zkb0302_遍主金剛持大道次第顯密要訣論.g2.0f
宗喀巴大師教言集JTs26རྒྱལ་བ་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱིས་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ། 3-2-1a ༄༅། །རྒྱལ་བ་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱིས་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ། ༄། །རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཐར་འདོད་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་སུ་བསྟན་པ། ༄༅། །རྒྱལ་བ་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 3-2-1b ༄༅། །རྒྱལ་བ་ཁྱབ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ། བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱི་ཞབས་ཀྱི་པདྨོ་ལ་སྐྱེ་བ་ཀུན་ཏུ་གུས་པ་ཆེན་པོས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །གང་གི་ཞབས་པད་གཙུག་ན་གུས་བསྟེན་པས། །སྲིད་ཞིའི་རྒུད་པ་གཅོད་པའི་དྲི་མེད་ལམ། །བརྩེ་བའི་ཐུགས་ཀྱིས་ཇི་བཞིན་འདོམས་མཛད་པ། །བཤེས་གཉེན་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་འདུད། །དྲི་མེད་མཁའ་ལ་ཡིད་འཕྲོག་འཇའ་ཚོན་བཞིན། །སྤྲོས་ཀུན་ཉེར་ཞིའི་གནས་ལས་མ་གཡོས་པར། །རྣམ་རོལ་སྐུ་ཡི་བཀོད་པས་ལྷ་ཡི་ཚོགས། །རབ་འབྱམས་སྤྲོ་མཛད་འཁོར་ལོའི་མགོན་དེས་སྐྱོངས། །དེ་ཡིས་ཇི་སྙེད་གསུངས་པའི་གསང་བའི་གནས། །མ་ལུས་སྡུད་མཛད་རིག་སྔགས་འཆང་བའི་རྗེ། །མཐུ་སྟོབས་མགོན་ལ་བདག་གིས་གུས་བཏུད་ཀྱིས། །ད་ནི་བདུད་སྡེ་བག་ཡོད་ 3-2-2a བསྟེན་པར་རིགས། །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་ཡབ་གཅིག་འཇམ་པའི་དབྱངས། །དགྱེས་ནས་སྤྱན་རས་ཙམ་གྱིས་བཙས་པ་ལའང་། །རྒྱལ་བའི་དགོངས་ཟབ་རྟོགས་པའི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱི། །མཆོག་སྦྱིན་མཛད་ཅེས་ཐོས་ནས་རིང་ཞིག་ནས། །རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་ལྷག་པའི་ལྷར་བསྟེན་ཅིང་། །ད་དུང་ཁྱོད་ཀྱི་ཞབས་པད་སྤངས་ནས་ནི། །ནམ་ཡང་སྐྱབས་གཞན་མེད་དོ་མཁྱེན་པའི་གཏེར། །བདག་གི་རེ་བ་འབྲས་བུ་མཆིས་པར་མཛོད། །རྒྱུད་དོན་མཁས་པས་བཀྲལ་བ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མང་པོ་དང་། །རབ་འབྱམས་གཞུང་ལ་མཁྱེན་པ་རབ་རྒྱས་པ། །སྐད་གཉིས་སྨྲ་བས་རིང་ནས་བསྐུལ་གྱུར་ཅིང་། །སྐྱེ་དགུའི་གཙུག་ན་བསོད་ནམས་དུ་མས་བརྗིད། །དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ། །རྒྱས་པའི་ཁུར་འཛིན་ལྷག་བསམ་བཟང་པོ་ཅན། །དེ་ཡིས་ཡང་ཡང་ཉེ་བར་བསྐུལ་བ་དང་། །གཞུང་ལུགས་གདམས་པར་མ་ཤར་ཕྱོགས་རེས་ཚིམ། །ལུང་དོན་དྲི་མེད་རིགས་པས་དཔྱོད་མི་ནུས། །མང་དུ་ཐོས་ཀྱང་སྒྲུབ་ལ་མི་བརྩོན་པ། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པར་མི་ནུས་པར། །གཟིགས་ནས་བསྟན་ལ་ཚུལ་བཞིན་ལེགས་སློབ་པའི། །སྔོན་གྱི་དམ་པའི་སྤྱོད་པས་བདག་གི་ཡིད། །ཆེས་ཆེར་དྲངས་པས་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ལུགས། །གསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་འདི་ན་འབད་པ་ལ། །ཞིང་སྐྱེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དང་ས
【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs26《勝者遍主金剛持之次第道：開顯一切秘密之要》 3-2-1a ༄༅། །《勝者遍主金剛持之次第道：開顯一切秘密之要》 ༄། །唯以勝者之教，示解脫之門。 ༄༅། །《勝者遍主金剛持之次第道：開顯一切秘密之要》 3-2-1b ༄༅། །《勝者遍主金剛持之次第道：開顯一切秘密之要》。于諸殊勝上師及至尊妙音（Jampal Yang，文殊菩薩）之蓮足前，生生世世以大恭敬頂禮並皈依。恭敬依止其蓮足於頂上，斷除輪迴與寂滅衰損之無垢道，以慈悲之心如實教導，頂禮殊勝上師之蓮足。如無垢虛空中令人心醉之彩虹，于諸戲論寂滅之境而不動搖，以種種化身之莊嚴，無量散佈天眾，祈請輪之怙主垂護。如其所說之秘密處，無餘攝集持明之主，我以恭敬頂禮具力怙主，如今當謹慎防範魔眾。 3-2-2a 諸佛之父，妙音（Jampal Yang，文殊菩薩），僅以歡喜之眼而生者，亦能以證悟諸佛甚深密意之殊勝智慧，賜予加持，聞之已久。恒常不斷視彼為本尊，至今亦不離汝之蓮足，更無其他救護，智慧之寶藏。愿我之期望終有成果。如諸智者所釋經義，眾多欲如法修持者，及於無量經論中智慧廣大者，由譯師長久勸請。于眾生之頂，以諸多福德而莊嚴，於一切方所，弘揚吉祥金剛乘之重任，具足殊勝發心者。彼屢屢勸請，然于經論教誨未生起，僅滿足於片面之詞。不能以無垢之理智辨別經文之義，雖多聞卻不勤于實修。見此不能令諸佛歡喜，故如法善學教法，昔日聖者之行持，極大地牽動我心，為闡明彼等之行跡，故於此處努力。田生、俱生及……
【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs26: 'The Stages of the Path of the Great All-Pervading Vajradhara: An Explanation of the Essentials of All Secrets' 3-2-1a ༄༅། །'The Stages of the Path of the Great All-Pervading Vajradhara: An Explanation of the Essentials of All Secrets' ༄། །Showing the entrance to liberation through the teachings of the Victorious One alone. ༄༅། །'The Stages of the Path of the Great All-Pervading Vajradhara: An Explanation of the Essentials of All Secrets' is complete. 3-2-1b ༄༅། །'The Stages of the Path of the Great All-Pervading Vajradhara: An Explanation of the Essentials of All Secrets'. To the lotus feet of the holy gurus and Jetsun Jampal Yang (Manjushri), I pay homage and take refuge with great reverence in all lifetimes. By respectfully relying on whose lotus feet at the crown of my head, the stainless path that cuts off the decline of samsara and nirvana, is taught with loving kindness, I bow to the feet of the holy spiritual friends. Like a captivating rainbow in the stainless sky, without moving from the state of complete cessation of all elaborations, with the array of emanated bodies, the lord of the wheel who spreads countless hosts of deities, may he protect us. Whatever secret places he has spoken, the lord of vidyadharas who gathers them all, I pay homage with reverence to the powerful protector, now one should be careful to rely on the hordes of demons. 3-2-2a The one father of all the Buddhas, Jampal Yang (Manjushri), even born from a mere glance of delight, also bestows the supreme gift of discriminating wisdom that realizes the profound intentions of the Buddhas, I have heard for a long time. Constantly relying on him as a deity, and even now, having abandoned your lotus feet, there is never another refuge, treasure of wisdom. May my hopes bear fruit. Just as the meaning of the tantras is explained by the wise, many who wish to practice properly, and those whose wisdom is greatly expanded in the vast scriptures, have been urged by translators for a long time. Adorned with many merits at the crown of beings, the glorious Vajrayana in all directions, one who bears the burden of expanding it, with excellent pure intention. He urged again and again, and was satisfied with partial words that did not arise as instructions from the scriptures. Unable to judge the meaning of the scriptures with stainless reasoning, although he has heard much, he does not strive to practice. Seeing that this cannot please the Buddhas, therefore, properly learning the teachings, the conduct of the former holy ones, greatly draws my mind, for the sake of clarifying their ways, I strive here. Field-born, co-emergent, and...
ྔགས་སྐྱེས་ཀྱི། །མཁའ་འགྲོའི་ཚོགས་ཀྱིས་བུ་ལ་མ་བཞིན་དུ། །བརྩེ་བར་དགོངས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཀུན་ 3-2-2b སྩོལ་ཞིང་། །བགེགས་ཀུན་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བཀའ་དྲིན་མཛོད། །གང་ཞིག་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་དམན་པ། བཤེས་གཉེན་དམ་པའི་མགོན་གྱིས་ཟིན་ནས་ལམ་ཐུན་མོང་བ་ལ་སྦྱངས་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པས། འཁོར་བ་ན་འཁྱམ་པའི་མ་དྲིན་ཅན་རྣམས་དེ་ནས་འདོན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རིངས་པ་དེ་དག་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐྱབས་གཅིག་པུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གོ་འཕང་མྱུར་དུ་སྟེར་བའི་ཉེ་ལམ་ཟབ་མོ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་གཉིས། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཐར་འདོད་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་སུ་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཆེན་པོའི་གནས་ལ་དཔྱོད་པ་ཞུགས་ནས་སྲོག་འདི་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དེ་སྲིད་ཚུན་ཆད་ཀྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་སེལ་བའི་འཇུག་ལྡོག་འཇིག་རྟེན་པའི་རྒན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ལུགས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མི་འཛིན་པར། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་ཕན་ཆད་ཀྱི་གོང་མའི་ཁྱད་པར་ཚོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་ནི། གང་ཟག་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེས་སྙིང་ཐག་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་ཙམ་ཡང་བྱ་བར་དཀའ་ལ། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་དང་མི་མཐུན་པའི་གཏམ་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་བདག་པས་གཞན་གཅེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། དེས་ཀུན་ཏུ་དྲངས་པའི་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེ་བ་རྣམས་ལ་བསླབས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་གོ་འཕང་མཆོག་བརྙེས་པས། ཐ་ན་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་ཙམ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ 3-2-3a ལ་སྨན་པའི་ཐབས་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ། སྐྱེ་དགུ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེར་འཚོའི་གཞི་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སྙན་པའི་བ་དན་ས་གསུམ་ན་རྣམ་པར་གཡོ་བ་དེའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སྤེལ་མར་བསྟོད་པ་ལས། གཏིང་མཐའ་མེད་པའི་འཁོར་བ་ནི། །རྒྱ་མཚོའི་ནང་ན་རྣམ་པར་གནས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མི་བཟད་པའི། །ཆུ་སྲིན་གྱིས་ནི་ལུས་ཟོས་པས། །དེ་རིང་གང་ལ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །གང་ལ་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན། །གཏན་ནས་ཡོང་ཡེ་མི་མངའ་ཞིང་། །གང་ཞིག་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་ཀུན། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་གནས་གྱུར་པ། །གལ་ཏེ་སེམས་ཤིག་ཡོད་ན་ནི། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་ཞིང་། །དེ་བསྟོད་དེ་ནི་བཀུར་བ་དང་། །དེ་ཡི་བསྟན་ལ་གནས་པའི་རིགས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་རློམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་དུག་ཆུས་མྱོས་པའི་སྟོན་པར་རློམ་པ་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པས། བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་
【現代漢語翻譯】 祈請語：空行聖眾如慈母般關愛我等，賜予一切成就，平息一切障礙。對於那些具有殊勝大乘種性力量，並被具德上師攝受，通過修習共同道而對大悲生起堅定信心的行者，他們急切地想要從輪迴中救度慈母般的眾生。因此，爲了迅速賜予一切有情唯一的怙主——圓滿正等覺佛陀的果位，應當引導他們進入甚深近道金剛乘。因此，在此將宣說金剛持大道的次第。 此分二：一、宣說唯有諸佛之教方為希求解脫之入門；二、宣說趣入此門之不同次第。 首先，對於那些深入探究自他重大意義之所在，並認為僅僅依靠世間老者區分今生享樂和解除痛苦的取捨之法不足夠的人來說，他們尋求來世乃至更高境界的入門是：大多數人甚至難以從內心深處隨喜，與世間一切相違，以利他為己任的菩提心，以及依此而生的偉大菩薩行。依靠對這些的修習，便能獲得不可思議的殊勝果位，乃至呼吸之間也能成為利益眾生之大方便。因此，唯有那響徹三界，被譽為眾生福祉之源的圓滿正等覺佛陀之教，方能成辦此事。如讚頌所言：『無邊無際之輪迴，安住于大海之中，貪慾等諸難忍受，身軀為水怪所食，今當皈依於何者？于彼一切諸過失，永時畢竟皆不具，于彼一切諸功德，一切種相皆圓滿，設若汝心有所屬，即當皈依于彼者，贊彼敬彼及尊彼，安住于彼之教法。』 如是，不知解脫道，卻以我慢之毒所惑，自詡為導師的數論派等，詆譭善逝所傳之正法。
【English Translation】 Invocation: May the assembly of Ḍākinīs, with love like a mother to her child, bestow all attainments and pacify all obstacles. Those who possess the power of the supreme Mahāyāna lineage, are embraced by virtuous spiritual friends, and through training in the common path, generate great compassion and firm conviction, are extremely eager to liberate their kind mothers wandering in saṃsāra. Therefore, to swiftly grant all sentient beings the state of the sole refuge, the Bhagavan Buddha, they should be led into the profound and swift path of Vajrayāna. Thus, here, I shall explain the stages of the path of the great Vajradhara. This has two parts: (1) Showing that only the teachings of the Buddhas are the entrance for those wishing to attain liberation; and (2) Showing the different ways to enter that path. Firstly, for those who delve into the great meaning of self and others, and do not consider it sufficient to merely follow the worldly elders' methods of distinguishing between what to adopt for happiness and what to abandon for the alleviation of suffering in this life, but seek the distinctions of higher states in future lives and beyond, the entrance is this: Even most people find it difficult to rejoice sincerely from the bottom of their hearts, and it becomes the basis for talk that is contrary to all the world, the mind of bodhicitta that cherishes others over oneself, and the great deeds of the bodhisattvas that arise from it. By relying on training in these, one attains an extraordinary supreme state, so that even the mere movement of breath becomes a great means of benefiting sentient beings. Therefore, only the teachings of the Bhagavan Buddha, the great source of sustenance for all beings, whose banner of fame flutters throughout the three realms, can accomplish this. As it is praised in the verses: 'The beginningless and endless saṃsāra, remains within the ocean. The unbearable afflictions such as desire, devour the body like sea monsters. To whom shall I turn for refuge today? In whom all faults are completely and utterly absent, and in whom all qualities are perfectly present in every way. If your mind belongs to someone, then take refuge in that one. Praise, respect, and honor that one, and abide in that one's teachings.' Even so, those who do not know the path to liberation, but are intoxicated by the poison of arrogance, claiming to be teachers, such as the Sāṃkhyas, denigrate the Dharma taught by the Sugatas.
བར་བསྟན་པ་ལས་ཚུལ་གཞན་དུ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པར་འདོད་ནས་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལྟར་བཅོས་པའི་གཞུང་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཞིག་སྦྱར་ནས་ཐར་འདོད་རྣམས་ལ་འདོམས་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་། དེས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་དང་། དེ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྟོན་པ་དང་ལམ་དང་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་གྲོགས་ཡིན་གྱི། ཆོས་འདི་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་སྟོན་པ་དང་བསྟན་པ་དང་དེ་ལ་སློབ་པ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྐྱབས་གནས་ 3-2-3b ལ་ཡིད་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བའི་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཐུབ་པའི་བསྟན་པ་ཁོ་ན་ཐར་པ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ངོགས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ངེས་པ་དེ་ཡང་བློའི་མཐུ་ཆུང་བས་ནི་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་གྱིས་ཡིན་ལ། བློའི་མཐུ་ཆེ་བས་ནི་ཚད་མས་དྲངས་པའི་ངེས་པ་བརྟན་པོ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །དེ་ཡང་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་པ་ལས། བདག་ནི་སངས་རྒྱས་ཕྱོགས་མི་འཛིན། །སེར་སྐྱ་སོགས་ལ་མི་སྡང་ཡང་། །གང་ཞིག་རིགས་པར་ལྡན་པའི་ཚིག །དེ་ཉིད་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རང་དང་གཞན་གྱི་སྟོན་པའི་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་སྡང་ཞུགས་དོར་ནས་འདི་གཉིས་ལས་གང་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གང་ནི་ཉེས་པར་བཤད་པ་ཡིན་སྙམ་དུ་དཔྱད་པ་ན། གདུལ་བྱའི་དོན་གཉིས་འགྲུབ་པའི་ཐབས་སྟོན་པ་གང་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ལུང་གཉིས་ནི་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་མིན་དཔྱོད་པའི་གཞི་ཡིན་པས་རྩོད་གཞི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་མིན་དབྱེ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཚུལ་ནི་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ན་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་མངོན་མཐོ་སྔོན་དུ་ཐོབ་ནས་ཕྱི་ནས་ངེས་ལེགས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱང་། ལུང་གང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གཉིས་སྟོན་པ་རྣམས་དེ་ལ་སླུ་མི་སླུ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ནི། གཙོ་བོའི་དོན་ངེས་ལེགས་ལ་མི་སླུ་བར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཐོབ་བྱ་ཕལ་པ་མངོན་མཐོ་ལ་མི་སླུ་བར་དཔོག་པ་ནི་མཁས་པའི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ 3-2-4a འགྲེལ་ལས། གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུའི་ཕྱིར། །གཞན་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན། །ཞེས་དང་། བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལྐོག་གྱུར་ལ། །གང་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་སྟོང་པ་ཉིད་བརྟེན་ཏེ། །འདི་ཉིད་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཀུན་འབྱུང་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་འཁོར་བ་དང་། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི
【現代漢語翻譯】 此外，有些（人）想通過其他方式來展示事物的實相，他們編造了許多偽裝成正確道路的論典，並以此來教導那些渴望解脫的人。因此，只有圓滿正等覺的佛陀、他所開示的教法，以及如法修學者，才是渴望解脫者的導師、道路和通往解脫的助伴。而那些與此教法相異的導師、教法及其修學者，則並非如此。因此，必須獲得對皈依處毫不動搖的堅定信念。 如果這樣，那麼唯有釋迦牟尼的教法才能被理解為是渴望解脫者的入口。這種堅定信念，對於智慧淺薄者來說，僅僅是基於理性的推測；而對於智慧深廣者來說，則應尋求通過 प्रमाण （pramāṇa，量）所引導的穩固的定解。否則，就只是一種空洞的承諾。正如在《讚揚超凡天神》中所說：『我既不偏袒佛陀，也不憎恨 कपिल （Kapila，迦毗羅）等人，凡是符合理性的言論，我都完全接受作為導師。』 因此，應當拋棄對自宗和他宗導師的偏袒和憎恨，思考這兩者中哪個是善說，哪個是惡說。當發現某種教法能夠實現所化眾生的二利，並且具有正確的論證時，就應當採納它。此時，兩種聖言（ आगम ，āgama，阿含）是辨別真偽的基礎，但不能作為論證的依據，因此必須通過理性來區分其真偽。 其方法是，當衆生獲得 जन्म （janma，生）時，雖然應首先獲得暫時的 लाभ （lābha，利益）——增上生，然後再獲得究竟 लाभ （lābha，利益）——決定勝。但是，當檢驗哪些教法能夠引導眾生獲得二利時，應首先確定主要利益——決定勝，在理性上是可靠的，然後再推斷次要利益——增上生是否可靠。這是智者們的觀點。正如《釋量論》所說：『爲了不欺騙主要利益，才推斷其他利益。』 《四百論》中也說：『對於佛陀所說的隱晦之義，如果有人產生懷疑，那麼他應該依靠空性，僅僅對此深信不疑。』如是，從執著于自我的 समदुदय （samudaya，集）中，產生了連線痛苦之蘊的輪迴；而通過證悟無我的智慧，便能獲得解脫。
【English Translation】 Furthermore, some (people) want to demonstrate the suchness of things in other ways. They fabricate many treatises disguised as the correct path and use them to teach those who desire liberation. Therefore, only the perfectly complete Buddha, his teachings, and those who practice them accordingly are the teachers, paths, and companions on the path to liberation for those who desire liberation. Those teachers, teachings, and practitioners who are different from this Dharma are not so. Therefore, one must gain unwavering certainty in the refuge. If so, then only the teachings of Shakyamuni can be understood as the entrance for those who desire liberation. This certainty, for those with little wisdom, is merely based on rational speculation; but for those with profound wisdom, they should seek a stable conviction guided by प्रमाण （pramāṇa, measure）. Otherwise, it is just an empty promise. As it is said in 'Praise of the Transcendent God': 'I neither favor the Buddha nor hate Kapila (Kapila) and others, but I fully accept as a teacher whatever words are in accordance with reason.' Therefore, one should abandon partiality and hatred towards the teachers of one's own and other schools, and consider which of the two is well-spoken and which is poorly spoken. When it is discovered that a teaching can achieve the two benefits of sentient beings and has correct arguments, it should be adopted. At this time, the two आगम （āgama, scripture） are the basis for distinguishing truth from falsehood, but they cannot be used as the basis for argument, so reason must be used to distinguish their truth from falsehood. The method is that when beings obtain जन्म （janma, birth）, although they should first obtain temporary लाभ （lābha, benefit）—higher realms, and then obtain ultimate लाभ （lābha, benefit）—definite goodness. However, when examining which teachings can guide beings to obtain two benefits, one should first determine that the main benefit—definite goodness—is reliable in reason, and then infer whether the secondary benefit—higher realms—is reliable. This is the view of the wise. As the Commentary on Valid Cognition says: 'In order not to deceive the main benefit, other benefits are inferred.' The Four Hundred Verses also says: 'If someone has doubts about the hidden meaning spoken by the Buddha, then he should rely on emptiness and believe in this alone.' Thus, from the समदुदय （samudaya, arising） of clinging to self arises the cycle of connecting aggregates of suffering; and through the wisdom of realizing selflessness, one can obtain liberation.
་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པའི་ཐར་བར་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་རྣམས་རིགས་པའི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་སུ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་པ་ལྟར་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དགོས་ཀྱི། དེ་དག་ཚུར་མཐོང་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་པས་སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། བདག་ནི་སྟོན་པ་གཞན་སྤངས་ནས་བཅོམ་ལྡན་ཁྱོད་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་འདི་ནི་རང་གི་འདོད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་རང་གི་སྐྱབས་འགྲོའི་མཚང་སྒྲོག་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་མི་རུང་ལ་རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་རང་གཞན་གྱི་སྟོན་པས་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་མེད་དང་། ཕུང་པོ་རྟག་མི་རྟག་དང་། བདག་ཡོད་མེད་སོགས་མི་མཐུན་པ་བསྟན་པའི་ལུང་རྣམས་ལ་གང་འཐད་ལ་གང་མི་འཐད་ཅེས་རང་གི་སྡེ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་གཞན་སྡེ་རྣམས་རྩོད་པ་ན། རང་གི་སྟོན་པའི་ལུང་དེ་རྣམས་རྣམ་དག་ཏུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དངོས་སྟོབས་ཀྱི་ཚད་མས་མི་འགྲུབ་པའི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་སྟོན་པའི་ལུང་རྣམས་ནི་རང་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བར་དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་ 3-2-4b པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ལ། དེའི་ཚུལ་སྒྲུབ་པ་ཡང་རིགས་པས་འགྲུབ་ཀྱི་ལུང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ་འདིར་ནི་སྒོ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་གྱི་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བྱའོ། །གཞན་སྡེའི་ལུང་སྐྱེས་བུའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་སྟོན་པ་རྣམས་ནི་སྔ་ཕྱི་འགལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྟག་པ་འཁོར་བའི་བྱེད་པ་པོར་སྨྲ་ཞིང་། ཡང་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་གྱིས་ལམ་བསྒོམས་པའི་མཐར་འཁོར་བ་ལྡོག་པར་ཡང་འདོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁོར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་མ་ལོག་ན་འཁོར་བ་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་རྟག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན་དུས་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་སུན་འབྱིན་ཞིང་འཁོར་བར་འཆིང་བ་ཆད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་བྱར་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་བའོ། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱབས་གསུམ་ཐར་འདོད་ཀྱི་སྐྱབས་ཡིན་གྱི། དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱབས་གཏན་མིན་ནོ་སྙམ་པའི་ངེས་པ་མ་དྲངས་ན། རང་གི་སྐྱབས་གནས་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བློ་བརྟན་པོ་མི་འབྱུང་ལ། དེ་འབྱུང་བ་ཡང་ལུགས་གཉིས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་རིགས་པས་མཐོང་བ་ལ་རག་ལས་པས། མུ་སྟེགས་བྱེད་དངོས་སུ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་སླ་ཡི་བློ་གྲོས་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱབས་འགྲོའི་བློ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེད་པར་འདོད་ན་སྔར་ལྟར་བྱའོ། །དེས་ན་སྡེ་བདུན་ལ་སོགས་པ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ནི། རང་གི་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་དང་དེའི་བསྟན་པ་ལུང་རྟོགས་གཉིས་དང་དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་ཚིག་ཙམ་མིན་པའི་གུས
【現代漢語翻譯】 如果有人說，『獲得地位的解脫之道，必須像理性論著中通過推理確立的那樣，通過推理來證實。』因為這些對於凡夫來說非常隱蔽，所以只能用經文來證明。』這就像是在宣稱：『我捨棄其他導師，皈依世尊您，這僅僅是我自己的意願而已，沒有任何正確的證據。』這就像是在揭露自己皈依的缺陷。因為在這種情況下，他們認為經文不能作為證據，而且也沒有理性的證據。 此外，當自己的宗派與其他宗派爭論，例如，各自的導師所說的關於前世後世的有無、蘊的常與無常、自我的有無等不一致的觀點時，如果爭論哪個合理哪個不合理，那麼他們也無法完全證實自己導師的經文是純正的。 對於那些無法通過現量（dngos stobs，直接認知）來證實的非常隱蔽的事物，導師的經文必須通過三種方式檢驗過的、不欺騙其所要表達的含義的可靠論證來證實。而且，證實這些的方式也必須通過推理來實現，而不是依賴於經文作為證據。這裡只是簡單地介紹一下，詳細的內容將在其他地方闡述。 其他宗派的經文，那些將補特伽羅（skyes bu，個人）的主要目標作為導師的經文，本身就存在前後矛盾。例如，他們聲稱『自性』（gtso bo，梵文：Pradhāna，音譯：缽喇馱那，字面意思：主）和『自在天』（dbang phyug，梵文：Īśvara，音譯：伊濕伐羅，字面意思：自在）等是常恒的，並且是輪迴的製造者。然而，他們又認為，通過追求解脫和修習道，最終可以從輪迴中解脫出來。這是因為，如果輪迴的根本原因『自性』沒有被消除，輪迴就不會停止；而且，如果是常恒的原因，那麼任何時候都不可能停止。 同樣，駁斥無我（bdag med，梵文：anātman，音譯：阿那特曼，字面意思：無我）的觀點，並且認為束縛于輪迴的解脫是可以獲得的，這也是矛盾的。正如之前所說，如果沒有確信自己的導師等三寶是渴望解脫者的皈依處，並且與此不符的導師等絕對不是皈依處，那麼就不會對自己的皈依處產生堅定不移的信心。而這種信心的產生，依賴於通過推理看到兩種體系的缺點和優點。因此，無論外道（mu stegs byed，字面意思：邊見者）實際上是否存在，如果聰慧之人想要生起特殊的皈依之心，就應該像之前所說的那樣去做。 因此，《七部論》（sde bdun，指法稱論師的七部因明論著）等理性論著，是爲了對自己的導師佛陀及其經教（包括教證和智證）以及如理修習這些經教，不僅僅是口頭上的恭敬，而是要做到真正的恭敬。
【English Translation】 If someone says, 'The stages of progressing to liberation, which achieves status, must be proven by reasoning, just as they are established by reasoning in the treatises of logic. Because these are extremely obscure to ordinary people, the proof is limited to scripture alone.' This is like declaring, 'I have abandoned other teachers and taken refuge in the Blessed One, but this is merely my own desire, without any valid evidence.' This is like exposing the flaws in one's own refuge. Because in that case, they believe that scripture cannot serve as evidence, and there is no rational proof either. Furthermore, when one's own sect disputes with other sects regarding the differing teachings of their respective teachers, such as whether there are past and future lives, whether the aggregates are permanent or impermanent, whether there is a self or not, if they argue about which is reasonable and which is not, then they will also be unable to completely prove that the scriptures of their own teacher are pure. For those extremely obscure things that cannot be proven by direct perception (dngos stobs), the scriptures of the teacher must be proven by a valid argument that has been purified by three types of examination and does not deceive the meaning of what it teaches. Moreover, the way to prove these things is also accomplished through reasoning, without relying on scripture as evidence. Here, only a brief introduction is given; a more detailed explanation will be provided elsewhere. The scriptures of other sects, those that present the main purpose of the individual (skyes bu) as the teacher, are inherently contradictory. For example, they claim that 'Pradhāna' (gtso bo, 梵文：Pradhāna，音譯：缽喇馱那，字面意思：主) and 'Īśvara' (dbang phyug, 梵文：Īśvara，音譯：伊濕伐羅，字面意思：自在) and so on are permanent and are the creators of samsara. Yet, they also believe that by seeking liberation and practicing the path, one can eventually be liberated from samsara. This is because if the root cause of samsara, 'Pradhāna', is not eliminated, samsara will not cease; and if it is a permanent cause, then it can never cease. Similarly, refuting the view of no-self (bdag med, 梵文：anātman，音譯：阿那特曼，字面意思：無我) and claiming that liberation, which is the cessation of being bound in samsara, can be attained is also contradictory. As mentioned earlier, if one does not have the conviction that one's own teacher and the Three Jewels are the refuge for those who desire liberation, and that teachers and so on who are not in accordance with this are definitely not refuges, then unwavering faith in one's own refuge will not arise. And the arising of this faith depends on seeing the faults and merits of the two systems through reasoning. Therefore, whether non-Buddhists (mu stegs byed) actually exist or not, if intelligent people want to generate a special mind of refuge, they should do as described earlier. Therefore, treatises of logic such as the Seven Treatises (sde bdun, referring to the seven treatises on logic by Dharmakīrti) are for showing genuine respect, not just lip service, to one's own teacher, the Buddha, and his teachings (both scriptural and realized), and for practicing these teachings properly.
