་བ་ཡང་རུང་སྟེ་འཆི་བ་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་སྨྲས་པ་དང་། ནད་གཡོག་མཁས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མི་མཁས་པ་བཞག་པ་དང་། མེད་པའི་ཚེ་མི་མཁས་པ་ལ་མི་འཆི་བའི་ཐབས་མ་སྨྲས་པར་ནད་གཡོག་ཏུ་བཞག་པ་དང་། ནད་གཡོག་གིས་ནད་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་མཚོན་ཆ་སོགས་བཞག་པ་དང་། ནད་པ་འཆི་བའི་ཐབས་སྒྲུབ་པ་ནད་གཡོག་གིས་མ་བཟློག་པ་དང་། ནད་པ་ལ་མཚོན་ཆ་སོགས་མ་བརྟགས་པར་སྦྱིན་པ་དང་། སྨན་པ་སོགས་ལ་མ་དྲིས་པར་ནད་པ་ལ་གྱ་ཚོམ་དུ་སྨན་སྦྱིན་པ་དང་། ལེགས་པར་མ་བསླབས་པར་མཚོན་གྱི་དཔྱད་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དང་། ནད་པ་འགྲོ་མི་ནུས་པ་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་རྣམས་སོ། །ལག་གི་བླ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་ནི་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་ལག་དཔོན་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་མི་གནོད་མ་བརྟགས་པར་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྒྲིལ་བ་དང་། འདེགས་བྱེད་ཉུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཁུར་ལྕི་བ་འདེགས་པ་དང་། ལས་བྱེད་པའི་ཚེ་སོ་ཕག་མི་འབྲིམ་པར་འཕང་བ་དང་། འབྲིམ་པའི་ཚེ་བྱེ་བ་དང་གས་པ་མ་བརྗོད་པར་སྦྱིན་པ་དང་། ཁུར་འདེགས་པར་མི་ནུས་པའི་ 1-15-22a གྲོགས་བྱེད་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་གཞག་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་ཁྱིམ་པ་དག་ལ་སྐད་སྦྱར་ཏེ་ཅིག་ཅར་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ནི། ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ངལ་བ་དང་ངལ་བ་མ་ཡིན་པའི་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པ་འཕུལ་བ་དང་། དེ་ངལ་སོར་མ་བཅུག་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་མ་བླངས་པ་དང་། སྔར་ཕྱིན་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་དང་བྱུག་རིས་དང་བྱིན་ལེན་དང་འོངས་མ་འོངས་བརྟག་པ་རྣམས་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་དུས་སུ་མི་སླེབ་ན་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་བསུ་བ་ལ་སོགས་པའི་གྲོགས་མི་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་བསམ་ངན་བཟློག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ནི། རྫས་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་འཆི་བར་འདོད་པ་དང་། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ལ་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་བག་མེད་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་མེད་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐལ་ལྕག་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་མེད་པར་མགུལ་པར་ཟས་ཐོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྣུན་པ་དང་། སྤྱིའུ་ཚུགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། མཚོན་ལ་སོགས་པ་འཕོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་རྣམས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པ

【現代漢語翻譯】如果知道或懷疑有生物居住的森林發生火災，或者即使沒有惡意，也指示殺戮對像等，則犯了輕罪。如果預備階段的要素不完整，並非取決於自己，而是被他人隨意殺害，並接受這種行為，則犯了重罪。關於應學之處的輕罪：第二，關於應學之處的五種情況，首先是與病人相關的應學之處：無論是病人還是健康人，說了類似死亡的話；明明有熟練的護理人員卻安排不熟練的人；在沒有熟練護理人員的情況下，不告訴不熟練的人避免死亡的方法就讓他們護理；護理人員將武器等放在病人附近；護理人員不阻止導致病人死亡的行為；未經檢查就將武器等給予病人；不詢問醫生等，隨意給病人藥物；沒有好好學習就進行放血等治療；以及帶領無法行走的病人走路等。與手藝相關的應學之處是：在不知情的情況下做工匠的工作；不考慮是否傷害生物就砍伐樹木等；用支撐物少的一側抬起重物；工作時隨意扔磚頭；分發磚頭時，不說出有沙子或破損的磚頭；幫助無法抬起重物的人；以及在需要抬起或放置東西時，不與在家人一起大聲呼喊等。與行走相關的應學之處是：行走時推搡疲憊或不疲憊的比丘等；不讓他們休息；不拿走容器用具；不提前去清洗缽、塗油、接受給予、檢查來者和不來者；以及在用餐時間沒有到達時，不帶食物迎接等等。第四，與阻止惡意念頭相關的是：爲了財物而希望他人死亡；以及在做不該做的事情時，心裡贊同。第五，與不謹慎相關的罪過是：在不知情的情況下進行秘密真言的拍打；在不知情的情況下，爲了消除喉嚨里的食物而拍打；去公共場所；以及命令拿武器等等。從這些中保護心的方法：第二，從這些中保護心的方法，根據《墮罪分別》中保護心的方法：傷害自然存在的身體和生命。

【English Translation】 If one knows or suspects that a forest inhabited by living beings is on fire, or even without malice, indicates objects to be killed, etc., it is a minor offense. If the elements of the preparatory stage are incomplete, not dependent on oneself, but others kill arbitrarily, and one accepts this action, it is a major offense. Concerning the minor offenses of what should be learned: Second, concerning the five aspects of what should be learned, first is what should be learned related to the sick: whether it is a sick person or a healthy person, speaking words similar to death; appointing an unskilled person when there is a skilled caregiver; in the absence of a skilled caregiver, not telling the unskilled person how to avoid death and letting them care for the sick; caregivers placing weapons etc. near the sick person; caregivers not preventing actions that lead to the death of the sick person; giving weapons etc. to the sick person without examination; giving medicine to the sick person haphazardly without asking doctors etc.; performing bloodletting etc. without proper learning; and leading a sick person who cannot walk to walk, etc. What should be learned related to craftsmanship is: doing the work of a craftsman without awareness; cutting down trees etc. without considering whether it harms living beings; lifting heavy objects with the side that has fewer supports; throwing bricks arbitrarily when working; when distributing bricks, not mentioning bricks with sand or cracks; helping those who cannot lift heavy loads; and when needing to lift or place things, not shouting loudly together with the laypeople, etc. What is related to walking is: pushing monks etc. who are tired or not tired when walking; not letting them rest; not taking away containers and utensils; not going ahead to wash the bowls, apply oil, receive offerings, and check those who come and do not come; and not greeting with food etc. when not arriving at mealtime. Fourth, what is related to preventing malicious thoughts is: wishing for the death of others for the sake of possessions; and mentally approving of doing what should not be done. Fifth, the offenses related to carelessness are: performing secret mantra clapping without awareness; patting to remove food from the throat without awareness; going to public places; and ordering to take weapons etc. How to protect the mind from these: Second, how to protect the mind from these, according to the method of protecting the mind in 'Analysis of Defeats': harming the naturally existing body and life.

་བྱེད་འདོད་དང་། གཞན་གྱིས་དེའི་གནང་བ་གསོལ་བ་དང་དུ་ལེན་འདོད་དང་། གནོད་པར་མཐོང་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པར་འཇུག་འདོད་དང་། གནོད་པའི་དགག་བྱ་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཤེས་བཞིན་མ་བསྟེན་པ་དང་། མིའི་འགྲོ་བ་པ་འཚོང་འདོད་རྣམས་འགོག་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ལས་སེམས་སྲུང་བ་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། ། ༈ སྨྲ་བའི་ཕམ་པ། བཞི་པ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ 1-15-22b ལག་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ནི་མི་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མ་ནིང་མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་ནི་འདོད་པ་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉི་ཤུ་དང་། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་མི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ངག་ཏུ་གྲུབ་པ། རང་གི་ཡིན་པ། མ་ནོར་བ། བདག་གི་རྒྱུད་དང་སྦྱར་བ། གསལ་པོར་སྨྲས་པ་སྟེ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་པས་མི་ཆོས་བླ་མ་དེ་དག་ཐོབ་པའམ་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པར་སྨྲས་པ་དང་། མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་མི་མ་ཡིན་གྱིས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཁོ་བོ་ལ་ཡང་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དང་། མངོན་ཤེས་མ་ཐོབ་པའི་ཡུལ་དུ་མ་རུང་བའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཕན་ཚུན་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང་གཏམ་འདྲེ་བ་སོགས་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ན་ངག་གིས་དང་དུ་ལེན་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་བར་བསྡམ་བྱ་དང་། ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་ནས་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དང་། སྦྱོར་བའི་སྦོམ་པོ་དང་། མཐར་ཐུག་ཕམ་པ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྡུལ་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་སོགས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་ 1-15-23a བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། མི་ཆོས་བླ་མ་གོ་བར་འདོད་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་སློབ་པར་བསམས་ཏེ། སློབ་པའོ་ཞེས་སོགས་རྗོད་པ་ལ་སྦོམ་པོའོ། །སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་འོང་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་ནོར་བ་དང་། ཁྱོད་ཁོ་

【現代漢語翻譯】想做的事，以及接受他人請求允許的事；即使看到危害，也想不顧一切地去做；當危害的障礙臨近時，不保持警覺；以及想販賣人口的行為，這些都應阻止。從戒律的過失中守護內心，與之前相同。第四個是妄語的根本墮罪，包括識別墮罪和守護內心的方式兩種。首先是識別墮罪，包括墮罪的分類和戒律的過失兩種。首先是墮罪的分類。首先，四者中，根本的支分是，妄語的對象是人，即能說話、理解意義、有思維、自然存在、非雙性人或雌雄同體，具備這五個特徵。身體處於正常狀態，且與自己是不同的相續。所妄語的內容是超越慾望的功德，如無常等二十種想，以及禪定、無色定、無量心和入流果等果位，以及神通等。思維方面，有兩種，一是認知，即對 общей и частной 不混淆。二是動機，即改變認知，持續不斷地想說自己具有超人的品質。行為是語言表達出來，是自己的，沒有錯誤，與自己的相續相關聯，清晰地說出，即具備五種特徵的語言，說自己獲得了或失去了這些超人的品質；或者說自己也具有了非人不會加害等獲得超人品質的功德；或者說在沒有獲得神通的境界面前，說自己能看到不吉祥的神等，能互相看見、聽見和交談；或者當別人這樣說時，口頭上贊同。最終是對方理解了意義。產生墮罪的順序是，從想說開始，到身語沒有表達出來之間，是應防護的；身語表達出來后，是行為的過失；然後是行為的粗罪；最終是根本墮罪，這些是依次發生的。在這些中，根本的支分不完整，比如妄語說『我看見了灰燼中的食肉鬼』；或者妄語說自己獲得了包含在欲界中的不凈觀等一心專注；或者想要理解超人的品質，心想學習別解脫戒，然後說『我在學習』等等，這些是粗罪。行為的支分不完整，比如想說自己獲得了入流果，卻說成了獲得了一來果，這種錯誤；或者對你說『你……』

【English Translation】 The desire to do what one wants, and to accept others' requests for permission; even seeing harm, wanting to engage without regard; not maintaining awareness when the obstacle of harm is near; and wanting to sell human beings, all these should be prevented. Guarding the mind from the transgressions of discipline is the same as before. The fourth is the root downfall of lying, including identifying the downfall and the two ways of guarding the mind from it. First is identifying the downfall, including the classification of downfalls and the transgressions of discipline. First is the classification of downfalls. First, among the four, the branch of the root is that the object of lying is a person, that is, one who can speak, understand meaning, has thought, exists naturally, is not a hermaphrodite or of dual gender, possessing these five characteristics. The body is in a normal state, and is a different continuum from oneself. The object of what is lied about is merit beyond desire, such as the twenty types of conceptions like impermanence, as well as meditative absorptions, formless absorptions, immeasurable minds, and fruits such as stream-entry, as well as superknowledges, etc. In terms of thought, there are two: one is cognition, that is, not confusing the general and the particular. The second is motivation, that is, changing cognition, constantly wanting to say that oneself possesses superhuman qualities. The action is that it is expressed in speech, is one's own, is not mistaken, is related to one's own continuum, is clearly spoken, that is, speech possessing five characteristics, saying that one has obtained or lost these superhuman qualities; or saying that one also possesses the merits of obtaining superhuman qualities, such as not being harmed by non-humans; or saying in the presence of a realm where one has not obtained superknowledge that one can see inauspicious gods, etc., can see, hear, and converse with each other; or when others say so, verbally agreeing. The ultimate is that the object understands the meaning. The order of generating the downfall is that from wanting to speak until the body and speech have not manifested, it is to be restrained; after the body and speech have manifested, it is the transgression of the action; then the gross offense of the action; and finally the root downfall, these are in order. Among these, the branch of the root is incomplete, such as falsely saying 'I saw a flesh-eating ghost in the ashes'; or falsely saying that one has obtained one-pointed concentration such as the impure contemplation contained in the desire realm; or wanting to understand superhuman qualities, thinking of studying individual liberation vows, and then saying 'I am studying,' etc., these are gross offenses. The branch of the action is incomplete, such as wanting to say that one has obtained stream-entry, but mistakenly saying that one has obtained once-returning, such an error; or to you...

བོ་དང་འདྲ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། རང་ཉིད་མི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པར་གོ་བར་འདོད་ནས་འདི་ན་མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞན་ལ་སྦྱར་ནས་སྨྲ་བ་དང་།གཞན་གྱིས་ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ཤིག །བསོད་སྙོམས་ལོང་ཞིག་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་སོགས་བྱེད་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། མ་བསམས་པར་འདས་མ་འོངས་སོགས་ལུང་བསྟན་པའོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་འདོད་དང་། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་དང་དུ་ལེན་འདོད་འགོག་པའོ། ། ༈ གཞི་ལྷག་མ་ནས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ལས་བསྲུང་ཚུལ། གཉིས་པ་ལྷག་མའི་སྡེ་ལ་འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གསུམ་མོ། ། ༈ འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། དང་པོ་ལ་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ་གཉིས། ༈ ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ། དང་པོ་ལ་རང་འདོད་པ་བསྟེན་པའི་དང་། གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས། ༈ རང་འདོད་པ་བསྟེན་པ། དང་པོ་ལ་རེག་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་། སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་གཉིས། ༈ རེག་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ། དང་པོ་ལ་རང་གི་ས་བོན་གྱི་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་འབྱིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་རེག་པའི་དགེ་འདུན་ 1-15-23b ལྷག་མ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གི་ཁུ་བ་ཡིན་པ། དང་པོའི་གནས་ནས་མ་འཕོས་པའོ། །གང་ལས་དབྱུང་བ་ནི་རང་གི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །གང་གིས་དབྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གསོན་པོའམ་ཤི་བའི་ལུས་སམ་དེའི་དུམ་བུ་ཀེང་རུས་དང་མགོ་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གནས་པས་སོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རམ། ས་བོན་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་རུང་སྟེ་འབྱིན་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རེག་ཅིང་རྩོལ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དང་པོའི་གནས་ནས་འཕོས་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་ཀུན་སློང་སྐྱེས་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་བར་བསྡམ་བྱ་ཡིན་པ་སོགས་དམིགས་བསལ་དངོས་སུ་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མའི་སྐབས་ཀུན་ལ་སྔར་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་དབྱུང་བའི་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་སྦུབས་སུ་འ

【現代漢語翻譯】如果自比為阿羅漢等，並說：『我不是阿羅漢等』，或者爲了讓自己被理解為具有高尚道德的人，而向他人暗示說：『這裡有獲得高尚道德的人』，或者當別人說『你是阿羅漢等』時，不作任何反駁而預設，或者當別人說『如果你是阿羅漢等，就進入房屋化緣吧』時，不作任何反駁而進入房屋等，這些都會構成墮罪。 ༈ 戒律的罪行第二，戒律的罪行是：無意中預言過去或未來等。 ༈ 從中守護心的方法從墮罪的分類中守護心的方法是：轉變觀念，阻止自己想要說或接受別人所說的話。 ༈ 從根本罪之外產生的罪過中守護的方法第二，因貪著剩餘的僧團而生起的罪過有三種：因貪慾而生起，因損害而生起，因違背教令而生起的僧殘罪。 ༈ 因貪慾而生起第一種，因貪慾而生起的罪過有兩種：貪著內在有情和貪著外在受用。 ༈ 貪著內在有情第一種，貪著內在有情有兩種：隨順自己的慾望和允許他人隨順慾望。 ༈ 隨順自己的慾望第一種，隨順自己的慾望有兩種：貪著觸控的快樂和貪著說話的快樂。 ༈ 貪著觸控的快樂第一種，貪著觸控的快樂有兩種：泄出自己的精液和貪著觸控他人的身體，這兩種都是僧殘罪。第一種，墮罪的確認。從中守護心的方法有兩種。第一種有四點：根本的肢體，即所泄出的物質是自己的精液，且未從最初的位置移動。從哪裡泄出，是從自己的肢體形態中泄出。用什麼泄出，是用有情生物或已死亡生物的身體，或其部分，如骨骼、頭、耳朵等，在各自的肢體形態中。想法是，意識是迷惑或不迷惑或相似的，動機是爲了體驗快樂，或是爲了精液和藥物等而想要泄出，且持續不斷。行為是觸控和努力。最終結果是，由於該行為的緣故，從最初的位置移動。產生墮罪的順序是，從生起動機到未在身語上表現出來之前，都是應該制止的，除非有特別明確的說明，否則在所有僧殘罪的情況下都應如前瞭解。如果泄出的根本肢體不完整，或者泄入... 1-15-23b

【English Translation】 If one compares oneself to an Arhat (དགྲ་བཅོམ་པ་, dgra bcom pa, Arhat, one who has overcome enemies) etc., and says, 'I am not an Arhat etc.,' or in order to be understood as having high moral conduct, hints to others, 'There are those who have attained high moral conduct here,' or when others say, 'You are an Arhat etc.,' does not refute it and acquiesces, or when others say, 'If you are an Arhat etc., enter the house for alms,' does not refute it and enters the house etc., these constitute a downfall. ༈ Offenses of Discipline Second, offenses of discipline are: unintentionally prophesying the past or future etc. ༈ How to Protect the Mind from This The way to protect the mind from the classification of downfalls is: to transform the perception, preventing oneself from wanting to speak or accept what others say. ༈ How to Protect from Offenses Arising from the Remaining Basis Second, the three Sangha remnants that arise from desire for the remaining community: arising from desire, arising from harm, and Sangha remnants arising from transgression of commands. ༈ Arising from Desire First, there are two types of offenses arising from desire: attachment to inner sentient beings and attachment to outer enjoyments. ༈ Attachment to Inner Sentient Beings First, there are two types of attachment to inner sentient beings: following one's own desires and allowing others to follow desires. ༈ Following One's Own Desires First, there are two types of following one's own desires: attachment to the pleasure of touch and attachment to the pleasure of speech. ༈ Attachment to the Pleasure of Touch First, there are two types of attachment to the pleasure of touch: emitting one's own semen and attachment to touching the bodies of others, both of which are Sangha remnants. First, identification of the downfall. There are two ways to protect the mind from this. The first has four points: the fundamental limb, i.e., the substance emitted is one's own semen, and it has not moved from its original position. From where is it emitted, it is emitted from the form of one's own limb. With what is it emitted, it is with the body of a living or dead sentient being, or its parts, such as bones, head, ears, etc., in their respective limb forms. The thought is that the consciousness is confused or not confused or similar, and the motivation is for the sake of experiencing pleasure, or for the sake of semen and medicine etc., and the desire to emit is continuous. The action is touching and striving. The final result is that, due to that action, it moves from its original position. The order of generating the downfall is that from the arising of motivation until it is not manifested in body and speech, it should be restrained, and unless there is a specifically clear explanation, it should be understood as before in all cases of Sangha remnants. If the fundamental limb from which it is emitted is incomplete, or if it is emitted into...

ོངས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཁུ་བ་འབྱིན་པ་དང་། གང་ལས་དབྱུང་བའི་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ལ་རེག་སྟེ་འབྱིན་པ་དང་། གང་གིས་དབྱུང་བའི་གཞི་མ་ཚང་བ་ཆུའི་རྒྱུན་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་དང་རླུང་གི་རྫི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་གཏད་དེ་འབྱིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟན་དང་ཁྲི་ལ་སོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་ཡིན་ཡང་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཤའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པས་རེག་སྟེ་འབྱིན་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་གཞལ་བའི་ཆེད་དུ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་རེག་པ་དང་། ཉེད་པ་དང་། འཚིར་བ་དང་། ལས་སུ་རུང་བ་ལ་ནོམ་པ་དང་། 1-15-24a ཡན་ལག་གི་རྣམ་པའི་བུ་ག་འཚིར་བ་དང་། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གར་བྱེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་རྐེད་པ་སྐྱོད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སྤྲོད་པའི་སྦྱོར་བའི་བདེ་བ་དང་། ཁུ་བ་འབྱུང་ཁའི་བདེ་བ་དང་། གདུང་བ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་འབྱིན་པ་དང་། དབྱུང་འདོད་མེད་པར་རྨི་ལམ་སོགས་སུ་ཁུ་བ་དབྱུང་བའི་རོ་མྱང་བ་དང་། སྨན་ཟོས་ནས་འབྱིན་པ་དང་། དབྱུང་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་ལམ་དུ་ཁུ་བ་ཕྱུང་བ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་དང་། རྩལ་བ་མེད་པར་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁུ་བ་འབྱིན་ན་སྦོམ་པོའོ། །མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འབྱིན་པར་བརྩམས་པ་ཙམ་ན་སྦྱོར་བ་གཏང་བ་དང་། དང་པོའི་གནས་ནས་འཕོ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་དབྱུང་བའི་བྱ་བ་བཏང་ན་སྦོམ་པོའོ། །ཆགས་སེམས་ཀྱིས་ཆུའི་རྒྱུན་དང་རླུང་གི་རྫི་ཕྱོགས་སུ་གཏོད་པ་དང་། ཆགས་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་སུ་རུང་བ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པས་རེག་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་བུ་ག་འཆིར་བ་དང་། རེག་པ་མེད་པར་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་འགུལ་བ་ཙམ་གྱིས་འབྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། རང་ངམ་གཞན་གྱི་ས་བོན་ལ་དམིགས་ནས་དབྱུང་འདོད་དང་། ཆགས་སེམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་རེག་པ་དང་བལྟ་བར་འདོད་པ་དང་། དབྱུང་འདོད་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རོ་མྱང་འདོད་འགོག་པའོ། །གཞན་གྱི་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་རེག་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་། བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་རེག་པའི་ཡུལ་ནི་ 1-15-24b བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། ལུས་བསྟེན་དུ་རུང་བ། མ་ཉམས་པ། ལུས་དངོས་སམ་སྐྲའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ། མི་ཡིན་པ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྨའི་སྒོ་གསུམ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་རྣམས་སོ

【現代漢語翻譯】遺漏任何一個條件，如非自願遺精，或讓他人排精，或接觸非性器官的其他身體部位而排精，或逆水行舟、逆風而行而排精，或對非生物（如床、椅子等）排精，或接觸非性器官（如肉塊等）而排精，或爲了性快感而觸控性器官，或擠壓、揉捏、玩弄性器官，或擠壓性器官的孔，或缺少交合的任何一個條件，如跳舞、腰部在空中搖動、男女交合的快感、射精前的快感、無苦的快感，或在無意願的情況下，在夢中體驗射精的快感，或服藥后射精，或爲了射精而在路上排精，或僅僅是不如理作意，或無意觸控性器官而排精，這些都屬於重罪。如果缺少最終條件，僅僅是開始射精就停止性行為，或在即將射精時停止射精行為，也屬於重罪。以貪慾之心對水流或風向排精，或以貪慾之心觀看，或用非生物觸控性器官，或擠壓他人的性器官的孔，或僅僅是移動性器官而排精，這些都屬於輕罪。因此，守護自心的方法是：觀察自己或他人的精液，阻止射精的慾望，阻止以貪慾之心觸控或觀看性器官，阻止無意中產生的快感。關於因貪戀他人的觸覺而犯僧殘罪的識別：有兩種守護自心的方法。首先是罪行的分類，其次是戒律的輕罪。首先有四種罪行：基礎條件是，所接觸的對象是能夠實現女性性功能的、可以依靠的身體、未受損的、身體本身或頭髮或與之相關的衣服等、是人、意識自然存在、身體處於正常狀態、不是三大傷口（譯者註：指身體的三個主要傷口）中的任何一個。

【English Translation】 Omitting any one of the conditions, such as involuntary emission, or causing another to emit, or emitting by touching other body parts other than the sexual organ, or emitting against the current of water or against the direction of the wind, or emitting on non-sentient beings (such as beds, chairs, etc.), or emitting by touching non-sexual organs (such as pieces of meat, etc.), or touching the sexual organ for the sake of sexual pleasure, or squeezing, kneading, or playing with the sexual organ, or squeezing the orifice of the sexual organ, or lacking any one of the conditions of intercourse, such as dancing, swaying the waist in the air, the pleasure of male and female intercourse, the pleasure before emission, the pleasure free from suffering, or experiencing the pleasure of emission in dreams without intention, or emitting after taking medicine, or emitting on the road for the sake of emission, or merely improper attention, or touching the sexual organ without intention, these are all grave offenses. If the final condition is lacking, merely starting to emit and then stopping the sexual act, or stopping the act of emission at the moment of emission, is also a grave offense. Directing towards the current of water or the direction of the wind with lustful thoughts, or looking at it with lustful thoughts, or touching the sexual organ with non-sentient beings, or squeezing the orifice of another's sexual organ, or emitting merely by moving the sexual organ, these are all minor offenses. Therefore, the way to guard one's mind is: observing one's own or another's semen, preventing the desire to emit, preventing touching or looking at the sexual organ with lustful thoughts, and preventing the pleasure that arises unintentionally. Regarding the identification of the Sanghadisesa offense of clinging to the touch of another: there are two ways to guard one's mind. The first is the classification of offenses, and the second is the minor offenses of the precepts. First, there are four offenses: the basic condition is that the object touched is capable of performing the function of a woman's sexual organ, a body that can be relied upon, undamaged, the body itself or hair or clothes related to it, a human being, consciousness naturally present, the body in a normal state, not one of the three wounds.

། །རེག་བྱེད་ནི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་རེག་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རང་གིས་ནོམ་པ་དང་ཉུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རེག་པའམ་གཞན་གྱིས་རེག་པ་དང་དུ་ལེན་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་རེག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བསྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། མཚན་གང་ཡང་མེད་པའི་མ་ནིང་ཕོ་མོ་དང་། སྤྲུལ་པ་མོ་རྣམས་ལ་རེག་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ལ་གོས་ཀྱིས་བར་དུ་བཅད་དེ་རེག་པ་དང་། ཟས་དང་ས་ལ་སོགས་པ་མོའི་དབང་པོར་འཛུད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འཇམ་པ་དང་དྲོ་བ་དང་སྙི་བའི་བསམ་པས་རེག་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །རྐང་པ་ལ་སོགས་པས་བུད་མེད་ལ་འཕུལ་བ་དང་། བུད་མེད་ཀྱང་དེའི་སྟན་འཕུལ་བ་དང་། བུད་མེད་འགྱེལ་བ་ལྡང་ནུས་བཞིན་དུ་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། ཆགས་སེམས་མེད་ཀྱང་དགེ་སློང་མ་དང་བུད་མེད་ལ་རེག་པ་དང་། ཆུ་ལ་སོགས་པར་ཉམ་ཐག་པ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་མ་རེག་པ་དང་། རེག་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་མ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ལག་པའམ་སྐྲ་སོགས་ལས་མ་རེག་པ་དང་། དྲན་པ་རྙེད་པའི་ཐབས་ལ་མ་འབད་པ་དང་། དེ་མ་ 1-15-25a བསྲུངས་པ་དང་། ཟས་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་གཞན་ལ་མ་བཅོལ་བ་དང་། སྲོག་འཚོ་མ་བརྟགས་པ་རྣམས་སོ། །སེམས་སྲུང་ཚུལ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། མཚན་མི་མཐུན་གྱི་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེའི་སྟན་སོགས་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་རེག་འདོད་དང་། མཚན་མཐུན་གྱི་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེའི་སྟན་སོགས་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་རེག་འདོད་འགོག་པའོ། ། ༈ སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ། གཉིས་པ་སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་འཁྲིག་ཚིག་སྨྲ་བའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་མི་ཡིན་སྨྲ་ཤེས་ལེགས་སྨྲས་ཉེས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་གོ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་བཞི་ལྡན་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི། ཡུལ་དུས་དེར་འཁྲིག་པར་གསལ་པོར་གྲགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་འཁྲིག་པ་སྨྲས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི

【現代漢語翻譯】觸，是指肢體的形態之外，自身形體沒有損壞。思，有兩種，其中想是對於總相和別相沒有錯亂。意樂，是指想要體驗觸控的快樂，具有貪慾的慾望。加行，是指自己以愛撫、揉搓等方式觸控，或者接受他人觸控。究竟，是指體驗觸控的快樂。在這些肢體中，對於不完整的肢體，以及不應親近的婦女、男子，以及沒有性別的雌雄同體人和幻化女，進行觸控；或者隔著衣服觸控婦女的身體；或者將食物和泥土等塞入女性的性器官；或者意樂的肢體不完整，以柔軟、溫暖、光滑的想法進行觸控，這些都是粗罪。用腳等推婦女，或者婦女也推他的坐墊，或者婦女跌倒後有能力站起來卻扶起她，這些都是惡作罪。第二，違犯應學法的惡作罪：即使沒有貪心，也觸控比丘尼和婦女；或者在水中等遇難時，爲了救助而不觸控；或者在必須觸控時，以母親等的想法不觸控手或頭髮等；或者不努力尋找憶念的方法；或者不守護憶念；或者在去取食物等時，不委託他人；或者不觀察生命是否能夠存活。守護心的方法，在《墮罪事相》中，守護心的方法是：對於不同性別的真實身體或與之相關的，或其坐墊等，沒有必要而想要觸控；對於相同性別的真實身體或與之相關的，或其坐墊等，以貪心想要觸控，都要阻止。沉迷於言語的快樂第二，對於沉迷於言語的快樂的剩餘罪，分為認識墮罪和守護心的方法兩種。認識墮罪第一，分為兩種，其中說淫穢語的剩餘罪有四種：基礎的肢體是，所說對象是人，能夠理解所說的話，無論是善說、惡說還是錯說。思是安住于自性，即具備四種詞語，能夠表達女性性器官的含義，身體處於正常狀態，可以親近，不是具有神通者。所說的事物是，在當時的地點和時間，清楚地知道是性行為。思是對於總相和別相沒有錯亂。意樂是想要體驗說淫穢語的快樂，具有貪慾的慾望，想要不斷地說下去。加行是說關於人法至上的話。

【English Translation】 Touch refers to the physical body being intact, apart from the form of the limbs. Thought has two aspects, of which perception is being free from confusion regarding general and specific characteristics. Intention refers to the desire to experience the pleasure of touch, with a longing filled with attachment. Action refers to oneself touching through caressing, rubbing, etc., or accepting the touch of others. Culmination refers to experiencing the pleasure of touch. Among these limbs, touching incomplete limbs, as well as women and men who should not be approached, and hermaphrodites and emanated women without gender; or touching a woman's body with clothes as a barrier; or inserting food and earth, etc., into a woman's sexual organ; or the limb of intention being incomplete, touching with thoughts of softness, warmth, and smoothness, these are all gross offenses. Pushing a woman with the feet, etc., or the woman also pushing his seat, or helping a woman who has fallen and is able to stand up, these are all misdeeds. Second, misdeeds of violating the precepts: even without lust, touching a bhikshuni and a woman; or not touching in order to rescue someone in distress in water, etc.; or when it is necessary to touch, not touching the hand or hair, etc., with the thought of mother, etc.; or not striving to find a way to remember; or not guarding the memory; or when going to get food, etc., not entrusting it to others; or not examining whether life can be sustained. The method of guarding the mind, in 'The Aspects of Transgressions', the method of guarding the mind is: for a real body of a different gender or related to it, or its seat, etc., wanting to touch without necessity; for a real body of the same gender or related to it, or its seat, etc., wanting to touch with lustful thoughts, all must be prevented. Attachment to the pleasure of speech Second, for the remaining offenses of attachment to the pleasure of speech, there are two aspects: recognizing the transgression and the method of guarding the mind. Recognizing the transgression First, divided into two, among which there are four remaining offenses of speaking obscene words: The basic limb is that the object of speech is a person, able to understand what is said, whether it is well-spoken, badly-spoken, or wrongly-spoken. Thought is abiding in its own nature, that is, possessing four terms, able to express the meaning of the female sexual organ, the body being in a normal state, able to be approached, not being a possessor of magical powers. The thing spoken of is that in that place and time, it is clearly known to be sexual behavior. Thought is being free from confusion regarding general and specific characteristics. Intention is wanting to experience the pleasure of speaking obscene words, with a desire filled with attachment, wanting to continue speaking without interruption. Action is speaking about the supreme Dharma of humans.

་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བུད་མེད་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། ལེགས་སྨྲས་ཉེས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་མི་གོ་བ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། འཁྲིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་རྨའི་སྒོ་ལེགས་པར་དོད་དོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཚུར་ཤོག་ 1-15-25b དེ་དང་དེ་བྱའོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཁོ་བོ་ནི་ཁྱོད་ལ་དགའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཁོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉོལ་ཅིག་ཅེས་སོགས་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཆགས་སེམས་མེད་པར་གོམས་པའི་དབང་གིས་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཁྲིག་པའི་བསྙེན་བཀུར་དང་། ཀུན་སློང་ནི་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་སྨྲས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་འདོད་ཀྱི་ཡིད་ཀུན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བདག་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ལ་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་བསྙེན་བཀུར་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གོ་ཞེས་སོགས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བའམ་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་ན་ངག་གིས་དང་དུ་ལེན་པར་རྩོམ་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་སྔར་དང་འདྲའོ། །ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་སྐྱེས་པ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། ལེགས་སྨྲས་ཉེས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་མི་གོ་བ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། བདག་ཉིད་དང་འཁྲིག་པ་གང་རུང་གཅིག་དང་སྦྱར་ཏེ་སྨྲ་ན་སྦོམ་པོ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་མ་སྦྱར་བར་འཁྲིག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ། གཉིས་པ་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི་འཁྲིག་ཚིག་དང་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་སྨྲ་བར་འདོད་པའམ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དང་དུ་ལེན་འདོད་འགོག་པའོ། ། ༈ གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ། གཉིས་པ་གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་སྨྱན་བྱེད་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་སྤྲད་པར་བྱ་བ་ནི་མི་ཡིན་སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་ཅིང་སྤྲད་བྱ་ཡང་ 1-15-26a རྒྱུད་ཐ་དད་པ། ཕ་མ་སོགས་ཀྱིས་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཆུ་ཚིགས་ཀྱིས་བྱིན་པ་དང་། ཕ་མ་སོགས་ལ་རིན་བཅལ་ཏེ་འདི་བདག་གི་ཆུང་མ་བྱའོ་ཞེས་བསྲུངས་པ་རིན་ཆས་ཉོས་པ་དང་། གཞན་ལས་ཕྲོགས་ཏེ་འདི་བདག་གི་ཆུང་མ་བྱའོ་ཞེས་བསྲུངས་པ་བཙན་ཕྲོགས་སུ་ཐོབ་པ་སྟེ་ཆུང་མ་བཟང་པོ་གསུམ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་ཡིད་གཅུགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེས་པ་ལ་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པ་དང

【現代漢語翻譯】現在開始講述在特定情況下，以具備五種特徵的言語進行表達的行為。最終目的是使對方理解所表達的含義。在這些情況中，如果基礎要素不完整，例如對具有神通的女性說話，對男性說話，對不理解正確或錯誤含義的人說話，或者說一些與性行為相關的話語，例如『你傷口的入口癒合得很好』等等；或者說『過來，做這個做那個』等等；或者說『我喜歡你，你讓我感到愉悅』等等；或者說『和我一起睡覺吧』等等；或者說，由於缺乏動機要素，沒有情慾，只是習慣性地說出令人不快的話語，這些都屬於重罪。第二種是讚美供養的剩餘部分，分為四類。在基礎要素方面，所表達的對象是性行為的供養；動機是渴望體驗通過性行為供養和讚美所帶來的快樂，心中充滿貪慾。行為是像我這樣的比丘尼，如果通過性行為進行供養，那就是最好的供養等等，以具備五種特徵的言語進行表達，或者當別人這樣表達時，試圖在言語上接受，這就是剩餘的要素。這些要素與之前所述類似。在這些要素中，如果基礎要素不完整，例如對男性說話，對不理解正確或錯誤含義的人說話，或者將自己或性行為與其中之一聯繫起來表達，那就是重罪；如果沒有將兩者都聯繫起來，只是想到性行為而供養比丘尼等等，那就是輕罪。因此，如何守護內心：守護內心的方法是阻止想要說性方面的話語，或者想要讚美性行為的供養，或者阻止接受別人所說的話。第二種是促使他人行淫，即作為中間人的剩餘部分，分為四類。在基礎要素方面，所要給予的對象是能夠說話、理解含義、具有自主意識、適合發生性行為、具有男性或女性性器官功能的人。給予者和接受者是不同的個體。給予的方式包括：父母等以『讓她做你的妻子』的方式通過儀式給予；或者向父母等支付價錢，說『讓她做我的妻子』而娶來；或者從他人手中搶奪，說『讓她做我的妻子』而強行佔有，這三種是好的妻子。或者，女性通過引誘的方式對男性說『做我的丈夫吧』。

【English Translation】 Now begins the explanation of speaking with five characteristics in specific situations. The ultimate purpose is for the other person to understand the meaning being expressed. Among these, if the foundational elements are incomplete, such as speaking to a woman with magical powers, speaking to a man, speaking to someone who does not understand the meaning of right or wrong, or saying things related to sexual acts, such as 'The entrance to your wound is healing well,' etc.; or saying 'Come here, do this, do that,' etc.; or saying 'I like you, you are pleasing to me,' etc.; or saying 'Sleep with me,' etc.; or due to the lack of motivational elements, without lust, merely habitually uttering unpleasant words, these are all major offenses. The second is the remainder of praise and offering, which is divided into four categories. In terms of the foundational element, the object being expressed is the offering of sexual acts; the motivation is the desire to experience the pleasure of speaking praise and offering through sexual acts, with a mind full of desire. The action is that if a Bhikshuni like myself is offered through sexual acts, that is the best of offerings, etc., speaking with five characteristics, or when others speak in this way, attempting to accept it verbally, these are the remaining elements. These elements are similar to those described earlier. Among these elements, if the foundational element is incomplete, such as speaking to a man, speaking to someone who does not understand the meaning of right or wrong, or expressing oneself by associating oneself or sexual acts with one of them, that is a major offense; if one does not associate with both, but merely thinks of sexual acts and offers to Bhikshunis, etc., that is a minor offense. Therefore, how to guard the mind: The way to guard the mind is to prevent wanting to speak about sexual matters, or wanting to praise the offering of sexual acts, or to prevent accepting what others say. The second is causing others to engage in desire, which is the remainder of acting as an intermediary, divided into four categories. In terms of the foundational element, the object to be given is a person who can speak, understand meaning, has autonomous consciousness, is suitable for sexual activity, and has the function of male or female sexual organs. The giver and the receiver are different individuals. The ways of giving include: parents, etc., giving through a ritual in the manner of 'Let her be your wife'; or paying a price to parents, etc., and saying 'Let her be my wife' to marry her; or seizing from others and saying 'Let her be my wife' to forcibly possess her, these three are good wives. Or, a woman says to a man through enticement, 'Be my husband.'

་དུ་བླངས་ཏེ་བསྲུངས་པ་དང་སེམས་འདུས་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལ་བདག་གི་གོས་ཟས་སྩོལ་ཅིག་དང་བདག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ཆུང་མ་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་བསྲུངས་པ་གོས་ཟས་ཀྱིས་འཚོས་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ནོར་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་མཉམ་དུ་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་བསྲུངས་པ་ཁ་དུམ་པ་དང་། སྐྱེས་པས་བུད་མེད་འདི་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་གླགས་ཤིང་ཡུད་ཙམ་པར་གྱུར་ཏེ་བསྲུངས་པ་ཐང་འགའ་ཕྲད་པ་སྟེ་ཆུང་མ་ངན་མ་བཞི་དང་། ཆུང་མ་མ་ཡིན་ཡང་གླ་རྔན་མེད་པར་ལན་བཞི་ཡན་ཆད་ཞུགས་པ་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་མཐུན་པ་མ་ཐོབ་པའམ་སྔར་མཐུན་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆུང་མ་ངན་མ་བཞི་དང་ལན་གྲགས་ཀྱིས་མཐུན་པ་ནི་འཐབ་པ་ཙམ་དང་ཕྲ་མ་སོགས་གང་རུང་གིས་ཉམས་ལ། ཆུང་མ་དམ་པ་གསུམ་ནི་ཆུང་མ་མིན་པར་བསྒྲགས་པ་དང་དྲིལ་བསྒྲགས་པའི་འཐབ་མོ་གང་རུང་གིས་མཐུན་པ་ཉམས་སོ། །འཕྲིན་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྤྲད་བྱ་དེ་གཉིས་སམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་གཉིས་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་དང་པོར་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་ལས་འཕྲིན་ནོད་པ་དང་། 1-15-26b དེ་བུད་མེད་ལྟ་བུ་ལ་སྐྱེལ་བ་དང་། དེའི་འཕྲིན་ལན་ཕྱིར་སྐྱེལ་པ་རྣམས་རང་ངམ་རང་གིས་མངགས་པའམ་སྤྲིང་ཡིག་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །འཕྲིན་ལན་སྐྱེལ་བ་ནི་རང་གིས་བརྡ་ལ་སོགས་པས་གོ་བར་བྱས་པའམ་རང་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཞན་ལ་ཐོས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་སྤྲད་པའི་དོན་དུ་མཐུན་པ་སྒྲུབ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་དབང་གིས་ལམ་དང་ཡན་ལག་ཕྲད་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བར་གོང་དང་འདྲ་ལ།སྦྱོར་བ་ལ་འཕྲིན་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་སྦོམ་པོ་ཐ་དད་པ་གསུམ་འབྱུང་ངོ་། །མཐར་ཐུག་ལ་སྤྲད་བྱ་ཟུང་གཅིག་དགེ་སློང་དུ་མས་སྤྲོད་པ་ལ་དགེ་སློང་རེ་རེ་ལ་ལྷག་མར་འགྱུར་ལ། སྤྲད་བྱ་དུ་མ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་སྤྲད་བྱ་ཟུང་དེ་སྙེད་ལ་ལྟོས་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཆུང་མ་དམ་པ་གསུམ་རྡེའུ་གསུམ་གཏོར་བ་དང་ཆོ་ག་བཏང་བ་གང་རུང་གིས་འཐབ་མོ་བྱས་པ་དང་། མངལ་དུ་མ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་པ་ཙམ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་པས་འཁྲིག་པ་མི་བསྟེན་པར་ངེས་པ་དང་། མོའི་དབང་པོ་མེད་པས་བསྟེན་མི་རུང་དང་། རིན་གྱིས་ཉོས་ཟིན་པ་དང་། མཐུན་པ་ཐོབ་ཟིན་པ་དང་། སྔར་ཆུང་མར་བྱིན་པ་ལས་ཕྱིས་མི་སྟེར་བ་སྤྲད་པ་དང་། རང་གི་ཆེད་དུ་སྨྱན་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་སྟོན་དང་། ཁྱིམ་དང་ནོར་གྱི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་འཕ

【現代漢語翻譯】接受並守護，心意相合；女子對男子說：『請給我衣食，我將做你的妻子。』接受並守護，以衣食供養；女子對男子說：『我們兩人的財產合為一體，共同生活吧。』接受並守護，言語不和；男子心想：『應與此女子歡愛。』伺機而動，稍縱即逝，守護片刻，多次相遇，此為四種惡妻。即使不是妻子，若無報酬而行淫四次以上，無論以何種方式，若未獲得同意，或先前同意后又反悔。這四種惡妻，以及因爭吵等原因導致關係破裂。三種賢妻，若公開宣佈或因爭吵而關係破裂。傳遞資訊的對象，是應交付的兩人，或擁有他們的父母等，對他們有支配權，且具備五種稱謂。行為是指，首先從男子那裡接受資訊，然後傳遞給女子，再將女子的回覆傳回，這些都由自己或自己派遣的人，或通過書信等方式進行。傳遞迴復，是通過自己的暗示等方式使其明白，或者不依賴自己，通過他人聽聞也能完成。意念是指，意識不混亂，動機是，爲了交付的目的，希望促成一致，持續不斷。最終，因其力量，道路和支分相遇。產生墮罪的次第，與之前的行為相似。行為方面，對於三個資訊中的每一個，都會產生三種粗細不同的墮罪。最終，若多位比丘向一對男女傳遞資訊，則每位比丘都會犯下剩餘罪；若一位比丘向多對男女傳遞資訊，則會犯下與男女對數相應的剩餘罪。在這些情況中，若基礎的支分不完整，如三種賢妻，投擲三顆石子或舉行儀式等方式爭吵；未懷孕或僅是懷孕；安住于苦行，決定不進行性行為；因其性器官缺失而無法進行性行為；已被買斷；已獲得同意；先前已作為妻子給予，之後又反悔；為自己做媒；動機的支分不完整，如為僧團說法；為施主或財產的所有者等傳遞資訊。

【English Translation】 Accepting and guarding, minds united; a woman says to a man, 'Please give me clothes and food, and I will be your wife.' Accepting and guarding, providing with clothes and food; a woman says to a man, 'Let's combine our wealth and live together.' Accepting and guarding, words disagreeing; a man thinks, 'I should enjoy this woman.' Seizing the opportunity, fleetingly guarding, meeting several times, these are the four bad wives. Even if not a wife, if engaging in sexual activity more than four times without reward, in any way, if consent is not obtained, or previously consented but then regretted. These four bad wives, and relationships broken due to quarrels, etc. The three good wives, if publicly announced or relationships broken due to quarrels. The object of delivering the message is the two to be delivered, or their parents, etc., who have dominion over them and possess five titles. Action refers to, first receiving information from a man, then delivering it to a woman, and then returning the woman's reply, all of which is done by oneself or someone sent by oneself, or by letters, etc. Delivering the reply is done by making it understood through one's own hints, etc., or it can be accomplished by others hearing it without relying on oneself. Thought refers to, consciousness not being confused, and motivation is, for the purpose of delivery, wanting to facilitate agreement, continuously. Ultimately, due to its power, the path and limbs meet. The order of generating downfall is similar to the previous action. In terms of action, for each of the three messages, three different gross downfalls occur. Ultimately, if multiple monks deliver a message to a couple, each monk commits a remaining offense; if one monk delivers a message to multiple couples, he commits a remaining offense corresponding to the number of couples. In these cases, if the basic limbs are incomplete, such as the three good wives, quarreling by throwing three stones or performing rituals; not being pregnant or only being pregnant; abiding in asceticism, deciding not to engage in sexual activity; being unable to engage in sexual activity due to the absence of her sexual organ; having been bought; having already obtained consent; having previously given as a wife but later regretting; acting as a matchmaker for oneself; the limbs of motivation being incomplete, such as teaching the Dharma to the Sangha; delivering messages for the sake of patrons or property owners, etc.

ྲིན་བྱས་ཏེ་བོས་པའི་དབང་གིས་ཕྲད་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འཁྲིག་པ་སྤྲད་པའི་ཕྱིར་དུས་བྱས་པ་སྟོན་པ་དང་། འཐབ་ཀྲོལ་གྱིས་བུད་མེད་འཕྲོག་པའི་འཕྲིན་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་མའམ་ 1-15-27a བུད་མེད་ཆེ་གེ་མོ་ཉོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །སྤྲད་བྱ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ལས་གཞན་ལ་འཕྲིན་ནོད་པ་དང་སྐྱེལ་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་མ་དམ་པ་གསུམ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱིས་འཐབ་མོ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། འཐབ་མོ་བྱས་མ་ཐག་དང་། དུམ་པ་བཅད་པའི་འཐབ་མོ་བྱས་པ་སྤྲོད་པ་དང་། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་དང་བུ་མོ་འདི་མི་སྤྲད་ཅེས་སོགས་ཟེར་བ་དང་། མིང་མ་སྨོས་པར་བུད་མེད་ཉོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བ་ཙམ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་བརྡ་བྱས་པ་དྲིས་པ་ན་རྙེད་མོད་ཅེས་ཟེར་བ་རྣམས་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི་མི་ཚངས་སྤྱོད་སྲུང་ཚུལ་དུ་འདུས་སོ། ། ༈ ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ། གཉིས་པ་ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་།བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ལ་ཁང་པ་དང་ཁང་ཆེན་གཉིས་ལས་ཁང་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་བརྩིག་པའི་གནས་ནི་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་གཞན་ལས་བཙལ་བ་དང་། གྲོག་སྦུར་སོགས་ལ་གནོད་པའི་གཞི་མི་རུང་བ་དང་། གཞན་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་དང་། རྩིག་པའི་ཕྱི་རོལ་འདོམ་གང་ཚུན་ཆད་དུ་ཆུ་ཀླུང་ངམ་ངམ་གྲོག་གམ། ཁྲོན་པ་སོགས་ཡོད་པས་བརྩམ་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ་དེ་གསུམ་ཚང་བའི་གཞི་མ་དག་པ་དགེ་འདུན་ལ་མ་བསྟན་པའོ། །གང་གིས་བརྩིག་པའི་ཡོ་བྱད་ནི་རང་ངམ་རང་གིས་འཚོལ་བར་རྗེས་སུ་གནང་བའི་གང་ཟག་གིས་གཞན་ལ་བསླངས་པའོ། །གང་བརྩིག་པའི་གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ནང་གི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཅོ་ 1-15-27b བརྒྱད་ཞེང་དུ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཅིག་ལས་ཁྲུ་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལྷག་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞིང་བདག་པོ་གཅིག་གི་དོན་དུ་རྩིག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རང་དགའ་འམ་གཞན་གྱིས་བསྐོས་པ་གང་རུང་གིས་རང་གིས་རྩིག་པའམ་གཞན་རྩིག་ཏུ་འཇུག་པར་རྩོམ་པའོ། །བསྐོས་པ་དེས་བརྩིག་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བསྒོ་བ་བཞིན་མི་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ངག་གིས་དང་དུ་ལེན་པ་དེས་ཀྱང་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོག་བཀབ་ཅིང་བསྐོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གང་ཟག་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱི་ད

【現代漢語翻譯】因請求而相遇，因交合的支分不完整而行淫事，從而示現死亡；以爭鬥搶奪婦女，以及說『買下這個妻子或某個婦女』等，這些都是粗罪。為他人傳遞或接收資訊，而此人並非施與者或二者之所有者；與三位貞潔的妻子因惡語等發生爭吵的情況；爭吵剛結束時；以及提供已分割的爭鬥；或者說『為何不把這個男孩或女孩交出來』等等；僅僅說『買個女人』而不指名道姓；詢問男女之間是否約定，回答說『找到了』，這些都是輕罪。對此，守護心意的方法包含在守護非梵行之中。接下來，關於對外在受用產生貪執的殘餘，分為對外在受用產生貪執的殘餘的墮罪之確認，以及由此而來的守護心意之法兩部分。首先，關於墮罪之確認，分為墮罪之分類和應學處的輕罪兩部分。首先，關於墮罪之分類，分為房屋和大型房屋兩種。關於房屋的殘餘，有四種，其中地基的支分包括：建造地點的選擇，應由自己或被指定者，以具備五種特徵的語言，向他人尋求；不應選擇會傷害昆蟲等的地基；不應選擇與他人有爭端的地基；以及在墻外一尋（約四肘）之內有河流、懸崖或水井等，不應開始建造。以上三種情況若不具備，且未告知僧團，即為地基不凈。建造所需的材料，應由自己或被允許尋找的人向他人乞求。建造的地點，應具備地點的性質，能夠容納四種威儀（行、住、坐、臥），內部周長十八肘（約九米），寬度十一肘半（約六米），且寬度超出半肘以上，並且未對原有的尺寸造成損害。意念方面，不應有錯誤的認知，動機並非爲了三寶，而是爲了一個所有者的利益而持續不斷地想要建造。行為方面，無論是自己高興還是他人指定，自己建造或讓他人建造。被指定者不按照指示建造地點等，而以身語接受，也會成為殘餘。最終，因這些因素而蓋上屋頂，並完全完成環繞的建造。在這些地基的支分不完整的情況下，由兩三個人...

【English Translation】 Meeting due to being summoned by request, showing death due to engaging in sexual activity with incomplete limbs of intercourse; acting as a messenger to seize women through fighting, and saying 'Buy this wife or a certain woman,' etc., these are gross offenses. Transmitting or receiving messages to someone other than the giver or the owner of the two; situations where quarrels occur with three virtuous wives due to harsh words, etc.; immediately after a quarrel; and offering a divided quarrel; or saying 'Why not give this boy or girl,' etc.; merely saying 'Buy a woman' without mentioning a name; asking if there is an agreement between a man and a woman, and answering 'Found it,' these are minor offenses. The method of guarding the mind from these is included in guarding against non-celibacy. Next, regarding the residue of attachment to external enjoyments, it is divided into two parts: the identification of offenses of the residue of attachment to external enjoyments, and the method of guarding the mind from them. First, regarding the identification of offenses, it is divided into the classification of offenses and the minor offenses of precepts. First, regarding the classification of offenses, it is divided into houses and large houses. Regarding the residue of a house, there are four, of which the limb of the foundation includes: the place to build should be sought from others by oneself or by an appointed person with five characteristics of speech; a foundation that harms insects, etc., is not suitable; a place with disputes with others; and it is not permissible to start construction if there is a river, cliff, or well, etc., within a fathom (about four cubits) outside the wall. If these three conditions are not met and the Sangha is not informed, the foundation is impure. The materials for construction should be requested from others by oneself or by a person who is allowed to seek them. The place to build should have the nature of a place, be able to accommodate the four postures (walking, standing, sitting, lying), have an internal circumference of eighteen cubits (about nine meters), a width of eleven and a half cubits (about six meters), and the width should exceed half a cubit or more, and no construction work that harms the original dimensions should have been done. In terms of intention, there should be no mistaken perception, and the motivation should not be for the sake of the Three Jewels, but for the benefit of one owner, and the desire to build should be continuous. In terms of action, either by one's own pleasure or by the appointment of others, one either builds oneself or starts to have others build. If the appointed person does not act as instructed regarding the place of construction, etc., and accepts it with body and speech, it also becomes a residue. Finally, due to these factors, the roof is covered and the surrounding construction is completely finished. In the case where these limbs of the foundation are incomplete, by two or three people...

ོན་དུ་རྩིག་པ་དང་། གཞན་དབང་བའི་སར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་རྩིག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ཁང་པ་བྱས་པའི་འཕྲོ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོ་བྱད་མ་བཙལ་བར་རྩིག་པ་དང་། གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་གའམ་གང་རུང་མ་ཚང་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལས་གནང་བ་མ་ཐོབ་པར་རྩིག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཐོག་མེད་པའི་གནས་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཞིང་བཙལ་བ་དང་ཚད་ལྷག་པ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་ཚང་ན་སྦོམ་པོ་དང་། ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་མེད་ཀྱང་བཙལ་བ་དང་ཚད་ལྷག་གང་རུང་གཅིག་ཚང་བ་ལ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །བཙལ་བ་དང་ཚད་ལྷག་གང་ཡང་མེད་ན་ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཁང་ཆེན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་བརྩིག་པའི་གཞི་ནི་གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་ 1-15-28a དང་ལྡན་པའོ། །གང་བརྩིག་པའི་གནས་ནི་ཚད་ལྷག་མ་གཏོགས་པ་ཁང་པ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་། ཀུན་སློང་ནི་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་ཁང་པའི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་གང་རུང་གི་དོན་དུ་གཞན་གྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་བྱས་པའི་འཕྲོ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱི་དོན་དུ་རྩིག་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་དོན་མ་ཡིན་པར་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་པོ་དེ་ཉིད་དབང་བའི་སར་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་རྩིག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གི་དོན་དུ་ཐོག་མེད་པའི་གནས་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་གའམ་གང་རུང་ཚང་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ལ་གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་གང་ཡང་མ་ཚང་ན་ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། གཞི་དག་པར་ཁང་པ་དང་ཁང་ཆེན་གྱི་གནང་བ་གསོལ་བའི་འོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་ནུས་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། ས་གཞི་དང་ཡོ་བྱད་བཙལ་བ་དང་། གཞི་མ་དག་པ་དང་། དག་ཀྱང་གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དང་། གནང་བ་ཐོབ་ཀྱང་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་འདོད་དང་། གནང་བ་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་འགོག་པའོ། ། ༈ གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གཉིས་པ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་པའི་ལྷག་མ་ལ་དངོས་གཞི་དང་ན་སྨད་གཉིས། 1-15-28b ༈ དངོས་གཞི། དང་པོ་ལ་གཞི་མེད་བག་ཙམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པ་ཡིན་ན་བསྙེན་རྫོགས་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་། མི་མཐུན་པ་ཡིན་ན་རྣ

【現代漢語翻譯】此外，在屬於他人的土地上，未經允許為其建造房屋；完成他人未完成的房屋；未經尋找材料而建造房屋；以及在基礎不牢固的三種情況下，無論哪一種不滿足；未經僧團允許而建造房屋；以及建造沒有最終部分的無根基房屋。對於這些情況，如果爲了供養三寶（དཀོན་མཆོག་，梵文：Ratna，梵文羅馬擬音：ratna，漢語字面意思：寶）和四方施主的目的，尋找材料和超出限度兩者都滿足，則構成粗罪。即使其他條件都不滿足，只要尋找材料和超出限度兩者之一滿足，也構成粗罪。如果既沒有尋找材料也沒有超出限度，即使其他條件都滿足，也只構成惡作。第二種情況是建造大型房屋的剩餘部分，分為四種。在基礎方面，建造房屋的基礎是不牢固的三種情況。建造的地點與建造房屋類似，但不包括超出限度的情況。在想法方面，沒有錯誤的認知。動機是爲了供養三寶和四方施主的目的而持續不斷地進行。行為和最終結果與建造房屋的情況相同。在這些情況中，如果爲了供養三寶和四方施主的目的，完成他人建造寺廟的剩餘部分，或者爲了供養三寶中的兩方或三方而建造房屋，或者不是爲了供養三寶，而是爲了供養四方施主，未經允許在屬於施主的土地上建造房屋，或者爲了供養三寶和四方施主的目的，建造沒有最終部分的無根基房屋，如果滿足基礎不牢固的三種情況中的任何一種，則構成粗罪。如果基礎不牢固的三種情況都不滿足，即使其他條件都滿足，也只構成惡作。違犯戒律的惡作：第二種是違犯戒律的惡作，指的是在獲得建造房屋和大型房屋的許可后，有能力建造卻不建造。從這些過失中守護心的方法：第二種是從這些過失中守護心的方法，包括阻止尋找土地和材料，阻止基礎不牢固的情況，即使基礎牢固但未經允許的情況，即使獲得允許但想要超出限度的情況，以及獲得允許后卻不建造的情況。由損害引發的剩餘部分：第二種是由損害引發的剩餘部分，分為正文和結尾兩部分。正文：第一部分分為有根據和無根據兩種。第一部分分為四種，在基礎方面，誹謗的對象如果是戒律和見解相同的人，則直到可以恢復比丘戒，如果不同，則...

【English Translation】 Furthermore, on land belonging to others, building without permission for their sake; completing houses left unfinished by others; building without seeking materials; and in the three cases of unstable foundations, whichever is not satisfied; building without obtaining permission from the Sangha; and building rootless structures without a final part. For these situations, if both seeking materials and exceeding the limit are satisfied for the purpose of offering to the Three Jewels (དཀོན་མཆོག་，梵文：Ratna，梵文羅馬擬音：ratna，literal meaning: Jewel) and the four patrons, it constitutes a grave offense. Even if all other conditions are not satisfied, as long as either seeking materials or exceeding the limit is satisfied, it also constitutes a grave offense. If neither seeking materials nor exceeding the limit is present, even if all other conditions are satisfied, it only constitutes a minor offense. The second case is the remaining part of building large houses, divided into four. In terms of the foundation, the foundation for building a house is the three cases of unstable foundations. The place of construction is similar to building a house, but does not include exceeding the limit. In terms of thought, there is no mistaken cognition. The motivation is to continuously act for the purpose of offering to the Three Jewels and the four patrons. The action and final result are the same as in the case of building a house. In these cases, if completing the remaining part of a temple built by others for the purpose of offering to the Three Jewels and the four patrons, or building a house for the purpose of offering to two or three of the Three Jewels, or not for the purpose of offering to the Three Jewels, but for the purpose of offering to the four patrons, building without permission on land belonging to the patrons, or building a rootless structure without a final part for the purpose of offering to either the Three Jewels or the four patrons, if any of the three cases of unstable foundations is satisfied, it constitutes a grave offense. If none of the three cases of unstable foundations is satisfied, even if all other conditions are satisfied, it only constitutes a minor offense. Minor offenses of violating precepts: The second is minor offenses of violating precepts, which refers to being capable of building but not building after obtaining permission to build houses and large houses. How to protect the mind from these faults: The second is how to protect the mind from these faults, including preventing the search for land and materials, preventing unstable foundations, even if the foundation is stable but without permission, even if permission is obtained but wanting to exceed the limit, and not building after obtaining permission. The remainder instigated by harm: The second is the remainder instigated by harm, divided into the main text and the conclusion. Main text: The first part is divided into two types: with basis and without basis. The first part is divided into four. In terms of the basis, if the object of slander is someone with the same precepts and views, then up to the point where the Bhikshu vows can be restored, if different, then...

མ་པར་དག་པ་དང་། སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་གསུམ་ལྡན་དང་། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ་དང་། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྐུར་བ་གདབ་པ་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་གིས་སྐུར་བ་གདབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཕམ་པ་བྱུང་བ་དང་མ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀ་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་མེད་འདྲ་ཞིང་། ཀུན་སློང་ཉམས་པར་འདུན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོས་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕམ་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སོགས་སྐུར་བ་གདབ་པའི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་སྦྱར་ནས་སྐུར་བ་འདབས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྨྲ་བའི་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །གཉིས་པ་བག་ཙམ་གྱི་ལྷག་མ་ལ་གཞི་དང་བསམ་པ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་རྣམས་གོང་དང་འདྲ་ཞིང་སྦྱོར་བ་ནི་དགེ་སློང་འདི་དང་བུད་མེད་འདི་མཐོང་ངོ་། །མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་མ་སྦྱར་བར་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་རྩོམ་པའོ། །གཞི་མེད་བག་ཙམ་གཉི་ག་ལ་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་གཞི་ཡོད་ཀྱང་གང་གིས་གླེངས་པ་དེའི་གཞི་མེད་བཞིན་དུ་གླང་བ་དང་། སྔར་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་ 1-15-29a གཞི་ཡོད་ཀྱང་བརྗེད་ནས་དེ་གསུམ་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ་ལུང་ལས་མཐོང་ཐོས་དོགས་པ་གསུམ་མེད་པ་ལ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་གསུམ་དང་། སྔར་མཐོང་ཐོས་དོགས་པ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་བརྗེད་ནས་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱིས་སྐུར་བ་བཏབ་པ་གསུམ་དང་། ཐོས་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་ནས་དང་མ་ཆེས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་པ་གཉིས་དང་། ཐོས་པ་ལ་དོགས་པ་དང་མི་དོགས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་པ་གཉིས་དང་། དོགས་པ་དོགས་པ་ན་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་སྟེ་མ་དག་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་གཞི་བཅུ་གཅིག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ན་སྨད། གཉིས་པ་ན་སྨད་ནི། ཟག་བྱེད་ལ་བསམས་ནས་མ་ནིང་མོ་སྦུབས་མེད་པ་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་དགེ་སློང་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་།མ་ནིང་ཕོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་དགེ་སློང་མ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། སྐུར་བ་གདབ་བྱའི་མིང་མ་སྨོས་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་མཚམས་མེད་ཀྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། བདག་གིས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་སོ་ཞེས་སོགས་གཞོགས་སྨོས་ཀྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན

【現代漢語翻譯】具備清凈的所依，能言解義，且意念自然存在，即具足三種名稱；身體處於常態；以及與自身相異的相續。所針對的誹謗對象，無論是被誹謗者本身還是其他人，都需具備五種名稱，身體處於常態，且與自身相異的相續。進行誹謗的依據是失敗（指觸犯戒律）。意念方面，對於失敗的認知，無論發生與否，都應有相似的有或無的認知；動機是希望對方墮落，從而持續不斷地想要進行誹謗。行為是使用具備五種特徵的語言，例如說『某某比丘犯了非梵行罪』等等，以誹謗之名，將行為者與行為結合起來，開始進行誹謗。最終結果是被誹謗者理解了所說之意。第二種，略有殘餘的情況，其所依、意念和最終結果等要素與上述相同，不同之處在於行為方面，例如說『我看到了這位比丘和這位女子』，『我看到了他們行非梵行』等等，不將行為者與行為結合，而是使用具備五種特徵的語言開始進行誹謗。對於無根據的兩種情況，雖然有見、聞、疑三種依據，但實際上所說之人的說法並無根據，或者雖然之前有見、聞、疑三種依據，但已經忘記，卻以此三種依據進行誹謗，這些都屬於殘餘的情況。經典中說，對於沒有見、聞、疑三種情況，卻顛倒認知，以見、聞、疑三種方式進行誹謗的三種情況；以及之前有見、聞、疑三種情況，但已經忘記，卻以見、聞、疑三種方式進行誹謗的三種情況；以及聽聞之後，相信或不相信，卻說『我親眼所見』的兩種情況；以及聽聞之後，懷疑或不懷疑，卻說『我親眼所見』的兩種情況；以及在懷疑的狀態下，說『我親眼所見』進行誹謗的情況。因此，經典中宣說了對於不清凈者進行誹謗的十一種依據。 ༈ ན་སྨད།（章節名）第二部分，那薩瑪（ན་སྨད།，音譯）：如果心想對方有泄法行為，就去誹謗比丘說，你和沒有女陰的男子行了非梵行，或者誹謗比丘尼說，你和陽具人行了非梵行，或者不指明誹謗對象的姓名而進行誹謗，這些都屬於粗罪。同樣，如果惡意中傷如來，使其流血，或者製造僧團分裂，犯下無間罪，或者說『我思量之後才說的』等等，以旁敲側擊的方式進行誹謗，這些都屬於輕罪。 ༈ བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན（章節名）

【English Translation】 Having a pure basis, being able to speak and understand meaning, and having thoughts that naturally exist, that is, possessing three names; the body being in a normal state; and a continuum that is different from oneself. The object of slander, whether it is the person being slandered or someone else, must possess five names, the body must be in a normal state, and the continuum must be different from oneself. The basis for slander is defeat (referring to violating precepts). In terms of intention, regarding the awareness of defeat, whether it has occurred or not, there should be a similar awareness of having or not having it; the motivation is to hope for the other person's downfall, thus continuously wanting to engage in slander. The action is to use language with five characteristics, such as saying 'So-and-so Bhikshu has committed the sin of unchastity,' etc., using the name of slander, combining the actor and the action, and starting to engage in slander. The final result is that the person being slandered understands the meaning of what is said. The second type, a slightly residual situation, has the same elements of basis, intention, and final result as above. The difference lies in the action, such as saying 'I saw this Bhikshu and this woman,' 'I saw them engaging in unchastity,' etc., without combining the actor and the action, but using language with five characteristics to start engaging in slander. For the two types of baseless situations, although there are three bases of seeing, hearing, and doubting, the speaker's statement is actually baseless, or although there were previously three bases of seeing, hearing, and doubting, they have been forgotten, but slander is carried out based on these three bases, these all belong to residual situations. The scriptures say that for those who do not have the three situations of seeing, hearing, and doubting, but reverse their perception and slander in the three ways of seeing, hearing, and doubting; and the three situations where there were previously three situations of seeing, hearing, and doubting, but they have been forgotten, and slander is carried out in the three ways of seeing, hearing, and doubting; and the two situations where after hearing, believing or not believing, one says 'I saw it with my own eyes'; and the two situations where after hearing, doubting or not doubting, one says 'I saw it with my own eyes'; and the situation where one says 'I saw it with my own eyes' while in a state of doubt. Therefore, the scriptures have proclaimed eleven bases for slandering those who are impure. ༈ ན་སྨད། Second part, Na-sa-ma: If one thinks that the other person has leaking behavior, one slanders the Bhikshu, saying, 'You have engaged in unchastity with a man without a vulva,' or slanders the Bhikshuni, saying, 'You have engaged in unchastity with a hermaphrodite,' or slanders without specifying the name of the person being slandered, these all belong to gross offenses. Similarly, if one maliciously injures the Tathagata, causing him to bleed, or creates division in the Sangha, committing an unforgivable crime, or says 'I spoke after thinking about it,' etc., slandering in a roundabout way, these all belong to minor offenses. ༈ བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན

་ལྷག་མ། གསུམ་པ་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དང་པོ་ལ་དངོས་གཞི་དང་། ན་སྨད་གཉིས། ༈ དངོས་གཞི། དང་པོ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་དགེ་འདུན་དབྱེན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནི་མཚམས་ཀྱི་ནང་ཡིན་པ། དུས་ནི་བསྟན་པ་ལ་སྐྱོན་བྱུང་བ། ཡུལ་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པ་བརྒྱད་ཡན་ཆད་དུ་ཚང་བ། དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ 1-15-29b མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བས་འབྱེད་བའོ། །རྟེན་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་དབྱེན་ལ་ཞུགས་པ་དགེ་འདུན་གྱིས་བཟློག་པ་ན་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བཞམས་བསྒོ་བ་དང་ལས་ཆོས་ལྡན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་བའོ། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་རྟེན་ནི་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དག་པ། འབྱེད་པ་པོ་དང་ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །བསམ་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དབྱེན་གྱི་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ལྷག་མ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་དབྱེན་གྱི་གྲོགས་ལ་ཞུགས་པ་བཞམས་བསྒོ་སོགས་ཀྱིས་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་སུན་འབྱིན་པའི་ཡུལ་ནི་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་སྡོམ་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་པའོ། །གང་གིས་སུན་འབྱིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དང་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་བསྒྲགས་པའོ། །གང་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་དག་པ་ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་ཐ་སྙད་གསུམ་ལྡན་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་ཐ་དད་པ་སྟེ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཚོགས་སུ་ལོངས་པ། རང་སྐྲོད་པ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་ཞུགས་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བདག་ལས་ཐ་དད་པའོ། །རྟེན་ནི་ 1-15-30a བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་སྐྲོད་པ་པོའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐྲད་ལས་བྱས་པའི་ཚེ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ཞུགས་པ་ལ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གླེང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མཐའ་དག་གོ། གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་རང་ལ་གླེང་བ་པོ་ཡི

【現代漢語翻譯】 ལྷག་མ། (Lhagma) - 殘餘（指十三種僧殘罪的最後一部分）。第三部分，從勸誡導致的墮落的識別，以及由此產生的兩種守護心意的方式。識別墮落：第一部分包括正文和結尾兩部分。正文：第一部分包括四種情況，第一種是僧團分裂的殘餘罪，包括四點：基礎的組成部分是，所處的位置是在結界的範圍內；時間是，當教法出現問題時；對象是，具備八人以上可以圓滿具足的條件；事物是，以非法的見解進行區分。所依據的是可以圓滿具足的人。意樂方面有兩點，一是認知沒有錯亂，二是動機是參與分裂，即使僧團勸阻也不放棄，持續不斷。行為是，進行勸誡，即使如法的僧眾勸阻也不放棄嘗試。最終結果是，在第三次陳述的結尾也不放棄。第二種是隨順分裂者的殘餘罪，包括四點：基礎的組成部分是，所依據的是清凈的比丘戒；分裂者與自己的見解和名稱相同，具備三種名稱，身體處於正常狀態。意樂是，認知沒有錯亂，動機是參與分裂的幫助者，即使勸阻也不放棄，持續不斷。行為是，參與能夠增長殘餘罪的分裂幫助，即使通過勸誡等方式勸阻也不放棄嘗試。最終結果與之前相同。第三種是誹謗在家人（使在家人不悅）的殘餘罪，包括四點：基礎的組成部分是，所誹謗的對象是沒有任何出家標誌和戒律的在家人；誹謗的事物是，宣揚自己違背戒律的行為和他人的過失；所誹謗的對象是，清凈的比丘戒，與自己見解和名稱相同，具備三種名稱，身體處於正常狀態，與自己不同，即具備六種功德且能參與僧團事務的比丘，以及參與驅逐自己且如法的人；所告知的對象是，具備五種名稱，身體處於正常狀態，與自己不同；所依據的是，堅持驅逐。意樂是，認知沒有錯亂，動機是誹謗驅逐自己的人所在的僧團，即使勸阻也不放棄，持續不斷。行為是，當僧團進行驅逐在家人（使在家人不悅）的羯磨時，參與誹謗，即使勸阻也不放棄嘗試。最終結果與之前相同。第四種是不聽勸告的殘餘罪，包括四點：基礎的組成部分是，不接受勸告的對象是所有比丘；所告知的對象是，勸告自己的人；

【English Translation】 Lhagma (Lhagma) - Remainder (referring to the last part of the thirteen Sanghavasesa offenses). The third part, identifying the downfall resulting from admonition, and the two ways of guarding the mind that arise from it. Identifying the Downfall: The first part includes both the main body and the conclusion. Main Body: The first part includes four situations, the first being the Sanghavasesa offense of dividing the Sangha, including four points: the component of the basis is that the location is within the boundary of the enclosure; the time is when there is a problem with the Dharma; the object is that it meets the conditions of being fully complete with eight or more people; the thing is to distinguish with an unlawful view. What is relied upon is a person who can be fully complete. In terms of intention, there are two points: first, the cognition is not confused, and second, the motivation is to participate in the division, not giving up even if the Sangha dissuades, and continuing constantly. The action is to admonish, not giving up trying even if the Sangha dissuades in accordance with the Dharma. The final result is not giving up at the end of the third statement. The second is the Sanghavasesa offense of following the dividers, including four points: the component of the basis is that what is relied upon is the pure Bhikkhu precepts; the divider has the same view and name as oneself, possesses three names, and the body is in a normal state. The intention is that the cognition is not confused, the motivation is to participate as a helper in the division, not giving up even if dissuaded, and continuing constantly. The action is to participate in the division help that can increase the Sanghavasesa offense, not giving up trying even if dissuaded by admonition, etc. The final result is the same as before. The third is the Sanghavasesa offense of reviling householders (making householders unhappy), including four points: the component of the basis is that the object of revilement is a householder without any monastic signs or precepts; the thing reviled is proclaiming one's own actions that violate the precepts and the faults of others; the object of revilement is the pure Bhikkhu precepts, with the same view and name as oneself, possessing three names, the body in a normal state, different from oneself, i.e., a Bhikkhu with six qualities who can participate in Sangha affairs, and one who participates in expelling oneself and is in accordance with the Dharma; the object to be informed is one who possesses five names, the body in a normal state, and is different from oneself; what is relied upon is insisting on expulsion. The intention is that the cognition is not confused, the motivation is to slander the Sangha where the person who expelled oneself resides, not giving up even if dissuaded, and continuing constantly. The action is to participate in slander when the Sangha performs the Karma of expelling householders (making householders unhappy), not giving up trying even if dissuaded. The final result is the same as before. The fourth is the Sanghavasesa offense of being unamenable to advice, including four points: the component of the basis is that the object of not accepting advice is all Bhikkhus; the object to be informed is the person advising oneself;

ན་ནོ། །རྟེན་ནི་གླེང་དྲན་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་སྨྲ་བ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་གོང་དང་འདྲའོ། ། ༈ ན་སྨད། ན་སྨད་ནི་ལྷག་མ་བཞི་པོ་དེའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་དང་། བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའི་ལྷག་མའི་སྔ་རོལ་རྣམས་སུ་སྦོམ་པོ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་འཁོར་ཁ་འདྲེན་པ་དང་། གནས་པ་ཆད་པས་བཅད་པ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་སྡུད་པ་དང་། དགེ་འདུན་འདུས་པ་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་དང་ཆོས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་དང་།མཚམས་ནང་དུ་ལས་ལ་དབང་བའི་དགེ་སློང་ཡོད་པར་ཤེས་པའམ་དོགས་བཞིན་དུ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པས་ལས་བྱེད་པ་དང་། འདིས་དག་པ་དང་གྲོལ་བ་འཐོབ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་མི་སྨྲ་བའི་ཡི་དམ་བྱེད་པ་དང་། གཅེར་བུ་དང་སྐྲ་ལས་བྱས་པ་དང་འུག་པའི་ 1-15-30b རྒྱལ་མཚན་འཆང་བ་དང་། མི་འཆགས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དབྱེན་དང་གནས་དབྱུང་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་གྱིས་ཤེས་པ་དང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དང་ཐོས་པ་དང་ཕྱོགས་དང་འཁོར་མང་བ་རྣམས་ལ་ནན་ཏུར་བྱེད་པ་དང་། རིག་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཤ་རློན་པ་ཟ་བ་རྣམས་ལ་དབྱེན་དུ་གཏོགས་པའི་སྦོམ་པོ་དང་། དབྱེན་བྱེད་པ་སོགས་བཞི་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་དང་། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་བསྐྲད་པ་དང་གླེང་དྲན་མ་བྱས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ་དང་དེའི་གྲོགས་བྱེད་པ་དང་བསྐྲད་པ་དང་གླེང་དྲན་བྱས་ནས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་བཞམས་བསྒོ་དང་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་མ་བཟློག་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་གླེང་དྲན་མ་བྱས་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ལ་བཞམས་བསྒོ་སོགས་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། དེ་རྣམས་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། གཞི་མེད་བག་ཙམ་གཉིས་བསྒོ་གྱུར་དང་པོ་གསུམ་རྣམས་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི་སྲུང་ཚུལ་དུ་འདུས་སོ། །བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། ལྟུང་བ་གླེང་དྲན་བྱས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་འདོད་པ་འགོག་པའོ། ། ༄། །ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་བཅས་པ་ལས་མི་འགལ་བར་བྱ་བ། ལྟུང་བྱེད་ལ་ཞག་གི་ཆད་ལས་དང་འབྲེལ་བ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དང་། བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་གཉིས། ༈ ཞག་གི་ཆད་ལས་དང་འབྲེལ་བ་སྤ

【現代漢語翻譯】那諾（梵文：Na，種子字，地獄），所依是憶念。意念方面，不迷亂于認知，動機方面，阻止說令人不悅的話語，不放棄希望，持續不斷。行為方面，阻止參與令人不悅之事，不放棄努力。最終結果與之前相同。下品那（梵文：Na，種子字，地獄）。下品那是指，當參與其餘四種行為時，進行勸誡、祈求和陳述，在前兩種行為的結尾，以及第三種行為的結尾，在未放棄的剩餘部分之前，會變得越來越嚴重。引導他人加入團體，因中斷居住而被驅逐，其他比丘聚集，在僧團集會時，宣稱非佛法為佛法，佛法為非佛法，明知或懷疑結界內有比丘有權進行羯磨，卻因意見不合而進行羯磨，認為這樣做可以獲得清凈和解脫，進行不語的意念修持，赤身裸體，用頭髮製作裝飾，持有貓頭鷹的旗幟，明知不可和解卻進行分裂和驅逐，對眾人皆知、有大功德、持有經典、博學多聞、有宗派和眾多追隨者的人進行誹謗，爲了修行明咒等目的而生吃血肉，這些都屬於導致分裂的重罪。僅僅是參與分裂等四種行為，誹謗家庭，因令人不悅之事而被驅逐，在未憶念之前就指責僧團，說令人不悅的話語，這些都是輕罪。違犯戒律的輕罪包括：分裂僧團，幫助分裂者，驅逐他人，憶念之後進行誹謗，說令人不悅的話語，對於這些行為，沒有通過勸誡、祈求等四種羯磨來阻止，在未驅逐和憶念之前進行誹謗，對於說令人不悅的話語進行勸誡等行為。從這些行為中守護心的方法是：無根據的輕微行為，兩次勸誡，最初的三種行為，都包含在人道至上的守護方法中。從令人不悅之事中守護心的方法是：阻止接受已經憶念的墮落，不希望接受。如果戒律退失，應遵守不違背修復戒律的規定。對於墮罪，有兩種：與留宿贖罪期有關的墮罪，以及僅與懺悔有關的墮罪。與留宿贖罪期有關的墮罪。

【English Translation】 Na (Tibetan: ན་, Devanagari: न, Romanized Sanskrit: Na, meaning: hell). The basis is remembrance. In terms of thought, not being confused in cognition; in terms of motivation, preventing the utterance of unpleasant words, not giving up hope, and being continuous. In terms of action, preventing involvement in unpleasant matters and not giving up effort. The final result is the same as before. Lower Na (Tibetan: ན་, Devanagari: न, Romanized Sanskrit: Na, meaning: hell). Lower Na refers to the fact that when engaging in the remaining four actions, exhortation, supplication, and statement are made, and at the end of the first two actions, and at the end of the third action, before the remaining part that has not been abandoned, it becomes more and more serious. Leading others to join a group, being expelled due to interrupted residence, other monks gathering, declaring non-Dharma as Dharma and Dharma as non-Dharma in a Sangha assembly, knowing or suspecting that there is a monk within the boundary who has the right to perform Karma, but performing Karma due to disagreement, thinking that this can achieve purity and liberation, engaging in silent mental practice, being naked, making decorations from hair, holding an owl's banner, knowingly causing division and expulsion when reconciliation is impossible, slandering those who are known by all, have great merit, hold the scriptures, are learned, have sects and many followers, and eating raw flesh for the purpose of practicing mantras, etc., all of which are serious offenses that lead to division. Merely participating in the four actions of division, slandering families, being expelled for unpleasant matters, accusing the Sangha before remembrance, and speaking unpleasant words are all minor offenses. Minor offenses of violating the precepts include: dividing the Sangha, helping those who cause division, expelling others, slandering after remembrance, and speaking unpleasant words. For these actions, not preventing them through the four Karmas of exhortation, supplication, etc., slandering before expulsion and remembrance, and performing exhortation, etc., for speaking unpleasant words. The method of guarding the mind from these actions is: unfounded minor actions, two exhortations, and the first three actions are all included in the supreme method of guarding the human path. The method of guarding the mind from unpleasant matters is: preventing the acceptance of a fallen state that has already been remembered, and not wanting to accept it. If the precepts are lost, one should abide by the regulations that do not violate the restoration of the precepts. Regarding offenses, there are two types: offenses related to the period of probation, and offenses related only to confession. Offenses related to the period of probation.

ང་བའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ལ་གོས་ལ་བརྟེན་པ། ནོར་ལ་བརྟེན་པ། སྣོད་སྤྱད་ལ་བརྟེན་པ། ཟས་ལ་བརྟེན་པ་དང་བཞི། ༈ གོས་ལ་བརྟེན་པ། དང་པོ་ལ་གོས་དངོས་ལ་བརྟེན་པ། སྟན་ལ་བརྟེན་པ། བལ་ལ་བརྟེན་པ་གསུམ། 1-15-31a ༈ གོས་དངོས་ལ་བརྟེན་པ། དང་པོ་ལ་གོས་ཡོད་པ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་དང་། མེད་པ་ཚོལ་བ་གཉིས། ༈ གོས་ཡོད་པ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་འཆང་བ་འཇོག་པ་འབྲལ་བ་གཉིས་འཁྲུར་འཇུག་མཐོ་གང་གི་སྤང་བ་སྟེ་དྲུག་ལས། ༈ འཆང་བ་སྤང་བ། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཆང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཡིན་པ།རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རུང་ག་ཚད་ལྡན། རང་དབང་ཞིང་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་ཡོད་པ། ཁ་སྐོང་གི་གོས་ལ་རེ་བ་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའམ་རུང་ཡང་རེ་བ་མེད་པ། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའམ་བརླབས་ཀྱང་ཤན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་འཆང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་སྟོབས་སམ་ཤན་སྟོབས་གང་རུང་གིས་ཞག་བཅུ་བར་མ་ཆད་དུ་འཆང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རང་ངམ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ཞག་བཅུ་འདས་པའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་འཆང་འབྲལ་འཇོག་པ་གསུམ་དང་ལྟུང་བཟེད་འཆང་བ་དགོན་པ་པའི་འབྲས་བ་རས་ཆེན་དང་དབྱར་རྙེད་བཞག་འཕྱིས་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་གནང་ལ་ཚད་བཟུང་ཡིན་པས་སྦྱོར་ལྟུང་མེད་ལ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཞག་བཅུ་འཆང་བ་ཞག་བདུན་པའི་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་རྣམས་ལ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། འཆང་བ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བ་སྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་རྙེད་ནས་ཞག་བཅུའི་ནང་རོལ་ཏུ་གོས་སམ་ལྷུང་བཟེད་དུ་རིགས་མཐུན་པ་གཞན་ཞིག་རྙེད་པ་ལས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའམ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་བྱས་ཀྱང་གཞན་ལ་བསྔོ་བ་དང་། རྣམ་བརྟག་མ་བྱས་པར་འཆང་ན་སྔ་མས་ཞག་བཅུ་འདས་པ་ན་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ལ་ཤན་འབྱུང་ 1-15-31b བ་ལ་ནི་ཤན་རྡེག་བྱེད་ལས་ཞག་གཅིག་གི་འོག་ཏུ་རྙེད་པ་དགོས་ལ། བྱིན་རླབས་ཅན་ནི་རྡེག་བྱེད་དང་མཉམ་དུ་རྙེད་པ་ལ་ཡང་ཤན་འབྱུང་ངོ་། །ཟླ་བར་འཇོག་པ་ལ་ནི་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ཉིད་ལ་རྡེག་པའི་ཚུལ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞག་བདུན་པའི་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་པ་ལ་ནི་བརྡེག་བྱ་རྡེག་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཞག་བདུན་པའི་བྱིན་རླབས་ཅན་དང་བརྡེག་བྱ་ཞག་གཅིག་གིས་ཕྱིས་རྙེད་པ་དགོས་ཤིང་རྡེག་བྱེད་བུ་རམ་ཡིན་ན་བརྡེག་བྱ་ཡང་བུ་རམ་ལྟ་བུ་ནང་ཚན་གྱི་རིགས་མཐུན་པ་དགོས་སོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཁྲུ་གང་དུ་མ་ལོངས་པ་རེ་བ་མེད་པར་འཆང་བ་དང་། འཁོར་གསུམ་

{ "translations": [ "僧眾墮罪之根本", "首先是依靠衣服，依靠財物，依靠器皿，依靠食物這四種。", "依靠衣服", "首先是依靠衣服本身，依靠坐墊，依靠羊毛這三種。", "依靠衣服本身", "首先是對已有的衣服生起邪見，以及尋求沒有的衣服這兩種。", "對已有的衣服生起邪見", "首先是執持、放置、分離這兩種，以及縫製、使縫製、增高等的捨棄，共有六種。", "捨棄執持", "首先有四種情況：從根本支分來說，所執持的物品是衣服；從因的方面來說，符合規定；自主且暫時擁有；不允許期望補充的衣服，或者允許也不期望；沒有加持，或者加持了但痕跡仍然存在。所依靠的是未拉伸或未鋪開的。想法是沒有錯亂的認知，動機是自願執持的意願持續不斷。行為是依靠自身力量或痕跡的力量，在十日內不間斷地開始執持。最終結果是自己或痕跡的力量導致十日過去。成為墮罪的方式是執持、分離、放置這三種，以及缽盂執持、寂靜者的細棉布和夏季所得的延遲儲存的捨棄，這八種都是允許的且有數量限制，因此沒有行為墮罪。衣服和缽盂執持十日，七日儲存的捨棄，這些依靠痕跡的力量成為墮罪的方式是：執持時，自己生起捨棄的物品，在十日內得到衣服或缽盂等同類物品，但沒有加持，或者對生活用品和必需品進行了加持，但沒有迴向給他人，也沒有進行觀察，如果執持，那麼之前的物品在十日過後，對之後的物品也會依靠痕跡的力量成為捨棄。而且，對於沒有加持的物品，產生痕跡需要在一日內得到，對於加持過的物品，與得到的同時也會產生痕跡。對於按月放置的物品，應該將沒有加持的物品與沒有加持的物品相互作用的方式結合起來理解。對於七日儲存的捨棄，被作用物和作用者都需要是七日加持過的，並且被作用物需要延遲一日得到，如果作用者是紅糖，那麼被作用物也需要是紅糖之類的同類物品。對於那些根本支分不完整的，不足一肘長的，沒有期望地執持，以及三輪。", "english_translations": [ "The root of offenses for the Sangha", "First, there are four types: relying on clothes, relying on wealth, relying on utensils, and relying on food.", "Relying on clothes", "First, there are three types: relying on the clothes themselves, relying on cushions, and relying on wool.", "Relying on the clothes themselves", "First, there are two types: generating wrong views about existing clothes and seeking clothes that do not exist.", "Generating wrong views about existing clothes", "First, there are holding, placing, and separating, as well as sewing, causing to sew, increasing, and abandoning, totaling six types.", "Abandoning holding", "First, there are four situations: from the perspective of the fundamental branch, the item being held is clothing; from the perspective of the cause, it meets the requirements; it is autonomous and temporarily owned; it is not permissible to expect supplementary clothing, or it is permissible but not expected; it is not blessed, or it is blessed but the traces still remain. What is relied upon is not stretched or unfolded. The thought is that there is no mistaken cognition, and the motivation is the continuous desire to hold voluntarily. The action is to begin holding continuously within ten days, relying on one's own power or the power of traces. The final result is that ten days have passed due to one's own power or the power of traces. The way to become an offense is through holding, separating, and placing, as well as holding the alms bowl, the fine cotton cloth of the solitary practitioner, and the abandonment of delayed storage of summer gains. These eight are all permitted and have quantity limits, so there is no offense of action. Holding clothes and alms bowls for ten days, and abandoning storage for seven days, these become offenses through the power of traces: when holding, if one obtains the object that generates abandonment within ten days, such as clothes or an alms bowl of the same kind, but it is not blessed, or if one has blessed the necessities of life and necessities, but has not dedicated them to others, and has not observed them, then if one holds them, the previous object will also become abandonment due to the power of traces after ten days. Moreover, for unblessed objects, the trace needs to be obtained within one day of the action, and for blessed objects, the trace will also occur simultaneously with the action. For objects placed monthly, one should understand by combining the way in which unblessed objects interact with unblessed objects. For the abandonment of seven-day storage, both the object being acted upon and the actor need to be blessed for seven days, and the object being acted upon needs to be obtained one day later. If the actor is brown sugar, then the object being acted upon also needs to be of the same kind, such as brown sugar. For those whose fundamental branches are incomplete, holding without expectation if it is less than one cubit long, and the three wheels." ] }

གྱི་ཕྱེད་མི་ཁེབས་པ་དང་རྒྱུ་མི་རུང་བ་རྔ་བལ་ལས་བྱས་པ་སོགས་ལ་རེ་བ་མི་འཆགས་པས་རེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འཆང་བ་ལ་ཡང་ཞག་བཅུ་འཆང་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དྲེའུ་རྔོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རེ་བ་མི་འཆགས་པས་ཞག་བཅུ་འཆང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། ། ༈ འཇོག་པ་སྤང་བ། གཉིས་པ་ཟླ་བར་འཇོག་པའི་སྤང་པ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཇོག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཡིན་པ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རུང་བ། ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་ཤིང་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ལས་ཆུང་བ། རང་དབང་ཞིང་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་ཡོད་པ། ཁ་བསྐང་གི་གོས་ལ་རེ་བ་དང་བཅས་པ། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་ཆོས་གོས་མ་ཚང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་རང་དོན་དུ་འཆང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ཞག་སུམ་ཅུ་བར་མ་ཆད་དུ་འཇོག་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་དབང་གིས་རང་ངམ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ཞག་སུམ་ཅུ་འདས་པའོ། །ཁྲུ་གང་ 1-15-32a ལས་ཆུང་ཞིང་རེ་བ་འཆགས་རུང་ཞིག་རེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འཆང་ན་ཟླ་བ་འདས་པའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། སྣམ་སྦྱར་དང་གདིང་བ་གསར་པ་ལ་ཉིས་རིམ་དང་བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་ཆིག་རྐྱང་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། དུས་ཚིགས་སུ་སྤྱད་པ་ལ་རིམ་པ་དེ་རྣམས་ལས་ཉིས་འགྱུར་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་དག་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་དག་ལ་བྱི་དོར་སོགས་བྱེད་པའི་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་མ་བསྐྱེད་པར་ཕོག་པ་དང་། སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་དགུ་མ་ལོངས་པ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས་ལྷག་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་བཅུ་པ་སོགས་སུ་བྱས་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་དགུ་པ་བཅུ་གཅིག་པ་བཅུ་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་གསུམ་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་བཅོ་ལྔ་པ་བཅུ་བདུན་པ་བཅུ་དགུ་པ་རྣམས་ལ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་བཞི་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་ཉེར་གཅིག་པ་ཉེར་གསུམ་པ་ཉེར་ལྔ་པ་རྣམས་ལ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་ལྔ་པ་རྣམས་མ་བྱས་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་གླེགས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་ལ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་ལྔ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་དང་། ཕྱེད་དང་ལྔ་དང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ལས་ཆུང་བ་བྱས་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་གླེགས་བུ་མེད་པའི་བླ་གོས་ལ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་དང་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་དང་། ཕྱེད་དང་གསུམ་ལས་ཆུང་བ་དང་། སྣམ་ཕྲན་མེད་པའི་མཐང་གོས་ལ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བདུན་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་ལས་ལྷག་པ་དང་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་ཚད་ལས་ཆུང་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་ལ་མ་དྲས་པ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ལ་བྱེད་ན་བླ་གོས་ལ་སྣམ་ཕྲན་བདུན་པ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་གསུམ་པ་དང་། མཐང་གོས་ལ་སྣ

【現代漢語翻譯】如果（袈裟的）一半無法覆蓋身體，或者使用不合適的材料如牦牛毛等製作，並且還對此抱有期望，那麼即使只是持有（這樣的袈裟）十天，也會犯下過失。對於騾毛等製成的（袈裟），如果對此抱有期望，持有十天也會犯下墮落。 停止儲存： 第二，關於停止儲存過月袈裟，包括墮落的分類和違犯戒律的過失兩種。首先，關於墮落的分類，從四個方面來說：基礎的組成部分包括：所儲存的物品是衣服；從材料上來說是允許使用的；大小小於一肘（khru gang，量詞，一肘），並且無法覆蓋三處身體部位；是自己可以支配的；對於替換的衣服抱有期望；未經加持。所依賴的條件是：沒有堅硬的支撐物，沒有鋪開，沒有完整的法衣。想法是：沒有錯誤的認知，動機是隨心所欲地爲了自己而想要持有，並且沒有中斷。行為是：自己或在他人強迫下，嘗試不間斷地儲存長達三十天。最終結果是：由於上述原因，自己或在他人強迫下，超過了三十天。如果小於一肘，並且可以抱有期望，如果還對此抱有期望而持有，一旦超過一個月，就會犯下過失。第二，關於違犯戒律的過失：新的僧裙和坐墊沒有做成雙層，上衣和下裙沒有做成單層；在適當的時候使用時，沒有比那些層數多一倍；或者比那些層數更多；或者在清潔那些層數時，沒有生起『應該在這裡縫補』的想法就縫補；僧裙的布片不足九塊；或者超過二十五塊；或者做成十塊等；九塊、十一塊、十三塊的布片，沒有加上二分之一和三分之一的貼邊；十五塊、十七塊、十九塊的布片，沒有加上二分之一和四分之一的貼邊；二十一塊、二十三塊、二十五塊的布片，沒有加上二分之一和五分之一的貼邊；帶有布片和貼邊的三件法衣，長度超過五肘，寬度超過三肘；或者小於二分之一和三分之一；沒有布片和貼邊的上衣，長度超過十二肘，寬度超過三肘；或者小於二分之一和三分之一；沒有布片的下裙，長度超過七肘，寬度超過兩肘；或者小於能夠覆蓋三處身體部位的尺寸，這些都會犯下過失。上衣和下裙如果沒有縫製，就沒有過失，如果要縫製，上衣應該用七塊布片加上二分之一和三分之一的貼邊，下裙應該用

【English Translation】 If half (of the robe) cannot cover the body, or if it is made of unsuitable materials such as yak wool, and one still has expectations for it, then even holding (such a robe) for ten days will incur a transgression. For (robes) made of mule hair, etc., if one has expectations for them, holding them for ten days will lead to a downfall. Abandoning Storage: Second, regarding abandoning the storage of robes for over a month, there are two aspects: the classification of downfall and the transgression of precepts. First, regarding the classification of downfall, there are four aspects: the basis of the components includes: the object being stored is clothing; in terms of material, it is permissible; the size is smaller than one cubit (khru gang, a unit of measurement, one cubit), and it cannot cover three parts of the body; it is under one's own control; one has expectations for replacement clothing; it is unblessed. The conditions relied upon are: there is no hard support, it is not spread out, there is no complete Dharma robe. The thought is: there is no mistaken cognition, the motivation is to freely want to hold it for oneself, and it is uninterrupted. The action is: oneself or under the compulsion of others, attempting to store it continuously for up to thirty days. The final result is: due to the above reasons, oneself or under the compulsion of others, it has been more than thirty days. If it is smaller than one cubit and can be expected, if one still holds it with expectations, once a month has passed, one will incur a transgression. Second, regarding the transgression of precepts: new monastic skirts and cushions are not made in double layers, upper and lower garments are not made in single layers; when used at appropriate times, they are not twice as many as those layers; or they are more than those layers; or when cleaning those layers, one does not generate the thought 'it should be sewn here' before sewing; the cloth pieces of the monastic skirt are less than nine pieces; or more than twenty-five pieces; or made into ten pieces, etc.; nine, eleven, thirteen pieces of cloth, without adding one-half and one-third of the edging; fifteen, seventeen, nineteen pieces of cloth, without adding one-half and one-quarter of the edging; twenty-one, twenty-three, twenty-five pieces of cloth, without adding one-half and one-fifth of the edging; the three Dharma robes with cloth pieces and edging, the length exceeds five cubits and the width exceeds three cubits; or is less than one-half and one-third; the upper garment without cloth pieces and edging, the length exceeds twelve cubits and the width exceeds three cubits; or is less than one-half and one-third; the lower garment without cloth pieces, the length exceeds seven cubits and the width exceeds two cubits; or is less than the size that can cover three parts of the body, these will incur transgressions. If the upper and lower garments are not sewn, there is no transgression, but if they are to be sewn, the upper garment should use seven pieces of cloth plus one-half and one-third of the edging, and the lower garment should use

མ་ཕྲན་ལྔ་ 1-15-32b པ་དང་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པ་བྱའོ། ། ༈ འབྲལ་བའི་སྤང་བ། གསུམ་པ་འབྲལ་བའི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འབྲལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་གང་རུང་ཚད་ལྡན་དངོས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པ། དགོན་པ་པས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་གནས་གཞན་དུ་བཞག་པའི་སྣམ་སྦྱར་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་ཆོས་གོས་ཀྱི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་འབྲལ་བའི་རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་སྣམ་སྦྱར་གྱི་ཆ་ནས་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་འབྲལ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འབྲལ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་གཅིག་གི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱ་ནི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་འོང་བའི་བསམ་པ་མེད་པར་གདིང་བ་བཞག་སྟེ་འགྲོ་བ་དང་། ཕྱིར་འོང་བར་བསམས་ཏེ་སོང་བ་ལས་མ་ནུས་ན་གདིང་བ་མ་གཡར་བར་གནས་པ་དང་། མ་རྙེད་ན་བླ་གོས་ཀྱིས་གནས་མལ་ལ་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། དེར་ཡུན་རིང་དུ་ཉལ་བ་དང་། དགེ་སློང་དང་སྒོ་གླེགས་མེད་པའི་གནས་སུ་རས་ཆེན་འཇོག་པ་དང་། ཆར་བབ་པ་དང་ཆུ་ཀླུང་གིས་ཆོད་པ་དང་དེ་གཉིས་འབྱུང་བར་དོགས་པ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་རས་ཆེན་མ་ཁྱེར་བ་དང་། གཞག་པའི་གནས་སུ་དགེ་སློང་དང་སྒོ་གླེགས་ཡོད་པས་རླག་པའི་ཉེས་དམིགས་མེད་ཅིང་ཁྱེར་བའི་ཚེ་ཆར་འབབ་པ་སོགས་ཀྱིས་ཆུད་ཟ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པའི་ཚེ་སྣམ་སྦྱར་ཁྱེར་བ་དང་། གཞག་པའི་གནས་སུ་ཉེས་དམིགས་ཡོད་ཅིང་ཁྱེར་བའི་གནས་སུ་ཉེས་དམིགས་མེད་པའི་ཚེ་མ་ཁྱེར་བ་དང་། གཉིས་ཀར་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པའི་ཚེ་མ་ཁྱེར་ 1-15-33a བ་དང་། གཉིས་ཀར་ཉེས་དམིགས་མེད་པའི་ཚེ་གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དང་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྣམ་སྦྱར་མ་ཁྱེར་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་བཞག་སྟེ་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་སླེབ་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། གནས་གཞན་དུ་སོང་ནས་སྣམ་སྦྱར་ཡོད་པའི་གནས་སུ་ལྡོག་མ་ནུས་པའི་ཚེ་སྣམ་སྦྱར་གྱི་བྱིན་རླབས་མ་ཕྱུང་བ་དང་། རྒན་པོ་དང་ནད་པས་སྣམ་སྦྱར་དང་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་གསོལ་བའི་ཚེ་མ་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དགོན་པ་པའི་འབྲལ་བའི་སྤང་བ། བཞི་པ་དགོན་པ་པའི་འབྲལ་སྤང་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འབྲལ་བའི་དངོས་པོ་དགོན་པ་པའི་གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་ཀྱི་སྣམ་སྦྱར་བྱིན་རླབས་ཅན་ནོ། །གང་གིས་འབྲལ་བའི་རྟེན་ནི་དགོན་པ་བའི་ཡི་དམ་དང་ལྡན་ཞིང་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་དང་། མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དང་། དགོན་པ་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་གནས་སུ་འོང་བའི་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་དུ་འབྲལ་བའི་གནས་ནི་ཆོས་གོས་ཡོད་པའི་གནས་དང་དགོན་པ་

【現代漢語翻譯】第五小品 1-15-32b 這樣做，經書要做成一半又一半的樣子。遠離的捨棄第三個是遠離的捨棄，包括墮落的分類和學處的過失兩種。首先，在四種基礎的組成部分中，所要遠離的物品是三法衣中的任何一件，具有符合標準的真實的加持力。對於住在寺院的人來說，是在面臨恐懼時，放置在其他地方的非縫綴的衣物。地點是指遠離法衣所在之處及其周圍的地方。憑藉什麼而遠離的所依是未鋪設襯墊，且未獲得從縫綴的衣物中不分離的許可。意念方面，沒有錯誤的認知，動機是自願地想要分離，且持續不斷。行為是開始分離。最終完成是在一個夜晚過去之後。第二是學處，在同一天沒有返回的想法就放下坐墊離開，或者想著返回但未能做到時，沒有借用坐墊就停留，或者沒有找到坐墊時，沒有用外衣遮蓋住住所，或者在那裡長時間睡覺，或者在沒有比丘和門的地方放置大塊布料，或者在下雨、河流阻斷以及擔心這兩種情況發生時，出行時不攜帶大塊布料，或者在放置的地方有比丘和門，沒有丟失的危險，攜帶時有被雨淋濕等損壞的危險時，攜帶縫綴的衣物，或者在放置的地方有危險，攜帶的地方沒有危險時，不攜帶，或者兩者都有危險時，不攜帶 1-15-33a 或者兩者都沒有危險時，沒有獲得許可且未鋪設襯墊時，不攜帶縫綴的衣物，或者放下縫綴的衣物前往當天無法返回的地方，或者去了其他地方后，無法返回到有縫綴衣物的地方時，沒有去除縫綴衣物的加持力，或者年老和生病的人請求不與縫綴衣物分離的許可時，沒有給予許可，這些都是過失。寺院居住者的遠離的捨棄第四個是寺院居住者的遠離的捨棄，包括四種基礎的組成部分。所要遠離的物品是寺院居住者在面臨恐懼時所擁有的具有加持力的縫綴衣物。憑藉什麼而遠離的所依是寺院居住者具有誓言，且未鋪設襯墊，未獲得不分離的許可，並且沒有前往寺院和法衣所在之處的障礙。在哪裡分離的地點是有法衣的地方和寺院

【English Translation】 Fifth Minor Section 1-15-32b And the scripture should be made half and half. Abandoning Separation The third is abandoning separation, which includes the classification of transgressions and the faults of precepts. First, among the four components of the basis, the object to be separated from is any of the three Dharma robes, possessing the blessings of a genuine, qualified object. For a monastic, it is a non-patched robe left elsewhere when facing fear. The place is other than the place of the Dharma robe and its surroundings. The support by which one separates is not having spread a mat, and not having received permission not to separate from the patched robe. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is voluntarily wanting to separate, and it is continuous. The action is starting to separate. The final completion is when one night has passed. The second is the precepts: going away without the intention of returning on the same day after placing the bedding, or going away with the intention of returning but being unable to, staying without borrowing bedding, or if not found, not covering the sleeping place with an outer robe, or sleeping there for a long time, or placing a large cloth in a place without monks and doors, or not carrying a large cloth when traveling during rain, river crossings, or fear of both, or carrying the patched robe when there is no danger of loss because there are monks and doors in the place of placement, but there is danger of damage such as being wet by rain when carrying it, or not carrying it when there is danger in the place of placement but no danger in the place of carrying, or not carrying it when there is danger in both, 1-15-33a or not carrying the patched robe when there is no danger in both, without having received permission and without having spread a mat, or going to a place where one cannot return on the same day after leaving the patched robe, or not removing the blessings of the patched robe when one has gone to another place and cannot return to the place where the patched robe is, or not giving permission when an elderly or sick person requests permission not to separate from the patched robe, these are all faults. Abandoning Separation for Monastics The fourth is abandoning separation for monastics, which includes the four components of the basis. The object to be separated from is the blessed patched robe of a monastic during times of fear. The support by which one separates is that the monastic has a commitment, has not spread a mat, has not received permission not to separate, and there is no obstacle to returning to the place of the monastery and the Dharma robe. The place of separation is the place where the Dharma robe is and the monastery.

ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་འབྲལ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འབྲལ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་དྲུག་པའི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། ། ༈ འཁྲུར་འཇུག་པའི་སྤང་བ། ལྔ་པ་འཁྲུར་འཇུག་པའི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས།དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འཁྲུར་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་དག་པ། ལྟ་བ་མཐུན་པ། མཚན་མི་མཐུན་པ། ལུས་བསྟེན་དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་ 1-15-33b མ་ཡིན་པའོ། །གང་འཁྲུར་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་དང་གདིང་བ་རྣམས་གང་རུང་རུང་བ་ཚད་ལྡན་དངོས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཅན་ཡིན་པ། རྙིང་པའམ་མི་གཙང་བ་སོགས་ཀྱིས་གོས་པས་འཁྲུར་འཇུག་པར་འོས་པ། སྔར་འཁྲུ་བའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པ། རྣམ་བརྟགས་མ་བྱས་པ། དགེ་འདུན་གྱི་མ་ཡིན་པ། རང་དབང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཁྲུ་བ་སོགས་བྱེད་དུ་འཇུག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཁྲུ་བ་དང་འཆོད་པ་དང་འཆག་པ་གང་རུང་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་འཁྲུ་བ་སོགས་བྱས་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་འཁྲུ་བ་དང་འཚེད་པ་དང་འཆག་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འཁྲུར་བཅུག་པ་དང་། དྲེའུ་རྡོག །ཁྱིམ་པའི་གོས། སྔས་ནང་ཚངས་ཅན། སྤང་ལྟུང་བྱུང་བའི་གོས་རྣམ་བརྟགས་བྱས་པ། དགེ་འདུན་གྱི་གོས་འཁྲུར་བཅུག་པ་རྣམས་དང་། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་མངགས་པས་འཁྲུར་བཅུག་པ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་མི་འགལ་བའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་མ་བསྲུངས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་འོངས་པས་ངལ་བསོ་བ་སོགས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་མ་དྲིས་པ་དང་། དེ་ལས་འགལ་བ་དང་། ཆོས་གོས་སོགས་ལྷག་པ་འབུལ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་མ་བླངས་པ་ 1-15-34a རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ མཐོ་གང་གི་སྤང་བ། དྲུག་པ་མཐོ་གང་གི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་དངོས་པོ་གདིང་བ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། དུས་ཚིགས་སུ་མ་སྤྱད་པའི་གསར་པ་ཡིན་པ། རྙིང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གིས་མ་གླན་པའོ། །རྟེན་ནི་གདིང་བ་རྙིང་པ་འཐུད་ཅིང་སྦྱར་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་དུ་ལོངས་པ་ཡོད་

【現代漢語翻譯】是其他行為。（意為）心中沒有錯誤的認知，並且渴望擺脫自私的動機，這種渴望永不停止。（行為是）開始努力擺脫。（最終是）度過第六個夜晚。第五，關於因慫恿而導致的墮落，分為墮落的分類和違規行為兩種。首先，關於墮落的分類，有四個方面：基礎的構成部分是，被慫恿的對象是比丘尼，她持守清凈的戒律，觀點一致，性別不同，身體可以親近，具備三種稱謂，身體處於正常狀態，不是親屬或具有神通之人。（被慫恿的對象是）被慫恿的物品是三件法衣和坐墊等，任何一件都可以，是符合標準的、具有加持力的物品，適合被慫恿去清洗，因為它們是舊的或被不潔之物沾染。之前沒有開始清洗，沒有進行過檢查，不屬於僧團，是屬於個人的。（意為）心中認為比丘尼不是親屬，或者對此猶豫不決。（動機是）渴望爲了自己的利益而慫恿他人清洗等，這種渴望永不停止。（行為是）開始說出具備五個特徵的語言，慫恿他人進行清洗、縫補或染色等。（最終是）由於這個原因，至少有一方進行了清洗等行為。產生墮落的方式是：如果通過一個行為慫恿他人進行清洗、縫補和染色等所有行為，也只會產生一個墮落。如果基礎的構成部分不完整，例如，慫恿比丘尼（如果她）不是親屬，心中認為她不是親屬，或者對此猶豫不決，以及慫恿清洗騾子的毛氈、俗人的衣服、內部有填充物的枕頭、已經捨棄並導致墮落的衣服（在進行）檢查之後，以及慫恿清洗僧團的衣服等，都屬於違規行為。第二，關於違規行為，沒有遵守不違背佛陀教誨的僧團戒律，或者突然到來而感到疲倦，剛休息后沒有立即詢問戒律，以及違背戒律，以及沒有爲了僧團的利益而接受供養的剩餘法衣等，都屬於違規行為。第六，關於增高坐具的捨棄，有四個方面：基礎的物品是坐具，是合適的且符合標準的，屬於自己的，沒有在應季時使用過的新坐具，沒有用逝世者的增高坐具修補過的。（所依據的是）舊坐具，通過縫補和連線等方式，已經用逝世者的增高坐具進行了延長。

【English Translation】 It is another action. (Meaning) there is no mistaken perception in the mind, and the desire to get rid of selfish motives is constant. (The action is) to start trying to get rid of it. (The ultimate is) to spend the sixth night. Fifth, regarding the abandonment due to instigation, there are two types: the classification of downfall and the transgression of precepts. First, regarding the classification of downfall, there are four aspects: the constituent part of the basis is that the object of instigation is a bhikshuni who upholds pure precepts, has the same view, is of a different gender, whose body can be approached, possesses three designations, whose body is in a normal state, and is not a relative or possesses supernatural powers. The object of instigation is any of the three robes and cushions, which are suitable, meet the standards, and possess blessings, and are suitable for being instigated to wash because they are old or stained by unclean things. Previously, washing has not been started, no inspection has been done, it does not belong to the Sangha, and it is personal. (Meaning) in the mind, one thinks that the bhikshuni is not a relative, or hesitates about it. (The motivation is) the desire to instigate others to wash, etc., for one's own benefit, and this desire never ceases. (The action is) to start speaking words with five characteristics, instigating others to wash, sew, or dye, etc. (The ultimate is) due to this reason, at least one party has performed washing, etc. The way to generate downfall is: if one instigates others to perform all actions such as washing, sewing, and dyeing through one action, only one downfall will be generated. If the constituent parts of the basis are incomplete, for example, instigating a bhikshuni (if she) is not a relative, thinking in the mind that she is not a relative, or hesitating about it, and instigating the washing of a mule's felt, a layman's clothes, a pillow with fillings inside, clothes that have been abandoned and caused downfall (after) inspection, and instigating the washing of the Sangha's clothes, etc., all belong to transgressions. Second, regarding the transgressions of precepts, not observing the Sangha's precepts that do not contradict the Buddha's teachings, or suddenly arriving and feeling tired, not immediately asking about the precepts after resting, and violating the precepts, and not accepting the offering of extra robes, etc., for the benefit of the Sangha, all belong to transgressions. Sixth, regarding the abandonment of increasing the height of a seat, there are four aspects: the basic object is a seat, which is suitable and meets the standards, belongs to oneself, is a new seat that has not been used in season, and has not been repaired with the deceased's height-increasing material. (What is based on) is an old seat, which has been extended with the deceased's height-increasing material through sewing and connecting, etc.

པའམ། རང་དགར་བཏང་བའི་སྒོ་ནས་མེད་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྙིང་པ་མཐོ་གང་གིས་མ་གླན་པར་སྤྱད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལུས་ཀྱིས་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལོངས་སྤྱད་པ་སྟེ་དེ་ཡང་རྙིང་པར་མ་གྱུར་བར་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ་རེ་རེ་ལ་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། ། ༈ མེད་པ་ཚོལ་བ། གཉིས་པ་མེད་པ་ཚོལ་བ་ལས་གྱུར་པ་ལ་ཁྱིམ་པའི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ་དང་།རབ་བྱུང་གི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ་གཉིས། ༈ ཁྱིམ་པའི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ལ་གོས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དུས་ལ་བརྟན་པ་གཉིས། ༈ གོས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ། དང་པོ་ལ་བདུན་ལས་གོས་སློང་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་སྡོམ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ། མ་བསླངས་པར་དངོས་སུ་འབུལ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་སློང་བའི་རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་ཞིང་གང་སློང་བའི་གོས་དེ་རང་ལ་ཡོད་པ། སྦྱིན་བདག་གིས་རང་ལ་བསྔོས་པར་མ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སློང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། ། 1-15-34b སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སློང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་གང་བསླངས་པ་དེ་ཐོབ་པའོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རས་མ་དང་ཁ་ཚར་སློང་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད། རྒྱུ་སྤུན་དང་བལ་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་སློང་བར་རིགས་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སློང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན། གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཡིན་པ། རུང་བ། ཁྱིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། ཟུང་གཅིག་ལས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལྷག་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ། རང་ལ་དགོས་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གསུམ་ཡན་ཆད་མ་ཚང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་ཟུང་གཅིག་ལས་ལྷག་པ་སློང་བར་འདོད་པའམ་མ་བསླངས་ཀྱང་ལྷག་མའི་ཆ་མི་སྟེར་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལ་སློང་བར་རྩོལ་པའམ་ལྷག་མ་མི་སྦྱིན་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལྷག་པ་ཐོབ་པའམ་མི་སྦྱིན་པར་ཐག་བཅད་པའོ། །ལྷག་པར་བསླངས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། དང་པོ་ཉིད་ནས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལས་གོས་ཟུང་གཅིག་ལས་ཁྲུ་གང་གིས་ལྷག་པར་བསླངས་པ། ཁྱིམ་པའི་གོས་ལ་འབྲིང་ཚད་མ་བཤད་པས་སྟོད་གཡོགས་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་ལྔ་པ་དང་ཕྱེད་དང་གསུམ་པ་ནས་ཆེ་ཚད་ལ་མ་སླེབ་པའི་བར་དང་། སྨད་གཡོ

【現代漢語翻譯】或者，通過隨意丟棄的方式使其消失。意圖上，認知不混淆，不以任何舊有動機來滿足慾望。行為上，開始用身體來享受。最終，享受的過程，在未變成舊有之前，每一次享受都會變成一次墮落。尋找缺失：第二部分，尋找缺失，分為從在家居士處尋找和從出家僧侶處尋找兩種。從在家居士處尋找：第一部分，依賴於獲取衣物的方式，分為依賴於乞討衣物的方式和依賴於時間的方式兩種。依賴於乞討衣物的方式：第一部分，從七種方式中放棄乞討衣物，其中四種是基礎要素：乞討的對象是未持有出家戒律的在家居士，具備五個條件：身體處於普通狀態，財富與自己不同，不是親屬，不是未經乞討就直接給予，具備這六種條件。乞討的物品是合適的衣物，長度足夠一肘。屬於那位施主。乞討的依據是沒有鋪設堅硬的坐墊，並且自己擁有正在乞討的衣物，不瞭解施主是否專門為自己準備。意圖上，認知不混淆，乞討的動機持續不斷。行為上，開始用具備五個特徵的語言來乞討。最終，獲得所乞討的價值、顏色和長度。基礎要素不完整，乞討粗布和零碎布料沒有墮落。乞討棉線和羊毛等會犯輕罪。第二部分，放棄以合理方式乞討，其中四種是基礎要素：乞討的對象是具備六種條件的在家居士。乞討的物品是衣物，是合適的，屬於那位在家居士，超過一件的長度。依據是沒有鋪設堅硬的坐墊，並且自己缺少三種以上的生活必需品。意圖上，認知不混淆，動機是爲了自己乞討超過一件的衣物，或者即使沒有乞討，也不給予剩餘部分。行為上，開始用具備五個特徵的語言向一位施主乞討，或者不給予剩餘部分。最終，獲得剩餘部分，或者決定不給予。以剩餘方式乞討會導致墮落：從一開始就向一位施主乞討超過一件衣物長度的衣物。對於在家居士的衣物，沒有說明中等尺寸，因此從五肘半和三肘半的上衣到未達到大尺寸的範圍，以及下裙

【English Translation】 Or, to make it disappear by letting it go at will. In terms of intention, not confusing the perception and not satisfying the desire with any old motivation. In terms of action, starting to enjoy with the body. Ultimately, the process of enjoyment, before it becomes old, each enjoyment becomes a downfall. Looking for the missing: The second part, looking for the missing, is divided into two types: looking from the householder's place and looking from the monastic's place. Looking from the householder's place: The first part, relying on the way of obtaining clothes, is divided into two types: relying on the way of begging for clothes and relying on time. Relying on the way of begging for clothes: The first part, abandoning begging for clothes from seven ways, of which four are basic elements: the object of begging is a householder who does not have the vows of a monastic, possessing five conditions: the body is in a normal state, the wealth is different from oneself, not a relative, not directly offering without being begged, possessing these six conditions. The object of begging is suitable clothing, long enough to be an elbow length. It belongs to that donor. The basis of begging is not having a hard cushion laid out, and oneself possessing the clothing being begged for, not knowing whether the donor has prepared it specifically for oneself. In terms of intention, not confusing the perception, and the motivation for begging is continuous. In terms of action, starting to beg with language possessing five characteristics. Ultimately, obtaining the value, color, and length that was begged for. If the basic elements are incomplete, there is no downfall in begging for coarse cloth and scraps of cloth. Begging for cotton thread and wool will result in a minor offense. The second part, abandoning begging in a reasonable way, of which four are basic elements: the object of begging is a householder possessing six conditions. The object of begging is clothing, which is suitable, belongs to that householder, and exceeds the length of one pair. The basis is not having a hard cushion laid out, and oneself lacking more than three of the necessities of life. In terms of intention, not confusing the perception, and the motivation is to beg for more than one pair of clothes for oneself, or even if not begging, not giving the remaining part. In terms of action, starting to beg one donor with language possessing five characteristics, or not giving the remaining part. Ultimately, obtaining the remaining part, or deciding not to give it. Begging in excess will lead to downfall: from the beginning, begging one donor for clothing exceeding the length of one pair. For the clothing of a householder, the medium size is not specified, so from five and a half cubits and three and a half cubits for the upper garment to the range not reaching the large size, and the lower skirt.

གས་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ནས་ཆེ་ཚད་ལ་མ་སླེབ་པའི་བར་ནི་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ཡན་ཆད་གང་རུང་ཐོབ་པ་ལས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་དུ་ཁ་བསྐངས་ཏེ་བསླངས་པ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་པ་མ་བྱིན་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཁྱིམ་ 1-15-35a པའི་གོས་ཆུང་ངུ་བསླངས་པས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ན་ལྷག་པ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཆུང་དུ་གང་བསླངས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཆེ་ཚད་དུ་མ་ལོངས་ན་ལྷག་པ་སྦྱིན་མི་དགོས་ཏེ། ཆུང་ངུ་ལས་ལྷག་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་བྱུང་གི་ཚད་གསུམ་ལས་སྔ་མ་བསླངས་པས་ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་ན་ལྷག་པ་མི་སྦྱིན་ན་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྔ་བལ་ལ་སོགས་པ་རབ་བྱུང་ལ་མི་རུང་བ་བསླངས་ན་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་གཉིས་ཀ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་སྤགས་པ་སློང་བ་དང་སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་གཉིས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སློང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཐུན་མོང་དུ་དགོས་ཤིང་། སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བ་ལ་སྦྱིན་བདག་ཕོ་མོ་སོ་སོ་ནས་གོས་རེ་རེ་བསྔོས་པ་དང་། སྤགས་པ་སློང་བ་ལ་གོས་གཅིག་བསྔོས་པའོ། །གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་དངོས་སུ་གྲུབ་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་དབང་ཞིང་རང་ལ་བསྔོས་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ། སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པར་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སློང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྦྱིན་བདག་གིས་མ་ཕུལ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་སློང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །ལྔ་པ་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཐ་ག་པ་ནི་ཐགས་གླ་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་སྦྱར་བའི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་གཞན་གྱིས་ཚད་ལ་གནོད་པའི་འཐག་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་ 1-15-35b པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་འཐག་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་རང་ངམ་ཕོ་ཉ་བ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཐག་ཏུ་འཇུག་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་གོས་བཏགས་ཟིན་པའོ། །དྲུག་པ་འཐག་པ་སྐྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐག་པ་སྐྱེད་པའི་སྦྱིན་བདག་དང་ཐ་ག་པ་གཉིས་ཀ་ཁྱིམ་པའི་ཆོས་དང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རང་ལ་བསྔོས་པའི་དོག་པ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ།ཁྱིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། སྔར་གཞན་གྱིས་ཚད་ལ་གནོད་པའི་འཐག་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་འཐག་པ་སྐྱེད་པའི་གན

【現代漢語翻譯】從覆蓋三衣（藏文：འཁོར་གསུམ་，指僧侶所穿的三種袈裟）到未達到一定尺寸之間的衣物是小尺寸的。在這些衣物中，任何能夠覆蓋三衣的尺寸以上，如果通過增加一肘（藏文：ཁྲུ་གང་，量詞，約等於一臂的長度）或更多來獲得，則會被判為應捨棄（藏文：སྤང་བར་འགྱུར་，指違反戒律后需要捨棄的物品）。關於因未給予剩餘部分而導致墮落（藏文：ལྟུང་བར་འགྱུར་，指違反戒律）的情況：如果通過索取一件小尺寸的在家居士的衣服而獲得了一件大尺寸的衣服，那麼不給予剩餘部分就會被判為應捨棄。如果索取了一件小尺寸的衣服，即使獲得了超過這個尺寸的剩餘部分，但沒有達到大尺寸的標準，也不需要給予剩餘部分，因為沒有從小尺寸的衣服中獲得剩餘部分。如果從三種出家人的尺寸中索取了較早的尺寸，卻獲得了較晚的尺寸，即使不給予剩餘部分，也會被判為應捨棄。如果索取了基礎不完整的材料，如牦牛毛等不適合出家人使用的物品，那麼在準備階段和實際索取時都會犯下惡作劇罪（藏文：ཉེས་བྱས་，佛教術語，指較輕微的過失）。關於第三和第四種應捨棄的情況，即索取混合物（藏文：སྤགས་པ་，指混合不同材料的衣物）和分別索取混合物：在這四種情況中，作為基礎要素，索取對像必須是具備六種功德的在家居士，並且是共同的。對於分別索取混合物，施主（藏文：སྦྱིན་བདག་，指佈施者）男女需要分別供養一件衣服。對於索取混合物，則供養一件衣服。所索取的物品必須是實際完成的衣服，是合適的、符合標準的，並且是施主本人擁有並專門供養給自己的。所依賴的條件是沒有鋪設堅硬的支撐物，並且知道是施主供養的。意念是意識沒有錯亂，並且動機是想要持續索取。準備階段是通過具備五種特徵的語言，在施主沒有供養之前就開始索取。最終結果是成功獲得物品。關於第五種應捨棄的情況，即委託織布：作為基礎要素，織布工（藏文：ཐ་ག་པ་，指織布的人）不是隨意抬高價格的人，而是與具備六種功德的在家居士合作的。所委託織造的物品是合適的、符合標準的，是自己擁有的，並且之前沒有被其他人開始進行妨礙尺寸的織造工作。意念是沒有錯亂的意識，並且動機是不給予報酬就想要委託織造。準備階段是在沒有給予報酬的情況下，自己或通過非親屬的在家居士作為使者，以具備五種特徵的語言，開始委託織造。最終結果是衣服織造完成。關於第六種應捨棄的情況，即促成織布：作為基礎要素，促成織布的施主和織布工都必須具備在家居士的前五種功德。物品是專門供養給自己的布料，是合適的、符合標準的，是那位在家居士擁有的，並且之前沒有被其他人開始進行妨礙尺寸的織造工作。所依賴的條件是施主促成織布的地點。

【English Translation】 From covering the three robes (Tibetan: འཁོར་གསུམ་, referring to the three types of robes worn by monks) to not reaching a certain size, the clothing is considered small. Among these clothes, anything that can cover the three robes or more, if obtained by adding an elbow (Tibetan: ཁྲུ་གང་, a unit of measurement, approximately equal to the length of an arm) or more, will be judged as abandonable (Tibetan: སྤང་བར་འགྱུར་, referring to items that need to be abandoned after violating the precepts). Regarding the situation where falling (Tibetan: ལྟུང་བར་འགྱུར་, referring to violating the precepts) occurs due to not giving the remaining part: If a large-sized garment is obtained by requesting a small-sized garment from a householder, not giving the remaining part will be judged as abandonable. If a small-sized garment is requested, even if a remaining part exceeding this size is obtained, it is not necessary to give the remaining part if it does not meet the standard of a large size, because the remaining part was not obtained from the small-sized garment. If an earlier size is requested from the three sizes of renunciants and a later size is obtained, even if the remaining part is not given, it will be judged as abandonable. If materials with incomplete foundations, such as yak wool, which are not suitable for renunciants, are requested, then both the preparation stage and the actual request will incur a misdemeanor (Tibetan: ཉེས་བྱས་, a Buddhist term referring to a minor offense). Regarding the third and fourth abandonable situations, namely requesting mixtures (Tibetan: སྤགས་པ་, referring to clothing mixed with different materials) and requesting mixtures separately: In these four situations, as a basic element, the object of the request must be a householder with six virtues and must be common. For requesting mixtures separately, the male and female donors (Tibetan: སྦྱིན་བདག་, referring to the giver) need to offer one garment each. For requesting mixtures, one garment is offered. The requested item must be an actual finished garment, suitable, meeting the standards, and owned by the donor himself and specifically offered to oneself. The conditions relied upon are that no hard support is laid out, and it is known that it is offered by the donor. The intention is that the consciousness is not confused, and the motivation is to continuously request. The preparation stage is to start requesting with language possessing five characteristics before the donor has offered it. The final result is the successful acquisition of the item. Regarding the fifth abandonable situation, namely commissioning weaving: As a basic element, the weaver (Tibetan: ཐ་ག་པ་, referring to the weaver) is not someone who raises prices arbitrarily, but rather collaborates with a householder possessing six virtues. The item commissioned to be woven is suitable, meets the standards, is owned by oneself, and has not previously been started by others in weaving work that hinders the size. The intention is that there is no confused consciousness, and the motivation is to want to commission weaving without giving remuneration. The preparation stage is to start commissioning weaving without giving remuneration, either by oneself or through a non-relative householder as a messenger, with language possessing five characteristics. The final result is the completion of the weaving of the garment. Regarding the sixth abandonable situation, namely facilitating weaving: As a basic element, both the donor and the weaver who facilitate weaving must possess the first five virtues of a householder. The item is fabric specifically offered to oneself, suitable, meeting the standards, owned by that householder, and has not previously been started by others in weaving work that hinders the size. The condition relied upon is the place where the donor facilitates weaving.

ང་བ་མ་བྱིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འཐག་པ་སྐྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཁོ་ལག་ཆེ་བའམ་འབྲས་བཟང་བ་གྱིས་ཤིག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྒོ་བས་འཐག་པ་སྐྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རྔན་པ་བྱིན་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་དོག་པ་གོས་ཁྲུ་གང་གི་རྒྱུའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཟད་པའམ། མ་ཟད་ཀྱང་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་འཐག་པ་ཟིན་པའོ། །སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཚིག་གིས་མི་བསྒོ་བར་འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བདུན་པ་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་དང་བསྔོས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ། །གང་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཟས་ལས་ 1-15-36a གཞན་པའི་རྙེད་པ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་གིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ། །གང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་བདག་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ་སྟེ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་ལས་གཞན་པས་བདག་ཉིད་ལ་སྒྱུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྒྱུར་བ་དང་། གནས་ཁང་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་དབྲལ་བ་དང་སྦྱར་བའི་ཡུལ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ལ་བསྔོས་པ་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པའི་རྙེད་པ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་བགོ་བ་དང་། རྙེད་པ་དེ་ལ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མ་ཚོགས་པར་བགོ་བ་དང་། དབྱར་རྙེད་སོགས་ཀུན་དབང་བའི་རྙེད་པ་དགེ་སློང་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱིས་ལེན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་ལས་བབས་པའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་པོ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ཞིང་། དེ་དག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་ནའང་མཆོད་རྟེན་གཞན་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་མི་རུང་ལ། གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ 1-15-36b བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ངོ་། །བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོས་པ་ནང་ཕན་ཚུན་མ་གྲུབ་ན་བསྒ

【現代漢語翻譯】未給予（藏文：ང་བ་མ་བྱིན་པའོ།）。意念上，認知不混淆，動機強烈，想要持續不斷地進行紡織（藏文：འཐག་པ་སྐྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ།）。行為上，無論是自己還是被指派，以具備五種特徵的語言，勸說他人完成大量或優質的紡織工作（藏文：སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཁོ་ལག་ཆེ་བའམ་འབྲས་བཟང་བ་གྱིས་ཤིག）。通過諸如此類的勸導，開始努力進行紡織（藏文：བསྒོ་བས་འཐག་པ་སྐྱེད་པར་རྩོམ་པའོ།）。最終，即使給予報酬，但施主所承諾的超過了一件衣服所需布料的量已經用完，或者即使沒有用完，在沒有給予報酬的情況下完成了紡織（藏文：མཐར་ཐུག་རྔན་པ་བྱིན་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་དོག་པ་གོས་ཁྲུ་གང་གི་རྒྱུའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཟད་པའམ། མ་ཟད་ཀྱང་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་འཐག་པ་ཟིན་པའོ།）。行為的要素不完整，沒有用語言勸導，只是爲了進行紡織而行動，這屬於輕罪（藏文：སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཚིག་གིས་མི་བསྒོ་བར་འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།）。第七，關於迴向轉變的捨棄，包括罪行的分類和應學之處兩方面（藏文：བདུན་པ་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱ་གཉིས།）。首先，從四個方面來說，基礎的要素包括：施主是居士（藏文：སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ།），具備五種名稱（藏文：ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ།），身體處於普通狀態（藏文：ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ།），自己和迴向的對象在財物上是不同的（藏文：རང་དང་བསྔོས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ།）。所要轉變的物品是食物以外的所得（藏文：གང་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཟས་ལས་），是合適的且達到一定量的（藏文：གཞན་པའི་རྙེད་པ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ།），是施主迴向給其他人的（藏文：སྦྱིན་བདག་གིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ།）。所要轉變的對象是在財物上與自己不同的，即具備六種功德的比丘（藏文：གང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་བདག་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ་སྟེ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ།）。意念上，認知不混淆，動機不是偷盜之心，想要持續不斷地為自己轉變（藏文：བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་ལས་གཞན་པས་བདག་ཉིད་ལ་སྒྱུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ།）。行為上，以具備五種特徵的語言，開始說迴向轉變的語言（藏文：སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ།）。最終，因為這個原因而獲得（藏文：མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་པའོ།）。基礎的要素不完整，將回向給其他人的東西轉變，將食物的所得轉變，將回向給住所的東西轉變給其他人等等，分離或結合的對象兩者都是或其中之一不是有情眾生而進行轉變，將寺廟的東邊迴向給西邊，或者將東邊迴向給其他人等等，這些都屬於輕罪（藏文：གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྒྱུར་བ་དང་། གནས་ཁང་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་དབྲལ་བ་དང་སྦྱར་བའི་ཡུལ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ལ་བསྔོས་པ་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།）。同樣地，心裡想回向給其他人但不給予，將死者的遺物等等的所得拿到結界之外加持，或者沒有加持就分配，或者沒有召集所有屬於該所得的人就分配，以及夏季的所得等等全部歸屬的所得被兩三個比丘拿走，這些都屬於輕罪（藏文：དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པའི་རྙེད་པ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་བགོ་བ་དང་། རྙེད་པ་དེ་ལ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མ་ཚོགས་པར་བགོ་བ་དང་། དབྱར་རྙེད་སོགས་ཀུན་དབང་བའི་རྙེད་པ་དགེ་སློང་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱིས་ལེན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།）。對於大菩提（藏文：བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་），法輪（藏文：ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་），大神變（藏文：ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་）和天降（藏文：ལྷ་ལས་བབས་པའི་）這四個佛塔，如果迴向給其中一個沒有成功，可以互相轉變（藏文：བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་ལས་བབས་པའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་པོ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ཞིང་།），即使沒有成功迴向給這些，也不能轉變給其他的佛塔（藏文：དེ་དག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་ནའང་མཆོད་རྟེན་གཞན་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་མི་རུང་ལ།），如果沒有成功迴向給其他人，可以轉變給這四個（藏文：གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ངོ་།）。對於這四個以外的供養，如果內部沒有成功，可以……（藏文：བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོས་པ་ནང་ཕན་ཚུན་མ་གྲུབ་ན་བསྒོ）

【English Translation】 Not giving (Tibetan: ང་བ་མ་བྱིན་པའོ།). In thought, not confusing the perception, with strong motivation, wanting to continuously engage in weaving (Tibetan: འཐག་པ་སྐྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ།). In action, whether oneself or being assigned, using language with five characteristics, persuading others to complete a large amount or high-quality weaving work (Tibetan: སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཁོ་ལག་ཆེ་བའམ་འབྲས་བཟང་བ་གྱིས་ཤིག). Through such exhortations, starting to diligently engage in weaving (Tibetan: བསྒོ་བས་འཐག་པ་སྐྱེད་པར་རྩོམ་པའོ།). Ultimately, even if giving rewards, but the amount promised by the benefactor exceeding the amount of fabric needed for a garment has been used up, or even if not used up, completing the weaving without giving rewards (Tibetan: མཐར་ཐུག་རྔན་པ་བྱིན་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་དོག་པ་གོས་ཁྲུ་གང་གི་རྒྱུའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཟད་པའམ། མ་ཟད་ཀྱང་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་འཐག་པ་ཟིན་པའོ།). The elements of the action are incomplete, without exhorting with words, merely acting for the sake of weaving, this constitutes a minor offense (Tibetan: སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཚིག་གིས་མི་བསྒོ་བར་འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།). Seventh, regarding the abandonment of dedication and transformation, including the classification of offenses and what should be learned (Tibetan: བདུན་པ་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱ་གཉིས།). Firstly, from four aspects, the basic elements include: the benefactor is a householder (Tibetan: སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ།), possessing five names (Tibetan: ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ།), the body is in an ordinary state (Tibetan: ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ།), oneself and the object of dedication are different in terms of property (Tibetan: རང་དང་བསྔོས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ།). The object to be transformed is income other than food (Tibetan: གང་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཟས་ལས་), is suitable and reaches a certain amount (Tibetan: གཞན་པའི་རྙེད་པ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ།), is what the benefactor has dedicated to others (Tibetan: སྦྱིན་བདག་གིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ།). The object to be transformed is different from oneself in terms of property, that is, a bhikshu possessing six qualities (Tibetan: གང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་བདག་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ་སྟེ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ།). In thought, not confusing the perception, the motivation is not the thought of stealing, wanting to continuously transform for oneself (Tibetan: བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་ལས་གཞན་པས་བདག་ཉིད་ལ་སྒྱུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ།). In action, using language with five characteristics, starting to speak the language of dedication and transformation (Tibetan: སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ།). Ultimately, obtaining because of this reason (Tibetan: མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་པའོ།). The basic elements are incomplete, transforming what is dedicated to others, transforming the income of food, transforming what is dedicated to the residence to others, etc., separating or combining the objects, both or one of which is not a sentient being, and transforming, dedicating the east side of the temple to the west side, or dedicating the east side to others, etc., these all constitute minor offenses (Tibetan: གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྒྱུར་བ་དང་། གནས་ཁང་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་དབྲལ་བ་དང་སྦྱར་བའི་ཡུལ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ལ་བསྔོས་པ་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།). Similarly, intending to dedicate to others but not giving, taking the income of the deceased's belongings, etc., outside the boundary to bless, or distributing without blessing, or distributing without gathering all the people belonging to that income, and the income of summer, etc., all the income belonging to it is taken by two or three bhikshus, these all constitute minor offenses (Tibetan: དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པའི་རྙེད་པ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་བགོ་བ་དང་། རྙེད་པ་དེ་ལ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མ་ཚོགས་པར་བགོ་བ་དང་། དབྱར་རྙེད་སོགས་ཀུན་དབང་བའི་རྙེད་པ་དགེ་སློང་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱིས་ལེན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།). For the Great Bodhi (Tibetan: བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་), the Wheel of Dharma (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་), the Great Miracles (Tibetan: ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་), and the Descent from Heaven (Tibetan: ལྷ་ལས་བབས་པའི་) these four stupas, if dedicating to one of them is not successful, they can be transformed mutually (Tibetan: བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་ལས་བབས་པའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་པོ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ཞིང་།), even if dedicating to these is not successful, they cannot be transformed to other stupas (Tibetan: དེ་དག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་ནའང་མཆོད་རྟེན་གཞན་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་མི་རུང་ལ།), if dedicating to others is not successful, they can be transformed to these four (Tibetan: གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ངོ་།). For offerings other than these four, if internally not successful, can...

ྱུར་ཏུ་རུང་ལ། གཞན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྱུར་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་སྲུང་མ་མ་བཞག་པར་གཙུག་ལག་ཁང་རང་དགར་དོར་བ་དང་། སྲུང་མ་དེས་གནས་དེར་དགེ་སློང་གཞན་མ་བྱུང་ན་ལོ་བཅུ་མ་བསྡད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ཉེ་འཁོར་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་གསོ་སྦྱོང་ཐ་དད་ཅིང་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་རྫས་རྣམས་ཉེ་འཁོར་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མ་བཅོལ་བ་དང་། གནས་དེར་སྡོད་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ན་བཅོལ་ས་དེས་རྫས་རྣམས་མ་བྱིན་པ་དང་། བཅོལ་ས་དེས་མ་བྱིན་ན་འཆོལ་བ་པོས་བླངས་ཏེ་མ་བྱིན་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕུལ་བའི་རྫས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་བདག་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྫས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བའི་ཚེ་མཐུས་མ་བཟུང་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྫས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་གཡར་པོར་མི་སྦྱིན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གོས་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་པ། གཉིས་པ་གོས་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་རས་ཆེན་གྱི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞིའི་དང་པོ་ལ་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བཙལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རས་ཆེན་ནམ་རས་ཆེན་གྱི་རྒྱུ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དུས་ཚིགས་སུ་མ་སྤྱད་པ། ཆར་ཆུ་སྐྱོབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །ཚོལ་བའི་དུས་ནི་རང་གི་ཁས་ལེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་ལས་སྔ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་སློང་ 1-15-37a བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སློང་བར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁས་ལེན་གྱི་ཟླ་བ་གཅིག་གི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནི་བཙལ་བའི་སྤང་བ་ཡིན་ལ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རང་གི་ཡིན་པ་ཞེས་སྦྱར་ནས་ལྷག་མ་གང་བསླང་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཚང་བའི་རས་ཆེན་དེ་རང་གི་ཁས་བླངས་ལ་ལྟོས་པའི་དགག་དབྱེ་བྱས་ནས་སྦེད་པ་པོ་ལ་མ་གཏད་པར་ཟླ་བ་ཕྱེད་བཅང་སྟེ། ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནས་རས་ཆེན་བཞག་པ་འཕྱིས་པའི་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །དུས་ཚིགས་སུ་སྤྱད་པ་བཞག་པ་འཕྱིས་པ་དང་། བཙལ་བ་སྔས་པ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པར་བཙལ་བ་ལས་དུས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་རང་གི་ཁས་ལེན་ལ་ལྟོས་པའི་ཟླ་བ་གཅིག་ནས་བརྩམས་ཏེ་མ་བཙལ་བ་དང་། དགག་དབྱེ་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་མ་བཅངས་པའོ། །གཉིས་པ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལས་བདག་གིར་བྱ་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་ལྡན་ནོ

【現代漢語翻譯】可以改變，但在任何情況下都不能以其他方式改變。第二，違犯戒律的行為包括：未經守護者允許，擅自丟棄寺廟；守護者在該地沒有其他僧人到來時，居住不滿十年；在此期間，沒有與附近的寺廟進行布薩（藏文：གསོ་སྦྱོང་，梵文天城體：उपोसथ，梵文羅馬擬音：uposatha，漢語字面意思：齋戒）和共同分享所得之物；離開時，沒有將財物寄存在附近的寺廟；如果有人居住在該地，寄存者沒有歸還財物；如果寄存者沒有歸還，拿走財物的人也沒有歸還；將供奉給寺廟的財物捐贈給其他寺廟；施主在將寺廟的財物轉移到其他寺廟時，沒有阻止；以及將寺廟的財物借給其他寺廟等。依靠製作衣服的時間：第二，依靠製作衣服的時間，分為兩種情況。第一種是關於大布的捨棄，又分為兩種情況。第一種是關於墮罪的分類，分為四部分。第一部分是基礎的組成部分，尋找的地點是：在具備五種功德的在家居士處，並且不是一個隨意施捨的人。尋找的物品是：大布或適合做大布的材料，尺寸合適，未在適當的時候使用，能夠遮風擋雨，並且是施主自己的。尋找的時間是：在自己承諾的時間前一個月。想法是：意識不混亂，動機是爲了自己，並且慾望持續不斷。行為是：以具備五種特徵的語言開始乞討。最終結果是：由於這些原因，在承諾時間的一個月前獲得。這就是尋找的捨棄。在『是施主自己的』這個地方，改為『是自己的』，然後加上其餘的，即所乞討的物品具備所有條件，並且根據自己的承諾進行區分，不要交給隱藏者，而是持有半個月。第二天早晨太陽升起后，如果延遲放置大布，就會變成捨棄。如果在不適當的時候使用后延遲放置，或者尋找得太早，或者在不適當的時候尋找但在適當的時候完成，都會構成違犯戒律的行為。違犯戒律的行為包括：從自己承諾的時間開始一個月后才開始尋找，以及在完成區分后，沒有持有半個月。第二，關於因依賴而產生的捨棄，分為四部分。基礎的組成部分是：可以接受的主人是具備四種功德的在家居士，但不是親屬。

【English Translation】 It can be changed, but it should not be changed in any other way under any circumstances. Secondly, the transgressions of precepts include: abandoning the monastery at will without a protector; the protector not staying for ten years if no other monks come to that place; not performing the rituals of Uposatha (藏文：གསོ་སྦྱོང་，梵文天城體：उपोसथ，梵文羅馬擬音：uposatha，漢語字面意思：齋戒) and sharing the gains in common with nearby monasteries during that time; not entrusting the belongings to nearby monasteries when leaving; if someone stays in that place, the entrusted person not giving the belongings; if the entrusted person does not give, the person who took the belongings not giving; donating the belongings offered to the monastery to other monasteries; the patron not preventing the monastery's belongings from being transferred to other monasteries; and not lending the monastery's belongings to other monasteries. Relying on the time of making clothes: Secondly, relying on the time of making clothes, there are two situations. The first is about the abandonment of large cloth, which is further divided into two situations. The first is about the classification of downfall, which is divided into four parts. The first part is the component of the basis, the place to search is: at the householder who possesses five qualities, and is not a person who gives alms casually. The object to search for is: a large cloth or material suitable for making large cloth, of suitable size, not used at the appropriate time, capable of sheltering from wind and rain, and belonging to the donor himself. The time to search is: one month before the time he promised. The thought is: the consciousness is not confused, the motivation is for oneself, and the desire is continuous. The action is: starting to beg with language that possesses five characteristics. The final result is: due to these reasons, obtaining it one month before the promised time. This is the abandonment of searching. In the place of 'belonging to the donor himself,' change it to 'belonging to oneself,' and then add the rest, that is, the cloth that is begged for possesses all the qualities, and is distinguished according to one's own promise, do not give it to the concealer, but hold it for half a month. If the placing of the large cloth is delayed after the sun rises the next morning, it will become abandonment. If it is delayed after being used at an inappropriate time, or if the search is too early, or if the search is at an inappropriate time but completed at the appropriate time, they will all constitute transgressions of precepts. The transgressions of precepts include: starting to search one month after the time he promised, and not holding it for half a month after the distinction is completed. Secondly, about the abandonment arising from reliance, there are four parts. The component of the basis is: the owner who can be accepted is a householder who possesses four qualities, but is not a relative.

། །གང་བདག་གིར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་དབྱར་གནས་ལས་བྱུང་བའི་གོས་རྙེད་ཡིན་པ། ཕལ་ཆེར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། ནད་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་སྔ་རོལ་ཏུ་རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བདག་གིར་བྱེད་པའི་དུས་ནི་དབྱར་གྱི་ནང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བདག་གིར་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །དེ་ནི་དབྱར་རྙེད་བདག་གིར་བྱ་བ་སྔས་པའི་སྤང་བ་ཡིན་ལ། བརྟད་པའི་དབང་ 1-15-37b གིས་དགག་དབྱེ་ལས་ཞག་བཅུའི་ནང་དུ་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ཡང་དབྱར་ནང་དུ་བགོ་བར་བྱེད་ན་བགོ་བ་སྔས་པའི་སྤང་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚུལ་ནི་ཀུན་སློང་རང་གི་སྐལ་བ་ནོད་པར་འདོད་པ་དང་། མཐར་ཐུག་རང་གི་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་གོང་དང་འདྲའོ། །དབྱར་རྙེད་བཞག་པ་འཕྱིས་པའི་སྤང་བ་ལ་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་རང་གི་ཡིན་པ་དང་བགོས་ན་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པ། རྟེན་ནི་སྦྱིན་བདག་གི་ཚིག་གིས་དབང་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དབྱར་རྙེད་སྦེད་པ་པོ་མ་བསྐོས་པ་དང་། དུས་ནི་དགག་དབྱེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཡིན་པ། ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཆང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འཇོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚེས་བཅུ་དྲུག་གི་མཚན་མོ་འདས་པ་རྣམས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་སྔར་དང་འདྲའོ། ། ༈ རབ་བྱུང་གི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་རབ་བྱུང་གི་གཞི་ལས་གྱུར་པའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས་དགེ་སློང་མ་ལ་གོས་ལེན་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལེན་པའི་གཞི་ཡུལ་ནི་འཁྲུར་འཇུག་གི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དད་པ་དང་སེམས་ཡངས་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ལེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་མས་དགེ་འདུན་ལ་གོས་འབུལ་བའི་ཚེ་དེའི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་གཞན་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པ་དང་ཉོ་ཚོང་སོགས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་གོས་ཚང་བར་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་ལེན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ལེན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་བྱིན་འཕྲོག་གི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ 1-15-38a ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འཕྲོག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཕྲོག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་སམ་ལྷུང་བཟེད་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་གཞན་གྱིས་བྱ

【現代漢語翻譯】關於如何將某物據爲己有的問題，這個東西必須是夏安居期間獲得的佈施，它必須是合適的、合乎標準的，並且不是因病人等原因而獲得的佈施。作為依據，如果之前獲得的佈施被據爲己有，那它就不是爲了避免僧團的佈施受到阻礙。據爲己有的時間必須在夏季。在思想上，認知不能有誤，並且想要據爲己有的意願不能中斷。行為上，開始據爲己有，最終確定要據爲己有。這就是關於將夏安居期間獲得的佈施據爲己有，以及之前放棄的內容。通過放棄的權力，在十天之內據爲己有是沒有罪過的，並且如果在夏天進行分配，那就會變成放棄之前分配的內容。這種情況是，意願是想要獲得自己的份額，最終獲得自己的份額，其他方面與之前相同。關於延遲放置夏安居期間獲得的佈施的放棄，物品的特殊之處在於它是自己的，如果分配了，就不會有障礙的因素，依據是施主的話語沒有權力，沒有指定隱藏夏安居期間獲得的佈施的人，時間是放棄之後的日子，意願是想要爲了自己的利益而持有，行為是開始放置，最終在十六日的夜晚過去，這些都是不共同的組成部分，其餘的與之前相同。關於從比丘的領域轉變而來的問題。第二，關於從比丘的基礎轉變而來的放棄，分為兩種，關於從比丘尼那裡接受衣服的放棄，分為四種，關於基礎的組成部分，接受的基礎是，在引入的場合中，在具備八法的比丘尼之上，沒有信心和廣闊的心。接受的東西是合適的、合乎標準的衣服，是那個比丘尼自己的，並且與她相關聯。接受的依據是，當比丘尼向僧團供養衣服時，不包括在其中，不是爲了向那個比丘尼講法、為他人授比丘戒、進行買賣等，並且具備完整的法衣。在思想上，認知不能有誤，並且想要爲了自己的利益而接受的意願不能中斷。行為上，通過具備五種特徵的語言開始接受，最終獲得。第二，關於奪取給予的放棄，分為四種，關於基礎的組成部分，奪取的對象是具備六法的比丘。奪取的東西是衣服或缽，是合適的、合乎標準的，自己或他人所為。

【English Translation】 Regarding the question of how to appropriate something, the thing must be an offering obtained during the summer retreat, it must be suitable and up to standard, and it must not be an offering obtained due to illness or other reasons. As a basis, if an offering obtained earlier is appropriated, then it is not to avoid obstructing the offerings of the Sangha. The time of appropriation must be during the summer. In thought, the cognition must not be mistaken, and the intention to appropriate must not be interrupted. In action, begin to appropriate, and finally determine to appropriate. This is about appropriating the offerings obtained during the summer retreat, and what was given up before. Through the power of abandonment, there is no fault in appropriating within ten days, and if it is distributed in the summer, then it will become abandoning what was distributed before. The situation is that the intention is to want to obtain one's own share, and finally obtain one's own share, and the other aspects are the same as before. Regarding the abandonment of delaying the placement of offerings obtained during the summer retreat, the special feature of the item is that it is one's own, and if it is distributed, there will be no obstructing factors, the basis is that the words of the donor have no power, no one is designated to hide the offerings obtained during the summer retreat, the time is the day after the abandonment, the intention is to want to hold it for one's own benefit, the action is to begin placing, and finally the night of the sixteenth has passed, these are the uncommon components, and the rest are the same as before. Regarding the question of transforming from the realm of a Bhikshu. Second, regarding the abandonment that transforms from the basis of a Bhikshu, there are two types, regarding the abandonment of receiving robes from a Bhikshuni, there are four types, regarding the components of the basis, the basis of receiving is that, in the occasion of introduction, above the Bhikshuni who possesses the eight dharmas, there is no faith and vast mind. The thing to be received is a suitable and up-to-standard robe, which belongs to that Bhikshuni herself, and is related to her. The basis of receiving is that when the Bhikshuni offers robes to the Sangha, it is not included in it, it is not for the purpose of teaching the Dharma to that Bhikshuni, ordaining others, conducting trade, etc., and it possesses complete Dharma robes. In thought, the cognition must not be mistaken, and the intention to receive for one's own benefit must not be interrupted. In action, begin to receive through language possessing five characteristics, and finally obtain. Second, regarding the abandonment of seizing what is given, there are four types, regarding the components of the basis, the object of seizing is the Bhikshu who possesses six dharmas. The thing to be seized is a robe or a bowl, which is suitable and up to standard, done by oneself or others.