་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱོས་ཤིག ། ༄། །དེ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་སྤྱིའི་དབྱེ་བ་དང་། 3-2-5a ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བའོ། ། ༈ ཐེག་པ་སྤྱིའི་དབྱེ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི། ཇི་ལྟར་དབྱེ་བའི་སྒོ། གང་གིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན། ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཇི་ལྟར་དབྱེ་བའི་སྒོ། དང་པོ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མེར་གདུལ་བྱའི་མོས་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་ཕྱེ་སྟེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལ་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་ཀྱང་། བདེན་པའི་དེ་ཉིད་ཚུལ་སྟོན་གང་། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་དོན་གང་ཡང་། །གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དོན་ཡང་། །བསྡུས་ནས་འདིར་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀྲྀ་པི་ཏ་ཀ་མ་ལས་བདེན་པ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པ་ཚུལ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ལ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་ཀྱང་བཀའ་མ་ལུས་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་དེ་ལྟར་དུ་བསྡུས་སོ། །མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས་ནི། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང་། །ཞེས་ཐེག་པ་མཆོག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་གསུང་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་ལམ་མམ་ཐེག་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་དྲངས་ཏེ་བཤད་པས་ཆོག་གོ ། ༈ གང་གིས་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། གཉིས་པ་ནི། དབྱེ་བའི་སྒོ་གཉིས་སུ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་ན། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམན་པ་བདག་གཅིག་པུའི་ཕྱིར་དུ་ཐོབ་བྱ་དམན་པ་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་ཞི་བའི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བ་དང་། ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཐོབ་བྱ་མཆོག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ 3-2-5b གདུལ་བྱ་དམན་མཆོག་གཉིས་ཡོད་པས། དེ་གཉིས་ཐེག་པ་གང་གིས་རང་རང་གི་གོ་འཕང་དུ་འགྲོ་བའི་ཐེག་པ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའི་ཆོས་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་མཆོག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་བྱའོ། །ཐེག་པ་དམན་པ་ལ་ཉན་རང་གཉིས་ཡོད་ཅིང་དེ་དག་རང་རང་གི་གོ་འཕང་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་ཐེག་པ་གསུམ་མོ། ། ༈ ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་རང་བཞིན། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་དམན་པའི་རྣམ་གཞག་དང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་གཞག་གོ། ༈ ཐེག་པ་དམན་པའི་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ནི། ཉན་རང་གཉིས་ལ་དབང་པོ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཕལ་ཆེར་མཚུ
【現代漢語翻譯】 要以殊勝之方便生起大菩提心。 進入菩提心的次第，展示不同的門徑。 第二部分分為兩點：共同乘的分類，以及大乘的分類。 共同乘的分類。 第一部分分為四點：如何分類的門徑，以何種理由區分，各自的自性，以及所有這些最終都成為證悟的支分。 如何分類的門徑。 第一點是，在《行集燈論》中，根據所化眾生的三種意樂，將行歸納為三種來分類：對於下劣意樂者，展示離貪之行；對於廣大意樂者，展示地與波羅蜜多之行；對於甚深意樂者，特別展示貪慾之行。同樣，在《三種理則燈論》中也說：『真實之本體，理則所詮釋，度彼岸理則，意義為何也，廣大密咒之，理則意義也，總集於此處，即是為宣說。』克什米爾班智達克里比達卡瑪拉將四諦瑜伽士之理則等歸納為三種理則。耶謝扎巴也在對所有教言進行概括性解釋的論著中如此歸納。在《經莊嚴論》中說：『聖教可為三，亦可分為二。』這裡說了勝乘和劣乘的聖教分為兩種。這些都可以引用來解釋聖教的分類以及道或乘的分類。 以何種理由區分。 第二點是，解釋分為兩種門徑的理由：因為有爲了下劣之事，即僅僅爲了自身，所求的果位是下劣的，僅僅是寂滅輪迴痛苦的果位；以及爲了殊勝之事，即爲了所有眾生，所求的果位是殊勝的，即佛陀的果位。因為存在下劣和殊勝兩種所化眾生，所以爲了讓這兩種眾生各自趨向各自的果位，有兩種乘，稱為小乘和大乘。並且，根據這一點，所宣說的兩種法被稱為勝乘和劣乘的聖教。小乘有聲聞乘和獨覺乘兩種，將這些眾生各自引導向各自果位的道路分為聲聞乘和獨覺乘兩種，所以共有三種乘。 各自的自性。 第三部分分為兩點：小乘的建立，以及大乘的建立。 小乘的建立。 第一點是，雖然聲聞乘和獨覺乘在根器和果位上有勝劣之分，但道的建立大體相同。
【English Translation】 Know that the supreme method for generating the great Bodhicitta (enlightenment mind). Showing the different doors for entering into it. The second part has two points: the general divisions of vehicles, and the divisions of the Great Vehicle. The general divisions of vehicles. The first part has four points: the door of how to divide, the reason for distinguishing, the individual characteristics of each division, and showing that all of them ultimately become limbs of complete enlightenment. The door of how to divide. The first point is that in the 'Condensed Conduct Lamp', based on the three inclinations of those to be tamed, conduct is condensed into three and divided: for those inclined towards the inferior, the conduct of detachment is shown; for those inclined towards the vast, the conduct of the grounds and perfections is shown; and for those particularly inclined towards the profound, the conduct of desire is shown. Similarly, in the 'Threefold Mode Lamp', it says: 'The mode that shows the truth of reality, whatever the meaning of the mode of the perfections, and also the meaning of the mode of the great secret mantra, having condensed them, is taught here.' The Kashmiri Pandit Kṛpīṭaka Kamala condensed the mode of the yogi of the four truths, etc., into three modes. Yeshe Drakpa also condensed all the teachings in his treatise explaining the summary. In the 'Ornament of the Sutras', it says: 'The collections can be three or even two.' Here, the collections of the superior and inferior vehicles are said to be two. These can be cited to explain both the divisions of the scriptures and the divisions of the path or vehicle. The reason for distinguishing. The second point is to explain the reason for saying there are two doors of division: because there are two types of beings to be tamed, inferior and superior. The inferior seek an inferior goal, which is merely the state of pacifying the suffering of samsara, for the sake of an inferior purpose, which is only for oneself. The superior seek a superior goal, which is the state of Buddhahood, for the sake of a superior purpose, which is for all sentient beings. Therefore, to lead these two types of beings to their respective states, there are two vehicles, called the Lesser Vehicle and the Great Vehicle. And based on this, the two teachings that are proclaimed are called the collections of the superior and inferior vehicles. The Lesser Vehicle has two, the Hearer Vehicle and the Solitary Realizer Vehicle, and the paths that lead these beings to their respective states are divided into two, the Hearer Vehicle and the Solitary Realizer Vehicle, so there are three vehicles. The individual characteristics of each division. The third part has two points: the establishment of the Lesser Vehicle, and the establishment of the Great Vehicle. The establishment of the Lesser Vehicle. The first point is that although there are superior and inferior faculties and results in the Hearer Vehicle and the Solitary Realizer Vehicle, the establishment of the path is mostly the same.
ངས་པར་སའི་དངོས་གཞི་ལས་གསུངས་ལ། ཁྱད་པར་ཞིབ་པ་ནི་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་པས་འདིར་གཉིས་ཀའི་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་རགས་པ་འགའ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདི་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་དོན་ཁུར་དུ་འཁུར་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པས་རང་གྲོལ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། རྣལ་གྲོལ་ཐར་པ་འཐོབ་པའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ནི་བདག་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བདག་འཛིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དོན་དེ་རྟོགས་ནས་ཤེས་རབ་དེ་བཙལ་ཏེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གཞན་གྱིས་གྲོགས་བྱས་ནས་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་དོ། །འདི་དག་གིས་གང་ཟག་གདོད་མ་ནས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ཡང་དེར་སྣང་བའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་མ་རྟོགས་ཀྱི། གང་ཟག་ལ་ཕྱི་རོལ་པས་བཏགས་པའི་རྫས་ཡོད་ 3-2-6a ཀྱི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་མདོ་སྡེ་པ་དང་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། སེམས་ཙམ་པ་དང་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི་དེ་ལྟ་ན་གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལྡོག་པས་དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་དོན་མེད་དེ། གང་ཟག་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་འཛིན་ཡང་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་གཞག་དགོས་པ་ལྟར། གང་ཟག་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡང་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་གཞག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ཟག་ལ་ཡང་བདེན་འཛིན་འཇུག་ལ། དེ་འཇུག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་མ་ལུས་པར་ལྡོག་པ་མེད་པས། ཉན་རང་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་བར་འདོད་དགོས་ན། དེ་ཡང་མི་རིགས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས། འཇུག་པ་ལས། ཁྱེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བདག་མེད་མཐོང་བ་ཡིས། །གཟུགས་སོགས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། །གཟུགས་ལ་དམིགས་ནས་འཇུག་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་སོགས། །སྐྱེ་འགྱུར་དེ་ཡི་ངོ་བོ་རྟོགས་མེད་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། འཇུག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཡང་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ 3-2-6b ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཉིད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །ལས་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་
【現代漢語翻譯】 我將從《般若經》的根本教義出發進行闡述。由於詳細解釋可能會過於冗長，因此在這裡僅對二者的共同綱要進行一些粗略的描述。這兩類修行者（指聲聞和獨覺）都背離了為他人承擔責任的道路，僅僅是爲了自身的解脫而修行。獲得究竟解脫的主要因素是證悟無我的智慧，因為束縛于輪迴的主要因素是執著于自我。因此，他們也通過領悟無我的道理，尋求智慧，並通過戒律、禪定等其他道路的輔助，最終斷盡一切煩惱。這些修行者雖然認識到補特伽羅（梵文：Pudgala，補特伽羅，人或有情）從根本上是空性的，沒有自性，但他們並沒有證悟如幻象般的真諦。他們僅僅認識到外道所假立的實有自我的無我性。因此，有經部派、克什米爾的說一切有部、唯識宗以及一些中觀宗的論師將此種認識解釋為證悟人無我。
尊貴的月稱論師認為，如果這樣，那麼對補特伽羅的真實執著絲毫不會消除，因此，證悟這樣的人無我是沒有意義的。只要對補特伽羅的真實執著存在，人我執就不會消除。正如認識到蘊等法沒有自性必須被視為證悟法無我一樣，認識到補特伽羅沒有自性也必須被視為證悟人無我。因此，只要對蘊存在真實的執著，就會對補特伽羅產生真實的執著。只要這種執著存在，就不會消除所有的煩惱。因此，必須承認，無論聲聞和獨覺如何努力，他們都無法從輪迴中解脫。月稱論師考慮到這一點，在《入中論》中寫道：『你們的瑜伽士通過證悟無我，並不能證悟色等法的真如。因為他們執著於色等法，貪慾等煩惱還會產生，因為他們沒有證悟色等法的本性。』《入中論釋》中也說：『因為執著於色等法的自性，所以是顛倒的。因此，他們也不能證悟人無我，因為執著自我的根源在於執著蘊。』 這實際上是聖龍樹菩薩的觀點。在《寶鬘論》中寫道：『只要存在對蘊的執著，就會存在我執。只要存在我執，就會有業。由業又會產生輪迴。』
【English Translation】 I will explain from the fundamental teachings of the Prajñāpāramitā. Since detailed explanations may be too lengthy, I will only give a rough description of some of the common outlines of the two here. These two types of practitioners (referring to Śrāvakas and Pratyekabuddhas) turn their backs on taking on the responsibility for others and only practice for their own liberation. The main factor for attaining ultimate liberation is the wisdom that realizes selflessness, because the main factor that binds one to saṃsāra is attachment to self. Therefore, they also realize the principle of selflessness, seek wisdom, and with the help of other paths such as discipline and samādhi, they eventually exhaust all afflictions. Although these practitioners realize that the Pudgala (Sanskrit: Pudgala, 補特伽羅, person or sentient being) is fundamentally empty and without self-nature, they do not realize the truth like an illusion. They only recognize the selflessness of the real self that is falsely established by outsiders. Therefore, the Sautrāntikas, the Kashmir Sarvāstivādins, the Yogācārins, and some Madhyamikas explain this kind of understanding as the realization of the selflessness of persons. The venerable Candrakīrti believes that if this is the case, then the real attachment to the Pudgala will not be eliminated at all. Therefore, it is meaningless to realize such selflessness of persons. As long as the real attachment to the Pudgala exists, the ego-grasping will not be eliminated. Just as the realization that the skandhas and other dharmas have no self-nature must be regarded as the realization of the selflessness of phenomena, the realization that the Pudgala has no self-nature must also be regarded as the realization of the selflessness of persons. Therefore, as long as there is a real attachment to the skandhas, there will be a real attachment to the Pudgala. As long as this attachment exists, all afflictions will not be eliminated. Therefore, it must be admitted that no matter how hard the Śrāvakas and Pratyekabuddhas work, they cannot be liberated from saṃsāra. Considering this, Candrakīrti wrote in the Madhyamakāvatāra: 'Your yogis, through realizing selflessness, cannot realize the suchness of form and other dharmas. Because they are attached to form and other dharmas, greed and other afflictions will still arise, because they have not realized the nature of form and other dharmas.' The Madhyamakāvatārabhāṣya also says: 'Because of attachment to the self-nature of form and other dharmas, it is inverted. Therefore, they cannot realize the selflessness of persons, because the root of attachment to self lies in attachment to the skandhas.' This is actually the view of the holy Nāgārjuna. In the Ratnāvalī, it is written: 'As long as there is attachment to the skandhas, there will be ego-grasping. As long as there is ego-grasping, there will be karma. From karma, saṃsāra will arise again.'
བ་ཡིན། །ཞེས་དང་། རྩ་ཤེ་ལས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཟད་པས་ཐར། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་རྟོག་ལས། །དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལ་བདེན་འཛིན་གྱིས་འཁོར་བར་འཆིང་བ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ཐར་བ་ལ་དེའི་རྩ་བ་བདེན་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པ་ལྡོག་དགོས་ལ། དེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་དོན་རྟོགས་པས་ཟློག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་བསྟེན་པའི། །ཐར་བའི་ལམ་ནི་གཅིག་ཉིད་ཁྱོད། །གཞན་དག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ངེས། །ཞེས་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡུམ་གཅིག་པུ་ཐེག་པ་གསུམ་གའི་ཐར་ལམ་དུ་གསུངས་ཏེ། རྒྱལ་བའི་ཡུམ་ལས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་སློབ་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རང་རྒྱལ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་དང་། སྡུད་པ་ལས། གང་དག་བདེར་གཤེགས་ཉན་ཐོས་འགྱུར་བར་བྱ་སྙམ་དང་། །རང་སངས་རྒྱས་དང་དེ་བཞིན་ཆོས་རྒྱལ་འགྱུར་འདོད་པ། །བཟོད་པ་འདི་ལ་མ་བརྟེན་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་བསྡུས་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་བརྡོས་པ་འདྲ། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བཞིན། །འདུ་ཤེས་ 3-2-7a སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །ཉི་མའི་གཉེན་གྱིས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དོན་དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ན་རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀཱ་ཏྱཱ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང་། །མེད་པ་གཉིས་ཀའང་དགག་པ་མཛད། །ཅེས་གསུངས་པས། ཐེག་པ་དམན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གི་ལྟ་བས་དགྲ་བཅོམ་པའི་བར་དུ་བགྲོད་པར་བཤད་པ་མང་ལ། ཐེག་ཆེན་དུ་ཡང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་དང་མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་བགྲོད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀ་གསུངས་མོད་ཀྱང་། དཔེར་ན། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེར་སེམས་ཙམ་དང་དབུ་མའི་ལྟ་བས་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་པ་ལ། སློབ་དཔོན་འཕགས་པས་དབུ་མའི་ཚུལ་སྟོན་པའི་མདོ་རྣམས་ནི། གཞན་དུ་དྲང་དུ་མི་རུང་བར་རིགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ངེས་པར་མཛད་པས།སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ནི་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་ལས་གཞན་དུ་དྲང་བར་བྱ་དགོས་པ་ལྟར། འདིར་ཡང་ཚུལ་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ཀྱང་ཉན་རང་གིས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པ་ཡང་མང་དུ་གསུངས་ལ། དངོས་པོའི་དེ
【現代漢語翻譯】 如是說。 根本慧論中說：『業及煩惱盡，故得解脫。業及煩惱由分別生，彼等由戲論生，戲論由空性止滅。』 如是，執著蘊為真實而束縛于輪迴，欲從輪迴中解脫，必須斷除其根本——真實執著的戲論。而了悟自性本空之義，即可斷除。 讚歎無分別中也說：『諸佛及獨覺，聲聞所必依，解脫道唯一，決定說無餘。』 如是，了悟諸法無自性的無分別之母，是三乘之解脫道。如勝母經云：『欲于聲聞地修學者，亦應修學此般若波羅蜜多。』 如是宣說，于獨覺及佛地亦如是。 攝頌中雲：『若有欲成正覺聲聞者，及欲成獨覺，如是欲成法王者，不依此忍則不能得。』 此乃攝略其義。 聲聞藏中也說：『色如水泡，受如水上浮漚，想如陽焰，行如芭蕉，識如幻術。』 如是日之親族（釋迦牟尼佛）所宣說。 為闡釋此義，根本慧論中也說：『世尊知有及非有，故於迦旃延之教誡中，遮遣有及非有二者。』 如是，小乘之藏中，亦非未曾開示諸法無我。 然聲聞之藏中，多說以十六行相之見，可至阿羅漢果位。 大乘中，亦說以了悟諸法無自性及以無常等道而行之二種方式。 例如，大乘經中，有以唯識及中觀之見而至一切智智之二種方式。 聖天論師以理聚確定中觀之方式不可轉為他途，故闡明唯識之方式的經典，應如其所示而轉為他途。 此處亦應如是理解。 諸續部中，亦多說聲聞及獨覺未能了悟實相，實相是...
【English Translation】 Thus it is said. The Root Wisdom Treatise states: 'Liberation is attained by the exhaustion of karma and afflictions. Karma and afflictions arise from conceptualization, and these arise from elaboration. Elaboration is ceased by emptiness.' Thus, being bound to samsara by clinging to the aggregates as real, and wishing to be liberated from samsara, one must reverse the root of this—the elaboration of clinging to reality. And this is reversed by realizing the meaning of inherent emptiness. The Praise of Non-Conceptualization also says: 'The Buddhas and Pratyekabuddhas, and the Shravakas necessarily rely on, the path of liberation is only one, it is certain that there is no other.' Thus, the one mother of non-conceptualization, which realizes the absence of inherent existence of phenomena, is said to be the path of liberation for all three vehicles. As the Mother of the Conquerors says: 'Those who wish to study in the Shravaka ground should also study this Perfection of Wisdom.' Thus it is proclaimed, and it is the same for the grounds of Pratyekabuddhas and Buddhas. The Condensed Verses say: 'Those who wish to become Shravakas of the Sugatas, and those who wish to become Pratyekabuddhas, and likewise those who wish to become Dharma Kings, cannot attain it without relying on this patience.' This is a summary of its meaning. The Shravaka Pitaka also says: 'Form is like a bubble, feeling is like a water blister, perception is like a mirage, formations are like a plantain tree, consciousness is like an illusion.' Thus spoke the Kinsman of the Sun (Shakyamuni Buddha). To explain this meaning, the Root Wisdom Treatise also says: 'The Blessed One, knowing existence and non-existence, in the instruction to Katyayana, refuted both existence and non-existence.' Thus, even in the Pitaka of the Lesser Vehicle, the absence of self of phenomena is not untaught. However, in the Shravaka Pitaka, it is often said that one can progress to the state of Arhat with the view of the sixteen aspects of impermanence, etc. In the Mahayana, it is also taught that there are two ways of progressing: through realizing the absence of inherent existence of phenomena and through the path of impermanence, etc. For example, in the Mahayana sutras, there are two ways of progressing to omniscience: through the views of Mind-Only and Madhyamaka. The master Aryadeva, having ascertained with the Collection of Reasoning that the Madhyamaka way cannot be diverted to another path, the sutras that clarify the Mind-Only way should be diverted to another path as they are taught. Here, too, it should be understood in the same way. In the tantras, it is also often said that Shravakas and Pratyekabuddhas do not realize the suchness of phenomena, the suchness is...
་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་ན་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་མི་ནུས་པ་དང་དངོས་པོ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་རྟོག་པས་འཁོར་བར་འཆིང་བ་ཡང་མང་དུ་གསུངས་ཡོད་པས་མི་འགལ་བར་འཆད་པའི་ཚུལ་ཤེས་ 3-2-7b དགོས་སོ། །འོ་ན་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་བསྟན་པ་དེས་འཁོར་བ་ལས་མི་གྲོལ་ན་དགོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་དུ་བསྟན་སྙམ་ན། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། སྐྱེ་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་ལམ། །དགོས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པའོ། །སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་འཇིག་པ་ཤེས། །འཇིག་པ་ཤེས་པས་མི་རྟག་ཤེས། །མི་རྟག་ཉིད་ལ་འཇུག་ཤེས་པས། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར། །གང་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །སྐྱེ་དང་འཇིག་པ་རྣམ་སྤངས་པར། །ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི། །ལྟ་གྱུར་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདུས་བྱས་རྣམས་ལ་ཡིད་ཀུན་ཏུ་ཆགས་པ་ནི་འཁོར་བ་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་མི་འབྱུང་བས། དེའི་གཉེན་པོར་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་ལམ་བསྟན་པས་སྲིད་པ་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་དམ་པའི་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་རྟོགས་པ་ན་དེ་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་ན། གྲོལ་ལམ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། མི་རྟག་སོགས་ཀྱི་ལམ་ནི་དེ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱུད་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ལམ་དུ་གཟུང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པའི་ལམ་གྲོལ་བྱེད་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལྷག་མའི་ལམ་སྒོམ་པ་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་འཇུག་པའི་རྒྱུད་སྦྱོང་བྱེད་དུ་བཞེད་མོད་ཀྱང་། རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གི་སྐབས་ཀྱི་སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ནི། ཕྱི་རོལ་པས་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་ཙམ་ཞིག་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་པས། གང་ཟག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་ལྷན་ 3-2-8a སྐྱེས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་རུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་པོའི་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གྲོལ་ལམ་མིན་པར་རྒྱུད་སྦྱོང་བྱེད་ཙམ་དུ་མཚུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ལ་རྒྱུད་སྦྱོང་བའི་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་རུང་ལ་གྲོལ་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བ་དང་རུང་བའི་ཐེག་དམན་པ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་བ་དང་རྣོ་བ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་དུ་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་གསུངས་པའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོའམ་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཕྱི་མ་ཡིན་གྱི་སྔ་མ་ནི་ཞར་བྱུང་གི་གདུལ་བྱའོ། །ཐེག་དམན་པ་ལ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་མེད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐེག་ཆེན་བསྟན་པས་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཙམ་གསལ་བར་བྱེད་པ་མིན་གྱི། ས་དང་ཕར་ཕྱིན་དང་སྨོན་ལམ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་། བསྔོ་བ་དང་ཚོགས་གཉིས་དང་དྲི་
【現代漢語翻譯】 如果不能領悟空性，就無法超越輪迴，而且經中也多次提到，執著事物為實有會束縛于輪迴，所以需要了解如何解釋它們之間不矛盾。 那麼，如果說開示無常等道不能從輪迴中解脫，那又為何要開示呢？《六十正理論》中說：『生起和壞滅之道，是爲了必要之義而宣說。知生則知滅，知滅則知無常。若能知入無常性，亦將證悟殊勝法。』『誰能了知緣起法，遠離生滅之相，彼等智者已超越，輪迴有海之彼岸。』應當這樣理解：對於有為法，如果內心充滿貪戀，就不會想要從輪迴中解脫。因此，爲了對治這種貪戀，開示無常和痛苦之道，從而生起想要從輪迴中解脫的願望。 然後，從生滅的原因中，證悟殊勝之法——緣起，其自性無生無滅，那麼就能從輪迴中解脫。因此，解脫道就是證悟人法皆無自性。而無常等道，則是生起這種證悟的方便，是調伏自心的道路。』 其他論師也認為，空性和無我的道路是解脫之道，而修習無常等其他行相的道路，是爲了證悟無我而調伏自心的方法。然而，在十六行相的語境中，證悟空性和無我，僅僅是確信外道所假立的『我』不存在，因此，它不能作為對治俱生我執的對治法。 因此，無常等十六行相的所有道路，都不是解脫道，而僅僅是調伏自心的方法。』 這樣看來，暫時適合作為調伏自心的道路的器皿，但不適合作為解脫道的器皿，以及適合作為解脫道的器皿的小乘根器，是由於他們的根器遲鈍和敏銳。因為宣說小乘三藏的主要所化或專門針對的所化是後者，而前者是順帶的所化。即使小乘行者證悟了法無自性，也不會因此而與大乘平等，因為大乘所闡述的不僅僅是法無我，還包括地、波羅蜜多、愿、大悲等，以及迴向、二資糧和提問。
【English Translation】 If one does not realize emptiness, one cannot transcend samsara (cyclic existence), and it has also been stated many times in the scriptures that clinging to things as truly existent binds one to samsara. Therefore, it is necessary to know how to explain that there is no contradiction between them. Then, if it is said that teaching the path of impermanence, etc., does not liberate from samsara, why is it taught? The 'Sixty Stanzas on Reasoning' states: 'The path of arising and ceasing is taught for the sake of a necessary purpose. Knowing arising, one knows ceasing; knowing ceasing, one knows impermanence. By knowing how to enter into impermanence, one will also realize the supreme Dharma.' 'Those who understand dependent arising, free from arising and ceasing, those wise ones have crossed the ocean of existence.' It should be understood in this way: if the mind is full of attachment to conditioned phenomena, the desire to transcend samsara will not arise. Therefore, to counteract this attachment, the path of impermanence and suffering is taught, so that the desire to transcend existence arises. Then, from the reasons for arising and ceasing, one realizes the supreme Dharma—dependent arising, whose nature is without arising or ceasing, then one will be liberated from samsara. Therefore, the path of liberation is the realization that both persons and phenomena are without inherent existence. And the path of impermanence, etc., is the means to generate this realization, the path to tame the mind. Other teachers also consider the path of emptiness and selflessness to be the path of liberation, and the practice of the remaining aspects of impermanence, etc., to be a method of taming the mind that leads to the realization of selflessness. However, in the context of the sixteen aspects, the realization of emptiness and selflessness is merely the certainty that the 'self' fabricated by outsiders does not exist. Therefore, it cannot serve as an antidote to the co-emergent clinging to the self of a person. Therefore, all the paths of the sixteen aspects, such as impermanence, etc., are not paths of liberation, but are merely methods of taming the mind. In this way, those who are temporarily suitable as vessels for the path of taming the mind, but not suitable as vessels for the path of liberation, and the Hinayana (lesser vehicle) practitioners who are suitable as vessels for the path of liberation, are due to their dull and sharp faculties. Because the main disciples or the disciples specifically intended for whom the Hinayana Tripitaka (three collections of scriptures) is taught are the latter, while the former are incidental disciples. Even if Hinayana practitioners realize that phenomena are without inherent existence, they will not become equal to the Mahayana (greater vehicle), because what the Mahayana teaches is not merely the absence of self of phenomena, but also includes the grounds (bhumis), perfections (paramitas), aspirations, great compassion, etc., as well as dedication, the two accumulations (of merit and wisdom), and questions.
མ་མ་ལུས་པས་དག་པའི་བསམ་མི་ཁྱབ་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་པས་སོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་གནས་པའི་དོན། །མདོ་སྡེ་ལས་ནི་བཀའ་མ་སྩལ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལས་བཀའ་སྩལ་པ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ནི་ལྟ་བས་མི་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་ཕྱེ་བར་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་བཞེད་དེ། མ་ནི་བུ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། ཕ་ནི་དེ་དག་གི་རིགས་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་ནི་སྲས་བཞི་ཁའི་ཐུན་མོང་ 3-2-8b གི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་རིགས་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་རྣམས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རྣམ་གཞག། གཉིས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ནས་སྤྱོད་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ནི་འདིས་འགྲོ་བའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྤྱིའི་དོན་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་ལམ་དེས་འགྲོ་བར་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ནས་ལན་དུ་མར་གསུངས་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་དེའི་སྟེང་དུ་ལམ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་ཆོས་ནི་མང་དུ་ཡོད་དོ། །གང་ཟག་དེ་དག་གི་ལམ་ནི་རྣམ་མཁྱེན་དུ་བགྲོད་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ལ་ནི་ལམ་གྱི་སྤྱིའི་ལུས་དེ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དེ་ལ་ཡང་ལྟ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་དེ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་མི་འདྲ་བའི་རིམ་པ་བཤད་པ་མེད་པས་གཉིས་ཀ་ཡང་ཐེག་པ་ནི་གཅིག་གོ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གཏིང་དཔོགས་མི་དཔོགས་ཀྱི་ཁྱད་ཡོད་པས་སྔ་མ་ནི་དབང་པོ་རྣོ་ལ་ཕྱི་མ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་ལོ། །འདིར་ཡང་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གསུངས་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་དབུ་མ་པ་ཡིན་ལ། སེམས་ཙམ་པ་ནི་ཐེག་པ་དེའི་ཞར་བྱུང་ངམ་ཕལ་པའི་གདུལ་བྱའོ། །ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་པ་འདི་ལའང་ལམ་མྱུར་བུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན་ལྔ་ཡོད་པར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་ལས་གསུངས་ཏེ། ཕྱུགས་དང་གླང་པོ་ཆེའི་ཤིང་རྟ་ལྟ་བུས་འགྲོ་བ་གཉིས་དང་། ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ལྟ་བུས་འགྲོ་བ་གཅིག་དང་། ཉན་རང་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྫུ་འཕྲུལ་ལྟ་བུས་འགྲོ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིས་སོ། །དེ་དག་ནི་དཔེ་དེ་ 3-2-9a དག་དང་འདྲ་བར་ལམ་གྱི་འགྲོས་མགྱོགས་བུལ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཆེ་ཡང་། དེ་དག་ལ་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཙམ་དང་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅོད་ཆེ་ཆུང་ཙམ་གྱིས
【現代漢語翻譯】 此外，（般若波羅蜜多）也通過無餘的方式展示了清凈且不可思議的法性。正如《寶鬘論》中所說：『聲聞乘中，未曾宣說菩薩的發願和行持，以及迴向，如何能成為菩薩？關於安住菩薩行持的意義，經部中未曾開示，唯有大乘中才開示，因此智者應當 গ্রহণ (grahaṇa， ग्रहण， ग्रहण， 接受)。』因此，聖者父子（指彌勒菩薩和無著菩薩）認為，區分大乘和小乘不是通過見解，而是通過方便善巧的行持來區分。如同母親是所有孩子共同的因，而父親是區分他們各自種姓的因一樣，般若波羅蜜多是四種兒子（指聲聞、緣覺、菩薩和佛）共同的因，而區分他們是大乘或小乘的因，則是發心等方便法。 大乘的分類： 第二，爲了所有眾生的利益，想要獲得無上菩提，並修學六度波羅蜜，這就是普遍的大乘行者之義。因為在密咒乘中，也多次在續部中宣說通過此道而行。然而，在此基礎上，還有許多不同的道路特徵。那些人的道路是通往一切智智的大乘。對於波羅蜜多大乘行者來說，只有一般的道路體系。如果從見解的角度來區分，則有中觀派和唯識派兩種。即便如此，因為沒有宣說這二者有不同乘的次第，所以二者都是一個乘。只是在證悟實相深度的程度上有所不同，所以前者根器利，後者根器鈍。這裡，爲了說明宣說般若波羅蜜多乘的目的，主要的所化對象是中觀派，而唯識派是該乘的附帶或次要的所化對象。如果從道路的快慢來區分此波羅蜜多乘，則有五種，如《入印經》中所說，有確定和不確定的兩種進入方式：如同牛和象的車輛一樣行進的兩種，如同月亮和太陽一樣行進的一種，以及如同聲聞、緣覺和佛的幻化一樣行進的兩種菩薩。雖然這些道路的快慢程度差異極大，如同這些比喻一樣，但因為它們沒有各自獨立的乘，所以只是根器利鈍的差異，以及道路行進的難易程度的差異。
【English Translation】 Furthermore, (Prajnaparamita) also demonstrates the pure and inconceivable Dharmata (chos nyid, 法性) in a way that nothing is left out. As it is said in the 'Ratnavali' (Precious Garland): 'In the Hearer Vehicle, the aspiration and conduct of Bodhisattvas, and the dedication, are not explained. How can one become a Bodhisattva? The meaning of abiding in Bodhisattva conduct is not taught in the Sutra Pitaka. It is taught in the Great Vehicle. Therefore, the wise should গ্রহণ (grahaṇa, ग्रहण, ग्रहण, take).』 Therefore, the noble father and son (referring to Maitreya and Asanga) believe that the distinction between the Great Vehicle and the Small Vehicle is not made by view, but by skillful means of practice. Just as the mother is the common cause of all children, and the father is the cause of distinguishing their respective lineages, so too, Prajnaparamita is the common cause of the four sons (referring to Hearers, Solitary Realizers, Bodhisattvas, and Buddhas), and the cause of distinguishing them into the Great Vehicle or the Small Vehicle is the means such as the generation of Bodhicitta. The classification of the Great Vehicle: Secondly, wanting to attain unsurpassed Bodhi for the benefit of all sentient beings, and studying the six Paramitas (perfections), this is the general meaning of a Mahayana practitioner. Because in the Mantra Vehicle (密咒乘), it is also repeatedly stated in the Tantras that one proceeds through this path. However, on top of that, there are many different characteristics of the path. The path of those individuals is the Great Vehicle that proceeds to Omniscience. For the Paramita Mahayana practitioners, there is only the general system of the path. If one distinguishes from the perspective of view, there are two: the Madhyamaka (中觀派) and the Cittamatra (唯識派). Even so, because there is no explanation of different vehicle stages for these two, both are one vehicle. There is only a difference in the depth of realizing Suchness (實相), so the former has sharp faculties and the latter has dull faculties. Here, in order to explain the purpose of teaching the Paramita Vehicle, the main disciples to be trained are the Madhyamikas, while the Cittamatrins are incidental or secondary disciples to be trained in that vehicle. If this Paramita Vehicle is divided from the perspective of the speed of the path, there are five, as stated in the 'Entering the Seal Sutra' (入印經), with definite and indefinite ways of entering: two that proceed like vehicles of cows and elephants, one that proceeds like the moon and the sun, and two Bodhisattvas that proceed like the miraculous powers of Hearers, Solitary Realizers, and Buddhas. Although the differences in the speed of these paths are extremely great, like these metaphors, because they do not have their own separate vehicles, there is only a difference in the sharpness or dullness of faculties, and the difference in the difficulty of traversing the path.
་ཐེག་པ་སོ་སོར་འབྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེས་ན་གང་དུ་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་ཆེས་ཆེ་བའམ། ཡང་ན་གང་གིས་བགྲོད་པའི་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལ་ལུས་མི་འདྲ་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གཞན་ཡོད་ན་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་གཞག་ལ། ལམ་གྱི་ལུས་ལ་རིགས་མི་འདྲ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་དབྱེ་མེད་ན། ལམ་གྱི་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མི་འདྲ་བ་དང་ལམ་དེས་འགྲོ་བའི་གང་ཟག་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པའི་རིམ་པ་ཡོད་པར་གཞག་མི་ནུས་སོ། ། ༈ ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཐར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བསྟན་པ། བཞི་པ་ནི། ཐེག་པ་དམན་པ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་དམིགས་ནས་རང་གི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་མིན་ཡང་། དེ་དག་གི་ལམ་ནི་གང་ཟག་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁྲིད་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་ན། ཐེག་དམན་གྱི་ལམ་རྣམས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་སུ་མི་གཟུང་སྟེ། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །ཐབས་འདི་རང་བྱུང་གིས་ནི་མཛད་གྱུར་གྱི། །དེ་དག་རྣམས་ལ་ཁྱེད་ཅག་སངས་རྒྱས་སུ། །འགྱུར་རོ་ཞེས་ནི་ནམ་ཡང་མི་གསུང་ངོ་། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སྐྱོབ་པ་དུས་ལ་གཟིགས། །ཞེས་དང་།སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་མགོན་པོ་གཅིག་པུ་འབྱུང་། །ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་ཐེག་པ་གཉིས་པ་མེད། །སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་དམན་པས་འཁྲིད་མི་མཛད། །གང་ལ་སངས་རྒྱས་རང་བྱུང་བདག་ཉིད་གང་། །རབ་ཏུ་ 3-2-9b གནས་ཤིང་རྟོགས་ལམ་གང་ཅི་འདྲ། །སྟོབས་དང་བསམ་གཏན་རྣམ་པར་ཐར་དང་དབང་། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འགོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་རྡུལ་བྲལ་ཁྱད་པར་ཅན་རེག་ནས། །གལ་ཏེ་ང་ཡིས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལ། །སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་བཀོད་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །ང་ལ་སེར་སྣའི་ཉེས་འགྱུར་ལེགས་མ་ཡིན། །ཐེག་པ་གཅིག་སྟེ་གཉིས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གསུམ་པའང་ནམ་ཡང་ཡོད་མིན་འཇིག་རྟེན་ན། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་རྣམས་ཐབས་ཀྱིས་ཐེག་པ་གང་། །སྣ་ཚོགས་ཉེ་བར་སྟོན་པར་མཛད་མ་གཏོགས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱོན་པའི་དགོས་པ་ནི་རང་གིས་བརྙེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་ཅན་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། ལམ་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་འཁྲིད་པའི་ཐབས་གཅིག་ཏུ་ཟད་ཀྱི། དེར་བཀྲི་བའི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པའི་ཐེག་པ་དམན་པས་སེམས་ཅན་མི་འཁྲིད་དོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་གོ་འཕང་གང་ལ་གནས་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་འགོད་དོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་ནས་སེམས་ཅན་འགའ་ཞིག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འགྲོ་བའི་ཐབས་སུ་མ་གྱུར་པའི་ཐེག་དམན་ལ་བཀོད་ན། ཆོས་ལ་དཔེ་མཁྱུད་བྱེད་པའི་སེར་སྣ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གཅིག་ཡིན་པས་ཐེག་པ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་དེ་དག་ཀྱང་སངས་
【現代漢語翻譯】 無法區分不同的乘。因此，如果所要達到的果位的乘在優劣上有極大的差別，或者通過其所達到的因位的乘在身體上有不同的道路次第，那麼就區分不同的乘。如果道路的身體沒有極大的不同種類，僅僅是道路內部的差別不同，以及通過該道路行進的補特伽羅有優劣之分，就不能認為存在乘的次第。 一切最終都顯示為成佛的支分。 第四，小乘行者雖然並非爲了獲得佛果而進入自己的道，但這些道是將這些補特伽羅引導至佛地的方便，因此，不能將小乘之道完全視為成佛的障礙。如《妙法蓮華經》所說：『爲了證悟佛的智慧，這種方便是自然而然產生的。對於他們，我從未說過你們會成佛。』為什麼呢？因為救護者會觀察時機。』又說：『爲了證悟佛的智慧，世間唯一怙主出現。只有一個乘，沒有第二個乘。佛不會用小乘引導。對於佛，自然而然的自性，如何安住，如何證悟道？力量、禪定、解脫和自在，就在那上面安置眾生。觸及到無塵垢的殊勝菩提后，如果我將某些眾生安置在小乘上，我就會有吝嗇的過失，那不好。只有一個乘，沒有第二個。世間也永遠沒有第三個。除了以方便善巧向殊勝的士夫們顯示各種不同的乘之外。』 其含義是，佛陀出現在世間的必要是爲了讓眾生獲得自己所證悟的智慧，因此，所顯示的道路也只是引導至佛陀的一種方便。如果沒有成為引導至佛陀的方便，就不會用小乘引導眾生。因此，也將眾生安置在自己所安住的果位的力量等上面。如果證悟菩提后，將某些眾生安置在沒有成為前往佛地的方便的小乘上，就會有對法保密、吝嗇的過失，因為究竟只有一個乘，所以小乘種姓的那些眾生也會成佛。
【English Translation】 It is impossible to differentiate the different vehicles. Therefore, if there is a great difference in superiority or inferiority in the vehicle of the fruit to be attained, or if there is a different sequence of paths in the body of the vehicle of the cause by which it is attained, then the different vehicles are distinguished. If the body of the path does not have a great variety of different kinds, and only the differences within the path are different, and there are superior and inferior differences in the individuals who travel through that path, then it cannot be assumed that there is a sequence of vehicles. Everything is ultimately shown as a limb of attaining Buddhahood. Fourth, although those of the lesser vehicle do not enter their own path with the aim of attaining Buddhahood, their path is a means of leading those individuals to the state of Buddhahood. Therefore, the paths of the lesser vehicle are not regarded as an obstacle to attaining Buddhahood. As it is said in the 'Lotus Sutra': 'For the sake of realizing the wisdom of the Buddha, this method arises spontaneously. I have never said to them, 'You will become Buddhas.' Why? Because the protector observes the time.' It also says: 'For the sake of realizing the wisdom of the Buddha, the sole protector appears in the world. There is only one vehicle, there is no second vehicle. The Buddha does not lead by the lesser vehicle. For the Buddha, the self-nature that arises naturally, how does it abide, how does it realize the path? Power, meditation, liberation, and dominion, on that he places sentient beings. Having touched the stainless and special Bodhi, even if I were to place some sentient beings on the lesser vehicle, I would incur the fault of stinginess, which is not good. There is only one vehicle, there is no second. There is never a third in the world. Except that the supreme beings skillfully show various different vehicles by means of skillful means.' Its meaning is that the necessity of the Buddha's appearance in the world is for sentient beings to attain the wisdom that he has attained. Therefore, the paths shown are only one means of leading to the Buddha. If it has not become a means of leading to the Buddha, sentient beings will not be led by the lesser vehicle. Therefore, sentient beings are also placed on the power and so on of the state in which they themselves abide. If, after attaining Bodhi, some sentient beings are placed on the lesser vehicle that has not become a means of going to the state of Buddhahood, there will be the fault of being secretive and stingy with the Dharma, because ultimately there is only one vehicle, so those beings of the lesser vehicle lineage will also become Buddhas.
རྒྱས་ཀྱི་སར་ནི་འཁྲིད་དུ་ཡོད་ལ། དེའི་ཐབས་ཀྱང་ཤེས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བཀྲི་བའི་ཆོས་མི་སྟོན་པར་སྦེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་། འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ 3-2-10a སྟོན། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྟོན་ན། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སེམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་མ་སྙོམས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཞེན་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་རོ། །སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་དུའང་འགྱུར་རོ། །ངས་ཆོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེ་མཁྱུད་བྱས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འཇམ་དཔལ་ངས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་གང་དང་གང་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འབབ་པ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པ། ཡུལ་གཅིག་ཏུ་ཡང་དག་པར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ང་ལ་ཐེག་པ་ཐ་དད་པ་རྣམ་པར་དགོད་པ་མེད་དོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཐེག་པ་སོ་སོ་བསྟན་ན་ཞེས་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། བློ་དང་ལྡན་པ་དམྱལ་བར་གནས་པ་དུས་ཀུན་ཏུ། །བྱང་ཆུབ་དྲི་མེད་ཡངས་པའི་བར་དུ་གཅོད་བྱེད་མིན། །ཐེག་པ་གཞན་ལ་རབ་བསིལ་རྣམ་རྟོག་བདག་ཕན་པ། །རབ་ཏུ་བདེ་བར་གནས་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད། །ཅེས་ཐེག་དམན་གྱི་བསམ་པ་བསྐྱེད་པ་དང་དམྱལ་བར་སྐྱེས་པ་གཉིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་སྔ་མས་བར་དུ་གཅོད་པ་ཙམ་ཕྱི་མས་མི་གཅོད་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲངས་སྙམ་ན། དེ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པ་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཐེག་དམན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་རིང་དུ་བྱེད་པ་ཙམ་བྱང་སེམས་དམྱལ་བར་གནས་པས་མི་བྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དེ། ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ཐེག་དམན་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་ཡིན་པ་དང་། ཐེག་དམན་གྱི་རིགས་ 3-2-10b ཅན་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་སུ་འགྲོ་བ་གཉིས་ལ་འགལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིགས་བཅད་དེའི་གོང་ཉིད་དུ་ཡང་དེ་འདྲ་བ་དེ་རྒྱལ་སྲས་ལ་གསུངས་ཡོད་པས་རྩོད་པའི་གནས་མེད་དོ། །འཕགས་པ་རྣམ་པར་འཐག་པ་བསྡུས་པ་ལས། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་བཟང་ངན་དང་རིགས་མི་རིགས་དང་། ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་གསུངས་པའོ་ཞེས་སོ་སོར་བཅད་ན་ཆོས་སྤོང་དུ་གསུངས་པ་ཡང་། བཀའ་འགའ་ཞིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་དང་འགའ་ཞིག་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་གེགས་བྱེད་པར་བཟུངས་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མདོ་དེར་སྡིག་གྲོགས་ཀྱི་དབང་གིས་དེར་བཤད་པའི་ཆོས་སྤོང་བྱུང་ན་ལོ་བདུན་གྱི་བར་དུ་ཞག་རེ་ལ་ལན་གསུམ་གསུམ་དུ་བཤགས་ན་སྡིག་པ་འདག་པ་དང
【現代漢語翻譯】 他們能夠引導眾生到達佛的境界，並且明明知道方法，卻爲了某種原因隱藏起來，不向他們宣說引導至佛境的教法。在《諦者品》中也說：『文殊（Manjushri），如果如來（Tathagata）對某些眾生宣說大乘（Mahayana），對某些眾生宣說緣覺乘（Pratyekabuddhayana），對某些眾生宣說聲聞乘（Shravakayana），那麼如來的心就會變得不完全清凈，也會變得不平等，還會產生執著的過失，大慈悲心也會變得片面，還會產生差別之見，我也會被認為是對教法有所隱瞞的導師。文殊，我向眾生宣說的所有教法，都是爲了讓他們獲得一切智智（Sarvajna-jnana），趨向菩提（Bodhi），進入大乘，成就一切智智，到達同一個境地。因此，我沒有設立不同的乘。』 經文中清楚地說明了，宣說不同的乘，其含義如前所述。那麼，如果有人問，在《經莊嚴論》中說：『有智慧者身處地獄，也不會永遠阻斷清凈廣大的菩提；而對其他乘生起貪戀分別念，即使安樂，也會造成阻斷。』這裡說生起小乘之心和墮入地獄，前者會阻礙證得佛果，後者不會阻礙，這該如何理解呢？ 這是因為，有智慧的菩薩（Bodhisattva）生起小乘之心，只會使成佛的時間延長，而菩薩身處地獄不會有這樣的影響，所以沒有矛盾。因為大乘行者修持小乘會成為證悟的障礙，而小乘根性者修持小乘則是證悟的方便，這二者之間沒有任何矛盾。而且，在那段偈頌的前面也對王子（Bodhisattva）說過類似的話，所以沒有爭論的餘地。 在《聖妙吉祥真實名經》中說，如果將佛陀的教誨分為好壞、合理與不合理、為聲聞、緣覺和菩薩而說，那就是捨棄正法。這是因為，佛陀的某些教誨是證悟的方便，而另一些則會成為證悟的障礙。如果因為惡友的影響而捨棄正法，那麼只要在七年內每天懺悔三次，罪業就可以消除。
【English Translation】 They are able to lead beings to the state of Buddhahood, and although they know the methods, they hide them, not teaching the Dharma that leads to Buddhahood for some reason. In the chapter 'Truthful One' it also says: 'Manjushri, if the Tathagata teaches the Great Vehicle (Mahayana) to some beings, the Self-Awakened Vehicle (Pratyekabuddhayana) to some, and the Hearer Vehicle (Shravakayana) to some, then the mind of the Tathagata will become impure, it will become unequal, it will also become a fault of attachment, great compassion will also become one-sided, it will also become a fault of different perceptions, and I will also be considered a teacher who conceals the Dharma. Manjushri, whatever Dharma I have taught to sentient beings, all of it is for the purpose of attaining the wisdom of omniscience (Sarvajna-jnana), inclining towards Bodhi, entering the Great Vehicle, accomplishing omniscience, and going to the same place. Therefore, I do not have different vehicles.' The sutra clearly states that the meaning of teaching different vehicles is as explained before. Then, if someone asks, in the 'Ornament of the Sutras' it says: 'A wise person dwelling in hell will not always cut off the pure and vast Bodhi; but clinging to other vehicles with conceptual thoughts, even if dwelling in comfort, will cause interruption.' Here it says that generating the thought of the Lesser Vehicle and being born in hell, the former will hinder the attainment of Buddhahood, while the latter will not hinder it, how should this be understood? This is because a wise Bodhisattva generating the thought of the Lesser Vehicle only prolongs the time to attain Buddhahood, while a Bodhisattva dwelling in hell does not have such an effect, so there is no contradiction. Because practicing the Lesser Vehicle is an obstacle to the attainment of enlightenment for a Mahayana practitioner, while practicing the Lesser Vehicle is a means to enlightenment for someone of the Lesser Vehicle lineage, there is no contradiction between these two. Moreover, similar words have been spoken to the prince (Bodhisattva) in the verse before that, so there is no room for argument. In the 'Condensed Perfection of Wisdom Sutra', it is said that if the Buddha's teachings are divided into good and bad, reasonable and unreasonable, and spoken for the sake of Hearers, Self-Awakened Ones, and Bodhisattvas, that is abandoning the Dharma. This is because some of the Buddha's teachings are a means to enlightenment, while others hinder enlightenment. If abandoning the Dharma as described there occurs due to the influence of bad friends, then if one confesses three times a day for seven years, the sins can be purified.
་། འོན་ཀྱང་མྱུར་ནའང་བཟོད་པ་འཐོབ་པ་ལ་བསྐལ་པ་བཅུ་དགོས་པར་གསུངས་པས། གོ་བ་ལོག་པ་དེས་དུས་འདས་ན་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྦྱོར་ཞིང་། མ་ནོར་བའི་གོ་བ་རྙེད་ན་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་པ་དེ་དག་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་པ་པོའི་ལེའུ་ལས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་སྒོ་ཐ་དད་པ་ནས་ཆུ་མང་པོ་འབབ་པ་བཞིན་དུ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཀྱི་ཆུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འབབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཆོས་གང་གསུངས་ཐམས་ཅད་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁྲིད་པའི་ཐབས་ཁོ་ནར་གོ་བར་བྱའོ། །འོན་ཀྱང་ཐབས་དེ་ལ་གདུལ་བྱའི་མཆོག་དམན་གྱི་དབང་གིས་ཐབས་རྫོགས་མ་རྫོགས་དང་། ལམ་མྱུར་བུལ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་འཐད་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་འཁྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལམ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གཉིས་ནི་མི་གཅིག་གོ། དོན་ 3-2-11a གྱི་དབང་འདི་དག་གཟིགས་ནས་མཚན་བརྗོད་ལས་ཀྱང་། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ངེས་འབྱུང་ལ། །ཐེག་པ་གཅིག་གི་འབྲས་བུར་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་དང་། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་དབྱེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། ། ༈ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཇི་ལྟར་དུ་ཕྱེ་བའི་གྲངས་དང་། ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན་དང་། དེ་ལྟར་དུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། ། ༈ ཇི་ལྟར་དུ་ཕྱེ་བའི་གྲངས། དང་པོ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་དང་། གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའོ། །ཞེས་ཤྲཱདྡྷཱ་ཀ་རེ་ཝརྨས་བཤད་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་གསང་བ་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། རྒྱུ་ལ་སྦྱོར་བ་རྒྱུ་ཡི་ཆོས། །འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བྱས་ནས། །འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཉེ་ལམ་ཞིག །ཅེས་ཛྙཱ་ན་ཤྲཱིས་མཐའ་གཉིས་སེལ་བར་དྲངས་པ་ལྟར་རོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཞུང་ལ་ནི་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་དང་རྒྱུད་སྡེ་ཞེས་སུའང་གྲགས་སོ། ། ༈ ཕྱེ་བ་སོ་སོའི་དོན། གཉིས་པ་ནི། གསང་ཞིང་སྦས་པས་འགྲུབ་ལ་སྣོད་མིན་གྱི་ཡུལ་མིན་པས་དེ་ལ་མི་བསྟན་པས་ན་གསང་བའོ། །སྔགས་ཀྱི་སྐད་དོད་མཱནྟྲཱ་ལ་མཱ་ན་ནི་ཡིད། ཏྲཱ་ཡ་ནི་སྐྱོབ་པས་ན་སྔགས་ཏེ། འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། དབང་པོ་དང་ནི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི། །རྐྱེན་གྱིས་གང་དང་གང་བྱུང་ཡིད། །ཡིད་དེ་མཱན་ཞེས་བ
【現代漢語翻譯】 然而，即使迅速獲得安忍也需要十個劫，這種錯誤的理解會導致嚴重的誤解。如果獲得了正確的理解，僅僅是獲得理解本身就不會產生這些過失。因此，《真實者品》中說，就像眾多的水從不同的入口流入大海一樣，三乘的法水都流入如來的大海。因此，佛陀所說的任何法，都應被理解為直接針對相應的所化眾生，是引導他們到達佛陀果位的方便。然而，由於所化眾生的根器有高下之分，方便有圓滿與不圓滿之別，道路有快慢之分等等差別也是合理的。因此，作為引導至佛陀果位的組成部分的道路，和大乘的道路並不是一回事。 考慮到這些意義，在《名稱讚》中也說：『三乘的解脫，安住於一乘的果位。』 大乘的分類 第二部分分為兩部分：大乘的兩種分類，以及進入金剛乘的分類的詳細解釋。 大乘的兩種分類 第一部分分為三個方面：如何分類的數量，每個分類的含義，以及這樣分類的原因。 如何分類的數量 第一點是：從進入無上瑜伽續部的意義來看，菩薩乘也有兩種，即：地與波羅蜜多乘，以及密咒果金剛乘。正如Śrāddhākaravarma所說，密咒乘、果乘和金剛乘都是密咒乘的別稱，也被稱為方便乘。因乘和果乘是兩種乘的別稱，正如聖《秘密授記經》中所說：『在因上努力是因之法，轉動法輪之後，果乘是近道。』正如Jñānaśrī所引用的那樣，是爲了消除兩種極端。此外，金剛乘的論典也被稱為持明藏和續部。 每個分類的含義 第二點是：由於秘密和隱藏才能成就，並且不是非器之人的對象，因此不對其宣說，所以是秘密的。密咒的梵文是mantra，mana是意，traya是救護，所以是密咒。正如《集密後續》中所說：『根、境以及因緣所生的任何意念，這個意念被稱為man（藏文：ཡིད，梵文天城體：मन्，梵文羅馬擬音：man，漢語字面意思：意）。』
【English Translation】 However, even obtaining forbearance quickly requires ten kalpas, so this misunderstanding leads to great meaninglessness when time has passed. If a correct understanding is found, those faults will not occur merely by finding it. Therefore, in the chapter of the Truthful One, it says that just as many waters flow into the great ocean from different gates, so all the waters of the Dharma of the three vehicles flow into the great ocean of the Tathagata. Therefore, whatever Dharma the Buddha speaks should be understood as a means of leading directly to the state of Buddhahood, depending on the individual to be tamed. However, it is also reasonable that there are differences such as the completeness or incompleteness of the means and the speed of the path due to the superiority or inferiority of the individuals to be tamed. Therefore, the path that has become a part of leading to the state of Buddhahood and the path of the Great Vehicle are not the same. Having seen these meanings, it is also said in the 'Praise of Names': 'The emergence of the three vehicles abides in the fruit of one vehicle.' Divisions of the Great Vehicle The second part has two parts: the division of the Great Vehicle into two, and the detailed explanation of the divisions for entering the Vajra Vehicle. Division of the Great Vehicle into Two The first part has three aspects: the number of divisions, the meaning of each division, and the reason for dividing in this way. The Number of Divisions The first point is: From the perspective of entering the meaning of the Anuttarayoga Tantra, there are also two types of Bodhisattva Vehicle: the Vehicle of Grounds and Perfections, and the Secret Mantra Fruit Vajra Vehicle. As Śrāddhākaravarma said, the Mantra Vehicle, the Fruit Vehicle, and the Vajra Vehicle are all synonyms for the Mantra Vehicle, and it is also called the Vehicle of Means. The Vehicle of Cause and Effect is a synonym for the two vehicles, as it is said in the sacred 'Secret Prophecy Sutra': 'Applying effort to the cause is the Dharma of the cause, having turned the wheel, the Fruit Vehicle is a near path.' As Jñānaśrī quoted, it is to eliminate the two extremes. Furthermore, the texts of the Vajra Vehicle are also known as the Vidyadhara Pitaka and the Tantra Pitaka. The Meaning of Each Division The second point is: Because it is accomplished through secrecy and concealment, and is not the object of those who are not vessels, it is not shown to them, so it is secret. The Sanskrit word for mantra is mantra, mana is mind, traya is protection, so it is mantra. As it is said in the 'Collected Subsequent Tantra': 'Whatever mind arises from the conditions of the senses and objects, that mind is called man (藏文：ཡིད，梵文天城體：मन्，梵文羅馬擬音：man，漢語字面意思：意).'