ིན་པས་ཡུལ་དེ་དབང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་གང་ཟག་དེ་གནོད་པ་ལས་བཟློག་པ་དང་རྫས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཆུད་གཟན་པ་དང་རང་ངམ་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆེད་མ་ཡིན་པ། ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་གཏན་དུའམ་རེ་ཞིག་དཔྲལ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལུས་ངག་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གིས་འཕྲོག་པར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལུས་ལས་བྲལ་བའམ་ལུས་དང་མ་འབྲེལ་བ་འཕྲོག་ན་གནས་ནས་སྦགས་པའོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལས་འཕྲོག་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་མཐོ་འཚམ་པའི་བསམ་པས་རེ་ཞིག་ཙམ་འཕྲོག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚེ་ཕྱིར་མ་བྱིན་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱང་མི་འཆགས་སོ། ། ༈ སྟན་ལ་བརྟེན་པ། གཉིས་པ་སྟན་ལས་གྱུར་པ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་སྲིན་བལ་གྱི་སྟན་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྲིན་བལ་ཡིན་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ཡིན་པ་དཀོན་ཞིང་རིན་ཆེ་བ་མ་ཉམས་ཤིང་ཉམས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་གི་དོན་དུ་གླིངས་པའམ་ནང་ཚངས་ཅན་གྱི་སྟན་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གླིངས་པའམ་ནང་ཚངས་ཅན་གང་རུང་གི་བཀྲམ་པ་རྫོགས་པའོ། །ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་སྲིན་བལ་ཉམས་པ་ལ་སྟན་ 1-15-38b བྱེད་པ་དང་། བལ་དཀར་པོ་སོགས་ཉུང་ངུ་དང་བསྲེས་ཏེ་སྟན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བལ་ནག་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་བྱེད་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྲིན་བལ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པའི་སྔར་གྱི་གཞིའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཁ་བསྒྱུར་བས་ནག་པོར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལུག་ནག་གི་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། བསམ་སྦྱོར་དང་མཐར་ཐུག་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་། བལ་སྔོན་པོ་དང་ཁམ་པ་དང་འདམ་ཁ་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་བྱེད་པའི་སྤང་བ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་གླིངས་པའི་སྟན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཆ་གཉིས་བསྲེ་བའི་སྤང་བ་ལ་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི། ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་གྱི་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཆ་གཉིས་བསྲེས་པའི་སྟན་བྱེད་པའི་ཕྱེད་ཀྱི་ཆ་དཀར་པོ་དང་མཁོབ་བལ་ཆ་མཉམ་དུ་བྱ་དགོས་པ་ལ་དཀར་པོ་ལྷག་པ་བྱས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྲིན་བལ་དང་བལ་ནག་སོགས་ལས་ལྟུང་བ་སྐྱེད་པ་ཡང་ཡུལ་དུས་དེར་རིན་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དཀར་པོ་སོགས་རིན་ཆེ་བ་ལ་ནི་དེ་དག་ལས་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་གཉིས་པ་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་ལྟ

【現代漢語翻譯】因此，他控制了那個地方。思維方面，不混淆認知，阻止那個人受到傷害，從物質方面來說，不是爲了浪費，也不是爲了自己或他人享用。永遠或暫時地因憤怒等原因想要奪取。行為方面，自己或通過指派，開始用身體或語言，或兩者都進行搶奪。最終，如果身體分離或與身體無關地進行搶奪，那就是從住所中玷污。基礎要素不完整，從沒有完全受戒的人那裡搶奪；動機要素不完整，以貪婪的想法暫時搶奪，這些都會構成輕罪。在懺悔罪行時，如果不歸還，就會構成違犯學處的輕罪，並且懺悔也不會成立。依靠坐墊。第二，關於由坐墊引起的罪行，有四種。第一，關於製作絲棉坐墊的戒律，有四種要素。基礎要素是，絲棉是可以的，並且符合標準，屬於自己的情況很少，珍貴，沒有損壞，沒有與損壞的混合，以前沒有做過損害標準的製作。思維方面，不混淆認知，動機是爲了自己的利益而製作華麗或內部有裝飾的坐墊，並且持續不斷。行為方面，自己或通過指派，開始製作。最終，由於那個原因，完成了華麗或內部有裝飾的坐墊的鋪設。要素不完整的情況是，用損壞的絲棉製作坐墊，或者與少量的白色羊毛等混合製作坐墊，這些都會構成輕罪。第二，關於只用黑色羊毛製作坐墊，有四種要素。基礎要素是，除了絲棉以外，在之前的基礎要素之上進行改變，不是染成黑色的，而是隻用黑羊的黑色羊毛。思維、行為和最終結果與之前相同。關於避免製作藍色、棕色和泥色的坐墊的方法，也應該同樣理解。這些是關於華麗坐墊的規定。第三，關於混合兩種材料的戒律，基礎要素是：超過一半的純黑色羊毛坐墊是獨特的要素，其餘要素與之前相同。製作混合兩種材料的坐墊時，白色和粗羊毛必須相等，如果白色過多，就會構成違犯學處的輕罪。因此，從絲棉和黑色羊毛等產生罪行，也是根據當時當地的珍貴程度來決定的，如果白色等珍貴，那麼從那些材料中就會產生罪行。第四，關於六年內製作第二個坐墊的戒律。

【English Translation】 Therefore, he controlled that place. In terms of thought, not confusing cognition, preventing that person from being harmed, and in terms of material, not for waste, nor for oneself or others to enjoy. Wanting to seize permanently or temporarily due to anger, etc. In terms of action, oneself or through assignment, starting to plunder with body or speech, or both. Ultimately, if the body separates or is unrelated to the body when plundering, that is defiling from the residence. Incomplete basic elements, plundering from someone who has not fully taken vows; incomplete motivational elements, temporarily plundering with greedy thoughts, these will constitute minor offenses. When confessing sins, if not returned, it will constitute a minor offense of violating the precepts, and the confession will not be established. Relying on a cushion. Second, regarding offenses caused by cushions, there are four types. First, regarding the precept of making silk-cotton cushions, there are four elements. The basic element is that silk-cotton is acceptable and meets the standards, rarely belongs to oneself, is precious, not damaged, not mixed with damaged ones, and has not been made in a way that harms the standards. In terms of thought, not confusing cognition, the motivation is to make a gorgeous or internally decorated cushion for one's own benefit, and it is continuous. In terms of action, oneself or through assignment, starting to make it. Ultimately, due to that reason, the laying of a gorgeous or internally decorated cushion is completed. Incomplete elements include making cushions with damaged silk-cotton, or mixing with a small amount of white wool, etc., these will constitute minor offenses. Second, regarding making cushions only with black wool, there are four elements. The basic element is that, except for silk-cotton, changing on top of the previous basic elements, not dyed black, but only using black wool from black sheep. Thought, action, and final result are the same as before. The method of avoiding making blue, brown, and mud-colored cushions should also be understood in the same way. These are regulations regarding gorgeous cushions. Third, regarding the precept of mixing two materials, the basic element is: more than half of the pure black wool cushion is a unique element, and the remaining elements are the same as before. When making a cushion mixing two materials, white and coarse wool must be equal, if there is too much white, it will constitute a minor offense of violating the precepts. Therefore, the generation of offenses from silk-cotton and black wool, etc., is also determined according to the preciousness of the time and place, if white, etc., are precious, then offenses will arise from those materials. Fourth, regarding the precept of making a second cushion within six years.

ུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། མ་ཉམས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །གང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་སྟན་སྔ་མ་བྱས་ནས་ལོ་དྲུག་མ་ལོན་པ། སྟན་སྔ་མ་ཡོད་པའམ་མེད་ཀྱང་རང་དགར་བཏང་བ་གནང་ 1-15-39a བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གླིངས་པའི་སྟན་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བཀྲམ་པ་རྫོགས་པའོ། །ལོ་ངོ་མཐོང་དྲུག་ལོན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དེ། རྣམ་འབྱེད་ལས། དྲུག་པ་ལ་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། གནང་བའི་སྟན་དང་ལྷན་ཅིག་གམ་རྗེས་སུ་མ་གནང་བའི་སྟན་བྱེད་པར་བརྩམས་པ་ཙམ་ན་ཉེས་བྱས་དང་། ཕྱི་མ་སྔར་ཟིན་པར་བྱེད་ཙམ་ན་མཐར་ཐུག་གི་ལྟུང་བ་མེད་ཅིང་གཉིས་ཀ་ཟིན་པའི་ཚེ་སྤང་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་སྟན་བྱེད་པའི་གནང་བ་གསོལ་བར་མི་འོས་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་དང་། གང་ལ་གནང་བ་གསོལ་བའི་དགེ་འདུན་གྱིས་རང་ངམ་བསྐོས་པས་གནང་བ་སྦྱིན་པར་འོས་མི་འོས་མ་བརྟགས་པ་དང་། རྟོག་པ་པོའམ་སྟན་ལོངས་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྟན་གྱི་ཆུ་དང་ཞེང་དུ་ལྷག་ན་མ་བཅད་པ་དང་། ཚད་ལས་ཆུང་ན་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། རལ་པ་མ་བཙེམས་པ་དང་། རྡོལ་བ་དང་ཤ་ཟད་པ་ལ་མ་སྦྱར་བ་དང་། བཅོས་དཀའ་བའི་ཚེ་གནང་བ་མ་བྱིན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ བལ་ལ་བརྟེན་པ། གསུམ་པ་བལ་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ལས། བལ་འཁུར་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཁུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་བལ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཁུར་དུ་ལོངས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་དུ་འཁུར་བའི་ལམ་ནི་སའི་ལམ་དང་། རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཁུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཁུར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་འདས་པའོ། ། 1-15-39b ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ཁུར་འཁྱེར་བ་གཞན་མེད་ན་དཔག་ཚད་གསུམ་འཁྱེར་དུ་གནང་བ་ལས་དེ་ལས་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་པ་ན་སྤང་བ་དང་། འཁྱེར་བ་ཡོད་ན་ཁུར་ཙམ་ནས་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་པ་ན་སྤང་བར་འགྱུར་ཞིང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་དང་། བསྒོམས་བྱུང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་གཞན་པས་ནམ་མཁའ་ལ་འཁུར་བ་དང་། སྤྲུལ་པས་ཁུར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུས་ཕྲག་རྡང་གིས་ཁུར་འཁུར་བ་དང་། གློ་དང་རྒྱབ་དང་རྐེད་པ་དང་མགོ་བོས་ཁུར་བ་དང་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་ཁུར་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པ་ཁུར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་

【現代漢語翻譯】關於坐墊的規定和違規行為有兩種。第一種有四點：作為基礎要素，所製作的物品必須是坐墊的材料；必須是合適的且符合尺寸的；必須是未損壞的；必須是自己的；並且之前沒有進行過任何違反尺寸規定的製作。作為製作的依據，之前的坐墊必須已經制作了六年；之前的坐墊存在或不存在，但必須是允許隨意丟棄的。在思想上，必須沒有錯誤的認知，並且動機是持續不斷地想要製作一個令人愉悅的坐墊。在行為上，親自或通過委託開始製作，最終完成鋪設。如果已經滿了六年，則沒有墮落。正如《分別解脫經》中所說：『如果六年時製作，則沒有墮落。』墮落產生的方式是：在允許的坐墊上或之後，只要一開始製作未經允許的坐墊，就會有違規行為；如果後者先於前者完成，則不會有最終的墮落，但如果兩者都完成了，則會變成捨墮罪。第二種是關於坐墊製作違規行為：不應該請求允許製作坐墊卻請求了；允許請求的僧團沒有親自或通過委託來審查是否應該給予允許；其他負責檢查或使用坐墊的人，如果坐墊的長度或寬度超出了，卻沒有裁剪；如果尺寸太小，卻沒有增加；沒有縫合破損的地方；沒有修補撕裂或磨損的地方；以及在難以修復的情況下沒有給予允許。關於依靠羊毛：第三種是關於羊毛製品，分為兩種。第一種是關於搬運羊毛的捨墮罪，有四點：作為基礎要素，所搬運的物品必須是羊毛；必須是合適的且可以搬運的；必須是自己的；並且沒有被替換過。搬運的路徑必須是陸路，並且到達一由旬（梵文：yojana，梵文羅馬擬音：yojana，漢語字面意思：由旬）的盡頭。時間是一天。在思想上，必須沒有錯誤的認知，並且動機是持續不斷地想要為自己搬運。在行為上，開始搬運，最終超過一由旬。墮落產生的方式是：如果沒有其他人幫忙搬運，允許搬運三拘盧舍（梵文：krośa，梵文羅馬擬音：krośa，漢語字面意思：拘盧舍），但如果超過一由旬，則會犯捨墮罪；如果有其他人幫忙搬運，只要開始搬運就會有違規行為，超過一由旬就會犯捨墮罪，兩者都有的情況下，每超過半由旬就會有違規行為。此外，通過禪定產生的神通以外的方式在空中搬運，或者通過化身搬運，都會有違規行為。用身體、肩膀、繩子搬運，或者用脖子、背部、腰部或頭部搬運，以及其他任何搬運超過一半負荷的方式，都會有違規行為。第二種是關於

【English Translation】 There are two types of regulations and transgressions regarding sitting mats. The first has four points: As a basic element, the item to be made must be the material of the sitting mat; it must be suitable and of the correct size; it must be undamaged; it must be one's own; and no manufacturing that violates the size regulations has been done before. As the basis for making it, the previous sitting mat must have been made for six years; the previous sitting mat exists or does not exist, but it must be allowed to be discarded at will. In thought, there must be no mistaken perception, and the motivation must be a continuous desire to make a pleasing sitting mat. In action, one starts making it personally or through delegation, and finally completes the spreading. If six years have passed, there is no downfall. As stated in the Pratimoksha: 'If one makes it in the sixth year, there is no downfall.' The way downfall occurs is: on or after an allowed sitting mat, as soon as one starts making an unallowed sitting mat, there is a transgression; if the latter is completed before the former, there is no ultimate downfall, but if both are completed, it becomes a Nissaggiya Pacittiya. The second is about transgressions in making sitting mats: it is inappropriate to request permission to make a sitting mat but one requests it; the Sangha that allows the request does not examine whether it is appropriate to grant permission personally or through delegation; other people in charge of inspecting or using the sitting mat, if the length or width of the sitting mat exceeds, do not cut it; if the size is too small, do not increase it; the torn part is not sewn; the torn or worn part is not mended; and permission is not given when it is difficult to repair. Regarding relying on wool: The third is about woolen products, divided into two types. The first is about the Nissaggiya Pacittiya of carrying wool, which has four points: As a basic element, the item to be carried must be wool; it must be suitable and able to be carried; it must be one's own; and it has not been replaced. The path to be carried must be a land route and reach the end of one yojana (Sanskrit: yojana, Sanskrit Romanization: yojana, Chinese literal meaning: yojana). The time is one day. In thought, there must be no mistaken perception, and the motivation must be a continuous desire to carry for oneself. In action, one starts carrying, and finally exceeds one yojana. The way downfall occurs is: if there is no one else to help carry, one is allowed to carry three krośa (Sanskrit: krośa, Sanskrit Romanization: krośa, Chinese literal meaning: krośa), but if one exceeds one yojana, one commits a Nissaggiya Pacittiya; if there is someone else to help carry, as soon as one starts carrying, there is a transgression, and exceeding one yojana leads to a Nissaggiya Pacittiya, and in both cases, every half yojana exceeded leads to a transgression. Furthermore, carrying in the air by means other than the supernatural power generated by meditation, or carrying by means of emanation, leads to a transgression. Carrying with the body, shoulders, or ropes, or carrying with the neck, back, waist, or head, and any other way of carrying more than half the load, leads to a transgression. The second is about

བལ་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་སྤང་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་འཁྲུར་འཇུག་དང་འདྲ་ལ། གང་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བལ་ཡིན་པ་རུང་བ། རྨེལ་བར་འོས་པ། ཚད་ལ་གནོད་པའི་རྨེལ་བའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པ། རང་གི་ཡིན་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་འཁྲུར་འཇུག་དང་འདྲ་བ་ལས་བལ་འཁྲུ་བ་དང་འཚེད་པ་དང་རྨེལ་དུ་འཇུག་པ་གང་རུང་བྱས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ༈ ནོར་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ། གཉིས་པ་ནོར་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་བསྐུར་བའི་སྤང་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་སྦྱིན་བདག་དང་ཕོ་ཉ་བ་དང་ཞལ་ཏ་པ་གསུམ་ག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པའོ། །གང་སློང་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་དུ་ཕོ་ཉ་བ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བསྐུར་ཞིང་དེས་ཞལ་ཏ་བ་ལ་གཏད་པ་ལས་གྲུབ་པའི་གོས་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པའི་ཞལ་ཏ་པས་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལས་རང་དོན་དུ་ལེན་འདོད་རྒྱུན་མ་ 1-15-40a ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལེན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་གོས་ཐོབ་པའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ཞལ་ཏ་པ་ལ་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བྱས་ཏེ་གོས་ལེན་པའམ་མ་ལྷག་ཀྱང་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་སྦྱིན་བདག་ལ་སྤངས་པ་ལས་དེའི་ཚེ་ཞལ་ཏ་པས་གོས་འབུལ་བར་བྱེད་པ་ན་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལས་བླངས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ཕོ་ཉ་བས་དགེ་སློང་ལ་ཞལ་ཏ་པའི་ལག་ནས་གོས་ལོང་ཞིག་ཅེས་མ་སྨྲས་པར་བླངས་པ་དང་། ཕོ་ཉ་པས་རིན་པོ་ཆེ་གཏད་པ་ན་མ་སྤངས་པ་དང་། ཕོ་ཉ་པས་མ་དྲིས་པར་ཞལ་ཏ་པ་སྟོན་པ་དང་། སྐུལ་བསྡད་དྲུག་བྱས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་སྦྱིན་བདག་ལ་མ་སྦྲན་པ་དང་། སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་མ་ལྷག་ཀྱང་སྐུལ་བ་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གསེར་དངུལ་ལ་རེག་པའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་པ། ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ། རང་གི་ཡིན་པ་འཐོབ་པར་ལྕོགས་པ་ན་གནས་པ། བདག་གིར་བྱ་བ་རྫོགས་པ། སྦྱིན་བདག་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་བཅང་བ་དང་ཞལ་ཏ་པ་ཁྱིམ་པ་སོགས་བདག་པོར་ཁས་ལེན་དུ་གཞུག་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ་རུང་བ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་མ་བྱས་པ་དང་། ཆུད་འཛའ་བའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་མངོན་སུམ་དུ་རེག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འཐོབ་པར་ལྕོགས་པ་ན་གནས་པ་

【現代漢語翻譯】關於處理羊毛的規定有四點，其中基礎部分包括：處理羊毛的地點應類似於紡紗；處理的物品應為可用作衣服材料的羊毛，至少一肘長；羊毛應適合處理，且未經過損害其質量的處理；羊毛應為自己所有。其餘部分與紡紗類似，包括洗滌、煮沸和處理羊毛等步驟。關於依賴財物的規定：第二種是依賴財物的規定，有四種情況。第一種是關於請求的規定，有四點，其中基礎部分包括：請求的對象應為施主、信使和中間人，這三者都應是具備五種功德的在家人；請求的物品應為施主作為衣服的價值而委託給信使的珍寶，再由信使交給中間人，最終制成一肘長的衣服；意念上沒有錯誤的認知，動機是中間人不斷想要獲得超過六種勸說方式的好處，並且不承諾為施主著想而接受請求；行為上開始接受請求，最終獲得衣服。墮落的方式是中間人使用超過六種勸說方式來獲取衣服，或者即使沒有超過六種，但在使用了六種勸說方式后沒有成功，就放棄了施主，在這種情況下，當中間人提供衣服時，如果不承諾為施主著想而接受，那麼兩種情況都會導致墮落。如果信使沒有告訴比丘從中間人那裡拿衣服就拿了，或者信使在沒有放棄的情況下交出了珍寶，或者信使沒有詢問就指定了中間人，或者即使使用了六種勸說方式但沒有成功就放棄了施主，或者即使沒有超過六種勸說方式但超過了三種勸說，這些都會構成過失。第二種是關於接觸金銀的規定，關於這方面的墮落有兩點，其中基礎部分包括：物品應為珍寶；可以進行買賣等交易；為自己所有，並且能夠獲得；完全擁有該物品；信任施主並持有該物品，或者讓在家的中間人等承諾作為所有者，或者進行加持，這三種情況都可行，並且沒有貶值的風險；意念上沒有錯誤的認知，動機是不斷想要觸控；行為上自己或委託他人公開觸控，最終完成觸控。在這些情況中，如果基礎部分不完整，或者能夠獲得該物品

【English Translation】 Regarding the rules for processing wool, there are four points, the basic part of which includes: the place for processing wool should be similar to spinning; the item to be processed should be wool that can be used as clothing material, at least one cubit long; the wool should be suitable for processing and not have been subjected to processing that damages its quality; the wool should be owned by oneself. The remaining parts are similar to spinning, including washing, boiling, and processing the wool. Regarding the rules based on possessions: The second is the rule based on possessions, which has four situations. The first is the rule regarding requests, which has four points, the basic part of which includes: the object of the request should be the benefactor, the messenger, and the intermediary, all three of whom should be laypersons with five virtues; the item requested should be the treasure entrusted by the benefactor to the messenger as the value of the clothing, which is then given by the messenger to the intermediary, and finally made into a piece of clothing one cubit long; there is no mistaken cognition in thought, the motivation is that the intermediary constantly wants to obtain benefits beyond the six types of persuasion, and does not promise to consider the benefactor when accepting the request; in action, one begins to accept the request and eventually obtains the clothing. The way to fall is that the intermediary uses more than six types of persuasion to obtain the clothing, or even if there are not more than six types, but after using six types of persuasion without success, one abandons the benefactor, in which case, when the intermediary offers the clothing, if one does not promise to consider the benefactor when accepting, then both situations will lead to falling. If the messenger takes the clothing from the intermediary without telling the bhikshu to take it, or the messenger hands over the treasure without abandoning it, or the messenger designates the intermediary without asking, or even if six types of persuasion are used but without success, one abandons the benefactor, or even if there are not more than six types of persuasion but more than three types of persuasion, these will constitute offenses. The second is the rule regarding touching gold and silver, and there are two points regarding falling in this regard, the basic part of which includes: the item should be a treasure; it can be used for transactions such as buying and selling; it is owned by oneself and can be obtained; one fully owns the item; one trusts the benefactor and holds the item, or allows a lay intermediary, etc., to promise as the owner, or performs a blessing, all three of which are feasible, and there is no risk of devaluation; there is no mistaken cognition in thought, the motivation is to constantly want to touch; in action, one touches openly oneself or through a proxy, and finally completes the touch. In these situations, if the basic part is incomplete, or one is able to obtain the item

མ་ཡིན་པ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། སྙད་གདགས་སུ་རུང་ 1-15-40b བའི་རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་ལྔ་དང་། སོག་མའི་ཕྲེང་བ་གསེར་ཆུས་བྱུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོས་མ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་གས་པ་ལ་སོགས་པས་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བ་རྣམས་ལ་རེག་གམ་རེག་ཏུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་མེ་དང་ཆུའི་དོན་དུ་མེ་ཤེལ་དང་ཆུ་ཤེལ་བཞག་པའི་ཚེ་མ་སྦས་པ་དང་། དེ་རྐུན་པོ་ལ་བསྟན་པ་དང་། མེ་དང་ཆུ་ཕྱུང་ནས་རྐུན་པོ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གནང་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཤན་བསྲེས་པ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། ར་གན་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་ལས་བྱས་པའི་ལྷུང་བཟེད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་བདག་གིར་བྱས་པའི་ལྷུང་བཟེད་མི་རུང་བ་དེ་དག་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་སྨན་ཕོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་མངོན་ཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་མངོན་ཚན་བྱ་བའི་ཡུལ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནོ། །གང་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེའམ་འབྲུ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་ཡིན་པ། རང་དབང་བ། གོས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱི་རིན་དུ་ཆོག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་རང་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བསྐྱེད་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐྱེད་པར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཡུལ་དུས་དེའི་བསྐྱེད་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་ཀུན་དགའ་ར་བའམ་དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པ་བསྐོས་ཏེ་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་གཏའ་ཉིས་རི་བླང་བ་སོགས་དང་། རྒྱུས་མི་ཤེས་པའི་དགེ་སློང་ལ་བརྗོད་པ་རྣམས་མ་བྱས་པའོ། །བཞི་པ་ཉོ་ཚོང་གི་སྤང་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་ 1-15-41a གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཉོ་ཚོང་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། གང་ཉོ་ཚོང་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་ཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་ལ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁེ་འདོད་པས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཉོ་ཚོང་གི་བསྐྱེད་ཐོན་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཉོ་ཚོང་གི་བར་འཚངས་བྱས་པ་དང་། རང་གི་ཆོས་གོས་སོགས་ཉོ་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མ་བཅོལ་བར་རང་གིས་རིན་ཐང་བཏབ་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་མེད་ན་འོས་པའི་རིན་འདི་ཙམ་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ལས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཟོང་ལ་རྩེག་པ་དང་། འདི་ཁོ་ན་ལྟར་མ་ཡིན་ན་རྫས་འདི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་གཏའ་གཞུག་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་གང་ཟག་ལ་ལས་བྱེད་

【現代漢語翻譯】將非真品視為己有，以及可以冒充的五種珍寶，還有鍍金的草繩等偽造品，以及不能冒充的裂開的珍寶等，如果觸控或讓人觸控，則犯輕罪。關於學習的輕罪是，爲了火和水的用途，放置火鏡和水鏡時沒有隱藏，以及將它們展示給盜賊，以及取出火和水后沒有給予盜賊，以及在給予印章等物品的用具中，將摻有珍寶成分的物品視為己有，以及將用銅等劣質材料製成的缽，在出家后視為己有，以及未出家時，必須使用視為己有的劣質缽時，沒有以藥缽的觀念使用它們。第三，關於具有明顯特徵者使用的墮罪，在二墮罪的分類中，從四個方面來說，基礎的構成部分是，可以進行明顯特徵行為的對象是具備五種法的在家眾。所要進行的事物是珍寶或糧食等財物，具有自主權，價值足以購買一件布料。意念上沒有錯誤的認知，動機是隨意為自己而生起的意願，並且持續不斷。行為上以具備五種特徵的語言開始進行。最終獲得該時該地的所有物。關於學習的輕罪是，將三寶的財物交給寺院或居士等管理，收取雙倍抵押金等，以及沒有告知不認識的僧人。第四，關於買賣的墮罪，在二墮罪的分類中，從四個方面來說，基礎的構成部分是，買賣的對象，以及所要買賣的事物與具有明顯特徵者使用的相同，意念上沒有錯誤的認知，動機是想要通過盈利來進行買賣的意願，並且持續不斷。行為上以具備五種特徵的語言開始進行買賣。最終因為這個原因而產生買賣的利潤。關於學習的輕罪是，介入在家眾的買賣，以及在購買自己的法衣等物品時，明明有在家眾在場，卻沒有委託他們，而是自己定價，以及如果沒有在家眾在場，沒有說出『這個價格合適』這樣的話三次，以及爲了三寶以外的目的而堆積貨物，以及像『如果不是這樣，我就捐出這個東西』這樣設定抵押，以及對管理僧團財物的人進行工作。

【English Translation】 Taking what is not genuine as one's own, and the five jewels that can be imitated, as well as gilded straw ropes and other forgeries, and genuine jewels that are cracked and cannot be imitated, if one touches or allows others to touch them, it is a minor offense. Regarding the minor offenses of learning, when placing fire mirrors and water mirrors for the purpose of fire and water, not concealing them, and showing them to thieves, and not giving the fire and water to the thieves after taking them out, and taking possession of items mixed with precious materials in the utensils given for seals and other purposes, and taking possession of a begging bowl made of inferior materials such as copper after becoming a monk, and when not ordained, when there is a reason to use the inferior begging bowl that one has taken possession of, not using them with the concept of a medicine bowl. Third, regarding the abandonment of use by those with obvious characteristics, in the classification of the two transgressions, from four aspects, the constituent part of the basis is that the object of obvious characteristics is a householder who possesses five qualities. The object to be acted upon is wealth such as jewels or grains, possessing autonomy, and being worth enough to buy a piece of cloth. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is the desire to generate one's own intention for one's own sake, and it is continuous. In terms of action, one enters into generating with language possessing five characteristics. Ultimately, one obtains whatever is generated in that time and place. Regarding the minor offenses of learning, entrusting the property of the Three Jewels to monasteries or lay practitioners, etc., and taking double the deposit, etc., and not informing monks who are not known. Fourth, regarding the abandonment of trade, in the classification of the two transgressions, from four aspects, the constituent part of the basis is the object of trade, and the object to be traded is the same as that used by those with obvious characteristics, in terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is the desire to trade with the intention of profit, and it is continuous. In terms of action, one enters into trading with language possessing five characteristics. Ultimately, the profit of the trade arises because of this reason. Regarding the minor offenses of learning, intervening in the trade of householders, and when buying one's own robes, etc., when there are householders present, not entrusting them, but setting the price oneself, and if there are no householders present, not saying 'this price is appropriate' three times, and accumulating goods for purposes other than the Three Jewels, and setting a deposit like 'if it is not like this, I will donate this item', and assigning work to the person who manages the property of the Sangha.

པས་མ་གཏང་པ་དང་། བསྐྱེད་གཏོང་བ་དེས་ཀྱང་རྒན་རབས་ལ་མ་ཞུས་པར་བསྐྱེད་གཏོང་པ་སོགས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་ལས་བསྐྱེད་ཅི་ཙམ་ཐོབ་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ལོངས་སྤྱད་པ་སོགས་ཡི་གེ་བྲི་བ་ལ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ སྣོད་སྤྱད་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ། གསུམ་པ་སྣོད་སྤྱད་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ལས་ལྷུང་བཟེད་འཆང་བའི་སྤང་བ་ལ་ཡན་ལག་རྣམས་གོས་ཞག་བཅུ་འཆང་སྤང་དང་འདྲ་བ་ལས་གོས་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་བཟེད་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཚད་ལས་ལྷག་པ་དང་། སོ་མ་ཚོས་པ་དང་། ཁ་དོག་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཆང་བ་དང་། ཆུང་ངུ་ལྷུང་བཟེད་མེད་པའི་དུས་སུ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་དོན་དུ་འཆང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལྷུང་བཟེད་ཚོལ་བའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ 1-15-41b ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སློང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་ལྷུང་བཟེད་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་སློང་བའི་རྟེན་ནི་འབྲེལ་མེད་མ་ཡིན་པའི་ལྷུང་བཟེད་ལོངས་སྤྱད་པར་བཟོད་པ་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་སློང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སློང་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །ལྷུང་བཟེད་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་བསམ་པས་སློང་བ་དང་། ཡོད་བཞིན་དུ་ཉེ་བ་དང་།རིན་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་སློང་བ་དང་། བཟང་པོ་འདོད་པས་བརྗེ་བ་དང་། ཉེ་དུ་ལས་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་དང་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཧ་ཅང་ཆགས་པ་དང་། ལྷག་པར་ཞེན་པའི་རྫས་དེ་བཅངས་པ་དང་།ལྷུང་བཟེད་མེད་པའི་ཚེ་མ་བསླངས་པ་དང་། སྤང་ལྟུང་དེ་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚེ་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་དགེ་འདུན་ལ་མ་སྤངས་པ་དང་། ལྷག་པ་དུ་མ་ཡོད་ན་བཟང་བ་དགེ་འདུན་དང་། གཞན་རྣམས་ནང་པའི་རབ་བྱུང་ལ་གཏན་དུ་མ་སྤངས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་མེད་འབྲིམ་པ་མ་བསྐོས་པ་དང་། བསྐོས་པ་དེས་དེའི་ཆེད་དུ་དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་ནས་འབྲིམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། ལེན་པ་པོས་རང་གི་འོག་མ་དེ་ལ་བྲིམས་པའི་ཚེ་ལེན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་འབྲིམ་པར་བྱེད་པས་ཚིགས་གསུམ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་། གསུམ་པ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེ་ལ་བྲིམས་པས་བསྙིགས་པའི་ལྷུང་བཟེད་ཐ་ཆད་མ་བྱིན་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སྤང་བ་དང་བྱིན་རླབས་མི་བྱའོ་ཞེས་གོ་བར་མ་བྱས་པ་དང་། དལ་བུས་སྤྱོད་པར་མ་བསྒོ་བ་དང་། 1-15-42a ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེས་ལྷུང་བཟེད་བ

【現代漢語翻譯】並且不放棄，以及在沒有告知長老的情況下進行培養和放棄等行為，以及不努力記錄從僧團的財產中獲得了多少培養，以及使用了多少等等。關於依賴器皿的捨墮：第三，關於因器皿而產生的捨墮，分為兩種，首先是關於持有缽的捨墮，其分支與持有十件舊衣的捨墮相似，只是將『衣服足夠一尺』的地方改為『缽足夠尺寸』。超過缽的尺寸，或者未煮熟，或者持有顏色鮮艷的缽，以及在沒有小缽的時候，爲了缽的緣故而持有，都會犯下惡作罪。第二，關於尋找缽的捨墮，分為兩種，墮罪的分類有四：根本分支是，接受佈施的對象是具備六種功德的在家居士。所求之物是適合且尺寸合適的缽，並且是佈施者自己的。請求者的依據是能夠使用沒有關聯的缽。意念是沒有錯誤的認知，動機是持續不斷地想要為自己尋求。行為是開始用具備五種特徵的語言進行請求，最終獲得。即使沒有缽，也以有的想法去請求，或者明明有卻靠近別人，或者明明有價值卻向別人請求，或者想要好的而交換，或者向親戚請求，都會犯下惡作罪。應學的惡作罪是對於缽等一切用具和物品都過於執著，特別是持有特別執著的物品，或者在沒有缽的時候不去請求，或者在修復捨墮時，沒有將多餘的缽捨棄給僧團，或者有很多多餘的缽時，沒有將好的捨棄給僧團，以及沒有將其他的永久捨棄給佛教的出家人，或者沒有指定分配沒有關聯的缽，或者指定的人沒有努力爲了此事而召集僧團，或者不如實講述缽的功德而不進行分配，或者接受者在分配給自己的下屬時接受，或者在分配時，在第三次之前給予，第三次不給予，或者將墮罪者分配到的破舊的缽不給予，或者沒有告知『缽是捨棄和加持』，或者沒有告誡要慢慢使用，墮罪者將缽...

【English Translation】 And not abandoning, and engaging in cultivation and abandonment without informing the elders, and not diligently recording how much cultivation was obtained from the Sangha's property, and how much was used, etc. Concerning abandonment based on utensils: Third, concerning abandonment arising from utensils, there are two types. First, regarding the abandonment of holding a bowl, its branches are similar to the abandonment of holding ten old cloths, except that the place 'the cloth is enough for one foot' should be changed to 'the bowl is enough in size.' Exceeding the size of the bowl, or being uncooked, or holding brightly colored bowls, and holding it for the sake of the bowl when there is no small bowl, all constitute a misdeed. Second, regarding the abandonment of seeking a bowl, there are two types, and the classification of fallen sins has four: The fundamental branch is that the object of solicitation is a householder with six virtues. The object to be requested is a bowl that is suitable and of the right size, and belongs to the donor himself. The basis for the requester is the ability to use an unrelated bowl. The intention is to have no mistaken cognition, and the motivation is to continuously want to seek for oneself. The action is to begin requesting with language that has five characteristics, and to finally obtain it. Even if there is no bowl, requesting with the idea of having one, or approaching others when one clearly has one, or requesting from others when one clearly has value, or exchanging for wanting a good one, or requesting from relatives, all constitute a misdeed. The misdeed to be learned is being too attached to all utensils and objects such as bowls, especially holding particularly attached objects, or not requesting when there is no bowl, or when repairing abandonment, not abandoning the extra bowl to the Sangha, or when there are many extra bowls, not abandoning the good one to the Sangha, and not permanently abandoning the others to Buddhist renunciates, or not assigning the distribution of unrelated bowls without appointment, or the appointed person not diligently gathering the Sangha for this matter, or not distributing without truthfully stating the merits of the bowl, or the recipient accepting when distributing to his subordinates, or when distributing, giving before the third time, not giving the third time, or not giving the dilapidated bowl that the fallen sinner has been assigned, or not informing that 'the bowl is abandonment and blessing,' or not admonishing to use it slowly, The fallen sinner will bowl...

ྱིན་རླབས་ཅན་དང་འབྲེལ་མེད་གཉིས་ཀས་མ་སྤྱད་པ་དང་། འབྲེལ་མེད་དེ་ལ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཆེས་བཟང་བ་དང་། བྱི་དོར་དང་པོར་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཡང་བ་ལས་གཞན་བླུགས་པ་དང་། ཟས་བཟའ་བའི་སྣོད་བྱས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ། བཞི་པ་ཟས་ལ་བརྟེན་པ་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྨན་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གང་རུང་ཡིན་པ། མི་ཤ་སོགས་ངོ་བོ་དང་ལག་ཉར་སོང་བ་སོགས་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་པ། མིད་པའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་རང་གི་ཡིན་པ་ཤམ་ཐང་མ་བྱེ་བ་སོགས་ངོ་བོ་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་བྱིན་ལེན་དང་བྱིན་རླབས་གང་རུང་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཟའ་བའི་ཆེད་དུ་འཇོག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཇོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བྱིན་བརླབས་མེད་པའི་སྨན་བཞི་པོ་སྔ་དྲོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་གུང་ཚིགས་འདས་པ་དང་། ཕྱི་དྲོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་པ་དང་། བྱིན་བརླབས་ཅན་རང་རང་གི་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་དུས་ལས་འདས་པའོ། །མི་རུང་བའི་མཚམས་ནང་དུ་ཞག་ལོན་པ་དང་བཙོས་པ་དང་ལག་ཉར་བླངས་པ་སོགས་མི་རུང་བའི་ཟས་ཉིན་མཚན་འདས་པར་འཆང་ན་གསོག་འཇོག་གི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྣར་བླུགས་པ་དང་སྐུ་མཉེ་བྱ་བའི་སྨན་ལ་ནི་གསོག་འཇོག་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཉི་མ་འདས་སོ་ཅོག་དགེ་སློང་མ་ལ་བརྗོད་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ། གཉིས་པ་བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་དག་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་། གནས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཕན་གདགས་ 1-15-42b པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་ལྔའོ། ། ༈ གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་དག་གིས་བསྐྱེད་པ། དང་པོ་ལ་གང་ཟག་ལ་མ་གུས་པ་དང་། ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་གཉིས། ༈ གང་ཟག་ལ་མ་གུས་པ། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས་དང་པོ་ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཕམ་པ་དང་ལྷག་མ་དང་འོག་གི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་རྫུན་དང་འདི་ནས་བཤད་པའི་སྦོམ་པོ་དང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་གཉིས་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་གྱི་འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་འགེབས་པ་སྟེ་དྲུག་པོ་ལས་གཞན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བའི་དོན་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འད

【現代漢語翻譯】未經加持和未加持的食物都不能食用。對於未加持的食物，最好的容器等也不能使用，未經首次清潔的容器也不能使用，只能裝輕淡的食物，或者用作食用器皿。依靠食物的捨棄：第四，依靠食物的積蓄和捨棄有四方面，其中的基礎是：作為藥物的四種形態中的任何一種；不是人肉等本質上和通過儀式上不允許的；咽喉的量足夠自己食用；不是未分離的碎末等本質上不完整的；自己或與自己相似的人給予或加持過的。意念上，認知不混淆，動機是爲了食用而想要儲存，並且不間斷。行為上，開始儲存。最終，沒有加持的四種藥物，早上接受后超過中午，下午接受后超過規定時間，以及加持過的食物超過各自加持的時間。不允許的界限內，過夜的食物，煮過的食物，接受過的食物等，如果持有過夜，則犯下依靠積蓄的罪過。對於倒入鼻孔和用於身體按摩的藥物，即使儲存也沒有罪過。如果七天後將加持過的食物告訴比丘尼，則犯下應學的罪過。僅僅與懺悔有關的墮罪：第二，僅僅與懺悔有關的墮罪有五種：由對人和法不恭敬者產生；成為僧團基礎的邪見；成為利益對象的比丘尼的邪見；成為生活來源的食物的邪見；以及成為四種圓滿戒律對象的邪見。由對人和法不恭敬者產生：第一種情況包括對人不恭敬和對法不恭敬兩種。對人不恭敬：第一種情況有五種，第一種是明知故犯的妄語墮罪，關於兩種墮罪的分類有四方面。基礎是：能夠理解的對象具備五種特徵，身體處於正常狀態，與自己是不同的相續。所說的事情是：屬於他勝罪、僧殘罪和下部的墮罪的妄語，以及此處所說的粗罪和惡作罪兩種，以及惡作罪類別中用灰燼覆蓋食物等六種情況之外的，具有改變認知的含義的。

【English Translation】 Neither blessed nor unblessed food should be used. For unblessed food, even the best containers etc. should not be used, nor should containers that have not been cleaned for the first time. Only light food should be put in them, or they should be used as eating utensils. Abandoning based on food: Fourth, abandoning the accumulation and storage of food has four aspects, the basis of which is: any of the four forms of medicine; not essentially impermissible such as human flesh, etc., and not through rituals; the amount that fits in the throat is enough for oneself; not essentially incomplete such as unseparated crumbs; given or blessed by oneself or someone similar to oneself. In terms of intention, the cognition is not confused, the motivation is to store for the purpose of eating, and it is uninterrupted. In terms of action, starting to store. Ultimately, the four unblessed medicines, if received in the morning and exceed noon, if received in the afternoon and exceed the prescribed time, and blessed foods exceed their respective blessed times. Within the impermissible boundaries, if overnight food, cooked food, received food, etc. are held overnight, then one commits the fault of relying on accumulation. For medicines poured into the nostrils and used for body massage, there is no fault even if they are stored. If, after seven days, the blessed food is told to a bhikshuni, then one commits the fault of what should be learned. Defeats related only to confession: Second, there are five defeats related only to confession: generated by those who are disrespectful to people and the Dharma; the wrong view that becomes the basis of the Sangha; the wrong view of the bhikshunis who are the object of benefit; the wrong view of the food that is the source of livelihood; and the wrong view of the four complete precepts. Generated by those who are disrespectful to people and the Dharma: The first case includes two types: disrespect for people and disrespect for the Dharma. Disrespect for people: The first case has five types, the first of which is the defeat of knowingly telling a lie. There are four aspects to the classification of the two defeats. The basis is: the object that can be understood has five characteristics, the body is in a normal state, and it is a different continuum from oneself. What is said is: lies that belong to the defeat, the remainder, and the defeats of the lower part, as well as the two types of coarse sins and misdeeds mentioned here, and other than the six cases such as covering food with ashes in the category of misdeeds, which have the meaning of changing cognition.

ུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་བྱུང་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་མ་བྱུང་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་འདུ་ཤེས་མཐུན་པ་དང་། ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བ་ལ་མ་བྱུང་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་དང་པོར་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་འདོད་མེད་ཀྱང་སྨྲ་བའི་ཚེ་གསར་དུ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་འདོད་བྱུང་ན་ཡང་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །གསོ་སྦྱོང་ལ་ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་མ་དག་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བཞིན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་འདའ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མནའ་འདོར་བ་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་ 1-15-43a བྱས་སོ། །གཉིས་པ་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་གོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་དུས་དེར་སྐྱོན་དུ་གྲགས་ཤིང་རུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྱོན་གདགས་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཇམ་པོའམ་རྩུབ་པོ་གང་རུང་གིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་མི་དགའ་བར་མ་གྱུར་ན་ཡང་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་ན་ནི་རྫུན་གྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་རིགས་ལ་ཡུལ་དུས་དེ་ན་སྐྱོན་དུ་གྲགས་པ་སྐྱོན་གདགས་འདོད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་དང་ཚིག་བཀྱལ་བ་དང་རྩུབ་མོ་སྨྲ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ནི་གཉིས་ཀ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བྱེ་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དབྱེ་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་འབྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བ་ནི་བྱེ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མིང་ནས་མ་སྨོས་པ་དང་། དགེ་སློང་ལས་གཞན་པའི་ཕྲ་མ་བྱེད་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཆང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་རྩོད་པ་ནི་དགེ་སློང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྩོད་པ་བཞི་པོ་གང་རུང་ཡིན་པ། དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བར་བྱས་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་ 1-15-43b དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་ག

【現代漢語翻譯】不迷惑地瞭解，轉變意圖和認知，並希望持續不斷地說出來。預備階段是開始用具備五種特徵的語言來說話。最終階段是通過對像理解意義。墮落的方式是，當墮落髮生時，明明知道已經發生卻說沒有發生，就像事物和認知一致一樣；或者墮落沒有發生時，明明知道沒有發生卻說已經發生，就像事物和認知不一致一樣，這兩種情況都會導致墮落。最初沒有轉變認知的意圖，但在說話時如果新產生轉變認知的意圖，也會成為實際的墮落。在布薩（藏文：གསོ་སྦྱོང་，梵文天城體：पोषण，梵文羅馬擬音：poṣaṇa，漢語字面意思：滋養）時，如果被問到『你是否清凈？』，明明知道不清凈或者猶豫不決，卻什麼也不說而過去，這會構成惡作（藏文：ཉེས་བྱས་）。放棄誓言是違犯學處的惡作。第二，從缺點出發說話的墮落，有四種情況，其中基礎的要素是，從缺點出發說話的對象是具備六種法的比丘（藏文：དགེ་སློང་）。應該理解的事物是在特定時間和地點被認為是缺點且不合適的事物。意圖是不迷惑地瞭解，並且僅僅以想要揭露缺點的意圖持續不斷地說出來。預備階段是用具備五種特徵的語言，無論是溫和還是粗暴的方式，開始說話。最終階段是即使對方沒有不高興，但只要對像理解了意義，就會構成墮落。如果轉變認知來說話，就會構成妄語的墮落。對於王族來說，在特定時間和地點被認為是缺點的事情，以想要揭露缺點的意圖來說，說粗俗的話和粗暴的話，都是惡作。第三，挑撥離間的墮落，有四種情況，其中基礎的要素是，區分的對象是兩個都具備六種法的比丘，並且尚未分裂。意圖是不迷惑地瞭解，並且想要挑撥離間的意圖持續不斷。預備階段是用具備五種特徵的語言，指名道姓地開始挑撥離間。最終階段是即使沒有分裂，也會構成墮落。沒有指名道姓，或者對比丘以外的人進行挑撥離間等，如果要素不完整，則是惡作。第四，進行悔責的墮落，有四種情況，其中基礎的要素是，進行悔責的爭端是兩個或兩個以上具備特徵的比丘之間的任何一種爭端，並且僧團（藏文：དགེ་འདུན་，梵文天城體：संघ，梵文羅馬擬音：saṃgha，漢語字面意思：僧伽）以具備特徵的方式在佛法方面平息了爭端。應該理解的對象是，對比丘以具備六種法的方式平息爭端。

【English Translation】 To understand without confusion, to transform intention and cognition, and to desire to speak continuously. The preparatory stage is to begin speaking with language possessing five characteristics. The final stage is to understand the meaning through the object. The way of falling is that when a fall occurs, knowingly saying it has not occurred, like things and cognition being in agreement; or when a fall has not occurred, knowingly saying it has occurred, like things and cognition being in disagreement, both of which lead to a fall. Initially, there is no intention to transform cognition, but if a new intention to transform cognition arises at the time of speaking, it also becomes an actual fall. During the Posadha (藏文：གསོ་སྦྱོང་，梵文天城體：पोषण，梵文羅馬擬音：poṣaṇa，漢語字面意思：nourishment), if asked 'Are you pure?', knowing that one is not pure or being in doubt, and passing by without saying anything, this constitutes a misdeed (藏文：ཉེས་བྱས་). Abandoning vows is a misdeed of violating the precepts. Secondly, the fall of speaking from faults has four situations, of which the basic element is that the object of speaking from faults is a Bhikshu (藏文：དགེ་སློང་) possessing six qualities. The thing to be understood is what is considered a fault and is inappropriate at that particular time and place. The intention is to understand without confusion, and solely with the intention of wanting to point out faults, to speak continuously. The preparatory stage is to begin speaking with language possessing five characteristics, in either a gentle or harsh manner. The final stage is that even if the other person does not become displeased, as long as the object understands the meaning, it constitutes a fall. If one speaks by transforming cognition, it becomes a fall of lying. For a royal, speaking with the intention of pointing out faults, speaking vulgar words and harsh words about what is considered a fault at that particular time and place are all misdeeds. Thirdly, the fall of sowing discord has four situations, of which the basic element is that the objects of distinction are two Bhikshus, both possessing six qualities, and who have not yet been divided. The intention is to understand without confusion, and the intention of wanting to sow discord is continuous. The preparatory stage is to begin to divide by naming names with language possessing five characteristics. The final stage is that even if there is no division, it constitutes a fall. Not naming names, or sowing discord to someone other than a Bhikshu, etc., if the elements are incomplete, it is a misdeed. Fourthly, the fall of making accusations has four situations, of which the basic element is that the dispute for making accusations is any of the four disputes between two or more Bhikshus possessing characteristics, and the Sangha (藏文：དགེ་འདུན་，梵文天城體：संघ，梵文羅馬擬音：saṃgha，漢語字面意思：community) has pacified the dispute in terms of Dharma in a characteristic way. The object to be understood is to pacify the dispute to a Bhikshu in a way that possesses six qualities.

ཏོགས་པའོ་རྟེན་ནི་རྩོད་པའི་རྒྱུས་ཤེས་ཤིང་འདུན་པ་ཕུལ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ལ་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རྩོད་པ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་རྩོད་པ་སྤྱི་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་འདོད་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་འདྲ་ཞིང་བྱེ་བྲག་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་འདོད་པའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་དང་ཀུན་སློང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །རྣལ་དུ་མ་ཕེབས་པ་དང་རྒྱུས་མི་ཤེས་པས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་དང་། བསླབ་པ་སྤྱོད་པ་སོགས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལ་མ་ཆགས་སོ་ཞེས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྔ་པ་བཤེས་ངོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཟས་ལས་གཞན་པའི་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྙེད་པ་ཡིན་པ། ཕལ་ཆེར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། ཡུལ་དེ་ལ་ལོག་པར་བྱིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་དང་བསྔོས་པ་གཉིས་ལས་ནོར་ཐ་དད་ཅིང་། ལོག་པར་སྔོ་བ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །བསྔོ་སའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ། དགེ་འདུན་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །རྟེན་ནི་གོས་སྦྱིན་པའི་ལས་དེ་ལ་འདུན་པ་ཕུལ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མཐུན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ 1-15-44a ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་མིང་མ་སྨོས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མལ་ཆ་སྟོབས་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐོ་བའི་ཚེ་ལས་ཀྱིས་མ་བསྐོས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ༈ ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ།ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། མ་ནིང་མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། མཁས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་མི་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ལོང་བ་མ་ཡ

【現代漢語翻譯】『托嘎沃丹』（རྟོགས་པའོ་རྟེན།，basis）是指了解爭論的起因，直到提出意願為止，都屬於平息爭論的行為。『三巴拉都西』（བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས།，thought with perception）是指在爭論以佛法的方式平息時，對此確信無疑或心存疑慮而產生理解。也就是說，當想要對一般的爭論進行責難時，要區分對錯；當想要對具體的爭論進行責難時，要確保理解沒有錯誤，並且從內心深處持續不斷地想要進行責難。『覺瓦』（སྦྱོར་བ།，application）是指以具備五種特徵的語言開始進行責難。『塔圖』（མཐར་ཐུག，ultimate）是指最終通過責難理解事情的真相。對於那些不成熟或不瞭解事情原委的人進行責難，以及對於那些安住于學習和行為等業果之上，卻責難說他們不執著于業因的人，這些都是因為不具備完整的條件而犯下的過失。第五，『謝喔卓索』（བཤེས་ངོར་བྱས་སོ།，done in the face of a friend）是指指責他人，這屬於墮罪。在四種情況中，根本的要素是指用來指責的事物，即僧團通過如法途徑獲得的、食物以外的財物。這些財物大多是允許使用的、符合標準的，並且沒有被非法給予該地區的僧眾。被指責的對象是具備六種功德的比丘，他所擁有的財物與指責者和迴向者不同，並且不是非法迴向者。迴向的對象具備五種特徵：身體處於普通狀態，所擁有的財物與指責者不同，並且不是僧眾。被告知的對象也具備五種特徵：身體處於普通狀態，與指責者屬於不同的傳承。『丹尼』（རྟེན་ནི།，basis）是指在佈施衣物等行為上，直到提出意願為止都保持一致。『三巴拉都西』（བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས།，thought with perception）是指理解沒有錯誤，並且從內心深處持續不斷地想要進行指責。『覺瓦』（སྦྱོར་བ།，application）是指即使不提及名字，也以具備五種特徵的語言開始進行指責。『塔圖』（མཐར་ཐུག，ultimate）是指最終使對方理解。在任命床位管理者等職位時，如果沒有通過羯磨（karma）任命，就會犯下違犯戒律的過失。不恭敬佛法第二是不恭敬佛法，分為兩種。不恭敬經教之法不恭敬經教之法分為三種，首先是對在家婦女宣講佛法而犯墮罪，這有四種情況。根本的要素是指宣講的對象，即具備女性特徵、能夠理解意義、身體處於普通狀態、可以親近、不是陰陽人或雙性人等，具備這四種特徵。此外，她還不是具有神通者、在家眾、親屬、被調換身份者、具有智慧者。『丹尼』（རྟེན་ནི།，basis）是指對方是能夠說話、理解意義的人。『三巴』（བསམ་པ་，thought）是指自然而然地安住於此。具備男性特徵，但不是盲人。

【English Translation】 'Tokpaoden' (རྟོགས་པའོ་རྟེན།, basis) refers to understanding the cause of the dispute, and up to the point of expressing the intention, it belongs to the act of pacifying the dispute. 'Sampala Dusi' (བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས།, thought with perception) refers to being certain or doubtful when the dispute is resolved in a Dharma way, and thus gaining understanding. That is, when one wants to criticize a general dispute, one must distinguish between right and wrong; when one wants to criticize a specific dispute, one must ensure that the understanding is not wrong, and continuously want to criticize from the bottom of one's heart. 'Jorwa' (སྦྱོར་བ།, application) refers to starting to criticize with language that has five characteristics. 'Tatoo' (མཐར་ཐུག, ultimate) refers to ultimately understanding the truth of the matter through criticism. Criticizing those who are immature or do not understand the cause of the matter, and criticizing those who abide in the results of actions such as learning and behavior, saying that they are not attached to the causes, are all faults committed because they do not have complete conditions. Fifth, 'Shé O'r Tso So' (བཤེས་ངོར་བྱས་སོ།, done in the face of a friend) refers to accusing others, which is a downfall. In the four situations, the fundamental element refers to the object of accusation, which is the property obtained by the Sangha through lawful means, other than food. These properties are mostly permissible to use, meet the standards, and have not been illegally given to the Sangha in that area. The object of accusation is a Bhikshu who possesses six virtues, whose property is different from that of the accuser and the one to whom it is dedicated, and who is not an illegal dedicator. The object of dedication possesses five characteristics: the body is in an ordinary state, the property is different from that of the accuser, and is not a member of the Sangha. The object to be informed also possesses five characteristics: the body is in an ordinary state, and belongs to a different lineage from the accuser. 'Den Ni' (རྟེན་ནི།, basis) refers to being consistent in actions such as giving clothes, up to the point of expressing the intention. 'Sampala Dusi' (བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས།, thought with perception) refers to understanding without error, and continuously wanting to accuse from the bottom of one's heart. 'Jorwa' (སྦྱོར་བ།, application) refers to starting to accuse with language that has five characteristics, even if the name is not mentioned. 'Tatoo' (མཐར་ཐུག, ultimate) refers to ultimately making the other person understand. When appointing bed managers and other positions, if they are not appointed through karma, they will commit the fault of violating the precepts. Disrespecting the Dharma Second is disrespecting the Dharma, which is divided into two types. Disrespecting the Dharma of Scripture Disrespecting the Dharma of Scripture is divided into three types. First, committing a downfall by teaching the Dharma to a laywoman, which has four situations. The fundamental element refers to the object of teaching, which possesses female characteristics, is able to understand the meaning, the body is in an ordinary state, can be approached, and is not an intersex person or hermaphrodite, possessing these four characteristics. In addition, she is not a person with supernatural powers, a layperson, a relative, a person whose identity has been switched, or a wise person. 'Den Ni' (རྟེན་ནི།, basis) refers to the other person being able to speak and understand the meaning. 'Sampa' (བསམ་པ་, thought) refers to naturally abiding in this. Possesses male characteristics, but is not blind.

ིན་པ། ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ན་གནས་པ། སྤྱོད་པ་དང་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པ། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། སྔར་ཤེས་པའི་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་དུ་སྟོན་པའི་གནས་ནི་གནས་གཅིག་ཡིན་པ། དུས་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་ཤིང་ཀུན་སློང་ཆོས་སྟོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ 1-15-21b བླའོ་ཞེས་གཡོག་མི་བྱེད་པ་དང་། མི་འཕྲོད་པའི་ཟས་སྦྱིན་པ་དང་། འབྲས་ལ་སོགས་པ་མ་སྨིན་པ་བརྟོལ་བ་དང་། དོང་དུ་འཇུག་པ་དང་སྒོ་གླེགས་ཀྱིས་འཚིར་བ་ལ་སོགས་པས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ལ། སྲོག་ཆགས་ཉུང་དུ་ཡོད་པར་ཤེས་པའམ་དོགས་པའི་ནགས་མེས་གཏོང་བ་དང་། གནོད་སེམས་མེད་ཀྱང་གསད་བྱ་སྟོན་པ་སོགས་བྱེད་པ་ལ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རང་ཉིད་ལ་རག་མ་ལས་པར་གཞན་གྱིས་རང་དགར་གསོད་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་དུ་ལེན་པར་བྱེད་ན་སྦོམ་པོའོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱ་ལ་ལྔ་ལས་ནད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་ནི། ནད་པ་དང་མི་ན་བ་ཡང་རུང་སྟེ་འཆི་བ་དང་མཐུན་པའི་གཏམ་སྨྲས་པ་དང་། ནད་གཡོག་མཁས་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མི་མཁས་པ་བཞག་པ་དང་། མེད་པའི་ཚེ་མི་མཁས་པ་ལ་མི་འཆི་བའི་ཐབས་མ་སྨྲས་པར་ནད་གཡོག་ཏུ་བཞག་པ་དང་། ནད་གཡོག་གིས་ནད་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་མཚོན་ཆ་སོགས་བཞག་པ་དང་། ནད་པ་འཆི་བའི་ཐབས་སྒྲུབ་པ་ནད་གཡོག་གིས་མ་བཟློག་པ་དང་། ནད་པ་ལ་མཚོན་ཆ་སོགས་མ་བརྟགས་པར་སྦྱིན་པ་དང་། སྨན་པ་སོགས་ལ་མ་དྲིས་པར་ནད་པ་ལ་གྱ་ཚོམ་དུ་སྨན་སྦྱིན་པ་དང་། ལེགས་པར་མ་བསླབས་པར་མཚོན་གྱི་དཔྱད་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་དང་། ནད་པ་འགྲོ་མི་ནུས་པ་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་རྣམས་སོ། །ལག་གི་བླ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་ནི་ཤེས་བཞིན་མེད་པར་ལག་དཔོན་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་ལ་གནོད་མི་གནོད་མ་བརྟགས་པར་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྒྲིལ་བ་དང་། འདེགས་བྱེད་ཉུང་བའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཁུར་ལྕི་བ་འདེགས་པ་དང་། ལས་བྱེད་པའི་ཚེ་སོ་ཕག་མི་འབྲིམ་པར་འཕང་བ་དང་། འབྲིམ་པའི་ཚེ་བྱེ་བ་དང་གས་པ་མ་བརྗོད་པར་སྦྱིན་པ་དང་། ཁུར་འདེགས་པར་མི་ནུས་པའི་ 1-15-22a གྲོགས་བྱེད་པ་དང་། འདེགས་པ་དང་གཞག་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་ཁྱིམ་པ་དག་ལ་སྐད་སྦྱར་ཏེ་ཅིག་ཅར་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །ལམ་དུ་འགྲོ་བ་དང་འབྲེལ་བ་ནི། ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ངལ་བ་དང་ངལ་བ་མ་ཡིན་པའི་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པ་འཕུལ་བ་དང་། དེ

【現代漢語翻譯】此外，以下情況也構成粗罪：知曉或懷疑生物數量稀少時，點燃森林；即使沒有惡意，也指示他人去殺生等。如果行為的輔助條件不充分，例如，並非自己主動殺生，而是被他人隨意殺害，則構成粗罪。關於應學習的過失：第二，關於應學習的五種情況，與病人相關的應學習事項包括：對病人或非病人說出類似死亡的話語；明明有醫術精湛的護理人員，卻安排不擅長的人；在沒有精通醫術之人的情況下，不告訴不擅長的人如何避免死亡就讓他們護理病人；護理人員將武器等物品放在病人附近；護理人員不阻止導致病人死亡的行為；未經檢查就將武器等物品給予病人；不諮詢醫生等，隨意給病人用藥；未經充分指導就進行放血等治療；以及帶領無法行走的病人上路。與手藝相關的應學習事項包括：在不清醒的狀態下從事手藝工作；不考慮是否會對生物造成傷害就纏繞樹木等；用支撐力弱的一側抬起重物；工作時，不傳遞磚塊就直接拋擲；傳遞時，不說明有沙粒或破損就給予；幫助無法抬起重物的人；以及在需要抬起或放置物品時，不與在家人一起協調就擅自行動。與道路行走相關的應學習事項包括：在路上行走時，推搡疲憊或不疲憊的比丘等；

【English Translation】 Furthermore, the following also constitute gross offenses: setting fire to a forest knowing or suspecting that the number of creatures is sparse; even without malice, instructing others to kill, etc. If the auxiliary conditions of the action are insufficient, for example, not killing oneself but being killed arbitrarily by others, it constitutes a gross offense. Regarding offenses to be learned: Second, regarding the five situations to be learned, the matters to be learned related to the sick include: speaking words similar to death to the sick or non-sick; arranging for someone unskilled when there are skilled caregivers; in the absence of skilled people, not telling unskilled people how to avoid death and letting them care for the sick; caregivers placing weapons and other items near the sick; caregivers not preventing actions that lead to the death of the sick; giving weapons and other items to the sick without inspection; giving medicine to the sick arbitrarily without consulting doctors, etc.; performing bloodletting and other treatments without sufficient guidance; and leading patients who cannot walk on the road. The matters to be learned related to craftsmanship include: engaging in craftsmanship while not sober; wrapping trees, etc., without considering whether it will harm creatures; lifting heavy objects with the side that has weak support; when working, throwing bricks directly without passing them; when passing them, giving them without mentioning sand or damage; helping people who cannot lift heavy objects; and when needing to lift or place objects, acting without coordinating with those at home. The matters to be learned related to walking on the road include: when walking on the road, pushing monks, etc., who are tired or not tired;

་ངལ་སོར་མ་བཅུག་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་མ་བླངས་པ་དང་། སྔར་ཕྱིན་ཏེ་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་དང་བྱུག་རིས་དང་བྱིན་ལེན་དང་འོངས་མ་འོངས་བརྟག་པ་རྣམས་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་དུས་སུ་མི་སླེབ་ན་ཟས་ཁྱེར་ཏེ་བསུ་བ་ལ་སོགས་པའི་གྲོགས་མི་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་བསམ་ངན་བཟློག་པ་དང་འབྲེལ་བ་ནི། རྫས་ཀྱི་ཕྱིར་གཞན་འཆི་བར་འདོད་པ་དང་། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱེད་པ་ལ་སེམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའོ། །ལྔ་པ་བག་མེད་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་མེད་པར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐལ་ལྕག་བྱེད་པ་དང་། ཤེས་བཞིན་མེད་པར་མགུལ་པར་ཟས་ཐོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྣུན་པ་དང་། སྤྱིའུ་ཚུགས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། མཚོན་ལ་སོགས་པ་འཕོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་བ་རྣམས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་འདོད་དང་། གཞན་གྱིས་དེའི་གནང་བ་གསོལ་བ་དང་དུ་ལེན་འདོད་དང་། གནོད་པར་མཐོང་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པར་འཇུག་འདོད་དང་། གནོད་པའི་དགག་བྱ་ཉེ་བར་གནས་པ་ན་ཤེས་བཞིན་མ་བསྟེན་པ་དང་། མིའི་འགྲོ་བ་པ་འཚོང་འདོད་རྣམས་འགོག་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ལས་སེམས་སྲུང་བ་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། ། ༈ སྨྲ་བའི་ཕམ་པ། བཞི་པ་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་བའི་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་བཟུང་བ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ 1-15-22b ལག་ལ་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ནི་མི་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མ་ནིང་མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་སྨྲ་བའི་དངོས་པོ་ནི་འདོད་པ་ལས་འདས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉི་ཤུ་དང་། བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང་། ཚད་མེད་པ་དང་། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་དང་། མངོན་ཤེས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་བདག་ཉིད་མི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པར་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ངག་ཏུ་གྲུབ་པ། རང་གི་ཡིན་པ། མ་ནོར་བ། བདག་གི་རྒྱུད་དང་སྦྱར་བ། གསལ་པོར་སྨྲས་པ་སྟེ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་དང་ལྡན་པས་མི་ཆོས་བླ་མ་དེ་དག་ཐོབ་པའམ་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པར་སྨྲས་པ་དང་། མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་མི་མ་ཡིན་གྱིས་གནོད་པ་མི་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཁོ་བོ་ལ་ཡང་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་དང་། མངོན་ཤེས་མ་ཐོབ་པའི་ཡུལ་དུ་མ་རུང་བའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་ཕན་ཚུན་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ད

【現代漢語翻譯】不停止休息，不拿取器皿，不提前去清洗缽，不塗油，不接受供養，不占卜未來，不在用餐時間到來時拿著食物去迎接等等，不做這些幫助他人的事情。第四個是與阻止惡念相關：希望爲了財物而使他人死亡，以及對於做不應做的事情，內心隨喜贊同。第五個是與放逸相關的過失：沒有覺知地進行秘密真言的彈指，沒有覺知地爲了消除喉嚨里的食物阻塞而拍打，去公共場所，以及命令他人傳遞刀劍等武器。從這些中守護心的方法：第二個，從這些中守護心的方法，關於墮罪分類中守護心的方法是：阻止想要傷害自他的身命，想要接受他人給予的允許，即使看到有害也想要不顧一切地去做，當有害的障礙臨近時，不尋求覺知，以及想要販賣人類等等。從應學習的罪行中守護心的方法與之前相似。關於妄語的失敗：第四個，關於妄語的失敗，分為認識墮罪和從這些中守護心兩種。認識墮罪：首先分為墮罪分類和應學習的罪行兩種。墮罪分類：首先分為四種，從根本的支分來說： 1-15-22b 妄語的對象是人，即能夠說話、理解意義、具有思維、自然存在，不是人妖或雙性人，具備這五個條件。身體處於正常狀態，與自己是不同的相續。所說的內容是超越慾望的功德，如無常等二十種觀念，以及禪定、無色界、無量心，和入流果等果位，以及神通等等。思維分為兩種，觀念是不混淆 общей 和 частное。動機是改變觀念，持續不斷地想要說自己具有超人的法，口頭表達出來，是自己的，沒有錯誤，與自己的相續相關聯，清晰地說出，具備這五個條件的語言，說自己獲得了或失去了這些超人的法，以及說自己具有獲得超人法的功德，如非人不能加害等等，或者說『我也經歷了這些』，以及在沒有獲得神通的境界面前，說自己能看到或聽到不合適的神靈等等。

【English Translation】 Not stopping to rest, not taking utensils, not going ahead to wash the bowl, not applying oil, not accepting offerings, not divining the future, not taking food to greet someone when it's mealtime, etc., not doing these things to help others. The fourth is related to preventing evil thoughts: wishing for others to die for the sake of possessions, and mentally rejoicing in doing what should not be done. The fifth is the fault related to carelessness: carelessly snapping fingers with secret mantras, carelessly patting to clear food stuck in the throat, going to public places, and ordering others to pass weapons such as swords. How to protect the mind from these: Secondly, how to protect the mind from these. Regarding how to protect the mind from the classification of offenses: preventing the desire to harm one's own and others' lives, wanting to accept permission given by others, wanting to engage regardless of consequences even when seeing harm, not relying on awareness when harmful obstacles are near, and wanting to sell human beings, etc. Protecting the mind from offenses to be learned is similar to before. The defeat of lying: Fourth, regarding the defeat of lying, there are two aspects: identifying the offense and how to protect the mind from these. Identifying the offense: First, it is divided into the classification of offenses and offenses to be learned. Classification of offenses: First, it is divided into four, from the root branches: 1-15-22b The object of lying is a person, that is, someone who can speak, understand meaning, has thoughts, exists naturally, is not a hermaphrodite or a person with two genders, possessing these five characteristics. The body is in a normal state, and the mindstream is different from oneself. The object of what is said is merit beyond desire, such as the twenty perceptions of impermanence, etc., as well as meditative absorptions, the formless realms, immeasurables, and the fruits such as stream-entry, as well as supernormal knowledges, etc. Thought is divided into two: perception is not confused about generalities and particulars. Motivation is to alter perception, constantly wanting to say that one possesses superior human qualities, expressing it verbally, that it is one's own, without error, connected to one's own mindstream, speaking clearly, language possessing these five characteristics, saying that one has attained or lost these superior human qualities, and saying that one has the merit of attaining superior human qualities, such as non-humans not being able to harm, etc., or saying 'I have also experienced these,' and in the presence of those who have not attained supernormal knowledge, saying that one can see or hear inappropriate deities, etc.

ང་གཏམ་འདྲེ་བ་སོགས་བྱེད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་ན་ངག་གིས་དང་དུ་ལེན་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་བར་བསྡམ་བྱ་དང་། ལུས་ངག་ཏུ་ཐོན་ནས་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་དང་། སྦྱོར་བའི་སྦོམ་པོ་དང་། མཐར་ཐུག་ཕམ་པ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྡུལ་ཁྲོད་ཀྱི་ཤ་ཟ་སོགས་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་མི་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཐོབ་ 1-15-23a བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དང་། མི་ཆོས་བླ་མ་གོ་བར་འདོད་ནས་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་སློབ་པར་བསམས་ཏེ། སློབ་པའོ་ཞེས་སོགས་རྗོད་པ་ལ་སྦོམ་པོའོ། །སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་ལས་ཕྱིར་འོང་ཐོབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟ་བུ་ནོར་བ་དང་། ཁྱོད་ཁོ་བོ་དང་འདྲ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། རང་ཉིད་མི་ཆོས་བླ་མ་དང་ལྡན་པར་གོ་བར་འདོད་ནས་འདི་ན་མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པ་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་གཞན་ལ་སྦྱར་ནས་སྨྲ་བ་དང་།གཞན་གྱིས་ཁྱོད་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་དང་དུ་ལེན་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་ཁྱིམ་དུ་ཞུགས་ཤིག །བསོད་སྙོམས་ལོང་ཞིག་ཅེས་ཟེར་བ་ལ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་སོགས་བྱེད་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་རོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། མ་བསམས་པར་འདས་མ་འོངས་སོགས་ལུང་བསྟན་པའོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་འདོད་དང་། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་དང་དུ་ལེན་འདོད་འགོག་པའོ། ། ༈ གཞི་ལྷག་མ་ནས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ལས་བསྲུང་ཚུལ། གཉིས་པ་ལྷག་མའི་སྡེ་ལ་འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་གསུམ་མོ། ། ༈ འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། དང་པོ་ལ་ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ་གཉིས། ༈ ནང་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པ། དང་པོ་ལ་རང་འདོད་པ་བསྟེན་པའི་དང་། གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས། ༈ རང་འདོད་པ་བསྟེན་པ། དང་པོ་ལ་རེག་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་། སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ་གཉིས། ༈ རེག་པའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ། དང་པོ་ལ་རང་གི་ས་བོན་གྱི་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་འབྱིན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་རེག་པའི་དགེ་འདུན་ 1-15-23b ལྷག་མ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་

【現代漢語翻譯】如果有人說：『我做妄語』，或者別人這樣說時，用言語認可，最終會導致完全理解其含義。產生墮落的順序是：從想要說，到尚未通過身語表達出來之前，需要約束；通過身語表達出來后，依次是結罪的惡作、結罪的粗罪，最終導致他勝罪。在這些情況中，如果基礎的支分不完整，例如說『我看見灰塵中的食肉者』，或者說『我獲得了由慾望界所攝的、不凈等的心一境性』，或者想要理解殊勝的人法，心想學習別解脫戒，然後說『我在學習』等等，這些都屬於粗罪。如果結罪的支分不完整，例如想要說『我獲得了入流果』，卻說成『我獲得了一來果』，這是說錯。如果你像我一樣，就會變成阿羅漢等等。』如果自己不是阿羅漢等等，卻這樣說；或者想要理解自己具有殊勝的人法，卻說『這裡有獲得殊勝人法的人』，把功德歸於他人；或者別人說『你是阿羅漢等等』，卻不作任何迴應，表示預設；或者別人說『如果你是阿羅漢等等，就進入房屋，接受供養』，卻不作任何迴應，進入房屋等等，這些都會變成粗罪。 ༈ 違犯學處之惡作第二，違犯學處的惡作是：無意中預言過去或未來等等。 ༈ 從此守護自心之理從墮落的分類中守護自心之理是：轉變觀念，阻止想要說，以及阻止轉變觀念后想要認可他人所說。 ༈ 從余依生起的罪過中守護之理第二，由貪慾、嗔恚所驅使，以及違背教誨的三種僧殘。 ༈ 由貪慾所驅使第一種情況有兩種：對內在有情眾生生起貪執，以及對外在受用生起貪執。 ༈ 對內在有情眾生生起貪執第一種情況有兩種：隨順自己的慾望，以及允許他人隨順慾望。 ༈ 隨順自己的慾望第一種情況有兩種：貪執觸控的快樂，以及貪執說話的快樂。 ༈ 貪執觸控的快樂第一種情況有兩種：泄出自己精液的所觸，以及貪執觸控他人身體的快樂，這兩種是僧殘。第一種情況包括認識墮落，以及從此守護自心之理。第一種情況有四種，首先是基礎的支分，即什麼

【English Translation】 If someone says, 'I am lying,' or when others say so, verbally accepting it will eventually lead to a complete understanding of its meaning. The sequence of generating a downfall is: from wanting to speak, to before it is expressed through body and speech, restraint is needed; after it is expressed through body and speech, it is successively the misdeed of expiation, the gross offense of expiation, and ultimately the defeat. In these cases, if the basic branch is incomplete, such as saying 'I saw a flesh-eater in the dust,' or saying 'I have attained one-pointedness of mind, such as the impure, included in the desire realm,' or wanting to understand the superior human Dharma, thinking of learning the Pratimoksha vows, and then saying 'I am learning,' etc., these all belong to gross offenses. If the branch of expiation is incomplete, such as wanting to say 'I have attained the Stream-enterer fruit,' but saying 'I have attained the Once-returner fruit,' this is a mistake. 'If you are like me, you will become an Arhat, etc.' If one is not an Arhat, etc., but says so; or wanting to understand that oneself possesses superior human Dharma, but saying 'There are people here who have attained superior human Dharma,' attributing the merit to others; or when others say 'You are an Arhat, etc.,' but not responding at all, indicating tacit agreement; or when others say 'If you are an Arhat, etc., enter the house and receive offerings,' but not responding at all, entering the house, etc., these will become gross offenses. ༈ Offenses of Wrongdoing Against the Precepts Secondly, the offenses of wrongdoing against the precepts are: unintentionally prophesying the past or future, etc. ༈ How to Protect the Mind from This How to protect the mind from the classification of downfalls is: to transform the perception, to prevent wanting to speak, and to prevent wanting to accept what others say after transforming the perception. ༈ How to Protect from Offenses Arising from the Remaining Basis Secondly, the three Sanghavaseshas motivated by desire, motivated by harm, and deviating from the precepts. ༈ Motivated by Desire The first case has two types: attachment to sentient beings internally, and attachment to external enjoyments. ༈ Attachment to Sentient Beings Internally The first case has two types: following one's own desires, and allowing others to follow their desires. ༈ Following One's Own Desires The first case has two types: attachment to the pleasure of touch, and attachment to the pleasure of speech. ༈ Attachment to the Pleasure of Touch The first case has two types: emitting the touch of one's own seed, and attachment to touching the body of another, these two are Sanghavaseshas. The first case includes recognizing the downfall, and how to protect the mind from it. The first case has four types, first is the branch of the basis, which is what

དབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གི་ཁུ་བ་ཡིན་པ། དང་པོའི་གནས་ནས་མ་འཕོས་པའོ། །གང་ལས་དབྱུང་བ་ནི་རང་གི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་སོ། །གང་གིས་དབྱུང་བ་ནི་སེམས་ཅན་གསོན་པོའམ་ཤི་བའི་ལུས་སམ་དེའི་དུམ་བུ་ཀེང་རུས་དང་མགོ་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གནས་པས་སོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རམ། ས་བོན་དང་སྨན་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་ཡང་རུང་སྟེ་འབྱིན་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རེག་ཅིང་རྩོལ་བའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྦྱོར་བ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དང་པོའི་གནས་ནས་འཕོས་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་ཀུན་སློང་སྐྱེས་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པའི་བར་བསྡམ་བྱ་ཡིན་པ་སོགས་དམིགས་བསལ་དངོས་སུ་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྷག་མའི་སྐབས་ཀུན་ལ་སྔར་བཞིན་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་དབྱུང་བའི་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་སྦུབས་སུ་འོངས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཁུ་བ་འབྱིན་པ་དང་། གང་ལས་དབྱུང་བའི་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ལ་རེག་སྟེ་འབྱིན་པ་དང་། གང་གིས་དབྱུང་བའི་གཞི་མ་ཚང་བ་ཆུའི་རྒྱུན་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་དང་རླུང་གི་རྫི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་གཏད་དེ་འབྱིན་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པ་སྟན་དང་ཁྲི་ལ་སོགས་པ་དང་། སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་ཡིན་ཡང་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཤའི་དུམ་བུ་ལ་སོགས་པས་རེག་སྟེ་འབྱིན་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་གཞལ་བའི་ཆེད་དུ་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་རེག་པ་དང་། ཉེད་པ་དང་། འཚིར་བ་དང་། ལས་སུ་རུང་བ་ལ་ནོམ་པ་དང་། 1-15-24a ཡན་ལག་གི་རྣམ་པའི་བུ་ག་འཚིར་བ་དང་། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གར་བྱེད་པ་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་རྐེད་པ་སྐྱོད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་སྤྲོད་པའི་སྦྱོར་བའི་བདེ་བ་དང་། ཁུ་བ་འབྱུང་ཁའི་བདེ་བ་དང་། གདུང་བ་དང་བྲལ་བའི་བདེ་བ་རྣམས་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་འབྱིན་པ་དང་། དབྱུང་འདོད་མེད་པར་རྨི་ལམ་སོགས་སུ་ཁུ་བ་དབྱུང་བའི་རོ་མྱང་བ་དང་། སྨན་ཟོས་ནས་འབྱིན་པ་དང་། དབྱུང་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བའི་ལམ་དུ་ཁུ་བ་ཕྱུང་བ་དང་། ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཙམ་དང་། རྩལ་བ་མེད་པར་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁུ་བ་འབྱིན་ན་སྦོམ་པོའོ། །མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འབྱིན་པར་བརྩམས་པ་ཙམ་ན་སྦྱོར་བ་གཏང་བ་དང་། དང་པོའི་གནས་ནས་འཕོ་བར་འགྱུར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་དབྱུང་བའི་བྱ་བ་བཏང་ན་སྦོམ་པོའོ། །ཆགས་སེམས་ཀྱིས་ཆུའི་རྒྱུན་དང་རླུང་གི་རྫི་ཕྱོགས་སུ་གཏོད་པ་དང་། ཆགས་སེམས་ཀྱིས་དེ་ལ་བལྟ་བ་དང་། ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་སུ་རུང་བ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བགྲང་བ་མ་ཡིན་པས་རེག་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པར

【現代漢語翻譯】排出的事物是自己的精液，並且是從最初的位置移動的。從何處排出呢？是從自己的肢體形態中。用什麼排出呢？是用有情眾生，無論是活的還是死的身體，或者是身體的碎片，如骨骼、頭、耳朵等，這些都存在於各自的肢體形態中。關於意念，可以是正確的認知，也可以是錯誤的認知，或者兩者相似。動機是爲了體驗快樂，或者爲了種子、藥物等，想要排出的意願持續不斷。行為是觸控和努力。最終結果是由於該行為的緣故，從最初的位置移動。產生墮落的順序是，從動機產生到未在身語上表現出來之間，需要約束，除非有特別說明的情況，否則其餘情況都應如前所述理解。如果排出之物的肢體不完整，進入空腔；排出他人的精液；從何處排出的肢體不完整，觸控肢體形態之外的身體而排出；用什麼排出的不完整，逆著水流或風向排出；非有情眾生，如墊子、床等；即使算作有情眾生，但不是存在於肢體形態中，如肉塊等，觸控後排出；動機的肢體不完整，爲了用貪慾來衡量，觸控肢體形態；揉捏；擠壓；適合做的事情感到羞愧；擠壓肢體形態的孔；行為的肢體不完整，跳舞；在空中扭動腰部；男女交合的快樂；精液將要排出時的快樂；以及脫離痛苦的快樂，都在心中想著而排出；沒有排出的意願，但在夢中等體驗排出精液的滋味；服用藥物後排出；爲了排出而在路上排出精液；僅僅是不如理作意；沒有努力而觸控肢體形態，這些都會導致重罪。最終結果的肢體不完整，剛開始排出就停止行為；或者在即將從最初位置移動的階段停止排出行為，都會導致重罪。用貪慾對著水流和風向；用貪慾看著它；用肢體形態適合做的事情，用非有情眾生觸控；觸控他人的肢體形態

【English Translation】 The substance expelled is one's own semen, and it is moved from its original position. From where is it expelled? It is from the form of one's own limbs. With what is it expelled? It is with sentient beings, whether living or dead bodies, or fragments of the body, such as bones, heads, ears, etc., which exist in their respective limb forms. Regarding intention, it can be correct cognition, or it can be incorrect cognition, or something similar. The motivation is to experience pleasure, or for the sake of seeds, medicine, etc., the desire to expel is continuous. The action is touching and striving. The ultimate result is that due to that action, it is moved from its original position. The order of generating downfall is that from the arising of motivation until it is not manifested in body and speech, it needs to be restrained, unless there are specific instructions, otherwise all remaining situations should be understood as before. If the limb of what is expelled is incomplete, entering a cavity; expelling another's semen; the limb from where it is expelled is incomplete, touching a body other than the limb form and expelling; what is used to expel is incomplete, expelling against the flow of water or wind; non-sentient beings, such as cushions, beds, etc.; even if counted as sentient beings, but not existing in the limb form, such as pieces of meat, etc., touching and expelling; the limb of motivation is incomplete, touching the limb form for the purpose of measuring with desire; kneading; squeezing; being ashamed of what is suitable to do; Squeezing the holes of the limb form; the limb of action is incomplete, dancing; twisting the waist in the air; the pleasure of union between male and female; the pleasure when semen is about to be expelled; and the pleasure of being free from suffering, all thinking about them in the mind and expelling; without the intention to expel, but experiencing the taste of expelling semen in dreams, etc.; expelling after taking medicine; expelling semen on the road for the purpose of expelling; merely thinking improperly; touching the limb form without effort, these will lead to a grave offense. The limb of the ultimate result is incomplete, stopping the action as soon as one starts to expel; or stopping the act of expelling at the stage of about to move from the original position, will lead to a grave offense. Directing towards the flow of water and wind with desire; looking at it with desire; using the limb form for what is suitable, touching with non-sentient beings; touching the limb form of another

་བུ་ག་འཆིར་བ་དང་། རེག་པ་མེད་པར་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་འགུལ་བ་ཙམ་གྱིས་འབྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། རང་ངམ་གཞན་གྱི་ས་བོན་ལ་དམིགས་ནས་དབྱུང་འདོད་དང་། ཆགས་སེམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལ་རེག་པ་དང་བལྟ་བར་འདོད་པ་དང་། དབྱུང་འདོད་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རོ་མྱང་འདོད་འགོག་པའོ། །གཞན་གྱི་རེག་བྱ་ལ་ཆགས་པ་རེག་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་། བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་རེག་པའི་ཡུལ་ནི་ 1-15-24b བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། ལུས་བསྟེན་དུ་རུང་བ། མ་ཉམས་པ། ལུས་དངོས་སམ་སྐྲའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གོས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ། མི་ཡིན་པ། ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྨའི་སྒོ་གསུམ་ལས་གཞན་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །རེག་བྱེད་ནི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་པ་ལས་གཞན་པའི་རང་གི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་རེག་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རང་གིས་ནོམ་པ་དང་ཉུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རེག་པའམ་གཞན་གྱིས་རེག་པ་དང་དུ་ལེན་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་རེག་པའི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བསྟེན་དུ་མི་རུང་བའི་བུད་མེད་དང་། སྐྱེས་པ་དང་། མཚན་གང་ཡང་མེད་པའི་མ་ནིང་ཕོ་མོ་དང་། སྤྲུལ་པ་མོ་རྣམས་ལ་རེག་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་ལུས་ལ་གོས་ཀྱིས་བར་དུ་བཅད་དེ་རེག་པ་དང་། ཟས་དང་ས་ལ་སོགས་པ་མོའི་དབང་པོར་འཛུད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འཇམ་པ་དང་དྲོ་བ་དང་སྙི་བའི་བསམ་པས་རེག་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །རྐང་པ་ལ་སོགས་པས་བུད་མེད་ལ་འཕུལ་བ་དང་། བུད་མེད་ཀྱང་དེའི་སྟན་འཕུལ་བ་དང་། བུད་མེད་འགྱེལ་བ་ལྡང་ནུས་བཞིན་དུ་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། ཆགས་སེམས་མེད་ཀྱང་དགེ་སློང་མ་དང་བུད་མེད་ལ་རེག་པ་དང་། ཆུ་ལ་སོགས་པར་ཉམ་ཐག་པ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་མ་རེག་པ་དང་། རེག་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་མ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ལག་པའམ་སྐྲ་སོགས་ལས་མ་རེག་པ་དང་། དྲན་པ་རྙེད་པའི་ཐབས་ལ་མ་འབད་པ་དང་། དེ་མ་ 1-15-25a བསྲུངས་པ་དང་། ཟས་ལ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་གཞན་ལ་མ་བཅོལ་བ་དང་། སྲོག་འཚོ་མ་བརྟགས་པ་རྣམས་སོ། །སེམས་སྲུང་ཚུལ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། མཚན་མི་མཐུན་གྱི་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེའི་སྟན་སོགས་ལ་དགོས་པ་མེད་པར་རེག་འདོད་དང་། མཚན་མཐུན་གྱི་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེའི་སྟན་སོགས

【現代漢語翻譯】如果（比丘）在沒有孔洞的地方排泄，或者沒有接觸而僅僅通過移動肢體來排泄，則犯輕罪。對此，守護心的方法是：觀察自己或他人的精液，生起排泄的慾望；以貪慾之心想要接觸或觀看肢體的形態；阻止因沒有排泄慾望而產生的快感。對於他人的觸覺產生貪戀，觸犯僧殘罪。對此，有兩種守護心的方法：第一種是罪行的分類，以及應學的輕罪。第一種有四點：基礎的要素是，所接觸的對境是：具有女性性器官作用的，可以作為身體依靠的，沒有損壞的，真實的身體或頭髮或與其相關的衣服等。是人，意識自然存在，身體處於正常狀態，不是三個傷口（大小便道和口）之外的地方。能觸是除了肢體之外，自己沒有損壞的真實身體。想法方面有兩點，認知方面是對總體和個體沒有混淆。動機是想要體驗觸控的快樂，具有貪慾的慾望。行為是自己用手指或摩擦等方式觸控，或者接受他人觸控。最終結果是體驗到觸控的快樂。在這些要素中，基礎要素不完整的情況，如觸控不能作為依靠的女性，男性，以及沒有性別的雙性人，化身女性等；觸控被衣服隔開的女性身體；將食物或泥土等放入女性性器官；動機要素不完整的情況，如以柔軟、溫暖、光滑的想法觸控，這些都屬於粗罪。用腳等推女性，或者女性也推他的墊子，女性跌倒后在有能力站起來的情況下扶起，這些都犯輕罪。第二，應學的輕罪是：即使沒有貪慾之心，也觸控比丘尼和女性；在水等中遇到困難時，爲了救助而不觸控；即使需要觸控時，也以母親等的想法不觸控手或頭髮等；不努力尋找憶念的方法；不守護憶念；在乞食等時候不委託他人；不審查生活所需品等。關於守護心的方法，從罪行分類方面來說，守護心的方法是：沒有必要的情況下，想要觸控性別不相同的真實身體或與其相關的事物或其墊子等；想要觸控性別相同的真實身體或與其相關的事物或其墊子等。

【English Translation】 If a (monk) excretes where there is no hole, or excretes without touching, merely by moving his limbs, he commits a minor offense. The way to protect the mind from this is: focusing on one's own or another's semen, generating the desire to excrete; with a desire of attachment, wanting to touch or look at the form of the limbs; preventing the enjoyment of pleasure arising from not wanting to excrete. To be attached to the tactile sensations of others is to recognize the remaining sangha offense of touching. Regarding this, there are two ways to protect the mind: the first is the classification of offenses, and the minor offenses to be learned. The first has four points: the basic element is that the object being touched is: Having the function of female sexual organs, being suitable to be relied upon as a body, not damaged, the real body or hair or clothes related to it, etc. Being a person, consciousness naturally abiding, the body abiding in a normal state, being other than the three wounds (the urinary and anal passages and the mouth). The toucher is one's own undamaged real body other than the limbs. In terms of thought, there are two points: in terms of cognition, there is no confusion about the general and the specific. The motivation is the desire to experience the pleasure of touch, possessing the desire of attachment. The action is touching with one's own fingers or rubbing, or accepting the touch of others. The final result is experiencing the pleasure of touch. Among these elements, if the basic element is incomplete, such as touching a woman who cannot be relied upon, a man, or a hermaphrodite without gender, or a female emanation, etc.; touching a woman's body with clothes in between; inserting food or earth, etc., into a woman's sexual organ; if the motivational element is incomplete, such as touching with the thought of softness, warmth, and smoothness, these are all major offenses. Pushing a woman with the feet, etc., or the woman also pushing his cushion, and helping a woman who has fallen down when she is able to stand up, all commit minor offenses. Second, the minor offenses to be learned are: even without the desire of attachment, touching a bhikshuni and a woman; not touching in order to save someone in distress in water, etc.; even when it is necessary to touch, not touching the hand or hair, etc., with the thought of mother, etc.; not striving for the means of recollection; not guarding that; not entrusting others when going for alms, etc.; not examining the necessities of life, etc. Regarding the way to protect the mind, from the aspect of the classification of offenses, the way to protect the mind is: without necessity, wanting to touch the real body of a different gender or things related to it or its cushion, etc.; wanting to touch the real body of the same gender or things related to it or its cushion, etc.

་ལ་ཆགས་སེམས་ཀྱིས་རེག་འདོད་འགོག་པའོ། ། ༈ སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པ། གཉིས་པ་སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ་དང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ལས་འཁྲིག་ཚིག་སྨྲ་བའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་མི་ཡིན་སྨྲ་ཤེས་ལེགས་སྨྲས་ཉེས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་གོ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་བཞི་ལྡན་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི། ཡུལ་དུས་དེར་འཁྲིག་པར་གསལ་པོར་གྲགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ལ་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་འཁྲིག་པ་སྨྲས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པས་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བུད་མེད་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་ལ་སྨྲས་པ་དང་། སྐྱེས་པ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། ལེགས་སྨྲས་ཉེས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་མི་གོ་བ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། འཁྲིག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་ཁྱོད་ཀྱི་རྨའི་སྒོ་ལེགས་པར་དོད་དོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཚུར་ཤོག་ 1-15-25b དེ་དང་དེ་བྱའོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཁོ་བོ་ནི་ཁྱོད་ལ་དགའ་བ་དང་ཡིད་དུ་འོང་ངོ་ཞེས་སོགས་དང་། ཁོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཉོལ་ཅིག་ཅེས་སོགས་བརྗོད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཆགས་སེམས་མེད་པར་གོམས་པའི་དབང་གིས་གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །གཉིས་པ་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཁྲིག་པའི་བསྙེན་བཀུར་དང་། ཀུན་སློང་ནི་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར་བསྔགས་པ་སྨྲས་པའི་བདེ་བ་མྱོང་འདོད་ཀྱི་ཡིད་ཀུན་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བདག་ལྟ་བུའི་དགེ་སློང་ལ་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་བསྙེན་བཀུར་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གོ་ཞེས་སོགས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བའམ་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་ན་ངག་གིས་དང་དུ་ལེན་པར་རྩོམ་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་སྔར་དང་འདྲའོ། །ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་སྐྱེས་པ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། ལེགས་སྨྲས་ཉེས་སྨྲས་ཀྱི་དོན་མི་གོ་བ་ལ་སྨྲས་པ་དང་། བདག་ཉིད་དང་འཁྲིག་པ་གང་རུང་གཅིག་དང་སྦྱར་ཏེ་སྨྲ་ན་སྦོམ་པོ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་མ་སྦྱར་བར་འཁྲིག་པ་ལ་བསམས་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ན་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ། གཉིས་པ་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི་འཁྲིག་ཚིག་དང་འཁྲིག་པས་བསྙེན་བཀུར

【現代漢語翻譯】阻止因貪戀性愛而產生的接觸慾望。貪戀言語之樂。第二，關於貪戀言語之樂的殘餘罪，包括識別墮落之處和守護心念的方法兩部分。識別墮落之處：首先，關於說淫穢之語的殘餘罪，有四點：基礎的構成部分是，所說話的對象是人，能理解說好說壞之意。意即具備四種詞語，能理解女性的性器官，身體處於正常狀態，可以親近，不是具有神通者。所說的事情是，在那個時間地點，性行為是清楚明白的。想法是沒有混淆普遍和特殊的認知。動機是想要體驗說淫穢之語的快樂，心中充滿貪慾，想要不斷地說。行為是按照《人法經》中描述的具備五種特徵的語言開始說。最終結果是對方理解了所說的內容。在這些構成部分中，如果基礎的構成部分不完整，例如對具有神通的女性說，或者對男性說，或者對不能理解說好說壞之意的人說，或者說與性行為相關的事情，例如『你的傷口癒合得很好』等等，或者說『過來，我們做這個做那個』等等，或者說『我喜歡你，你讓我心滿意足』等等，或者說『和我一起睡吧』等等，或者動機的構成部分不完整，例如沒有貪戀之心，只是因為習慣而說出不好的話，這些都是重罪。第二，關於讚美供養的殘餘罪，有四點：基礎的構成部分是，所說的事情是關於性行為的供養。動機是想要體驗通過性行為的供養和讚美所帶來的快樂，心中充滿貪慾。行為是，例如像我這樣的僧人，如果通過性行為得到供養，那就是最好的供養等等，用具備五種特徵的語言來說，或者當別人這樣說的時候，用語言贊同。其餘的構成部分與之前相同。在這些構成部分中，如果基礎的構成部分不完整，例如對男性說，或者對不能理解說好說壞之意的人說，或者將自己或性行為中的任何一個與所說的話聯繫起來，那就是重罪。如果沒有將兩者都聯繫起來，只是想到性行為而對僧侶們說『如果供養』等等，那就是輕罪。守護心念的方法：第二，守護心念的方法是，對於淫穢之語和通過性行為的供養和讚美，要...

【English Translation】 Preventing the desire to touch arising from attachment to sexual pleasure. Attachment to the pleasure of speech. Secondly, regarding the remaining offenses of attachment to the pleasure of speech, there are two parts: identifying the places of transgression and how to protect the mind from them. Identifying the places of transgression: Firstly, regarding the remaining offenses of speaking obscene words, there are four aspects: The foundational element is that the object to whom one speaks is a person who understands the meaning of good and bad speech. That is, possessing four terms, capable of understanding the female sexual organ, the body being in a normal state, being approachable, and not being a possessor of magical powers. The object being spoken about is that sexual intercourse is clearly known at that time and place. The thought is not being confused about general and specific perceptions. The motivation is the desire to experience the pleasure of speaking about sexual intercourse, being filled with desire, and wanting to speak continuously. The action is to begin speaking with language possessing five characteristics as described in the context of the Superior Human Dharma. The final result is that the object understands the meaning. Among these elements, if the foundational element is incomplete, such as speaking to a woman with magical powers, or speaking to a man, or speaking to someone who does not understand the meaning of good and bad speech, or speaking about things related to sexual intercourse, such as 'Your wound is healing well,' etc., or saying 'Come here, let's do this and that,' etc., or saying 'I like you, you are pleasing to me,' etc., or saying 'Sleep with me,' etc., or if the element of motivation is incomplete, such as speaking negative words out of habit without attachment, these are major offenses. Secondly, regarding the remaining offenses of praise and veneration, there are four aspects: The foundational element is that the object being spoken about is the veneration of sexual intercourse. The motivation is the desire to experience the pleasure of speaking praise and veneration through sexual intercourse, the mind being filled with desire. The action is, for example, saying to a monk like myself, 'If one venerates through sexual intercourse, that is the best of venerations,' etc., speaking with language possessing five characteristics, or verbally agreeing when others speak in that way. The remaining elements are similar to before. Among these elements, if the foundational element is incomplete, such as speaking to a man, or speaking to someone who does not understand the meaning of good and bad speech, or connecting oneself or sexual intercourse to what is being said, that is a major offense. If one does not connect both, but thinks about sexual intercourse and says to the monks 'If one venerates,' etc., that is a minor offense. How to protect the mind: Secondly, the method of protecting the mind is, regarding obscene words and veneration through sexual intercourse...

་བསྔགས་པ་སྨྲ་བར་འདོད་པའམ། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་དང་དུ་ལེན་འདོད་འགོག་པའོ། ། ༈ གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ། གཉིས་པ་གཞན་འདོད་པ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་སྨྱན་བྱེད་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་སྤྲད་པར་བྱ་བ་ནི་མི་ཡིན་སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་ཅིང་སྤྲད་བྱ་ཡང་ 1-15-26a རྒྱུད་ཐ་དད་པ། ཕ་མ་སོགས་ཀྱིས་འདི་ཁྱོད་ཀྱི་ཆུང་མ་གྱིས་ཤིག་ཅེས་ཆུ་ཚིགས་ཀྱིས་བྱིན་པ་དང་། ཕ་མ་སོགས་ལ་རིན་བཅལ་ཏེ་འདི་བདག་གི་ཆུང་མ་བྱའོ་ཞེས་བསྲུངས་པ་རིན་ཆས་ཉོས་པ་དང་། གཞན་ལས་ཕྲོགས་ཏེ་འདི་བདག་གི་ཆུང་མ་བྱའོ་ཞེས་བསྲུངས་པ་བཙན་ཕྲོགས་སུ་ཐོབ་པ་སྟེ་ཆུང་མ་བཟང་པོ་གསུམ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་ཡིད་གཅུགས་པའི་སྒོ་ནས་སྐྱེས་པ་ལ་བདག་གི་ཁྱིམ་ཐབ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་བསྲུངས་པ་དང་སེམས་འདུས་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལ་བདག་གི་གོས་ཟས་སྩོལ་ཅིག་དང་བདག་གིས་ཁྱེད་ཀྱི་ཆུང་མ་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་བསྲུངས་པ་གོས་ཟས་ཀྱིས་འཚོས་པ་དང་། བུད་མེད་ཀྱིས་སྐྱེས་པ་ལ་བདག་ཅག་གཉིས་ཀྱི་ནོར་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་མཉམ་དུ་འཚོ་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་དང་དུ་བླངས་ཏེ་བསྲུངས་པ་ཁ་དུམ་པ་དང་། སྐྱེས་པས་བུད་མེད་འདི་དང་དགའ་མགུར་སྤྱད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་གླགས་ཤིང་ཡུད་ཙམ་པར་གྱུར་ཏེ་བསྲུངས་པ་ཐང་འགའ་ཕྲད་པ་སྟེ་ཆུང་མ་ངན་མ་བཞི་དང་། ཆུང་མ་མ་ཡིན་ཡང་གླ་རྔན་མེད་པར་ལན་བཞི་ཡན་ཆད་ཞུགས་པ་གང་རུང་གི་སྒོ་ནས་མཐུན་པ་མ་ཐོབ་པའམ་སྔར་མཐུན་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆུང་མ་ངན་མ་བཞི་དང་ལན་གྲགས་ཀྱིས་མཐུན་པ་ནི་འཐབ་པ་ཙམ་དང་ཕྲ་མ་སོགས་གང་རུང་གིས་ཉམས་ལ། ཆུང་མ་དམ་པ་གསུམ་ནི་ཆུང་མ་མིན་པར་བསྒྲགས་པ་དང་དྲིལ་བསྒྲགས་པའི་འཐབ་མོ་གང་རུང་གིས་མཐུན་པ་ཉམས་སོ། །འཕྲིན་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྤྲད་བྱ་དེ་གཉིས་སམ་དེ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ཕ་མ་ལ་སོགས་པ་དེ་གཉིས་ལ་དབང་བྱེད་ཅིང་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་དང་པོར་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་ལས་འཕྲིན་ནོད་པ་དང་། 1-15-26b དེ་བུད་མེད་ལྟ་བུ་ལ་སྐྱེལ་བ་དང་། དེའི་འཕྲིན་ལན་ཕྱིར་སྐྱེལ་པ་རྣམས་རང་ངམ་རང་གིས་མངགས་པའམ་སྤྲིང་ཡིག་ལ་སོགས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །འཕྲིན་ལན་སྐྱེལ་བ་ནི་རང་གིས་བརྡ་ལ་སོགས་པས་གོ་བར་བྱས་པའམ་རང་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཞན་ལ་ཐོས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་བོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་སྤྲད་པའི་དོན་དུ་མཐུན་པ་སྒྲུབ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་དབང་གིས་ལམ་དང་ཡན་ལག་ཕྲད་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་གོ་རིམ་ནི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བར་གོང་དང་འདྲ་ལ།

【現代漢語翻譯】或者想要讚美，或者想要阻止別人讚美。第二，使他人樂於接受，在促成媒介的剩餘部分中有四點：基礎的組成部分是，給予的對象是人，能說話，能理解意思，思想自然存在，可以接受，具有男性和女性的名稱和意義，與自己是不同的傳承，給予的對象也是不同的傳承。父母等以水計時給予說：『讓她做你的妻子吧』，或者向父母等議價說：『讓她做我的妻子吧』而守護，這是用財物購買；或者從他人處搶奪說：『讓她做我的妻子吧』而守護，這是強行搶奪而得，這是三種好妻子；女子通過傾心，接受男子說：『做我的丈夫吧』而守護，這是心意相合；女子對男子說：『請給我衣食，我做你的妻子』，接受而守護，這是以衣食供養；女子對男子說：『我們兩人的財產合在一起，共同生活吧』，接受而守護，這是共同生活；男子想要與此女子享受歡樂，尋找機會，短暫相處而守護，這是偶爾相遇，這是四種壞妻子；即使不是妻子，沒有報酬，四次以上通過任何方式沒有獲得同意，或者之前獲得同意但已失去。這也是四種壞妻子和因爭吵而失去和諧，或者因挑撥等任何原因而失去。三種好妻子是，宣佈不是妻子，或者通過公告的爭吵而失去和諧。傳遞資訊的對象是給予的雙方，或者雙方的所有者父母等，對雙方有支配權，並且具備五個名稱。行為是，首先從男子那裡接受資訊，然後傳遞給女子，再將女子的回覆傳遞回去，這些都由自己或自己派遣的人或信件等來完成。傳遞迴覆信息是通過自己的暗示等方式讓對方理解，或者不依賴自己，通過他人聽到也能完成。思想是沒有錯誤的認知，動機是爲了給予的目的，希望促成和諧，持續不斷。最終，由於它的力量，道路和組成部分相遇。產生墮落的順序與之前的行為相似。

【English Translation】 Or wanting to praise, or wanting to prevent others from praising. Second, to make others willing to accept, in the remainder of the mediating factors there are four points: The component of the basis is that the object to be given is a person, able to speak, able to understand meaning, thought naturally exists, can be accepted, has the names and meanings of male and female, is a different lineage from oneself, and the object to be given is also a different lineage. Parents, etc., give by water clock saying, 'Let her be your wife,' or bargain with parents, etc., saying, 'Let her be my wife' and guard her, this is purchased with wealth; or snatch from others saying, 'Let her be my wife' and guard her, this is obtained by forceful snatching, these are three good wives; a woman through devotion, accepts a man saying, 'Be my husband' and guards him, this is harmony of mind; a woman says to a man, 'Please give me clothing and food, and I will be your wife,' accepts and guards him, this is supported by clothing and food; a woman says to a man, 'Let us combine our wealth and live together,' accepts and guards him, this is living together; a man wants to enjoy pleasure with this woman, seeks opportunity, briefly associates and guards her, this is occasional encounters, these are four bad wives; even if not a wife, without reward, four or more times through any means without obtaining consent, or previously obtained consent but has been lost. This is also four bad wives and harmony is lost due to quarrels, or lost due to instigation or any other reason. The three good wives are, announcing not a wife, or harmony is lost through the quarrel of announcement. The object of conveying information is the giving parties, or the owners of both parties, parents, etc., who have dominion over both parties and possess five names. The action is, first receiving information from a man, then conveying it to a woman, then conveying the woman's reply back, all of which is done by oneself or someone sent by oneself or letters, etc. Conveying the reply is accomplished by making the other party understand through one's own hints, etc., or by hearing from others without relying on oneself. The thought is having no mistaken cognition, the motivation is for the purpose of giving, hoping to facilitate harmony, continuously. Ultimately, due to its power, the path and components meet. The sequence of generating downfall is similar to the previous action.

སྦྱོར་བ་ལ་འཕྲིན་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་སྦོམ་པོ་ཐ་དད་པ་གསུམ་འབྱུང་ངོ་། །མཐར་ཐུག་ལ་སྤྲད་བྱ་ཟུང་གཅིག་དགེ་སློང་དུ་མས་སྤྲོད་པ་ལ་དགེ་སློང་རེ་རེ་ལ་ལྷག་མར་འགྱུར་ལ། སྤྲད་བྱ་དུ་མ་དགེ་སློང་གཅིག་གིས་སྤྲད་བྱ་ཟུང་དེ་སྙེད་ལ་ལྟོས་པའི་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཆུང་མ་དམ་པ་གསུམ་རྡེའུ་གསུམ་གཏོར་བ་དང་ཆོ་ག་བཏང་བ་གང་རུང་གིས་འཐབ་མོ་བྱས་པ་དང་། མངལ་དུ་མ་ཞུགས་པ་དང་། ཞུགས་པ་ཙམ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་པས་འཁྲིག་པ་མི་བསྟེན་པར་ངེས་པ་དང་། མོའི་དབང་པོ་མེད་པས་བསྟེན་མི་རུང་དང་། རིན་གྱིས་ཉོས་ཟིན་པ་དང་། མཐུན་པ་ཐོབ་ཟིན་པ་དང་། སྔར་ཆུང་མར་བྱིན་པ་ལས་ཕྱིས་མི་སྟེར་བ་སྤྲད་པ་དང་། རང་གི་ཆེད་དུ་སྨྱན་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་སྟོན་དང་། ཁྱིམ་དང་ནོར་གྱི་བདག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་འཕྲིན་བྱས་ཏེ་བོས་པའི་དབང་གིས་ཕྲད་པ་དང་། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འཁྲིག་པ་སྤྲད་པའི་ཕྱིར་དུས་བྱས་པ་སྟོན་པ་དང་། འཐབ་ཀྲོལ་གྱིས་བུད་མེད་འཕྲོག་པའི་འཕྲིན་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་མའམ་ 1-15-27a བུད་མེད་ཆེ་གེ་མོ་ཉོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོའོ། །སྤྲད་བྱ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་བདག་པོ་ལས་གཞན་ལ་འཕྲིན་ནོད་པ་དང་སྐྱེལ་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། ཆུང་མ་དམ་པ་གསུམ་ཚིག་རྩུབ་པོ་སྨྲ་བ་སོགས་ཀྱིས་འཐབ་མོ་བྱས་པའི་གནས་སྐབས་དང་། འཐབ་མོ་བྱས་མ་ཐག་དང་། དུམ་པ་བཅད་པའི་འཐབ་མོ་བྱས་པ་སྤྲོད་པ་དང་། ཅིའི་ཕྱིར་ཁྱེའུ་འདི་དང་བུ་མོ་འདི་མི་སྤྲད་ཅེས་སོགས་ཟེར་བ་དང་། མིང་མ་སྨོས་པར་བུད་མེད་ཉོས་ཤིག་ཅེས་ཟེར་བ་ཙམ་དང་། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་བརྡ་བྱས་པ་དྲིས་པ་ན་རྙེད་མོད་ཅེས་ཟེར་བ་རྣམས་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི་མི་ཚངས་སྤྱོད་སྲུང་ཚུལ་དུ་འདུས་སོ། ། ༈ ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ། གཉིས་པ་ཕྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཆགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དང་པོ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་།བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ལ་ཁང་པ་དང་ཁང་ཆེན་གཉིས་ལས་ཁང་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་བརྩིག་པའི་གནས་ནི་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་གཞན་ལས་བཙལ་བ་དང་། གྲོག་སྦུར་སོགས་ལ་གནོད་པའི་གཞི་མི་རུང་བ་དང་། གཞན་དང་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་གནས་དང་། རྩིག་པའི་ཕྱི་རོལ་འདོམ་གང་ཚུན་ཆད་དུ་ཆུ་ཀླུང་ངམ་ངམ་གྲོག་གམ། ཁྲོན་པ་སོགས་ཡོད་པས་བརྩམ་དུ་མི་རུང་བ་སྟེ་དེ་གསུམ་ཚང་བའི་གཞི་མ་དག་པ་དགེ་འདུན་ལ་མ་བསྟན་པའོ། །གང་གིས་བརྩིག་པའི་ཡོ་བྱད་ནི་རང་ངམ་རང་གིས་འཚོལ་བར་རྗ

【現代漢語翻譯】對於結合，根據三種使者的不同，會產生三種不同的粗罪。最終，當許多比丘分享一份禮物時，每個比丘都會有剩餘；當一個比丘接受許多禮物時，相對於那份禮物，也會有剩餘。在這些情況中，如果基礎的要素不完整，例如三種不貞之妻（指已婚、未婚和妓女），通過扔三顆石子或舉行儀式等方式爭吵；或者未懷孕，或者只是懷孕；或者堅守苦行，不進行性行為；或者因為沒有女性性器官而不能進行性行為；或者已經被購買；或者已經獲得同意；或者先前答應給與但後來不給與；或者爲了自己的利益而充當媒人；或者動機的要素不完整，例如爲了僧團說法；或者因為受到邀請，爲了房屋或財產的主人等原因而見面；或者結合的要素不完整，例如爲了性行為而約定時間；或者進行搶奪婦女的使者行為；或者說『購買某個妻子或某個女人』，這些都是粗罪。傳遞或接收使者，以及做其他事情，但不是爲了禮物和那兩者的主人；或者三種不貞之妻因為惡語等原因而爭吵的情況；或者剛爭吵完；或者提供被分割的爭吵；或者說『為什麼不給這個男孩或這個女孩』等等；或者只是說『購買一個女人』而不提名字；或者詢問已經約定好的男人和女人，回答說『找到了』，這些都是輕罪。從這些情況中守護心的方法包含在守護非梵行的方法中。關於對外部享樂的貪執的剩餘，第二部分是對外部享樂的貪執的剩餘，包括墮罪的識別和守護心的方法兩部分。首先是墮罪的分類和應學的輕罪兩部分。首先是墮罪的分類。首先，在房屋和大型房屋中，房屋的剩餘有四種，其中基礎的要素包括：建造地點的選擇，無論是自己還是被指派的人，通過具備五種特徵的語言來尋找；不適合作為基礎的地點，因為會傷害昆蟲等；與其他人爭吵的地點；以及在墻外一箭之遙的範圍內有河流、懸崖或水井等，這些都是不能建造的，這三種情況都滿足的基礎是不純凈的，沒有向僧團展示。建造的工具，無論是自己還是自己尋找的工具。

【English Translation】 Regarding association, according to the three messengers, three different coarse offenses arise. Ultimately, when many monastics share a gift, there will be a remainder for each monastic; when one monastic receives many gifts, there will be a remainder relative to that gift. In these situations, if the elements of the basis are incomplete, such as three unchaste wives (referring to married, unmarried, and prostitutes), quarreling by throwing three stones or performing rituals; or not being pregnant, or just being pregnant; or adhering to asceticism, not engaging in sexual activity; or being unable to engage in sexual activity because of the absence of female sexual organs; or having already been purchased; or having already obtained consent; or having previously promised to give but later not giving; or acting as a matchmaker for one's own benefit; or the elements of motivation are incomplete, such as teaching the Dharma for the Sangha; or meeting because of being invited, for the sake of the owner of a house or property, etc.; or the elements of association are incomplete, such as setting a time for sexual activity; or engaging in the act of robbing women as a messenger; or saying 'Buy a certain wife or a certain woman,' these are all coarse offenses. Passing on or receiving messengers, and doing other things, but not for the sake of the gift and the owner of those two; or situations where three unchaste wives quarrel because of harsh words, etc.; or just having quarreled; or providing a divided quarrel; or saying 'Why not give this boy or this girl,' etc.; or just saying 'Buy a woman' without mentioning a name; or asking about men and women who have already made an agreement, answering 'Found it,' these are all minor offenses. The method of guarding the mind from these situations is included in the method of guarding against non-celibacy. Regarding the remainder of attachment to external pleasures, the second part is the remainder of attachment to external pleasures, including the identification of offenses and the methods of guarding the mind. First, there are two parts: the classification of offenses and the minor offenses to be learned. First, the classification of offenses. First, among houses and large houses, the remainder of houses has four elements, including: the selection of the construction site, whether by oneself or by an assigned person, seeking through language with five characteristics; a location unsuitable as a foundation because it would harm insects, etc.; a location of quarreling with others; and having rivers, cliffs, or wells, etc., within a bow-shot's distance outside the wall, these are all not allowed to be built, a foundation that meets all three of these conditions is impure and has not been shown to the Sangha. The tools for construction, whether by oneself or tools sought by oneself.

ེས་སུ་གནང་བའི་གང་ཟག་གིས་གཞན་ལ་བསླངས་པའོ། །གང་བརྩིག་པའི་གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ནང་གི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཅོ་ 1-15-27b བརྒྱད་ཞེང་དུ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་བཅུ་གཅིག་ལས་ཁྲུ་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལྷག་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་མ་ཡིན་ཞིང་བདག་པོ་གཅིག་གི་དོན་དུ་རྩིག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་རང་དགའ་འམ་གཞན་གྱིས་བསྐོས་པ་གང་རུང་གིས་རང་གིས་རྩིག་པའམ་གཞན་རྩིག་ཏུ་འཇུག་པར་རྩོམ་པའོ། །བསྐོས་པ་དེས་བརྩིག་པའི་གནས་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་བསྒོ་བ་བཞིན་མི་བྱེད་པ་ལ་ལུས་ངག་གིས་དང་དུ་ལེན་པ་དེས་ཀྱང་ལྷག་མར་འགྱུར་རོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོག་བཀབ་ཅིང་བསྐོར་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གང་ཟག་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱི་དོན་དུ་རྩིག་པ་དང་། གཞན་དབང་བའི་སར་དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་རྩིག་པ་དང་། གཞན་གྱིས་ཁང་པ་བྱས་པའི་འཕྲོ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཡོ་བྱད་མ་བཙལ་བར་རྩིག་པ་དང་། གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་གའམ་གང་རུང་མ་ཚང་བ་དང་། དགེ་འདུན་ལས་གནང་བ་མ་ཐོབ་པར་རྩིག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཐོག་མེད་པའི་གནས་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་ཞིང་བཙལ་བ་དང་ཚད་ལྷག་པ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་ཚང་ན་སྦོམ་པོ་དང་། ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་མེད་ཀྱང་བཙལ་བ་དང་ཚད་ལྷག་གང་རུང་གཅིག་ཚང་བ་ལ་ཡང་སྦོམ་པོའོ། །བཙལ་བ་དང་ཚད་ལྷག་གང་ཡང་མེད་ན་ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཁང་ཆེན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་བརྩིག་པའི་གཞི་ནི་གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་ 1-15-28a དང་ལྡན་པའོ། །གང་བརྩིག་པའི་གནས་ནི་ཚད་ལྷག་མ་གཏོགས་པ་ཁང་པ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་། ཀུན་སློང་ནི་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་ཁང་པའི་སྐབས་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་གང་རུང་གི་དོན་དུ་གཞན་གྱིས་གཙུག་ལག་ཁང་བྱས་པའི་འཕྲོ་ཟིན་པར་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱི་དོན་དུ་རྩིག་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གི་དོན་མ་ཡིན་པར་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་པོ་དེ་ཉིད་དབང་བའི་སར་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་རྩིག་པ་དང་། མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དཀོན་མཆོག་དང་བདག་པོ་བཞིར་ལོངས་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གི་དོན་དུ་ཐོག་མེད་པའི་གནས་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་གཞི་མ་དག་པ་གསུམ་གའམ་གང་རུང་ཚང་ན་སྦོམ་པོར་འགྱུར་ལ་གཞི

【現代漢語翻譯】由已受許可之人向他人發起建造。建造的地基應具備地基的性質，能夠容納四種行爲規範，內部的長度為十八肘，寬度為十一肘半，超過半肘以上。先前未曾進行過損害尺寸的建造設計。意念上，不應有錯誤的認知，動機並非爲了三寶（藏文：དཀོན་མཆོག，梵文天城體：रत्न，梵文羅馬擬音：ratna，漢語字面意思：珍寶）的利益，而是爲了一個主人的利益，持續不斷地想要建造。行為上，無論是自願還是被指派，自己建造或讓他人建造。被指派者不按照指示建造地基等，身體和語言上接受，也會構成剩餘罪。最終，因為這個原因，屋頂被覆蓋，周圍完全完成。在這些情況中，地基的要素不完整，為兩個人或三個人的利益而建造，在他人管轄的土地上，爲了他人的利益，未經詢問而建造，或者完成他人已建房屋的剩餘部分，或者在沒有尋找材料的情況下建造，或者三個不凈地基都不完整，或者未經僧團許可而建造，或者最終的要素不完整，在沒有屋頂的地方建造，這些都不是爲了三寶和四個主人的利益。如果尋找材料和尺寸超標兩者都具備，則構成粗罪；即使其他要素都不具備，只要尋找材料和尺寸超標兩者之一具備，也構成粗罪。如果尋找材料和尺寸超標都不具備，即使其他要素都具備，也只構成惡作罪。第二，大房屋的剩餘罪有四種。地基的要素是建造的地基具備三個不凈地基。建造的地基除了尺寸超標外，與房屋相同。意念上，不應有錯誤的認知。動機是爲了三寶和四個主人的利益，持續不斷地想要建造。行為和最終完成與房屋的情況相同。在這些情況中，地基的要素不完整，爲了三寶和四個主人中任何一個的利益，完成他人已建寺廟的剩餘部分，或者動機的要素不完整，爲了三寶和兩個或三個主人的利益而建造，或者並非爲了三寶的利益，而是爲了四個主人的利益，在主人管轄的土地上，未經詢問而建造，或者最終的要素不完整，爲了三寶和四個主人兩者之一的利益，在沒有屋頂的地方建造，這些情況中，如果三個不凈地基都具備，則構成粗罪。

【English Translation】 It is initiated by a person who has been granted permission to build for others. The foundation to be built should have the nature of a foundation, be able to accommodate the four behavioral norms, have an internal length of eighteen cubits, a width of eleven and a half cubits, exceeding half a cubit or more. Previously, no construction design that would damage the dimensions should have been made. In terms of intention, there should be no mistaken cognition, and the motivation should not be for the benefit of the Three Jewels (Tibetan: དཀོན་མཆོག, Sanskrit Devanagari: रत्न, Sanskrit Romanization: ratna, literal Chinese meaning: precious jewel), but for the benefit of one owner, with a continuous desire to build. In terms of action, whether voluntary or assigned, one builds oneself or has others build. If the assigned person does not build according to the instructions regarding the foundation, etc., accepting it physically and verbally also constitutes a residual offense. Finally, for this reason, the roof is covered and the surroundings are completely finished. In these cases, the elements of the foundation are incomplete, building for the benefit of two or three people, building on land under the jurisdiction of others without asking them for their benefit, or completing the remaining part of a house built by others, or building without seeking materials, or all three impure foundations are incomplete, or building without obtaining permission from the Sangha, or the final elements are incomplete, building in a place without a roof, these are not for the benefit of the Three Jewels and the four owners. If both seeking materials and exceeding the dimensions are present, it constitutes a grave offense; even if all other elements are absent, as long as one of seeking materials and exceeding the dimensions is present, it also constitutes a grave offense. If neither seeking materials nor exceeding the dimensions is present, even if all other elements are present, it only constitutes a misdeed. Secondly, there are four types of residual offenses for large houses. The element of the foundation is that the foundation to be built possesses the three impure foundations. The foundation to be built is the same as a house except for exceeding the dimensions. In terms of intention, there should be no mistaken cognition. The motivation is to continuously want to build for the benefit of the Three Jewels and the four owners. The action and final completion are the same as in the case of a house. In these cases, the elements of the foundation are incomplete, completing the remaining part of a temple built by others for the benefit of any of the Three Jewels and the four owners, or the elements of the motivation are incomplete, building for the benefit of the Three Jewels and two or three owners, or not for the benefit of the Three Jewels, but for the benefit of the four owners, building on land under the jurisdiction of the owner without asking them, or the final elements are incomplete, building in a place without a roof for the benefit of either the Three Jewels or the four owners, in these cases, if all three impure foundations are present, it constitutes a grave offense.

་མ་དག་པ་གསུམ་གང་ཡང་མ་ཚང་ན་ཡན་ལག་གཞན་ཐམས་ཅད་ཚང་ཡང་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས། གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། གཞི་དག་པར་ཁང་པ་དང་ཁང་ཆེན་གྱི་གནང་བ་གསོལ་བའི་འོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་ནུས་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་པའོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ། གཉིས་པ་དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། ས་གཞི་དང་ཡོ་བྱད་བཙལ་བ་དང་། གཞི་མ་དག་པ་དང་། དག་ཀྱང་གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དང་། གནང་བ་ཐོབ་ཀྱང་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་འདོད་དང་། གནང་བ་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་འགོག་པའོ། ། ༈ གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གཉིས་པ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་པའི་ལྷག་མ་ལ་དངོས་གཞི་དང་ན་སྨད་གཉིས། 1-15-28b ༈ དངོས་གཞི། དང་པོ་ལ་གཞི་མེད་བག་ཙམ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པ་ཡིན་ན་བསྙེན་རྫོགས་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་། མི་མཐུན་པ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་སྟེ་ཐ་སྙད་གསུམ་ལྡན་དང་། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ་དང་། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་སྐུར་བ་གདབ་པ་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་གང་ཡང་རུང་བ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་གིས་སྐུར་བ་གདབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཕམ་པ་བྱུང་བ་དང་མ་བྱུང་བ་གཉིས་ཀ་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་མེད་འདྲ་ཞིང་། ཀུན་སློང་ཉམས་པར་འདུན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དགེ་སློང་ཆེ་གེ་མོས་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཕམ་པ་བྱས་སོ་ཞེས་སོགས་སྐུར་བ་གདབ་པའི་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་སྦྱར་ནས་སྐུར་བ་འདབས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྨྲ་བའི་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །གཉིས་པ་བག་ཙམ་གྱི་ལྷག་མ་ལ་གཞི་དང་བསམ་པ་མཐར་ཐུག་གི་ཡན་ལག་རྣམས་གོང་དང་འདྲ་ཞིང་སྦྱོར་བ་ནི་དགེ་སློང་འདི་དང་བུད་མེད་འདི་མཐོང་ངོ་། །མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མཐོང་ངོ་། །ཞེས་སོགས་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་མ་སྦྱར་བར་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་རྩོམ་པའོ། །གཞི་མེད་བག་ཙམ་གཉི་ག་ལ་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་གཞི་ཡོད་ཀྱང་གང་གིས་གླེངས་པ་དེའི་གཞི་མེད་བཞིན་དུ་གླང་བ་དང་། སྔར་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་ 1-15-29a གཞི་ཡོད་ཀྱང་བརྗེད་ནས་དེ་གསུམ་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལྷག་མར་འགྱུར་ཏེ་ལུང་ལས་མཐོང་ཐོས་དོགས་པ་གསུམ་མེད་པ་ལ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་གསུམ་དང་། སྔར་མཐོང་ཐོས་དོགས་པ་གསུམ་ཡོད་ཀྱང་བརྗེད་ནས་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱིས་སྐུར་བ་བཏབ་པ་གསུམ་དང་། ཐོས་པ་ལ་ཡི

【現代漢語翻譯】如果三個不清凈的條件中任何一個不滿足，即使其他所有條件都滿足，也是一種輕罪。學習的輕罪。第二種是學習的輕罪：在具備條件的情況下，有能力在獲得建造房屋和大型房屋的許可后不去做。從那之中守護心的方法。第二種是從那之中守護心的方法：阻止尋找土地和用具，阻止基礎不清凈，阻止即使清凈但未獲得許可，阻止即使獲得許可但想要超過限度，阻止獲得許可后不做。由損害完全激發的。第二種是由損害完全激發的剩餘部分，分為正文和結尾兩部分。正文。第一部分分為無根據和稍微兩種。第一部分有四個方面：基礎的條件是，被指責的對象如果與指責者持有相同的戒律和見解，則直到可以恢復比丘戒；如果不同，則是完全清凈的人；以及具備能說話、理解意義、思想自然存在這三個條件；身體處於正常狀態；以及與自己是不同的傳承。被告知的對象，無論是被指責者本人還是其他人，都必須具備五個條件：能說話、理解意義、思想自然存在、身體處於正常狀態、以及與自己是不同的傳承。指責的內容是墮罪。意樂方面，無論是否發生墮罪，都要這樣認為，並且持續不斷地想要通過貶低來指責。行為方面，用具備五個特徵的語言，指名道姓地說『某某比丘犯了不清凈行為的墮罪』等等，將行為者和行為結合起來，開始指責。最終結果是說話的對象理解了意義。第二種稍微的剩餘部分，基礎、意樂和最終結果的條件與上述相同，行為方面則是說『我看到了這位比丘和這位女子，我看到了不清凈的行為』等等，不將行為者和行為結合起來，用具備五個特徵的語言開始指責。無論是無根據還是稍微，即使有見、聞、疑三種基礎，但如果所說之人的基礎不存在，或者以前有見、聞、疑三種基礎，但忘記了，然後用這三種方式指責，也屬於剩餘部分。經文中說，對於沒有見、聞、疑三種情況的人，改變認知，用見、聞、疑三種方式指責，有三種情況；以前有見、聞、疑三種情況，但忘記了，然後用見、聞、疑三種方式指責，有三種情況；聽到之後產生懷疑。

【English Translation】 If any of the three impure conditions are not met, even if all other conditions are met, it is a minor offense. Offenses of Learning. The second is the minor offense of learning: being able to not do it when one is capable of doing it under the permission of building a house and a large house when the basis is pure. How to protect the mind from that. The second is how to protect the mind from that: preventing the search for land and utensils, preventing the basis from being impure, preventing even if pure but not obtaining permission, preventing even if permission is obtained but wanting to exceed the limit, and preventing not doing it after obtaining permission. Completely instigated by harm. The second is the remainder completely instigated by harm, divided into the main body and the end. The main body. The first part is divided into unfounded and slight. The first part has four aspects: the condition of the basis is that if the object to be accused has the same precepts and views as the accuser, then up to the point where the Bhikshu vows can be restored; if they do not agree, then it is a completely pure person; and possessing the three terms of being able to speak, understand meaning, and naturally existing thought; the body is in a normal state; and is a different lineage from oneself. The object to be understood is either the accused person himself or anyone else, possessing the five terms of being able to speak, understand meaning, naturally existing thought, the body being in a normal state, and being a different lineage from oneself. The object with which to accuse is defeat. In terms of intention, whether defeat has occurred or not, both are similar in whether or not they are perceived as such; and the motivation is the continuous desire to accuse with the intention of degrading. The action is to use language with five characteristics to say, 'So-and-so Bhikshu has committed the defeat of engaging in impure conduct,' etc., mentioning the name of the accusation, combining the actor and the action, and starting to accuse. The ultimate result is that the object of speech understands the meaning. The conditions for the basis, intention, and ultimate result of the second, slight remainder are the same as above, and the action is to say, 'I saw this Bhikshu and this woman. I saw impure conduct,' etc., without combining the actor and the action, and starting to accuse with language possessing five characteristics. Whether unfounded or slight, even if there are three bases of seeing, hearing, and doubting, it is still considered a remainder if one speaks as if the basis of the one who speaks does not exist, or if one previously had the three bases of seeing, hearing, and doubting, but forgot them, and then accuses with these three ways. The scriptures say that for those who do not have the three of seeing, hearing, and doubting, changing the perception and accusing with the three of seeing, hearing, and doubting, there are three cases; previously having the three of seeing, hearing, and doubting, but forgetting them, and then accusing with the three of seeing, hearing, and doubting, there are three cases; after hearing, doubt arises.

ད་ཆེས་ནས་དང་མ་ཆེས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་པ་གཉིས་དང་། ཐོས་པ་ལ་དོགས་པ་དང་མི་དོགས་པར་མཐོང་ངོ་ཞེས་པ་གཉིས་དང་། དོགས་པ་དོགས་པ་ན་མཐོང་ངོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་སྟེ་མ་དག་པ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་གཞི་བཅུ་གཅིག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ན་སྨད། གཉིས་པ་ན་སྨད་ནི། ཟག་བྱེད་ལ་བསམས་ནས་མ་ནིང་མོ་སྦུབས་མེད་པ་ལ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་དགེ་སློང་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་།མ་ནིང་ཕོ་དང་ལྷན་ཅིག་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་དགེ་སློང་མ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། སྐུར་བ་གདབ་བྱའི་མིང་མ་སྨོས་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་སྦོམ་པོ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ངན་སེམས་ཀྱིས་ཁྲག་ཕྱུང་བ་དང་དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པའི་མཚམས་མེད་ཀྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། བདག་གིས་བསམས་ཏེ་སྨྲས་སོ་ཞེས་སོགས་གཞོགས་སྨོས་ཀྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་ལྷག་མ། གསུམ་པ་བསྒོ་བ་ལས་གྱུར་པ་ལ་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་། དེ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་གཉིས། ༈ ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ། དང་པོ་ལ་དངོས་གཞི་དང་། ན་སྨད་གཉིས། ༈ དངོས་གཞི། དང་པོ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་དགེ་འདུན་དབྱེན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནི་མཚམས་ཀྱི་ནང་ཡིན་པ། དུས་ནི་བསྟན་པ་ལ་སྐྱོན་བྱུང་བ། ཡུལ་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པ་བརྒྱད་ཡན་ཆད་དུ་ཚང་བ། དངོས་པོ་ནི་ཆོས་ 1-15-29b མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བས་འབྱེད་བའོ། །རྟེན་ཁ་སྐོང་དུ་འོས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས་ལས་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་དབྱེན་ལ་ཞུགས་པ་དགེ་འདུན་གྱིས་བཟློག་པ་ན་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བཞམས་བསྒོ་བ་དང་ལས་ཆོས་ལྡན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མི་གཏོང་བའོ། །གཉིས་པ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་རྟེན་ནི་བསྙེན་རྫོགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དག་པ། འབྱེད་པ་པོ་དང་ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །བསམ་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དབྱེན་གྱི་གྲོགས་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ལྷག་མ་སྐྱེད་ནུས་ཀྱི་དབྱེན་གྱི་གྲོགས་ལ་ཞུགས་པ་བཞམས་བསྒོ་སོགས་ཀྱིས་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་སུན་འབྱིན་པའི་ཡུལ་ནི་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་སྡོམ་གང་དང་ཡང་མི་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་པའོ། །གང་གིས་སུན་འབྱིན་པའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དང་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་བསྒྲགས་པའོ། །གང་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་སྡོམ་པ་དག་

【現代漢語翻譯】此外，還有兩種情況：『看到未發生之事』和『看到已發生之事』；以及兩種情況：『對所聞之事懷疑』和『對所聞之事不懷疑』；還有一種情況是，當懷疑時，就妄加指責，即對不純凈的事物進行指責。因此，總共宣說了十一種指責的基礎。第二部分是輕微的指責：例如，僧人因為有性慾而與無陰陽性徵的男子發生性行為，或者比丘尼與男同性戀者發生性行為，或者在沒有指明被指責者姓名的情況下進行指責，這些都屬於粗罪。此外，還有以惡意使如來（梵文：Tathāgata，含義：如來）流血，以及製造僧團分裂的無間罪（梵文：ānantarika-karma，含義：無間業），以及通過聲稱『我思考後才說的』等方式進行部分指責，這些都屬於輕罪。關於通過勸誡導致的僧殘罪（梵文：saṃghāvaśeṣa，含義：僧殘）：第三部分是關於通過勸誡導致的罪過，包括對罪過的識別和兩種守護心的方法。首先是罪過的識別：第一部分包括主要內容和輕微內容兩方面。首先是主要內容：在四種僧殘罪中，第一種是關於僧團分裂的僧殘罪，它有四個基礎要素。基礎的構成要素包括：地點是在結界的範圍內；時間是教法出現問題時；對象是至少有八位以上有資格進行補充的人；事物是以非法的觀點進行分裂。所依據的是有資格進行補充的人。意圖包括兩個方面：一是認知沒有錯誤，二是動機是參與分裂，並且希望不放棄，持續不斷。行為是即使通過勸誡和如法的行為進行阻止，也不放棄，繼續進行。最終結果是在第三次勸誡結束時仍然不放棄。第二種是追隨分裂者的僧殘罪，它有四個基礎要素。基礎的構成要素包括：所依據的是清凈的比丘戒；分裂者與追隨者在觀點和名稱上一致，並且具備三種稱謂；身體處於正常狀態。意圖是認知沒有錯誤，並且動機是參與分裂的幫助，即使被阻止也不放棄，持續不斷。行為是參與能夠增長分裂的幫助，即使通過勸誡等方式進行阻止，也不放棄，繼續進行。最終結果與之前相同。第三種是破壞家庭的僧殘罪，它有四個基礎要素。基礎的構成要素包括：被破壞的對象是沒有出家標誌，也沒有任何戒律的在家居士；破壞的手段是宣揚自己的戒律與他人相違背，以及宣揚他人的過失；被指責的對象是受過具足戒的比丘。

【English Translation】 Furthermore, there are two instances of 'seeing what has not happened' and 'seeing what has happened'; and two instances of 'doubting what has been heard' and 'not doubting what has been heard'; and one instance of, when doubting, making accusations, that is, accusing impure things. Therefore, a total of eleven bases for accusation have been declared. The second part is minor accusations: for example, a monk having sexual desire and engaging in sexual activity with a man without male or female characteristics, or a nun engaging in sexual activity with a male homosexual, or making accusations without specifying the name of the accused, these all constitute gross offenses. In addition, there are causing the Tathāgata (Sanskrit: Tathāgata, meaning: Thus Gone One) to bleed with malicious intent, and the unpardonable offense (Sanskrit: ānantarika-karma, meaning: karma of immediate result) of causing division in the Sangha, and making partial accusations by claiming 'I spoke after thinking,' etc., these all constitute minor offenses. Regarding the Sanghavasesa (Sanskrit: saṃghāvaśeṣa, meaning: remaining in the Sangha) offenses resulting from admonition: The third part is about the transgressions resulting from admonition, including the identification of transgressions and two methods of guarding the mind. First is the identification of transgressions: The first part includes both the main content and the minor content. First is the main content: Among the four Sanghavasesa offenses, the first is the Sanghavasesa offense of dividing the Sangha, which has four basic elements. The constituent elements of the basis include: the location is within the boundary of the demarcation; the time is when there is a problem with the teachings; the object is at least eight or more people who are qualified to supplement; the thing is dividing with an unlawful view. What is relied upon are people who are qualified to supplement. Intention includes two aspects: one is that the cognition is not mistaken, and the second is that the motivation is to participate in the division, and to desire not to give up, continuously. The action is that even if prevented by admonition and lawful actions, one does not give up and continues to act. The final result is that one does not give up at the end of the third statement. The second is the Sanghavasesa offense of following the dividers, which has four basic elements. The constituent elements of the basis include: what is relied upon is the pure Bhikshu vows; the divider and the follower are consistent in views and names, and possess three designations; the body remains in a normal state. The intention is that the cognition is not mistaken, and the motivation is to participate in helping the division, and even if prevented, one does not give up, continuously. The action is to participate in the help of the division that can increase the remaining, and even if prevented by admonition, etc., one does not give up and continues to act. The final result is the same as before. The third is the Sanghavasesa offense of ruining families, which has four basic elements. The constituent elements of the basis include: the object being ruined is a householder who has no monastic signs and no vows; the means of ruining is proclaiming that one's own precepts are contrary to others, and proclaiming the faults of others; the object being accused is a Bhikshu who has received full ordination.

པ་ལྟ་བ་དང་མཚན་མཐུན་ཐ་སྙད་གསུམ་ལྡན་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་ཐ་དད་པ་སྟེ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཚོགས་སུ་ལོངས་པ། རང་སྐྲོད་པ་ལ་ཆོས་དང་ལྡན་པར་ཞུགས་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བདག་ལས་ཐ་དད་པའོ། །རྟེན་ནི་ 1-15-30a བསྐྲད་པ་ནན་ཏུར་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་སྐྲོད་པ་པོའི་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱིས་བསྐྲད་ལས་བྱས་པའི་ཚེ་སྐུར་པ་འདེབས་པར་ཞུགས་པ་ལ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །བཞི་པ་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ལྷག་མ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གླེང་བ་དང་དུ་མི་ལེན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མཐའ་དག་གོ། གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་རང་ལ་གླེང་བ་པོ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ནི་གླེང་དྲན་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་སྨྲ་བ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་གོང་དང་འདྲའོ། ། ༈ ན་སྨད། ན་སྨད་ནི་ལྷག་མ་བཞི་པོ་དེའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་བཞམས་ཏེ་བསྒོ་བ་དང་། གསོལ་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་དང་། བརྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའི་ལྷག་མའི་སྔ་རོལ་རྣམས་སུ་སྦོམ་པོ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། །གཞན་གྱི་འཁོར་ཁ་འདྲེན་པ་དང་། གནས་པ་ཆད་པས་བཅད་པ་དགེ་སློང་གཞན་གྱིས་སྡུད་པ་དང་། དགེ་འདུན་འདུས་པ་ན་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་སུ་དང་ཆོས་ཆོས་མ་ཡིན་པར་སྟོན་པ་དང་།མཚམས་ནང་དུ་ལས་ལ་དབང་བའི་དགེ་སློང་ཡོད་པར་ཤེས་པའམ་དོགས་བཞིན་དུ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པས་ལས་བྱེད་པ་དང་། འདིས་དག་པ་དང་གྲོལ་བ་འཐོབ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་མི་སྨྲ་བའི་ཡི་དམ་བྱེད་པ་དང་། གཅེར་བུ་དང་སྐྲ་ལས་བྱས་པ་དང་འུག་པའི་ 1-15-30b རྒྱལ་མཚན་འཆང་བ་དང་། མི་འཆགས་པར་ཤེས་བཞིན་དུ་དབྱེན་དང་གནས་དབྱུང་བྱེད་པ་དང་། ཀུན་གྱིས་ཤེས་པ་དང་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་དང་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དང་ཐོས་པ་དང་ཕྱོགས་དང་འཁོར་མང་བ་རྣམས་ལ་ནན་ཏུར་བྱེད་པ་དང་། རིག་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་ཤ་རློན་པ་ཟ་བ་རྣམས་ལ་དབྱེན་དུ་གཏོགས་པའི་སྦོམ་པོ་དང་། དབྱེན་བྱེད་པ་སོགས་བཞི་ལ་ཞུགས་པ་ཙམ་དང་། ཁྱིམ་སུན་འབྱིན་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལ་བསྐྲད་པ་དང་གླེང་དྲན་མ་བྱས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་དབྱེན་བྱེད་པ

【現代漢語翻譯】觀察、名稱一致和術語三者都具備，身體處於正常狀態。與自身相異，即具備六種功德的比丘可以參與僧團事務。開始驅逐自己，並依法行事。所要理解的對象具備五種術語，身體處於正常狀態，並且與自身相異。所依據的是強烈地驅逐。意念方面，不混淆認知，動機是持續不斷地想要譴責驅逐者一方的僧團，即使阻止也不放棄。行為方面，當僧團進行驅逐出家者的行為時，開始譴責，即使阻止也不放棄。最終結果與之前相同。第四種是不悅餘罪，四種罪行的基礎是，不接受爭論的對象是所有比丘。所要理解的對象是與自己爭論的人。所依據的是爭論的記憶。意念方面，不混淆認知，動機是持續不斷地想要說不悅之語，即使阻止也不放棄。行為方面，開始不悅之語，即使阻止也不放棄。最終結果與之前相同。 ༈ 納瑪（ན་སྨད།）納瑪（ན་སྨད།）是指，當開始犯下這四種餘罪時，在勸誡、祈求和第一次、第二次陳述的結尾，以及第三次陳述的結尾之前未放棄的情況下，每一個都會變成粗罪。引導他人加入自己的派系，斷絕居住關係而被其他比丘接納，僧團集會時將非法說成是法，將法說成非法，明知或懷疑戒律範圍內有權行事的比丘存在，卻因意見不合而進行羯磨，認為這樣做可以獲得清凈和解脫而進行不語的意念活動，裸體、以頭髮為飾、持有貓頭鷹的旗幟，明知不和睦卻進行分裂和驅逐，對衆所周知、有大功德、持有經典、博學多聞、派系和眷屬眾多的人進行強烈支援，以及爲了修持明咒等目的而生吃肉類等，這些都屬於導致分裂的粗罪。僅僅是開始犯下分裂行為等四種罪行，以及在驅逐出家者和不悅之語之前，尚未進行驅逐和爭論的階段，譴責僧團和說不悅之語等，都屬於應懺罪。違犯戒律的應懺罪是，製造僧團分裂。

【English Translation】 Possessing observation, consistent naming, and three terms, the body remains in a normal state. Different from oneself, that is, a Bhikshu (比丘, Bhikṣu, bhikshu, Buddhist monk) possessing six virtues can participate in Sangha (僧團, Saṃgha, samgha, Buddhist community) affairs. Starting to expel oneself and acting according to the Dharma (法, Dharma, dharma, Buddhist teachings). The object to be understood possesses five terms, the body remains in a normal state, and is different from oneself. What is relied upon is the intense expulsion. In terms of intention, not confusing cognition, the motivation is to continuously want to condemn the Sangha (僧團, Saṃgha, samgha, Buddhist community) on the side of the expeller, not giving up even if prevented. In terms of action, when the Sangha (僧團, Saṃgha, samgha, Buddhist community) performs the act of expelling a renunciate, starting to condemn, not giving up even if prevented. The final result is the same as before. The fourth is the remaining offense of displeasure, the basis of the four offenses is that the object of not accepting the argument is all Bhikshus (比丘, Bhikṣu, bhikshu, Buddhist monk). The object to be understood is the person arguing with oneself. What is relied upon is the memory of the argument. In terms of intention, not confusing cognition, the motivation is to continuously want to speak displeasing words, not giving up even if prevented. In terms of action, starting displeasing words, not giving up even if prevented. The final result is the same as before. ༈ Na Ma (ན་སྨད།) Na Ma (ན་སྨད།) refers to, when starting to commit these four remaining offenses, each one will become a gross offense if not abandoned at the end of the exhortation, request, and the first and second statements, and before the end of the third statement. Guiding others to join one's own faction, being accepted by other Bhikshus (比丘, Bhikṣu, bhikshu, Buddhist monk) after severing residential ties, declaring what is illegal as Dharma (法, Dharma, dharma, Buddhist teachings) and what is Dharma (法, Dharma, dharma, Buddhist teachings) as illegal during Sangha (僧團, Saṃgha, samgha, Buddhist community) gatherings, knowingly or suspecting that there are Bhikshus (比丘, Bhikṣu, bhikshu, Buddhist monk) within the Vinaya (戒律, Vinaya, vinaya, monastic rules) who have the right to act, yet performing Karma (羯磨, Karma, karma, action) due to disagreement, engaging in silent mental activities believing that doing so can achieve purity and liberation, being naked, adorning oneself with hair, holding an owl's banner, knowingly creating discord and expulsion despite knowing it is not harmonious, strongly supporting those who are well-known, have great merit, hold scriptures, are knowledgeable, have many factions and retinues, and eating raw meat for the purpose of practicing Mantras (明咒, Mantra, mantra, sacred utterance), etc., these all belong to gross offenses that lead to division. Merely starting to commit the four offenses such as divisive actions, and before the expulsion of renunciates and displeasing words, before the stages of expulsion and argument, condemning the Sangha (僧團, Saṃgha, samgha, Buddhist community) and speaking displeasing words, etc., all belong to offenses that should be confessed. The offense of violating the precepts is causing division within the Sangha (僧團, Saṃgha, samgha, Buddhist community).

་དང་དེའི་གྲོགས་བྱེད་པ་དང་བསྐྲད་པ་དང་གླེང་དྲན་བྱས་ནས་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་བཞམས་བསྒོ་དང་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་མ་བཟློག་པ་དང་། བསྐྲད་པ་དང་གླེང་དྲན་མ་བྱས་པར་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དང་། བཀའ་བློ་མི་བདེ་བའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ལ་བཞམས་བསྒོ་སོགས་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ དེ་ལས་སེམས་བསྲུང་བའི་ཚུལ། དེ་རྣམས་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། གཞི་མེད་བག་ཙམ་གཉིས་བསྒོ་གྱུར་དང་པོ་གསུམ་རྣམས་ནི་མི་ཆོས་བླ་མའི་སྲུང་ཚུལ་དུ་འདུས་སོ། །བཀའ་བློ་མི་བདེ་བ་ལས་སེམས་སྲུང་ཚུལ་ནི། ལྟུང་བ་གླེང་དྲན་བྱས་པ་དང་དུ་མི་ལེན་པར་འདོད་པ་འགོག་པའོ། ། ༄། །ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་བཅས་པ་ལས་མི་འགལ་བར་བྱ་བ། ལྟུང་བྱེད་ལ་ཞག་གི་ཆད་ལས་དང་འབྲེལ་བ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་དང་། བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་གཉིས། ༈ ཞག་གི་ཆད་ལས་དང་འབྲེལ་བ་སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ལ་གོས་ལ་བརྟེན་པ། ནོར་ལ་བརྟེན་པ། སྣོད་སྤྱད་ལ་བརྟེན་པ། ཟས་ལ་བརྟེན་པ་དང་བཞི། ༈ གོས་ལ་བརྟེན་པ། དང་པོ་ལ་གོས་དངོས་ལ་བརྟེན་པ། སྟན་ལ་བརྟེན་པ། བལ་ལ་བརྟེན་པ་གསུམ། 1-15-31a ༈ གོས་དངོས་ལ་བརྟེན་པ། དང་པོ་ལ་གོས་ཡོད་པ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་དང་། མེད་པ་ཚོལ་བ་གཉིས། ༈ གོས་ཡོད་པ་ལ་ལོག་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་འཆང་བ་འཇོག་པ་འབྲལ་བ་གཉིས་འཁྲུར་འཇུག་མཐོ་གང་གི་སྤང་བ་སྟེ་དྲུག་ལས། ༈ འཆང་བ་སྤང་བ། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཆང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཡིན་པ།རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རུང་ག་ཚད་ལྡན། རང་དབང་ཞིང་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་ཡོད་པ། ཁ་སྐོང་གི་གོས་ལ་རེ་བ་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའམ་རུང་ཡང་རེ་བ་མེད་པ། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའམ་བརླབས་ཀྱང་ཤན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་འཆང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་སྟོབས་སམ་ཤན་སྟོབས་གང་རུང་གིས་ཞག་བཅུ་བར་མ་ཆད་དུ་འཆང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རང་ངམ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ཞག་བཅུ་འདས་པའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་འཆང་འབྲལ་འཇོག་པ་གསུམ་དང་ལྟུང་བཟེད་འཆང་བ་དགོན་པ་པའི་འབྲས་བ་རས་ཆེན་དང་དབྱར་རྙེད་བཞག་འཕྱིས་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་རྣམས་གནང་ལ་ཚད་བཟུང་ཡིན་པས་སྦྱོར་ལྟུང་མེད་ལ། གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཞག་བཅུ་འཆང་བ་ཞག་བདུན་པའི་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་རྣམས་ལ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། འཆང་བ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བ་སྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེ་རྙེད་ནས་ཞག་བཅུའི་ནང་རོལ་ཏུ་གོས་སམ་ལྷུང་བཟེད་དུ་རིགས་མཐུན་པ་གཞན་ཞིག་རྙེད་པ་ལས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའམ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་དང་མཁོ་བའི་ཡོ

་བྱད་ཀྱི་བྱིན་རླབས་བྱས་ཀྱང་གཞན་ལ་བསྔོ་བ་དང་། རྣམ་བརྟག་མ་བྱས་པར་འཆང་ན་སྔ་མས་ཞག་བཅུ་འདས་པ་ན་ཕྱི་མ་ལ་ཡང་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་སྤང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ཡང་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ལ་ཤན་འབྱུང་ 1-15-31b བ་ལ་ནི་ཤན་རྡེག་བྱེད་ལས་ཞག་གཅིག་གི་འོག་ཏུ་རྙེད་པ་དགོས་ལ། བྱིན་རླབས་ཅན་ནི་རྡེག་བྱེད་དང་མཉམ་དུ་རྙེད་པ་ལ་ཡང་ཤན་འབྱུང་ངོ་། །ཟླ་བར་འཇོག་པ་ལ་ནི་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པ་ཉིད་ལ་རྡེག་པའི་ཚུལ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞག་བདུན་པའི་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་པ་ལ་ནི་བརྡེག་བྱ་རྡེག་བྱེད་གཉིས་ཀ་ཞག་བདུན་པའི་བྱིན་རླབས་ཅན་དང་བརྡེག་བྱ་ཞག་གཅིག་གིས་ཕྱིས་རྙེད་པ་དགོས་ཤིང་རྡེག་བྱེད་བུ་རམ་ཡིན་ན་བརྡེག་བྱ་ཡང་བུ་རམ་ལྟ་བུ་ནང་ཚན་གྱི་རིགས་མཐུན་པ་དགོས་སོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཁྲུ་གང་དུ་མ་ལོངས་པ་རེ་བ་མེད་པར་འཆང་བ་དང་། འཁོར་གསུམ་གྱི་ཕྱེད་མི་ཁེབས་པ་དང་རྒྱུ་མི་རུང་བ་རྔ་བལ་ལས་བྱས་པ་སོགས་ལ་རེ་བ་མི་འཆགས་པས་རེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འཆང་བ་ལ་ཡང་ཞག་བཅུ་འཆང་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དྲེའུ་རྔོག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རེ་བ་མི་འཆགས་པས་ཞག་བཅུ་འཆང་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། ། ༈ འཇོག་པ་སྤང་བ། གཉིས་པ་ཟླ་བར་འཇོག་པའི་སྤང་པ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཇོག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཡིན་པ། རྒྱུའི་སྒོ་ནས་རུང་བ། ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་ཤིང་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ལས་ཆུང་བ། རང་དབང་ཞིང་གནས་སྐབས་དབང་བྱར་ཡོད་པ། ཁ་བསྐང་གི་གོས་ལ་རེ་བ་དང་བཅས་པ། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་ཆོས་གོས་མ་ཚང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་རང་དོན་དུ་འཆང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ཞག་སུམ་ཅུ་བར་མ་ཆད་དུ་འཇོག་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་དབང་གིས་རང་ངམ་ཤན་སྟོབས་ཀྱིས་ཞག་སུམ་ཅུ་འདས་པའོ། །ཁྲུ་གང་ 1-15-32a ལས་ཆུང་ཞིང་རེ་བ་འཆགས་རུང་ཞིག་རེ་བ་དང་བཅས་ཏེ་འཆང་ན་ཟླ་བ་འདས་པའི་ཚེ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། སྣམ་སྦྱར་དང་གདིང་བ་གསར་པ་ལ་ཉིས་རིམ་དང་བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་ཆིག་རྐྱང་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། དུས་ཚིགས་སུ་སྤྱད་པ་ལ་རིམ་པ་དེ་རྣམས་ལས་ཉིས་འགྱུར་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་དག་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་དག་ལ་བྱི་དོར་སོགས་བྱེད་པའི་ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་མ་བསྐྱེད་པར་ཕོག་པ་དང་། སྣམ་སྦྱར་གྱི་སྣམ་ཕྲན་དགུ་མ་ལོངས་པ་དང་། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལས་ལྷག་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་བཅུ་པ་སོགས་སུ་བྱས་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་དགུ་པ་བཅུ་གཅིག་པ་བཅུ་གསུམ་པ་རྣམས་ལ་གླེགས

【現代漢語翻譯】即使加持過的物品，如果迴向給他人，或者未經檢查就持有，那麼前者超過十天後，後者也會因影響而放棄。而對於未經加持的物品產生影響，需要在一日之內找到施加影響的物品。對於加持過的物品，即使與施加影響的物品同時找到，也會產生影響。如果放置一個月，那麼對於未經加持的物品，應該以未經加持的方式施加影響來理解。對於七日儲存的放棄，需要被施加影響的物品和施加影響的物品都是七日加持過的，並且被施加影響的物品需要在一日之後找到。如果施加影響的物品是紅糖，那麼被施加影響的物品也需要是紅糖之類的同類物品。對於那些基礎不完整，不足一肘，無法覆蓋三圈，或者材料不合適（如用羊毛製成）的物品，如果帶有期望地持有，也會犯下持有十日的罪過。對於騾子等動物的毛髮，因為不抱期望，所以也會犯下持有十日的罪過。第二，關於放置一個月的放棄，包括墮落的分類和學習的罪過兩種。第一種有四點：基礎的組成部分包括，放置的物品是衣服；從材料上來說是允許的；長度足夠一肘，但小於覆蓋三圈；是自己所有，並且暫時可以支配；對於補充的衣服抱有期望；未經加持。所依賴的是未拉伸的硬物，以及不完整的袈裟。想法是沒有錯誤的認知，動機是隨意地爲了自己的利益而想要持有，並且持續不斷。行為是自己或因影響而嘗試不間斷地放置三十天。最終結果是，由於這種行為，自己或因影響而超過了三十天。如果長度小於一肘，並且可以抱有期望，那麼如果抱有期望地持有，超過一個月就會犯下罪過。第二，學習的罪過包括：對於新的僧裙和坐墊，沒有做成雙層；對於上衣和下裙，沒有做成單層；對於季節性使用的物品，沒有做成上述層數的兩倍；或者做成超過上述層數的；在清潔上述層數時，沒有產生『應該用在這裡』的想法就觸控了它們；僧裙的碎片不足九塊，或者超過二十五塊；或者做成十塊等；對於九塊、十一塊、十三塊的碎片，

【English Translation】 Even blessed objects, if dedicated to others, or held without examination, then after ten days have passed for the former, the latter will also be abandoned due to influence. And for an unblessed object to be influenced, it is necessary to find the influencing object within one day. For a blessed object, even if found at the same time as the influencing object, influence will still occur. If placed for a month, then for an unblessed object, it should be understood that influence is applied in an unblessed manner. For the abandonment of seven-day storage, both the object being influenced and the influencing object need to be seven-day blessed, and the object being influenced needs to be found after one day. If the influencing object is brown sugar, then the object being influenced also needs to be a similar type of object, such as brown sugar. For those foundations that are incomplete, less than one cubit, unable to cover three circles, or made of unsuitable materials (such as wool), if held with expectation, one will also commit the sin of holding for ten days. For the hair of mules and other animals, because no expectation is held, one will also fall into the fault of holding for ten days. Second, regarding the abandonment of placing for a month, it includes two types: the classification of downfall and the transgression of learning. The first has four points: the components of the foundation include that the object being placed is clothing; it is permissible in terms of material; it is long enough to be one cubit, but smaller than covering three circles; it is one's own property and temporarily under one's control; one holds expectation for the supplementary clothing; it is unblessed. What is relied upon is a hard object that is not stretched, and an incomplete monastic robe. The thought is that there is no mistaken cognition, the motivation is to freely want to hold it for one's own benefit, and it is continuous. The action is to attempt to place it uninterruptedly for thirty days, either by oneself or due to influence. The final result is that, due to this action, either by oneself or due to influence, thirty days have passed. If the length is less than one cubit, and it is possible to hold expectation, then if held with expectation, one will commit a transgression when a month has passed. Second, the transgressions of learning include: for new samghati (僧裙) and nidana (坐墊), not making them double-layered; for the upper robe and lower skirt, not making them single-layered; for items used seasonally, not making them twice the above layers; or making them more than the above layers; when cleaning the above layers, touching them without generating the thought 'it should be used here'; the fragments of the samghati (僧裙) being less than nine pieces, or more than twenty-five pieces; or making them ten pieces, etc.; for the nine, eleven, and thirteen pieces,

་བུ་ཕྱེད་དང་གསུམ་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་བཅོ་ལྔ་པ་བཅུ་བདུན་པ་བཅུ་དགུ་པ་རྣམས་ལ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་བཞི་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་ཉེར་གཅིག་པ་ཉེར་གསུམ་པ་ཉེར་ལྔ་པ་རྣམས་ལ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་ལྔ་པ་རྣམས་མ་བྱས་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་གླེགས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་གོས་གསུམ་ལ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་ལྔ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་དང་། ཕྱེད་དང་ལྔ་དང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ལས་ཆུང་བ་བྱས་པ་དང་། སྣམ་ཕྲན་གླེགས་བུ་མེད་པའི་བླ་གོས་ལ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་དང་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་དང་། ཕྱེད་དང་གསུམ་ལས་ཆུང་བ་དང་། སྣམ་ཕྲན་མེད་པའི་མཐང་གོས་ལ་སྲིད་དུ་ཁྲུ་བདུན་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་ལས་ལྷག་པ་དང་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་ཚད་ལས་ཆུང་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བླ་གོས་དང་མཐང་གོས་ལ་མ་དྲས་པ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་ལ་བྱེད་ན་བླ་གོས་ལ་སྣམ་ཕྲན་བདུན་པ་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་གསུམ་པ་དང་། མཐང་གོས་ལ་སྣམ་ཕྲན་ལྔ་ 1-15-32b པ་དང་གླེགས་བུ་ཕྱེད་དང་གཉིས་པ་བྱའོ། ། ༈ འབྲལ་བའི་སྤང་བ། གསུམ་པ་འབྲལ་བའི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འབྲལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་གང་རུང་ཚད་ལྡན་དངོས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་ལྡན་པ། དགོན་པ་པས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་གནས་གཞན་དུ་བཞག་པའི་སྣམ་སྦྱར་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་ཆོས་གོས་ཀྱི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་འབྲལ་བའི་རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་སྣམ་སྦྱར་གྱི་ཆ་ནས་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་འབྲལ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འབྲལ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་གཅིག་གི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱ་ནི་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་འོང་བའི་བསམ་པ་མེད་པར་གདིང་བ་བཞག་སྟེ་འགྲོ་བ་དང་། ཕྱིར་འོང་བར་བསམས་ཏེ་སོང་བ་ལས་མ་ནུས་ན་གདིང་བ་མ་གཡར་བར་གནས་པ་དང་། མ་རྙེད་ན་བླ་གོས་ཀྱིས་གནས་མལ་ལ་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། དེར་ཡུན་རིང་དུ་ཉལ་བ་དང་། དགེ་སློང་དང་སྒོ་གླེགས་མེད་པའི་གནས་སུ་རས་ཆེན་འཇོག་པ་དང་། ཆར་བབ་པ་དང་ཆུ་ཀླུང་གིས་ཆོད་པ་དང་དེ་གཉིས་འབྱུང་བར་དོགས་པ་རྣམས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚེ་རས་ཆེན་མ་ཁྱེར་བ་དང་། གཞག་པའི་གནས་སུ་དགེ་སློང་དང་སྒོ་གླེགས་ཡོད་པས་རླག་པའི་ཉེས་དམིགས་མེད་ཅིང་ཁྱེར་བའི་ཚེ་ཆར་འབབ་པ་སོགས་ཀྱིས་ཆུད་ཟ་བའི་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པའི་ཚེ་སྣམ་སྦྱར་ཁྱེར་བ་དང་། གཞག་པའི་གནས་སུ་ཉེས་དམིགས་ཡོད་ཅིང་ཁྱེར་བའི་གནས་སུ་ཉེས་དམིགས་མེད་པའི་ཚེ་མ་ཁྱེར་བ་དང་། གཉིས་ཀར་ཉེས་དམིགས་ཡོད་པའི་ཚེ་མ་ཁྱེར་ 1-15-33a བ་དང་། གཉིས་ཀར་ཉེས་དམིགས་མེད་པའི་ཚེ་གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དང་སྲ་

【現代漢語翻譯】對於第七品半和第三品，以及第十五品、第十七品、第十九品，應制作第四品半；對於第二十一品、第二十三品、第二十五品，應制作第五品半。未經制作，以及用包含品和幅的袈裟三件套，長度超過五肘，寬度超過三肘，或者小於第五品半和第三品半；對於沒有品的上衣，長度超過十二肘，寬度超過三肘，或者小於第三品半；對於沒有幅的下裙，長度超過七肘，寬度超過兩肘，或者小於覆蓋三圈的尺寸，這些都會構成墮罪。對於上衣和下裙，即使未經縫製也不構成墮罪，但如果要製作，上衣應使用第七品，並製作第三品半；下裙應使用第五品，並製作第二品半。第三，關於離衣宿犯，分為墮罪的判決和違犯學處的惡作兩種。第一種分為四部分：基礎的組成部分是，所離之物是任何一件符合標準的袈裟三件套，具有真實的加持力，是僧人在面臨恐懼時放置在其他地方的非疊縫袈裟。地點是袈裟存放地之外的任何地方。離衣的所依是未經鋪設的堅硬之物，且未獲得允許不離袈裟的許可。意樂是意識清晰，動機是自願離衣，且持續不斷。行為是開始離衣。最終結果是過了一夜。第二種是學處：在同一天沒有返回的想法就放下坐具離開，或者想著返回但未能做到，如果不能做到，就不要借用坐具而停留；如果沒有找到坐具，就不要用上衣遮蓋住所；在那裡長時間睡覺；在沒有比丘和門閂的地方放置大塊布料；在下雨、河流阻斷或擔心兩者發生時，不攜帶大塊布料；在放置的地方有比丘和門閂，沒有丟失的危險，但攜帶時有被雨淋濕等損壞的危險時，攜帶疊縫袈裟；在放置的地方有危險，但攜帶的地方沒有危險時，不攜帶；在兩者都有危險時，不攜帶；在兩者都沒有危險時，沒有獲得允許；以及堅硬的...

【English Translation】 For the seventh and a half 'pina' (品，section) and the third 'pina', and for the fifteenth, seventeenth, and nineteenth 'pina', one should make a fourth and a half 'pina'; for the twenty-first, twenty-third, and twenty-fifth 'pina', one should make a fifth and a half 'pina'. Not having made them, and using the three-piece monastic robe including 'pina' and 'snam phran' (幅，additional cloth), exceeding five cubits in length and three cubits in width, or being smaller than the fifth and a half 'pina' and the third and a half 'pina'; for an upper garment without 'pina', exceeding twelve cubits in length and three cubits in width, or being smaller than the third and a half 'pina'; for a lower skirt without 'snam phran', exceeding seven cubits in length and two cubits in width, or being smaller than the size covering three circumferences, all these constitute a 'nyes byas' (墮罪，offense). For the upper and lower garments, even if not sewn, there is no 'nyes pa' (罪，fault), but if one wants to make them, the upper garment should use the seventh 'pina' and make a third and a half 'pina'; the lower skirt should use the fifth 'pina' and make a second and a half 'pina'. Third, concerning 'abral ba'i spang ba' (離衣宿犯，leaving robes overnight), there are two types: 'ltung ba rnam gzhag' (墮罪的判決，judgment of downfall) and 'bslab bya'i nyes byas' (違犯學處的惡作，wrongdoing of violating the training). The first is divided into four parts: the basis of the component is that the object being separated from is any of the three monastic robes that meet the standard, possessing the blessing of reality, and is a non-patched robe placed in another location by a monastic due to fear. The location is other than the location of the robes and its surroundings. The support for separating is something hard that has not been spread out, and permission has not been obtained to not separate from the patched robe. The intention is to have clear awareness, the motivation is to voluntarily separate, and it is continuous. The action is to begin separating. The final result is that one night has passed. The second is the training: going away without the intention of returning on the same day after placing the bedding, or thinking of returning but being unable to do so, if one cannot do so, one should stay without borrowing bedding; if one cannot find bedding, one should not cover the dwelling with the upper robe; sleeping there for a long time; placing a large cloth in a place without monks and a door latch; when going to a place where it is raining, a river is blocking the way, or there is fear of both occurring, not carrying a large cloth; when the place of placement has monks and a door latch, there is no danger of loss, but when carrying it, there is a danger of being ruined by rain, etc., carrying the patched robe; when the place of placement has danger, but the place of carrying has no danger, not carrying it; when both have danger, not carrying it; when both have no danger, not having obtained permission; and hard...

བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྣམ་སྦྱར་མ་ཁྱེར་བ་དང་། སྣམ་སྦྱར་བཞག་སྟེ་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་སླེབ་པའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། གནས་གཞན་དུ་སོང་ནས་སྣམ་སྦྱར་ཡོད་པའི་གནས་སུ་ལྡོག་མ་ནུས་པའི་ཚེ་སྣམ་སྦྱར་གྱི་བྱིན་རླབས་མ་ཕྱུང་བ་དང་། རྒན་པོ་དང་ནད་པས་སྣམ་སྦྱར་དང་མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་གསོལ་བའི་ཚེ་མ་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དགོན་པ་པའི་འབྲལ་བའི་སྤང་བ། བཞི་པ་དགོན་པ་པའི་འབྲལ་སྤང་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འབྲལ་བའི་དངོས་པོ་དགོན་པ་པའི་གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་དུས་ཀྱི་སྣམ་སྦྱར་བྱིན་རླབས་ཅན་ནོ། །གང་གིས་འབྲལ་བའི་རྟེན་ནི་དགོན་པ་བའི་ཡི་དམ་དང་ལྡན་ཞིང་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ་དང་། མི་འབྲལ་བའི་གནང་བ་མ་ཐོབ་པ་དང་། དགོན་པ་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་གནས་སུ་འོང་བའི་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་དུ་འབྲལ་བའི་གནས་ནི་ཆོས་གོས་ཡོད་པའི་གནས་དང་དགོན་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་འབྲལ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འབྲལ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་དྲུག་པའི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། ། ༈ འཁྲུར་འཇུག་པའི་སྤང་བ། ལྔ་པ་འཁྲུར་འཇུག་པའི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས།དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འཁྲུར་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མའི་སྡོམ་པ་དག་པ། ལྟ་བ་མཐུན་པ། མཚན་མི་མཐུན་པ། ལུས་བསྟེན་དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་ 1-15-33b མ་ཡིན་པའོ། །གང་འཁྲུར་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་དང་གདིང་བ་རྣམས་གང་རུང་རུང་བ་ཚད་ལྡན་དངོས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་ཅན་ཡིན་པ། རྙིང་པའམ་མི་གཙང་བ་སོགས་ཀྱིས་གོས་པས་འཁྲུར་འཇུག་པར་འོས་པ། སྔར་འཁྲུ་བའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པ། རྣམ་བརྟགས་མ་བྱས་པ། དགེ་འདུན་གྱི་མ་ཡིན་པ། རང་དབང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཁྲུ་བ་སོགས་བྱེད་དུ་འཇུག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཁྲུ་བ་དང་འཆོད་པ་དང་འཆག་པ་གང་རུང་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་ཡན་ཆད་ལ་འཁྲུ་བ་སོགས་བྱས་པའོ། །ལྟུང་བ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་འཁྲུ་བ་དང་འཚེད་པ་དང་འཆག་པ་རྣམས་ཐམས་ཅད་བྱེད་དུ་བཅུག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་ཁོ་ནའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འཁྲུར་བཅུག་པ་དང་། དྲེའུ་རྡོག །ཁྱིམ་པའི་གོས། སྔས་ནང་ཚངས་ཅན། སྤང་ལྟུང་བྱུང་བའི་གོས་རྣམ

【現代漢語翻譯】那些沒有鋪設坐墊的人，如果沒帶僧裙，或者放下僧裙前往無法當天返回的地方，或者去了其他地方而無法返回到有僧裙的地方，卻沒有取出僧裙的加持，以及年老和生病的人請求允許不離開僧裙時沒有給予，這些都屬於輕罪。關於僧人的離棄之捨墮：第四，關於僧人的離棄之捨墮，分為四部分。從根本支分來說，所離棄的物品是僧人住所面臨危險時具有加持的僧裙。離棄的所依是具備僧人誓言、沒有鋪設坐墊、沒有獲得不離棄的允許、以及沒有障礙前往僧院和法衣所在之地的僧人。離棄的地點是法衣所在之處以及僧院之外的地方。意樂方面，沒有錯誤的認知，並且持續不斷地想要隨意離棄。行為方面，開始離棄。最終，超過了第六個夜晚。關於使之洗滌之捨墮：第五，關於使之洗滌之捨墮，分為墮罪的分類和學處的輕罪兩種。首先，分為四部分。從根本支分來說，使之洗滌的對象是比丘尼，她持戒清凈、見解相同、性別不同、身體可以依靠、具備三種名稱、身體處於普通狀態、不是親屬也不是具有神通者。使之洗滌的物品是三法衣和坐墊等，任何一個符合標準且具有加持的物品。適合被洗滌，因為陳舊或被不潔之物沾染。之前沒有開始洗滌，沒有進行分別，不是僧團的，而是自主的。意樂方面，對比丘尼不是親屬，認知為非親屬，或者猶豫不決。動機是持續不斷地想要爲了自己的利益而使之洗滌等。行為方面，開始用具備五種特徵的語言，說出使之洗滌、染色或縫補等任何一種行為的詞語。最終，由於這個原因，至少完成了一方面的洗滌等行為。產生墮罪的方式是：如果通過一個行為使之完成洗滌、染色和縫補等所有行為，也只產生一個墮罪。如果這些根本支分不完整，對比丘尼不是親屬，認知為非親屬，或者猶豫不決而使之洗滌，以及騾子、石頭、在家人的衣服、內部有填充物的枕頭、產生捨墮的衣服等，都屬於輕罪。

【English Translation】 Those who have not spread out the seat, if they do not carry the monastic robe, or leave the monastic robe and go to a place where they cannot return on the same day, or go to another place and cannot return to the place where the monastic robe is, and have not taken out the blessing of the monastic robe, and when the elderly and sick ask for permission not to leave the monastic robe, they are not given it, all these are minor offenses. Regarding the abandonment of the Sangha's leaving: Fourth, regarding the abandonment of the Sangha's leaving, it is divided into four parts. From the root branch, the object to be abandoned is the blessed monastic robe when the Sangha's residence faces danger. The basis for abandonment is a monk who possesses the Sangha's vows, has not spread out the seat, has not obtained permission not to abandon, and has no obstacles to going to the monastery and the place where the Dharma robe is. The place of abandonment is the place where the Dharma robe is and a place other than the monastery. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and there is a continuous desire to abandon at will. In terms of action, one begins to abandon. Finally, the sixth night passes. Regarding the abandonment of causing to wash: Fifth, regarding the abandonment of causing to wash, it is divided into two types: the classification of offenses and the minor offenses of the precepts. First, it is divided into four parts. From the root branch, the object of causing to wash is a Bhikshuni (nun) who is pure in vows, has the same view, is of a different gender, whose body can be relied upon, possesses three names, whose body is in an ordinary state, and is neither a relative nor a possessor of magical powers. The object to be washed is any of the three Dharma robes and cushions, which are standard and blessed. It is suitable for washing because it is old or stained with unclean things. Previously, washing has not been started, no distinctions have been made, it does not belong to the Sangha, and it is autonomous. In terms of intention, one recognizes that the Bhikshuni is not a relative, or one is hesitant. The motivation is a continuous desire to cause washing, etc., for one's own benefit. In terms of action, one begins to speak words with five characteristics that cause washing, dyeing, or sewing. Finally, due to this reason, at least one aspect of washing, etc., has been completed. The way to generate an offense is: if one causes all actions such as washing, dyeing, and sewing to be completed through one action, only one offense is generated. If these root branches are incomplete, causing a Bhikshuni to wash, recognizing her as a non-relative, or hesitating, as well as mules, stones, the clothes of householders, pillows with fillings, clothes that have generated abandonment offenses, etc., are all minor offenses.

་བརྟགས་བྱས་པ། དགེ་འདུན་གྱི་གོས་འཁྲུར་བཅུག་པ་རྣམས་དང་། སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་མངགས་པས་འཁྲུར་བཅུག་པ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་མི་འགལ་བའི་དགེ་འདུན་གྱི་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་མ་བསྲུངས་པ་དང་། གློ་བུར་དུ་འོངས་པས་ངལ་བསོ་བ་སོགས་བྱས་མ་ཐག་ཏུ་ཁྲིམས་སུ་བྱ་བ་མ་དྲིས་པ་དང་། དེ་ལས་འགལ་བ་དང་། ཆོས་གོས་སོགས་ལྷག་པ་འབུལ་བ་དགེ་འདུན་གྱི་དོན་དུ་གཞག་པའི་ཕྱིར་མ་བླངས་པ་ 1-15-34a རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ མཐོ་གང་གི་སྤང་བ། དྲུག་པ་མཐོ་གང་གི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་དངོས་པོ་གདིང་བ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། དུས་ཚིགས་སུ་མ་སྤྱད་པའི་གསར་པ་ཡིན་པ། རྙིང་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་གིས་མ་གླན་པའོ། །རྟེན་ནི་གདིང་བ་རྙིང་པ་འཐུད་ཅིང་སྦྱར་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་མཐོ་གང་དུ་ལོངས་པ་ཡོད་པའམ། རང་དགར་བཏང་བའི་སྒོ་ནས་མེད་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྙིང་པ་མཐོ་གང་གིས་མ་གླན་པར་སྤྱད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལུས་ཀྱིས་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལོངས་སྤྱད་པ་སྟེ་དེ་ཡང་རྙིང་པར་མ་གྱུར་བར་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ་རེ་རེ་ལ་ལྟུང་བ་རེ་རེར་འགྱུར་རོ། ། ༈ མེད་པ་ཚོལ་བ། གཉིས་པ་མེད་པ་ཚོལ་བ་ལས་གྱུར་པ་ལ་ཁྱིམ་པའི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ་དང་།རབ་བྱུང་གི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ་གཉིས། ༈ ཁྱིམ་པའི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ལ་གོས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། དུས་ལ་བརྟན་པ་གཉིས། ༈ གོས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་པ། དང་པོ་ལ་བདུན་ལས་གོས་སློང་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་སྡོམ་དང་མི་ལྡན་པའི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ། མ་བསླངས་པར་དངོས་སུ་འབུལ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་སློང་བའི་རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་ཞིང་གང་སློང་བའི་གོས་དེ་རང་ལ་ཡོད་པ། སྦྱིན་བདག་གིས་རང་ལ་བསྔོས་པར་མ་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སློང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། ། 1-15-34b སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སློང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ནི་རིན་ཐང་དང་ཁ་དོག་དང་ཁྲུ་ཚད་གང་བསླངས་པ་དེ་ཐོབ་པའོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རས་མ་དང་ཁ་ཚར་སློང་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད། རྒྱུ་སྤུན་དང་བལ་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་སློང་བར་རིགས་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སློང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲ

【現代漢語翻譯】檢查之後，對於讓僧團清洗衣物，以及訂購缺少配件的物品讓他們清洗等行為，都犯了墮罪。第二，關於學處的墮罪：不遵守與佛陀教誨不相違背的僧團戒律，以及突然到來后休息等行為之後，沒有立即詢問戒律，或者違背戒律，以及將多餘的衣物等供養物不爲了僧團的利益而接受，這些都犯了墮罪。關於一肘布的捨墮：第六，關於一肘布的捨墮，有四種情況：作為基礎的事物是允許鋪設且尺寸合適的墊子，是自己的，是未在時節使用的新墊子，舊墊子沒有用逝世者的一肘布縫補。所依據的是，鋪設的舊墊子經過縫補，甚至用逝世者的一肘布縫製過，或者隨意丟棄而不再使用。意樂是，認知沒有錯亂，動機是想要使用沒有用舊的一肘布縫補的墊子。加行是，身體開始使用。究竟是使用，而且在未變成舊墊子之前，每次使用都會犯一次墮罪。關於尋找遺失物：第二，關於尋找遺失物所產生的（罪過），分為從在家人的地方產生和從出家人的地方產生兩種。關於從在家人的地方產生：第一種情況又分為依賴於獲取衣物的方式和依賴於時間兩種。關於依賴於獲取衣物的方式：第一種情況有七種，關於乞討衣物的捨墮有四種情況：作為基礎的因素是，乞討的對象是不具備出家沙彌戒律的在家居士，具備五個名稱，身體處於普通狀態，財產與自己不同，不是親屬，不是未經乞討而直接供養，具備這六種條件。所乞討的物品是允許作為衣物的，長度超過一肘，是施主自己的。乞討所依據的是，沒有鋪設堅硬的墊子，並且所乞討的衣物自己沒有，不瞭解施主是否專門供養給自己。意樂是，認知沒有錯亂，動機是乞討的意願沒有中斷。加行是用具備五種特徵的語言進行乞討。究竟是獲得所乞討的價值、顏色和尺寸。基礎因素不完整，乞討粗布和鑲邊布沒有墮罪，乞討線和羊毛等會犯墮罪。第二，關於可以乞討的捨墮，有四種情況：作為基礎的因素是，乞討的對象是具備六種條件的在家居士。

【English Translation】 After investigation, it is a Dusky Act to have the Sangha (community of monks) wash clothes, and to order items with missing parts for them to wash. Secondly, regarding the Dusky Acts of the precepts: it is a Dusky Act to not uphold the Sangha's rules that do not contradict the Buddha's teachings, and after suddenly arriving and resting, not immediately asking about the rules, or violating the rules, and not accepting extra robes and other offerings for the benefit of the Sangha. Regarding the relinquishment of a span of cloth: Sixth, regarding the relinquishment of a span of cloth, there are four situations: the basis is a cushion that is permissible to lay down and is of suitable size, is one's own, is a new cushion that has not been used in season, and the old cushion has not been patched with a span of cloth from the deceased. The support is that the old cushion being laid down has been patched, even sewn with a span of cloth from the deceased, or has been discarded at will and is no longer in use. The intention is that the cognition is not confused, and the motivation is to want to use a cushion that has not been patched with an old span of cloth. The action is that the body begins to use it. The ultimate result is the use, and until it becomes an old cushion, each use becomes a Dusky Act. Regarding searching for lost items: Secondly, regarding the (faults) arising from searching for lost items, there are two types: arising from the place of laypeople and arising from the place of renunciates. Regarding arising from the place of laypeople: The first situation is further divided into relying on the method of obtaining robes and relying on time. Regarding relying on the method of obtaining robes: The first situation has seven types, regarding the relinquishment of begging for robes, there are four situations: the basic factor is that the object of begging is a layperson who does not possess the vows of a renunciate novice, possesses five names, the body is in an ordinary state, the property is different from oneself, is not a relative, and is not directly offered without being begged, possessing these six conditions. The object being begged for is permissible as a robe, is longer than a span, and belongs to the donor himself. The basis for begging is that a hard mat has not been laid down, and the robe being begged for is not one's own, and one does not know whether the donor is specifically offering it to oneself. The intention is that the cognition is not confused, and the motivation is that the desire to beg is not interrupted. The action is to begin begging with language possessing five characteristics. The ultimate result is obtaining the value, color, and size that was begged for. If the basic factors are incomplete, there is no fault in begging for coarse cloth and edging cloth, but it is a Dusky Act to beg for thread and wool, etc. Secondly, regarding the relinquishment of what can be begged for, there are four situations: the basic factor is that the object of begging is a layperson possessing six conditions.

ུག་ལྡན། གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཡིན་པ། རུང་བ། ཁྱིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། ཟུང་གཅིག་ལས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལྷག་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ། རང་ལ་དགོས་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གསུམ་ཡན་ཆད་མ་ཚང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་ཟུང་གཅིག་ལས་ལྷག་པ་སློང་བར་འདོད་པའམ་མ་བསླངས་ཀྱང་ལྷག་མའི་ཆ་མི་སྟེར་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལ་སློང་བར་རྩོལ་པའམ་ལྷག་མ་མི་སྦྱིན་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལྷག་པ་ཐོབ་པའམ་མི་སྦྱིན་པར་ཐག་བཅད་པའོ། །ལྷག་པར་བསླངས་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། དང་པོ་ཉིད་ནས་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལས་གོས་ཟུང་གཅིག་ལས་ཁྲུ་གང་གིས་ལྷག་པར་བསླངས་པ། ཁྱིམ་པའི་གོས་ལ་འབྲིང་ཚད་མ་བཤད་པས་སྟོད་གཡོགས་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་ལྔ་པ་དང་ཕྱེད་དང་གསུམ་པ་ནས་ཆེ་ཚད་ལ་མ་སླེབ་པའི་བར་དང་། སྨད་གཡོགས་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ནས་ཆེ་ཚད་ལ་མ་སླེབ་པའི་བར་ནི་ཆུང་ངུ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ལས་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པ་ཡན་ཆད་གང་རུང་ཐོབ་པ་ལས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་དུ་ཁ་བསྐངས་ཏེ་བསླངས་པ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷག་པ་མ་བྱིན་པས་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། ཁྱིམ་ 1-15-35a པའི་གོས་ཆུང་ངུ་བསླངས་པས་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ན་ལྷག་པ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་ཞིང་། ཆུང་དུ་གང་བསླངས་པ་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཐོབ་ཀྱང་ཆེ་ཚད་དུ་མ་ལོངས་ན་ལྷག་པ་སྦྱིན་མི་དགོས་ཏེ། ཆུང་ངུ་ལས་ལྷག་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་བྱུང་གི་ཚད་གསུམ་ལས་སྔ་མ་བསླངས་པས་ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་ན་ལྷག་པ་མི་སྦྱིན་ན་ཡང་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྔ་བལ་ལ་སོགས་པ་རབ་བྱུང་ལ་མི་རུང་བ་བསླངས་ན་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་གཞི་གཉིས་ཀ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་དང་བཞི་པ་སྤགས་པ་སློང་བ་དང་སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བའི་སྤང་བ་གཉིས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སློང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ཐུན་མོང་དུ་དགོས་ཤིང་། སོ་སོ་ནས་སྤགས་པ་སློང་བ་ལ་སྦྱིན་བདག་ཕོ་མོ་སོ་སོ་ནས་གོས་རེ་རེ་བསྔོས་པ་དང་། སྤགས་པ་སློང་བ་ལ་གོས་གཅིག་བསྔོས་པའོ། །གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་དངོས་སུ་གྲུབ་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་དབང་ཞིང་རང་ལ་བསྔོས་པའོ། །རྟེན་ནི་སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བ། སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པར་ཤེས་པའོ། །བསམ་པ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སློང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྦྱིན་བདག་གིས་མ་ཕུལ་བའི་སྔ་རོལ་དུ་སློང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་གྲུབ་པའོ། །ལྔ་པ་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཐ་ག་པ་ནི་ཐགས་གླ་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པ་སྦྱར་བའི་ཁྱིམ་པ

【現代漢語翻譯】具有。所求之物是衣服，如法，是那個在家人的，超過一套衣服一肘的長度。所依是未鋪設的硬物。自己需要的生活用具缺少三件以上。想法是意識不混亂，動機是爲了自己而想求得超過一套的衣服，或者即使沒有求得，也想不給剩餘的部分。行為是用具有五種特徵的語言，努力向一個施主乞求，或者努力不給予剩餘的部分。最終是得到剩餘的部分，或者決定不給予。以求得剩餘而導致墮落的方式是：一開始就向一個施主求得超過一套衣服一肘的長度。因為沒有說在家衣服的平均尺寸，所以上衣從五肘半和三肘半到未達到大尺寸之間，下衣從覆蓋三圈到未達到大尺寸之間是小尺寸。從那些覆蓋三圈以上獲得的任何東西，補充到超過一肘的長度來求得，就會導致捨棄。因為沒有給予剩餘而導致墮落的方式是：如果求得小尺寸的在家衣服而得到大尺寸的，如果不給予剩餘的部分，就會導致捨棄。如果求得的小尺寸的衣服得到超過它的，但沒有達到大尺寸，則不需要給予剩餘的部分，因為沒有得到超過小尺寸的。如果求得三種出家衣服尺寸中的前一種而得到后一種，即使不給予剩餘的部分，也會導致捨棄。如果基礎的支分不完整，求得如麝香、羊毛等出家人不應求之物，則在行為和正行兩個方面都有惡作。關於第三和第四種，求得縫衣物和分別求得縫衣物的兩種捨棄中，在四種中，基礎的支分是對於求得的對象，需要六種功德的施主共同具備。對於分別求得縫衣物，施主男女分別供養一件衣服。對於求得縫衣物，供養一件衣服。所求之物是實際存在的衣服，如法且具有尺寸，施主擁有且供養給自己。所依是未鋪設的硬物，知道是施主供養的。想法是意識不混亂，動機是想求的意願沒有中斷。行為是用具有五種特徵的語言，在施主沒有給予之前努力乞求。最終是拿到手中。關於第五種，讓織匠織布的捨棄中，在四種中，基礎的支分是織匠不是隨意索要工錢的，而是混合的在家

【English Translation】 Having. The object to be requested is clothing, which is lawful, belongs to that householder, and exceeds one cubit in length beyond one set of clothes. The support is a hard object that is not laid out. One's own necessary living utensils are missing three or more items. The thought is that the consciousness is not confused, and the motivation is to want to obtain more than one set of clothes for oneself, or even if one does not obtain them, one wants not to give the remaining part. The action is to use language with five characteristics to strive to beg from one donor, or to strive not to give the remaining part. The ultimate is to obtain the remaining part, or to decide not to give it. The way to fall by requesting the excess is: from the beginning, to request from one donor more than one set of clothes exceeding one cubit in length. Because the average size of householder's clothes is not mentioned, the upper garment from five and a half cubits and three and a half cubits to not reaching the large size, and the lower garment from covering three circles to not reaching the large size are small sizes. From anything obtained that covers more than three circles, supplementing to more than one cubit in length to request, will lead to abandonment. The way to fall by not giving the excess is: if one obtains a small-sized householder's garment and obtains a large size, if one does not give the remaining part, it will lead to abandonment. If one obtains more than the small-sized garment one requested, but it does not reach the large size, then one does not need to give the remaining part, because one has not obtained more than the small size. If one requests the first of the three sizes of monastic robes and obtains the latter, even if one does not give the remaining part, it will lead to abandonment. If the basic limbs are incomplete, if one requests things that a monastic should not request, such as musk or wool, then there will be misdeeds in both action and the main practice. Regarding the third and fourth types, the two abandonments of requesting patching material and requesting patching material separately, in the four, the basic limb is that for the object of requesting, the donor with six qualities must be jointly possessed. For requesting patching material separately, the male and female donors each offer one garment. For requesting patching material, one garment is offered. The object to be requested is a real garment, which is lawful and has the size, and the donor owns and offers it to oneself. The support is a hard object that is not laid out, knowing that it is offered by the donor. The thought is that the consciousness is not confused, and the motivation is that the desire to request is not interrupted. The action is to use language with five characteristics to strive to beg before the donor has given it. The ultimate is to obtain it in hand. Regarding the fifth type, the abandonment of having a weaver weave, in the four, the basic limb is that the weaver is not someone who demands wages at will, but a mixed householder

་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཐག་ཏུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་གཞན་གྱིས་ཚད་ལ་གནོད་པའི་འཐག་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་ 1-15-35b པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་འཐག་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་རང་ངམ་ཕོ་ཉ་བ་ཁྱིམ་པ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཐག་ཏུ་འཇུག་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་གོས་བཏགས་ཟིན་པའོ། །དྲུག་པ་འཐག་པ་སྐྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐག་པ་སྐྱེད་པའི་སྦྱིན་བདག་དང་ཐ་ག་པ་གཉིས་ཀ་ཁྱིམ་པའི་ཆོས་དང་པོ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རང་ལ་བསྔོས་པའི་དོག་པ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ།ཁྱིམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། སྔར་གཞན་གྱིས་ཚད་ལ་གནོད་པའི་འཐག་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་འཐག་པ་སྐྱེད་པའི་གནང་བ་མ་བྱིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འཐག་པ་སྐྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཁོ་ལག་ཆེ་བའམ་འབྲས་བཟང་བ་གྱིས་ཤིག །ཅེས་སོགས་ཀྱིས་བསྒོ་བས་འཐག་པ་སྐྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རྔན་པ་བྱིན་ཀྱང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་དོག་པ་གོས་ཁྲུ་གང་གི་རྒྱུའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཟད་པའམ། མ་ཟད་ཀྱང་རྔན་པ་མ་བྱིན་པར་འཐག་པ་ཟིན་པའོ། །སྦྱོར་བའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ཚིག་གིས་མི་བསྒོ་བར་འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འགྲོ་བ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བདུན་པ་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱ་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་དང་བསྔོས་པའི་ཡུལ་གཉིས་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ། །གང་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཟས་ལས་ 1-15-36a གཞན་པའི་རྙེད་པ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་གིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ། །གང་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་བདག་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ་སྟེ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་ལས་གཞན་པས་བདག་ཉིད་ལ་སྒྱུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསྔོས་སྒྱུར་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཐོབ་པའོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཟས་ཀྱི་རྙེད་པ་སྒྱུར་བ་དང་། གནས་ཁང་ལ་བསྔོས་པ་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་དབྲལ་བ་དང་སྦྱར་བའི་ཡུལ་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤར་ཕྱོགས་ལ་བསྔོས་པ་ནུབ་ཕྱོགས་ལ་སྒྱུར་བ་དང་། ཤར་ཕྱོགས་ཉིད་ཀྱི་ཡང་གཞན་ལ་བསྔོས་པ

【現代漢語翻譯】具備六法的比丘。（六法：基、物、意樂、加行、究竟、以及由織布所生的罪墮）什麼是使之織布之物？是堪能且量已足，是自己的，且先前未曾被他人做過妨害量的織布之舉。意樂是認知不謬誤，且不以賄賂為動機，想要使之織布。加行是不以賄賂為動機，自己或使者，非親屬的在家人，以具備五種特性的言語，開始使之織布。究竟是衣服已經織好。第六，對於由織布所生的罪墮的捨棄，有四種情況：從根本支分來說，使之織布的施主和織工都具備在家人最初的五種法。物是屬於自己所施物的懷疑，是堪能且量已足，是那個在家人自己的，且先前未曾被他人做過妨害量的織布之舉。所依是施主未曾給予使之織布的允許。意樂是認知不謬誤，且想要持續不斷地生起織布之意。加行是自己或所派遣之人，以具備五種特性的言語，命令說：『做成大件的或好的。』等等，從而開始生起織布。究竟是即使給予了賄賂，也耗盡了施主所施物之外，超過一肘布料的材料量，或者即使沒有耗盡，在沒有給予賄賂的情況下也完成了織布。加行的支分不完整，沒有用言語命令，僅僅是爲了生起織布的目的而去行動，這只是惡作罪。第七，對於施物轉變的罪墮的捨棄，有罪行分類和學處兩種。第一種有四種情況：從根本支分來說，施主是在家人，具備五種特性，身體處於正常狀態，自己和所施之物兩者，財物是不同的。所轉變之物是食物之外的利養，是堪能且量已足，是施主施與他人的。所轉變之境是與自己財物不同的，即是具備六法的比丘。意樂是認知不謬誤，且動機不是偷盜之心，想要持續不斷地轉為自己所有。加行是以具備五種特性的言語，開始說施物轉變之語。究竟是由於那個原因而獲得。根本支分不完整的情況有：轉給他人，轉變食物的利養，將施與住所的轉給他人等等，分離或結合的兩種境，或者任何一種轉給非有情眾生，以及將寺廟的東邊轉到西邊，或者將東邊已經施與他人的

【English Translation】 A Bhikshu (monk) possessing six qualities. (Six qualities: basis, object, intention, effort, completion, and the transgression arising from weaving). What is the object that is made to be woven? It is something that is suitable and sufficient in quantity, belongs to oneself, and has not been previously subjected to weaving that harms the quantity by others. The intention is to have correct perception and not to be motivated by bribery, wanting to have it woven. The effort is not motivated by bribery, oneself or a messenger, a layperson who is not a relative, begins to have it woven with speech possessing five characteristics. The completion is that the clothes have been woven. Sixth, regarding the abandonment of the transgression arising from weaving, there are four situations: From the fundamental aspect, both the donor and the weaver who cause the weaving to occur possess the first five qualities of a layperson. The object is the doubt of something dedicated to oneself, it is suitable and sufficient in quantity, it belongs to that layperson himself, and it has not been previously subjected to weaving that harms the quantity by others. The basis is that the donor has not given permission to cause the weaving to occur. The intention is to have correct perception and to continuously want to generate the intention of weaving. The effort is oneself or the appointed person, with speech possessing five characteristics, commands: 'Make it large or good.' etc., thereby beginning to generate weaving. The completion is that even if a bribe is given, the amount of material exceeding one cubit of cloth from what the donor has dedicated is exhausted, or even if it is not exhausted, the weaving is completed without giving a bribe. The aspect of effort is incomplete, without commanding with words, merely going for the purpose of generating weaving is only a Dukata offense. Seventh, regarding the abandonment of the transgression of dedicated transformation, there are two types: classification of offenses and precepts. The first has four situations: From the fundamental aspect, the donor is a layperson, possesses five characteristics, the body is in a normal state, and the wealth is different from both oneself and the object of dedication. The object to be transformed is gain other than food, it is suitable and sufficient in quantity, and it is dedicated by the donor to others. The object to be transformed is different from one's own wealth, that is, a Bhikshu possessing six qualities. The intention is to have correct perception and the motivation is not the thought of stealing, wanting to continuously transform it for oneself. The effort is to begin to speak the words of dedicated transformation with speech possessing five characteristics. The completion is obtained because of that reason. Situations where the fundamental aspect is incomplete include: transferring to others, transforming the gain of food, transferring what is dedicated to a dwelling to others, etc., separating or combining the two objects, or transferring any one to non-sentient beings, and transferring the east side of the monastery to the west side, or the east side itself that has already been dedicated to others.

་གཞན་ལ་སྒྱུར་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱིས་གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཤི་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་སོགས་པའི་རྙེད་པ་མཚམས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སོང་སྟེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པར་བགོ་བ་དང་། རྙེད་པ་དེ་ལ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མ་ཚོགས་པར་བགོ་བ་དང་། དབྱར་རྙེད་སོགས་ཀུན་དབང་བའི་རྙེད་པ་དགེ་སློང་གཉིས་སམ་གསུམ་གྱིས་ལེན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་ཆོ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྷ་ལས་བབས་པའི་མཆོད་རྟེན་བཞི་པོ་གཅིག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ཕན་ཚུན་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ཞིང་། དེ་དག་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་ནའང་མཆོད་རྟེན་གཞན་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་མི་རུང་ལ། གཞན་ལ་བསྔོས་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་ 1-15-36b བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ངོ་། །བཞི་པོ་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོས་པ་ནང་ཕན་ཚུན་མ་གྲུབ་ན་བསྒྱུར་ཏུ་རུང་ལ། གཞན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྒྱུར་བར་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་སྲུང་མ་མ་བཞག་པར་གཙུག་ལག་ཁང་རང་དགར་དོར་བ་དང་། སྲུང་མ་དེས་གནས་དེར་དགེ་སློང་གཞན་མ་བྱུང་ན་ལོ་བཅུ་མ་བསྡད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ཉེ་འཁོར་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་གསོ་སྦྱོང་ཐ་དད་ཅིང་རྙེད་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་རྫས་རྣམས་ཉེ་འཁོར་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་མ་བཅོལ་བ་དང་། གནས་དེར་སྡོད་པ་འགའ་ཞིག་བྱུང་ན་བཅོལ་ས་དེས་རྫས་རྣམས་མ་བྱིན་པ་དང་། བཅོལ་ས་དེས་མ་བྱིན་ན་འཆོལ་བ་པོས་བླངས་ཏེ་མ་བྱིན་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕུལ་བའི་རྫས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་བདག་གིས་གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྫས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བའི་ཚེ་མཐུས་མ་བཟུང་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་གི་རྫས་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་གཡར་པོར་མི་སྦྱིན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གོས་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་པ། གཉིས་པ་གོས་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལ་བརྟེན་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་རས་ཆེན་གྱི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞིའི་དང་པོ་ལ་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བཙལ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བཙལ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རས་ཆེན་ནམ་རས་ཆེན་གྱི་རྒྱུ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དུས་ཚིགས་སུ་མ་སྤྱད་པ། ཆར་ཆུ་སྐྱོབ་པའི་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །ཚོལ་བའི་དུས་ནི་རང་གི་ཁས་ལེན་ལ་ལྟོས་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་ལས་སྔ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་སློང་ 1-15-37a བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སློང་བར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁས་ལེན་གྱི་ཟླ་བ་གཅིག་གི་སྔ་རོལ་ཏ

【現代漢語翻譯】此外，在轉讓等方面也有過錯。同樣，心裡答應給別人的東西不給，死者的遺物等財物超出界限後加持，沒有加持就分，不聚集所有屬於該財物的人就分，夏天的收穫等所有權歸屬的財物被兩三個比丘拿走等，都有過錯。對於菩提大塔（Byang chub chen po，梵文：Mahabodhi，菩提樹，偉大的覺悟），法輪（Chos kyi 'khor lo，梵文：Dharmacakra，達摩輪，佛法之輪），大神變（Cho 'phrul chen po，梵文：Mahapratiharya，偉大的奇蹟）和天降塔（Lha las babs pa'i mchod rten，梵文：Devavatara Stupa，從天而降的佛塔）這四個佛塔，如果供奉一個沒有成功，可以互相轉換。即使沒有成功供奉這些，也不能轉換為其他佛塔。如果沒有成功供奉給其他佛塔，可以轉換為這四個佛塔。除了這四個佛塔之外，供奉給其他聖物，如果內部沒有成功，可以轉換，否則在任何情況下都不能轉換。第二，違犯應學事項的過錯包括：沒有設定守護者就隨意丟棄寺廟，守護者在該地沒有其他比丘來之前不住滿十年，那時沒有與附近的寺廟進行不同的布薩（Gso sbyong，梵文：Posadha，梵文羅馬擬音：Poṣadha，增長）並且沒有共同分享財物，離開時沒有將物品寄存在附近的寺廟，如果有人住在那地方，寄存處沒有給那些人東西，如果寄存處不給，寄存者取回后沒有給，將供奉給寺廟的物品給予其他寺廟，施主將寺廟的物品轉移到其他寺廟時沒有阻止，寺廟的物品不借給其他寺廟等。有關製作衣服的時間：第二，關於製作衣服的時間，分為兩種，第一種是關於大塊布的捨墮，分為兩種，第一種是關於墮罪的分類，分為四種，第一種是關於基礎的組成部分，尋找的地點是居士，具備五種條件，隨心所欲但不是強者。尋找的物品是大塊布或可以用作大塊布的材料，尺寸合適，沒有在季節使用，能夠遮風擋雨，並且是施主自己的。尋找的時間是根據自己的承諾，比一個月前更早。想法是沒有錯誤的認知，動機是爲了自己的利益而不斷尋求。行為是開始用具備五種特徵的語言來乞求。最終，由於這個原因，在承諾的一個月前。

【English Translation】 Furthermore, there are faults in transferring and other aspects. Similarly, not giving what one has promised to give to others in mind, blessing the belongings of the deceased and other properties outside the boundary, dividing without blessing, dividing without gathering all the people belonging to that property, and two or three monks taking the property belonging to the summer harvest and other ownerships, all have faults. For the four stupas of the Great Bodhi (Byang chub chen po, Sanskrit: Mahabodhi, Bodhi Tree, Great Awakening), the Wheel of Dharma (Chos kyi 'khor lo, Sanskrit: Dharmacakra, Dharma Wheel, Wheel of Dharma), the Great Miracle (Cho 'phrul chen po, Sanskrit: Mahapratiharya, Great Miracle), and the Descent from Heaven Stupa (Lha las babs pa'i mchod rten, Sanskrit: Devavatara Stupa, Stupa of Descent from Heaven), if offering to one is not successful, they can be converted to each other. Even if offering to these is not successful, they cannot be converted to other stupas. If offering to others is not successful, they can be converted to these four stupas. Other than these four stupas, if offering to other sacred objects is not successful internally, they can be converted, otherwise they should not be converted in any way. Second, the faults of violating the precepts include: abandoning the monastery at will without setting up a guardian, the guardian not staying for ten years before another monk comes to that place, not conducting different Posadha (Gso sbyong, Sanskrit: Posadha, Romanization: Poṣadha, Growth) with nearby monasteries at that time and not sharing property together, not depositing items in nearby monasteries when leaving, if someone lives in that place, the depository not giving things to those people, if the depository does not give, the depositor taking them back and not giving, giving items offered to the monastery to other monasteries, the patron not preventing the transfer of monastery items to other monasteries, and not lending monastery items to other monasteries. Regarding the time for making clothes: Second, regarding the time for making clothes, there are two types, the first is about the Sanghati (Ras chen, Sanskrit: Sanghati, Large Robe) of relinquishment, there are two types, the first is about the classification of offenses, there are four types, the first is about the components of the basis, the place to seek is a householder, possessing five qualities, at will but not a strong person. The object to seek is a Sanghati or material that can be used as a Sanghati, of suitable size, not used in season, able to provide shelter from wind and rain, and belonging to the donor himself. The time to seek is according to one's own promise, earlier than one month. The idea is to have no mistaken perception, the motivation is to constantly seek for one's own benefit. The action is to begin begging with language possessing five characteristics. Ultimately, for this reason, one month before the promise.

ུ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནི་བཙལ་བའི་སྤང་བ་ཡིན་ལ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རང་གི་ཡིན་པ་ཞེས་སྦྱར་ནས་ལྷག་མ་གང་བསླང་བའི་དངོས་པོའི་ཆོས་ཚང་བའི་རས་ཆེན་དེ་རང་གི་ཁས་བླངས་ལ་ལྟོས་པའི་དགག་དབྱེ་བྱས་ནས་སྦེད་པ་པོ་ལ་མ་གཏད་པར་ཟླ་བ་ཕྱེད་བཅང་སྟེ། ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ནས་རས་ཆེན་བཞག་པ་འཕྱིས་པའི་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །དུས་ཚིགས་སུ་སྤྱད་པ་བཞག་པ་འཕྱིས་པ་དང་། བཙལ་བ་སྔས་པ་དང་། དུས་མ་ཡིན་པར་བཙལ་བ་ལས་དུས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་རང་གི་ཁས་ལེན་ལ་ལྟོས་པའི་ཟླ་བ་གཅིག་ནས་བརྩམས་ཏེ་མ་བཙལ་བ་དང་། དགག་དབྱེ་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་མ་བཅངས་པའོ། །གཉིས་པ་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལས་བདག་གིར་བྱ་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་བཞི་ལྡན་ནོ། །གང་བདག་གིར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་དབྱར་གནས་ལས་བྱུང་བའི་གོས་རྙེད་ཡིན་པ། ཕལ་ཆེར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། ནད་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྟད་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་སྔ་རོལ་ཏུ་རྙེད་པ་བདག་གིར་བྱས་ན་དགེ་འདུན་གྱི་རྙེད་པའི་བར་ཆད་སྤོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བདག་གིར་བྱེད་པའི་དུས་ནི་དབྱར་གྱི་ནང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བདག་གིར་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བདག་གིར་བྱ་བར་ངེས་པའོ། །དེ་ནི་དབྱར་རྙེད་བདག་གིར་བྱ་བ་སྔས་པའི་སྤང་བ་ཡིན་ལ། བརྟད་པའི་དབང་ 1-15-37b གིས་དགག་དབྱེ་ལས་ཞག་བཅུའི་ནང་དུ་བདག་གིར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ཡང་དབྱར་ནང་དུ་བགོ་བར་བྱེད་ན་བགོ་བ་སྔས་པའི་སྤང་བར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚུལ་ནི་ཀུན་སློང་རང་གི་སྐལ་བ་ནོད་པར་འདོད་པ་དང་། མཐར་ཐུག་རང་གི་སྐལ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་གོང་དང་འདྲའོ། །དབྱར་རྙེད་བཞག་པ་འཕྱིས་པའི་སྤང་བ་ལ་དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་རང་གི་ཡིན་པ་དང་བགོས་ན་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པ། རྟེན་ནི་སྦྱིན་བདག་གི་ཚིག་གིས་དབང་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དབྱར་རྙེད་སྦེད་པ་པོ་མ་བསྐོས་པ་དང་། དུས་ནི་དགག་དབྱེའི་ཕྱི་དེ་ཉིན་ཡིན་པ། ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཆང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འཇོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚེས་བཅུ་དྲུག་གི་མཚན་མོ་འདས་པ་རྣམས་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་སྔར་དང་འདྲའོ། ། ༈ རབ་བྱུང་གི་ཡུལ་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་རབ་བྱུང་གི་གཞི་ལས་གྱུར་པའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ལས་དགེ་སློང་མ་ལ་གོས་ལེན་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལེན་པའི་གཞི་ཡུལ་ནི་འཁྲུར་འཇུག་གི་སྐབས་སུ་བསྟན་པའི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད

【現代漢語翻譯】獲得。這是尋找的捨棄。將『是施主自己的』改為『是自己的』，然後將剩餘的任何乞討之物，具備所有功德的布匹，根據自己的承諾進行區分，不交給隱藏者，而是持有半個月。第二天黎明時分，放下布匹，這就被稱為延遲放置的捨棄。在非時節尋找，以及在時節完成的事情，都會構成違犯。違犯戒律的行為包括：從自己承諾的一個月開始不尋找，以及在區分之後半個月內不持有。第二種，因依賴而產生的捨棄有四種。從基礎的組成部分來說，可以接受供養的施主，是具備四種功德的在家居士，而非親屬。可以接受的物品，是來自夏季安居的衣物，大部分是合適的且符合標準的，而不是因病人等依賴而獲得的物品。所依據的是，如果之前接受了供養，就不會妨礙僧團的供養。接受供養的時間是在夏季。意念上，沒有錯誤的認知，並且持續不斷地想要接受供養。行為上，開始接受供養，最終確定要接受供養。這是夏季獲得的供養，是預先接受的捨棄。由於依賴的原因，在區分后的十天內接受供養沒有過失，如果這在夏季進行分配，就會變成預先分配的捨棄。其方式是，意念上想要獲得自己的份額，最終獲得自己的份額，其他與之前相同。夏季獲得的供養，是延遲放置的捨棄，物品的特點是自己的，如果分配就會造成障礙，沒有這樣的因緣。所依據的是，不是施主說了不算，夏季獲得的供養沒有指定隱藏者。時間是區分之後的當天。意念上想要爲了自己而持有。行為上開始放置。最終在十六日的夜晚過去，這些是共同的組成部分，其餘與之前相同。從出家人的處境轉變。第二種，從出家人的基礎轉變而產生的捨棄有兩種。從比丘尼那裡接受衣物的捨棄有四種。從基礎的組成部分來說，接受的基礎是，在剃度的場合所說的具備八種功德的比丘尼。

【English Translation】 is obtained. This is the abandonment of seeking. Change 'belonging to the benefactor himself' to 'belonging to oneself,' and then any remaining begged items, cloths with all the qualities, are distinguished according to one's own promise, not given to the concealer, but held for half a month. The next day at dawn, the cloth is laid down, and this is called the abandonment of delayed placement. Seeking at the wrong time, and completing things at the right time, all constitute offenses. Offenses of precepts include: not seeking from one's own promised month, and not holding for half a month after the distinction. The second type, abandonment arising from dependence, has four aspects. From the basic components, the benefactor who can be taken as one's own is a householder with four qualities, not a relative. The object to be taken as one's own is clothing obtained from the summer retreat, mostly suitable and up to standard, not obtained from dependence on the sick, etc. The basis is that if the offering has been accepted before, it will not hinder the Sangha's offering. The time to take ownership is during the summer. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and the desire to take ownership is continuous. In terms of action, one begins to take ownership, and ultimately decides to take ownership. This is the abandonment of pre-acceptance of summer gains. Due to dependence, there is no fault in taking ownership within ten days of distinction, and if this is distributed during the summer, it becomes the abandonment of pre-distribution. The way is that the intention is to want to receive one's own share, and ultimately to receive one's own share, and the rest is the same as before. The summer gains are the abandonment of delayed placement, the characteristic of the object is one's own, and if distributed, it will cause obstacles, without such a cause. The basis is that it is not that the benefactor's words do not count, and the summer gains do not designate a concealer. The time is the day after the distinction. The intention is to want to hold it for oneself. The action is to start placing it. Ultimately, the night of the sixteenth has passed, these are the uncommon components, and the rest is the same as before. Transformed from the realm of the ordained. The second type, abandonment arising from the basis of the ordained, has two types. The abandonment of receiving clothes from a Bhikshuni has four aspects. From the basic components, the basis of acceptance is the Bhikshuni with eight qualities mentioned at the time of ordination.

་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དད་པ་དང་སེམས་ཡངས་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ལེན་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་མས་དགེ་འདུན་ལ་གོས་འབུལ་བའི་ཚེ་དེའི་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་གཞན་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པ་དང་ཉོ་ཚོང་སོགས་ཀྱི་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་ཆོས་གོས་ཚང་བར་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་ལེན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ལེན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ཐོབ་པའོ། །གཉིས་པ་བྱིན་འཕྲོག་གི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ 1-15-38a ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འཕྲོག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཕྲོག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་སམ་ལྷུང་བཟེད་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་གཞན་གྱིས་བྱིན་པས་ཡུལ་དེ་དབང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་གང་ཟག་དེ་གནོད་པ་ལས་བཟློག་པ་དང་རྫས་ཀྱི་ཆ་ནས་ཆུད་གཟན་པ་དང་རང་ངམ་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཆེད་མ་ཡིན་པ། ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་གཏན་དུའམ་རེ་ཞིག་དཔྲལ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལུས་ངག་གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གིས་འཕྲོག་པར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ལུས་ལས་བྲལ་བའམ་ལུས་དང་མ་འབྲེལ་བ་འཕྲོག་ན་གནས་ནས་སྦགས་པའོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལས་འཕྲོག་པ་དང་། ཀུན་སློང་གི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་མཐོ་འཚམ་པའི་བསམ་པས་རེ་ཞིག་ཙམ་འཕྲོག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྟུང་བ་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚེ་ཕྱིར་མ་བྱིན་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ་ཕྱིར་བཅོས་ཀྱང་མི་འཆགས་སོ། ། ༈ སྟན་ལ་བརྟེན་པ། གཉིས་པ་སྟན་ལས་གྱུར་པ་ལ་བཞི་ལས་དང་པོ་སྲིན་བལ་གྱི་སྟན་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྲིན་བལ་ཡིན་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ཡིན་པ་དཀོན་ཞིང་རིན་ཆེ་བ་མ་ཉམས་ཤིང་ཉམས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་གི་དོན་དུ་གླིངས་པའམ་ནང་ཚངས་ཅན་གྱི་སྟན་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གླིངས་པའམ་ནང་ཚངས་ཅན་གང་རུང་གི་བཀྲམ་པ་རྫོགས་པའོ། །ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་སྲིན་བལ་ཉམས་པ་ལ་སྟན་ 1-15-38b བྱེད་པ་དང་། བལ་དཀར་པོ་སོགས་ཉུང་ངུ་དང་བསྲེས་ཏེ་སྟན་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བལ་ནག་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་བྱེད་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྲིན་བལ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པའི་སྔར་གྱི་གཞིའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཁ་བསྒྱུར་བས་ནག་པོར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་ལུག་ནག་

【現代漢語翻譯】不具備對具足者的信心和廣闊的心量。所取之物是合規且適度的衣物，屬於那位比丘尼，並且與她相關。所依之物是比丘尼在向僧團供養衣物時，不屬於僧團的一部分。不為那位比丘尼講法、授比丘尼戒、買賣等，並且具足全套法衣。意念上沒有錯亂的認知，動機是持續不斷地想要為自己獲取。行為上，以具備五種特徵的語言開始接受。最終獲得。第二，關於奪取后捨棄的遮罪，有四部分：基礎的組成部分是，所奪取的對象是具足六種功德的比丘。所奪取之物是衣物或缽，是合規且適度的，通過自己或他人給予而屬於該對象。意念上沒有錯亂的認知，不是爲了阻止那個人受到傷害，也不是爲了浪費物品的一部分，也不是爲了自己或他人享用，而是想要因憤怒等原因而暫時或永久地奪走。行為上，自己或委託他人，通過身語兩種或其中一種開始奪取。最終，從身體分離，或者奪取與身體無關之物，則從住所被驅逐。基礎的組成部分不完整，從沒有受比丘戒者那裡奪取；動機的組成部分不完整，以貪圖之心暫時奪取，這些都有罪過。在懺悔罪過時，如果不歸還，則會犯下違背學處的罪過，並且懺悔也不會成立。依靠坐墊第二，關於改變坐墊，有四部分。第一，關於製作絲綿坐墊的遮罪，有四部分：基礎的組成部分是絲綿，是合規且適度的，屬於自己的，稀有且珍貴，沒有損壞或與損壞之物混合，沒有做過損害原有尺寸的加工。意念上沒有錯亂的認知，動機是持續不斷地想要為自己製作帶邊緣或內襯的坐墊。行為上，自己或委託他人開始製作。最終，由於那個原因，完成了帶邊緣或內襯的任何一種鋪設。組成部分不完整，用損壞的絲綿製作坐墊，或者混合少量白色羊毛等製作坐墊，這些都有罪過。第二，關於只用黑色羊毛製作坐墊，有四部分：基礎的組成部分是，除了絲綿之外，在之前的基礎組成部分之上進行改變，不是用黑色羊毛染色的黑羊毛。

【English Translation】 Lacking faith and a broad mind towards the endowed one. The object being taken is clothing that is permissible and of appropriate size, belonging to that Bhikshuni, and related to her. The basis for taking is that when a Bhikshuni offers clothing to the Sangha, it is not included as part of it. Not for the purpose of teaching the Dharma to that Bhikshuni, ordaining others, or engaging in trade, etc., and having a complete set of Dharma robes. In thought, there is no mistaken perception, and the motivation is a continuous desire to take for oneself. In action, one engages in taking with speech that possesses five characteristics. Ultimately, it is obtained. Secondly, regarding the abandonment of taking away what has been given, there are four parts: The basis is that the object from whom it is taken is a Bhikshu who possesses six qualities. The object being taken is clothing or a bowl, which is permissible and of appropriate size, and belongs to that object by being given by oneself or another. In thought, there is no mistaken perception, not to prevent that person from being harmed, nor to waste part of the substance, nor for oneself or another to enjoy, but desiring to take it away temporarily or permanently due to anger, etc. In action, one engages in taking away through oneself or an appointed person, through both body and speech or either one. Ultimately, if it is separated from the body or if one takes away something not related to the body, one is expelled from the dwelling. If the basis is incomplete, taking away from someone who is not fully ordained; if the motivation is incomplete, taking away temporarily with a greedy intention, these are all misdeeds. When atoning for the offense, if it is not given back, it becomes an offense against the precepts, and atonement will not be achieved. Relying on a Mat Secondly, regarding changing the mat, there are four parts. First, regarding the abandonment of making a silk wool mat, there are four parts: The basis is silk wool, which is permissible and of appropriate size, belonging to oneself, rare and precious, not damaged or mixed with damaged material, and no work has been done that harms the original size. In thought, there is no mistaken perception, and the motivation is a continuous desire to make a mat with a border or lining for oneself. In action, one begins to make it oneself or through an appointed person. Ultimately, due to that cause, the spreading of either a bordered or lined mat is completed. If the components are incomplete, making a mat with damaged silk wool, or mixing a small amount of white wool, etc., to make a mat, these are all misdeeds. Secondly, regarding making a mat only from black wool, there are four parts: The basis is that, apart from silk wool, changing the previous basis components, it is black sheep's wool that has not been dyed black.

གི་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་། བསམ་སྦྱོར་དང་མཐར་ཐུག་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་། བལ་སྔོན་པོ་དང་ཁམ་པ་དང་འདམ་ཁ་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་བྱེད་པའི་སྤང་བ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་གླིངས་པའི་སྟན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཆ་གཉིས་བསྲེ་བའི་སྤང་བ་ལ་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི། ལུག་བལ་ནག་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྟན་གྱི་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པར་བྱས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ལ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔར་བཞིན་ནོ། །ཆ་གཉིས་བསྲེས་པའི་སྟན་བྱེད་པའི་ཕྱེད་ཀྱི་ཆ་དཀར་པོ་དང་མཁོབ་བལ་ཆ་མཉམ་དུ་བྱ་དགོས་པ་ལ་དཀར་པོ་ལྷག་པ་བྱས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་སྲིན་བལ་དང་བལ་ནག་སོགས་ལས་ལྟུང་བ་སྐྱེད་པ་ཡང་ཡུལ་དུས་དེར་རིན་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི་དཀར་པོ་སོགས་རིན་ཆེ་བ་ལ་ནི་དེ་དག་ལས་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ལོ་དྲུག་གི་ནང་དུ་སྟན་གཉིས་པ་བྱེད་པའི་སྤང་བ་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟན་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། མ་ཉམས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །གང་གིས་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ནི་སྟན་སྔ་མ་བྱས་ནས་ལོ་དྲུག་མ་ལོན་པ། སྟན་སྔ་མ་ཡོད་པའམ་མེད་ཀྱང་རང་དགར་བཏང་བ་གནང་ 1-15-39a བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གླིངས་པའི་སྟན་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བཀྲམ་པ་རྫོགས་པའོ། །ལོ་ངོ་མཐོང་དྲུག་ལོན་ན་ལྟུང་བ་མེད་དེ། རྣམ་འབྱེད་ལས། དྲུག་པ་ལ་བྱེད་ན་ལྟུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ནི། གནང་བའི་སྟན་དང་ལྷན་ཅིག་གམ་རྗེས་སུ་མ་གནང་བའི་སྟན་བྱེད་པར་བརྩམས་པ་ཙམ་ན་ཉེས་བྱས་དང་། ཕྱི་མ་སྔར་ཟིན་པར་བྱེད་ཙམ་ན་མཐར་ཐུག་གི་ལྟུང་བ་མེད་ཅིང་གཉིས་ཀ་ཟིན་པའི་ཚེ་སྤང་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་སྟན་བྱེད་པའི་གནང་བ་གསོལ་བར་མི་འོས་བཞིན་དུ་གསོལ་བ་དང་། གང་ལ་གནང་བ་གསོལ་བའི་དགེ་འདུན་གྱིས་རང་ངམ་བསྐོས་པས་གནང་བ་སྦྱིན་པར་འོས་མི་འོས་མ་བརྟགས་པ་དང་། རྟོག་པ་པོའམ་སྟན་ལོངས་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྟན་གྱི་ཆུ་དང་ཞེང་དུ་ལྷག་ན་མ་བཅད་པ་དང་། ཚད་ལས་ཆུང་ན་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། རལ་པ་མ་བཙེམས་པ་དང་། རྡོལ་བ་དང་ཤ་ཟད་པ་ལ་མ་སྦྱར་བ་དང་། བཅོས་དཀའ་བའི་ཚེ་གནང་བ་མ་བྱིན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ བལ་ལ་བརྟེན་པ། གསུམ་པ་བལ་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ལས། བལ་འཁུར་བའི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཁུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་བལ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཁུར་དུ་ལོངས་པ། རང་གི་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ།

【現代漢語翻譯】此外，如果墊子完全由黑羊毛製成，其意圖、行為和最終結果與之前相同。同樣，也應知曉用藍羊毛、卡姆羊毛或沼澤羊毛製作墊子並用于生長的過程。這些是關於製作僧人墊子的規定。第三，關於混合兩種材料製作墊子，其基礎要素是：超過一半的墊子由純黑羊毛製成，這是非共同要素，其餘要素與之前相同。製作混合墊時，白色部分和劣質羊毛必須等量，如果白色部分過多，則會犯下違越學處的罪過。同樣，如果用絲綢或黑羊毛等製作墊子導致墮落，這是根據當地當時材料的價值而定，如果白色等材料更貴重，則用這些材料製作墊子會導致墮落。第四，關於六年內製作第二個墊子而導致的墮落，分為墮落的分類和違越學處的罪過兩種。首先，關於第一種，有四個方面：基礎要素是，所使用的材料是墊子的材料，必須是合適的、符合標準的、未損壞的、屬於自己的，並且之前沒有用於製作其他物品。所依賴的基礎是，第一個墊子製作后未滿六年，無論第一個墊子是否存在，都未經允許被隨意丟棄。意圖上，認知清晰，動機是持續不斷地想要製作僧人墊子。行為上，親自或委託他人開始製作。最終結果是，鋪設完成。如果滿了六年，則沒有墮落。《律分別》中說：『第六年製作則沒有墮落。』墮落產生的方式是：連同被允許的墊子一起，或者在未經允許的情況下開始製作墊子時，會犯下違越學處的罪過；當後者完成時，不會導致最終的墮落；當兩者都完成時，則會構成捨墮罪。第二，違越學處的罪過包括：不應該請求允許製作墊子時卻請求允許；接受請求的僧團沒有親自或委託他人來審查是否應該給予允許；其他管理者或墊子的使用者，如果墊子的長度或寬度超出標準而不裁剪，或者小於標準而不增加，或者不縫補裂縫，或者不修補破損和磨損的地方，或者在難以修復時沒有給予允許等。關於依賴羊毛：第三，關於由羊毛製成的東西，分為兩種。關於攜帶羊毛導致的墮落，有四個方面：基礎要素是，所攜帶的物品是羊毛，必須是合適的、可以攜帶的、屬於自己的，並且沒有被轉移。

【English Translation】 Furthermore, if the mat is made entirely of black wool, the intention, action, and final result are the same as before. Similarly, one should also know the process of making a mat from blue wool, Kham wool, or swamp wool and using it for growth. These are the regulations regarding the making of mats for monks. Third, regarding making a mat by mixing two materials, the basic element is: more than half of the mat is made of pure black wool, which is a non-common element, and the remaining elements are the same as before. When making a mixed mat, the white part and the inferior wool must be in equal amounts. If there is too much white, a transgression of the precepts is committed. Similarly, if making a mat from silk or black wool, etc., leads to downfall, this depends on the value of the material in that local area at that time. If white or other materials are more expensive, then making a mat from these materials will lead to downfall. Fourth, regarding the downfall caused by making a second mat within six years, it is divided into two types: the classification of downfall and the transgression of the precepts. First, regarding the first type, there are four aspects: the basic element is that the material used is the material of the mat, which must be suitable, meet the standards, be undamaged, belong to oneself, and not have been used to make other items before. The basis on which it relies is that the first mat has not been made for six years, and whether the first mat exists or not, it has been discarded at will without permission. In terms of intention, the cognition is clear, and the motivation is the continuous desire to make a monk's mat. In terms of action, one starts to make it personally or entrusts others to do it. The final result is that the laying is completed. If six years have passed, there is no downfall. The 'Vinaya-vibhaṅga' says: 'There is no downfall if it is made in the sixth year.' The way downfall arises is: when one starts to make a mat together with the permitted mat, or without permission, one commits a transgression of the precepts; when the latter is completed, it does not lead to the final downfall; when both are completed, it constitutes a Nissaggiya Pacittiya. Second, transgressions of the precepts include: requesting permission to make a mat when one should not request it; the Sangha accepting the request does not personally or entrust others to review whether permission should be granted; other managers or users of the mat, if the length or width of the mat exceeds the standard without cutting it, or if it is smaller than the standard without increasing it, or if the cracks are not sewn, or if the broken and worn places are not repaired, or if permission is not given when it is difficult to repair, etc. Regarding reliance on wool: Third, regarding things made of wool, there are two types. Regarding the downfall caused by carrying wool, there are four aspects: the basic element is that the item carried is wool, which must be suitable, portable, belong to oneself, and not have been transferred.

།གང་དུ་འཁུར་བའི་ལམ་ནི་སའི་ལམ་དང་། རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་མཐའ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་འཁུར་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཁུར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་འདས་པའོ། ། 1-15-39b ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ཁུར་འཁྱེར་བ་གཞན་མེད་ན་དཔག་ཚད་གསུམ་འཁྱེར་དུ་གནང་བ་ལས་དེ་ལས་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་པ་ན་སྤང་བ་དང་། འཁྱེར་བ་ཡོད་ན་ཁུར་ཙམ་ནས་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་འདས་པ་ན་སྤང་བར་འགྱུར་ཞིང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་དང་། བསྒོམས་བྱུང་གི་རྫུ་འཕྲུལ་ལས་གཞན་པས་ནམ་མཁའ་ལ་འཁུར་བ་དང་། སྤྲུལ་པས་ཁུར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལུས་ཕྲག་རྡང་གིས་ཁུར་འཁུར་བ་དང་། གློ་དང་རྒྱབ་དང་རྐེད་པ་དང་མགོ་བོས་ཁུར་བ་དང་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡང་ཁུར་ཕྱེད་ལས་ལྷག་པ་ཁུར་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བལ་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་སྤང་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་འཁྲུར་འཇུག་དང་འདྲ་ལ། གང་རྨེལ་དུ་འཇུག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གོས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བལ་ཡིན་པ་རུང་བ། རྨེལ་བར་འོས་པ། ཚད་ལ་གནོད་པའི་རྨེལ་བའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པ། རང་གི་ཡིན་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་འཁྲུར་འཇུག་དང་འདྲ་བ་ལས་བལ་འཁྲུ་བ་དང་འཚེད་པ་དང་རྨེལ་དུ་འཇུག་པ་གང་རུང་བྱས་པའོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། ༈ ནོར་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ། གཉིས་པ་ནོར་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་བསྐུར་བའི་སྤང་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་སྦྱིན་བདག་དང་ཕོ་ཉ་བ་དང་ཞལ་ཏ་པ་གསུམ་ག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཡིན་པའོ། །གང་སློང་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྦྱིན་བདག་གིས་གོས་ཀྱི་རིན་དུ་ཕོ་ཉ་བ་ལ་རིན་པོ་ཆེ་བསྐུར་ཞིང་དེས་ཞལ་ཏ་བ་ལ་གཏད་པ་ལས་གྲུབ་པའི་གོས་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པའི་ཞལ་ཏ་པས་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལས་རང་དོན་དུ་ལེན་འདོད་རྒྱུན་མ་ 1-15-40a ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལེན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་གོས་ཐོབ་པའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ཞལ་ཏ་པ་ལ་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་ལྷག་པར་བྱས་ཏེ་གོས་ལེན་པའམ་མ་ལྷག་ཀྱང་སྐུལ་བསྡད་དྲུག་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་སྦྱིན་བདག་ལ་སྤངས་པ་ལས་དེའི་ཚེ་ཞལ་ཏ་པས་གོས་འབུལ་བར་བྱེད་པ་ན་སྦྱིན་བདག་གི་སེམས་བསྡུ་བར་ཁས་མི་ལེན་པ་ལས་བླངས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ཕོ་ཉ་བས་དགེ་སློང་ལ་ཞལ་ཏ་པའི་ལག་ནས་གོས་ལོང་ཞིག་ཅེས་མ་སྨྲས་པར་བླངས་པ་དང་། ཕོ་ཉ་པས་རིན་པོ་ཆེ་གཏད་པ་ན་མ་སྤངས་པ་དང་། ཕོ་ཉ་པས་མ་དྲིས་པར་ཞལ་ཏ་པ་སྟོན་པ་དང་། སྐ

【現代漢語翻譯】何處揹負的道路是土地之路，是遠距離的回聲的盡頭。時間是一天。想法是沒有錯誤的認知，動機是持續不斷地想要為自己揹負。努力是開始揹負，最終超越遠距離的回聲。墮落的方式是，如果沒有其他人幫忙揹負，允許揹負三 yoke（梵語 Yojana，古印度長度單位，約 7-9 英里），如果超過一回聲的距離，則放棄。如果有其他人幫忙揹負，從揹負的那一刻起就犯下輕罪，超過一回聲的距離則放棄。對於兩者，每半個回聲的距離都犯下輕罪。除了通過禪定獲得的奇蹟之外，在空中揹負或通過化身揹負都會犯下輕罪。用身體、肩膀、繩子揹負，用胸部、背部、腰部和頭部揹負，以及除此之外揹負超過一半的負擔都會犯下輕罪。第二，進入羊毛加工的放棄，有四個方面。基礎的要素是，進入加工的對象與洗滌相似。可以進入加工的物品是任何超過一肘（藏語 khru，長度單位）的布料原料的羊毛。適合加工，沒有進行損害尺寸的加工嘗試，並且是自己的。其餘的要素與洗滌相似，加上洗滌、烹煮和加工羊毛中的任何一個步驟。依靠財物的放棄。第二，依靠財物的放棄有四個方面。第一，委託的放棄有四個方面。基礎的要素是，委託的對象是施主、信使和管家，這三者都必須是具備五種功德的在家人。委託的物品是施主委託給信使寶石作為布料的價值，信使交給管家，最終完成的布料達到一肘的尺寸。想法是沒有錯誤的認知，動機是管家沒有答應接受超過六次勸說的施主的心意，而是持續不斷地想要為自己接受。努力是開始接受，最終獲得布料。墮落的方式是，管家在超過六次勸說後接受布料，或者即使沒有超過，但在六次勸說后沒有成功，則放棄施主。在那時，當管家提供布料時，如果他沒有答應接受施主的心意而接受，則兩者都會放棄。信使沒有告訴比丘從管家那裡拿布料就拿了，或者信使交出寶石時沒有放棄。信使沒有詢問就展示管家，以及...

【English Translation】 Where the path of bearing is, is the path of the earth, and the end of the distant echo. The time is one day. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is the continuous desire to bear for oneself. The effort is to begin bearing, and ultimately to transcend the distant echo. The way of falling is that if there is no one else to help bear, it is permissible to bear three yoke (Sanskrit Yojana, an ancient Indian unit of length, approximately 7-9 miles), and if one echo of distance is exceeded, then it is abandoned. If there is someone else to help bear, from the moment of bearing, a minor offense is committed, and exceeding one echo of distance results in abandonment. For both, a minor offense is committed for every half echo of distance. Other than through miracles obtained through meditation, bearing in the sky or bearing through emanation incurs a minor offense. Bearing with the body, shoulders, rope, bearing with the chest, back, waist, and head, and bearing more than half the burden in addition to that, incurs a minor offense. Second, the abandonment of entering wool processing has four aspects. The element of the basis is that the object of entering processing is similar to washing. The object that can enter processing is wool that is the raw material for any cloth exceeding one cubit (Tibetan khru, a unit of length). It is suitable for processing, no attempt has been made to process it in a way that damages the size, and it is one's own. The remaining elements are similar to washing, plus any of the steps of washing, cooking, and processing wool. Abandonment based on wealth. Second, abandonment based on wealth has four aspects. First, the abandonment of entrusting has four aspects. The element of the basis is that the object of entrusting is the benefactor, the messenger, and the steward, all three of whom must be laypeople possessing five qualities. The object of soliciting is that the benefactor entrusts a jewel to the messenger as the value of the cloth, and the messenger hands it over to the steward, and the cloth that is ultimately completed reaches the size of one cubit. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is that the steward does not agree to accept the benefactor's intention beyond six solicitations, but rather continuously desires to accept for himself. The effort is to begin accepting, and ultimately to obtain the cloth. The way of falling is that the steward accepts the cloth after more than six solicitations, or even if not more, if it is not successful after six solicitations, then the benefactor is abandoned. At that time, when the steward offers the cloth, if he accepts without agreeing to accept the benefactor's intention, then both are abandoned. The messenger takes the cloth from the steward's hand without telling the monk to take it, or the messenger does not abandon it when handing over the jewel. The messenger shows the steward without asking, and...

ུལ་བསྡད་དྲུག་བྱས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པའི་ཚེ་སྦྱིན་བདག་ལ་མ་སྦྲན་པ་དང་། སྐུལ་བསྡད་དྲུག་ལས་མ་ལྷག་ཀྱང་སྐུལ་བ་གསུམ་ལས་ལྷག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གསེར་དངུལ་ལ་རེག་པའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་པ། ཉོ་ཚོང་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་རུང་བ། རང་གི་ཡིན་པ་འཐོབ་པར་ལྕོགས་པ་ན་གནས་པ། བདག་གིར་བྱ་བ་རྫོགས་པ། སྦྱིན་བདག་ལ་ཡིད་བརྟན་ཏེ་བཅང་བ་དང་ཞལ་ཏ་པ་ཁྱིམ་པ་སོགས་བདག་པོར་ཁས་ལེན་དུ་གཞུག་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་སྟེ་རུང་བ་གསུམ་པོ་གང་ཡང་མ་བྱས་པ་དང་། ཆུད་འཛའ་བའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་མངོན་སུམ་དུ་རེག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་པའོ། །དེ་དག་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་འཐོབ་པར་ལྕོགས་པ་ན་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། སྙད་གདགས་སུ་རུང་ 1-15-40b བའི་རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་ལྔ་དང་། སོག་མའི་ཕྲེང་བ་གསེར་ཆུས་བྱུགས་པ་ལ་སོགས་པ་བཅོས་མ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་གས་པ་ལ་སོགས་པས་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བ་རྣམས་ལ་རེག་གམ་རེག་ཏུ་འཇུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་མེ་དང་ཆུའི་དོན་དུ་མེ་ཤེལ་དང་ཆུ་ཤེལ་བཞག་པའི་ཚེ་མ་སྦས་པ་དང་། དེ་རྐུན་པོ་ལ་བསྟན་པ་དང་། མེ་དང་ཆུ་ཕྱུང་ནས་རྐུན་པོ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། རྒྱ་ལ་སོགས་པ་གནང་བའི་ཡོ་བྱད་ལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཤན་བསྲེས་པ་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། ར་གན་ལ་སོགས་པ་མི་རུང་བ་ལས་བྱས་པའི་ལྷུང་བཟེད་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་བདག་གིར་བྱས་པ་དང་། རབ་ཏུ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་བདག་གིར་བྱས་པའི་ལྷུང་བཟེད་མི་རུང་བ་དེ་དག་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་སྨན་ཕོར་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་མ་སྤྱད་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་མངོན་ཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་མངོན་ཚན་བྱ་བའི་ཡུལ་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནོ། །གང་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རིན་པོ་ཆེའམ་འབྲུ་ལ་སོགས་པའི་ནོར་ཡིན་པ། རང་དབང་བ། གོས་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ཀྱི་རིན་དུ་ཆོག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་རང་ཁོ་ནའི་དོན་དུ་བསྐྱེད་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐྱེད་པར་ཞུགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཡུལ་དུས་དེའི་བསྐྱེད་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་ཀུན་དགའ་ར་བའམ་དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པ་བསྐོས་ཏེ་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་གཏའ་ཉིས་རི་བླང་བ་སོགས་དང་། རྒྱུས་མི་ཤེས་པའི་དགེ་སློང་ལ་བརྗོད་པ་རྣམས་མ་བྱས་པའོ། །བཞི་པ་ཉོ་ཚོང་གི་སྤང་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ར

【現代漢語翻譯】即使勸說了六次也沒有成功，也不要強迫施主。即使勸說不超過六次，但超過三次的，都犯了惡作罪。第二，關於避免接觸金銀的墮罪，分為兩種情況。墮罪的構成有四個要素：基礎的要素是寶物，是可以進行買賣等交易的，位於能夠獲得（寶物）的地方，完全佔有，對施主有信任，或者沒有進行保管、委託給在家居士等作為所有者、加持這三種允許的行為中的任何一種，並且沒有貶值的因素。意樂方面，認知沒有錯亂，動機是想要持續不斷地觸控。行為方面，自己或派人公開地開始觸控。究竟方面，觸控完成。在這些要素中，基礎的要素不完整，即不是位於能夠獲得的地方，或者已經佔有，或者提到了五種可以進行交易的寶物，或者用金水塗抹的草繩等是偽造的，或者寶物破裂等無法進行交易的，如果觸控或讓人觸控，都犯了惡作罪。應學的惡作罪包括：爲了火和水的用途而放置火鏡和水鏡時沒有隱藏，或者將它們展示給盜賊，或者取出火和水后沒有交給盜賊，或者在贈送的容器等物品中摻雜了寶物的雜質並佔爲己有，或者用銅等不合適的材料製成的缽，比丘受戒后佔爲己有，或者未受戒時佔有的不合適的缽，在必須使用這些缽的情況下，沒有以藥缽的認知來使用。第三，關於有戒律者使用的避免行為，分為兩種情況。墮罪的構成有四個要素：基礎的要素是，可以進行有戒律行為的對象是具有五種功德的在家居士。所要做的物品是寶物或糧食等財物，是自主的，價值足以購買一丈以上的布。意樂方面，認知沒有錯亂，動機是想要爲了自己而隨意獲取，並且這種動機持續不斷。行為方面，以具備五種特徵的語言開始獲取。究竟方面，獲得了在特定時間和地點所要獲取的物品。應學的惡作罪包括：沒有做迎請三寶的財物，或者指定園丁或居士等來收取雙倍利息等抵押品，或者沒有告訴不認識的僧人等行為。第四，關於買賣的避免行為，分為兩種情況。墮罪的構成有四個要素：

【English Translation】 Even if persuaded six times without success, do not force the benefactor. Even if the persuasion does not exceed six times, but exceeds three times, all commit an offense of wrong-doing. Second, regarding the transgression of avoiding contact with gold and silver, it is divided into two situations. The composition of the transgression has four elements: the basic element is a treasure, which can be traded, etc., is located in a place where it can be obtained, is completely possessed, there is trust in the benefactor, or none of the three permissible actions of keeping, entrusting to a householder, etc. as the owner, and blessing have been performed, and there are no factors of depreciation. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to continuously want to touch. In terms of action, one starts to touch openly, either oneself or through someone else. In terms of ultimate, the touch is completed. Among these elements, the basic element is incomplete, that is, it is not located in a place where it can be obtained, or it has already been possessed, or five kinds of treasures that can be traded are mentioned, or grass ropes coated with gold water, etc. are forged, or treasures are broken, etc. and cannot be traded, if touched or allowed to be touched, all commit an offense of wrong-doing. The offenses of wrong-doing to be learned include: not hiding when placing fire mirrors and water mirrors for the purpose of fire and water, or showing them to thieves, or not giving them to thieves after taking out fire and water, or mixing impurities of treasures in the containers, etc. that are given as gifts and taking them as one's own, or a bowl made of unsuitable materials such as copper, which a monk takes as his own after ordination, or an unsuitable bowl taken as one's own when not ordained, and when it is necessary to use these bowls, not using them with the cognition of a medicine bowl. Third, regarding the avoidance behavior used by those with precepts, it is divided into two situations. The composition of the transgression has four elements: the basic element is that the object of the behavior with precepts is a householder with five virtues. The object to be done is treasures or wealth such as grain, which is autonomous and valuable enough to buy more than one zhang of cloth. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to want to acquire it arbitrarily for oneself, and this motivation is continuous. In terms of action, one starts to acquire it with language that has five characteristics. In terms of ultimate, one obtains the item to be acquired at a specific time and place. The offenses of wrong-doing to be learned include: not doing things like inviting the wealth of the Three Jewels, or designating a gardener or householder, etc. to collect double interest and other mortgages, or not telling unknown monks, etc. Fourth, regarding the avoidance behavior of buying and selling, it is divided into two situations. The composition of the transgression has four elements:

ྣམ་ 1-15-41a གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཉོ་ཚོང་བྱ་བའི་ཡུལ་དང་། གང་ཉོ་ཚོང་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་མངོན་ཚན་ཅན་གྱིས་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་ལ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁེ་འདོད་པས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཉོ་ཚོང་གི་བསྐྱེད་ཐོན་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཉོ་ཚོང་གི་བར་འཚངས་བྱས་པ་དང་། རང་གི་ཆོས་གོས་སོགས་ཉོ་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་དེ་ལ་མ་བཅོལ་བར་རང་གིས་རིན་ཐང་བཏབ་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་མེད་ན་འོས་པའི་རིན་འདི་ཙམ་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་མ་བྱས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་ལས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཟོང་ལ་རྩེག་པ་དང་། འདི་ཁོ་ན་ལྟར་མ་ཡིན་ན་རྫས་འདི་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་གཏའ་གཞུག་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་བསྐྱེད་གཏོང་བའི་གང་ཟག་ལ་ལས་བྱེད་པས་མ་གཏང་པ་དང་། བསྐྱེད་གཏོང་བ་དེས་ཀྱང་རྒན་རབས་ལ་མ་ཞུས་པར་བསྐྱེད་གཏོང་པ་སོགས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་རྫས་ལས་བསྐྱེད་ཅི་ཙམ་ཐོབ་པ་དང་། ཇི་ཙམ་ལོངས་སྤྱད་པ་སོགས་ཡི་གེ་བྲི་བ་ལ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ སྣོད་སྤྱད་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ། གསུམ་པ་སྣོད་སྤྱད་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ལས་ལྷུང་བཟེད་འཆང་བའི་སྤང་བ་ལ་ཡན་ལག་རྣམས་གོས་ཞག་བཅུ་འཆང་སྤང་དང་འདྲ་བ་ལས་གོས་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་ལྷུང་བཟེད་ཚད་དུ་ལོངས་པ་ཞེས་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཚད་ལས་ལྷག་པ་དང་། སོ་མ་ཚོས་པ་དང་། ཁ་དོག་སྐྱེ་བོ་རྣམས་འཆང་བ་དང་། ཆུང་ངུ་ལྷུང་བཟེད་མེད་པའི་དུས་སུ་ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་དོན་དུ་འཆང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལྷུང་བཟེད་ཚོལ་བའི་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ 1-15-41b ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སློང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་བསླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་ལྷུང་བཟེད་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་སློང་བའི་རྟེན་ནི་འབྲེལ་མེད་མ་ཡིན་པའི་ལྷུང་བཟེད་ལོངས་སྤྱད་པར་བཟོད་པ་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་སློང་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སློང་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །ལྷུང་བཟེད་མེད་ཀྱང་ཡོད་པའི་བསམ་པས་སློང་བ་དང་། ཡོད་བཞིན་དུ་ཉེ་བ་དང་།རིན་ཡོད་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་སློང་བ་དང་། བཟང་པོ་འདོད་པས་བརྗེ་བ་དང་། ཉེ་དུ་ལས་སློང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པའི་ཡོ་བྱད་དང་དངོས་པོ་ཀུན་ལ་ཧ་ཅང་ཆགས་པ་དང་། ལྷག་པར་ཞེན་པའི་རྫས་དེ་བཅངས་པ་དང་།ལྷུང་བཟེད་མེད་པའི་

【現代漢語翻譯】關於貿易：基礎是四種，即貿易的場所和貿易的對象，類似於有意識者的行為。意念上，認知不混淆，動機是持續不斷的牟利慾望。行為上，以具備五種特徵的語言參與貿易。最終，因這些因素而產生貿易收益。應學習的過失包括：介入在家居士的貿易；在有家居士的情況下，自己為購買的法衣等估價，而不委託他們；如果沒有家居士，則不三次詢問合適的價值；爲了佛法以外的目的囤積貨物；像『如果不是這樣，我就捐出這個東西』一樣進行抵押；不讓負責管理僧團財產的人進行投資；進行投資的人不向長老彙報就進行投資等等；不認真記錄從僧團財產中獲得的收益和花費等等。關於依賴器皿的捨棄：第三個是關於由器皿引起的捨棄，分為兩種。首先，關於持缽的捨棄，其分支類似於持有十件衣物和酥油的捨棄，只是將『衣物達到一丈』改為『缽達到一定尺寸』。超過尺寸的缽，未燒製的缽，被人們持有的有顏色的缽，以及在沒有小缽的情況下，爲了缽而持有的東西，都會導致過失。其次，關於尋找缽的捨棄，分為兩種。關於墮罪的分類，基礎是四種：尋找缽的場所是具備六種功德的在家居士。所尋找的物品是合適且尺寸合適的缽，並且是那位施主自己的。尋找者的依據是能夠使用與自己無關的缽。意念上，認知不混淆，動機是持續不斷的為自己尋找缽的慾望。行為上，以具備五種特徵的語言參與尋找。最終，成功獲得缽。即使沒有缽也假裝有缽去尋找，或者明明有缽卻接近他人尋找，或者明明有貴重的缽卻向他人尋找，或者爲了得到更好的缽而交換，或者向親戚尋找，這些都會導致過失。應學習的過失包括：對缽等所有用具和物品過於執著，特別是持有特別執著的物品，以及沒有缽的情況。

【English Translation】 Regarding trade: The basis consists of four aspects: the place of trade and the object of trade, resembling the actions of a conscious being. Mentally, there is no confusion in cognition, and the motivation is a continuous desire for profit. In action, one engages in trade with language possessing five characteristics. Ultimately, trade revenue is generated due to these factors. The transgressions to be learned include: intervening in the trade of householders; when householders are present, valuing one's own robes, etc., without entrusting it to them; if no householders are present, not asking three times for a suitable value; hoarding goods for purposes other than the Dharma; pledging something like, 'If it is not like this, I will donate this item'; not allowing the person in charge of managing the Sangha's property to invest; the person investing does not report to the elders before investing, and so on; not diligently recording the income and expenses from the Sangha's property, and so on. Regarding abandonment based on utensils: The third is about abandonment arising from utensils, which is divided into two types. First, regarding the abandonment of holding a begging bowl, its branches are similar to the abandonment of holding ten robes and butter, except that 'robes reaching one fathom' is changed to 'the begging bowl reaching a certain size.' A bowl that exceeds the size, an unfired bowl, a colored bowl held by people, and holding something for the sake of a bowl when there is no small bowl, all lead to transgressions. Second, regarding the abandonment of seeking a begging bowl, it is divided into two types. Regarding the classification of offenses, the basis consists of four aspects: The place to seek a bowl is a householder possessing six qualities. The object sought is a suitable and appropriately sized bowl, and it belongs to that donor. The basis for the seeker is being able to use a bowl unrelated to oneself. Mentally, there is no confusion in cognition, and the motivation is a continuous desire to seek a bowl for oneself. In action, one engages in seeking with language possessing five characteristics. Ultimately, one successfully obtains the bowl. Even if one does not have a bowl, pretending to have one to seek, or approaching others to seek even though one has a bowl, or seeking from others even though one has a valuable bowl, or exchanging in order to obtain a better bowl, or seeking from relatives, all lead to transgressions. The transgressions to be learned include: being overly attached to all utensils and objects such as bowls, especially holding onto particularly cherished items, and the situation of not having a bowl.

ཚེ་མ་བསླངས་པ་དང་། སྤང་ལྟུང་དེ་ཕྱིར་བཅོས་བྱེད་པའི་ཚེ་ལྷུང་བཟེད་ལྷག་པ་དགེ་འདུན་ལ་མ་སྤངས་པ་དང་། ལྷག་པ་དུ་མ་ཡོད་ན་བཟང་བ་དགེ་འདུན་དང་། གཞན་རྣམས་ནང་པའི་རབ་བྱུང་ལ་གཏན་དུ་མ་སྤངས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་འབྲེལ་མེད་འབྲིམ་པ་མ་བསྐོས་པ་དང་། བསྐོས་པ་དེས་དེའི་ཆེད་དུ་དགེ་འདུན་བསྡུ་བའི་དོན་དུ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བརྗོད་ནས་འབྲིམ་པར་མི་བྱེད་པ་དང་། ལེན་པ་པོས་རང་གི་འོག་མ་དེ་ལ་བྲིམས་པའི་ཚེ་ལེན་པ་དང་། དེའི་ཚེ་འབྲིམ་པར་བྱེད་པས་ཚིགས་གསུམ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་སྦྱིན་པ་དང་། གསུམ་པ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེ་ལ་བྲིམས་པས་བསྙིགས་པའི་ལྷུང་བཟེད་ཐ་ཆད་མ་བྱིན་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སྤང་བ་དང་བྱིན་རླབས་མི་བྱའོ་ཞེས་གོ་བར་མ་བྱས་པ་དང་། དལ་བུས་སྤྱོད་པར་མ་བསྒོ་བ་དང་། 1-15-42a ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དེས་ལྷུང་བཟེད་བྱིན་རླབས་ཅན་དང་འབྲེལ་མེད་གཉིས་ཀས་མ་སྤྱད་པ་དང་། འབྲེལ་མེད་དེ་ལ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ཆེས་བཟང་བ་དང་། བྱི་དོར་དང་པོར་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཡང་བ་ལས་གཞན་བླུགས་པ་དང་། ཟས་བཟའ་བའི་སྣོད་བྱས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ ཟས་ལ་བརྟེན་པའི་སྤང་བ། བཞི་པ་ཟས་ལ་བརྟེན་པ་གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྨན་རྣམ་པ་བཞི་ལས་གང་རུང་ཡིན་པ། མི་ཤ་སོགས་ངོ་བོ་དང་ལག་ཉར་སོང་བ་སོགས་ཆོ་གའི་སྒོ་ནས་མི་རུང་བ་མ་ཡིན་པ། མིད་པའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ་རང་གི་ཡིན་པ་ཤམ་ཐང་མ་བྱེ་བ་སོགས་ངོ་བོ་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་བྱིན་ལེན་དང་བྱིན་རླབས་གང་རུང་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཟའ་བའི་ཆེད་དུ་འཇོག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཇོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བྱིན་བརླབས་མེད་པའི་སྨན་བཞི་པོ་སྔ་དྲོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་གུང་ཚིགས་འདས་པ་དང་། ཕྱི་དྲོ་བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ཐུན་ཚོད་ལས་འདས་པ་དང་། བྱིན་བརླབས་ཅན་རང་རང་གི་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་དུས་ལས་འདས་པའོ། །མི་རུང་བའི་མཚམས་ནང་དུ་ཞག་ལོན་པ་དང་བཙོས་པ་དང་ལག་ཉར་བླངས་པ་སོགས་མི་རུང་བའི་ཟས་ཉིན་མཚན་འདས་པར་འཆང་ན་གསོག་འཇོག་གི་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྣར་བླུགས་པ་དང་སྐུ་མཉེ་བྱ་བའི་སྨན་ལ་ནི་གསོག་འཇོག་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ཞག་བདུན་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཉི་མ་འདས་སོ་ཅོག་དགེ་སློང་མ་ལ་བརྗོད་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ། གཉིས་པ་བཤགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་བ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་དག་གིས་བསྐྱེད་པ་དང་། གནས་སུ་གྱུར་པ་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཕན་གདགས་ 1-15-42b པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི

【現代漢語翻譯】未乞求（lhung bzed）缽，以及在贖罪時，未將剩餘的缽佈施給僧團，如果有多個剩餘的缽，未佈施給優秀的僧團，以及未將其他的永久佈施給佛教的出家人，以及未指定一位無關聯的缽分配者，以及即使指定了，也沒有爲了此事努力召集僧團，以及不如實陳述缽的功德而進行分配，以及接受者在分配給自己的下屬時接受，以及在那時進行分配，在第三次陳述之前給予，而第三次陳述時未給予，以及將缽分配給犯戒者，以及未給予破損的劣質缽，以及未告知『捨棄缽且不做加持』，以及未勸告謹慎使用。犯戒者既未使用加持過的缽，也未使用未加持過的缽，對於未加持過的缽，給予最好的容器等，以及未首先進行清潔，以及裝入比清淡食物更差的食物，以及用作食物容器等。關於依賴食物的舍罪：第四，關於依賴食物的儲存舍罪，四個基礎要素是：屬於四種藥物中的任何一種；不是由於人肉等本質和私自挪用等儀軌而不允許的；達到吞嚥的量，屬於自己的，不是未分開的散裝食物等本質不完整的；自己或與自己相似的人進行了給予接受或加持中的任何一種。想法上，沒有混淆認知，動機是爲了食用而儲存，且持續不斷。行為上，開始儲存。最終，未經加持的四種藥物，早上給予接受的，超過中午時分；下午給予接受的，超過規定時間；已加持的，超過各自加持的時間。不允許的界限內，過夜持有變質、煮熟、私自挪用等不允許的食物，則犯下依賴儲存部分的罪過。如果是用於鼻腔注入和身體塗抹的藥物，即使儲存也沒有罪過。如果向比丘尼講述已過七日加持期限的食物，則犯下違背戒律的罪過。僅僅與懺悔相關的墮罪：第二，僅僅與懺悔相關的墮罪，由對人和法不恭敬者所生起，以及成為僧團基礎的顛倒行為，以及利益應利益的比丘尼。

【English Translation】 Not requesting a bowl (lhung bzed), and when atoning, not giving the remaining bowl to the Sangha, and if there are multiple remaining bowls, not giving to the excellent Sangha, and not permanently giving the others to Buddhist renunciates, and not appointing an unrelated bowl distributor, and even if appointed, not diligently gathering the Sangha for this matter, and not distributing by not truthfully stating the merits of the bowl, and the receiver accepting when distributing to their subordinate, and distributing at that time, giving before the third statement, and not giving at the third statement, and giving the bowl to the transgressor, and not giving a broken, inferior bowl, and not informing 'discard the bowl and do not bless it,' and not advising to use it cautiously. The transgressor using neither the blessed bowl nor the unblessed bowl, giving the best container etc. for the unblessed bowl, and not cleaning it first, and filling it with food worse than light food, and using it as a food container etc. About abandoning sins based on food: Fourth, regarding the storage abandonment sin based on food, the four basic elements are: belonging to any of the four types of medicine; not being disallowed due to the nature of human flesh etc. and private misappropriation etc. rituals; reaching the amount to swallow, belonging to oneself, not being incomplete in nature such as unseparated bulk food; oneself or someone similar to oneself having performed any of the giving and receiving or blessing. In thought, not confusing cognition, the motivation is to store for consumption, and it is continuous. In action, starting to store. Ultimately, the four unblessed medicines, given and received in the morning, exceeding noon; given and received in the afternoon, exceeding the prescribed time; the blessed ones, exceeding their respective blessing times. Within the impermissible boundary, holding spoiled, cooked, privately misappropriated etc. impermissible food overnight constitutes a sin based on the storage part. If it is medicine for nasal instillation and body application, there is no sin even if stored. If telling a Bhikshuni that food with a blessing period of seven days has passed, it constitutes a sin of violating the precepts. Sins related only to confession: Second, sins related only to confession, arising from those who are disrespectful to people and Dharma, and inverted actions that become the basis of the Sangha, and benefiting Bhikshunis who should be benefited.

་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་ལྔའོ། ། ༈ གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་དག་གིས་བསྐྱེད་པ། དང་པོ་ལ་གང་ཟག་ལ་མ་གུས་པ་དང་། ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་གཉིས། ༈ གང་ཟག་ལ་མ་གུས་པ། དང་པོ་ལ་ལྔ་ལས་དང་པོ་ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་དུ་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་ཕམ་པ་དང་ལྷག་མ་དང་འོག་གི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་རྫུན་དང་འདི་ནས་བཤད་པའི་སྦོམ་པོ་དང་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་གཉིས་དང་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་གྱི་འབྲས་ཆན་གྱིས་ཚོད་མ་འགེབས་པ་སྟེ་དྲུག་པོ་ལས་གཞན་པའི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བའི་དོན་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །ལྟུང་བར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་བྱུང་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་མ་བྱུང་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་འདུ་ཤེས་མཐུན་པ་དང་། ལྟུང་བ་མ་བྱུང་བ་ལ་མ་བྱུང་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་བྱུང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་དང་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་དང་པོར་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་འདོད་མེད་ཀྱང་སྨྲ་བའི་ཚེ་གསར་དུ་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་འདོད་བྱུང་ན་ཡང་དངོས་གཞིར་འགྱུར་རོ། །གསོ་སྦྱོང་ལ་ཅི་འདི་ལ་ཁྱེད་ཡོངས་སུ་དག་གམ་ཞེས་དྲིས་པ་ན་མ་དག་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བཞིན་དུ་ཅང་མི་སྨྲ་བས་འདའ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །མནའ་འདོར་བ་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་ 1-15-43a བྱས་སོ། །གཉིས་པ་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་སྐྱོན་ནས་སྨྲ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་གོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་དུས་དེར་སྐྱོན་དུ་གྲགས་ཤིང་རུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྱོན་གདགས་འདོད་ཀྱི་བསམ་པ་ཁོ་ནས་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཇམ་པོའམ་རྩུབ་པོ་གང་རུང་གིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་མི་དགའ་བར་མ་གྱུར་ན་ཡང་ཡུལ་གྱིས་དོན་གོ་བ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་། འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་ན་ནི་རྫུན་གྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་རིགས་ལ་ཡུལ་དུས་དེ་ན་སྐྱོན་དུ་གྲགས་པ་སྐྱོན་གདགས་འདོད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་དང་ཚིག་བཀྱལ་བ་དང་རྩུབ་མོ་སྨྲ་བ་ནི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱ

【現代漢語翻譯】返回到地方，維持生計返回到食物的基礎，以及返回到四種圓滿的教導之處，這是第五種。由不尊敬人和法的人所產生。首先，不尊敬人和不尊敬法有兩種。不尊敬人：首先，五種情況中的第一種是明知故犯地說謊，在墮罪的分類中有四種情況。基礎的要素是：所針對的對象必須具備五個特徵：身體處於正常狀態，與自己是不同的個體。所要表達的內容是：關於會導致他勝罪、僧殘罪和下品墮罪的謊言，以及此處所說的粗罪和惡作罪，還有惡作罪類別中用小扁豆遮蓋的六種情況之外的，具有改變認知的含義。意圖是：認知沒有錯亂，動機是改變認知，並且想要持續不斷地說。行為是：用具備五個特徵的語言開始說。究竟是：對像理解了含義。成為墮罪的方式是：對於已經發生的墮罪，明知故犯地說沒有發生，就像事物和認知相符；對於沒有發生的墮罪，明知故犯地說已經發生，就像事物和認知不符。這兩種情況都會成為墮罪。最初沒有改變認知的意圖，但在說話時新產生了改變認知的意圖，也會成為根本罪。在布薩時，如果被問到『你是否清凈？』，明明知道不清凈或者猶豫不決，卻什麼也不說而結束，這會成為惡作罪。發誓放棄是違犯學處的惡作罪。第二種是說別人過失的墮罪，有四種情況。基礎的要素是：所說對像過失的對象是具備六種功德的比丘。所要表達的事物是：在那個地方、那個時間被認為是過失，並且是不允許的事情。意圖是：認知沒有錯亂，動機僅僅是想要揭露過失，並且想要持續不斷地說。行為是：用具備五個特徵的語言，無論是溫和還是粗暴的方式開始說。究竟是：即使對方沒有不高興，只要對像理解了含義，就會成為墮罪。如果改變認知來說，就會成為說謊的墮罪。對於貴族種姓，在那個地方、那個時間被認為是過失的事情，如果想要揭露過失而說，或者說粗俗的話、粗暴的話，就是惡作罪。第三種是進行挑撥離間的墮罪

【English Translation】 Returning to the place, making a living by returning to the basis of food, and returning to the place of the fourfold abundance of teachings, this is the fifth. Generated by those who do not respect people and the Dharma. Firstly, there are two types: disrespect for people and disrespect for the Dharma. Disrespect for people: Firstly, the first of the five situations is knowingly telling a lie. In the classification of offenses, there are four aspects. The element of the basis is: the object being addressed must possess five characteristics: the body is in a normal state, it is a separate individual from oneself. The content to be expressed is: lies that lead to defeat, residual offenses, and lower offenses, as well as the gross offense and wrongdoings mentioned here, and the six situations covered by lentils in the category of wrongdoings, other than those, having the meaning of changing perception. The intention is: the cognition is not confused, the motivation is to change the perception, and the desire to speak continuously. The action is: starting to speak with language possessing five characteristics. The ultimate is: the object understands the meaning. The way it becomes an offense is: knowingly saying that an offense that has occurred has not occurred, like the thing and the perception matching; knowingly saying that an offense that has not occurred has occurred, like the thing and the perception not matching. Both of these situations become offenses. Initially, there was no intention to change the perception, but if a new intention to change the perception arises at the time of speaking, it also becomes a fundamental offense. During the Posadha, if asked 'Are you pure?', knowing that one is not pure or being hesitant, but saying nothing and ending it, this becomes a wrongdoing. Vowing to renounce is a wrongdoing of violating the precepts. The second is the offense of speaking of others' faults, there are four aspects. The element of the basis is: the object of speaking of faults is a Bhikshu possessing six qualities. The thing to be understood is: what is considered a fault in that place and time, and is not permissible. The intention is: the cognition is not confused, the motivation is solely the intention to expose faults, and the desire to speak continuously. The action is: starting to speak with language possessing five characteristics, either gently or harshly. The ultimate is: even if the other person does not become unhappy, as long as the object understands the meaning, it becomes an offense. If one speaks by changing the perception, it becomes the offense of lying. For those of noble birth, if something is considered a fault in that place and time, if one speaks with the intention of exposing the fault, or speaks vulgar words, harsh words, it is a wrongdoing. The third is the offense of engaging in divisive speech.

ེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ནི་གཉིས་ཀ་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བྱེ་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དབྱེ་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་མིང་ནས་སྨོས་ཏེ་འབྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བ་ནི་བྱེ་བར་མ་གྱུར་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །མིང་ནས་མ་སྨོས་པ་དང་། དགེ་སློང་ལས་གཞན་པའི་ཕྲ་མ་བྱེད་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཆང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་རྩོད་པ་ནི་དགེ་སློང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྩོད་པ་བཞི་པོ་གང་རུང་ཡིན་པ། དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བར་བྱས་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་ 1-15-43b དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱེད་པ་ལ་གཏོགས་པའོ་རྟེན་ནི་རྩོད་པའི་རྒྱུས་ཤེས་ཤིང་འདུན་པ་ཕུལ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྩོད་པ་ཞི་བྱེད་ལ་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རྩོད་པ་ཆོས་ཕྱོགས་སུ་ཞི་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུ་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་རྩོད་པ་སྤྱི་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་འདོད་པའི་ཚེ་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་འདྲ་ཞིང་བྱེ་བྲག་ལ་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་འདོད་པའི་ཚེ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་བ་དང་ཀུན་སློང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་དོན་གོ་བའོ། །རྣལ་དུ་མ་ཕེབས་པ་དང་རྒྱུས་མི་ཤེས་པས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་དང་། བསླབ་པ་སྤྱོད་པ་སོགས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ལ་དེའི་རྒྱུ་ལ་མ་ཆགས་སོ་ཞེས་སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྔ་པ་བཤེས་ངོར་བྱས་སོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཟས་ལས་གཞན་པའི་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་རྙེད་པ་ཡིན་པ། ཕལ་ཆེར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། ཡུལ་དེ་ལ་ལོག་པར་བྱིན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ལ་སྐུར་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་དང་བསྔོས་པ་གཉིས་ལས་ནོར་ཐ་དད་ཅིང་། ལོག་པར་སྔོ་བ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །བསྔོ་སའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པ། དགེ་འདུན་མ་ཡིན་པའོ། །གང་ལ་གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །རྟེན་ནི་གོས་སྦྱིན་པའི་ལས་དེ་ལ་འདུན་པ་ཕུལ་བ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་མཐུན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ 1-15-44a ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པ

【現代漢語翻譯】對於第四個根本墮罪，其分支是：對象是指未分配給具足六法的比丘的物品。意樂是指認知不顛倒，想要持續不斷地進行分配。行為是指以具備五種特徵的語言，開始指名道姓地進行分配。最終結果是，即使沒有完成分配，也會構成墮罪。如果未指名道姓，或者對非比丘進行分配等，這些不完整的分支會構成惡作罪。對於第四個根本墮罪，即製造後悔，其分支是：所後悔的爭端是任何兩個或兩個以上具足戒相的比丘之間的任何四種爭端。僧團已通過如法的方式平息了這些爭端。所針對的對象是具足六法的比丘，他們參與了平息爭端。基礎是瞭解爭端的起因，並提交意願，直至參與平息爭端。意樂是指認知到爭端已如法平息，或者對此猶豫不決。也就是說，當想要對一般的爭端製造後悔時，認知是否顛倒並不重要；但當想要對特定的爭端製造後悔時，認知必須不顛倒，並且必須從內心深處持續不斷地想要製造後悔。行為是指以具備五種特徵的語言，開始製造後悔。最終結果是，由於這個原因而理解了意義。如果行為不端正，或者不瞭解起因而製造後悔，或者對戒律的修行等行為的結果感到滿意，卻對起因不滿意而製造後悔等，這些不完整的分支會構成惡作罪。對於第五個根本墮罪，即指責說是爲了報恩，其分支是：所指責的對象是除了食物之外，具足戒相的僧團的所得。這些所得通常是允許的、適量的，並且沒有被非法給予。所指責的對象是具足六法的比丘，他與自己和被迴向者在財物上不同，並且不是非法迴向者。迴向的對象具備五個條件：身體正常，與自己財物不同，並且不是僧團。所針對的對象具備五個條件：身體正常，與自己傳承不同。基礎是直至提交意願，都與佈施衣服的行為一致。意樂是指認知不顛倒，並且想要持續不斷地進行指責。

【English Translation】 For the fourth root downfall, its branches are: The object refers to items that have not been allocated to a monk who possesses the six qualities. The intention is to have undistorted cognition and a continuous desire to allocate. The action is to start allocating by naming names with language that possesses five characteristics. The final result is that even if the allocation is not completed, it constitutes a downfall. If names are not mentioned, or if allocation is made to non-monks, etc., these incomplete branches constitute a misdeed. For the fourth root downfall, which is creating regret, its branches are: The dispute over which regret is created is any of the four disputes between two or more monks who possess the characteristics of discipline. The Sangha has peacefully resolved these disputes in accordance with the Dharma. The object to be understood is the monk who possesses the six qualities and is involved in resolving the dispute. The basis is knowing the cause of the dispute and submitting the intention, up to participating in resolving the dispute. The intention is to recognize that the dispute has been peacefully resolved in accordance with the Dharma, or to hesitate about it. That is, when one wants to create regret for a general dispute, it does not matter whether the cognition is distorted or not; but when one wants to create regret for a specific dispute, the cognition must not be distorted, and one must continuously want to create regret from the bottom of one's heart. The action is to start creating regret with language that possesses five characteristics. The final result is understanding the meaning because of this reason. If the behavior is not proper, or if regret is created without understanding the cause, or if one is satisfied with the results of practicing the precepts, etc., but dissatisfied with the cause and creates regret, etc., these incomplete branches constitute a misdeed. For the fifth root downfall, which is accusing someone of acting out of gratitude, its branches are: The object of accusation is the possessions of the Sangha that possess the characteristics of discipline, other than food. These possessions are usually permissible, moderate, and have not been given illegally. The object of accusation is a monk who possesses the six qualities, who is different from oneself and the one to whom the possessions are dedicated in terms of property, and who is not an illegal dedicator. The object of dedication possesses five conditions: a normal body, different property from oneself, and is not the Sangha. The object to be understood possesses five conditions: a normal body, and a different lineage from oneself. The basis is being consistent with the act of donating clothes until the intention is submitted. The intention is to have undistorted cognition and a continuous desire to accuse.

འོ། །སྦྱོར་བ་མིང་མ་སྨོས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མལ་ཆ་སྟོབས་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐོ་བའི་ཚེ་ལས་ཀྱིས་མ་བསྐོས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ༈ ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ།ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། མ་ནིང་མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། མཁས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་མི་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ལོང་བ་མ་ཡིན་པ། ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ན་གནས་པ། སྤྱོད་པ་དང་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པ། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། སྔར་ཤེས་པའི་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་དུ་སྟོན་པའི་གནས་ནི་གནས་གཅིག་ཡིན་པ། དུས་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་ཤིང་ཀུན་སློང་ཆོས་སྟོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ 1-15-44b གནས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་དང་། མོའི་མཚན་ཤས་ཆེ་བའི་མཚན་གཉིས་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོན་པ་དང་། མ་ནིང་ཕོ་མོ་དང་སྤྲུལ་པ་མོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དང་། བུད་མེད་གཡེམ་ཞིང་རྒོད་བག་ཅན་ལ་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང་བཅས་ཏེ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཚིག་ལྔ་པ་ལ་ལྔ་སྟོན་པ་དང་། གཞན་དྲུག་ཚུན་ཆད་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་། དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་དང་། སྔར་བཟུང་ཟིན་པ་སྟོན་པ་དང་། བསྙེན་གནས་འབོགས་པ་དང་། ཡོན་བཤད་བྱེད་པ་སོགས་ལ་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོན་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགེ་སློང་ལས་ཅིག་ཅར་རམ་སྔར་འདོན་པར་འདོད་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་འདོན་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟོན་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སམ་ཡི་གེ་གང་ཡང་རུང་བ། ངག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། སྔར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ

【現代漢語翻譯】哦！即使不提及行為的名稱也可以，以具備五種特徵的語言開始譴責，最終理解其含義。在任命如瑪爾查·托巴波（Malcha Tobapa）等人的時候，如果沒有通過工作來任命，就會犯下違規行為。第二，不恭敬佛法，分為兩種：不恭敬經教之法，分為三種，首先是對在家人婦女宣講的墮罪，其中有四種要素。基礎的要素是，宣講的對象必須具備能夠理解女性含義、身體處於正常狀態、可以依止、不是雙性人或陰陽人之外的四種稱謂。不是具有神通者，是在家人，不是親屬，沒有被欺騙，不是聰慧的本性。所依據的是人，能夠說話，理解含義，思想處於自然狀態，能夠理解男性的含義，不是盲人，處於聽法的附近，不依隨行為和名稱的改變，不具備持戒的同伴。所宣講的法是佛陀的教誨，是意義的本體，超過五個或六個詞，與之前所知的意義不同。宣講的地點是同一個地方，時間是同一天。想法上的認知是，對於超過五個或六個詞的內容，確定知道或者猶豫不決，動機是想要持續不斷地宣講佛法。行為是以具備五種特徵的語言開始宣講，最終理解其含義。超過五個或六個詞。在不同的地方宣講，與以女性特徵為主的雙性人持戒同伴一起宣講，以及對陰陽人、男女雙性人和化身女性宣講佛法等，都是要素不完整的行為。與行為放蕩、行為粗俗的女性，以及具備持戒同伴特徵的人一起宣講佛法，也是違規行為。宣講五個詞的內容時，只宣講五個詞，沒有罪過。回答有針對性的提問，宣講之前已經掌握的內容，給予近住，進行供養開示等，即使超過六個詞也沒有墮罪。第二，背誦的墮罪有四種要素。基礎的要素是，一起背誦的對象必須具備未受比丘戒的五種稱謂：身體處於正常狀態，從內心深處希望立即或者之前就與比丘一起背誦，沒有被欺騙。所背誦的事物是成為宣講者的佛法或者文字，是語言的本體，與之前所知的不同。想法上的認知是，

【English Translation】 Oh! Even if the name of the action is not mentioned, it is acceptable to start condemning with a language possessing five characteristics, ultimately understanding its meaning. When appointing people like Malcha Tobapa, if they are not appointed through work, a transgression of discipline is committed. Secondly, disrespecting the Dharma, which is divided into two: Disrespecting the Dharma of the scriptures, which is divided into three. First, the downfall of teaching to a female householder, which has four elements. The element of the basis is that the object of teaching must possess the ability to understand the meaning of 'woman', be in a normal physical state, be suitable to rely on, and have four designations other than being hermaphrodite or intersex. Not being a possessor of magical powers, being a householder, not being a relative, not being deceived, not being of a wise nature. The basis is a human being, able to speak, understand the meaning, the mind being in a natural state, able to understand the meaning of 'man', not being blind, being in the vicinity of hearing the Dharma, not relying on changes in conduct and name, and not possessing a companion in discipline. The Dharma being taught is the Buddha's teaching, is the essence of meaning, is more than five or six words, and is different from what was previously known. The place of teaching is the same place, and the time is the same day. The cognition in thought is that for more than five or six words, one knows definitely or with doubt, and the motivation is to continuously teach the Dharma. The action is to begin teaching with a language possessing five characteristics, ultimately understanding its meaning. More than five or six words. Teaching in different places, teaching with a companion in discipline who is predominantly female with intersex characteristics, and teaching the Dharma to hermaphrodites, male-females, and emanation females, etc., are actions with incomplete elements. Teaching the Dharma with a woman who is promiscuous and coarse, and with a companion in discipline who possesses the characteristics, is also a transgression. When teaching five words, only teach five words, and there is no fault. Answering targeted questions, teaching what has already been grasped, giving refuge, making offerings and explanations, etc., even if it exceeds six words, there is no downfall. Secondly, the downfall of reciting has four elements. The element of the basis is that the object of reciting together must possess the five designations of not having received the Bhikshu vows: being in a normal physical state, wishing from the depths of the heart to recite with the Bhikshu immediately or previously, and not being deceived. The thing being recited is any Dharma or letter that becomes the teacher, is the essence of language, and is different from what was previously known. The cognition in thought is,

་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུའམ་ཅིག་ཅར་འདོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་འདོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདོན་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་འདུལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པ། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་པ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱད་དུ་གསོད་ 1-15-45a པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་འགྱོད་པ་དང་ཞུམ་པར་འགྱུར་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་འདི་ལྟ་བུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཅིང་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མངོན་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་སྔར་བཞིན་ཡན་ལག་བརྩིས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདུལ་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། ཕམ་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་དགེ་སློང་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕམ་ལྷག་གི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་རྗོད་པའི་རྟེན་ནི་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པར་མ་བསྐོས་ཤིང་གནང་བ་མ་གསོལ་བ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བའི་ཚེ་དེའི་ཁོངས་སུ་མི་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ཤེས་པ་དང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་དེར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཕམ་ལྷག་ལས་གཞན་པའི་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་དང་། ཉན་པ་པོ་མི་ཤེས་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་རྗོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་ 1-15-45b བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་བསྐོས་པ་དང་། བསྐོས་པ་དེས་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་གོ་བར་མ་བྱས་པ་དང་། གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པར་སྤྲོ་བའི་གང་ཟག་མ་བྱུང་ན་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི

【現代漢語翻譯】不迷惑且動機未完全成熟時，在結束時或立即說出，持續不斷。預備階段是運用具備五種特性的語言，開始那樣說。最終階段是說完。第三，特別詆譭的墮落行為有四種，從根本的支分來說，所詆譭的基礎是律藏的詞句，源於自身的學處。所針對的對象是具備六種功德的比丘。意樂是不迷惑的認知，動機是想要說出詆譭的言辭，持續不斷。預備階段是運用具備五種特性的語言，開始說出諸如『這些微小的學處，會讓比丘們感到後悔和沮喪，何必每月誦戒？』之類的話。最終階段是理解其含義。如果公開詆譭，也屬於墮落行為，其方式與之前計算支分的方式相同。如果詆譭與律藏不共的經藏，則犯輕罪。不敬重證悟之法。第二，不敬重證悟之法，分為兩種，首先是宣說罪行的墮落行為，有四種，從根本的支分來說，所宣說的對象是未受具足戒者，具備五種名稱，身體處於平常狀態，不瞭解勝殘和殘餘的特性。所宣說的內容是比丘從受戒到能夠恢復戒律之間的，具備六種功德者的相續中的勝殘和殘餘的墮落。宣說的依據是沒有被指派宣說罪行，也沒有請求允許，不屬於僧眾共同討論的範圍。意樂是認知聽者是不知情者，或者認為對方是未受具足戒者，或者心存疑慮。動機是想要說出宣說罪行的言辭。預備階段是運用具備五種特性的語言，開始說出。最終階段是理解其含義。宣說勝殘和殘餘之外的罪行，以及對未受具足戒者，或者認為聽者是不知情者，或者認為對方不是未受具足戒者，或者心存疑慮而宣說，都屬於輕罪。應學的輕罪包括：誹謗在家人之比丘，以及未被指派的比丘尼，使比丘尼在俗家單獨理解，以及被指派的比丘尼未使俗家理解，以及沒有出現樂於宣說罪行之人時，未爲了讓所有比丘討論而進行祈請的行為。第二，宣說真實的殊勝人法之墮落行為有四種，從根本的支分來說

【English Translation】 Without confusion and when the motivation is not fully mature, at the end or immediately, continuously speaking. The preparatory stage is using language with five characteristics to begin speaking in that way. The final stage is finishing speaking. Third, there are four types of downfall for particularly disparaging, from the root branch, the basis for disparagement is the words of the Vinaya, originating from one's own precepts. The object is a Bhikshu with six qualities. The intention is to have an unconfused understanding, the motivation is to want to speak words of disparagement, continuously. The preparatory stage is using language with five characteristics to begin saying things like, 'These minor precepts will cause the Bhikshus to feel regret and frustration, why bother reciting the Pratimoksha every half month?' The final stage is understanding the meaning. If one openly disparages, it is also a downfall, the manner of which is the same as the previous calculation of branches. If one disparages the Sutra Pitaka, which is not common to the Vinaya, then it is a minor offense. Disrespecting the Dharma of Realization. Second, disrespecting the Dharma of Realization is divided into two, first is the downfall of proclaiming faults, there are four, from the root branch, the object of proclamation is one who has not received full ordination, possessing five names, whose body is in a normal state, and who does not understand the characteristics of Parajika and Sanghavasesa. The content of the proclamation is the Parajika and Sanghavasesa downfalls in the continuum of a Bhikshu from ordination up to the point where he can restore his vows, possessing six qualities. The basis for proclamation is not being appointed to proclaim faults, nor having requested permission, and not belonging to the scope of the Sangha's common discussion. The intention is to recognize that the listener is unknowing, or to think that the other person is not fully ordained, or to have doubts. The motivation is to want to speak words of proclaiming faults. The preparatory stage is using language with five characteristics to begin speaking. The final stage is understanding the meaning. Proclaiming faults other than Parajika and Sanghavasesa, and to one who is not fully ordained, or thinking that the listener is unknowing, or thinking that the other person is not fully ordained, or proclaiming with doubts, are all minor offenses. The minor offenses to be learned include: a Bhikshu who slanders laypeople, and a Bhikshuni who has not been appointed, causing the Bhikshuni to understand separately in lay households, and the appointed Bhikshuni not causing the lay households to understand, and when there is no one who is happy to proclaim faults, not performing the act of requesting for the sake of all Bhikshus to discuss. Second, the downfall of speaking truthfully about the Dharma of Superior Human Qualities has four, from the root branch

་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བདེན་པ་མ་མཐོང་བའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་མི་ཆོས་བླ་མའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཁྱིམ་པའི་མདུན་དུ་དགོས་པ་མེད་པར་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་མང་བ་ལས་གྱུར་བ། གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ། གནས་སྒྲུབ་པ་ལས་གྱུར་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་འཇིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། མ་ཉམས་པ། རུང་བ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་ཆོམ་རྐུན་པས་རྩྭ་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པའི་ཚེ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་མ་ཉམས་པ་ལ་མ་ཉམས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ཉམས་པར་བྱེད་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་འདམ་རྫབ་སོགས་ཀྱིས་གནོན་པ་དང་ཁུ་ཚན་སོགས་དབོ་བ་དང་། རླུང་དང་ཉི་མ་དང་ས་གཞི་སྐམ་པོར་འཇོག་ 1-15-46a པ་སོགས་ཀྱིས་ཉམས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཉམས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་དུ་མ་ཉམས་པར་བྱེད་ན་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། དངོས་གཞི་ལ་གྲངས་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ་རྩ་བ་ནས་གཅོད་ན་ཡལ་ག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སྟ་རེ་སོགས་བསྣུན་པའི་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ། ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པའི་ཚི་གུ་མ་བཅོམ་པར་མིད་པ་དང་། སྙིང་པོ་ལ་མ་རེག་པའི་ཤིང་ཤུན་དང་། ཤུན་པའི་བར་གྱི་ཕྲི་དང་། འདབ་མ་སྐྱ་བོ་དང་། མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་རྣམས་དང་། ཁྱིའུ་ཁ་མ་ཐོན་པ་དང་། ས་འབུས་པ་དང་ཤ་མོ་དང་ཤ་བལ་དང་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་རླ་མ་ཉམས་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། ལག་གི་བླས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཤིང་ལྗོན་པ་སོགས་གཅོད་པའི་ཚེ་མདུན་རོལ་ཉི་མ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་ནས་ཤིང་ལ་གནས་པའི་མི་མ་ཡིན་སོགས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་སྤྲོ་བ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བའི་ཚེ་གཅོད་པ་དང་། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་ཞག་བདུན་པ་དང་འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་རྣམས་ཕྱི་དྲོ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཆུ་གྲང་མོས་མ་བཏབ་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གནས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ་ལ་དྲུག་ལས། ༈ ལས་བྱེད

【現代漢語翻譯】關於肢解，所指的對象是未受具足戒、具有五個名稱、身體處於凡俗狀態、未見真諦之人。所肢解的物體是存在於自身相續中的人法上人。所思為意識不迷亂，動機是想要真實宣說人法上人且恒常不斷。行為和究竟與之前相同。在家人面前無必要地展示神通，屬於應學的罪過。第二，關於對已安立的僧伽基礎進行邪行，分為由作為（行為）所致、由損害所致、由安立處所致三種。第一，關於毀壞種子和幼芽的墮罪，在二者之中，第一是墮罪的分類，分為四部分，即基礎的支分：所要毀壞的種子和幼芽自性成立、未被毀壞、尚未處理。所依是盜賊用草等捆綁之時。所思為意識認為未被毀壞為未被毀壞，或者猶豫不決。動機是想要毀壞。行為是自己或指使他人用泥漿等壓迫，用熱灰等覆蓋，或者置於風吹日曬的乾燥土地上等方式進行毀壞。究竟是已經毀壞。此外，如果一個行為導致多個種子或幼芽被毀壞，則只有一個行為的罪過，但就正行而言，會根據每個數量而產生相應的墮罪。例如，如果像樹苗一樣從根部砍斷，即使有很多枝條，也只有一個墮罪，但對於行為而言，砍擊斧頭等的次數則會產生相應數量的應學罪。基礎的支分不完整：吞下未去除果核等的果實，接觸不到果肉的樹皮，樹皮之間的薄膜，灰色的葉子，開放的花朵，成熟的果實，未出牙的幼犬，新生的幼苗，蘑菇和苔蘚以及容器等未被破壞，都屬於應學罪。第二，應學罪：用手砍伐為三寶所用的樹木等時，在七八天前向居住在樹上的非人等宣說佈施的利益等，若不生歡喜心，或者即使如此也不放棄砍伐，以及適合在規定時間內、七天內或維持生命期間持有的物品，在下午享用時未用冷水浸泡等。對已安立的僧伽基礎進行邪行。第二，由損害所致，分為六種。關於羯磨。

【English Translation】 Regarding dismemberment, the object referred to is one who has not taken full ordination, possesses five names, whose body remains in a mundane state, and who has not seen the truth. The object to be dismembered is the superior human dharma existing within one's own continuum. The thought is that the consciousness is not confused, and the motivation is the constant and unwavering desire to truthfully speak of the superior human dharma. The action and ultimate result are the same as before. Displaying miracles unnecessarily in front of laypeople is a fault to be learned. Secondly, regarding the perverted establishment of the basis of the Sangha, it is divided into three: caused by actions, caused by harm, and caused by the place of establishment. Firstly, regarding the downfall of destroying seeds and sprouts, among the two, the first is the classification of downfall, divided into four parts, namely the limbs of the basis: the seeds and sprouts to be destroyed are established in their own nature, have not been destroyed, and have not yet been processed. The support is when a thief binds them with grass, etc. The thought is that the consciousness perceives that what has not been destroyed has not been destroyed, or hesitates. The motivation is the desire to destroy. The action is to oppress with mud, etc., cover with hot ashes, etc., or place in dry land exposed to wind and sun, etc., either by oneself or by instructing others. The ultimate result is that it has been destroyed. Furthermore, if one action causes multiple seeds or sprouts to be destroyed, there is only one fault of action, but as for the main action, corresponding downfalls will occur according to each number. For example, if it is cut from the root like a sapling, even if there are many branches, there is only one downfall, but for the action, the number of times the axe, etc., is struck will result in a corresponding number of faults to be learned. The limbs of the basis are incomplete: swallowing fruits without removing the pits, etc., the bark of a tree that does not touch the flesh, the membrane between the bark, gray leaves, open flowers, ripe fruits, puppies that have not yet teethed, newly sprouted seedlings, mushrooms and moss, and containers, etc., that have not been destroyed, all belong to faults to be learned. Secondly, faults to be learned: when cutting down trees, etc., for the sake of the Three Jewels with one's own hands, one should proclaim the benefits of giving, etc., to the non-humans, etc., who dwell in the trees seven or eight days in advance. If one does not generate joy, or even if one does so but does not abandon the cutting, and items suitable for holding within a specified time, within seven days, or for sustaining life, if one enjoys them in the afternoon without soaking them in cold water, etc. Perverted establishment of the basis of the Sangha. Secondly, caused by harm, divided into six. Regarding karma.

་པ་ལ་གནོད་པ་འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ལས་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པ་འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཕྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཞལ་ཏ་བར་བསྐོས་པའམ་མ་བསྐོས་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པ་དང་སྔར་བསྐོས་པ་བག་ཡངས་སུ་བྱས་པ་ 1-15-46b གང་རུང་ཡིན་པ། རང་ལ་ཟས་གོས་དམན་པ་ཆེད་དུ་སྟོབས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ལས་ཀྱིས་དམན་པའི་གྲངས་སུ་བགྲངས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བདག་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་གྱིས་འཕྱ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཕྱ་བའི་ཡུལ་དེས་ཐོས་པར་མིང་ནས་གསལ་པོར་སྨོས་པའམ་གསལ་པོར་མིང་མ་སྨོས་པར་ཟུར་གྱིས་འཕྱ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་བཟོད་པ་ལ་དྲན་སྐུལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་རང་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དེ་རང་གིས་དངོས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་སུ་བསྐོ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་གནོད་པ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད། གཉིས་པ་བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་གནོད་པ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བདག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་མཐུན་དུ་གླེང་བར་ཞུགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྒོ་བ་རྣ་གཟོན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ལན་ལོག་པར་རྗོད་པ་སྟེ་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བ་གླེངས་པ་ན་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ལུང་ལྟར་ན་དྲི་བ་རྣ་གཟོན་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དངོས་གཞི་སྐྱེད་པར་སེམས་སོ། །ཅང་མི་སྨྲ་བ་དང་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་པས་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་གྱི་སྲོག་གི་བར་ཆད་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་འཕྱ་བ་དང་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་རྣམས་ལ་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་དམན་པའི་གྲངས་སུ་མི་བགྲང་བ་དང་། ཆེ་བཞི་བྱ་དགོས་པའི་གནས་དེ་ 1-15-47a ལས་མ་བྱོལ་བ་དང་། གནོད་པའི་སྒོ་མ་བཅང་བར་ཆེ་བཞི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ མལ་ཆ་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད། གསུམ་པ་མལ་ཆ་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་མལ་གྱི་དགེ་འདུན་ནི་གནས་མལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལོངས་སྤྱད་པ། ཆུད་ཟ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པའོ། །གནས་ནི་ཕན་ཕུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཅན་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་བརྟུལ་བ་བྱས་སམ་བྱེ

【現代漢語翻譯】對僧眾造成損害的墮罪：第一，對負責事務者進行誹謗的墮罪，分為四部分。基礎的組成部分是：誹謗的對象是具備六法（註：指戒律、多聞、智慧等六種功德）的比丘，無論是否被任命為執事，只要正在執行職務，或者曾經被任命但現在放任自流的任何一種情況。但並非爲了讓自己獲得更多食物和衣物而故意誹謗。所依據的是因職務低下而被貶斥。意念上，認知沒有錯亂，動機是想要通過與自身相關的理由進行誹謗。行為上，通過具備五種特徵的言語進行誹謗，使誹謗的對象聽到，或者明確地說出其名字，或者不明確說出名字而進行暗示。最終，對方理解了所誹謗的內容。對於哪怕是稍微不容忍的事情也要進行提醒，以及對於像自己一樣心懷不滿的人，親自任命其為僧團的職務，都屬於違犯學處的惡作劇罪。對教誡造成損害，即以刺耳的語言進行教誡的墮罪：第二，對教誡造成損害，即以刺耳的語言進行教誡的墮罪，分為四部分。基礎的組成部分是：以刺耳的語言進行教誡的對象是，當自己以戒律的原則，以如法的形式進行勸告時，具備六法的比丘。意念上，認知沒有錯亂，動機是想要說出刺耳的教誡之語。行為上，以具備五種特徵的言語進行反駁，例如，當指出觸火的墮罪時，卻說沒有犯下挖地的墮罪。最終，對方理解了所教誡的內容。根據律經，以刺耳的語言進行提問，也被認為是產生墮罪的直接原因。保持沉默或者說不記得了，這些不完整的教誡都屬於惡作劇罪。爲了保護他人的生命安全等原因，以刺耳的語言進行教誡，則沒有罪過。對於十二種人（註：指不聽勸告、剛強難化之人）進行誹謗和以刺耳的語言進行教誡，不應將其視為因羯磨（註：僧團的集體行動）而受到貶斥，並且在四大事務（註：指衣食住行）方面不應逃避責任，在沒有關閉損害之門的情況下進行四大事務，都屬於違犯學處的惡作劇罪。對床具造成損害，分為兩種，第一種是住所床位的墮罪：第三，對床具造成損害，分為兩種，第一種是住所床位的墮罪，分為四部分。基礎的組成部分是：非法獲得的住所床位，僧團的住所床位必須是合適且符合標準的，由自己或被指定的人使用，並且存在被浪費的風險。住所是指存在可能變成有害之物風險的地方。所依據的是處於危險之中，或者已經遭遇危險，或者已經做出欺騙行為。

【English Translation】 Defeats that harm the Sangha: First, the defeat of slandering those who are in charge of affairs, divided into four parts. The basic component is: the object of slander is a bhikshu (monk) who possesses the six dharmas (note: referring to the six qualities of discipline, learning, wisdom, etc.), whether or not he has been appointed as an officer, as long as he is performing his duties, or has been appointed in the past but is now left to his own devices. However, it is not for the purpose of deliberately slandering in order to obtain more food and clothing for oneself. What is relied upon is being demoted due to low rank. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to slander through reasons related to oneself. In terms of action, slander is carried out through speech with five characteristics, so that the object of slander hears it, or explicitly states his name, or implicitly slanders without explicitly stating his name. In the end, the other party understands what is being slandered. Reminding even about things that are slightly intolerable, and personally appointing someone who is as dissatisfied as oneself to a position in the Sangha, are all mischievous offenses against the precepts. Defeating the teaching, that is, teaching with harsh language: Second, the defeat of harming the teaching, that is, the defeat of teaching with harsh language, divided into four parts. The basic component is: the object of teaching with harsh language is a bhikshu who possesses the six dharmas, when one advises him in accordance with the principles of discipline and in a lawful manner. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to speak harsh words of teaching. In terms of action, refuting with speech that possesses five characteristics, for example, when pointing out the defeat of touching fire, saying that the defeat of digging the ground has not been committed. In the end, the other party understands what is being taught. According to the Vinaya Sutra, asking questions in harsh language is also considered a direct cause of generating defeat. Remaining silent or saying that one does not remember, these incomplete teachings are all mischievous offenses. There is no offense in teaching with harsh language for the sake of protecting the lives of others, etc. Slandering the twelve types of people (note: referring to those who do not listen to advice and are difficult to tame) and teaching with harsh language should not be regarded as being demoted due to karma (note: the collective action of the Sangha), and one should not evade responsibility in the four major affairs (note: referring to clothing, food, shelter, and travel), and performing the four major affairs without closing the door to harm are all mischievous offenses against the precepts. Damaging bedding, divided into two types, the first being the defeat of dwelling beds: Third, damaging bedding, divided into two types, the first being the defeat of dwelling beds, divided into four parts. The basic component is: illegally obtained dwelling beds, the Sangha's dwelling beds must be suitable and meet the standards, used by oneself or those designated, and there is a risk of being wasted. Dwelling refers to a place where there is a risk of becoming harmful. What is relied upon is being in danger, or having encountered danger, or having committed deceptive acts.

ད་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་མལ་བཞག་སྟེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བའམ་ཕན་ཕུན་གྱི་ཉེན་ཅན་དུ་འཇོག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་བསམས་པའི་དོན་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ནི་རླུང་ངམ་ཆར་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་སླེབ་པའམ་སྲིལ་གྱིས་ཟོས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕན་ཕུན་དུ་གྱུར་པའམ་བསྐོར་བའི་གནས་ལ་ནི་སྒོ་ཁང་ནས་འདོམ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ན་ཕྱིས་ལངས་པ་དང་། ལངས་པ་མཉམ་ན་བསླབ་པ་གཞོན་པ་དང་། ལངས་པ་དང་རྒན་གཞོན་གཉིས་ཀ་མཉམ་ན་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བསྡུ་བ་བཅོལ་བས་ལྟུང་བ་ཁེགས་པ་ལ་ཡང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་རྒས་པ་དང་ན་བ་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དང་བསླབ་པ་ལས་གཡེལ་བ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཅོལ་བ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ལ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཁྱིམ་དང་འབྲེལ་བ་ནད་པ་དང་འབྲེལ་བ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བརྩམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་སྟེ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་གནས་མལ་མ་བསྡུས་ 1-15-47b པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་བའི་ཚེ་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་དང་། གནས་མལ་མ་བསྡུས་པར་ཕྱིན་ཏེ་ལམ་དུ་དྲན་ན་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལྟར་མི་བྱ་ཞེས་མ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ལམ་དུ་དགེ་སློང་དང་ཕྲད་ན་བསྡུ་བ་མ་བཅོལ་བ་དང་། གནས་ནས་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ན་བདག་པོ་ལ་མ་གཏད་པ་དང་། མ་བསྡུས་པར་འགྲོ་བ་དང་། གནས་མལ་དྲི་མ་ཅན་མ་སྤྲུགས་པ་དང་། རང་གིས་བསྡུ་བ་མི་ཁོམ་ན་དགེ་སློང་སོགས་ལ་མ་བཅོལ་བ་དང་། འཆོལ་ས་མེད་ན་ལྡེ་མིག་མ་སྦས་པར་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་དུ་དགེ་སློང་འོང་བ་མཐོང་ན་ལྡེ་མིག་སྦས་པའི་ཕྱོགས་དེ་མ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་མགྲོན་དུ་འབོད་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་གཡར་པོ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་འོང་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་སོགས་ལ་མི་འཆོལ་བར་རང་གིས་བཀུར་བ་དང་། དེ་དག་མེད་པ་དང་ཁྱིམ་པས་བསྐྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ན་མི་བཞག་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་མ་བསྐྱལ་ན་གནས་པ་དག་གིས་མ་བླངས་པ་དང་། གནས་པ་མེད་ན་རང་ངམ་དེས་ཀྱང་མི་ལྕོགས་ན་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བླངས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་རང་གི་དོན་དུ་སྟན་གཡར་བའི་ཚེ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། དེའི་སྲུང་མ་མི་འཇོག་པ་དང་། བཞག་པ་དེས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་དེ་ཁ་ཏོན་སོགས་དང་། སྟན་ལ་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དོང་བའི་ཚེ་མ་བསྡུས་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་སྟན་མ་རུངས་པར་གྱུར་པ་བྱི་དོར་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་བཏིང་བའི་སྟན་མ་བསྡུས་པ་མཐོང་ན་མི་བསྡུ་བ་དང་། མཐོང་བ་ད

【現代漢語翻譯】未被允許進入之處。意圖是，思維不應錯亂，動機應保持穩定，以便行走于正道，或者希望將其置於有害或有益的境地。行為是開始錯誤地實現所思考的事情。最終，風或雨會帶來其他變化，或者被冰雹吞噬等，導致有害或有益的結果，或者在環繞的地方，從門口到四十九肘的距離之外。如果兩人共同使用，後來者會犯錯；如果同時開始，則年輕的修行者會犯錯；如果開始的時間和年齡都相同，則兩人都會犯錯。如果委託他人收集，則可以通過避免墮落來彌補，但必須委託給那些並非未受具足戒者、年老者、病人、爭吵者或疏於修行者。第二，應受教者的過失包括：準備出發、與家庭有關、與病人有關、開始善行有關、與寺廟有關的五種過失。首先，如果未整理住所就去托缽，遇到風雨時，住在寺廟裡的人沒有幫忙整理；如果未整理住所就出發，在路上想起，卻沒有說以後不再這樣做了，也沒有生起這樣的念頭；那時，如果在路上遇到僧侶，卻沒有委託他人幫忙整理；如果從住所出發時，不會遇到危險，卻沒有交給主人；未經整理就出發；住所的髒亂沒有清理；自己沒有空閑整理，卻沒有委託給僧侶等人；如果沒有隱蔽的地方，卻沒有隱藏鑰匙就出發；如果在路上看到僧侶過來，卻沒有指出隱藏鑰匙的方向。第二種是，在邀請僧侶們做客的家中，不提供借用的坐墊；從家中返回時，不與在家人和沙彌等人一起恭敬地送別；如果他們不在，或者在家人說要送別，卻不讓他們送；如果他們沒有送別，住所的人也沒有迎接；如果沒有住所的人，自己或他們也無法做到，那麼整個僧團也沒有迎接；在寺廟裡，施主爲了自己的目的借用坐墊時，不提供；不安排守護者；即使安排了，守護者也只是坐在一旁唸誦等，而不照看坐墊；在家人來訪時，不整理；在家人把坐墊弄髒了，卻沒有清理；看到在家人鋪的坐墊沒有整理，也不去整理；看到的人...