ྱ་བར་ 3-2-11b བཤད། །ཏྲཱ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན། །འཇིག་རྟེན་སྤྱོད་ལས་རྣམ་གྲོལ་བར། །གང་བཤད་དམ་ཚིག་སྡོམ་པ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱིས་བསྲུང་བ་ནི། །སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡང་མཱ་ན་དང་ཏྲཱ་ཡའི་སྒྲ་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་དང་འགྲོ་བ་སྐྱོང་བའི་སྙིང་རྗེ་ལ་དྲངས་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་ནི་འདིར་འདོང་བ་འབྲས་བུ་དང་འདིས་འདོང་བ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་སྟེ་བགྲོད་པས་ན་ཐེག་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་གནས་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕོ་བྲང་དང་སྐུ་དང་འབྱོར་པ་དང་འཕྲིན་ལས་སོ། །ཚུལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ད་ལྟ་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷའི་འཁོར་ལོ་དང་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་དང་སྣོད་བཅུད་སྦྱོང་བ་སོགས་ཀྱི་མཛད་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་པས་ན། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་སྟེ་འབྲས་བུའི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམས་ནས་བགྲོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལས། དེ་ནི་སྐུ་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་དང་མཛད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པས་ན་འབྲས་བུ་སྟེ། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དྲི་མེད་འོད་ལས། རྡོ་རྗེ་ནི་མི་ཕྱེད་པ་དང་མི་ཆོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ། སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་བའོ། །ཞེས་རྡོ་རྗེའི་དོན་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཚུལ་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ལ་མཛད་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་མིང་དོན་གསུངས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་དབང་མདོར་བསྟན་ལས། སྟོང་ཉིད་གཟུགས་འཛིན་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། །འབྲས་བུ་སྙིང་རྗེ་མི་འགྱུར་འཛིན། ། 3-2-12a སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་དང་མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བའོ། །དེ་གཉིས་མི་ཕྱེད་པ་དེ་ལ་འདིས་བགྲོད་པ་དང་འདིར་བགྲོད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི་བླ་མེད་ལ་དགོངས་ཀྱི། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་སྐབས་སུ་མི་རུང་སྟེ། མཆོག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཐོབ་པ་ནས་གཞག་དགོས་པས་རྗེས་དྲན་མན་ཆད་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་སྒྲུབ་དགོས་ན། རྒྱུའི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཚང་བ་དེ་རྣམས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྤྱིའི་དོན་ངོས་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ་ཁྱབ་ཆུང་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་དེས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ཐེག་པའི་དོན་འཇོག་པ་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིར་ནི་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་ཐ
【現代漢語翻譯】 解釋道：『Trā』的意思是救護，從世間行中解脫出來，所說的是誓言和戒律，金剛所守護的就是密咒的行為。』此外，要知道『mā na』和『trā ya』的聲音，也被引申為智慧和走向守護的慈悲。乘（Thépa）在這裡指的是前往果位，以及由此前往的因位之乘，因為是行進，所以稱為乘。果位是處所、身體、受用、事業完全清凈的四種，即佛的宮殿、身、財富和事業。與此方式相符，從現在開始觀想為具有宮殿、天眾眷屬、供品用具和內外器清凈等事業，因此是果位之乘，因為是與果位的形態相符而觀修並前行。正如進入無上續部的意義中所說：『那是通過身體、受用、處所和事業完全清凈的方式進入，因此是果位。』正如《無垢光經》所說：『金剛是不可分割和不可斷裂的偉大，它本身就是大乘，即金剛乘，是密咒的方式和波羅蜜多的方式，果位和因位的自性融合爲一。』這裡，金剛的意義被解釋為密咒方式的果位和波羅蜜多方式的因位二者不可分割，從而闡述了金剛乘的名稱和意義。關於它的因果，在《灌頂總說》中說：『空性執持色是因，果位是慈悲不改變的執持。空性慈悲無二別，被稱為菩提心。』如是說，即是具有一切殊勝相的空性和最極不改變的安樂。這二者不可分割，由此行進和在此行進的因果之乘有兩種。這樣的金剛乘是指無上瑜伽，在下部續部的場合是不允許的，因為最極不改變的安樂必須從獲得三摩地支分之後才能安立，必須通過憶念等支分來成就，因為那些支分不具備。因此，在這裡，在認識金剛乘一般意義的場合，它的範圍較小，並且以這種方式安立因果之乘的意義，也不普遍適用於一般的範疇。因此，這裡應該按照《蓮花鬘》中所說的那樣去做，金剛的意義是…… The explanation states: 'Trā' means to protect, to be liberated from worldly conduct. What is said is the vow and discipline, and what is protected by the Vajra is the practice of mantra.' Furthermore, it should be understood that the sounds 'mā na' and 'trā ya' are also drawn to wisdom and the compassion that leads to protection. Thépa (Vehicle) here refers to going to the fruition, and the vehicle of cause by which one goes to it, because it is a progression, it is called a vehicle. The fruition is the four complete purities of place, body, enjoyment, and activity, namely the palace, body, wealth, and activity of the Buddha. In accordance with this method, from now on, contemplate having activities such as the palace, the retinue of deities, the implements of offerings, and the purification of the outer and inner worlds, therefore it is the fruition vehicle, because it is cultivated and progressed in accordance with the form of the fruition. As it is said in entering the meaning of the unsurpassed tantra: 'That is entering through the manner of complete purity of body, enjoyment, place, and activity, therefore it is fruition.' As it is said in the Vimalakirti Sutra: 'Vajra is the great indivisible and unbreakable, and it itself is the Mahayana, that is, the Vajrayana, which is the method of mantra and the method of Paramita, the nature of fruition and cause merged into one.' Here, the meaning of Vajra is explained as the indivisibility of the fruition of the mantra method and the cause of the Paramita method, thus explaining the name and meaning of Vajrayana. Regarding its cause and effect, it is said in the 'Summary of Empowerment': 'Emptiness holding form is the cause, the fruit is compassion holding unchanging. Emptiness and compassion are inseparable, it is called Bodhicitta.' As it is said, it is the emptiness with all excellent aspects and the supreme unchanging bliss. These two are inseparable, and there are two vehicles of cause and effect that progress by this and progress here. Such Vajrayana refers to Anuttarayoga, and it is not permissible in the case of the lower tantras, because the supreme unchanging bliss must be established after obtaining the limb of Samadhi, and it must be accomplished by the limbs of mindfulness and so on, because those limbs are not complete. Therefore, here, in the case of recognizing the general meaning of Vajrayana, its scope is small, and establishing the meaning of the vehicle of cause and effect in this way is also not universally applicable to the general category. Therefore, here, one should do as it is said in the Garland of Flowers, the meaning of Vajra is...
【English Translation】 Explanation: 'Trā' means to protect, to be liberated from worldly conduct. What is said is the vow and discipline, and what is protected by the Vajra is the practice of mantra.' Furthermore, it should be understood that the sounds 'mā na' and 'trā ya' are also drawn to wisdom and the compassion that leads to protection. Thépa (Vehicle) here refers to going to the fruition, and the vehicle of cause by which one goes to it, because it is a progression, it is called a vehicle. The fruition is the four complete purities of place, body, enjoyment, and activity, namely the palace, body, wealth, and activity of the Buddha. In accordance with this method, from now on, contemplate having activities such as the palace, the retinue of deities, the implements of offerings, and the purification of the outer and inner worlds, therefore it is the fruition vehicle, because it is cultivated and progressed in accordance with the form of the fruition. As it is said in entering the meaning of the unsurpassed tantra: 'That is entering through the manner of complete purity of body, enjoyment, place, and activity, therefore it is fruition.' As it is said in the Vimalakirti Sutra: 'Vajra is the great indivisible and unbreakable, and it itself is the Mahayana, that is, the Vajrayana, which is the method of mantra and the method of Paramita, the nature of fruition and cause merged into one.' Here, the meaning of Vajra is explained as the indivisibility of the fruition of the mantra method and the cause of the Paramita method, thus explaining the name and meaning of Vajrayana. Regarding its cause and effect, it is said in the 'Summary of Empowerment': 'Emptiness holding form is the cause, the fruit is compassion holding unchanging. Emptiness and compassion are inseparable, it is called Bodhicitta.' As it is said, it is the emptiness with all excellent aspects and the supreme unchanging bliss. These two are inseparable, and there are two vehicles of cause and effect that progress by this and progress here. Such Vajrayana refers to Anuttarayoga, and it is not permissible in the case of the lower tantras, because the supreme unchanging bliss must be established after obtaining the limb of Samadhi, and it must be accomplished by the limbs of mindfulness and so on, because those limbs are not complete. Therefore, here, in the case of recognizing the general meaning of Vajrayana, its scope is small, and establishing the meaning of the vehicle of cause and effect in this way is also not universally applicable to the general category. Therefore, here, one should do as it is said in the Garland of Flowers, the meaning of Vajra is...
ེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་བསྡུས་པ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་བསྡུས་པ་རོ་གཅིག་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་ཐེག་པ་ཡང་ཡིན་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དབྱེར་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་སྐབས་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལས་ཐབས་མཁས་པ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་ན་ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པའོ། ། 3-2-12b མཐའ་གཉིས་སེལ་བ་ལས་ཀྱང་། དབྱེར་མེད་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཉིད་ལམ་དུ་གྱུར་པ་དང་། ཐབས་ཀྱི་ཆེ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་གསང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་དང་། འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་དང་། ཐབས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་། གསང་བའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །རིག་འཛིན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ནི། རིག་སྔགས་འཆང་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་དང་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྟོན་པ་ལ་དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པའི་འགྲེལ་པར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལས། རིག་འཛིན་གྱི་སྡེ་སྣོད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་མི་གཏོགས་པའི་སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་འདོད་པ་དང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་ཀྱང་། དཔུང་བཟང་ལས། གསང་སྔགས་མདོ་སྡེའི་ཚུལ་དུ་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱུད་མང་པོ་ལས་མདོ་དང་མདོ་སྡེར་བཤད་པས། ཤཱནྟི་བས་ཟབ་དོན་བསྡུས་ཏེ་སྟོན་པས་མདོ་སྡེར་བཞེད་པ་ལྟར་ལེགས་ལ། དེ་ལ་ཡང་ནང་གསེས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་སྡེ་སྣོད་གཞན་གཉིས་ཀྱིའང་དོན་སྟོན་པས་ན། ཨ་བྷྱས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གར་གཏོགས་པར་བཞེད་པ་ཡང་འཐད་དོ། །རྒྱུད་ནི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ལམ་གྱི་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་གཞིའི་རྒྱུད་དང་། དེ་སྦྱོང་བྱེད་ལམ་གྱི་རྒྱུད་དང་། སྦྱངས་འབྲས་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་གསུམ་དུ་འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས་གསུངས་པ་ནི་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱི་རྒྱུད་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཅི་རིགས་པར་བརྗོད་བྱར་བྱེད་པའི་གསུང་རབ་ནི་རྗོད་བྱེད་གཞུང་གི་རྒྱུད་དོ། །སྡེ་ནི་རྒྱུད་དེའི་ཚོགས་སམ་རིས་སོ། །ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ནི་ཐེག་པ་གང་ལ་སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བགྲོད་ཅིང་དེ་ལས་གཞན་པའི་རིམ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ 3-2-13a མེད་པ་ལ་བྱ་ཡི། སེམས་བསྐྱེད་དང་ཕྱིན་དྲུག་གིས་བགྲོད་པ་ཡོད་པ་ལ་བྱེད་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཡང་དེར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཞེས་པ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་འབྲས་བུ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་མི་སྒོམ་པར་དེ་ད
【現代漢語翻譯】 所謂'乘'（梵文：Yana，意為車輛、道路），是指涵蓋所有大乘（梵文：Mahāyāna，偉大的車輛）的六度（梵文：Pāramitā，到達彼岸），而六度可以歸納為方便（梵文：Upāya，善巧）和智慧（梵文：Prajñā），這兩者又可以歸納為唯一的味道，即菩提心（梵文：Bodhicitta，覺悟之心）。這也就是金剛薩埵（梵文：Vajrasattva，金剛勇士）的等持（梵文：Samādhi，禪定），而這本身就是金剛（梵文：Vajra，金剛石）。金剛即是它，乘也是它，因此稱為金剛乘（梵文：Vajrayāna，金剛乘），也就是密咒乘（梵文：Mantrayāna，真言乘）的意義。'正如所說，方便和智慧無二無別地結合的金剛薩埵瑜伽（梵文：Yoga，結合）就是金剛乘，它既有道（梵文：Mārga，道路）的階段，也有果（梵文：Phala，結果）的階段。由於它比波羅蜜多乘（梵文：Pāramitāyāna，到達彼岸的車輛）更善巧方便，因此也被稱為方便乘。 此外，由於它能消除兩種極端，無二無別，果本身就變成了道，方便殊勝，並且極其隱秘，所以也被稱為金剛乘、果乘、方便乘和秘密乘。 關於持明藏（梵文：Vidyādhara-piṭaka，明咒持有者之藏），正如《善臂請問經釋》（Dpung bzang gis zhus pa'i 'grel pa）中所說，它是持明咒者（梵文：Vidyādhara，明咒持有者）修學的基礎和成就的終極目標。關於進入無上續（梵文：Anuttaratantra，無上瑜伽續）的意義，雖然有觀點認為持明藏是獨立於三藏（梵文：Tripiṭaka，三藏）之外的第四藏，也有觀點認為它屬於三藏，但正如《善臂請問經》所說：'秘密真言以經藏（梵文：Sūtra-piṭaka，契經藏）的方式宣說。'此外，許多續部（梵文：Tantra，密續）都將其描述為經（梵文：Sūtra，契經）和經藏。香提巴（梵文：Śāntipa，寂天）將深奧的意義總結並闡述，因此將其視為經藏是很好的。如果進一步細分，它也闡述了其他二藏的意義，因此阿瓦德胡提巴（梵文：Avadhūtipa）認為它屬於三藏也是合理的。 續是指連續不斷，它包括作為道的作用基礎的基續（梵文：Ālaya-tantra，阿賴耶續），凈化它的道續（梵文：Mārga-tantra，道之續），以及凈化結果的果續（梵文：Phala-tantra，果之續），後者所說的就是所詮釋的意義之續，而以各種方式詮釋這些的聖典就是能詮釋的文字之續。藏是指續的集合或類別。波羅蜜多乘是指以發菩提心（梵文：Bodhicitta，覺悟之心）作為修行的基礎，並通過六度（梵文：Pāramitā，到達彼岸）來行進，並且沒有其他二次第（梵文：Dvādaśāṅga，十二支）等道的乘。如果以發菩提心和六度來行進，那麼金剛乘也會變成那樣。 所謂的因乘（梵文：Hetuyāna，因之乘），是指不修與之前所說的四種果位（梵文：Phala，結果）相似的道，而是直接追求那些果位。
【English Translation】 The term 'Yana' means that the entirety of the Mahayana is encompassed by the six Pāramitās, which are condensed into Upāya and Prajñā. These, in turn, are condensed into a single taste, which is Bodhicitta. This is also the Samādhi of Vajrasattva, and that itself is Vajra. Vajra is it, and Yana is it, hence it is called Vajrayāna, which is the meaning of Mantrayāna. As it is said, the Yoga of Vajrasattva, where Upāya and Prajñā are inseparably united, is Vajrayāna, and it has both the stage of the path and the stage of the fruit. Because it is more skillful in means than the Pāramitāyāna, it is also called Upāyayāna. Furthermore, because it eliminates the two extremes, is inseparable, the fruit itself becomes the path, the means are superior, and it is to be kept very secret, it is called Vajrayāna, Phalayana, Upāyayāna, and Guhyayāna. The Vidyādhara-piṭaka, as explained in the commentary to the 'Questions of Subāhu', is the basis for the training of Vidyādharas and demonstrates the ultimate goal of accomplishment. Regarding entering the meaning of the Anuttaratantra, although there are views that the Vidyādhara-piṭaka is a fourth Piṭaka independent of the three Piṭakas, and views that it belongs to the three Piṭakas, as the 'Questions of Subāhu' states: 'Secret mantras are taught in the manner of the Sūtra-piṭaka.' Furthermore, many Tantras describe it as Sūtra and Sūtra-piṭaka. Śāntipa summarized and explained the profound meaning, so it is good to consider it as Sūtra-piṭaka. If further divided, it also demonstrates the meaning of the other two Piṭakas, so it is also reasonable for Avadhūtipa to consider it as belonging to all three Piṭakas. Tantra means continuous, and it includes the Ālaya-tantra, which is the basis for the function of the path, the Mārga-tantra, which purifies it, and the Phala-tantra, which is the result of purification. What is said in the latter is the meaning-tantra to be expressed, and the scriptures that express these in various ways are the text-tantra to be expressed. Piṭaka is a collection or category of Tantras. The Pāramitāyāna refers to the Yana in which the mind of Bodhicitta is generated as the basis for practice, and one proceeds through the six Pāramitās, and there is no other path such as the two stages. If one proceeds with the mind of Bodhicitta and the six Pāramitās, then the Vajrayāna would also become that. The so-called Hetuyāna refers to not cultivating a path similar to the four fruits mentioned earlier, but directly pursuing those fruits.
ག་གི་རྒྱུ་ཙམ་སྒོམ་པ་ལ་བྱའོ། ། ༈ དེ་ལྟར་དུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྟོགས་ལྡན་ལ་སྐྱེ་བའི་དོགས་པའི་གནས་དགོད་པ་དང་། དེ་ལ་ལན་གདབ་པའོ། ། ༈ རྟོགས་ལྡན་ལ་སྐྱེ་བའི་དོགས་པའི་གནས་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་འདི་གང་གི་སྒོ་ནས་ཡིན། སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་མཆོག་དམན་མེད་པས་དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་ལ་དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་མི་སྣང་ཞིང་། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ 3-2-13b ཐེག་པ་ལ་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་གཞག་མི་ནུས་ལ། གང་ཟག་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཡོད་པ་ཙམ་དང་ལམ་བགྲོད་པ་མྱུར་བུལ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་དུ་མ་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ༈ དེ་ལ་ལན་གདབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་མཐའ་དགག་པ་དང་། ལེགས་པར་གནས་པའི་ཕྱོགས་གཞག་པའོ། ། ༈ གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་མཐའ་དགག་པ། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། སྔགས་ནི་གདུལ་བྱ་ཆགས་ཅན་དང་། ཕར་ཕྱིན་ནི་གདུལ་བྱ་ཆགས་བྲལ་འདུལ་བའི་དོན་དུ་གསུངས་པས། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་མི་སྤོང་བར་ལམ་སྒོམ་པ་དང་། ཆགས་པ་དེ་སྤོང་བའི་ལམ་སྒོམ་པ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཐེག་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལ་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་མ་སྤངས་པར་ལམ་སྒོམ་པ་དང་སྤོང་བའི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་པས་འབྱེད་ན་ནི། གཉིས་ཀ་ལ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་ཁྱད་པར
【現代漢語翻譯】 那麼，應該修習多少品類呢？ 解釋如此區分的原因，分為兩部分：一是提出對證悟者產生疑惑之處，二是對此進行解答。 提出對證悟者產生疑惑之處： 首先，如果將大乘分為兩個乘，這是通過什麼方式來區分的呢？不是通過發菩提心的方式，因為菩薩通過密咒和波羅蜜多的方式修行，都是爲了利益一切眾生而證得圓滿正等覺，在這點上是相同的。因此，所追求的菩提果位也沒有高下之分，所以也不能通過這一點來區分兩個乘。也不是通過是否證悟諸法實相的見地來區分，因為《般若波羅蜜多經》等了義經典的意趣，已經被聖者龍樹在《中觀論》中確定，沒有比這更高的見地。即使有更高的見地，也不能因此就確定存在不同的乘，就像波羅蜜多大乘中有中觀派和唯識派，但這兩者並沒有各自獨立的乘。六度的行持，兩者都有。因此，在成就二身的道——方便和智慧二者之間沒有明顯的差別。雖然密咒乘有一些波羅蜜多乘沒有的道的特點，但這些並不是道的關鍵差別，不能僅憑這些就確定存在不同的乘。就像眾生的根器有利鈍之分，修行道路有快慢之別，也不能因此就區分不同的乘，因為波羅蜜多乘中也存在這些差別，但並沒有因此而分為不同的乘。否則，密咒乘本身也需要分為多個不同的乘。 對此進行解答： 分為兩部分：一是駁斥他人所分析的觀點，二是確立正確的觀點。 駁斥他人所分析的觀點： 有些人說：『密咒是為調伏具有貪慾的眾生而宣說的，而波羅蜜多是為調伏沒有貪慾的眾生而宣說的。因此，不捨棄對欲妙的貪執而修道，以及捨棄貪執而修道，是區分兩個乘的原因。』對此需要進行辨析：如果說區分兩個乘的原因在於，這兩個乘的所化機有不捨棄對欲妙的貪執而修道，以及捨棄貪執而修道，那麼因為兩者都同時存在這兩種情況，所以無法區分。
【English Translation】 How many categories should be practiced? The reason for explaining this distinction is twofold: first, to raise doubts about the state of realization; second, to answer these doubts. Raising doubts about the state of realization: Firstly, if the Mahayana is divided into two vehicles, through what means is this distinction made? It is not through the generation of Bodhicitta (enlightenment mind), because Bodhisattvas practice through both Mantra and Paramita (perfection) methods, all aiming to attain complete and perfect enlightenment for the benefit of all sentient beings, which is the same. Therefore, the Bodhi (enlightenment) that is sought after has no superior or inferior distinction, so it is not reasonable to divide the two vehicles through this. Nor is it through the presence or absence of the view of realizing the suchness of all phenomena, because the intention of the definitive Sutras such as the Prajnaparamita (Perfection of Wisdom) has been determined by the venerable Nagarjuna in the Madhyamaka (Middle Way) treatises, and there is no view higher than this. Even if there were a higher view, it could not establish the existence of separate vehicles, just as there are Madhyamaka and Cittamatra (Mind-Only) schools within the Paramita Mahayana, but these two do not have separate vehicles. The practice of the six perfections is present in both. Therefore, there is no apparent difference between the two main aspects of the path for achieving the two Kayas (bodies of a Buddha)—skillful means and wisdom. Although there are some path distinctions in the Mantra vehicle that are not present in the Paramita vehicle, these are not the main distinctions of the path, and cannot be used to establish separate vehicles. Just as there are differences in the sharpness or dullness of faculties and the speed of traversing the path, these cannot be used to distinguish separate vehicles, because the Paramita vehicle also has these differences, but it is not divided into separate vehicles. Otherwise, the Mantra vehicle itself would also need to be divided into many separate vehicles. Answering these doubts: It is divided into two parts: first, refuting the views analyzed by others; second, establishing the correct view. Refuting the views analyzed by others: Some say: 'Mantra is taught for taming beings with attachment, while Paramita is taught for taming beings without attachment. Therefore, practicing the path without abandoning attachment to desirable objects, and practicing the path by abandoning attachment, are the reasons for distinguishing the two vehicles.' This needs to be analyzed: if the reason for distinguishing the two vehicles is that the beings to be tamed in these two vehicles either practice the path without abandoning attachment to desirable objects, or practice the path by abandoning attachment, then because both vehicles have both situations, they cannot be distinguished.