【English Translation】 It is not allowed to enter. The intention is that the mind should not be confused, and the motivation should remain stable, in order to walk on the right path, or to wish to place it in a harmful or beneficial situation. The action is to begin to wrongly accomplish what is thought. Ultimately, wind or rain will bring other changes, or being devoured by hail, etc., will lead to harmful or beneficial results, or in the surrounding place, beyond forty-nine cubits from the doorway. If two people use it in common, the later one will err; if they start at the same time, the younger practitioner will err; if the starting time and age are the same, both will err. If entrusted to someone to collect, it can be compensated by avoiding falling, but it must be entrusted to those who are not unordained, elderly, sick, quarrelsome, or negligent in practice. Second, the faults of the trainee include: preparing to depart, being related to the family, being related to the sick, being related to starting good deeds, and the five faults related to the temple. First, if one goes for alms without tidying up the dwelling, and encounters wind and rain, those living in the temple do not help to tidy up; if one sets out without tidying up the dwelling, and remembers it on the way, but does not say that one will not do this again in the future, nor does one generate such a thought; at that time, if one encounters a monk on the way, one does not entrust someone to help tidy up; if one will not encounter danger when leaving the dwelling, one does not entrust it to the owner; one sets out without tidying up; the dirtiness of the dwelling is not cleaned; if one does not have time to tidy up oneself, one does not entrust it to monks, etc.; if there is no hidden place, one sets out without hiding the key; if one sees a monk coming on the way, one does not point out the direction of the hidden key. The second is that in the house where monks are invited as guests, borrowed cushions are not provided; when returning from the house, one does not respectfully see them off with lay people and novices, etc.; if they are not there, or if the lay people say they will see them off, one does not let them; if they do not see them off, the people in the dwelling do not welcome them; if there are no people in the dwelling, and oneself or they cannot do it, then the entire sangha does not welcome them; in the temple, when a patron borrows a cushion for his own purpose, it is not provided; a guardian is not arranged; even if one is arranged, the guardian just sits aside reciting, etc., and does not look after the cushion; when lay people come to visit, one does not tidy up; when lay people make the cushion dirty, one does not clean it; when one sees that the cushion spread by lay people has not been tidied up, one does not tidy it up; the one who sees...

ེ་རྒས་པ་དང་ནད་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་མ་སྦྲན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བའི་ཚེ་ལྟར་མི་འགྲོ་བ་དང་། དེར་སྟན་ 1-15-48a ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། མི་འདུག་པར་ལྟ་བ་དང་། ནད་གཡོག་གིས་སྟན་མི་གཤོམ་པ་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི་མཁན་པོའམ་སློབ་དཔོན་ཉིན་མོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ལ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་ཡང་དེའི་སྟན་མི་བཀུར་བ་དང་། བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་སྟན་ཁུར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། བླ་གབ་མེད་པར་ཆོས་ཉན་པའི་ཚེ་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་གནས་མལ་མི་བསྡུ་བ་དང་། དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒན་པོའི་གནས་མལ་ལྕི་བ་དང་མ་བརྗེས་པ་དང་། ཁྲི་དང་ཁྲི་ལྟ་བུར་མཐུན་པར་མི་བཞག་པའོ།།ལྔ་པ་ནི་ཆར་འབབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའི་ཚེ་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་སྟན་གཡར་པོ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ལམ་ཁར་ཆར་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་འོས་པར་བཅེར་ཏེ་རྫས་ངན་པ་ཞིག་གིས་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྫས་རྣམས་མ་བསྐམས་པ་དང་། མེ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་དང་པོར་རང་གི་ཡོ་བྱད་དང་། རྗེས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོ་བྱད་མི་འདོན་པ་དང་། བཏོན་ཟིན་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྫས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མི་ནུས་པ་མ་བཞག་པ་དང་། ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པའི་མེ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་རྫས་འདོན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཡིན་པ། གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ཕན་ཕུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཡོད་པའོ། །གང་གིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྩྭ་དང་ལོ་མ་གང་རུང་གི་གདིང་བ་ཡིན་པ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལོངས་སྤྱད་པའོ། ། 1-15-48b རྟེན་ནི་གནས་མལ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྡུ་བར་མི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ་ཆར་གྱིས་ཕན་ཕུན་དུ་གྱུར་པ་མ་གཏོགས་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་དུ་རྩྭ་ལོ་ལ་སོགས་པའི་གདིང་བ་བྱས་པ་མ་དོར་བ་དང་། མ་དྲིས་པར་དོར་བ་དང་། དགོན་པར་ནི་མགོ་མཇུག་བཟློག་པས་སློང་བའམ་དོར་བ་མ་བྱས་པ་དང་། གོས་བསྐམ་པའི་ཕྱིར་རྩྭ་བཏིང་བ་མ་དོར་བ་དང་། གཞན་སློང་བ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། འཆག་སར་རྩྭ་བཏིང་བའི་ཚེ་རླན་ཆེ་བའི་གནས་སུ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་སུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ན་སྲོག་ཆགས་ཡོད་མེད་བརྟག་པ་དང་སྒྱུར་ཟློག་མ་བྱས་པ་དང་། འཆག་པའི་བྱ་བ་གཏོང་བའི་ཚེ་དོར་བར་འོས་པ་མ་དོར་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གནས་མལ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈

【現代漢語翻譯】如果有人年老或生病，不要互相傳染。第三，在梵行期間，生病時不要像平時一樣離開，不要帶著坐墊離開，不要不坐著觀看，以及負責照料病人的人不整理坐墊等等。第四，堪布（Khenpo，住持）或阿阇黎（Acharya，導師）白天外出等時候，不要緊隨其後；即使跟隨，也不要尊重他們的坐墊；未經上師允許，不要拿走坐墊；沒有披上外衣聽法時，如果颳風下雨，不要收拾住所；此時，年輕人不要與老年人交換較重的住所；不要將床和類似的物品並排放置。第五，在沒有下雨等疑慮時，不要將坐墊借給其他寺廟；如果在路上遇到下雨等情況，應妥善包裹，不要用劣質物品覆蓋；到達寺廟后，不要晾乾物品；如果發生火災等災難，不要先搶救自己的物品，后搶救僧團的物品；對於已經搶救出來的物品，爲了保護它們，不要讓無法勝任搬運物品等工作的比丘（Bhikshu，佛教僧侶）去做；以及從可能危及生命和身體的火災等中搶救物品。第二，關於鋪設坐墊的墮罪，墮罪的分類有四種：基礎的組成部分是，違規行為發生的地點是僧團的住所，該住所具備住所的特徵，能夠容納四種威儀（行、住、坐、臥），並且存在可能造成損害的風險。違規行為所涉及的物品是草或樹葉製成的坐墊，其大小符合世俗標準，並且由自己或指定的人使用。所依據的對境與住所類似。意樂方面，不要有錯誤的認知，動機僅僅是不想收起來。行為和最終結果與之前類似，只是不包括因下雨而造成損害的情況。應學習的戒律是：在家中製作的草或樹葉坐墊沒有丟棄；未經允許就丟棄；在寺廟中，顛倒先後，沒有索要或丟棄；爲了晾曬衣服而鋪設的草沒有丟棄；沒有給予他人索要之物；在散步的地方鋪設草時，在潮濕的地方，每天都要檢查是否有生物，並進行翻動；在其他地方，每半個月檢查一次；放棄散步的行為時，應該丟棄的沒有丟棄；以及與托缽乞食相關的應學習的戒律，已經在住所的情況下說明。

【English Translation】 If someone is old or sick, do not spread it to others. Third, during Brahmacharya (梵行，pure conduct), when sick, do not leave as usual, do not leave with the mat, do not watch without sitting, and those who take care of the sick do not arrange the mats, etc. Fourth, when the Khenpo (堪布，abbot) or Acharya (阿阇黎，teacher) goes out during the day, etc., do not follow closely behind; even if following, do not respect their mats; do not take the mat without the permission of the guru; when listening to the Dharma without wearing an outer robe, if there is wind and rain, do not tidy up the residence; at this time, the young people should not exchange heavier residences with the elderly; do not place beds and similar items side by side. Fifth, when there is no concern about rain, etc., do not lend the mat to other monasteries; if it rains on the road, etc., it should be properly wrapped and not covered with inferior items; after arriving at the monastery, do not dry the items; if there is a fire or other disaster, do not rescue your own belongings first and then the Sangha's (僧團，community) belongings; for the items that have been rescued, in order to protect them, do not let Bhikshus (比丘，monks) who are unable to carry items, etc., do the work; and rescue items from fires, etc., that may endanger life and body. Second, regarding the downfall of laying mats, there are four categories of downfall: the basic component is that the place where the violation occurs is the Sangha's residence, which has the characteristics of a residence, can accommodate the four postures (walking, standing, sitting, and lying down), and there is a risk of causing damage. The object involved in the violation is a mat made of grass or leaves, the size of which meets worldly standards, and is used by oneself or a designated person. The object of reliance is similar to the residence. In terms of intention, do not have wrong perceptions, and the motivation is only not wanting to put it away. The behavior and the final result are similar to before, except for cases where damage is caused by rain. The precepts to be learned are: the grass or leaf mats made at home have not been discarded; discarded without permission; in the monastery, reversing the order, not asking for or discarding; the grass laid for drying clothes has not been discarded; not giving to others what they ask for; when laying grass in a walking place, in wet places, check for creatures every day and turn them over; in other places, check every half month; when abandoning the act of walking, what should be discarded has not been discarded; and the precepts to be learned related to alms begging have been explained in the context of residence.

གང་ཟག་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད། བཞི་པ་གང་ཟག་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྐྲད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕན་པའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་ནས་སྐྲོད་པའི་གནས་ནི་ཕན་ཕུན་གྱི་ཉེན་ཅན་མ་གཏོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྲོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྐྲོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་འདས་པའོ། །བཞད་གད་ཀྱིས་སྐྲོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་སྐྲོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་དང་གནས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་ཡུལ་ལ་རང་ལས་སྔར་གནས་པ་ཞེས་བསྣན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རང་ལས་སྔར་གནས་པ་ལ་ 1-15-49a དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ན་བ་དང་འཇིགས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་གཞན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གནས་དེར་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའམ་དོན་གོ་བའོ། །དེས་མཚོན་ནས། དན་དང་གསོད་དང་གྲང་དྲོ་དང་། །ཆོལ་ཟངས་དང་ནི་བཀྲུ་སྨན་དང་། །རྣལ་འབྱོར་མཐུན་དང་ཁ་ཏོན་མཐུན། །འཇིགས་དང་བཅས་དང་འཇིགས་མེད་པའོ། །ཞེས་པས་མཐོ་འཚམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡན་ལག་རྩིས་སྔར་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་དེར་རང་གི་སྔ་རོལ་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞུགས་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གནས་དངོས་ལ་གནོད་པ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད། ལྔ་པ་གནས་དངོས་ལ་གནོད་པ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རྡོལ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པའི་སྟེང་གི་ཐོག་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཡིན་པ། རྒྱ་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་ཚད་དུ་ཆོག་པ། རྩ་བ་ཕུར་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། བཀན་པའམ་རྐང་རྟེན་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རྩ་བ་འབྱུང་བའི་སྐབས་དང་བཅས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་གནོན་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་གནོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །ཐོག་རྡོལ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དུད་འགྲོ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད། དྲུག་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དུད་འགྲོ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པ། ཐ་མལ་པའི་ 1-15-49b མིག་ལ་སྡང་དུ

【現代漢語翻譯】對有情造成損害的兩種情況，第一種是驅逐的墮罪。第四，對有情造成損害的兩種情況，第一種是驅逐的墮罪，有四部分，基礎的構成是：被驅逐的對象是具有六種法的比丘，且不具備有利的條件。從哪裡驅逐的地點是除了有益處的危險之外，和之前一樣。想法是認知沒有錯亂，動機是想要驅逐。行為是自己或指使他人開始驅逐。最終結果是由於驅逐，導致其離開了住所及其周圍。用嘲笑來驅逐，以及驅逐未受具足戒者，犯輕罪。第二種是後來壓制的墮罪，有四部分，基礎的構成是：後來壓制的對象和地點與之前相同，只是在對像上增加了『比自己先住在那裡的人』。想法是認知是確定或懷疑是比自己先住在那裡的人。動機是除了生病和恐懼之外，想要進行後來的壓制。行為是在他人不願意的情況下，開始使其待在那裡。最終結果是待在那裡完成或理解了意思。由此可以推斷，用打、殺、冷熱、染料、銅器、洗滌劑、瑜伽相應、唸誦相應、恐懼和無恐懼等方式，對於那些地位高的人，也按照之前的構成方式來計算，會犯墮罪。對於不是自己先進入的地點，如果認為是或懷疑是先進入的，則犯輕罪。對實際地點造成損害的根本來源是坐臥的墮罪。第五，對實際地點造成損害的根本來源是坐臥的墮罪，有四部分，基礎的構成是：地點是僧團的地點，能容納四種威儀，地點的性質已經成立，是具有倒塌危險的屋頂。物品是床或小床，大小足夠覆蓋三個手掌的距離，根部像柱子一樣，沒有被釘住或安裝腳。想法是認知是確定或懷疑是根本來源的情況。動機是想要壓制。行為是開始壓制。最終結果是坐臥完成。對於沒有倒塌危險的屋頂，如果認為是或懷疑是有倒塌危險的，則坐臥會犯輕罪。對他人生命造成損害的是飼養畜生的墮罪。第六，對他人生命造成損害的是飼養畜生的墮罪，有四部分，基礎的構成是：是畜生，普通人的眼睛裡是令人厭惡的。

【English Translation】 The first of the two cases of harming sentient beings is the downfall of expulsion. Fourth, the first of the two cases of harming sentient beings is the downfall of expulsion, which has four parts. The basis of the composition is: the object to be expelled is a bhikshu (monk) with six dharmas (qualities), and does not have beneficial conditions. The place from which to expel is the same as before, except for the danger of being beneficial. The thought is that the cognition is not confused, and the motivation is to want to expel. The action is to start expelling oneself or instructing others to do so. The final result is that due to the expulsion, he leaves the residence and its surroundings. Expelling with ridicule, and expelling those who have not received full ordination, is a minor offense. The second is the downfall of later suppression, which has four parts. The basis of the composition is: the object and place of later suppression are the same as before, except that the object is added with 'someone who lived there before oneself'. The thought is that the cognition is certain or doubtful that it is someone who lived there before oneself. The motivation is to want to carry out later suppression, except for illness and fear. The action is to start making him stay there while others do not want to. The final result is that staying there is completed or the meaning is understood. From this, it can be inferred that for those of high status, using methods such as beating, killing, cold and heat, dyes, copperware, detergents, yoga correspondence, recitation correspondence, fear and fearlessness, the calculation is also carried out according to the previous composition method, and a downfall will be committed. For a place that one has not entered before, if one thinks or suspects that one has entered before, one commits a minor offense. The fundamental source of damage to the actual location is the downfall of sitting and lying down. Fifth, the fundamental source of damage to the actual location is the downfall of sitting and lying down, which has four parts. The basis of the composition is: the location is the sangha's (monastic community) location, which can accommodate the four postures (walking, standing, sitting, and lying down), the nature of the location has been established, and it is a roof with the danger of collapsing. The object is a bed or small bed, large enough to cover the distance of three hand spans, the root is like a pillar, and it has not been nailed or installed with feet. The thought is that the cognition is certain or doubtful about the fundamental source situation. The motivation is to want to suppress. The action is to start suppressing. The final result is that sitting and lying down is completed. For a roof that does not have the danger of collapsing, if one thinks or suspects that it has the danger of collapsing, then sitting and lying down will commit a minor offense. Harming the lives of others is the downfall of raising livestock. Sixth, harming the lives of others is the downfall of raising livestock, which has four parts. The basis of the composition is: it is livestock, which is disgusting in the eyes of ordinary people.

་རུང་བ། གཞི་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་རང་གི་དོན་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དུད་འགྲོ་ཤི་བའོ། །སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྤྱོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་གནས་སྒྲུབ་པ་ལས་གྱུར་པ་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་རྩིག་པའི་གནས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡིན་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བའི་གནས་སུ་གྲུབ་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ཆར་ཆུ་སྐྱོབ་པའི་གཡོག་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་རྩིག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་རྡོའམ་སོ་ཕག་སོ་བཏང་བའམ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་མ་ཡིན་པས་རྩིག་པར་རྩོམ་པ་མཐར་ཐུག་རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བརྩིགས་པའོ། །དེ་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ལ་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། འཇིམ་པ་མེད་པ་དང་། སྒོ་ཆ་གོང་མ་མ་བཅུག་པ་དང་། ཆུ་ཁུང་མ་བཏོད་པ་དང་། རྩིག་པའི་རྨང་མ་བཙུགས་པར་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཉི་མ་གཞན་ལ་རིམ་པ་ལྷག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཆུ་ཁུང་བཏོད་པ་སོགས་བྱས་ཀྱང་དེའི་སྟེང་ནས་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་གསུམ་བརྩིག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་བཞི་པ་རྩིག་པར་རྩོམ་པ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པའི་སྒོ་ 1-15-50a ཆ་དང་སྒོ་གླེགས་མ་བཙུག་པ་དང་སྐར་ཁུང་མ་བཏོད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་ལས། ༈ ཆོས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མ་བསྐོས་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་ནོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་འམ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །རྟེན་ནི་མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པ་དང་། འོས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྟོན་པར་མ་བསྐོས་པའམ་བསྐོས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟོན་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །སྟོན་པར་འོས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་བར་མ་ཆད་དུ་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན

【現代漢語翻譯】是墮罪。其根本是具備的。意樂方面，認為是有情眾生，對此深信不疑或猶豫不決。動機是想要爲了自己的利益而使用。行為是自己或指使他人開始使用。究竟是牲畜死亡。如果認為不是有情眾生，對此深信不疑或猶豫不決而使用，則犯惡作罪。第三，由建造處所引發的，超過次第建造的墮罪，有四支。根本的支分是，所建造的處所是寺廟。能容納四種威儀。大部分是環繞的處所建成。之前沒有做過損害尺寸的開端。時間是一天。所依是未做遮蔽雨水的覆蓋物。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要超過次第建造，持續不斷。行為是自己或指使他人用石頭或磚頭壘砌，或用木頭等不堅固的材料開始建造，究竟是超過三層次第的建造。這是以一天內超過次第建造的墮罪而言的。如果沒有泥灰，沒有安裝門窗，沒有開鑿水孔，沒有打地基就開始建造，那麼即使在其他日子超過次第，也會犯墮罪。即使開鑿了水孔等，但在其上超過次第建造，也會犯墮罪。建造三層沒有罪過，開始建造第四層則犯惡作罪。建造寺廟的門窗和門扇未安裝，窗戶未開鑿等，犯學處惡作罪。加行所應作之事于比丘尼之境邪行第三，加行所應作之事于比丘尼之境邪行有五: 法的根本事第一，由法之根本事所生起。未被勸請而說法之墮罪，有四支。根本的支分是，說法之境是親屬以外，具足七法之比丘尼。所說之法是佛語或教誡及隨順教法皆可。所依是已得人法上師，未如理祈請，未經勸請而說法，或雖經勸請然不具相。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要說法。行為是語具五相而開始說法。究竟是聽懂意義。說法所應具足之相是受具足戒后，不間斷地年滿二十，且見解相同。

【English Translation】 It is a downfall. Its basis is complete. In terms of intention, believing it to be a sentient being, being certain or doubtful about it. The motivation is wanting to use it for one's own benefit. The action is starting to use it oneself or instructing others to do so. The ultimate result is the death of the animal. If one believes it is not a sentient being, being certain or doubtful about it and using it, one commits a misdeed. Third, arising from building a place, the downfall of building beyond the order, has four branches. The branch of the root is that the place being built is a monastery. It can accommodate the four postures. Mostly it is built as a place to circumambulate. Previously, no beginning was made that would harm the dimensions. The time is one day. The support is not making a covering to protect from rain. In terms of intention, the cognition is not mistaken, the motivation is wanting to build beyond the three levels in order, continuously. The action is oneself or instructing others to build with stones or bricks, or to start building with wood or other non-solid materials, the ultimate result being building beyond three levels in order. This is in terms of the downfall of building beyond the order in one day. If there is no plaster, no doors or windows are installed, no water holes are dug, and building begins without laying the foundation, then even if one exceeds the order on other days, one will commit a downfall. Even if water holes are dug, etc., if one builds beyond the order on top of that, one will commit a downfall. Building three levels is not a fault, starting to build the fourth level is a misdeed. Building the monastery's doors and windows and door panels not installed, windows not opened, etc., are misdeeds of the training. To benefit, acting wrongly towards the nun's realm. Third, to benefit, acting wrongly towards the nun's realm has five aspects: Arising from the basis of Dharma. First, arising from the basis of Dharma, the downfall of teaching the Dharma without being appointed has four branches. The branch of the root is that the object of teaching the Dharma is a nun who is not a relative and possesses the seven qualities. The Dharma being taught is any of the Buddha's words or instructions and subsequent teachings. The support is having obtained a human Dharma master, not having properly requested, teaching without being appointed, or even if appointed, not possessing the qualities. In terms of intention, the cognition is not mistaken, the motivation is wanting to teach the Dharma. The action is beginning to teach with speech possessing the five qualities. The ultimate result is understanding the meaning. The qualities that one should possess to teach the Dharma are having taken full ordination, continuously being twenty years old, and having the same view.

་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དང་། སོ་ཐར་རམ་ལྕི་བའི་ཆོས་བརྒྱད་དང་ཕམ་པ་བརྒྱད་གང་རུང་འདོན་ནུས་པ་དང་། བག་ཡོད་པར་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ནུས་པ་དག་ལས་གང་རུང་དང་ལྡན་པས་ཏེ་དེ་དག་ལས་བཙུན་པ་དང་བརྟན་པའི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་བསལ་མེད་ཅིང་། མཁས་པའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་བསྐོར་མི་རུང་ཞིང་། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཐ་མ་ཡན་ཆད་ལས་གང་རུང་རེ་རེ་དང་མི་ལྡན་ན་བསྐོས་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་མི་ཁེགས་སོ། ། 1-15-50b གཉིས་པ་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡུལ་དང་གང་སྟོན་པའི་ཆོས་སྔར་དང་འདྲ་ལ། གནས་ནི་འཇིགས་པའི་ཉེན་དང་བཅས་པ། དུས་ནི་མཚན་ཐོག་ཐག་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་མ་ཡིན་ཞིང་ཉི་མ་ནུབ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་བར་ཡིན་པའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔར་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཉི་མ་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྟོན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ལོག་པར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་ཐ་དད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་དང་ཀུན་སློང་ནི་ཟས་གོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་སྟོན་ནོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། ། ༈ གོས་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་གོས་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གོས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་གོས་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་ནོ། །གང་བྱེད་པའི་གོས་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་བཟོ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བཟོའི་རྩོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཉེ་དུ་ཡིན་པ་ 1-15-51a ལ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གོས་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་གོས་སྦྱིན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དགེ་འདུན་ལ་གོས་འབུལ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་དང་པོར

【現代漢語翻譯】具備三種名稱（指比丘、比丘尼、沙彌或沙彌尼的稱謂），安住于平常的身體狀態，處於自然狀態，宣說與智慧解脫相關的比丘，精通三藏，能夠背誦八條根本罪或八條重罪中的任何一條，並且能夠告誡他人要謹慎行事。具備以上任何一種條件，對於僧侶和堅定者（指戒律嚴謹的比丘）的資格沒有特別的限制。對於賢者的資格，如果具備了前面的條件，就不應該排除後面的條件。如果這些條件直到最後一個條件為止，缺少任何一個，即使委任也會導致墮落，這是不可避免的。第二，關於在日落之後說法而導致墮落的情況，有四點：基礎的要素，即向誰說法的對象，以及所說的法，與之前的情況相同。地點是在有恐懼危險的地方。時間是不適合說法的夜晚，即日落之後到黎明之前。認知是確定日落已發生，或者心存疑慮。其餘的要素與之前的情況相同。如果在日落未發生時，確定日落已發生或者心存疑慮而說法，則會犯輕罪。第三，關於爲了少量食物而誹謗他人導致墮落的情況，有四點：基礎的要素，即誹謗的對象是具備六種功德的比丘，並且不是虛空。所指的對象具備五種名稱，安住于平常的身體狀態，並且與自身不同。意樂方面，認知和動機是爲了少量食物衣物而誹謗他人，明知對方不是那樣卻故意誹謗。行為是通過具備五種特徵的語言進行誹謗。最終結果是對方理解了所誹謗的內容。有關衣服方面的事情第二，關於與衣服相關的情況，首先是製作衣服導致墮落的情況，有四點：基礎的要素，即為誰製作衣服的對象是具備八法（指比丘尼應遵守的八條重戒）的比丘尼。所製作的衣服是適合的、合乎尺寸的，並且是那位比丘尼自己的。之前沒有進行過損害尺寸的裁剪。意樂方面，認知是確定對方不是親屬，或者心存疑慮。動機是想要製作衣服。行為是進行裁剪。最終結果是裁剪完成。如果明知是親屬卻誤以為不是，或者心存疑慮而製作，則會犯輕罪。第二，關於供養衣服導致墮落的情況，有四點：基礎的要素，即供養衣服的對象是具備八法的比丘尼，並且首先屬於向僧團供養衣服的範疇。

【English Translation】 Possessing three designations (referring to the titles of Bhikshu, Bhikshuni, Shramanera, or Shramanerika), abiding in a normal physical state, being in a natural state, and speaking of Bhikshus related to wisdom and liberation, being proficient in the Tripitaka, capable of reciting any of the eight root downfalls or eight heavy offenses, and capable of admonishing others to be mindful. Possessing any of these conditions, there is no special restriction on the qualifications of a monk and a steadfast one (referring to a monk who is strict in discipline). Regarding the qualifications of a wise one, if the former conditions are met, the latter conditions should not be excluded. If any of these conditions, up to the last one, are lacking, even if appointed, it will inevitably lead to downfall. Second, regarding the downfall caused by teaching the Dharma after sunset, there are four points: the basic elements, that is, the object to whom the Dharma is taught, and the Dharma that is taught, are the same as before. The place is in a dangerous place with fear. The time is the night when it is not appropriate to teach the Dharma, that is, from sunset to before dawn. The cognition is to be certain that sunset has occurred, or to have doubts. The remaining elements are the same as before. If one teaches when sunset has not occurred, being certain that it has occurred or having doubts, one commits a minor offense. Third, regarding the downfall caused by slandering others for a small amount of food, there are four points: the basic element, that is, the object of slander is a Bhikshu who possesses six virtues and is not empty. The object referred to possesses five designations, abides in a normal physical state, and is different from oneself. In terms of intention, the cognition and motivation are to slander others for a small amount of food and clothing, knowingly slandering even though the other person is not like that. The action is to slander through language with five characteristics. The final result is that the other person understands the content of the slander. Regarding matters related to clothing Second, regarding situations related to clothing, the first is the situation of making clothes leading to downfall, there are four points: the basic element, that is, the object for whom the clothes are made is a Bhikshuni who possesses eight dharmas (referring to the eight heavy precepts that Bhikshunis should observe). The clothes that are made are suitable, of the right size, and belong to that Bhikshuni herself. Previously, no tailoring that would damage the size has been done. In terms of intention, the cognition is to be certain that the other person is not a relative, or to have doubts. The motivation is to want to make clothes. The action is to do the tailoring. The final result is that the tailoring is completed. If one mistakenly believes that a relative is not a relative, or makes clothes with doubts, one commits a minor offense. Second, regarding the situation of offering clothes leading to downfall, there are four points: the basic element, that is, the object of offering clothes is a Bhikshuni who possesses eight dharmas, and who first belongs to the category of offering clothes to the Sangha.

་བརླག་བྱུང་བ་དང་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་ཞིང་རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་རུང་མི་རུང་བརྗེ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྦྱིན་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱི་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གསུམ་པ་ལམ་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་རུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་ཡིན་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལམ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ལས་འདས་པའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་རེར་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ལམ་དུ་དོར་བ་དང་། དེ་མ་ 1-15-51b བཀུར་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་ལམ་དུ་ན་བའི་ཚེ་མགོ་ལོགས་ནས་བཟུང་བས་བཀུར་བའི་གྲོགས་མ་བྱས་པ་དང་། གྲོང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པའི་ནད་གཡོག་མ་བཞག་པར་སོང་བ་རྣམས་སོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མས་ཕན་ཚུན་ལམ་བརྒྱགས་འཁུར་བ་དང་བྱིན་ལེན་བྱེད་དུ་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གྲུར་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡུལ་དང་དུས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། ལམ་ནི་ཆུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་ཡིན་པ། ཐད་ཀར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ། འགྲམ་གཉིས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ། རྦ་ཀློང་ལ་བཟུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཇུག་པ་གཞན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། ༈ གནས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། བཞི་པ་གནས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འདུག་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་དང་གཅིག་པུ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་དབེན་པ་དང་རྩིག་པ་དང་མུན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་བཅས་པ་དང་། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འདུག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་གཉི

【現代漢語翻譯】不是指那些已經失去、善於言辭和已經受具足戒的人，而是指與自己不同的財物。物品是指可以使用的衣服，並且尺寸合適，是自己的。依靠是指爲了可以或不可以交換的目的。意樂是指與之前的認知相同，動機是想要佈施，行為是那樣去做，最終是到達對方的手中。由於認知錯誤而犯下罪過也與之前相同。從道路的基礎轉變而來。第三，從道路的基礎轉變而來，分為兩種，第一種是與比丘尼一同在道路上行走的墮罪，其中四種是基礎的組成部分：與誰一同行走的對境，不是親屬的比丘尼，具備七法，不是互相幫助，也不是真正搬走。去往何處的道路，是依靠土地的，不超過一由旬，沒有危險。時間是一天。意樂是沒有錯誤的認知，動機是想要走同一條路，行為是開始行走，最終是超過一由旬。每半由旬犯一個惡作。應該學習的是，進入道路時，像梵行一樣行事，將疾病丟在路上，不尊敬她，比丘尼在路上生病時，從頭上抓住她，沒有做尊敬的幫助，到達村莊時，沒有留下與自己見解相同的護士就離開了。比丘和比丘尼可以互相攜帶食物和給予接受。第二，進入船中的墮罪，其中四種是基礎的對境和時間與之前相同，道路是依靠水的，不超過一由旬，不是直接去往彼岸，兩岸沒有危險，不是因為波浪等原因而進入其他地方。意樂、行為和最終結果與之前相同。從住所的基礎轉變而來。第四，從住所的基礎轉變而來，分為兩種，第一種是居住的墮罪，其中四種是基礎的組成部分：與誰一同居住的對境，是能夠行使女性職能的，可以依靠的，具備四種名稱的，身體處於正常狀態的，不是具有神通者和親屬，即具備六法且獨自一人。住所是隱蔽的地方，有墻壁和黑暗等的遮蔽，並且在兩臂之間的範圍內。意樂是沒有錯誤的認知，動機是想要居住。行為是開始居住，最終是兩者...

【English Translation】 It does not refer to those who have been lost, are eloquent, and have received full ordination, but to possessions different from oneself. An object refers to clothing that can be used, is of the right size, and belongs to oneself. Reliance does not refer to the purpose of being able to exchange or not. Intention refers to being similar to the previous cognition, with the motivation being the desire to give, the action being to do so, and the ultimate result being reaching the other person's hand. Committing a transgression due to mistaken cognition is also the same as before. Transformed from the basis of the path. Third, transforming from the basis of the path is divided into two. The first is the downfall of walking on the road together with a bhikshuni (nun), of which four are the components of the basis: the object of who one walks with is a bhikshuni who is not a relative, possesses the seven dharmas, does not mutually benefit, and is not truly moving away. The path to where one goes relies on the earth, is no more than one yojana (ancient Indian distance unit), and is without fear. The time is one day. The intention is without mistaken cognition, the motivation is to want to walk the same path, the action is to begin walking, and the ultimate result is exceeding one yojana. For every half yojana, one commits a minor offense. What should be learned is that when entering the path, one should act like a brahmachari (celibate practitioner), abandoning illness on the road, not respecting her, and when a bhikshuni is sick on the road, grabbing her by the head, not providing respectful assistance, and when arriving at a village, leaving without leaving a nurse with the same views as oneself. Bhikshus (monks) and bhikshunis can carry food for the road and give and receive from each other. Second, the downfall of entering a boat, of which four are the basis: the object and time are the same as before, the path relies on water, is no more than one yojana, does not go directly to the other shore, the two shores are without fear, and it does not enter another place due to waves or other reasons. The intention, action, and ultimate result are the same as before. Transformed from the basis of the dwelling. Fourth, transforming from the basis of the dwelling is divided into two. The first is the downfall of dwelling, of which four are the components of the basis: the object of who one dwells with is capable of performing female functions, can be relied upon, possesses the four names, the body is in a normal state, and is not a possessor of magical powers or a relative, that is, possesses the six dharmas and is alone. The dwelling is a secluded place, with the protection of walls and darkness, and is within the range of two arm spans. The intention is without mistaken cognition, the motivation is to want to dwell. The action is to begin dwelling, and the ultimate result is both...

ས་ཀས་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་འགྲེང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡན་ལག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ་འདུག་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་འགྲེང་བ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདིར་འདུག་པ་བུད་མེད་དང་འགྲེང་བ་དགེ་སློང་མ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ 1-15-52a ལས་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་དགེ་སློང་མ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་བདུན་ལྡན་ནོ། །གང་གིས་སྦྱོར་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནོ། །གང་བཟའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། དགེ་སློང་ལ་མེད་པའི་ལུང་རྟོགས་གང་རུང་གི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ། མགྲོན་དུ་མ་བོས་པའམ་བོས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྦྱར་བའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་ཅིང་སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ཟ་བ་དང་།བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་དགེ་སློང་མས་འདི་ལ་བྱིན་ཅིག །ཅེས་བསྒོ་བ་ཙམ་བྱས་པ་ཟ་བ་དང་། སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། དུས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ་དང་ལྔའོ། ། ༈ ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། དང་པོ་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་དང་།ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཟས་མཚན་ཉིད་ 1-15-52b དང་ལྡན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་མིན་པར་རང་ཆེད་དུ་འབོད་པ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་ཟས་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་གང་རུང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། ནར་མའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་དབང་བ། ཟས་ཕྱི་མ་ལ་གོས་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པའམ་དེའི་རིན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་གི་དུས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཟས་གཅིག་གིས་འཚོ་མི་ནུས་པའི་ནད་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཕྱག་བདར་རེ་ལ་དེ་ཙམ་མམ་དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མ་ཡ

【現代漢語翻譯】這是關於安坐的罪墮的結束。第二種是關於站立的罪墮，其分支與前者相似，只是將『安坐』的地方改為『站立』。這裡，『安坐』代表女性，『站立』代表比丘尼，這只是一種象徵。第五種是關於食物的來源：讓比丘尼準備食物而導致的罪墮，有四個分支。基礎的分支是：讓其準備食物的比丘尼不是親屬，並且具備其他七種條件。準備食物的施主是具備五種條件的在家人。所食用的物品是：在適當的時間可以食用，是適宜的食物，符合一份食物的量，屬於那位施主，比丘沒有通過任何證悟的功德來讓其準備食物，是沒有被邀請的客人，或者是被邀請但額外提供的食物。想法是：比丘尼讓她準備食物，對此有明確的認識或猶豫。動機是：想要吃，開始準備食物。最終是吞嚥到喉嚨里。為他人準備食物而食用，或者在乞食時，比丘尼只是說：『請給這個人一些食物』，然後食用，或者對比丘尼準備的食物不確定或猶豫，這些都屬於不完整的罪行，會犯下惡作劇罪。關於以不正當的方式獲取食物來源以維持生計。第四種是以不正當的方式獲取食物來源以維持生計，包括：超過限量的罪墮，在不適當的地方食用的罪墮，在不適當的時間食用的罪墮，超過儀軌的罪墮，以及接受不應該接受的東西的罪墮，共五種。關於超過限量的罪墮。第一種包括：接受超過限量的食物和食用超過限量的食物兩種。第一種又分為三種，第一種是：一天內多次接受超過限量的食物而導致的罪墮，有四個分支。基礎的分支是：接受食物的對象是具備五種條件的在家人，並且從內心深處呼喚具有食物特徵的食物，而不是爲了僧眾，而是爲了自己。所接受的食物屬於五種食物中的任何一種，不是剩餘的食物，是適宜的食物，並且達到一份食物的量，施主是前後不同的兩個人。對於後面的食物，沒有獲得相當於一件衣服的價值，或者沒有獲得其價值的報酬。時間是一天的時間，而不是饑荒時期。條件是：無法依靠一份食物生存的病人，以及爲了供養三寶而進行清掃工作，或者進行壇城繪製等工作，或者在同一天走了半由旬以上的路程的人。

【English Translation】 This is the end of the transgression of sitting. The second is the transgression of standing, the branches of which are similar to the former, except that the place of 'sitting' is replaced by 'standing'. Here, 'sitting' represents women and 'standing' represents bhikshunis, which is only a symbol. The fifth is about the source of food: the transgression of causing a bhikshuni to prepare food, which has four branches. The basic branch is: the bhikshuni who is caused to prepare food is not a relative and possesses the other seven conditions. The donor who prepares the food is a householder with five conditions. The things to be eaten are: edible at the appropriate time, suitable food, meeting the measure of one meal, belonging to that donor, the bhikshu does not have any merit of realization to cause it to be prepared, is an uninvited guest, or is invited but extra food is provided. The thought is: the bhikshuni causes her to prepare food, and there is a clear understanding or hesitation about it. The motivation is: wanting to eat, starting to prepare food. The ultimate is swallowing into the throat. Eating food prepared for others, or when begging for alms, the bhikshuni just says, 'Please give this person some food,' and then eats it, or is uncertain or hesitant about the food prepared by the bhikshuni, these are all incomplete crimes and will commit the misdeed. Concerning improperly obtaining food sources to make a living. The fourth is improperly obtaining food sources to make a living, including: transgression of exceeding the limit, transgression of eating in an inappropriate place, transgression of eating at an inappropriate time, transgression of exceeding the ritual, and transgression of accepting what should not be accepted, a total of five. Concerning the transgression of exceeding the limit. The first includes: accepting food beyond the limit and eating food beyond the limit. The first is further divided into three, the first being: the transgression of repeatedly accepting food beyond the limit in one day, which has four branches. The basic branch is: the object of receiving food is a householder with five conditions, and from the bottom of my heart I call for food with the characteristics of food, not for the sake of the Sangha, but for myself. The food received belongs to any of the five kinds of food, is not leftover food, is suitable food, and reaches the amount of one meal, the donors are two different people before and after. For the latter food, there is no gain equivalent to the value of a piece of clothing, or no reward for its value. The time is one day, not a time of famine. The conditions are: a patient who cannot survive on one meal, and those who do cleaning work for the sake of offering to the Three Jewels, or do work such as drawing mandalas, or those who have traveled more than half a yojana on the same day.

ིན་པ་དང་། སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ལ་མ་བབ་པར་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་རང་རང་གི་འཁོར་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་རྣམས་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚང་མ་ཚང་མ་བརྟགས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་རང་གི་ཟན་གཅོད་པ་རྣམས་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་གཅིག་ནས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་ཟ་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ཞིང་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་འདུག་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། བདག་པོ་ཁྱིམ་པ་གནས་བཞིན་པའོ། །དེ་ན་གནས་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་ 1-15-53a དུ་གནས་པའོ། །གང་བཟའ་བའི་ཟས་ནི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། ཉི་མ་གཉིས་པའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གནས་དེར་ཞག་ལོན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྡ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཤིང་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གནས་དེར་ཟས་མི་ཟ་བར་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་སྡོད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དངོས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་རབ་བྱུང་དང་ཉེ་དུ་དབང་བའི་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བླང་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཚད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཅི་ཅམ་དགོས་པ་ལོང་ཞེས་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཡོས་སུ་བྱས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་འབྲས་མ་ག་དྷའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་བཙོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་བའོ། །ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་བླངས་བའི་གནས་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཏེ་གནས་གཞན་དུ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གཞན་ལ་ལྷག་པ་ལེན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ 1-15-53b ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། ཐུག་པ་ལས་

【現代漢語翻譯】是未食用完的食物和未完全消化的食物。想法上沒有錯誤的認知，動機是想要吃第二頓飯，行為是開始吃，最終是吞嚥到喉嚨里。在不適當的時間進入家門尋找食物，以及進入家門尋找食物時，長老們檢查所有自己的隨從和突然到來的人，以及無緣無故地因憤怒等原因而中斷自己的食物，這些都是違犯戒律的輕罪。第二，從一個地方拿取過量的食物，在住所里食用，這屬於墮罪，有四個分支。基礎的分支是，提供食物的施主是具有五種特性的在家人，是外道，並且不是隨意強迫給予者。地點是僅屬於外道的住所，能夠容納四種行為，主人是在家的居士。在那裡居住的外道出家人也與他們的名稱和觀點一致，具備三種術語，身體處於普通狀態。所吃的食物是適合時宜的食物，符合一份食物的量，屬於那位施主，是第二天的食物。依據是並非病人，並且在那裡過夜。想法上沒有錯誤的認知，動機是想要吃第二頓飯。行為是用具備五種特徵的語言拿取並開始吃，最終是吞嚥到喉嚨里。不在那個地方吃食物，而是第二天居住在那裡，以及居士本人不住在那裡，以及在外出家人和親屬有權勢的住所里吃東西，這些都是輕罪。第三，從一位施主那裡拿取過量的食物，超過三個缽的量，這屬於墮罪，有四個分支。基礎的分支是，接受食物的施主是具有五種特性的在家人，並且完全限制了量，不是隨意強迫給予者，說'需要多少就拿多少'。所拿取的物品是煮熟的適合時宜的食物，符合超過五又二分之一瑪嘎達量斗的煮熟稻米的量，屬於那位施主。吃食物的地點與拿取食物的地點不同。想法上沒有錯誤的認知，動機是想要拿取更多食物來吃。行為是用具備五種特徵的語言拿取，然後在其他地方開始吃，最終是吞嚥到喉嚨里。讓別人拿取過量的食物來吃，這是輕罪。第二，食用過量的食物有兩種情況，第一種是食用剩餘食物的墮罪，有四個分支。基礎的分支是，可以食用且符合吞嚥到喉嚨里的量，超過了粥的量。

【English Translation】 It is the food that has not been completely eaten and the food that has not been completely digested. In thought, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal, the action is to start eating, and the final act is swallowing into the throat. Entering a house to seek food at an inappropriate time, and when entering a house to seek food, the elders examine all their attendants and those who arrive suddenly, and cutting off one's own food due to anger, etc., without reason, these are minor offenses that violate the precepts. Second, taking an excessive amount of food from one place and eating it in the dwelling constitutes a downfall, with four branches. The branch of the basis is that the donor providing the food is a householder with five characteristics, is a non-Buddhist, and is not someone who is forced to give as they please. The place is established as a dwelling solely for non-Buddhists, capable of accommodating four modes of conduct, and the owner is a householder living there. The renunciates of other sects residing there also share the same name and view, possess three terms, and their bodies remain in an ordinary state. The food to be eaten is suitable food at the right time, meets the measure of one meal, belongs to that donor, and is the food for the second day. The basis is not being ill and having stayed overnight in that place. In thought, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal. The action is taking and starting to eat with language possessing five characteristics, and the final act is swallowing into the throat. Not eating food in that place, but staying there on the second day, and the householder himself not residing there, and eating in the dwelling where external renunciates and relatives have power, these are minor offenses. Third, taking an excessive amount of food from one donor, exceeding the amount of three bowls, constitutes a downfall, with four branches. The branch of the basis is that the donor receiving the food is a householder with five characteristics, and completely restricts the amount, not forcing to give as they please, saying 'take as much as needed'. The object to be taken is cooked food suitable for the time, meeting the measure exceeding five and a half small Magadha measures of cooked rice, belonging to that donor. The place of eating is different from the place where it was taken. In thought, there is no mistaken perception, the motivation is to want to take more food to eat. The action is taking with language possessing five characteristics, and then starting to eat in another place, and the final act is swallowing into the throat. Allowing others to take excessive food to eat is a minor offense. Second, there are two situations for eating excessive food, the first is the downfall of eating leftover food, with four branches. The branch of the basis is that it is permissible to eat and meets the measure of swallowing into the throat, exceeding the amount of porridge.

གཞན་ཡིན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པའོ། །ཟ་བའི་དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྤངས་པ་རྫོགས་ཤིང་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་པ་དང་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་བྱིན་ལེན་སྟོབས་པར་འོས་པའི་གང་ཟག་བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟོབས་པའོ། །ཀུན་སློང་བསམ་པ་ཐག་པས་དེ་རིང་འདི་ལས་མི་བཟའ་འོ་སྙམ་ནས་སྤོང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་རེ་ཞིག་གི་སྒྲ་མ་སྦྱར་བར་ཆོག་གོ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པའམ་ལྡང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་སྨྲས་པའི་དོན་གོ་བའམ་འདུག་པའི་གནས་བཏང་བའོ། །བཅའ་བ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་བཅའ་བ་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་ཟ་བ་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷག་བོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གང་གིས་ལྷག་པོར་བྱ་བའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པ། ཟ་བའི་གནས་མ་བཏང་བའོ། །ལྷག་པོར་གསོལ་བ་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། གནས་ནས་མ་ཕྱུང་པ། ནད་པ་མ་ཡིན་པ། ཟས་ 1-15-54a སྤངས་པ་ཡིན་པའོ། །གང་ལྷག་པོར་བྱ་བའི་ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་སྔར་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའོ། །གནས་ནི་མཚམས་ཀྱི་ནང་དང་། བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའོ། །དུས་སྔ་དྲོ་དང་སྤངས་པའི་དུས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོ་ག་ནི་ལག་པ་བཀྲུས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་སྦྱོང་ལམ་འགྲེང་བས་རྟེན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་སྔགས་ལན་ཅིག་བརྗོད་དེ་རྟེན་དེས་ཟས་མ་སྤངས་ན་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས། ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱི་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་དང་། བཟའ་བ་སྤངས་ནས་བཅའ་བ་ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །བཅའ་བ་སྤངས་ནས་བཟའ་བ་ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་ལ། བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ནི་མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པའི་ཟས་ལ་ལྷག་པོར་བྱེད་པ་དང་སྤངས་པ་རྫོགས་པས་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་མ་གསོལ་བར་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་། ཟས་འཚོ་བ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ཟ་བ་དང་། རྟེན་ནི་ནད་པ་མིན་པ། ཆོག་པར་མ་ཟོས་པ། མགུལ་དུ་མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་འཕྲོ་དང་བཅས་པ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་ལེན་བླ

【現代漢語翻譯】『其他』是指，不是自己，也不是與自己相似的人所施捨的食物。進食的時間不是饑荒時期。所依賴的對境是完全捨棄食物且不是病人。想法上，對於捨棄食物和沒有多餘食物的情況，確定或懷疑是否可以進食。動機是想要進食。行為是開始進食。最終是吞嚥到喉嚨里。完全捨棄食物的特徵有四種，其中基礎的條件是：不是饑荒時期，而是允許且適量的食物，適合接受佈施的人，在能夠獲得佈施的地方，從內心深處接受佈施。動機是下定決心今天不再吃東西。行為是用具備五種特徵的語言說『暫時可以』等，或者開始起身離開。最終是理解所說的話，或者放棄座位。完全捨棄食物后，即使沒有多餘的食物也進食，也會犯墮罪。多餘食物的特徵是：能夠施捨多餘食物的對境是，比丘安住在具備六種功德的土地上，位於結界內，沒有放棄進食的地方。施捨多餘食物的人是，具備比丘戒且可以接受佈施的人，安住在自然狀態，身體處於正常狀態，沒有被驅逐，不是病人，已經捨棄食物。可以施捨的多餘食物是，允許且適量的食物，是自己的食物，已經接受佈施且與之前施捨的多餘食物無關。地點是結界內，是可以獲得佈施的地方。時間是早晨和捨棄食物的時間，且不是饑荒時期。儀軌是洗手，接受佈施，用手拿著，通過凈化的道路，唸誦一次祈請對境的咒語，如果對境沒有捨棄食物，就吃兩三口，然後說『請享用』。對於已經施捨多餘食物和沒有捨棄食物的情況，如果確定或懷疑是否可以進食而進食，則犯惡作罪。捨棄食物后吃非食物，則犯墮罪。捨棄非食物后吃食物，則不犯墮罪。違犯學處的過失包括：對不合適的食物施捨多餘食物，完全捨棄食物后施捨多餘食物，沒有被邀請就施捨多餘食物，吃的食物超過維持生命的量，對境不是病人，沒有適量進食，喉嚨里有明顯的食物殘留，爲了在同一個地方進食而接受佈施。

【English Translation】 'Other' means food that is not given by oneself or someone similar to oneself. The time for eating is not a time of famine. The object of reliance is someone who has completely abandoned food and is not ill. In thought, one is certain or doubtful about whether one can eat in a situation where food has been abandoned and there is no excess food. The motivation is the desire to eat. The action is to begin eating. The final result is swallowing into the throat. The characteristics of completely abandoning food are four, of which the basic condition is: it is not a time of famine, but rather permissible and moderate food, a person suitable to receive offerings, in a place where offerings can be obtained, and receiving offerings from the depths of one's heart. The motivation is to resolve not to eat anything more today. The action is to say 'it is permissible for now' with language possessing five characteristics, or to begin to get up and leave. The final result is understanding what was said, or giving up one's seat. After completely abandoning food, even eating when there is no excess food constitutes a transgression. The characteristics of excess food are: the object to whom excess food can be given is a monk who dwells on land possessing six qualities, is within the boundary, and has not given up the place of eating. The person giving excess food is someone who possesses the monastic vows of a monk and is eligible to receive offerings, dwells in a natural state, the body is in a normal state, has not been expelled, is not ill, and has abandoned food. The excess food that can be given is permissible and moderate food, is one's own food, has been received as an offering, and is not related to previously given excess food. The place is within the boundary, and is a place where offerings can be obtained. The time is morning and the time of abandoning food, and it is not a time of famine. The ritual is to wash hands, receive the offering, hold it in the hand, and through the path of purification, recite once the mantra of requesting the object, and if the object has not abandoned the food, eat two or three mouthfuls, and then say 'please enjoy'. Regarding the situation where excess food has been given and food has not been abandoned, if one eats with certainty or doubt about whether one can eat, one commits a misdeed. After abandoning food, eating non-food constitutes a transgression. After abandoning non-food, eating food does not constitute a transgression. The faults of violating the precepts include: giving excess food of unsuitable food, giving excess food after completely abandoning food, giving excess food without being invited, eating more food than is necessary to sustain life, the object is not ill, not eating moderately, having obvious food residue in the throat, and receiving offerings in order to eat in the same place.

ངས་ཏེ་འདུག་པས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་པར་ལངས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོབས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟས་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཟས་དང་དུས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟོབས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ 1-15-54b སྟོབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་སྟོབས་པར་གོ་བའོ། ། ༈ གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། གཉིས་པ་གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པ་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་ལས་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དགེ་འདུན་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱི་མཚམས་གཅིག་ཅིང་ནར་མའམ་གློ་བུར་བ་གང་ཡང་རུང་བའི་བཀད་སའི་གནས་མི་གཅིག་པའོ། །གང་ཟ་བའི་ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་ཡིན་པ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཟས་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཟས་མ་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་བཞི་ཡན་ཆད་ཡིན་པ། ན་བ་དང་ལས་བྱས་པ་དང་ལམ་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ཡུལ་རྟེན་གྱི་དགེ་འདུན་གཉིས་ཟས་ལྷན་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་འདུས་ཤིང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་གི་གྲོགས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དུས་ཅིག་ཅར་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་སྐྱེད་པ་ལ་ཡུལ་རྟེན་གྱི་དགེ་འདུན་གང་ཡང་རུང་བའི་ནར་མའམ་གློ་བུར་བའི་བཀད་ས་ངེས་པ་ཅན་དེར་ཟོས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་མི་དགོས་སོ། །ཟས་ལྷན་ཅིག་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ནར་མའམ་གློ་བུར་དུ་ཟ་བའི་བཀད་ས་དེར་དེ་ན་གནས་པ་དག་གིས་འདུ་བར་འོས་པའི་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་མ་འདུས་པར་ཟ་བ་རྣམས་ཉེས་བྱས་སོ། །འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་དང་དགེ་སྐོས་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གྲལ་ལ་འཁོད་ 1-15-55a པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟས་མ་བརྩམས་པར་སྤྱི་སྤུངས་ལས་མནོས་ཏེ་ཟ་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་སློང་གཅིག་ལས་མེད་ན་ཡང་ངེས་བཀད་ས་ལས་གཞན་དུ་ཟོས་པ་དང་། གཅིག་མགྲོན་དུ་བོས་པའི་ཚེའང་སྦྱིན་བདག་གིས་མ་བསྒོ་བར་མནོས་ཏེ་ཟ་བ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དུས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། གསུམ་པ་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། མིད་པ་གཉིས་པ་ལ་སྒྲེགས་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་རང་གནས་པའི་གླིང་ག

【現代漢語翻譯】如果有人因為某些原因而起身，沒有吃完食物，這也屬於違犯。第二，關於依靠強力而犯的墮罪，有四部分：基礎的組成部分是，依靠強力的對象是比丘，他具備六種條件，完全放棄食物。食物和時間與之前相同。意念方面，認知沒有錯亂，動機是想要施加暴力。行為方面，開始施加暴力。最終結果是理解為施加了暴力。關於在不適當的地方吃東西而犯的墮罪。第二，關於在不適當的地方聚集和吃東西而犯的墮罪，有四部分：基礎的組成部分是，在哪裡吃東西的地方，是指從聚集和吃東西的僧團，以及與該僧團性質相同，無論是常住的還是臨時的，不在同一個指定區域。所吃的食物是允許的，並且符合一份食物的量，在允許的時間內是允許的食物，不是大型集會的食物，也不是外道修行者的食物。聚集和吃東西的依據是具備六種條件的比丘，至少有四位，不是生病、工作或在路上的。時間不是饑荒時期。意念方面，認知是指聚集和吃東西的僧團，這兩個僧團不是一起吃飯，而是確定在那裡或者猶豫不決地吃。動機是想要聚集和吃東西。行為方面，與自己的朋友們一起同時開始吃。最終結果是吞嚥下去。產生聚集和吃東西的墮罪，不需要在任何常住或臨時的指定區域吃東西作為組成部分。如果一起吃飯，但確定不是一起吃或者猶豫不決地吃，並且所有僧團都在常住或臨時的指定區域吃東西，那麼那些住在那裡的人，如果適合聚集的僧團沒有聚集就吃東西，就犯了惡作罪。如果有人要離開、突然到來、生病、照顧病人或負責分配食物，以及其他比丘坐在座位上，在沒有開始食物之前，從公共食物堆中拿取食物來吃；或者寺廟裡只有一位比丘，但在指定的區域之外吃東西；或者被邀請作為客人時，在施主沒有允許的情況下拿取食物來吃，這些都犯了應學的惡作罪。關於在非時吃東西而犯的墮罪。第三，關於在非時吃東西而犯的墮罪，有四部分：基礎的組成部分是，所吃的東西是允許的，並且符合吞嚥的量，是在允許的時間內的食物，不是第二次吞嚥時打嗝出來的食物。時間是指自己所居住的洲。

【English Translation】 If someone gets up for some reason without finishing the food, it is also a violation. Second, regarding the downfall of relying on force, there are four parts: The basic component is that the object of relying on force is a bhikshu (monk), who possesses six conditions and completely abandons food. The food and time are the same as before. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to want to exert violence. In terms of action, start exerting violence. The final result is understanding that violence has been exerted. Regarding the downfall of eating in an inappropriate place. Second, regarding the downfall of gathering and eating in an inappropriate place, there are four parts: The basic component is that the place where one eats refers to the Sangha (community) that gathers and eats, and is of the same nature as that Sangha, whether permanent or temporary, and is not in the same designated area. The food eaten is permissible and meets the amount of one portion of food, and is permissible food within the permissible time, not the food of a large gathering, nor the food of non-Buddhist practitioners. The basis for gathering and eating is a bhikshu who possesses six conditions, at least four, who is not sick, working, or on the road. The time is not a time of famine. In terms of intention, the cognition refers to the Sangha that gathers and eats, and these two Sanghas are not eating together, but are determined to be there or are hesitant to eat. The motivation is to want to gather and eat. In terms of action, start eating at the same time with one's friends. The final result is swallowing. Generating the downfall of gathering and eating does not require eating in any permanent or temporary designated area as a component. If eating together, but it is determined not to be eating together or hesitating to eat, and all the Sanghas are eating in the permanent or temporary designated area, then those who live there, if the Sangha that is suitable for gathering does not gather and eats, commit a wrong deed. If someone is about to leave, arrives suddenly, is sick, is taking care of the sick, or is responsible for distributing food, and other bhikshus sit in their seats, taking food from the public food pile to eat before the food has started; or if there is only one bhikshu in the temple, but eats outside the designated area; or if invited as a guest, takes food to eat without the permission of the benefactor, these all commit the offense of what should be learned. Regarding the downfall of eating at an inappropriate time. Third, regarding the downfall of eating at an inappropriate time, there are four parts: The basic component is that what is eaten is permissible and meets the amount of swallowing, and is food within the permissible time, not food that is belched out during the second swallowing. The time refers to the continent where one lives.

ི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཕྱི་དྲོའི་ཟས་ཀྱིས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ཡིན་པ་ལ་མིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བཞི་པ་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་དངོས་དང་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྨན་བཞི་གང་ཡང་རུང་བའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་གསོག་འཇོག་བྱས་པ། གཞི་གཞན་གྱི་ཆ་ནས་རུང་བ།མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །རྟེན་ནི་དེས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་ཡིན་པ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། 1-15-55b མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གསོག་འཇོག་ཏུ་མ་སོང་བ་ལ་སོང་བར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བའི་ཟས་ཀྱིས་ཁ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་འབགས་པས་ཟ་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་དང་རྙོག་ཆུ་རྣམས་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བ་ཟ་བ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་ལ་བཞི་ལས་ལག་ཉ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་གཅིག་པ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། གཞི་བརྟན་པ་དང་། བྱིན་ལེན་སྟོབས་པ་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་ཆུད་ཟ་བའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟ་བའི་བསམ་པ་ལས་གཞན་པས་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་རེག་ན་ལག་ཉའི་ཉེས་པ་དང་། དེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ཟོས་ན་ལག་ཉར་བླངས་པ་ཟ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་མཚམས་བཙོས་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་རྗེན་པ་ཆུད་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བའི་དགེ་སློང་འབྱུང་འཇུག་ལ་དབང་ཆེ་ཞིང་རུང་ཁང་དུ་མ་བྱས་པའི་གནས་སུ་མེ་དང་འབྲེལ་བས་བཙོས་པ་ནི་མཚམས་བཙོས་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་བ་ན་མཚམས་བཙོས་ཟོས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཞག་ལོན་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟེ་གོན་དུ་གནས་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཆུད་ཟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་ཞིང་རུང་ཁང་དུ་མ་བྱས་པའི་གནས་སུ་ཞག་ལོན་པས་ནི་ཞག་ལོན་

【現代漢語翻譯】這是太陽過午到黎明前的時段。所依是指並非因下午的食物而受益的病人。想法是，認為非時為時，或者猶豫不決；動機是想吃；行為是開始吃；最終是吞下。如果認為時為非時，或者猶豫不決而吃，則犯輕罪。第四種是違越儀軌的墮罪，分為兩種，第一種是食用已儲存的食物所犯的墮罪，包括實質性的和依賴部分的，以及違犯學處的罪過，共有三種。第一種有四方面，作為基礎的支分是：所食之物必須是四種藥物中的任何一種；由自己或與自己相似的人儲存；從其他方面來說是允許的；符合吞嚥的標準。所依是指並非因此受益的病人。時間不是饑荒時期。想法是，確定是已儲存的食物，或者猶豫不決；動機是想吃；行為是開始吃；最終是吞下。如果確定不是已儲存的食物而吃，或者猶豫不決；或者因為已儲存的食物污染了嘴巴或缽等而吃；或者食用已儲存的鹽、佐料水或髒水等不完整的食物，則犯輕罪。第二種是依賴部分的罪過，有四種，與手觸有關的罪過是：自己或與自己相同的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，是允許的且符合標準，基礎穩固，在沒有施與和接受的必要，也沒有浪費的因緣時，因為除了施與和接受之外的想法，自己或與自己相似的人觸控，則犯手觸的罪過；如果自己或與自己相似的人吃了，則犯食用手觸所取食物的輕罪。第二種是與界內烹煮有關的罪過是：自己或與自己相同的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，是允許的且符合標準，沒有浪費等因緣時，自己或與自己相似的比丘，對於僧眾事務有決定權，但在未被指定為允許的房間的地方，用火烹煮，則成為界內烹煮的罪過，吃了則犯食用界內烹煮食物的輕罪。第三種是與過夜食物有關的罪過是：自己或與自己相同的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，是允許的且符合標準，沒有浪費等因緣時，自己或與自己相同的人有權，但在未被指定為允許的房間的地方，食物過夜，則成為過夜食物

【English Translation】 This is the time from after noon until before dawn. The basis is someone who is not a patient who benefits from afternoon food. The thought is to perceive what is not the proper time as the proper time, or to be in doubt; the motivation is to want to eat; the action is to begin eating; the finality is swallowing. If one perceives what is the proper time as not the proper time, or eats while in doubt, one commits a minor offense. The fourth is the transgression of exceeding the monastic act, which is divided into two. The first is the transgression of eating what has been stored, which includes the actual substance, what depends on the part, and the fault of violating the precepts, totaling three. The first has four aspects. The branch of the basis is: the object eaten must be composed of the essence of any of the four medicines; stored by oneself or someone similar to oneself; permissible from the perspective of another basis; and possessing the quality of being swallowed. The basis is someone who is not a patient who benefits from it. The time is not a time of famine. The thought is to be certain that it has been stored, or to be in either doubt. The motivation is to want to eat. The action is to begin eating. The finality is swallowing. If one is certain that it has not been stored and eats it, or is in either doubt; or if one eats because the stored food has contaminated the mouth or the begging bowl, etc.; or if one eats incomplete foods such as stored salt, seasoning water, or dirty water, etc., one commits a minor offense. The second is the offense that depends on the part, which has four aspects. The offense related to touching with the hand is: food possessed by oneself or someone similar to oneself, or food that is in a state of preparation, is permissible and meets the standard, the basis is stable, and when there is no need for giving and receiving, and there is no cause for waste, if one touches it with oneself or someone similar to oneself due to a thought other than giving and receiving, one commits the offense of touching with the hand; if oneself or someone similar to oneself eats it, one commits the minor offense of eating what has been taken by touching with the hand. The second is the offense related to cooking within the boundary: food possessed by oneself or someone similar to oneself, or food that is in a state of preparation, is permissible and meets the standard, and when there is no cause for waste, etc., if a monk who has authority over the affairs of the Sangha, cooks with fire in a place that has not been designated as a permissible room, it becomes the offense of cooking within the boundary, and eating it commits the minor offense of eating food cooked within the boundary. The third is the offense related to food left overnight: food possessed by oneself or someone similar to oneself, or food that is in a state of preparation, is permissible and meets the standard, and when there is no cause for waste, etc., if oneself or someone similar to oneself has authority, but in a place that has not been designated as a permissible room, the food is left overnight, it becomes food left overnight.

གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་བ་ན་ཞག་ལོན་ཟ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་དགེ་སློང་གིས་ 1-15-56a བཙོས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་བྱས་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་ཤིང་། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་རྗེན་པ་ཞིག་གནས་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་མེའམ་རླངས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཚེད་པར་བྱེད་ན་དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་ན་དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པ་ཟོས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །རྗེན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་མིན་གྱི་ཚད་ནི་ཤ་སྐམ་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་རྣམས་ལ་སུམ་ཆ་བངས་པ་དང་། ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་སྙི་བ་རྣམས་ནི་ཁ་དོག་འགྱུར་བ་དང་། འོ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཁུ་བ་རྣམས་ནི་ལན་གཉིས་ཁོལ་བའི་ཚེ་ན་རྗེན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཟས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པ་མ་བསལ་བ་དང་། ཁྭ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་མཆུས་རེག་ན་ཐན་འཁོར་དང་བཅས་པ་མ་བསལ་བ་དང་། ཁ་མ་བཀྲུས་པར་ཟོས་པ་དང་། ནོར་བ་དང་བརྗེད་པས་ལག་ཉར་འགྱུར་བའི་རྫས་བླངས་མ་ཐག་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དང་། ལག་ཉར་སོང་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་བཏང་བ་དང་། ལྟོས་མེད་དུ་བཏང་བ་ཤེས་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང་། གྲུ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་རེག་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་ཁ་ལོ་པ་དང་རུ་སྐྱ་དང་རུ་སྐྱ་འཛིན་པའི་སྟན་ལ་རེག་པ་དང་། ཟས་བླུགས་པའི་གྲུ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་རྐྱེན་མེད་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྨན་ལུད་པ་ན་ཆུད་ཟ་བ་ལས་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། དང་པོར་ཤིང་དབྲི་བ་སོགས་བྱར་ཡོད་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། ལམ་བརྒྱགས་འཁུར་བའི་དགེ་ཚུལ་སོགས་མེད་པའི་ཚེ་དེ་འཁུར་བའི་སྦྱིན་བདག་སོགས་མ་བཙལ་བ་དང་། རང་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ཁྱེར་བ་དེ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྐལ་བ་བྱིན་པས་མ་བརྗེས་པར་ཟ་བ་དང་། རང་གིས་བརྒྱགས་སུ་བཟུང་བའི་ཟས་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ 1-15-56b པར་ཟ་དགོས་པའི་ཚེ་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་ཟས་མ་བཅད་པ་དང་། ཉི་མ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་སྤར་བ་ཁ་ཐུར་བསྟན་གང་དང་དོ་ལས་ལྷག་པ་ཟོས་པ་དང་། བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མིན་པ་ཟ་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་རྫས་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བཟུང་བ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་ཟ་བ་དང་། ལག་པ་བཀྲུས་པ་དང་འདབ་མ་དག་ཡོད་བཞིན་དུ་ཆུ་སྣོད་ཀྱིས་སྐོམ་འཐུང་བ་དང་། མེད་ན་མ་བསྒྲིབས་པར་འཐུང་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་དེ་ཆུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཁ་མ་བཀག་པར་བཞག་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བཟའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སོ་ཤིང་ཡན་ཆད་མིད་པར་བྱ་བའི་ཁ་ཟས་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་བྱ

【現代漢語翻譯】會構成罪過，如果吃了它，就犯了吃過夜食物的罪過。第四，比丘烹煮食物相關的罪過是，自己或與自己地位相等的人所擁有的食物，或處於準備階段，是允許的且符合標準的生食，無論在任何地方，比丘用火或蒸汽等方式烹煮，就會構成比丘烹煮食物的罪過，如果吃了它，就犯了吃比丘烹煮食物的罪過。判斷是否脫離生食的標準是，對於肉乾等堅硬的食物，煮到原來的三分之一；對於樹葉等柔軟的食物，煮到顏色改變；對於牛奶等液體，煮到沸騰兩次，就視為脫離了生食的狀態。第三，關於應學習的罪過是，食物中混有不適合食用的東西沒有去除；烏鴉等鳥類用喙接觸過的食物，連同灰塵等沒有去除；沒有漱口就吃東西；由於疏忽或遺忘，剛拿到需要手持的物品沒有立即放置在附近；放縱需要依賴他人的行為，例如丟失了手持物；明知故犯地接受無需依賴的行為；在需要接觸船隻和車輛的情況下，接觸舵手、船槳和握槳的座位；無緣無故地接觸裝載食物的船隻和車輛；僧團的藥物被潑灑時，沒有避免浪費；一開始明明可以劈柴等卻去接觸（食物）；沒有攜帶路糧的比丘等情況下，沒有尋找提供路糧的施主等；自己攜帶路糧，沒有通過給予未受具足戒者份額的方式來交換就吃；自己作為路糧持有的食物，在必須吃而沒有進行給予和接受的情況下，第一天沒有限制食物；后兩天，分別吃了超過仰面放置的容器或與其等量的食物；在必須吃未經給予和接受的、非時食物等不適合食用的東西的情況下，沒有像對待不悅耳的聲音一樣，生起『不佔有』的心態就吃；洗了手且有樹葉等清潔物的情況下，用裝水的容器直接飲用；如果沒有清潔物，沒有遮擋就飲用；如果容器里有水，沒有蓋住容器口就放置等等。第二，關於超越給予和接受儀軌的墮罪，四種墮罪中，根本的要素是，任何可以吞嚥的物品，甚至是牙籤，都屬於可以食用的食物，並且符合可以吞嚥的標準，自己或與自己地位相等的人給予。

【English Translation】 it will become an offense, and if eaten, it is the offense of eating stale food. Fourth, the offense related to a bhikshu cooking food is that food owned by oneself or someone of equal status, or in a state of preparation, is permissible and meets the standard of raw food. If a bhikshu cooks it with fire or steam, etc., in any place, it constitutes the offense of a bhikshu cooking food, and if eaten, it is the offense of eating food cooked by a bhikshu. The standard for determining whether it is separated from raw food is that for hard foods such as dried meat, it is cooked to one-third of its original state; for soft foods such as leaves, it is cooked until the color changes; for liquids such as milk, it is considered separated from raw food when it has boiled twice. Third, the offenses to be learned are: not removing unsuitable things mixed in food; not removing dust, etc., from food touched by the beaks of crows, etc.; eating without rinsing the mouth; not immediately placing nearby items that need to be held due to negligence or forgetfulness; indulging in actions that require reliance on others, such as losing hand-held items; knowingly accepting actions that do not require reliance; touching the helmsman, oars, and seats holding oars when needing to touch boats and vehicles; touching boats and vehicles loaded with food for no reason; not preventing waste when the Sangha's medicine is spilled; touching (food) when one could chop wood, etc., at the beginning; not seeking almsgivers, etc., to carry provisions when there are no bhikshus, etc., carrying provisions; eating one's own carried provisions without exchanging them by giving a share to those who are not fully ordained; when one must eat food held as provisions without giving and receiving, not limiting food on the first day; on the following two days, eating more than what can be contained in an upturned container or its equivalent; when one must eat unsuitable things such as non-seasonal food that has not been given and received, eating without generating the thought of 'not possessing' it, like treating an unpleasant sound; drinking directly from a water container when hands have been washed and there are clean leaves, etc.; drinking without covering if there are no clean leaves; and leaving the water container with water without covering its mouth, etc. Second, regarding the offenses of transgression beyond the ritual of giving and receiving, among the four offenses, the fundamental element is that any item that can be swallowed, even a toothpick, is considered edible food and meets the standard of being able to be swallowed, given by oneself or someone of equal status.

ིན་ལེན་མ་བྱས་པའོ། །གནས་ནི་སྒྲ་མི་སྙན་ལས་གཞན་པ། རྟེན་ནི་དེས་ཕན་པའི་ནད་པ་མིན་པའོ། །དུས་མུ་གེའི་ཚེ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱིན་ལེན་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི། མཐོ་བའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་མདུན་དྲང་པོ་ནས་རགས་པ་སོགས་ཀྱིས་བར་དུ་མཆོད་པའི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་དང་འདྲ་བས་ཟས་གྱེན་དུ་འདེགས་ནུས་ཤིང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྦྱིན་པར་འདོད་པས་ལག་པའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བས་བསྟབས་པས། ལེན་པ་པས་ལག་པ་གཉིས་བཀན་པས་ལུས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྣོད་ལ་སོགས་ 1-15-57a པར་བླངས་པའོ། །རིགས་ངན་ལ་སོགས་པས་བྱིན་ལེན་བསྟབས་པ་ན་མདུན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་འཇོག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། སྤྲེའུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་སྟེང་ནས་བསྟབས་པ་ལ་ཡང་བྱིན་ལེན་འབྱུང་ངོ་། །བྱིན་ལེན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་པ་དང་། གནས་ནས་མ་འཕགས་པར་ལེན་མི་ནུས་པའི་སར་འདྲིལ་བ་དང་། དགེ་སློང་གིས་མ་བཟུང་བར་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་རེག་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་བསྔོས་པ་དང་། རྟེན་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དང་། ཞོ་མར་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྨན་ངོ་བོ་གྱུར་པ་དང་། མཚན་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་གྱུར་པ་དང་། མཚམས་གཞན་དུ་དོར་བ་རྣམས་སོ། །བྱིན་ལེན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གསལ་བར་བསྡུས་པ་རྣམ་འབྱེད་ལས། འཕྲོག་དང་འདྲིལ་དང་རེག་པ་དང་། །བསྔོས་དང་དགེ་སློང་མིན་གྱུར་དང་། །ངོ་བོ་གྱུར་དང་སྐྱེ་བ་གྱུར། །འདོར་བ་ཡིས་ནི་བྱིན་ལེན་འཇིག་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ནི། གནས་པས་ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་པ་དང་། སྙོམས་པར་འབྲིམ་པར་བྱེད་པ་མོས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཞུན་མར་ལ་སོགས་པ་འབྲིམ་པའི་ཚེ་ལོ་མ་ལ་སོགས་པས་གོས་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། བྲིམ་པར་བྱ་བ་བཟང་ངན་བར་མ་རྣམས་སོ་སོར་མི་འབྲིམ་པ་དང་། འབྲིམ་པར་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་རང་གི་མཁན་སློབ་ཀྱིས་གྲལ་མཚམས་སུ་འཐོབ་བཞིན་དུ་མ་བླངས་པ་དག་མི་འཐོབ་ན་དྲུང་ན་འདུག་པས་མ་བླངས་པ་དང་། མཁན་སློབ་ཀྱིས་བླངས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ། ལྔ་པ་བསོད་པ་སློང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པ། གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྨན་ཡུལ་དུས་དེར་བསོད་པར་ 1-15-57b གྲགས་ཤིང་སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་ད

【現代漢語翻譯】未接受給予之物。地點是不悅耳之處以外的地方。所依是未被其利益的病人。時間不是饑荒之時。想法是，認為未接受給予之物為未接受，或者猶豫不決。動機是想要吃。行為是開始吃。最終是吞入喉嚨。對於已接受給予之物，若認為未接受，或因任何猶豫而吃，則犯輕罪。接受給予之物的方式是：不是從高處，而是從正前方，用粗糙之物等作為供養的侍奉未完成，或者類似的方式，能將食物向上舉起，並且從內心深處想要佈施，用手或與之相關的物品給予。接受者伸出雙手，放在身體或與之相關的容器等處接受。種姓低劣之人等給予時，在前方繪製壇城並讓他們放置。猴子們從樹上給予時，也會發生接受給予之物的情況。接受給予之物毀壞的原因是：被他人搶奪；從所處位置跌落到無法接受的地方；僧侶未持，侍奉未完成者觸控；獻給未完成侍奉者；所依變成非僧侶；變成酸奶或酥油等藥物本質改變；名稱改變等出生改變；丟棄到其他地方。接受給予之物毀壞的原因的明確總結，見於《分別論》：『搶奪、跌落、觸控、獻給、變成非僧侶、本質改變、出生改變、丟棄，這些會毀壞接受給予之物。』這是所說的意思。應學的過失是：居住者未檢查水果等；未同意平等分配；分配酥油等時，未用樹葉等遮蓋衣服；未分別分配好壞中等的食物；分配者的份額，自己的親教師在座位之間應得而未取，若未得，則坐在旁邊者未取；親教師已取等。第五，乞求利益的墮罪，有四種情況。基礎的支分是，乞求的對象是未具備五種條件的在家人，不是隨意施捨者。所吃的物品是，如法且符合標準的藥物，在那個地方和時間被認為是利益，並且是那位施主自己的。所依不是病人。想法是沒有錯誤的認知，動機是為自己。

【English Translation】 Not taking what is given. The place is other than an unpleasant place. The basis is a patient who is not benefited by it. The time is not a time of famine. The thought is, to know that what is not taken is not taken, or to be in doubt. The motivation is to want to eat. The action is to start eating. The final is to swallow into the throat. For what has been taken, if one thinks it has not been taken, or eats due to any doubt, one commits a minor offense. The way of taking what is given is: not from a high place, but from directly in front, with coarse things etc. as the service of offering not completed, or in a similar way, able to lift the food upwards, and wanting to give from the depths of one's heart, giving with the hand or related objects. The receiver extends both hands and places them on the body or related containers etc. to receive. When people of low caste etc. give, a mandala is drawn in front and they are allowed to place it. Even when monkeys give from the trees, the taking of what is given occurs. The causes of the destruction of what is given are: being robbed by others; falling from the place to a place where it cannot be received; a monk not holding it, being touched by one who has not completed the service; being dedicated to one who has not completed the service; the basis becoming a non-monk; the essence of the medicine changing, such as becoming yogurt or ghee; the birth changing, such as the name changing; being discarded in another place. The clear summary of the causes of the destruction of what is given is found in the 'Differentiation': 'Robbery, falling, touching, dedication, becoming a non-monk, essence changing, birth changing, discarding, these destroy the taking of what is given.' This is what is said. The faults to be learned are: the resident not inspecting fruits etc.; not agreeing to equal distribution; not covering clothes with leaves etc. when distributing ghee etc.; not distributing good, bad, and medium foods separately; the share of the distributor, one's own preceptor not taking what is due between the seats, if not obtained, the one sitting next to him not taking; the preceptor having taken etc. Fifth, the offense of begging for benefit, there are four situations. The basic branch is that the object of begging is a householder who does not possess the five conditions, not a casual giver. The thing to be eaten is a medicine that is lawful and meets the standards, which is considered a benefit in that place and time, and belongs to that patron himself. The basis is not a patient. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is for oneself.

ུ་བསླངས་ཏེ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསླངས་ཏེ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །ཟས་བསོད་པ་མི་ཟ་བར་བསླངས་པ་ཙམ་དང་། བསོད་པ་སྟོབས་པ་ན་ངན་པ་བསླངས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། ལྔ་པ་བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། ལྟ་བ་རྣམ་དག་དང་། ཆོ་ག་རྣམ་དག་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིའོ། ། ༈ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དང་། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཤམ་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་ལུས་སྲོག་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་གཞི་དང་། རེག་པར་བྱེད་པའི་ལུས་དང་། བློ་མཐུན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པ། ཐ་མལ་པའི་མིག་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ། ལུས་སམ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དོན་དུ་དགོས་པའི་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་གཞི་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ནི་རང་དོན་དུ་སྲོག་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆུའི་སྲོལ་དགག་པ་དང་བསལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ 1-15-58a སྲོག་ཆགས་ཤི་བའོ། །སྲོག་ཆགས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྤྱོད་པ་དང་། ཆུའི་སྲོལ་དགག་པ་དང་། ཁྲུས་རས་ཉིས་རིམ་བཀྲུ་བ་སོགས་བྱས་ཀྱང་མ་ཤི་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཆུ་ཚགས་གང་ཡང་རུང་བ་མ་བཅངས་པ་དང་། རང་ལ་ཡོད་པའམ་གཞན་གྱིས་ཆུ་ཚགས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོ་བ་དང་། ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་ཚེ་འབྲལ་བ་ན་སྦྱིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཆུ་ཚགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རང་དང་ཞེ་འགྲས་པའི་ཆུ་ཚགས་ལ་ལྟོས་པ་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུ་ཚགས་ལ་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ཆུས་མ་བཤལ་བ་དང་། དྲི་མ་ཆགས་པ་མ་བཀྲུས་པ་དང་། རུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་བསྐམས་པ་དང་། ཆུ་ཚགས་གཞག་པའི་ཆེད་དུ་གདང་བུ་དང་།ཆུ་སྣོད་གཞག་པའི་ཆེད་དུ་ཁྲིའུ་འམ་སོ་ཕག་གི་སྟེགས་བུ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཆུ་བརྟག་པའི་ཚེ་གཡོ་བ་དང་རྙོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣོད་མ་ཁེངས་པ་ལ་ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་པོར་བརྟག་པ་དང་། རྩྭ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་མེ་རྩུབ་པོས་སྲོག་ཆགས་བསྟེན་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་འཆི་བའི་ལམ་དུ་དོར

【現代漢語翻譯】想要通過祈求來吃東西；通過具備五種特徵的語言行為來祈求並開始吃東西；最終完全吞嚥到喉嚨里。只是祈求食物而不吃，或者祈求食物時變得強大，祈求壞的東西，這都是一種過失。第五，對圓滿的學處之基礎進行顛倒的實踐，包括對清凈的戒律、清凈的見解、清凈的儀軌和清凈的生計進行顛倒的實踐。首先，對清凈的戒律進行顛倒的實踐，包括危害他人生命、貪圖享樂、陳設佈施之法、自己和他人的身命、與梵天同等的行為之基礎、觸控的身體、志同道合者以及不執著的事物進行顛倒的實踐。其中，危害他人生命，對於與生命相關的墮罪，有墮罪的分類和學處的過失兩種。第一種有四支，基礎的支分是旁生，普通人的眼睛能夠看到，爲了身體或用具的需要，與水等基礎相關。意樂方面，認為有生命的有情，確定有或者猶豫不決。動機是，爲了自己的利益，不顧生命地享用。行為方面，自己或派人從事缽和法衣等工作，阻止或清除水源等，無論哪種方式都開始使用。最終結果是，由於這些原因，有情死亡。對於沒有生命的有情，確定有或者猶豫不決地使用，阻止水源，清洗雙層浴巾等，即使這樣沒有死亡，也是一種過失。第二種是學處的過失，即沒有攜帶任何濾水器，或者自己沒有或者別人沒有承諾提供濾水器的情況下，在地方上行走，在地方上行走時，離開時沒有承諾佈施濾水器就依賴它，或者依賴自己不喜歡的濾水器行走，或者濾水器里有有情而不用水沖洗，或者有污垢而不清洗，或者爲了不腐爛而不曬乾，或者爲了放置濾水器而不做架子，或者爲了放置水器而不做磚頭或石頭的檯子等，或者檢查水的時候，水是晃動的和渾濁的，或者容器沒有裝滿卻檢查很長時間，或者用草等粗糙的根來供養有情，或者把有情丟棄在死亡的道路上。

【English Translation】 Desiring to eat by begging; attempting to eat by begging with speech possessing five characteristics; ultimately swallowing completely into the throat. Merely begging for food without eating, or becoming strong when begging for food, begging for bad things, is a transgression. Fifth, to wrongly practice the basis of the complete precepts, including wrongly practicing pure discipline, pure view, pure conduct, and pure livelihood. Firstly, to wrongly practice pure discipline, including harming the lives of others, desiring enjoyment, displaying the Dharma of generosity, one's own and others' lives, the basis of conduct equal to Brahma, the body that touches, like-minded individuals, and things free from attachment. Among these eight, the first is harming the lives of others. Regarding the downfall of engaging with living beings, there are two aspects: the classification of downfalls and the transgressions of the precepts. The first has four branches: the basis is an animal, visible to the eyes of ordinary people, and related to water and other bases needed for the sake of the body or utensils. In terms of intention, one is certain or doubtful that there are living beings. The motivation is to enjoy without regard for life for one's own benefit. The action involves oneself or someone else engaging in activities such as using the begging bowl and Dharma robes, preventing or removing water sources, and starting to use whatever is available. The final result is that living beings die because of these reasons. Regarding things without life, being certain or doubtful that there are living beings and using them, preventing water sources, washing double-layered bath towels, etc., even if they do not die, is a transgression. The second is the transgression of the precepts, which includes not carrying any water strainer, or traveling in a region without having one oneself or without someone promising to provide one, and when traveling in a region, relying on a water strainer without promising to give it away when leaving, or relying on a water strainer that one dislikes, or not rinsing the water when there are living beings in the water strainer, or not washing away dirt, or not drying it to prevent it from rotting, or not making a frame for placing the water strainer, or not making a brick or stone platform for placing the water container, etc., or when examining the water, it is moving and turbid, or examining it for a very long time when the container is not full, or offering living beings with rough roots of grass, etc., or discarding living beings on the path to death.

་བ་དང་། ཆུ་བཙགས་པའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་བསལ་སྣོད་དམ་ཆུ་ཚགས་ཀྱིས་ཆུ་ལ་མ་དོར་བ་དང་། མར་མེའི་ནང་དུ་སྲོག་ཆགས་ལྷུང་ན་འོད་ཁང་མ་བྱས་པ་དང་། སྐྲའི་རྙིས་སྦྲུལ་བཟུང་བ་དང་། སྦྲུལ་སྐྲོད་པ་ན་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་མ་བསྐྲད་པ་དང་། དེས་མི་འགྲོ་ན་བུམ་པ་སོགས་སུ་བཅུག་ནས་ཁ་བཅད་ཅིང་བུ་ག་བཏོད་ནས་མ་བསལ་བ་དང་། དེ་མ་གྲུབ་ན་ཐ་གུ་རས་མ་དཀྲིས་པ་སོགས་ཀྱིས་མགུལ་བ་བཅིངས་ཏེ་ 1-15-58b མ་དོར་བ་དང་། ཚང་དུ་གཞུག་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཚང་ཚིང་གི་ནང་དུ་དོར་བ་དང་། ཁུང་དུ་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་མ་བསྡད་པ་དང་། རྩྭ་ཤིག་རྣམས་གསིང་མའམ་ཕྱོགས་བསིལ་བར་མ་དོར་བ་དང་། ཤིག་རྣམས་རས་མར་བཅུག་སྟེ་རྩིག་པའི་གསེབ་ཏུ་གཞུག་པ་སོགས་མི་བྱེད་པར་རང་དགར་དོར་བ་དང་། རྐང་ཁྲུས་སྣོད་སྟོང་པ་ཆུས་མ་བཀང་བ་དང་། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་མ་བཞག་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་འབྲུབ་པར་སྐོས་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆུ་སྣོད་བཞག་པ་དང་། གཡར་པོར་སྦྱིན་པ་དང་། དེ་ཕྱིར་བླང་བ་དང་། ཆུས་དགང་བ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་སྣོད་སྤྱད་གཡར་བ་དང་རྙིང་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་བཏང་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་སྣོད་སྤྱད་གཡར་བ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། དགེ་སློང་སྣོད་སྤྱད་སློང་བ་ལ་གཏན་དུ་མ་བྱིན་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་གཞག་པའི་ཕྱིར་མཛོད་ཁང་མ་བྱས་པ་དང་། རྫ་དང་ཟངས་མའི་སྣོད་སྤྱད་སོ་སོར་མ་བཞག་པ་དང་། ཆུ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དང་། གར་བབ་བབ་ཏུ་བཞག་པ་དང་། ཆུ་ཁང་དགོས་པའི་ཚེ་མི་བྱེད་པའམ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པ་དང་། ཆུ་སྣོད་གཙང་སྦྲ་མ་བྱས་པ་དང་། བཏུང་བའི་ཆུ་དེ་ལག་པ་དང་གོས་རུང་བ་མ་ཡིན་པས་བྲིམས་པ་དང་། ཆུ་སྣོད་དུས་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་བཀྲུ་བཤལ་དང་སྐམ་པ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཟེར་མ་མི་སྲུང་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་བཀྲུ་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་རྣམས་གནས་པས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཉལ་པོ་བྱེད་པར་གཤོམ་པའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འདུག་པའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། བསྟེན་ 1-15-59a དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། སྤྲོད་པ་ལ་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་དགེ་སློང་གི་གནས་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པ། གནས་གཅིག་ཡིན་པ། གེགས་བྱེད་གཞན་མེད་པས་སྤྲད་དུ་རུང་བ། མངོན་སུམ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྲོད་པ་ལ་ཕྱོགས་པའམ་ཞུགས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ནི་གེགས་བྱེད་པའི་བསམ་པས་འདུག

【現代漢語翻譯】不應將濾水器中的生物倒掉，不應用濾水器將水倒掉，不應讓生物掉入燈中而不遮擋光芒，不應用頭髮做的繩子抓蛇，驅趕蛇時，不應用鈴鐺等聲音驅趕，如果不行，不應將其放入瓶子等容器中封口並開孔后倒掉，如果還不行，不應用粗繩等物纏繞頸部后不應丟棄，不應放入巢穴中，不應丟棄在茂密的巢穴中，不應停留在洞穴中，不應將草或虱子丟棄在陰涼處或角落裡，不應將虱子放入布中塞入墻縫等處，應隨意丟棄，不應用水裝滿空空的洗腳盆，不應放置水等容器，不應因雕刻容器而放置僧眾的盛水器皿，不應借給他人，不應取回，不應用水裝滿等，不應將居士借用的容器，明明有舊的也不給，不應在寺廟中將容器借給施主，不應將容器永遠不給乞討的比丘，不應爲了放置容器而建造倉庫，不應將陶器和銅器分開擺放，不應將水放在近處，應隨意擺放，需要水房時不建造或建造得不如法，不應清潔水容器，不應用手或不乾淨的衣服遞送飲用水，不應按時清洗、沖洗和晾乾水容器，不應保護食物的殘渣，不應同時清洗水容器，不應做與水容器相關的事務。第二，關於在準備行淫的家中居住所犯的墮罪，有四種情況：所依的支分是居住的處所是居士的家，具有能行男女之事的特徵，可以親近，具有四種稱謂，身體處於正常狀態，不是具有神通者，是已經開始或傾向於行淫者。處所不是比丘居住的地方，在兩臂距離之內，是同一個地方，沒有其他障礙可以行淫，是顯而易見的。所依是沒有障礙，想法是對於行淫已經傾向或開始，對此確定或猶豫不決。動機是以障礙的想法而居住。

【English Translation】 One should not pour out the creatures from the water strainer, nor should one discard water with the strainer. If a creature falls into a lamp, one should not fail to shield the light. One should not catch snakes with a hair rope. When driving away snakes, one should not use sounds like bells. If that doesn't work, one should not put them in containers like bottles, seal them, make holes, and then discard them. If that still doesn't work, one should not wrap their necks with coarse ropes and then discard them. One should not put them in nests, nor discard them in dense nests, nor stay in caves. One should not discard grass or lice in shady places or corners. One should not put lice in cloth and stuff them into wall crevices, but should discard them freely. One should not fill empty foot-washing basins with water, nor leave water containers. One should not place sangha water vessels because of carving containers, nor lend them to others, nor take them back, nor fill them with water, etc. One should not lend containers to householders, nor fail to give them even if there are old ones. One should not lend containers to patrons in the monastery itself. One should never give containers to monks who beg for them. One should not build a storehouse for storing containers. One should not separate pottery and copper containers. One should not keep water nearby, but should place them randomly. When a water room is needed, one should not fail to build it or build it improperly. One should not clean water containers. One should not serve drinking water with hands or unclean clothes. One should not wash, rinse, and dry water containers as appropriate from time to time. One should not protect food scraps. One should not wash water containers all at once. One should not do the tasks related to water containers while remaining in place. Secondly, regarding the downfall of residing in a house prepared for sexual intercourse, there are four conditions: the basis of the branch is that the place of residence is a householder's home, possessing the characteristics of being able to engage in male and female affairs, being approachable, possessing four terms, the body being in a normal state, not being a possessor of magical powers, and being one who has begun or is inclined to engage in sexual intercourse. The place is other than a monk's residence, within the distance of two arm spans, is the same place, there are no other obstacles to engaging in sexual intercourse, and is obvious. The basis is without obstacles, the thought is that one is inclined or has begun to engage in sexual intercourse, being certain or doubtful about it. The motivation is residing with the thought of creating obstacles.

་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་འགྲེང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་གེགས་བྱེས་པའི་ཆེད་དུ་འགྲེང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཀས་ཚོར་བའོ། །སྤྲོད་པར་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་གཞན་ལ་སེམས་གཏད་པས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། སྤྲོད་བྱེད་གཉིས་དང་དགེ་སློང་གང་རུང་གིས་མ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་གཅེར་བུ་ལ་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་ནད་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རང་དབང་བ་ཡིན་པའོ། ། 1-15-59b བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་སྟེར་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྟེར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །གཞན་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ལག་པར་མི་སྟེར་བར་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཡུལ་རྟེན་གང་རུང་ལ་མི་རུང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དམག་ལ་ལྟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། དམག་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། ཚོགས་སུ་ཚང་བ། འཐབ་པའམ་དེའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའོ། །ལྟ་བའི་གནས་ནི་རང་གི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནས་འཕགས་པའོ། །རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་བོས་པའམ་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དམག་ལ་དགའ་བའི་དབང་གིས་ལྟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལྟ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཐོང་ནའོ། །ཉེ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ལས་མ་འདས་པར་ལྟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་དམག་ནང་ན་གནས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐབ་པའམ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་གི་ནང་དུ་གནས་པའི་དམག་དང་། གང་གིས་གནས་པའི་རྟེན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་གནས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་བཤམས་པ་དཀྲུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ 1-15-60a བཞི་ལས་གཞ

【現代漢語翻譯】想要站立。（藏文：འདོད་པའོ།）努力嘗試站立，最終完成站立。（藏文：སྦྱོར་བ་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ།）第三個是站立的墮罪，有四部分，基礎的支分與之前相同，只是將『顯而易見』的地方改為『有墻壁等遮蔽物』。（藏文：གསུམ་པ་འགྲེང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ།）意樂方面，認知與之前相同，動機是爲了避免妨礙而想要站立。（藏文：བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་གེགས་བྱེས་པའི་ཆེད་དུ་འགྲེང་བར་འདོད་པའོ།）努力嘗試那樣做，最終是能感受到所感和能感兩者。（藏文：སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཀས་ཚོར་བའོ།）對於沒有開始或傾向於佈施的人，如果確定要佈施或猶豫不決而坐立不安，或者因為專注于其他事情而坐立不安，以及佈施者和接受者兩者或任何一位比丘沒有感知到，都會犯下惡作。（藏文：སྤྲོད་པར་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་གཞན་ལ་སེམས་གཏད་པས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། སྤྲོད་བྱེད་གཉིས་དང་དགེ་སློང་གང་རུང་གིས་མ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།）第三個是對裸體者佈施的墮罪，有四部分，基礎的支分方面，對象是外道，具備五個名稱，身體處於正常狀態，不是親屬、病人或信奉此法者。（藏文：གསུམ་པ་གཅེར་བུ་ལ་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་ནད་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ།）物品是對於對像和所依都合適，且符合標準的時宜食物，並且是自主的。（藏文：དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རང་དབང་བ་ཡིན་པའོ།）意樂方面，認知沒有錯亂，動機不是爲了離間邪見而想要給予。（藏文：བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་སྟེར་བར་འདོད་པའོ།）努力嘗試親自給予，最終是對像拿到手中。（藏文：སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྟེར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ།）如果讓別人佈施，或者不親手給予而是分配好後放置，以及給予對像或所依不合適的食物，都會犯下惡作。（藏文：གཞན་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ལག་པར་མི་སྟེར་བར་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཡུལ་རྟེན་གང་རུང་ལ་མི་རུང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།）第四個有三種情況，第一種是觀看軍隊的墮罪，有四部分，基礎的支分方面，觀看的對象是具備四個名稱的在家眾，身體處於正常狀態，具有男性的特徵，具有軍隊的特徵，聚集在一起，正在戰鬥或準備戰鬥。（藏文：བཞི་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དམག་ལ་ལྟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། དམག་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། ཚོགས་སུ་ཚང་བ། འཐབ་པའམ་དེའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའོ།）觀看的地點是從自己的住所及其附近超出的地方。（藏文：ལྟ་བའི་གནས་ནི་རང་གི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནས་འཕགས་པའོ།）所依不是被國王等人召喚或有障礙。（藏文：རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་བོས་པའམ་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ།）意樂方面，認知沒有錯亂，動機是由於喜歡軍隊而想要觀看。（藏文：བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དམག་ལ་དགའ་བའི་དབང་གིས་ལྟ་བར་འདོད་པ།）努力嘗試觀看，最終是看到了。（藏文：སྦྱོར་བ་ལྟ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཐོང་ནའོ།）如果沒有超出附近的範圍觀看，則犯下惡作。（藏文：ཉེ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ལས་མ་འདས་པར་ལྟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།）第二種是在軍隊中居住的墮罪，有四部分，基礎的支分方面，居住在除了戰鬥或準備戰鬥之外的任何軍隊中，以及居住的所依與之前相同。（藏文：གཉིས་པ་དམག་ནང་ན་གནས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐབ་པའམ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་གི་ནང་དུ་གནས་པའི་དམག་དང་། གང་གིས་གནས་པའི་རྟེན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ།）意樂方面，認知沒有錯亂，動機是想要居住。（藏文：བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་པར་འདོད་པ།）努力嘗試在沒有必要的情況下居住，最終是第二天早晨的陽光升起，那麼每天都會犯下相應的墮罪。（藏文：སྦྱོར་བ་དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་གནས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།）第三個是擾亂陣型的墮罪。（藏文：གསུམ་པ་བཤམས་པ་དཀྲུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་）有四部分，基礎的支分（藏文：བཞི་ལས་གཞ）

【English Translation】 Wanting to stand up. (Tibetan: འདོད་པའོ།) Striving to stand up, ultimately completing the standing. (Tibetan: སྦྱོར་བ་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ།) The third is the downfall of standing, which has four parts. The basic limb is the same as before, except that the place of 'obvious' is changed to 'having shelter such as walls'. (Tibetan: གསུམ་པ་འགྲེང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ།) In terms of intention, the cognition is the same as before, and the motivation is to want to stand up in order to avoid hindrance. (Tibetan: བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་གེགས་བྱེས་པའི་ཆེད་དུ་འགྲེང་བར་འདོད་པའོ།) Striving to do so, ultimately both the felt and the feeler are felt. (Tibetan: སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཀྱིས་ཚོར་བའོ།) For those who have not started or are not inclined to give, if they are determined to give or hesitate and fidget, or if they fidget because they are focused on other things, and if neither the giver nor the receiver, or any bhikkhu, perceives it, they will commit a misdeed. (Tibetan: སྤྲོད་པར་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་གཞན་ལ་སེམས་གཏད་པས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། སྤྲོད་བྱེད་གཉིས་དང་དགེ་སློང་གང་རུང་གིས་མ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།) The third is the downfall of giving to a naked person, which has four parts. In terms of the basic limb, the object is a non-Buddhist, possessing five names, the body is in a normal state, and is not a relative, a sick person, or a follower of this Dharma. (Tibetan: གསུམ་པ་གཅེར་བུ་ལ་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་ནད་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ།) The object is suitable for both the object and the support, and is a suitable food that meets the standards and is autonomous. (Tibetan: དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རང་དབང་བ་ཡིན་པའོ།) In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to want to give, not to separate from wrong views. (Tibetan: བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་སྟེར་བར་འདོད་པའོ།) Striving to give personally, ultimately the object receives it in hand. (Tibetan: སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྟེར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ།) If one has others give, or if one does not give it by hand but distributes it and places it, and if one gives unsuitable food to the object or the support, one will commit a misdeed. (Tibetan: གཞན་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ལག་པར་མི་སྟེར་བར་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཡུལ་རྟེན་གང་རུང་ལ་མི་རུང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ།) The fourth has three situations. The first is the downfall of watching an army, which has four parts. In terms of the basic limb, the object of watching is a householder who possesses four names, the body is in a normal state, possesses male characteristics, possesses the characteristics of an army, is gathered together, and is fighting or preparing to fight. (Tibetan: བཞི་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དམག་ལ་ལྟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། དམག་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། ཚོགས་སུ་ཚང་བ། འཐབ་པའམ་དེའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའོ།) The place of watching is a place that exceeds one's own residence and its vicinity. (Tibetan: ལྟ་བའི་གནས་ནི་རང་གི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནས་འཕགས་པའོ།) The support is not being summoned by the king or others, or having obstacles. (Tibetan: རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་བོས་པའམ་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ།) In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to want to watch because of liking the army. (Tibetan: བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དམག་ལ་དགའ་བའི་དབང་གིས་ལྟ་བར་འདོད་པ།) Striving to watch, ultimately seeing it. (Tibetan: སྦྱོར་བ་ལྟ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཐོང་ནའོ།) If one watches without exceeding the vicinity, one commits a misdeed. (Tibetan: ཉེ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ལས་མ་འདས་པར་ལྟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ།) The second is the downfall of residing in an army, which has four parts. In terms of the basic limb, residing in any army other than one that is fighting or preparing to fight, and the support of residing is the same as before. (Tibetan: གཉིས་པ་དམག་ནང་ན་གནས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐབ་པའམ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་གི་ནང་དུ་གནས་པའི་དམག་དང་། གང་གིས་གནས་པའི་རྟེན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ།) In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to want to reside. (Tibetan: བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་པར་འདོད་པ།) Striving to reside without necessity, ultimately the dawn of the next day rises, then each day will become a corresponding downfall. (Tibetan: སྦྱོར་བ་དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་གནས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ།) The third is the downfall of disrupting the formation. (Tibetan: གསུམ་པ་བཤམས་པ་དཀྲུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་) Has four parts, the basic limb (Tibetan: བཞི་ལས་གཞ)

ིའི་ཡན་ལག་དམག་ལ་ལྟ་བ་དང་འདྲ་ཞིང་། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཤམས་པ་དཀྲུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བཤམས་པ་དཀྲུག་པ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །འཐབ་པ་ལ་མ་ཕྱོགས་པའི་དམག་དཀྲུག་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱ་དང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་འཐབ་པ་བྱ་བ་དང་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་རྡེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྡེག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྙོག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རྡེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེས་འཕངས་པ་གང་རུང་གིས་རྡེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ལུས་ལ་འཕོག་པའོ། །མ་འཕོག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །རང་གི་ལུས་དང་ཀ་བ་སོགས་ལ་རྡེག་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གཟས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡན་ལག་དང་པོ་གསུམ་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་རྡེག་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྡེག་པར་གཟས་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐར་ཐུག་གཟས་པ་རྫོགས་པ་ནའོ། །འདི་དང་རྡེག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་བརྡེག་སྤྱད་དུ་མ་ཡོད་ན་བརྡེག་སྤྱད་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་གནས་ངན་ལེན་འཆབ་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་གནས་ངན་ལེན་འཆབ་པའི་ཡུལ་ནི་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཆབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཕམ་ལྷག་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མཐོལ་ཡུལ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་ཕམ་ལྷག་ 1-15-60b གང་རུང་བྱུང་བ་ལ་བྱུང་བར་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནི་སྲོག་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དང་། དགེ་འདུན་འཁྲུག་ཏུ་དོགས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་འཆབ་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཆབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མཚན་མོ་འདས་ནའོ། །ཕམ་ལྷག་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བ་འཆབ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཡུལ་དེ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟེར་བ་ཡིན་པའོ། །ཟན་གཅོད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟས་བཅད་པས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡུལ་དེ་ལ་སྦྱིན་བདག་དེས་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གཅོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དངོས་སུ་ཟན་གཅོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །དྲུག་པ་མེ་ལ་རེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་རེག་པའི་མེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་མེ་ཚད་དུ་ལོངས་ཤིང་བ

【現代漢語翻譯】就像軍隊的附屬部分一樣，觀察戰鬥；意念上沒有錯誤的認知，想要擾亂既定的動機；發起那樣的行動；最終體驗擾亂既定之事等等。對於沒有參與戰鬥的擾亂軍隊等不完整的行為，會犯下輕罪。對於進行或唆使他人進行戰鬥，以及觀看戰鬥的行為，會犯下輕罪。第五個是四個中的第一個，關於毆打的墮罪，在四個要素中，基礎的要素是：毆打的對象是具有六種功德的比丘。意念上沒有錯誤的認知，以混亂的動機想要毆打；行動上，以身體直接或間接，或通過身體發射的任何東西開始毆打；最終結果是身體受到 আঘাত。如果沒有擊中，則犯下輕罪。如果毆打自己的身體或柱子等，則犯下學習戒律的輕罪。第二個是憤怒的墮罪，其前三個要素與之前相同，只是將『毆打』改為『想要毆打』。最終結果是完成想要毆打的行為。對於這兩者，如果有很多毆打的工具，那麼每次使用毆打工具都會構成墮罪。第三個是隱瞞罪行的墮罪，在四個要素中，基礎的要素是：隱瞞罪行的對象是具有六種功德的比丘，其持有的戒律是可以恢復的。隱瞞的內容是波羅夷罪或僧殘罪。地點是具有合格懺悔之處的地方。意念上，認知到對方犯了波羅夷罪或僧殘罪；動機上，除了擔心生命危險、修行中斷、梵行受損以及僧團分裂之外，想要隱瞞。行動上，開始隱瞞。最終結果是過了一夜。如果隱瞞波羅夷罪或僧殘罪以外的罪行，則犯下輕罪。第四個是阻止供養的墮罪，在四個要素中，基礎的要素是：施主是具有五種功德的在家居士，並且真心實意地想要供養。阻止供養的對象是具有六種功德的比丘，並且不是因斷食而受益的病人。食物是如法且適量的，並且是施主專門為此供養的比丘準備的。意念上沒有錯誤的認知，並且想要阻止供養。行動上，用具有五種特徵的語言直接說出阻止供養的話語。最終結果是對方理解了。第六個是觸控火的墮罪，在四個要素中，基礎的要素是：觸控的火是世俗公認的，並且足夠溫暖種子字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）

【English Translation】 It's like looking at a branch of the military fighting; in thought, there's no mistaken perception, wanting to disrupt the established motivation; initiating such action; ultimately experiencing the disruption of what is established, and so on. For incomplete actions such as disrupting troops without engaging in battle, a minor offense is committed. For actions of engaging in or instigating others to engage in battle, and watching battles, minor offenses are committed. The fifth is the first of the four, concerning the offense of striking, in the four elements, the basic element is: the object of striking is a Bhikshu (monk) possessing six virtues. In thought, there's no mistaken perception, with a confused motivation wanting to strike; in action, physically, directly or indirectly, or by anything launched by the body, initiating the strike; the final result is the body receiving an impact. If there is no impact, a minor offense is committed. If striking one's own body or a pillar, etc., a minor offense of the training precepts is committed. The second is the offense of anger, the first three elements are the same as before, only replacing 'striking' with 'wanting to strike'. The final result is completing the act of wanting to strike. For both of these, if there are many striking tools, each striking tool will constitute an offense. The third is the offense of concealing faults, in the four elements, the basic element is: the object of concealing faults is a Bhikshu possessing six virtues, whose vows are recoverable. The thing concealed is a Pārājika (defeat) or Saṃghāvaśeṣa (formal meeting) offense. The place is where there is a qualified place for confession. In thought, recognizing that the object has committed a Pārājika or Saṃghāvaśeṣa offense; in motivation, wanting to conceal, except for fear of danger to life, interruption of practice, harm to Brahmacharya (celibacy), and division of the Saṃgha (community). In action, initiating concealment. The final result is the passing of the night. If concealing offenses other than Pārājika or Saṃghāvaśeṣa, a minor offense is committed. The fourth is the offense of cutting off food, in the four elements, the basic element is: the donor is a householder possessing five virtues, and sincerely wants to donate. The object of cutting off food is a Bhikshu possessing six virtues, and is not a patient who benefits from fasting. The food is lawful and appropriate, and is dedicated by the donor specifically for that Bhikshu. In thought, there's no mistaken perception, and wanting to cut off the food. In action, directly speaking words of cutting off food with language possessing five characteristics. The final result is the other party understanding. The sixth is the offense of touching fire, in the four elements, the basic element is: the fire touched is commonly known in the world, and is warm enough Seed Syllable (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: 吽)

ུད་ཤིང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མེ་མ་མུར་དང་མེ་ལྕེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྟོན་པ་མཆོད་པ་སོགས་ཆོས་ལྡན་གྱི་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབང་དང་། ནད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་པ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྦར་བ་དང་གསོད་པ་དང་བུད་ཤིང་གཞུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པའོ། །བུད་ཤིང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མེ་མ་མུར་དང་མེ་ལྕེ་ལ་རེག་པ་དང་། མཆིལ་མ་སོགས་དང་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་འབྲུ་དང་མར་ལ་སོགས་པ་མེར་གཞུག་པ་དང་། མཁན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་གཞན་སློབ་དཔོན་སོགས་ཀྱི་ 1-15-61a ཆེད་དུ་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མེ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མེ་ལ་རེག་དགོས་པའི་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་རེག་སྙམ་པའི་དུས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བྱེད་དང་དུས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་ངོ་། །སེང་གེ་ལ་རེག་པ་དང་། དུས་བྱིན་རླབས་བྱེད་པ་ན་བྱ་བ་དེ་ཇི་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བདུན་པ་འདུན་པ་ཕྱིར་སྒྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་འདུན་པ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་ལས་ཆོས་ལྡན་བྱས་ལ་ཆགས་པའོ། །གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ལས་དེ་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་པའོ། །ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གིས་ཕུལ་བའི་འདུན་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུན་པ་ཕྱིར་སྒྱུར་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནུབ་ལྷག་པར་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། བསྟེན་དུ་རུང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་གཅིག་ཡིན་པ། འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་གི་དབང་མ་ཡིན་པ། དབྱར་ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གཉིད་ལོག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་ 1-15-61b བ་ཞག་བར་མ་ཆད་དུ་གཉིས་ཀ་ཉལ་ཞིང་གཉིད་ལོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་གསུམ་པའི་མཚན་མོ་འདས་པ་ནའོ། །གནས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་གཉིས་ཀ་ཕལ་ཆེར་གཡོགས་ཤིང་ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བས་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་། སྒོའི་ངོས་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དགུས་བར་དུ་ཆོད་པ་གསུམ་གྱི་

【現代漢語翻譯】與木柴無關的餘燼和火焰之外的東西：所依是上師供養等具有佛法的時節加持的力量，並且不是病人。想法是不錯亂的認知，動機是想要觸碰。行為是自己或安排他人用手抓、熄滅、新增木柴等方式嘗試觸碰，最終達到觸碰。觸碰與木柴無關的餘燼和火焰，以及向火中投入唾液等物、芝麻等穀物、酥油等物，以及爲了堪布（Khenpo，住持）等人的事業，由其他上師等人 1-15-61a 爲了加持時節而觸碰火焰，這些都會犯下惡作。爲了供養三寶等目的需要觸碰火焰時，如果爲了這個目的而觸碰，卻沒有加持時節，那麼會同時犯下觸碰火焰的墮罪和未加持時節的惡作。觸碰獅子，以及在加持時節時，沒有在事業完成的時間內持續加持，會犯下應學處的惡作。第七個是後悔所施之物的墮罪，其中四者中的根本支分是，後悔所施之物的對境是為僧眾所作的事業，對具有佛法的事業感到貪執。需要理解的對境是，僧眾具有六種功德，並且屬於僧眾。後悔之物是自己所施的意願。想法是不錯亂的認知，動機是想要說出後悔所施之物的語言。行為是用具備五種特徵的語言如此嘗試，最終理解其意義。第八個是與未受比丘戒者同宿超過三晚的墮罪，其中四者中的根本支分是，對境是未受比丘戒者或與之相似者，具備五種名稱，身體處於普通狀態，可以親近，不是具有神通者。處所是成立為處所自性的地方，可以容納四種威儀，是同一個處所，在一尋之內。所依不是因為生病或照顧病人，也不是在夏末兩個月的時間裡，惡比丘居住的地方。想法是不錯亂的認知，動機是想要以睡眠的姿勢入睡。行為是連續不斷地兩人都躺下並嘗試入睡，最終超過第三晚。處所雖然本體不同，但兩者大部分被覆蓋和環繞，因此成立為處所的特徵，並且與門相連，以及被九個半手掌的距離隔開，這三種情況都會犯下墮罪。

【English Translation】 That which is other than embers and flames not connected to firewood: The basis is the power of blessing of the Dharma-laden time, such as offering to the teacher, and not being a patient. The thought is undistorted cognition, and the motivation is wanting to touch. The action is attempting to touch by oneself or by arranging for others to grab, extinguish, add firewood, etc., and finally reaching the touch. Touching embers and flames not connected to firewood, and throwing saliva etc., sesame etc. grains, ghee etc. into the fire, and for the activities of Khenpo (abbot) etc., by other teachers etc. 1-15-61a blessing the time to touch the fire, all these will incur a misdeed. When it is necessary to touch the fire for the purpose of offering to the Three Jewels etc., if one touches it for this purpose but does not bless the time, then one will incur both the downfall of touching the fire and the misdeed of not blessing the time. Touching a lion, and when blessing the time, not continuing to bless for the duration of the accomplishment of the activity, will incur a misdeed of the training. The seventh is the downfall of regretting what was given, of which the fundamental branch of the four is that the object of regretting what was given is the activity done for the Sangha, being attached to the Dharma-laden activity. The object to be understood is that the Sangha possesses six qualities and belongs to the Sangha. The thing to be regretted is one's own intention to give. The thought is undistorted cognition, and the motivation is wanting to speak the words of regretting what was given. The action is attempting to do so with language possessing five characteristics, and finally understanding its meaning. The eighth is the downfall of sleeping with one who has not taken full ordination for more than three nights, of which the fundamental branch of the four is that the object is one who has not taken full ordination or one similar to them, possessing five names, the body being in a normal state, being approachable, and not being a possessor of magical powers. The place is that which is established as the nature of a place, capable of accommodating the four postures, being the same place, and being within one fathom. The basis is not being due to illness or caring for the sick, and not being a place where evil monks reside during the two months of the late summer. The thought is undistorted cognition, and the motivation is wanting to fall asleep in a sleeping posture. The action is continuously both lying down and attempting to fall asleep, and finally exceeding the third night. Although the entities of the places are different, both are mostly covered and surrounded, thus being established as the characteristics of a place, and being connected to the face of the door, and being separated by a distance of nine and a half spans, these three situations will incur a downfall.

སྟེང་དུ། ཐད་ཀ་ཡིན་ན་ཉེ་འཁོར་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྒོ་རང་ཕྱོགས་ནས་མ་བཅད་པའམ། སྟེང་འོག་ཡིན་ན་ཐོག་གཉིས་ཀྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་ཅིང་སྐས་རང་ཕྱོགས་སུ་མ་བསྡུས་པ་གཉིས་གང་ཚང་ན་གནས་གཅིག་ཏུ་འཇོག་གོ། གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཤིང་དྲུང་སོགས་སུ་ཉལ་བ་དང་། གནས་གཅིག་གི་འདོམ་གང་གི་ཕྱི་རོལ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དགུའི་ནང་དུ་ཉལ་བ་དང་། ཉིན་མོ་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བ་དང་། མཚན་མོ་གསུམ་འདས་ཀྱང་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་སྤྱོད་ལམ་མི་མཐུན་པར་གཉིད་ལོག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་གནས་པའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་འཁོར་དུ་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དབྱར་སྔ་མ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཁས་བླངས་ཟིན་པ་ན་སྔ་མ་ཟླ་གཅིག་སྲུང་བ་དང་། དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་ཡོད་པའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་གསར་དུ་འཇོག་པ་དང་། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་མ་གཏོགས་པ་མར་མེ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་ཉལ་བ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པར་མི་ཉལ་བར་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ལྟ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་སྡིག་ལྟ་བསྟེན་པ་དང་། གཞན་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྡིག་ལྟ་མི་གཏོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ 1-15-62a བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ལས་ཆོས་ལྡན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་མི་གཏོང་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་པའོ། །བཞམས་བསྒོ་དང་གསོལ་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་དང་། གསུམ་པའི་མདུན་རོལ་ཏུ་མི་གཏོང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་ལ། ཞུགས་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བ་ལ་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་ནན་ཏུར་མི་བྱེད་པ་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་སྡིག་ལྟ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་རྗེས་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་མཚན་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་སྡིག་ལྟ་མ་བཏང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་ཞིང་བཟོད་པ་མ་གསོལ་བའོ། །རྟེན་ནི་གནས་ནས་མ་ཕྱུང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་ཤིང་ཕྱིར་བཅོས་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་

【現代漢語翻譯】上面：如果是正對著，那麼就在附近的處所形成，並且沒有從自己這邊隔斷門戶；如果是上下，那麼就沒有被兩層樓隔斷，並且樓梯沒有收攏到自己這邊。如果兩者都滿足，就安住于同一個處所。如果兩者或其中之一不具備處所的特徵，比如睡在樹下等處，或者在一個處所的一尋（度量單位，約等於兩臂展開的長度）之外、九指之內睡覺，或者白天一起睡覺，或者夜晚過了三更，居住地和所依之處的行為不一致而睡覺，這些都要受到輕罪的懲罰。當有破戒的比丘居住時，具有沙彌眷屬的比丘要接受提前安居，接受之後要守護前一個月。當有破戒的比丘時，要新安置沙彌。除了太陽和月亮之外，在有燈光等照明的情況下，在沒有特殊情況下睡覺，這些都要受到應學罪的懲罰。在有燈光的情況下不睡覺而坐著，會犯下輕微的罪過。正見顛倒立邪見第二，對於清凈的見解進行邪說，包括自己信奉邪見和使他人信奉邪見兩種。首先，對於不放棄邪見的墮罪，有四方面：從根本的支分來說，所說的事物是：世尊所說的那些會造成障礙的法，即使信奉也不會成為障礙。這是其中的含義。所針對的對象是具有六種法的比丘。從意樂來說，是不迷惑的認知，即使勸阻也不願意放棄。從行為來說，具有戒律的僧團即使通過如法的羯磨進行勸阻，但具有五種特徵的語言仍然開始說不放棄的話語。最終完成第三次陳述。對於前兩次的勸誡和第一次、第二次陳述的結尾，以及第三次陳述之前不放棄的人，每次都會犯下輕罪，僅僅開始說的時候會犯下輕微的罪過。對於說惡語的人，不通過四種羯磨進行嚴厲的制止，這是應學罪。第二，對於使他人信奉邪見的墮罪，有兩種，首先是對於捨棄后隨順的墮罪，有四方面：從根本的支分來說，隨順的對象是戒律清凈、具有相同戒律、具有三種名稱、身體處於正常狀態、與自己相續不同、沒有捨棄邪見而被驅逐出僧團且沒有請求寬恕的比丘。所依據的是沒有被驅逐出僧團的人。從意樂來說，認知是對於已經捨棄且沒有改正的人，確定或認為他就是那樣。

【English Translation】 Above: If it is directly facing, then it is formed in the nearby place, and the door is not cut off from one's own side; if it is above and below, then it is not separated by two floors, and the stairs are not gathered to one's own side. If both are satisfied, then dwell in the same place. If either or both do not have the characteristics of a place, such as sleeping under a tree, or sleeping outside of one fathom (a unit of measurement, approximately equal to the length of outstretched arms) and within nine fingers of a place, or sleeping together during the day, or sleeping after three watches of the night, when the behavior of the place of residence and the place of reliance are inconsistent, these are subject to a minor offense. When a sinful bhikshu resides, a bhikshu with a shramanera retinue should accept the early summer retreat, and after accepting it, should protect the first month. When there is a sinful bhikshu, a new shramanera should be installed. Except for the sun and the moon, sleeping with light such as a lamp, without special circumstances, these are subject to a siksamana offense. Sitting without sleeping in the presence of light will incur a minor offense. Turning pure views into wrong views. Secondly, to pervert pure views involves both adhering to wrong views oneself and causing others to adhere to them. First, regarding the downfall of not abandoning wrong views, there are four aspects: As for the basis, the object being discussed is that those things that the Bhagavan (Blessed One) has spoken of as obstructing the path will not become obstructions even if one adheres to them. This is the meaning. The object to be understood is a bhikshu (monk) who possesses six qualities. As for the intention, it is an unconfused perception, and the motivation is to desire not to abandon even when dissuaded. As for the action, even if a sangha (community) with the proper characteristics dissuades through a lawful act, one begins to speak words of not abandoning with speech that possesses five characteristics. The final completion is the third statement. For those who do not abandon at the end of the first two admonitions and the beginning of the third statement, each will incur a minor offense, and merely beginning to speak will incur a slight offense. For speaking sinful words, not strictly preventing it through the four karmas (actions) is a siksamana offense. Secondly, regarding the downfall of causing others to adhere to wrong views, there are two aspects. First, regarding the downfall of following after abandoning, there are four aspects: As for the basis, the object being followed is a bhikshu who is pure in discipline, has the same precepts, possesses three terms, remains in a normal state of body, is different in lineage from oneself, has not abandoned wrong views, has been expelled from the sangha, and has not requested forgiveness. The basis is someone who has not been expelled from the sangha. As for the intention, the perception is that for someone who has abandoned and has not corrected themselves, one is certain or thinks that they are like that.

གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཆོས་སམ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་དམ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཉལ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནད་དང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་ལུང་འབོགས་པ་སོགས་དང་། བསྙེན་བཀུར་བདག་གིར་བྱེད་པའམ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གནས་གཅིག་གི་འདོམ་གང་གི་ནང་དུ་ཉལ་བར་ 1-15-62b རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཆོས་སམ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའམ་ཞག་གཅིག་གི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གཉིས་པ་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་སྡུད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྡུ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་བསྙིལ་བ། བཟོད་པ་མ་གསོལ་བ་ཞེས་སྦྱར་ནས་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡིག་པ་མ་བཏང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་དང་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་དང་གནས་གཅིག་ཏུ་མི་ཉལ་བར་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་ཚུལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་བཟློག་པ་ལྔས་མ་བཟློག་པ་དང་། བཟློག་པ་རེ་རེའི་མཐར་དགེ་སློང་གཅིག་གིས། གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱི་སྡིག་ལྟ་ཐོང་ཞིག་ཅེས་མ་བརྗོད་པ་དང་། བཟློག་པ་སྔ་མ་ལ་བཏང་ཡང་ཕྱི་མ་བྱས་པ་དང་། རྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའི་ཚེ་བསྙིལ་བར་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཆོ་ག་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ ཆོ་ག་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ཆོ་ག་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ཁ་མ་བསྒྱུར་བའི་གོས་གྱོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་གོས་ཡིན་པ། གཞི་གཞན་གྱིས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔོན་པོའམ་དམར་པོའམ་ངུར་སྨྲིག་སྟེ་རུང་བའི་ཚོན་གྱིས་ཁ་མ་བསྒྱུར་བ། ཆུ་ཚགས་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་སྤྱད་པ་རྫོགས་པའོ། །ལི་ཁྲི། མཐིང་ཤིང་། རྒྱ་སྐྱེགས། མཚལ། གུར་ཀུམ། བཙོད། སྨ་ 1-15-63a ཤིང་། ལེབ་རྒན་རྩི་སྟེ་མི་རུང་བའི་ཚོན་ཆེན་པོ་གང་རུང་གིས་ཁ་བསྒྱུར་བའི་གཞན་གྱི་གོས་དང་། ཁྱིམ་པའི་གོས་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། སྤྱད་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་དུ་ངུར་སྨྲིག་གིས་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཡོགས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་གཡར་བའི་གོས་རྒན་རིམ་བཞིན་དུ་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཅིག་གིས་གྱོན་ཏེ་བཅགས་པ་དང་། ཁྱིམ་པའི་གོས་ཁ་ཚར་མ་བཅད་པ་ཡན་ཆད་ལ་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་ཆེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དགོས་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བཞག་

【現代漢語翻譯】二、食：其意樂是為法或為世俗享用，或欲同處而眠。加行是指並非爲了疾病、罪惡之見或分離，而是爲了誦經等，以及爲了受人尊敬，或爲了在具足相狀的同一處所的一尋（約等於人兩臂張開的長度）之內而作。究竟是指一同享受法或世俗的受用，或度過一夜。第二，關於以墮罪聚斂而使沙彌還俗的墮罪，有四方面：根本支分是指所聚斂的對象是戒律清凈且已還俗的沙彌，加上『未求忍』等，其餘支分應如前述瞭解。若未捨棄罪惡而被逐出住處，或沙彌還俗，或不同處而住，則犯惡作罪。對於比丘和沙彌，若非捨棄而認為是捨棄，或猶豫不決而享受世俗受用等，則犯惡作罪。當犯戒沙彌陷入惡見時，若未以五種遮止來遮止，或每次遮止結束時，沒有比丘說『請捨棄惡見』等勸告之語，或者捨棄了先前的遮止又犯了後面的遮止，或者在第三次勸告結束時仍未捨棄，卻不令其還俗，以上種種情況皆犯學處之惡作罪。第三、以邪法行持如法之儀軌三、以邪法行持如法之儀軌，分為三部分。第一、以邪法行持共同之儀軌第一，以邪法行持共同之儀軌，分為三部分。第一，關於穿著未改口之衣的墮罪，有四方面：根本支分是指衣服，此衣服為他物，且合乎規格，屬於自己所有，未用青、紅或絳色等如法之顏色改口，且非濾水器。其意樂是沒有顛倒想，且意欲享用。加行是開始享用。究竟是享用完畢。雄黃、靛青、茜草、胭脂、藏紅花、樟腦、檀香等不如法的大顏色，若用這些顏色改口的其他人的衣服，以及不顧及在家人的衣服而享用，或者必須享用時，不在寺廟內用絳色覆蓋，覆蓋了卻在外面享用，或者共同借來的舊衣服沒有依次覆蓋，或者一人穿著后撕裂，以及沒有完全裁剪的在家人的衣服，爲了增上福德而必須享用時，卻沒有安住于無常之想。

【English Translation】 Secondly, eating: The intention is for Dharma or worldly enjoyment, or wanting to sleep in the same place. The action refers to not being for the sake of illness, sinful views, or separation, but for reciting scriptures, etc., and for being respected, or for composing within a fathom (approximately the length of a person's outstretched arms) in the same place with characteristics. The finality refers to jointly experiencing Dharma or worldly enjoyment, or spending a night. Secondly, regarding the downfall of gathering and causing a Śrāmaṇera (沙彌, novice monk) to renounce vows, there are four aspects: The root branch refers to the object being gathered, which is a Śrāmaṇera (沙彌, novice monk) who is pure in discipline and has renounced vows, adding 'not seeking forbearance,' etc., and the remaining branches should be understood as before. If one is expelled from the dwelling without abandoning sins, or a Śrāmaṇera (沙彌, novice monk) renounces vows, or does not dwell in the same place, then one commits a sin of wrongdoing. Regarding a Bhikṣu (比丘, monk) and a Śrāmaṇera (沙彌, novice monk), if one mistakenly believes they have renounced when they have not, or hesitates and enjoys worldly pleasures, then one commits a sin of wrongdoing. When a sinful Śrāmaṇera (沙彌, novice monk) engages in evil views, if one does not prevent it with the five preventions, or at the end of each prevention, a Bhikṣu (比丘, monk) does not say words of advice such as 'Please abandon evil views,' or if one abandons the previous prevention but commits the subsequent prevention, or if one does not renounce at the end of the third admonition, but does not cause them to renounce vows, all of these situations constitute a transgression of the training precepts. Third, performing the pure ritual with wrong practices. Third, performing the pure ritual with wrong practices, divided into three parts. First, performing common rituals with wrong practices. First, performing common rituals with wrong practices, divided into three parts. First, regarding the downfall of wearing unhemmed robes, there are four aspects: The root branch refers to the robe, which is another's property, meets the standards, belongs to oneself, is not hemmed with lawful colors such as blue, red, or maroon, and is not a water filter. The intention is without delusion and with the desire to enjoy. The action is starting to enjoy. The finality is completing the enjoyment. Realgar, indigo, madder, rouge, saffron, camphor, sandalwood, and old lacquer are unlawful large colors. If one enjoys another's robe hemmed with these colors, or enjoys a householder's robe without regard for circumstances, or even when it is necessary to enjoy, one does not cover it with maroon inside the monastery, or if one covers it but enjoys it outside, or if one does not cover borrowed old robes in order, or if one tears it after wearing it, and if one must enjoy a householder's robe that is not completely cut, for the sake of increasing merit, one does not abide in the thought of impermanence.

པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་པ་བཞིར་གཏོགས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་རེག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་དབང་བའི་རིན་པོ་ཆེའམ་རང་གཞན་གང་རུང་དབང་བའི་རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆ་དང་། པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་དང་། སྐུ་གདུང་དང་བཅས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རུང་བར་གྱུར་པ། ཆུད་ཟ་བའི་རྐྱེན་མེད་པ། སྦྱིན་བདག་བསོད་ནམས་འདོད་པས་བསྟབས་པ་མ་ཡིན་པ། མི་མ་ཡིན་པའི་གནས་སུ་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་ལས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ། བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་ཞིང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་པའོ། །རྒྱན་ཆའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་དང་གསེར་གྱི་སྟེགས་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཚོན་ཆ་དང་ 1-15-63b རོལ་མོ་རང་གི་བྱ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང་། སྐུ་གདུང་མེད་པའི་སྐུ་གཟུགས་དང་། སོག་མའི་ཕྲེང་བ་གསེར་ཆུས་བྱུགས་པ་སོགས་དང་། རྫ་རྔ་ཁ་གཅིག་པ་དང་། གཞུ་དང་མདའ་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྐུ་གཟུགས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བཞག་སྟེ་རེག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་གཞན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཆུད་ཟ་བའི་ཚེ་མ་བསྡུས་པར་ཡལ་བར་དོར་བ་དང་། བདག་པོས་རྙེད་པའི་སར་མ་བཞག་པ་དང་། མ་བརྟགས་པར་ཁོ་བོའི་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ཙམ་ལ་གཏད་པ་དང་། བདག་པོ་མ་བྱུང་ན་ཟླ་བ་དྲུག་ཚུན་ཆད་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་མཛོད་དུ་མ་བསྐྱངས་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་པོ་མ་བྱུང་བས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་སྤྱད་པའི་ཚེ་བདག་པོས་སློང་ན་གནང་བ་གསོལ་ཏེ་མི་སྟེར་ན་མ་གཏད་པ་དང་། བསྐྱེད་སློང་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བསྐྱངས་པ་དྲིན་མི་ཆེའམ་ཞེས་མ་སྨྲས་པར་བསྐྱེད་བྱིན་པ་དང་། རྒས་པ་དང་ན་བ་ལས་གཞན་པས་བཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྒན་པོ་དང་ནད་པས་ཀྱང་ཆོས་ལྡན་གྱི་དོན་ལས་གཞན་པ་དང་། ཆས་སྒེག་དང་ལྡན་པས་བཞོན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཆོས་འཆད་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་ཁྱིམ་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་རིན་པོ་ཆེས་སྤྲས་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་བཤམས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བཞག་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། རྒྱན་འདོགས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་དམ་རྒྱ་འཆང་བ་དང་། སོ་མང་གིས་སྐྲ་བཤད་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་མེ་ལོང་གིས་བཞིན་ལྟ་བ་དང་། འཕྲལ་རིས་གསུམ་བསྟེན་པ་དང་། གི་ཧང་ལ་སོགས་པའི་དྲིས་བསྐུ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་རྐང་པ་གཉ

【現代漢語翻譯】對於所使用的物品，存在違犯學處的過失。第二，屬於四種受用之中的墮罪，分為墮罪的分類和違犯學處的過失兩種。第一種分為四部分，所觸及的基礎部分是指屬於他人的珍寶，或者屬於自己或他人的珍寶，如刀劍等武器，琵琶等樂器，以及包括舍利在內的佛像等，爲了各自的需求而允許使用，沒有浪費的因緣，不是施主爲了積累功德而供養的，不是非人之處由其功德所形成的，沒有障礙，也不是爲了進行講經說法等特殊目的的情況。意念上沒有錯亂的認知，動機是想要觸碰。行為上，自己或派人去觸碰。最終完成觸碰。對於不能稱為裝飾品的珍寶和金臺等，以及不能完成自身作用的武器和樂器，沒有舍利的佛像，用金水塗抹的念珠等，單面鼓，以及像弓箭一樣製作的東西等進行觸碰，都屬於違犯學處的過失。如果將佛像視為本師（釋迦牟尼佛）並進行觸碰，則沒有過失。第二，違犯學處的過失是指，對於他人的珍寶等，在浪費時沒有收斂而隨意丟棄，沒有放在主人能夠找到的地方，沒有經過調查就僅僅因為說是自己的就交給對方，如果主人沒有出現，六個月內沒有存放在僧團的倉庫中，之後主人仍然沒有出現，在用於供養三寶時，如果主人索要，沒有請求允許就不歸還，如果主人要求贖回，沒有說『我們保管了這麼久，恩情不大嗎？』就直接歸還，依靠年老和生病以外的原因乘坐（交通工具），即使是老人和病人，也用於與佛法無關的事情，依靠穿著華麗的人乘坐（交通工具），爲了講經說法而使用珍寶的法座，以及在家信徒爲了積累功德而用珍寶裝飾的衣服等，沒有認識到無常而進行享用，佩戴裝飾品，持有珍寶製成的印章，用密齒梳梳頭，沒有必要地用鏡子照臉，親近三種遊樂，塗抹樟腦等香物，在家信徒爲了積累功德而洗腳等行為，都屬於違犯學處的過失。

【English Translation】 Regarding the items used, there are faults of violating the precepts. Secondly, the downfall belonging to the four types of enjoyment is divided into two categories: the classification of downfalls and the faults of violating the precepts. The first is divided into four parts. The object touched in the basic part refers to precious items belonging to others, or precious items belonging to oneself or others, such as swords and other weapons, pipa and other musical instruments, and Buddha statues including relics, which are allowed to be used for their respective needs, without causing waste, not offered by patrons for accumulating merit, not formed by the merit of non-humans in non-human places, without obstacles, and not in situations for special purposes such as teaching the Dharma. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and the motivation is to touch. In terms of action, one touches oneself or sends someone to touch. Finally, the touch is completed. Touching precious items and gold platforms that cannot be called ornaments, as well as weapons and musical instruments that cannot fulfill their own functions, Buddha statues without relics, rosaries coated with gold water, single-sided drums, and things made like bows and arrows, all constitute faults of violating the precepts. If one regards the Buddha statue as the Teacher (Shakyamuni Buddha) and touches it, there is no fault. Secondly, the faults of violating the precepts refer to not collecting and discarding others' precious items when they are wasted, not placing them where the owner can find them, handing them over simply because they are said to be one's own without investigation, not storing them in the Sangha's treasury within six months if the owner does not appear, and if the owner still does not appear after that, not returning them when they are used for offering to the Three Jewels without asking for permission if the owner asks for them, and if the owner asks to redeem them, not saying 'Haven't we kept them for so long, isn't our kindness great?' and returning them directly, relying on riding (vehicles) for reasons other than old age and illness, and even using them for things unrelated to the Dharma for the elderly and sick, relying on riding (vehicles) by those who are dressed gorgeously, using precious thrones for teaching the Dharma, and decorating clothes with precious items by lay devotees for accumulating merit, enjoying them without recognizing impermanence, wearing ornaments, holding seals made of precious items, combing hair with a fine-toothed comb, looking at the face in a mirror unnecessarily, associating with the three amusements, applying camphor and other fragrances, and washing feet by lay devotees for accumulating merit, all constitute faults of violating the precepts.

ིས་ལ་དྲིས་བསྐུས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་དོར་བ་དང་། དྲིས་བསྐུས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ 1-15-64a ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཁྱིམ་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། དྲིས་བསྐུས་པ་དོར་བའི་འོག་ཏུ་ཁྲུས་མ་བྱས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྲད་བུ་ཐོགས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་སྔགས་སྐུད་འཆང་བ་དང་། ནད་གསོ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་སྐུད་བསྟེན་པའི་ཚེ་ཡང་དཔུང་པ་གཡོན་པ་ལས་གཞན་དུ་འཆང་བ་དང་། ནད་སོས་ནས་ཀ་བ་དང་རྩིག་པའི་གསེབ་མ་ཡིན་པར་གར་བབ་བབ་ཏུ་དོར་བ་དང་། གར་དང་རོལ་མོ་སྤྱོད་པ་དང་སློབ་པ་དང་། བཟླས་པ་དང་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་གར་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། མཐོ་འཚམས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྩེ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་ཅ་ཅོ་འདོན་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་དྲེགས་པ་དང་། ལུས་ལ་རྡེག་པ་དང་། རྒོད་པའི་བསམ་པས་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་བྱེད་པ་དང་། སྣོད་བརྒྱུད་པས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། མེ་ཏོག་རྣ་རྒྱན་རྒྱུ་བ་དང་།གར་མཁན་སོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་བྱ་དགའ་སྟེར་བ་དང་། མི་རིངས་པར་རྒྱུག་པ་དང་མཆོང་བ་དང་། དྲག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། བརླ་དང་ལག་པ་ཉ་ལྟར་བསྐོར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུར་གསེག་མ་འདེབས་པ་དང་། ཆུ་ལ་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལྟར་བྱེད་པ་དང་། རྫབ་ལ་ཕྱིལ་མོ་ཉུག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་འདོན་པ་དང་། དུང་དང་སིལ་དཀྲོལ་ལ་སོགས་པ་རོལ་མོའི་སྒྲ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ཁྲུས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་བཀྲུ་བའི་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆུ་ཡིན་པ། དུས་ནི་སོ་གའི་ཟླ་བ་ལྷག་མ་ཕྱེད་དང་གཉིས་དང་དབྱར་གྱི་དང་པོ་ཟླ་བ་གཅིག་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཁྲུས་བྱེད་དུ་གནང་བའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ནད་པ་དང་ལས་བྱས་པ་དང་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། གོས་ཀྱི་གྲྭ་སྒུལ་བ་ 1-15-64b ཡན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་དང་། ཆར་གྱི་ཐིགས་པ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལུས་ལ་འཕོག་པ་དང་། སྐྲ་བྲེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྲུས་བྱེད་དགོས་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་ཧ་ཅང་ཚ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྲུས་བྱེད་པར་འདོད་པས་སྦྱོར་བ་མགོའམ་རྐང་པ་གང་རུང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྲུས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ལྟེ་བར་སོན་པའོ། །ཆུ་མ་ཡིན་པ་འོ་མ་སོགས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ན་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྲུས་བྱེད་དགོས་པའི་ཚེ་དུས་དྲན་མ་བྱས་པ་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ན་ཁྲུས་བྱས་པ་དེས་དགོས་པ་འགྲུབ་བཞིན་དུ་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་གཉིས་ནི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དུས་དྲན་བྱེད་དགོས་པ་དང་སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་ཡོད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ༈ ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲ

【現代漢語翻譯】將洗滌物丟棄在他洗滌的地方前面；洗滌後進入僧團；去俗人家中為俗人說法；丟棄洗滌物后不洗浴；佩戴婆羅門聖線；無意義地攜帶咒語線；爲了治病而佩戴咒語線時，佩戴在左臂以外的其他地方；病癒后不丟在柱子和墻壁的縫隙中，而是隨意丟棄；從事或學習歌舞和音樂；爲了背誦和觀看而前往；讓比丘尼跳舞；做高位跳躍；到處嬉戲；到處喧譁；傲慢自大；擊打身體；以傲慢的心態做出身體和語言的姿態；通過容器傳遞食物；佩戴花朵耳環；爲了觀看舞者等而給予獎勵；不穩重地奔跑和跳躍；猛烈地行走；像魚一樣轉動大腿和手臂行走；在水中打樁；在水中發出像樂器一樣的聲音；在泥濘中塗抹污垢；發出大象和馬等的聲音；發出海螺和鈸等樂器的聲音。以上是關於嬉戲的墮落行為。第三，關於洗浴的墮落行為有四種，從基礎上來說，洗浴的物品是世間公認的水。時間是索嘎月（Sog zla ba，藏曆四月）的後半月和夏季的第一個月，以及允許洗浴的月份的一半。所依是病人、工作者、旅途者、衣服的邊緣被風吹動、兩滴以上的雨水滴在身上、剃髮等非洗浴的場合。地點不是非常炎熱的地方。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要洗浴，行為是從頭部或腳部開始洗浴，最終到達肚臍。用非水之物如牛奶等洗浴，屬於惡作劇。生病等需要洗浴時，沒有記住時間；在半個月內洗浴，在能夠達到目的的情況下，提前洗浴屬於學習上的惡作劇。這兩種情況不僅限於此，所有需要記住時間以及有一般和特殊規定的學習基礎都應適用。

【English Translation】 Discarding the washing in front of where he washed it; entering the Sangha after washing; going to the homes of laypeople and teaching Dharma to laypeople; not bathing after discarding the washing; wearing a Brahmin thread; carrying a mantra thread without meaning; when relying on a mantra thread to cure illness, wearing it on a place other than the left arm; after recovering from illness, not discarding it in the gaps between pillars and walls, but discarding it randomly; engaging in or learning singing, dancing, and music; going for the sake of reciting and watching; making a Bhikshuni dance; doing high jumps; playing everywhere; making noise everywhere; being arrogant and haughty; striking the body; making gestures of body and speech with an arrogant mind; passing food through containers; wearing flower earrings; giving rewards for watching dancers, etc.; running and jumping without composure; walking violently; walking with thighs and arms turning like a fish; planting stakes in the water; making sounds in the water like musical instruments; smearing mud on dirt; making sounds of elephants and horses, etc.; making sounds of musical instruments such as conch shells and cymbals. These are the downfall behaviors related to playfulness. Third, regarding the downfall behaviors of bathing, there are four. Based on the foundation, the object of bathing is water that is recognized in the world. The time is the latter half of the month of Sog (Sog zla ba, the fourth month of the Tibetan calendar) and the first month of summer, and half of the month when bathing is allowed. The basis is when one is sick, working, traveling, when the edge of clothing is moved by the wind, when two or more drops of rain fall on the body, when hair is shaved, etc., which are not occasions for bathing. The place is not a very hot place. The thought is without mistaken cognition, the motivation is wanting to bathe, and the action is starting to bathe from either the head or the feet, and finally reaching the navel. Bathing with non-water substances such as milk is a prank. When one needs to bathe due to illness, etc., not remembering the time; bathing within half a month, and bathing before that while still achieving the purpose, is a prank of learning. These two situations are not limited to this alone, but all foundations of learning that require remembering the time and have general and specific rules should apply.

ིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ། འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ་བཞི་ལས་དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞིའི་དང་པོ་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཐ་མལ་བའི་མིག་ལ་སྣང་དུ་རུང་བའི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གསོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གསོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་སྲོག་འགགས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་གསོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྣུན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་གིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ 1-15-65a དངོས་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མ་སྐྱེས་པའམ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་སོགས་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དོན་གོ་བའོ། །ལྷག་མ་བྱུང་བ་སོགས་ཀྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་ལུས་ཕམ་པ་སྐྱེད་པའི་རྨ་དང་ཟག་བྱེད་ལས་གཞན་པའི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའོ། །གང་གིས་རེག་པའི་རྟེན་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའི་སོར་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྱི་གཡའ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་ན་རེག་བྱེད་དུ་མས་ཀྱང་ལྟུང་བ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ཆུ་ལ་རྩེ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཆུ་ལྟེ་བར་སླེབ་པའི་ཚད་དུ་ཆོག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྒོད་པས་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་འདུན་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཆུའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་རྒྱུན་ཕྱོགས་དང་རྒྱུན་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་རྩོལ་བ་དང་། ཆུ་ལ་རྔ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་། ཆུ་བསྲུབས་འདྲེན་པ་སོགས་བྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རྩེ་བ་རྫོགས་པའོ། །ཁམ་ཕོར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་བླུགས་པའི་ཚད་དུ་མ་ཆོག་པ་དང་། ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྩེ་བ་དང་། གར་གྱི་རྩེ་བ་མ་ཡིན་པ་བོང་བ་འཕེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་རྩེད་ 1-15-65b མོར་གྱུར་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་། ཆུ་ལ་བེམ་རྡོལ་གྱིས་རྡེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བུ

【現代漢語翻譯】以損害清凈戒律的方式來行事。第二，關於以損害清凈戒律的方式來行事，有四種情況：因嗔恨而起、因貪慾而起、因嗔恨而教唆他人、因貪慾而教唆他人。首先，關於第一種情況，有三種：第一，殺害畜生的墮罪，有四支。第一支，所依之肢是普通眼睛可見的畜生。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要殺害。行為方面，開始殺害。究竟方面，斷絕其命根。如果對非有情之物，以認為是有情的想法去擊打，則犯輕罪。第二，生起後悔的墮罪，有四支。所依之肢是生起後悔的對象，即具足六法之比丘。生起後悔之事物是比丘未受戒或已犯根本戒等，即不屬於比丘之事。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要使其生起後悔。行為方面，以具足五相之語進行講述。究竟方面，即使後悔未生起，但對方已理解其意。如果因剩餘之事而生起後悔，則犯輕罪。第三，搔癢的墮罪，有四支。所依之肢是具足六法之比丘的身體，除了能生起根本戒之瘡和漏處之外，未受損的真實身體。觸控所依是自己未受損的真實身體的手指等。意樂方面，認知不顛倒，動機是以引起性慾之心去觸控。行為方面，開始觸控。究竟方面，觸控完成，即使多次觸控也只算一次墮罪。第二種情況有兩種：第一，嬉戲於水的墮罪，有四支。所依之肢是世間公認的水，深度足以沒過肚臍。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要體驗因放逸而產生的快樂。行為方面，自己或指派具有條件者進入水中，在順流或逆流方向努力，或在水中發出鼓等聲音，或攪動水等。究竟方面，嬉戲完成。如果是在碗等容器中盛放的不足以沒過肚臍的水，或在湯等中嬉戲，或不是舞蹈的嬉戲，而是投擲土塊等身體的玩耍，以及用石頭擊打水面等，都犯輕罪。第二，關於婦女……

【English Translation】 Acting in a way that harms pure discipline. Second, regarding acting in a way that harms pure discipline, there are four situations: arising from anger, arising from desire, instigating others due to anger, and instigating others due to desire. First, regarding the first situation, there are three: First, the downfall of killing animals, which has four branches. The first branch, the basis, is an animal visible to ordinary eyes. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is the desire to kill. In terms of action, starting to kill. In terms of completion, severing its life force. If one strikes a non-sentient object with the thought that it is a sentient being, it is a minor offense. Second, the downfall of causing regret, which has four branches. The basis is the object of causing regret, which is a Bhikshu (monk) who possesses the six qualities. The thing that causes regret is that the Bhikshu has not taken vows or has committed a root offense, etc., which is not related to a Bhikshu. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is the desire to cause regret. In terms of action, speaking with words that possess the five characteristics. In terms of completion, even if regret does not arise, the other person understands the meaning. If regret arises due to remaining matters, it is a minor offense. Third, the downfall of tickling, which has four branches. The basis is the body of a Bhikshu who possesses the six qualities, excluding wounds and leaking places that can cause a root offense, and the actual undamaged body. The support for touching is one's own undamaged fingers, etc. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to touch with a mind that arouses sexual desire. In terms of action, starting to touch. In terms of completion, the touching is completed, and even if touched multiple times, it is counted as one downfall. There are two types of the second situation: First, the downfall of playing in the water, which has four branches. The basis is water that is recognized in the world, sufficient to reach the navel. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to experience the joy of being frivolous. In terms of action, oneself or someone appointed with the proper qualifications enters the water, striving in the direction of the current or against the current, or making sounds like drums in the water, or stirring the water, etc. In terms of completion, the playing is completed. If the water is in a container such as a bowl and is not sufficient to reach the navel, or playing in soup, etc., or not playing in a dance, but throwing clods of earth, etc., which becomes a physical game, and striking the water with stones, etc., are all minor offenses. Second, regarding women...

ད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་སྲུང་མ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་གི་གནས་གཅིག་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་མཚན་མོ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཉལ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀ་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གཉིད་ལོག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །སྡངས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡི་དྭགས་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་དང་། ལྭ་བ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་དང་། སེང་གེ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་དང་། བཤང་བ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་དང་། ཕྱིར་བ་ལ་སོགས་པའི་རེག་པ་ལྟ་བུ་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྡངས་པར་འདོད་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བས་སྡངས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་སྡངས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྐྱོ་བའི་ཆེད་དུ་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྦེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ 1-15-66a བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་གི་སྦད་པའི་ཡུལ་ནི་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔ་གང་རུང་གི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་སྦེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་དང་ཕན་འདོད་མ་གཏོགས་པས་སྦེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྦེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་སྦེད་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་གདེང་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་གོས་རང་གིས་དེ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་བྱིན་པ་གནང་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་ཡིད་གཅུགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གཞན་པ་རང་གི་ཡིན་པའི་བློས་གཞི་དེས་མི་དགའ་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྤྱད་པ་རྫོགས་པའོ། །གོས་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་སྤྱོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ས

【現代漢語翻譯】關於與無戒者同眠的墮罪，其四支分：對象是具備六種法的婦女，且沒有守護者。處所是已成立的處所自性，容納四種威儀，在一箭道之內的處所。時間是夜晚。所依是無有法律同伴。意樂是認知不顛倒，動機是想要同眠。加行是兩人都以睡眠的威儀一同入睡。究竟是夜晚過去。第三，以損害而發起，教導他人，其中第一，關於使人嗔怒的墮罪，其四支分：使人嗔怒的對象是具備六種法的比丘。使人嗔怒的事物是餓鬼和羅剎等眾生，以及黑衣等形色，獅子等聲音，糞便等氣味，以及刺等觸覺，這些令人恐懼不悅之物。意樂是認知不顛倒，動機是以嬉笑等使人嗔怒，想要促成令人恐懼之事物。加行是自己或指使他人促成令人恐懼之事物。究竟是即使沒有因理解而嗔怒，也構成墮罪。以悅意的形色等使人嗔怒，則犯惡作罪。爲了厭離而生起惡趣等恐懼，則無有墮罪。第二，關於隱藏的墮罪，其四支分：所隱藏的對象是五種出家部類中任何一種持守清凈戒律且見解相同者，具備三種名稱，且與自己傳承不同。所隱藏的事物是如法且合乎標準的資具，且是該對像所有的。意樂是認知不顛倒，動機不是爲了偷盜或利益，而是想要隱藏。加行是自己或指使他人開始隱藏。究竟是隱藏完畢。第三，關於不經允許而使用的墮罪，其四支分：所使用的對象是具備六種法的比丘。所使用的事物是如法且合乎標準的衣服，自己未經允許而給予，且未獲得許可。意樂是認知不顛倒，動機不是偷盜心或特別的貪戀，而是以『這是我的』之心，明知對方不悅而想要使用。加行是開始使用。究竟是因使用而完畢。使用衣服以外的資具，則犯惡作罪。

【English Translation】 Regarding the downfall of sleeping together with someone without vows, its four branches: The object is a woman possessing six qualities and without a guardian. The place is established as the nature of the place itself, accommodating the four postures, within the space of an arrow's flight. The time is night. The basis is lacking a legal companion. The intention is non-mistaken recognition, the motivation is the desire to sleep together. The action is both entering sleep together in the posture of sleeping. The culmination is the passing of the night. Third, initiating through harm, teaching others, among which the first, regarding the downfall of causing anger, its four branches: The object of causing anger is a bhikshu possessing six qualities. The object of causing anger is beings such as pretas and rakshasas, as well as forms such as black clothes, sounds such as lions, smells such as feces, and touches such as thorns, these fearful and unpleasant things. The intention is non-mistaken recognition, the motivation is to cause anger through laughter etc., wanting to bring about fearful things. The action is oneself or instructing others to initiate fearful things. The culmination is even if anger does not arise through understanding, it constitutes a downfall. Causing anger through pleasant forms etc., constitutes a misdeed. Generating fear of bad migrations etc. for the sake of renunciation, there is no downfall. Second, regarding the downfall of concealing, its four branches: The object of concealment is any of the five monastic communities who uphold pure vows and share the same view, possessing three terms, and being of a different lineage from oneself. The object of concealment is suitable and standard requisites, belonging to that object itself. The intention is non-mistaken recognition, the motivation is not for stealing or benefiting, but wanting to conceal. The action is oneself or instructing others to begin concealing. The culmination is the completion of concealment. Third, regarding the downfall of using without permission, its four branches: The object of use is a bhikshu possessing six qualities. The object of use is a suitable and standard robe, given by oneself without dependence on them, and without obtaining permission. The intention is non-mistaken recognition, the motivation is not a stealing mind or special attachment, but with the thought 'this is mine', knowingly using it despite the other's displeasure. The action is beginning to use. The culmination is completion through use. Using requisites other than robes constitutes a misdeed.

ོ། །བཞི་པ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་མཚན་དང་ལྟ་བ་རང་ཕྱོགས་གསོ་རུང་དང་གཞན་ཕྱོགས་རྣམ་དག་ཏུ་གནས་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། བདག་ལས་ཐ་དད་པའོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་གང་རུང་ངོ་། །གོ་བྱའི་ཡུལ་ནི་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་ཅིང་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་གང་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་གཞི་དེས་དག་པར་ཤེས་པའོ། །ཀུན་སློང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བར་འདོད་པ། 1-15-66b སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་གསལ་པོའམ་བག་ཙམ་གང་རུང་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །བཞི་པ་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཁྱིམ་པ་མོ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། ལམ་གྱི་བསེལ་བྱེད་པ་དང་ལམ་སྟོན་པ་དང་དགེ་སློང་འགྲོ་མི་ནུས་པ་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ། །ལམ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རྒྱང་གྲགས་སུ་ལོངས་པ། དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་འདས་པའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཚུན་ཆད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཕྲལ་གྱི་ཆོ་ག །ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག །གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག །ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ། དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག །ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་དྲུག་གི། ༈ འཕྲལ་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་ཞིང་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན། གྲོང་འཇོམས་པའི་ཆོམ་རྐུན་པའམ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བའི་ཚོང་པ་གང་ཡང་རུང་བ། ངོ་མ་སྤོས་པ། ཕན་གདགས་བྱ་འདོགས་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་དང་ལམ་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་ཤིང་རྫོགས་ 1-15-67a པར་འདོད་པ། སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་བར་ཆད་གཞན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཡུལ་དེའི་མཁན་པོ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ

【現代漢語翻譯】第四，關於犯墮罪（lTung-byed，根本罪）的指責，有四種情況：所指責的對象是，其戒律和見解屬於己方，可以被糾正，或者屬於他方，是清凈的；具備三種名稱（thasnyad gsum）；與自己不同。指責的內容是任何一種剩餘的墮罪。所指責的對象，其相續與自己不同，具備五種名稱，身體處於普通狀態。意樂方面，認知是清楚地知道被指責的對象是清凈的。動機是改變認知，想要說話。行為是，通過具備五種特徵的語言，以清晰或模糊的方式開始指責。結果是對方理解了指責的內容。第四，關於與婦女一同行走的墮罪，有四種情況：所一同行走的婦女是，具備六種法（chos drug ldan）的婦女，是女性的在家人，沒有被替代，不是道路的引導者或指示者，也不是帶領無法行走的僧侶。道路是，依賴於地面的道路，長度為一個俱盧舍（Krosa，རྒྱང་གྲགས，rgyang grags）。時間是一天。所依賴的是，不具備具格的戒律同伴。意樂方面，認知沒有錯誤，動機是自願地一同行走。行為是開始行走。結果是超過了一個俱盧舍。如果只走了一半俱盧舍，則犯輕罪。關於儀軌的差別而顛倒行事：第三，關於顛倒行事儀軌的差別，有暫時的儀軌、食物的儀軌、朋友的儀軌、清凈儀軌的因、特殊時間的儀軌、特殊地點的儀軌等六種顛倒行事。關於顛倒行事暫時的儀軌：第一，其中有三種情況：第一，關於與盜賊一同行走的墮罪，有四種情況：所一同行走的對象是，具備四種名稱的在家人，身體處於普通狀態，具有男性的特徵，是破壞村莊的盜賊或賭徒或從事欺騙性貿易的人，沒有被替代，不是給予幫助或施加影響的人。時間、道路、意樂、行為和結果都與之前的情況相同。第二，關於未滿二十歲者受具足戒的墮罪，有四種情況：所受具足戒的對象是，尚未受具足戒但想要受戒者，不具備其他阻礙生起戒律的因素，包括已經墮胎但未滿二十歲者。所依賴的是，作為該對象的堪布。意樂方面，認知是確定對方未滿二十歲，或者心存疑慮。

【English Translation】 Fourth, regarding the offense of making accusations (lTung-byed, root offense), there are four aspects: The object of accusation is someone whose precepts and views belong to one's own side and can be corrected, or someone who belongs to the other side and is pure; who possesses three designations (thasnyad gsum); and who is different from oneself. The content of the accusation is any remaining offense. The object of understanding is someone whose continuum is different from oneself, who possesses five designations, and whose body is in an ordinary state. In terms of intention, the awareness is to clearly know that the object of accusation is pure. The motivation is to change the awareness and want to speak. The action is to begin accusing, either clearly or vaguely, through speech that possesses five characteristics. The result is that the other person understands the content of the accusation. Fourth, regarding the offense of walking together with a woman, there are four aspects: The woman with whom one walks is a woman who possesses six qualities (chos drug ldan), is a female layperson, has not been replaced, is not a guide or indicator of the road, and is not leading a monk who is unable to walk. The road is a road that relies on the ground and is one Krosa (རྒྱང་གྲགས, rgyang grags) in length. The time is one day. The reliance is on someone who does not possess a qualified Dharma companion. In terms of intention, the awareness is not mistaken, and the motivation is to voluntarily walk together. The action is to begin walking. The result is exceeding one Krosa. If only half a Krosa is walked, a minor offense is committed. Regarding acting perversely in the distinctions of rituals: Third, regarding acting perversely in the distinctions of rituals, there are six types of perverse actions: temporary rituals, food rituals, friend rituals, the cause of pure rituals, rituals for special times, and rituals for special places. Regarding acting perversely in temporary rituals: First, among these, there are three situations: First, regarding the offense of walking together with a thief, there are four aspects: The object with whom one walks is a layperson who possesses four designations, whose body is in an ordinary state, who possesses male characteristics, who is a thief who destroys villages or a gambler or someone engaged in deceptive trade, who has not been replaced, and who is not someone who gives help or exerts influence. The time, road, intention, action, and result are the same as before. Second, regarding the offense of ordaining someone who is not yet twenty years old, there are four aspects: The object being ordained is someone who has not yet taken full ordination but desires to do so, who does not possess other factors that obstruct the arising of precepts, including someone who has had an abortion but is not yet twenty years old. The reliance is on the Khenpo (abbot) of that object. In terms of intention, the awareness is to be certain that the person is not yet twenty years old, or to have doubt.

་བ། ཀུན་སློང་མཁན་པོ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཆོ་ག་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྗོད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །མཁན་པོ་ལས་གཞན་པའི་སློབ་དཔོན་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ལ་མ་ལོན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ་དང་། མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་ན་མཁན་པོ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་ལོན་པར་འདུ་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ལ། དེས་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་པར་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ས་ཡིན་པ། འོག་གཞི་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཉམས་པ་འཐས་པར་གནས་པའོ། །རྟེན་ནི་རུང་བ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་སྦྱོར་བས་ཐུར་མ་སོར་བཞི་ཙམ་འཛུགས་པའི་ལག་གི་བླ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྐོའམ་རྐོར་འཇུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ཕུར་པ་འདེབས་པ་དང་། རྩིག་པ་འཇིག་པ་སོགས་གང་རུང་གིས་རྐོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ནའོ། །གཞི་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང་། ས་གཞི་དང་ཕྲལ་བ་ཆར་ཆུ་ཞོད་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་མ་ལོན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་མ་ལོན་པ་དང་། རྡོ་ཐལ་རྒྱུ་དང་བྱེ་མ་ཤས་ཆེ་བ་དང་འདྲེས་ 1-15-67b པའི་ས་དང་ས་ཞག་དང་། སྐྱང་ནུལ་གྲུགས་ནས་འགོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕུར་པ་འབྱིན་པ་དང་། རི་མོ་འདྲེན་པ་དང་། སའི་ཕྱེ་མ་འདྲེས་པའི་ལྕི་བ་འགོགས་པ་དང་། འདམ་སྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མགྲོན་གཉེར་རིང་འདུག་གི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན། རང་ཉིད་མགྲོན་དུ་འབོད་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་དང་དུས་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་འབོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། འཕྲོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བསླབ་རྒྱུན་གཅིག་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟླ་བ་བཞི་ལས་ལྷག་པར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཟླ་བ་བཞི་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཟས་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་བསྟབས་པ་ལས་ལྷག་པར་སློང་བ་དང་། གསོལ་བཞིའི་ལས་ལ་སོགས་པ་ཚིག་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་སྒྱུར་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་

【現代漢語翻譯】一、以具足比丘戒為目的，通過羯磨阿阇黎（Karmācārya，羯磨師）的方式受具足戒。開始進行羯磨儀軌，最終完成三次陳述。如果羯磨阿阇黎之外的導師和僧眾有過失，則犯下惡作罪。如果知道或懷疑受戒者未滿二十歲，或者即使滿二十歲但曾有墮胎等情況，導致實際年齡未滿二十歲，仍然明知故犯地為其授具足戒，則羯磨阿阇黎犯下惡作罪。如果認為未滿二十歲者已滿二十歲，則能獲得戒律。如果知道此人曾有墮胎等情況，且在未滿二十歲之前就已受具足戒，則失去戒律。三、關於挖掘土地的墮罪，其根本支分有四：地基的支分是世間公認的土地，與下層地基相連，穩固存在。所依是，在沒有允許的情況下，用星宿的組合來確定挖掘地點，用工具插入四指深度的位置。意樂是，認知無誤，動機是想挖掘或讓人挖掘。行為是，自己或指使他人用橛子打入，或者破壞墻壁等，開始挖掘。究竟是，完成挖掘工作。如果與地基沒有關聯，或者土地與地基分離，在雨水浸泡后，未滿三個月，或者其他情況下未滿六個月，或者土壤中沙石、灰塵比例過大，或者與泥土混合，或者用草木灰等堵塞，或者拔出橛子，或者繪製圖案，或者用土粉覆蓋重物，或者移動泥土等，這些不完整的支分都會犯下惡作罪。關於食物的儀軌不如法：二、關於食物的儀軌不如法，長期接受供養的墮罪，其根本支分有四：施主是具備五種功德的在家居士。自己是接受邀請的客人，並非反覆或定期接受邀請。物品是如法的食物，符合一份食物的量，是如法時段的食物，屬於施主所有，並且是剩餘的食物。所依是非病人，且與自己持相同的學處。意樂是，認知無誤，動機是想接受超過四個月的供養。行為是，開始接受食物。究竟是，超過四個月后將食物吞下。如果向施主索要超過其佈施的物品，或者將『請』等詞語改變為其他說法，則犯下學處的惡作罪。關於友伴的儀軌不如法：

【English Translation】 Firstly, desiring to receive full ordination through the means of Karmācārya (the one who performs the actions), commencing the performance of the ritual, and ultimately completing the three statements. If there are misdeeds by the teacher other than the Karmācārya and the Sangha, then an offense of wrong-doing is committed. If it is known or there is doubt that the one being ordained is not yet twenty years old, or even if they are twenty but have had a miscarriage, resulting in not actually being twenty years old since birth, and knowingly ordaining them, then the Karmācārya commits an offense of wrong-doing. If one perceives that someone not yet twenty is actually twenty, then the vows are generated. If it is known that someone with a miscarriage was ordained before being twenty, then the vows are lost. Thirdly, regarding the downfall of digging the earth, there are four fundamental branches: The basis is the earth known in the world, connected to the underlying foundation, and stably situated. The support is the chief of the hand, inserting a peg about four fingers' breadth using the conjunction of stars when there is no permission. The intention is to have an unconfused perception and the motivation to dig or have someone dig. The action is to begin digging, either oneself or through instruction, by driving in a peg or destroying a wall, etc. The culmination is when the work is completed. If it is not connected to the foundation, or the earth is separated from the foundation, if it has not been three months since being soaked by rain, or six months in other cases, or if the soil is mostly sand, ash, or mixed with clay, or if it is blocked with ashes, etc., or pulling out a peg, or drawing a line, or covering heavy objects with earth powder, or moving mud, etc., then offenses of wrong-doing are committed for incomplete branches. Concerning the improper ritual of food: Secondly, regarding the improper ritual of food, the downfall of prolonged hospitality has four fundamental branches: The patron is a householder possessing five qualities. Oneself is the one invited as a guest, not repeatedly or regularly invited. The object is permissible food, meeting the measure of one meal, permissible at the right time, belonging to the patron, and being leftover food. The support is a non-sick person who holds the same precepts. The intention is to have an unconfused perception and the motivation to eat for more than four months. The action is to begin eating. The culmination is swallowing the food after four months have passed. If one asks the patron for more than what they have offered, or changes the words of 'please' etc., then an offense of wrong-doing of the training is committed. Concerning the improper ritual of companionship:

ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྤོང་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་རང་གི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྒོ་བ་པོ་ཡིན་པ། འདུལ་བ་ཤེས་པའོ། །གང་སྤོང་བའི་དངོས་པོ་ནི་འདུལ་བར་གཏོགས་པའི་རང་གི་བསླབ་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྨྲ་བ་པོ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་གང་ཟག་ལ་མི་ཤེས་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཚིག་སྨྲ་ཞིང་གོ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ 1-15-68a ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཉན་རྣ་ལས་གྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཉན་རྣ་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་ལྟ་བ་མཐུན་པ་མ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་དང་བརྩད་པའི་ཕྱིར་གྲོས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་ལ་སོགས་པའོ། །རྩོད་པ་ནི་རྩོད་པ་བཞི་ལས་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྩོད་པ་སྦར་བའི་ཆེད་དུ་ཉན་པར་འདོད། སྦྱོར་བ་ཉན་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་གྱི་འཐབ་མོ་སྦར་བ་དང་འཐབ་མོ་བྱེད་པ་ཉན་པ་དང་། དེའི་དྲུང་དུ་འདུག་པ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་འབད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་མི་སྨྲ་བར་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ནས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་ལས་མཚམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ། ལས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་རང་ལ་མི་མཐུན་པའི་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་གྲལ་ནི་འཁོད་པ་ལ་མ་སྨྲས་ཤིང་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་འདུས་པ། དུས་ནི་གསོལ་བ་མ་བྱས་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་ཏེ་འགྲོ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་ནའོ། །དོན་མེད་པ་དང་མི་རིགས་པས་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་དང་། ལས་ཆོས་ལྡན་གྱི་གསོལ་བ་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་མ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ 1-15-68b ལག་སངས་རྒྱས་སམ་དགེ་འདུན་ནམ་དེའི་ཞལ་ཏ་པ་གང་རུང་གི་བཀའ་བསྒོ་བ་ཆོས་ལྡན་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མ་གུས་ཤིང་ཤད་སྦྱང་མེད་པར་འདའ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གློ་བུར་དུ་གཏམ་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པས་བཀའ་ཆོས་ལྡན་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བཀའ་ལས་འགལ་བར་བྱས་པ་རྫོགས་པའོ། །མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ག

【現代漢語翻譯】關於如何進行錯誤的實踐，有四種情況。首先，基礎是：對象是擁有六種品質的比丘（比丘的六種品質），他從自己的戒律開始，並且是一位勸誡者，瞭解《律藏》。要放棄的事物是屬於《律藏》的自己的戒律。想法是：說話者知道顯現的知識，或者通過確定或懷疑來了解。動機是：那個人不知道，並且說出不學習戒律的話語，並且想要理解。行為是：開始用五個特徵的語言說話。最終結果是理解意義。《經藏》中所說的戒律，放棄親近，犯了惡作（Dukkrata）。第二，關於因聽覺而產生的墮罪，有四種情況。首先，基礎是：進行聽覺的對象是除了觀點相同者之外，擁有五種品質的比丘（比丘的五種品質），以及爲了與自己爭論而進行討論的兩位比丘等等。爭論是四種爭論中的任何一種。想法是：意識沒有混淆，動機是想要爲了引發爭論而傾聽。行為是：開始傾聽。最終結果是理解意義。僅僅聽到聲音，犯了惡作（Dukkrata）。聽取他人引發的爭鬥和爭鬥，以及坐在他們旁邊，並且不努力平息爭論，這些都犯了應學的惡作（Dukkrata）。第三，關於不說話而行走的墮罪，有四種情況。首先，從哪裡行走的地方是羯磨（Karma，佛教術語，指行為）的界限。羯磨是僧團的羯磨，具有佛法，並且不是與自己不一致的羯磨。所依據的是：比丘的行列是坐著的，沒有說話，沒有障礙，聚集在聽聞的附近。時間是沒有請求的時間。想法是：意識沒有混淆，動機是想要超越聽聞的附近而行走。行為是：開始行走。最終結果是超越聽聞的附近。無意義和不合理地對比丘的行列說話而行走，以及不具有佛法的羯磨，以及在具有佛法的羯磨請求之後行走，這些都犯了惡作（Dukkrata）。關於清凈儀軌的原因的錯誤實踐。第四，關於不恭敬行為的墮罪，有四種情況。首先，基礎是：佛陀或僧團或其任何一位侍者的命令是符合佛法的。想法是：意識沒有混淆，動機是不恭敬且沒有羞恥地度過。行為是：突然說話等等，開始違背符合佛法的命令。最終結果是完成違背命令。堪布（Khenpo，指戒師）和阿阇黎（Acharya，指導師）...

【English Translation】 Regarding how to engage in wrong practices, there are four instances. First, the basis is: the object is a Bhikshu (monk) possessing six qualities, who starts from his own precepts, and is an admonisher, knowing the Vinaya (monastic discipline). The thing to be abandoned is one's own precepts belonging to the Vinaya. The thought is: the speaker knows the manifested knowledge, or knows through certainty or doubt. The motivation is: that person does not know, and speaks words of not learning the precepts, and wants to understand. The action is: starting to speak with language possessing five characteristics. The final result is understanding the meaning. The precepts mentioned in the Sutras, abandoning closeness, incurs a Dukkrata (misdeed). Second, regarding the offense arising from hearing, there are four instances. First, the basis is: the object of hearing is a Bhikshu possessing five qualities, except for those of the same view, and two Bhikshus, etc., who are discussing for the sake of arguing with oneself. The argument is any of the four arguments. The thought is: consciousness is not confused, the motivation is wanting to listen in order to incite argument. The action is: starting to listen. The final result is understanding the meaning. Merely hearing the sound incurs a Dukkrata (misdeed). Listening to others inciting fights and fighting, and sitting next to them, and not striving to pacify the arguments, all incur a Shikshakaraṇīya Dukkrata (an offense requiring training). Third, regarding the offense of walking without speaking, there are four instances. First, the place from where one walks is the boundary of the Karma (action, in Buddhist terminology). The Karma is the Sangha's (monastic community) Karma, possessing Dharma (teachings), and is not a Karma that is inconsistent with oneself. The basis is: the row of Bhikshus is seated, without speaking, without obstacles, gathered near the hearing. The time is the time before requesting. The thought is: consciousness is not confused, the motivation is wanting to walk beyond the vicinity of the hearing. The action is: starting to walk. The final result is going beyond the vicinity of the hearing. Speaking meaninglessly and unreasonably to the row of Bhikshus and walking, and the Karma that does not possess Dharma, and walking after requesting the Karma that possesses Dharma, all incur a Dukkrata (misdeed). Wrong practice regarding the cause of pure rituals. Fourth, regarding the offense of disrespectful behavior, there are four instances. First, the basis is: the command of the Buddha or the Sangha or any of its attendants is in accordance with the Dharma. The thought is: consciousness is not confused, the motivation is passing disrespectfully and without shame. The action is: suddenly speaking, etc., starting to violate the command that is in accordance with the Dharma. The final result is completing the violation of the command. Khenpo (abbot) and Acharya (teacher)...

ྱི་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་བསྒོ་བ་ལས་འགལ་བ་དང་། ཤད་སྦྱང་མེད་པ་དང་། མ་གུས་པ་གང་རུང་གཅིག་མ་ཚང་བས་བཀའ་ཆོས་ལྡན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་འཐུང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་འབྲུའི་ཆང་དང་བཙོས་པའི་ཆང་གི་སྦང་མ་དང་ཚིགས་མའམ་ཁུ་བ་གང་རུང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ། མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འཐུང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འཐུང་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །ཕབས་ཀྱི་ཆང་བུ་དང་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་རྩིས་མ་མནན་ཅིང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མྱོས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་མྱོས་འགྱུར་གྱི་དྲི་དང་རོ་བྲོ་བའི་ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་འཐུང་བ་དང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བ་མི་མིད་ཅིང་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་དང་། ལུས་ལ་སྐུད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ནད་པས་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་དང་ལུས་ལ་སྐུད་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ལ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། ། ༈ དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། ལྔ་པ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་ཁྱིམ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ 1-15-69a ལྡན་པའི་གནས་ཡིན་ཞིང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གྲོང་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ། གང་ནས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་སྡེ་ལྔའི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པའི་སྨྲ་ས་ཡོད་པའོ། །རྟེན་ནི་འཁོད་པ་ལ་མ་སྨྲས་པ་དང་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་ཞིང་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་རང་གི་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་སྨྲས་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་པའོ། །དུས་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གྲོང་གཅིག་གི་ཁྱིམ་ཤར་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བར་སྨྲས་ཏེ་ནུབ་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱི་དྲོ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་དང་དུས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཁྱིམ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱིམ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་གཞན་གྱིས་བོས་པའི་དབང་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲ

【現代漢語翻譯】違背教誡，違背不具備僧團之法的教誡，以及缺少威儀、不恭敬等任何一種情況，從而超越了具備教法的行為，犯了惡作罪。對於導致儀軌不純凈的因素，飲用令人陶醉的酒，其墮罪的四條根本是：所依的支分是穀物釀造的酒和煮過的酒的酒糟或汁液等任何令人陶醉之物，達到喉嚨能夠明顯感覺到的程度。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要飲用。行為方面，開始飲用。究竟方面，吞嚥入喉。對於酒糟和樹根等未經壓榨而令人陶醉之物，以及不令人陶醉但帶有酒味和酒香的粥等飲用，以及不吞嚥令人陶醉之物而含在嘴裡，以及身體上的線等，都犯了惡作罪。病人含在嘴裡或身體上纏線等沒有罪過，即使危及生命也不允許吞嚥。第五，對於特殊時期的儀軌的錯誤執行，分為三部分，第一部分是于非時進入村莊的墮罪，有四條根本：所依的支分是，所去的地方是具備特徵的在家人的住所，並且具備住所的特徵，能夠容納四種威儀，特別適合進行村莊的行為。出發的地方是五類僧團戒律清凈，見解一致，能夠溝通交流的地方。條件是沒有被告知，沒有障礙，不是爲了處理特殊事務。時間是自己所在地區的太陽過午後到黎明前的這段時間。意樂方面，認知方面，對於非時有明確的認識或猶豫。動機是沒有被告知就想要進入村莊。行為方面，開始進入村莊。究竟方面，到達目的地或超出附近範圍。對於是時間卻認為是或懷疑不是時間而進入村莊，以及被告知去村莊東邊的家卻去了西邊的家等，都犯了惡作罪。第二部分是遊蕩村莊的墮罪，分為兩部分，第一部分是下午遊蕩村莊的墮罪，有四條根本：所去的地方和時間與之前相同，只是是四戶人家等。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要去四戶人家等地方。行為方面，不是因為有障礙或被他人呼喚而開始遊蕩。究竟方面，僧人居住的地方被告知

【English Translation】 Transgressing instructions, transgressing instructions that do not possess the Dharma of the Sangha, and lacking any one of the qualities such as reverence or respect, thereby exceeding the actions that possess the Dharma, constitutes a Dukata offense. Regarding the factors that cause the purity of the ritual to be corrupted, drinking intoxicating liquor, the four root causes of its downfall are: the supporting element is any intoxicating substance such as liquor made from grains and the mash or juice of cooked liquor, reaching the extent that the throat can clearly feel it. In terms of intention, the cognition is not inverted, and the motivation is to want to drink. In terms of action, one begins to drink. In terms of completion, it is swallowing into the throat. For mash and roots, etc., that are not pressed and are intoxicating, and for gruel, etc., that is not intoxicating but has the smell and taste of liquor, and for not swallowing intoxicating substances but holding them in the mouth, and for threads on the body, etc., all constitute Dukata offenses. There is no offense for a sick person holding it in the mouth or wrapping threads on the body, etc., but it is not permissible to swallow even if life is at stake. Fifth, the incorrect execution of rituals for special occasions is divided into three parts. The first part is the downfall of entering a village at an inappropriate time, which has four root causes: the supporting element is that the place to go is the residence of a householder who possesses the characteristics, and it possesses the characteristics of a residence, capable of accommodating the four postures, and is particularly suitable for performing village activities. The place of departure is where the fivefold Sangha's discipline is pure, the views are consistent, and there is a place to communicate and understand each other. The condition is that one has not been told, there are no obstacles, and it is not a time for handling special affairs. The time is from noon to dawn in one's own region. In terms of intention, in terms of cognition, there is a clear understanding or doubt about the inappropriate time. The motivation is to want to enter the village without being told. In terms of action, one begins to enter the village. In terms of completion, one reaches the destination or exceeds the nearby area. Entering the village when it is the right time but thinking or doubting that it is not the right time, and being told to go to the house on the east side of the village but going to the house on the west side, etc., all constitute Dukata offenses. The second part is the downfall of wandering in the village, which is divided into two parts. The first part is the downfall of wandering in the village in the afternoon, which has four root causes: the place to go and the time are the same as before, except that it is four households, etc. In terms of intention, the cognition is not inverted, and the motivation is to want to go to four households, etc. In terms of action, one begins to wander without being obstructed or called by others. In terms of completion, the place where the monks reside is informed

ས་ཀྱང་ཁྱིམ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་འདས་པ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྔ་དྲོ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཁྱིམ་བཞི་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་ཁྱིམ་གསུམ་ཡན་ཆད་ཡིན་པ་ 1-15-69b ཞེས་སྦྱར་རོ། །དུས་ནི་སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་རང་གི་མིང་གིས་དགེ་འདུན་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱིམ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་སྦྱིན་བདག་ལ་ཁོ་བོ་མ་འོངས་པའི་དབང་གིས་ཟས་བྲིམ་པའི་དུས་ཡོལ་བར་མ་བྱེད་ཅེས་མ་བསྒོ་བར་རྒྱུ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཁྱིམ་གསུམ་པའི་སྒོའི་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མཚན་མོ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་རྒྱལ་པོའམ་བཙུན་མོ་གང་རུང་གི་གནས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའོ། །དུས་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་འོད་དམར་པོ་ཆགས་པ་འདས་ནས་སྐྱ་རེངས་ཐ་མ་མ་ཤར་གྱི་བར་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོས་བོས་པ་དང་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ནམ་མ་ལངས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཉིན་མོ་ཕྱིན་ཏེ་མཚན་མོ་འདུག་པའམ་མཚན་མོ་འཇུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བསྐོར་བ་མེད་ན་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་དང་། བསྐོར་བ་ཡོད་ཅིང་སྒོམ་བཙུགས་ན་བསྐོར་བའི་ནང་དང་། སྒོ་བཙུགས་ཏེ་བཅད་ན་གཏན་པའི་གནས་དང་། མ་བཅད་ན་གཏན་པ་ཉིས་འགྱུར་དུ་བཙལ་བའི་མཚམས་རྣམས་གང་རུང་འདས་པ་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་མོའི་ནང་དུ་ལན་དུ་མར་འགྲོ་བ་ལ་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། མཚན་མོ་འདས་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །མ་སྨྲས་པར་འགྲོ་བ་ལ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོའམ་བཙུན་མོའི་ཕོ་བྲང་ 1-15-70a དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སོང་བ་ལས་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གྲོང་དུ་ཞུགས་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕོ་བྲང་དུ་འཇུག་དགོས་པའི་ཚེ་གྱ་ཚོམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དྲུག་པ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བསླབ་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པར་གཏོགས་པའི་བསླབ་པ་ཡིན་པ། གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །དུས་ནི་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པའི་དུས་ཡིན་པ། རྟེ

【現代漢語翻譯】如果房屋周圍或附近發生火災等災難，則會構成墮罪。第二種情況是關於早上進入村莊的墮罪，它有四個方面。基礎的組成部分是，進入的地方與之前的情況相同，只是『房屋周圍』指的是三戶或更多人家。時間是早晨，即僧團允許的時間，適合接受供養的時間。意圖是沒有錯誤的認知，並且想要進入三戶或更多人家。行為是沒有障礙，並且沒有告知施主『不要因為我未來的緣故而錯過佈施食物的時間』就開始進入。最終，是經過了第三戶人家的門口或附近。第三種情況是關於晚上進入王宮的墮罪，它有四個方面。基礎的組成部分是，進入的地方是國王或王妃的住所，能夠容納四種行為方式，並且是真實的住所。時間是西方出現紅光之後，直到最後一絲曙光出現之前。條件是沒有國王的召喚，沒有障礙，也沒有特殊的原因需要調伏應調伏之人。意圖是對夜晚沒有亮起燈光有確定的認知或猶豫不決。動機是想要進入。行為是白天過去後晚上停留，或者開始進入夜晚。最終，如果沒有繞行，則是經過了外面的附近；如果繞行並且設定了門閂，則是在繞行的地方裡面；如果設定了門閂並關閉了，則是經過了固定的地方；如果沒有關閉，則是經過了尋找兩倍固定地方的邊界。這些情況中的任何一種發生，都會構成真實的墮罪。而且，在夜晚多次進入，就會構成相應次數的墮罪，與夜晚是否結束無關。如果沒有說話就進入，也會構成在不適當的時間進入村莊的墮罪。爲了進入國王或王妃的宮殿而進入了與之相關的村莊，只會構成惡作。如果必須進入宮殿，卻隨意進入，則會構成違犯學處的惡作。對特殊地區的儀式進行錯誤的執行第六，對特殊地區的儀式進行錯誤的執行，違犯學處的基礎是構成特殊傷害的墮罪，它有四個方面。基礎的組成部分是，構成特殊傷害的基礎是屬於自己別解脫戒的學處。所指的對象是具有六種功德的比丘。時間是誦戒時念誦別解脫經的時間。條件是

【English Translation】 If a fire or other disaster occurs around or near a house, it constitutes a downfall. The second case concerns the downfall of entering a village in the morning, which has four aspects. The component of the basis is that the place of entry is the same as before, except that 'around the house' refers to three or more households. The time is in the morning, when the Sangha allows, and it is the time suitable for receiving offerings. The intention is to have no mistaken perception and to want to enter three or more households. The action is to enter without obstacles and without informing the patrons 'Do not miss the time of offering food because of my future.' Finally, it is passing the door or vicinity of the third household. The third case concerns the downfall of entering the royal palace at night, which has four aspects. The component of the basis is that the place of entry is the residence of the king or queen, which can accommodate four modes of conduct and is a real residence. The time is after the red light appears in the west until the last glimmer of dawn appears. The condition is that there is no summons from the king, no obstacles, and no special reason to subdue those who should be subdued. The intention is to have a definite perception or hesitation about the night not being lit. The motivation is to want to enter. The action is to stay at night after the day has passed, or to begin to enter the night. Finally, if there is no circumambulation, it is passing the vicinity outside; if there is circumambulation and the latch is set, it is inside the place of circumambulation; if the latch is set and closed, it is passing the fixed place; if it is not closed, it is passing the boundary of seeking twice the fixed place. Any of these situations constitutes a real downfall. Moreover, entering multiple times at night constitutes the corresponding number of downfalls, regardless of whether the night has ended. Entering without speaking also constitutes the downfall of entering the village at an inappropriate time. In order to enter the palace of the king or queen, entering the village related to it only constitutes a misdeed. If it is necessary to enter the palace, but entering casually constitutes a misdeed of violating the precepts. Incorrectly performing rituals in special areas Sixth, incorrectly performing rituals in special areas, the basis of violating the precepts is the downfall of constituting special harm, which has four aspects. The component of the basis is that the basis of constituting special harm is the precepts belonging to one's own Pratimoksha vow. The object referred to is a Bhikshu with six qualities. The time is the time of reciting the Pratimoksha Sutra during the Sojong. The condition is

ན་ནི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ལན་གཉིས་ཐོས་ཤིང་ཡིད་རྨོངས་པ་མ་ཡིན་པ། གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་དེ་ལ་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཆོས་འདི་ཡང་མདོའི་ནང་དུ་གཏོགས་པར་བདག་གིས་གཟོད་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །དགེ་སློང་མའི་སོ་ཐར་འདོན་པའི་ཚེ་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པ་ལས་གཞན་པའི་དུས་སུ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པ་ན་མ་གུས་པས་ཉན་པ་མ་བཟློག་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྣོད་སྤྱད་དང་གོས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། ༈ སྣོད་སྤྱད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཁབ་རལ་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཁབ་རལ་གྱི་རྒྱུ་བ་སོ་དང་རུས་པ་སོགས་རུང་བ་ཚད་ལྡན་རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། ། 1-15-70b བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་བཟོ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྲི་རྐང་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་འདུན་དབང་བའི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་བུ་གར་གཞུག་པའི་ཕྱོགས་མ་གཏོགས་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་ལས་ལྷག་པ། རྒྱར་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྔར་ཚང་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྲི་རྐང་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྐང་པ་དམའ་བའི་ཁྲི་ལ་ཉལ་བ་དང་། ལྷམ་ཡོད་པས་མལ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེ་འཁོར་དུ་རྐང་པ་འཁྲུ་བ་དང་། ལྷམ་མེད་པས་ཀྱང་མགོ་ལོགས་དང་རྐང་ལོགས་སོགས་ལས་གཞན་དུ་འཁྲུ་བ་དང་། ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཚད་ལས་མཐོ་བ་དང་། གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་དང་ཁྲི་བརྩེགས་མའི་སྟེང་དུ་འདུག་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གོས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་ལས། ༈ ཤིང་བལ་གྱིས་གོས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ཤིང་བལ་གྱིས་གོས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གོས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་རུང་བ་ཚད་ལྡན་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་གོས་པར་བྱ་བ་ནི་ལུས་སམ་གནས་མལ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྫས་སྦར་གང་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་ཞེ་སྡང་བའི་བསམ་པས་གོས་པ

【現代漢語翻譯】比丘尼如果兩次聽聞別解脫經，並且沒有迷惑，那麼就屬於布薩的範疇。如果意念清晰，沒有錯亂，並且想要說出帶有嘲諷意味的話語，那麼憑藉具備五種特徵的語言行為，我也能理解這部經也屬於律經的範疇。像這樣開始說出帶有嘲諷意味的話語，最終理解其含義。在比丘尼唸誦別解脫經時，如果對比丘尼共同的學處進行嘲諷，或者在念誦別解脫經之外的其他時間進行嘲諷，或者對經藏的學處進行嘲諷，都會犯下惡作罪。在念誦別解脫經時，如果不恭敬地聽聞，並且不制止這種行為，也會犯下學處的惡作罪。第四，以不如法的方式謀求清凈的活命，包括對器具和衣服的不如法謀求。首先，對器具的不如法謀求，包括縫補針筒的墮罪。其根本要素有四：針筒的材料是骨頭等符合標準的材料，並且是自己的；之前沒有進行過損害其標準的製作。意念清晰，沒有錯亂，並且想要爲了自己的利益而行動。行為上，自己或者指派他人開始製作，最終完成製作。第二，修理床腳的墮罪，其根本要素有四：屬於僧團所有的床或者小床，除了插入床腳的部分之外，超過一肘的長度，寬度符合三圍的標準，並且之前沒有進行過損害其標準的製作。意念清晰，沒有錯亂，並且想要製作超過床腳標準的床。行為和最終結果與之前相同。睡在矮床上，穿著鞋子在與床有關聯的附近洗腳，或者即使沒有穿鞋子，也在頭部和腳部之外的地方洗腳，使用高於標準的床或小床，坐在或睡在用金銀等製作的床上，以及坐在疊起來的床上，都會犯下學處的惡作罪。第二，對衣服的不如法謀求，包括五種情況。首先，用樹棉製作衣服的墮罪，其根本要素有四：作為製作衣服的對象，僧團的住所是符合標準的。用於製作衣服的材料，是能夠損害身體或住所的、達到一把量的樹棉。意念清晰，沒有錯亂，並且動機是懷著嗔恨心去製作。

【English Translation】 If a Bhikshuni (fully ordained nun) hears the Pratimoksha Sutra twice and is not confused, then it belongs to the category of Uposatha (observance day). If the mind is clear and not mistaken, and one intends to speak words that are sarcastic, then by means of speech acts possessing five characteristics, I can also understand that this Sutra belongs to the category of Vinaya Sutras. Starting to speak words that are sarcastic like this, ultimately understanding its meaning. When a Bhikshuni recites the Pratimoksha Sutra, if she mocks the common precepts of the Bhikshunis, or mocks at times other than reciting the Pratimoksha Sutra, or mocks the precepts of the Sutra Pitaka, she commits a Duskrta (wrongdoing). When reciting the Pratimoksha Sutra, if one listens without respect and does not prevent such behavior, one commits a Duskrta of the training precepts. Fourth, improperly seeking pure livelihood, including improperly seeking utensils and clothing. First, improperly seeking utensils, including the Patayantika (offense entailing expiation) of mending a needle case. Its fundamental elements are four: the material of the needle case is bone, etc., which meets the standard and is one's own; previously, no manufacturing that would damage its standard has been done. The mind is clear and not mistaken, and one intends to act for one's own benefit. In terms of action, one starts to make it oneself or by employing someone, and ultimately completes the making. Second, the Patayantika of repairing bed legs, its fundamental elements are four: a bed or small bed belonging to the Sangha, exceeding one cubit in length except for the part inserted into the leg, the width meets the standard of three spans, and previously, no manufacturing that would damage its entirety has been done. The mind is clear and not mistaken, and one intends to make a bed exceeding the standard of the legs. The action and ultimate result are the same as before. Sleeping on a low bed, washing feet near the bed while wearing shoes, or even without shoes, washing feet in places other than the head and foot areas, using a bed or small bed that is higher than the standard, sitting or sleeping on a bed made of gold, silver, etc., and sitting on a stacked bed, all constitute Duskrta of the training precepts. Second, improperly seeking clothing, including five situations. First, the Patayantika of making clothes with tree cotton, its fundamental elements are four: as the object of making clothes, the Sangha's residence is up to standard. The material used to make clothes is tree cotton that can damage the body or residence, reaching the amount of a handful. The mind is clear and not mistaken, and the motivation is to make it with a hateful intention.

ར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་གོས་པར་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་གནས་མལ་ལ་རེག་ནའོ། ། ༈ གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད། གཉིས་པ་གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་ 1-15-71a གཞིའི་ཡན་ལག་གདིང་བའི་རྒྱུ་རུང་ཞིང་སྲིད་དུ་ཁྲུ་གསུམ་མམ་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་སོར་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཟིན་པའོ། །གཡན་པ་དགབ་པ་དང་རས་ཆེན་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་གཡན་པ་དགབ་པའི་ཚད་ནི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དྲུག་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ། རས་ཆེན་ནི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དགུ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་དང་སོར་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་ན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གདིང་བ་དང་གཡན་པ་དགབ་པ་དང་རས་ཆེན་ཚད་ལས་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གང་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་ཁབ་རལ་དང་ཁྲི་རྐང་མ་བཅག་པ་དང་། ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་གོས་པ་མ་བསྡུས་པ་དང་། གདིང་བ་དང་གཡན་བ་དགབ་པ་དང་། རས་ཆེན་ཚད་ལས་ལྷག་པ་རྣམས་བཅད་པ་མ་དྲིས་པར་བཤགས་པ་ལེན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་དག་མ་བྱས་པར་བཤགས་ཀྱང་མི་འདག་གོ། ༈ བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་བཟོ་བྱེད་བའི་ལྟུང་བྱེད། ལྔ་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་བཟོ་བྱེད་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་རུང་ཞིང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚད་དམ་དེ་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུས་ཙམ་མེད་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ནོ། ། ༈ སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན། བཞི་པ་སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་རབ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་གཉིས་ལས། ༈ རབ་བྱུང་གཞི་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་ལས་ཟས་ལེན་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་སློང་མ་ 1-15-71b ཆོས་བདུན་ལྡན་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་གང་རུང་ན་འདུག་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་ཟ་བའི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ། རྟེན་ནི་རང་ཉིད་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་ན་འདུག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ།མཐ

【現代漢語翻譯】意樂：想要通過自己或指派他人來縫製，最終目的是爲了用棉花等物覆蓋住坐墊。 墮罪篇：坐墊 第二部分是關於坐墊的墮罪，分為四部分： 1-15-71a 基礎部分包括：坐墊的材料合格，長度超過三肘或五肘半，寬度超過兩肘六指。坐墊是自己的，並且之前沒有進行過會損害尺寸的製作。意樂方面，認知沒有錯亂，動機是想要製作更大的坐墊。行為方面，開始自己或指派他人制作。最終完成。縫補帳篷和製作大塊布匹的墮罪與此類似，只是縫補帳篷的尺寸是長度六肘，寬度三肘。大塊布匹的尺寸是長度九肘，寬度三肘十八指。如果超過這些尺寸，則構成墮罪。如果坐墊、縫補帳篷和大塊布匹的尺寸小於上述規定，則進行加持屬於惡作。如果導致墮罪的針線斷裂、床腳損壞、棉花等物沒有收集、坐墊和縫補帳篷以及大塊布匹的尺寸超過規定，未經允許就接受懺悔，則構成違犯學處的惡作。如果未做這些事情就進行懺悔，則無法清凈罪業。 墮罪篇：製作如來法衣 第五部分是關於製作如來法衣的墮罪，分為四部分：基礎部分包括：物品是三種法衣中的任何一種，尺寸達到或超過如來法衣的標準。法衣是自己的，並且之前沒有進行過會損害尺寸的製作。所依是除了如來身體之外的任何事物。其餘部分與之前相同。 別解脫部 第四部分是別解脫部，分為出家和在家兩部分。 出家別解脫部 第一部分分為兩部分，第一部分是關於從比丘尼處接受食物的別解脫，分為四部分：基礎部分包括：比丘尼 1-15-71b 具有七法，住在村莊、村莊附近或三岔路口。時間不是饑荒時期。物品是合格的食物，足夠一人食用。食物是專門為比丘尼自己準備的。食物與比丘尼自己有關聯。所依是自己住在村莊、村莊附近或三岔路口。意樂方面，認知是確定或懷疑對方不是親屬。動機是爲了自己獲取食物並食用。行為方面，開始食用。

【English Translation】 Intention: To start sewing either by oneself or by assigning someone else, with the ultimate goal of covering the cushion with cotton or similar materials. Chapter on Offenses: Cushions The second part concerns the offenses related to cushions, divided into four parts: 1-15-71a The basis includes: the material for the cushion is suitable, the length exceeds three cubits or five and a half cubits, and the width exceeds two cubits and six fingers. The cushion is one's own, and no alterations that would compromise the size have been made previously. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is to make a larger cushion. In terms of action, one begins to make it oneself or assigns someone else to do it. It is ultimately completed. The offenses of patching tents and making large cloths are similar, except that the size for patching tents is six cubits in length and three cubits in width. The size for large cloths is nine cubits in length and three cubits and eighteen fingers in width. If these sizes are exceeded, it constitutes an offense. If the sizes of the cushions, tent patches, and large cloths are smaller than the above specifications, then blessing them constitutes a misdeed. If the thread breaks, the bed legs are damaged, the cotton or similar materials are not collected, and the sizes of the cushions, tent patches, and large cloths exceed the specifications, and confession is accepted without permission, it constitutes a misdeed of violating the precepts. If confession is made without doing these things, the sin cannot be purified. Chapter on Offenses: Making the Tathagata's Robes The fifth part concerns the offenses related to making the Tathagata's robes, divided into four parts: The basis includes: the item is any of the three robes, and the size meets or exceeds the standard for the Tathagata's robes. The robe is one's own, and no alterations that would compromise the size have been made previously. The object of reliance is anything other than the Tathagata's body. The remaining parts are the same as before. Pratimoksha Section The fourth part is the Pratimoksha section, divided into two parts: monastic and lay. Monastic Pratimoksha Section The first part is divided into two parts, the first part is about the Pratimoksha of receiving food from a Bhikkhuni, divided into four parts: The basis includes: the Bhikkhuni 1-15-71b possesses the seven qualities, and resides in a village, near a village, or at a three-way intersection. The time is not a time of famine. The item is suitable food, enough for one person to eat. The food is prepared specifically for the Bhikkhuni herself. The food is related to the Bhikkhuni herself. The object of reliance is oneself residing in a village, near a village, or at a three-way intersection. In terms of intention, the perception is that one is certain or doubtful that the other person is not a relative. The motivation is to obtain food for oneself and eat it. In terms of action, one begins to eat.

ར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དགེ་སློང་མ་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ། གྲོང་གི་ནམ་མཁའ། དབྱར་ཁང་། དེའི་ཉེ་འཁོར། གཙུག་ལག་ཁང་། དེའི་ཉེ་འཁོར་ཏེ་བརྒྱད་ན་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ནམ་མཁའ་ནས་བླངས་པ་དང་། དགེ་སློང་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་དང་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་ན་འདུག་པས་དགེ་སློང་མ་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པའི་གནས་དྲུག་ན་འདུག་པ་ལས་བླངས་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སོར་བཤགས་གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་པོའི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའོ། །གྲོགས་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གཉིས་ཡན་ཆད་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་ཞིང་། དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་བསྒོ་རུང་ན་འདུག་པས་བསྐོ་བཤམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་མ་དེའི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་པར་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་མ་བཟློག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་ལ་མ་བསྒོ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་བཟློག་པར་ཟ་བར་ 1-15-72a འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ལ་མ་བཟློག་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། བསྒོར་མི་རུང་བའི་གནས་ན་འདུག་པ་ལ་མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པར་དོགས་པ་ན་མ་བྱས་སམ་ཞེས་མ་དྲིས་པར་ཟ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ཞིང་བག་ཡངས་སུ་མ་བྱས་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། མོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བདག་ཉིད་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་མིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཟ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བག་ཡངས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་བྱིན་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་དང་། དེའི་བྱིས་པ་སོགས་ཟས་སློང་བ་ལ་བསོད་སྙོམས་རིལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། སྣུམ་འཁུར་ཙམ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ནགས་མ་བརྟག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་

【現代漢語翻譯】最終吞嚥到喉嚨里。比丘尼在村莊或村莊附近，或大路，村莊的天空，夏季住所，其附近，寺廟，及其附近這八個地方居住時，比丘從空中取食物；比丘在村莊及其附近以及大路這三個地方居住，而比丘尼在村莊及其附近以外的六個地方居住時取食物，這二十六種情況會構成罪過。在第二個懺悔罪中，有四種情況，其中根本的要素是：施主是具備五種法的在家居士，進行委任者不是親屬。朋友是指兩位或兩位以上具備六種法的比丘。食物是如法的，並且是達到一份食物量的如法食物。比丘尼具備七種法，可以被教誡，卻進行了顛倒的委任。依靠是指比丘尼不是通過言語邀請，而是自己或與自己相似的人邀請並進行委任，且沒有阻止。意念方面，認知是指在進行委任時，對於沒有被教誡的情況，確定知道或猶豫不決。動機是不阻止地吃。行為是開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。對於阻止委任的情況，確定或猶豫不決地吃，以及在不應被教誡的地方居住卻不被教誡而吃，都會構成罪過。如果比丘尼懷疑是否進行了委任，沒有詢問是否做過就吃，會構成應學罪。從在家居士的根本而來。在第二類中，第一種是毀壞學處而進入俗家的懺悔罪，有四種情況，其中根本的要素是：施主是具備五種法的在家居士，給予了學處戒律，但沒有放逸。食物是如法的，並且是達到一份食物量的如法食物，是那位施主的，並且不是過多的。依靠是指自己屬於法律的管轄範圍，在給予戒律之前沒有被邀請。意念方面，認知沒有錯亂，動機是毀壞學處而吃。行為和最終結果與之前相同。對於應該給予學處戒律的人不給予，應該放逸而不放逸，以及在給予戒律的人的家中不爲了說法等目的而去，空著缽盂去，以及給他的孩子等乞討食物時，給予摶食，甚至不給一滴油，都會構成應學罪。第二種是不觀察森林的懺悔罪，有四種情況，其中根本的要素是：施主是居士

【English Translation】 Finally, swallowing into the throat. When a Bhikshuni resides in a village or near a village, or on a main road, the sky of a village, a summer residence, its vicinity, a monastery, and its vicinity, these eight places, and a Bhikshu takes food from the sky; when a Bhikshu resides in a village and its vicinity and on a main road, these three places, and a Bhikshuni takes food from the six places other than the village and its vicinity, these twenty-six situations will constitute an offense. In the second confession offense, there are four situations, where the fundamental element is: the donor is a householder possessing five dharmas, and the one performing the appointment is not a relative. A friend refers to two or more Bhikshus possessing six dharmas. The food is lawful and is a lawful food that reaches the amount of one meal. The Bhikshuni possesses seven dharmas, can be admonished, but a reversed appointment was performed. Reliance refers to the Bhikshuni not being invited by words, but being invited and appointed by oneself or someone similar to oneself, and not being prevented. In terms of intention, cognition refers to knowing definitely or hesitatingly about not being admonished when performing the appointment. The motivation is to eat without preventing. The action is starting to eat. The final result is swallowing into the throat. For situations where appointment is prevented, eating with certainty or hesitation, and eating without being admonished when residing in a place where one should not be admonished, will constitute an offense. If a Bhikshuni suspects whether an appointment has been made, and eats without asking whether it has been done, it will constitute a training offense. Arising from the root of a householder. In the second category, the first is the confession offense of breaking the precepts and entering the lay life, there are four situations, where the fundamental element is: the donor is a householder possessing five dharmas, giving the precepts of the training, but not being lax. The food is lawful and is a lawful food that reaches the amount of one meal, belongs to that donor, and is not excessive. Reliance refers to oneself belonging to the jurisdiction of the law, not being invited before giving the precepts. In terms of intention, the cognition is not confused, the motivation is to break the precepts and eat. The action and final result are the same as before. Not giving the precepts of training to someone who should be given, not being lax when one should be lax, and not going to the home of the one who gave the precepts for the purpose of teaching the Dharma, going with an empty bowl, and giving a handful of alms to his children, etc., not even giving a drop of oil, will constitute a training offense. The second is the confession offense of not inspecting the forest, there are four situations, where the fundamental element is: the donor is a householder

པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་དགེ་འདུན་ལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བ་པོ་ཡིན་པ། ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ཡིན་པ། གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ 1-15-44a ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་མིང་མ་སྨོས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མལ་ཆ་སྟོབས་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐོ་བའི་ཚེ་ལས་ཀྱིས་མ་བསྐོས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ༈ ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ།ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། མ་ནིང་མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། མཁས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་མི་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ལོང་བ་མ་ཡིན་པ། ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ན་གནས་པ། སྤྱོད་པ་དང་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པ། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། སྔར་ཤེས་པའི་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་དུ་སྟོན་པའི་གནས་ནི་གནས་གཅིག་ཡིན་པ། དུས་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་ཤིང་ཀུན་སློང་ཆོས་སྟོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ 1-15-44b གནས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་དང་། མོའི་མཚན་ཤས་ཆེ་བའི་མཚན་གཉིས་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོན་པ་དང་། མ་ནིང་ཕོ་མོ་དང་སྤྲུལ་པ་མོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དང་། བུད་མེད་གཡེམ་ཞིང་རྒོད་བག་ཅན་ལ་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང་བཅས་ཏེ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཚིག་ལྔ་པ་ལ་ལྔ་སྟོན་པ་དང་། གཞན་དྲུག་ཚུན་ཆད་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་། དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་དང་། སྔར་བཟུང་ཟིན་པ་སྟོན་པ་དང་། བསྙེན་གནས་འབོགས་པ་དང་། ཡོན་བཤད་བྱེད་པ་སོགས་ལ་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོན་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་ད

【現代漢語翻譯】是具備五種功德的比丘僧團的供養者，食物是合適的，並且在一次食物的量中是充足的，由合適的施主供養。住所是令人恐懼的，並且持續不斷地想要在田地裡播種善根。行為即使不提及名字也可以，由具備五種功德的語言開始播種善根，最終理解其意義。在任命床位分配者等人的時候，如果沒有通過羯磨任命，就會犯下違越學處的罪過。不恭敬法第二是不恭敬法，分為兩種。不恭敬經法不恭敬經法分為三種，第一種是對在家婦女說法所犯的墮罪，有四種情況，從根本支分來說，所對之境是具備能夠表達女性含義、身體正常、可以親近、不是兩性人或雙性人之外的四種名稱、不是具有神通、是在家人、不是親屬、沒有被誘騙、不是聰慧之人的女性。所依是人，能說話，能理解意義，心性自然，能表達男性含義，不是盲人，住在聽法的附近，不親近行為和名稱改變的沒有持戒同伴的人。所說的法是佛陀的教言，是意義的本體，超過五六個詞，不同於先前已知的意義。說法的地點是同一個地方，時間是同一天。想法是對超過五六個詞的內容確定或猶豫不決地理解，並且持續不斷地想要說法。行為是以具備五種功德的語言開始說法，最終理解其意義。在不同的地方說超過五六個詞，以及與女性特徵明顯的雙性持戒同伴一起說法，以及對男性、女性和化身女性說法等不具備支分的情況，以及與行為放蕩的輕浮女子和具備功德的持戒同伴一起說法等，都會犯下罪過。對五詞的內容說五詞，以及對其他六詞以內（的內容說法）沒有罪過，回答有針對性的提問，說先前已經掌握的內容，進行近住，講述功德等，即使超過六個詞也沒有墮罪。第二是諷誦所犯的墮罪，有四種情況，從根本支分來說，與誰一起諷誦的對象是未受比丘戒，具備五種名稱，身體正常的人。

【English Translation】 Is the offerer of food, etc., to the Sangha (community of monks) possessing five qualities; the food is suitable, and sufficient for one meal, offered by a suitable patron. The dwelling is fearful, and there is a constant desire to sow roots of virtue in the field. The action, even if the name is not mentioned, is to begin sowing roots of virtue with speech possessing five qualities, ultimately understanding its meaning. When appointing a bed allocator, etc., if not appointed by karma (action), there is an offense of violating the precepts. Disrespecting the Dharma Second is disrespecting the Dharma, which is of two types. Disrespecting the Dharma of Scripture Disrespecting the Dharma of Scripture is of three types; the first is the downfall incurred by teaching a laywoman, which has four aspects. From the fundamental branch, the object to whom it is taught is a woman who possesses the ability to express feminine meaning, whose body is normal, who is approachable, who is not a hermaphrodite or of dual gender, who possesses four names other than those, who does not possess miraculous powers, who is a layperson, who is not a relative, who has not been seduced, and who is not of an intelligent nature. The basis is a person, able to speak, able to understand meaning, whose mind is naturally stable, able to express masculine meaning, who is not blind, who dwells near the place of hearing, and who does not associate with a monastic companion who changes behavior and name. The Dharma that is taught is the word of the Buddha, is the essence of meaning, is more than five or six words, and is different from the meaning previously known. The place where it is taught is the same place, and the time is the same day. The thought is to understand with certainty or doubt the content of more than five or six words, and there is a constant desire to teach the Dharma. The action is to begin teaching with speech possessing five qualities, ultimately understanding its meaning. Teaching more than five or six words in different places, and teaching with a monastic companion of dual gender with a strong feminine characteristic, and teaching the Dharma to male, female, and incarnate women, etc., are cases where the branches are incomplete, and teaching the Dharma with a licentious and frivolous woman and a monastic companion possessing qualities, etc., are offenses. Saying five words for five words, and there is no offense in saying up to six words for others, answering targeted questions, saying what has already been grasped, performing the upavasatha (observance), recounting merits, etc., even if it exceeds six words, there is no downfall. Second is the downfall incurred by reciting, which has four aspects. From the fundamental branch, the object with whom one recites is one who has not received full ordination, possesses five names, and whose body is normal.

ུ་གནས་པ། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགེ་སློང་ལས་ཅིག་ཅར་རམ་སྔར་འདོན་པར་འདོད་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་འདོན་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟོན་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སམ་ཡི་གེ་གང་ཡང་རུང་བ། ངག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། སྔར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུའམ་ཅིག་ཅར་འདོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་འདོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདོན་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་འདུལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པ། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་པ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱད་དུ་གསོད་ 1-15-45a པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་འགྱོད་པ་དང་ཞུམ་པར་འགྱུར་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་འདི་ལྟ་བུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཅིང་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མངོན་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་སྔར་བཞིན་ཡན་ལག་བརྩིས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདུལ་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། ཕམ་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་དགེ་སློང་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕམ་ལྷག་གི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་རྗོད་པའི་རྟེན་ནི་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པར་མ་བསྐོས་ཤིང་གནང་བ་མ་གསོལ་བ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བའི་ཚེ་དེའི་ཁོངས་སུ་མི་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ཤེས་པ་དང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་དེར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཕམ་ལྷག་ལས་གཞན་པའི་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་དང་། ཉན་པ་པོ་མི་ཤེས་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་རྗོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་ 1-15-45b བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་བསྐོས་པ་དང་།

【現代漢語翻譯】安住。下定決心想要立即或預先捨棄比丘戒，並非真正放棄。所捨棄的事物是作為表述的法或文字，任何一種都可以，是語言的自性，與先前所知不同。意念上沒有錯亂的認知，動機是想要在未受具足戒的結尾或立即捨棄，沒有中斷。行為是具備五種特徵的語言，開始那樣捨棄。最終是捨棄完成。第三，特別呵責的墮罪有四種，從根本支分來說，所要特別呵責的根本是律藏的詞句，是從自己的學處開始的。所要表達的對象是具有六種功德的比丘。意念上沒有錯亂的認知，動機是想要說特別呵責的詞句，沒有中斷。行為是具備五種特徵的語言，開始說那些會讓比丘們後悔和沮喪的微細學處，例如『半個月誦戒有什麼必要』之類的話。最終是理解其含義。如果公開呵責，也構成墮罪，其方式與之前計算支分的方式相同。如果特別呵責與律藏不共的經部，則犯輕罪。不恭敬證悟之法。第二，不恭敬證悟之法，分為兩種，第一種是宣說惡劣處境的墮罪，有四種，從根本支分來說，所要宣說的對象是未受具足戒者，具備五種名稱，身體處於普通狀態，不瞭解勝殘和剩餘的特徵。所要宣說的事物是比丘從戒律恢復之前，具有六種功德者的相續中的勝殘和剩餘的墮罪。宣說的所依是未被指派宣說惡劣處境，沒有請求允許，在僧眾集體討論時，不屬於其中。意念上，認知是聽者不知道，或者認為未受具足戒者是受具足戒者，或者猶豫不決。動機是想要說宣說惡劣處境的話語。行為是具備五種特徵的語言，開始說。最終是理解其含義。宣說勝殘和剩餘之外的惡劣處境，以及對未受具足戒者，或者認為聽者不知道，或者認為未受具足戒者是受具足戒者，或者猶豫不決而宣說，這些都犯輕罪。應學處的輕罪包括：詆譭在家人之比丘，以及未被指派使比丘尼各自前往在家的比丘尼。

【English Translation】 Abiding. Resolving to renounce the monastic vows immediately or beforehand, without actually abandoning them. The object to be renounced is any Dharma or letter that serves as an expression, being of the nature of speech and different from what was previously known. In thought, there is no mistaken perception, and the motivation is to want to renounce at the end of not having taken full ordination or immediately, without interruption. The action is speech possessing five characteristics, beginning to renounce in that way. The finality is the completion of the renunciation. Third, the particularly reprehensible offense has four aspects. From the basis of the branch, the basis for particular reprehension is the words of the Vinaya, starting from one's own precepts. The object to be understood is a bhikshu (monk) possessing six qualities. In thought, there is no mistaken perception, and the motivation is to want to speak words of particular reprehension, without interruption. The action is speech possessing five characteristics, beginning to speak such minor bases of precepts that cause regret and discouragement to the bhikshus, such as 'What is the need to recite the precepts every half month?' The finality is understanding the meaning. If one openly reprehends, it also becomes an offense, in the same way as counting the branches before. If one particularly reprehends the Sutra Pitaka, which is not common to the Vinaya, it is a minor offense. Disrespecting the Dharma of Realization. Second, disrespecting the Dharma of Realization is divided into two parts. The first is the offense of speaking of negative states, which has four aspects. From the basis of the branch, the object to be spoken of is one who has not taken full ordination, possessing five terms, whose body is in an ordinary state, and who does not know the characteristics of defeat and remaining. The object to be spoken of is the defeat and remaining offenses in the continuum of a bhikshu possessing six qualities, up to the point where the vows can be restored. The basis for speaking is one who has not been appointed to speak of negative states, has not asked for permission, and does not belong to the assembly when the Sangha is discussing. In thought, the perception is that the listener does not know, or that one perceives a non-fully ordained person as fully ordained, or is in doubt. The motivation is to want to speak words of speaking of negative states. The action is speech possessing five characteristics, beginning to speak. The finality is understanding the meaning. Speaking of negative states other than defeat and remaining, and to one who has not taken full ordination, or perceiving that the listener does not know, or perceiving a non-fully ordained person as fully ordained, or speaking with doubt, all of these are minor offenses. The minor offenses of what should be learned include: a bhikshu who disparages a householder, and a bhikshuni who has not been appointed to cause bhikshunis to go separately to a house.

བསྐོས་པ་དེས་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་གོ་བར་མ་བྱས་པ་དང་། གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པར་སྤྲོ་བའི་གང་ཟག་མ་བྱུང་ན་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བདེན་པ་མ་མཐོང་བའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་མི་ཆོས་བླ་མའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཁྱིམ་པའི་མདུན་དུ་དགོས་པ་མེད་པར་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་མང་བ་ལས་གྱུར་བ། གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ། གནས་སྒྲུབ་པ་ལས་གྱུར་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་འཇིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། མ་ཉམས་པ། རུང་བ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་ཆོམ་རྐུན་པས་རྩྭ་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པའི་ཚེ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་མ་ཉམས་པ་ལ་མ་ཉམས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ཉམས་པར་བྱེད་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་འདམ་རྫབ་སོགས་ཀྱིས་གནོན་པ་དང་ཁུ་ཚན་སོགས་དབོ་བ་དང་། རླུང་དང་ཉི་མ་དང་ས་གཞི་སྐམ་པོར་འཇོག་ 1-15-46a པ་སོགས་ཀྱིས་ཉམས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཉམས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་དུ་མ་ཉམས་པར་བྱེད་ན་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། དངོས་གཞི་ལ་གྲངས་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ་རྩ་བ་ནས་གཅོད་ན་ཡལ་ག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སྟ་རེ་སོགས་བསྣུན་པའི་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ། ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པའི་ཚི་གུ་མ་བཅོམ་པར་མིད་པ་དང་། སྙིང་པོ་ལ་མ་རེག་པའི་ཤིང་ཤུན་དང་། ཤུན་པའི་བར་གྱི་ཕྲི་དང་། འདབ་མ་སྐྱ་བོ་དང་། མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་རྣམས་དང་། ཁྱིའུ་ཁ་མ་ཐོན་པ་དང་། ས་འབུས་པ་དང་ཤ་མོ་དང་ཤ་བལ་དང་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་རླ་མ་ཉམས་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། ལག་གི་བླས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཤིང་ལྗོན་པ་སོགས་གཅོད་པའི་ཚེ་མདུན་རོལ་ཉི་མ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་ནས་ཤིང་ལ་གནས་པའི་མི་མ་ཡིན་སོགས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་སྤྲོ་བ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བའི་ཚེ་གཅོད་པ་དང་།

【現代漢語翻譯】如果被指派的人沒有通知各家各戶，也沒有出現樂於講述惡報的人，那麼所有僧人都沒有爲了辯論而進行祈請儀式。第二，關於妄語宣稱自己具有超人法的墮罪，有四個分支：所針對的對象是不具足具足戒、具有五種名稱、身體處於凡俗狀態、沒有證見真諦的人。所宣稱的內容是自己相續中存在的超人法。意樂是沒有錯亂的認知，以及持續不斷地想要妄語宣稱自己具有超人法的動機。加行和究竟與之前相同。在家人面前無必要地展示神通，屬於應學的惡作罪。第二，關於破壞僧團所住之地的根本，分為由事務繁多所致、由損害所致、由破壞住所所致三種。第一，關於破壞種子和幼苗的墮罪，分為兩種，第一種是墮罪的分類，有四個分支：所要破壞的種子和幼苗，其自性成立、沒有被破壞、沒有被允許。所依是盜賊用草等捆綁之時除外。意樂是認知上認為沒有被破壞，或者猶豫不決。動機是想要破壞。加行是自己或指派他人用泥土等壓迫，或用灰燼等覆蓋，或暴露在風、陽光和乾燥的土地上等方式進行破壞。究竟是已經遭到破壞。如果一個加行破壞了多個，則只有一個加行的惡作罪，而正行則根據每個對象的數量而定為墮罪。如果像樹苗一樣從根部砍斷，即使有很多樹枝，也只有一個墮罪，而加行則是根據斧頭等砍擊的次數來計算惡作罪的數量。不滿足根本的條件，吞下沒有去除果核的果實等，以及沒有觸及果肉的樹皮，以及樹皮之間的縫隙，以及枯萎的葉子，以及開放的花朵，以及成熟的果實，以及沒有長出嘴巴的幼獸，以及從地下冒出的東西，以及蘑菇和木耳，以及容器等沒有被破壞的情況下進行破壞，都屬於惡作罪。第二，關於應學的惡作罪：用手杖爲了三寶砍伐樹木等時，在七八天前向居住在樹上的非人等講述佈施的利益等，如果沒有引起他們的興趣，即使這樣做了也不放過而砍伐，屬於惡作罪。

【English Translation】 If the appointed person does not inform the households, and no one willing to speak of bad karma appears, then all the monks have not performed the invocation ceremony for the sake of debate. Second, regarding the downfall of falsely claiming to possess superhuman qualities, there are four branches: the object being addressed is someone who does not possess full ordination, has five names, whose body is in a mundane state, and has not seen the truth. The content being claimed is the superhuman quality that exists in one's own continuum. The intention is an undistorted cognition, and a continuous motivation to falsely claim to possess superhuman qualities. The action and conclusion are the same as before. Unnecessarily displaying miracles in front of laypeople is a transgression of the precepts. Second, regarding the basis of the Sangha's dwelling place being destroyed, it is divided into three types: caused by numerous affairs, caused by harm, and caused by the destruction of the dwelling. First, regarding the downfall of destroying seeds and seedlings, it is divided into two types, the first being the classification of downfall, with four branches: the seeds and seedlings to be destroyed, whose nature is established, have not been destroyed, and have not been allowed. The basis is except for when thieves are bound with grass, etc. The intention is to recognize that it has not been destroyed, or to be hesitant. The motivation is to want to destroy. The action is to destroy by oneself or by appointing others to press down with mud, etc., or to cover with ashes, etc., or to expose to wind, sunlight, and dry land, etc. The conclusion is that it has been destroyed. If one action destroys multiple things, then there is only one transgression of the action, while the main action is determined as a downfall according to the number of each object. If it is cut off from the root like a sapling, even if there are many branches, there is only one downfall, and the action is calculated as the number of transgressions of striking with an axe, etc. Not fulfilling the conditions of the basis, swallowing fruits, etc. without removing the pits, and the bark of the tree that does not touch the flesh, and the gaps between the bark, and the withered leaves, and the open flowers, and the ripe fruits, and the cubs that have not grown out of their mouths, and the things that emerge from the ground, and the mushrooms and wood ears, and the containers, etc. are all transgressions if they are destroyed without being destroyed. Second, regarding the transgression of the precepts: when cutting down trees, etc. for the sake of the Three Jewels with a staff, telling the non-humans living in the trees about the benefits of giving, etc. seven or eight days in advance, if it does not arouse their interest, and even if they do so, they do not let go and cut down, it is a transgression.

ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་ཞག་བདུན་པ་དང་འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་རྣམས་ཕྱི་དྲོ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཆུ་གྲང་མོས་མ་བཏབ་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གནས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ་ལ་དྲུག་ལས། ༈ ལས་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པ་འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ལས་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པ་འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཕྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཞལ་ཏ་བར་བསྐོས་པའམ་མ་བསྐོས་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པ་དང་སྔར་བསྐོས་པ་བག་ཡངས་སུ་བྱས་པ་ 1-15-46b གང་རུང་ཡིན་པ། རང་ལ་ཟས་གོས་དམན་པ་ཆེད་དུ་སྟོབས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ལས་ཀྱིས་དམན་པའི་གྲངས་སུ་བགྲངས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བདག་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་གྱིས་འཕྱ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཕྱ་བའི་ཡུལ་དེས་ཐོས་པར་མིང་ནས་གསལ་པོར་སྨོས་པའམ་གསལ་པོར་མིང་མ་སྨོས་པར་ཟུར་གྱིས་འཕྱ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་བཟོད་པ་ལ་དྲན་སྐུལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་རང་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དེ་རང་གིས་དངོས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་སུ་བསྐོ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་གནོད་པ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད། གཉིས་པ་བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་གནོད་པ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བདག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་མཐུན་དུ་གླེང་བར་ཞུགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྒོ་བ་རྣ་གཟོན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ལན་ལོག་པར་རྗོད་པ་སྟེ་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བ་གླེངས་པ་ན་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ལུང་ལྟར་ན་དྲི་བ་རྣ་གཟོན་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དངོས་གཞི་སྐྱེད་པར་སེམས་སོ། །ཅང་མི་སྨྲ་བ་དང་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་པས་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་གྱི་སྲོག་གི་བར་ཆད་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་འཕྱ་བ་དང་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་རྣམས་ལ་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་དམན་པའི་གྲངས་སུ་མི་བགྲང་བ་དང་། ཆེ་བཞི་བྱ་དགོས་པའི་གནས་དེ་ 1-15-47a ལས་མ་བྱོལ་བ་དང་། གནོད་པའི་སྒོ་མ་བཅང་བར་ཆེ་བཞི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ མལ་ཆ་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད། གསུམ་པ་མལ་ཆ་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ལོ

【現代漢語翻譯】那些適合在規定時間內飲用、存放七天以及在生命週期內使用的物品，如果在下午使用時沒有用冷水浸泡，也算是違規。對已建立的僧團基礎進行錯誤的實踐。第二，由損害造成的有六種：對工作者造成損害的墮落行為。第一，對工作者造成損害的墮落行為有四種，基礎的組成部分是：所誹謗的對象是具備六種功德的比丘，無論他是否被任命為顧問，或者正在工作，或者之前被任命但現在放任自流，無論哪種情況，都不是爲了特別強調自己缺乏食物和衣服。所依據的是被列為工作能力不足的人。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要誹謗與自己相關的事務。行為是用具備五種特徵的語言進行誹謗，被誹謗的對象聽到了，或者明確地提到了他的名字，或者沒有明確提到名字而是含沙射影地誹謗。最終理解了意思。即使是很小的錯誤也無法容忍，提醒他們，或者像那樣與自己意見不合的人，自己親自任命他們為僧團的工作，這是一種學習上的過失。對勸誡者造成損害，勸誡令人不悅的墮落行為。第二，對勸誡者造成損害，勸誡令人不悅的墮落行為有四種，基礎的組成部分是：勸誡令人不悅的對象是，對於具備六種功德的比丘，自己以戒律的方式開始與他進行如法的交談。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要說出勸誡令人不悅的話語。行為是用具備五種特徵的語言進行反駁，例如，當提到觸犯火的墮落時，就說沒有觸犯挖掘土地的墮落。最終理解了意思。根據經文，令人不悅的提問也會產生實際的墮落。什麼也不說，或者說不記得了，這些不完整的勸誡令人不悅的行為都是過失。爲了保護他人的生命不受威脅等原因而進行令人不悅的勸誡，沒有過錯。對於這十二種人，誹謗和令人不悅的勸誡都不會被列為工作能力不足的人，並且在四大事務必須處理的情況下，沒有逃避這些事務，也沒有阻止損害的發生就處理四大事務，這些都是學習上的過失。對住所造成損害，分為兩種，第一種是住所的墮落行為。第三，對住所造成損害，分為兩種，第一種是住所的墮落行為有四種，基礎的組成部分是：對誰造成損害呢？

【English Translation】 Those items that are suitable for consumption within the prescribed time, can be stored for seven days, and are used within their lifespan, if they are not soaked in cold water when used in the afternoon, it is also a transgression. To wrongly practice on the established foundation of the Sangha. Second, there are six types of harm caused by damage: A downfall that harms the workers. First, there are four types of downfall that harm the workers, the basic components are: the object of slander is a Bhikshu who possesses six virtues, whether he has been appointed as an advisor or not, or is working, or was previously appointed but is now left to his own devices, In any case, it is not to particularly emphasize one's own lack of food and clothing. What is based on is being listed as a person with insufficient working ability. The idea is that there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to slander matters related to oneself. The action is to slander with language that possesses five characteristics, the object of slander hears it, or explicitly mentions his name, or does not explicitly mention the name but alludes to slander. Finally, the meaning is understood. Even very small mistakes cannot be tolerated, reminding them, or like that, people who disagree with oneself, personally appointing them to the work of the Sangha, this is a fault in learning. A downfall that harms the admonisher, an admonition that is unpleasant to the ear. Second, there are four types of downfall that harm the admonisher, an admonition that is unpleasant to the ear, the basic components are: the object of the unpleasant admonition is that, for a Bhikshu who possesses six virtues, one begins to engage in lawful conversation with him in accordance with the precepts. The idea is that there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to speak words that are unpleasant to the ear. The action is to retort with language that possesses five characteristics, for example, when mentioning the downfall of touching fire, one says that the downfall of digging the earth has not occurred. Finally, the meaning is understood. According to the scriptures, unpleasant questions also generate actual downfalls. Saying nothing, or saying that one does not remember, these incomplete unpleasant admonitions are all faults. There is no fault in giving unpleasant admonitions for reasons such as protecting others' lives from threats. For these twelve types of people, slander and unpleasant admonitions will not be listed as people with insufficient working ability, and in cases where the four major affairs must be handled, Not escaping these affairs, and handling the four major affairs without preventing the occurrence of harm, these are all faults in learning. Damage to the dwelling, divided into two types, the first is the downfall of the dwelling. Third, damage to the dwelling, divided into two types, the first is the downfall of the dwelling, there are four types, the basic components are: who is harmed?

ག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་མལ་གྱི་དགེ་འདུན་ནི་གནས་མལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལོངས་སྤྱད་པ། ཆུད་ཟ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པའོ། །གནས་ནི་ཕན་ཕུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཅན་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་བརྟུལ་བ་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་མལ་བཞག་སྟེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བའམ་ཕན་ཕུན་གྱི་ཉེན་ཅན་དུ་འཇོག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་བསམས་པའི་དོན་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ནི་རླུང་ངམ་ཆར་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་སླེབ་པའམ་སྲིལ་གྱིས་ཟོས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕན་ཕུན་དུ་གྱུར་པའམ་བསྐོར་བའི་གནས་ལ་ནི་སྒོ་ཁང་ནས་འདོམ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ན་ཕྱིས་ལངས་པ་དང་། ལངས་པ་མཉམ་ན་བསླབ་པ་གཞོན་པ་དང་། ལངས་པ་དང་རྒན་གཞོན་གཉིས་ཀ་མཉམ་ན་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བསྡུ་བ་བཅོལ་བས་ལྟུང་བ་ཁེགས་པ་ལ་ཡང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་རྒས་པ་དང་ན་བ་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དང་བསླབ་པ་ལས་གཡེལ་བ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཅོལ་བ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ལ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཁྱིམ་དང་འབྲེལ་བ་ནད་པ་དང་འབྲེལ་བ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བརྩམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་སྟེ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་གནས་མལ་མ་བསྡུས་ 1-15-47b པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་བའི་ཚེ་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་དང་། གནས་མལ་མ་བསྡུས་པར་ཕྱིན་ཏེ་ལམ་དུ་དྲན་ན་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལྟར་མི་བྱ་ཞེས་མ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ལམ་དུ་དགེ་སློང་དང་ཕྲད་ན་བསྡུ་བ་མ་བཅོལ་བ་དང་། གནས་ནས་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ན་བདག་པོ་ལ་མ་གཏད་པ་དང་། མ་བསྡུས་པར་འགྲོ་བ་དང་། གནས་མལ་དྲི་མ་ཅན་མ་སྤྲུགས་པ་དང་། རང་གིས་བསྡུ་བ་མི་ཁོམ་ན་དགེ་སློང་སོགས་ལ་མ་བཅོལ་བ་དང་། འཆོལ་ས་མེད་ན་ལྡེ་མིག་མ་སྦས་པར་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་དུ་དགེ་སློང་འོང་བ་མཐོང་ན་ལྡེ་མིག་སྦས་པའི་ཕྱོགས་དེ་མ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་མགྲོན་དུ་འབོད་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་གཡར་པོ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་འོང་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་སོགས་ལ་མི་འཆོལ་བར་རང་གིས་བཀུར་བ་དང་། དེ་དག་མེད་པ་དང་ཁྱིམ་པས་བསྐྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ན་མི་བཞག་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་མ་བསྐྱལ་ན་གནས་པ་དག་གིས་མ་བླངས་པ་དང་། གནས་པ་མེད་ན་རང་ངམ་དེས་ཀྱང་མི་ལྕོགས་ན་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བླངས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་རང་གི་དོན་དུ་སྟན་གཡར་བའི་ཚེ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། དེའི་སྲུང་མ་མི་འཇོག་པ་དང་། བཞག་པ་དེས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】對於僧團來說，修行之處的住所應當是適宜且符合標準的，可以由自己或他人指定使用，但存在被浪費的風險。住所存在被損壞的風險。作為依靠的物品，不應是令人恐懼或導致沮喪的，也不應被輕視或允許他人輕視。在思想上，不應有錯誤的認知，應保持正確的發心，將住所視為修行之地，並在此基礎上行走于正道，或意識到住所存在被損壞的風險。在行為上，應避免偏離既定的目標而錯誤地行事。最終，住所可能會因為風雨的侵蝕、其他因素的干擾或蟲蛀等原因而損壞，或者，對於被圍墻環繞的住所來說，超出門口四十九弓的距離也算作損壞。如果兩人共同使用住所，後來離開的人，或者離開時間相同但戒臘較淺的人，或者離開時間相同且戒臘相同的人，都會因此犯戒。爲了避免犯戒，可以委託他人照看，但接受委託的人必須是已經受過比丘戒、年長、健康、友善且不懈怠於修行的人。第二，需要學習的過失有五種：與出行相關的過失、與俗家相關的過失、與病人相關的過失、與發起善行相關的過失以及與寺廟相關的過失。第一種過失是，如果未妥善安排住所就去托缽，遇到風雨時，住在寺廟裡的人沒有收好住所；或者，未妥善安排住所就離開，在路上意識到后，沒有告誡自己以後不要再犯，也沒有生起這樣的念頭；或者，在路上遇到比丘時，沒有委託他人照看住所；或者，離開住所時，如果不會遇到危險，就沒有將住所託付給負責人；或者，未經安排就離開；或者，沒有清理住所的污垢；或者，如果自己沒有時間照看，就沒有委託其他比丘等；或者，如果沒有可以隱藏的地方，就沒有隱藏鑰匙就離開；或者，在路上看到有比丘來，沒有指出隱藏鑰匙的方向。第二種過失是，在邀請比丘們做客的俗家，不應提供借來的坐墊；從俗家返回時，不應讓俗家人或沙彌等親自送行，而應自己親自送他們；如果他們不在，或者俗家人說要送行，也不應允許；如果俗家人沒有送行，住所里的人也沒有迎接；如果沒有人迎接，自己或他們也無力迎接，那麼整個僧團都沒有迎接；在寺廟裡，如果施主爲了自己的目的而借用坐墊，不應提供；不應安排守護人；即使安排了守護人，守護人也不應...

【English Translation】 For the Sangha (community), the dwelling place for practice should be suitable and meet the standards, which can be used by oneself or designated by others, but there is a risk of being wasted. The dwelling place has the risk of being damaged. The object of reliance should not be frightening or lead to frustration, nor should it be despised or allowed others to despise it. In thought, there should be no wrong perception, and the correct intention should be maintained, regarding the dwelling place as a place for practice, and on this basis, walking on the right path, or realizing that the dwelling place has the risk of being damaged. In action, one should avoid deviating from the established goal and acting wrongly. Ultimately, the dwelling place may be damaged due to wind and rain erosion, interference from other factors, or insect infestation, or, for a dwelling place surrounded by walls, going beyond the distance of forty-nine bows from the entrance is also considered damage. If two people share a dwelling place, the person who leaves later, or the person who has the same seniority but less monastic age, or the person who has the same departure time and the same monastic age, will commit an offense. In order to avoid committing an offense, one can entrust others to take care of it, but the person who accepts the entrustment must be someone who has already received the Bhikshu (fully ordained monk) vows, is older, healthy, friendly, and not懈怠(xiè dài, lax) in practice. Second, there are five faults that need to be learned: faults related to travel, faults related to laypeople, faults related to the sick, faults related to initiating good deeds, and faults related to temples. The first fault is that if one goes to alms without properly arranging the dwelling place, and encounters wind and rain, the people living in the temple do not collect the dwelling place; or, if one leaves without properly arranging the dwelling place, and realizes it on the way, one does not warn oneself not to commit the same mistake in the future, nor does one generate such a thought; or, if one encounters a Bhikshu (fully ordained monk) on the way, one does not entrust others to take care of the dwelling place; or, when leaving the dwelling place, if there is no danger of encountering danger, one does not entrust the dwelling place to the person in charge; or, one leaves without arrangement; or, one does not clean the dirt of the dwelling place; or, if one does not have time to take care of it oneself, one does not entrust it to other Bhikshus (fully ordained monks), etc.; or, if there is no place to hide, one leaves without hiding the key; or, if one sees a Bhikshu (fully ordained monk) coming on the way, one does not point out the direction of hiding the key. The second fault is that in the lay family that invites Bhikshus (fully ordained monks) as guests, one should not provide borrowed cushions; when returning from the lay family, one should not let the layperson or Shramanera (novice monk), etc., see them off in person, but should personally see them off; if they are not there, or the layperson says they want to see them off, one should not allow it; if the layperson does not see them off, the people in the dwelling place do not greet them; if no one greets them, and oneself or they are unable to greet them, then the entire Sangha (community) does not greet them; in the temple, if the benefactor borrows a cushion for their own purpose, one should not provide it; one should not arrange a guardian; even if a guardian is arranged, the guardian should not...

ང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་དེ་ཁ་ཏོན་སོགས་དང་། སྟན་ལ་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དོང་བའི་ཚེ་མ་བསྡུས་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་སྟན་མ་རུངས་པར་གྱུར་པ་བྱི་དོར་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་བཏིང་བའི་སྟན་མ་བསྡུས་པ་མཐོང་ན་མི་བསྡུ་བ་དང་། མཐོང་བ་དེ་རྒས་པ་དང་ནད་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་མ་སྦྲན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བའི་ཚེ་ལྟར་མི་འགྲོ་བ་དང་། དེར་སྟན་ 1-15-48a ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། མི་འདུག་པར་ལྟ་བ་དང་། ནད་གཡོག་གིས་སྟན་མི་གཤོམ་པ་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི་མཁན་པོའམ་སློབ་དཔོན་ཉིན་མོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ལ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་ཡང་དེའི་སྟན་མི་བཀུར་བ་དང་། བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་སྟན་ཁུར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། བླ་གབ་མེད་པར་ཆོས་ཉན་པའི་ཚེ་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་གནས་མལ་མི་བསྡུ་བ་དང་། དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒན་པོའི་གནས་མལ་ལྕི་བ་དང་མ་བརྗེས་པ་དང་། ཁྲི་དང་ཁྲི་ལྟ་བུར་མཐུན་པར་མི་བཞག་པའོ།།ལྔ་པ་ནི་ཆར་འབབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའི་ཚེ་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་སྟན་གཡར་པོ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ལམ་ཁར་ཆར་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་འོས་པར་བཅེར་ཏེ་རྫས་ངན་པ་ཞིག་གིས་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྫས་རྣམས་མ་བསྐམས་པ་དང་། མེ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་དང་པོར་རང་གི་ཡོ་བྱད་དང་། རྗེས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོ་བྱད་མི་འདོན་པ་དང་། བཏོན་ཟིན་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྫས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མི་ནུས་པ་མ་བཞག་པ་དང་། ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པའི་མེ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་རྫས་འདོན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཡིན་པ། གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ཕན་ཕུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཡོད་པའོ། །གང་གིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྩྭ་དང་ལོ་མ་གང་རུང་གི་གདིང་བ་ཡིན་པ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལོངས་སྤྱད་པའོ། ། 1-15-48b རྟེན་ནི་གནས་མལ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྡུ་བར་མི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ་ཆར་གྱིས་ཕན་ཕུན་དུ་གྱུར་པ་མ་གཏོགས་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་དུ་རྩྭ་ལོ་ལ་སོགས་པའི་གདིང་བ་བྱས་པ་མ་དོར་བ་དང་། མ་དྲིས་པར་དོར་བ་དང་། དགོན་པར་ནི་མགོ་མཇུག་བཟློག་པས་སློང་བའམ་དོར་བ་མ་བྱས་པ་དང་། གོས་བསྐམ་པའི་ཕྱིར་རྩྭ་བཏིང་བ་མ་དོར་བ་དང་། གཞན་སློང་བ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། འཆག་སར་རྩྭ་བཏིང་བའི་ཚེ་རླན་ཆེ་བའི་གནས་སུ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའ

【現代漢語翻譯】第一，如果看到有人坐著唸誦等，不照看坐墊；在家眾離開時，不收拾坐墊；在家眾把坐墊弄髒了不清理；看到在家眾鋪的坐墊不收拾也不去收拾；如果看到的是老人或病人，也不告訴其他人幫忙。第二，在梵行者生病時，不前去照看；帶著坐墊去探望；不觀察病人是否需要幫助；以及負責照料病人的人不整理坐墊等等。第三，堪布（Upadhyaya，親教師）或阿阇黎（Acharya，導師）白天外出時，不跟隨在後；跟隨的時候，也不尊重他們的坐墊；未經上師允許就拿走坐墊；沒有遮蓋物聽法時，遇到風雨不收拾住所；此時，年輕人不和老人交換較重的住所；以及不平等地放置床和類似的物品。第四，在沒有下雨等疑慮時，不將坐墊借給其他寺廟；在路上遇到下雨等情況時，不妥善包裹，用劣質物品遮蓋；到達寺廟后，不晾乾物品；發生火災等災害時，不先搶救自己的物品，后搶救僧眾的物品；已經搶救出來的物品，爲了保護，不安排有能力的比丘負責搶救物品等工作；以及從可能危及生命的大火等災害中搶救物品。第二部分是關於鋪設坐墊的墮罪，墮罪的構成有四個方面：基礎的組成部分，即違犯行為發生的地點是僧眾的住所；該住所具備住所的特徵；能夠容納四種威儀（行、住、坐、臥）；存在可能造成損害的風險。違犯行為的物品是草或樹葉製成的坐墊；達到世俗公認的尺寸；自己或指定的人使用過。所依是住所，與之前相同。意樂方面，沒有錯誤的認知，動機僅僅是不想收起來。行為和究竟與之前相同，只是不包括因下雨而造成損害的情況。應學處的過患是：在家中製作了草葉等坐墊而不丟棄；未經允許就丟棄；在寺院裡則是顛倒過來，不請求或不丟棄；爲了晾曬衣服而鋪草而不丟棄；不給他人；在經行處鋪草時，潮濕的地方每天都要更換，其他地方則不必。

【English Translation】 Firstly, if one sees someone sitting and reciting, etc., without looking after the cushion; when a householder leaves, not tidying up the cushion; when a householder dirties the cushion without cleaning it; seeing a cushion spread by a householder without tidying it up, and not tidying it up; if one sees that it is an old person or a sick person, not telling others to help. Secondly, when a Brahmachari (one who practices celibacy) is sick, not going to look after them; taking a cushion to visit them; not observing whether the patient needs help; and those responsible for taking care of the patient not tidying up the cushion, etc. Thirdly, when the Upadhyaya (preceptor) or Acharya (teacher) goes out during the day, not following behind; when following, not respecting their cushion; taking the cushion without asking the guru; when listening to the Dharma without a cover, if wind and rain occur, not tidying up the dwelling; at this time, the young people do not exchange the heavier dwelling of the old people; and not placing beds and similar items equally. Fourthly, when there is no doubt of rain, etc., not lending the cushion to other monasteries; if rain, etc., occurs on the road, not properly wrapping it and covering it with inferior items; after arriving at the monastery, not drying the items; when fire, etc., occurs, not first taking out one's own belongings, and then the belongings of the Sangha; after the items have been taken out, in order to protect them, not assigning monks who are capable of tasks such as taking out items, etc.; and taking out items from fire, etc., that may endanger life. The second part is about the downfall of spreading a cushion, the composition of the downfall has four aspects: the basic component, that is, the place where the violation occurs is the dwelling of the Sangha; the dwelling has the characteristics of a dwelling; it can accommodate the four postures (walking, standing, sitting, lying down); there is a risk of causing damage. The object of the violation is a cushion made of grass or leaves; reaching the size recognized in the world; used by oneself or a designated person. The basis is the dwelling, the same as before. In terms of intention, there is no mistaken cognition, the motivation is merely not wanting to put it away. The action and the ultimate are the same as before, except for cases where damage is caused by rain. The fault of the object of training is: making cushions of grass, leaves, etc., at home without discarding them; discarding them without permission; in the monastery, it is the reverse, not requesting or not discarding; spreading grass to dry clothes without discarding it; not giving it to others; when spreading grass in the walking area, it should be changed every day in wet places, but not in other places.

ི་གནས་སུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ན་སྲོག་ཆགས་ཡོད་མེད་བརྟག་པ་དང་སྒྱུར་ཟློག་མ་བྱས་པ་དང་། འཆག་པའི་བྱ་བ་གཏོང་བའི་ཚེ་དོར་བར་འོས་པ་མ་དོར་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གནས་མལ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གང་ཟག་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད། བཞི་པ་གང་ཟག་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྐྲད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕན་པའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་ནས་སྐྲོད་པའི་གནས་ནི་ཕན་ཕུན་གྱི་ཉེན་ཅན་མ་གཏོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྲོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྐྲོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་འདས་པའོ། །བཞད་གད་ཀྱིས་སྐྲོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་སྐྲོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་དང་གནས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་ཡུལ་ལ་རང་ལས་སྔར་གནས་པ་ཞེས་བསྣན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རང་ལས་སྔར་གནས་པ་ལ་ 1-15-49a དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ན་བ་དང་འཇིགས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་གཞན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གནས་དེར་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའམ་དོན་གོ་བའོ། །དེས་མཚོན་ནས། དན་དང་གསོད་དང་གྲང་དྲོ་དང་། །ཆོལ་ཟངས་དང་ནི་བཀྲུ་སྨན་དང་། །རྣལ་འབྱོར་མཐུན་དང་ཁ་ཏོན་མཐུན། །འཇིགས་དང་བཅས་དང་འཇིགས་མེད་པའོ། །ཞེས་པས་མཐོ་འཚམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡན་ལག་རྩིས་སྔར་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་དེར་རང་གི་སྔ་རོལ་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞུགས་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གནས་དངོས་ལ་གནོད་པ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད། ལྔ་པ་གནས་དངོས་ལ་གནོད་པ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རྡོལ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པའི་སྟེང་གི་ཐོག་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཡིན་པ། རྒྱ་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་ཚད་དུ་ཆོག་པ། རྩ་བ་ཕུར་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། བཀན་པའམ་རྐང་རྟེན་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རྩ་བ་འབྱུང་བའི་སྐབས་དང་བཅས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་གནོན་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་གནོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །ཐོག་རྡོལ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་

【現代漢語翻譯】在住所中，半月半月地檢查是否有生物，不進行轉換；在排泄時，沒有丟棄應該丟棄的東西；以及與乞食有關的教義，在住所的基礎處宣講等等。對人造成傷害的兩種情況中，第一種是驅逐的墮罪。第四，對人造成傷害的兩種情況中，第一種是驅逐的墮罪，分為四部分。基礎的組成部分是，被驅逐的對象是具有六種功德的比丘，但不具備有利的條件。驅逐的地點與之前相同，除了有益處的危險之外。意念上，認知沒有錯誤，動機是想要驅逐。行為上，自己或派人開始驅逐。最終，由於這個原因，離開了包括住所附近的地方。用笑聲驅逐，以及驅逐未受具足戒者，都會犯下惡作劇罪。第二種是事後壓制的墮罪，分為四部分。基礎的組成部分是，事後壓制的對象和地點與之前相同，只是在對像上增加了『比自己先居住』。意念上，認知是確定或懷疑比自己先居住的人在那裡。動機上，除了生病和恐懼之外，想要事後壓制。行為上，在他人不願意的情況下，開始居住在那裡。最終，居住完成或理解了意義。由此可以推斷，通過以下方式：『棍棒和殺戮，寒冷和炎熱，容器和洗滌劑，瑜伽相應和唸誦相應，伴隨恐懼和沒有恐懼』。對於那些高傲自大的人，也應該像之前一樣計算組成部分，要知道會變成墮罪。對於不是自己之前進入的住所，如果知道有人進入或懷疑，就會犯下惡作劇罪。對實際場所造成損害，根本原因是居住的墮罪。第五，對實際場所造成損害，根本原因是居住的墮罪，分為四部分。基礎的組成部分是，場所是僧團的場所，可以容納四種行為方式，場所的性質已經確定，是帶有坍塌危險的屋頂。物體是床或小床，大小足夠覆蓋三個圓圈，根部像樁子一樣，沒有被挖掘或插入支撐物。意念上，認知是確定或懷疑根本原因發生的情況。動機是想要壓制。行為上，開始壓制。最終，居住完成。對於沒有坍塌危險的屋頂，如果認為是有的，或者懷疑，

【English Translation】 In the dwelling, checking for living beings every half month, without conversion; when excreting, not discarding what should be discarded; and teachings related to begging, taught at the base of the dwelling, and so on. Among the two types of harm to individuals, the first is the downfall of expulsion. Fourth, among the two types of harm to individuals, the first is the downfall of expulsion, which is divided into four parts. The component of the basis is that the object of expulsion is a bhikshu (monk) with six virtues, but who does not possess favorable conditions. The place of expulsion is the same as before, except for the danger of benefit. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to want to expel. In terms of action, one either personally or sends someone to begin expelling. Ultimately, due to this reason, one leaves the area including the vicinity of the dwelling. Expelling with laughter, and expelling one who has not received full ordination, both constitute a misdeed. The second is the downfall of subsequent suppression, which is divided into four parts. The component of the basis is that the object and place of subsequent suppression are the same as before, except that the object is added with 'residing earlier than oneself'. In terms of intention, the cognition is to be certain or doubtful that the person residing earlier than oneself is there. In terms of motivation, one wants to subsequently suppress, except in cases of illness and fear. In terms of action, one begins to reside there while others are unwilling. Ultimately, the residing is completed or the meaning is understood. From this, it can be inferred that through the following means: 'sticks and killing, cold and heat, containers and detergents, yoga correspondence and recitation correspondence, accompanied by fear and without fear'. For those who are arrogant and conceited, the components should also be calculated as before, and it should be known that it will become a downfall. For a dwelling that one has not entered before, if one knows that someone has entered or is doubtful, one will commit a misdeed. Causing damage to the actual place, the root cause is the downfall of dwelling. Fifth, causing damage to the actual place, the root cause is the downfall of dwelling, which is divided into four parts. The component of the basis is that the place is the sangha's (community) place, which can accommodate four modes of conduct, the nature of the place has been determined, and it is a rooftop with the danger of collapse. The object is a bed or small bed, large enough to cover three circles, with roots like stakes, not excavated or inserted with supports. In terms of intention, the cognition is to be certain or doubtful about the occurrence of the root cause. The motivation is to want to suppress. In terms of action, one begins to suppress. Ultimately, the dwelling is completed. For a rooftop without the danger of collapse, if one thinks it has, or is doubtful,

ཟ་བས་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དུད་འགྲོ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད། དྲུག་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དུད་འགྲོ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པ། ཐ་མལ་པའི་ 1-15-49b མིག་ལ་སྡང་དུ་རུང་བ། གཞི་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་རང་གི་དོན་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དུད་འགྲོ་ཤི་བའོ། །སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྤྱོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་གནས་སྒྲུབ་པ་ལས་གྱུར་པ་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་རྩིག་པའི་གནས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡིན་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བའི་གནས་སུ་གྲུབ་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ཆར་ཆུ་སྐྱོབ་པའི་གཡོག་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་རྩིག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་རྡོའམ་སོ་ཕག་སོ་བཏང་བའམ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་མ་ཡིན་པས་རྩིག་པར་རྩོམ་པ་མཐར་ཐུག་རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བརྩིགས་པའོ། །དེ་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ལ་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། འཇིམ་པ་མེད་པ་དང་། སྒོ་ཆ་གོང་མ་མ་བཅུག་པ་དང་། ཆུ་ཁུང་མ་བཏོད་པ་དང་། རྩིག་པའི་རྨང་མ་བཙུགས་པར་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཉི་མ་གཞན་ལ་རིམ་པ་ལྷག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཆུ་ཁུང་བཏོད་པ་སོགས་བྱས་ཀྱང་དེའི་སྟེང་ནས་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་གསུམ་བརྩིག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་བཞི་པ་རྩིག་པར་རྩོམ་པ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པའི་སྒོ་ 1-15-50a ཆ་དང་སྒོ་གླེགས་མ་བཙུག་པ་དང་སྐར་ཁུང་མ་བཏོད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་ལས། ༈ ཆོས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མ་བསྐོས་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་ནོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་འམ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །རྟེན་ནི་མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པ་དང་། འོས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྟོན་པར་མ་བསྐོས་པའམ་བསྐོས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ

【現代漢語翻譯】食用后安坐，犯輕罪。損惱他命，種植畜生，犯墮罪。第六，損惱他命，種植畜生，犯墮罪，有四支，地的支分是畜生，凡夫的眼中可憎，是地及地所依。意樂方面，認知是有情，對此確定或猶豫。能引發的動機不是爲了自己的利益而使用。加行是自己或派人開始使用。究竟是畜生死去。如果認知為非有情，對此確定或猶豫而使用，則犯輕罪。第三，從住所建造中產生，超過次第增建，犯墮罪，有四支，地的支分是所建造的住所是寺廟，能容納四種威儀，大部分是環繞的場所，之前沒有做過損害尺寸的開端。時間是一天。所依是未做遮蔽雨水的覆蓋物。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要超過三種次第增建，持續不斷。加行是自己或派人以石頭或磚頭或木頭等不堅固之物開始建造，究竟是超過三種次第建造。這是以一天內超過次第增建為墮罪的情況。如果沒有泥土，沒有安裝門窗，沒有開鑿水孔，沒有建立墻基而建造墻壁，即使其他日子超過次第，也會犯墮罪，即使開鑿了水孔等，如果在此之上超過次第建造，也會犯墮罪。建造三層沒有罪過，開始建造第四層時，犯輕罪。寺廟建造的門窗和門扇未安裝，窗戶未開鑿等，犯應學罪。利益應施予者，對尼眾的處所邪命。第三，利益應施予者，對尼眾的處所邪命，有五支。法的地基所生。第一，法的地基所生，有三，第一，未經允許而說法，犯墮罪，有四支，地的支分是說法對象是非親屬以外的具足七法的比丘尼。所說的法是佛陀的教言或教誡和隨教言中的任何一種。所依是獲得人法上師，沒有祈請適合者，未經允許而說法，或者即使允許了也不具足相。

【English Translation】 Sitting after eating is a minor offense. Harming the lives of others, planting animals, is a downfall. Sixth, harming the lives of others, planting animals, is a downfall, with four branches. The branch of the ground is the animal, hateful in the eyes of ordinary people, is the ground and what is based on the ground. In terms of intention, the cognition is sentient beings, with certainty or doubt about it. The motivation is not to use it for one's own benefit. The action is to start using it oneself or by someone else. The ultimate result is the death of the animal. If the cognition is non-sentient, with certainty or doubt about it, then using it is a minor offense. Third, arising from the construction of a dwelling, exceeding the order of building, is a downfall, with four branches. The branch of the ground is that the dwelling being built is a monastery, capable of accommodating the four postures, mostly a circumambulatory place, and no commencement of damaging the dimensions has been made before. The time is one day. The basis is that no covering to protect from rain has been made. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to continuously want to build beyond the three levels. The action is to start building oneself or by someone else with stones or bricks or wood or other non-solid materials, and the ultimate result is building beyond three levels. This is in the case of exceeding the order of building in one day as a downfall. If there is no mud, no doors and windows are installed, no water holes are dug, and the walls are built without establishing the foundation, even if the order is exceeded on other days, it will be a downfall, and even if water holes are dug, etc., if the order is exceeded on top of that, it will also be a downfall. Building three levels is not an offense, and starting to build the fourth level is a minor offense. Not installing the doors and windows and door leaves of the monastery being built, and not opening windows, etc., are offenses of training. Perverted livelihood for the sake of benefiting a nun's place. Third, perverted livelihood for the sake of benefiting a nun's place, has five branches. Arising from the basis of the Dharma. First, arising from the basis of the Dharma, there are three. First, teaching the Dharma without permission is a downfall, with four branches. The branch of the ground is that the object of teaching is a bhikshuni who is not a relative and possesses the seven Dharmas. The Dharma being taught is any of the Buddha's teachings or instructions and subsequent teachings. The basis is having obtained a human Dharma teacher, not requesting a suitable person, teaching the Dharma without permission, or even if permitted, not possessing the qualities.

འོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟོན་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །སྟོན་པར་འོས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་བར་མ་ཆད་དུ་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དང་། སོ་ཐར་རམ་ལྕི་བའི་ཆོས་བརྒྱད་དང་ཕམ་པ་བརྒྱད་གང་རུང་འདོན་ནུས་པ་དང་། བག་ཡོད་པར་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ནུས་པ་དག་ལས་གང་རུང་དང་ལྡན་པས་ཏེ་དེ་དག་ལས་བཙུན་པ་དང་བརྟན་པའི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་བསལ་མེད་ཅིང་། མཁས་པའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་བསྐོར་མི་རུང་ཞིང་། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཐ་མ་ཡན་ཆད་ལས་གང་རུང་རེ་རེ་དང་མི་ལྡན་ན་བསྐོས་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་མི་ཁེགས་སོ། ། 1-15-50b གཉིས་པ་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡུལ་དང་གང་སྟོན་པའི་ཆོས་སྔར་དང་འདྲ་ལ། གནས་ནི་འཇིགས་པའི་ཉེན་དང་བཅས་པ། དུས་ནི་མཚན་ཐོག་ཐག་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་མ་ཡིན་ཞིང་ཉི་མ་ནུབ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་བར་ཡིན་པའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔར་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཉི་མ་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྟོན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ལོག་པར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་ཐ་དད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་དང་ཀུན་སློང་ནི་ཟས་གོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་སྟོན་ནོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། ། ༈ གོས་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་གོས་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གོས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་གོས་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་ནོ། །གང་བྱེད་པའི་གོས་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་བཟོ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བཟོའི་རྩོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཉེ་དུ་ཡིན་པ་ 1-15-51a ལ་མ

【現代漢語翻譯】哦！意念是認知不混淆，發心想要宣說。（動機是希望清晰地表達，避免認知上的混淆。）行為是用具足五種特徵的語言來宣說。最終是理解意義。（行為是通過清晰、準確的語言來表達，最終目的是使聽者理解所傳達的意義。）堪能宣說的特徵是受具足戒后，不間斷地滿二十年，且見解相同；具足三種名稱；身體安住于平常狀態；安住于本位；能夠講述智慧和解脫的比丘，精通三藏；能夠背誦別解脫戒或八重法、八墮罪中的任何一條；以及能夠說『要謹慎行事』等等。以上這些條件中，對於長老和穩重方面沒有特別的要求。在智慧方面，如果具備了前面的條件，就不應該捨棄後面的條件。如果這些特徵直到最後一個條件為止，缺少任何一個，即使委任也會導致墮罪，這是不可避免的。（具備宣講資格的僧人需要滿足一系列的戒律、學識和品德要求，以確保其宣講的準確性和權威性。）第二，關於在日落之後說法的墮罪，有四點：基礎的要素是，對誰說法（的聽眾）和說什麼法（的內容）與之前相同。地點是在有恐懼危險的地方。時間不是說法的時間，而是日落之後到黎明之前。認知是確定日落已經發生，或者心存疑慮。其餘的要素與之前一樣結合。如果認為太陽沒有落山而確定它已經落山，或者心存疑慮而說法，則犯輕罪。（在不適當的時間和地點說法是被禁止的，這體現了對聽眾和場合的尊重。）如果認為太陽沒有落山而確定它已經落山，或者心存疑慮而說法，則犯輕罪。第三，關於爲了少許食物而誹謗說法的墮罪，有四點：基礎的要素是，誹謗的對象是具足六種功德的比丘，而不是虛空。所要了解的對象是具足五種名稱，身體安住于平常狀態，並且與自己不同的人。意念是認知和發心，即爲了少許的食物和衣服，明明不是爲了這些而說法，卻明知故犯地宣稱是爲了這些而說法，想要進行誹謗。行為是用具足五種特徵的語言。最終是理解意義。（爲了物質利益而誹謗他人說法是被嚴格禁止的，這違背了僧侶的清凈和無私的原則。）哦！關於衣服所導致的（墮罪）。第二，關於因製作衣服導致的墮罪，有兩點，第一點是關於製作衣服的墮罪，有四點：基礎的要素是，為之製作衣服的對象是具足八種功德的比丘尼。所製作的衣服是合規且符合尺寸的，是屬於那位比丘尼自己的，並且之前沒有做過損害尺寸的裁剪。意念是認知，即確定這位比丘尼不是親屬，或者心存疑慮。發心是想要製作。行為是如此開始製作。最終是裁剪完全完成。如果是親屬……

【English Translation】 Oh! The thought is that the cognition is not confused, and the intention is to want to explain. (The motivation is to express clearly and avoid confusion in cognition.) The action is to compose the explanation with language that possesses five characteristics. The ultimate goal is to understand the meaning. (The action is to express through clear and accurate language, with the ultimate goal of enabling the listener to understand the meaning conveyed.) The characteristics of being worthy to explain are: having taken full ordination and continuously completed twenty years, and having the same view; possessing three terms; the body abiding in a normal state; abiding in its own place; a Bhikshu who can speak of wisdom and liberation, proficient in the Tripitaka; able to recite any of the Pratimoksha or the eight heavy Dharmas and eight defeats; and able to say 'Be diligent with mindfulness,' etc. Among these conditions, there are no special requirements for elders and stability. In terms of wisdom, if the former conditions are met, the latter should not be abandoned. If any of these characteristics, up to the last condition, are missing, even if appointed, it will inevitably lead to a downfall. (A monk qualified to teach needs to meet a series of requirements regarding precepts, knowledge, and virtue to ensure the accuracy and authority of his teachings.) Second, regarding the downfall of teaching the Dharma after sunset, there are four points: the basic elements are, to whom the Dharma is taught (the audience) and what Dharma is taught (the content) are the same as before. The place is in a dangerous situation with fear. The time is not the time to teach the Dharma, but from sunset to before dawn. The cognition is to be certain that the sun has set, or to have doubts. The remaining elements are combined as before. If one teaches thinking the sun has not set but being certain that it has, or with doubt, one commits a minor offense. (Teaching at inappropriate times and places is prohibited, reflecting respect for the audience and the occasion.) If one teaches thinking the sun has not set but being certain that it has, or with doubt, one commits a minor offense. Third, regarding the downfall of slandering the teaching of Dharma for a small amount of food, there are four points: the basic element is that the object of slander is a Bhikshu who possesses six qualities, not emptiness. The object to be understood is a person who possesses five terms, whose body abides in a normal state, and who is different from oneself. The thought is the cognition and intention, that is, for a small amount of food and clothing, knowingly claiming to teach for these reasons when one is not, intending to slander. The action is with language that possesses five characteristics. The ultimate goal is to understand the meaning. (Slandering others' teachings for material gain is strictly prohibited, violating the purity and selflessness of monks.) Oh! Regarding what arises from clothing (downfalls). Second, regarding the downfall caused by making clothes, there are two points, the first point is regarding the downfall of making clothes, there are four points: the basic element is that the object for whom the clothes are made is a Bhikshuni who possesses eight qualities. The clothes being made are suitable and of the correct size, belong to that Bhikshuni herself, and have not previously been cut in a way that damages the size. The thought is the cognition, that is, being certain that this Bhikshuni is not a relative, or having doubts. The intention is to want to make it. The action is to start making it in this way. The ultimate goal is that the cutting is completely finished. If it is a relative...

་ཡིན་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གོས་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་གོས་སྦྱིན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དགེ་འདུན་ལ་གོས་འབུལ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་དང་པོར་བརླག་བྱུང་བ་དང་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་ཞིང་རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་རུང་མི་རུང་བརྗེ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྦྱིན་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱི་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གསུམ་པ་ལམ་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་རུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་ཡིན་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལམ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ལས་འདས་པའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་རེར་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ལམ་དུ་དོར་བ་དང་། དེ་མ་ 1-15-51b བཀུར་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་ལམ་དུ་ན་བའི་ཚེ་མགོ་ལོགས་ནས་བཟུང་བས་བཀུར་བའི་གྲོགས་མ་བྱས་པ་དང་། གྲོང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པའི་ནད་གཡོག་མ་བཞག་པར་སོང་བ་རྣམས་སོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མས་ཕན་ཚུན་ལམ་བརྒྱགས་འཁུར་བ་དང་བྱིན་ལེན་བྱེད་དུ་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གྲུར་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡུལ་དང་དུས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། ལམ་ནི་ཆུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་ཡིན་པ། ཐད་ཀར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ། འགྲམ་གཉིས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ། རྦ་ཀློང་ལ་བཟུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཇུག་པ་གཞན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། ༈ གནས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། བཞི་པ་གནས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འདུག་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས

【現代漢語翻譯】如果知道是或者猶豫不決而做，則犯墮罪。第二，關於佈施衣服的墮罪，有四點：基礎的要素是，佈施衣服的對象是具備八法的比丘尼，屬於向僧團供養衣服的範疇，最初是遺失的，善於言辭的，受具足戒的，不是與自己財物不同的人。物品是適合且符合尺寸的衣服，是自己的。所依不是爲了交換合適與否。意樂與之前的認知相同，動機是想要佈施。行為是如此開始。最終是到達對象的手中。認知錯誤也會犯墮罪，與之前相同。從道路的基礎轉變而來。第三，從道路的基礎轉變而來，分為兩種。第一，與比丘尼一同行路的墮罪，有四點：基礎的要素是，與誰一同行路的對象是，除了親屬以外，具備七法的比丘尼，不是互相幫助的，也不是真正離開的。去往何處的道路是，依賴於地面，不超過一由旬，沒有恐懼。時間是一天。意樂是沒有錯誤的認知，動機是想要走同一條路。行為是開始行走。最終是超過一由旬。每半由旬犯墮罪。應該學習的是，進入道路時，像梵行一樣行事，在道路上丟棄疾病，不尊敬她，比丘尼在路上生病時，從頭上開始扶持，沒有做尊敬的幫助，到達村莊時，沒有留下名稱和見解相同的侍疾者就離開了。比丘和比丘尼可以互相攜帶食物和給予接受。第二，關於上船的墮罪，有四點：基礎的要素、對像和時間與之前相同。道路是依賴於水，不超過一由旬，不是直接去往彼岸，兩岸沒有恐懼，不是因為波浪等原因而改變方向。意樂、行為和最終結果與之前相同。從住處的基礎轉變而來。第四，從住處的基礎轉變而來，分為兩種。第一，關於坐的墮罪，有四點：基礎的要素是，與誰一起坐的對象是，能夠行使女性職能，可以親近，具備四種說法，身體處於正常狀態，不是具有神通者和親屬，即法。

【English Translation】 If one knows it is or does it with doubt, one commits a downfall. Second, regarding the downfall of giving clothes, there are four points: the basic element is that the object of giving clothes is a Bhikshuni (nun) who possesses the eight Dharmas (eight rules), belongs to the category of offering clothes to the Sangha (community), was initially lost, is eloquent, has received full ordination, and is not someone whose wealth is different from one's own. The item is suitable and appropriately sized clothing that belongs to oneself. The basis is not for the sake of exchanging what is suitable or not. The intention is the same as the previous cognition, the motivation is to want to give. The action is to start in this way. The final result is reaching the object's hand. Mistaken cognition also leads to a downfall, similar to before. Transformed from the basis of the path. Third, transformed from the basis of the path, there are two types. First, the downfall of walking on the road with a Bhikshuni (nun), there are four points: the basic element is that the object of walking with is, except for relatives, a Bhikshuni who possesses the seven Dharmas (seven rules), is not mutually helpful, and is not truly leaving. The road to where one is going is dependent on the ground, not exceeding one Yojana (ancient Indian distance unit), and without fear. The time is one day. The intention is without mistaken cognition, the motivation is to want to walk on the same road. The action is to start walking. The final result is exceeding one Yojana. One commits a downfall for every half Yojana. What should be learned is that when entering the road, one should act like a Brahmachari (celibate), discard illness on the road, not respect her, when a Bhikshuni is sick on the road, one should support her from the head, not provide respectful assistance, and when arriving at a village, one should leave without leaving a sick attendant with the same name and views. Bhikshus (monks) and Bhikshunis can carry food and give and receive to each other. Second, regarding the downfall of boarding a boat, there are four points: the basic element, object, and time are the same as before. The road is dependent on water, not exceeding one Yojana, not going directly to the other shore, the two shores are without fear, and the direction is not changed due to waves or other reasons. The intention, action, and final result are the same as before. Transformed from the basis of the dwelling. Fourth, transformed from the basis of the dwelling, there are two types. First, regarding the downfall of sitting, there are four points: the basic element is that the object of sitting with is someone who can perform female functions, can be approached, possesses the four statements, whose body is in a normal state, and is not a possessor of magical powers or a relative, that is, the Dharma.

་དྲུག་ལྡན་དང་གཅིག་པུ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་དབེན་པ་དང་རྩིག་པ་དང་མུན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་བཅས་པ་དང་། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འདུག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་གཉིས་ཀས་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་འགྲེང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡན་ལག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ་འདུག་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་འགྲེང་བ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདིར་འདུག་པ་བུད་མེད་དང་འགྲེང་བ་དགེ་སློང་མ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ 1-15-52a ལས་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་དགེ་སློང་མ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་བདུན་ལྡན་ནོ། །གང་གིས་སྦྱོར་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནོ། །གང་བཟའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། དགེ་སློང་ལ་མེད་པའི་ལུང་རྟོགས་གང་རུང་གི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ། མགྲོན་དུ་མ་བོས་པའམ་བོས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྦྱར་བའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་ཅིང་སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ཟ་བ་དང་།བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་དགེ་སློང་མས་འདི་ལ་བྱིན་ཅིག །ཅེས་བསྒོ་བ་ཙམ་བྱས་པ་ཟ་བ་དང་། སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། དུས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ་དང་ལྔའོ། ། ༈ ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། དང་པོ་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་དང་།ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཟས་མཚན་ཉིད་ 1-15-52b དང་ལྡན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་མིན་པར་རང་ཆེད་དུ་འབོད་པ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་ཟས་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་གང་རུང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། ནར་མའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་དབང་བ། ཟས་ཕྱི་མ་ལ་གོས་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པའམ་དེའི་རིན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་གི་དུ

【現代漢語翻譯】具有六個肢分且是單獨的。處所是寂靜處、墻壁和黑暗等具有遮蔽的地方，以及一箭之內的範圍。意樂是不錯亂的認知，以及想要安住的動機。加行是進入安住，究竟是兩者都圓滿了安住。第二，對於站立的墮罪，肢分與之前相同，只是將『安住』的地方改為『站立』。這裡將安住與婦女，站立與比丘尼相聯繫，僅僅是象徵而已。第五，從食物的來源轉變，對比丘尼進行性行為的墮罪，有四個肢分，其中基礎的肢分是，進行性行為的比丘尼不是親屬，而是具有其他七種功德的人。進行性行為的施主是具有五種功德的在家眾。所食之物是適時的，適宜且具有一份食物的量，屬於那位施主，比丘沒有通過任何證悟的功德來進行性行為，是沒有被邀請或邀請后額外提供的食物。意樂是比丘尼確定或懷疑地認為正在進行性行為。動機是想要吃，加行是開始吃，究竟是吞嚥到喉嚨里。爲了他人而進行性行為並吃東西，以及在乞食時，比丘尼只是說『請給這個』，或者確定或懷疑地認為不是進行性行為而吃東西，或者肢分不完整，都會犯下惡作劇。 ༈ 以食物為基礎的邪命。第四，以食物為基礎的邪命，有五種墮罪：超過限度的墮罪，在不適當的地方吃的墮罪，在不適當的時間吃的墮罪，超過儀軌的墮罪，以及接受不應該接受的東西的墮罪。 ༈ 超過限度的墮罪。第一種，有兩種：接受超過限度的，以及吃超過限度的。第一種有三種，第一種是一天內接受超過限度的，反覆吃的墮罪，有四個肢分，其中基礎的肢分是，接受的對象是具有五種功德的在家眾，從內心深處呼喚具有食物特徵的食物，不是爲了僧眾，而是爲了自己。所接受的食物屬於五種食物中的任何一種，不是剩餘的食物，是適宜且達到一份食物的量，施主前後各自擁有，對於後面的食物，沒有獲得價值相當於一件衣服的布料或其價值的財物。時間是一天的時間。

【English Translation】 It has six limbs and is solitary. The place is a secluded place, a wall, and darkness, etc., with shelter, and within the range of a shot. The intention is an undistorted perception, and the motivation to want to abide. The application is entering into abiding, and the ultimate is the completion of abiding by both. Second, for the downfall of standing, the limbs are the same as before, but the place of 'abiding' is changed to 'standing'. Here, associating abiding with women and standing with bhikshunis is merely symbolic. Fifth, the downfall of causing a bhikshuni to engage in sexual intercourse, transformed from the source of food, has four limbs. The basic limb is that the bhikshuni who engages in sexual intercourse is not a relative, but has other seven qualities. The benefactor who engages in sexual intercourse is a householder with five qualities. The object to be eaten is timely, suitable, and has the measure of one meal, belongs to that benefactor, and the bhikshu does not engage in sexual intercourse with any realized qualities, and is food that is not invited or additionally provided after being invited. The intention is that the bhikshuni definitely or doubtfully thinks that she is engaging in sexual intercourse. The motivation is wanting to eat, the application is starting to eat, and the ultimate is swallowing into the throat. Engaging in sexual intercourse and eating for the sake of others, and when begging for alms, the bhikshuni only says 'Please give this', or definitely or doubtfully thinks that she is not engaging in sexual intercourse and eating, or the limbs are incomplete, will commit a misdeed. ༈ Wrong livelihood based on food. Fourth, wrong livelihood based on food has five downfalls: the downfall of exceeding the limit, the downfall of eating in an inappropriate place, the downfall of eating at an inappropriate time, the downfall of exceeding the ritual, and the downfall of accepting what should not be accepted. ༈ The downfall of exceeding the limit. The first has two: accepting beyond the limit, and eating beyond the limit. The first has three, the first is accepting beyond the limit in one day, the downfall of eating repeatedly, has four limbs, the basic limb is that the object of acceptance is a householder with five qualities, calling from the depths of the heart for food with the characteristics of food, not for the sake of the Sangha, but for oneself. The food accepted belongs to any of the five kinds of food, is not leftover food, is suitable and reaches the measure of one meal, the benefactors own it separately before and after, for the later food, there is no gain of cloth worth a garment or its value. The time is the time of one day.

ས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཟས་གཅིག་གིས་འཚོ་མི་ནུས་པའི་ནད་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཕྱག་བདར་རེ་ལ་དེ་ཙམ་མམ་དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་དང་། སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ལ་མ་བབ་པར་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་རང་རང་གི་འཁོར་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་རྣམས་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚང་མ་ཚང་མ་བརྟགས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་རང་གི་ཟན་གཅོད་པ་རྣམས་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་གཅིག་ནས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་ཟ་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ཞིང་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་འདུག་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། བདག་པོ་ཁྱིམ་པ་གནས་བཞིན་པའོ། །དེ་ན་གནས་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་ 1-15-53a དུ་གནས་པའོ། །གང་བཟའ་བའི་ཟས་ནི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། ཉི་མ་གཉིས་པའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གནས་དེར་ཞག་ལོན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྡ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཤིང་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གནས་དེར་ཟས་མི་ཟ་བར་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་སྡོད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དངོས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་རབ་བྱུང་དང་ཉེ་དུ་དབང་བའི་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བླང་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཚད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཅི་ཅམ་དགོས་པ་ལོང་ཞེས་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཡོས་སུ་བྱས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་འབྲས་མ་ག་དྷའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་བཙོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་བའོ། །ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་བླངས་བའི་གནས་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཏེ་གནས་གཞན་དུ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་

【現代漢語翻譯】是肥沃之地，而非饑荒之時。所依據的條件是：不是因食物不足而生病的病人，也不是爲了佛法事業而做一些如掃地或製作壇城等少量工作的人，也不是在一天之內行走超過半由旬路程的人，並且沒有鋪設任何堅硬的東西。意念上，沒有錯誤的認知，動機是想要吃第二頓飯，行為是開始吃，最終是吞嚥到喉嚨里。時間上，在不適當的時候進入家門乞食，以及進入家門乞食時，常住者沒有一一檢查自己的眷屬和突然來訪者，以及沒有必要地因憤怒等情緒而中斷自己的乞食，這些都是應學習的過失。第二，從一個地方接受過量的食物，在居住地吃的墮落之因有四種，其中基礎的要素是：給予食物的施主是具有五種功德的在家人，並且不是強迫給予者。地點是：已確立的僅屬於外道之人的居住地，具備容納四種行為的條件，主人是在家的。在那裡居住的外道出家人也與（他們）的名稱和見解一致，具備三種名稱，身體處於普通狀態。所吃的食物是：適合時宜的食物，符合一份食物的量，屬於那位施主，是第二天的食物。所依據的條件是：不是病人，並且在那處居住地過夜。意念上，沒有錯誤的認知，動機是想要吃第二頓飯。行為是：通過具備五種特徵的語言接受，並開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。在那處居住地不吃食物而過第二天，以及沒有真正的戶主居住，以及在外道和親屬掌管的居住地吃東西，都是過失。第三，從一位施主那裡接受過量的食物，超過三個缽的量，是墮落之因，有四種，其中基礎的要素是：給予食物的施主是在具有五種功德的在家人之上，完全限制了量，並且不是強迫給予者。所接受的物品是：已烹飪的適合時宜的食物，符合超過五又二分之一摩揭陀斗的煮熟稻米的量，屬於那位施主。吃東西的地點是：與接受食物的地點不同。意念上，沒有錯誤的認知，動機是接受過量的食物后想要吃。行為是：通過具備五種特徵的語言接受，然後在其他地方開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。 It is a fertile land, not a time of famine. The conditions are: not a sick person who cannot survive on one meal, nor someone who does a small amount of work for the sake of the Dharma, such as sweeping or making a mandala, nor someone who travels more than half a yojana in a day, and without laying out anything hard. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal, the action is to start eating, and the final result is swallowing into the throat. In terms of time, entering a house for alms at an inappropriate time, and when entering a house for alms, the resident monks do not check each of their attendants and sudden visitors, and unnecessarily interrupting one's alms due to anger, etc., are all faults to be learned. Secondly, taking an excessive amount of food from one place and eating it in the dwelling place has four causes of downfall, of which the basic element is: the donor who gives the food is a householder with five qualities, and is not a coercer. The place is: a dwelling place established as belonging only to non-Buddhists, capable of accommodating four modes of conduct, and the owner is a householder residing there. The non-Buddhist renunciates residing there also share the same names and views, possess three terms, and their bodies are in an ordinary state. The food to be eaten is: food suitable for the time, meeting the measure of one meal, belonging to that donor, and being the food of the second day. The conditions are: not being sick, and having stayed overnight in that dwelling place. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal. The action is: receiving through language with five characteristics, and starting to eat. The final result is swallowing into the throat. Not eating food in that dwelling place and staying for the second day, and not having a real householder residing there, and eating in a dwelling place controlled by non-Buddhists and relatives, are all faults. Thirdly, taking an excessive amount of food from one donor, exceeding the amount of three bowls, is a cause of downfall, with four aspects, of which the basic element is: the donor who gives the food is above a householder with five qualities, completely limiting the amount, and is not a coercer. The object to be received is: cooked food suitable for the time, meeting the measure of more than five and a half Magadha breaus of cooked rice, belonging to that donor. The place to eat is: different from the place where the food was received. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat after receiving an excessive amount of food. The action is: receiving through language with five characteristics, and then starting to eat in another place. The final result is swallowing into the throat.

【English Translation】 It is a fertile land, not a time of famine. The conditions are: not a sick person who cannot survive on one meal, nor someone who does a small amount of work for the sake of the Dharma, such as sweeping or making a mandala, nor someone who travels more than half a yojana in a day, and without laying out anything hard. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal, the action is to start eating, and the final result is swallowing into the throat. In terms of time, entering a house for alms at an inappropriate time, and when entering a house for alms, the resident monks do not check each of their attendants and sudden visitors, and unnecessarily interrupting one's alms due to anger, etc., are all faults to be learned. Secondly, taking an excessive amount of food from one place and eating it in the dwelling place has four causes of downfall, of which the basic element is: the donor who gives the food is a householder with five qualities, and is not a coercer. The place is: a dwelling place established as belonging only to non-Buddhists, capable of accommodating four modes of conduct, and the owner is a householder residing there. The non-Buddhist renunciates residing there also share the same names and views, possess three terms, and their bodies are in an ordinary state. The food to be eaten is: food suitable for the time, meeting the measure of one meal, belonging to that donor, and being the food of the second day. The conditions are: not being sick, and having stayed overnight in that dwelling place. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal. The action is: receiving through language with five characteristics, and starting to eat. The final result is swallowing into the throat. Not eating food in that dwelling place and staying for the second day, and not having a real householder residing there, and eating in a dwelling place controlled by non-Buddhists and relatives, are all faults. Thirdly, taking an excessive amount of food from one donor, exceeding the amount of three bowls, is a cause of downfall, with four aspects, of which the basic element is: the donor who gives the food is above a householder with five qualities, completely limiting the amount, and is not a coercer. The object to be received is: cooked food suitable for the time, meeting the measure of more than five and a half Magadha breaus of cooked rice, belonging to that donor. The place to eat is: different from the place where the food was received. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to want to eat after receiving an excessive amount of food. The action is: receiving through language with five characteristics, and then starting to eat in another place. The final result is swallowing into the throat.

མིད་པའོ། །གཞན་ལ་ལྷག་པ་ལེན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ 1-15-53b ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། ཐུག་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པའོ། །ཟ་བའི་དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྤངས་པ་རྫོགས་ཤིང་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་པ་དང་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་བྱིན་ལེན་སྟོབས་པར་འོས་པའི་གང་ཟག་བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟོབས་པའོ། །ཀུན་སློང་བསམ་པ་ཐག་པས་དེ་རིང་འདི་ལས་མི་བཟའ་འོ་སྙམ་ནས་སྤོང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་རེ་ཞིག་གི་སྒྲ་མ་སྦྱར་བར་ཆོག་གོ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པའམ་ལྡང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་སྨྲས་པའི་དོན་གོ་བའམ་འདུག་པའི་གནས་བཏང་བའོ། །བཅའ་བ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་བཅའ་བ་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་ཟ་བ་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷག་བོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གང་གིས་ལྷག་པོར་བྱ་བའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པ། ཟ་བའི་གནས་མ་བཏང་བའོ། །ལྷག་པོར་གསོལ་བ་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། གནས་ནས་མ་ཕྱུང་པ། ནད་པ་མ་ཡིན་པ། ཟས་ 1-15-54a སྤངས་པ་ཡིན་པའོ། །གང་ལྷག་པོར་བྱ་བའི་ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་སྔར་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའོ། །གནས་ནི་མཚམས་ཀྱི་ནང་དང་། བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའོ། །དུས་སྔ་དྲོ་དང་སྤངས་པའི་དུས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོ་ག་ནི་ལག་པ་བཀྲུས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་སྦྱོང་ལམ་འགྲེང་བས་རྟེན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་སྔགས་ལན་ཅིག་བརྗོད་དེ་རྟེན་དེས་ཟས་མ་སྤངས་ན་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས། ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱི་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་དང་། བཟའ་བ་སྤངས་ནས་བཅའ་བ་ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །བཅའ་བ་སྤངས་ནས་བཟའ་བ་ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་ལ། བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ནི་མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པའི་ཟས་ལ་ལྷག་པོར་བྱེད་པ་དང་སྤངས་པ་རྫོགས་པས་ལྷག་

【現代漢語翻譯】咽喉。允許他人取食剩餘食物而自己食用，犯了惡作罪。第二，關於過量飲食，分為兩種情況，首先是捨棄食物的墮罪，有四種情況： 1-15-53b 基礎的組成部分是：可以食用的食物，且符合咽喉吞嚥的量；不是湯；不是自己或與自己相似的人所剩下的食物。食用時間不是饑荒時期。所依據的是完全捨棄食物且不是病人。想法是：對於捨棄的食物和沒有剩餘的食物，確定或懷疑是否食用。動機是想要食用。行為是開始食用。最終是吞嚥到咽喉。完全捨棄食物的特徵有四種：基礎的組成部分是：不是饑荒時期，而是允許且符合量的時期，允許的食物，能夠給予和接受食物的人，位於能夠獲得給予和接受食物的地方，從內心深處給予。動機是從內心深處想著『今天我不吃這個』而想要捨棄。行為是用具有五種特徵的語言，不加上『暫時』的聲音，說『可以了』等等，或者開始站起來。最終是理解所說的話或者放棄所坐的位置。如果完全捨棄食物后，沒有剩餘食物而食用，也會犯墮罪。剩餘食物的特徵是：誰來做剩餘食物的所依是：比丘，具有六種法，位於土地上，位於結界內，沒有放棄食物的位置。給予剩餘食物者是：比丘，具有直到可以接受比丘戒的戒律，自然而然地存在，身體正常，沒有被趕出，不是病人，是捨棄食物者。 1-15-54a 作為剩餘食物的食物是：允許且符合量的允許的食物，是自己的，已經給予和接受，且與之前剩餘的食物無關。位置是結界內和能夠獲得給予和接受的地方。時間是早晨和捨棄食物的時間，且不是饑荒時期。儀軌是洗手，給予和接受，用手拿著，通過凈道站立，對所依唸誦一遍祈請的咒語，如果所依沒有捨棄食物，就吃兩三口，然後說『成為你的了，請享用吧』。對於剩餘食物和沒有捨棄的食物，確定或懷疑是否食用，如果食用，則犯惡作罪。捨棄食物后食用所承諾的食物，犯墮罪。捨棄承諾的食物后食用食物，沒有墮罪。應該學習的過失是：對於與不允許的食物混合的食物做剩餘食物，以及完全捨棄食物后剩餘的食物。

【English Translation】 Throat. Allowing others to take the leftovers and eating them oneself constitutes a misdeed. Secondly, regarding eating excessively, there are two aspects. The first is the downfall of abandoning food, which has four aspects: 1-15-53b The basis consists of: food that is permissible to eat and meets the measure of swallowing in the throat; it is not soup; it is not leftovers from oneself or someone similar to oneself. The time for eating is not a time of famine. The basis is complete abandonment of food and not being sick. The thought is: with regard to abandoned food and food with no leftovers, being certain or doubtful about eating it. The motivation is wanting to eat. The action is starting to eat. The final act is swallowing into the throat. The characteristics of completely abandoning food are four: the basis consists of: it is not a time of famine, but a permissible time that meets the measure, permissible food, a person who is able to give and receive food, being situated in a place where giving and receiving can be obtained, giving from the depths of one's heart. The motivation is thinking from the depths of one's heart, 'Today I will not eat this,' and wanting to abandon it. The action is speaking with language that has five characteristics, without adding the sound of 'temporarily,' saying 'It is enough,' etc., or starting to stand up. The final act is understanding what was said or abandoning the place where one was sitting. If, after completely abandoning food, one eats without leftovers, it also constitutes a downfall. The characteristics of leftovers are: the basis of who makes the leftovers is: a bhikshu (monk), possessing six qualities, situated on the ground, situated within the boundary, not having given up the place of eating. The giver of leftovers is: a bhikshu, possessing precepts up to the point of being able to receive bhikshu ordination, existing naturally, the body being normal, not having been expelled, not being sick, being someone who has abandoned food. 1-15-54a The food that is the leftover is: permissible food that is permissible and meets the measure, being one's own, having been given and received, and not being related to previously leftover food. The place is within the boundary and a place where giving and receiving can be obtained. The time is morning and the time of abandoning food, and it is not a time of famine. The ritual is washing hands, giving and receiving, holding it in the hand, standing on the path of purification, reciting the mantra of supplication to the basis once, and if the basis does not abandon the food, eating two or three mouthfuls, and then saying, 'It has become yours, please enjoy it.' Regarding leftovers and food that has not been abandoned, being certain or doubtful about whether to eat it, if one eats it, one commits a misdeed. After abandoning food, eating the promised food constitutes a downfall. After abandoning the promised food, eating food does not constitute a downfall. The fault to be learned is: making leftovers of food mixed with impermissible food, and leftovers after completely abandoning food.

པོར་བྱས་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་མ་གསོལ་བར་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་། ཟས་འཚོ་བ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ཟ་བ་དང་། རྟེན་ནི་ནད་པ་མིན་པ། ཆོག་པར་མ་ཟོས་པ། མགུལ་དུ་མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་འཕྲོ་དང་བཅས་པ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་ལེན་བླངས་ཏེ་འདུག་པས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་པར་ལངས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོབས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟས་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཟས་དང་དུས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟོབས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ 1-15-54b སྟོབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་སྟོབས་པར་གོ་བའོ། ། ༈ གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། གཉིས་པ་གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པ་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་ལས་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དགེ་འདུན་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱི་མཚམས་གཅིག་ཅིང་ནར་མའམ་གློ་བུར་བ་གང་ཡང་རུང་བའི་བཀད་སའི་གནས་མི་གཅིག་པའོ། །གང་ཟ་བའི་ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་ཡིན་པ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཟས་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཟས་མ་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་བཞི་ཡན་ཆད་ཡིན་པ། ན་བ་དང་ལས་བྱས་པ་དང་ལམ་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ཡུལ་རྟེན་གྱི་དགེ་འདུན་གཉིས་ཟས་ལྷན་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་འདུས་ཤིང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་གི་གྲོགས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དུས་ཅིག་ཅར་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་སྐྱེད་པ་ལ་ཡུལ་རྟེན་གྱི་དགེ་འདུན་གང་ཡང་རུང་བའི་ནར་མའམ་གློ་བུར་བའི་བཀད་ས་ངེས་པ་ཅན་དེར་ཟོས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་མི་དགོས་སོ། །ཟས་ལྷན་ཅིག་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ནར་མའམ་གློ་བུར་དུ་ཟ་བའི་བཀད་ས་དེར་དེ་ན་གནས་པ་དག་གིས་འདུ་བར་འོས་པའི་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་མ་འདུས་པར་ཟ་བ་རྣམས་ཉེས་བྱས་སོ། །འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་དང་དགེ་སྐོས་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གྲལ་ལ་འཁོད་ 1-15-55a པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟས་མ་བརྩམས་པར་སྤྱི་སྤུངས་ལས་མནོས་ཏེ་ཟ་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་སློང་གཅིག་ལས་མེད་ན་ཡང་ངེས་བཀད་ས་ལས་གཞན་དུ་ཟོས་པ་དང་། གཅིག་མགྲོན་དུ་བོས་པའི་ཚེའང་སྦྱིན་བདག་གིས་མ་བསྒོ་བར་མནོས་ཏེ་ཟ་བ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དུས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པ

【現代漢語翻譯】吃得過多，未經邀請吃得過多，除了維持生命外還吃得過多，不是因為生病而吃，沒有適量地吃，吃得太多以至於喉嚨都快堵住了，爲了在同一個地方吃而接受給予，在食物還沒有吃完的時候就站起來等等。第二，關於因貪婪而犯下的墮罪，有四個方面，其中基礎的要素是，貪婪的對象是擁有六種功德的比丘，並且完全放棄了食物。食物和時間與之前相同。意念方面，沒有錯誤的認知，動機是想要貪婪，行為是努力貪婪，最終結果是理解了貪婪。不應在不適當的地方吃東西而犯下的墮罪。第二，關於在不適當的地方吃東西而犯下的墮罪，有四個方面，其中基礎的要素是，吃東西的地點是指，從聚集和吃東西的僧團來看，與該僧團在本質上屬於同一界限，並且無論是常住的還是臨時的，都不是同一個指定的區域。所吃的食物是允許的，並且符合一次食物的量，是在允許的時間內可以吃的食物，不是大型集會的食物，也不是外道修行者的食物。聚集和吃東西的所依是擁有六種功德的比丘，至少有四位，不是生病、正在工作或正在路上的人。時間不是饑荒時期。意念方面，認知是指，對於聚集和吃東西的所依，即僧團，如果不是一起吃東西，就確定在那裡吃或者猶豫不決。動機是想要聚集和吃東西，行為是與自己的同伴一起同時努力吃東西，最終結果是吞嚥下去。爲了產生聚集和吃東西的墮罪，無論是常住的還是臨時的，只要在所依的僧團的任何一個指定的區域吃了東西，就不需要其他要素。如果不是一起吃東西，而是確定不一起吃或者猶豫不決地吃，並且所有的僧團都在常住或臨時的吃東西的指定區域，那麼那些住在那裡的人應該聚集的僧團沒有聚集就吃東西，這些都是惡作。那些準備離開、突然到來、生病、照顧病人以及除了維那之外的所有比丘，在食物還沒有開始之前，從公共的食物堆中拿取食物來吃。如果在寺廟裡只有一位比丘，但在指定的區域之外吃東西。或者，如果邀請了一位客人，但在施主沒有告知的情況下就拿取食物來吃，這些都是應該學習的惡作。

【English Translation】 Eating excessively, eating excessively without being invited, eating excessively beyond what is necessary for sustenance, eating not because of illness, eating without moderation, eating so much that the throat is almost blocked, accepting offerings in order to eat in the same place, standing up before the food is finished, and so on. Secondly, regarding the downfall caused by greed, there are four aspects, where the basic element is that the object of greed is a bhikshu (monk) possessing six qualities, and who has completely renounced food. The food and time are the same as before. In terms of intention, there is no mistaken perception, the motivation is to be greedy, the action is to strive to be greedy, and the ultimate result is understanding greed. The downfall of eating in an inappropriate place. Secondly, regarding the downfall of eating in an inappropriate place, there are four aspects, where the basic element is that the place of eating refers to, from the perspective of the sangha (community) that gathers and eats, it is within the same boundary in essence, and whether it is permanent or temporary, it is not the same designated area. The food that is eaten is permissible, and it meets the quantity of one meal, and it is food that can be eaten within the permissible time, not food from a large gathering, nor food from non-Buddhist practitioners. The basis for gathering and eating is a bhikshu possessing six qualities, at least four of them, who are not sick, working, or traveling. The time is not a time of famine. In terms of intention, the perception is that, for the basis of gathering and eating, which is the sangha, if they are not eating together, they are either certain to eat there or hesitant. The motivation is to gather and eat, the action is to strive to eat together with one's companions at the same time, and the ultimate result is swallowing. In order to generate the downfall of gathering and eating, whether it is permanent or temporary, as long as one eats in any designated area of the sangha that is the basis, no other elements are needed. If they are not eating together, but are certain not to eat together or are hesitant to eat, and all the sangha are in the designated area for eating, whether permanent or temporary, then those who live there, the sangha that should gather, eat without gathering, these are all misdeeds. Those who are preparing to leave, those who arrive suddenly, those who are sick, those who are caring for the sick, and all the bhikshus except the karmadana (monk in charge of activities), take food from the common food pile and eat it before the food has started. If there is only one bhikshu in the temple, but he eats outside the designated area. Or, if a guest is invited, but he takes food and eats it without being instructed by the donor, these are all misdeeds to be learned.

འི་ལྟུང་བ། གསུམ་པ་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། མིད་པ་གཉིས་པ་ལ་སྒྲེགས་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་རང་གནས་པའི་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཕྱི་དྲོའི་ཟས་ཀྱིས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ཡིན་པ་ལ་མིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བཞི་པ་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་དངོས་དང་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྨན་བཞི་གང་ཡང་རུང་བའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་གསོག་འཇོག་བྱས་པ། གཞི་གཞན་གྱི་ཆ་ནས་རུང་བ།མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །རྟེན་ནི་དེས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་ཡིན་པ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། 1-15-55b མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གསོག་འཇོག་ཏུ་མ་སོང་བ་ལ་སོང་བར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བའི་ཟས་ཀྱིས་ཁ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་འབགས་པས་ཟ་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་དང་རྙོག་ཆུ་རྣམས་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བ་ཟ་བ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་ལ་བཞི་ལས་ལག་ཉ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་གཅིག་པ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། གཞི་བརྟན་པ་དང་། བྱིན་ལེན་སྟོབས་པ་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་ཆུད་ཟ་བའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟ་བའི་བསམ་པ་ལས་གཞན་པས་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་རེག་ན་ལག་ཉའི་ཉེས་པ་དང་། དེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ཟོས་ན་ལག་ཉར་བླངས་པ་ཟ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་མཚམས་བཙོས་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་རྗེན་པ་ཆུད་ཟ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བའི་དགེ་སློང་འབྱུང་འཇུག་ལ་དབང་ཆེ་ཞིང་རུང་ཁང་དུ་མ་བྱས་པའི་གནས་སུ་མེ་དང་འབྲེལ་བས་བཙོས་པ་ནི་མཚམས་བཙོས་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་བ་ན་མཚམས་བཙོས་ཟོས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཞག་ལོ

【現代漢語翻譯】第三個是關於非時食的墮罪，其中有四點：基礎的組成部分包括：所食之物是如法的，且符合吞嚥的標準；其次，不是因噯氣而產生的食物；時間是指從所在地的太陽過午到黎明前的這段時間；所依是指並非因下午的食物而受益的病人；意樂是指認為或懷疑是非時食；動機是想吃；行為是開始吃；究竟是吞嚥。如果認為是或懷疑是正時食而吃，則犯輕罪。第四個是關於越儀軌的墮罪，分為兩種，第一種是食用儲蓄食物的墮罪，包括事物本身和依附部分，以及違犯學處的罪過三種。第一種有四點：基礎的組成部分包括：所食之物是任何一種藥物的性質；由自己或與自己相似的人儲蓄；從其他方面來說是如法的；符合吞嚥的標準；所依是指並非因此而受益的病人；時間是指非饑荒時期；意樂是指確定或懷疑是儲蓄食物；動機是想吃；行為是開始吃；究竟是吞嚥。如果認為是或懷疑不是儲蓄食物而吃，或者因為儲蓄食物污染了嘴巴和缽等而吃，以及食用鹽、佐料水和污水等儲蓄食物，這些不具備完整條件的情況，都犯輕罪。第二種是依附部分的罪過，有四種：與手觸有關的罪過是指，自己或與自己食物儀軌相同的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，如法且符合標準，基礎穩固，在沒有施捨和接受的情況下，也沒有浪費的因緣，如果不是爲了施捨和接受的目的，自己或與自己相似的人觸控了食物，則犯手觸的罪過；如果自己或與自己相似的人吃了這些食物，則犯吃了手觸食物的輕罪。第二種是與界內烹煮有關的罪過是指，自己或與自己相似的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，如法且符合標準，沒有浪費等因緣，自己或與自己相似的比丘，對於僧眾的出入有控制權，在沒有設定為如法房間的地方，用火烹煮，則犯界內烹煮的罪過；如果吃了這些食物，則犯吃了界內烹煮食物的輕罪。第三種是過夜……

【English Translation】 The third is about the downfall of eating at the wrong time, which has four points: The basic components include: the thing to be eaten is lawful and meets the standard of swallowing; secondly, it is not food caused by belching; the time refers to the period from noon to before dawn in the place where one lives; the basis refers to a patient who does not benefit from afternoon food; the intention is to determine or suspect that it is non-timely food; the motivation is to want to eat; the action is to start eating; the ultimate is swallowing. If one eats thinking or suspecting that it is timely food, one commits a minor offense. The fourth is about the downfall of transgressing the ritual, which is divided into two types. The first is the downfall of eating stored food, including the thing itself and the attached parts, as well as the three transgressions of violating the precepts. The first has four points: The basic components include: the thing to be eaten is the nature of any of the four medicines; stored by oneself or someone similar to oneself; lawful from other aspects; meets the standard of swallowing; the basis refers to a patient who does not benefit from this; the time refers to a non-famine period; the intention is to determine or suspect that it is stored food; the motivation is to want to eat; the action is to start eating; The ultimate is swallowing. If one eats thinking or suspecting that it is not stored food, or eats because stored food has contaminated the mouth and bowl, etc., and eats stored food such as salt, seasoning water, and sewage, these situations that do not meet the complete conditions all constitute minor offenses. The second type is the offense related to the attached parts, which has four types: The offense related to touching with the hand refers to food owned by oneself or someone with the same food ritual as oneself, or food in the preparation stage, which is lawful and meets the standard, the foundation is stable, and there is no cause for waste without giving and receiving. If it is not for the purpose of giving and receiving, if oneself or someone similar to oneself touches the food, one commits the offense of touching with the hand; if oneself or someone similar to oneself eats this food, one commits the minor offense of eating food touched by the hand. The second type is the offense related to cooking within the boundary, which refers to food owned by oneself or someone similar to oneself, or food in the preparation stage, which is lawful and meets the standard, and there is no cause for waste, etc. If oneself or someone similar to oneself, a monk who has control over the entry and exit of the Sangha, cooks with fire in a place that has not been set up as a lawful room, one commits the offense of cooking within the boundary; if one eats this food, one commits the minor offense of eating food cooked within the boundary. The third is overnight...

ན་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟེ་གོན་དུ་གནས་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཆུད་ཟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་ཞིང་རུང་ཁང་དུ་མ་བྱས་པའི་གནས་སུ་ཞག་ལོན་པས་ནི་ཞག་ལོན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་བ་ན་ཞག་ལོན་ཟ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་དགེ་སློང་གིས་ 1-15-56a བཙོས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་བྱས་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་ཤིང་། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་རྗེན་པ་ཞིག་གནས་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་མེའམ་རླངས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཚེད་པར་བྱེད་ན་དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་ན་དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པ་ཟོས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །རྗེན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་མིན་གྱི་ཚད་ནི་ཤ་སྐམ་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་རྣམས་ལ་སུམ་ཆ་བངས་པ་དང་། ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་སྙི་བ་རྣམས་ནི་ཁ་དོག་འགྱུར་བ་དང་། འོ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཁུ་བ་རྣམས་ནི་ལན་གཉིས་ཁོལ་བའི་ཚེ་ན་རྗེན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཟས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པ་མ་བསལ་བ་དང་། ཁྭ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་མཆུས་རེག་ན་ཐན་འཁོར་དང་བཅས་པ་མ་བསལ་བ་དང་། ཁ་མ་བཀྲུས་པར་ཟོས་པ་དང་། ནོར་བ་དང་བརྗེད་པས་ལག་ཉར་འགྱུར་བའི་རྫས་བླངས་མ་ཐག་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དང་། ལག་ཉར་སོང་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་བཏང་བ་དང་། ལྟོས་མེད་དུ་བཏང་བ་ཤེས་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང་། གྲུ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་རེག་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་ཁ་ལོ་པ་དང་རུ་སྐྱ་དང་རུ་སྐྱ་འཛིན་པའི་སྟན་ལ་རེག་པ་དང་། ཟས་བླུགས་པའི་གྲུ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་རྐྱེན་མེད་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྨན་ལུད་པ་ན་ཆུད་ཟ་བ་ལས་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། དང་པོར་ཤིང་དབྲི་བ་སོགས་བྱར་ཡོད་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། ལམ་བརྒྱགས་འཁུར་བའི་དགེ་ཚུལ་སོགས་མེད་པའི་ཚེ་དེ་འཁུར་བའི་སྦྱིན་བདག་སོགས་མ་བཙལ་བ་དང་། རང་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ཁྱེར་བ་དེ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྐལ་བ་བྱིན་པས་མ་བརྗེས་པར་ཟ་བ་དང་། རང་གིས་བརྒྱགས་སུ་བཟུང་བའི་ཟས་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ 1-15-56b པར་ཟ་དགོས་པའི་ཚེ་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་ཟས་མ་བཅད་པ་དང་། ཉི་མ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་སྤར་བ་ཁ་ཐུར་བསྟན་གང་དང་དོ་ལས་ལྷག་པ་ཟོས་པ་དང་། བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མིན་པ་ཟ་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་སྒྲ་མི་སྙན་པའི་རྫས་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བཟུང་བ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་ཟ་བ་དང་། ལག་པ་བཀྲུས་པ་དང་འདབ་མ་དག་ཡོད་བཞིན་དུ་ཆུ་སྣོད་ཀྱིས་སྐོམ་འཐུང་བ་དང་། མེད་ན་མ་བསྒྲིབས་པར་འཐུང་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་དེ་ཆུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཁ་མ་བ

【現代漢語翻譯】關於未煮熟食物的過失：如果比丘食用自己或與自己相似的人所擁有的食物，或已準備好的、可以接受且適量的食物，在沒有浪費等原因的情況下，自己或與自己相似的人擁有，且未在允許的地方過夜，則會犯下過夜的過失，食用它則犯下食用過夜食物的過失。第四，關於比丘烹飪的過失：如果比丘用火或蒸汽等烹飪自己或與自己相似的人所擁有的食物，或已準備好的、可以接受且適量的生食，無論在何處，則會犯下比丘烹飪的過失，食用它則犯下食用比丘烹飪食物的過失。生食與熟食的標準是：對於肉乾等堅硬的食物，煮熟三分之一；對於樹葉等柔軟的食物，顏色發生變化；對於牛奶等液體，煮沸兩次，則視為不再是生食。第三，關於應學處的過失：食物中混有不適宜的東西而不去除；烏鴉等鳥類用喙接觸后，不去除帶有污垢的東西；不洗嘴就吃東西；由於疏忽或遺忘，剛拿起可能掉落的物品后不立即放置在附近；放任需要他人幫助才能放下的東西，例如掉落的物品；明知故犯地拿取無需幫助即可放下的東西；在必須接觸船隻和車輛的情況下，接觸舵手、船尾和船尾支撐物；在沒有必要的情況下接觸裝有食物的船隻和車輛；僧眾的藥物被灑出時不加以保護；一開始明明可以劈柴等卻去接觸；沒有攜帶路糧的比丘等，不尋找攜帶路糧的施主等；自己攜帶路糧，卻不與未受比丘戒者交換就食用；自己作為路糧持有的食物，在必須不經給予和接受就食用時，第一天不限制食物；后兩天分別食用超過仰臥的量和多洛的量；在必須食用未經給予和接受的非時食物等不適宜食物的情況下，不生起如同對待不悅耳之物的想法，認為自己沒有擁有它就食用；明明洗了手且有樹葉，卻用容器喝水；如果沒有，則不遮蓋就喝水；如果容器里有水，則不遮蓋。

【English Translation】 The transgression related to stale food: If a bhikshu consumes food that is owned by himself or someone similar to him, or food that is prepared, acceptable, and of adequate quantity, and if there is no cause such as waste, and if it is owned by himself or someone similar to him, and has not been kept overnight in a permissible place, then he commits the transgression of stale food, and eating it incurs the transgression of eating stale food. Fourth, the transgression related to cooking by a bhikshu: If a bhikshu cooks raw food that is owned by himself or someone similar to him, or food that is prepared, acceptable, and of adequate quantity, with fire or even steam, in any place, then he commits the transgression of cooking by a bhikshu, and eating it incurs the transgression of eating food cooked by a bhikshu. The standard for whether something is raw or cooked is: for hard foods such as dried meat, it is cooked when one-third is boiled; for soft foods such as leaves, it is cooked when the color changes; for liquids such as milk, it is cooked when it boils twice. Third, the transgression related to the training precepts: Not removing unsuitable things mixed in food; not removing things with dirt after crows and other birds touch them with their beaks; eating without washing the mouth; due to negligence or forgetfulness, not immediately placing nearby items that may fall after picking them up; letting go of things that require the help of others to put down, such as dropped items; knowingly taking things that can be put down without help; when it is necessary to touch boats and vehicles, touching the helmsman, stern, and stern supports; touching boats and vehicles loaded with food without necessity; not protecting the sangha's medicine when it is spilled; touching things when one could initially split wood, etc.; when there are no bhikshus carrying provisions, not seeking donors who carry provisions; eating one's own provisions without exchanging them with those who have not taken bhikshu vows; when one must eat food held as provisions without giving and receiving, not limiting food on the first day; eating more than a handful and a drona on the following two days respectively; when one must eat unsuitable food such as untimely food that has not been given and received, not generating the thought of treating it like an unpleasant object, thinking that one does not own it; drinking water from a container when one has washed one's hands and has leaves; if not, drinking without covering; if the container has water, not covering it.