་དེས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་འབྱེད་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་ཁྱིམ་པའི་བྱང་སེམས་མི་ཚངས་སྤྱོད་མ་སྤངས་པ་དུ་མ་ཡོད་ཅིང་། བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལྟ་བུའི་ཐབས་མཁས་པ་ལ་གཞན་དོན་ཆེན་པོ་དང་འབྲེལ་བའི་ཚེ་མི་ཚངས་སྤྱོད་གནང་བ་ཡང་དུ་མ་ཡོད་ཕྱིར་དང་། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ 3-2-14a སྲེད་པ་སྤངས་པ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལས་གྲོལ་བ་མི་སྲིད་པའམ་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་དེ་མ་སྤངས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་གང་ཡིན་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། རང་རང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའམ་གཙོ་བོའི་གདུལ་བྱ་ཐོག་མར་ལམ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་བར་ཐེག་པ་དེའི་ལམ་སྒོམ་དུ་རུང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་གྱི། ཆགས་པ་དེ་ལམ་གྱི་གྲོགས་སུ་བྱེད་ནུས་པས་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་དབང་དུ་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། རྒོད་དང་བལྟས་དང་ལག་བཅངས་དང་། །ཞེས་སོགས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་རིགས་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་དགའ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཞིག་རྒྱུད་བཞིའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཡོད་པར་ཁས་བླང་དགོས་མོད་ཀྱང་། དེ་འདྲ་བ་དེ་ཐེག་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་དུ་སྦྱོར་ན་རུང་གི་ཐེག་པའི་འབྱེད་བྱེད་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་བདེ་བས་བརྒྱན་མ་བརྒྱན་དང་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་ནུས་ཏེ། ལམ་དེ་བསྒོམས་པས་ལུས་ལ་བདེ་བ་དང་སེམས་ལ་དགའ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ལ་དེའི་མཐུས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་བརྟན་གནས་པ་ལ་བདེ་བས་བརྒྱན་པར་བྱེད་ན་ནི། ཞི་གནས་ཐོག་མར་འགྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དང་པོར་ལུས་ཀྱི་རླུང་ལས་སུ་རུང་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་བསྐྱེད་པ་ན་ལུས་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། དེ་ནས་དེའི་མཐུས་སེམས་ལ་དགའ་བ་ཁྱད་ 3-2-14b པར་ཅན་སྐྱེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལ་ཞི་བར་གནས་པ་འབྱུང་བར་ས་སྡེ་ལས་གསུངས་པས། དེ་ནི་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ཞི་གནས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེས་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལམ་སོ་སོར་འབྱེད་ག་ལ་ནུས། འདི་ནི་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་མི་སྤྲོའོ། །གལ་ཏེ་བདེ་བས་བརྒྱན་པའི་དོན་ནི། བྱང་སེམས་དཀར་དམར་གཉིས་ཀྱི་འཕྲོད་འདུའི་གནད་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པའི་གདམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞུ་བདེ་ལ་བརྟེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྤྱི་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་གཉིས་སོ་སོར་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ནི་སྔགས་བླ་མེད་ཁོ་ནའི་ཁྱད་ཆོས་ཡ
【現代漢語翻譯】 因此，不能以此區分各乘，因為在波羅蜜多乘的道上，有許多未斷除不凈行的在家菩薩，如婆羅門童子星宿（Brahmana boy Star），爲了成辦重大的利他事業，也會行不凈行。而且，在密咒乘的所化眾生中，也有許多未斷除對欲妙貪執者。否則，要麼在未成佛之前不可能從對欲的貪執中解脫，要麼成佛之後也會有未斷除貪慾的過失。如果認為，這兩種乘的所化眾生並非都要這樣做，而是各自不共或主要的所化眾生最初進入此道時才這樣。而且，這並非僅僅是允許不特意斷除對欲妙的貪執，就能修持此乘之道，而是指貪執能成為道的助伴，成為解脫之因的具緣者。如果這樣認為，那麼如『嬉戲與觀視及手持』等下文將要講到的那樣，必須承認四種貪慾所依之喜樂作為道用，存在於四續部的所化眾生中。但如果將此作為這兩種乘最初入門者的差別則可以，但不能作為區分乘的依據。同樣，也不能以道是否以安樂莊嚴，以及是否擊中身心要害的差別來區分二乘。如果說，修持此道能生起身樂和心樂，並以此使心穩固於所緣，從而以安樂莊嚴，那麼，所有最初成就寂止（Shamatha）者，最初都會生起身之堪能，由此生起身之輕安，從而生起身之大樂。之後，以此之力，心中生起殊勝之喜樂，依此才能使心寂靜安住于所緣，這是《攝事分》（Saṃgrahavastu）中所說的。既然內外二者的寂止都有這種情況，又怎麼能以此區分密咒乘和波羅蜜多乘呢？因為這在共同乘的道次第中已經廣說，所以不再贅述。如果認為，以安樂莊嚴的含義是指，依靠修持明點紅、白菩提心（Karmamudra and Jnanamudra）雙運的特殊竅訣，從而證悟依靠融樂的真如（Tathata），那麼，這樣也不能作為區分金剛乘（Vajrayana）總的與波羅蜜多乘的差別，因為這僅僅是無上瑜伽部的特點。 因此，不能以此區分各乘，因為在波羅蜜多乘的道上，有許多未斷除不凈行的在家菩薩，例如婆羅門童子星宿，爲了成辦重大的利他事業，也會行不凈行。而且，在密咒乘的所化眾生中，也有許多未斷除對欲妙貪執者。否則，要麼在未成佛之前不可能從對欲的貪執中解脫，要麼成佛之後也會有未斷除貪慾的過失。如果認為，這兩種乘的所化眾生並非都要這樣做，而是各自不共或主要的所化眾生最初進入此道時才這樣。而且，這並非僅僅是允許不特意斷除對欲妙的貪執，就能修持此乘之道，而是指貪執能成為道的助伴，成為解脫之因的具緣者。如果這樣認為，那麼如『嬉戲與觀視及手持』等下文將要講到的那樣，必須承認四種貪慾所依之喜樂作為道用，存在於四續部的所化眾生中。但如果將此作為這兩種乘最初入門者的差別則可以，但不能作為區分乘的依據。同樣，也不能以道是否以安樂莊嚴，以及是否擊中身心要害的差別來區分二乘。如果說，修持此道能生起身樂和心樂，並以此使心穩固於所緣，從而以安樂莊嚴，那麼，所有最初成就奢摩他者，最初都會生起身之堪能，由此生起身之輕安，從而生起身之大樂。之後，以此之力，心中生起殊勝之喜樂，依此才能使心寂靜安住于所緣，這是《攝事分》中所說的。既然內外二者的奢摩他都有這種情況，又怎麼能以此區分密咒乘和波羅蜜多乘呢？因為這在共同乘的道次第中已經廣說，所以不再贅述。如果認為，以安樂莊嚴的含義是指，依靠修持明點紅、白菩提心雙運的特殊竅訣，從而證悟依靠融樂的真如，那麼，這樣也不能作為區分金剛乘總的與波羅蜜多乘的差別，因為這僅僅是無上瑜伽部的特點。
【English Translation】 Therefore, one cannot distinguish between the vehicles in this way, because on the path of the Paramita Vehicle, there are many lay Bodhisattvas who have not abandoned impure conduct, such as the Brahmana boy Star, who, in order to accomplish great benefit for others, also engages in impure conduct. Moreover, among the disciples to be tamed of the Mantra Vehicle, there are also many who have not abandoned their attachment to desirable objects. Otherwise, either it would be impossible to be liberated from attachment to desire before becoming a Buddha, or even after becoming a Buddha, there would be the fault of not having abandoned it. If one thinks that these two vehicles do not require all disciples to do this, but rather that it is the uncommon or main disciples of each who initially enter the path in this way, and that it is not merely that it is permissible to cultivate the path of that vehicle without intentionally abandoning attachment to desirable objects, but that it refers to those who are capable of making attachment a companion on the path, and who are destined to become a cause of liberation, then, as will be explained below, such as 'playing, looking, and holding hands,' one must acknowledge that the joy based on the four types of attachment exists in the disciples to be tamed of the four tantras as a means of the path. However, if this is used as a distinction for those who initially enter these two vehicles, it is acceptable, but it is not a basis for distinguishing the vehicles. Similarly, one cannot distinguish between the two vehicles by the difference of whether the path is adorned with bliss or not, or by the difference of whether it strikes the vital points of body and mind. If it is said that cultivating this path can generate special physical bliss and mental joy, and thereby stabilize the mind on the object, thus adorning it with bliss, then for all those who initially attain Shamatha, initially a pliancy of the body arises from the winds, which generates physical pliancy, and then great physical bliss. Then, through this, a special mental joy arises, and based on this, the mind becomes peacefully abiding on the object, as stated in the Compendium of Topics (Saṃgrahavastu). Since this exists in both inner and outer Shamatha, how can it distinguish between the Mantra and Paramita paths? Since this has already been extensively explained in the stages of the common vehicle path, I will not elaborate further. If one thinks that the meaning of being adorned with bliss refers to realizing the meaning of Suchness (Tathata) based on the bliss of melting, relying on the special instructions for accomplishing the union of the red and white Bodhicitta (Karmamudra and Jnanamudra), then this cannot be a distinction for distinguishing between the Vajrayana in general and the Paramita Vehicle, because it is only a special characteristic of the Anuttarayoga Tantra. Therefore, one cannot distinguish between the vehicles in this way, because on the path of the Paramita Vehicle, there are many lay Bodhisattvas who have not abandoned impure conduct, such as the Brahmana boy Star, who, in order to accomplish great benefit for others, also engages in impure conduct. Moreover, among the disciples to be tamed of the Mantra Vehicle, there are also many who have not abandoned their attachment to desirable objects. Otherwise, either it would be impossible to be liberated from attachment to desire before becoming a Buddha, or even after becoming a Buddha, there would be the fault of not having abandoned it. If one thinks that these two vehicles do not require all disciples to do this, but rather that it is the uncommon or main disciples of each who initially enter the path in this way, and that it is not merely that it is permissible to cultivate the path of that vehicle without intentionally abandoning attachment to desirable objects, but that it refers to those who are capable of making attachment a companion on the path, and who are destined to become a cause of liberation, then, as will be explained below, such as 'playing, looking, and holding hands,' one must acknowledge that the joy based on the four types of attachment exists in the disciples to be tamed of the four tantras as a means of the path. However, if this is used as a distinction for those who initially enter these two vehicles, it is acceptable, but it is not a basis for distinguishing the vehicles. Similarly, one cannot distinguish between the two vehicles by the difference of whether the path is adorned with bliss or not, or by the difference of whether it strikes the vital points of body and mind. If it is said that cultivating this path can generate special physical bliss and mental joy, and thereby stabilize the mind on the object, thus adorning it with bliss, then for all those who initially attain Shamatha, initially a pliancy of the body arises from the winds, which generates physical pliancy, and then great physical bliss. Then, through this, a special mental joy arises, and based on this, the mind becomes peacefully abiding on the object, as stated in the Compendium of Topics. Since this exists in both inner and outer Shamatha, how can it distinguish between the Mantra and Paramita paths? Since this has already been extensively explained in the stages of the common vehicle path, I will not elaborate further. If one thinks that the meaning of being adorned with bliss refers to realizing the meaning of Suchness based on the bliss of melting, relying on the special instructions for accomplishing the union of the red and white Bodhicitta, then this cannot be a distinction for distinguishing between the Vajrayana in general and the Paramita Vehicle, because it is only a special characteristic of the Anuttarayoga Tantra.
ིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་འདིས་ལུས་དང་སེམས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པ་ཡང་ཐེག་པ་གཉིས་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མི་འཐད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ལེགས་པར་གནས་པའི་ཕྱོགས་གཞག་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང་། ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་མེད་པར་བསྟན་པའོ། ། ༈ ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས། དང་པོ་ལ་གསུམ། དངོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང་། དེའི་ཁུངས་དགོད་པ་དང་། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། ། ༈ དངོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། འདིར་བགྲོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་ནི། སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ལམ་གཉིས་ཀའི་ཐོབ་བྱ་ཡང་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་དང་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིས་བགྲོད་པ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང་། བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང་། སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་ 3-2-15a མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་གང་ནས་འབྱེད་སྙམ་ན། ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་དོན་ཡིན་གྱི་རང་གི་ཐོབ་བྱའི་དོན་བྱང་ཆུབ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་མཐོང་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་བསྐྱེད་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་ནས་དེ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མིན་གྱི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བ་དགོས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྤྱིའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་བརྒལ་བར་མི་ནུས་པས། ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འཕགས་པ་འོག་མ་གཉིས་དང་ཡང་ཐུན་མོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་ནས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་སྐྱབས་མཛད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཐབས་ལ་བྱ་དགོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་པ་རྣམས་ལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་
【現代漢語翻譯】 因為這個緣故。以這種理路來針對身和心，也能知曉這不應成為區分二乘的差別。 第二，確立善住之方面。 第二部分分為兩點：區分二乘的真正理由，以及雖然道路有差別，但結果沒有優劣之分。 第一，區分二乘的真正理由。 第一部分分為三點：揭示真實的意義，引用其來源，以及消除對此的辯駁。 第一，揭示真實的意義。 首先，對於此處所要行進的果乘而言，密咒和波羅蜜多二者沒有優劣之分，因為兩種道路所要獲得的都是斷盡一切過失、圓滿一切功德的佛果。因此，這表明了行進是因乘的差別，而對於因乘而言，在證悟的見解、發心的意樂以及修持六度等方面，並沒有太大的差別，因此不能從這些方面進行區分。那麼，應該從哪裡區分呢？大乘行者雙方都主要希求利他，而不是爲了自己的證悟，因為他們視成佛為實現利他的手段，並將其作為利他的組成部分來追求。正如《現觀莊嚴論》中所說：『為利他故，欲求圓滿菩提。』因為發心相同。佛陀爲了調伏眾生而顯現，併爲他們成辦利益，這並非法身，而是色身的兩種形象。因此，以甚深證悟的智慧來成就法身，以廣大的方便來成就色身，如果缺乏方便的智慧或缺乏智慧的方便，就無法成就二身，所以必須方便與智慧不分離，這是大乘行者共同的宗義。如果不證悟實相，就無法斷盡一切煩惱，從而無法渡過輪迴的苦海，因此，甚深證悟的智慧也是與下二乘聖者所共有的。因此，大乘道的主要特點在於，爲了那些與色身有緣的眾生而顯現，並且在輪迴未空之際，作為眾生的怙主和救護者，必須將重點放在成為這種狀態的方便上。對於波羅蜜多行者來說，通過修習諸法遠離戲論的真如，來成就法身和相好。
【English Translation】 Therefore. By applying this reasoning to the body and mind, one should also understand that it is not appropriate to distinguish the two vehicles based on this difference. Next, establishing the aspect of well-dwelling. The second part has two points: the actual reason for distinguishing the two vehicles, and showing that although there are differences in the paths, there is no superiority or inferiority in the results. First, the actual reason for distinguishing the two vehicles. The first part has three points: revealing the actual meaning, citing its source, and refuting the objections to it. First, revealing the actual meaning. Firstly, regarding the resultant vehicle to be traversed here, there is no difference of superiority or inferiority between Mantra and Pāramitā, because the attainment of both paths is the same: Buddhahood, which is the exhaustion of all faults and the perfection of all qualities. Therefore, this indicates that traversing is a distinction of the causal vehicle, and even in that, there is not much difference in the realization of the view, the intention of bodhicitta, and the practice of learning the six perfections, so it is not possible to differentiate through these aspects. So, from where should one differentiate? The main point that both Mahāyāna practitioners desire is benefiting others, not their own attainment of enlightenment, because they see Buddhahood as a means to accomplish the benefit of others and pursue it as a part of that. As it is said in the Ornament for Clear Realization: 'For the sake of others, one desires perfect and complete enlightenment.' Because the generation of bodhicitta is similar. The Buddha actually appears to those to be tamed and accomplishes their benefit, which is not the Dharmakāya, but the two forms of the Rūpakāya. Therefore, the Dharmakāya is accomplished by the wisdom of profound realization, and the Rūpakāya is accomplished by vast means, and it is not possible to accomplish the two bodies with wisdom devoid of means or means devoid of wisdom, so it is necessary to have inseparable means and wisdom, and this is the established tenet of the general Mahāyāna practitioner. Since it is not possible to cross to the other side of the ocean of samsara by exhausting all defilements without realizing the meaning of the nature of reality, the wisdom of profound realization is also common to the two lower noble ones. Therefore, the main distinction of the Mahāyāna path is that it is necessary to focus on the means of becoming the protector and refuge of sentient beings as long as samsara exists, appearing to those to be tamed who are endowed with the potential for the Rūpakāya. For the Pāramitā practitioners, the Dharmakāya and the form are accomplished by meditating on the suchness of phenomena, which is free from elaboration.
མཐུན་པའི་ 3-2-15b ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་ཀྱང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལམ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་ནི་ཡོད་དོ། །དེས་ན་གཞན་དོན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་ལམ་གྱི་ལུས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་འབྱེད་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་ཀྱི། ཐབས་ཀྱིས་དབྱེ་དགོས་ཤིང་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྐུའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ནི་དེ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཐབས་ལས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ དེའི་ཁུངས་དགོད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། རྒྱུད་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའོ། ། ༈ རྒྱུད་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཐབས་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་དང་། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས། །བདེ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་ང་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡུན་རིང་མི་འགྱུར། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །མངའ་བདག་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་དེས་བསྒྲུབ་ 3-2-16a བྱ་སྟེ། །ཐབས་ནི་སྟོན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གིས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཐབས་སུ་འདོད་པ་དགག་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ཆེ་བ་དང་བཅས་པ་དང་།ཐབས་དེས་སྒྲུབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་བསྟན་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་དང་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོའི་དོན་ནི་གུར་དུ་རང་གི་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མས་སེམས་སྦགས་པར་བྱས་པས་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་སེམས་སྦྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་ལ་འཕྲོས་ནས། དེ་ལྟ་ན་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་རྣམ་པ་འགལ་བ་ཡིན་གྱི། ལམ་གཞན་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ད
【現代漢語翻譯】 雖然有修習共同道的，但沒有像觀想色身（梵文：Rūpakāya，具有相好的佛身）那樣，以具足妙相和莊嚴的方式進行修習的道，但在密法中是有的。因此，爲了成就利他之色身，道的次第在身方面有極大的不同，所以才分為二乘。一般來說，大小乘不是以空性（梵文：Śūnyatā）的智慧來區分，而是以方便來區分。特別是，大乘分為二，也不是以證悟甚深的智慧來區分，而是以方便來區分，而方便的主要方面是從成就色身的角度而言。而成就色身的方便，就是觀想與色身形貌相似的本尊瑜伽，這比其他乘的方便更為殊勝。 以下是引證的來源： 分為兩種：從無上瑜伽續部的論典中宣說的方式，以及從下部續部的論典中宣說的方式。 從無上瑜伽續部的論典中宣說： 首先分為兩種：從續部中宣說的方式，以及從釋論中如何宣說。 從續部中宣說的方式： 首先，在《金剛帳續》（梵文：Vajraguhya）第一品中說：『如果空性是方便，那麼佛陀就不會改變。因為從因到果沒有其他的，所以方便不是空性。爲了遣除那些持常見，以及尋求我見者的我執，諸佛才宣說了空性。因此，壇城（梵文：Maṇḍala）被稱為輪，是安樂方便的總集。通過佛慢瑜伽，佛陀不會長久改變。導師具有三十二相，主宰者具有八十隨形好。因此，應當以該方便來成就，方便是導師的色身。』 以上清楚地說明了，駁斥了僅僅將修習空性視為方便的觀點，以及宣說空性的必要性，以及包含不共的偉大方便，以及必須以該方便來成就的理由。這分別是四個偈頌和相應的順序。其中，第一句的意思是，在《金剛帳續》中，先前已經說明了由於自己的分別唸的垢染而污染了心，因此應當以一切努力來清凈心。如果這樣，那麼爲了清凈垢染，僅僅修習空性就可以了，因為證悟無我的真如（梵文：Tathātā）的智慧與執著於我的分別念是相違的，與其他道不相違。因此，成佛的方便僅僅是修習空性。
【English Translation】 Although there is the practice of the common path, there is no path of meditating on the Form Body (Rūpakāya) adorned with marks and signs in a similar manner, but it exists in mantra. Therefore, in order to accomplish the Form Body for the benefit of others, there is a great difference in the path's body, so it is divided into two vehicles. In general, the Great and Small Vehicles are not distinguished by the wisdom of emptiness (Śūnyatā), but by means. In particular, the Great Vehicle is also divided into two, not by the wisdom of realizing profundity, but by means, and the main aspect of means is from the perspective of accomplishing the Form Body. And the means of accomplishing the Form Body is the deity yoga of meditating in a manner similar to it, which is superior to the means of other vehicles. The source of this is quoted as follows: There are two types: the way it is explained from the treatises of Anuttarayoga Tantra, and the way it is explained from the treatises of the lower Tantra classes. Explanation from the treatises of Anuttarayoga Tantra: First, there are two types: the way it is explained from the Tantra, and how it is explained by the commentaries. The way it is explained from the Tantra: First, in the first chapter of the Vajraguhya Tantra, it says: 'If emptiness is the means, then the Buddha himself will not change. Because there is no other result from the cause, the means is not emptiness. In order to reverse the clinging to self of those who hold wrong views and those who seek self, the Victorious Ones have taught emptiness. Therefore, the mandala is called a wheel, it is the collection of the means of bliss. Through the yoga of Buddha-pride, the Buddha himself will not change for a long time. The teacher has thirty-two marks, the master has eighty minor marks. Therefore, that means should be accomplished, the means is the form of the teacher.' These clearly explain the refutation of considering only the meditation on emptiness as a means, the necessity of teaching emptiness, including the uncommon great means, and the reasons why that means must be accomplished. These are the four verses and the order respectively. Among them, the meaning of the first line is that in the Guhya, it has been previously stated that the mind has been defiled by the impurities of one's own conceptual thoughts, so one should purify the mind with all efforts. If so, then in order to purify the impurities, one should only meditate on emptiness, because the wisdom of realizing the selflessness of suchness (Tathātā) is contrary to the conceptual thoughts of clinging to self, and is not contrary to other paths. Therefore, the means of attaining Buddhahood is only the practice of emptiness.
ུ་ཟད་ཀྱི། སྤྲོས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན།ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བྲལ་བས་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཚང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ནི་སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས། ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་བཤད་དེ་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ 3-2-16b གཉིས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདིས་ནི་བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་ནས་སྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་གི་ཆ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་གུར་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་རོ། །སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་ཐབས་མ་ཚང་ན་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཐབས་སུ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། གུར་འགྲེལ་དུ། ཐབས་ནི་བདེ་བའི་སྡོམ་པ་སྟེ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་བདེའོ། །འདིར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལས་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་ཐབས་མ་ཚང་བར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་བསྣན་རྒྱུའི་ཐབས་དེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གསུངས་པས་ན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྒོམ་པ་གཟུགས་སྐུའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་གཉིས་ལས། བདེ་བ་ནི་དཀའ་སྤྱད་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །སྡོམ་པ་ལ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེར་སྡོམ་ལུགས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོར་སྣང་བའི་ཐབས་དང་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མི་ཕྱེད་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལྟར་ཡུན་རིང་པོ་མ་ཡིན་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་དེའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པའོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མྱུར་ལམ་དུ་བཤད་པ་འདིས་ 3-2-17a ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ག
【現代漢語翻譯】 ུ་ཟད་ཀྱི། སྤྲོས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན།ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བྲལ་བས་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཚང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ནི་སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས། ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་བཤད་དེ་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ 因此，如果有人認為除此之外別無他法，無論多麼努力也無法成佛。對於這種情況，除了修習空性之外，沒有其他獲得果位的方法，因為缺乏方便的支分，導致因不完整。僅僅習慣於空性本身並不是完整的方法。這種方式不僅適用於密宗，也適用於波羅蜜多乘。天種慧的解釋是很好的。那麼，宣說空性的必要性是什麼呢？這是爲了遣除對諸法無我等見解的顛倒認知，以及尋求我見，即對執我的強烈執著。爲了遣除這兩種執著，所以宣說了無我的空性。 3-2-16b འདིས་ནི་བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་ནས་སྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་གི་ཆ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་གུར་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ལྟར་རོ། །སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་ཐབས་མ་ཚང་ན་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཐབས་སུ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའོ་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། གུར་འགྲེལ་དུ། ཐབས་ནི་བདེ་བའི་སྡོམ་པ་སྟེ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་བདེའོ། །འདིར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལས་ཐབས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟོན་པའི་སྐབས་ཡིན་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་ཐབས་མ་ཚང་བར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་བསྣན་རྒྱུའི་ཐབས་དེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་གསུངས་པས་ན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་སྒོམ་པ་གཟུགས་སྐུའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་གཉིས་ལས། བདེ་བ་ནི་དཀའ་སྤྱད་ལ་མི་ལྟོས་པའོ། །སྡོམ་པ་ལ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེར་སྡོམ་ལུགས་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། སྐབས་འདིར་རྣམ་པ་ལྷའི་འཁོར་ལོར་སྣང་བའི་ཐབས་དང་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མི་ཕྱེད་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་སྒོམ་པའི་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལྟར་ཡུན་རིང་པོ་མ་ཡིན་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ལམ་དེའི་ཆེ་བ་བརྗོད་པའོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མྱུར་ལམ་དུ་བཤད་པ་འདིས་ 通過這種方式，爲了消除對二取的遍計所產生的垢染，必須尋求並修習證悟無我真如的見解。這些方面與波羅蜜多相似。『從諸見解中解脫』等兩句的解釋，是按照《古爾釋》的觀點。如果僅僅修習空性是不完整的方法，那麼殊勝的方便是什麼呢？如果僅僅修習空性不適合作為方便，那麼殊勝的方便就是所說的『壇城的輪』。在《古爾釋》中，方便是安樂的誓言。這裡是宣說波羅蜜多乘中殊勝方便的場合。因為僅僅修習空性是不完整的方法，所以爲了補充修習空性的方便，宣說了本尊瑜伽。因此，修習壇城的輪，被認為是色身方便的主要部分。這種方便的特點有兩個：安樂是不依賴苦行的。關於誓言，雖然在《喜金剛》中宣說了許多誓言的受持方式，但在這裡指的是顯現為本尊輪的方便，以及證悟自性空性的無分別智慧。像這樣，通過修習顯現等佛慢的方便智慧瑜伽，可以不像波羅蜜多乘那樣需要很長時間，就能獲得佛果。這是在讚歎這條道路的偉大。將本尊瑜伽解釋為快速道 3-2-17a ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ག 是爲了阻止那些認為修習本尊瑜伽對於成就殊勝果位沒有意義的邪分別念。那麼，爲了成就色身，壇城
【English Translation】 Therefore, if someone thinks there is no other method besides this, no matter how hard they try, they will not attain Buddhahood. For such a case, there is no other method to attain the result other than meditating on emptiness, because the limbs of skillful means are lacking, causing the cause to be incomplete. Merely habituating oneself to emptiness alone is not a complete method. This approach is not only applicable to mantra but also to the system of the Perfection Vehicle. The explanation of Lhai Rigs Kyi Lodrö (Divine Lineage Intellect) is excellent. Now, one might ask, what is the purpose of teaching emptiness? It is to reverse the distorted views arising from the view of the absence of self in phenomena, and to counteract the pursuit of self-view, that is, the strong attachment to self-grasping. To reverse these two kinds of grasping, the emptiness of selflessness is taught. This undoubtedly shows that in order to purify the defilements of dualistic conceptualization, one must seek and meditate on the view that realizes the suchness of selflessness. These aspects are similar to the Perfection Vehicle. The explanation of the two lines, 'Liberation from all views,' etc., follows the intention of the Gur Commentary. If merely meditating on emptiness is not a complete method, then what is the special method? If merely meditating on emptiness is not suitable as a method, then the special method is what is said to be 'the wheel of the mandala.' In the Gur Commentary, it is translated as 'the method is the vow of bliss.' This is the occasion for teaching the supreme method from the Perfection Vehicle. Because merely meditating on emptiness is shown to be an incomplete method, the method to be added to meditating on emptiness is said to be deity yoga. Therefore, meditating on the wheel of the mandala is known to be the main aspect of the method for the Form Body. The distinction of that method is twofold: bliss does not depend on asceticism. Regarding vows, although many ways of keeping vows are taught in the Hevajra, here it refers to the method of appearing as the deity's wheel and the non-dual wisdom that realizes the emptiness of inherent existence. Like that, through the skillful means and wisdom yoga of meditating on the Buddha's pride of appearance, one can attain Buddhahood without taking as long as in the Perfection Vehicle. This is praising the greatness of that path. Explaining deity yoga as a swift path is to prevent those who wrongly think that practicing deity yoga is meaningless for accomplishing the supreme attainment. So, in order to accomplish the Form Body, the mandala
ྱི་འཁོར་ལོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་འཆང་བའི་རྣལ་འབྱོར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སྟོན་པ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་དང་དེ་ཕྱིར་ཞེས་པས་བསྒྲུབ་བྱ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་ཡིན་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་ནས། འབྲས་བུ་སྟོན་པ་དེའི་གཟུགས་ཅན་ནམ་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཐབས་དེས་སྒྲུབ་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གུར་གྱི་འགྲེལ་པ་གཞན་གཉིས་སུ་དོགས་པ་བསལ་ནས་གསལ་བར་བཤད་པ་མི་སྣང་ལ། ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཐབས་སུ་འདོད་པ་བཀག་པའི་སྐབས་སུ། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པའི་མི་ཁོམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཐབས་དང་སྨིན་པའི་སྐབས་སུ་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེས་སྨྲ་བའི་ལན་དུ། དེའི་ཚེ་རྒྱུ་ལམ་དང་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ཁྱད་པར་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་ཐབས་མིན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་ནི་དམིགས་བཅས་སྤྲོས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འབྲས་བུ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པས། རྒྱུ་འབྲས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པས་ཐབས་ནི་སྟོང་ཉིད་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། །དེ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་ལྔའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་བསྐལ་པ་གྲངས་ 3-2-17b མེད་གསུམ་དུ་སྤྱད་པས་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པར་བསྟན་པ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སེལ་བ་ལ་དེ་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་འཆད་ཅིང་དེའི་བདེ་བ་སྔར་དང་འདྲ། སྡོམ་པ་ནི་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བ་མྱོང་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ནི་ཐ་མལ་བའི་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བ་དང་། ཡུན་མི་རིང་བ་ནི་ཚེ་འདི་ལ་འཐོབ་པ་ལ་འཆད་དོ། །དེ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཆོས་སྐུའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་སེལ་བ་ལ། སྟོན་པ་ཞེས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་སྟེ། ཐབས་ནི་སྐུ་གསུམ་གྱི་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་འཆད་པར་སྣང་ངོ་། །འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྟན་པ་དེ་རིམ་པ་དང་པོ་ཁོ་ན་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་མང་པོས་སྦྱར་བ་ནི། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྐྱེད་རིམ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མ་ཕྱེད་པའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་རིམ་པ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་གཟུང་དགོས་སོ། །མཆོག་སྒྲུབ་པ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་འདོར་བའི་ལོག་རྟོག་གི་གཞི་ཆེ་བ་ནི། སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཉིད་སྐུ་གཉིས་ཀའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འཛིན་པ་འདི་ཡིན་ལ། དེའི་དོགས་པ་གསལ་བར་བཅད་ནས་གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུར་ལྷའི་རྣལ
【現代漢語翻譯】 如果有人問，為什麼需要持有佛慢（認為自己是佛陀）的瑜伽士進行輪涅輪形式的修持？答案是，經文中的『導師』等兩句，以及『因此』等詞，確立了所要成就的色身（Rūpakāya，具有形色的身體）是具足妙相的，以此作為理由。因此，導師的色身或形式，必須通過相應的方法來成就。古汝（Guru，上師）的另外兩個註釋中，沒有發現消除疑惑並明確解釋的內容。但在拉乎啦·布扎（Rāhulabhadra）的註釋中，當第一句和第二句否定了僅僅將空性作為方法時，提到：『如果僅僅修持與方法分離的空性，將會投生到無邊虛空等無暇之處。』這種說法我認為是不合理的。然後，對於那些聲稱空性是道路，成熟是結果的人，迴應說：『如果那樣，道路的因和結果的成熟，在空性上沒有其他區別，因此就像你認為結果一樣，空性也將不是方法。』因為因是具有所緣的戲論自性，而果則與之相反。因和果是不同的，因此方法不僅僅是空性。』解釋空性的必要性與之前相同。然後，在波羅蜜多乘中，通過五種殊勝波羅蜜多的方法，在三大阿僧祇劫中修行以成就菩提，如果有人懷疑，為什麼需要壇城輪等方法？爲了消除這個疑惑，解釋了『因此』等四句，其快樂與之前相同。誓言是體驗二根結合的快樂，佛慢是遠離平凡的傲慢，不久是指在此生獲得成就。然後，爲了消除關於佛身是否應該以法身（Dharmakāya，法性身）的形式來觀修的疑惑，有『導師』等四句。方法似乎是指三身的形色三摩地。這裡，壇城輪的本尊瑜伽只被許多藏族喇嘛應用於第一階段，這是因為沒有區分本尊瑜伽和生起次第的廣狹，因此兩個階段都必須掌握。認為修持空性本身就能成就二身，這是放棄成就殊勝之本尊瑜伽的錯誤觀點的基礎。爲了明確消除這個疑惑，本尊瑜伽是色身的因。
【English Translation】 If someone asks, what is the reason for needing a yogi who holds the Buddha's pride (thinking of oneself as a Buddha) to practice in the form of the wheel of Saṃsāra and Nirvāṇa? The answer is, the two lines 'Teacher' etc. in the text, and the words 'therefore' etc., establish that the Rūpakāya (form body) to be achieved is adorned with auspicious marks, using this as the reason. Therefore, the Teacher's form or appearance must be accomplished through the corresponding method. In the other two commentaries of the Guru, there is no clear explanation that dispels doubts. However, in the commentary of Rāhulabhadra, when the first two lines negate the mere consideration of emptiness as a method, it is mentioned: 'If one only practices emptiness separated from method, one will be born in the non-leisure of infinite space, etc.' This statement I do not find reasonable. Then, in response to those who claim that emptiness is the path and maturation is the result, it is said: 'If so, there is no other difference in emptiness between the cause of the path and the maturation of the result, so just as you consider the result, emptiness will also not be a method.' Because the cause is the nature of conceptual proliferation with objects, and the result is the opposite of that. Cause and result are different, therefore the method is not merely emptiness.' The necessity of explaining emptiness is the same as before. Then, in the Perfection Vehicle, it is taught that enlightenment is achieved by practicing the five superior perfections for three countless eons. If someone doubts, what is the use of the mandala wheel and other methods? To dispel this doubt, the four lines 'therefore' etc. are explained, and its bliss is the same as before. The vow is to experience the bliss of the union of the two faculties, the Buddha's pride is to be free from ordinary arrogance, and 'not long' refers to achieving it in this life. Then, to dispel the doubt about whether the Buddha's body should be meditated upon in the form of the Dharmakāya (truth body), there are the four lines 'Teacher' etc. The method seems to refer to the three Samādhis of the form of the three bodies. Here, the deity yoga of the mandala wheel is only applied to the first stage by many Tibetan Lamas, which is a mistake due to not distinguishing the breadth of deity yoga and the generation stage, so both stages must be grasped. The basis for the wrong view of abandoning deity yoga for achieving the supreme is the belief that meditating on emptiness itself is the means to achieve both bodies. To clearly dispel this doubt, deity yoga is the cause of the Rūpakāya.