ཀག་པར་བཞག་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བཟའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སོ་ཤིང་ཡན་ཆད་མིད་པར་བྱ་བའི་ཁ་ཟས་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པའོ། །གནས་ནི་སྒྲ་མི་སྙན་ལས་གཞན་པ། རྟེན་ནི་དེས་ཕན་པའི་ནད་པ་མིན་པའོ། །དུས་མུ་གེའི་ཚེ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱིན་ལེན་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི། མཐོ་བའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་མདུན་དྲང་པོ་ནས་རགས་པ་སོགས་ཀྱིས་བར་དུ་མཆོད་པའི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་དང་འདྲ་བས་ཟས་གྱེན་དུ་འདེགས་ནུས་ཤིང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྦྱིན་པར་འདོད་པས་ལག་པའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བས་བསྟབས་པས། ལེན་པ་པས་ལག་པ་གཉིས་བཀན་པས་ལུས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྣོད་ལ་སོགས་ 1-15-57a པར་བླངས་པའོ། །རིགས་ངན་ལ་སོགས་པས་བྱིན་ལེན་བསྟབས་པ་ན་མདུན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་འཇོག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། སྤྲེའུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་སྟེང་ནས་བསྟབས་པ་ལ་ཡང་བྱིན་ལེན་འབྱུང་ངོ་། །བྱིན་ལེན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་པ་དང་། གནས་ནས་མ་འཕགས་པར་ལེན་མི་ནུས་པའི་སར་འདྲིལ་བ་དང་། དགེ་སློང་གིས་མ་བཟུང་བར་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་རེག་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་བསྔོས་པ་དང་། རྟེན་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དང་། ཞོ་མར་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྨན་ངོ་བོ་གྱུར་པ་དང་། མཚན་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་གྱུར་པ་དང་། མཚམས་གཞན་དུ་དོར་བ་རྣམས་སོ། །བྱིན་ལེན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གསལ་བར་བསྡུས་པ་རྣམ་འབྱེད་ལས། འཕྲོག་དང་འདྲིལ་དང་རེག་པ་དང་། །བསྔོས་དང་དགེ་སློང་མིན་གྱུར་དང་། །ངོ་བོ་གྱུར་དང་སྐྱེ་བ་གྱུར། །འདོར་བ་ཡིས་ནི་བྱིན་ལེན་འཇིག་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ནི། གནས་པས་ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་པ་དང་། སྙོམས་པར་འབྲིམ་པར་བྱེད་པ་མོས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཞུན་མར་ལ་སོགས་པ་འབྲིམ་པའི་ཚེ་ལོ་མ་ལ་སོགས་པས་གོས་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། བྲིམ་པར་བྱ་བ་བཟང་ངན་བར་མ་རྣམས་སོ་སོར་མི་འབྲིམ་པ་དང་། འབྲིམ་པར་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་རང་གི་མཁན་སློབ་ཀྱིས་གྲལ་མཚམས་སུ་འཐོབ་བཞིན་དུ་མ་བླངས་པ་དག་མི་འཐོབ་ན་དྲུང་ན་འདུག་པས་མ་བླངས་པ་དང་། མཁན་སློབ་ཀྱིས་བླངས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ། ལྔ་པ་བསོད་པ་སློང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་

【現代漢語翻譯】關於遺留之物（ཀག་པར་བཞག་པ་，leftovers）。第二，關於違犯了給予和接受的儀軌的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，所食之物是，直至牙木（སོ་ཤིང་，toothbrush）等可以吞嚥的食物，且具有能夠吞嚥到喉嚨里的明顯程度。自己或與自己相似的人沒有給予和接受。地點不是嘈雜之地以外的地方。所依是，不是因此受益的病人。時間不是饑荒時期。想法是，認知上，知道沒有給予和接受，或者猶豫不決地吃。動機是想要吃。行為是開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。對於已經給予和接受的東西，如果認為沒有給予和接受，或者以任何一種猶豫不決的心態吃，則犯輕罪。給予和接受的方式是：不是從高處，而是從正前方，通過粗糙之物等，對於尚未圓滿近事戒（བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་，upasaka vow）或者與此類似的人，能夠向上舉起食物，並且從內心深處想要佈施，用手或者與之相連的東西給予。接受者伸出雙手，接受到身體或者與之相連的容器等中。對於低劣種姓（རིགས་ངན་，low caste）等給予和接受時，在前方繪製壇城（དཀྱིལ་འཁོར་，mandala），讓他們放置在上面。即使猴子們從樹上給予，也會發生給予和接受。給予和接受失效的原因是：被他人搶奪；從原地掉落到無法拾取的地面上；未受比丘戒（དགེ་སློང་，bhiksu）者觸控；供養給未受近事戒者；所依之人變成非比丘；像酸奶變成黃油一樣，藥物的本質改變；像名稱改變一樣，生命改變；丟棄到其他地方等。簡明扼要地總結了給予和接受失效的原因，在《分別》（རྣམ་འབྱེད་，Vibhanga）中說：『搶奪、掉落和觸控，供養和變成非比丘，本質改變和生命改變，丟棄會使給予和接受失效』。這就是所說的意思。應學之處的過失是：居住者沒有檢查水果等；沒有樂意地平等分配；分配酥油等時，沒有用樹葉等遮蓋衣服；沒有分別分配好、壞、一般的食物；分配者的份額，自己的親教師（མཁན་པོ，upadhyaya）和軌範師（སློབ་དཔོན，acarya）在僧眾行列中應得的份額沒有領取，如果無法獲得，坐在旁邊的人也沒有領取；親教師和軌範師已經領取的份額。第五，關於乞求功德的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，乞求的對象是具備五種條件的在家居士（ཁྱིམ་པ་，householder）。

【English Translation】 These are about the leftovers. Second, regarding the downfall of transgressing the ritual of giving and receiving, there are four situations: The basis is that the object to be eaten is food that can be swallowed, up to and including a toothbrush, and has a clear degree of being able to be swallowed into the throat. The giver and receiver are not oneself or someone similar who has not given and received. The place is not other than a noisy place. The support is not a patient who benefits from it. The time is not a time of famine. The thought is that one knows that there has been no giving and receiving, or one eats with doubt. The motivation is the desire to eat. The action is starting to eat. The final result is swallowing into the throat. If one eats something that has been given and received, thinking that it has not been given and received, or with any kind of doubt, one commits a minor offense. The way of giving and receiving is: not from a high place, but from directly in front, through coarse objects, etc., for someone who has not completed the upasaka vow or someone similar, who is able to lift the food upwards, and from the bottom of their heart wants to give, giving with their hand or something connected to it. The receiver extends both hands and receives it into their body or a container connected to it, etc. When giving and receiving to people of low caste, etc., a mandala is drawn in front and they are allowed to place it on it. Even when monkeys give from trees, giving and receiving occurs. The causes of the destruction of giving and receiving are: being robbed by others; falling from the place to a place where it cannot be picked up; being touched by someone who has not taken the bhiksu vow; being dedicated to someone who has not taken the upasaka vow; the support becoming a non-bhiksu; the essence of the medicine changing, like yogurt turning into butter; the life changing, like the name changing; being thrown away in another place, etc. The causes of the destruction of giving and receiving are clearly summarized in the Vibhanga: 'Robbery, falling, and touching, dedication and becoming a non-bhiksu, essence changing and life changing, throwing away destroys giving and receiving.' This is what is said. The faults of what should be learned are: the resident not checking fruits, etc.; not willingly distributing equally; not covering clothes with leaves, etc. when distributing ghee, etc.; not distributing good, bad, and average foods separately; the share of the distributor, the upadhyaya and acarya getting their due share in the assembly, not taking it, and if they cannot get it, the person sitting next to them not taking it; the shares that the upadhyaya and acarya have already taken. Fifth, regarding the downfall of begging for merit, there are four situations: The basis is that the object of begging is a householder who possesses five qualities.

ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པ། གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྨན་ཡུལ་དུས་དེར་བསོད་པར་ 1-15-57b གྲགས་ཤིང་སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བསླངས་ཏེ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསླངས་ཏེ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །ཟས་བསོད་པ་མི་ཟ་བར་བསླངས་པ་ཙམ་དང་། བསོད་པ་སྟོབས་པ་ན་ངན་པ་བསླངས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། ལྔ་པ་བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། ལྟ་བ་རྣམ་དག་དང་། ཆོ་ག་རྣམ་དག་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིའོ། ། ༈ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དང་། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཤམ་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་ལུས་སྲོག་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་གཞི་དང་། རེག་པར་བྱེད་པའི་ལུས་དང་། བློ་མཐུན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པ། ཐ་མལ་པའི་མིག་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ། ལུས་སམ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དོན་དུ་དགོས་པའི་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་གཞི་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ནི་རང་དོན་དུ་སྲོག་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆུའི་སྲོལ་དགག་པ་དང་བསལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ 1-15-58a སྲོག་ཆགས་ཤི་བའོ། །སྲོག་ཆགས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྤྱོད་པ་དང་། ཆུའི་སྲོལ་དགག་པ་དང་། ཁྲུས་རས་ཉིས་རིམ་བཀྲུ་བ་སོགས་བྱས་ཀྱང་མ་ཤི་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཆུ་ཚགས་གང་ཡང་རུང་བ་མ་བཅངས་པ་དང་། རང་ལ་ཡོད་པའམ་གཞན་གྱིས་ཆུ་ཚགས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོ་བ་དང་། ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་ཚེ་འབྲལ་བ་ན་སྦྱིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཆུ་ཚགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རང་དང་ཞེ་འགྲས་པའི་ཆུ་ཚགས་ལ་ལྟོས་པ་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུ་ཚགས་ལ་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ཆུས་མ་བཤལ་བ་དང་། དྲི་མ་ཆགས་པ་མ་བཀྲུས་པ་དང་། རུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་བསྐམས་པ་དང་། ཆུ་ཚགས་གཞག་པའི་ཆེད་དུ་གདང་བུ་དང་།ཆུ་སྣོད་གཞག་པའི་ཆེད་དུ་ཁྲ

【現代漢語翻譯】什麼情況下不算作是強力食用？食用之物是適宜且符合標準的藥物，在那個時候被認為是純凈的，並且是屬於那位施主的東西。所依賴的條件是非病人，意念上沒有錯誤的認知，動機是爲了自己的利益而生起，想要食用。行為上通過具備五種特徵的語言來勸請，並開始食用。最終是吞嚥到喉嚨里。僅僅是勸請食物，但沒有食用，或者勸請純凈的食物，卻生起了邪惡的想法，這屬於輕微的過失。違背四種圓滿的學處：第五，違背圓滿學處的基礎，包括違背戒律清凈、見解清凈、儀軌清凈和生活清凈四種。違背戒律清凈：第一種，對其他眾生的生命造成傷害，對慾望的享受，對應該佈施的法進行陳設，對自己和他人的身體和生命，與梵天同等的行為基礎，接觸的身體，意見一致的事物，以及對遠離貪慾的事物產生違背。這八種中的第一種，對其他眾生的生命造成傷害，對包含生物的水進行使用，屬於墮罪，包括墮罪的分類和學處的輕微過失兩種。第一種包括四點，基礎的組成部分是屬於畜生道的眾生，普通人的眼睛能夠看到，爲了身體或用具的需要，包含水等基礎。意念上，確定或懷疑有生物存在。動機是爲了自己的利益，不顧生命地享受。行為上，自己或指派他人用缽或法衣等工具，或者阻止或清除水源等任何方式開始使用。最終，由於這個原因，生物死亡。如果確定或懷疑沒有生物存在而使用，或者阻止水源，或者清洗雙層浴巾等，但生物沒有死亡，這屬於輕微的過失。第二種，學處的輕微過失是指沒有攜帶任何濾水器，或者自己沒有或者沒有人承諾提供濾水器的情況下進行遊歷，遊歷時離開時沒有承諾佈施濾水器的情況下依賴濾水器，或者依賴自己不喜歡的濾水器，或者濾水器里有生物沒有用水沖洗，或者有污垢沒有清洗，或者爲了不腐爛沒有曬乾，或者爲了放置濾水器而設定晾衣繩，或者爲了放置水容器而設定坑。

【English Translation】 Under what circumstances is it not considered forceful consumption? The thing to be eaten is a suitable and standard medicine, which at that time is considered pure, and belongs to that patron. The conditions to rely on are that it is not a sick person, there is no mistaken cognition in the mind, the motivation arises for one's own benefit, and one wants to eat. In terms of action, one persuades with language possessing five characteristics, and begins to eat. The ultimate is swallowing into the throat. Merely requesting food but not eating it, or requesting pure food but generating evil thoughts, constitutes a minor transgression. Transgressing the fourfold perfection of discipline: Fifth, transgressing the basis of the perfect discipline, including transgressing the purity of discipline, the purity of view, the purity of ritual, and the purity of livelihood. Transgressing the purity of discipline: The first is harming the lives of other beings, enjoying desires, displaying the Dharma to be given, harming oneself and others' bodies and lives, the basis of actions equal to Brahma, the body that is touched, things that are agreeable, and generating transgression towards things that are free from desire. The first of these eight, harming the lives of other beings, using water containing living beings, belongs to the category of downfall, including both the classification of downfall and the minor transgression of discipline. The first includes four points: the constituent part of the basis is a being belonging to the animal realm, visible to the eyes of ordinary people, containing a basis such as water needed for the sake of the body or utensils. In terms of intention, one is certain or doubtful that there are living beings. The motivation is to enjoy for one's own benefit, regardless of life. In terms of action, one oneself or appoints others to use tools such as bowls or robes, or starts to use by any means such as preventing or removing water sources. Ultimately, due to this reason, the living being dies. If one uses it being certain or doubtful that there are no living beings, or prevents water sources, or washes double-layered bath towels, etc., but the living being does not die, this constitutes a minor transgression. The second, the minor transgression of discipline, refers to not carrying any water strainer, or traveling without oneself having or someone promising to provide a water strainer, relying on a water strainer without promising to donate it when leaving during travel, or relying on a water strainer that one dislikes, or not rinsing the water strainer with water when there are living beings in it, or not washing it when it is dirty, or not drying it to prevent it from rotting, or setting up a clothesline to place the water strainer, or setting up a pit to place the water container.

ིའུ་འམ་སོ་ཕག་གི་སྟེགས་བུ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཆུ་བརྟག་པའི་ཚེ་གཡོ་བ་དང་རྙོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣོད་མ་ཁེངས་པ་ལ་ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་པོར་བརྟག་པ་དང་། རྩྭ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་མེ་རྩུབ་པོས་སྲོག་ཆགས་བསྟེན་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་འཆི་བའི་ལམ་དུ་དོར་བ་དང་། ཆུ་བཙགས་པའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་བསལ་སྣོད་དམ་ཆུ་ཚགས་ཀྱིས་ཆུ་ལ་མ་དོར་བ་དང་། མར་མེའི་ནང་དུ་སྲོག་ཆགས་ལྷུང་ན་འོད་ཁང་མ་བྱས་པ་དང་། སྐྲའི་རྙིས་སྦྲུལ་བཟུང་བ་དང་། སྦྲུལ་སྐྲོད་པ་ན་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་མ་བསྐྲད་པ་དང་། དེས་མི་འགྲོ་ན་བུམ་པ་སོགས་སུ་བཅུག་ནས་ཁ་བཅད་ཅིང་བུ་ག་བཏོད་ནས་མ་བསལ་བ་དང་། དེ་མ་གྲུབ་ན་ཐ་གུ་རས་མ་དཀྲིས་པ་སོགས་ཀྱིས་མགུལ་བ་བཅིངས་ཏེ་ 1-15-58b མ་དོར་བ་དང་། ཚང་དུ་གཞུག་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཚང་ཚིང་གི་ནང་དུ་དོར་བ་དང་། ཁུང་དུ་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་མ་བསྡད་པ་དང་། རྩྭ་ཤིག་རྣམས་གསིང་མའམ་ཕྱོགས་བསིལ་བར་མ་དོར་བ་དང་། ཤིག་རྣམས་རས་མར་བཅུག་སྟེ་རྩིག་པའི་གསེབ་ཏུ་གཞུག་པ་སོགས་མི་བྱེད་པར་རང་དགར་དོར་བ་དང་། རྐང་ཁྲུས་སྣོད་སྟོང་པ་ཆུས་མ་བཀང་བ་དང་། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་མ་བཞག་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་འབྲུབ་པར་སྐོས་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆུ་སྣོད་བཞག་པ་དང་། གཡར་པོར་སྦྱིན་པ་དང་། དེ་ཕྱིར་བླང་བ་དང་། ཆུས་དགང་བ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་སྣོད་སྤྱད་གཡར་བ་དང་རྙིང་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་བཏང་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་སྣོད་སྤྱད་གཡར་བ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། དགེ་སློང་སྣོད་སྤྱད་སློང་བ་ལ་གཏན་དུ་མ་བྱིན་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་གཞག་པའི་ཕྱིར་མཛོད་ཁང་མ་བྱས་པ་དང་། རྫ་དང་ཟངས་མའི་སྣོད་སྤྱད་སོ་སོར་མ་བཞག་པ་དང་། ཆུ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དང་། གར་བབ་བབ་ཏུ་བཞག་པ་དང་། ཆུ་ཁང་དགོས་པའི་ཚེ་མི་བྱེད་པའམ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པ་དང་། ཆུ་སྣོད་གཙང་སྦྲ་མ་བྱས་པ་དང་། བཏུང་བའི་ཆུ་དེ་ལག་པ་དང་གོས་རུང་བ་མ་ཡིན་པས་བྲིམས་པ་དང་། ཆུ་སྣོད་དུས་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་བཀྲུ་བཤལ་དང་སྐམ་པ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཟེར་མ་མི་སྲུང་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་བཀྲུ་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་རྣམས་གནས་པས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཉལ་པོ་བྱེད་པར་གཤོམ་པའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འདུག་པའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། བསྟེན་ 1-15-59a དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། སྤྲོད་པ་ལ་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་དགེ་སློང་གི་གནས་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པ

【現代漢語翻譯】不製作磚石臺等；在觀察水時，水是晃動和渾濁的；容器未滿卻觀察了很長時間；以粗糙的草等植物為生；將生物丟棄在死亡的道路上；過濾水后，不將那些生物從濾器或濾水器中放回水中；如果生物掉入燈中，不製作光室；用頭髮捕捉蛇；驅趕蛇時，不使用鈸的聲音等來驅趕；如果這不起作用，就將蛇放入瓶子等容器中，封口並開孔后也不放生；如果這還不成功，也不用粗繩等物纏繞蛇的頸部后丟棄；不放入巢穴中；丟棄在茂密的巢穴中；不待在洞穴入口處；不將草虱等丟棄在陰涼處；不將虱子放入布中后塞入墻縫等處，而是隨意丟棄；不將空腳盆裝滿水；不放置水等容器；故意損壞容器，放置僧團的飲水器；借給別人容器；之後又取回；不裝滿水等；居士借用容器，明明有舊的卻不給；在寺院中，施主借用容器時不借給；比丘乞討容器時，永遠不給；不製作儲藏室來放置容器；不分別放置陶器和銅器容器；不靠近水源放置；隨意放置；需要水房時不建造，或建造得不如法；不清潔水容器；用手或不乾淨的布來分發飲用水；不按時清洗、沖洗和晾乾水容器；不保護食物的殘渣；同時清洗水容器；不進行與水容器相關的事務。第二部分分為兩部分，第一部分是關於住在準備行淫之人家中的墮罪，有四支，基礎的支分是所住之處是居士家；具有辨別男女的能力；可以親近；具有四種稱謂；身體正常；不是具有神通者；是參與或傾向於性行為者。住所是指比丘住所之外的地方，在一箭之內的範圍。

【English Translation】 Not making brick platforms, etc.; when observing water, the water is shaking and turbid; observing for a very long time when the container is not full; relying on rough grass and other plants for sustenance; discarding beings on the path of death; after filtering water, not returning those beings from the filter or water strainer back into the water; if a being falls into a lamp, not making a light chamber; catching a snake with hair; when driving away a snake, not driving it away with the sound of cymbals, etc.; if that doesn't work, not putting the snake in a bottle or other container, sealing it, and making a hole before releasing it; if that's not successful, not wrapping the snake's neck with a rough rope, etc., and discarding it; not putting it in a nest; discarding it in a dense nest; not staying until it enters a hole; not discarding grass lice, etc., in a cool place; not putting lice in cloth and stuffing them into wall crevices, etc., but discarding them randomly; not filling an empty foot bath with water; not placing containers of water, etc.; deliberately damaging containers, placing the Sangha's water vessel; lending containers to others; taking them back afterward; not filling them with water, etc.; a householder borrowing a container, not giving it even though there is an old one; in the monastery itself, not giving a container to a donor who borrows it; never giving a container to a monk who begs for one; not making a storehouse for placing containers; not placing pottery and copper containers separately; not placing them near water; placing them haphazardly; not building a water house when needed, or building it improperly; not cleaning water containers; distributing drinking water with hands or unclean cloths; not washing, rinsing, and drying water containers as appropriate from time to time; not protecting food scraps; washing water containers at the same time; not performing tasks related to water containers while staying in place. The second part is divided into two parts, the first part is about the downfall of staying in a house prepared for sexual activity, with four branches: the basic branch is that the place of residence is a householder's home; capable of distinguishing between male and female; able to be approached; possessing four terms of address; the body is normal; not possessing magical powers; is participating in or inclined towards sexual activity. The dwelling is a place other than a monk's dwelling, within the range of a bow-shot.

། གནས་གཅིག་ཡིན་པ། གེགས་བྱེད་གཞན་མེད་པས་སྤྲད་དུ་རུང་བ། མངོན་སུམ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྲོད་པ་ལ་ཕྱོགས་པའམ་ཞུགས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ནི་གེགས་བྱེད་པའི་བསམ་པས་འདུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་འགྲེང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་གེགས་བྱེས་པའི་ཆེད་དུ་འགྲེང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཀས་ཚོར་བའོ། །སྤྲོད་པར་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་གཞན་ལ་སེམས་གཏད་པས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། སྤྲོད་བྱེད་གཉིས་དང་དགེ་སློང་གང་རུང་གིས་མ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་གཅེར་བུ་ལ་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་ནད་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རང་དབང་བ་ཡིན་པའོ། ། 1-15-59b བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་སྟེར་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྟེར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །གཞན་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ལག་པར་མི་སྟེར་བར་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཡུལ་རྟེན་གང་རུང་ལ་མི་རུང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དམག་ལ་ལྟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། དམག་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། ཚོགས་སུ་ཚང་བ། འཐབ་པའམ་དེའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའོ། །ལྟ་བའི་གནས་ནི་རང་གི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནས་འཕགས་པའོ། །རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་བོས་པའམ་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དམག་ལ་དགའ་བའི་དབང་གིས་ལྟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལྟ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཐོང་ནའོ། །ཉེ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ལས་མ་འདས་པར་ལྟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་དམག་ནང་ན་གནས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐབ་པའམ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་གི་ནང་དུ་གནས་པའི་དམག་དང་། གང་གིས་གནས་པའི་རྟེན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འ

【現代漢語翻譯】是同一個地方，沒有其他障礙可以給予，是顯而易見的。所依是無有阻礙，意樂是心識專注于給予、趨向于給予、確定或猶豫。動機是想要以造成障礙的心態停留。行為是開始停留。究竟是完成停留。第三個是站立的墮罪，四支中的根本支與之前相同，只是將『顯而易見』改為『有墻壁等遮蔽』。意樂與之前相同，動機是爲了造成障礙而想要站立。行為是開始那樣做。究竟是能知和所知兩者都能感知。對於沒有趨向或專注于給予，卻確定或猶豫是否給予而進行站立或停留，以及心思專注于其他事情而進行站立或停留，以及給予者和接受者兩者或比丘任何一方沒有感知到的情況，都犯輕罪。第三個是給予裸體外道的墮罪，四支中的根本支，所對境是外道，具備五種名稱，身體處於平常狀態，不是親屬、病人或信仰此法者。物品是適合於所對境和所依兩者，且具備數量和適合時間的食物，並且是自己可以支配的。意樂是沒有錯亂的認知，動機不是爲了分離邪見，而是想要給予。行為是自己開始給予。究竟是所對境用手拿到。如果讓其他人給予，或者不直接放在手中而是分配後放置，或者給予所對境和所依任何一方不適合的食物，都犯輕罪。第四個包含三個部分，第一個是觀看軍隊的墮罪，四支中的根本支，觀看的對境是具備四種名稱的在家眾，身體處於平常狀態，具有男性的性徵，具有軍隊的特徵，聚集在一起，正在戰鬥或準備戰鬥。觀看的地點是從自己的住所及其附近超出。所依不是被國王等召喚，或者沒有障礙。意樂是沒有錯亂的認知，動機是由於喜歡軍隊而想要觀看。行為是開始觀看。究竟是看到了。如果沒有超出附近的範圍觀看，則犯輕罪。第二個是在軍隊中停留的墮罪，四支中的根本支，除了正在戰鬥或準備戰鬥之外，停留在任何軍隊中，以及停留的所依與之前相同。意樂是沒有錯亂的認知

【English Translation】 It is the same place, with no other obstacles to giving, and is obvious. The basis is being without hindrance, the intention is that the mind is focused on giving, inclined towards giving, certain or hesitant. The motivation is wanting to stay with the intention of creating an obstacle. The action is starting to stay. The ultimate is completing the stay. The third is the offense of causing one to fall by standing, of the four branches, the root branch is the same as before, except that 'obvious' is changed to 'having shelter such as a wall'. The intention is the same as before, the motivation is wanting to stand in order to create an obstacle. The action is starting to do so. The ultimate is that both the knower and the known perceive. Those who are not inclined or focused on giving, but are certain or hesitant about giving and stand or stay, and those whose minds are focused on other things and stand or stay, and those who are not perceived by either the giver and receiver or any of the monks, commit a minor offense. The third is the offense of giving to naked ascetics, of the four branches, the root branch, the object is a non-Buddhist, possessing five terms, the body is in a normal state, not a relative, a sick person, or one who believes in this Dharma. The object is suitable for both the object and the basis, and is food that is of sufficient quantity and suitable time, and is one's own to dispose of. The intention is an unerring cognition, the motivation is not for the sake of separating from wrong views, but wanting to give. The action is starting to give oneself. The ultimate is that the object receives it in hand. If one causes another to give, or does not place it directly in the hand but distributes and places it, or gives food that is unsuitable for either the object or the basis, one commits a minor offense. The fourth contains three parts, the first is the offense of watching an army, of the four branches, the root branch, the object of watching is a householder possessing four terms, the body is in a normal state, possessing male characteristics, possessing the characteristics of an army, gathered together, fighting or preparing to fight. The place of watching is exceeding from one's own residence and its vicinity. The basis is not being summoned by the king etc., or not having obstacles. The intention is an unerring cognition, the motivation is wanting to watch due to liking the army. The action is starting to watch. The ultimate is seeing. If one watches without exceeding the vicinity, one commits a minor offense. The second is the offense of staying in an army, of the four branches, the root branch, staying in any army except those who are fighting or preparing to fight, and the basis of staying is the same as before. The intention is an unerring cognition

ཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་གནས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་བཤམས་པ་དཀྲུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ 1-15-60a བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་དམག་ལ་ལྟ་བ་དང་འདྲ་ཞིང་། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཤམས་པ་དཀྲུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བཤམས་པ་དཀྲུག་པ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །འཐབ་པ་ལ་མ་ཕྱོགས་པའི་དམག་དཀྲུག་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱ་དང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་འཐབ་པ་བྱ་བ་དང་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་རྡེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྡེག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྙོག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རྡེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེས་འཕངས་པ་གང་རུང་གིས་རྡེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ལུས་ལ་འཕོག་པའོ། །མ་འཕོག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །རང་གི་ལུས་དང་ཀ་བ་སོགས་ལ་རྡེག་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གཟས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡན་ལག་དང་པོ་གསུམ་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་རྡེག་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྡེག་པར་གཟས་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐར་ཐུག་གཟས་པ་རྫོགས་པ་ནའོ། །འདི་དང་རྡེག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་བརྡེག་སྤྱད་དུ་མ་ཡོད་ན་བརྡེག་སྤྱད་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་གནས་ངན་ལེན་འཆབ་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་གནས་ངན་ལེན་འཆབ་པའི་ཡུལ་ནི་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཆབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཕམ་ལྷག་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མཐོལ་ཡུལ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་ཕམ་ལྷག་ 1-15-60b གང་རུང་བྱུང་བ་ལ་བྱུང་བར་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནི་སྲོག་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དང་། དགེ་འདུན་འཁྲུག་ཏུ་དོགས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་འཆབ་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཆབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མཚན་མོ་འདས་ནའོ། །ཕམ་ལྷག་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བ་འཆབ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཡུལ་དེ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟེར་བ་ཡིན་པའོ། །ཟན་གཅོད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟས་བཅད་པས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡུལ་དེ་ལ་སྦྱིན་བདག་དེས་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གཅོད

【現代漢語翻譯】想要以錯誤的動機停留（在某個地方）：即使沒有（進一步的）努力也想要停留。最終，當第二天的黎明升起時，它會變成一種墮落，取決於每一天。第三個是擾亂供養的墮落，有四種情況：基礎的要素類似於觀看戰爭。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要擾亂供養。行為是那樣做。最終是體驗擾亂供養等。對於沒有偏袒的戰鬥，擾亂軍隊等不完整的要素，會犯下惡作劇。對於鳥類、男人、女人等戰鬥的行為，或讓他們戰鬥，或觀看，會犯下惡作劇。第五個，對於第四個中的第一個，毆打的墮落有四種情況：基礎的要素是毆打的對象是具有六種法的比丘（Bhikkhu，比丘）。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要以混亂的心毆打。行為是用身體本身或與之相關的東西，或被它投擲的任何東西來嘗試毆打。最終是擊中身體。如果沒有擊中，則犯下惡作劇。如果毆打自己的身體或柱子等，則犯下學習的惡作劇。第二個是瞄準的墮落，要素的前三個與之前相同，只是將『毆打』這個詞替換為『瞄準毆打』。最終是瞄準完成時。對於這個和毆打兩者，如果有許多毆打工具，那麼每次使用一個毆打工具都會導致墮落。第三個是隱藏罪過的墮落，有四種情況：基礎的要素是隱藏罪過的對象是具有直到可以恢復戒律的比丘（Bhikkhu，比丘），並且具有六種法。隱藏的東西是波羅夷（Parajika，斷頭罪）或僧殘（Sanghavasesa，僧殘罪）中的任何一個。地點是具有特徵的懺悔場所。想法是認知到那個地方發生了波羅夷（Parajika，斷頭罪）或僧殘（Sanghavasesa，僧殘罪）中的任何一個。動機是想要隱藏，除非是爲了生命、修行的方式、梵行（Brahmacharya，清凈行）的障礙，以及擔心擾亂僧團。行為是嘗試隱藏。最終是夜晚過去。隱藏波羅夷（Parajika，斷頭罪）或僧殘（Sanghavasesa，僧殘罪）以外的墮落會犯下惡作劇。第四個是阻止食物的墮落，有四種情況：基礎的要素是施主是具有五種法的在家人，並且從內心深處想要給予。阻止食物的對象是具有六種法的比丘（Bhikkhu，比丘），並且不是因食物被阻止而受益的病人。食物是允許且適量的，並且是施主為那個地方奉獻的食物。想法是沒有錯誤的認知，動機是阻止食物。

【English Translation】 Wanting to dwell with a wrong motivation: wanting to dwell even without (further) effort. Ultimately, when the dawn of the next day rises, it becomes a downfall, depending on each day. The third is the downfall of disrupting offerings, which has four aspects: The element of the basis is similar to watching a war. The thought is without mistaken perception, and the motivation is wanting to disrupt the offerings. The action is doing it that way. The ultimate result is experiencing the disruption of offerings, etc. For battles without partiality, disrupting armies, etc., incomplete elements, one commits a misdeed. For the actions of birds, men, women, etc., fighting, or causing them to fight, or watching, one commits a misdeed. Fifth, for the first of the fourth, the downfall of striking has four aspects: The element of the basis is that the object of striking is a Bhikkhu (比丘) who possesses six dharmas. The thought is without mistaken perception, and the motivation is wanting to strike with a disturbed mind. The action is attempting to strike with the body itself or something related to it, or anything thrown by it. The ultimate result is hitting the body. If it does not hit, one commits a misdeed. If one strikes one's own body or a pillar, etc., one commits a misdeed of training. The second is the downfall of aiming, the first three elements are the same as before, except that the word 'striking' is replaced with 'aiming to strike'. The ultimate result is when the aiming is completed. For both this and striking, if there are many striking tools, then each use of a striking tool will lead to a downfall. The third is the downfall of concealing faults, which has four aspects: The element of the basis is that the object of concealing faults is a Bhikkhu (比丘) who possesses up to the ability to restore vows and has six dharmas. The thing being concealed is any of the Parajika (斷頭罪) or Sanghavasesa (僧殘罪). The place is a place of confession that has characteristics. The thought is the recognition that any of the Parajika (斷頭罪) or Sanghavasesa (僧殘罪) has occurred in that place. The motivation is wanting to conceal, unless it is for the sake of life, the way of practice, the obstacles to Brahmacharya (清凈行), and the fear of disrupting the Sangha. The action is attempting to conceal. The ultimate result is the passing of the night. Concealing downfalls other than Parajika (斷頭罪) or Sanghavasesa (僧殘罪) commits a misdeed. The fourth is the downfall of cutting off food, which has four aspects: The element of the basis is that the benefactor is a householder who possesses five dharmas and wants to give from the bottom of their heart. The object of cutting off food is a Bhikkhu (比丘) who possesses six dharmas and is not a patient who benefits from the food being cut off. The food is permissible and appropriate, and it is the food dedicated by the benefactor for that place. The thought is without mistaken perception, and the motivation is to cut off the food.

་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དངོས་སུ་ཟན་གཅོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །དྲུག་པ་མེ་ལ་རེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་རེག་པའི་མེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་མེ་ཚད་དུ་ལོངས་ཤིང་བུད་ཤིང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མེ་མ་མུར་དང་མེ་ལྕེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྟོན་པ་མཆོད་པ་སོགས་ཆོས་ལྡན་གྱི་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབང་དང་། ནད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་པ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྦར་བ་དང་གསོད་པ་དང་བུད་ཤིང་གཞུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པའོ། །བུད་ཤིང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མེ་མ་མུར་དང་མེ་ལྕེ་ལ་རེག་པ་དང་། མཆིལ་མ་སོགས་དང་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་འབྲུ་དང་མར་ལ་སོགས་པ་མེར་གཞུག་པ་དང་། མཁན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་གཞན་སློབ་དཔོན་སོགས་ཀྱི་ 1-15-61a ཆེད་དུ་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མེ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མེ་ལ་རེག་དགོས་པའི་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་རེག་སྙམ་པའི་དུས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བྱེད་དང་དུས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་ངོ་། །སེང་གེ་ལ་རེག་པ་དང་། དུས་བྱིན་རླབས་བྱེད་པ་ན་བྱ་བ་དེ་ཇི་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བདུན་པ་འདུན་པ་ཕྱིར་སྒྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་འདུན་པ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་ལས་ཆོས་ལྡན་བྱས་ལ་ཆགས་པའོ། །གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ལས་དེ་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་པའོ། །ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གིས་ཕུལ་བའི་འདུན་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུན་པ་ཕྱིར་སྒྱུར་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནུབ་ལྷག་པར་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། བསྟེན་དུ་རུང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་གཅིག་ཡིན་པ། འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་གི་དབང་མ་ཡིན་པ། དབྱར་ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གཉིད་ལོག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་ 1-15-61b བ་ཞག་བར་མ་ཆད་དུ་གཉིས་ཀ་ཉལ་ཞིང་གཉ

【現代漢語翻譯】想要（給予）。結合是指以具備五種特徵的語言，實際說出斷絕食物的言語。最終是理解其含義。第六，觸碰火的墮落，有四種情況：基礎的組成部分是，所觸碰的火是世間公認的火的程度，並且是與木柴無關的無焰火和火焰之外的火。所依是上師、供品等，在符合佛法的時節，通過加持的力量，並且不是病人。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要觸碰。結合是通過自己或指派的人，用手抓、熄滅、放入木柴等方式來嘗試觸碰。最終是觸碰到。觸碰與木柴無關的無焰火和火焰，以及唾液等和芝麻等穀物以及酥油等放入火中，以及爲了堪布等的事業，由其他上師等爲了（他們）的緣故，在時節通過加持后觸碰火等，都會有惡作（輕罪）。爲了供養三寶等目的需要觸碰火時，如果認為是爲了這個目的而觸碰，卻沒有在時節進行加持，那麼就會產生觸碰火的墮落和沒有進行時節加持的兩種過失。觸碰獅子，以及在進行時節加持時，沒有加持到那個事業完成的時間，會有違犯學處的惡作（輕罪）。第七，改變意願的墮落，有四種情況：基礎的組成部分是，改變意願的對象是為比丘所做的符合佛法的事業，並且對此產生執著。需要理解的對象是具備六種功德的比丘，並且是屬於他的。改變的物體是自己給予的意願。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要說出改變意願的言語。結合是以具備五種特徵的語言，那樣去做。最終是理解其含義。第八，夜晚過度睡眠的墮落，有四種情況：基礎的組成部分是，對象是沒有受比丘戒的人或者與此相似的，具備五種名稱：身體處於正常狀態，可以被依賴，不是具有神通的人。處所是成立為處所的自性，能夠容納四種威儀，是同一個處所，在一尋之內。所依不是因為生病或照顧病人，在夏末兩個月的時間裡，不是惡比丘居住的地方。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要通過睡眠的姿勢入睡。結合是日夜不停地兩人都睡著，並且兩人都...

【English Translation】 Wanting (to give). Combination refers to actually speaking the words of cutting off food with language possessing five characteristics. Ultimately, it is understanding its meaning. Sixth, the downfall of touching fire has four aspects: The basis is that the fire touched is the degree of fire recognized in the world, and it is other than flameless fire and flame that are not related to firewood. The support is the master, offerings, etc., through the power of blessing during a Dharma-abiding time, and not being a patient. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is wanting to touch. The combination is attempting to touch by oneself or by an appointed person, by grabbing, extinguishing, putting in firewood, etc. The ultimate is touching. Touching flameless fire and flame that are not related to firewood, and putting saliva, sesame seeds, grains, ghee, etc., into the fire, and for the sake of the activities of Khenpos, etc., by other teachers, etc., for their sake, touching the fire after blessing during the time, etc., will all have misdeeds (minor offenses). When it is necessary to touch the fire for the purpose of offering to the Three Jewels, etc., if one thinks that it is for this purpose that one is touching, but does not bless during the time, then both the downfall of touching the fire and the fault of not blessing during the time will occur. Touching a lion, and when performing the blessing of the time, not blessing until the time when that activity is completed, there will be a misdeed (minor offense) of violating the precepts. Seventh, the downfall of reversing the intention has four aspects: The basis is that the object of reversing the intention is a Dharma-abiding activity done for a Bhikshu, and becoming attached to it. The object to be understood is a Bhikshu possessing six qualities, and belonging to him. The object of change is the intention given by oneself. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is wanting to speak the words of reversing the intention. The combination is doing so with language possessing five characteristics. Ultimately, it is understanding its meaning. Eighth, the downfall of sleeping excessively at night has four aspects: The basis is that the object is a person who has not taken Bhikshu vows or someone similar, possessing five names: the body is in a normal state, can be relied upon, and is not a person with miraculous powers. The place is established as the nature of the place, capable of accommodating the four postures, is the same place, and is within one fathom. The support is not because of illness or caring for a patient, and during the two months of the late summer, it is not a place where evil Bhikshus reside. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is wanting to fall asleep in a sleeping posture. The combination is that both of them are sleeping continuously day and night, and both of them are...

ིད་ལོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་གསུམ་པའི་མཚན་མོ་འདས་པ་ནའོ། །གནས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་གཉིས་ཀ་ཕལ་ཆེར་གཡོགས་ཤིང་ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བས་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་། སྒོའི་ངོས་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དགུས་བར་དུ་ཆོད་པ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ། ཐད་ཀ་ཡིན་ན་ཉེ་འཁོར་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྒོ་རང་ཕྱོགས་ནས་མ་བཅད་པའམ། སྟེང་འོག་ཡིན་ན་ཐོག་གཉིས་ཀྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་ཅིང་སྐས་རང་ཕྱོགས་སུ་མ་བསྡུས་པ་གཉིས་གང་ཚང་ན་གནས་གཅིག་ཏུ་འཇོག་གོ། གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཤིང་དྲུང་སོགས་སུ་ཉལ་བ་དང་། གནས་གཅིག་གི་འདོམ་གང་གི་ཕྱི་རོལ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དགུའི་ནང་དུ་ཉལ་བ་དང་། ཉིན་མོ་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བ་དང་། མཚན་མོ་གསུམ་འདས་ཀྱང་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་སྤྱོད་ལམ་མི་མཐུན་པར་གཉིད་ལོག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་གནས་པའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་འཁོར་དུ་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དབྱར་སྔ་མ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཁས་བླངས་ཟིན་པ་ན་སྔ་མ་ཟླ་གཅིག་སྲུང་བ་དང་། དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་ཡོད་པའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་གསར་དུ་འཇོག་པ་དང་། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་མ་གཏོགས་པ་མར་མེ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་ཉལ་བ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པར་མི་ཉལ་བར་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ལྟ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་སྡིག་ལྟ་བསྟེན་པ་དང་། གཞན་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྡིག་ལྟ་མི་གཏོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ 1-15-62a བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ལས་ཆོས་ལྡན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་མི་གཏོང་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་པའོ། །བཞམས་བསྒོ་དང་གསོལ་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་དང་། གསུམ་པའི་མདུན་རོལ་ཏུ་མི་གཏོང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་ལ། ཞུགས་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བ་ལ་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་ནན་ཏུར་མི་བྱེད་པ་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་སྡིག་ལྟ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་རྗེས་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དག་ཅ

【現代漢語翻譯】關於睡眠的規定：最終，在第三個夜晚過去之後。即使住所的性質不同，但兩者幾乎都被覆蓋和環繞，從而構成了住所的特徵，並且與門相關聯，以及被九個半 khru（肘尺的半個單位）分隔開的三種情況之上。如果是直線的，則附近構成了住所，並且沒有從門的方向切斷；如果是上下的，則兩層樓之間沒有分隔，並且樓梯沒有朝向自身方向收攏。滿足這兩種情況中的任何一種，則被視為一個住所。如果兩者或其中任何一個不構成住所的特徵，例如睡在樹下，或者睡在一個住所的一弓（約等於身高）之外、九個半 khru 之內的地方，或者白天一起睡覺，或者即使三個夜晚過去，居住地和所依賴的事物在行為上不一致而入睡，這些都會構成過失。當邪惡的比丘居住時，擁有沙彌隨從的比丘接受早期的雨期安居，一旦接受，則守護前一個月的安居。當存在邪惡的比丘時，新安置沙彌，以及在有光亮（除了太陽和月亮之外，例如燈）的情況下，在沒有原因的情況下睡覺，這些都會構成應學的過失。在有光亮的情況下不睡覺而坐著，則會構成輕微的過失。對純正見解的錯誤堅持：第二，對純正見解的錯誤堅持，包括堅持自己的邪見和使他人堅持邪見兩種。首先，對於不放棄邪見的墮罪，有四種情況。基礎的要素是：所說的事物是，世尊所說的那些會造成障礙的法，即使堅持也不會成為障礙。所理解的對象是具有六種法的比丘。意圖是沒有錯誤的認知，即使勸阻也不願意放棄。行為是，具有戒律的比丘，即使擁有戒律的僧團以符合法的行為勸阻，但擁有五種特徵的語言的比丘仍然開始說不放棄的話語。最終完成第三次陳述。在第一次和第二次陳述的結尾，以及第三次陳述之前不放棄，每次都會構成一個過失，僅僅開始就會構成輕微的過失。對於說邪惡話語的人，不使用四種羯磨（僧團的儀式）來加強，這構成了應學的過失。第二，使他人堅持邪見的墮罪，包括兩種情況。首先，對於放棄后追隨的墮罪，有四種情況。基礎的要素是，追隨的對象是持守清凈比丘戒的比丘。

【English Translation】 Regulations on Sleeping: Ultimately, after the third night has passed. Even if the nature of the dwelling is different, but both are almost covered and surrounded, thus constituting the characteristic of a dwelling, and related to the door, and above the three cases separated by nine and a half khru (half a unit of cubit). If it is a straight line, the vicinity constitutes a dwelling, and it is not cut off from the direction of the door; if it is up and down, there is no separation between the two floors, and the stairs are not gathered towards their own direction. Fulfilling either of these two conditions is considered a dwelling. If neither or any of them constitutes the characteristic of a dwelling, such as sleeping under a tree, or sleeping outside one bow (approximately equal to one's height) of a dwelling and within nine and a half khru, or sleeping together during the day, or even if three nights have passed, the dwelling and the thing relied upon are inconsistent in behavior and fall asleep, these will constitute an offense. When an evil bhikshu resides, a bhikshu with a shramanera attendant accepts the early rainy season retreat, and once accepted, protects the retreat of the previous month. When there is an evil bhikshu, newly place a shramanera, and sleeping with light (other than the sun and moon, such as lamps) without a reason, these will constitute offenses to be learned. Sitting without sleeping in the presence of light will constitute a minor offense. Wrongful Adherence to Pure Views: Second, wrongful adherence to pure views, including adhering to one's own wrong views and causing others to adhere to wrong views. First, for the offense of not abandoning wrong views, there are four cases. The element of the basis is: the things said are those dharmas that the Blessed One said would cause obstacles, but even if adhered to, they will not become obstacles. The object understood is a bhikshu with six dharmas. The intention is to have no mistaken cognition, and to be unwilling to abandon even if dissuaded. The action is that a bhikshu with precepts, even if the Sangha with precepts dissuades with lawful actions, a bhikshu with speech possessing five characteristics still begins to speak words of not abandoning. Ultimately completing the third statement. Not abandoning at the end of the first and second statements, and before the third statement, each will constitute an offense, and merely beginning will constitute a minor offense. For a person who speaks evil words, not using the four karmas (Sangha rituals) to strengthen is an offense to be learned. Second, the offense of causing others to adhere to wrong views includes two cases. First, for the offense of following after abandoning, there are four cases. The element of the basis is that the object followed is a bhikshu who holds pure bhikshu precepts.

ིང་མཚན་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་སྡིག་ལྟ་མ་བཏང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་ཞིང་བཟོད་པ་མ་གསོལ་བའོ། །རྟེན་ནི་གནས་ནས་མ་ཕྱུང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་ཤིང་ཕྱིར་བཅོས་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཆོས་སམ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་དམ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཉལ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནད་དང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་ལུང་འབོགས་པ་སོགས་དང་། བསྙེན་བཀུར་བདག་གིར་བྱེད་པའམ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གནས་གཅིག་གི་འདོམ་གང་གི་ནང་དུ་ཉལ་བར་ 1-15-62b རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཆོས་སམ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའམ་ཞག་གཅིག་གི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གཉིས་པ་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་སྡུད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྡུ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་བསྙིལ་བ། བཟོད་པ་མ་གསོལ་བ་ཞེས་སྦྱར་ནས་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡིག་པ་མ་བཏང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་དང་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་དང་གནས་གཅིག་ཏུ་མི་ཉལ་བར་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་ཚུལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་བཟློག་པ་ལྔས་མ་བཟློག་པ་དང་། བཟློག་པ་རེ་རེའི་མཐར་དགེ་སློང་གཅིག་གིས། གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱི་སྡིག་ལྟ་ཐོང་ཞིག་ཅེས་མ་བརྗོད་པ་དང་། བཟློག་པ་སྔ་མ་ལ་བཏང་ཡང་ཕྱི་མ་བྱས་པ་དང་། རྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའི་ཚེ་བསྙིལ་བར་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཆོ་ག་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ ཆོ་ག་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ཆོ་ག་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ཁ་མ་བསྒྱུར་བའི་གོས་གྱོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་གོས་ཡིན་པ། གཞི་གཞན་གྱིས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔོན་པོའམ་དམར་པོའམ་ངུར་སྨྲིག་སྟེ་རུང་བའི་ཚོན་གྱིས་ཁ་མ་བསྒྱུར་བ། ཆུ་ཚགས་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་སྤྱད་པ་རྫོགས་པའོ། །ལི་ཁྲི། མཐིང་ཤིང་། རྒྱ་སྐྱེགས། མཚལ། གུར་ཀུམ། བཙོད། སྨ་ 1-15-63a ཤིང་། ལེབ་རྒན་རྩི་སྟེ་མི་རུང་བའི་ཚོན་ཆེན་པོ་གང་རུང་གིས་ཁ་བསྒྱུར་བའི་གཞན་གྱི་གོས་དང་། ཁྱིམ་པའི་གོས་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། སྤྱད་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་དུ་ངུར་སྨྲིག་གིས་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཡོགས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ

【現代漢語翻譯】具足名稱，具有三種詞語，身體安住于常態，由於沒有捨棄與自身相異的惡見，因此被逐出僧團，且未請求寬恕。所依是未被逐出僧團者。意念方面，對於已捨棄且未作改變的事物，確信不疑或心存疑慮。動機是想要享用佛法或世俗的受用，或者想要在同一處睡眠。行為方面，並非爲了疾病、惡見或分離的目的，而是進行誦經等活動，或者進行供養，或者在具足相狀的同一處住所的一尋（古代長度單位）之內睡眠。最終結果是一同享受佛法或世俗的受用，或者度過一夜。第二，關於使沙彌還俗的墮罪，四者之中，根本支分是所要使其還俗的對象是戒律清凈且已舍戒的沙彌，加上『未請求寬恕』，其餘支分應如前述。由於沒有捨棄惡見而被逐出僧團，以及使沙彌還俗，以及不住在同一處睡眠，這些都會構成惡作罪。對於不是比丘或沙彌的人，確信或懷疑他們是比丘或沙彌，並一同享受世俗的受用等，會構成惡作罪。當沙彌陷入惡見時，沒有以五種遮止來阻止他，或者在每一種遮止的最後，沒有由一位比丘說『請捨棄惡見』，或者捨棄了先前的遮止卻又犯了後面的遮止，或者在第三次勸說結束時，沒有捨棄惡見卻不讓他還俗，這些都會構成違越學處的惡作罪。關於不如法地進行如法儀軌第三，關於不如法地進行如法儀軌，分為三部分。關於對一般儀軌不如法地進行首先，關於對一般儀軌不如法地進行，分為三部分。第一，關於穿著未改染的衣服的墮罪，四者之中，根本支分是衣服。作為基礎的衣服是他人所有，且符合尺寸。是自己所有的。沒有用藍色、紅色或絳紅色等如法顏色改染。是水濾之外的其他物品。意念方面，沒有錯亂，動機是想要受用。行為方面，開始受用。最終結果是完全受用。胭脂、靛青、茜草、硃砂、藏紅花、薑黃、蘇木、老紫礦等，用任何一種不如法的大顏色改染的他人衣服，以及沒有依靠因緣而受用在家人的衣服，以及即使需要受用，也沒有在寺廟中用絳紅色覆蓋，即使覆蓋了，也在外面受用。

【English Translation】 Having a matching name, possessing three terms, the body remains in a normal state, and because of not abandoning the evil view that is different from oneself, one is expelled from the community, and forgiveness is not sought. The basis is one who has not been expelled from the community. In terms of thought, being certain or having doubts about something that has been abandoned and not altered. The motivation is wanting to enjoy Dharma or worldly possessions, or wanting to sleep in the same place. In terms of action, not for the purpose of illness, evil views, or separation, but engaging in activities such as reciting scriptures, or making offerings, or sleeping within a fathom (an ancient unit of length) of the same dwelling that possesses characteristics. The ultimate result is experiencing Dharma or worldly possessions together, or spending one night. Secondly, regarding the downfall of causing a novice monk to disrobe, among the four, the fundamental branch is that the object to be disrobed is a novice monk who is pure in discipline and has renounced the vows, adding 'not seeking forgiveness,' and the remaining branches should be understood as before. Being expelled from the community for not abandoning evil views, and causing a novice monk to disrobe, and not dwelling in the same place, these will constitute a misdeed. Being certain or having doubts about those who are not monks or novice monks, and experiencing worldly possessions together, etc., will constitute a misdeed. When a novice monk engages in evil views, not preventing him with the five preventions, or at the end of each prevention, not having a monk say 'Please abandon evil views,' or abandoning the previous prevention but committing the subsequent prevention, or at the end of the third statement, not abandoning evil views but not causing him to disrobe, these will constitute a misdeed of violating the precepts. Concerning improperly performing the pure ritual Thirdly, concerning improperly performing the pure ritual, it is divided into three parts. Concerning improperly performing general rituals Firstly, concerning improperly performing general rituals, it is divided into three parts. First, regarding the downfall of wearing un-dyed clothes, among the four, the fundamental branch is the clothes. The clothes that serve as the basis are owned by others and are of the appropriate size. They are one's own. They are not dyed with lawful colors such as blue, red, or crimson. It is something other than a water filter. In terms of thought, there is no confusion, and the motivation is wanting to enjoy. In terms of action, one begins to enjoy. The ultimate result is complete enjoyment. Rouge, indigo, madder, cinnabar, saffron, turmeric, sappanwood, old purple ore, etc., using any of the unlawful large colors to dye the clothes of others, and enjoying the clothes of householders without relying on conditions, and even when it is necessary to enjoy them, not covering them with crimson inside the monastery, and even if they are covered, enjoying them outside.

་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་གཡར་བའི་གོས་རྒན་རིམ་བཞིན་དུ་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཅིག་གིས་གྱོན་ཏེ་བཅགས་པ་དང་། ཁྱིམ་པའི་གོས་ཁ་ཚར་མ་བཅད་པ་ཡན་ཆད་ལ་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་ཆེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དགོས་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བཞག་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་པ་བཞིར་གཏོགས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་རེག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་དབང་བའི་རིན་པོ་ཆེའམ་རང་གཞན་གང་རུང་དབང་བའི་རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆ་དང་། པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་དང་། སྐུ་གདུང་དང་བཅས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རུང་བར་གྱུར་པ། ཆུད་ཟ་བའི་རྐྱེན་མེད་པ། སྦྱིན་བདག་བསོད་ནམས་འདོད་པས་བསྟབས་པ་མ་ཡིན་པ། མི་མ་ཡིན་པའི་གནས་སུ་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་ལས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ། བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་ཞིང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་པའོ། །རྒྱན་ཆའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་དང་གསེར་གྱི་སྟེགས་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཚོན་ཆ་དང་ 1-15-63b རོལ་མོ་རང་གི་བྱ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང་། སྐུ་གདུང་མེད་པའི་སྐུ་གཟུགས་དང་། སོག་མའི་ཕྲེང་བ་གསེར་ཆུས་བྱུགས་པ་སོགས་དང་། རྫ་རྔ་ཁ་གཅིག་པ་དང་། གཞུ་དང་མདའ་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྐུ་གཟུགས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བཞག་སྟེ་རེག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་གཞན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཆུད་ཟ་བའི་ཚེ་མ་བསྡུས་པར་ཡལ་བར་དོར་བ་དང་། བདག་པོས་རྙེད་པའི་སར་མ་བཞག་པ་དང་། མ་བརྟགས་པར་ཁོ་བོའི་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ཙམ་ལ་གཏད་པ་དང་། བདག་པོ་མ་བྱུང་ན་ཟླ་བ་དྲུག་ཚུན་ཆད་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་མཛོད་དུ་མ་བསྐྱངས་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་པོ་མ་བྱུང་བས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་སྤྱད་པའི་ཚེ་བདག་པོས་སློང་ན་གནང་བ་གསོལ་ཏེ་མི་སྟེར་ན་མ་གཏད་པ་དང་། བསྐྱེད་སློང་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བསྐྱངས་པ་དྲིན་མི་ཆེའམ་ཞེས་མ་སྨྲས་པར་བསྐྱེད་བྱིན་པ་དང་། རྒས་པ་དང་ན་བ་ལས་གཞན་པས་བཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྒན་པོ་དང་ནད་པས་ཀྱང་ཆོས་ལྡན་གྱི་དོན་ལས་གཞན་པ་དང་། ཆས་སྒེག་དང་ལྡན་པས་བཞོན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཆོས་འཆད་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་ཁྱིམ་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་རིན་པོ་ཆེས་སྤྲས་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་བཤམས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བཞག་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། རྒྱན

【現代漢語翻譯】過度享用，以及逐漸不穿戴共同借用的舊衣服，或者一人穿著后將其損壞，甚至沒有完全裁剪的在家居士的衣服，爲了增長功德而需要享用時，如果沒有保持無常的觀念而享用，這些都是應學習的過失。第二，屬於四種享用的墮罪，分為墮罪的分類和應學習的過失兩種。第一種，從四種享用的基礎上來說，接觸的物品是屬於他人的珍寶，或者是屬於自己或他人的珍寶，例如刀劍等武器，琵琶等樂器，以及包括遺骸在內的佛像等，爲了各自的需求而可以使用，沒有浪費的原因，不是施主爲了功德而供奉的，不是非人之地通過功德形成的，沒有障礙，也不是爲了完成講經說法等特殊目的的情況。意念上，觀念沒有錯亂，動機是想要接觸。行為上，自己或派人去接觸。最終完成接觸。不能稱為裝飾品的珍寶和黃金底座等，以及武器和樂器無法完成自身的功能，沒有遺骸的佛像，用金水塗抹的念珠等，單面鼓，以及像弓箭一樣製作的東西等，接觸這些都有過失。如果對佛像保持佛陀的觀念去接觸，則沒有過失。第二，應學習的過失是，對於他人的珍寶等，在浪費時沒有收起來就丟棄，沒有放在主人容易找到的地方，沒有經過仔細調查就僅僅因為別人說是他的就交給他，如果主人沒有出現，六個月內沒有存放在僧團的倉庫里，之後主人仍然沒有出現，用於供養三寶時，如果主人來要，請求允許后不給，或者不交還，如果主人索要，不說『我們保管的恩情不大嗎？』就給予，依靠衰老和疾病以外的原因乘坐，老年人和病人也乘坐與佛法無關的事情，以及穿著華麗的衣服乘坐，爲了講經說法而陳設的珍寶法座，以及在家居士爲了功德而用珍寶裝飾的衣服等，如果沒有保持無常的觀念而享用，以及裝飾品。

【English Translation】 Excessive enjoyment, and gradually not wearing old clothes borrowed in common, or damaging them after one person wears them, and even not fully tailored clothes of householders, when needing to enjoy them for the sake of increasing merit, if one does not maintain the concept of impermanence while enjoying them, these are faults to be learned. Second, the transgressions belonging to the four types of enjoyment are divided into two: the classification of transgressions and the faults to be learned. The first, based on the four types of enjoyment, the objects touched are jewels belonging to others, or jewels belonging to oneself or others, such as swords and other weapons, lutes and other musical instruments, and Buddha images including relics, which can be used for their respective needs, without a cause for waste, not offered by the patron for merit, not formed by merit in non-human places, without obstacles, and not in situations to accomplish special purposes such as teaching the Dharma. In thought, the concept is not confused, and the motivation is to touch. In action, one touches or has someone else touch. Ultimately, the touch is completed. Jewels and gold pedestals that cannot be called ornaments, and weapons and musical instruments that cannot fulfill their own functions, Buddha images without relics, rosaries coated with gold water, single-sided drums, and things made like bows and arrows, etc., touching these all have faults. If one touches the Buddha image while maintaining the concept of the Buddha, there is no fault. Second, the faults to be learned are: when wasting the jewels of others, etc., discarding them without collecting them, not placing them where the owner can easily find them, handing them over merely because someone says it is theirs without careful investigation, if the owner does not appear, not storing them in the Sangha's treasury within six months, and after that, if the owner still does not appear, when using them for the sake of the Three Jewels, if the owner comes to ask for them, not giving them after asking for permission, or not returning them, if the owner demands them, not saying 'Isn't our kindness in keeping them great?' and giving them, relying on riding for reasons other than old age and illness, and elderly people and patients also riding for things unrelated to the Dharma, and riding while wearing gorgeous clothes, and precious thrones displayed for teaching the Dharma, and clothes decorated with jewels by householders for merit, etc., if one enjoys them without maintaining the concept of impermanence, and ornaments.

་འདོགས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་དམ་རྒྱ་འཆང་བ་དང་། སོ་མང་གིས་སྐྲ་བཤད་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་མེ་ལོང་གིས་བཞིན་ལྟ་བ་དང་། འཕྲལ་རིས་གསུམ་བསྟེན་པ་དང་། གི་ཧང་ལ་སོགས་པའི་དྲིས་བསྐུ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་དྲིས་བསྐུས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་དོར་བ་དང་། དྲིས་བསྐུས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ 1-15-64a ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཁྱིམ་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། དྲིས་བསྐུས་པ་དོར་བའི་འོག་ཏུ་ཁྲུས་མ་བྱས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྲད་བུ་ཐོགས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་སྔགས་སྐུད་འཆང་བ་དང་། ནད་གསོ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་སྐུད་བསྟེན་པའི་ཚེ་ཡང་དཔུང་པ་གཡོན་པ་ལས་གཞན་དུ་འཆང་བ་དང་། ནད་སོས་ནས་ཀ་བ་དང་རྩིག་པའི་གསེབ་མ་ཡིན་པར་གར་བབ་བབ་ཏུ་དོར་བ་དང་། གར་དང་རོལ་མོ་སྤྱོད་པ་དང་སློབ་པ་དང་། བཟླས་པ་དང་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་གར་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། མཐོ་འཚམས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྩེ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་ཅ་ཅོ་འདོན་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་དྲེགས་པ་དང་། ལུས་ལ་རྡེག་པ་དང་། རྒོད་པའི་བསམ་པས་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་བྱེད་པ་དང་། སྣོད་བརྒྱུད་པས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། མེ་ཏོག་རྣ་རྒྱན་རྒྱུ་བ་དང་།གར་མཁན་སོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་བྱ་དགའ་སྟེར་བ་དང་། མི་རིངས་པར་རྒྱུག་པ་དང་མཆོང་བ་དང་། དྲག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། བརླ་དང་ལག་པ་ཉ་ལྟར་བསྐོར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུར་གསེག་མ་འདེབས་པ་དང་། ཆུ་ལ་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལྟར་བྱེད་པ་དང་། རྫབ་ལ་ཕྱིལ་མོ་ཉུག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་འདོན་པ་དང་། དུང་དང་སིལ་དཀྲོལ་ལ་སོགས་པ་རོལ་མོའི་སྒྲ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ཁྲུས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་བཀྲུ་བའི་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆུ་ཡིན་པ། དུས་ནི་སོ་གའི་ཟླ་བ་ལྷག་མ་ཕྱེད་དང་གཉིས་དང་དབྱར་གྱི་དང་པོ་ཟླ་བ་གཅིག་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཁྲུས་བྱེད་དུ་གནང་བའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ནད་པ་དང་ལས་བྱས་པ་དང་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། གོས་ཀྱི་གྲྭ་སྒུལ་བ་ 1-15-64b ཡན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་དང་། ཆར་གྱི་ཐིགས་པ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལུས་ལ་འཕོག་པ་དང་། སྐྲ་བྲེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྲུས་བྱེད་དགོས་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་ཧ་ཅང་ཚ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྲུས་བྱེད་པར་འདོད་པས་སྦྱོར་བ་མགོའམ་རྐང་པ་གང་རུང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྲུས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ལྟེ་བར་སོན་པའོ། །ཆུ་མ་ཡིན་པ་འོ་མ་སོགས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ན་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྲུས་བྱེད་དགོས་པའི་ཚེ་དུས་དྲན་མ་བྱས་པ་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ན་ཁྲུས་བྱས་པ་དེས

【現代漢語翻譯】佩戴裝飾品，持有珍寶製成的印章，用梳子梳理頭髮，無故照鏡子，使用三種速成顏料，塗抹檀香等香料，在希望獲得功德的在家人面前丟棄塗抹過的香料，塗抹香料後進入僧團，去在家人的住所併爲在家人說法，丟棄塗抹過的香料后不洗澡，佩戴婆羅門線，無故佩戴咒語線，爲了治病而使用咒語線時，也只佩戴在左臂上，病好后不扔在柱子和墻壁的縫隙里，而是隨意丟棄，從事和學習歌舞音樂，爲了唸誦和觀看而前往，讓比丘尼跳舞，做高位手勢，到處嬉戲，到處喧譁，傲慢自大，打身體，以傲慢的心態做出身體和語言的姿態，用容器傳遞食物，佩戴花朵耳環，爲了觀看舞者等而給予獎勵，不穩重地奔跑和跳躍，猛烈地行走，像魚一樣轉動大腿和手臂行走，在水中傾斜地種植，在水中發出像樂器一樣的聲音，在泥里塗抹污垢，發出大象和馬等的聲音，發出海螺和鈸等樂器的聲音。以上是關於身業不清凈的所犯。第三，關於洗浴的墮落，有四方面：基礎的組成部分是，用什麼來洗滌的物品是世間公認的水；時間是索嘎月（藏曆四月）的後半月和夏季的第一個月，以及允許洗浴的半個月時間之外的時間；所依據的是，不是生病、工作、趕路、衣服的邊緣被風吹動、兩滴以上的雨水滴在身上、剃頭等需要洗浴的情況；地點不是非常炎熱的地方；想法是沒有錯誤的認知，動機是想要洗浴，行為是從頭部或腳部開始洗浴，最終到達肚臍。用非水之物如牛奶等洗浴，屬於惡作。生病等需要洗浴時，沒有記住時間，以及在半個月的時間裡洗浴，這些都屬於墮落。

【English Translation】 Wearing ornaments, holding seals made of precious jewels, combing hair with a comb, looking at oneself in a mirror without reason, using three kinds of quick pigments, applying sandalwood and other fragrances, discarding the applied fragrances in front of laypeople who desire merit, entering the Sangha after applying fragrances, going to the homes of laypeople and teaching them the Dharma, not bathing after discarding the applied fragrances, wearing the Brahmin thread, wearing mantra threads without reason, and when using mantra threads to cure illness, wearing them only on the left arm, discarding them randomly after recovering from illness instead of throwing them in the gaps between pillars and walls, engaging in and learning singing, dancing, and music, going for the sake of recitation and viewing, making a Bhikshuni dance, making high-ranking gestures, playing everywhere, making noise everywhere, being arrogant and haughty, hitting the body, making gestures of body and speech with an arrogant mind, passing food through containers, wearing flower earrings, giving rewards for watching dancers, etc., running and jumping without composure, walking violently, walking with thighs and arms turning like a fish, planting obliquely in the water, making sounds like musical instruments in the water, smearing dirt in the mud, making sounds of elephants and horses, etc., making sounds of musical instruments such as conch shells and cymbals. These are the transgressions regarding impure bodily actions. Thirdly, regarding the downfall of bathing, there are four aspects: the basic component is that the object used for washing is water recognized in the world; the time is the second half of the month of Sogaka (Tibetan calendar fourth month) and the first month of summer, and times outside the half-month period allowed for bathing; the basis is not being sick, working, traveling, the edge of clothing being blown by the wind, more than two drops of rain falling on the body, shaving the head, etc., which are not situations requiring bathing; the place is not a very hot place; the thought is without mistaken cognition, the motivation is wanting to bathe, the action is starting to bathe from the head or feet and eventually reaching the navel. Bathing with non-water substances such as milk is a misdeed. When one needs to bathe due to illness, etc., not remembering the time, and bathing within half a month, these are all considered downfalls.

་དགོས་པ་འགྲུབ་བཞིན་དུ་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་གཉིས་ནི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དུས་དྲན་བྱེད་དགོས་པ་དང་སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་ཡོད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ༈ ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ། འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ་བཞི་ལས་དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞིའི་དང་པོ་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཐ་མལ་བའི་མིག་ལ་སྣང་དུ་རུང་བའི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གསོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གསོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་སྲོག་འགགས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་གསོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྣུན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་གིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ 1-15-65a དངོས་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མ་སྐྱེས་པའམ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་སོགས་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དོན་གོ་བའོ། །ལྷག་མ་བྱུང་བ་སོགས་ཀྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་ལུས་ཕམ་པ་སྐྱེད་པའི་རྨ་དང་ཟག་བྱེད་ལས་གཞན་པའི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའོ། །གང་གིས་རེག་པའི་རྟེན་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའི་སོར་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྱི་གཡའ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་ན་རེག་བྱེད་དུ་མས་ཀྱང་ལྟུང་བ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ཆུ་ལ་རྩེ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཆུ་ལྟེ་བར་སླེབ་པའི་ཚད་དུ་ཆོག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྒོད་པས་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་འདུན་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཆུའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་རྒྱུན་ཕྱོགས་དང་རྒྱུན་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་རྩོལ་བ་དང་། ཆུ་ལ་རྔ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་། ཆུ་བསྲུབས་འདྲེན་པ་སོགས་བྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རྩེ་བ་རྫོགས་པའོ། །ཁམ་ཕོར་ལ་སོགས་པའི་སྣ

【現代漢語翻譯】在需要完成的事情之前洗澡，這是一種需要學習的罪過。這兩種情況不僅限於此，還應適用於所有需要紀念的，以及一般和特殊的學習基礎。第二，關於以錯誤的方式實現純凈的戒律：以有害的方式發起，以慾望的方式發起，以有害的方式發起，展示其他以慾望的方式發起的事物。在這四種情況中，第一種是關於殺害牲畜的墮落行為，其中四種情況中的第一種是基礎的組成部分，即可見於普通人眼睛的牲畜。意念方面，認知沒有錯誤，動機是想要殺害。行為方面，努力去殺害。最終結果是生命終結。如果用殺害的心態擊打非有情眾生的身體，則犯下罪過。第二，關於產生後悔的墮落行為，其中四種情況中的基礎組成部分是，產生後悔的對象是具有六種功德的比丘。產生後悔的事物是比丘沒有受戒，或者已經發生失敗等，即不屬於比丘的事物。意念方面，認知沒有錯誤，動機是想要產生後悔。行為方面，用具備五種特徵的語言進行表達。最終結果是即使沒有產生後悔，也理解了意思。如果因為剩餘的事物而產生後悔，則犯下罪過。第三，關於進行性行為的墮落行為，其中四種情況中的基礎組成部分是，對象是具有六種功德的比丘的身體，除了產生失敗的傷口和排泄物之外，身體本身沒有受損。接觸的所依是自己身體沒有受損的手指等。意念方面，認知沒有錯誤，動機是想要通過引起性興奮的心態進行接觸。行為方面，努力去接觸。最終結果是接觸完成，即使多次接觸也只算一次墮落。第二種情況分為兩種，第一種是關於在水中嬉戲的墮落行為，其中四種情況中的基礎組成部分是，在世俗中廣為人知的水，其深度足以到達肚臍。意念方面，認知沒有錯誤，動機是想要通過放縱來體驗快樂的願望。行為方面，自己或被指定的人進入水中，努力在順流或逆流的方向上活動，以及在水中發出鼓等聲音，以及努力攪拌水等。最終結果是嬉戲完成。用碗等容器...

【English Translation】 Bathing before the need is accomplished is a transgression to be learned. These two should be applied not only to this alone, but to all the bases of learning that need to be commemorated and that are general and special. Second, about wrongly accomplishing pure discipline: Motivated by harm, motivated by desire, motivated by harm, showing other things motivated by desire. Of these four, the first is about the downfall of killing animals, of which the first of the four is the basis, which is an animal visible to the eyes of ordinary people. In terms of thought, the perception is not mistaken, and the motivation is to kill. In terms of action, one strives to kill. The final result is the cessation of life. If one strikes a non-sentient being with the intention of killing, one commits a transgression. Second, regarding the downfall of generating regret, of the four, the basis is that the object of generating regret is a monk with six qualities. The object of generating regret is that the monk has not taken vows, or has failed, etc., that is, something that does not belong to a monk. In terms of thought, the perception is not mistaken, and the motivation is to generate regret. In terms of action, one strives to speak with language that has five characteristics. The final result is that even if regret is not generated, the meaning is understood. If regret is generated by remaining things, one commits a transgression. Third, regarding the downfall of performing sexual acts, of the four, the basis is that the object is the body of a monk with six qualities, other than wounds and excretions that cause failure, the body itself is not damaged. The basis of contact is one's own undamaged fingers, etc. In terms of thought, the perception is not mistaken, and the motivation is to make contact with the intention of causing arousal. In terms of action, one strives to make contact. The final result is that when contact is completed, even multiple contacts count as one downfall. The second situation is divided into two, the first is about the downfall of playing in the water, of the four, the basis is that the water is well-known in the world, and its depth is sufficient to reach the navel. In terms of thought, the perception is not mistaken, and the motivation is the desire to experience joy through indulgence. In terms of action, oneself or an appointed person enters the water, striving to move in the direction of the current or against the current, and making sounds such as drums in the water, and striving to stir the water, etc. The final result is the completion of the play. With bowls and other containers...

ོད་དུ་བླུགས་པའི་ཚད་དུ་མ་ཆོག་པ་དང་། ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྩེ་བ་དང་། གར་གྱི་རྩེ་བ་མ་ཡིན་པ་བོང་བ་འཕེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་རྩེད་ 1-15-65b མོར་གྱུར་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་། ཆུ་ལ་བེམ་རྡོལ་གྱིས་རྡེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་སྲུང་མ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་གི་གནས་གཅིག་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་མཚན་མོ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཉལ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀ་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གཉིད་ལོག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །སྡངས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡི་དྭགས་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་དང་། ལྭ་བ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་དང་། སེང་གེ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་དང་། བཤང་བ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་དང་། ཕྱིར་བ་ལ་སོགས་པའི་རེག་པ་ལྟ་བུ་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྡངས་པར་འདོད་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བས་སྡངས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་སྡངས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྐྱོ་བའི་ཆེད་དུ་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྦེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ 1-15-66a བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་གི་སྦད་པའི་ཡུལ་ནི་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔ་གང་རུང་གི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་སྦེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་དང་ཕན་འདོད་མ་གཏོགས་པས་སྦེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྦེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་སྦེད་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་གདེང་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་གོས་རང་གིས་དེ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་བྱིན་པ་གནང་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐ

【現代漢語翻譯】不適量地倒入容器中，以及在食物（如粥等）上撥弄，或者進行非舞蹈的身體遊戲（如投擲泥土塊），以及其他所有身體遊戲，還有用水塊拍打水面等行為，都屬於輕罪。第二，關於與女性同睡的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，對象是具備六種法的女性，且沒有守護者。地點是已經確立的地點本身。行為包括四種姿勢。距離是一箭之遙內的某個地點。時間是夜晚。依據是沒有法律同伴。意圖是沒有錯誤的認知，動機是想要睡覺。行為是兩人都以睡覺的姿勢開始一起入睡。最終結果是夜晚過去。第三，通過傷害來激發的其他行為，有四種。首先，關於恐嚇的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，恐嚇的對象是具備六種法的比丘。恐嚇的事物是餓鬼、食肉鬼等眾生，以及黑衣等形象，獅子等聲音，糞便等氣味，以及排泄物等觸感，這些都是令人不悅的恐懼之源。意圖是沒有錯誤的認知，動機是通過笑聲等方式進行恐嚇，想要接近恐懼之源。行為是自己或指使他人開始製造恐懼之源。最終結果是，即使沒有被嚇到，也構成墮罪。如果是通過令人愉悅的形象等進行恐嚇，則構成輕罪。爲了使人厭惡而製造惡趣等恐懼，則沒有墮罪。第二，關於隱藏的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，隱藏的對象是任何一個具足五種戒律的出家人，他們的見解一致，具備三種名稱，並且與自己傳承不同。隱藏的事物是適宜且適量的生活用品，並且是屬於該對象的。意圖是沒有錯誤的認知，動機不是偷盜的想法或幫助的意願，而是想要隱藏。行為是自己或指使他人開始隱藏。最終結果是隱藏完成。第三，關於未經允許使用的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，使用的對象是具備六種法的比丘。使用的物品是適宜且適量的衣服，自己未經允許就給予了他，沒有得到允許。意圖是沒有錯誤的認知，動機是偷盜的想法。

【English Translation】 It is a minor offense to pour an inappropriate amount into a container, to play with food (such as porridge), or to engage in non-dance physical games (such as throwing clods of earth), as well as all other physical games, and to strike the water with clods of earth. Second, regarding the offense of sleeping with a woman, there are four conditions: the basis is a woman who possesses the six dharmas and has no guardian. The place is the established place itself. The behavior includes four postures. The distance is within the range of an arrow's flight. The time is night. The support is the absence of a legal companion. The intention is without mistaken perception, and the motivation is the desire to sleep. The action is that both begin to fall asleep together in a sleeping posture. The final result is the passing of the night. Third, regarding other actions motivated by harm, there are four. First, regarding the offense of frightening, there are four conditions: the basis is that the object of fright is a bhikshu who possesses the six dharmas. The object of fright is beings such as pretas and flesh-eaters, as well as forms such as black robes, sounds such as lions, smells such as feces, and touches such as excrement, which are unpleasant sources of fear. The intention is without mistaken perception, and the motivation is to frighten through laughter, etc., wanting to approach the source of fear. The action is that one either personally or through another begins to create the source of fear. The final result is that even if one is not frightened, it constitutes an offense. If one frightens through pleasant forms, etc., it constitutes a minor offense. There is no offense in creating fear of bad destinies, etc., for the sake of aversion. Second, regarding the offense of concealing, there are four conditions: the basis is that the object of concealment is any of the five classes of ordained monks, whose vows are pure, whose views are consistent, who possess three terms, and who are of a different lineage from oneself. The object of concealment is suitable and appropriate living supplies that belong to that object. The intention is without mistaken perception, and the motivation is not the thought of stealing or the intention to help, but the desire to conceal. The action is that one either personally or through another begins to conceal. The final result is the completion of the concealment. Third, regarding the offense of using without permission, there are four conditions: the basis is that the object of use is a bhikshu who possesses the six dharmas. The object of use is suitable and appropriate clothing that one has given to him without his permission, without obtaining consent. The intention is without mistaken perception, and the motivation is the thought of stealing.

ུ་སེམས་ཡིད་གཅུགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གཞན་པ་རང་གི་ཡིན་པའི་བློས་གཞི་དེས་མི་དགའ་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྤྱད་པ་རྫོགས་པའོ། །གོས་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་སྤྱོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་མཚན་དང་ལྟ་བ་རང་ཕྱོགས་གསོ་རུང་དང་གཞན་ཕྱོགས་རྣམ་དག་ཏུ་གནས་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། བདག་ལས་ཐ་དད་པའོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་གང་རུང་ངོ་། །གོ་བྱའི་ཡུལ་ནི་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་ཅིང་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་གང་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་གཞི་དེས་དག་པར་ཤེས་པའོ། །ཀུན་སློང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བར་འདོད་པ། 1-15-66b སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་གསལ་པོའམ་བག་ཙམ་གང་རུང་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །བཞི་པ་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཁྱིམ་པ་མོ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། ལམ་གྱི་བསེལ་བྱེད་པ་དང་ལམ་སྟོན་པ་དང་དགེ་སློང་འགྲོ་མི་ནུས་པ་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ། །ལམ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རྒྱང་གྲགས་སུ་ལོངས་པ། དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་འདས་པའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཚུན་ཆད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཕྲལ་གྱི་ཆོ་ག །ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག །གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག །ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ། དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག །ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་དྲུག་གི། ༈ འཕྲལ་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་ཞིང་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན། གྲོང་འཇོམས་པའི་ཆོམ་རྐུན་པའམ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བའི་ཚོང་པ་གང་ཡང་རུང་བ། ངོ་མ་སྤོས་པ། ཕན་གདགས་བྱ་འདོགས་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་དང་ལམ་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ

【現代漢語翻譯】認為除了特別執著的貪心之外，其他都是自己的，明知故犯，想要行淫，開始行淫，最終因行淫而結束。使用衣服以外的物品屬於輕罪。第四，關於誹謗的墮落，有四種情況：所誹謗的對象是名稱和觀點與自己相同，可以被糾正，而與他人不同，是純潔的，具備三種名稱，並且與自己不同。誹謗的對象是任何剩餘的墮落。所理解的對象與自己不同，具備五種名稱，並且身體處於正常狀態。想法是，意識到所誹謗的基礎是純潔的。動機是想要改變認知並說話。開始以具備五種特徵的語言，無論是清晰還是模糊地進行誹謗。最終理解其含義。第四，關於與婦女一同行路的墮落，有四種情況：與誰一同行路的對象是具備六種特性的婦女，是女性的在家人，沒有被轉移，不是道路的引導者或指示者，也不是無法行走的比丘尼的帶領者。道路是依賴於地面的道路，長達一由旬。時間是一天。依據是不具備具足戒的道友。想法是沒有錯誤的認知，動機是自願一同行路。開始行走，最終超過一由旬。在半由旬之內屬於輕罪。關於錯誤地進行儀軌的分類。第三，關於錯誤地進行儀軌的分類，有緊急儀軌、食物儀軌、朋友儀軌、純凈儀軌的因、特殊時間的儀軌、特殊地點的儀軌等六種錯誤進行的方式。關於錯誤地進行緊急儀軌。首先，關於與盜賊一同行路的墮落，有四種情況：與誰一同行路的對象是具備四種名稱的在家人，身體處於正常狀態，具備男性的特徵，是破壞村莊的盜賊或賭徒或騙子，沒有被轉移，不是施加利益或附加行為的人。時間和道路以及想法、行為和最終結果與之前相同。第二，關於未滿二十歲而受具足戒的墮落，有四種情況：所受具足戒的對象是未滿二十歲的人。

【English Translation】 Knowing that other than the particularly clinging greed, everything else is one's own, knowingly violating, wanting to engage in sexual activity, starting to engage in sexual activity, and ultimately ending due to engaging in sexual activity. Using items other than clothing constitutes a minor offense. Fourth, regarding the downfall of slander, there are four situations: the object of slander is someone whose name and view are the same as oneself, can be corrected, and is different from others, is pure, possesses three names, and is different from oneself. The object of slander is any remaining downfall. The object of understanding is different from oneself, possesses five names, and the body is in a normal state. The thought is to know that the basis of the slander is pure. The motivation is to want to change the perception and speak. Starting to slander with language possessing five characteristics, whether clear or vague. Ultimately understanding its meaning. Fourth, regarding the downfall of walking with a woman, there are four situations: the object of walking with is a woman possessing six characteristics, is a female householder, has not been transferred, is not a guide or indicator of the road, nor is she a leader of a Bhikkhuni who is unable to walk. The road is a road relying on the ground, extending to one Yojana. The time is one day. The basis is not possessing a virtuous companion with full ordination. The thought is without mistaken perception, and the motivation is to voluntarily walk together. Starting to walk, ultimately exceeding one Yojana. Within half a Yojana constitutes a minor offense. Regarding the classification of wrongly performing rituals. Third, regarding the classification of wrongly performing rituals, there are six ways of wrongly performing emergency rituals, food rituals, friend rituals, the cause of pure rituals, rituals of special times, and rituals of special places. Regarding wrongly performing emergency rituals. First, regarding the downfall of walking with a thief, there are four situations: the object of walking with is a householder possessing four names, the body is in a normal state, possesses male characteristics, is a thief who destroys villages or a gambler or a swindler, has not been transferred, and is not someone who bestows benefits or adds actions. The time and road, as well as the thought, action, and ultimate result, are the same as before. Second, regarding the downfall of receiving full ordination before the age of twenty, there are four situations: the object of receiving full ordination is someone who is not yet twenty years old.

་རྫོགས་ཤིང་རྫོགས་ 1-15-67a པར་འདོད་པ། སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་བར་ཆད་གཞན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཡུལ་དེའི་མཁན་པོ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་མཁན་པོ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཆོ་ག་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྗོད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །མཁན་པོ་ལས་གཞན་པའི་སློབ་དཔོན་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ལ་མ་ལོན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ་དང་། མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་ན་མཁན་པོ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་ལོན་པར་འདུ་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ལ། དེས་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་པར་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ས་ཡིན་པ། འོག་གཞི་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཉམས་པ་འཐས་པར་གནས་པའོ། །རྟེན་ནི་རུང་བ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་སྦྱོར་བས་ཐུར་མ་སོར་བཞི་ཙམ་འཛུགས་པའི་ལག་གི་བླ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྐོའམ་རྐོར་འཇུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ཕུར་པ་འདེབས་པ་དང་། རྩིག་པ་འཇིག་པ་སོགས་གང་རུང་གིས་རྐོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ནའོ། །གཞི་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང་། ས་གཞི་དང་ཕྲལ་བ་ཆར་ཆུ་ཞོད་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་མ་ལོན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་མ་ལོན་པ་དང་། རྡོ་ཐལ་རྒྱུ་དང་བྱེ་མ་ཤས་ཆེ་བ་དང་འདྲེས་ 1-15-67b པའི་ས་དང་ས་ཞག་དང་། སྐྱང་ནུལ་གྲུགས་ནས་འགོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕུར་པ་འབྱིན་པ་དང་། རི་མོ་འདྲེན་པ་དང་། སའི་ཕྱེ་མ་འདྲེས་པའི་ལྕི་བ་འགོགས་པ་དང་། འདམ་སྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མགྲོན་གཉེར་རིང་འདུག་གི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན། རང་ཉིད་མགྲོན་དུ་འབོད་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་དང་དུས་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་འབོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། འཕྲོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བསླབ་རྒྱུན་གཅིག་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟླ་བ་བཞི་ལས་ལྷག་པར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཟླ་བ་བཞི་འད

【現代漢語翻譯】想要圓滿。不具備產生戒律的障礙，包括流產等情況，且未滿二十歲。所依是擔任該地的堪布（Khenpo，住持）。想法是，對於未滿二十歲的人，確定或猶豫不決。動機是通過擔任堪布來希望獲得比丘戒。行為是開始進行儀式。最終是三種陳述完全圓滿。對於堪布以外的阿阇梨（Acharya，導師）和僧團，犯了輕罪。對於已滿二十歲的人，如果知道或懷疑其未滿二十歲，或者即使已滿二十歲但因流產等原因，實際上未滿二十歲，仍然明知故犯地授予比丘戒，則堪布犯了輕罪。如果認為未滿二十歲的人已滿二十歲，則會產生戒律。如果知道此人因流產等原因，在未滿二十歲之前已經受了比丘戒，則會失去戒律。第三，關於挖掘地面的墮罪，四者中，基礎的要素是世間公認的土地。與下層基礎的聯繫沒有減弱，穩固地存在。所依是在沒有允許的情況下，用星宿的組合將工具插入約四指深，這是手的罪魁禍首。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要挖掘或讓人挖掘。行為是自己或通過他人打樁，或破壞墻壁等，開始挖掘。最終是完成工作。與基礎沒有關聯，與地面分離，在雨季三個月內，其他季節六個月內，以及石頭、灰燼、沙子比例大的混合土壤、泥漿，以及用草木灰覆蓋等情況，以及拔出木樁，繪製線條，阻止混合的土壤粉末的重量，移動泥漿等要素不完整的情況下，犯了輕罪。關於食物的儀軌中錯誤的做法。第二，關於食物的儀軌中錯誤的做法，招待員長時間逗留的墮罪，四者中，基礎的要素是施主是具備五種功德的在家居士。自己是邀請客人的人，而不是反覆或在特定時間邀請。物品是合適的，且符合一份食物的量，是合適時間的食物，是施主自己的，且是剩餘的。所依不是病人，且是同一學規的人。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要吃超過四個月。行為是開始吃。最終是超過四個月。

【English Translation】 Wanting to be complete. Not possessing obstacles to the arising of vows, including miscarriage, etc., and not being under twenty years old. The basis is having served as the Khenpo (abbot) of that place. The thought is, for someone under twenty years old, being certain or having doubts about it. The motivation is wanting to receive full ordination through serving as the Khenpo. The action is beginning to perform the ritual. The ultimate is the complete fulfillment of the three statements. For teachers (Acharyas) and the Sangha other than the Khenpo, a minor offense is committed. For someone who is twenty years old, if it is known or suspected that they are not twenty years old, or even if they are twenty years old but due to miscarriage, etc., they are actually not twenty years old, and full ordination is knowingly conferred, the Khenpo commits a minor offense. If someone thinks that someone under twenty years old is twenty years old, vows will arise. If it is known that this person, due to miscarriage, etc., received full ordination before being twenty years old, the vows are lost. Third, regarding the downfall of digging the ground, among the four, the element of the basis is earth that is recognized in the world. The connection with the underlying foundation is not diminished, existing firmly. The basis is, in the absence of permission, inserting a tool about four fingers deep using a constellation combination, which is the chief culprit of the hand. The thought is without mistaken cognition, the motivation is wanting to dig or have someone dig. The action is oneself or through others driving stakes, or destroying walls, etc., beginning to dig. The ultimate is the completion of the work. Not being connected to the foundation, being separated from the ground, within three months during the rainy season, and six months in other seasons, and mixed soil with a large proportion of stone, ash, sand, and mud, and covering with ashes, etc., and pulling out stakes, drawing lines, preventing the weight of mixed soil powder, moving mud, etc., in cases where the elements are incomplete, a minor offense is committed. Regarding improper conduct in the ritual of food. Second, regarding the downfall of improper conduct in the ritual of food, the downfall of the host lingering for a long time, among the four, the element of the basis is that the patron is a householder possessing five qualities. Oneself is the one inviting the guest, and not inviting repeatedly or at a specific time. The item is suitable, and meets the measure of one meal, is food of a suitable time, belongs to the patron himself, and is leftover. The basis is not being sick, and being of the same discipline. The thought is without mistaken cognition, the motivation is wanting to eat for more than four months. The action is beginning to eat. The ultimate is exceeding four months.

ས་པའི་འོག་ཏུ་ཟས་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་བསྟབས་པ་ལས་ལྷག་པར་སློང་བ་དང་། གསོལ་བཞིའི་ལས་ལ་སོགས་པ་ཚིག་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་སྒྱུར་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྤོང་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་རང་གི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྒོ་བ་པོ་ཡིན་པ། འདུལ་བ་ཤེས་པའོ། །གང་སྤོང་བའི་དངོས་པོ་ནི་འདུལ་བར་གཏོགས་པའི་རང་གི་བསླབ་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྨྲ་བ་པོ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་གང་ཟག་ལ་མི་ཤེས་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཚིག་སྨྲ་ཞིང་གོ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ 1-15-68a ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཉན་རྣ་ལས་གྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཉན་རྣ་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་ལྟ་བ་མཐུན་པ་མ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་དང་བརྩད་པའི་ཕྱིར་གྲོས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་ལ་སོགས་པའོ། །རྩོད་པ་ནི་རྩོད་པ་བཞི་ལས་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྩོད་པ་སྦར་བའི་ཆེད་དུ་ཉན་པར་འདོད། སྦྱོར་བ་ཉན་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་གྱི་འཐབ་མོ་སྦར་བ་དང་འཐབ་མོ་བྱེད་པ་ཉན་པ་དང་། དེའི་དྲུང་དུ་འདུག་པ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་འབད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་མི་སྨྲ་བར་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ནས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་ལས་མཚམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ། ལས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་རང་ལ་མི་མཐུན་པའི་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་གྲལ་ནི་འཁོད་པ་ལ་མ་སྨྲས་ཤིང་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་འདུས་པ། དུས་ནི་གསོལ་བ་མ་བྱས་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་ཏེ་འགྲོ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་ནའོ། །དོན་མེད་པ་དང་མི་རིགས་པས་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་དང་། ལས་ཆོས་ལྡན་གྱི་གསོལ་བ་བྱས་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་མ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ 1-15-68b ལག་སངས་རྒྱས་སམ་དགེ་འདུན་ནམ་དེའི་ཞལ་ཏ་པ་གང་རུང་གི་བཀའ་བསྒོ་བ་ཆོས་ལྡན་ཡིན་པ། བསམ་

【現代漢語翻譯】即使食物已經吞到喉嚨里也要吃下去。接受施主供養后，如果索要更多，或者改變祈請的方式，這些都屬於違越學處的輕罪。不正確地進行友伴的儀式：第三，不正確地進行友伴的儀式，分為四部分：基礎的組成部分，即捨棄的對象是具有六種功德的比丘，他以自己的學處為基礎，是勸誡者，並且通曉戒律。捨棄的事物是屬於戒律的自己的學處。意念方面，認為說話者具有神通，對此確信無疑或心存疑慮。動機是想要讓對方不明白，並且說出不學習學處的言語，並且希望對方理解。行為是開始說出具有五種特徵的言語。最終結果是理解了含義。對於佛經中宣說的學處，如果放棄遵守，就犯了輕罪。第二，由於聽取爭端而導致的墮罪，分為四部分：基礎的組成部分，即聽取爭端的對象是與自己觀點不一致的比丘，他具有五種功德，並且爲了與自己爭論而進行討論的兩位比丘等等。爭端是四種爭端中的任何一種。意念方面，沒有產生錯誤的認知，動機是爲了引發爭端而想要聽取。行為是開始聽取。最終結果是理解了含義。僅僅聽到聲音也屬於輕罪。引發他人爭鬥、聽取爭鬥、坐在爭鬥者旁邊，以及不努力平息爭端，這些都屬於違越學處的輕罪。第三，不打招呼就離開的墮罪，分為四部分：基礎的組成部分，即離開的地點是羯磨的地點。羯磨是僧團如法進行的羯磨，並且不是與自己不合的羯磨。所依據的是比丘，行列已經排好，沒有說話，沒有障礙，聚集在聽法的周圍。時間是沒有祈請的時間。意念方面，沒有產生錯誤的認知，動機是想要離開聽法的範圍。行為是開始離開。最終結果是離開了聽法的範圍。無意義或不合理地對比丘說話后離開，以及不如法進行的羯磨，以及如法進行羯磨后經過祈請而離開，這些都屬於輕罪。不正確地進行清凈儀式的因由：第四，不恭敬的墮罪，分為四部分：基礎的組成部分是佛陀、僧團或其侍者的任何如法的教誨。意念方面，認為自己是病人，並且認為上座是醫生，並且想要接受治療。行為是開始接受教誨。最終結果是接受了教誨。如果不是病人，或者認為上座不是醫生，或者沒有接受教誨，這些都屬於輕罪。

【English Translation】 Even if the food is already in the throat, one must eat it. After receiving offerings from a patron, if one asks for more, or changes the way of requesting, these are all minor offenses of violating the precepts. Incorrectly performing the ritual of companionship: Third, incorrectly performing the ritual of companionship, divided into four parts: the basic component, that is, the object of abandonment is a Bhikshu with six qualities, who is based on his own precepts, is an admonisher, and is knowledgeable in the Vinaya. The thing to be abandoned is one's own precept belonging to the Vinaya. In terms of intention, one believes that the speaker has psychic powers, and is either certain of this or has doubts. The motivation is to want the other person not to understand, and to speak words that do not learn the precepts, and to hope that the other person understands. The action is to begin to speak words with five characteristics. The final result is understanding the meaning. For the precepts spoken in the Sutras, if one abandons observing them, one commits a minor offense. Second, the offense of falling due to listening to disputes, divided into four parts: the basic component, that is, the object of listening to disputes is a Bhikshu who does not agree with one's own views, who has five qualities, and two Bhikshus, etc., who are discussing in order to argue with oneself. The dispute is any of the four disputes. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to listen in order to incite the dispute. The action is to begin to listen. The final result is understanding the meaning. Merely hearing the sound is also a minor offense. Inciting others to fight, listening to fights, sitting next to the fighters, and not making efforts to pacify the disputes, these are all minor offenses of violating the precepts. Third, the offense of leaving without speaking, divided into four parts: the basic component, that is, the place of departure is the place of Karma. Karma is the Karma performed by the Sangha in accordance with the Dharma, and is not a Karma that is incompatible with oneself. The basis is the Bhikshus, the rows are already arranged, without speaking, without obstacles, gathered around the listener. The time is the time before the request is made. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to leave the scope of the listener. The action is to begin to leave. The final result is leaving the scope of the listener. Speaking to the Bhikshus meaninglessly or unreasonably and then leaving, as well as Karma that is not in accordance with the Dharma, and leaving after the request is made after performing Karma in accordance with the Dharma, these are all minor offenses. The cause of incorrectly performing the pure ritual: Fourth, the offense of disrespect, divided into four parts: the basic component is any Dharma-abiding teaching of the Buddha, the Sangha, or their attendant. In terms of intention, one believes that one is a patient, and believes that the senior monk is a doctor, and wants to receive treatment. The action is to begin to receive the teaching. The final result is receiving the teaching. If one is not a patient, or believes that the senior monk is not a doctor, or does not receive the teaching, these are all minor offenses.

པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མ་གུས་ཤིང་ཤད་སྦྱང་མེད་པར་འདའ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གློ་བུར་དུ་གཏམ་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པས་བཀའ་ཆོས་ལྡན་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བཀའ་ལས་འགལ་བར་བྱས་པ་རྫོགས་པའོ། །མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་བསྒོ་བ་ལས་འགལ་བ་དང་། ཤད་སྦྱང་མེད་པ་དང་། མ་གུས་པ་གང་རུང་གཅིག་མ་ཚང་བས་བཀའ་ཆོས་ལྡན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་འཐུང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་འབྲུའི་ཆང་དང་བཙོས་པའི་ཆང་གི་སྦང་མ་དང་ཚིགས་མའམ་ཁུ་བ་གང་རུང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ། མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འཐུང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འཐུང་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །ཕབས་ཀྱི་ཆང་བུ་དང་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་རྩིས་མ་མནན་ཅིང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མྱོས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་མྱོས་འགྱུར་གྱི་དྲི་དང་རོ་བྲོ་བའི་ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་འཐུང་བ་དང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བ་མི་མིད་ཅིང་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་དང་། ལུས་ལ་སྐུད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ནད་པས་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་དང་ལུས་ལ་སྐུད་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ལ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། ། ༈ དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། ལྔ་པ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་ཁྱིམ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ 1-15-69a ལྡན་པའི་གནས་ཡིན་ཞིང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གྲོང་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ། གང་ནས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་སྡེ་ལྔའི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པའི་སྨྲ་ས་ཡོད་པའོ། །རྟེན་ནི་འཁོད་པ་ལ་མ་སྨྲས་པ་དང་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་ཞིང་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་རང་གི་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་སྨྲས་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་པའོ། །དུས་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གྲོང་གཅིག་གི་ཁྱིམ་ཤར་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བར་སྨྲས་ཏེ་ནུབ་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱི་དྲོ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་དང་དུས་ན

【現代漢語翻譯】希望在不混淆認知、不恭敬發心、沒有遮止和凈化的狀態下度過時光；通過突然的閑聊等行為，開始違背符合教法的行為；最終完全違背教法。違背堪布（Khenpo，住持）和阿阇黎（Acharya，導師）的教誨，以及不符合僧團規矩的教誨；由於缺少遮止、凈化或恭敬中的任何一項，而違背符合教法的行為，構成惡作罪。對於清凈儀軌的因，錯誤地進行，飲用導致醉酒的飲料，屬於墮罪。四種墮罪的基礎是：穀物酒和煮酒的酒糟、殘渣或汁液，任何導致醉酒的物質，達到喉嚨能夠明顯感覺到的程度。意念上，認知不混淆，發心想要飲用。行為上，開始飲用。最終，吞嚥入喉。對於用麴黴菌發酵的酒和草藥等，沒有進行計算，但會導致醉酒；以及不會導致醉酒，但帶有醉酒氣味和味道的飲料等；飲用會導致醉酒但不吞嚥，只是含在嘴裡；以及身體上的線等，都構成惡作罪。病人含在嘴裡或只是戴在身上，沒有罪過，即使面臨生命危險，也不能吞嚥。對於特殊時期的儀軌，錯誤地進行。第五，對於特殊時期的儀軌，錯誤地進行。分為三部分，第一部分是在非時段進入村莊的墮罪，分為四部分。基礎是：前往的地點是具有特徵的在家人的住所，並且該住所具備住所的特徵，能夠容納四種行為（走、站、坐、臥），特別適合進行村莊活動。出發的地點是五類戒律清凈、觀點一致、能夠理解彼此意圖的場所。條件是：在安頓下來后，沒有告知他人，並且沒有障礙，也不是爲了處理特殊事務。時間是：從自己所在地區的太陽過午到黎明前的這段時間。意念上，認知到這是非時段，或者對此有所懷疑。發心是不告知他人就進入村莊。行為上，開始進入村莊。最終，超出了一定的範圍或接近的區域。在是正確時間的時候，錯誤地認為是錯誤時間，或者對此有所懷疑而進入村莊；或者說要去村莊東邊的房子，結果卻去了西邊的房子，構成惡作罪。第二，在村莊里遊蕩的墮罪，分為兩部分，第一部分是下午在村莊里遊蕩的墮罪，分為四部分。基礎是：遊蕩的地點和時間是...

【English Translation】 Wishing to spend time without confusing perception, without respectful intention, and without purification; engaging in actions that violate the Dharma, such as sudden idle talk; ultimately, completely violating the Dharma. Violating the instructions of the Khenpo (abbot) and Acharya (teacher), and instructions that do not conform to the rules of the Sangha (community); violating actions that conform to the Dharma due to the lack of any one of the following: restraint, purification, or respect, constitutes a Dukata (misdeed). For the cause of pure rituals, performing them incorrectly, drinking beverages that cause intoxication, constitutes a Patayantika (offense entailing expiation). The basis for the four Patayantikas is: grain alcohol and the mash, residue, or juice of boiled alcohol, any substance that causes intoxication, to the extent that it is clearly felt in the throat. In thought, perception is not confused, the intention is to drink. In action, one begins to drink. Finally, one swallows it into the throat. For alcohol fermented with mold and herbs, etc., without calculation, but which causes intoxication; and beverages that do not cause intoxication, but have the smell and taste of intoxication, etc.; drinking what causes intoxication but not swallowing, only holding it in the mouth; and threads on the body, etc., all constitute a Dukata. For a sick person holding it in the mouth or merely wearing it on the body, there is no offense, but even if facing death, one must not swallow it. Performing rituals incorrectly during special times. Fifth, performing rituals incorrectly during special times. Divided into three parts, the first part is the Patayantika of going to a village at an inappropriate time, divided into four parts. The basis is: the place to go is the residence of a householder with characteristics, and the residence possesses the characteristics of a residence, capable of accommodating four activities (walking, standing, sitting, lying down), especially suitable for village activities. The place of departure is a place where the five types of vows are pure, the views are consistent, and there is a place to communicate and understand each other's intentions. The condition is: after settling down, one has not informed others, and there are no obstacles, nor is it for handling special affairs. The time is: from noon to dawn in one's own region. In thought, one perceives that it is an inappropriate time, or has doubts about it. The intention is to enter the village without informing others. In action, one begins to enter the village. Finally, one exceeds a certain range or nearby area. When it is the correct time, mistakenly thinking it is the wrong time, or entering the village with doubts about it; or saying one is going to the house on the east side of the village, but going to the west side, constitutes a Dukata. Second, the Patayantika of wandering in the village, divided into two parts, the first part is the Patayantika of wandering in the village in the afternoon, divided into four parts. The basis is: the place and time of wandering are...

ི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཁྱིམ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱིམ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་གཞན་གྱིས་བོས་པའི་དབང་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲས་ཀྱང་ཁྱིམ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་འདས་པ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྔ་དྲོ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཁྱིམ་བཞི་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་ཁྱིམ་གསུམ་ཡན་ཆད་ཡིན་པ་ 1-15-69b ཞེས་སྦྱར་རོ། །དུས་ནི་སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་རང་གི་མིང་གིས་དགེ་འདུན་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱིམ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་སྦྱིན་བདག་ལ་ཁོ་བོ་མ་འོངས་པའི་དབང་གིས་ཟས་བྲིམ་པའི་དུས་ཡོལ་བར་མ་བྱེད་ཅེས་མ་བསྒོ་བར་རྒྱུ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཁྱིམ་གསུམ་པའི་སྒོའི་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མཚན་མོ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་རྒྱལ་པོའམ་བཙུན་མོ་གང་རུང་གི་གནས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའོ། །དུས་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་འོད་དམར་པོ་ཆགས་པ་འདས་ནས་སྐྱ་རེངས་ཐ་མ་མ་ཤར་གྱི་བར་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོས་བོས་པ་དང་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ནམ་མ་ལངས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཉིན་མོ་ཕྱིན་ཏེ་མཚན་མོ་འདུག་པའམ་མཚན་མོ་འཇུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བསྐོར་བ་མེད་ན་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་དང་། བསྐོར་བ་ཡོད་ཅིང་སྒོམ་བཙུགས་ན་བསྐོར་བའི་ནང་དང་། སྒོ་བཙུགས་ཏེ་བཅད་ན་གཏན་པའི་གནས་དང་། མ་བཅད་ན་གཏན་པ་ཉིས་འགྱུར་དུ་བཙལ་བའི་མཚམས་རྣམས་གང་རུང་འདས་པ་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་མོའི་ནང་དུ་ལན་དུ་མར་འགྲོ་བ་ལ་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། མཚན་མོ་འདས་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །མ་སྨྲས་པར་འགྲོ་བ་ལ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོའམ་བཙུན་མོའི་ཕོ་བྲང་ 1-15-70a དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སོང་བ་ལས་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གྲོང་དུ་ཞུགས་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕོ་བྲང་དུ་འཇུག་དགོས་པའི་ཚེ་གྱ་ཚོམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དྲུག་པ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བསླབ་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་དུ

【現代漢語翻譯】與之前相似，即指四戶人家等。意念上，意識不混亂，動機是想去四戶人家等處。行為上，不被障礙和他人呼喚所左右，努力前往。最終，即使是對安住的比丘說，如果四戶人家等的住處或附近有人去世，就會構成墮罪。第二，關於早上進入村莊的墮罪，有四點。基礎的要素是，前往的地方與之前相似，但在『四戶人家』的地方，是指三戶或以上的家庭。時間是早晨，以自己的名義迎請僧眾享用如法且適量的食物的時間。意念上，意識不混亂，動機是想去三戶人家等處。行為上，在沒有障礙的情況下，不告知施主『我不會因為未來的緣故而錯過佈施食物的時間』，就努力前往。最終，到達三戶人家的門口或附近。第三，關於夜晚進入王宮的墮罪，有四點。基礎的要素是，前往的地方是國王或王妃的住所，能夠容納四種行為方式，並且是真實的住所。時間是，西方紅光消失後到黎明前的這段時間。條件是，沒有國王的召喚，沒有障礙，也沒有爲了調伏應調伏之人的特殊必要。意念上，認為天還沒有亮，或者猶豫不決。動機是想去。行為上，白天已經過去，晚上留宿，或者努力在晚上進入。最終，如果沒有巡邏，則經過外圍；如果有巡邏且設立了門衛，則進入巡邏範圍內；如果設立了門衛並封鎖了，則經過住處；如果沒有封鎖，則經過尋找兩倍住處的邊界。以上任何一種情況發生，就構成墮罪。而且，在夜晚多次進入，就會構成相應次數的墮罪，與夜晚是否結束無關。如果沒有說明就進入，也會構成非時進入村莊的墮罪。因為進入國王或王妃的宮殿而前往，僅僅是進入與之相關的村莊，只會構成惡作劇罪。如果必須進入宮殿，卻隨意進入，則構成學習的惡作劇罪。關於以錯誤的方式進行特殊地區的儀式：第六，以錯誤的方式進行特殊地區的儀式，學習的基礎事物是特殊之處。

【English Translation】 Similar to the previous one, it refers to four households, etc. In terms of intention, the consciousness is not confused, and the motivation is to go to places like four households. In terms of action, one strives to go without being influenced by obstacles or being called by others. Ultimately, even if it is said to a residing Bhikshu, if someone in the residence or vicinity of four households, etc., passes away, it becomes a downfall. Secondly, regarding the downfall of entering a village in the morning, there are four points. The basic element is that the place to go is similar to the previous one, but in the place of 'four households,' it refers to three or more households. The time is in the morning, the time when one's own name is used to invite the Sangha to enjoy lawful and adequate food. In terms of intention, the consciousness is not confused, and the motivation is to go to places like three households. In terms of action, without obstacles, one strives to go without informing the benefactor, 'I will not miss the time of distributing food because of the future.' Ultimately, reaching the door or vicinity of the third household. Thirdly, regarding the downfall of entering the royal palace at night, there are four points. The basic element is that the place to go is the residence of the king or queen, which can accommodate four modes of conduct and is a real residence. The time is from after the red light of the west has disappeared until before the last dawn. The condition is that there is no summons from the king, no obstacles, and no special need to subdue those who should be subdued. In terms of intention, one thinks that it is not yet dawn, or hesitates. The motivation is to go. In terms of action, the day has passed and one stays at night, or strives to enter at night. Ultimately, if there is no patrol, one passes through the outer perimeter; if there is a patrol and a guard is set up, one enters the patrol area; if the guard is set up and blocked, one passes through the residence; if it is not blocked, one passes through the boundary where the residence is sought twice. If any of the above situations occur, it constitutes a downfall. Moreover, entering multiple times at night constitutes the corresponding number of downfalls, regardless of whether the night has ended. If one enters without explanation, it also constitutes the downfall of entering the village at an inappropriate time. Because one goes to enter the palace of the king or queen, merely entering the village related to it only constitutes a misdeed. If one must enter the palace, but enters casually, it constitutes a misdeed of learning. Regarding performing rituals in special areas in the wrong way: Sixth, performing rituals in special areas in the wrong way, the basic thing to learn is the specialness.

་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པར་གཏོགས་པའི་བསླབ་པ་ཡིན་པ། གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །དུས་ནི་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པའི་དུས་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ལན་གཉིས་ཐོས་ཤིང་ཡིད་རྨོངས་པ་མ་ཡིན་པ། གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་དེ་ལ་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཆོས་འདི་ཡང་མདོའི་ནང་དུ་གཏོགས་པར་བདག་གིས་གཟོད་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །དགེ་སློང་མའི་སོ་ཐར་འདོན་པའི་ཚེ་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པ་ལས་གཞན་པའི་དུས་སུ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པ་ན་མ་གུས་པས་ཉན་པ་མ་བཟློག་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྣོད་སྤྱད་དང་གོས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། ༈ སྣོད་སྤྱད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཁབ་རལ་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཁབ་རལ་གྱི་རྒྱུ་བ་སོ་དང་རུས་པ་སོགས་རུང་བ་ཚད་ལྡན་རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། ། 1-15-70b བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་བཟོ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྲི་རྐང་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་འདུན་དབང་བའི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་བུ་གར་གཞུག་པའི་ཕྱོགས་མ་གཏོགས་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་ལས་ལྷག་པ། རྒྱར་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྔར་ཚང་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྲི་རྐང་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྐང་པ་དམའ་བའི་ཁྲི་ལ་ཉལ་བ་དང་། ལྷམ་ཡོད་པས་མལ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེ་འཁོར་དུ་རྐང་པ་འཁྲུ་བ་དང་། ལྷམ་མེད་པས་ཀྱང་མགོ་ལོགས་དང་རྐང་ལོགས་སོགས་ལས་གཞན་དུ་འཁྲུ་བ་དང་། ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཚད་ལས་མཐོ་བ་དང་། གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་དང་ཁྲི་བརྩེགས་མའི་སྟེང་དུ་འདུག་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གོས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་ལས། ༈ ཤིང་བལ་གྱིས་གོས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ཤིང་བལ་གྱིས་གོས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལ

【現代漢語翻譯】違犯墮罪的四種情況，其根本要素是：違犯的基礎是屬於自己別解脫戒的學處；所違犯的對象是具有六種法的比丘；時間是在布薩時誦別解脫經的時候；所依據的是已經聽過兩次別解脫經且心智健全，並且參與了布薩羯磨的人。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要說出輕蔑的言語，甚至包括嘲笑。行為方面，用具備五種特徵的語言說：『我也確實知道這個法屬於經藏。』等等，開始說出輕蔑的言語。最終完成，對方理解了所說之意。在比丘尼誦別解脫經時，輕蔑共同的學處；在誦別解脫經以外的時間輕蔑；輕蔑經藏的學處，這些都屬於惡作罪。在誦別解脫經時，不恭敬地聽聞，不制止他人不恭敬的行為，這屬於應學的惡作罪。第四，以不如法的方式謀求清凈的活命，包括以不如法的方式獲取衣物和器具兩種。首先，以不如法的方式獲取器具，包括兩種情況。第一種是修補針筒的墮罪，其根本要素是：針筒的材料是骨頭或牙齒等符合標準且屬於自己的材料，並且之前沒有做過損害原有尺寸的製作。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要爲了自己而做。行為方面，自己或指使他人開始製作。最終完成製作。第二種是修補床腳的墮罪，其根本要素是：屬於僧眾的床或小床，除了插入床腳的部分外，超過一肘的長度，寬度符合三圍的標準，並且之前沒有做過損害原有尺寸的製作。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要製作超過尺寸的床腳。行為和最終完成與之前相同。睡在矮腳床上；穿著鞋子在靠近床的地方洗腳；即使不穿鞋子，也在頭部和腳部以外的地方洗腳；使用高於標準的床或小床；坐在或睡在金銀等材質的床上；坐在疊起來的床上，這些都屬於應學的惡作罪。第二，不如法地獲取衣服，包括五種情況。第一種是用樹棉製作衣服的墮罪，其根本要素是：

【English Translation】 The four circumstances of committing a downfall offense are: The basis of the violation is the precepts belonging to one's own Pratimoksha vow; the object of the violation is a Bhikshu (monk) possessing the six dharmas; the time is when the Pratimoksha Sutra is recited during the Posadha (Uposatha); the basis is someone who has heard the Pratimoksha Sutra twice and is of sound mind, and who is participating in the Posadha karma. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to speak contemptuous words, even including ridicule. In terms of action, using language with five characteristics, saying, 'I also truly know that this Dharma belongs to the Sutra Pitaka,' etc., beginning to speak contemptuous words. Ultimately, the meaning is understood. When a Bhikshuni (nun) recites the Pratimoksha Sutra, disparaging the common precepts; disparaging at times other than when reciting the Pratimoksha Sutra; disparaging the precepts of the Sutra Pitaka, these all constitute offenses of wrong-doing. When reciting the Pratimoksha Sutra, listening without respect, and not preventing others from disrespectful behavior, this constitutes an offense of what should be learned. Fourth, improperly seeking a pure livelihood, including improperly acquiring clothing and utensils. First, improperly acquiring utensils, including two situations. The first is the downfall offense of repairing a needle case, the fundamental element of which is: the material of the needle case is bone or teeth, etc., which meets the standard and belongs to oneself, and no production that damages the original size has been done before. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to do it for oneself. In terms of action, one begins to make it oneself or instructs others to do it. Ultimately, the production is completed. The second is the downfall offense of repairing bed legs, the fundamental element of which is: a bed or small bed belonging to the Sangha, exceeding one cubit in length except for the part inserted into the bed leg, the width meets the standard of three circumferences, and no production that damages the original size has been done before. In terms of intention, the cognition is not mistaken, and the motivation is to make bed legs that exceed the size. The action and ultimate completion are the same as before. Sleeping on a low-legged bed; washing feet near the bed while wearing shoes; even without shoes, washing feet in places other than the head and foot areas; using a bed or small bed that is higher than the standard; sitting or sleeping on a bed made of gold, silver, etc.; sitting on a stacked bed, these all constitute offenses of what should be learned. Second, improperly acquiring clothes, including five situations. The first is the downfall offense of making clothes with tree cotton, the fundamental element of which is:

ག་ལ་གོས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་རུང་བ་ཚད་ལྡན་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་གོས་པར་བྱ་བ་ནི་ལུས་སམ་གནས་མལ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྫས་སྦར་གང་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་ཞེ་སྡང་བའི་བསམ་པས་གོས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་གོས་པར་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་གནས་མལ་ལ་རེག་ནའོ། ། ༈ གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད། གཉིས་པ་གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་ 1-15-71a གཞིའི་ཡན་ལག་གདིང་བའི་རྒྱུ་རུང་ཞིང་སྲིད་དུ་ཁྲུ་གསུམ་མམ་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་སོར་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཟིན་པའོ། །གཡན་པ་དགབ་པ་དང་རས་ཆེན་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་གཡན་པ་དགབ་པའི་ཚད་ནི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དྲུག་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ། རས་ཆེན་ནི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དགུ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་དང་སོར་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་ན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གདིང་བ་དང་གཡན་པ་དགབ་པ་དང་རས་ཆེན་ཚད་ལས་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གང་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་ཁབ་རལ་དང་ཁྲི་རྐང་མ་བཅག་པ་དང་། ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་གོས་པ་མ་བསྡུས་པ་དང་། གདིང་བ་དང་གཡན་བ་དགབ་པ་དང་། རས་ཆེན་ཚད་ལས་ལྷག་པ་རྣམས་བཅད་པ་མ་དྲིས་པར་བཤགས་པ་ལེན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་དག་མ་བྱས་པར་བཤགས་ཀྱང་མི་འདག་གོ། ༈ བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་བཟོ་བྱེད་བའི་ལྟུང་བྱེད། ལྔ་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་བཟོ་བྱེད་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་རུང་ཞིང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚད་དམ་དེ་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུས་ཙམ་མེད་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ནོ། ། ༈ སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན། བཞི་པ་སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་རབ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་གཉིས་ལས། ༈ རབ་བྱུང་གཞི་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་ལས་ཟས་ལེན་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་སློང་མ་ 1-15-71b ཆོས་བདུན་ལྡན་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་གང་རུང་ན་འདུག་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་ཟ་བའི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ

【現代漢語翻譯】何處為染污之境？答：僧眾的住所，合格且標準。何物為染污之物？答：足以損害身體或住所的任何物質。意念如何？答：認知不謬誤，動機是想以嗔恨之心進行染污。行為如何？答：親自或指使他人開始進行染污。最終如何？答：木棉等物接觸到住所。【墮罪之坐墊】第二，關於坐墊的墮罪，有四方面：基礎要素：製作坐墊的材料合格，長度超過三肘或兩肘半，寬度超過一肘六指，是自己所有，且之前未曾對尺寸進行過修改。意念如何？答：認知不謬誤，動機是想做得更大。行為如何？答：親自或指使他人開始製作。最終如何？答：製作完成。關於覆蓋瘡口的布和大的布單的墮罪，與此類似。覆蓋瘡口的布的尺寸是長度六肘，寬度三肘。大的布單的尺寸是長度九肘，寬度三肘十八指。如果超過這些尺寸，則犯墮罪。如果坐墊、覆蓋瘡口的布和大的布單的尺寸小於上述尺寸，則加持后犯輕罪。對於因何種原因導致墮罪的針線破損、床腳損壞、木棉等物未收集、坐墊和覆蓋瘡口的布以及大的布單尺寸過大等情況，未經詢問就接受懺悔，則犯違背戒律的輕罪。如果未做這些事情就進行懺悔，則無法清凈罪業。【如來法衣製作之墮罪】第五，關於製作如來法衣的墮罪，有四方面：基礎要素：物品是三種法衣中的任何一種，合格且尺寸達到或超過如來法衣的標準，是自己所有，且之前未曾對尺寸進行過修改。所依：僅缺少如來的身體。其餘要素與之前相同。【各別懺悔之部】第四，關於各別懺悔之部，分為比丘和在家眾兩種。【比丘之部】第一種情況又分為兩種，第一種是向比丘尼乞食的各別懺悔，有四方面：基礎要素：比丘尼住在具備七法的村莊、村莊附近或三岔路口中的任何一個地方。時間：不是饑荒時期。物品：是適合食用的食物，且達到一份食物的量。這些食物是專門為比丘尼自己準備的，並且與比丘尼自己有關聯。

【English Translation】 Where is the place to be defiled? Answer: The dwelling place of the Sangha, which is qualified and standard. What is the object to be defiled? Answer: Any substance that is sufficient to damage the body or dwelling place. What is the thought? Answer: The cognition is not mistaken, and the motivation is to defile with the intention of anger. What is the action? Answer: Personally or instructing others to begin the defilement. What is the final result? Answer: The kapok and other things touch the dwelling place. [The downfall of the cushion] Second, regarding the downfall of the cushion, there are four aspects: Basic elements: The material for making the cushion is qualified, the length exceeds three cubits or two and a half cubits, the width exceeds one cubit and six fingers, it is one's own, and no modifications have been made to the size before. What is the thought? Answer: The cognition is not mistaken, and the motivation is to make it bigger. What is the action? Answer: Personally or instructing others to start making it. What is the final result? Answer: The production is completed. Regarding the downfall of covering the sores and the large cloth sheet, it is similar to this. The size of the cloth covering the sores is six cubits in length and three cubits in width. The size of the large cloth sheet is nine cubits in length and three cubits and eighteen fingers in width. If these sizes are exceeded, then a downfall is committed. If the sizes of the cushion, the cloth covering the sores, and the large cloth sheet are smaller than the above sizes, then a minor offense is committed after blessing. For situations where the needle and thread are broken, the bed legs are damaged, the kapok and other things are not collected, and the cushion and the cloth covering the sores and the large cloth sheet are too large, which lead to the downfall, accepting confession without asking incurs a minor offense of violating the precepts. If one confesses without doing these things, the sin cannot be purified. [The downfall of making the Tathagata's Dharma robe] Fifth, regarding the downfall of making the Tathagata's Dharma robe, there are four aspects: Basic elements: The object is any of the three Dharma robes, qualified and the size reaches or exceeds the standard of the Tathagata's Dharma robe, it is one's own, and no modifications have been made to the size before. The basis: Only the body of the Tathagata is missing. The remaining elements are the same as before. [The section of individual confessions] Fourth, regarding the section of individual confessions, it is divided into two types: monks and laypeople. [The section of monks] The first situation is further divided into two types, the first of which is the individual confession of begging for food from a Bhikkhuni, which has four aspects: Basic elements: The Bhikkhuni lives in any of the three places: a village with seven qualities, near a village, or at a three-way intersection. Time: It is not a time of famine. Object: It is food that is suitable for consumption and reaches the amount of one serving. This food is specially prepared for the Bhikkhuni herself and is related to the Bhikkhuni herself.

། རྟེན་ནི་རང་ཉིད་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་ན་འདུག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ།མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དགེ་སློང་མ་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ། གྲོང་གི་ནམ་མཁའ། དབྱར་ཁང་། དེའི་ཉེ་འཁོར། གཙུག་ལག་ཁང་། དེའི་ཉེ་འཁོར་ཏེ་བརྒྱད་ན་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ནམ་མཁའ་ནས་བླངས་པ་དང་། དགེ་སློང་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་དང་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་ན་འདུག་པས་དགེ་སློང་མ་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པའི་གནས་དྲུག་ན་འདུག་པ་ལས་བླངས་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སོར་བཤགས་གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་པོའི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའོ། །གྲོགས་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གཉིས་ཡན་ཆད་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་ཞིང་། དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་བསྒོ་རུང་ན་འདུག་པས་བསྐོ་བཤམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་མ་དེའི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་པར་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་མ་བཟློག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་ལ་མ་བསྒོ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་བཟློག་པར་ཟ་བར་ 1-15-72a འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ལ་མ་བཟློག་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། བསྒོར་མི་རུང་བའི་གནས་ན་འདུག་པ་ལ་མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པར་དོགས་པ་ན་མ་བྱས་སམ་ཞེས་མ་དྲིས་པར་ཟ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ཞིང་བག་ཡངས་སུ་མ་བྱས་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། མོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བདག་ཉིད་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་མིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཟ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བག་ཡངས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་བྱིན་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ལྷ

【現代漢語翻譯】所依為自己住在村莊或村莊附近，或在道路上。想法是，意識到非比丘尼親屬的人，以確定或懷疑的方式知道。動機是爲了自己而接受並想要吃。行為是開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。比丘尼住在村莊或村莊附近，或在道路上，村莊的天空，夏季房屋，其附近，寺廟，其附近等八個地方，比丘從空中拿取食物。比丘住在村莊及其附近和道路三個地方，比丘尼從村莊及其附近以外的六個地方拿取食物，這二十六種情況會構成惡作劇罪。第二次懺悔的四個基礎是：施主是具備五種功德的在家人，不是委任者的親屬。朋友是兩位或兩位以上具備六種功德的比丘。食物是如法的，並且是足夠一次食用的如法食物。比丘尼具備七種功德，適合被委任，但委任卻顛倒了。所依是比丘尼不是通過言語邀請，而是被邀請來委任，自己或與自己相似的人沒有阻止。想法是，意識到沒有教導委任，以確定或懷疑的方式知道。動機是不阻止而想要吃。行為是開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。對於阻止委任的人，確定或懷疑地知道沒有阻止而吃，以及在不適合教導的地方吃，如果沒有教導而吃，則構成惡作劇罪。比丘尼懷疑是否進行了委任，沒有詢問是否做過就吃，則構成學習處的惡作劇罪。從在家人的基礎上轉變：第二部分分為兩部分，第一部分是放棄戒律而進入家庭的懺悔，有四個基礎：施主是具備五種功德的在家人，給予了戒律，但沒有放縱。食物是如法的，並且是足夠一次食用的如法食物。是施主自己的，而不是過多的。所依是自己屬於法律的範圍，在給予戒律之前沒有被邀請。想法是沒有錯誤的，動機是放棄戒律而想要吃。行為和最終結果與之前相同。對於應該給予戒律的人不給予，對於應該放縱的人不放縱，以及爲了在給予戒律的人的家中說法等目的而不去，以及...

【English Translation】 The basis is oneself staying in a village or near a village, or on a road. The thought is to be aware that the person who is not a nun relative knows with certainty or doubt. The motivation is to accept for oneself and want to eat. The action is to start eating. The final result is swallowing into the throat. The nun stays in a village or near a village, or on a road, the sky of the village, a summer house, its vicinity, a monastery, its vicinity, etc., in eight places, and the monk takes food from the sky. The monk stays in the village and its vicinity and the road in three places, and the nun takes food from six places other than the village and its vicinity, these twenty-six situations will constitute a misdeed. The four bases for the second confession are: the donor is a householder with five qualities, not a relative of the appointer. A friend is two or more monks with six qualities. The food is lawful and is lawful food sufficient for one meal. The nun has seven qualities and is suitable to be appointed, but the appointment is reversed. The basis is that the nun is not invited by words, but is invited to be appointed, and oneself or someone similar has not prevented it. The thought is to be aware that there is no teaching of appointment, knowing with certainty or doubt. The motivation is to want to eat without preventing it. The action is to start eating. The final result is swallowing into the throat. For those who prevent the appointment, knowing with certainty or doubt that they are eating without preventing it, and eating in a place where it is not suitable to teach, if they eat without teaching, it constitutes a misdeed. If the nun suspects that an appointment has been made, and eats without asking whether it has been done, it constitutes a misdeed of the training. Transformation from the basis of a householder: The second part is divided into two parts, the first part is the confession of abandoning the precepts and entering the household, there are four bases: the donor is a householder with five qualities, giving the precepts, but not being indulgent. The food is lawful and is lawful food sufficient for one meal. It belongs to the donor himself, and is not excessive. The basis is that oneself belongs to the scope of the law, and has not been invited before giving the precepts. The thought is without error, the motivation is to abandon the precepts and want to eat. The action and final result are the same as before. Not giving precepts to those who should be given precepts, not being indulgent to those who should be indulgent, and not going to the home of the one who gave the precepts for the purpose of teaching the Dharma, etc., and...

ུང་བཟེད་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་དང་། དེའི་བྱིས་པ་སོགས་ཟས་སློང་བ་ལ་བསོད་སྙོམས་རིལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། སྣུམ་འཁུར་ཙམ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ནགས་མ་བརྟག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་དགེ་འདུན་ལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བ་པོ་ཡིན་པ། ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ཡིན་པ། གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ 1-15-44a ཞིང་ཀུན་སློང་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་མིང་མ་སྨོས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མལ་ཆ་སྟོབས་པ་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྐོ་བའི་ཚེ་ལས་ཀྱིས་མ་བསྐོས་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ལས། ༈ ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། ལུང་གི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཁྱིམ་པ་མོ་ལ་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ།ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། མ་ནིང་མཚན་གཉིས་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། མཁས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་མི་ཡིན་པ་སྨྲ་ཤེས་པ་དོན་གོ་བ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། ལོང་བ་མ་ཡིན་པ། ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ན་གནས་པ། སྤྱོད་པ་དང་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་འགྱུར་བ་མི་བསྟེན་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་ཡིན་པ། དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། སྔར་ཤེས་པའི་དོན་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །གང་དུ་སྟོན་པའི་གནས་ནི་གནས་གཅིག་ཡིན་པ། དུས་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་ཤིང་ཀུན་སློང་ཆོས་སྟོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ལྔའམ་དྲུག་ལས་ལྷག་པ་ 1-15-44b གནས་ཐ་དད་དུ་བསྟན་པ་དང་། མོའི་མཚན་ཤས་ཆེ་བའི་མཚན་གཉིས་པའི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ་སྟོན་པ་དང་། མ་ནིང་ཕོ་མོ་དང་སྤྲུལ་པ་མོ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དང་། བུད་མེད་གཡེམ་ཞིང་རྒོད་བག་ཅན་ལ་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་དང་བཅས་ཏེ་ཡང་ཆོས་སྟོན་པ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཚིག་ལྔ་པ་ལ་ལྔ་སྟོན་པ་དང་། གཞན་དྲུག་ཚུན་ཆད་སྟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་། དམིགས་ཀྱིས་འདྲི་བའི་ལན་བརྗོད་པ་དང་། སྔར་བཟུང་ཟིན་པ་སྟོན་པ་དང

【現代漢語翻譯】空腹乞討食物，以及他們的孩子等乞討食物時，給予一小團佈施，而不給予一滴油，這是違犯戒律的過失。第二，未經考察的懺悔，有四方面：基礎的組成部分是，施主是具備五種功德的在家人，向僧團供養食物等；食物是如法的，達到一份食物的量，時間是如法的，由施主供養；地點是充滿恐懼的，並且想要種植一切乞討的種子，不會中斷。行為是即使不念名字也可以，具備五種功德的語言開始種植罪業。最終是理解意義。在指派床位分配者等時，如果沒有通過羯磨指派，就是違犯戒律的過失。不恭敬佛法第二，不恭敬佛法，分為兩部分：不恭敬經教之法不恭敬經教之法，分為三部分，第一是對在家婦女宣講的墮罪，有四方面：基礎的組成部分是，宣講的對象是能夠理解女性含義、身體處於平常狀態、可以親近、不是雙性人或兩性人等四種稱謂的婦女。不是具有神通者，是在家人，不是親屬，沒有被引誘，不是聰慧的自性。所依是人，能說話，能理解意義，心處於自然狀態，能夠理解男性的含義，不是盲人，住在聽法的附近，不親近行為和名稱改變的不具戒律同伴的人。所宣講的法是佛陀的教言，是意義的本體，超過五六個詞，是與之前所知不同的意義。宣講的地點是同一個地點，時間是同一天。想法是對於超過五六個詞的內容，以確定或懷疑的任何一種方式理解，並且持續不斷地想要宣講佛法。行為是以具備五種功德的語言開始宣講，最終是理解意義。超過五六個詞在不同的地方宣講，以及與女性特徵明顯的雙性人或有戒律同伴的人一起宣講，以及對男性、女性和化身女性宣講佛法等不具足條件的情況，以及與行為放蕩、輕浮的婦女和具備戒律同伴的人一起宣講佛法，都是過失。宣講五個詞的內容時宣講五個詞，宣講六個詞以內沒有過失。回答有針對性的提問，以及宣講之前已經接受過的內容等。

【English Translation】 Going to beg for food with an empty bowl, and giving a handful of alms to their children and others who are begging for food, but not giving even a drop of oil, is a transgression of the precepts. Second, the confession without investigation has four aspects: the basis of the component is that the patron is a householder with five qualities, dedicating food and other things to the Sangha; the food is suitable and reaches the amount of one meal, the time is suitable, and it is dedicated by the patron; the place is full of fear, and wants to plant all the seeds of begging, without interruption. The action is that even if the name is not mentioned, the language with five qualities begins to plant sins. The ultimate is to understand the meaning. When appointing bed distributors and others, if they are not appointed through karma, it is a transgression of the precepts. Disrespecting the Dharma Second, disrespecting the Dharma is divided into two parts: Disrespecting the Dharma of the scriptures Disrespecting the Dharma of the scriptures is divided into three parts, the first is the downfall of preaching to a laywoman, which has four aspects: the basis of the component is that the object of preaching is a woman who can understand the meaning of female, whose body is in a normal state, who can be approached, who is not a hermaphrodite or a person with two sexes, etc., with four terms. Not a person with supernatural powers, is a layperson, not a relative, not seduced, not of intelligent nature. The support is a person, able to speak, able to understand the meaning, the mind is in a natural state, able to understand the meaning of male, not blind, living near the place of hearing, not close to people who do not have precepts companions whose behavior and name have changed. The Dharma to be preached is the Buddha's teachings, is the essence of meaning, more than five or six words, is a different meaning from what was previously known. The place of preaching is the same place, the time is the same day. The thought is that for the content of more than five or six words, understanding in any way of certainty or doubt, and continuously wanting to preach the Dharma. The action is to start preaching with language with five qualities, and the ultimate is to understand the meaning. More than five or six words Preaching in different places, and preaching together with a hermaphrodite with obvious female characteristics or with a precepts companion, and preaching the Dharma to male, female, and incarnate women, etc., are conditions that are not complete, and preaching the Dharma together with a woman who is promiscuous and frivolous and has a precepts companion, are all faults. Preaching five words of content when preaching five words, there is no fault in preaching within six words. Answering targeted questions, and preaching content that has already been accepted, etc.

་། བསྙེན་གནས་འབོགས་པ་དང་། ཡོན་བཤད་བྱེད་པ་སོགས་ལ་ཚིག་དྲུག་ལས་ལྷག་ཀྱང་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འདོན་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དགེ་སློང་ལས་ཅིག་ཅར་རམ་སྔར་འདོན་པར་འདོད་པ། ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་འདོན་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྟོན་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་སམ་ཡི་གེ་གང་ཡང་རུང་བ། ངག་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ། སྔར་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་མཇུག་ཏུའམ་ཅིག་ཅར་འདོན་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་འདོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདོན་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་འདུལ་བའི་ཚིག་ཡིན་པ། བདག་ཉིད་ཀྱི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་པ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱད་དུ་གསོད་ 1-15-45a པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དགེ་སློང་རྣམས་འགྱོད་པ་དང་ཞུམ་པར་འགྱུར་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲན་ཚེགས་འདི་ལྟ་བུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཅིང་གདོན་ཅི་དགོས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མངོན་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཚུལ་སྔར་བཞིན་ཡན་ལག་བརྩིས་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདུལ་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ། གཉིས་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་མ་གུས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། ཕམ་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་པའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་དགེ་སློང་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ཕམ་ལྷག་གི་ལྟུང་བ་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་རྗོད་པའི་རྟེན་ནི་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པར་མ་བསྐོས་ཤིང་གནང་བ་མ་གསོལ་བ། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བའི་ཚེ་དེའི་ཁོངས་སུ་མི་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཉན་པ་པོ་མི་ཤེས་པ་དང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་དེར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཕམ་ལྷག་ལས་གཞན་པའི་གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་དང་། ཉན་པ་པོ་མི་ཤེས་པ་དང་། བསྙེན་པར

【現代漢語翻譯】此外，在舉行受戒儀式和講解功德等活動中，即使超過六個詞也不會構成墮落。第二，關於宣講的墮落，有四種情況，從根本的要素來說，與誰一起宣講的對象是未受比丘戒、具備五個條件（指形色、名字、種族、職業、技藝五種）、身體處於正常狀態、真心實意地想要從比丘那裡一起或提前聽聞、沒有被替代的人。宣講的內容是任何能夠作為教導的法或文字，是語言的本質，並且是以前不知道的。意念方面，認知沒有錯亂，動機是想要在未受比丘戒者之後或一起宣講，並且持續不斷。行為方面，以具備五個特徵的語言開始嘗試那樣宣講，最終完成宣講。第三，關於輕蔑的墮落，有四種情況，從根本的要素來說，輕蔑的對象是戒律的詞語，並且是從自己的學處開始的。所針對的對象是具備六種法（指知時、非時；知說、不說；知義、非義）的比丘。意念方面，認知沒有錯亂，動機是想要說輕蔑的話語，並且持續不斷。行為方面，以具備五個特徵的語言開始說諸如『像這樣細微的學處，半個月誦一次有什麼必要』之類的話語，最終理解其含義。即使輕蔑論藏，也應如前所述，通過計算要素來了解會構成墮落的方式。如果輕蔑與戒律不共的經部，則會犯輕罪。不敬證悟之法第二，關於不敬證悟之法，分為兩種，第一種是宣說惡劣處境的墮落，有四種情況，從根本的要素來說，宣說的對象是未受比丘戒、具備五個條件、身體處於正常狀態、不瞭解缽羅市摩提木叉（波羅夷）和僧殘的特徵的人。所宣說的內容是比丘直到可以恢復戒律為止，具備六種法的相續中的缽羅市摩提木叉（波羅夷）和僧殘的墮落。宣說的依據是沒有被指定宣說惡劣處境，也沒有請求允許，並且不屬於僧眾集體討論的範圍。意念方面，認知方面，聽者不知道，或者認為未受比丘戒者知道，或者猶豫不決。動機是想要說宣說惡劣處境的話語。行為方面，以具備五個特徵的語言開始說。最終理解其含義。宣說缽羅市摩提木叉（波羅夷）和僧殘之外的惡劣處境，以及未受比丘戒者，聽者不知道，以及未受比丘戒者

【English Translation】 Furthermore, in activities such as observing the Uposatha and explaining merits, there is no downfall even if it exceeds six words. Secondly, regarding the downfall of reciting, there are four situations. From the fundamental elements, the object with whom to recite is one who has not received the Bhikshu vows, possesses five characteristics (referring to form, name, lineage, occupation, and skill), is in a normal physical state, sincerely desires to hear together with or in advance of the Bhikshu, and has not been replaced. The content to be recited is any Dharma or text that can serve as a teaching, is the essence of language, and is previously unknown. In terms of intention, the cognition is not confused, the motivation is to recite after or together with the unordained, and it is continuous. In terms of action, one begins to attempt to recite in that way with language possessing five characteristics, and ultimately completes the recitation. Thirdly, regarding the downfall of disparaging, there are four situations. From the fundamental elements, the object of disparagement is the words of the Vinaya, and it originates from one's own precepts. The object being addressed is a Bhikshu possessing six qualities (knowing the time and non-time; knowing what to say and not to say; knowing the meaning and non-meaning). In terms of intention, the cognition is not confused, the motivation is to speak disparaging words, and it is continuous. In terms of action, one begins to speak words such as 'What is the need to recite such minor precepts every half month?' with language possessing five characteristics, and ultimately understands its meaning. Even if one disparages the Abhidhamma, one should understand the manner in which it constitutes a downfall by counting the elements as before. If one disparages the Sutra Pitaka, which is not common to the Vinaya, one commits a minor offense. Disrespecting the Dharma of Realization Secondly, regarding disrespecting the Dharma of Realization, there are two types. The first is the downfall of speaking of negative situations, which has four situations. From the fundamental elements, the object of speech is one who has not received the Bhikshu vows, possesses five characteristics, is in a normal physical state, and does not understand the characteristics of Parajika and Sanghavasesa. The content of speech is the Parajika and Sanghavasesa downfalls in the continuum of a Bhikshu possessing six qualities, up to the point where the vows can be restored. The basis of speech is that one has not been designated to speak of negative situations, nor has permission been requested, and it does not belong to the scope of collective discussion by the Sangha. In terms of intention, in terms of cognition, the listener does not know, or thinks that the unordained knows, or is hesitant. The motivation is to speak words of speaking of negative situations. In terms of action, one begins to speak with language possessing five characteristics. Ultimately, one understands its meaning. Speaking of negative situations other than Parajika and Sanghavasesa, as well as the unordained, the listener does not know, and the unordained

་མ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་འདུ་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་རྗོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་ 1-15-45b བྱས་སོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་པ་སུན་འབྱིན་པའི་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་ཁྱིམ་དུ་སོ་སོར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་མ་བསྐོས་པ་དང་། བསྐོས་པ་དེས་ཁྱིམ་རྣམས་སུ་གོ་བར་མ་བྱས་པ་དང་། གནས་ངན་ལེན་རྗོད་པར་སྤྲོ་བའི་གང་ཟག་མ་བྱུང་ན་དགེ་སློང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གླེང་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། བདེན་པ་མ་མཐོང་བའོ། །གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་མི་ཆོས་བླ་མའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཁྱིམ་པའི་མདུན་དུ་དགོས་པ་མེད་པར་ཆོ་འཕྲུལ་སྟོན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བྱ་བ་མང་བ་ལས་གྱུར་བ། གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ། གནས་སྒྲུབ་པ་ལས་གྱུར་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་འཇིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་རང་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། མ་ཉམས་པ། རུང་བ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་ཆོམ་རྐུན་པས་རྩྭ་ལ་སོགས་པས་བཅིངས་པའི་ཚེ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་མ་ཉམས་པ་ལ་མ་ཉམས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ཉམས་པར་བྱེད་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་འདམ་རྫབ་སོགས་ཀྱིས་གནོན་པ་དང་ཁུ་ཚན་སོགས་དབོ་བ་དང་། རླུང་དང་ཉི་མ་དང་ས་གཞི་སྐམ་པོར་འཇོག་ 1-15-46a པ་སོགས་ཀྱིས་ཉམས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཉམས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ཡང་སྦྱོར་བ་གཅིག་གིས་དུ་མ་ཉམས་པར་བྱེད་ན་སྦྱོར་བའི་ཉེས་བྱས་གཅིག་དང་། དངོས་གཞི་ལ་གྲངས་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྡོང་བུ་ལྟ་བུ་རྩ་བ་ནས་གཅོད་ན་ཡལ་ག་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་གཅིག་དང་སྦྱོར་བ་ལ་སྟ་རེ་སོགས་བསྣུན་པའི་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །གཞིའི་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ། ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པའི་ཚི་གུ་མ་བཅོམ་པར་མིད་པ་དང་། སྙིང་པོ་ལ་མ་རེག་པའི་ཤིང་ཤུན་དང་། ཤུན་པའི་བར་གྱི་ཕྲི་དང་། འདབ་མ་སྐྱ་བོ་དང་། མེ་ཏོག་ཁ་ཕྱེ་བ་དང་། འབྲས་བུ་སྨིན་པ་རྣམས་དང་། ཁྱིའུ་ཁ་མ་ཐོན་པ་དང་། ས་འབུས་པ་དང་ཤ་མོ་དང་ཤ་བལ་དང་སྣོད་ལ་སོགས་པའི་རླ་མ་ཉམས་བར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི། ལག་གི་

【現代漢語翻譯】對於未圓滿的事物，產生圓滿的錯覺，心懷猶豫不定，這些言論都會構成過失。關於應學之事的過失包括：詆譭在家居士的比丘，以及未經委任，或雖經委任卻未能在居士中進行教化的比丘尼。如果沒有樂於宣講墮罪的人，所有比丘都未進行祈請羯磨。第二，關於以人法為尊，說真實語的墮罪，在四部分中，基礎的構成部分是：所針對的對象是不具足具足戒的五種稱謂者，身體處於普通狀態，未見真諦。所宣講的內容是自己相續中存在的人法。意念上沒有錯亂，動機是持續不斷地想要宣說真實的人法。行為和最終結果與之前相同。在居士面前無必要地展示神通，會構成應學之事的過失。第二，對於已成為住處的僧團的基礎進行邪惡的建立，分為由事務繁多所致，由損害所致，由建立住處所致三種。第一，關於破壞種子和幼苗的墮罪，在兩部分中的第一部分，關於墮罪的分類，在四部分中，基礎的構成部分是：所要破壞的種子和幼苗，具有自性，未被破壞，未經處理。所依賴的條件是：不是被盜賊用草等捆綁的時候。意念上，對於未被破壞的事物，認為是未被破壞，或者心懷猶豫不定。動機是想要進行破壞。行為是自己或派人使用泥漿等進行壓制，用灰燼等進行覆蓋，或者置於風吹日曬的乾燥土地上等方式，試圖進行破壞。最終結果是遭到破壞。如果一個行為導致多個事物被破壞，則行為本身構成一個過失，而對於實際破壞的對象，則根據數量，每個對象都構成一個墮罪。如果像樹木一樣從根部砍斷，即使有很多樹枝，也只構成一個墮罪，而對於砍伐的行為，根據斧頭等工具擊打的次數，構成相應數量的過失。基礎的構成部分不完整，吞下未經處理的果實等，未觸及果核的果皮，果皮之間的薄膜，灰色的葉子，開放的花朵，成熟的果實，未出生的幼犬，新生的幼芽，蘑菇，木耳，容器等未被破壞的事物，都會構成過失。第二，應學之事的過失是，用手……

【English Translation】 To perceive incompleteness as completeness and to speak with doubt are faults. Transgressions of training include: a bhikshu (monk) who disparages householders, and an unappointed bhikshuni (nun) who causes monks and nuns to separately understand householders, or an appointed one who does not cause them to understand householders. If there is no one willing to speak of offenses, all the monks do not perform the act of solicitation. Secondly, regarding the downfall of speaking truthfully about superior human qualities, among the four parts, the foundational element is that the object to whom it is spoken is one who is not fully ordained, possessing the five designations, whose body remains in an ordinary state, and who has not seen the truth. The object of speech is the superior human quality that exists in one's own continuum. The intention is without confusion, and the motivation is the continuous desire to speak truthfully about superior human qualities. The action and the ultimate result are the same as before. Displaying miracles unnecessarily in front of householders constitutes a transgression of training. Secondly, to wrongly establish the basis of the Sangha (community) that has become a dwelling place, there are three types: arising from many affairs, arising from harm, and arising from establishing a dwelling place. Firstly, regarding the downfall of destroying seeds and sprouts, in the first of two parts, regarding the classification of downfall, in the four parts, the foundational element is that the seeds and sprouts to be destroyed are established in their own nature, have not been destroyed, and have not been processed. The condition upon which it depends is not when it is bound by thieves with grass, etc. The intention is to know that what has not been destroyed is not destroyed, or to be of two minds. The motivation is the desire to destroy. The action is to attempt to destroy by oneself or by someone appointed, by pressing down with mud, covering with ashes, or placing it in a dry place exposed to wind and sun. The ultimate result is that it is destroyed. If one action destroys many things, the action itself constitutes one transgression, and for the actual objects destroyed, each object constitutes a downfall depending on the number. If, like a tree, it is cut from the root, even if there are many branches, it constitutes only one downfall, and for the action of cutting, the number of times the axe or other tool is struck constitutes the corresponding number of transgressions. The foundational element is incomplete, swallowing unprocessed fruits, etc., the skin of the fruit that does not touch the pit, the membrane between the skins, gray leaves, open flowers, ripe fruits, unborn puppies, new sprouts, mushrooms, tree ears, containers, etc., that have not been destroyed, all constitute transgressions. Secondly, the transgression of training is, with the hand...

བླས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཤིང་ལྗོན་པ་སོགས་གཅོད་པའི་ཚེ་མདུན་རོལ་ཉི་མ་བདུན་ནམ་བརྒྱད་ནས་ཤིང་ལ་གནས་པའི་མི་མ་ཡིན་སོགས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ལ་སོགས་པ་བཤད་པས་སྤྲོ་བ་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟར་བྱས་ཀྱང་མི་གཏོང་བའི་ཚེ་གཅོད་པ་དང་། ཐུན་ཚོད་དུ་རུང་བ་དང་ཞག་བདུན་པ་དང་འཚོ་བའི་བར་དུ་བཅང་བ་རྣམས་ཕྱི་དྲོ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་ཆུ་གྲང་མོས་མ་བཏབ་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གནས་སུ་གྱུར་པའི་དགེ་འདུན་གྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་གནོད་པ་ལས་གྱུར་པ་ལ་དྲུག་ལས། ༈ ལས་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པ་འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ལས་བྱེད་པ་ལ་གནོད་པ་འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་འཕྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཞལ་ཏ་བར་བསྐོས་པའམ་མ་བསྐོས་ཀྱང་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པ་དང་སྔར་བསྐོས་པ་བག་ཡངས་སུ་བྱས་པ་ 1-15-46b གང་རུང་ཡིན་པ། རང་ལ་ཟས་གོས་དམན་པ་ཆེད་དུ་སྟོབས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ལས་ཀྱིས་དམན་པའི་གྲངས་སུ་བགྲངས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བདག་དང་འབྲེལ་བའི་དོན་གྱིས་འཕྱ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་འཕྱ་བའི་ཡུལ་དེས་ཐོས་པར་མིང་ནས་གསལ་པོར་སྨོས་པའམ་གསལ་པོར་མིང་མ་སྨོས་པར་ཟུར་གྱིས་འཕྱ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ཚིག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མི་བཟོད་པ་ལ་དྲན་སྐུལ་བྱེད་པ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་རང་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དེ་རང་གིས་དངོས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་སུ་བསྐོ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་གནོད་པ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད། གཉིས་པ་བཀའ་བསྒོ་བ་ལ་གནོད་པ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བདག་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་མཐུན་དུ་གླེང་བར་ཞུགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྒོ་བ་རྣ་གཟོན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ལན་ལོག་པར་རྗོད་པ་སྟེ་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བ་གླེངས་པ་ན་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བ་མ་བྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །ལུང་ལྟར་ན་དྲི་བ་རྣ་གཟོན་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དངོས་གཞི་སྐྱེད་པར་སེམས་སོ། །ཅང་མི་སྨྲ་བ་དང་མི་དྲན་ནོ་ཞེས་པས་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་གྱི་སྲོག་གི་བར་ཆད་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ཟག་བཅུ་གཉིས་པོ་ལ་འཕྱ་བ་དང་བསྒོ་བ་རྣ་ལ་གཟོན་པ་རྣམས་ལ་གསོལ་བའི་ལས་ཀྱིས་དམན་པའི་གྲངས་སུ་མི་བགྲང་བ་དང་། ཆེ་བཞི་བྱ་དགོས་པའི་གནས་དེ་ 1-15-47a ལས་མ་བྱོལ་བ་དང་།

【現代漢語翻譯】如果爲了供養三寶而砍伐樹木等，應提前七八天告知樹上的非人等，並宣說佈施的功德，讓他們心生歡喜；如果即使這樣做了，他們仍然不離開，才可以砍伐。可以作為容器使用的，或存放七天的，或用於維持生計的物品，在下午使用時，未經冷水浸泡的，都屬於（不應使用之物）。對僧團的根本進行邪惡的作為。第二，由損害所產生的（罪過）有六種，對執行事務者進行誹謗，屬於墮落之行。第一，對執行事務者進行誹謗，屬於墮落之行，其中四者為根本的組成部分：被誹謗的對象是具備六種功德的比丘，他被任命為仲裁者或未被任命但正在執行事務，或者先前被任命但現在放任自流的任何一種情況。並非爲了自己獲得更少的食物和衣服而故意誹謗。所依據的是被列為因事務而能力不足者。意念上，認知沒有錯亂，動機是想要通過與自身相關的理由進行誹謗。行為上，通過具備五種特徵的言語進行誹謗，被誹謗的對象聽到了，或者明確地提到了他的名字，或者沒有明確提到名字而是通過暗示進行誹謗。最終，對方理解了（誹謗的含義）。對於稍微不容忍的言辭進行提醒，以及對於與自己意見不合的人，親自任命他為僧團的事務負責人，都屬於違犯學處的輕罪。對勸誡者進行損害，勸誡之言令人不悅，屬於墮落之行。第二，對勸誡者進行損害，勸誡之言令人不悅，屬於墮落之行，其中四者為根本的組成部分：勸誡之言令人不悅的對象是具備六種功德的比丘，他以戒律的方式，以符合佛法的方式與自己交談。意念上，認知沒有錯亂，動機是想要說出令人不悅的勸誡之言。行為上，用具備五種特徵的言語進行反駁，例如，當提到觸犯火的墮落時，就說沒有觸犯挖地的墮落。最終，對方理解了（勸誡的含義）。根據經文，令人不悅的提問也會產生實際的墮落。對於什麼也不說，或者說不記得了等等，這些不完整的行為都屬於輕罪。爲了保護他人免受生命危險等，而說令人不悅的勸誡之言，沒有罪過。對於十二種人進行誹謗和說令人不悅的勸誡之言，不被列為因祈求事務而能力不足者，並且不會脫離需要完成的四種重大事務。

【English Translation】 If one cuts down trees etc. for the sake of offering to the Three Jewels, one should inform the non-humans dwelling in the trees seven or eight days in advance, and explain the merits of giving, so that they may rejoice; if even after doing so, they still do not leave, then one may cut them down. Items that can be used as containers, or stored for seven days, or used to sustain life, when used in the afternoon, those that have not been soaked in cold water, all belong to (things that should not be used). To perform evil deeds on the foundation of the Sangha. Second, there are six types of (transgressions) arising from harm. To slander those who perform tasks is a downfall. First, to slander those who perform tasks is a downfall, of which four are fundamental components: The object of slander is a bhikshu (monk) who possesses six qualities, who has been appointed as an arbitrator or who has not been appointed but is performing tasks, or who was previously appointed but is now neglecting his duties in any of these situations. It is not done intentionally to gain less food and clothing for oneself. The basis is being counted as deficient in numbers due to tasks. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to slander with reasons related to oneself. In terms of action, one engages in slander with words possessing five characteristics, and the object of slander hears it, or explicitly mentions his name, or implicitly slanders without explicitly mentioning the name. Ultimately, the meaning is understood. Reminding someone of even slightly intolerable words, and personally appointing someone who disagrees with oneself as the person in charge of Sangha affairs, are all minor offenses against the precepts. To harm the admonisher, admonishing words are unpleasant to the ear, is a downfall. Second, to harm the admonisher, admonishing words are unpleasant to the ear, is a downfall, of which four are fundamental components: The object of admonishing words that are unpleasant to the ear is a bhikshu who possesses six qualities, who speaks to oneself in accordance with the Dharma in a manner consistent with the precepts. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to speak admonishing words that are unpleasant to the ear. In terms of action, one retorts with words possessing five characteristics, such as saying that when the downfall of touching fire is mentioned, the downfall of digging the ground has not occurred. Ultimately, the meaning is understood. According to the scriptures, unpleasant questions also give rise to actual downfalls. Not saying anything, or saying that one does not remember, etc., these incomplete actions are all minor offenses. There is no offense in speaking unpleasant admonishing words in order to protect others from life-threatening dangers, etc. Slandering the twelve types of people and speaking unpleasant admonishing words are not counted as being deficient in numbers due to requesting tasks, and one will not deviate from the four major tasks that need to be completed.

གནོད་པའི་སྒོ་མ་བཅང་བར་ཆེ་བཞི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ མལ་ཆ་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད། གསུམ་པ་མལ་ཆ་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གནས་མལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་མལ་གྱི་དགེ་འདུན་ནི་གནས་མལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལོངས་སྤྱད་པ། ཆུད་ཟ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པའོ། །གནས་ནི་ཕན་ཕུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཅན་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པ་དང་བརྟུལ་བ་བྱས་སམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་མལ་བཞག་སྟེ་ལམ་དུ་འགྲོ་བའམ་ཕན་ཕུན་གྱི་ཉེན་ཅན་དུ་འཇོག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་བསམས་པའི་དོན་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་ནི་རླུང་ངམ་ཆར་གྱིས་རིམ་པ་གཞན་སླེབ་པའམ་སྲིལ་གྱིས་ཟོས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཕན་ཕུན་དུ་གྱུར་པའམ་བསྐོར་བའི་གནས་ལ་ནི་སྒོ་ཁང་ནས་འདོམ་བཞི་བཅུ་རྩ་དགུ་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཡང་གཉིས་ཀྱིས་ཐུན་མོང་དུ་ལོངས་སྤྱད་པ་ཡིན་ན་ཕྱིས་ལངས་པ་དང་། ལངས་པ་མཉམ་ན་བསླབ་པ་གཞོན་པ་དང་། ལངས་པ་དང་རྒན་གཞོན་གཉིས་ཀ་མཉམ་ན་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་བསྡུ་བ་བཅོལ་བས་ལྟུང་བ་ཁེགས་པ་ལ་ཡང་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་རྒས་པ་དང་ན་བ་དང་ཞེ་འགྲས་པ་དང་བསླབ་པ་ལས་གཡེལ་བ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་ལ་བཅོལ་བ་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ལ་འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་འབྲེལ་བ་ཁྱིམ་དང་འབྲེལ་བ་ནད་པ་དང་འབྲེལ་བ་དགེ་བའི་ཕྱོགས་བརྩམ་པ་དང་འབྲེལ་བ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་སྟེ་ལྔའོ། །དང་པོ་ནི་གནས་མལ་མ་བསྡུས་ 1-15-47b པར་བསོད་སྙོམས་ལ་སོང་བའི་ཚེ་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་གཙུག་ལག་ཁང་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་དང་། གནས་མལ་མ་བསྡུས་པར་ཕྱིན་ཏེ་ལམ་དུ་དྲན་ན་ཕྱིན་ཆད་འདི་ལྟར་མི་བྱ་ཞེས་མ་བརྗོད་ཅིང་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེའི་ཚེ་ལམ་དུ་དགེ་སློང་དང་ཕྲད་ན་བསྡུ་བ་མ་བཅོལ་བ་དང་། གནས་ནས་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཉམ་ང་བ་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་ན་བདག་པོ་ལ་མ་གཏད་པ་དང་། མ་བསྡུས་པར་འགྲོ་བ་དང་། གནས་མལ་དྲི་མ་ཅན་མ་སྤྲུགས་པ་དང་། རང་གིས་བསྡུ་བ་མི་ཁོམ་ན་དགེ་སློང་སོགས་ལ་མ་བཅོལ་བ་དང་། འཆོལ་ས་མེད་ན་ལྡེ་མིག་མ་སྦས་པར་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་དུ་དགེ་སློང་འོང་བ་མཐོང་ན་ལྡེ་མིག་སྦས་པའི་ཕྱོགས་དེ་མ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་མགྲོན་དུ་འབོད་པའི་ཁྱིམ་དུ་སྟན་གཡར་པོ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ཁྱིམ་ནས་ཕྱིར་འོང་བའི་ཚེ་ཁྱིམ་པ་དང་དགེ་ཚུལ་སོགས་ལ་མི་འཆོལ་བར་རང་གིས་བཀུར་བ་དང་། དེ་དག་མེད་པ་དང་ཁྱིམ་པས་བསྐྱལ་ལོ་ཞེས་ཟེར་ན་མི་བཞག་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་མ་བསྐྱལ་ན་གནས

【現代漢語翻譯】不收攝住所而作四處遊行者，犯應學罪。 ༈ 關於損害臥具，分為兩種，首先是住所方面的墮罪。第三，關於損害臥具，分為兩種，首先是住所方面的墮罪，共有四條根本支分：所依之根本為，以邪命所成辦之住所，僧眾之住所應如法且具量。自己或所委派者受用。具有損耗之虞。處所具有變為損耗之險。所依非為衰損，不與衰損相遇，不做或教他人做損害之事。意樂方面，認知不謬誤，動機為安放住所后前往他處，或欲置於具有損耗之險處。加行方面，開始實施所思之事，即以邪命成辦。究竟方面，或因風雨導致次第錯亂，或被蟲蛀等導致損耗，或於圍繞之處，從門房超出四十九弓。若二人共同受用，則後者離去者犯；若同時離去，則戒臘較低者犯；若離去時間與戒臘高低皆相同，則二者皆犯。收攝委託可避免墮罪，然須委託于非未受比丘戒者、非年老者、非病人、非爭吵者、非懈怠於學戒者。第二，應學之罪有五種，即與行路相關、與俗家相關、與病人相關、與開創善業相關、與寺院相關的應學之罪。第一種是，未收攝住所便去乞食，若遇風雨，則寺院中的僧人未予收攝；未收攝住所便離開，若在路上想起，未曾說『以後不再這樣做了』，也未生起此念；此時若在路上遇到比丘，未委託其收攝；從住所離開時，若不會遇到衰損，則未交付于管理人；未收攝便離開；未抖落住所上的污垢；自己無暇收攝，則未委託比丘等；若無處可藏，則未隱藏鑰匙便離開；若在路上看見比丘前來，則未指示隱藏鑰匙的方向。第二種是，在邀請比丘們做客的俗家，不給予借用的坐墊；從俗家返回時，不委託俗家人或沙彌等，自己親自恭敬；若無彼等，或俗家人說『我來送你』，則不阻止；若俗家人不送，則住所……

【English Translation】 Those who do the four great deeds without closing the door of harm are guilty of offenses to be learned. ༈ Regarding harming bedding, there are two types. The first is the downfall related to lodging. Third, regarding harming bedding, there are two types. The first is the downfall related to lodging, which has four fundamental branches: The basis is that the Sangha's lodging, which is obtained through wrong livelihood, should be proper and meet the standards. It should be used by oneself or by someone appointed. It should be at risk of being wasted. The place is at risk of becoming a waste. The support is not damaged, does not encounter damage, and does not do or cause others to do damage. In terms of intention, the recognition is not mistaken, and the motivation is to leave after placing the lodging, or to want to place it in a place that is at risk of being wasted. In terms of action, one begins to carry out what was thought, that is, to accomplish it through wrong livelihood. In terms of completion, either the order is disrupted by wind or rain, or it is damaged by being eaten by insects, etc., or in the surrounding area, it goes beyond forty-nine bows from the gatehouse. If two people use it together, then the one who leaves later is at fault; if they leave at the same time, then the one with the lower monastic age is at fault; if the time of leaving and the monastic age are the same, then both are at fault. Entrusting the collection can avoid downfall, but it must be entrusted to someone who is not unordained, not old, not sick, not quarrelsome, and not lazy in learning the precepts. Second, there are five offenses to be learned, which are offenses to be learned related to traveling, related to laypeople, related to the sick, related to initiating virtuous deeds, and related to monasteries. The first is that if one goes for alms without collecting the lodging, and if there is wind and rain, then the monks in the monastery do not collect it; if one leaves without collecting the lodging, and if one remembers it on the way, one has not said 'I will not do this again in the future,' nor has one generated this thought; if one encounters a monk on the way at this time, one has not entrusted him to collect it; if one leaves the lodging and there is no risk of damage, then one has not handed it over to the manager; one leaves without collecting it; one has not shaken off the dirt from the lodging; if one does not have time to collect it oneself, then one has not entrusted it to a monk, etc.; if there is no place to hide it, then one leaves without hiding the key; if one sees a monk coming on the way, one has not indicated the direction in which the key is hidden. The second is that in the house where monks are invited as guests, one does not give a borrowed cushion; when returning from the house, one does not entrust it to laypeople or novices, etc., but one personally respects them; if there are none of them, or if the layperson says 'I will see you off,' then one does not stop them; if the layperson does not see them off, then the lodging...

་པ་དག་གིས་མ་བླངས་པ་དང་། གནས་པ་མེད་ན་རང་ངམ་དེས་ཀྱང་མི་ལྕོགས་ན་དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བླངས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་རང་གི་དོན་དུ་སྟན་གཡར་བའི་ཚེ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། དེའི་སྲུང་མ་མི་འཇོག་པ་དང་། བཞག་པ་དེས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསྡད་དེ་ཁ་ཏོན་སོགས་དང་། སྟན་ལ་ལྟ་བར་མི་བྱེད་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་དོང་བའི་ཚེ་མ་བསྡུས་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་སྟན་མ་རུངས་པར་གྱུར་པ་བྱི་དོར་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱིམ་པས་བཏིང་བའི་སྟན་མ་བསྡུས་པ་མཐོང་ན་མི་བསྡུ་བ་དང་། མཐོང་བ་དེ་རྒས་པ་དང་ནད་པ་ཡིན་ན་གཞན་ལ་མ་སྦྲན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བའི་ཚེ་ལྟར་མི་འགྲོ་བ་དང་། དེར་སྟན་ 1-15-48a ཁྱེར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། མི་འདུག་པར་ལྟ་བ་དང་། ནད་གཡོག་གིས་སྟན་མི་གཤོམ་པ་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི་མཁན་པོའམ་སློབ་དཔོན་ཉིན་མོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ལ་འགྲོ་བའི་ཚེ་ཕྱི་བཞིན་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། འགྲོ་བའི་ཚེ་ཡང་དེའི་སྟན་མི་བཀུར་བ་དང་། བླ་མ་ལ་མ་ཞུས་པར་སྟན་ཁུར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། བླ་གབ་མེད་པར་ཆོས་ཉན་པའི་ཚེ་རླུང་དང་ཆར་བྱུང་ན་གནས་མལ་མི་བསྡུ་བ་དང་། དེའི་ཚེ་གཞོན་ནུ་རྣམས་ཀྱིས་རྒན་པོའི་གནས་མལ་ལྕི་བ་དང་མ་བརྗེས་པ་དང་། ཁྲི་དང་ཁྲི་ལྟ་བུར་མཐུན་པར་མི་བཞག་པའོ།།ལྔ་པ་ནི་ཆར་འབབ་པ་ལ་སོགས་པའི་དོགས་པ་མེད་པའི་ཚེ་གཙུག་ལག་ཁང་གཞན་དུ་སྟན་གཡར་པོ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། ལམ་ཁར་ཆར་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་འོས་པར་བཅེར་ཏེ་རྫས་ངན་པ་ཞིག་གིས་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་ཕྱིན་ནས་རྫས་རྣམས་མ་བསྐམས་པ་དང་། མེ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བྱུང་བའི་ཚེ་དང་པོར་རང་གི་ཡོ་བྱད་དང་། རྗེས་སུ་དགེ་འདུན་གྱི་ཡོ་བྱད་མི་འདོན་པ་དང་། བཏོན་ཟིན་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་རྫས་འདོན་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་མི་ནུས་པ་མ་བཞག་པ་དང་། ལུས་སྲོག་ལ་གནོད་པའི་མེ་ལ་སོགས་པའི་ནང་ནས་རྫས་འདོན་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་ཡིན་པ། གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ཕན་ཕུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཉེན་ཡོད་པའོ། །གང་གིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་རྩྭ་དང་ལོ་མ་གང་རུང་གི་གདིང་བ་ཡིན་པ། འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལོངས་སྤྱད་པའོ། ། 1-15-48b རྟེན་ནི་གནས་མལ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསྡུ་བར་མི་འདོད་པ་ཙམ་མོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལ་ཆར་གྱིས་ཕན་ཕུན་དུ་གྱུར་པ་མ་གཏོགས་པའོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཁྱིམ་དུ་རྩྭ་ལོ་ལ་སོགས་པའི་གདིང་བ་བྱས་པ་མ་དོར་བ་དང་། མ་དྲིས་

【現代漢語翻譯】如果僧眾沒有拿走，並且沒有地方存放，即使自己或他人也無法處理，那麼整個僧團也沒有拿走。在寺院裡，施主爲了自己的目的借用坐墊時，不給予；不設定守護者；即使設定了，守護者也只是坐在一旁唸誦等，而不照看坐墊；俗人來訪時，不收拾；俗人弄髒了坐墊也不清理；看到俗人鋪的坐墊沒有收拾也不收拾；如果看到的人是老人或病人，也不告訴其他人。第三，在梵行共住時，生病時不去看望；帶著坐墊去；不坐下觀看；病人的侍者不整理坐墊等。第四，堪布（Khenpo，住持）或阿阇黎（Acharya，導師）白天外出等時，不跟隨；即使跟隨，也不尊重他們的坐墊；未經上師允許，擅自拿著坐墊離開；沒有遮蓋物聽法時，遇到風雨不收拾住所；此時，年輕人不與老人交換較重的住所；床和類似的東西沒有整齊地放置。第五，在沒有下雨等疑慮時，不將坐墊借給其他寺院；在路上遇到下雨等情況時，沒有妥善包裹，也沒有用劣質物品遮蓋；到達寺院后，沒有晾乾物品；發生火災等災害時，不先拿出自己的物品，后拿出僧眾的物品；對於已經拿出的物品，爲了保護，不安排有能力搬運物品的比丘等；從可能危及生命的大火等中拿出物品。第二，關於鋪設坐墊的墮罪，墮罪的分類有四種，其中基礎的組成部分是：在哪裡進行不正當的行為？地點是僧眾的住所，具備住所的特徵，能夠容納四種威儀（行住坐臥），並且有變成損害的危險。用什麼來不正當的行為？是草或樹葉製成的坐墊，達到世俗公認的尺寸，自己或被指定的人使用。所依據的是住所等。想法是沒有錯誤的認知，動機僅僅是不想減少。行為和最終結果與之前相似，只是不包括被雨水變成損害的情況。應學習的罪行是：在家中製作了草葉等坐墊而不丟棄；不詢問。

【English Translation】 If the Sangha (僧眾) has not taken it, and there is no place to store it, even if oneself or another cannot handle it, then the entire Sangha has not taken it. In the monastery, when a patron borrows a cushion for their own purpose, it is not given; no guardian is set up; even if set up, the guardian only sits aside reciting, etc., and does not look after the cushion; when laypeople visit, it is not tidied up; if laypeople soil the cushion, it is not cleaned; if one sees a cushion laid out by laypeople that has not been tidied up, it is not tidied up; if the person who sees it is old or sick, they do not tell others. Third, when living together in Brahmacharya (梵行), one does not visit when someone is sick; one goes with a cushion; one does not sit down to watch; the patient's attendant does not tidy the cushion, etc. Fourth, when the Khenpo (堪布, Abbot) or Acharya (阿阇黎, Teacher) goes out during the day, etc., one does not follow; even if one follows, one does not respect their cushion; without the permission of the Lama (上師), one takes the cushion away; when listening to the Dharma (法) without a cover, if there is wind and rain, one does not tidy up the dwelling; at this time, the young people do not exchange heavier dwellings with the old people; beds and similar things are not placed neatly. Fifth, when there is no suspicion of rain, etc., one does not lend cushions to other monasteries; if there is rain, etc., on the road, one does not wrap them properly, nor cover them with inferior items; after arriving at the monastery, one does not dry the items; if there is a fire, etc., one does not take out one's own items first, and then the Sangha's items; for the items that have been taken out, in order to protect them, one does not assign Bhikshus (比丘) who are capable of carrying items, etc.; one takes out items from fires, etc., that may endanger life. Second, regarding the offense of laying out a cushion, there are four categories of offenses, of which the basic component is: where does the improper act take place? The place is the Sangha's dwelling, possessing the characteristics of a dwelling, capable of accommodating the four postures (walking, standing, sitting, lying), and having the danger of becoming harmful. What is used to perform the improper act? It is a cushion made of grass or leaves, reaching the size recognized in the world, used by oneself or an appointed person. What is relied upon is similar to a dwelling. The thought is that there is no mistaken cognition, and the motivation is merely not wanting to reduce. The action and the final result are similar to before, except that it does not include situations where it is turned into harm by rain. The offense to be learned is: making cushions of grass, leaves, etc., at home without discarding them; not asking.

པར་དོར་བ་དང་། དགོན་པར་ནི་མགོ་མཇུག་བཟློག་པས་སློང་བའམ་དོར་བ་མ་བྱས་པ་དང་། གོས་བསྐམ་པའི་ཕྱིར་རྩྭ་བཏིང་བ་མ་དོར་བ་དང་། གཞན་སློང་བ་ལ་མ་བྱིན་པ་དང་། འཆག་སར་རྩྭ་བཏིང་བའི་ཚེ་རླན་ཆེ་བའི་གནས་སུ་ཉི་མ་རེ་རེ་ལ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་སུ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ན་སྲོག་ཆགས་ཡོད་མེད་བརྟག་པ་དང་སྒྱུར་ཟློག་མ་བྱས་པ་དང་། འཆག་པའི་བྱ་བ་གཏོང་བའི་ཚེ་དོར་བར་འོས་པ་མ་དོར་བ་དང་། བསོད་སྙོམས་ལ་འགྲོ་བ་དང་འབྲེལ་བའི་བསླབ་བྱ་གཞི་གནས་མལ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ གང་ཟག་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད། བཞི་པ་གང་ཟག་ལ་གནོད་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྐྲད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕན་པའི་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གང་ནས་སྐྲོད་པའི་གནས་ནི་ཕན་ཕུན་གྱི་ཉེན་ཅན་མ་གཏོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྲོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྐྲོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལས་འདས་པའོ། །བཞད་གད་ཀྱིས་སྐྲོད་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་སྐྲོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ཡུལ་དང་གནས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་ཡུལ་ལ་རང་ལས་སྔར་གནས་པ་ཞེས་བསྣན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་རང་ལས་སྔར་གནས་པ་ལ་ 1-15-49a དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ན་བ་དང་འཇིགས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་གཞན་མི་འདོད་བཞིན་དུ་གནས་དེར་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའམ་དོན་གོ་བའོ། །དེས་མཚོན་ནས། དན་དང་གསོད་དང་གྲང་དྲོ་དང་། །ཆོལ་ཟངས་དང་ནི་བཀྲུ་སྨན་དང་། །རྣལ་འབྱོར་མཐུན་དང་ཁ་ཏོན་མཐུན། །འཇིགས་དང་བཅས་དང་འཇིགས་མེད་པའོ། །ཞེས་པས་མཐོ་འཚམ་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཡན་ལག་རྩིས་སྔར་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གནས་དེར་རང་གི་སྔ་རོལ་དུ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞུགས་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གནས་དངོས་ལ་གནོད་པ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད། ལྔ་པ་གནས་དངོས་ལ་གནོད་པ་རྩ་བ་འབྱུང་བ་ལ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གནས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རྡོལ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པའི་སྟེང་གི་ཐོག་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཡིན་པ། རྒྱ་འཁོར་གསུམ་ཁེབས་པའི་ཚད་དུ་ཆོག་པ། རྩ་བ་ཕུར་བུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། བཀན་པའམ་རྐང་རྟེན་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་

【現代漢語翻譯】丟棄物：丟棄的物品，寺院裡則是指沒有顛倒地乞討或丟棄的物品；爲了晾曬衣服而鋪的草沒有丟棄；沒有給予其他乞討者；在經行的地方鋪草時，潮濕的地方每天都要檢查，其他地方每半個月檢查一次是否有生物，並且沒有翻動；在停止經行時，應該丟棄的沒有丟棄；以及與托缽乞食相關的，在住所等情況下所宣講的教義。對人造成傷害的兩種情況中，第一種是驅逐的墮落行為。第四，對人造成傷害的兩種情況中，第一種是驅逐的墮落行為，包括四個方面：基礎的組成部分是，被驅逐的對象是具有六種功德的比丘，但不具備有利的條件。驅逐的地點與之前相同，除了有益和危險的地方。意圖上，沒有錯誤的認知，並且動機是想要驅逐。行為上，自己或指派他人開始驅逐。最終結果是，因為這個原因，離開了包括附近在內的地方。用笑聲驅逐和驅逐未受具足戒者，都會構成罪過。第二種是事後壓制的墮落行為，包括四個方面：基礎的組成部分是，事後壓制的對象和地點與之前相同，只是在對像上增加了『比自己先住』這一條件。意圖上，認知是確定或懷疑是比自己先住的人。動機上，除了因為生病或恐懼之外，想要進行事後壓制。行為上，在他人不願意的情況下，開始待在那個地方。最終結果是，完成待在那裡或理解了意思。由此可以推斷，對於那些高傲自大的人，也應該按照之前的組成部分來計算，會構成墮落行為。對於不是自己先進入的地方，如果知道或懷疑是先進入的，會構成罪過。對實際場所造成損害，根本原因在於居住的墮落行為。第五，對實際場所造成損害，根本原因在於居住的墮落行為，包括四個方面：基礎的組成部分是，場所是僧團的場所，可以容納四種威儀（行、住、坐、臥），場所的性質已經確定，並且是具有倒塌危險的屋頂。物品是床或小床，大小足夠覆蓋三個手掌的距離，根部像樁子一樣，沒有被釘住或放入腳架。意圖上，

【English Translation】 Discarded items: discarded items, in monasteries, it refers to items that have not been begged for or discarded in a reversed manner; grass laid for drying clothes has not been discarded; not giving to other beggars; when laying grass in a walking place, check for creatures every day in damp places, and every half month in other places, and do not turn it over; when stopping walking, what should be discarded has not been discarded; and the teachings related to alms begging, taught in situations such as residences. Among the two situations of harming a person, the first is the downfall of expulsion. Fourth, among the two situations of harming a person, the first is the downfall of expulsion, including four aspects: the basic component is that the object of expulsion is a Bhikshu with six merits, but does not have favorable conditions. The place of expulsion is the same as before, except for beneficial and dangerous places. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to expel. In terms of action, one begins to expel oneself or assigns someone else to expel. The final result is that, because of this reason, one leaves the place including the vicinity. Expelling with laughter and expelling those who have not received full ordination both constitute offenses. The second is the downfall of subsequent suppression, including four aspects: the basic component is that the object and place of subsequent suppression are the same as before, except that the condition 'residing earlier than oneself' is added to the object. In terms of intention, the cognition is certain or doubtful that it is a person who resided earlier than oneself. In terms of motivation, one wants to carry out subsequent suppression except due to illness or fear. In terms of action, one begins to stay in that place while others are unwilling. The final result is completing staying there or understanding the meaning. From this, it can be inferred that for those who are arrogant, the components should also be calculated as before, and it will constitute a downfall. For a place that one did not enter before, if one knows or suspects that one entered earlier, it constitutes an offense. Causing harm to the actual place, the root cause lies in the downfall of dwelling. Fifth, causing harm to the actual place, the root cause lies in the downfall of dwelling, including four aspects: the basic component is that the place is the Sangha's place, which can accommodate the four postures (walking, standing, sitting, lying down), the nature of the place has been determined, and it is the roof with the danger of collapsing. The object is a bed or small bed, large enough to cover the distance of three hand spans, the root is like a stake, and it has not been nailed or placed in a footrest. In terms of intention,

འདུ་ཤེས་ནི་རྩ་བ་འབྱུང་བའི་སྐབས་དང་བཅས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་གནོན་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་གནོན་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །ཐོག་རྡོལ་བའི་ཉེན་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ཤེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དུད་འགྲོ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད། དྲུག་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དུད་འགྲོ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པ། ཐ་མལ་པའི་ 1-15-49b མིག་ལ་སྡང་དུ་རུང་བ། གཞི་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་རང་གི་དོན་མ་ཡིན་པར་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་དུད་འགྲོ་ཤི་བའོ། །སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྤྱོད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་གནས་སྒྲུབ་པ་ལས་གྱུར་པ་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་རྩིག་པའི་གནས་ནི་གཙུག་ལག་ཁང་ཡིན་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བའི་གནས་སུ་གྲུབ་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ཆར་ཆུ་སྐྱོབ་པའི་གཡོག་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་རྩིག་འདོད་རྒྱུན་མ་ཆད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་རྡོའམ་སོ་ཕག་སོ་བཏང་བའམ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་མ་ཡིན་པས་རྩིག་པར་རྩོམ་པ་མཐར་ཐུག་རིམ་པ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་བརྩིགས་པའོ། །དེ་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ལ་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། འཇིམ་པ་མེད་པ་དང་། སྒོ་ཆ་གོང་མ་མ་བཅུག་པ་དང་། ཆུ་ཁུང་མ་བཏོད་པ་དང་། རྩིག་པའི་རྨང་མ་བཙུགས་པར་རྩིག་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཉི་མ་གཞན་ལ་རིམ་པ་ལྷག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་ཞིང་ཆུ་ཁུང་བཏོད་པ་སོགས་བྱས་ཀྱང་དེའི་སྟེང་ནས་རིམ་པ་ལྷག་པར་རྩིག་ན་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་གསུམ་བརྩིག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ཅིང་བཞི་པ་རྩིག་པར་རྩོམ་པ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཙུག་ལག་ཁང་རྩིག་པའི་སྒོ་ 1-15-50a ཆ་དང་སྒོ་གླེགས་མ་བཙུག་པ་དང་སྐར་ཁུང་མ་བཏོད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་དགེ་སློང་མའི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྔ་ལས། ༈ ཆོས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ཆོས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་མ་བསྐོས་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡུལ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་སློང་མ

【現代漢語翻譯】意識是指在根本生起之時，對此確定無疑或猶豫不決。意圖壓制（某事物）。開始進行壓制的行動。最終完成壓制。對於並非由最初的過失所致，卻誤認為是由其所致並猶豫不決的情況，犯下的是惡作罪。對其他生命造成傷害，是墮落之因，例如對家畜施加傷害。第六，對其他生命造成傷害，是墮落之因，例如對家畜施加傷害，包含四個方面：基礎的組成部分是家畜，普通人的眼睛會憎惡的對象，以及具有基礎。意念方面，意識是指對於有情眾生確定無疑或猶豫不決。動機是想要做與自己無關的事情。行為是親自或指使他人去做。最終結果是家畜死亡。對於並非有情眾生卻確定無疑或猶豫不決地認為是有情眾生並施加傷害，犯下的是惡作罪。第三，建造住所時，超過原有高度地向上建造，是墮落之因，包含四個方面：基礎的組成部分是所建造的場所是寺廟，能夠容納四種行為，大部分是環繞的場所，並且之前沒有進行過損害原有尺寸的建造。時間是一天。沒有做遮蔽風雨的覆蓋物。意念方面，意識沒有錯亂，動機是想要超過三層樓的高度向上建造，並且持續不斷。行為是親自或指使他人用石頭或磚頭或木頭等堅固的材料開始建造，最終超過三層樓的高度。這指的是一天之內超過原有高度建造的墮落之因。如果沒有泥灰，沒有安裝門窗，沒有開鑿水孔，沒有打地基就開始建造，那麼即使在其他日子裡超過原有高度，也會構成墮落之因。即使已經開鑿了水孔等，如果在其基礎上超過原有高度建造，也會構成墮落之因。建造三層樓沒有罪過，開始建造第四層樓時，會犯下惡作罪。對於建造寺廟的門窗和門扇，以及沒有開鑿窗戶等情況，會犯下應學習的惡作罪。對應該幫助的比丘尼做出錯誤的供養。第三，對應該幫助的比丘尼做出錯誤的供養，包含五個方面。從佛法的基礎出發。第一，從佛法的基礎出發，包含三個方面，首先，未經允許而說法是墮落之因，包含四個方面：基礎的組成部分是說法對象是比丘尼，而非親屬。

【English Translation】 Consciousness refers to being certain or doubtful about something at the time of its fundamental arising. It is the intention to suppress (something). It is engaging in the act of suppression. It is the ultimate completion of suppression. Regarding situations that are not caused by the initial transgression, but are mistakenly perceived as such and doubted, a misdeed is committed. Harming other lives is a cause of downfall, such as inflicting harm on livestock. Sixth, harming other lives, such as inflicting harm on livestock, is a cause of downfall, encompassing four aspects: the fundamental component is livestock, an object that ordinary people's eyes would abhor, and possessing a foundation. In terms of intention, consciousness refers to being certain or doubtful about sentient beings. The motivation is to act in a way that is unrelated to oneself. The action is to personally or instruct others to act. The ultimate result is the death of the livestock. If one is certain or doubtful that something is a sentient being when it is not, and inflicts harm, a misdeed is committed. Third, when constructing a dwelling, building upwards beyond the original height is a cause of downfall, encompassing four aspects: the fundamental component is that the place being built is a monastery, capable of accommodating four activities, mostly a circumambulatory place, and no construction that damages the original dimensions has been done before. The time is one day. No covering to shield from wind and rain has been made. In terms of intention, consciousness is not confused, and the motivation is to build upwards beyond three stories, and it is continuous. The action is to personally or instruct others to start building with sturdy materials such as stones or bricks or wood, ultimately exceeding three stories in height. This refers to the cause of downfall for building beyond the original height in one day. If there is no plaster, no doors or windows are installed, no water holes are dug, and construction begins without laying a foundation, then even if the original height is exceeded on other days, it will constitute a cause of downfall. Even if water holes have been dug, etc., if one builds beyond the original height on top of that, it will also constitute a cause of downfall. Building three stories is not a transgression, and when starting to build the fourth story, a misdeed is committed. For the doors and windows of the monastery being built, and not installing door panels, and not opening windows, etc., a misdeed to be learned is committed. Making incorrect offerings to a Bhikshuni who should be helped. Third, making incorrect offerings to a Bhikshuni who should be helped, encompasses five aspects. Starting from the basis of the Dharma. First, starting from the basis of the Dharma, encompasses three aspects, first, teaching the Dharma without permission is a cause of downfall, encompassing four aspects: the fundamental component is that the object of teaching is a Bhikshuni who is not a relative.

་ཆོས་བདུན་ལྡན་ནོ། །གང་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་འམ་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གང་ཡང་རུང་བའོ། །རྟེན་ནི་མི་ཆོས་བླ་མ་ཐོབ་པ་དང་། འོས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་སྟོན་པར་མ་བསྐོས་པའམ་བསྐོས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟོན་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྟོན་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །སྟོན་པར་འོས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་བར་མ་ཆད་དུ་ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། རིག་པ་དང་གྲོལ་བར་སྨྲ་བའི་དགེ་སློང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་དང་། སོ་ཐར་རམ་ལྕི་བའི་ཆོས་བརྒྱད་དང་ཕམ་པ་བརྒྱད་གང་རུང་འདོན་ནུས་པ་དང་། བག་ཡོད་པར་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ནུས་པ་དག་ལས་གང་རུང་དང་ལྡན་པས་ཏེ་དེ་དག་ལས་བཙུན་པ་དང་བརྟན་པའི་ཡན་ལག་ལ་དམིགས་བསལ་མེད་ཅིང་། མཁས་པའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ལས་སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་བསྐོར་མི་རུང་ཞིང་། མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཐ་མ་ཡན་ཆད་ལས་གང་རུང་རེ་རེ་དང་མི་ལྡན་ན་བསྐོས་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་མི་ཁེགས་སོ། ། 1-15-50b གཉིས་པ་ཉི་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ཡུལ་དང་གང་སྟོན་པའི་ཆོས་སྔར་དང་འདྲ་ལ། གནས་ནི་འཇིགས་པའི་ཉེན་དང་བཅས་པ། དུས་ནི་མཚན་ཐོག་ཐག་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་མ་ཡིན་ཞིང་ཉི་མ་ནུབ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་བར་ཡིན་པའོ། །འདུ་ཤེས་ནི་ཉི་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔར་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཉི་མ་མ་ནུབ་པ་ལ་ནུབ་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྟོན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཟས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ལོག་པར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་ཐ་དད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་དང་ཀུན་སློང་ནི་ཟས་གོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ཆོས་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་ལྟར་སྟོན་ནོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། ། ༈ གོས་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་གོས་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གོས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་གོས་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་ནོ། །གང་བྱེད་པའི་གོས་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། དགེ་སློང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ

【現代漢語翻譯】具備七法的比丘。（七法：指說法者應具備的條件）所說的法，無論是佛陀的教誨、口訣，還是隨順教誨的開示。所依之人，必須是已獲得比丘戒的長老，而不是向不適合的人祈請，或者沒有被指定為說法者，即使被指定了也不具備相應的資格。意樂方面，見解沒有錯謬，發心是爲了說法。行為方面，以具備五種特性的語言開始說法。最終達到理解意義。適合說法的資格是：受具足戒后，不間斷地過了二十年，並且見解一致；具備三種名稱（指戒臘、學識、證悟）；身體安住于平常狀態；心安住于自性；能宣說智慧和解脫的比丘，通達三藏；或者能背誦別解脫戒或八重法、八墮罪中的任何一條；或者能說『要謹慎行事』等等。以上條件中，對於僧人和堅定不移的修行者沒有特別的限制。對於智者的條件，如果具備了前面的條件，就不應該捨棄後面的條件。如果以上條件中，哪怕缺少一個，即使被指定了，也無法避免墮罪。第二，在日落之後說法的墮罪，有四點：基礎的要素，向誰說法，以及所說的法，與之前相同。地點是在有恐懼危險的地方。時間是不適合說法的夜晚，從日落到黎明。見解是確定日已落，或者心存疑惑。其餘要素與之前相同。如果認為太陽沒落而說法，或者心存疑惑，則犯輕罪。第三，爲了少許食物而誹謗他人的墮罪，有四點：基礎的要素，誹謗的對象是具備六法的比丘，並且不是虛妄的誹謗。所指的對象具備五種名稱，身體安住于平常狀態，並且與自己不同。意樂方面，見解和發心是爲了少許的食物、衣服，明知對方不是那樣，卻故意誹謗對方。行為方面，以具備五種特性的語言進行誹謗。最終達到理解意義。第二部分，關於衣物。第二部分，關於衣物方面，分為兩種，第一種是製作衣物的墮罪，有四點：基礎的要素，為誰製作衣物，對象是具備八法的比丘尼。所製作的衣物是適合的、合乎尺寸的，並且是為那位比丘尼製作的。之前對尺寸的損壞進行了修復。

【English Translation】 A monk who possesses the seven qualities. (Seven qualities: referring to the conditions that a speaker should possess.) The Dharma that is spoken, whether it is the Buddha's teachings, oral instructions, or explanations that follow the teachings. The person to rely on must be an elder who has received the Bhikshu vows, not someone who is petitioned to an unsuitable person, or who has not been designated as a speaker, or who does not have the corresponding qualifications even if designated. In terms of intention, the view is without error, and the motivation is to speak the Dharma. In terms of action, begin to speak with language that possesses five characteristics. Ultimately, understanding the meaning is achieved. The qualifications for being suitable to speak the Dharma are: having completed twenty years without interruption after receiving the full ordination, and having the same view; possessing three names (referring to monastic seniority, learning, and realization); the body abiding in a normal state; the mind abiding in its own nature; a Bhikshu who can proclaim wisdom and liberation, and who is versed in the Tripitaka; or who can recite any of the Pratimoksha vows or the eight heavy laws, or the eight defeats; or who can say 'Be careful in your actions,' etc. Among the above conditions, there are no special restrictions for monks and steadfast practitioners. For the conditions of the wise, if the previous conditions are met, the latter conditions should not be abandoned. If any of the above conditions are missing, even if designated, it is impossible to avoid falling into sin. Second, the transgression of teaching the Dharma after sunset has four points: the basic elements, to whom the Dharma is taught, and the Dharma that is taught, are the same as before. The location is in a place with fear and danger. The time is the night when it is not appropriate to teach the Dharma, from sunset to dawn. The view is to be certain that the sun has set, or to have doubts. The remaining elements are the same as before. If one teaches thinking that the sun has not set, or with doubts, one commits a minor offense. Third, the transgression of slandering others for a small amount of food has four points: the basic elements, the object of slander is a Bhikshu who possesses six qualities, and the slander is not false. The object referred to possesses five names, the body abides in a normal state, and is different from oneself. In terms of intention, the view and motivation are for a small amount of food and clothing, knowing that the other person is not like that, but deliberately slandering them. In terms of action, slander is carried out with language that possesses five characteristics. Ultimately, understanding the meaning is achieved. Second part, about clothing. The second part, regarding clothing, is divided into two types. The first type is the transgression of making clothing, which has four points: the basic elements, for whom the clothing is made, the object is a Bhikshuni who possesses eight qualities. The clothing that is made is suitable, of the right size, and is made for that Bhikshuni. The damage to the size from before has been repaired.

་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ནི་བཟོ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བཟོའི་རྩོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཉེ་དུ་ཡིན་པ་ 1-15-51a ལ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གོས་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་གོས་སྦྱིན་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བརྒྱད་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་དགེ་འདུན་ལ་གོས་འབུལ་བའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་དང་པོར་བརླག་བྱུང་བ་དང་ལེགས་པར་སྨྲ་བ་དང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་ཞིང་རང་ལས་ནོར་ཐ་དད་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་གོས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་རུང་མི་རུང་བརྗེ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྔ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྦྱིན་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱི་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །འདུ་ཤེས་འཁྲུལ་བས་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གསུམ་པ་ལམ་གྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་རུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཕན་ཚུན་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་ངོ་མ་སྤོས་པའོ། །གང་དུ་འགྲོ་བའི་ལམ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་ཡིན་པ། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལམ་གཅིག་ལ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ལས་འདས་པའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་རེར་ཉེས་བྱས་སོ། །བསླབ་བྱ་ནི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་ན་བ་ལམ་དུ་དོར་བ་དང་། དེ་མ་ 1-15-51b བཀུར་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་ལམ་དུ་ན་བའི་ཚེ་མགོ་ལོགས་ནས་བཟུང་བས་བཀུར་བའི་གྲོགས་མ་བྱས་པ་དང་། གྲོང་དུ་ཕྱིན་པ་ན་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན་པའི་ནད་གཡོག་མ་བཞག་པར་སོང་བ་རྣམས་སོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མས་ཕན་ཚུན་ལམ་བརྒྱགས་འཁུར་བ་དང་བྱིན་ལེན་བྱེད་དུ་རུང་ངོ་། །གཉིས་པ་གྲུར་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡུལ་དང་དུས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ལ། ལམ་ནི་ཆུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པ། རྒྱང་གྲགས་གཅིག་ཕན་ཆད་ཡིན་པ། ཐད་ཀར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ། འགྲམ་གཉིས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ། རྦ་ཀློང་ལ་བཟུར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འཇུག་པ་གཞན་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། ། ༈ གནས་ཀྱི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། བཞི་པ་གནས་ཀྱི་གཞི་ལས་ག

【現代漢語翻譯】未做之事。想法上，認為比丘尼不是親戚，對此確信或猶豫不決。動機是想要製作，行為是那樣開始做，最終是製作完成。如果知道或懷疑是親戚卻做了，則犯了惡作罪。第二，關於佈施衣服的墮罪，四者中，基礎的支分是，佈施衣服的對象是具備八法的比丘尼，不屬於向僧團供養衣服的範疇，不是最初被盜、善於言辭和受具足戒者，並且與自己財物不同。物品是適合且合乎尺寸的衣服，是自己的。所依不是爲了交換合適與否。想法與之前相同，動機是想要佈施，行為是那樣開始做，最終是到達對方手中。想法錯誤也會犯惡作罪，與之前相同。從道路的基礎轉變而來。第三，從道路的基礎轉變而來，分為兩種，第一種是與比丘尼一同在路上行走的墮罪，四者中，基礎的支分是，一同行走的對像是除了非親戚之外，具備七法的比丘尼，不是互相幫助，也不是真正搬遷。所行走的道路是陸路，距離在一由旬之內，沒有危險。時間是一天。想法上沒有錯誤，動機是想要在同一條路上行走，行為是開始行走，最終是超過一由旬。每半由旬犯惡作罪。應學之處是在路上行走時，如果像梵行者一樣生活，將缽丟在路上，不尊敬她，比丘尼在路上生病時，沒有從頭上扶起她，沒有做尊敬的幫助，到達村莊時，沒有留下與自己見解相同的侍疾者就離開了。比丘和比丘尼可以互相攜帶路糧和給予接受。第二種是上船的墮罪，四者中，基礎的對象和時間與之前相同，道路是水路，距離在一由旬之內，不是直接去往彼岸，兩岸沒有危險，不是因為波濤等原因而改變方向。想法、行為和最終結果與之前相同。從住處的基礎轉變而來。第四，從住處的基礎轉變而來

【English Translation】 not done. In thought, to be certain or doubtful that a Bhikkhuni is not a relative. The motivation is to want to make, the action is to start doing so, and the final result is the completion of the making. If one knows or suspects that she is a relative and does it, one commits a Dukkaṭa. Second, regarding the offense of giving robes, among the four, the basis of the branch is that the object of giving robes is a Bhikkhuni who possesses the eight Dharmas, not belonging to the category of offering robes to the Sangha, not being the first to be lost, eloquent, and fully ordained, and different from one's own property. The object is a suitable and appropriately sized robe that belongs to oneself. The basis is not for the sake of exchanging what is suitable or not. The thought is the same as before, the motivation is to want to give, the action is to start doing so, and the final result is reaching the other person's hand. A mistake in thought also leads to a Dukkaṭa, the same as before. Transformed from the basis of the path. Third, transformed from the basis of the path, divided into two types. The first is the offense of walking on the road together with a Bhikkhuni. Among the four, the basis of the branch is that the object of walking together is a Bhikkhuni who possesses the seven Dharmas, except for non-relatives, not helping each other, and not truly moving. The road to be walked is a land route, the distance is within one Yojana, and there is no danger. The time is one day. There is no mistake in thought, the motivation is to want to walk on the same road, the action is to start walking, and the final result is exceeding one Yojana. A Dukkaṭa is committed for every half Yojana. What should be learned is that when walking on the road, if living like a Brahmachari, dropping the bowl on the road, not respecting her, when the Bhikkhuni is sick on the road, not lifting her from the head, not providing respectful help, and when arriving at the village, leaving without leaving a caretaker with the same views as oneself. Bhikkhus and Bhikkhunis can carry food for the road and give and receive from each other. The second type is the offense of boarding a boat. Among the four, the object and time of the basis are the same as before, the road is a water route, the distance is within one Yojana, not going directly to the other shore, the two shores are not dangerous, and the direction is not changed due to waves or other reasons. The thought, action, and final result are the same as before. Transformed from the basis of the dwelling. Fourth, transformed from the basis of the dwelling

ྱུར་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་འདུག་པའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ། བསྟེན་དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་དང་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཆོས་དྲུག་ལྡན་དང་གཅིག་པུ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་དབེན་པ་དང་རྩིག་པ་དང་མུན་པ་སོགས་ཀྱི་སྐྱབས་དང་བཅས་པ་དང་། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འདུག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་གཉིས་ཀས་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་འགྲེང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡན་ལག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལ་འདུག་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་འགྲེང་བ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །འདིར་འདུག་པ་བུད་མེད་དང་འགྲེང་བ་དགེ་སློང་མ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ 1-15-52a ལས་གྱུར་པ་དགེ་སློང་མ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པའི་དགེ་སློང་མ་ནི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་བདུན་ལྡན་ནོ། །གང་གིས་སྦྱོར་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ནོ། །གང་བཟའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། དགེ་སློང་ལ་མེད་པའི་ལུང་རྟོགས་གང་རུང་གི་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ། མགྲོན་དུ་མ་བོས་པའམ་བོས་ཀྱང་ལྷག་པར་སྦྱར་བའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མས་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ལ་དེ་ལྟར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་ཅིང་སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་ཟ་བ་དང་།བསོད་སྙོམས་ལ་ཞུགས་པ་ན་དགེ་སློང་མས་འདི་ལ་བྱིན་ཅིག །ཅེས་བསྒོ་བ་ཙམ་བྱས་པ་ཟ་བ་དང་། སྦྱོར་དུ་བཅུག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་འཚོ་བར་བྱེད་པ་ཟས་ཀྱི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། དུས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ་དང་ལྔའོ། ། ༈ ཚད་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། དང་པོ་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་དང་།ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་ཉི་མ་གཅིག་ལ་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ཡང་ཡང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཟས་མཚན་ཉིད་ 1-15-52b དང་ལྡན་པ་ལ་དགེ་འདུན་གྱི་ཆེད་མིན་པར་རང་ཆེད་དུ་འབོད་པ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་

【現代漢語翻譯】關於尼薩吉亞·帕提提亞罪，第一種是關於與女性同住的罪。構成此罪的四個要素是：基礎的組成部分，即與能夠進行性行為、適合親近、具備四種特質（美麗、年輕、柔軟、貞潔）、身體正常的女性，且該女性並非具有神通者或親屬，即具備六種特質且獨處的女性同住。地點是隱蔽之處，有墻壁或黑暗等遮蔽物，且在一步（約一肘）的範圍內。意圖是意識不混亂，且動機是想要同住。行為是開始同住。最終是兩人都完成了同住的行為。第二種是關於站立的尼薩吉亞·帕提提亞罪，其組成部分與前者相同，只是將『同住』改為『站立』。這裡將『同住』與女性聯繫，『站立』與比丘尼聯繫，僅僅是象徵性的。第五個是關於食物，即因食物而起的尼薩吉亞·帕提提亞罪，指使比丘尼提供食物。構成此罪的四個要素是：基礎的組成部分，即被指使提供食物的比丘尼，她不是親屬，且具備其他七種特質。指使者是具備五種特質的在家居士。所食之物是適時、可食、符合一份食物的量、屬於該施主、比丘沒有通過聞法或證悟獲得的功德而指使提供食物，以及未經邀請或雖被邀請但額外新增的食物。意圖是比丘尼確定或懷疑自己被指使提供食物。動機是想要吃，行為是開始吃，最終是吞下。為他人指使提供食物而吃，以及在乞食時，比丘尼只是說『請給這個人食物』而吃，以及確定或懷疑自己沒有被指使提供食物而吃等，凡是不滿足上述要素的情況，都構成惡作罪。關於以不正當手段獲取食物：第四個是關於以不正當手段獲取食物，包括超過限度的罪、在不適當的地方吃的罪、在不適當的時間吃的罪、超過儀軌的罪，以及接受不應接受之物的罪，共五種。關於超過限度的罪：第一種包括接受超過限度的食物和吃超過限度的食物兩種。第一種又分為三種，第一種是關於一天內多次接受超過限度的食物的尼薩吉亞·帕提提亞罪。構成此罪的四個要素是：接受的對象是具備五種特質的在家居士，從內心深處想要獲得具備食物特性的食物，且不是爲了僧眾，而是爲了自己。

【English Translation】 Regarding Nissaggiya Pācittiya offenses, the first is the offense of dwelling with a woman. The four elements constituting this offense are: the basis, which is dwelling with a woman who is capable of sexual activity, suitable for intimacy, possesses four qualities (beauty, youth, softness, and chastity), and has a normal body, and who is not a person with psychic powers or a relative, i.e., a woman who possesses six qualities and is alone. The location is a secluded place, with shelter such as walls or darkness, and within a distance of one span (approximately one cubit). The intention is to have undistorted awareness, and the motivation is the desire to dwell together. The action is to begin dwelling together. The culmination is when both individuals have completed the act of dwelling together. The second is the Nissaggiya Pācittiya offense of standing. Its elements are the same as the previous one, except that 'dwelling' is replaced with 'standing'. Here, associating 'dwelling' with a woman and 'standing' with a bhikkhuni is merely symbolic. The fifth is regarding food, i.e., the Nissaggiya Pācittiya offense arising from food, which involves instructing a bhikkhuni to provide food. The four elements constituting this offense are: the basis, which is the bhikkhuni who is instructed to provide food, who is not a relative, and possesses seven other qualities. The instructor is a householder who possesses five qualities. The object of consumption is something that is timely, edible, meets the measure of one meal, belongs to that donor, and the bhikkhu does not have the merit of attainment through hearing or realization to instruct the provision of food, and is food that is uninvited or, if invited, is additionally provided. The intention is that the bhikkhuni is certain or doubtful that she has been instructed to provide food. The motivation is the desire to eat, the action is to begin eating, and the culmination is swallowing. Eating after instructing the provision of food for others, and when going for alms, the bhikkhuni merely says, 'Please give food to this person,' and eating, and being certain or doubtful that one has not been instructed to provide food and eating, etc., all situations that do not meet the above elements constitute a Dukkaṭa offense. Regarding acquiring sustenance through improper means: The fourth is regarding acquiring sustenance through improper means, including the offense of exceeding limits, the offense of eating in an inappropriate place, the offense of eating at an inappropriate time, the offense of exceeding ritual, and the offense of accepting what should not be accepted, totaling five. Regarding the offense of exceeding limits: The first includes both accepting food beyond limits and eating food beyond limits. The first is further divided into three, the first being the Nissaggiya Pācittiya offense of repeatedly accepting food beyond limits in a single day. The four elements constituting this offense are: the object of acceptance is a householder who possesses five qualities, from the depths of one's heart wanting to obtain food with the characteristics of food, and not for the sake of the Sangha, but for oneself.

ཟས་ནི་བཟའ་བ་ལྔ་གང་རུང་གི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། ནར་མའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། སྦྱིན་བདག་སྔ་ཕྱི་སོ་སོར་དབང་བ། ཟས་ཕྱི་མ་ལ་གོས་ཁྲུ་གང་དུ་ལོངས་པའམ་དེའི་རིན་གྱི་རྙེད་པ་མེད་པའོ། །དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་གི་དུས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཟས་གཅིག་གིས་འཚོ་མི་ནུས་པའི་ནད་པ་དང་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་ཕྱག་བདར་རེ་ལ་དེ་ཙམ་མམ་དཀྱིལ་འཁོར་བ་མལ་ཙམ་གྱི་ལས་བྱས་པ་དང་ཉི་མ་དེ་ཉིད་ལ་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ཡན་ཆད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་དང་། སྲ་བརྐྱང་མ་བཏིང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ལ་མ་བབ་པར་ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་ཟན་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ་རང་རང་གི་འཁོར་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་རྣམས་གནས་བརྟན་གྱིས་ཚང་མ་ཚང་མ་བརྟགས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་རང་གི་ཟན་གཅོད་པ་རྣམས་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གནས་གཅིག་ནས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་ཟ་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་སྦྱིན་བདག་ཡིན་ཞིང་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཁོ་ནའི་འདུག་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། བདག་པོ་ཁྱིམ་པ་གནས་བཞིན་པའོ། །དེ་ན་གནས་པའི་ཕྱི་རོལ་པའི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱང་མཚན་དང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་ 1-15-53a དུ་གནས་པའོ། །གང་བཟའ་བའི་ཟས་ནི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། ཉི་མ་གཉིས་པའི་ཟས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་གནས་དེར་ཞག་ལོན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟས་གཉིས་པ་ཟ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྡ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཤིང་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གནས་དེར་ཟས་མི་ཟ་བར་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་སྡོད་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དངོས་སུ་མི་གནས་པ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་རབ་བྱུང་དང་ཉེ་དུ་དབང་བའི་འདུག་གནས་སུ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་བདག་གཅིག་ལས་བླང་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལྷུང་བཟེད་དོ་གསུམ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ལེན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བླང་བའི་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཚད་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་དང་། ཅི་ཅམ་དགོས་པ་ལོང་ཞེས་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པའོ། །གང་བླང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཡོས་སུ་བྱས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རུང་ཞིང་འབྲས་མ་ག་དྷའི་བྲེའུ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་བཙོས་པ་ལས་ལྷག་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྦྱིན་བདག

【現代漢語翻譯】食物屬於五種可食之物中的任何一種，不是剩餘的食物，是適宜的並且達到了一份食物的量，施主先後各自擁有所有權，對於後來的食物沒有布匹一肘的價值或等值的收益。時間是一天的時間，不是饑荒時期。所依是不能以一份食物為生的病人，以及爲了佛法僧三寶而做一次掃地或壇城繪製等工作，或者在同一天走了半由旬或更遠路程的人，以及沒有鋪設硬席。意樂是沒有錯誤的認知，動機是想要吃第二份食物，行為是開始吃，究竟是吞嚥到喉嚨里。在不適當的時間進入家門乞食，以及進入家門乞食時，常住者對各自的眷屬和突然到來的人進行一一檢查，以及沒有必要地因憤怒等原因而中斷自己的乞食等，都是應學習的過失。第二，從一個地方接受過量的食物，在住處吃的墮罪，有四種情況，其中的基礎是，接受食物的施主是具有五種法的在家人，是外道徒，而不是隨心所欲地強迫給予者。地點是以外道徒的住處而成立，能夠容納四種威儀，主人是在家的居住者。在那裡居住的外道出家人也與他們持有相同的名稱和見解，具備三種名稱，身體處於普通狀態。所吃的食物是適宜時間的食物，是適宜的並且達到了一份食物的量，是那個施主自己的，是第二天的食物。所依不是病人，並且在那處住所過夜。意樂是沒有錯誤的認知，動機是想要吃第二份食物。行為是通過具備五種特徵的語言來接受並開始吃，究竟是吞嚥到喉嚨里。不在那個地方吃食物而在第二天居住，以及不是真正的戶主居住，以及在外內出家人和親屬擁有的住處吃東西，都是過失。第三，從一個施主那裡接受過量的食物，超過三個缽盂的量而接受的墮罪，有四種情況，其中的基礎是，接受食物的施主是在具有五種法的在家人之上完全限定了量，並且不是說『需要多少就拿多少』的強迫給予者。所接受的物品是煮熟的適宜時間的食物，是適宜的並且超過了用半個摩揭陀斗煮的五份稻米的量，施主……

【English Translation】 The food belongs to any of the five edible categories, is not leftover food, is suitable and reaches the amount of one meal, the donor has ownership of it separately before and after, and there is no gain of cloth worth one cubit or equivalent for the later food. The time is one day, not a time of famine. The basis is not a sick person who cannot live on one meal, and those who do one sweeping or mandala drawing for the sake of the Triple Gem, or those who have traveled half a yojana or more on the same day, and those who have not laid out a hard seat. The intention is to have no mistaken perception, the motivation is to want to eat a second meal, the action is to start eating, and the ultimate is to swallow into the throat. Entering a house to beg for food at an inappropriate time, and when entering a house to beg for food, the resident monks inspect each of their attendants and those who arrive suddenly, and unnecessarily interrupting one's own begging due to anger, etc., are all faults to be learned. Secondly, the downfall of eating in a dwelling after receiving an excessive amount of food from one place has four aspects. The basis is that the donor who gives the food is a householder with five qualities, an adherent of other religions, and not someone who forces the giving as they please. The place is established as a dwelling only for adherents of other religions, capable of accommodating the four postures, and the owner is a householder residing there. The renunciates of other religions residing there also share the same name and view, possess three terms, and their bodies remain in an ordinary state. The food to be eaten is food suitable for the time, suitable and possessing the amount of one meal, belonging to that donor himself, and is food for the second day. The basis is not a sick person and has spent the night in that dwelling. The intention is to have no mistaken perception, and the motivation is to want to eat a second meal. The action is to receive and start eating with speech possessing five characteristics, and the ultimate is to swallow into the throat. Staying for the second day without eating food in that place, and not the actual householder residing there, and eating in the dwelling owned by renunciates and relatives inside and outside, are faults. Thirdly, the downfall of receiving an excessive amount of food from one donor, receiving more than three alms bowls' worth, has four aspects. The basis is that the donor who gives the food is a householder with five qualities who has completely limited the amount, and is not a forceful giver who says, 'Take as much as you need.' The object to be received is cooked food suitable for the time, suitable and exceeding the amount of five and a half Magadha breaus of cooked rice, the donor...

་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་བའོ། །ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་བླངས་བའི་གནས་དེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བླངས་ཏེ་གནས་གཞན་དུ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གཞན་ལ་ལྷག་པ་ལེན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཟ་བ་ཚད་ལས་འདས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ 1-15-53b ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བཟའ་བར་བྱ་བ་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། ཐུག་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པའོ། །ཟ་བའི་དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྤངས་པ་རྫོགས་ཤིང་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་པ་དང་ལྷག་པོར་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པར་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་བྱིན་ལེན་སྟོབས་པར་འོས་པའི་གང་ཟག་བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ན་གནས་པས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟོབས་པའོ། །ཀུན་སློང་བསམ་པ་ཐག་པས་དེ་རིང་འདི་ལས་མི་བཟའ་འོ་སྙམ་ནས་སྤོང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་རེ་ཞིག་གི་སྒྲ་མ་སྦྱར་བར་ཆོག་གོ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པའམ་ལྡང་བར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་སྨྲས་པའི་དོན་གོ་བའམ་འདུག་པའི་གནས་བཏང་བའོ། །བཅའ་བ་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་བཅའ་བ་ལྷག་བོར་མ་བྱས་པར་ཟ་བ་ལ་ཡང་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །ལྷག་བོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གང་གིས་ལྷག་པོར་བྱ་བའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ས་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་གནས་པ། ཟ་བའི་གནས་མ་བཏང་བའོ། །ལྷག་པོར་གསོལ་བ་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། གནས་ནས་མ་ཕྱུང་པ། ནད་པ་མ་ཡིན་པ། ཟས་ 1-15-54a སྤངས་པ་ཡིན་པའོ། །གང་ལྷག་པོར་བྱ་བའི་ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་སྔར་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་མ་འབྲེལ་བའོ། །གནས་ནི་མཚམས་ཀྱི་ནང་དང་། བྱིན་ལེན་འཐོབ་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པའོ། །དུས་སྔ་དྲོ་དང་སྤངས་པའི་དུས་ཡིན་ཞིང་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །ཆོ་ག་ནི་ལག་པ་བཀྲུས་བྱིན་ལེན་བྱས་ཤིང་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་སྦྱོང་ལམ་འགྲེང་བས་རྟེན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་སྔགས་ལན་ཅིག་བརྗོད་དེ་རྟེན་དེས་ཟས་མ་སྤངས་ན་ཁམ་གཉིས་སམ་གསུམ་ཟོས་ནས། ཁྱོད་ཀྱིར་གྱུར་གྱི་བཞུད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡ

【現代漢語翻譯】即是那樣的。吃的地點不同於拿取的地點。想法上，意識不混亂，動機強烈，想要吃。行為上，以具備五種特徵的語言拿取，然後在其他地方開始吃。最終，吞嚥到喉嚨里。讓別人拿取剩餘的食物來吃，這是一種過失行為。第二，過度飲食，分為兩種，首先是放棄食物的墮落行為，有四種情況： 1-15-53b 基礎的組成部分是，可以吃且符合吞嚥的量。不同於湯。不是自己或與自己相似的人使其剩餘。吃的時機不是饑荒時期。所依據的是，放棄已經完成，且不是病人。想法上，意識是確定地認為放棄了或沒有使其剩餘，或者猶豫是否吃。動機是想要吃。行為是開始吃。最終，吞嚥到喉嚨里。完全放棄的特徵有四種，基礎的組成部分是，不是饑荒時期，而是允許且符合量的時期，適合給予和接受食物的人，位於可以獲得給予和接受的地方，從內心深處給予力量。動機是從內心深處思考，今天不再吃這個，想要放棄。行為是用具備五種特徵的語言，不附加暫時的聲音，說『可以了』等等，或者開始離開。最終，理解所說的話，或者放棄坐著的地方。如果承諾放棄已經完成，卻沒有使其剩餘而吃，也會構成墮落行為。剩餘的特徵是，使其剩餘所依據的基礎是，比丘擁有六種法，位於自然狀態的土地上，位於結界內，沒有放棄吃的地點。使其剩餘的人是，具備直到可以接受比丘戒律的資格，想法處於自然狀態，身體處於正常狀態，沒有從所在地離開，不是病人，已經放棄食物。使其剩餘的食物是，允許且符合量的時期允許的食物，是自己的，已經給予和接受，且與之前使其剩餘的食物無關。地點是結界內，以及可以獲得給予和接受的地方。時間是早晨和放棄食物的時間，且不是饑荒時期。儀式是洗手，給予和接受，拿在手上，通過凈化之路，唸誦一次祈求所依據的基礎的咒語，如果那個基礎沒有放棄食物，就吃兩三口，然後說『成為你的了，請享用吧』。對於已經使其剩餘且沒有放棄的食物，也是如此。

【English Translation】 It is just like that. The place of eating is different from the place of taking. In thought, the consciousness is not confused, the motivation is strong, wanting to eat. In action, taking with language possessing five characteristics, and then starting to eat in another place. Finally, swallowing into the throat. Allowing others to take the remaining food to eat is a transgression. Second, overeating, divided into two, first is the downfall of abandoning food, with four situations: 1-15-53b The basic component is that it is permissible to eat and meets the amount of swallowing. Different from soup. It is not made remaining by oneself or someone similar to oneself. The time of eating is not a time of famine. What is relied upon is that the abandonment has been completed, and it is not a patient. In thought, the consciousness is either certain that it has been abandoned or has not been made remaining, or hesitates whether to eat. The motivation is wanting to eat. The action is starting to eat. Finally, swallowing into the throat. The characteristics of complete abandonment are four, the basic component is that it is not a time of famine, but a time that is permissible and meets the amount, a person suitable for giving and receiving food, located in a place where giving and receiving can be obtained, giving strength from the depths of the heart. The motivation is thinking from the depths of the heart, 'Today I will not eat this anymore,' wanting to abandon. The action is using language possessing five characteristics, without adding a temporary sound, saying 'It is okay,' etc., or starting to leave. Finally, understanding what is said, or abandoning the place of sitting. If the promise to abandon has been completed, but eating without making it remaining, it will also constitute a downfall. The characteristics of remaining are that the basis upon which it is made remaining is that the bhikshu possesses six dharmas, is located on land in a natural state, is located within the boundary, and has not abandoned the place of eating. The one who makes it remaining is someone who possesses the qualifications up to the point of being able to receive the bhikshu precepts, the thought is in a natural state, the body is in a normal state, has not left the location, is not a patient, and has abandoned food. The food that is made remaining is food that is permissible and meets the amount, is one's own, has been given and received, and is not related to food that has been made remaining before. The place is within the boundary, and a place where giving and receiving can be obtained. The time is morning and the time of abandoning food, and it is not a time of famine. The ritual is washing hands, giving and receiving, taking it in the hand, going through the path of purification, reciting once the mantra of requesting the basis upon which it is relied, and if that basis has not abandoned the food, eating two or three mouthfuls, and then saying 'Become yours, please enjoy.' It is also the same for food that has been made remaining and not abandoned.

ིན་པར་ངེས་པ་དང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ཟོས་ན་ཉེས་བྱས་དང་། བཟའ་བ་སྤངས་ནས་བཅའ་བ་ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བྱེད་དོ། །བཅའ་བ་སྤངས་ནས་བཟའ་བ་ཟ་བ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་ལ། བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ནི་མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པའི་ཟས་ལ་ལྷག་པོར་བྱེད་པ་དང་སྤངས་པ་རྫོགས་པས་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་། ཡུལ་གྱིས་མ་གསོལ་བར་ལྷག་པོར་བྱས་པ་དང་། ཟས་འཚོ་བ་ཙམ་ལས་ལྷག་པར་ཟ་བ་དང་། རྟེན་ནི་ནད་པ་མིན་པ། ཆོག་པར་མ་ཟོས་པ། མགུལ་དུ་མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་འཕྲོ་དང་བཅས་པ། གནས་དེ་ཉིད་དུ་བཟའ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་ལེན་བླངས་ཏེ་འདུག་པས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་པར་ལངས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་སྤངས་པ་ལ་སྟོབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྟོབས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟས་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །ཟས་དང་དུས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྟོབས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ 1-15-54b སྟོབས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་སྟོབས་པར་གོ་བའོ། ། ༈ གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། གཉིས་པ་གནས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པ་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་ཟ་བའི་གནས་ནི་གང་ལས་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ཡུལ་གྱི་དགེ་འདུན་དེ་དང་རང་བཞིན་གྱི་མཚམས་གཅིག་ཅིང་ནར་མའམ་གློ་བུར་བ་གང་ཡང་རུང་བའི་བཀད་སའི་གནས་མི་གཅིག་པའོ། །གང་ཟ་བའི་ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་ཡིན་པ། འདུས་པ་ཆེན་པོའི་ཟས་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་ཟས་མ་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་རྟེན་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་བཞི་ཡན་ཆད་ཡིན་པ། ན་བ་དང་ལས་བྱས་པ་དང་ལམ་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ཡུལ་རྟེན་གྱི་དགེ་འདུན་གཉིས་ཟས་ལྷན་ཅིག་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་འདུས་ཤིང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་གི་གྲོགས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་དུས་ཅིག་ཅར་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །འདུས་ཤིང་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་སྐྱེད་པ་ལ་ཡུལ་རྟེན་གྱི་དགེ་འདུན་གང་ཡང་རུང་བའི་ནར་མའམ་གློ་བུར་བའི་བཀད་ས་ངེས་པ་ཅན་དེར་ཟོས་པ་ཡན་ལག་ཏུ་མི་དགོས་སོ། །ཟས་ལྷན་ཅིག་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་དང་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་ནར་མའམ་གློ་བུར་དུ་ཟ་བའི་བཀད་ས་དེར་དེ་ན་གནས་པ་དག་གིས་འདུ་བར་འོས་པའི་དགེ་འདུན་དུ་ལོངས་པ་མ་འདུས་པར་ཟ་བ་རྣམས་ཉེས་བྱས་སོ། །འགྲོ་བར་ཆས་པ་དང་གློ་བུར་དུ་འོངས་པ་དང་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་དང་དགེ་སྐོས་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གྲལ་ལ་འཁོད་ 1-15-55a པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟས་མ་བརྩམས་པར་སྤྱི་

【現代漢語翻譯】如果確定無疑地食用或因懷疑而食用剩餘食物，則犯輕罪。如果放棄正餐而食用零食，則犯墮罪。如果放棄零食而食用正餐，則不犯墮罪。關於應學習的過失，包括對混雜不凈之食物過分貪戀，或對已完全放棄之食物過分貪戀，或未經允許而過分貪戀食物，或食用超過維持生命所需之食物。其依據是非病人，未適量食用，以及吞嚥時顯而易見地帶有殘餘食物。由於爲了在同一地點食用而接受了食物，但在食物的準備工作完成之前就起身離開。第二，關於因貪圖已放棄之物而犯墮罪，共有四種情況。其根本要素是，對於具備六種功德的比丘，完全放棄食物。食物和時間與之前所述相同。意念方面，認知清晰，動機是想要貪圖。行為方面，努力貪圖。最終結果是理解到自己在貪圖。第三，關於在不適當的地點食用而犯墮罪，即共同食用食物。共有四種情況。其根本要素是，共同食用食物的地點，是指與僧團聚集和食用食物的地點，在本質上是相同的邊界，無論是常住的還是臨時的，但地點不一致。所食用的食物是允許的，並且符合一份食物的量，在允許的時間內食用的食物。不是大型集會上的食物，也不是外道修行者的食物。共同食用食物的依據是，具備六種功德的比丘，至少有四位，不是生病、工作或在路上的情況。時間不是饑荒時期。意念方面，認知到共同食用食物的地點是僧團，並且確定或懷疑這兩者不是一起用餐。動機是想要共同食用食物。行為方面，與自己的同伴同時一起食用。最終結果是吞嚥下去。產生共同食用食物的墮罪，不需要確定地點，無論是常住的還是臨時的。如果確定或懷疑食物是一起的，並且所有僧團都在常住或臨時的地點食用，那麼那些居住在那裡的人，如果未聚集到應聚集的僧團中就食用食物，則犯輕罪。除了即將離開的人、突然到來的人、病人和照顧病人的人以及維那師之外，所有坐在比丘行列中的人，在未開始食物分配之前，都應該共同...

【English Translation】 If one eats leftover food with certainty or doubt, it is a minor offense. If one abandons regular meals and eats snacks, it is a downfall. If one abandons snacks and eats regular meals, there is no downfall. Regarding the faults to be learned, they include excessive attachment to food mixed with impurity, excessive attachment to food that has been completely abandoned, excessive attachment to food without permission, and eating more food than is necessary to sustain life. The basis for this is being a non-patient, not eating adequately, and having remnants of food that are obviously swallowed. Because one has accepted food for the purpose of eating in the same place, but gets up before the food preparation is complete. Second, regarding the downfall of coveting what has been abandoned, there are four situations. The fundamental element is the complete abandonment of food for a bhikshu who possesses six qualities. The food and time are the same as described before. In terms of intention, the cognition is clear, and the motivation is to covet. In terms of action, one strives to covet. The final result is understanding that one is coveting. Third, regarding the downfall of eating in an inappropriate place, which is eating together. There are four situations. The fundamental element is that the place of eating together refers to the location where the sangha gathers and eats food, which is the same boundary in nature, whether permanent or temporary, but the location is not the same. The food that is eaten is permissible and meets the quantity of one meal, and is food that is permissible within the allowed time. It is not food from a large gathering, nor is it food from non-Buddhist practitioners. The basis for eating together is that there are at least four bhikshus who possess six qualities, and they are not sick, working, or on the road. The time is not a time of famine. In terms of intention, the cognition is that the place of eating together is the sangha, and one is certain or doubtful that the two are not eating together. The motivation is to want to eat together. In terms of action, one eats together with one's companions at the same time. The final result is swallowing. The downfall of creating the act of eating together does not require a specific location, whether permanent or temporary. If one is certain or doubtful that the food is together, and all the sangha are eating in a permanent or temporary location, then those who reside there, if they eat without gathering into the sangha that should be gathered, commit a minor offense. Except for those who are about to leave, those who have arrived suddenly, the sick, those caring for the sick, and the karmadana, all those sitting in the row of bhikshus should together before the food distribution begins...

སྤུངས་ལས་མནོས་ཏེ་ཟ་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་དགེ་སློང་གཅིག་ལས་མེད་ན་ཡང་ངེས་བཀད་ས་ལས་གཞན་དུ་ཟོས་པ་དང་། གཅིག་མགྲོན་དུ་བོས་པའི་ཚེའང་སྦྱིན་བདག་གིས་མ་བསྒོ་བར་མནོས་ཏེ་ཟ་བ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ དུས་མ་ཡིན་པར་ཟོས་པའི་ལྟུང་བ། གསུམ་པ་དུས་མ་ཡིན་པར་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། མིད་པ་གཉིས་པ་ལ་སྒྲེགས་པའི་ཟས་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་རང་གནས་པའི་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཕྱི་དྲོའི་ཟས་ཀྱིས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དུས་ཡིན་པ་ལ་མིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ། བཞི་པ་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བ་ཟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་དངོས་དང་ཆ་ལ་བརྟེན་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་གསུམ་མོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སྨན་བཞི་གང་ཡང་རུང་བའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་གསོག་འཇོག་བྱས་པ། གཞི་གཞན་གྱི་ཆ་ནས་རུང་བ།མགུལ་དུ་མིད་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །རྟེན་ནི་དེས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་ཡིན་པ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། 1-15-55b མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །གསོག་འཇོག་ཏུ་མ་སོང་བ་ལ་སོང་བར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བའི་ཟས་ཀྱིས་ཁ་དང་ལྷུང་བཟེད་ལ་སོགས་པ་འབགས་པས་ཟ་བ་དང་། ལན་ཚྭ་དང་འགྱུར་བྱེད་ཀྱི་ཆུ་དང་རྙོག་ཆུ་རྣམས་གསོག་འཇོག་ཏུ་སོང་བ་ཟ་བ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཆ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་ལ་བཞི་ལས་ལག་ཉ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་གཅིག་པ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། གཞི་བརྟན་པ་དང་། བྱིན་ལེན་སྟོབས་པ་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་ཆུད་ཟ་བའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པར་ཟ་བའི་བསམ་པ་ལས་གཞན་པས་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་རེག་ན་ལག་ཉའི་ཉེས་པ་དང་། དེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་ཟོས་ན་ལག་ཉར་བླངས་པ་ཟ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་མཚམས་བཙོས་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་རྗེན་པ་ཆུད་ཟ་བ་ལ་ས

【現代漢語翻譯】從施捨中接受食物食用；寺院中即使只有一位比丘，也在指定地點之外食用；以及被邀請參加宴會時，未經施主允許就接受食物食用，這些都會構成應懺悔罪。非時食的墮落：第三，關於非時食的墮落，有四種情況，從根本的組成部分來說，所食用的食物是符合規定的，且是可以吞嚥的食物。第二，不是嗝氣后反芻的食物。時間是指居住地的太陽過午後到黎明前的這段時間。所依賴的條件是指不是因下午的食物而受益的病人。想法是指明確知道或懷疑是非時而食用。動機是想要食用。行為是開始食用。最終是吞嚥。如果認為是規定的時間而食用，或者心存疑慮，則構成應懺悔罪。超越儀軌的墮落：第四，關於超越儀軌的墮落，有兩種情況，第一種是食用儲存食物的墮落，包括實際的食物和相關的行為，以及應懺悔罪三種。第一種情況有四種，從根本的組成部分來說，所食用的食物是四種藥物中的任何一種。由自己或與自己相似的人儲存。從其他方面來說是允許的。是可以吞嚥的。所依賴的條件是指不是因此而受益的病人。時間不是饑荒時期。想法是明確知道或懷疑是儲存的食物。動機是想要食用。行為是開始食用。最終是吞嚥。如果認為不是儲存的食物而食用，或者心存疑慮，以及因儲存的食物污染了嘴巴和缽等而食用，還有食用儲存的鹽、調味水和髒水等不完整的行為，都會構成應懺悔罪。第二種是與相關行為有關的罪過，有四種，與手觸有關的罪過是指自己或與自己食物儀軌相同的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，是允許的且符合標準的，在基礎穩固，佈施和接受沒有中斷，且沒有浪費的因素時，如果不是爲了佈施和接受的目的，而是因為其他想法，自己或與自己相似的人觸控了食物，則構成手觸的罪過。如果自己或與自己相似的人食用了這些食物，則構成食用手觸食物的應懺悔罪。第二種是與中斷烹飪有關的罪過，是指自己或與自己相似的人所擁有的食物，或者處於準備階段的食物，是允許的且符合標準的，如果生食物被浪費了。

【English Translation】 Eating food received from offerings; even if there is only one Bhikshu (monk) in the monastery, eating outside the designated area; and accepting food to eat when invited to a feast without being instructed by the benefactor, all these constitute offenses of confession. Offenses of Eating at the Wrong Time: Third, regarding the offense of eating at the wrong time, there are four situations. From the fundamental components, the food eaten is permissible and can be swallowed. Second, it is not food regurgitated after belching. The time refers to the period from noon to dawn in the place of residence. The condition relied upon is not being a patient who benefits from afternoon food. The thought is to definitely know or doubt that it is being eaten at the wrong time. The motivation is to want to eat. The action is to start eating. The final act is swallowing. If one thinks it is the prescribed time and eats, or has doubts, it constitutes an offense of confession. Offenses Exceeding the Ritual: Fourth, regarding the offense of exceeding the ritual, there are two situations. The first is the offense of eating stored food, including the actual food and related actions, and three offenses of confession. The first situation has four aspects. From the fundamental components, the food eaten is any of the four medicines. Stored by oneself or someone similar to oneself. Permissible from other aspects. Can be swallowed. The condition relied upon is not being a patient who benefits from it. The time is not a time of famine. The thought is to definitely know or doubt that it is stored food. The motivation is to want to eat. The action is to start eating. The final act is swallowing. If one thinks it is not stored food and eats, or has doubts, and if the mouth and bowl, etc., are contaminated by stored food and one eats, and if one eats incomplete things such as stored salt, seasoning water, and dirty water, all constitute offenses of confession. The second is the offense related to related actions, of which there are four. The offense related to hand contact refers to food owned by oneself or someone with the same food ritual as oneself, or food in the preparation stage, which is permissible and meets the standards. When the foundation is stable, giving and receiving are not interrupted, and there are no factors of waste, if it is not for the purpose of giving and receiving, but because of other thoughts, oneself or someone similar to oneself touches the food, it constitutes the offense of hand contact. If oneself or someone similar to oneself eats this food, it constitutes the offense of eating food taken by hand contact. The second is the offense related to interrupted cooking, which refers to food owned by oneself or someone similar to oneself, or food in the preparation stage, which is permissible and meets the standards, if raw food is wasted.

ོགས་པའི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བའི་དགེ་སློང་འབྱུང་འཇུག་ལ་དབང་ཆེ་ཞིང་རུང་ཁང་དུ་མ་བྱས་པའི་གནས་སུ་མེ་དང་འབྲེལ་བས་བཙོས་པ་ནི་མཚམས་བཙོས་ཀྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་བ་ན་མཚམས་བཙོས་ཟོས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ཞག་ལོན་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་པ་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟེ་གོན་དུ་གནས་པ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཆུད་ཟ་བ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་མེད་པའི་ཚེ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་ཞིང་རུང་ཁང་དུ་མ་བྱས་པའི་གནས་སུ་ཞག་ལོན་པས་ནི་ཞག་ལོན་གྱི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་བ་ན་ཞག་ལོན་ཟ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་དགེ་སློང་གིས་ 1-15-56a བཙོས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེས་བྱས་ནི་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བ་དབང་བའི་ཟས་སམ་ཉེ་བའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་ཤིང་། རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་རྗེན་པ་ཞིག་གནས་གང་ཡང་རུང་བའི་དགེ་སློང་གིས་མེའམ་རླངས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཚེད་པར་བྱེད་ན་དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ཟ་ན་དགེ་སློང་གིས་བཙོས་པ་ཟོས་པའི་ཉེས་བྱས་སོ། །རྗེན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་མིན་གྱི་ཚད་ནི་ཤ་སྐམ་ལ་སོགས་པ་སྲ་བ་རྣམས་ལ་སུམ་ཆ་བངས་པ་དང་། ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་སྙི་བ་རྣམས་ནི་ཁ་དོག་འགྱུར་བ་དང་། འོ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཁུ་བ་རྣམས་ནི་ལན་གཉིས་ཁོལ་བའི་ཚེ་ན་རྗེན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཟས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་བ་དང་འདྲེས་པ་མ་བསལ་བ་དང་། ཁྭ་ཏ་ལ་སོགས་པའི་མཆུས་རེག་ན་ཐན་འཁོར་དང་བཅས་པ་མ་བསལ་བ་དང་། ཁ་མ་བཀྲུས་པར་ཟོས་པ་དང་། ནོར་བ་དང་བརྗེད་པས་ལག་ཉར་འགྱུར་བའི་རྫས་བླངས་མ་ཐག་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དང་། ལག་ཉར་སོང་བ་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་བཏང་བ་དང་། ལྟོས་མེད་དུ་བཏང་བ་ཤེས་བཞིན་དུ་ལེན་པ་དང་། གྲུ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་རེག་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་ཁ་ལོ་པ་དང་རུ་སྐྱ་དང་རུ་སྐྱ་འཛིན་པའི་སྟན་ལ་རེག་པ་དང་། ཟས་བླུགས་པའི་གྲུ་དང་ཤིང་རྟ་ལ་རྐྱེན་མེད་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་སྨན་ལུད་པ་ན་ཆུད་ཟ་བ་ལས་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། དང་པོར་ཤིང་དབྲི་བ་སོགས་བྱར་ཡོད་བཞིན་དུ་རེག་པ་དང་། ལམ་བརྒྱགས་འཁུར་བའི་དགེ་ཚུལ་སོགས་མེད་པའི་ཚེ་དེ་འཁུར་བའི་སྦྱིན་བདག་སོགས་མ་བཙལ་བ་དང་། རང་གིས་ལམ་བརྒྱགས་ཁྱེར་བ་དེ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྐལ་བ་བྱིན་པས་མ་བརྗེས་པར་ཟ་བ་དང་། རང་གིས་བརྒྱགས་སུ་བཟུང་བའི་ཟས་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ 1-15-56b པར་ཟ་དགོས་པའི་ཚེ་ཉི་མ་དང་པོ་ལ་ཟས་མ་བཅད་པ་དང་། ཉི་མ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་སྤར་བ་ཁ་ཐུར་བསྟན་གང་དང་དོ་ལས་ལྷག་པ་ཟོས་པ་དང་། བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་དང་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཁ་ཟས་ལ་སོགས་པ་རུང་བ་མིན་པ་ཟ་དགོས་པའི་རྐྱེན་བྱུང་བའི་ཚེ་སྒྲ་མི

【現代漢語翻譯】如果沒有障礙，自己或與自己相似的比丘有權允許（食物）出現，並且在未被用作廚房的地方，與火接觸煮熟的食物會犯『界外煮食』的罪過，食用它則犯了『食用界外煮食』的罪過。第三，與過夜食物相關的罪過是，自己或與自己相似的人有權使用的食物，或者放置在附近的準備好的、允許且適量的食物，如果沒有浪費等障礙，自己或與自己相似的人有權在未被用作廚房的地方食用過夜食物，則會犯『過夜食物』的罪過，食用它則犯了『食用過夜食物』的罪過。第四，比丘煮食相關的罪過是，自己或與自己相似的人有權使用的食物，或者放置在附近的準備好的、允許且適量的生食，無論放置在何處，如果比丘用火或蒸汽等烹煮，則會犯『比丘煮食』的罪過，食用它則犯了『食用比丘煮食』的罪過。判斷是否脫離生的標準是，對於肉乾等堅硬的食物，煮到原來的三分之一；對於樹葉等柔軟的食物，煮到顏色改變；對於牛奶等液體食物，煮到沸騰兩次，就認為是脫離生的狀態。第三，應學處的罪過是，沒有去除食物中不適合食用的部分或混雜物；烏鴉等鳥類啄食過的食物，沒有去除帶有污垢的部分；沒有漱口就食用食物；由於疏忽或遺忘，拿起可能變成手持物的物品后沒有立即放置在附近；放縱需要依賴他人的物品，如手持物丟失等；明知故犯地拿取無需依賴他人的物品；在必須接觸船隻和車輛的情況下，接觸舵手、船尾和船尾支撐物；在沒有必要的情況下接觸裝載食物的船隻和車輛；僧眾的藥物被傾倒時，沒有防止浪費；一開始就有木匠等可以做的情況下仍然接觸（相關事物）；沒有攜帶路糧的比丘等情況下，沒有尋找施主等來攜帶；自己攜帶路糧，沒有分給未受比丘戒者，沒有交換就食用；自己作為路糧持有的食物，在必須食用而沒有進行給予和接受的情況下，第一天沒有限制食物；后兩天，分別食用超過倒置的容器或等量的食物；沒有進行給予和接受，或者在非時食用不合適的食物等，在必須食用時沒有發出聲音。

【English Translation】 If there is no obstacle, a monk who is himself or similar to himself has the right to allow (food) to appear, and in a place that has not been used as a kitchen, cooking with fire will incur the offense of 'cooking outside the boundary', and eating it will incur the offense of 'eating food cooked outside the boundary'. Third, the offense related to overnight food is that food that a monk himself or someone similar to himself has the right to use, or food that is placed nearby, prepared, permissible, and measured, if there is no obstacle such as waste, a monk himself or someone similar to himself has the right to eat overnight food in a place that has not been used as a kitchen, then he will incur the offense of 'overnight food', and eating it will incur the offense of 'eating overnight food'. Fourth, the offense related to a monk cooking is that food that a monk himself or someone similar to himself has the right to use, or raw food that is placed nearby, prepared, permissible, and measured, no matter where it is placed, if a monk cooks it with fire or steam, he will incur the offense of 'monk cooking', and eating it will incur the offense of 'eating food cooked by a monk'. The standard for judging whether it is separated from raw is that for hard foods such as dried meat, it is cooked to one-third of its original state; for soft foods such as leaves, it is cooked until the color changes; for liquid foods such as milk, it is considered separated from raw when it boils twice. Third, the offenses of the training precepts are: not removing the unsuitable parts or mixtures in the food; not removing the parts with dirt after crows and other birds have pecked at the food; eating food without rinsing the mouth; not placing items that may become hand-held items nearby immediately after picking them up due to negligence or forgetfulness; indulging in items that need to rely on others, such as losing hand-held items; knowingly taking items that do not need to rely on others; touching the helmsman, stern, and stern supports when it is necessary to touch boats and vehicles; touching boats and vehicles loaded with food without necessity; not preventing waste when the Sangha's medicine is dumped; still touching (related things) when there are carpenters etc. who can do it from the beginning; not looking for donors etc. to carry when there are no monks etc. carrying road food; eating without exchanging after giving a share to those who have not received the Bhikshu vows when carrying road food themselves; when it is necessary to eat food held as road food without giving and receiving, not restricting food on the first day; on the next two days, eating more than the inverted container or equivalent respectively; not giving and receiving, or when it is necessary to eat unsuitable food etc. at the wrong time, not making a sound.

་སྙན་པའི་རྫས་དང་འདྲ་བར་བདག་གིར་བཟུང་བ་མེད་དོ་སྙམ་པའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་པར་ཟ་བ་དང་། ལག་པ་བཀྲུས་པ་དང་འདབ་མ་དག་ཡོད་བཞིན་དུ་ཆུ་སྣོད་ཀྱིས་སྐོམ་འཐུང་བ་དང་། མེད་ན་མ་བསྒྲིབས་པར་འཐུང་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་དེ་ཆུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ན་ཁ་མ་བཀག་པར་བཞག་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཆོ་ག་ལས་འདས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བཟའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་སོ་ཤིང་ཡན་ཆད་མིད་པར་བྱ་བའི་ཁ་ཟས་རུང་ཞིང་མགུལ་དུ་མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པའོ། །གནས་ནི་སྒྲ་མི་སྙན་ལས་གཞན་པ། རྟེན་ནི་དེས་ཕན་པའི་ནད་པ་མིན་པའོ། །དུས་མུ་གེའི་ཚེ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བྱིན་ལེན་མ་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །བྱིན་ལེན་བྱས་པ་ལ་མ་བྱས་པར་ཤེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱིན་ལེན་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི། མཐོ་བའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་མདུན་དྲང་པོ་ནས་རགས་པ་སོགས་ཀྱིས་བར་དུ་མཆོད་པའི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་དང་འདྲ་བས་ཟས་གྱེན་དུ་འདེགས་ནུས་ཤིང་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྦྱིན་པར་འདོད་པས་ལག་པའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བས་བསྟབས་པས། ལེན་པ་པས་ལག་པ་གཉིས་བཀན་པས་ལུས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་སྣོད་ལ་སོགས་ 1-15-57a པར་བླངས་པའོ། །རིགས་ངན་ལ་སོགས་པས་བྱིན་ལེན་བསྟབས་པ་ན་མདུན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་འཇོག་ཏུ་འཇུག་པ་དང་། སྤྲེའུ་རྣམས་ཀྱིས་ཤིང་གི་སྟེང་ནས་བསྟབས་པ་ལ་ཡང་བྱིན་ལེན་འབྱུང་ངོ་། །བྱིན་ལེན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི་གཞན་གྱིས་ཕྲོགས་པ་དང་། གནས་ནས་མ་འཕགས་པར་ལེན་མི་ནུས་པའི་སར་འདྲིལ་བ་དང་། དགེ་སློང་གིས་མ་བཟུང་བར་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པས་རེག་པ་དང་། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་བསྔོས་པ་དང་། རྟེན་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པར་གྱུར་པ་དང་། ཞོ་མར་དུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྨན་ངོ་བོ་གྱུར་པ་དང་། མཚན་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་གྱུར་པ་དང་། མཚམས་གཞན་དུ་དོར་བ་རྣམས་སོ། །བྱིན་ལེན་འཇིག་པའི་རྒྱུ་གསལ་བར་བསྡུས་པ་རྣམ་འབྱེད་ལས། འཕྲོག་དང་འདྲིལ་དང་རེག་པ་དང་། །བསྔོས་དང་དགེ་སློང་མིན་གྱུར་དང་། །ངོ་བོ་གྱུར་དང་སྐྱེ་བ་གྱུར། །འདོར་བ་ཡིས་ནི་བྱིན་ལེན་འཇིག་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །བསླབ་བྱའི་ཉེས་པ་ནི། གནས་པས་ཤིང་ཐོག་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་པ་དང་། སྙོམས་པར་འབྲིམ་པར་བྱེད་པ་མོས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཞུན་མར་ལ་སོགས་པ་འབྲིམ་པའི་ཚེ་ལོ་མ་ལ་སོགས་པས་གོས་མ་བསྐྱབས་པ་དང་། བྲིམ་པར་བྱ་བ་བཟང་ངན་བར་མ་རྣམས་སོ་སོར་མི་འབྲིམ་པ་དང་། འབྲིམ་པར་བྱེད་པའི་སྐལ་བ་རང་གི་མཁན་སློབ་ཀྱིས་གྲལ་མཚམས་སུ་འཐོབ་བཞིན་དུ

【現代漢語翻譯】食用時，不要產生『這像美味佳餚一樣被我佔有』的想法。洗手后，即使有葉子等物，也用容器喝水；如果沒有，就直接飲用。如果容器里有水，就不要蓋上蓋子。以上是關於食物的注意事項。第二，關於違反接受供養儀軌的墮罪，有四種情況：從根本上說，任何可以吞嚥的食物，包括牙籤，都符合食物的標準，並且達到可以吞嚥的程度。未經自己或與自己相似的人給予或接受。地點必須是除了嘈雜的地方以外的任何地方。所供養的物品不能是爲了幫助病人。時間不能是饑荒時期。在思想上，要知道自己沒有接受供養，或者對此猶豫不決。動機是想要吃東西。行為是開始吃東西。最終是吞嚥下去。如果明知已經接受供養，卻認為沒有接受，或者對此猶豫不決而食用，則犯輕罪。接受供養的方式是：不要在高處，而要在正前方，由粗到細地供養，對於尚未完全受比丘戒或與比丘相似的人，能夠將食物舉起，並且真心實意地想要佈施，用手或與手相關的物品給予。接受者伸出雙手，放在身體或與身體相關的容器等物上接受。對於出身低賤的人等給予供養，應在前方繪製壇城，讓他們放在上面。即使猴子從樹上給予，也算是接受供養。接受供養失效的原因是：被他人搶奪；掉落在無法拿取的低處；比丘未持，未受比丘戒者觸碰；供養給未受比丘戒者；所供養的對境不再是比丘；食物的本質發生變化，如酸奶變成黃油；形態發生變化，如種子發芽；被丟棄在其他地方。簡明扼要地總結接受供養失效的原因，在《分別》中說：『搶奪、掉落、觸碰、供養、非比丘、本質變、生變、丟棄，這些都會使接受供養失效。』這就是其含義。應學習的過失是：居住者不檢查水果等物；不樂意平等分配；分配酥油等物時，不用葉子等物遮蓋衣服；不分別分配好、壞、一般的食物；分配者的份額，自己的親教師在座位的邊界上獲得……

【English Translation】 When eating, do not have the thought of 'This is like a delicious dish that I possess.' After washing your hands, even if there are leaves or other things, drink water with a container; if not, drink directly. If there is water in the container, do not cover it. The above are precautions regarding food. Second, regarding the offenses of violating the rules of accepting offerings, there are four situations: Fundamentally, any food that can be swallowed, including toothpicks, meets the standard of food and reaches the degree that it can be swallowed. Not given or received by oneself or someone similar to oneself. The location must be anywhere other than a noisy place. The offering must not be for the purpose of helping the sick. The time must not be a time of famine. In thought, one must know that one has not accepted the offering, or hesitate about it. The motivation is to want to eat. The action is to start eating. The final result is swallowing it. If one knows that one has accepted the offering, but thinks that one has not accepted it, or hesitates about it and eats it, one commits a minor offense. The way to accept offerings is: not in a high place, but directly in front, offering from coarse to fine. For those who have not fully received the Bhikshu vows or are similar to Bhikshus, they should be able to lift the food, and sincerely want to give it, giving it with their hands or items related to their hands. The receiver extends both hands and places them on the body or containers related to the body to receive. For those of low birth, etc., who give offerings, a mandala should be drawn in front and they should be allowed to place the offerings on it. Even if monkeys give from trees, it is considered accepting offerings. The reasons for the failure of accepting offerings are: being robbed by others; falling in a low place where it cannot be taken; a Bhikshu not holding it, someone who has not received the Bhikshu vows touching it; offering it to someone who has not received the Bhikshu vows; the object of the offering no longer being a Bhikshu; the essence of the food changing, such as yogurt turning into butter; the form changing, such as a seed sprouting; being discarded in another place. To summarize the reasons for the failure of accepting offerings concisely, the 《Distinction》 says: 'Robbery, falling, touching, offering, non-Bhikshu, essence change, birth change, discarding, these will cause the acceptance of offerings to fail.' This is its meaning. The faults that should be learned are: the resident does not check fruits, etc.; is not happy to distribute equally; when distributing ghee, etc., does not cover the clothes with leaves, etc.; does not distribute good, bad, and average food separately; the share of the distributor, one's own Khenpo (preceptor) obtains at the boundary of the seat...

་མ་བླངས་པ་དག་མི་འཐོབ་ན་དྲུང་ན་འདུག་པས་མ་བླངས་པ་དང་། མཁན་སློབ་ཀྱིས་བླངས་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ བླང་བྱ་མ་ཡིན་པ་བླངས་པའི་ལྟུང་བ། ལྔ་པ་བསོད་པ་སློང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བསླང་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཅི་བདེར་སྟོབས་པ་པོ་མ་ཡིན་པ། གང་ཟ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་སྨན་ཡུལ་དུས་དེར་བསོད་པར་ 1-15-57b གྲགས་ཤིང་སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བསླངས་ཏེ་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་བསླངས་ཏེ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །ཟས་བསོད་པ་མི་ཟ་བར་བསླངས་པ་ཙམ་དང་། བསོད་པ་སྟོབས་པ་ན་ངན་པ་བསླངས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིའི་ཡུལ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། ལྔ་པ་བསླབ་བྱ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་གཞི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་དང་། ལྟ་བ་རྣམ་དག་དང་། ཆོ་ག་རྣམ་དག་དང་། འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བཞིའོ། ། ༈ ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་དང་། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་དང་། སྦྱིན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་བཤམ་པ་དང་། རང་གཞན་གྱི་ལུས་སྲོག་དང་། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་གཞི་དང་། རེག་པར་བྱེད་པའི་ལུས་དང་། བློ་མཐུན་པ་དང་། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ་བརྒྱད་ཀྱི་དང་པོ་གཞན་གྱི་སྲོག་ལ་གནོད་པ་སྲོག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས། དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པ། ཐ་མལ་པའི་མིག་ལ་སྣང་དུ་རུང་བ། ལུས་སམ་ཡོ་བྱད་ཀྱི་དོན་དུ་དགོས་པའི་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་གཞི་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ནི་རང་དོན་དུ་སྲོག་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ལྷུང་བཟེད་དང་ཆོས་གོས་ཀྱི་ལས་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆུའི་སྲོལ་དགག་པ་དང་བསལ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ 1-15-58a སྲོག་ཆགས་ཤི་བའོ། །སྲོག་ཆགས་མེད་པ་ལ་ཡོད་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་སྤྱོད་པ་དང་། ཆུའི་སྲོལ་དགག་པ་དང་། ཁྲུས་རས་ཉིས་རིམ་བཀྲུ་བ་སོགས་བྱས་ཀྱང་མ་ཤི་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་ཆུ་ཚགས་གང་ཡང་རུང་བ་མ་བཅངས་པ་དང་། རང་ལ་ཡོད་པའམ་གཞན་གྱིས་ཆུ་ཚགས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་ལྗོངས་རྒྱུར་འགྲོ་བ་དང་། ལྗོངས་རྒྱུ་བའི་ཚེ་འབྲལ་བ་ན་སྦྱིན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཆུ་ཚགས་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རང་དང་ཞེ

【現代漢語翻譯】如果未接受的（事物）無法獲得，那麼在（僧團）中未接受（事物）的人，以及堪布（Khenpo，親教師）和阿阇黎（Lobpon，軌範師）接受的（事物）是（可以獲得的）。違犯了接受不應接受之物的罪過。第五，關於乞求利益的墮罪，有四（支），其中根本支是：乞求的對象是具備五種法的在家人，而不是隨心所欲地施捨者。所食之物是如法且符合標準的藥物，在那個地方和時間被認為是利益，並且是那個施主自己的（東西）。所依是並非病人。想法是沒有錯誤的認知，動機是爲了自己的利益而乞求並想要食用。行為是用具備五種特徵的語言乞求並開始食用。最終是吞嚥到喉嚨里。僅僅乞求食物而不食用，以及乞求施捨時乞求不好的東西，都會犯下惡作劇。違犯了四種圓滿戒律的對象。第五，關於違犯圓滿戒律的基礎，有四種違犯：戒律清凈、見解清凈、儀軌清凈和生活清凈。違犯戒律清凈。第一，關於危害他人性命、貪圖享樂、陳設佈施之法、自己和他人的身命、與梵天同等的行為的基礎、接觸的身體、志同道合者以及遠離貪慾之物，有八種違犯。第一種是危害他人性命，對有生命之物使用（水）的墮罪，包括墮罪的分類和違犯戒律的惡作劇兩種。第一種有四（支），其中根本支是：是畜生。普通人的眼睛能夠看到。爲了身體或用具的需要，需要水等基礎。想法是確定或懷疑有生命存在。動機是爲了自己的利益而不顧性命地享用。行為是自己或派人從事缽和法衣等工作，以及阻止或清除水流等任何行為。最終是由於那個原因，生物死亡。對於沒有生命之物，確定或懷疑有生命存在而使用，以及阻止水流，清洗雙層浴巾等，但沒有死亡，都會犯下惡作劇。第二種是違犯戒律的惡作劇，即沒有攜帶任何濾水器，或者自己沒有或者別人沒有承諾提供濾水器就去遊方，以及遊方時離開時依賴沒有承諾佈施的濾水器，以及自己和...

【English Translation】 If those not taken are not obtained, then those not taken while being present (in the Sangha), and those taken by the Khenpo (preceptor) and Acharya (teacher) are (obtainable). The transgression of taking what should not be taken. Fifth, regarding the downfall of begging for benefit, there are four (branches), of which the root branch is: the object of begging is a householder possessing five qualities, and not one who bestows as he pleases. The thing to be eaten is medicine that is proper and meets the standards, is known as benefit in that place and time, and belongs to that donor himself. The basis is not being a patient. The thought is having no mistaken cognition, and the motivation is begging for one's own benefit and wanting to eat it. The action is begging with language possessing five characteristics and starting to eat. The finality is swallowing it down the throat. Merely begging for food without eating it, and begging for bad things when begging for benefit, are both misdeeds. Transgressing against the objects of the fourfold perfection of discipline. Fifth, regarding transgressing against the basis of the perfection of discipline, there are four transgressions: purity of discipline, purity of view, purity of ritual, and purity of livelihood. Transgressing against purity of discipline. First, regarding harming the lives of others, craving enjoyment, displaying the Dharma to be given, one's own and others' lives, the basis of behaving equally with Brahma, the body to be touched, like-minded people, and things free from desire, there are eight transgressions. The first is harming the lives of others, the downfall of using (water) with living beings, including both the classification of downfalls and the misdeed of transgressing discipline. The first has four (branches), of which the root branch is: it is an animal. Visible to the eyes of ordinary people. Needing a basis such as water for the sake of the body or utensils. The thought is definitely or doubtfully believing that there is life. The motivation is enjoying it for one's own benefit without regard for life. The action is oneself or someone appointed engaging in activities such as the work of the bowl and robes, and preventing or removing water flow, etc., whatever it may be. The finality is that because of that reason, the living being dies. For something without life, definitely or doubtfully believing that there is life and using it, and preventing water flow, and washing double-layered bath towels, etc., but not dying, are all misdeeds. The second is the misdeed of transgressing discipline, which is not carrying any water strainer, or going on pilgrimage without oneself having or someone else promising to provide a water strainer, and relying on a water strainer that was not promised to be given when leaving on pilgrimage, and oneself and...

་འགྲས་པའི་ཆུ་ཚགས་ལ་ལྟོས་པ་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུ་ཚགས་ལ་སྲོག་ཆགས་ཡོད་པ་ཆུས་མ་བཤལ་བ་དང་། དྲི་མ་ཆགས་པ་མ་བཀྲུས་པ་དང་། རུལ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་བསྐམས་པ་དང་། ཆུ་ཚགས་གཞག་པའི་ཆེད་དུ་གདང་བུ་དང་།ཆུ་སྣོད་གཞག་པའི་ཆེད་དུ་ཁྲིའུ་འམ་སོ་ཕག་གི་སྟེགས་བུ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཆུ་བརྟག་པའི་ཚེ་གཡོ་བ་དང་རྙོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། སྣོད་མ་ཁེངས་པ་ལ་ཧ་ཅང་ཡུན་རིང་པོར་བརྟག་པ་དང་། རྩྭ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་མེ་རྩུབ་པོས་སྲོག་ཆགས་བསྟེན་པ་དང་། སྲོག་ཆགས་འཆི་བའི་ལམ་དུ་དོར་བ་དང་། ཆུ་བཙགས་པའི་སྲོག་ཆགས་དེ་དག་བསལ་སྣོད་དམ་ཆུ་ཚགས་ཀྱིས་ཆུ་ལ་མ་དོར་བ་དང་། མར་མེའི་ནང་དུ་སྲོག་ཆགས་ལྷུང་ན་འོད་ཁང་མ་བྱས་པ་དང་། སྐྲའི་རྙིས་སྦྲུལ་བཟུང་བ་དང་། སྦྲུལ་སྐྲོད་པ་ན་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་ལ་སོགས་པས་མ་བསྐྲད་པ་དང་། དེས་མི་འགྲོ་ན་བུམ་པ་སོགས་སུ་བཅུག་ནས་ཁ་བཅད་ཅིང་བུ་ག་བཏོད་ནས་མ་བསལ་བ་དང་། དེ་མ་གྲུབ་ན་ཐ་གུ་རས་མ་དཀྲིས་པ་སོགས་ཀྱིས་མགུལ་བ་བཅིངས་ཏེ་ 1-15-58b མ་དོར་བ་དང་། ཚང་དུ་གཞུག་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཚང་ཚིང་གི་ནང་དུ་དོར་བ་དང་། ཁུང་དུ་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་མ་བསྡད་པ་དང་། རྩྭ་ཤིག་རྣམས་གསིང་མའམ་ཕྱོགས་བསིལ་བར་མ་དོར་བ་དང་། ཤིག་རྣམས་རས་མར་བཅུག་སྟེ་རྩིག་པའི་གསེབ་ཏུ་གཞུག་པ་སོགས་མི་བྱེད་པར་རང་དགར་དོར་བ་དང་། རྐང་ཁྲུས་སྣོད་སྟོང་པ་ཆུས་མ་བཀང་བ་དང་། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་མ་བཞག་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་འབྲུབ་པར་སྐོས་པས་དགེ་འདུན་གྱི་ཆུ་སྣོད་བཞག་པ་དང་། གཡར་པོར་སྦྱིན་པ་དང་། དེ་ཕྱིར་བླང་བ་དང་། ཆུས་དགང་བ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཁྱིམ་པ་སྣོད་སྤྱད་གཡར་བ་དང་རྙིང་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་མ་བཏང་བ་དང་། གཙུག་ལག་ཁང་དེ་ཉིད་དུ་སྦྱིན་བདག་གིས་སྣོད་སྤྱད་གཡར་བ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། དགེ་སློང་སྣོད་སྤྱད་སློང་བ་ལ་གཏན་དུ་མ་བྱིན་པ་དང་། སྣོད་སྤྱད་གཞག་པའི་ཕྱིར་མཛོད་ཁང་མ་བྱས་པ་དང་། རྫ་དང་ཟངས་མའི་སྣོད་སྤྱད་སོ་སོར་མ་བཞག་པ་དང་། ཆུ་ཉེ་བར་མ་བཞག་པ་དང་། གར་བབ་བབ་ཏུ་བཞག་པ་དང་། ཆུ་ཁང་དགོས་པའི་ཚེ་མི་བྱེད་པའམ་ཚུལ་དང་མི་མཐུན་པར་བྱས་པ་དང་། ཆུ་སྣོད་གཙང་སྦྲ་མ་བྱས་པ་དང་། བཏུང་བའི་ཆུ་དེ་ལག་པ་དང་གོས་རུང་བ་མ་ཡིན་པས་བྲིམས་པ་དང་། ཆུ་སྣོད་དུས་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་འོས་པ་བཞིན་དུ་བཀྲུ་བཤལ་དང་སྐམ་པ་སོགས་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་ཟེར་མ་མི་སྲུང་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་རྣམས་དུས་གཅིག་ཏུ་བཀྲུ་བ་དང་། ཆུ་སྣོད་དང་འབྲེལ་བའི་ལས་རྣམས་གནས་པས་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཉལ་པོ་བྱེད་པར་གཤོམ་པའི་ཁྱིམ་ན་འདུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འདུག་པའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཡིན་པ། སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་མ

【現代漢語翻譯】行走時依賴濾水器，濾水器里有生物卻不清洗，污垢積聚卻不擦拭，爲了防止腐爛卻不幹燥，爲了放置濾水器卻不製作支架，爲了放置水容器卻不製作磚頭或石頭的檯子等；檢查水時，水是晃動和渾濁的；容器未滿卻長時間檢查；草等粗糙的植物里有生物寄生；把生物丟棄在死亡的道路上；不把過濾后的生物丟棄在濾水器或水中；蠟燭里掉進生物時不製作燈罩；用頭髮的污垢捕捉蛇；驅趕蛇時不使用響板等聲音；如果無法驅趕，就裝進瓶子等容器里，封口並開孔后不丟棄；如果這也不行，就用粗繩等纏繞頸部后不丟棄；不放回巢穴；丟棄在茂密的草叢中；不待在洞穴入口處；不把草虱等丟棄在陰涼處或角落裡；把虱子裝進布里，塞進墻縫裡等，而是隨意丟棄；不把空空的洗腳盆裝滿水；不放置水等容器；用鑿子鑿擊容器，放置僧團的水容器；借給別人；之後又取回；不裝滿水等；居士借用容器，明明有舊的卻不給；在寺廟裡，施主借用容器卻不借給；比丘乞討容器卻始終不給；爲了放置容器卻不製作倉庫；不分別放置陶器和銅器；不靠近水源放置；隨意放置；需要水房時不建造，或者建造得不如法；不清潔水容器；用不適合手和衣服的飲用水來分發；不按時清洗、擦拭和乾燥水容器；不保護食物的殘渣；同時清洗水容器；與水容器相關的事務沒有持續進行。第二，關於住在準備嫁人的俗家婦女家中的墮落罪，有四種情況，其中根本支分是：居住的處所是俗家婦女的家，無論是男性還是女性。

【English Translation】 Walking while relying on a water strainer, not cleaning the water strainer when there are creatures inside, not wiping away accumulated dirt, not drying it to prevent decay, not making a stand to place the water strainer, not making brick or stone platforms to place water containers; when checking the water, it is shaking and turbid; checking for a very long time when the container is not full; creatures infest coarse plants such as grass; discarding creatures on the path to death; not discarding the filtered creatures into the water with a strainer; not making a lampshade when a creature falls into the candle; catching snakes with hair dirt; not driving away snakes with the sound of castanets; if it cannot be driven away, putting it in a bottle and sealing it with holes without discarding it; if that doesn't work, tying the neck with a rough rope without discarding it; not returning it to the nest; discarding it in dense grass; not staying at the entrance of the cave; not discarding grass lice in a cool or shady place; putting lice in cloth and stuffing them into the cracks of the wall, but discarding them at will; not filling the empty foot-washing basin with water; not placing water containers; chiseling containers, placing water containers for the Sangha; lending to others; then taking it back; not filling it with water; lay people borrowing containers, not giving them even though there are old ones; in the monastery, not lending containers to patrons; never giving containers to monks who beg for them; not making a storehouse for placing containers; not placing pottery and copper containers separately; not placing them near water; placing them randomly; not building a water house when needed, or building it improperly; not cleaning water containers; distributing drinking water that is not suitable for hands and clothes; not washing, wiping, and drying water containers as appropriate from time to time; not protecting food scraps; washing water containers at the same time; tasks related to water containers are not carried out continuously. Secondly, regarding the offense of dwelling in the house of a woman who is being prepared for marriage, there are four aspects, of which the fundamental aspect is: the place of dwelling is the house of a lay woman, whether male or female.

ཚན་དོན་བྱེད་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ། བསྟེན་ 1-15-59a དུ་རུང་བ། ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པ། སྤྲོད་པ་ལ་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་དགེ་སློང་གི་གནས་ལས་གཞན་ཡིན་པ། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པ། གནས་གཅིག་ཡིན་པ། གེགས་བྱེད་གཞན་མེད་པས་སྤྲད་དུ་རུང་བ། མངོན་སུམ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤྲོད་པ་ལ་ཕྱོགས་པའམ་ཞུགས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ནི་གེགས་བྱེད་པའི་བསམ་པས་འདུག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འདུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འདུག་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་འགྲེང་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་ཡོད་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་ཀུན་སློང་གེགས་བྱེས་པའི་ཆེད་དུ་འགྲེང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཚོར་བྱ་ཚོར་བྱེད་གཉིས་ཀས་ཚོར་བའོ། །སྤྲོད་པར་ཞུགས་པའམ་ཕྱོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། བྱ་བ་གཞན་ལ་སེམས་གཏད་པས་འདུག་འགྲེང་བྱེད་པ་དང་། སྤྲོད་བྱེད་གཉིས་དང་དགེ་སློང་གང་རུང་གིས་མ་ཚོར་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་གཅེར་བུ་ལ་སྦྱིན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་ཡིན་པ། ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། ཉེ་དུ་དང་ནད་པ་དང་ཆོས་འདི་པ་ལ་ལྟོས་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་རང་དབང་བ་ཡིན་པའོ། ། 1-15-59b བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་སྟེར་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་རང་གིས་སྟེར་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཡུལ་གྱིས་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའོ། །གཞན་སྦྱིན་དུ་འཇུག་པ་དང་། ལག་པར་མི་སྟེར་བར་བགོ་བཤའ་བྱས་ཏེ་འཇོག་པ་དང་། ཡུལ་རྟེན་གང་རུང་ལ་མི་རུང་བའི་ཟས་བྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དམག་ལ་ལྟ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་བལྟ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པ། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པ། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་པ། དམག་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། ཚོགས་སུ་ཚང་བ། འཐབ་པའམ་དེའི་སྟ་གོན་དུ་གནས་པའོ། །ལྟ་བའི་གནས་ནི་རང་གི་གནས་ཉེ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ནས་འཕགས་པའོ། །རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པས་བོས་པའམ་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་དམག་ལ་དགའ་བའི་དབང་གིས་ལྟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལྟ་བར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཐོང་ནའོ། །ཉེ་འཁོར་གྱི་མ

【現代漢語翻譯】具有勝任能力，可以親近，具備四種特性的，身體處於正常狀態的，不具神通的，參與或傾向於給予的人。地點是指除了比丘的住所之外的地方，在一箭之內的範圍，是單一的地點，沒有其他障礙可以給予，是顯而易見的。所依是指沒有障礙，意樂是指對於給予傾向或參與，對此確定或猶豫不決。作意是指想要以障礙性的想法停留。加行是指開始停留，究竟是指停留完成。第三，關於站立的墮罪，四者中的根本支分與之前相同，只是在『顯而易見』的地方加上『有墻壁等遮蔽』。意樂與之前相同，作意是指爲了製造障礙而想要站立。加行是指開始那樣做，究竟是指能感知者和所感知者都感知到。對於沒有參與或傾向於給予，卻確定或猶豫不決地進行站立或坐下，或者心思專注于其他事情而進行站立或坐下，以及沒有被給予者或比丘中的任何一方感知到的人，都會犯下惡作罪。第三，關於給予裸體外道食物的墮罪，四者中的根本支分，對象是外道，具備五種特性，身體處於正常狀態，不是親屬、病人或信仰此法的人。物品是指適合對像和所依，並且具有適量和適時性的，可以自由支配的食物。意樂是指沒有錯亂的認知，作意是指不是爲了斷絕邪見而想要給予。加行是指親自開始給予，究竟是指對像用手拿到。如果讓其他人給予，或者不直接放在手中而是分配後放置，以及給予對像或所依不適合的食物，都會犯下惡作罪。第四個中的第一個，關於觀看軍隊的墮罪，四者中的根本支分，觀看的對象是具備四種特性的在家人，身體處於正常狀態，具有男性的特徵，具有軍隊的特徵，聚集在一起，正在戰鬥或準備戰鬥。觀看的地點是從自己的住所及其附近高出的地方。所依是指被國王等人召喚，或者沒有障礙。意樂是指沒有錯亂的認知，作意是指因為喜歡軍隊而想要觀看。加行是指開始觀看，究竟是指看到了。附近的...

【English Translation】 Having the ability to act, being suitable to be approached, possessing four characteristics, the body being in a normal state, not having magical powers, being someone who participates or inclines towards giving. The place refers to a place other than a monk's residence, within the range of an arrow's flight, being a single place, without other obstacles to giving, and being obvious. The support refers to being without obstacles, the intention refers to being inclined or participating in giving, being certain or hesitant about it. The motivation refers to wanting to stay with an obstructing thought. The action refers to starting to stay, the completion refers to the completion of staying. Third, regarding the offense of standing, among the four, the fundamental branch is the same as before, except that in the place of 'obvious' is added 'having shelter such as walls'. The intention is the same as before, the motivation refers to wanting to stand in order to create obstacles. The action refers to starting to do so, the completion refers to both the perceiver and the perceived feeling it. For those who do not participate or incline towards giving, but are certain or hesitant to stand or sit, or whose minds are focused on other things while standing or sitting, and those who are not perceived by either the giver or the monk, all commit a misdeed. Third, regarding the offense of giving food to naked ascetics, among the four, the fundamental branch, the object is a non-Buddhist, possessing five characteristics, the body being in a normal state, not being relatives, patients, or those who believe in this Dharma. The item refers to food that is suitable for both the object and the support, and has appropriate quantity and timing, and is freely available. The intention refers to having undistorted cognition, the motivation refers to wanting to give not for the purpose of severing wrong views. The action refers to personally starting to give, the completion refers to the object receiving it in hand. If one causes others to give, or does not directly place it in the hand but distributes and places it, and gives food that is unsuitable for the object or the support, all commit a misdeed. The first of the fourth, regarding the offense of watching an army, among the four, the fundamental branch, the object of watching is a householder possessing four characteristics, the body being in a normal state, having male characteristics, having the characteristics of an army, gathered together, fighting or preparing to fight. The place of watching is from one's own residence and the surrounding elevated areas. The support refers to being summoned by the king or others, or being without obstacles. The intention refers to having undistorted cognition, the motivation refers to wanting to watch because of liking the army. The action refers to starting to watch, the completion refers to seeing it. The nearby...

ཐའ་ལས་མ་འདས་པར་ལྟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་དམག་ནང་ན་གནས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཐབ་པའམ་སྟ་གོན་དུ་གནས་པ་མ་གཏོགས་པ་གང་གི་ནང་དུ་གནས་པའི་དམག་དང་། གང་གིས་གནས་པའི་རྟེན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གནས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དགོས་པ་མེད་བཞིན་དུ་གནས་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་ཕྱི་མའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་ན་ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་བཤམས་པ་དཀྲུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ 1-15-60a བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་དམག་ལ་ལྟ་བ་དང་འདྲ་ཞིང་། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཤམས་པ་དཀྲུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བཤམས་པ་དཀྲུག་པ་སོགས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །འཐབ་པ་ལ་མ་ཕྱོགས་པའི་དམག་དཀྲུག་པ་སོགས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བྱ་དང་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སོགས་འཐབ་པ་བྱ་བ་དང་བྱེད་དུ་གཞུག་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་རྡེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་བརྡེག་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྙོག་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རྡེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ལུས་དངོས་སམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའམ་དེས་འཕངས་པ་གང་རུང་གིས་རྡེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ལུས་ལ་འཕོག་པའོ། །མ་འཕོག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །རང་གི་ལུས་དང་ཀ་བ་སོགས་ལ་རྡེག་ན་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གཟས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ཡན་ལག་དང་པོ་གསུམ་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་རྡེག་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་རྡེག་པར་གཟས་པ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །མཐར་ཐུག་གཟས་པ་རྫོགས་པ་ནའོ། །འདི་དང་རྡེག་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཡང་བརྡེག་སྤྱད་དུ་མ་ཡོད་ན་བརྡེག་སྤྱད་རེ་རེ་ལ་ལྟོས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་གནས་ངན་ལེན་འཆབ་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་གནས་ངན་ལེན་འཆབ་པའི་ཡུལ་ནི་སྡོམ་པ་གསོར་རུང་ཡན་ཆད་དང་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་འཆབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཕམ་ལྷག་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་མཐོལ་ཡུལ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡོད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་ཕམ་ལྷག་ 1-15-60b གང་རུང་བྱུང་བ་ལ་བྱུང་བར་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནི་སྲོག་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་བར་ཆད་དང་། དགེ་འདུན་འཁྲུག་ཏུ་དོགས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་འཆབ་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་འཆབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་མཚན་མོ་འདས་ནའོ། །ཕམ་ལྷག་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བ་འཆབ་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་ཟན་གཅོད་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་ཡུལ་དེ་ལ་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་སྟེར་བ་ཡིན་པའོ། །ཟ

【現代漢語翻譯】如果在戰鬥之外觀看，則犯輕罪。第二，關於處於軍隊中的墮罪，有四種情況：基礎是，除了戰鬥或準備戰鬥之外，無論身處何種軍隊之中，以及軍隊所依賴的基礎，都與之前相同。意圖是，認知沒有錯誤，動機是希望留在軍隊中。行為是，即使沒有必要，也試圖留在軍隊中。最終結果是，每過一個夜晚，當第二天的曙光升起時，就會犯下與每天相關的墮罪。第三，關於擾亂陣型的墮罪，有四種情況：基礎與觀看軍隊類似。意圖是，認知沒有錯誤，動機是希望擾亂陣型。行為是，試圖這樣做。最終結果是，體驗到擾亂陣型等行為。對於沒有參與戰鬥的軍隊的擾亂等不完整的行為，則犯輕罪。對於觀看動物、男人、女人等戰鬥的行為，或讓他們戰鬥，或觀看戰鬥，則犯輕罪。第五，關於四種情況中的第一種，毆打的墮罪，有四種情況：基礎是，毆打的對象是具有六種功德的比丘（bhiksu，比丘）。意圖是，認知沒有錯誤，動機是想以煩惱的心毆打。行為是，試圖用身體或與身體相關的物體，或身體投擲的物體來毆打。最終結果是，擊中身體。如果沒有擊中，則犯輕罪。如果毆打自己的身體或柱子等，則犯學習規則的輕罪。第二，關於威脅的墮罪，前三個要素與之前相同，只是將『毆打』改為『威脅毆打』。最終結果是，完成威脅。對於這兩種情況，如果有很多毆打工具，則每次使用毆打工具都會犯下墮罪。第三，關於隱瞞罪過的墮罪，有四種情況：基礎是，隱瞞罪過的對象是具有六種功德的比丘，他有資格接受戒律。隱瞞的對象是波羅夷（parajika，巴拉夷）或僧殘（sanghavasesa，僧殘）。地點是，存在具有特徵的懺悔場所。意圖是，認知到對方犯了波羅夷或僧殘。動機是，除了擔心生命危險、修行方式中斷、梵行中斷以及僧團分裂之外，希望隱瞞罪過。行為是，試圖隱瞞罪過。最終結果是，過了一夜。如果隱瞞波羅夷或僧殘之外的罪過，則犯輕罪。第四，關於斷絕供養的墮罪，有四種情況：基礎是，施主是具有五種功德的在家居士，並且真心實意地給予供養。

【English Translation】 If one watches without being in battle, it is a minor offense. Second, regarding the offense of being in the army, there are four aspects: The basis is that, apart from being in combat or preparing for combat, whichever army one is in, and the basis upon which the army relies, are the same as before. The intention is that the cognition is not mistaken, and the motivation is to want to remain in the army. The action is to attempt to remain in the army even when it is not necessary. The final result is that for each night that passes, when the dawn of the next day rises, one commits an offense related to each day. Third, regarding the offense of disrupting formations, there are four aspects: The basis is similar to watching the army. The intention is that the cognition is not mistaken, and the motivation is to want to disrupt the formation. The action is to attempt to do so. The final result is experiencing the disruption of the formation, etc. For incomplete actions such as disrupting an army that is not engaged in battle, it is a minor offense. For watching animals, men, women, etc., fighting, or causing them to fight, or watching the fight, it is a minor offense. Fifth, regarding the first of the four aspects, the offense of striking, there are four aspects: The basis is that the object being struck is a bhiksu (monk) who possesses six qualities. The intention is that the cognition is not mistaken, and the motivation is to want to strike with a disturbed mind. The action is to attempt to strike with the physical body or something related to it, or something thrown by it. The final result is that the body is hit. If it is not hit, it is a minor offense. If one strikes one's own body or a pillar, etc., it is a minor offense of the training rules. Second, regarding the offense of menacing, the first three elements are the same as before, except that in place of 'striking,' it is changed to 'menacing to strike.' The final result is the completion of the menace. For both of these, if there are many striking implements, each striking implement will result in an offense. Third, regarding the offense of concealing a fault, there are four aspects: The basis is that the object of concealing the fault is a bhiksu who possesses six qualities and is qualified to receive vows. The object being concealed is either a parajika or a sanghavasesa. The location is that there is a place of confession that possesses the characteristics. The intention is that one recognizes that the other person has committed either a parajika or a sanghavasesa. The motivation is to want to conceal the fault, except when fearing for one's life, interruption of practice, interruption of celibacy, or division of the sangha. The action is to attempt to conceal the fault. The final result is that the night passes. If one conceals a fault other than a parajika or a sanghavasesa, it is a minor offense. Fourth, regarding the offense of causing the cutting off of alms, there are four aspects: The basis is that the patron is a householder who possesses five qualities and gives from the bottom of their heart.

ན་གཅོད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཟས་བཅད་པས་ཕན་པའི་ནད་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡུལ་དེ་ལ་སྦྱིན་བདག་དེས་བསྔོས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གཅོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དངོས་སུ་ཟན་གཅོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །དྲུག་པ་མེ་ལ་རེག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་རེག་པའི་མེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་མེ་ཚད་དུ་ལོངས་ཤིང་བུད་ཤིང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མེ་མ་མུར་དང་མེ་ལྕེ་ལས་གཞན་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སྟོན་པ་མཆོད་པ་སོགས་ཆོས་ལྡན་གྱི་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་དབང་དང་། ནད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་པ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྦར་བ་དང་གསོད་པ་དང་བུད་ཤིང་གཞུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པའོ། །བུད་ཤིང་དང་མ་འབྲེལ་བའི་མེ་མ་མུར་དང་མེ་ལྕེ་ལ་རེག་པ་དང་། མཆིལ་མ་སོགས་དང་ཏིལ་ལ་སོགས་པ་འབྲུ་དང་མར་ལ་སོགས་པ་མེར་གཞུག་པ་དང་། མཁན་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་གཞན་སློབ་དཔོན་སོགས་ཀྱི་ 1-15-61a ཆེད་དུ་དུས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་མེ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་མེ་ལ་རེག་དགོས་པའི་ཚེ་འདིའི་ཆེད་དུ་རེག་སྙམ་པའི་དུས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་ན་མེ་རེག་གི་ལྟུང་བྱེད་དང་དུས་བྱིན་གྱིས་མ་བརླབས་པའི་ཉེས་པ་གཉིས་ཀ་འབྱུང་ངོ་། །སེང་གེ་ལ་རེག་པ་དང་། དུས་བྱིན་རླབས་བྱེད་པ་ན་བྱ་བ་དེ་ཇི་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་མི་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །བདུན་པ་འདུན་པ་ཕྱིར་སྒྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་འདུན་པ་ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཆེད་དུ་བྱས་པའི་ལས་ཆོས་ལྡན་བྱས་ལ་ཆགས་པའོ། །གོ་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ལས་དེ་ལ་གཏོགས་པ་ཡིན་པའོ། །ཕྱིར་བསྒྱུར་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་གིས་ཕུལ་བའི་འདུན་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འདུན་པ་ཕྱིར་སྒྱུར་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་དེ་ལྟར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །བརྒྱད་པ་ནུབ་ལྷག་པར་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའམ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། བསྟེན་དུ་རུང་། རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་གཅིག་ཡིན་པ། འདོམ་གང་གི་ནང་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་དང་ནད་གཡོག་གི་དབང

【現代漢語翻譯】第六墮：斷食的對境是，比丘具備六法，且並非因斷食而受益的病人。食物是如法且適量的，是施主為此時所佈施的食物。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要斷食。加行方面，以具備五相的語言，真實地說出斷食之語。究竟方面，理解其意義。第七墮：觸火的墮罪，四支中，所觸之火，是世間公認的火，且是與木柴無關的無焰火和火焰之外的火。所依是上師供養等如法的，此時加持的灌頂，且不是病人。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要觸火。加行方面，自己或派人，以手持、熄滅、新增木柴等方式觸火。究竟方面，觸及到火。觸及與木柴無關的無焰火和火焰，以及向火中投入唾液等物、芝麻等穀物、酥油等物，以及爲了堪布等人的事務，爲了其他上師等人，此時加持后觸火等，都有惡作罪。爲了供養三寶等目的需要觸火時，若認為是爲了此事而觸火，此時若沒有加持，則會同時犯下觸火的墮罪和未加持的惡作罪。觸及獅子，以及在加持時，對於完成該事務所需的時間，不進行加持，有違犯學處的惡作罪。第八墮：改變意願的墮罪，四支中，改變意願的對境是，爲了比丘所做的如法之事，且對此事感到滿意。需要理解的對境是，具備六法的比丘，且是屬於此比丘的。改變的所依是，自己發出的意願。意樂方面，認知不顛倒，動機是想要說出改變意願的話語。加行方面，以具備五相的語言，如此去做。究竟方面，理解其意義。第九墮：過夜睡眠的墮罪，四支中，對境是未受比丘戒者或與之相似者，具備五種名稱。身體處於常態。可以親近。不是具有神通者。處所是成立為處所的自性。能夠容納四種威儀。是同一個處所。在一尋之內。所依是病人或照顧病人的緣故。 The sixth downfall: The object of fasting is a Bhikshu (a Buddhist monk) who possesses six qualities and is not a patient who benefits from fasting. The food is lawful and adequate, and it is the food offered by the benefactor for this time. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to fast. In terms of action, with language possessing five characteristics, one speaks the words of fasting truthfully. In terms of completion, one understands its meaning. The seventh downfall: The downfall of touching fire, among the four branches, the fire that is touched is the fire recognized in the world, and it is a flameless fire and flame that is unrelated to firewood. The basis is the empowerment of blessing at the time of lawful things such as offering to the teacher, and not being a patient. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to touch the fire. In terms of action, oneself or someone else touches the fire by holding, extinguishing, or adding firewood. In terms of completion, the fire is touched. Touching flameless fire and flames that are unrelated to firewood, as well as throwing saliva and other things, sesame and other grains, ghee and other things into the fire, and for the affairs of Khenpos (abbots) and others, for the sake of other teachers and others, there is a sin of wrongdoing for touching the fire after blessing at this time. When it is necessary to touch the fire for the purpose of offering to the Three Jewels and other purposes, if one thinks that one is touching the fire for this purpose, if one does not bless at this time, then one will commit both the downfall of touching the fire and the sin of not blessing. Touching a lion, and when blessing, not blessing for the time it takes to complete the task, there is a sin of wrongdoing for violating the precepts. The eighth downfall: The downfall of changing one's intention, among the four branches, the object of changing one's intention is a lawful thing done for the sake of a Bhikshu, and one is satisfied with this thing. The object to be understood is a Bhikshu who possesses six qualities and belongs to this Bhikshu. The basis of the change is one's own intention. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to speak the words of changing one's intention. In terms of action, one does so with language possessing five characteristics. In terms of completion, one understands its meaning. The ninth downfall: The downfall of sleeping overnight, among the four branches, the object is one who has not received Bhikshu ordination or one who is similar to it, possessing five names. The body is in a normal state. One can be close to it. One is not a possessor of magical powers. The place is established as the nature of the place. It can accommodate the four postures. It is the same place. It is within one cubit. The basis is the reason of being a patient or taking care of a patient.

【English Translation】 The sixth downfall: The object of fasting is a Bhikshu (a Buddhist monk) who possesses six qualities and is not a patient who benefits from fasting. The food is lawful and adequate, and it is the food offered by the benefactor for this time. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to fast. In terms of action, with language possessing five characteristics, one speaks the words of fasting truthfully. In terms of completion, one understands its meaning. The seventh downfall: The downfall of touching fire, among the four branches, the fire that is touched is the fire recognized in the world, and it is a flameless fire and flame that is unrelated to firewood. The basis is the empowerment of blessing at the time of lawful things such as offering to the teacher, and not being a patient. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to touch the fire. In terms of action, oneself or someone else touches the fire by holding, extinguishing, or adding firewood. In terms of completion, the fire is touched. Touching flameless fire and flames that are unrelated to firewood, as well as throwing saliva and other things, sesame and other grains, ghee and other things into the fire, and for the affairs of Khenpos (abbots) and others, for the sake of other teachers and others, there is a sin of wrongdoing for touching the fire after blessing at this time. When it is necessary to touch the fire for the purpose of offering to the Three Jewels and other purposes, if one thinks that one is touching the fire for this purpose, if one does not bless at this time, then one will commit both the downfall of touching the fire and the sin of not blessing. Touching a lion, and when blessing, not blessing for the time it takes to complete the task, there is a sin of wrongdoing for violating the precepts. The eighth downfall: The downfall of changing one's intention, among the four branches, the object of changing one's intention is a lawful thing done for the sake of a Bhikshu, and one is satisfied with this thing. The object to be understood is a Bhikshu who possesses six qualities and belongs to this Bhikshu. The basis of the change is one's own intention. In terms of intention, the cognition is not confused, and the motivation is to speak the words of changing one's intention. In terms of action, one does so with language possessing five characteristics. In terms of completion, one understands its meaning. The ninth downfall: The downfall of sleeping overnight, among the four branches, the object is one who has not received Bhikshu ordination or one who is similar to it, possessing five names. The body is in a normal state. One can be close to it. One is not a possessor of magical powers. The place is established as the nature of the place. It can accommodate the four postures. It is the same place. It is within one cubit. The basis is the reason of being a patient or taking care of a patient.

་མ་ཡིན་པ། དབྱར་ཕྱི་མའི་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སུ་དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་གཉིད་ལོག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་ 1-15-61b བ་ཞག་བར་མ་ཆད་དུ་གཉིས་ཀ་ཉལ་ཞིང་གཉིད་ལོག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཞག་གསུམ་པའི་མཚན་མོ་འདས་པ་ནའོ། །གནས་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཀྱང་གཉིས་ཀ་ཕལ་ཆེར་གཡོགས་ཤིང་ཕལ་ཆེར་བསྐོར་བས་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་དང་། སྒོའི་ངོས་དང་འབྲེལ་བ་དང་། ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དགུས་བར་དུ་ཆོད་པ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ། ཐད་ཀ་ཡིན་ན་ཉེ་འཁོར་གནས་སུ་གྲུབ་ཅིང་སྒོ་རང་ཕྱོགས་ནས་མ་བཅད་པའམ། སྟེང་འོག་ཡིན་ན་ཐོག་གཉིས་ཀྱིས་བར་དུ་མ་ཆོད་ཅིང་སྐས་རང་ཕྱོགས་སུ་མ་བསྡུས་པ་གཉིས་གང་ཚང་ན་གནས་གཅིག་ཏུ་འཇོག་གོ། གཉིས་ཀའམ་གང་རུང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་གྲུབ་པ་ཤིང་དྲུང་སོགས་སུ་ཉལ་བ་དང་། གནས་གཅིག་གི་འདོམ་གང་གི་ཕྱི་རོལ་ཁྲུ་ཕྱེད་དང་དགུའི་ནང་དུ་ཉལ་བ་དང་། ཉིན་མོ་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བ་དང་། མཚན་མོ་གསུམ་འདས་ཀྱང་ཡུལ་རྟེན་གཉིས་སྤྱོད་ལམ་མི་མཐུན་པར་གཉིད་ལོག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་གནས་པའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་འཁོར་དུ་ལྡན་པའི་དགེ་སློང་གིས་དབྱར་སྔ་མ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཁས་བླངས་ཟིན་པ་ན་སྔ་མ་ཟླ་གཅིག་སྲུང་བ་དང་། དགེ་སློང་སྡིག་ཅན་ཡོད་པའི་ཚེ་དགེ་ཚུལ་གསར་དུ་འཇོག་པ་དང་། ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་མ་གཏོགས་པ་མར་མེ་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་དང་བཅས་པར་རྐྱེན་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་ཉལ་བ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྣང་བ་དང་བཅས་པར་མི་ཉལ་བར་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། ། ༈ ལྟ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལྟ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་སྡིག་ལྟ་བསྟེན་པ་དང་། གཞན་བསྟེན་དུ་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྡིག་ལྟ་མི་གཏོང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས། གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བརྗོད་པའི་དངོས་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ 1-15-62a བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་སུ་གསུངས་པ་དེ་དག་བསྟེན་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནོ། །གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཟློག་ཀྱང་མི་གཏོང་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དགེ་འདུན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ལས་ཆོས་ལྡན་གྱིས་བཟློག་ཀྱང་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་མི་གཏོང་བའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་རྫོགས་པའོ། །བཞམས་བསྒོ་དང་གསོལ་བ་དང་བརྗོད་པ་དང་པོ་དང་གཉིས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཐའ་དང་། གསུམ་པའི་མདུན་རོལ་ཏུ་མི་གཏོང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེར་འགྱུར་ལ། ཞུགས་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོར་འགྱུར་རོ། །སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ཚིག་སྨྲ་བ་ལ་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀ

【現代漢語翻譯】不是，在夏末的兩個月里，罪惡的比丘不會住在那裡。思維上沒有錯誤的認知，動機是想通過睡覺的行為來入睡。行為是持續不斷地兩人一起躺下並努力入睡。最終是在第三個夜晚過去的時候。住所的本體不同，但兩者大部分被覆蓋和環繞，因此構成了住所的特徵，並且與門的表面相連，以及被九個半指的距離隔開的三種情況之上。如果是正對著，則構成附近的住所，並且沒有從門的方向隔斷，或者如果是上下，則沒有被兩層樓隔開，並且沒有將梯子收回到自己的方向。滿足以上兩種情況中的任何一種，則被視為一個住所。如果兩者或其中任何一個不構成住所的特徵，例如睡在樹下，或者睡在一個住所的一弓之外九個半指之內的地方，或者白天一起睡覺，或者即使三個夜晚過去了，由於處所和所依不同，行為不一致而入睡，這些都會構成墮罪。當罪惡的比丘住在那裡時，擁有沙彌眷屬的比丘接受早期的雨安居，接受之後，守護前一個月，當有罪惡的比丘時，新安置沙彌，在除了太陽和月亮之外，有燈等光亮的情況下，在不具備條件的情況下睡覺，這些都會構成應學的墮罪。在有光亮的情況下不睡覺而坐著，會構成輕微的墮罪。對清凈的見解進行邪說。第二，對清凈的見解進行邪說，包括自己依止邪見和使他人依止邪見兩種。首先，對於不放棄邪見的墮罪，有四種情況。基礎的組成部分是，世尊所說的會造成障礙的法，即使依止也不會變成障礙。這是其中的含義。所指的對象是具有六種法的比丘。思維上沒有錯誤的認知，動機是即使勸阻也不想放棄。行為是，具有戒律的僧團通過符合戒律的行為來勸阻，但具有五種特徵的語言仍然努力說出不放棄的言辭。最終是完成第三次陳述。在第一次和第二次請求和陳述的結尾，以及第三次陳述之前不放棄，每次都會構成墮罪，僅僅開始嘗試就會構成輕微的墮罪。對於說罪惡之語，有四種請求的行為。

【English Translation】 It is not, in the two months of late summer, that a sinful Bhikshu will not reside there. In thought, there is no mistaken perception, and the motivation is to fall asleep through the act of sleeping. The action is to continuously lie down together and strive to fall asleep. The ultimate point is when the third night has passed. The essence of the dwelling is different, but both are mostly covered and surrounded, thus constituting the characteristics of a dwelling, and it is connected to the surface of the door, and above the three situations separated by a distance of nine and a half fingers. If it is directly facing, it constitutes a nearby dwelling, and it is not separated from the direction of the door, or if it is above and below, it is not separated by two floors, and the ladder is not retracted to its own direction. Fulfilling any of the above two conditions is considered a single dwelling. If neither or any of them constitutes the characteristics of a dwelling, such as sleeping under a tree, or sleeping within nine and a half fingers outside of one bow of a dwelling, or sleeping together during the day, or even if three nights have passed, due to the difference in the place and the support, and the inconsistent behavior of falling asleep, these will constitute a Dukata. When a sinful Bhikshu resides there, a Bhikshu with a Shramanera retinue accepts the early rainy season retreat, and after accepting it, protects the first month, and when there is a sinful Bhikshu, newly establishes a Shramanera, and in the presence of light such as lamps, except for the sun and moon, sleeping without meeting the conditions, these will constitute a Shikshakaraniya Dukata. Sitting without sleeping in the presence of light will constitute a minor Dukata. To assert wrongly about pure views. Secondly, to assert wrongly about pure views includes both relying on wrong views oneself and causing others to rely on them. First, for the Dukata of not abandoning wrong views, there are four situations. The component of the basis is that the Dharma that the Bhagavan said would cause obstacles will not become obstacles even if relied upon. This is the meaning of it. The object referred to is a Bhikshu with six qualities. In thought, there is no mistaken perception, and the motivation is not to want to abandon even if dissuaded. The action is that the Sangha with discipline dissuades through actions that conform to the discipline, but language with five characteristics still strives to speak words that do not abandon. The ultimate point is the completion of the third statement. Not abandoning at the end of the first and second requests and statements, and before the third statement, will each constitute a Dukata, and merely starting to try will constitute a minor Dukata. For speaking sinful words, there are actions of four requests.