་འབྱོར་ངེས་པར་སྒོམ་དགོས་པར་གུར་ནས་གསུངས་པ་འདི་གསལ་བར་སྣང་བས་དྲངས་པ་ཡིན་པས། དེས་མཚོན་ནས་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་ནི་མངས་སུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། ། ༈ དགོངས་འགྲེལ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པའོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་ནས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། སྔར་དྲངས་པའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ལྟར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ 3-2-18a ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་བདག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ཚུལ་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་ཡང་ཐབས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེས་རྟོག་པའི་དྲི་མ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པ་མཛད་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐབས་ཤིན་ཏུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་བོ་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་ཕན་པ་ཡང་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱ་ཆེ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ཡང་ཐབས་གོམས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་ལ་གོམས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་སྤངས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་། ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཕྱིར། །རྣམ་མི་རྟོག་དང་ཡོངས་སུ་སྨིན། །འདི་ལ་དེ་གཉིས་བསྟན་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའི་ཐབས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པར་གྱུར་ན་དེ་དག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་དང་དེ་བཞིན་བརྩོན་འགྲུས་དང་། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བགྱིས། །བྱང་ཆུབ་ཕུང་པོར་ཞེན་ནས་མཆོག་འཛིན་མ་བྱེད་ཅེས། །དང་པོའི་ལས་ཅན་དེ་ལ་དེ་སྐད་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་དང་བྲལ་ན་བདག་མེད་པ་ཅི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་གསོས་སུ་གྱུར་པའི་ 3-2-18b སངས་རྒྱས་མི་འཐོབ་པས་ཐབས་ལ་འབད་དགོས་པ་དང་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་གོ་འཕང་དེ་ཡང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་གོམས་པ་ཁོ་ནའི་ལག་རྗེས་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་གོམས་པའི་ལག་རྗེས་ནི་དྲི་མ་ཟད་པ་ཙམ་གྱི་སྤངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པས་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་ནུས་ཀྱང་། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་མི་འབ
【現代漢語翻譯】 古爾（Gur，印度大成就者）所說，爲了獲得成就，必須修習，這顯然是被引用的。通過它，也應該瞭解其他續部所教的內容。這裡因為篇幅所限，所以沒有寫。 關於註釋如何解釋： 分為兩部分：阿阇黎耶謝瓦（Yeshe Zhabs）的著作如何解釋，以及其他阿阇黎如何解釋。 阿阇黎耶謝瓦的著作如何解釋： 第一部分是，如前引用的續部所教導的那樣，非常清楚地證明，這是偉大的阿阇黎 耶謝瓦的《自我成就之法》中所說的。其中，首先講述了波羅蜜多乘的道理，如雲：『即使習慣於無我，如果缺乏方便的差別，那麼，因為它不能生起利益一切眾生的全知智慧，而這種智慧又遠離一切概念的垢染，所以，應該努力于非常明顯的方便。利益一切眾生的自性是全知智慧，利益也來自於究竟的廣大。它的原因也僅僅是習慣於方便，因為習慣於無我僅僅是斷除分別唸的結果。』 也就是說：『因為甚深和廣大的緣故，不分別和完全成熟。因為這二者在此被教導，所以是無上的方便。』 因此，不顛倒的佈施等善心是方便，如果將它們完全迴向于全知，那麼它們就會成為圓滿菩提的因。正如所說：『佈施、持戒、忍辱以及精進，禪定、智慧，我都回向于菩提。不要執著于菩提的蘊聚，不要執著于殊勝。』對於最初的業者，應該這樣教導。』 這些話的意思是，如果缺乏廣大的方便，無論多麼習慣於無我，也無法獲得成為一切眾生滋養的 佛陀果位，因此必須努力于方便。利益一切有情眾生的果位，也是習慣於廣大的方便的結果。因為習慣於無我的結果僅僅是斷除垢染而已。 這表明，如果修習缺乏廣大方便的空性，雖然能夠斷除一切垢染，但卻不能成辦一切眾生的利益。
【English Translation】 It is quoted because it is clear that Gur (Indian Mahasiddha) said that one must meditate to attain accomplishment. Through it, one should also understand what other tantras teach. Here, it is not written due to the fear of prolixity. How the commentaries explain it: There are two parts: how the teachings of Acharya Yeshe Zhabs explain it, and how other Acharyas explain it. How the teachings of Acharya Yeshe Zhabs explain it: The first part is, as taught by the previously quoted tantra, it is very clearly proven, as stated in the great Acharya Yeshe Zhabs' 'Method of Self-Accomplishment'. Among them, the method of the Paramita Vehicle is first taught, as it is said: 'Even if one is accustomed to selflessness, if it is devoid of the distinctions of skillful means, then, because it cannot generate the omniscient wisdom that benefits all beings, which is free from all conceptual defilements, one should strive for very manifest skillful means. The nature of benefiting all beings is omniscient wisdom, and the benefit also comes from the ultimate vastness. Its cause is only the habituation of skillful means, because the habituation of selflessness is merely the result of abandoning conceptualization.' That is to say: 'Because of profundity and vastness, non-discrimination and complete maturation. Because these two are taught here, therefore it is the unsurpassed skillful means.' Therefore, the non-perverted giving and other virtuous minds are skillful means. If they are completely dedicated to omniscience, then they will become the cause of perfect enlightenment. As it is said: 'Giving, ethics, patience, and likewise diligence, meditation, wisdom, I dedicate to enlightenment. Do not cling to the aggregates of enlightenment, do not cling to the supreme.' For the initial practitioner, it should be taught in this way.' The meaning of these words is that if one lacks vast skillful means, no matter how accustomed one is to selflessness, one cannot attain the state of Buddhahood, which is the nourishment of all beings, so one must strive for skillful means. The state of benefiting all sentient beings is also the result of habituating vast skillful means. Because the result of habituating selflessness is merely the abandonment of defilements. This shows that if one meditates on emptiness devoid of vast skillful means, although one can eliminate all defilements, one cannot accomplish the benefit of all beings.
ྱུང་ཞེས་སྟོན་པ་མིན་ལ། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ཙམ་ལ་གོམས་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་གཟུགས་སྐུ་ཐོབ་ནུས་ཀྱང་། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཆོས་སྐུ་མི་འཐོབ་ཅེས་སྟོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་སྐུ་དང་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་གཅིག་ཐོབ་ནས་གཅིག་ཤོས་མ་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་གཉིས་ནི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པས་ནམ་ཡང་མི་འབྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རིན་པོ་ཆེས་འཕངས་པའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་འདག་བྱེད་ཡིན་པས། དག་པ་གཉིས་ལྡན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་། ཆོས་སྐུའི་ཡང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ལ་མ་འབད་ན་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཇི་ཙམ་ཞིག་གོམས་པར་བྱས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལས་བརྒལ་བ་ཙམ་སྲིད་ཀྱི། དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཆོས་སྐུ་ལ་གཏུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ལ་མ་འབད་ན་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ 3-2-19a ལ་ཅི་ཙམ་འབད་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གཏུག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ནའང་སངས་རྒྱས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པའི་ལག་རྗེས་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་གསོས་སུ་འགྱུར་བ་ནི་ཐབས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལག་རྗེས་སུ་བྱ་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན། སྔོན་པོ་འཛིན་པའི་མིག་གི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལ་རྐྱེན་གསུམ་ཚང་དགོས་པས། གསུམ་གའི་འབྲས་བུ་ཡིན་མོད་ཀྱང་གཟུགས་ལ་འཛིན་གྱི། སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འཇུག་པ་ནི་དབང་པོའི་ལག་རྗེས་དང་། མྱོང་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང་། སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེས་པ་དམིགས་རྐྱེན་གྱི་ལག་རྗེས་ཡིན་པ་དང་འདྲའོ། །ཟབ་པའི་ཕྱིར་དང་ཞེས་སོགས་མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་ལུང་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀ་ཚང་ན་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཁུངས་སོ། །སྦྱིན་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྡུད་པའི་ལུང་ནི། སྦྱིན་སོགས་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་རྣམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་དང་། དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པར་བྱས་ན་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁུངས་སོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་གསུངས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི་འདྲ་བ་གོམས་པ་ལས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སྦྱིན་སོ
【現代漢語翻譯】 它並非宣稱僅僅修習空性而遠離廣大方便，也能成就利益一切眾生的色身（梵文：Rūpakāya，具有色相之身），但卻無法獲得斷盡一切垢染的法身（梵文：Dharmakāya，證悟法性之身）。它也並非宣稱法身和色身二者，獲得其一而無法獲得另一是不可能的，因為二者具有依賴於同一因緣聚合的必然聯繫，所以永遠不會分離。也就是說，以珍貴的菩提心所推動的證悟空性的智慧，是消除一切我執垢染的工具，是成就二種清凈法身的獨特原因，同時也是成就色身的助緣。同樣，廣大的方便行也是成就色身的獨特原因，同時也法身的助緣。如果不努力修習廣大的方便行，那麼無論多麼精進於事物的真如本性，也僅僅是超越輪迴而已，無法達到斷盡一切垢染的法身。如果不努力修習證悟空性的智慧，那麼無論多麼努力于廣大的方便行，也無法達到色身。即便如此，成佛時斷盡一切垢染是修習空性的結果，成為利益一切眾生的資糧是廣大方便行的結果。例如，產生認知藍色的眼識需要三個條件，雖然是三者的共同結果，但認知的是色法，不會涉及聲音等其他對境，這是根（梵文：Indriya）的作用；生起體驗的自性是近取因（梵文：Upādāna-pratyaya）的作用；生起藍色的顯現是所緣緣（梵文：Ālambana-pratyaya）的作用，與此類似。《經莊嚴論》中『因為甚深』等的引文，說明了如果方便和智慧二者兼備，就能成為成就果位的無上方法之來源。《佈施》等的引文，說明了佈施等成就佛陀的方便行，如果以迴向菩提和無所緣的智慧攝持，就能成為方便之來源。其下所說的密咒乘的獨特方便是，如是，『它並非如其本身那樣，因為沒有從串習不同之因中，顯現圓滿菩提並與之相應的禪修。』其含義是佈施等。
【English Translation】 It does not state that merely practicing emptiness, while being separated from vast methods, can attain the Form Body (Rūpakāya, body with form) that accomplishes the benefit of all sentient beings, but cannot attain the Dharma Body (Dharmakāya, body of the realized Dharma nature) that has exhausted all defilements. Nor does it state that it is impossible to obtain one of the two, Dharma Body and Form Body, without obtaining the other, because the two have a necessary connection of relying on the same collection of causes, so they will never be separated. That is to say, the wisdom of realizing emptiness, propelled by the precious Bodhicitta, is the tool to eliminate all defilements of self-grasping, and is the unique cause of attaining the two pure Dharma Bodies, and at the same time, it is also the auxiliary condition for attaining the Form Body. Similarly, the vast methods are also the unique cause of attaining the Form Body, and at the same time, they are also the auxiliary condition for the Dharma Body. If one does not strive to practice vast methods, then no matter how diligently one practices the true nature of things, one will only transcend Samsara, and will not be able to reach the Dharma Body that has exhausted all defilements. If one does not strive to practice the wisdom of realizing emptiness, then no matter how diligently one practices vast methods, one will not be able to reach the Form Body. Even so, exhausting all defilements at the time of becoming a Buddha is the result of practicing emptiness, and becoming a resource for benefiting all sentient beings is the result of vast methods. For example, the arising of eye consciousness that perceives blue requires three conditions. Although it is the common result of the three, it perceives form and does not involve other objects such as sound. This is the function of the sense faculty (Indriya); the arising of the nature of experience is the function of the immediate cause (Upādāna-pratyaya); the arising of the appearance of blue is the function of the objective condition (Ālambana-pratyaya), and it is similar to this. The quote from the Ornament of the Sutras, 'Because it is profound,' etc., explains that if both aspects of method and wisdom are complete, it becomes the source of the supreme method for accomplishing the result. The quote 'Giving,' etc., explains that the methods of accomplishing Buddhahood, such as giving, etc., if taken by dedication to Bodhi and wisdom without object, become the source of method. The unique method of the Mantra Vehicle mentioned below is, 'Thus, it is not as it is in itself, because there is no meditation that manifests perfect Bodhi and corresponds to it from the habituation of different causes.' Its meaning is giving, etc.
གས་ཐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའམ་གོང་ན་མེད་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་ 3-2-19b པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རྣམ་པ་ཡེ་མི་འདྲ་བའི་ལམ་ཙམ་ཞིག་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པའོ། །གཟུགས་སྐུ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་ན་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གོང་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། དེ་ཉིད་ལས་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཟབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་། རྒྱ་ཆེ་བ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་རོ་མཉམ་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ནམ་ཡང་ལྡང་བ་མེད་པ་དང་། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་སུ་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བས་བརྒྱན་པ་ནམ་ཡང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མི་སྟོན་པར་བཞུགས་པ་གཉིས་ཀའང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན། རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཆོས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ད་ལྟ་ནས་རང་གི་སེམས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བཞག་ནས་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ནའང་རང་གི་ལུས་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བའི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་བྱེད་ན་བྱེད་མཉམ་དང་འཇོག་ན་འཇོག་མཉམ་དུ་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་སྒྲུབ་པ་ལས། དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱ་ཆེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་ལུགས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བྱེད་ 3-2-20a པ་ཡིན་ལ། རྒྱ་ཆེ་ལུགས་ནི་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ལུས་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་རྟེན་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུས་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་བཞིན་དུ། ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཡིད་ངོ་ན་རང་གི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཐབས་དང་། དེའི་ཚེ་རང་གི་སེམས་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཚོགས་པའི་ཐབས་ཤེས་དབྱེར་མེད་དུ་བྱ་དགོས་ཏ
【現代漢語翻譯】 那些被說成是無上或至上的方法並非如此，因為沒有修習與佛身顯現和形態相符的道，而是僅僅習慣於與果完全不同的道。』 如果修習的道與色身形態不符，那麼證明其不是成就佛陀的至上方法，正如經中所說：『具有深刻和廣大的自性之果，應當從自己的本性中成就。』 一般來說，所要獲得的果是深刻的法身自性和廣大的妙相莊嚴自性。這二者都與諸佛的法性真如和合，永不分離；同時，色身的妙相和好，光輝燦爛，永不改變。這兩者本體無別，這就是『從自己的本性中』所說的含義。 因此，成就它的方法和智慧也必須與之相符。例如，當瑜伽士爲了成就佛陀的法身時，從現在開始將自己的心安住于諸法真如的意義上，修習與佛陀的心意形態相符的道。同樣，爲了成就色身，也必須修習使自己的身體顯現為具有妙相的形態，與佛身形態相符的道。這兩者在做的時候要同時做，安住的時候要同時安住，各方面都完全相同。 考慮到這一點，經中說：『與其執著於我，不如修習與無我相似的廣大自性，應當觀修其無差別。』這裡的廣大指的是天瑜伽，廣大的方式將在下文闡述。像這樣通過如是之理進行修習，被稱為『從自己的本性中成就』。 正如在果位時，具有妙相的身體作為所依，以及依於此的無所緣的智慧，二者本體無別，同時存在一樣；在道位時，瑜伽士的心中，自己的身體顯現為如來之身的方便，以及此時自己的心專注於法性真如無自性的智慧，二者也必須是同一意識的本體，無二無別，必須將方便和智慧修習成無二無別。
【English Translation】 Those methods that are said to be unsurpassed or supreme are not so, because there is no practice of the path that conforms to the manifestation and form of the Buddha's body, but only habituation to a path that is completely different from the fruit.' If there is no practice of the path that conforms to the form of the Rupakaya (form body), then proving that it is not the supreme method for attaining Buddhahood, as it says in the scripture: 'The fruit, which has a profound and vast self-nature, should be attained from one's own nature.' In general, the fruit to be attained is the profound Dharmakaya (dharma body) nature and the vast nature adorned with marks and signs. Both of these are in harmony with the suchness of the Buddhas' minds and never separate; at the same time, the Rupakaya's marks and signs are radiant and never change. These two are inseparable in essence, which is the meaning of 'from one's own nature.' Therefore, the method and wisdom to attain it must also be in accordance with it. For example, when a yogi practices to attain the Dharmakaya of the Buddhas, from now on he places his mind on the meaning of the suchness of phenomena and practices the path that conforms to the mind of the Buddhas. Similarly, in order to attain the Rupakaya, one must also practice the path that makes one's own body appear in the form of marks and signs, conforming to the form of the Buddha's body. These two should be done simultaneously when doing, and should be dwelt in simultaneously when dwelling, and are completely the same in all aspects. Considering this, it is said in the scripture: 'Rather than clinging to the self, one should cultivate the vast self-nature similar to non-self, and should contemplate its non-difference.' The vastness here refers to deity yoga, and the manner of vastness will be explained below. Practicing in such a way is called 'attaining from one's own nature.' Just as at the time of the fruit, the body with marks and signs as the basis, and the wisdom without object that relies on it, are inseparable in essence and exist simultaneously; at the time of the path, the means by which the yogi's body appears in the form of the Tathagata's body in his mind, and the wisdom of his mind focusing on the suchness of the dharma nature, which is without self-nature, must also be the essence of the same consciousness, inseparable, and the means and wisdom must be cultivated as inseparable.
ེ། འདི་གཉིས་དུས་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་མཐར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གདུལ་བྱ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་སྣང་བའི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ལྷར་སྣང་བའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཀྱང་། རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་ནས་དེས་ཕོངས་པར་གྱུར་ན། སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་མི་ནུས་པས། གཉིས་ཚོགས་པ་དགོས་པར་བདག་སྒྲུབ་པ་ལས། དེ་ལ་ཡང་ཐུབ་པ་འོད་ཟེར་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པ། རང་དང་གཞན་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་ཡས་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་གི་མཚན་ཉིད་ཅན། ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བས་ཕོངས་པར་གྱུར་པ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་སྒོམ་པར་བྱེད་ནའང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མ་ལུས་པ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་སེམས་སུ་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །གཟུང་རྣམ་ལྷའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རང་བཞིན་ 3-2-20b མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྒྱ་ཆེ་བ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཡང་ཐབས་ཤེས་ཐ་དད་དུ་འཇོག་པ་ནི། ལོག་ས་ཐ་དད་ལ་ལྟོས་པའི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འཛིན་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཆ་ནས་ཤེས་རབ་ཏུ་འཇོག་སྟེ། ཤེས་བྱའི་མཐར་ཐུག་པ་དོན་དམ་པ་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་ལས་ལོག་པའི་ཆ་ནས་ཐབས་སུ་འཇོག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་ནི་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བདག་གྲུབ་པ་ལས། དེ་དག་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་སེམས་དང་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནའང་། ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ནི་ཐ་དད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ལས་བཟློག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་ལ། རང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཐབས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐབས་ཤེས་སུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་སྤྱི་འགྲོ་ལྟར་གསུངས་ཀྱང་། ཐབས་ཤེས་སུ་འཇོག་པའི་གཞི་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཟུང་ཆ་ལྷའི་འཁོར་ལོར་སྣང་བས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་ཅིང་། རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་ནི། སྔགས་ནས་གསུངས་པའི་ཐབས་ཤེས་དང་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་ན་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་འབའ་ཞིག་ཙམ་བསྒོམས་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ
【現代漢語翻譯】 通過修習將這兩者合二為一的瑜伽，最終證得二無別之智慧，爲了使所化眾生顯現色身之果位。因此，顯現為天尊之方便的殊勝之處在於，若缺乏對自心本性毫不顛倒證悟之智慧，則無法成佛。因此，自他二利圓滿無盡之所依，具足無量光芒之能仁，以歡喜之心，乃是殊勝方便之真實特徵。若缺乏智慧，即使以顯現之心修持，亦無法獲得一切圓滿，故應以毫不顛倒之心領悟其本性。如是，所取之境顯現為天尊之相， 證悟無自性之智慧，雖與天尊瑜伽之心性無二無別，然施設為方便與智慧之差別，乃是觀待不同之錯謬處，而有不同之對治之名言安立。如是，從對實相之義顛倒執著中解脫的角度安立為智慧，證知所知之究竟，即是殊勝之智慧。從無有證得自果——佛陀之能力的角度安立為方便，成佛之方便即是能夠成就佛果。如是，從自性成就的角度來說，這些與毫不顛倒之廣大心性雖無有差別，然應了知不同之名言乃是不同之理解。如是，應從對實相顛倒執著的角度，以智慧來了知；從無有自果之能力的角度，則顯示為方便。如是，此處所說安立方便與智慧之方式，乃是共同之理。然安立方便與智慧之基礎，則是密咒之殊勝方便與智慧。如是，以所取之分顯現為天尊壇城而成就色身，以證悟自性空性而成就法身，將此二無別之方便與智慧結合，應知此乃是密咒中所說之方便、智慧及瑜伽之主要意義。 其他論師如何宣說： 《四百五十論釋》中說：『或者僅僅觀修天尊之自性，如此則僅憑此法便可成佛。』
【English Translation】 By practicing the yoga of uniting these two, one ultimately attains the non-dual wisdom, in order to manifest the form body for those to be tamed. Therefore, the supreme method of appearing as a deity is that if one lacks the wisdom of realizing the nature of one's own mind without any perversion, one cannot attain Buddhahood. Thus, the basis of infinite perfections for oneself and others, the capable one with immeasurable rays of light, with a joyful mind, is the true characteristic of the supreme method. If one is impoverished by the lack of wisdom, even if one meditates with a manifest mind, one will not obtain all perfections, so one should understand its nature with an unperverted mind. Thus, the object of grasping appears as the form of a deity, The wisdom of realizing the absence of inherent existence, although it is of one essence with the mind of deity yoga, the distinction between method and wisdom is established due to the different antidotes in relation to different errors. Thus, from the aspect of reversing the mind from clinging to the meaning of reality in a perverse way, it is established as wisdom, because knowing the ultimate limit of what is to be known is the supreme knowledge. From the aspect of reversing from the inability to accomplish one's own fruit—Buddhahood—it is established as method, because the method of Buddhahood is the ability to accomplish Buddhahood. Thus, even though these are of the same nature as the unperverted, vast mind, the different terms are to be understood as different understandings. Thus, one should know with wisdom from the aspect of reversing the mind from clinging to reality in a perverse way, and the reversal from the inability to accomplish one's own fruit is shown as method. Thus, the way of establishing method and wisdom here is spoken of in a general way. However, the basis for establishing method and wisdom is the special method and wisdom of mantra. Thus, by the aspect of grasping appearing as the mandala of deities, one accomplishes the form body, and by realizing emptiness of inherent existence, one accomplishes the dharma body. The union of these two non-dual method and wisdom should be understood as the main meaning of the methods, wisdoms, and yogas spoken of in mantra. How other teachers explain it: In the commentary on the Four Hundred and Fifty Verses, it says: 'Or if one meditates only on the nature of the deity, then in that case, one will attain enlightenment by that alone.'
་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ 3-2-21a ཏེ། ལས་རྫོགས་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་མ་ཡིན་ན་ནི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་མང་པོར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི། མྱུར་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་སྒོམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་མཆོག་ཏུ་མྱུར་བར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཤཱནྟི་པས་གསུངས་ཏེ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཙམ་ཞིག་སྒོམ་ན་གཏན་འཚང་རྒྱ་མི་ནུས་པ་དང་། ལྷ་མ་བསྒོམས་ན་སྟོང་ཉིད་ཐབས་གཞན་དང་ལྡན་པར་བསྒོམས་པས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་མང་པོས་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ལྷ་དང་སྟོང་ཉིད་གཉིས་ཀ་བསྒོམས་ན་ལམ་མྱུར་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་འདི་ཡང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མེད་ན་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལྟར་ལམ་འགྱང་པ་དང་། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་སྦྲེལ་བས་ལམ་མྱུར་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །མན་ངག་སྙེ་མའི་སྙེ་མ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། ཨ་བྷྱས་ཤཱནྟི་པ་ཇི་ལྟར་བཞེད་པ་བཞིན་བཤད་ནས་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ། ཐ་མལ་ང་རྒྱལ་གཞོམ་དོན་དུ། །བསྒོམ་པ་ཡང་དག་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་དང་། སླར་ཡང་འོན་ཀྱང་མི་གཙང་བའི་ལུས་སྦྱང་བའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་སྒོམ་པར་བགྱིའོ། །ཞེས་གུར་གྱི་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་སོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས་གུར་གྱི་ལེའུ་དང་པོ་དང་བཅུ་བཞི་པ་ནས་ལུང་དྲངས་ནས་མི་འདྲ་བའི་རྒྱུས་མི་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པར་བརྟག་གཉིས་ཀྱི་ 3-2-21b ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་ལས་ཀྱང་། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང་། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མ་བསྒོམས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་བདག་ཉིད་དག་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སེམས་ངེས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཡང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་མེད་པ་ཡང་མ་བསྒོམས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེ་བསྒོམ་པའི་ངལ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྒོམ་པར་མི་བྱ། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་གནས་པས་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཆོས་སྐུ
【現代漢語翻譯】 如果不是這樣，因為事業的圓滿不完整。或者，如果不是諸天所修的真如之天，即使那樣，也要經過無數劫才能成佛，不會迅速成佛。因此，修習兩者是非常令人滿意的，憑藉加持的殊勝，能夠迅速獲得無上圓滿正等覺。正如寂天菩薩所說，僅僅修習天瑜伽不能最終成佛，如果不修習天瑜伽，即使修習具有其他方便的空性，也要經過無數劫才能成佛，如果修習天和空性兩者，道路就會變得迅速。因此，這位導師也認為空性見是大小乘共同的，如果沒有天瑜伽，就像波羅蜜多乘一樣，道路會很漫長，如果將天瑜伽與空性見結合起來，道路就會變得迅速，這是遵循先前所說的。 在《口訣穗》第十八穗中也說，正如阿跋耶香提巴所認為的那樣，爲了摧毀平凡的傲慢，要正確地宣揚修習。並且，爲了凈化不凈的身體，應當修習佛身。正如《帳篷續》第十四章所說。無勝月從《帳篷續》第一和第十四章中引用，並在《二諦分析》第一章的註釋中說，不同的原因不能產生不同的結果。 在黑敵的《俱生顯現》註釋中也說，不應說通過佈施等方便之門和願力的力量而產生。因為對於未修習的受用圓滿身和化身，如果產生懷疑，又如何能確定心意？如果說通過願力的力量而產生，那麼未修習的無我也會顯現，那麼修習它又有什麼用？如果說它是通過修習而產生的，那麼受用圓滿身和化身又有什麼過錯，為什麼要修習它們？因此，即使安住于波羅蜜多乘，也應當承認具有三身自性的佛陀。它是通過修習而變得清晰的。法身...
【English Translation】 If not, because the completion of karma is incomplete. Or, if it is not the deity of Suchness meditation of the gods, even then, Buddhahood will be attained after many countless eons, but not quickly. Therefore, the practice of both is very pleasing, and through the distinction of blessings, one will quickly attain the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. As Śāntipa said, if one meditates only on deity yoga, one cannot ultimately attain Buddhahood, and if one does not meditate on deity yoga, even if one meditates on emptiness with other means, one will attain Buddhahood after many countless eons, and if one meditates on both deity and emptiness, the path will be swift. Therefore, this teacher also believes that the view of emptiness is common to both the Great Vehicle, and if there is no deity yoga, the path will be long like the Perfection Vehicle, and if the deity yoga is combined with the view of emptiness, the path will be swift, following what was said earlier. In the eighteenth chapter of the 'Ear of Whispered Instructions,' it is also said that, as Abhayākaragupta believed, the practice is rightly proclaimed to destroy ordinary arrogance. And again, in order to purify the impure body, one should meditate on the body of the Buddha. As it is said in the fourteenth chapter of the 'Tent Tantra.' Invincible Chandra quotes from the first and fourteenth chapters of the 'Tent Tantra' and says in the commentary on the first chapter of the 'Analysis of Two Truths' that different causes cannot produce different results. In the commentary on Sahajasiddhi by Kṛṣṇapāda, it is also said that one should not say that it arises through the door of means such as generosity and through the power of aspiration. For if there is doubt about the Enjoyment Body and Nirmāṇakāya that have not been meditated upon, how can one be certain of the mind? If it arises through the power of aspiration, then the absence of self, which has not been meditated upon, will also become manifest, so what is the use of meditating on it? If it arises through meditation, then what fault have the Enjoyment Body and Nirmāṇakāya committed that one should not meditate on them? Therefore, even one who abides in the Perfection Vehicle should acknowledge the Buddha who possesses the nature of the three bodies. It becomes clear through meditation. The Dharmakāya...
འི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བདག་མེད་སྒོམ་ན་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷ་ཡང་བསྒོམ་དགོས་ལ། དེ་མི་སྒོམ་ན་སྔ་མ་ཡང་མ་བསྒོམས་པར་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་འདོད་དགོས་སོ་ཞེས་འགོ་མཚུངས་བྱེད་དོ། །དེའི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས། དེའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་ཏུ་ཡང་། །རྒྱུ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་ཉིད། །ཀུན་ཏུ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནམ། །ཞེས་བསྟན་པ་དང་། ཐམས་ཅད་གསང་བ་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ལས་ངེས་འབྱུང་། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་མ་གཏོགས་པར། །སངས་རྒྱས་རྣལ་འབྱོར་པས་མི་འཐོབ། །ཅེས་པ་རྣམས་ཤྲཱི་དྷ་རས་དྲངས་ཏེ་འདི་དང་འདྲ་བར་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་ 3-2-22a དགྲ་ནག་འགྲེལ་པར་བཤད་ལ། རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་གསང་འདུས་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །འདུལ་བས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་། དོན་འདི་ནི་བླ་མའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། གཟུགས་སྐུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་སྒོམ་བྱེད་པ། །ཀྭ་ཡེ་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པ་ཡིན། །ཆོས་སྐུ་རྒྱལ་བའི་བསམ་གཏན་གྱིས་འཐོབ་ན། །གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཅི་སྟེ་སྒོམ་མི་བྱེད། །གཟུགས་སྐུ་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱིས་འཐོབ་ན་ཡང་། །དེ་ནི་ཡུན་རིང་དུས་གཞན་དམན་པ་སྟེ། །འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་ལས། །སྐུ་གསུམ་དུས་མཉམ་པར་ནི་སྣང་བ་ཡིན། །ཞེས་སྒྱུ་མ་ཆེན་མོའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ཀྱི་ཁུངས་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འདི་དག་གསལ་བར་སྣང་བས་བཀོད་དོ། ། ༈ རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། བདག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་བ་དང་སྔགས་གཉིས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་དེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་མངོན་བྱང་གིས་ལྷར་སྐྱེད་པའི་ལུངས་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་ཤིང་། རྣལ་འབྱོར་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཚང་ལུགས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་པས་བླ་མེད་དུ་མ་ཟད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་གཉིས་ཀའི་ཐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དུ་བཞེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་མོད་ཀྱང་། རང་ཉིད་ལྷའི་རྣམ་པར་སྐྱེད་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཀུན་ལ་འདྲ་སྟེ་དེ་ལྟར་སྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནས་ཀྱང་མང་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། ལུས་དང་ངག་སེམས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །རང་གི་རྡུལ་ནི་ཕྲ་མོ་རྣམས། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ནི་སྐུར་བསྒོམས་ན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ 3-2-22b འགྲེལ་པ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པར་བསྒོམས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐུལ་བའི་རྣལ་འ
【現代漢語翻譯】 如果修習無自性的空性，也必須修習具有色身形象的本尊；如果不修習本尊，那麼前者（空性）也未修習，而希望證得法身，這是自相矛盾的。如同起點相同一樣。對此的證明也在同一部經典中：『因此，佛陀本身是成就之因，佛陀瑜伽在任何時候，都如同因一樣的果，難道不是處處可見嗎？』這裡闡述了這一點。在《一切秘密》中也說：『簡而言之，佛陀本身也必定是從禪定智慧中產生。除了佛陀瑜伽之外，佛陀瑜伽行者無法獲得。』這些是Śrīdhara（吉祥持）引用的，誓言金剛（Samaya-vajra）也在《黑敵論》（Dgra nag 'grel pa）中做了類似的解釋，勝生（Rgyal bas byin gyis）也在《密集釋》（Gsang 'dus 'grel pa）中做了闡述。調伏生（'Dul bas byin gyis）也說：『這個道理也從上師的口中聽到過：觀修色身即是法身，啊呀！必定能夠獲得菩提。如果通過佛陀的禪定獲得法身，那麼為何不修習色身呢？如果通過福德資糧獲得色身，那麼這需要很長時間，而且是低劣的。果的差別源於因的差別，三身同時顯現。』這在《大幻化網儀軌》（Sgyu ma chen mo'i dkyil chog）中詳細闡述。雖然還有其他經典的來源，但這些已經足夠清楚，所以在此列出。 以下是從下部續典的論述方式： 第二，在修習自我的方法中，比廣大的本尊瑜伽更為殊勝的，是波羅蜜多乘行者和密咒行者在方法上的差別。這一點通過《略義明現》（bsDus pa'i mngon byang）引用生起本尊的教證來證實，並且清楚地闡述了該瑜伽中金剛界本尊圓滿的方式，因此不僅是無上瑜伽，而且被認為是瑜伽部和兩者在方法上的差別。同樣，其他論師的解釋也在無上瑜伽的章節中闡述，但自身生起為本尊形象在所有續部中都是相同的，因為如此修習的原因是相同的。然而，在瑜伽部續典中也有很多闡述，在《略義》的第一部分中說：『身語意金剛，自身的微細粒子，觀想為佛陀的身，將成為圓滿的佛陀。』在《寶性莊嚴論》（Ko sa la'i rgyan）的註釋中說：觀想微細粒子為金剛等，通過調伏作意，瑜伽行者...
【English Translation】 If one meditates on selflessness in the form of emptiness, one must also meditate on the deity in the form of a physical body; if one does not meditate on the deity, then the former (emptiness) is also not meditated upon, and one hopes to attain the Dharmakaya, which is contradictory. It's like having the same starting point. The proof of this is also in the same scripture: 'Therefore, the Buddha himself is the cause of accomplishment, and Buddha Yoga at all times is like the fruit of the cause, is it not visible everywhere?' This is what is explained here. In 'All Secrets' it also says: 'In short, the Buddha himself must also arise from meditative wisdom. Apart from Buddha Yoga, the practitioner of Buddha Yoga cannot attain.' These are quoted by Śrīdhara, and Samaya-vajra also explained similarly in 'Commentary on the Black Enemy' (Dgra nag 'grel pa), and Rgyal bas byin gyis also explained in 'Commentary on the Guhyasamaja Tantra' (Gsang 'dus 'grel pa). 'Dul bas byin gyis also said: 'This reason has also been heard from the mouth of the Guru: Meditating on the Rupakaya is the Dharmakaya, alas! One will surely attain enlightenment. If the Dharmakaya is attained through the Buddha's meditation, then why not meditate on the Rupakaya? If the Rupakaya is attained through the accumulation of merit, then it takes a long time and is inferior. The difference in the fruit comes from the difference in the cause, and the three bodies appear simultaneously.' This is explained in detail in 'The Great Illusion Net Ritual' (Sgyu ma chen mo'i dkyil chog). Although there are other scriptural sources, these are clear enough, so they are listed here. The following is the way of explaining from the lower Tantras: Second, in the method of practicing self, what is more excellent than the vast deity yoga is the difference in the methods of the Paramita vehicle practitioners and the mantra practitioners. This is confirmed by quoting the scriptures of generating the deity from the 'Condensed Manifestation of Enlightenment' (bsDus pa'i mngon byang), and it is clearly explained how the Vajradhatu deities are complete in that yoga, so it is not only Anuttarayoga, but it is also considered the difference in the methods of Yoga Tantra and both. Similarly, the explanations of other teachers are also explained in the chapter on Anuttarayoga, but the generation of oneself in the form of a deity is the same in all Tantras, because the reasons for practicing in this way are the same. However, there are also many explanations in the Yoga Tantra, in the first part of the 'Condensed Meaning' it says: 'Body, speech, and mind Vajra, one's own subtle particles, visualizing as the body of the Buddha, will become the perfect Buddha.' In the commentary of 'Ornament of Precious Nature' (Ko sa la'i rgyan) it says: Visualizing the subtle particles as Vajra etc., through subduing the mind, the yogi...
བྱོར་པས། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་སྐུར་ཉིན་རེ་བཞིན་ཐུན་བཞིར་བསྒོམས་ནའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་སྐུར་བསྒོམས་པས་དངོས་གྲུབ་གང་ཞིག་འཐོབ་ཅེ་ན། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་སྣང་བའི་སྟོད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཉིད་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱའོ། །ཞེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པ་དེ་ལ་འཁྱུད་པར་བྱ་ཞིང་། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཚུལ་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་བདག་ཉིད་ཐ་མི་དད་ཅིང་དབྱེར་མེད་པར་ཇི་སྲིད་མངོན་སུམ་དུ་རང་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས་ཁུངས་སུ་མ་བྲིས་སོ། །བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་གཞུང་ནས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཚུལ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་བསྡུས་དོན་གྱི་འགྲེལ་བ་སངས་རྒྱས་གསང་བས་མཛད་པ་ལས། འདི་ལས་མཚན་མ་དང་བཅས་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་སྒོ་ནས་ལྷའི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ 3-2-23a རྣམ་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཡང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྐུ་གཉིས་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་བསྟན་ཏེ་འདི་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །འདིར་ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་ལ་ལྟ་བ་ལ་མཆོག་དམན་མེད་ཀྱང་རྒྱ་ཆེ་བ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པར་ཡང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་འདིར། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང་། །གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ནི། །ཆེན་པོའི
【現代漢語翻譯】 བྱོར་པས། (Byorpa)說：即使每天四次觀想佛陀之身，又如何呢？佛陀觀想自身，能獲得什麼成就呢？會變成圓滿的佛陀。正如所說，會獲得以相好莊嚴的佛身。這是它的意思。正如彼者在《光明論》的頂注中所說：通過密咒之門的修行，也應當修持憶念佛陀，應當憶念如來之色身和法性，爲了證悟。並且，應當擁抱安住於一切如來中心的本尊，以法身之相和色身之相，與本尊無二無別地結合，直到親眼見到自己為止，都要這樣觀修。法身是通過證悟空性的智慧來成就的，這一點非常清楚，所以沒有引用出處。從小乘和大乘的經文中也講述了這樣的道理，在《現觀莊嚴論》的略義解釋中，桑結桑瓦(Sangye Sangwa)所著中說：從此，通過有相和無相的次第，以及完全清凈和不完全清凈的二身差別之門，顯示了兩種本尊之自性。其中，完全清凈是法身的無相三摩地之自性，是無相之智慧的自性。不完全清凈是周遍所計之色的自性，是圓滿佛陀的受用圓滿身和化身的相，由於顯現於所化眾生，所以被安立為顏色和形狀的自性。因此，顯示了觀修二身和隨順二相之瑜伽，這在事部和行部中是相同的。在此，對於大小乘的見解沒有高下之分，但通過廣大之本尊瑜伽來區分三乘，這一點也清楚地說明了。正如所說：因此，在勝義諦方面，世尊和龍樹(Klu sgrub)等所安立的勝義諦，沒有第二個。如果有人說僅僅通過世俗諦如何變得廣大呢？那麼，在此，通過目標的完全清凈，友伴的力量和行為，有智慧的人們會認為乘是偉大的。
【English Translation】 Byorpa said: 'Even if one meditates on the body of the Buddha four times a day, what of it? What accomplishment does one obtain by the Buddha meditating on his own body? One becomes a fully enlightened Buddha.' As it is said, one will obtain a Buddha body adorned with marks and signs. This is its meaning. As it is said in the top commentary of 'The Light': 'Through the practices of the secret mantra door, one should also cultivate the remembrance of the Buddha, one should remember the form body and the Dharma nature of the Tathagata, for the sake of realization.' And, one should embrace the deity who abides in the center of all the Tathagatas, and with the aspect of the Dharma body and the aspect of the form body, unite with the deity inseparably, until one sees oneself directly, one should meditate in this way. The Dharma body is achieved through the wisdom of realizing emptiness, which is very clear, so the source is not cited. From the scriptures of Kriya and Carya, the manner in which it is spoken is also like this, in the condensed meaning commentary of 'Manifest Enlightenment', written by Sangye Sangwa: 'From this, through the order of the two, with signs and without signs, and through the door of the difference between the two bodies, completely pure and not completely pure, the nature of the two deities is shown. Among them, the completely pure is the nature of the formless Samadhi of the Dharma body, which is the nature of signless wisdom. The not completely pure is the nature of the completely imagined form, which is the enjoyment body and the manifestation of the fully enlightened Buddhas, and because it appears to the beings to be tamed, it is established as the nature of color and shape.' Therefore, the yoga of meditating on the two bodies and following the two aspects is shown, and this is the same for both Kriya and Carya. Here, there is no superiority or inferiority in the views of the two Mahayana, but it is also clearly stated that the three vehicles are distinguished by the door of the vast deity yoga. As it is said: 'Therefore, in terms of ultimate truth, there is no second ultimate truth that is distinguished from the ultimate truth established by the Bhagavan and Nagarjuna, etc. If someone says, how can it become vast merely through conventional truth? Then, here, through the complete purification of the object, the power of the companions, and the conduct, wise people will consider the vehicle to be great.'
་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས། །ཞེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང་། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཟུང་བས་བྱིན་རླབས་སྐྱེ་བ་དང་། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་ཅིང་ཞིང་དག་པར་མཛད་པ་ལྟར་བྱེད་པས། དམིགས་པ་དང་གྲོགས་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཤད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ལ་བྱ་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་ 3-2-23b སྤྱིའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དོ། །མདོར་ན་ཆོས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ངེས་པའི་ལྟ་བ་དང་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སྦྲེལ་ནས་འབྲས་བུ་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ་དུ་བྱས་ནས། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོ་ནས་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ལམ་མང་པོ་བཤད་པ་རྣམས་ཁ་ཅིག་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྲོ་བའི་ཐབས་དང་། ཁ་ཅིག་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། ། ༈ དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་གཟུགས་སྐུའི་འདྲ་བའི་རྒྱུ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་དེ་ཡོད་པས་མཆོག་དམན་དུ་འཇོག་པ་མི་རིགས་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་འདྲ་བའི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ལ་རྒྱུ་ལ་ཡང་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་ན། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་མཚན་བཟང་པོས་བརྒྱན་པའི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུར་ཡང་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་བཞིན་དུ་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་ལུས་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་གསོག་པའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་སྒྲུབ་དགོས་པར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུ་དེ་དག་ལ་རང་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་མི་དགོས་ན། སངས་རྒྱས་ལ་དེ་ལྟར་བྱ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་པ་སྨྲ་བར་བྱ་དགོས་ན་དེ་ཡང་མི་རྙེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་སྐུའི་རྣམ་པ་ 3-2-24a ཅན་གྱི་ལམ་གྱིས་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་དད་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་བ་རྣམས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོའི་རྒྱུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མཆོག་རྣམས་དང་། མཚན་དཔེ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་བླ་མ་བསུ་སྐྱེལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཚེ་རབས་དུ་མ་ཞིག་ཏུ་བསགས་པའི་མཐུས་ས་མཐོན་པོར
【現代漢語翻譯】 被宣揚為偉大的自性。因此，通過認識到清凈的本性，持有諸佛的誓言而生起加持，並且像諸佛及其眷屬利益眾生、清凈剎土一樣行事。由於目標、友伴和隨行這三者廣大，因此據說比波羅蜜多中觀派更為殊勝。爲了闡述具備這三種殊勝之處的乘，即事部、行部等續部的分類，因此被認為是密咒的一般特點。總之，將諸法自性空性的見解，與自身生為本尊的本尊瑜伽相結合，以成就果位的二身，這是金剛乘所教導的主要對機，作為一切所化眾生共同趨入的道路。各個續部所說的除此二者之外的眾多道，有些是進入空性證悟的方便，有些應被理解為本尊瑜伽的支分，這應被視為要點。 第三，駁斥爭論： 有些人說：『波羅蜜多乘沒有色身的相似因，而密咒乘有，因此認為有高下之分是不合理的。因為以與果相似的因來成就果，是非常不確定的。例如，爲了成就具有妙相的果位身，那麼在因位也必須修持具有妙相的道。如果這樣，那麼像轉輪王那樣成就具有妙相的身體，也必須修持具有妙相的道作為因。同樣，在積累善趣和惡趣之身的因時，也必須在所有情況下都修持具有兩種趣相的因，這將太過分了。』如果不需要與這些果位相似的因，那麼必須說明佛陀需要這樣做的正當理由，但這也是找不到的。因此，以具有色身之相的道來成就色身，是密咒乘行者的特點，這僅僅是信仰而已。』 對此應作解釋：波羅蜜多乘行者，以積累無上福德資糧作為色身之因，以及積累迎送上師等特殊之因作為妙相等之因，憑藉在無數劫中所積累的力量，才能到達高地。
【English Translation】 is proclaimed as the great self-nature. Therefore, through realizing the nature of purity, blessings arise from holding the vows of the Buddhas, and acting as the Buddhas and their retinues benefit beings and purify the realms. Because the three—aim, companion, and conduct—are vast, it is said to be superior to the Madhyamaka of the Paramitas. In order to explain the divisions of the tantra classes such as Kriya and Charya, which possess these three distinctions, it is considered a general characteristic of mantra. In short, combining the view of ascertaining that phenomena are empty of inherent existence with the deity yoga of generating oneself as a deity to accomplish the two kayas of the fruition is the single path for all disciples who are the main recipients of the Vajrayana's teachings. Many other paths besides these two that are taught in the individual tantras are to be understood as methods for entering into the special realization of emptiness, or as limbs of deity yoga, and this should be taken as the essential point. Third, refuting arguments: Some say: 'It is unreasonable to establish superiority and inferiority based on the fact that the Paramita Vehicle lacks the cause similar to the Rupakaya, while the Mantra Vehicle possesses it. This is because accomplishing a result with a cause similar to the result is highly uncertain. For example, if one needs to meditate on a path with the characteristics of marks and signs in order to accomplish a result, a body adorned with marks and signs, then one would also need to meditate on a path with the characteristics of marks and signs as the cause for accomplishing a body adorned with excellent marks, like a Chakravartin. Similarly, in all cases of accumulating the causes for accomplishing the bodies of happy and unhappy realms, one would also need to accumulate causes with the characteristics of the two realms, which would be too extreme.' If causes similar in nature to those results are not needed, then one must state a valid reason why it is necessary for the Buddhas, but that cannot be found either. Therefore, the statement that accomplishing the Rupakaya through a path with the characteristics of the Rupakaya is a special characteristic of the Mantrayana practitioners is merely something to be believed.' To this, it should be explained that the Paramita Vehicle practitioners, through the power of accumulating supreme collections of merit as the cause of the essence of the Rupakaya, and accumulating special causes such as welcoming and sending off the guru as the cause of the marks and signs, for many lifetimes, reach high ground.
་སོང་བ་ན། མཚན་དཔེ་རྗེས་མཐུན་པས་བརྒྱན་པའི་ལུས་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇེ་བཟང་ཇེ་བཟང་དུ་སོང་སྟེ་མཐར་སྲིད་པ་ཐ་མ་པར་གྱུར་པ་ན། སློབ་པའི་མཚན་དཔེ་མཐར་ཐུག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རྟེན་དེ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ན་ལུས་ཀྱི་མཚན་དཔེའི་རིགས་འདྲ་དེ་ཉིད་ལོངས་སྐུར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ལམ་དུས་སུ་མཚན་དཔེ་མེད་པར་འབྲས་བུ་ཐོབ་མ་ཐག་གསར་དུ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཚེ་གཅིག་ལ་སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པ་ན། སློབ་པའི་དུས་སུ་མི་སློབ་པའི་མཚན་དཔེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཚན་དཔེ་མེད་ན་མཐར་ཐུག་པའི་མཚན་དཔེ་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་པའི་ལམ་དུ་མཚན་དཔེ་མེད་ན་གཟུགས་སྐུ་མི་འགྲུབ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀའི་ལུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་སྔགས་པ་འཇུག་པའི་ལས་དང་པོ་བ་དེ་ལ། དང་པོར་སྐྱེས་ཙམ་ནས་ལུས་ལ་མཚན་དཔེས་བརྒྱན་པ་ཞིག་དགོས་པར་སྔགས་ནས་མ་གསུངས་ཤིང་། ཡོད་པ་ཡང་མིན་པས་ལུས་ཀྱི་མཚན་དཔེས་གཟུགས་སྐུའི་མཚན་དཔེའི་རྒྱུ་བྱེད་པ་གཞག་ཏུ་མེད་པས། ཚེ་དེ་ལ་གསར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཚན་དཔེའི་རིགས་ 3-2-24b མཐུན་གྱི་རྒྱུ་ཞིག་སྒྲུབ་དགོས་ལ། དེ་ཡང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལས་གཞན་དུ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་བདེ་འགྲོ་དང་ངན་འགྲོའི་ལུས་འགྲུབ་པ་ལ་རྒྱུའི་སྐབས་སུ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་བསག་མི་དགོས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་འགྲུབ་པའི་སྔོན་རོལ་ཏུ་དེ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དགོས་པ་གཉིས་ཇི་ལྟར་མཚུངས། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་གཟུགས་སྐུར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྒོམ་དགོས་ཞེས་འདོད་པ་མིན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་འགྲུབ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རིགས་མཐུན་གྱི་རྒྱུ་དགོས་སོ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན་པས་ཀླན་ཀའི་གནས་མེད་དོ། །འོ་ན་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་དང་། བླ་མེད་ཀྱིའང་ཚེ་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་དགོས་པའི་ལྷའི་སྐུ་སྒོམ་པ་རྣམས་གཟུགས་སྐུའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྒྱུར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་སྙམ་ན། འདི་དག་ཀྱང་ཚེ་འདིར་དེ་ལྟར་གོམས་པས་མཐར་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཚེ་དེ་ལ་གཟུགས་སྐུ་འགྲུབ་པའི་ཚེ་རིགས་མཐུན་པའི་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་སྐུར་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དོགས་པ་རྣམས་ལེགས་པར་བཅད་ནས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་མེད་མི་རུང་ཡིན་པ་ལ་ངེས་པ་རྙེད་དགོས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་དང་པོ་ལས། བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོ
【現代漢語翻譯】 當（菩薩）逝世后，會獲得以妙相（梵文：lakṣaṇa，藏文：mtshan）和好相（梵文：anuvyañjana，藏文：dpe）所莊嚴的身體，並且越來越好，最終成為最後有者（梵文：bhavānta，藏文：srid pa tha ma pa）時，將獲得究竟的學道之妙相。那時，當在那所依上顯現法身（梵文：dharmakāya，藏文：chos kyi sku）時，與身體之妙相相似的自性將轉變為報身（梵文：saṃbhogakāya，藏文：longs sku）。在道位時，不希望沒有妙相，而在獲得果位后立即新出現。同樣，金剛乘（梵文：Vajrayāna，藏文：rdo rje theg pa）行者在即產生佛時，如果在學道時沒有與不學道之妙相和隨順之妙相相應的妙相，則不希望究竟的妙相突然出現。如此一來，如果在學道之路上沒有妙相，則色身（梵文：rūpakāya，藏文：gzugs sku）無法成就，這是大小乘（梵文：Mahāyāna，藏文：theg pa chen po）共許的觀點。 那時，對於即產生佛的密咒行者（梵文：mantrin，藏文：sngags pa）中的初學者來說，密咒中並未說，而且實際上也不存在，從一開始出生就必須具有以妙相莊嚴的身體。因此，身體之妙相無法作為色身之妙相的因。因此，必須在那一生中通過新修習來成就與妙相相似的因，而這隻能通過本尊瑜伽（梵文：devayoga，藏文：lha'i rnal 'byor）來實現。如果這樣做，那麼成就善趣（梵文：sugati，藏文：bde 'gro）和惡趣（梵文：durgati，藏文：ngan 'gro）之身時，在因位不需要積累具有其形狀的因，而成就佛之色身之前，需要與其形狀隨順的因，這兩者怎麼能相同呢？我們並不認為爲了獲得色身的異熟果（梵文：vipākaphala，藏文：rnam smin gyi 'bras bu），需要修習具有其形狀的道，而是認為在成就佛之妙相之前，需要與其隨順的同類因，因此沒有可指責之處。 那麼，下三部（梵文：kriyātantra，藏文：bya ba'i rgyud；梵文：caryātantra，藏文：spyod pa'i rgyud；梵文：yogātantra，藏文：rnal 'byor gyi rgyud）的本尊瑜伽修習，以及無上瑜伽（梵文：anuttarayogatantra，藏文：bla med kyi rgyud）中那些並非即產生佛，而是需要經歷轉世才能成就的本尊身修習，如何能成為色身的隨順因呢？這些也是因為今生如此串習，最終在來世成就色身時，成為同類因，而不是色身異熟果的因。如此一來，在充分消除上述疑惑后，必須確信本尊瑜伽的修習是不可或缺的。正如《金剛空行母根本續》（梵文：Ḍākārṇava-tantra，藏文：rdo rje mkha' 'gro'i dang po）中所說：『自身即是一切佛，亦是一切勇士（梵文：vīra，藏文：dpa' bo），修習自之本尊瑜伽。』
【English Translation】 When (a Bodhisattva) passes away, they will obtain a body adorned with marks (Sanskrit: lakṣaṇa, Tibetan: mtshan) and signs (Sanskrit: anuvyañjana, Tibetan: dpe), and it will become increasingly better, ultimately becoming the last existence (Sanskrit: bhavānta, Tibetan: srid pa tha ma pa). At that time, they will attain the ultimate marks of learning. Then, when the Dharmakāya (Tibetan: chos kyi sku) is manifested on that basis, the very nature similar to the marks of the body will transform into the Sambhogakāya (Tibetan: longs sku). It is not desirable to have no marks during the path and then suddenly appear newly upon attaining the result. Similarly, Vajrayāna practitioners who achieve Buddhahood in one lifetime do not want the ultimate marks to suddenly appear if they do not have marks corresponding to the marks of non-learning and conforming marks during the learning phase. Thus, if there are no marks on the path of learning, the Rūpakāya (Tibetan: gzugs sku) cannot be accomplished, which is a view shared by both Mahāyāna traditions. At that time, for the beginner among the Mantrayana (Tibetan: sngags pa) practitioners who attain Buddhahood in one lifetime, it is not stated in the tantras, nor is it the case, that from the very beginning of birth, they must have a body adorned with marks. Therefore, the marks of the body cannot be the cause of the marks of the Rūpakāya. Thus, one must cultivate and accomplish a cause similar to the marks in that lifetime, and this is only appropriate through deity yoga (Sanskrit: devayoga, Tibetan: lha'i rnal 'byor). If this is done, how can it be the same that when accomplishing the bodies of the happy realms (Sanskrit: sugati, Tibetan: bde 'gro) and the unfortunate realms (Sanskrit: durgati, Tibetan: ngan 'gro), it is not necessary to accumulate causes with their forms at the time of the cause, and that before accomplishing the Buddha's Rūpakāya, a cause that conforms to its form is necessary? We do not think that in order to take birth in the Rūpakāya, one must cultivate a path with its form as the ripening cause (Sanskrit: vipākaphala, Tibetan: rnam smin gyi 'bras bu), but rather that before accomplishing the Buddha's marks, a cause of the same kind that conforms to it is necessary, so there is no basis for criticism. Then, how can the deity yoga practices of the lower three tantras (Kriyātantra, Caryātantra, Yogātantra), and the deity body practices of Anuttarayogatantra, where one does not attain Buddhahood in that lifetime but must go through rebirths, become conforming causes for the Rūpakāya? These also, because of being accustomed to it in this life, ultimately become causes of the same kind when the Rūpakāya is accomplished in another lifetime, but are not the cause of the ripening of the Rūpakāya. Thus, after thoroughly cutting off the doubts mentioned above, one must gain certainty that the practice of deity yoga is indispensable. As it is said in the first chapter of the Ḍākārṇava-tantra: 'One's own self is all the Buddhas, and also all the heroes (Sanskrit: vīra, Tibetan: dpa' bo), practice the yoga of one's own deity.'