ྱིས་ནན་ཏུར་མི་བྱེད་པ་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་སྡིག་ལྟ་བསྟེན་དུ་འཇུག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྤངས་པ་རྗེས་ཕྱོགས་ཀྱི་ལྟུང་བ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་རྗེས་སུ་ཕྱོགས་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་མཚན་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་སྡིག་ལྟ་མ་བཏང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་ཞིང་བཟོད་པ་མ་གསོལ་བའོ། །རྟེན་ནི་གནས་ནས་མ་ཕྱུང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྤངས་ཤིང་ཕྱིར་བཅོས་མ་བྱས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་ཆོས་སམ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་བྱེད་དམ་གནས་གཅིག་ཏུ་ཉལ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ནད་དང་སྡིག་ལྟ་དང་དབྲལ་བའི་ཆེད་མ་ཡིན་པར་ལུང་འབོགས་པ་སོགས་དང་། བསྙེན་བཀུར་བདག་གིར་བྱེད་པའམ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་གནས་གཅིག་གི་འདོམ་གང་གི་ནང་དུ་ཉལ་བར་ 1-15-62b རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་ཆོས་སམ་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བའམ་ཞག་གཅིག་གི་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གཉིས་པ་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་སྡུད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྡུ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་བསྙིལ་བ། བཟོད་པ་མ་གསོལ་བ་ཞེས་སྦྱར་ནས་ཡན་ལག་ལྷག་མ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྡིག་པ་མ་བཏང་བས་གནས་ནས་ཕྱུང་བ་དང་དགེ་ཚུལ་བསྙིལ་བ་དང་གནས་གཅིག་ཏུ་མི་ཉལ་བར་འདུག་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་མྱོང་བ་སོགས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་ཚུལ་སྡིག་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་བཟློག་པ་ལྔས་མ་བཟློག་པ་དང་། བཟློག་པ་རེ་རེའི་མཐར་དགེ་སློང་གཅིག་གིས། གསོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ཀྱི་སྡིག་ལྟ་ཐོང་ཞིག་ཅེས་མ་བརྗོད་པ་དང་། བཟློག་པ་སྔ་མ་ལ་བཏང་ཡང་ཕྱི་མ་བྱས་པ་དང་། རྗོད་པ་གསུམ་པའི་མཐའ་ལ་མ་བཏང་བའི་ཚེ་བསྙིལ་བར་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཆོ་ག་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་ལས། ༈ ཆོ་ག་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ཆོ་ག་སྤྱི་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ཁ་མ་བསྒྱུར་བའི་གོས་གྱོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་གོས་ཡིན་པ། གཞི་གཞན་གྱིས་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔོན་པོའམ་དམར་པོའམ་ངུར་སྨྲིག་སྟེ་རུང་བའི་ཚོན་གྱིས་ཁ་མ་བསྒྱུར་བ། ཆུ་ཚགས་ལས་གཞན་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ལོངས་སྤྱོད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་སྤྱད་པ་རྫོགས་པའོ། །ལི་ཁྲི། མཐིང་ཤིང་། རྒྱ་སྐྱེགས། མཚལ། གུར་ཀུམ། བཙོད། སྨ་ 1-15-63a ཤིང་། ལེ

【現代漢語翻譯】如果嚴格執行，就不會犯戒律上的過失。第二，關於使他人依賴邪見的墮落之行，分為兩種。第一種是追隨已被驅逐者的墮落，分為四部分。基礎的組成部分是：追隨的對象是比丘（Dge slong，僧侶）的戒律清凈且具有相同戒律者，具備三種名稱，身體處於正常狀態，與自己傳承不同，未放棄邪見而被驅逐且未請求寬恕者。所依賴的是未被驅逐者。意圖是：認為已被驅逐且未懺悔者是真實的，或者猶豫不決。動機是想要獲得佛法或物質上的享受，或者同住一處。行為是：並非爲了治療疾病、糾正邪見或分離而唸誦經文等，而是進行供養、佔有，或者在具有資格的同一處所的一尋（'dom，衡量單位）之內睡覺。最終結果是：一同享受佛法或物質上的利益，或者度過一個夜晚。第二種是接納已被驅逐的沙彌（Dge tshul，見習僧侶）的墮落之行，分為四部分。基礎的組成部分是：所接納的對象是戒律清凈但已被驅逐的沙彌，加上'未請求寬恕'。其餘組成部分應如前所述理解。如果因未放棄邪見而被驅逐，或者沙彌已被驅逐但不同住一處，則會犯下過失。如果認為比丘或沙彌未被驅逐，或者對此猶豫不決，而一同享受物質利益等，則會犯下過失。如果沙彌陷入邪見，未以五種方式阻止，或者在每次阻止結束時，一位比丘未說'請求放棄邪見'，或者放棄了先前的阻止但又進行了後續的阻止，或者在第三次勸說結束時未放棄邪見而不將其驅逐，這些都會犯下戒律上的過失。第三，關於以錯誤的方式進行純凈的儀式，分為三個部分。第一，關於以錯誤的方式進行一般儀式，分為三個部分。第一，關於穿著未染色的衣服的墮落之行，分為四個部分。基礎的組成部分是：衣服，基礎是其他允許的且符合標準的，是自己的，未用藍色、紅色或絳紅色等允許的顏色染色，而是其他過濾水的東西。意圖是沒有錯誤的認知，動機是想要享受。行為是開始享受。最終結果是完全使用。胭脂紅（Li khri），靛藍（Mthing shing），茜草（Rgya skegs），硃砂（Mtshal），藏紅花（Gur kum），肉豆蔻（Btsod），檀香（Sma shing），豆蔻（Le）

【English Translation】 If strictly enforced, there would be no transgression of precepts. Secondly, regarding the downfall of causing others to rely on wrong views, there are two types. The first is the downfall of following the expelled, which is divided into four parts. The basic component is: the object of following is a Bhikshu (Dge slong, monk) whose discipline is pure and who has the same discipline, possesses three names, whose body is in a normal state, whose lineage is different from one's own, who has not abandoned wrong views and has been expelled and has not requested forgiveness. What is relied upon is the unexpelled. The intention is: to regard as true what has been expelled and not repented, or to hesitate. The motivation is to want to obtain Dharma or material enjoyment, or to live in the same place. The action is: not reciting scriptures etc. for the sake of curing illness, correcting wrong views or separation, but making offerings, possessing, or sleeping within a 'dom (measurement unit)' of the same place with qualifications. The final result is: to enjoy Dharma or material benefits together, or to spend one night. The second is the downfall of collecting the expelled Shramanera (Dge tshul, novice monk), which is divided into four parts. The basic component is: the object of acceptance is a Shramanera whose discipline is pure but has been expelled, adding 'has not requested forgiveness'. The remaining components should be understood as before. If one is expelled for not abandoning wrong views, or if a Shramanera has been expelled but does not live in the same place, one will commit a transgression. If one thinks that a Bhikshu or Shramanera has not been expelled, or hesitates about it, and enjoys material benefits together, one will commit a transgression. If a Shramanera falls into wrong views, and is not prevented by five means, or at the end of each prevention, a Bhikshu does not say 'please abandon wrong views', or abandons the previous prevention but then performs the subsequent prevention, or does not expel him when he does not abandon wrong views at the end of the third persuasion, these will all commit a transgression of precepts. Thirdly, regarding performing pure rituals in the wrong way, there are three parts. First, regarding performing general rituals in the wrong way, there are three parts. First, regarding the downfall of wearing undyed clothes, there are four parts. The basic component is: clothes, the basis is other permissible and meets the standard, is one's own, not dyed with permissible colors such as blue, red or maroon, but something other than water filter. The intention is that there is no wrong cognition, the motivation is to want to enjoy. The action is to start enjoying. The final result is complete use. Carmine (Li khri), Indigo (Mthing shing), Madder (Rgya skegs), Cinnabar (Mtshal), Saffron (Gur kum), Nutmeg (Btsod), Sandalwood (Sma shing), Cardamom (Le)

བ་རྒན་རྩི་སྟེ་མི་རུང་བའི་ཚོན་ཆེན་པོ་གང་རུང་གིས་ཁ་བསྒྱུར་བའི་གཞན་གྱི་གོས་དང་། ཁྱིམ་པའི་གོས་རྐྱེན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། སྤྱད་དགོས་པའི་ཚེ་ཡང་གཙུག་ལག་ཁང་གི་ནང་དུ་ངུར་སྨྲིག་གིས་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཡོགས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། ཐུན་མོང་དུ་གཡར་བའི་གོས་རྒན་རིམ་བཞིན་དུ་མ་གཡོགས་པ་དང་། གཅིག་གིས་གྱོན་ཏེ་བཅགས་པ་དང་། ཁྱིམ་པའི་གོས་ཁ་ཚར་མ་བཅད་པ་ཡན་ཆད་ལ་བསོད་ནམས་སྤེལ་བའི་ཆེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་དགོས་པའི་ཚེ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བཞག་པར་སྤྱད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་པ་བཞིར་གཏོགས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ལྟུང་བ་རྣམ་གཞག་དང་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་རེག་པའི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་དབང་བའི་རིན་པོ་ཆེའམ་རང་གཞན་གང་རུང་དབང་བའི་རིན་པོ་ཆེར་སྨོས་པ་རལ་གྲི་ལ་སོགས་པའི་མཚོན་ཆ་དང་། པི་ཝང་ལ་སོགས་པའི་རོལ་མོ་དང་། སྐུ་གདུང་དང་བཅས་པའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རང་རང་གི་དགོས་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རུང་བར་གྱུར་པ། ཆུད་ཟ་བའི་རྐྱེན་མེད་པ། སྦྱིན་བདག་བསོད་ནམས་འདོད་པས་བསྟབས་པ་མ་ཡིན་པ། མི་མ་ཡིན་པའི་གནས་སུ་དེ་དག་གི་བསོད་ནམས་ལས་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པ། བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་ཞིང་ཆོས་འཆད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་པའོ། །རྒྱན་ཆའི་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་མི་རུང་བའི་རིན་པོ་ཆེ་དང་གསེར་གྱི་སྟེགས་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་། མཚོན་ཆ་དང་ 1-15-63b རོལ་མོ་རང་གི་བྱ་བ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང་། སྐུ་གདུང་མེད་པའི་སྐུ་གཟུགས་དང་། སོག་མའི་ཕྲེང་བ་གསེར་ཆུས་བྱུགས་པ་སོགས་དང་། རྫ་རྔ་ཁ་གཅིག་པ་དང་། གཞུ་དང་མདའ་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྐུ་གཟུགས་ལ་སྟོན་པའི་འདུ་ཤེས་བཞག་སྟེ་རེག་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ནི་གཞན་གྱི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་ཆུད་ཟ་བའི་ཚེ་མ་བསྡུས་པར་ཡལ་བར་དོར་བ་དང་། བདག་པོས་རྙེད་པའི་སར་མ་བཞག་པ་དང་། མ་བརྟགས་པར་ཁོ་བོའི་ཡིན་ནོ་ཟེར་བ་ཙམ་ལ་གཏད་པ་དང་། བདག་པོ་མ་བྱུང་ན་ཟླ་བ་དྲུག་ཚུན་ཆད་དུ་དགེ་འདུན་གྱི་མཛོད་དུ་མ་བསྐྱངས་པ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་བདག་པོ་མ་བྱུང་བས་དཀོན་མཆོག་གི་དོན་དུ་སྤྱད་པའི་ཚེ་བདག་པོས་སློང་ན་གནང་བ་གསོལ་ཏེ་མི་སྟེར་ན་མ་གཏད་པ་དང་། བསྐྱེད་སློང་ན་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་བསྐྱངས་པ་དྲིན་མི་ཆེའམ་ཞེས་མ་སྨྲས་པར་བསྐྱེད་བྱིན་པ་དང་། རྒས་པ་དང་ན་བ་ལས་གཞན་པས་བཞེན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། རྒན་པོ་དང་ནད་པས་ཀྱང་ཆོས་ལྡན་གྱ

【現代漢語翻譯】對於磨損的舊衣服，無論是否被任何不合適的顏料覆蓋，都可以隨意使用，不必區分是僧侶的衣服還是俗人的衣服。如果必須使用，也應該在寺廟內使用未經藏紅色染色的衣服。即使染色了，也只能在寺廟外使用。對於共同借用的舊衣服，不應按順序穿著，也不應由一個人穿著后撕裂。如果爲了增長功德而需要使用未完全裁剪的俗人衣服，也不應在沒有無常觀念的情況下使用。以上這些都是關於著裝方面的學處違犯。第二，關於屬於四種受用之一的墮罪，分為墮罪的分類和學處違犯兩種。首先，四種受用中，所觸及的物品的根本是屬於他人的珍寶，或者屬於自己或他人的珍寶，例如刀劍等武器，琵琶等樂器，以及包括遺骸在內的佛像等，這些都是爲了實現各自的需求而允許使用的，沒有浪費的因緣，不是施主爲了功德而供養的，不是非人之地通過功德形成的，沒有障礙，也不是爲了進行講經說法等特殊活動的情況。意樂方面，沒有錯誤的認知，動機是想要觸及。加行方面，自己或派人開始觸及。究竟方面，觸及完成。對於不能稱為裝飾品的珍寶和金臺等，以及不能實現自身功能的武器和樂器，沒有遺骸的佛像，用金水塗抹的箭桿念珠等，單面鼓，以及像弓箭一樣製作的東西等，觸及這些都會犯學處違犯。如果將佛像視為本師（釋迦牟尼佛）並觸及，則沒有罪過。第二，學處違犯是指，對於他人的珍寶等物品，如果浪費了，沒有收拾起來就丟棄，沒有放在主人容易找到的地方，或者未經覈實就僅憑『這是我的』的說法就交給別人，如果主人沒有出現，六個月內沒有存放在僧團的倉庫里，之後主人仍然沒有出現，用於供養三寶時，如果主人來要，沒有請求允許就拒絕歸還，或者主人來索要時，不說『我們保管了這麼久，難道沒有恩情嗎？』就直接歸還，或者依賴於年老和生病以外的原因索要，即使是老人和病人，也應該根據佛法給予。

【English Translation】 Regarding worn-out old clothes, regardless of whether they are covered with any unsuitable colors, one may use them freely, without distinguishing between the clothes of monks and laypeople. If it is necessary to use them, they should be used inside the monastery without being dyed with crimson. Even if dyed, they should only be used outside the monastery. For old clothes borrowed in common, they should not be worn in order, nor should they be torn after being worn by one person. If it is necessary to use uncut lay clothes for the purpose of increasing merit, they should not be used without the concept of impermanence. All of the above are violations of the precepts regarding clothing. Secondly, regarding the downfall belonging to the four types of enjoyment, it is divided into the classification of downfall and the violation of precepts. First, among the four types of enjoyment, the root of the object touched is a treasure belonging to others, or a treasure belonging to oneself or others, such as swords and other weapons, lutes and other musical instruments, and Buddha statues including relics, etc. These are allowed to be used for the purpose of fulfilling their respective needs, without the cause of waste, not offered by the benefactor for merit, not formed by merit in non-human places, without obstacles, and not in the case of performing special activities such as preaching the Dharma. In terms of intention, there is no mistaken cognition, and the motivation is to want to touch. In terms of action, one begins to touch by oneself or by someone else. In terms of completion, the touching is completed. Touching treasures and gold platforms that cannot be called ornaments, weapons and musical instruments that cannot fulfill their own functions, Buddha statues without relics, arrow-shaft rosaries coated with gold water, single-sided drums, and things made like bows and arrows, etc., are all violations of the precepts. If one regards the Buddha statue as the Teacher (Shakyamuni Buddha) and touches it, there is no fault. Secondly, the violation of precepts refers to the fact that if other people's treasures and other items are wasted, they are discarded without being collected, not placed in a place where the owner can easily find them, or handed over to others based solely on the statement 'This is mine' without verification. If the owner does not appear, they are not stored in the Sangha's warehouse within six months. If the owner still does not appear after that and they are used for the benefit of the Three Jewels, if the owner comes to ask for them, they are refused without asking for permission, or if the owner comes to ask for them, they are returned directly without saying, 'Have we not been kind by keeping them for so long?' Or relying on reasons other than old age and illness to ask for them, even the elderly and the sick should be given according to the Dharma.

ི་དོན་ལས་གཞན་པ་དང་། ཆས་སྒེག་དང་ལྡན་པས་བཞོན་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཆོས་འཆད་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེའི་ཁྲི་དང་ཁྱིམ་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་རིན་པོ་ཆེས་སྤྲས་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་བཤམས་པ་ལ་མི་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་མ་བཞག་པར་ལོངས་སྤྱད་པ་དང་། རྒྱན་འདོགས་པ་དང་། རིན་པོ་ཆེ་ལས་བྱས་པའི་དམ་རྒྱ་འཆང་བ་དང་། སོ་མང་གིས་སྐྲ་བཤད་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་མེ་ལོང་གིས་བཞིན་ལྟ་བ་དང་། འཕྲལ་རིས་གསུམ་བསྟེན་པ་དང་། གི་ཧང་ལ་སོགས་པའི་དྲིས་བསྐུ་བ་དང་། ཁྱིམ་པ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་རྐང་པ་གཉིས་ལ་དྲིས་བསྐུས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མདུན་དུ་དོར་བ་དང་། དྲིས་བསྐུས་ནས་དགེ་འདུན་གྱི་ 1-15-64a ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་། ཁྱིམ་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཁྱིམ་པ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་དང་། དྲིས་བསྐུས་པ་དོར་བའི་འོག་ཏུ་ཁྲུས་མ་བྱས་པ་དང་། བྲམ་ཟེའི་སྲད་བུ་ཐོགས་པ་དང་། དགོས་པ་མེད་པར་སྔགས་སྐུད་འཆང་བ་དང་། ནད་གསོ་བའི་ཕྱིར་སྔགས་སྐུད་བསྟེན་པའི་ཚེ་ཡང་དཔུང་པ་གཡོན་པ་ལས་གཞན་དུ་འཆང་བ་དང་། ནད་སོས་ནས་ཀ་བ་དང་རྩིག་པའི་གསེབ་མ་ཡིན་པར་གར་བབ་བབ་ཏུ་དོར་བ་དང་། གར་དང་རོལ་མོ་སྤྱོད་པ་དང་སློབ་པ་དང་། བཟླས་པ་དང་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་། དགེ་སློང་མ་གར་བྱེད་དུ་འཇུག་པ་དང་། མཐོ་འཚམས་པ་དང་། ཀུན་ཏུ་རྩེ་བ་དང་། ཀུན་ཏུ་ཅ་ཅོ་འདོན་པ་དང་། རྒོད་པ་དང་དྲེགས་པ་དང་། ལུས་ལ་རྡེག་པ་དང་། རྒོད་པའི་བསམ་པས་ལུས་དང་ངག་གི་རྣམ་འགྱུར་བྱེད་པ་དང་། སྣོད་བརྒྱུད་པས་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་། མེ་ཏོག་རྣ་རྒྱན་རྒྱུ་བ་དང་།གར་མཁན་སོགས་ལ་བལྟ་བའི་ཕྱིར་བྱ་དགའ་སྟེར་བ་དང་། མི་རིངས་པར་རྒྱུག་པ་དང་མཆོང་བ་དང་། དྲག་ཏུ་འགྲོ་བ་དང་། བརླ་དང་ལག་པ་ཉ་ལྟར་བསྐོར་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆུར་གསེག་མ་འདེབས་པ་དང་། ཆུ་ལ་རོལ་མོའི་སྒྲ་ལྟར་བྱེད་པ་དང་། རྫབ་ལ་ཕྱིལ་མོ་ཉུག་པ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་འདོན་པ་དང་། དུང་དང་སིལ་དཀྲོལ་ལ་སོགས་པ་རོལ་མོའི་སྒྲ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །གསུམ་པ་ཁྲུས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གིས་བཀྲུ་བའི་དངོས་པོ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ཆུ་ཡིན་པ། དུས་ནི་སོ་གའི་ཟླ་བ་ལྷག་མ་ཕྱེད་དང་གཉིས་དང་དབྱར་གྱི་དང་པོ་ཟླ་བ་གཅིག་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཁྲུས་བྱེད་དུ་གནང་བའི་དུས་མ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ནད་པ་དང་ལས་བྱས་པ་དང་ལམ་དུ་ཕྱིན་པ་དང་། གོས་ཀྱི་གྲྭ་སྒུལ་བ་ 1-15-64b ཡན་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པ་དང་། ཆར་གྱི་ཐིགས་པ་གཉིས་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ལུས་ལ་འཕོག་པ་དང་། སྐྲ་བྲེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཁྲུས་བྱེད་དགོས་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་ནི་ཧ་ཅང་ཚ་བའི་གནས་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྲུས་བྱེད་པར་འདོད་པས་སྦྱོར་བ་མག

【現代漢語翻譯】除了爲了實際目的之外，還依賴於華麗的交通工具；爲了講法而使用珍貴的寶座，以及在家居士爲了積累功德而陳設珍寶裝飾的衣物等，沒有保持無常的觀念而享用；佩戴裝飾品；持有珍寶製成的印章；用梳子梳理頭髮；無必要地用鏡子照臉；依賴三種即時的裝飾品；塗抹薑黃等香料；在家居士爲了積累功德而在雙腳上塗抹香料，並將其丟棄在面前；塗抹香料後進入僧團；去往俗家併爲在家人說法；丟棄塗抹過的香料后不洗浴；佩戴婆羅門的聖線；無必要地佩戴咒語線；即使爲了治病而使用咒語線，也只佩戴在左臂上；病癒后隨意丟棄，而不是在柱子和墻壁的縫隙中；進行和學習舞蹈和音樂；爲了背誦、吟唱和觀看而前往；允許比丘尼跳舞；進行高聲喧譁；到處嬉戲；到處發出嘈雜的聲音；傲慢和自大；拍打身體；以嬉鬧的心態做出身體和語言的姿態；通過容器傳遞食物；佩戴花朵耳環；爲了觀看舞者等而給予獎勵；不穩重地奔跑和跳躍；猛烈地行走；像魚一樣搖擺大腿和手臂行走；在水中潑水；在水中發出像樂器的聲音；在泥濘中塗抹污垢；發出大象和馬等的聲音；發出海螺和鈸等樂器的聲音。以上是關於行為不端的例子。第三，關於洗浴的墮罪，有四種情況：基礎的組成部分是，用什麼清洗的物品是世俗公認的水；時間是，在梭嘎月（Sogzla，藏曆十二月）的後半月和夏季的第一個月，以及允許洗浴的月份的一半時間之外；所依據的是，不是生病、工作、旅行、衣服的邊緣被風吹動、兩滴以上的雨水滴在身上、剃髮等需要洗浴的情況；地點是，不是非常炎熱的地方；想法是，沒有錯誤的觀念，動機是想要洗浴，因此開始行動。

【English Translation】 Relying on vehicles with adornments other than for practical purposes; using precious thrones for teaching the Dharma, and laypeople displaying clothes adorned with jewels to accumulate merit, enjoying them without maintaining the perception of impermanence; wearing ornaments; holding seals made of jewels; combing hair with a comb; looking at the face in a mirror without necessity; relying on three immediate adornments; applying fragrances such as turmeric; laypeople applying fragrances on both feet to accumulate merit and discarding them in front; entering the Sangha after applying fragrances; going to laypeople's homes and teaching Dharma to laypeople; not bathing after discarding the applied fragrances; wearing the Brahmin's sacred thread; wearing mantra threads without necessity; even when using mantra threads for healing, wearing them only on the left arm; discarding them randomly after recovery, not in the gaps between pillars and walls; engaging in and learning dance and music; going for recitation, chanting, and viewing; allowing Bhikshunis to dance; engaging in loud noises; playing everywhere; making noisy sounds everywhere; being arrogant and haughty; striking the body; making gestures of body and speech with a playful mind; passing food through containers; wearing flower earrings; giving rewards for watching dancers, etc.; running and jumping without composure; walking violently; walking with thighs and arms swaying like a fish; splashing water in the water; making sounds like musical instruments in the water; smearing mud in the mud; making sounds of elephants and horses, etc.; making sounds of musical instruments such as conch shells and cymbals. These are examples of misconduct. Third, regarding the downfall of bathing, there are four situations: the basic component is that the object with which one washes is water recognized in the world; the time is outside of the latter half of the month of Soga (Sogzla, twelfth month in the Tibetan calendar) and the first month of summer, and half of the months when bathing is permitted; the basis is not being sick, working, traveling, the edge of clothes being blown by the wind, more than two drops of rain falling on the body, shaving hair, etc., which require bathing; the place is not a very hot place; the thought is without mistaken notions, the motivation is wanting to bathe, therefore beginning the action.

ོའམ་རྐང་པ་གང་རུང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྲུས་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ལྟེ་བར་སོན་པའོ། །ཆུ་མ་ཡིན་པ་འོ་མ་སོགས་ཀྱིས་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ན་བ་ལ་སོགས་པས་ཁྲུས་བྱེད་དགོས་པའི་ཚེ་དུས་དྲན་མ་བྱས་པ་དང་། ཟླ་བ་ཕྱེད་ན་ཁྲུས་བྱས་པ་དེས་དགོས་པ་འགྲུབ་བཞིན་དུ་དེའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཁྲུས་བྱེད་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །དེ་གཉིས་ནི་འདི་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དུས་དྲན་བྱེད་དགོས་པ་དང་སྤྱིར་བཏང་དམིགས་བསལ་ཡོད་པའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ༈ ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཞར་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ། གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ། འདོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ་བཞི་ལས་དང་པོ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དུད་འགྲོ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞིའི་དང་པོ་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཐ་མལ་བའི་མིག་ལ་སྣང་དུ་རུང་བའི་དུད་འགྲོ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་གསོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གསོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་སྲོག་འགགས་པའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་གཟུགས་སེམས་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལ་གསོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་བསྣུན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་འགྱོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་གིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པའི་ 1-15-65a དངོས་པོ་ནི་དགེ་སློང་གི་སྡོམ་པ་མ་སྐྱེས་པའམ་ཕམ་པ་བྱུང་བ་སོགས་དགེ་སློང་མ་ཡིན་པའི་དོན་ཅན་ནོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འགྱོད་པ་སྐྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་འགྱོད་པ་མ་སྐྱེས་ཀྱང་དོན་གོ་བའོ། །ལྷག་མ་བྱུང་བ་སོགས་ཀྱིས་འགྱོད་པ་སྐྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་ག་ག་ཚིལ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་ལུས་ཕམ་པ་སྐྱེད་པའི་རྨ་དང་ཟག་བྱེད་ལས་གཞན་པའི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའོ། །གང་གིས་རེག་པའི་རྟེན་ནི་རང་ཉིད་ཀྱི་ལུས་དངོས་མ་ཉམས་པའི་སོར་མོ་ལ་སོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་སྐྱི་གཡའ་བར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱིས་རེག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རེག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རེག་པ་རྫོགས་ན་རེག་བྱེད་དུ་མས་ཀྱང་ལྟུང་བ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ལས་དང་པོ་ཆུ་ལ་རྩེ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་ཆུ་ལྟེ་བར་སླེབ་པའི་ཚད་དུ་ཆོག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྒོད་པས་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་བའི་འདུན་པས་སོ། །སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པ་མ

【現代漢語翻譯】或者從任何一隻腳開始洗浴，最終到達肚臍。用非水，如牛奶等洗浴，會犯輕罪。生病等原因需要洗浴時，如果未進行時間憶念，或者在半月時洗浴，雖然能達到目的，但在那之前洗浴，會犯戒律的輕罪。這兩種情況不僅限於此，所有需要憶念時間，以及有一般和特殊規定的戒律基礎，都應以此類推。 ༈ 順便說一下，以錯誤的方式對待清凈的戒律。第二，以錯誤的方式對待清凈的戒律，從有害的動機出發，從慾望的動機出發，從有害的動機出發而揭示他人，從慾望的動機出發而揭示他人，這四種情況。第一種情況有三種，第一種是殺害畜生的墮罪，有四種，第一種是基礎的支分，即普通人眼睛能看到的畜生。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要殺害。行為是開始殺害。最終是斷絕生命。如果用殺害的心去擊打非有情眾生的形體，會犯輕罪。第二種是產生後悔的墮罪，有四種，基礎的支分是，產生後悔的對象是具有六種功德的比丘。產生後悔的事物是，比丘的戒律未生起，或者發生失敗等，是不屬於比丘的事情。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要產生後悔。行為是用具備五種特徵的語言開始說。最終是即使沒有產生後悔，也理解了意思。如果因為剩餘的事情等產生後悔，會犯輕罪。第三種是嘎嘎ཚིལ་（藏語，一種不敬的觸控方式）的行為的墮罪，有四種，基礎的支分是，對象是具有六種功德的比丘的身體，除了產生失敗的傷口和漏失之處以外，身體沒有損壞。進行觸控的所依是自己沒有損壞的手指等。想法是沒有錯誤的認知，動機是用令人厭惡的心去觸控。行為是開始觸控。最終是完成觸控，即使有多個觸控者，也算作一個墮罪。第二種情況有兩種，第一種是水中嬉戲的墮罪，有四種，基礎的支分是，在世間廣為人知的水，達到肚臍的深度即可。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要體驗因嬉戲而產生的快樂。行為是自己或者被指派的人...

【English Translation】 Or start bathing from either foot, eventually reaching the navel. Bathing with non-water substances like milk incurs a minor offense. When bathing is necessary due to illness or other reasons, failing to remember the time, or bathing during the half-moon, while achieving the purpose, incurs a minor offense of discipline for bathing before that time. These two cases are not limited to this alone; all bases of discipline that require remembering the time and have general and specific provisions should be applied analogously. ༈ Incidentally, wrongly engaging with pure ethics. Secondly, wrongly engaging with pure ethics, motivated by harm, motivated by desire, revealing others motivated by harm, revealing others motivated by desire—these are the four cases. The first case has three aspects; the first is the downfall of killing animals, which has four parts. The first part, the basis, is an animal visible to the ordinary eye. The thought is without mistaken perception, the motivation is the desire to kill. The action is starting to kill. The culmination is the cessation of life. If one strikes a non-sentient form with the intention to kill a sentient being, it is a minor offense. The second is the downfall of causing regret, which has four parts. The basis is that the object of causing regret is a monk possessing six qualities. The thing that causes regret is that the monk's vows have not arisen, or failure has occurred, etc., which are matters not pertaining to a monk. The thought is without mistaken perception, the motivation is the desire to cause regret. The action is starting to speak with language possessing five characteristics. The culmination is understanding the meaning even if regret has not arisen. If regret is caused by remaining things, etc., it is a minor offense. The third is the downfall of performing the 'ga ga tshil' (Tibetan, a disrespectful way of touching) act, which has four parts. The basis is that the object is the body of a monk possessing six qualities, a body that is not damaged, apart from wounds that cause defeat and leaking places. The support for touching is one's own undamaged fingers, etc. The thought is without mistaken perception, the motivation is the desire to touch with a repulsive mind. The action is starting to touch. The culmination is completing the touch; even if there are multiple touchers, it counts as one downfall. The second case has two aspects; the first is the downfall of playing in water, which has four parts. The basis is water known in the world, sufficient to reach the navel. The thought is without mistaken perception, the motivation is the desire to experience joy through play. The action is oneself or an appointed person...

ཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཆུའི་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ་རྒྱུན་ཕྱོགས་དང་རྒྱུན་ལས་བཟློག་ཕྱོགས་སུ་རྩོལ་བ་དང་། ཆུ་ལ་རྔ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་འབྱིན་པ་དང་། ཆུ་བསྲུབས་འདྲེན་པ་སོགས་བྱེད་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་རྩེ་བ་རྫོགས་པའོ། །ཁམ་ཕོར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་བླུགས་པའི་ཚད་དུ་མ་ཆོག་པ་དང་། ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྩེ་བ་དང་། གར་གྱི་རྩེ་བ་མ་ཡིན་པ་བོང་བ་འཕེན་པ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་རྩེད་ 1-15-65b མོར་གྱུར་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་། ཆུ་ལ་བེམ་རྡོལ་གྱིས་རྡེག་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ཉལ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་སྲུང་མ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །གནས་ནི་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་། བར་འདོམ་གང་གི་ནང་གི་གནས་གཅིག་ཡིན་པའོ། །དུས་ནི་མཚན་མོ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཁྲིམས་གྲོགས་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཉལ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གཉིས་ཀ་ཉལ་བའི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་ལྷན་ཅིག་གཉིད་ལོག་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་མཚན་མོ་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་གནོད་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་གཞན་བསྟན་པ་ལ་བཞིའི་དང་པོ་སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྡངས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །སྡངས་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཡི་དྭགས་དང་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་དང་། ལྭ་བ་ནག་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའི་གཟུགས་དང་། སེང་གེ་ལ་སོགས་པའི་སྐད་དང་། བཤང་བ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་དང་། ཕྱིར་བ་ལ་སོགས་པའི་རེག་པ་ལྟ་བུ་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་སྡངས་པར་འདོད་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་འཇིགས་པའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བས་སྡངས་པར་མ་གྱུར་ཀྱང་ལྟུང་བྱེད་དོ། །ཡིད་དུ་འོང་བའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པས་སྡངས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྐྱོ་བའི་ཆེད་དུ་ངན་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འཇིགས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སྦེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་ 1-15-66a བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་གི་སྦད་པའི་ཡུལ་ནི་རབ་བྱུང་སྡེ་ལྔ་གང་རུང་གི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའོ། །གང་སྦེད་པའི་དངོས་པོ་ནི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཡུལ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་དང་ཕན་འདོད་མ་གཏོགས་པས་སྦེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་སྦེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་སྦེད་པ་རྫོགས་པའོ། །གསུམ་པ་གདེང་མེད་པར་སྤྱོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ

【現代漢語翻譯】由於具備條件，（比丘）進入水中，努力順流或逆流而行；在水中發出拍打等聲音；努力攪動水流等。最終完成嬉戲。對於倒入碗等容器中不滿量的水，以及在湯等食物上嬉戲，以及並非歌舞的嬉戲，如投擲土塊等身體的玩耍，以及用土塊擊打水面等行為，都屬於輕罪。第二，關於與女性同睡的墮罪，有四支。基礎的支分是：對象是具備六法且沒有守護的女性。處所是：已成立的處所自性。行為是：容納四種姿勢，在一箭之內的處所。時間是：夜晚。所依是：沒有法律同伴。意樂是：意識不顛倒，動機是想要睡覺。加行是：兩人都以睡覺的姿勢一起入睡。究竟是：夜晚過去。第三，關於由損害所引發的其他行為的闡述，有四種。第一，關於使人恐懼的墮罪，有四支。基礎的支分是：使之恐懼的對象是具備六法的比丘。使之恐懼的事物是：餓鬼、食肉鬼等眾生；黑色衣服等形色；獅子等聲音；糞便等氣味；以及膿液等觸覺，諸如此類令人不悅的恐怖之因。意樂是：意識不顛倒，動機是想要以歡笑等方式使之恐懼，想要接近恐怖之因。加行是：自己或派人努力製造恐怖之因。究竟是：即使對方沒有感到恐懼，也構成墮罪。對於以悅意的形色等使人恐懼的行為，屬於輕罪。爲了使人厭離而製造惡趣等恐怖景象，則沒有墮罪。第二，關於隱藏（他人財物）的墮罪，有四支。基礎的支分是：隱藏的對象是任何一個具足五眾的出家人，他們的戒律清凈，見解相同，具備三種名稱，且與自己傳承不同。隱藏的物品是：適宜且符合標準的資生用具，且是該對像所有的。意樂是：意識不顛倒，動機不是偷盜心和利益心，而是想要隱藏。加行是：自己或派人努力隱藏。究竟是：完成隱藏。第三，關於無依恃而使用的墮罪。

【English Translation】 Because of having the conditions, (a bhikshu) enters the water and strives to go with the current or against the current; makes sounds such as splashing in the water; strives to stir up the water, etc. Finally, the play is completed. For water poured into containers such as bowls that is not full to the measure, and for playing with soup and other foods, and for play that is not dancing, such as throwing clods of earth and other bodily games, and for striking the water with clods of earth, etc., these are all minor offenses. Second, regarding the offense of falling into sleeping with a woman, there are four branches. The branch of the basis is: the object is a woman who possesses the six dharmas and has no protector. The place is: established as the nature of the place itself. The conduct is: accommodating the four postures, within the space of one arrow-shot. The time is: night. The support is: lacking a legal companion. The intention is: the consciousness is not confused, and the motivation is the desire to sleep. The action is: both enter into sleep together in the posture of sleeping. The completion is: the passing of the night. Third, regarding the explanation of other actions motivated by harm, there are four types. First, regarding the offense of causing fear, there are four branches. The branch of the basis is: the object of causing fear is a bhikshu who possesses the six dharmas. The things that cause fear are: beings such as pretas and flesh-eaters; forms such as black clothes; sounds such as the roar of a lion; smells such as feces; and touches such as pus, and other such unpleasant causes of terror. The intention is: the consciousness is not confused, and the motivation is to cause fear by laughing, etc., wanting to approach the cause of terror. The action is: oneself or someone else strives to create the cause of terror. The completion is: even if the other person does not feel fear, it constitutes an offense. Causing fear with pleasant forms, etc., is a minor offense. There is no offense in creating terrifying scenes of bad migrations, etc., for the sake of aversion. Second, regarding the offense of concealing (another's property), there are four branches. The branch of the basis is: the object of concealment is a renunciate who possesses the five aggregates, whose discipline is pure, whose views are the same, who possesses the three terms, and whose lineage is different from one's own. The thing to be concealed is: suitable and standard requisites for life, and belonging to that object. The intention is: the consciousness is not confused, and the motivation is not a stealing mind or a desire for benefit, but a desire to conceal. The action is: oneself or someone else strives to conceal. The completion is: the completion of the concealment. Third, regarding the offense of using without reliance.

་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་གི་སྤྱོད་པའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །གང་སྤྱོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་གོས་རང་གིས་དེ་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་བྱིན་པ་གནང་བ་མ་ཐོབ་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བརྐུ་སེམས་ཡིད་གཅུགས་ཁྱད་པར་ཅན་ལས་གཞན་པ་རང་གི་ཡིན་པའི་བློས་གཞི་དེས་མི་དགའ་བར་ཤེས་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་སྤྱོད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་སྤྱད་པ་རྫོགས་པའོ། །གོས་ལས་གཞན་པའི་ཡོ་བྱད་སྤྱོད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །བཞི་པ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་ལ་སྐུར་པ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི་མཚན་དང་ལྟ་བ་རང་ཕྱོགས་གསོ་རུང་དང་གཞན་ཕྱོགས་རྣམ་དག་ཏུ་གནས་པ། ཐ་སྙད་གསུམ་དང་ལྡན་པ། བདག་ལས་ཐ་དད་པའོ། །སྐུར་པ་འདེབས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ལྷག་མའི་ལྟུང་བ་གང་རུང་ངོ་། །གོ་བྱའི་ཡུལ་ནི་རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་ཅིང་ཐ་སྙད་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་གང་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་གཞི་དེས་དག་པར་ཤེས་པའོ། །ཀུན་སློང་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་བར་འདོད་པ། 1-15-66b སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་གསལ་པོའམ་བག་ཙམ་གང་རུང་གིས་སྐུར་པ་འདེབས་པར་རྩོམ་པའོ། །མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །བཞི་པ་བུད་མེད་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་བུད་མེད་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་ཁྱིམ་པ་མོ་ཡིན་པ། ངོ་མ་སྤོས་པ། ལམ་གྱི་བསེལ་བྱེད་པ་དང་ལམ་སྟོན་པ་དང་དགེ་སློང་འགྲོ་མི་ནུས་པ་ལམ་དུ་འཁྲིད་པ་རྣམས་མ་ཡིན་པའོ། །ལམ་ནི་ས་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་རྒྱང་གྲགས་སུ་ལོངས་པ། དུས་ནི་ཉི་མ་གཅིག་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ཁྲིམས་གྲོགས་མཚན་ཉིད་པ་དང་མི་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དགར་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྒྱང་གྲགས་འདས་པའོ། །རྒྱང་གྲགས་ཕྱེད་ཚུན་ཆད་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་ཆོ་གའི་བྱེ་བྲག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་འཕྲལ་གྱི་ཆོ་ག །ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག །གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག །ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ། དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག །ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་དྲུག་གི། ༈ འཕྲལ་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་དང་པོ་རྐུན་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ནི་ཁྱིམ་པ་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་ཞིང་ལུས་ཐ་མལ་དུ་གནས། སྐྱེས་པའི་མཚན་དང་ལྡན། གྲོང་འཇོམས་པའི་ཆོམ་རྐུན་པའམ་ཤོ་གམ་འདྲལ་བའི་ཚོང་པ་གང་ཡང་རུང་བ། ངོ་མ་སྤོས

【現代漢語翻譯】四種墮罪之根本，何者為行為對像？即具足六法的比丘。所用之物為何？即未經允許，不依賴於他，自行取用如法且適量的衣物。意樂方面，認知不顛倒，動機是盜心，貪戀之心，異於己物之心，明知故犯，欲行盜用。行為方面，開始盜用。究竟方面，因盜用而完成。盜用衣物以外的物品，犯輕罪。第四種是誹謗罪，四種墮罪之根本，何者為誹謗對像？即宗派、見解與自己相同，可被教化，與他派清凈者相對立，具足三種名稱，異於自身。誹謗之物為何？即任何一種剩餘的墮罪。所針對的對象，是與自己相異的傳承，具足五種名稱，處於凡夫之身。意樂方面，認知是認為被誹謗者是清凈的。動機是想要改變認知而進行誹謗。行為方面，以具足五種特徵的言語，或明或暗地開始誹謗。究竟方面，對方理解了誹謗之意。第四種是與婦女一同行路的墮罪，四種墮罪之根本，何者為一同行路的對象？即具足六法的婦女，且為在家婦女，非使女，非道路清掃者，非引路者，非無法行路需人攙扶的比丘。道路是指陸路，長達一由旬。時間為一天。條件是不具備合格的同伴。意樂方面，認知不顛倒，動機是隨心所欲地與婦女一同行路。行為方面，開始行路。究竟方面，超過一由旬。在半由旬之內，犯輕罪。關於儀軌的差別，不如法行持第三，關於儀軌的差別，不如法行持包括：緊急儀軌，飲食儀軌，友伴儀軌，清凈儀軌之因，特殊時節儀軌，特殊地點儀軌等六種不如法行持。關於緊急儀軌不如法行持第一種情況有三種，第一種是與盜賊一同行路的墮罪，四種墮罪之根本，何者為一同行路的對象？即具足四種名稱的在家眾，處於凡夫之身，具有男性的特徵，無論是搶劫村莊的盜賊，還是賭徒或走私者，都不是使女。

【English Translation】 The root of the four defeats, what is the object of action? It is a Bhikshu who possesses the six dharmas. What is the object of use? It is clothing that is suitable and of proper measure, given independently without reliance on others, and without permission. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is a stealing mind, a clinging mind, a mind that is different from one's own, knowingly and willingly desiring to use it. In terms of action, one begins to use it. Ultimately, it is completed by the act of using it. Using items other than clothing incurs a minor offense. The fourth is the defeat of defamation. The root of the four defeats, what is the object of defamation? It is someone who shares the same sect and view, is teachable, stands in contrast to the pure of other sects, possesses three terms, and is different from oneself. What is the object of defamation? It is any of the remaining defeats. The object to be understood is a lineage different from oneself, possessing five terms, and abiding in an ordinary body. In terms of intention, the perception is that the basis for defamation is known to be pure. The motivation is to change the perception and speak with the intention to defame. The action is to begin to defame, either clearly or vaguely, with speech possessing five characteristics. The ultimate result is that the meaning is understood. The fourth is the defeat of walking on the road with a woman. The root of the four defeats, who is the object of walking with? It is a woman who possesses the six dharmas, and is a female householder, not a maidservant, not a road sweeper, not a guide, and not a Bhikshu who is unable to walk and needs to be led on the road. The road is a land-based road that extends for a yojana. The time is one day. The condition is that one does not have a qualified companion. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is to freely walk on the road with a woman. The action is to begin walking. The ultimate result is exceeding one yojana. Within half a yojana, a minor offense is incurred. Concerning the distinctions of rituals, performing them improperly. Third, concerning the distinctions of rituals, performing them improperly includes six types of improper performance: immediate rituals, food rituals, companion rituals, the cause of pure rituals, rituals for special times, and rituals for special places. Concerning the improper performance of immediate rituals. The first situation has three aspects. The first is the defeat of walking on the road with a thief. The root of the four defeats, who is the object of walking with? It is a householder who possesses four terms, abides in an ordinary body, possesses male characteristics, and is either a thief who destroys villages, a gambler, or a smuggler, but not a maidservant.

་པ། ཕན་གདགས་བྱ་འདོགས་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ། །དུས་དང་ལམ་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཉིས་པ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་ཤིང་རྫོགས་ 1-15-67a པར་འདོད་པ། སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་བར་ཆད་གཞན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའོ། །རྟེན་ནི་ཡུལ་དེའི་མཁན་པོ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། ཀུན་སློང་མཁན་པོ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཆོ་ག་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་རྗོད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །མཁན་པོ་ལས་གཞན་པའི་སློབ་དཔོན་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ལ་མ་ལོན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ་དང་། མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་ན་མཁན་པོ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་ལོན་པར་འདུ་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ལ། དེས་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་པར་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ས་ཡིན་པ། འོག་གཞི་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཉམས་པ་འཐས་པར་གནས་པའོ། །རྟེན་ནི་རུང་བ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་སྦྱོར་བས་ཐུར་མ་སོར་བཞི་ཙམ་འཛུགས་པའི་ལག་གི་བླ་མ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྐོའམ་རྐོར་འཇུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ཕུར་པ་འདེབས་པ་དང་། རྩིག་པ་འཇིག་པ་སོགས་གང་རུང་གིས་རྐོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ནའོ། །གཞི་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང་། ས་གཞི་དང་ཕྲལ་བ་ཆར་ཆུ་ཞོད་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་མ་ལོན་པ་དང་། གཞན་གྱི་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་མ་ལོན་པ་དང་། རྡོ་ཐལ་རྒྱུ་དང་བྱེ་མ་ཤས་ཆེ་བ་དང་འདྲེས་ 1-15-67b པའི་ས་དང་ས་ཞག་དང་། སྐྱང་ནུལ་གྲུགས་ནས་འགོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕུར་པ་འབྱིན་པ་དང་། རི་མོ་འདྲེན་པ་དང་། སའི་ཕྱེ་མ་འདྲེས་པའི་ལྕི་བ་འགོགས་པ་དང་། འདམ་སྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མགྲོན་གཉེར་རིང་འདུག་གི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན། རང་ཉིད་མགྲོན་དུ་འབོད་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་དང་དུས་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་འབོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། ས

【現代漢語翻譯】 ཕན་གདགས་བྱ་འདོགས་བྱེད་མ་ཡིན་པའོ། །(不是爲了利益或附加任何東西。) དུས་དང་ལམ་དང་བསམ་སྦྱོར་མཐར་ཐུག་རྣམས་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །(時間和方式以及意圖和最終結果都與之前相同。) གཉིས་པ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་བསྙེན་པར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་ཤིང་རྫོགས་པར་འདོད་པ། (第二，未滿二十歲而受比丘戒的墮罪有四種，其根本是，所要受比丘戒的對象是尚未受戒且想要受戒的人。) སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་བར་ཆད་གཞན་དང་མི་ལྡན་ཞིང་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའོ། །(不具備其他產生戒律的障礙，並且包括墮胎在內未滿二十歲。) རྟེན་ནི་ཡུལ་དེའི་མཁན་པོ་བྱས་པའོ། །(所依是作為該對象的堪布。) བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། (意圖方面，認知是對未滿二十歲的人確定如此或猶豫不決。) ཀུན་སློང་མཁན་པོ་བྱས་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་པར་འདོད་པ། (動機是通過堪布來想要受比丘戒。) སྦྱོར་བ་ཆོ་ག་བྱེད་པར་རྩོམ་པ། (行為是開始進行儀式。) མཐར་ཐུག་རྗོད་པ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །(最終是三種表達的完全完成。) མཁན་པོ་ལས་གཞན་པའི་སློབ་དཔོན་དང་དགེ་འདུན་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །(對於堪布以外的阿阇梨和僧眾，是輕罪。) ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་པ་ལ་མ་ལོན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ་དང་། (對於已滿二十歲的人，如果確定或猶豫地認為其未滿二十歲。) མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཀྱང་སྐྱེས་ནས་ལོ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་དེར་ཤེས་བཞིན་དུ་བསྙེན་རྫོགས་བྱེད་ན་མཁན་པོ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །(即使包括墮胎在內已滿二十歲，但出生后未滿二十歲，如果明知故犯地為其受比丘戒，則堪布有輕罪。) ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པ་ལ་ལོན་པར་འདུ་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ལ། (如果認為未滿二十歲的人已滿二十歲，則會產生戒律。) དེས་མངལ་ཤོལ་དང་བཅས་ཏེ་ཉི་ཤུ་མ་ལོན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མ་ལོན་པར་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་པར་ཤེས་ན་སྡོམ་པ་གཏོང་ངོ་། །(如果他知道在包括墮胎在內未滿二十歲之前，已經為未滿二十歲的人受了比丘戒，則會放棄戒律。) གསུམ་པ་ས་རྐོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པའི་ས་ཡིན་པ། (第三，挖掘土地的墮罪有四種，其根本是，這是世間公認的土地。) འོག་གཞི་དང་འབྲེལ་བ་མ་ཉམས་པ་འཐས་པར་གནས་པའོ། །(與下層基礎的聯繫沒有減弱，而是牢固地存在著。) རྟེན་ནི་རུང་བ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཚེ་རྒྱུ་སྐར་གྱི་སྦྱོར་བས་ཐུར་མ་སོར་བཞི་ཙམ་འཛུགས་པའི་ལག་གི་བླ་མ་ཡིན་པའོ། །(所依是在沒有允許的情況下，通過星宿的組合，插入約四指長的工具的手的上方。) བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྐོའམ་རྐོར་འཇུག་པར་འདོད་པ། (意圖方面，認知沒有錯亂，動機是想要挖掘或讓人挖掘。) སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་ཕུར་པ་འདེབས་པ་དང་། རྩིག་པ་འཇིག་པ་སོགས་གང་རུང་གིས་རྐོ་བར་རྩོམ། (行為是自己或通過他人，通過打樁、拆墻等任何方式開始挖掘。) མཐར་ཐུག་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ནའོ། །(最終是工作完成的時候。) གཞི་དང་མ་འབྲེལ་བ་དང་། ས་གཞི་དང་ཕྲལ་བ་ཆར་ཆུ་ཞོད་པའི་ཚེ་ཟླ་བ་གསུམ་མ་ལོན་པ་དང་། (與基礎沒有關聯，與土地分離，在雨水潮濕時未滿三個月。) གཞན་གྱི་ཚེ་ཟླ་བ་དྲུག་མ་ལོན་པ་དང་། རྡོ་ཐལ་རྒྱུ་དང་བྱེ་མ་ཤས་ཆེ་བ་དང་འདྲེས་པའི་ས་དང་ས་ཞག་དང་། (其他情況下未滿六個月，以及與石灰、沙子等混合的土地和土膏。) སྐྱང་ནུལ་གྲུགས་ནས་འགོགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཕུར་པ་འབྱིན་པ་དང་། རི་མོ་འདྲེན་པ་དང་། (以及從腐爛的植物中取出阻擋物等，拔出木樁，畫線。) སའི་ཕྱེ་མ་འདྲེས་པའི་ལྕི་བ་འགོགས་པ་དང་། འདམ་སྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །(以及阻擋混合了泥土的重物，移動泥漿等不完整的行為，都是輕罪。) ༈ ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། (錯誤地準備食物的儀式。) གཉིས་པ་ཟས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མགྲོན་གཉེར་རིང་འདུག་གི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན། (第二，錯誤地準備食物的儀式，招待員久坐的墮罪有四種，其根本是，施主是具備五種法的居士。) རང་ཉིད་མགྲོན་དུ་འབོད་པ་པོ་ཡིན་ཞིང་ཡང་དང་ཡང་དུ་དང་དུས་ངེས་པ་ཅན་གྱིས་འབོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །(自己是邀請客人的人，而不是反覆或在特定時間邀請。) དངོས་པོ་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་པ། (物品是合適的，並且是符合一份食物標準的合適時間的食物。)

【English Translation】 It is not for the purpose of benefiting or adding anything. The time, method, intention, and ultimate result are the same as before. Secondly, regarding the offense of ordaining someone under the age of twenty, there are four aspects. The basis is that the person being ordained must not have been ordained previously and must desire ordination. They must not have other obstacles to generating vows and must be under twenty years old, including cases of abortion. The basis is the abbot acting as the preceptor for that person. In terms of intention, the perception is either certainty or doubt about the person being under twenty years old. The motivation is the desire to receive ordination through the abbot. The action is the commencement of the ritual. The ultimate result is the complete fulfillment of the three expressions. For teachers and the Sangha other than the abbot, it is a minor offense. If one knows that someone is twenty years old or has doubts about it. Even if they are twenty years old including cases of abortion, if they are not yet twenty years old since birth, and one knowingly ordains them, the abbot commits a minor offense. If one perceives someone under twenty years old as being twenty years old, vows will arise. If one knows that they have ordained someone under twenty years old, including cases of abortion, before they were twenty years old, they relinquish the vows. Thirdly, regarding the offense of digging the earth, there are four aspects. The basis is that it is earth recognized in the world. The connection with the underlying foundation is not diminished, but remains firmly in place. The basis is the upper part of the hand that inserts a tool about four fingers' length when there is no permission, through the combination of constellations. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is the desire to dig or have someone dig. The action is starting to dig oneself or through someone else, by driving stakes, demolishing walls, or any other means. The ultimate result is when the work is completed. Not connected to the foundation, separated from the earth, less than three months in the case of rain and moisture. Less than six months in other cases, and soil mixed with lime, sand, and other substances, and soil paste. Removing obstructions from decayed plants, pulling out stakes, drawing lines. Obstructing heavy objects mixed with soil powder, moving mud, and other incomplete actions are minor offenses. Improperly performing the ritual of food. Secondly, regarding the offense of improperly preparing the ritual of food, the offense of the host sitting for a long time has four aspects. The basis is that the patron is a householder possessing the five dharmas. One is the inviter of the guests, and not inviting repeatedly or at a specific time. The object is suitable and is food suitable for the time, meeting the standard of one meal.

ྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། འཕྲོ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་ནད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་བསླབ་རྒྱུན་གཅིག་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཟླ་བ་བཞི་ལས་ལྷག་པར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་ཟླ་བ་བཞི་འདས་པའི་འོག་ཏུ་ཟས་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །སྦྱིན་བདག་གིས་བསྟབས་པ་ལས་ལྷག་པར་སློང་བ་དང་། གསོལ་བཞིའི་ལས་ལ་སོགས་པ་ཚིག་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་སྒྱུར་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གསུམ་པ་གྲོགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ལ་སྤོང་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་རང་གི་བསླབ་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་བསྒོ་བ་པོ་ཡིན་པ། འདུལ་བ་ཤེས་པའོ། །གང་སྤོང་བའི་དངོས་པོ་ནི་འདུལ་བར་གཏོགས་པའི་རང་གི་བསླབ་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་སྨྲ་བ་པོ་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་གང་ཟག་ལ་མི་ཤེས་པ་དང་། བསླབ་པ་ལ་མི་སློབ་པའི་ཚིག་སྨྲ་ཞིང་གོ་བར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ 1-15-68a ལྡན་གྱིས་སྨྲ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་བསླབ་པ་ལ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་སྤོང་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ཉན་རྣ་ལས་གྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཉན་རྣ་བྱེད་པའི་ཡུལ་ནི་ལྟ་བ་མཐུན་པ་མ་གཏོགས་པའི་དགེ་སློང་ཆོས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྟེང་དུ་རང་དང་བརྩད་པའི་ཕྱིར་གྲོས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་གཉིས་ལ་སོགས་པའོ། །རྩོད་པ་ནི་རྩོད་པ་བཞི་ལས་གང་རུང་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རྩོད་པ་སྦར་བའི་ཆེད་དུ་ཉན་པར་འདོད། སྦྱོར་བ་ཉན་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །སྒྲ་ཙམ་ཐོས་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཞན་གྱི་འཐབ་མོ་སྦར་བ་དང་འཐབ་མོ་བྱེད་པ་ཉན་པ་དང་། དེའི་དྲུང་དུ་འདུག་པ་དང་། རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་འབད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གསུམ་པ་མི་སྨྲ་བར་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་ནས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་ལས་མཚམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ། ལས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ལས་ཆོས་དང་ལྡན་ཞིང་རང་ལ་མི་མཐུན་པའི་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་གྲལ་ནི་འཁོད་པ་ལ་མ་སྨྲས་ཤིང་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་དུ་འདུས་པ། དུས་ནི་གསོལ་བ་མ་བྱས་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་ཏེ་འགྲོ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཐོས་པའི་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་ནའོ། །དོན་མེད་པ་དང་མི་རིགས་པས་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲས་ཏེ་འགྲོ་བ་དང་། ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་ལས་དང་། ལས་ཆོས་ལྡན་གྱི་གསོལ་བ་བྱས་ན

【現代漢語翻譯】是施主自己的，並且是剩餘的。所依是無病者，且是同一學規者。意樂上，認知不顛倒，發心想要超過四個月的量來食用；行為上，開始食用；究竟上，超過四個月后將食物吞入喉嚨。如果超過施主所施予的量而索取，以及將如四羯磨等詞語改變成其他說法，則犯了應學罪。第三，對於友伴的羯磨不如法行持。其中有四項，從所依的支分來說，所捨棄的對境是具有六法（指戒臘、智慧、精進、多聞、忍辱、慚愧）的比丘，從自己的學處出發，是勸誡者，且是知曉律藏者。所捨棄的事物是屬於律藏的自己的學處。意樂上，認知是說話者現量了知，或者以猶豫不定之心了知；發心是不知曉此人，想要說不學習學處的言辭，並且想要讓他聽懂。行為上，開始以具足五相（真實語、義語、柔和語、愛語、適時語）的語言來說。究竟上，理解了意義。對於經藏中所說的安立學處，捨棄者犯了應學罪。第二，由聽聞而造成的墮罪有四項，從所依的支分來說，做聽聞者的對境是除了見解相同者之外，在具足五法的比丘之上，爲了與自己爭論而進行商議的兩位比丘等。爭論是四種爭論中的任何一種。意樂上，認知不顛倒，發心是爲了引發爭論而想要聽聞。行為上，開始聽聞。究竟上，理解了意義。僅僅聽到聲音則犯了應學罪。引發他人的爭鬥和聽聞爭鬥，以及坐在他們旁邊，不爲了平息爭論而努力等，都犯了應學罪。第三，不告知而行走的墮罪有四項，從所依的支分來說，從何處行走的處所是作法處所。作法是僧眾如法作法，且不是與自己相違的作法。所依是比丘，行列是安坐的，沒有告知且不具足障礙，從聽聞的近處聚集。時間是未作祈請的時間。意樂上，認知不顛倒，發心是想要超過聽聞的近處而行走。行為上，開始行走。究竟上，超過了聽聞的近處。無意義且不合理地告知安坐的比丘而行走，以及不如法的作法，以及如法作法的祈請后

【English Translation】 It belongs to the patron himself, and it is the remainder. The basis is a person who is not sick and who follows the same discipline. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is to desire to eat more than four months' worth. In terms of action, one begins to eat. Ultimately, after four months have passed, one swallows the food down the throat. If one asks for more than what the patron has given, and if one changes words such as the four karmas into other expressions, one commits an offense of training. Third, improperly performing the karma of a companion. There are four aspects to this. From the perspective of the basis, the object to be abandoned is a bhikshu (monk) who possesses the six qualities (referring to seniority, wisdom, diligence, learning, patience, and shame), who, based on his own precepts, is an admonisher, and who knows the Vinaya (monastic discipline). The thing to be abandoned is one's own precept that belongs to the Vinaya. In terms of intention, the perception is that the speaker knows directly, or knows with doubt. The motivation is not knowing the person, wanting to speak words that do not study the precepts, and wanting him to understand. In terms of action, one begins to speak with language that possesses the five characteristics (truthful speech, meaningful speech, gentle speech, loving speech, and timely speech). Ultimately, the meaning is understood. For abandoning the establishment of precepts spoken in the sutras, one commits an offense of training. Second, there are four offenses of downfall caused by hearing. From the perspective of the basis, the object of the listener is a bhikshu who possesses the five qualities, except for those who share the same view, and two or more bhikshus who are deliberating for the sake of arguing with oneself. The dispute is any of the four disputes. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is to want to listen in order to incite the dispute. In terms of action, one begins to listen. Ultimately, the meaning is understood. Merely hearing the sound is an offense of downfall. Inciting others' fights and listening to fights, as well as sitting next to them, and not striving to pacify the disputes, all constitute offenses of training. Third, there are four offenses of downfall for leaving without informing. From the perspective of the basis, the place from which one leaves is the place of the karma (monastic procedure). The karma is a monastic procedure that is in accordance with the Dharma and is not contrary to oneself. The basis is a bhikshu, the row is seated, without informing and without obstacles, gathered near the place of hearing. The time is the time before the request has been made. In terms of intention, the perception is not mistaken, and the motivation is to want to go beyond the vicinity of hearing. In terms of action, one begins to go. Ultimately, one goes beyond the vicinity of hearing. Meaninglessly and unreasonably informing the seated bhikshus and leaving, as well as a procedure that is not in accordance with the Dharma, and after the request of a procedure that is in accordance with the Dharma

ས་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་མ་གུས་པའི་ཚུལ་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ 1-15-68b ལག་སངས་རྒྱས་སམ་དགེ་འདུན་ནམ་དེའི་ཞལ་ཏ་པ་གང་རུང་གི་བཀའ་བསྒོ་བ་ཆོས་ལྡན་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་མ་གུས་ཤིང་ཤད་སྦྱང་མེད་པར་འདའ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གློ་བུར་དུ་གཏམ་ཟེར་བ་ལ་སོགས་པས་བཀའ་ཆོས་ལྡན་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པར་ཞུགས་པ། མཐར་ཐུག་བཀའ་ལས་འགལ་བར་བྱས་པ་རྫོགས་པའོ། །མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བསྒོ་བ་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པའི་བསྒོ་བ་ལས་འགལ་བ་དང་། ཤད་སྦྱང་མེད་པ་དང་། མ་གུས་པ་གང་རུང་གཅིག་མ་ཚང་བས་བཀའ་ཆོས་ལྡན་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཆོ་ག་རྣམ་དག་གི་རྒྱུ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་འཐུང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་འབྲུའི་ཆང་དང་བཙོས་པའི་ཆང་གི་སྦང་མ་དང་ཚིགས་མའམ་ཁུ་བ་གང་རུང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ། མིད་པར་མངོན་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་འཐུང་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འཐུང་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །ཕབས་ཀྱི་ཆང་བུ་དང་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་རྩིས་མ་མནན་ཅིང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་དང་། མྱོས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་མྱོས་འགྱུར་གྱི་དྲི་དང་རོ་བྲོ་བའི་ཐུག་པ་ལ་སོགས་པ་འཐུང་བ་དང་། མྱོས་པར་འགྱུར་བ་མི་མིད་ཅིང་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་དང་། ལུས་ལ་སྐུད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ནད་པས་མཁུར་བར་བསྲེལ་བ་དང་ལུས་ལ་སྐུད་པ་ཙམ་ལ་ཉེས་པ་མེད་ལ་སྲོག་ལ་བབ་ཀྱང་མིད་དུ་མི་རུང་ངོ་། ། ༈ དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། ལྔ་པ་དུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་གསུམ་གྱི་དང་པོ་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་ཁྱིམ་པ་མཚན་ཉིད་དང་ 1-15-69a ལྡན་པའི་གནས་ཡིན་ཞིང་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ། སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གྲོང་བའི་ཆོས་ལྷག་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་པ། གང་ནས་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་སྡེ་ལྔའི་སྡོམ་པ་དག་ཅིང་ལྟ་བ་མཐུན་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པའི་སྨྲ་ས་ཡོད་པའོ། །རྟེན་ནི་འཁོད་པ་ལ་མ་སྨྲས་པ་དང་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་ཞིང་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པ། དུས་ནི་རང་གི་གླིང་གི་ཉི་མ་ཕྱེད་ཡོལ་ནས་སྐྱ་རེངས་མ་ཤར་བའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དུས་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་སྨྲས་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་ལས་འདས་པའོ། །དུས་ཡིན་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བས་གྲོང་དུ་འགྲོ་བ་དང་

【現代漢語翻譯】對修行者來說，這是違犯（惡作）違犯凈戒之因，即不如法行事。第四，關於不恭敬之罪，有四種情況，從根本罪的支分開始： 1-15-68b 無論是佛陀、僧團，還是他們的代表，所發佈的命令是符合佛法的。如果心識沒有錯亂，動機是不恭敬，沒有經過遮止和懺悔，就想要違越。行為上，突然說話等，開始違背符合佛法的命令。最終，完全違背了命令，就構成了根本罪。違背堪布（Khenpo，親教師）和阿阇黎（Slob dpon，軌範師）的教導，以及僧團不符合佛法的教導，或者沒有遮止和懺悔，或者不恭敬，只要缺少其中之一，就違背了符合佛法的命令，這是違犯（惡作）。違犯凈戒之因，即不如法行事，飲用使人醉酒之物而犯戒，有四種情況，從根本罪的支分開始：無論是穀物釀造的酒，還是煮過的酒的糟粕、殘渣或汁液，只要是能使人醉酒的。並且達到了能夠被喉嚨識別的程度。心識上，沒有錯亂，動機是想要飲用。行為上，開始飲用。最終，吞嚥入喉。對於酒麴和草根等沒有經過計算，但能使人醉酒之物；以及不能使人醉酒，但帶有酒味和氣味的粥等；以及飲用能使人醉酒之物，但不吞嚥，只是含在嘴裡；以及用繩子綁在身上，這些都是違犯（惡作）。病人含在嘴裡，或者只是用繩子綁在身上，沒有罪過，即使面臨生命危險，也不能吞嚥。違犯特殊時節的儀軌。第五，關於違犯特殊時節的儀軌，有三種情況，首先是不在適當時機進入村莊而犯戒，有四種情況，從根本罪的支分開始：所去的地方是具足條件的在家人的住所，並且符合住所的條件。能夠容納四種威儀（行、住、坐、臥）。特別是在村莊里行非法之事。出發的地方是五類戒律清凈，見解相同，能夠理解彼此意思的場所。條件是沒有未經允許，沒有障礙，並且不是爲了處理特殊事務。時間是自己所在地區的太陽過午之後，到黎明之前。心識上，認為現在不是時候，或者對此猶豫不決。動機是沒有經過允許就想要進入村莊。行為上，開始進入村莊。最終，走出了固定的範圍或者走到了附近的地方。如果認為現在是時候，或者對此猶豫不決，而進入村莊，這是違犯（惡作）。

【English Translation】 For practitioners, this is a transgression (dukhrta). The cause of violating pure precepts is acting improperly. Fourth, regarding the offense of disrespect, there are four situations, starting from the branch of the root offense: 1-15-68b Whether it is the Buddha, the Sangha, or their representative, the command issued is in accordance with the Dharma. If the mind is not confused, the motivation is disrespectful, and without restraint and repentance, one wants to transgress. In action, suddenly speaking, etc., one begins to violate the command that is in accordance with the Dharma. Ultimately, completely violating the command constitutes the root offense. Violating the teachings of the Khenpo (preceptor) and Acharya (teacher), and the Sangha's teachings that are not in accordance with the Dharma, or without restraint and repentance, or disrespect, as long as one of these is lacking, one violates the command that is in accordance with the Dharma, which is a transgression (dukhrta). The cause of violating pure precepts is acting improperly, committing an offense by drinking intoxicants, there are four situations, starting from the branch of the root offense: Whether it is grain-brewed alcohol, or the residue, dregs, or juice of cooked alcohol, as long as it can intoxicate. And it reaches the degree that can be recognized by the throat. In mind, there is no confusion, the motivation is to drink. In action, one begins to drink. Ultimately, swallowing into the throat. For yeast and roots, etc., that have not been calculated, but can intoxicate; and porridge, etc., that cannot intoxicate, but have the taste and smell of alcohol; and drinking intoxicants, but not swallowing, just holding it in the mouth; and tying ropes around the body, these are all transgressions (dukhrta). A patient holding it in the mouth, or just tying ropes around the body, has no offense, even if facing a life-threatening situation, one cannot swallow. Violating the rituals of special times. Fifth, regarding violating the rituals of special times, there are three situations, first is committing an offense by entering a village at an inappropriate time, there are four situations, starting from the branch of the root offense: The place to go is the residence of a qualified householder, and it meets the conditions of a residence. It can accommodate the four postures (walking, standing, sitting, lying down). Especially engaging in illegal activities in the village. The place of departure is a place where the five types of precepts are pure, the views are the same, and one can understand each other's meaning. The condition is that it is without permission, without obstacles, and not for handling special affairs. The time is after noon in one's own region, until before dawn. In mind, one thinks that it is not the right time, or hesitates about it. The motivation is to want to enter the village without permission. In action, one begins to enter the village. Ultimately, one goes beyond the fixed range or goes to a nearby place. If one thinks that it is the right time, or hesitates about it, and enters the village, this is a transgression (dukhrta).

། གྲོང་གཅིག་གི་ཁྱིམ་ཤར་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བར་སྨྲས་ཏེ་ནུབ་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱི་དྲོ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་དང་དུས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཁྱིམ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱིམ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་གཞན་གྱིས་བོས་པའི་དབང་མ་ཡིན་པར་འགྲོ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དགེ་སློང་འཁོད་པ་ལ་སྨྲས་ཀྱང་ཁྱིམ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་འདས་པ་ན་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྔ་དྲོ་གྲོང་རྒྱུ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་རྒྱུ་བའི་གནས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་ཁྱིམ་བཞི་པ་ཞེས་པའི་གནས་སུ་ཁྱིམ་གསུམ་ཡན་ཆད་ཡིན་པ་ 1-15-69b ཞེས་སྦྱར་རོ། །དུས་ནི་སྔ་དྲོའི་དུས་སུ་རང་གི་མིང་གིས་དགེ་འདུན་རུང་ཞིང་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ལ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྱིམ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་རྒྱུ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་བར་ཆད་དང་མི་ལྡན་བཞིན་དུ་སྦྱིན་བདག་ལ་ཁོ་བོ་མ་འོངས་པའི་དབང་གིས་ཟས་བྲིམ་པའི་དུས་ཡོལ་བར་མ་བྱེད་ཅེས་མ་བསྒོ་བར་རྒྱུ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཁྱིམ་གསུམ་པའི་སྒོའི་གཏན་པའམ་ཉེ་འཁོར་འདས་པའོ། །གསུམ་པ་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་དུ་མཚན་མོ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གང་དུ་འགྲོ་བའི་གནས་ནི་རྒྱལ་པོའམ་བཙུན་མོ་གང་རུང་གི་གནས་སྤྱོད་ལམ་བཞི་ཤོང་བ། གནས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པའོ། །དུས་ནི་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་འོད་དམར་པོ་ཆགས་པ་འདས་ནས་སྐྱ་རེངས་ཐ་མ་མ་ཤར་གྱི་བར་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་རྒྱལ་པོས་བོས་པ་དང་བར་ཆད་དང་ལྡན་པ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ནམ་མ་ལངས་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་ཟ་བའོ། །ཀུན་སློང་འགྲོ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཉིན་མོ་ཕྱིན་ཏེ་མཚན་མོ་འདུག་པའམ་མཚན་མོ་འཇུག་པར་རྩོམ་པ། མཐར་ཐུག་བསྐོར་བ་མེད་ན་ཕྱི་རོལ་ཉེ་འཁོར་དང་། བསྐོར་བ་ཡོད་ཅིང་སྒོམ་བཙུགས་ན་བསྐོར་བའི་ནང་དང་། སྒོ་བཙུགས་ཏེ་བཅད་ན་གཏན་པའི་གནས་དང་། མ་བཅད་ན་གཏན་པ་ཉིས་འགྱུར་དུ་བཙལ་བའི་མཚམས་རྣམས་གང་རུང་འདས་པ་ན་དངོས་གཞིར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་མཚན་མོའི་ནང་དུ་ལན་དུ་མར་འགྲོ་བ་ལ་གྲངས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། མཚན་མོ་འདས་པ་ལ་མི་ལྟོས་སོ། །མ་སྨྲས་པར་འགྲོ་བ་ལ་ནི་དུས་མ་ཡིན་པར་གྲོང་དུ་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །རྒྱལ་པོའམ་བཙུན་མོའི་ཕོ་བྲང་ 1-15-70a དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་སོང་བ་ལས་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་གྲོང་དུ་ཞུགས་

【現代漢語翻譯】如果比丘說要去某個村莊的東邊某戶人家，結果卻去了西邊某戶人家，這是一種墮落行為。第二，關於在村莊里遊蕩的墮落行為，分為兩種。首先，關於傍晚在村莊里遊蕩的墮落行為，有四種情況：基礎的要素是遊蕩的地點和時間與之前相同，但地點是四戶人家等等。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要去四戶人家等等。行為是開始遊蕩，不受阻礙，也不受他人召喚的影響。最終，即使對比丘說了，一旦超過了四戶人家等等的固定地點或附近，就會構成墮落行為。第二，關於清晨在村莊里遊蕩的墮落行為，有四種情況：基礎的要素是遊蕩的地點與之前相同，但地點是被稱為『四戶人家』的地方，實際上是三戶或更多人家。時間是清晨，是可以用自己的名字邀請僧團，且符合標準的用餐時間。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要在三戶人家等等遊蕩。行為是在沒有阻礙的情況下，開始遊蕩，但沒有告訴施主不要因為我未來的緣故而錯過佈施食物的時間。最終，超過了三戶人家的門口的固定地點或附近。第三，關於夜晚進入國王宮殿的墮落行為，有四種情況：基礎的要素是進入的地點是國王或王后居住的地方，能夠容納四種行為舉止，並且是真實的住所。時間是西方紅色的光芒消失後，到最後一道曙光出現之前。條件是沒有國王的召喚，沒有阻礙，也沒有爲了調伏需要特殊調伏的眾生的必要。想法是對尚未天亮有明確的認知，或者猶豫不決。動機是想要進入。行為是白天已經到達，晚上留宿，或者開始進入夜晚。最終，如果沒有繞行，超過了外面的附近；如果繞行且設定了門閂，超過了繞行區域的內部；如果設定了門閂並封鎖了，超過了固定的地點；如果沒有封鎖，超過了尋找兩倍固定地點的邊界。以上任何一種情況超過了，就構成了實際的墮落行為。而且，在夜晚多次進入，就會構成相應次數的墮落行為，與夜晚是否結束無關。如果沒有說明就進入，也會構成在非時進入村莊的墮落行為。因為進入國王或王后的宮殿而前往，卻進入了與宮殿相關的村莊。

【English Translation】 If a monk says he is going to the east side of a house in a certain village, but instead goes to the west side of a house, it is an act of transgression. Secondly, regarding the transgression of wandering in a village, there are two types. First, regarding the transgression of wandering in a village in the evening, there are four aspects: The basis is that the place and time of wandering are the same as before, but the place is four houses, etc. The thought is without mistaken perception, and the motivation is to go to four houses, etc. The action is to start wandering without hindrance or being summoned by others. Finally, even if it is said to a monk, once the fixed place or vicinity of four houses, etc., is passed, it becomes a transgression. Secondly, regarding the transgression of wandering in a village in the morning, there are four aspects: The basis is that the place of wandering is the same as before, but the place called 'four houses' is actually three or more houses. The time is in the morning, which is the time when the Sangha can be invited by one's own name and is a qualified time for meals. The thought is without mistaken perception, and the motivation is to wander in three houses, etc. The action is to start wandering without hindrance, but without telling the benefactor not to miss the time of distributing food because of my future. Finally, the fixed place or vicinity of the door of the third house is passed. Thirdly, regarding the transgression of entering the royal palace at night, there are four aspects: The basis is that the place of entry is the residence of the king or queen, which can accommodate four kinds of behavior and is a real residence. The time is after the red light of the west has disappeared until the last ray of dawn has not yet appeared. The condition is without the king's summons, without hindrance, and without the special need to subdue those who need to be subdued. The thought is to have a clear perception that it is not yet dawn, or to hesitate. The motivation is to want to enter. The action is to have arrived during the day and stay overnight, or to start entering the night. Finally, if there is no circumambulation, the vicinity outside is passed; if there is circumambulation and the door is bolted, the inside of the circumambulation area is passed; if the door is bolted and locked, the fixed place is passed; if it is not locked, the boundary of searching for twice the fixed place is passed. Once any of these situations is passed, the actual transgression is constituted. Moreover, entering multiple times during the night will constitute the corresponding number of transgressions, regardless of whether the night has ended. If one enters without speaking, it will also constitute the transgression of entering the village at an inappropriate time. Going to enter the palace of the king or queen, but entering a village related to the palace.

པ་ཙམ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕོ་བྲང་དུ་འཇུག་དགོས་པའི་ཚེ་གྱ་ཚོམ་དུ་ཞུགས་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དྲུག་པ་ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་བསླབ་པའི་གཞིའི་དངོས་པོ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གཞི་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོར་ཐར་པར་གཏོགས་པའི་བསླབ་པ་ཡིན་པ། གོ་བྱ་ཡུལ་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་ནོ། །དུས་ནི་གསོ་སྦྱོང་ལ་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པའི་དུས་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་སོ་ཐར་གྱི་མདོ་ལན་གཉིས་ཐོས་ཤིང་ཡིད་རྨོངས་པ་མ་ཡིན་པ། གསོ་སྦྱོང་གི་ལས་དེ་ལ་གཏོགས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བཞད་གད་ཡན་ཆད་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ངག་མཚན་ཉིད་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ཆོས་འདི་ཡང་མདོའི་ནང་དུ་གཏོགས་པར་བདག་གིས་གཟོད་ཤེས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་ཚིག་སྨྲ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་དོན་གོ་བའོ། །དགེ་སློང་མའི་སོ་ཐར་འདོན་པའི་ཚེ་ཐུན་མོང་གི་བསླབ་པ་ལ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པ་ལས་གཞན་པའི་དུས་སུ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་བསླབ་པ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སོ་ཐར་གྱི་མདོ་འདོན་པ་ན་མ་གུས་པས་ཉན་པ་མ་བཟློག་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། བཞི་པ་འཚོ་བ་རྣམ་དག་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྣོད་སྤྱད་དང་གོས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས། ༈ སྣོད་སྤྱད་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ཁབ་རལ་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་ཁབ་རལ་གྱི་རྒྱུ་བ་སོ་དང་རུས་པ་སོགས་རུང་བ་ཚད་ལྡན་རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། ། 1-15-70b བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་བཟོ་རྫོགས་པའོ། །གཉིས་པ་ཁྲི་རྐང་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་འདུན་དབང་བའི་ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་བུ་གར་གཞུག་པའི་ཕྱོགས་མ་གཏོགས་ཁྲུ་གང་གི་ཚད་ལས་ལྷག་པ། རྒྱར་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཚད་དང་ལྡན་པ། སྔར་ཚང་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ཁྲི་རྐང་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །རྐང་པ་དམའ་བའི་ཁྲི་ལ་ཉལ་བ་དང་། ལྷམ་ཡོད་པས་མལ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉེ་འཁོར་དུ་རྐང་པ་འཁྲུ་བ་དང་། ལྷམ་མེད་པས་ཀྱང་མགོ་ལོགས་དང་རྐང་ལོགས་སོགས་ལས་གཞན་དུ་འཁྲུ་བ་དང་། ཁྲིའམ་ཁྲིའུ་ཚད་ལས་མཐོ་བ་དང་། གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྲི་ལ་འདུག་པ་དང་ཉལ

【現代漢語翻譯】如果進入王宮，隨意進入，犯了應學罪。 ༈ 對特殊地區的儀式進行錯誤的實踐。第六，對特殊地區的儀式進行錯誤的實踐，在學習的基礎事物上，有四種墮落行為會輕視基礎的組成部分。基礎是屬於自己的別解脫的學處。所指的對象是具有六種功德的比丘。時間是舉行布薩時誦讀別解脫經的時候。所依據的是聽過兩次別解脫經且沒有精神錯亂的人。屬於布薩的羯磨。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要用包括玩笑在內的言辭來輕視。行為是用具有五種特徵的語言開始說輕視的言辭，例如：『我確切地知道這個法也屬於經藏。』最終是理解了意義。在比丘尼誦讀別解脫時，輕視共同的學處，以及在誦讀別解脫經以外的時間輕視，以及輕視經藏的學處，這些都犯了應學罪。在誦讀別解脫經時，不恭敬地聽聞而不制止，犯了應學罪。 ༈ 對清凈的生活進行錯誤的實踐。第四，對清凈的生活進行錯誤的實踐，包括對器皿用具和衣服進行錯誤的實踐兩種。 ༈ 對器皿用具進行錯誤的實踐。第一，其中第一種是修補針筒的墮落行為，有四種情況：基礎的組成部分是針筒的材料，如骨頭等，是合適的且符合標準，是自己的。以前沒有做過損害標準的製作。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要爲了自己的利益而做。行為是自己或派人開始做。最終是製作完成。第二種是修補床腳的墮落行為，有四種情況：基礎的組成部分是僧團擁有的床或小床，除了插入床腳的一側外，超過一肘的長度，寬度符合三輪的標準。以前沒有做過損害完整的製作。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要製作超過標準的床腳。行為和最終結果與之前相同。睡在矮腳床上，穿著鞋子在靠近床的地方洗腳，即使沒有穿鞋子，也在頭側和腳側以外的地方洗腳，以及坐在或睡在高於標準的床或小床上，以及坐在或睡在金銀等製成的床上。

【English Translation】 If one enters the palace, entering haphazardly, it is an offense of training. ༈ Incorrectly performing the rituals of a special region. Sixth, incorrectly performing the rituals of a special region, among the objects of the basis of learning, there are four downfall actions that despise the component parts of the basis. The basis is the training belonging to one's own Pratimoksha. The object referred to is a Bhikshu possessing six qualities. The time is when reciting the Pratimoksha Sutra during the Posadha. The basis is one who has heard the Pratimoksha Sutra twice and is not mentally confused. It belongs to the Karma of the Posadha. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is wanting to speak words of contempt, including jokes. The action is to begin speaking words of contempt with language possessing five characteristics, such as: 'I know for certain that this Dharma also belongs to the Sutra Pitaka.' The ultimate is understanding the meaning. When a Bhikshuni recites the Pratimoksha, despising the common training, and despising at times other than reciting the Pratimoksha Sutra, and despising the training of the Sutra Pitaka, these are all offenses of training. When reciting the Pratimoksha Sutra, not listening respectfully and not preventing it, it is an offense of training. ༈ Incorrectly practicing a pure life. Fourth, incorrectly practicing a pure life, including two types of incorrect practice regarding utensils and clothing. ༈ Incorrectly practicing regarding utensils. First, the first of the two is the downfall action of repairing a needle case, there are four situations: the component part of the basis is the material of the needle case, such as bone, etc., which is suitable and meets the standard, and is one's own. Previously, no production that harmed the standard had been done. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is wanting to do it for one's own benefit. The action is to begin doing it oneself or by employing someone. The ultimate is the completion of the production. The second is the downfall action of repairing a bed leg, there are four situations: the component part of the basis is a bed or cot owned by the Sangha, exceeding one cubit in length except for the side where the bed leg is inserted, the width meets the standard of the three wheels. Previously, no production that harmed the completeness had been done. The thought is without mistaken cognition, and the motivation is wanting to make a bed leg that exceeds the standard. The action and ultimate result are the same as before. Lying on a low-legged bed, washing feet near the bed while wearing shoes, and even without wearing shoes, washing feet in places other than the head side and foot side, and sitting or lying on a bed or cot that is higher than the standard, and sitting or lying on a bed made of gold, silver, etc.

་བ་དང་ཁྲི་བརྩེགས་མའི་སྟེང་དུ་འདུག་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ གོས་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ། གཉིས་པ་ལ་ལྔ་ལས། ༈ ཤིང་བལ་གྱིས་གོས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད། དང་པོ་ཤིང་བལ་གྱིས་གོས་པར་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་གོས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་རུང་བ་ཚད་ལྡན་ཡིན་པའོ། །གང་གིས་གོས་པར་བྱ་བ་ནི་ལུས་སམ་གནས་མལ་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་རྫས་སྦར་གང་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ནི་ཞེ་སྡང་བའི་བསམ་པས་གོས་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་གོས་པར་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་གནས་མལ་ལ་རེག་ནའོ། ། ༈ གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད། གཉིས་པ་གདིང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་ 1-15-71a གཞིའི་ཡན་ལག་གདིང་བའི་རྒྱུ་རུང་ཞིང་སྲིད་དུ་ཁྲུ་གསུམ་མམ་ཕྱེད་དང་ལྔ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་དོ་སོར་དྲུག་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་ལྷག་པ་བྱེད་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་བསྐོས་པས་བྱེད་པར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་ཟིན་པའོ། །གཡན་པ་དགབ་པ་དང་རས་ཆེན་གྱི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལས་གཡན་པ་དགབ་པའི་ཚད་ནི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དྲུག་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ། རས་ཆེན་ནི་སྲིད་དུ་ཁྲུ་དགུ་ཞེང་དུ་ཁྲུ་གསུམ་དང་སོར་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ལས་ལྷག་པ་བྱེད་ན་ཞེས་སྦྱར་རོ། །གདིང་བ་དང་གཡན་པ་དགབ་པ་དང་རས་ཆེན་ཚད་ལས་ཆུང་བ་རྣམས་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །གང་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་ཁབ་རལ་དང་ཁྲི་རྐང་མ་བཅག་པ་དང་། ཤིང་བལ་ལ་སོགས་པས་གོས་པ་མ་བསྡུས་པ་དང་། གདིང་བ་དང་གཡན་བ་དགབ་པ་དང་། རས་ཆེན་ཚད་ལས་ལྷག་པ་རྣམས་བཅད་པ་མ་དྲིས་པར་བཤགས་པ་ལེན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ལ། དེ་དག་མ་བྱས་པར་བཤགས་ཀྱང་མི་འདག་གོ། ༈ བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་བཟོ་བྱེད་བའི་ལྟུང་བྱེད། ལྔ་པ་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་བཟོ་བྱེད་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གོས་གསུམ་གང་ཡང་རུང་བ་རུང་ཞིང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཆོས་གོས་ཀྱི་ཚད་དམ་དེ་ལས་ལྷག་པ། རང་གི་ཡིན་པ། སྔར་ཚད་ལ་གནོད་པའི་བཟོའི་རྩོམ་པ་མ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ལུས་ཙམ་མེད་པའོ། །ཡན་ལག་ལྷག་མ་རྣམས་སྔར་བཞིན་ནོ། ། ༈ སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན། བཞི་པ་སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་རབ་བྱུང་དང་ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ་གཉིས་ལས། ༈ རབ་བྱུང་གཞི་ལས་གྱུར་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་དགེ་སློང་མ་ལས་ཟས་ལེན་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ནི་དགེ་སློང་མ་ 1-15-71b ཆོས་བདུན་ལྡན་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ

【現代漢語翻譯】關於坐在墊子和高座上的人的違規行為。關於衣服的不當行為。第二部分分為五個方面：關於用木棉製作衣服的墮落行為。首先，關於用木棉製作衣服的墮落行為，分為四個方面：基礎的組成部分是，製作衣服的地點必須是僧團中合格且標準的住所。製作衣服的材料是足以損壞身體或住所的任何材料。想法是沒有錯誤的認知，動機是出於憤怒而想要製作衣服。行為是自己或指派他人開始製作衣服。最終結果是木棉等材料接觸到住所。關於墊子的墮落行為。第二，關於墊子的墮落行為，分為四個方面：基礎的組成部分是，墊子的材料是合格的，長度超過三肘或五肘半，寬度超過兩肘六指，是自己的，並且之前沒有進行過損害尺寸的製作。想法是沒有錯誤的認知，動機是想要製作更大的墊子。行為是自己或指派他人開始製作。最終結果是完成。縫補破損的布和製作大塊布匹的墮落行為與此類似，只是縫補破損的布的尺寸是長度六肘，寬度三肘。大塊布匹的尺寸是長度九肘，寬度三肘十八指，如果製作超過這個尺寸，也算墮落。如果加持小於這些尺寸的墊子、縫補破損的布和大塊布匹，則屬於違規行為。對於導致墮落的針線破損、床腿損壞、未收集的木棉等材料，以及超過尺寸的墊子、縫補破損的布和大塊布匹，未經詢問就接受懺悔，屬於學習中的違規行為。如果未做這些事情就懺悔，也是無效的。關於製作善逝（梵文：Sugata，含義：如來十號之一，善於逝世）的法衣的墮落行為。第五，關於製作善逝的法衣的墮落行為，分為四個方面：基礎的組成部分是，材料是三種法衣中的任何一種，尺寸是善逝的法衣的標準尺寸或更大，是自己的，並且之前沒有進行過損害尺寸的製作。所依據的是沒有善逝的身體。其餘的組成部分與之前相同。關於單獨懺悔的類別。第四部分是關於單獨懺悔的類別，分為出家和在家兩種。關於出家為基礎的。首先，分為兩種，第一種是向比丘尼乞食的單獨懺悔，分為四個方面：基礎的組成部分是比丘尼

【English Translation】 Transgressions of precepts for those sitting on cushions and high seats. Concerning improper conduct regarding clothing. The second section has five parts: The downfall of making clothes with cotton. Firstly, regarding the downfall of making clothes with cotton, there are four aspects: The foundational element is that the place for making clothes must be a suitable and standard residence for the Sangha. What is used to make the clothes is any substance that can damage the body or residence, measured by a handful. The thought is without mistaken perception, and the motivation is the desire to make clothes out of anger. The action is starting to make the clothes oneself or by assigning someone else. The final result is when the cotton, etc., touches the residence. The downfall of the mat. Secondly, regarding the downfall of the mat, there are four aspects: The foundational element is that the material of the mat is suitable, its length exceeds three cubits or five and a half, its width exceeds two cubits and six fingers, it is one's own, and no work has been done that harms the size beforehand. The thought is without mistaken perception, and the motivation is the desire to make it larger. The action is starting to make it oneself or by assigning someone else. The final result is completion. The downfall of patching a torn cloth and making a large cloth is similar, except that the size of patching a torn cloth is six cubits in length and three cubits in width. The large cloth is nine cubits in length and three cubits and eighteen fingers in width; it is said that if it is made larger than this size, it is also a downfall. If one blesses mats, patching torn cloths, and large cloths that are smaller than these sizes, it is a transgression. For broken needles and damaged bed legs that caused the downfall, and for not collecting cotton, etc., and for patching torn cloths and large cloths that exceed the size, taking confession without asking is a transgression of the precepts. Even if one confesses without doing these things, it is not purified. The downfall of making the Sugata's (Sanskrit: Sugata, meaning: One of the ten titles of the Tathagata, well-gone) Dharma garment. Fifthly, regarding the downfall of making the Sugata's Dharma garment, there are four aspects: The foundational element is that the object is any of the three Dharma garments, suitable and the size of the Sugata's Dharma garment or larger, it is one's own, and no work has been done that harms the size beforehand. The basis is the mere absence of the Sugata's body. The remaining elements are as before. Categories of Confession Separately. The fourth section is the category of confession separately, divided into two types: those based on monastic and lay foundations. Based on monastic foundation. Firstly, there are two, the first being the confession of taking food from a Bhikshuni, which has four aspects: The foundational element is the Bhikshuni

་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་གང་རུང་ན་འདུག་པའོ། །དུས་ནི་མུ་གེའི་དུས་མ་ཡིན་པའོ། །དངོས་པོ་ནི་དུས་སུ་རུང་བའི་ཟས་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་ཟ་བའི་ཆེད་དུ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་པ། དགེ་སློང་མ་རང་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་གནས་པ། རྟེན་ནི་རང་ཉིད་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ་ན་འདུག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་དགེ་སློང་མ་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་རང་དོན་དུ་བླངས་ནས་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ།མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་པའོ། །དགེ་སློང་མ་གྲོང་ངམ་གྲོང་གི་ཉེ་འཁོར་རམ་ལམ་པོ་ཆེ། གྲོང་གི་ནམ་མཁའ། དབྱར་ཁང་། དེའི་ཉེ་འཁོར། གཙུག་ལག་ཁང་། དེའི་ཉེ་འཁོར་ཏེ་བརྒྱད་ན་འདུག་པ་ལ་དགེ་སློང་གིས་ནམ་མཁའ་ནས་བླངས་པ་དང་། དགེ་སློང་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་དང་ལམ་པོ་ཆེ་གསུམ་ན་འདུག་པས་དགེ་སློང་མ་གྲོང་དང་དེའི་ཉེ་འཁོར་མ་གཏོགས་པའི་གནས་དྲུག་ན་འདུག་པ་ལས་བླངས་པ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་དྲུག་ལ་ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །སོར་བཤགས་གཉིས་པ་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་པོའི་ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའོ། །གྲོགས་ནི་དགེ་སློང་ཆོས་དྲུག་ལྡན་གཉིས་ཡན་ཆད་ཡིན་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་གི་ཟས་ཡིན་ཞིང་། དགེ་སློང་མ་ཆོས་བདུན་ལྡན་བསྒོ་རུང་ན་འདུག་པས་བསྐོ་བཤམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དུ་བྱས་པའོ། །རྟེན་ནི་དགེ་སློང་མ་དེའི་ཚིག་གིས་མ་ཡིན་པར་མགྲོན་དུ་བོས་ཤིང་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་རང་ངམ་རང་དང་འདྲ་བས་མ་བཟློག་པའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་ལ་མ་བསྒོ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་མ་བཟློག་པར་ཟ་བར་ 1-15-72a འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ལ་མ་བཟློག་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། བསྒོར་མི་རུང་བའི་གནས་ན་འདུག་པ་ལ་མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པར་དོགས་པ་ན་མ་བྱས་སམ་ཞེས་མ་དྲིས་པར་ཟ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ཞིང་བག་ཡངས་སུ་མ་བྱས་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། མོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བདག་ཉིད་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་མིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསླབ་

【現代漢語翻譯】處於三條道路（lampo che，大路）中的任何一條上。時間不是饑荒時期。物品是適合當時食用的食物，且足夠一餐的量。比丘尼（dge slong ma）是爲了自己食用而獲取的。比丘尼自己與食物保持聯繫。地點是自己住在村莊、村莊附近或大路上。想法是，對比丘尼非親屬的人，確定知道或半信半疑地知道她是。動機是爲了自己而拿取並想吃。行為是開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。比丘尼住在村莊、村莊附近或大路上。比丘從空中拿取食物，比丘住在村莊及其附近和三條道路上，比丘尼住在村莊及其附近以外的六個地方，從這些地方拿取食物，總共二十六種情況會犯墮罪（nyes byas，惡作）。第二次懺悔（sor bshags）有四種情況，其中根本支分是施主（sbyin bdag）居士（khyim pa）具有五種功德，並且沒有任命主持者（bko bsham byed pa po）的親屬。同伴是兩位或兩位以上具有六種功德的比丘（dge slong）。食物是適合當時食用的食物，且足夠一餐的量。比丘尼具有七種功德，並且適合接受教誡，但任命卻顛倒了。地點是比丘尼沒有用言語邀請，而是邀請了主持任命者自己或與自己相似的人，並且沒有阻止。想法是，對於沒有接受教誡的任命者，確定知道或半信半疑地知道她沒有接受教誡。動機是不阻止而想吃。行為是開始吃。最終是吞嚥到喉嚨里。對於阻止任命者，確定知道或半信半疑地知道她沒有阻止而吃，或者住在不適合接受教誡的地方而沒有接受教誡就吃，都會犯墮罪。比丘尼懷疑是否進行了任命，沒有詢問是否進行過就吃，會犯應學罪（bslab bya'i nyes byas，學處惡作）。從居士的根本轉變而來。第二部分分為兩部分，第一部分是捨棄戒律（bslab pa），進入世俗的懺悔，有四種情況，其中根本支分是居士具有五種功德，給予了戒律，但沒有放縱。食物是適合當時食用的食物，且具有一餐的量，是當時適合食用的。是施主自己的，不是過多的。地點是自己屬於法律管轄範圍之內，在給予戒律之前沒有被邀請。想法是沒有迷惑，動機是戒律。

【English Translation】 Being in any of the three great roads (lampo che). The time is not a time of famine. The object is food that is suitable for the time, and enough for one meal. The bhikshuni (dge slong ma) obtained it for her own consumption. The bhikshuni herself is in contact with the food. The place is that she herself is living in a village, near a village, or on a great road. The thought is that she definitely knows or doubts that the person is not a relative of the bhikshuni. The motivation is to take it for herself and want to eat it. The action is starting to eat. The final act is swallowing it down the throat. If a bhikshuni is living in a village, near a village, or on a great road; if a bhikshu takes food from the sky; if a bhikshu is living in a village and its vicinity and on the three great roads; if a bhikshuni is living in six places other than the village and its vicinity, and takes food from those places, then in twenty-six cases, a dukkhata (nyes byas) is committed. The second confession (sor bshags) has four cases, of which the root branch is that the donor (sbyin bdag) householder (khyim pa) has five qualities, and is not a relative of the one who performs the ordination (bko bsham byed pa po). The companion is two or more bhikshus (dge slong) who have six qualities. The food is suitable for the time and enough for one meal. The bhikshuni has seven qualities and is suitable to be instructed, but the ordination is done incorrectly. The place is that the bhikshuni was not invited by words, but the one who performs the ordination invited himself or someone similar to himself, and did not prevent it. The thought is that she definitely knows or doubts that the one who performs the ordination has not been instructed. The motivation is to want to eat without preventing it. The action is starting to eat. The final act is swallowing it down the throat. If she definitely knows or doubts that she did not prevent the one who prevents the ordination from eating, or if she lives in a place where she is not suitable to be instructed and eats without being instructed, she commits a dukkhata. If a bhikshuni doubts whether an ordination has been performed, and eats without asking whether it has been performed, she commits a sikkhapada dukkhata (bslab bya'i nyes byas). Transformed from the root of a householder. The second part is divided into two parts, the first part is abandoning the precepts (bslab pa) and entering the lay life, there are four cases, of which the root branch is that the householder has five qualities, the precepts have been given, but he has not been indulgent. The food is suitable for the time and has the amount of one meal, and is suitable for the time. It belongs to the donor himself, and is not excessive. The place is that he himself belongs to the scope of the law, and was not invited before giving the precepts. The thought is without confusion, and the motivation is the precepts.

པ་དྲལ་ཏེ་ཟ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བག་ཡངས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་བྱིན་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་དང་། དེའི་བྱིས་པ་སོགས་ཟས་སློང་བ་ལ་བསོད་སྙོམས་རིལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། སྣུམ་འཁུར་ཙམ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ནགས་མ་བརྟག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་དགེ་འདུན་ལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བ་པོ་ཡིན་པ། ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ཡིན་པ། གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ 1-15-72b གཙུག་ལག་ཁང་ནས་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ནགས་མྱུལ་བར་བསྐོས་ཤིང་མ་མྱུལ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ནགས་མ་མྱུལ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིད་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནགས་མ་མྱུལ་བར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་ནགས་མྱུལ་བའི་དགེ་སློང་དང་དེ་ལ་གྲོགས་དགོས་ན་གྲོགས་དང་བཅས་པ་མ་བསྐོས་པ་དང་། དེ་ལ་ཁྱིའུ་སུས་མི་སྟེར་བ་དང་། བསྐོས་པ་དེས་ཀྱང་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་པ་དང་། འཇིགས་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན། ལྔ་པ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལ་དགུ་ལས། ༈ གོས་བགོ་བའི་སྡེ་ཚན། དང་པོ་གོས་བགོ་བའི་སྡེ་ཚན་ལ་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མ་མཐའ་མཉམ་པར་མ་བགོས་པ་དང་། པུས་མོའི་གོང་དུ་ཐལ་བའི་བརྩེངས་པ་དང་། ལོང་བུ་ལ་རེག་པའི་ཧ་ཅང་འཇོལ་བ་དང་། ཁ་ཚར་ཕུན་ཚར་གྱི་མཐའ་ནར་བ་དང་། ལྟེ་བའི་གོང་ཙམ་དུ་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མགོ་ལྟེབས་པ་དང་། ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་སྦྲུལ་མགོའི་གདེངས་ཀ་ལྟར་ལྟེབས་པ་དང་། སྐ་རགས་ཀྱི་བར་བར་དུ་འབྲུའི་ཕུར་མ་ལྟར་འདུག་པ་དང་། སྟོད་གཡོགས་ལ་ཡང་ཟླུམ་པོར་མ་བགོས་པ་དང་། ཧ་ཅང་བརྩེངས་པ་དང་། ཧ་ཅང་འཇོལ་བ་སྟེ་བཅུའོ། ། ༈ ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སྡེ་ཚན། གཉིས་པ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་རྐང་ལག་རྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་བསྡམས་པ་དང་། གོས་མཉམ་པར་མ་བགོས་པ་དང་། ཅ་ཅོའི་སྒྲ་མི་བསྐྱུང་བ་དང་། མིག་གཡེང་བ་དང་། གཉའ་ཤིང་གང་ལས་ལྷག་པར་ལྟ་བ་སྟེ་ལྔ་དང་། མགོ་རས་ལ་སོགས་པས་གཡོགས་པ་དང་། འདོམས་སྣང་བར་བརྫེ་བ་དང་། གོས་ཕྲག་པ་གཉིས་ཀར་གཟར་བ་དང་། ལག་པ་མདུན་ནས་བཏང་སྟེ་གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང་། ལྟག་ཁུང་དུ་ལག་པ་གཉིས་ཕྱོགས་ 1-15-73a ཕྱོགས་ནས་བསྣོལ་བ་སྟེ་ལྔ་དང་། མཆོང་བ་དང་། སྒྱིད་པ་བརྐྱང་བསྐུམས་བྱེད་ཅིང་འགྲོ་བ་དང་། ཙོག་བུས་

【現代漢語翻譯】想吃掉它。行為和最終結果與之前相同。對於應該給予戒律誓言的人不給予，對於應該放寬的事情不放寬，對於已經給予誓言的人，不爲了去他家說法等目的而去，空著缽盂去，以及把食物丸施捨給他的孩子等乞討者，不施捨哪怕一點油，這些都是違犯學處的過失。第二，對於未經觀察的森林的懺悔，有四種情況：基礎的組成部分是，施主是具備五種功德的在家居士，為僧團供養食物等；食物是如法的，並且在足夠一次食用的時間內，由施主供養；地點是充滿危險，並且在寺院圍墻之外；依據是被指定巡視森林但沒有巡視的人。想法是，對於沒有巡視森林的人，確定知道他在那裡，或者通過昏睡等方式知道。動機是想在沒有巡視森林的情況下吃東西。行為和最終結果與之前相似。在有危險的時候，沒有指定巡視森林的比丘，如果需要同伴，也沒有指定同伴，也沒有人給他小狗，即使指定了，也沒有觀察半由旬等距離，也沒有傳遞危險大小等訊號，這些都是違犯學處的過失。第五個部分是違犯學處的部分，有九個。第一個部分是關於穿衣服的部分，包括沒有把下裙的下襬對齊，裙子堆在膝蓋以上，裙子太長碰到腳踝，裙子的邊緣拖得很長，下裙的頂部折到肚臍以上，像蛇頭一樣折到肚臍以下，腰帶之間像米粒一樣鼓起來，上衣也沒有穿圓，太長，太短，總共十個。第二個部分是關於進入房屋的部分，包括沒有約束手腳等，沒有把衣服穿好，不減少喧譁的聲音，眼睛遊移不定，看得超過門框的高度，總共五個。用頭巾等遮蓋頭部，暴露私處，把衣服斜披在兩個肩膀上，從前面伸出手臂在脖子上交叉，兩隻手從後面在後頸處交叉，總共五個。跳躍，彎曲和伸展臀部走路，以及蹲著。

【English Translation】 He wants to eat it. The action and the final result are the same as before. Not giving the precepts to those who should be given, not relaxing what should be relaxed, and not going to the house of the one who has been given the precepts for the purpose of teaching the Dharma, going with an empty alms bowl, and giving alms in the form of food pellets to his children and other beggars, and not giving even a little oil, these are transgressions of the training. Second, for the confession of the unexamined forest, there are four aspects: the basis is that the patron is a householder with five qualities, who dedicates food and other things to the Sangha; the food is permissible and sufficient for one meal, and is dedicated by the patron; the place is dangerous and outside the walls of the monastery; the object is someone who has been appointed to patrol the forest but has not done so. The thought is to know for sure that someone who has not patrolled the forest is there, or to know through drowsiness or other means. The motivation is to want to eat without patrolling the forest. The action and the final result are similar to before. In times of danger, not appointing a monk to patrol the forest, and if a companion is needed, not appointing a companion, and no one giving him a puppy, and even if he is appointed, not examining half a yojana or other distances, and not giving signals of the size of the danger, these are transgressions of the training. The fifth section is the section on transgressions of training, of which there are nine. The first section is about wearing clothes, including not aligning the bottom of the lower garment, the skirt piling up above the knees, the skirt being too long and touching the ankles, the edges of the skirt dragging too long, the top of the lower garment folding above the navel, folding like a snake's head below the navel, the spaces between the belt bulging like grains of rice, and the upper garment not being worn round, too long, too short, a total of ten. The second section is about entering a house, including not restraining the hands and feet, not wearing the clothes properly, not reducing the noise, the eyes wandering, looking higher than the door frame, a total of five. Covering the head with a headscarf, exposing the genitals, wearing the clothes slanting on both shoulders, extending the arms from the front and crossing them on the neck, crossing both hands from behind at the back of the neck, a total of five. Jumping, walking with the hips bent and stretched, and squatting.

འགྲོ་བ་དང་། རྟིང་བ་བཏེག་སྟེ་བྲང་བས་འགྲོ་བ་དང་། ལག་པ་གཉིས་རྐེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གྲུ་མོ་ཕྱིར་སྨྱུང་བོར་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལྔ་དང་། ལུས་སྒྱུར་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་། ལག་པ་ཀྱོག་ཅིང་འགྲོ་བ་དང་། མགོ་སྒྱུར་བ་དང་། གཞན་དང་ཕྲག་པ་གཉིས་སྤྲད་པ་དང་། གཞན་དང་ལག་པ་སྦྲེལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ལྔ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ། ། ༈ ཁྱིམ་དུ་འདུག་པའི་སྡེ་ཚན། གསུམ་པ་ཁྱིམ་དུ་འདུག་པའི་སྡེ་ཚན་ལ། ཁྱིམ་དུ་མ་བསྒོ་བ་དང་མ་བརྟགས་པར་སྟན་ལ་འདུག་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ལྗིད་ཕབ་སྟེ་འདུག་པ་དང་། པུས་མོ་མན་ཆད་ཀྱི་རྐང་པ་བསྣོལ་བ་དང་། བརླ་བསྣོལ་བ་དང་། ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་བཞག་པ་དང་། རྐང་པ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་དགུག་པ་དང་། རྐང་པ་གདངས་པ་དང་། འདོམས་སྣང་བ་སྟེ་དགུའོ། །ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་སྟན་རྒྱབ་ཏུ་བཀུར་བ་གཉིས་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པའོ། ། ༈ ཟས་བླང་བའི་སྡེ་ཚན། བཞི་པ་ཟས་བླང་བའི་སྡེ་ཚན་ལ་ཟས་ལེགས་པར་མ་བླངས་པ་དང་། མུ་དང་ཁད་ཆད་དུ་བླངས་པ་དང་། ཚོད་མ་དང་ཟན་མཉམ་པོར་བླངས་པ་དང་། མཐར་ཆགས་སུ་མ་བླངས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ལ་ཡིད་ཀྱིས་མ་བལྟས་པར་བླངས་པ་དང་། བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པ་དང་། ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་ཆན་དང་ཚོད་མ་གཅིག་གིས་གཅིག་འགེབས་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ ཟས་བཟའ་བའི་སྡེ་ཚན། ལྔ་པ་ཟས་བཟའ་བའི་སྡེ་ཚན་ནི་ཟས་ལེགས་པར་མ་ཟོས་པ་དང་། ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་དང་། ཆེ་བ་དང་། ཁམ་རན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཁའི་སྒོར་མ་སླེབ་པར་ཁ་གདངས་པ་དང་། ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། ཙུག་ཙུག་དང་། ཅག་ཅག་དང་། ཧུ་ཧུ་དང་། ཕུ་ཕུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དང་བཅས་པ་ 1-15-73b དང་། ལྕེ་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་ཟ་བ་ལྔ་དང་། འབྲུ་རེ་རེ་ནས་བཏུས་ཏེ་ཟ་བ་དང་། ཟས་ལ་དཔྱས་འདོགས་པ་དང་། མཁུར་བ་སྤོ་ཞིང་ཟ་བ་དང་། རྐན་གཏོགས་པ་དང་། ཁམ་འཕྲོར་བཅད་དེ་ཟ་བ་ལྔ་དང་། ལག་པ་བལྡག་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སོར་མོས་འབྱོག་པ་དང་། ལག་པ་ཟས་ཀྱིས་གོས་པ་སྤྲུག་པ་དང་། ཟས་དང་བཅས་པའི་ལྷུང་བཟེད་བསྐྱམ་པ་དང་། ཟས་ལ་མཆོད་རྟེན་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ་གཞོམ་པ་དང་ལྔ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གོ། ༈ ལྷུང་བཟེད་དུ་སྤྱད་པའི་སྡེ་ཚན། དྲུག་པ་ལྷུང་བཟེད་དུ་སྤྱད་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། གཞན་གྱི་ལྷུང་བཟེད་ལ་དཔྱས་གདགས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དང་། ལག་པ་ཟས་དང་འབགས་པས་ཆུ་སྣོད་ལ་བཟུང་བ་དང་། དགེ་སློང་ལ་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་གཏོར་བ་དང་། ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་དུ་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུ་དབོ་བ་སྟེ་བཞི་དང་། ལྷུང་བཟེད་དུ་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མ་བླུགས་ཏེ་དོར་བ་དང་། འོག་གཞི་མེད་པ་དང་། གད་ཁ་དང་།གཡང་ས་དང་དཀན་གཟར་པོ་རྣམས་སུ་ལྷུང་བཟེད་བཞག་པ་དང་། འགྲེང་བ་དང་།

【現代漢語翻譯】行走的方式有五種：踮起腳尖行走，用胸部行走，雙手叉腰且肘部向外突出地行走，身體搖晃地行走，手臂彎曲地行走。還有五種：搖頭行走，與他人並肩行走，與他人手牽手行走，總共二十種。第三部分是關於在家中的行爲規範。未經允許或未經觀察就坐在墊子上，身體重心下沉地坐著，雙膝以下的腿交叉，大腿交叉，腳踝疊放，將腳縮在床下，伸開雙腿，暴露私處，共有九種。雙手托腮和靠在墊子背後的行為屬於應學習的過失。第四部分是關於接受食物的行爲規範。沒有好好地接受食物，斷斷續續地接受食物，菜和飯一起接受，沒有按順序接受，沒有專心看著缽接受食物，在沒有準備好食物時就拿著缽，爲了自己的慾望用飯或菜蓋住另一個，把缽放在食物上，這些都是不如法的行為。第五部分是關於食用食物的行爲規範。沒有好好地吃食物，吃得太少，吃得太多，沒有適量地吃，食物還沒到嘴邊就張開嘴，嘴裡塞滿食物還說話，發出嘖嘖、嚓嚓、呼呼、噗噗的聲音，伸出舌頭吃東西，這五種行為不如法。一顆一顆地撿著米吃，挑剔食物，鼓著腮幫子吃，舔牙齒，咬斷半截食物，這五種行為不如法。舔手，用手指刮缽，抖掉手上的食物，搖晃裝有食物的缽，把食物堆成佛塔的形狀然後推倒，這五種行為不如法，總共二十一種。第六部分是關於使用缽的行爲規範。爲了挑剔別人的缽而觀察，用沾有食物的手拿水器，用沾有食物的水灑向比丘，在俗人家裡未經允許就倒掉沾有食物的水，這四種行為不如法。把食物殘渣倒進缽里然後丟棄，把缽放在沒有底座的地方，放在垃圾堆、懸崖邊和陡峭的地方，傾斜地放置，這些都是不如法的行為。

【English Translation】 There are five ways of walking: walking on tiptoes, walking with the chest, walking with hands on hips and elbows protruding outwards, walking with a swaying body, and walking with bent arms. There are also five ways: walking with a shaking head, walking shoulder to shoulder with others, walking hand in hand with others, totaling twenty. The third section is about the code of conduct at home. Sitting on a mat without permission or observation, sitting with the body's weight lowered, crossing the legs below the knees, crossing the thighs, placing ankles on top of each other, retracting the feet under the bed, stretching the legs, exposing private parts, totaling nine. Resting the hands on the cheeks and leaning against the back of the mat are faults to be learned. The fourth section is about the code of conduct for receiving food. Not receiving food properly, receiving food intermittently, receiving vegetables and rice together, not receiving in order, not focusing on the bowl while receiving food, holding the bowl before the food is ready, covering one with rice or vegetables for one's own desire, placing the bowl on top of the food, these are all improper behaviors. The fifth section is about the code of conduct for eating food. Not eating food properly, eating too little, eating too much, not eating in moderation, opening the mouth before the food reaches the mouth, speaking with the mouth full of food, making sounds like 'tsuk tsuk', 'chak chak', 'hu hu', 'phu phu', sticking out the tongue to eat, these five behaviors are improper. Picking up rice grains one by one to eat, being picky about food, eating with puffed cheeks, licking teeth, biting off half of the food, these five behaviors are improper. Licking hands, scraping the bowl with fingers, shaking off food from hands, shaking the bowl with food, piling food into the shape of a stupa and then knocking it down, these five behaviors are improper, totaling twenty-one. The sixth section is about the code of conduct for using the bowl. Observing in order to be picky about other people's bowls, holding the water vessel with hands stained with food, sprinkling monks with water stained with food, discarding water stained with food in a layman's house without permission, these four behaviors are improper. Pouring food scraps into the bowl and then discarding it, placing the bowl in a place without a base, placing it in a garbage dump, on a cliff edge, and on a steep place, placing it tilted, these are all improper behaviors.

གད་ཁ་དང་། གཡང་ས་དང་། དཀན་གཟར་པོ་རྣམས་སུ་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་དང་། འབབ་ཆུ་དྲག་པོའི་རྒྱུན་ལས་བཟློག་སྟེ་ཆུ་བཅུ་བ་དང་བཅུ་སྟེ་དེ་ལྟར་བཅུ་བཞིའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཆུ་སློང་བ་ན་ལན་གསུམ་བཀྲུས་ཏེ་གཙུག་ལག་གི་ཚིགས་བཅད་བཟླས་པའི་ཆུ་མ་བྱིན་པ་དང་ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་ལྷུང་བཟེད་འཁྲུ་བ་གཉིས་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོས་སྟོན་པའི་སྡེ་ཚན། བདུན་པ་ཆོས་སྟོན་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་མི་ན་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཉན་པ་པོ་འདུག་པ་ལ་འགྲེང་བ་དང་། ཉལ་བ་ལ་འདུག་པ་དང་། སྟན་མཐོན་པོ་དང་བཟང་པོ་ལ་འདུག་པ་ལ་དམའ་བ་དང་ངན་པ་ལ་འདུག་པ་དང་། མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བཤད་པ་སྟེ་ལྔ་དང་། མགོ་གཡོགས་པ་དང་། བརྗེས་པ་ 1-15-74a དང་། གཟར་བ་དང་། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང་། ལྟག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་ཆོས་བཤད་པ་ལྔ་དང་། མགོ་དོ་ཀེར་ཅན་དང་། ཞྭ་གྱོན་པ་དང་། ཅོད་པན་ཅན་དང་། ཕྲེང་བ་ཅན་དང་། རས་ལ་སོགས་པས་དཀྲིས་པ་ལ་བཤད་པ་ལྔ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ཞོན་པ་དང་། ཁྱོགས་དང་བཞོན་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང་། ལྷམ་གྱོན་པ་ལ་བཤད་པ་ལྔ་དང་། ལག་ན་གདུགས་དང་། འཁར་བ་དང་། མཚོན་དང་། རལ་གྲི་དང་། དགྲ་ཆ་ཐོགས་པ་དང་། གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལ་བཤད་པ་དྲུག་དང་ཉེར་དྲུག་གོ། ། ༈ བསྒྲུབ་པའི་སྡེ་ཚན། བརྒྱད་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། མི་ན་བས་འགྲེང་བ་དང་། ཆུའི་ནང་དང་། རྩྭ་སྔོན་པོ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་བཤང་གཅི་བྱེད་པ་དང་། བཤང་གཅི་དང་། མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་དང་། སྐྱུགས་པ་དང་། བླུགས་པ་རྣམས་ཆུ་དང་རྩྭ་སྔོན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདོར་བ་སྟེ་བཞིའོ། ། ༈ རྒྱུ་བ་དགག་པའི་སྡེ་ཚན། དགུ་པ་རྒྱུ་བ་དགག་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོ་བར་འཛེག་པའོ། །བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོགས་ཤིང་བདག་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་མཉེས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །སྟོད་ལུང་ཕུ་ཨར་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གནམ་རྩེད་ལྡེང་དུ་ལོ་ཆེན་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་ཆེན་པོ་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཆོས་རྗེ་རྣམ་གསུམ་ཞལ་འཛོམ་སྟེ་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བྱི་དོར་སྔོན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ལྷ་དང་དམ་པའི་ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་མཛད་པའི་ཚེ་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་གྲྭར་གསུངས་པ། རྒྱལ་ཚབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དར་མ་རིན་ཆེན་ཞེས་ 1-15-74b བྱ་བ་མཁས་པའི་སྙན་གྲགས་ཀྱིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ཁྱབ་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་ངད་དཔག་ཚད་ཀྱི་བར་དུ་ལྡང་བ། འདི་ནས་འ

【現代漢語翻譯】在懸崖、深淵和陡峭的地方清洗缽，以及阻止湍急的水流，分成十份，這樣總共有十四種情況。用缽取水時，清洗三次，誦讀經文偈頌后不給水，以及在十字路口清洗缽，這兩種情況是應學習的罪過。第七部分是關於說法者的類別，這是就生病的人而言的。聽法者坐著時站立，躺著時坐起，坐在高貴的墊子上卻坐在低劣的墊子上，走在前面卻走在後面，在路上行走卻走在路邊說法，這有五種情況。頭上蒙著東西，反穿衣服，傾斜身體，雙手交叉放在頸前，雙手交叉放在背後說法，這有五種情況。頭上戴著帽子，戴著帽子，戴著髮飾，戴著花環，用布等纏繞頭部說法，這有五種情況。騎在大象和馬等動物上，坐在轎子和坐騎上，穿著鞋子說法，這有五種情況。手裡拿著傘，枴杖，武器，劍，拿著敵人的裝備，穿著盔甲說法，這有六種情況，總共二十六種情況。第八部分是關於修行者的類別。生病的人站立著，在水中和有綠色草地的地方大小便，以及將大小便、唾液、鼻涕、嘔吐物和傾倒物扔到水和有綠色草地的地方，這有四種情況。第九部分是關於禁止行走的部分。除非發生危害，否則爬到比樹高的地方。愿對教法和眾生有廣大利益，愿我和其他一切眾生都被神聖的善知識以喜悅的方式攝受。在止隆普阿的絳曲耶協寺，當洛欽·嘉措帕巴·班禪仁波切、杰尊·仁達瓦巴大師和杰尊·宗喀巴大師三位法王聚在一起，清理珍貴的教法，使先前見到佛陀的諸神和護持神聖教法的護法們極度歡喜時，杰尊·宗喀巴大師在法會上說道：嘉察·塔欽欽巴·達瑪仁欽，他的賢名傳遍梵天世界，他的戒律之香飄蕩到不可估量的距離。從這裡開始……

【English Translation】 Washing the alms bowl in cliffs, abysses, and steep places, and stopping the flow of strong currents, dividing it into ten parts, thus there are fourteen situations. When drawing water with the alms bowl, washing it three times, not giving water after reciting the verses of the scriptures, and washing the alms bowl at a crossroads, these two situations are transgressions to be learned. The seventh section is about the categories of Dharma preachers, which is in the case of a sick person. Preaching the Dharma while the listener is sitting and standing, lying down and sitting up, sitting on a high and noble cushion but sitting on a low and inferior one, walking in front but walking behind, walking on the road but walking on the side of the road, these are five situations. Preaching the Dharma with the head covered, wearing clothes inside out, leaning the body, crossing the hands in front of the neck, crossing the hands behind the back, these are five situations. Preaching with a helmet on the head, wearing a hat, wearing a diadem, wearing a garland, wrapping the head with cloth, etc., these are five situations. Riding on elephants and horses, etc., sitting on palanquins and mounts, preaching while wearing shoes, these are five situations. Holding an umbrella, a staff, a weapon, a sword, holding enemy equipment, preaching while wearing armor, these are six situations, totaling twenty-six situations. The eighth section is about the categories of practitioners. A sick person standing, urinating and defecating in water and places with green grass, and throwing urine, feces, saliva, mucus, vomit, and dregs into water and places with green grass, these are four situations. The ninth section is about the prohibition of wandering. Unless there is harm, climbing higher than the height of a tree. May there be great benefit to the Dharma and sentient beings, and may I and all other sentient beings be embraced by the holy spiritual friends in a joyful manner. At the Toding Phuear Jangchub Yeshe Monastery, when Lotsawa Gyatso Palzang, Jetsun Redawa, and Jetsun Tsongkhapa, the three Dharma Kings, gathered together, cleaning the precious Dharma, causing the gods who had previously seen the Buddha and the protectors who uphold the holy Dharma to be extremely delighted, Jetsun Tsongkhapa said in the Dharma assembly: Gyaltsab Thamsad Khyenpa Darma Rinchen, whose fame for wisdom spread throughout the Brahma world, and whose fragrance of discipline wafts to immeasurable distances. From here...

ཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་དུ་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་བྲིས་སུ་མཛད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་གི་གཟུངས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཨོཾ་ཨ་མོ་གྷ་ཤཱི་ལ་སཾ་བྷ་ར། བྷ་ར་བྷ་ར། མ་ཧཱ་ཤུདྡྷ་སཏྭ། པདྨ་བི་བྷཱུ་ཥི་ཏ་བྷུ་ཛ། དྷ་ར་དྷ་ར། ས་མནྟ་ཨ་ཝ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།། །།མངྒ་ལཾ།། 1-15-72a འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཟ་བར་རྩོམ། མཐར་ཐུག་མགུལ་དུ་མིད་ནའོ། །བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པ་བཟློག་པ་ལ་མ་བཟློག་པར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིས་གང་རུང་གིས་ཟ་བ་དང་། བསྒོར་མི་རུང་བའི་གནས་ན་འདུག་པ་ལ་མ་བསྒོ་བར་ཟ་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །དགེ་སློང་མས་བསྐོ་བཤམ་བྱེད་པར་དོགས་པ་ན་མ་བྱས་སམ་ཞེས་མ་དྲིས་པར་ཟ་བ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཁྱིམ་པའི་གཞི་ལས་གྱུར་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་བྱིན་ཞིང་བག་ཡངས་སུ་མ་བྱས་པའོ། །ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དང་ལྡན་པའི་དུས་རུང་ཡིན་པ། སྦྱིན་བདག་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པ། མོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །རྟེན་ནི་བདག་ཉིད་ཁྲིམས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ། སྡོམ་པ་བྱིན་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མགྲོན་དུ་བོས་པ་མིན་པ། བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་ཞིང་ཀུན་སློང་བསླབ་པ་དྲལ་ཏེ་ཟ་བར་འདོད། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པར་འོས་པ་ལ་མི་སྦྱིན་པ་དང་། བག་ཡངས་སུ་བྱེད་དགོས་པ་མི་བྱེད་པ་དང་། སྡོམ་པ་བྱིན་པ་དེའི་ཁྱིམ་དུ་ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སྟོང་པར་འགྲོ་བ་དང་། དེའི་བྱིས་པ་སོགས་ཟས་སློང་བ་ལ་བསོད་སྙོམས་རིལ་གྱིས་སྦྱིན་པ་དང་། སྣུམ་འཁུར་ཙམ་མི་སྦྱིན་པ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། །གཉིས་པ་ནགས་མ་བརྟག་པའི་སོར་བཤགས་ལ་བཞི་ལས་གཞིའི་ཡན་ལག་ལ་སྦྱིན་བདག་ནི་ཁྱིམ་པ་ཆོས་ལྔ་ལྡན་དགེ་འདུན་ལ་ཟས་ལ་སོགས་པ་བསྔོ་བ་པོ་ཡིན་པ། ཟས་ནི་རུང་ཞིང་ཟས་གཅིག་གི་ཚད་དུ་ལོངས་པའི་དུས་རུང་སྦྱིན་བདག་གིས་བསྔོས་པ་ཡིན་པ། གནས་འཇིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་ 1-15-72b གཙུག་ལག་ཁང་ནས་རྒྱང་གྲགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཡིན་པ། རྟེན་ནི་ནགས་མྱུལ་བར་བསྐོས་ཤིང་མ་མྱུལ་བའོ། །བསམ་པ་ལ་འདུ་ཤེས་ནི་ནགས་མ་མྱུལ་བ་ལ་དེར་ངེས་པའམ་ཡིད་གཉིད་གང་རུང་གིས་ཤེས་པ། ཀུན་སློང་ནགས་མ་མྱུལ་བར་ཟ་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་དང་མཐར་ཐུག་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཚེ་ནགས་མྱུལ་བའི་དགེ་སློང་དང་དེ་ལ་གྲོགས་དགོས་ན་གྲོགས་དང་བཅས་པ་མ་བསྐོས་པ་དང་། དེ་ལ་ཁྱིའུ་སུས་མི་སྟེར་བ་དང་།

【現代漢語翻譯】這是往生極樂世界者所作的筆記。向一切如來頂禮！向菩薩摩訶薩，聖觀自在菩薩大悲尊頂禮！嗡，阿摩噶，希拉，桑巴Ra，巴Ra，巴Ra，瑪哈，希udd哈，薩特瓦，帕德瑪，比布希塔，布扎，達Ra，達Ra，薩曼塔，阿瓦洛吉帝，吽，帕特，斯瓦哈！（藏文：ཨོཾ་ཨ་མོ་གྷ་ཤཱི་ལ་སཾ་བྷ་ར།，梵文天城體：ॐ अमोघ शील सम्भर，梵文羅馬擬音：oṃ amogha śīla saṃbhara，漢語字面意思：不空無垢戒律圓滿），巴Ra，巴Ra，瑪哈，希udd哈，薩特瓦，帕德瑪，比布希塔，布扎，達Ra，達Ra，薩曼塔，阿瓦洛吉帝，吽，帕特，斯瓦哈！吉祥！慾望：開始吃東西，最終吞入喉嚨。如果指定要做的事情，沒有阻止，而是以確定或猶豫的心態吃東西；在不應該指定的地方，沒有指定就吃東西，就犯了墮罪。比丘尼如果懷疑指定要做的事情，沒有詢問是否做了就吃東西，就犯了學處墮罪。從在家人的基礎上轉變：第二部分分為兩部分，第一部分是捨棄學處進入世俗的懺悔，分為四部分：基礎的組成部分是具有五種功德的在家人，給予學處戒律，並且沒有放縱。食物是如法的，符合一份食物的量，時間是如法的，是施主自己的，不是過多的。依靠是自己屬於戒律的範圍，在給予戒律之前沒有被邀請，想法是沒有錯誤的認知，動機是想要捨棄學處吃東西，過程和結果與之前相同。對於應該給予學處戒律的人不給予，對於應該放縱的事情不放縱，對於已經給予戒律的人，不爲了去他家說法等事情，空著缽去，或者對於他的孩子等乞討食物，給予團狀的佈施，或者不給予少量的油，就犯了學處墮罪。第二部分是沒有考察樹林的懺悔，分為四部分：基礎的組成部分是施主是具有五種功德的在家人，對於僧團供養食物等，食物是如法的，足夠一份食物的量，時間是如法的，是施主供養的，地方是令人恐懼的，在寺院外面的遠處，依靠是被指定去巡視樹林但沒有巡視，想法是認知是沒有巡視樹林，對此確定或猶豫地知道，動機是沒有巡視樹林就想要吃東西，過程和結果與之前相同。在令人恐懼的時候，沒有指定巡視樹林的比丘，如果需要幫助，沒有指定同伴，並且沒有人給他小狗。

【English Translation】 This is a note made by the one who has gone to the blissful realm of Sukhāvatī. Homage to all the Tathāgatas! Homage to the Bodhisattva Mahāsattva, the noble Avalokiteśvara, the Great Compassionate One! Oṃ amogha śīla saṃbhara bhara bhara mahā śuddha sattva padma vibhūṣita bhuja dhara dhara samanta avalokite hūṃ phaṭ svāhā! (藏文：ཨོཾ་ཨ་མོ་གྷ་ཤཱི་ལ་སཾ་བྷ་ར།，梵文天城體：ॐ अमोघ शील सम्भर，梵文羅馬擬音：oṃ amogha śīla saṃbhara，漢語字面意思：不空無垢戒律圓滿), bhara bhara mahā śuddha sattva padma vibhūṣita bhuja dhara dhara samanta avalokite hūṃ phaṭ svāhā! May there be auspiciousness! Desire: To begin to eat, ultimately swallowing into the throat. If something is designated to be done, and it is not prevented, but eaten with certainty or hesitation; if it is eaten in a place where it should not be designated, without designating it, one commits a transgression. If a Bhikṣuṇī suspects that something is designated to be done, and eats it without asking whether it has been done, she commits a transgression of the training. Transformed from the basis of a householder: The second part is divided into two parts, the first part is the confession of abandoning the training and entering the secular world, divided into four parts: the basic component is a householder with five qualities, giving the precepts of training, and not being indulgent. The food is lawful, meets the measure of one meal, the time is lawful, it belongs to the patron himself, and it is not excessive. The reliance is that oneself belongs to the scope of the precepts, and was not invited before giving the precepts, the thought is that there is no mistaken cognition, the motivation is wanting to abandon the training and eat, the process and result are the same as before. Not giving the precepts of training to someone who should be given them, not being indulgent about things that should be indulged, not going to the house of someone who has been given the precepts for the purpose of teaching the Dharma, going with an empty bowl, or giving alms in the form of balls to his children, etc., or not giving even a small amount of oil, one commits a transgression of the training. The second part is the confession of not inspecting the forest, divided into four parts: the basic component is that the patron is a householder with five qualities, offering food, etc. to the Sangha, the food is lawful, enough for one meal, the time is lawful, it is offered by the patron, the place is frightening, Outside the monastery, far away, the reliance is being designated to patrol the forest but not patrolling it, the thought is that the cognition is not patrolling the forest, knowing this with certainty or hesitation, the motivation is wanting to eat without patrolling the forest, the process and result are the same as before. In frightening times, not designating a Bhikṣu to patrol the forest, and if help is needed, not designating a companion, and no one gives him a puppy.

བསྐོས་པ་དེས་ཀྱང་དཔག་ཚད་ཕྱེད་ལ་སོགས་པ་མ་བརྟགས་པ་དང་། འཇིགས་པ་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པའི་བརྡ་མི་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན། ལྔ་པ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེ་ཚན་ལ་དགུ་ལས། ༈ གོས་བགོ་བའི་སྡེ་ཚན། དང་པོ་གོས་བགོ་བའི་སྡེ་ཚན་ལ་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མ་མཐའ་མཉམ་པར་མ་བགོས་པ་དང་། པུས་མོའི་གོང་དུ་ཐལ་བའི་བརྩེངས་པ་དང་། ལོང་བུ་ལ་རེག་པའི་ཧ་ཅང་འཇོལ་བ་དང་། ཁ་ཚར་ཕུན་ཚར་གྱི་མཐའ་ནར་བ་དང་། ལྟེ་བའི་གོང་ཙམ་དུ་ཤམ་ཐབས་ཀྱི་མགོ་ལྟེབས་པ་དང་། ལྟེ་བའི་འོག་ཏུ་སྦྲུལ་མགོའི་གདེངས་ཀ་ལྟར་ལྟེབས་པ་དང་། སྐ་རགས་ཀྱི་བར་བར་དུ་འབྲུའི་ཕུར་མ་ལྟར་འདུག་པ་དང་། སྟོད་གཡོགས་ལ་ཡང་ཟླུམ་པོར་མ་བགོས་པ་དང་། ཧ་ཅང་བརྩེངས་པ་དང་། ཧ་ཅང་འཇོལ་བ་སྟེ་བཅུའོ། ། ༈ ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སྡེ་ཚན། གཉིས་པ་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་རྐང་ལག་རྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་མ་བསྡམས་པ་དང་། གོས་མཉམ་པར་མ་བགོས་པ་དང་། ཅ་ཅོའི་སྒྲ་མི་བསྐྱུང་བ་དང་། མིག་གཡེང་བ་དང་། གཉའ་ཤིང་གང་ལས་ལྷག་པར་ལྟ་བ་སྟེ་ལྔ་དང་། མགོ་རས་ལ་སོགས་པས་གཡོགས་པ་དང་། འདོམས་སྣང་བར་བརྫེ་བ་དང་། གོས་ཕྲག་པ་གཉིས་ཀར་གཟར་བ་དང་། ལག་པ་མདུན་ནས་བཏང་སྟེ་གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང་། ལྟག་ཁུང་དུ་ལག་པ་གཉིས་ཕྱོགས་ 1-15-73a ཕྱོགས་ནས་བསྣོལ་བ་སྟེ་ལྔ་དང་། མཆོང་བ་དང་། སྒྱིད་པ་བརྐྱང་བསྐུམས་བྱེད་ཅིང་འགྲོ་བ་དང་། ཙོག་བུས་འགྲོ་བ་དང་། རྟིང་བ་བཏེག་སྟེ་བྲང་བས་འགྲོ་བ་དང་། ལག་པ་གཉིས་རྐེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གྲུ་མོ་ཕྱིར་སྨྱུང་བོར་བྱས་ཏེ་འགྲོ་བ་ལྔ་དང་། ལུས་སྒྱུར་ཞིང་འགྲོ་བ་དང་། ལག་པ་ཀྱོག་ཅིང་འགྲོ་བ་དང་། མགོ་སྒྱུར་བ་དང་། གཞན་དང་ཕྲག་པ་གཉིས་སྤྲད་པ་དང་། གཞན་དང་ལག་པ་སྦྲེལ་ཏེ་འགྲོ་བ་ལྔ་སྟེ་ཉི་ཤུའོ། ། ༈ ཁྱིམ་དུ་འདུག་པའི་སྡེ་ཚན། གསུམ་པ་ཁྱིམ་དུ་འདུག་པའི་སྡེ་ཚན་ལ། ཁྱིམ་དུ་མ་བསྒོ་བ་དང་མ་བརྟགས་པར་སྟན་ལ་འདུག་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་ལྗིད་ཕབ་སྟེ་འདུག་པ་དང་། པུས་མོ་མན་ཆད་ཀྱི་རྐང་པ་བསྣོལ་བ་དང་། བརླ་བསྣོལ་བ་དང་། ལོང་བུའི་སྟེང་དུ་ལོང་བུ་བཞག་པ་དང་། རྐང་པ་ཁྲིའི་འོག་ཏུ་དགུག་པ་དང་། རྐང་པ་གདངས་པ་དང་། འདོམས་སྣང་བ་སྟེ་དགུའོ། །ལག་པ་འགྲམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་དང་སྟན་རྒྱབ་ཏུ་བཀུར་བ་གཉིས་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་པའོ། ། ༈ ཟས་བླང་བའི་སྡེ་ཚན། བཞི་པ་ཟས་བླང་བའི་སྡེ་ཚན་ལ་ཟས་ལེགས་པར་མ་བླངས་པ་དང་། མུ་དང་ཁད་ཆད་དུ་བླངས་པ་དང་། ཚོད་མ་དང་ཟན་མཉམ་པོར་བླངས་པ་དང་། མཐར་ཆགས་སུ་མ་བླངས་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་ལ་ཡིད་ཀྱིས་མ་བལྟས་པར་བླངས་པ་དང་། བཅའ་བ་དང་བཟའ་བ་མ་འོངས་པར་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པ་དང་། ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་ཆན་དང་ཚོད་མ་གཅིག་གིས་གཅིག་འགེབས

【現代漢語翻譯】那些被指定的人，即使沒有衡量半由旬（梵文：yojana，一種長度單位）等等，也沒有做出關於恐懼大小等等的指示，都犯了應學的罪過。應學的章節：第五個應學的章節有九個部分：穿衣的章節：首先，在穿衣的章節中，沒有平等地穿下裙，膝蓋以上有灰塵的褶皺，太長以至於接觸到腳踝，邊緣過長，下裙的頂部在肚臍上方摺疊，在肚臍下方像蛇頭一樣摺疊，腰帶之間像米粒一樣，上衣也沒有圓滿地穿，太多的褶皺，太長，總共十個。進入房屋的章節：第二，進入房屋的章節包括沒有約束伸展的腿腳等等，沒有平等地穿衣服，沒有減少喧鬧的聲音，眼睛遊移不定，觀看超過軛木的高度，共五個；用頭巾等等遮蓋，暴露生殖器，衣服從兩個肩膀上滑落，手從前面伸出在脖子上交叉，兩隻手從後面在後頸交叉，共五個；跳躍，伸縮臀部行走，蹲著行走，抬起腳後跟用胸部行走，兩手叉腰，肘部向外伸直行走，共五個；扭動身體行走，彎曲手臂行走，轉動頭部，與他人肩膀相碰，與他人手牽手行走，共五個，總共二十個。在房屋中坐臥的章節：第三，在房屋中坐臥的章節包括：未經允許和未檢查就在墊子上坐下，身體重心下沉地坐著，膝蓋以下的腿交叉，大腿交叉，腳踝放在腳踝上，腳勾在床下，張開腿，暴露生殖器，共九個。手靠在臉頰上和靠在墊子後面是應學的罪過。接受食物的章節：第四，接受食物的章節包括：沒有好好地接受食物，斷斷續續地接受食物，菜和飯一起接受，沒有按順序接受，沒有用心看著缽接受食物，在食物到來之前拿著缽，以及爲了自己的慾望，用米飯和菜互相覆蓋。

【English Translation】 Those who are designated, even without measuring half a yojana (Sanskrit: yojana, a unit of length), and without making indications about the size of fear, etc., commit the offense of what should be learned. The section of what should be learned: The fifth section of what should be learned has nine parts: The section of wearing clothes: First, in the section of wearing clothes, not wearing the lower garment equally, having dusty folds above the knees, being too long to touch the ankles, having edges that are too long, folding the top of the lower garment above the navel, folding it below the navel like a snake's head, having gaps in the waistband like grains of rice, and not wearing the upper garment completely, too many folds, too long, a total of ten. The section of entering the house: Second, the section of entering the house includes not restraining outstretched legs and feet, etc., not wearing clothes equally, not reducing noisy sounds, eyes wandering, looking beyond the height of the yoke, a total of five; covering with a headscarf, etc., exposing the genitals, clothes slipping off both shoulders, hands stretched out from the front and crossed at the neck, two hands crossed from behind at the back of the neck, a total of five; jumping, walking with hips flexed and extended, walking squatting, walking with heels raised and chest forward, walking with both hands on the waist and elbows straightened outward, a total of five; walking twisting the body, walking bending the arms, turning the head, touching shoulders with others, walking hand in hand with others, a total of five, totaling twenty. The section of sitting and lying down in the house: Third, the section of sitting and lying down in the house includes: sitting on a mat without permission and without checking, sitting with the body's weight lowered, crossing the legs below the knees, crossing the thighs, placing the ankles on the ankles, hooking the feet under the bed, spreading the legs, exposing the genitals, a total of nine. Resting the hand on the cheek and leaning on the back of the mat are offenses of what should be learned. The section of receiving food: Fourth, the section of receiving food includes: not receiving food well, receiving food intermittently, receiving vegetables and rice together, not receiving in order, not looking at the bowl with the mind while receiving food, holding the bowl before the food arrives, and covering rice and vegetables with each other for one's own desire.

་པ་དང་། ཟས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལྷུང་བཟེད་བཟེད་པ་རྣམས་སོ། ། ༈ ཟས་བཟའ་བའི་སྡེ་ཚན། ལྔ་པ་ཟས་བཟའ་བའི་སྡེ་ཚན་ནི་ཟས་ལེགས་པར་མ་ཟོས་པ་དང་། ཁམ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་དང་། ཆེ་བ་དང་། ཁམ་རན་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཟས་ཁའི་སྒོར་མ་སླེབ་པར་ཁ་གདངས་པ་དང་། ཁ་ཁམ་གྱིས་བཀང་སྟེ་སྨྲ་བ་དང་། ཙུག་ཙུག་དང་། ཅག་ཅག་དང་། ཧུ་ཧུ་དང་། ཕུ་ཕུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་དང་བཅས་པ་ 1-15-73b དང་། ལྕེ་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་ཟས་ཟ་བ་ལྔ་དང་། འབྲུ་རེ་རེ་ནས་བཏུས་ཏེ་ཟ་བ་དང་། ཟས་ལ་དཔྱས་འདོགས་པ་དང་། མཁུར་བ་སྤོ་ཞིང་ཟ་བ་དང་། རྐན་གཏོགས་པ་དང་། ཁམ་འཕྲོར་བཅད་དེ་ཟ་བ་ལྔ་དང་། ལག་པ་བལྡག་པ་དང་། ལྷུང་བཟེད་སོར་མོས་འབྱོག་པ་དང་། ལག་པ་ཟས་ཀྱིས་གོས་པ་སྤྲུག་པ་དང་། ཟས་དང་བཅས་པའི་ལྷུང་བཟེད་བསྐྱམ་པ་དང་། ཟས་ལ་མཆོད་རྟེན་འདྲ་བར་བྱས་ཏེ་གཞོམ་པ་དང་ལྔ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གོ། ༈ ལྷུང་བཟེད་དུ་སྤྱད་པའི་སྡེ་ཚན། དྲུག་པ་ལྷུང་བཟེད་དུ་སྤྱད་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། གཞན་གྱི་ལྷུང་བཟེད་ལ་དཔྱས་གདགས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བ་དང་། ལག་པ་ཟས་དང་འབགས་པས་ཆུ་སྣོད་ལ་བཟུང་བ་དང་། དགེ་སློང་ལ་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུས་གཏོར་བ་དང་། ཁྱིམ་པའི་ཁྱིམ་དུ་དེ་ལ་མ་དྲིས་པར་ཟས་དང་འབགས་པའི་ཆུ་དབོ་བ་སྟེ་བཞི་དང་། ལྷུང་བཟེད་དུ་ཟས་ཀྱི་ལྷག་མ་བླུགས་ཏེ་དོར་བ་དང་། འོག་གཞི་མེད་པ་དང་། གད་ཁ་དང་།གཡང་ས་དང་དཀན་གཟར་པོ་རྣམས་སུ་ལྷུང་བཟེད་བཞག་པ་དང་། འགྲེང་བ་དང་། གད་ཁ་དང་། གཡང་ས་དང་། དཀན་གཟར་པོ་རྣམས་སུ་ལྷུང་བཟེད་བཀྲུ་བ་དང་། འབབ་ཆུ་དྲག་པོའི་རྒྱུན་ལས་བཟློག་སྟེ་ཆུ་བཅུ་བ་དང་བཅུ་སྟེ་དེ་ལྟར་བཅུ་བཞིའོ། །ལྷུང་བཟེད་ཀྱི་ཆུ་སློང་བ་ན་ལན་གསུམ་བཀྲུས་ཏེ་གཙུག་ལག་གི་ཚིགས་བཅད་བཟླས་པའི་ཆུ་མ་བྱིན་པ་དང་ལམ་གྱི་བཞི་མདོར་ལྷུང་བཟེད་འཁྲུ་བ་གཉིས་ནི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ ཆོས་སྟོན་པའི་སྡེ་ཚན། བདུན་པ་ཆོས་སྟོན་པའི་སྡེ་ཚན་ནི་མི་ན་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ཉན་པ་པོ་འདུག་པ་ལ་འགྲེང་བ་དང་། ཉལ་བ་ལ་འདུག་པ་དང་། སྟན་མཐོན་པོ་དང་བཟང་པོ་ལ་འདུག་པ་ལ་དམའ་བ་དང་ངན་པ་ལ་འདུག་པ་དང་། མདུན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་ཕྱི་ནས་འགྲོ་བ་དང་། ལམ་ནས་འགྲོ་བ་ལ་ལམ་གྱི་འགྲམ་ནས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བཤད་པ་སྟེ་ལྔ་དང་། མགོ་གཡོགས་པ་དང་། བརྗེས་པ་ 1-15-74a དང་། གཟར་བ་དང་། གཉའ་གོང་དུ་བསྣོལ་བ་དང་། ལྟག་པར་བསྣོལ་བ་ལ་ཆོས་བཤད་པ་ལྔ་དང་། མགོ་དོ་ཀེར་ཅན་དང་། ཞྭ་གྱོན་པ་དང་། ཅོད་པན་ཅན་དང་། ཕྲེང་བ་ཅན་དང་། རས་ལ་སོགས་པས་དཀྲིས་པ་ལ་བཤད་པ་ལྔ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་དང་རྟ་ལ་སོགས་པ་ཞོན་པ་དང་། ཁྱོགས་དང་བཞོན་པའི་སྟེང་ན་འདུག་པ་དང་། ལྷམ་གྱོན་པ་ལ་བཤད་པ་ལྔ་དང་། ལག་ན་གདུགས་དང་། འཁར་བ་དང་། མཚོན་དང་། རལ་གྲི་དང་།

【現代漢語翻譯】以及食物上拿著缽盂的人。第五個部分是關於食物的攝取：沒有好好地吃食物，食物太小塊，太大塊，沒有適當地準備食物，食物還沒到嘴邊就張開嘴巴，嘴裡塞滿食物還說話，發出嘖嘖、嚓嚓、呼呼、噗噗的聲音，伸出舌頭吃東西，這五種行為不當。還有，一顆一顆地撿著穀物吃，對食物挑剔，鼓著腮幫子吃，舔上顎，把食物咬成兩半吃，這五種行為不當。舔手，用手指刮缽盂，抖掉手上沾的食物，搖晃著盛著食物的缽盂，把食物堆成佛塔的形狀然後推倒，這五種行為不當。總共二十一種。第六個部分是關於缽盂的使用：爲了挑剔別人的缽盂而觀看，手被食物弄髒后觸控水器，用沾有食物的水灑向比丘，未經允許就在俗人家裡倒掉沾有食物的水，這四種行為不當。把食物殘渣倒進缽盂里丟棄，把缽盂放在沒有底座的地方，放在懸崖邊、陡坡上，站著洗缽盂，在懸崖邊、陡坡上洗缽盂，阻止湍急的水流，擷取水流，這十種行為不當，總共十四種。在取缽盂里的水時，洗了三遍后沒有唸誦偈頌就把水給別人，在十字路口洗缽盂，這兩種是應學的輕罪。第七個部分是關於說法：針對沒有生病的人，聽法者坐著，自己站著說法；聽法者躺著，自己坐著說法；聽法者坐在高貴的座位上，自己坐在低劣的座位上說法；聽法者在前面走，自己在後面走著說法；聽法者在路上走，自己在路邊走著說法，這五種行為不當。頭上包著東西，纏著頭，歪著頭，把脖子交叉起來，把後腦勺交叉起來說法，這五種行為不當。頭上戴著頭巾，戴著帽子，戴著髮飾，戴著花環，用布等纏著頭說法，這五種行為不當。騎著大象和馬等動物，坐在轎子上或騎乘工具上，穿著鞋子說法，這五種行為不當。手裡拿著傘，拿著枴杖，拿著武器，拿著刀劍說法，

【English Translation】 And those who hold the alms bowl over the food. The fifth section on eating: not eating food properly, taking very small bites, taking very large bites, not preparing the food properly, opening the mouth before the food reaches it, speaking with the mouth full of food, making sounds like 'tsuk tsuk,' 'chak chak,' 'hu hu,' and 'phu phu,' and eating with the tongue sticking out, these are five improper behaviors. Also, picking up grains one by one to eat, being picky about food, eating with puffed cheeks, licking the palate, cutting the food in half to eat, these are five improper behaviors. Licking the hands, scraping the alms bowl with fingers, shaking off food from the hands, shaking the alms bowl with food in it, making the food into a stupa shape and then knocking it down, these are five improper behaviors, totaling twenty-one. The sixth section on the use of the alms bowl: looking at others' alms bowls to find fault, touching water vessels with hands soiled with food, sprinkling monks with water soiled with food, pouring water soiled with food in a layman's house without asking, these are four improper behaviors. Throwing away leftover food in the alms bowl, placing the alms bowl in a place without a base, placing it on a cliff edge or steep slope, washing the alms bowl while standing, washing the alms bowl on a cliff edge or steep slope, stopping a strong stream of water, intercepting the water flow, these are ten improper behaviors, totaling fourteen. When taking water from the alms bowl, not giving the water after washing it three times and reciting the verses, washing the alms bowl at a crossroads, these two are minor offenses to be learned. The seventh section on teaching the Dharma: concerning those who are not sick, teaching the Dharma while standing when the listener is sitting; teaching the Dharma while sitting when the listener is lying down; teaching the Dharma while sitting on a low seat when the listener is sitting on a high and noble seat; teaching the Dharma while walking behind when the listener is walking in front; teaching the Dharma while walking on the side of the road when the listener is walking on the road, these are five improper behaviors. Teaching the Dharma with the head covered, wrapped, tilted, with the neck crossed, with the back of the head crossed, these are five improper behaviors. Teaching the Dharma with a bare head, wearing a hat, wearing a crest, wearing a garland, wrapped with cloth, etc., these are five improper behaviors. Teaching the Dharma while riding an elephant or horse, sitting on a palanquin or riding vehicle, wearing shoes, these are five improper behaviors. Teaching the Dharma while holding an umbrella, a staff, a weapon, a sword in hand,

དགྲ་ཆ་ཐོགས་པ་དང་། གོ་ཆ་གྱོན་པ་ལ་བཤད་པ་དྲུག་དང་ཉེར་དྲུག་གོ། ། ༈ བསྒྲུབ་པའི་སྡེ་ཚན། བརྒྱད་པ་བསྒྲུབ་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། མི་ན་བས་འགྲེང་བ་དང་། ཆུའི་ནང་དང་། རྩྭ་སྔོན་པོ་ཡོད་པའི་ས་ཕྱོགས་རྣམས་སུ་བཤང་གཅི་བྱེད་པ་དང་། བཤང་གཅི་དང་། མཆིལ་མ་དང་། སྣབས་དང་། སྐྱུགས་པ་དང་། བླུགས་པ་རྣམས་ཆུ་དང་རྩྭ་སྔོན་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདོར་བ་སྟེ་བཞིའོ། ། ༈ རྒྱུ་བ་དགག་པའི་སྡེ་ཚན། དགུ་པ་རྒྱུ་བ་དགག་པའི་སྡེ་ཚན་ནི། གནོད་པ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པར་ཤིང་ལ་མི་གང་ཙམ་ལས་མཐོ་བར་འཛེག་པའོ། །བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཐོགས་ཤིང་བདག་གཞན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བཤེས་གཉེན་དམ་པས་མཉེས་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་གྱུར་ཅིག །སྟོད་ལུང་ཕུ་ཨར་བྱང་ཆུབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་གནམ་རྩེད་ལྡེང་དུ་ལོ་ཆེན་སྐྱབས་མཆོག་དཔལ་བཟང་རྗེ་བཙུན་རེད་མདའ་པ་ཆེན་པོ་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཆོས་རྗེ་རྣམ་གསུམ་ཞལ་འཛོམ་སྟེ་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེའི་བྱི་དོར་སྔོན་སངས་རྒྱས་མཐོང་བའི་ལྷ་དང་དམ་པའི་ཆོས་སྐྱོང་བའི་སྲུང་མ་རྣམས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་མཛད་པའི་ཚེ་རྗེ་བཙུན་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་གྲྭར་གསུངས་པ། རྒྱལ་ཚབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དར་མ་རིན་ཆེན་ཞེས་ 1-15-74b བྱ་བ་མཁས་པའི་སྙན་གྲགས་ཀྱིས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བར་དུ་ཁྱབ་ཅིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་ངད་དཔག་ཚད་ཀྱི་བར་དུ་ལྡང་བ། འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་བདེ་བ་ཅན་དུ་གཤེགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཟིན་བྲིས་སུ་མཛད་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་དག་གི་གཟུངས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཨོཾ་ཨ་མོ་གྷ་ཤཱི་ལ་སཾ་བྷ་ར། བྷ་ར་བྷ་ར། མ་ཧཱ་ཤུདྡྷ་སཏྭ། པདྨ་བི་བྷཱུ་ཥི་ཏ་བྷུ་ཛ། དྷ་ར་དྷ་ར། ས་མནྟ་ཨ་ཝ་ལོ་ཀི་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱ་ཧཱ།། །།མངྒ་ལཾ།།

【現代漢語翻譯】關於裝備武器和穿戴盔甲的解說有二十六條。第八部分是關於精進的章節：包括在站立時小便，在水中或有青草的地方大小便，以及將大小便、唾液、鼻涕、嘔吐物和剩餘食物傾倒在水邊或有青草的地方，共有四條。第九部分是關於禁止遊蕩的章節：除非發生災難，否則不得攀爬超過一人高的樹木。愿對教法和眾生有廣大利益，愿我和所有其他眾生都被神聖的善知識以喜悅的方式攝受。在Stodlung Puer的Byangchub Yeshe寺廟的Namtseden，偉大的譯師Kyabchog Palzang，偉大的Jetsun Redawa和偉大的Jetsun Tsongkhapa，這三位法王聚在一起，清理珍貴的教法，並使先前見到佛陀的諸神和護持神聖教法的護法們感到極大的喜悅。當時，偉大的Jetsun Tsongkhapa在法會上說，所有攝政王都知道Darma Rinchen，他的學者之名傳遍梵天世界，他戒律的芬芳飄向四面八方。他從這裡前往極樂世界，由他記錄下來。清凈戒律之總持。向所有如來頂禮！向菩薩摩訶薩，聖觀世音自在菩薩摩訶薩頂禮！嗡，阿摩伽，希拉，桑巴拉，巴拉巴拉，瑪哈，希達，薩埵，貝瑪，比布西達布扎，達拉達拉，薩曼達，阿瓦羅給得，吽，啪特，梭哈！（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）吉祥！

【English Translation】 There are twenty-six explanations regarding equipping weapons and wearing armor. The eighth section is the section on exertion: It includes urinating while standing, defecating and urinating in water or places with green grass, and discarding feces, urine, saliva, mucus, vomit, and leftovers towards water or places with green grass, totaling four. The ninth section is the section on prohibiting wandering: Except when harm occurs, one should not climb a tree higher than the height of a person. May there be great benefit for the teachings and sentient beings, and may I and all other sentient beings be embraced by the holy spiritual friends in a joyful manner. At Namtseden in the Byangchub Yeshe Temple of Stodlung Puer, the great translator Kyabchog Palzang, the great Jetsun Redawa, and the great Jetsun Tsongkhapa, the three Dharma Kings, gathered together, cleaning the precious teachings, and causing the gods who had previously seen the Buddha and the protectors who uphold the holy Dharma to feel great joy. At that time, the great Jetsun Tsongkhapa said in the Dharma assembly that all regents know Darma Rinchen, whose fame as a scholar spread throughout the Brahma world, and the fragrance of his discipline wafted in all directions. He went from here to the Sukhavati world, and it was recorded by him. The Dharani of Pure Discipline. Homage to all the Tathagatas! Homage to the Bodhisattva Mahasattva, Arya Avalokiteshvara, the Great Compassionate One! Om Amogha Shila Sambhara, Bhara Bhara, Maha Shuddha Sattva, Padma Bibhushita Bhuja, Dhara Dhara, Samanta Avalokite Hum Phat Svaha! (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Literal Chinese meaning) Mangalam!