ར་བ་ཡིས། །བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །འདི་ཡིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ནི། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་འགྲུབ་འགྱུར་ཞེས། །མཁའ་འགྲོ་ཀུན་དང་མཉམ་སྦྱོར་བའི། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་ 3-2-25a འགྲོ་བདེ་བའི་མཆོག །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དཔལ་ལྡན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིས་ནི། །ས་གསུམ་མ་ལུས་བཟའ་བར་བྱ། །གཞན་དུ་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་ནི། །མ་ཚང་མར་མེ་ལྟ་བུར་འདའ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། འདི་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་མ་ཐག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འདིས་སོ། །ཕྱག་དང་ཞལ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། ས་གསུམ་མ་ལུས་བཟའ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་མལ་བའི་གཟུགས་བཟློག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་འབའ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གིས་སོ། །སྦྱོར་བ་མ་ཚང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལས་འདས་པའོ། །འདའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་ཙམ་ཡང་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། མར་མེ་ལྟ་བུར་ཏེ་ཇི་ལྟར་མར་མེ་མར་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་གསལ་ཞིང་འབར་བ་ལས། གང་གི་ཚེ་མར་གྱི་རྒྱུན་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དུ་ཟད་ཅིང་གཏུགས་པར་གྱུར་པས། བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་སྣང་ན་གཞན་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས།དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་མེད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བ་འགོག་མི་ 3-2-25b ནུས་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་དམ་པའོ། །དེ་དག་ལ་ངེས་པ་ལེགས་པོར་མ་རྙེད་ན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དོར་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཆ་ཕྱོགས་རེ་བ་ལ་སྦྱོང་བས། ལམ་གྱི་ལུས་གཏན་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་མེད་པར་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་བཤད་པའོ། ། ༈ དངོས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་ན། ཐོབ་བྱའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་མཆོག་དམན་ཡོད་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་ཁྱད་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 ར་བ་ཡིས། །བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །（通過精進，應當徹底成就自身。) འདི་ཡིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ནི། །（通過此法，一切佛陀和一切勇士，以及一切金剛持，） རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་འགྲུབ་འགྱུར་ཞེས། །（都能在此生中獲得成就。） མཁའ་འགྲོ་ཀུན་དང་མཉམ་སྦྱོར་བའི། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་བདེ་བའི་མཆོག །（與一切空行母結合的金剛空行母，是安樂之源。） རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དཔལ་ལྡན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས། །（金剛薩埵如來，吉祥 Bhagavan 宣說。） ཞེས་དང་། ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིས་ནི། །ས་གསུམ་མ་ལུས་བཟའ་བར་བྱ། །（通過此手印的結合，可以吞噬整個三界。） གཞན་དུ་གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་ནི། །མ་ཚང་མར་མེ་ལྟ་བུར་འདའ། །（否則，如果結合不完整，就會像蠟燭一樣熄滅。） ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། འདི་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་མ་ཐག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འདིས་སོ། །（這是對以上所說內容的解釋：『通過此法』指的是剛剛提到的空性手印。） ཕྱག་དང་ཞལ་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །（它指的是與手、面等世俗手印相結合的狀態。） རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། ས་གསུམ་མ་ལུས་བཟའ་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐུ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་མལ་བའི་གཟུགས་བཟློག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །（瑜伽士應該做什麼呢？『吞噬整個三界』意味著轉化身體等平凡之相。） སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་གཏན་འབའ་ཞིག་གིས་ཇི་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གིས་སོ། །（爲了表明僅僅通過空性禪定無法成就菩提，所以說了『否則』等。『否則』指的是僅僅通過空性。） སྦྱོར་བ་མ་ཚང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་ལས་འདས་པའོ། །（『結合不完整』指的是超越顯現。） འདའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་ཙམ་ཡང་མེད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་པའོ། །（『熄滅』指的是沒有任何自我的利益而進入涅槃。） ཇི་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། མར་མེ་ལྟ་བུར་ཏེ་ཇི་ལྟར་མར་མེ་མར་གྱི་རྒྱུན་གྱིས་ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་གསལ་ཞིང་འབར་བ་ལས། གང་གི་ཚེ་མར་གྱི་རྒྱུན་ཟད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དུ་ཟད་ཅིང་གཏུགས་པར་གྱུར་པས། བདག་ཉིད་ཀྱང་མི་སྣང་ན་གཞན་སྣང་བར་བྱེད་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས།（比如什麼呢？比如蠟燭，當蠟燭的燈油耗盡時，它就會立即熄滅。自身尚且無法顯現，更不用說照亮他人了。） དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །（同樣，也應該這樣看待僅僅是空性的禪定。） ཞེས་བཤད་པས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་མེད་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཇི་ཙམ་གོམས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཞི་བའི་མཐར་ལྟུང་བ་འགོག་མི་ནུས་པ་ནི་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་དམ་པའོ། །（因此，如果密宗道上沒有修持本尊瑜伽，那麼無論多麼熟悉空性等，也無法阻止在果位時墮入寂滅的邊緣，這是續部的神聖意圖。） དེ་དག་ལ་ངེས་པ་ལེགས་པོར་མ་རྙེད་ན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དོར་ནས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ཆ་ཕྱོགས་རེ་བ་ལ་སྦྱོང་བས། ལམ་གྱི་ལུས་གཏན་རྙེད་པ་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །（如果沒有很好地理解這些，放棄本尊瑜伽，僅僅修持密宗道的部分內容，那麼要知道，就無法真正獲得道的整體。） ༈ ལམ་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་མེད་པར་བསྟན་པ།（顯示道有差別，但果位沒有高下。） གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་བཤད་པའོ། །（第二部分分為兩點：解釋實際意義和解釋道的差別。） ༈ དངོས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ།（解釋實際意義。） དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་ན། ཐོབ་བྱའི་སངས་རྒྱས་ལ་ཡང་མཆོག་དམན་ཡོད་དགོས་ཏེ། རྒྱུ་ལ་ཁྱད་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་ལ་ཁྱད་མེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །（有些人說：如果兩種乘的道有高下，那麼所獲得的佛果也應該有高下。因為如果因有差別，而果沒有差別，這是矛盾的。如果不是這樣，那麼因的差別就變得沒有意義了。） དེས་ན་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི།（因此，十一面普光佛……）
【English Translation】 rava yis. bdag nyid rab tu bsgrub par bya. (Through diligence, one should thoroughly accomplish oneself.) di yis sangs rgyas thams cad dang. dpa' bo thams cad nyid dang ni. (Through this, all Buddhas and all heroes, as well as all Vajra holders,) rdo rje 'dzin pa thams cad du. tshe 'di nyid du 'grub 'gyur zhes. (can achieve accomplishment in this very life.) mkha' 'gro kun dang mnyam sbyor ba'i. rdo rje mkha' 'gro bde ba'i mchog. (The Vajra Dakini, who unites with all Dakinis, is the source of bliss.) rdo rje sems dpa'i de bzhin gshegs. dpal ldan bcom ldan 'das kyis gsungs. (The Tathagata Vajrasattva, the glorious Bhagavan, spoke.) zhes dang. phyag rgya'i sbyor ba 'di yis ni. sa gsum ma lus bza' bar bya. (Through the union of this mudra, one can devour the entire three realms.) gzhan du gal te sbyor ba ni. ma tshang mar me lta bur 'da'. (Otherwise, if the union is incomplete, it will extinguish like a candle.) zhes gsungs shing de'i 'grel pa las. 'di yis ni zhes bya ba bstan ma thag pa'i stong pa nyid kyi phyag rgya 'dis so. (This is an explanation of the above: 'Through this' refers to the emptiness mudra just mentioned.) phyag dang zhal la sogs pa'i kun rdzob kyi phyag rgya dang mnyam par sbyor ba gang la yod pa de la de skad ces bya'o. (It refers to the state of being united with the conventional mudras of hands, faces, etc.) rnal 'byor pa des ci zhig bya zhe na. sa gsum ma lus bza' bar bya. zhes bya ba ste. sku la sogs pa'i tha mal ba'i gzugs bzlog par bya zhes bya ba'i don no. (What should the yogi do? 'Devour the entire three realms' means transforming the ordinary forms of body, etc.) stong pa nyid kyi bsam gtan 'ba' zhig gis ji ltar yang byang chub 'grub pa med par bstan pa'i phyir. gzhan du zhes bya ba la sogs pa gsungs te. gzhan du zhes bya ba ni stong pa nyid 'ba' zhig gis so. (To show that enlightenment cannot be achieved solely through emptiness meditation, it says 'Otherwise,' etc. 'Otherwise' refers to solely through emptiness.) sbyor ba ma tshang ba zhes bya ba ni snang ba las 'das pa'o. ('Incomplete union' refers to transcending appearances.) 'da' zhes bya ba ni bdag gi don tsam yang med par mya ngan las 'da' pa'o. ('Extinguish' refers to entering nirvana without any benefit for oneself.) ji lta bur zhe na. mar me lta bur te ji ltar mar me mar gyi rgyun gyis nam mkha'i ngos su gsal zhing 'bar ba las. gang gi tshe mar gyi rgyun zad pa de'i tshe de nyid du zad cing gtugs par gyur pas. bdag nyid kyang mi snang na gzhan snang bar byed pa lta ci smos. (Like what? Like a candle, when the oil runs out, it immediately extinguishes. If it cannot even manifest itself, how can it illuminate others?) de bzhin du stong pa nyid 'ba' zhig gi ting nge 'dzin yang blta bar bya'o. (Similarly, one should also view the samadhi of mere emptiness.) zhes bshad pas sngags kyi lam la lha'i rnal 'byor sgom pa med na stong pa nyid la sogs pa la ji tsam goms kyang 'bras bu'i skabs su zhi ba'i mthar ltung ba 'gog mi nus pa ni rgyud sde'i dgongs pa dam pa'o. (Therefore, if there is no practice of deity yoga on the path of mantra, then no matter how familiar one is with emptiness, etc., one cannot prevent falling into the extreme of quiescence at the time of fruition, which is the sacred intention of the tantras.) de dag la nges pa legs por ma rnyed na lha'i rnal 'byor dor nas sngags kyi lam gyi cha phyogs re ba la sbyong bas. lam gyi lus gtan rnyed pa ma yin par shes par bya'o. (If one does not understand these well and abandons deity yoga, practicing only parts of the mantra path, then know that one will not truly attain the entirety of the path.) ༈ lam la khyad par yod kyang 'bras bu la mchog dman med par bstan pa. (Showing that there are differences in the paths, but no high or low in the fruits.) gnyis pa la gnyis. dngos kyi don bshad pa dang. lam gyi khyad par nyid bshad pa'o. (The second part has two points: explaining the actual meaning and explaining the differences in the paths.) ༈ dngos kyi don bshad pa. (Explaining the actual meaning.) dang po ni. kha cig na re. theg pa gnyis kyi lam la mchog dman yod na. thob bya'i sangs rgyas la yang mchog dman yod dgos te. rgyu la khyad yod na 'bras bu la khyad med pa 'gal ba'i phyir te de lta ma yin na rgyu'i khyad par don med pa nyid du 'gyur ba'i phyir ro. (Some say: If there are high and low paths in the two vehicles, then the Buddha fruit to be attained should also have high and low. Because if there is a difference in the cause, and there is no difference in the fruit, this is contradictory. If it is not like that, then the difference in the cause becomes meaningless.) des na bcu gcig kun tu 'od kyi. (Therefore, the eleven-faced Samantaprabha...)
་ས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ལས་དམན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་དང་པོའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་ལས། མདོར་བསྡུས་པས་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་གྲངས་མེད་པས། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་གང་ཐོབ་པ། །གང་གིས་དམ་པའི་བདེ་བས་ཁྱོད། །སྐྱེ་བ་འདིར་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད། །ཅེས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དང་གྲངས་མེད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གཉིས་སོ་སོར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། སྐྱེ་བ་འདིར་སངས་རྒྱས་ཉིད་དམ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་གནས་མ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ། །མཚན་གཞི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སེམས་དཔར་ཡང་དག་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེས་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་ཚེ་གཅིག་ལ། ཡང་ན་ཕར་ཕྱིན་ནས་བཤད་པའི་ཀུན་ཏུ་འོད་འགྲུབ་ལ། ཡང་ན་སྔགས་ནས་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་འགྲུབ་ཅེས་སྟོན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ 3-2-26a དང་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་གཉིས་ཁྱད་མེད་པར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་བས་ཀྱང་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཀྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། ས་དགུ་འདས་ནས་ཡེ་ཤེས་ནི། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་སར་གནས་པ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས། །བཅུ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ས་བཅུ་པ་བ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ཡིན་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ནས་ས་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་གསུམ་དང་བཅུ་བཞིར་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ནི་ཕར་ཕྱིན་ནས་བཤད་པའི་ས་རྣམས་དང་དབྱེ་བསྡུ་ཡིན་པར་རྒྱ་གར་གྱི་མཁས་པས་བཤད་དེ་འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བཅུ་གཅིག་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ས་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བྱ་ལ་དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་ལས་གྲངས་མེད་གསུམ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་ནས་ཚེ་གཅིག་ལ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཡི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཞེས་གསུངས་པས་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པའི་འབྲས་བུ་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་གཟུང་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པའི་རབ་བྱེད་ལས། དཔལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལམ་གཞན་དག་གིས་བསྐལ་པ་དུ་མ་གྲངས་མེད་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་དཀའ་བ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ། ཞེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་ལམ་གཉིས་ཀའི་ཐོབ་བྱར་དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་འཚོས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཁ་སྦྱོར་གྱི་ལུང་དེའི་འགྲེལ་པ་མན་སྙེ་ལས་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གོ། རྣམ་སངས་རྒྱས་
【現代漢語翻譯】 實際上，金剛持（Vajradhara）的果位低於佛陀的果位。正如《合部續》（Khasbyor）第一品第四節所說：『簡而言之，即是佛陀。歷經無數劫，證得佛陀之果位。以殊勝之樂，汝於此生即可獲得，亦或是金剛持。』 此處分別提到了需要歷經無數劫才能證得的佛陀和金剛持。此外，該經中還說：『於此生可證得佛陀或金剛薩埵（Vajrasattva），未證得不可思議之境者，即是善逝（Sugata），即佛陀。以名相示其體性，是為真實之菩薩。』 有人說：『這段引文並不合理，因為該經並非旨在說明通過無上瑜伽（Anuttarayoga）之道可於一生證得，或者通過波羅蜜多（Paramita）之道證得普賢光明（Kuntuzangpo），或者通過密咒（Mantra）之道證得金剛持。』此外，他們認為，需要歷經無數劫才能證得的佛陀和十一地普賢光明二者並無差別，因此不應低於波羅蜜多乘（Paramitayana）。 依照此觀點，將需要歷經無數劫才能證得的果位分為二者，其中佛陀在《現觀莊嚴論》（Abhisamayalankara）中被描述為：『超越九地之智，以其證得佛陀之位，彼乃菩薩之地，應知為第十地。』因此，此處所說的佛陀是指第十地菩薩，而金剛持的果位則是第十一地。 雖然密咒中提到了十二地、十三地和十四地，但印度的學者認為這些只是對波羅蜜多乘中所述各地的細分和歸類，這將在果位部分進行闡述。因此，應將十一地普賢光明視為與金剛持的果位相同。應知，此果位在顯宗經典中需要三大阿僧祇劫（asamkhyeya kalpa）才能證得，而在密宗經典中則說一生即可證得。不應認為，因為提到了金剛持，就意味著這不是波羅蜜多乘的果位。正如《真實成就》（De kho na nyid grub pa）中所說：『殊勝大樂金剛薩埵，需經無數劫方能以其他道證得，而具足金剛乘方便者，於此生即可毫不費力地成就。』因此，應如吉祥寂護（Shantarakshita）所說，金剛持是兩種道都能證得的果位。 《合部續》的註釋《曼涅》（ManNye）中也說：『佛陀即是十地之自在主，圓滿正覺（rnam sangs rgyas）。』
【English Translation】 Actually, the rank of Vajradhara is lower than that of the Buddha. As it says in the fourth section of the first chapter of the 'Hevajra Tantra' (Khasbyor): 'In brief, it is the Buddha himself. Through countless eons, as long as one attains Buddhahood, with the bliss of the sacred, you will attain it in this life, or Vajradhara.' Here, the Buddha and Vajradhara, who are attained through countless eons, are mentioned separately. Furthermore, it says in the same text: 'In this life, one will attain Buddhahood or Vajrasattva, those who have not attained the inconceivable state are the Sugata, that is, the Buddha. To represent the basis, it is truly spoken of as the Bodhisattva.' Some say: 'This quote is not valid because the scripture does not aim to show that one attains it in one lifetime through the path of Anuttarayoga, or Kuntuzangpo as described in the Paramita, or Vajradhara as described in the Mantra.' Furthermore, they believe that the Buddha, who is to be attained through countless eons, and the eleventh Bhumi Kuntuzangpo are no different, and therefore should not be less than the Paramitayana. According to this view, dividing the state to be attained through countless eons into two, the Buddha is described in the 'Abhisamayalankara' as: 'The wisdom that transcends the nine Bhumis, by which one abides in the state of Buddhahood, that is the Bodhisattva's Bhumi, it should be known as the tenth.' Therefore, the Buddha mentioned here refers to the tenth Bhumi Bodhisattva, and the state of Vajradhara is the eleventh Bhumi. Although twelve, thirteen, and fourteen Bhumis are mentioned in the Mantra, Indian scholars say that these are just subdivisions and classifications of the Bhumis described in the Paramitayana, which will be explained in the section on results. Therefore, the eleventh Bhumi Kuntuzangpo should be regarded as the same as the state of Vajradhara. It should be known that this state is said to be attained in three great asamkhyeya kalpas in the Sutras, and in one lifetime in the Tantras. One should not think that because Vajradhara is mentioned, it is not the result of the Paramitayana. As it says in 'The Establishment of Reality': 'The glorious great bliss Vajrasattva, which is to be realized through countless eons by other paths, those who possess the means of Vajrayana can accomplish it effortlessly in this very life.' Therefore, it should be done as the glorious Shantarakshita said, that Vajradhara is the state that can be attained by both paths. The commentary on the 'Hevajra Tantra', 'ManNye', also says: 'The Buddha is the lord of the ten Bhumis, the perfectly enlightened one (rnam sangs rgyas).'
ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ནི་ས་བཅུ་གཅིག་གི་དབང་ཕྱུག་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ 3-2-26b ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཞེས་པའི་དོན་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ཐོབ་བྱའི་དོན་གཅིག་ཏུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་ས་བརྙེས་པ་དེ་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཤིང་། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པར་གསུངས་པས། དེར་བཤད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཡོད་ན་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཟད་ཀྱང་ད་དུང་སྐྱོན་མ་ཟད་པ་དང་། སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཞེ་བཞི་སོགས་ཐོབ་ཀྱང་ད་དུང་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་མ་ཐོབ་པ་ཁས་བླང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་བའི་གོ་འཕང་དེར་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཕར་ཕྱིན་ནས་བཤད་པའི་ལམ་ཙམ་གྱིས་བགྲོད་པར་ནུས་མི་ནུས་དཔྱོད་ན་རྒྱ་གར་པའི་ཡང་མཁས་པ་མང་པོས་མཛད་སྣང་བ་ལྟར་དཔྱོད་རིགས་མོད་ཀྱང་། ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སའི་བར་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ལམ་རྐྱང་བས་བགྲོད་ནུས་པར་ཁས་བླངས་ནས། དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་ད་དུང་དེ་ལས་གོང་དུ་བགྲོད་པར་བྱར་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་ནི་འཐད་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །ལམ་གཉིས་ཀྱི་བགྲོད་པ་ལ་གྲངས་མེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཚང་རྒྱ་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་མཆོག་དམན་བྱུང་ཡང་འབྲས་བུ་བཟང་ངན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུར་མ་སོང་བས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དོན་མེད་དུ་སྒྲུབ་མི་ནུས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལ་བཟང་ངན་མ་བྱུང་ཡང་འབྲས་བུ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཉིད་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་། སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། ། ༈ རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར། དང་པོ་ན། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ 3-2-27a དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་མྱུར་ཁྱད་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཟླས་པའི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་མང་པོ་དང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་བཟུངས་ནས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་མཁས་མང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བླ་མེད་ཀྱི་མྱུར་ཁྱད་ནི། བསྐྱེད་རིམ་ལ་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལ་མེད་པའི་ཟབ་གནས་མང་ལ། རྫོགས་རིམ་ལ་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཟབ་གནས་དག་ཡོད་དེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་འདའ་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་མྱུར་ཁྱད་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་གདུལ་བྱས་དེ་ལྟར་འཐོབ་པ་ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་རིམ་གཉིས་ལ་ཞུགས་པ་ལ་ལྟོས་ཀྱི་རང་གི་ལམ་ཙམ་གྱིས་མི་
【現代漢語翻譯】 您已獲得特殊的道路！金剛持（Vajradhara，持有金剛杵者）是十一地的主宰！』 《三類燈》（Tshul gsum sgron me）中說：『即使意義相同也不迷惑。』因為你自己也承認，真言和波羅蜜多（Pāramitā，到彼岸）二者所要獲得的意義是相同的。此外，從波羅蜜多中證得普光地（Kuntaprabha-bhumi）時，所有包含習氣的二障（煩惱障和所知障）都被消除，並且獲得了佛陀的所有功德，如十力（daśa-bala，佛陀的十種力量）、四無畏（catu-vaiśāradya，佛陀的四種無畏）和十八不共法（aṣṭādaśāveṇikadharma，佛陀的十八種不共功德）等。如果存在比那裡所說的佛陀更殊勝的佛，那麼即使二障及其習氣都已斷盡，也仍然存在未盡的過失，即使獲得了十力等一百四十四種無漏功德，也仍然沒有圓滿獲得功德，這是必須承認的。因此，對於這樣的果位，如果不依賴真言的道路，而僅僅依靠波羅蜜多中所說的道路就能到達，那麼是否能夠到達呢？雖然應該像印度許多大學者所做的那樣進行研究，但如果承認僅僅依靠到達普光地之間的波羅蜜多道路就能到達，並且即使如此，仍然有比這更高的道路可以到達，這在我看來是不合理的。兩種道路的行進，即使不考慮無數劫，在能否成佛方面存在優劣，但並沒有成為導致結果好壞的原因，因此無法證明原因的差異是無意義的，即使結果沒有好壞之分，結果在遠近方面也存在很大的差異。 道路的差別 第二部分分為兩部分：自己宗派的差別和其他論師所說的差別。 自己宗派的差別 首先，下三部密續（事部、行部、瑜伽部）和波羅蜜多乘的快速之處在於，依靠天瑜伽（devayoga，與本尊相應的瑜伽）和唸誦的力量，可以圓滿菩提行，獲得許多共同成就，並得到佛和偉大的菩薩們的直接攝受和加持等許多方便法。無上瑜伽部的快速之處在於，生起次第（utpattikrama）中也有下三部密續所沒有的甚深之處，而圓滿次第（nispannakrama）中則有最為殊勝的甚深之處，這將在後面闡述。不需經歷無數劫就能成佛的快速是無上瑜伽部的特點。因此，下三部密續的所化之眾要獲得這樣的成就，也必須依賴無上瑜伽部的二次第，而僅僅依靠自己的道路是無法實現的。
【English Translation】 You have attained the path of distinction! The Vajradhara (one who holds the vajra) is the master of the eleventh bhumi (ground/level of realization)!' In 'The Three Kinds of Light' (Tshul gsum sgron me), it says: 'Even if the meaning is the same, do not be confused.' Because you yourself admit that the meaning to be attained by both mantra and Pāramitā (perfection) is the same. Furthermore, when the Kuntaprabha-bhumi (ground of all-illuminating light) is attained from the Pāramitā, all the two obscurations (klesavarana and jneyavarana) including their latent predispositions are abandoned, and all the qualities of the Buddha, such as the ten powers (daśa-bala), the four fearlessnesses (catu-vaiśāradya), and the eighteen unshared qualities (aṣṭādaśāveṇikadharma), are obtained. If there is a Buddha more superior than the one described there, then even if the two obscurations and their latent predispositions are exhausted, there would still be unexhausted faults, and even if one obtains the hundred and forty-four uncontaminated qualities such as the ten powers, one would still have to admit that one has not yet perfectly obtained the qualities. Therefore, for such a state, if one can reach it without relying on the path of mantra, but only by the path described in the Pāramitā, then whether one can reach it or not should be examined as many great Indian scholars have done. However, if one admits that one can reach the path of Pāramitā alone up to the Kuntaprabha-bhumi, and even so, there is still a higher path to be reached, then I do not think that is reasonable. The progress of the two paths, even if one does not consider countless eons, has differences in superiority and inferiority in terms of whether one can attain Buddhahood or not, but it has not become a cause for good or bad results, so one cannot prove that the difference in cause is meaningless, even if there is no good or bad result, there is a great difference in the proximity of the result. Explanation of the difference in paths The second part has two parts: the difference in one's own system and the difference explained by other teachers. The difference in one's own system First, the quickness of the lower three tantras (Kriya, Charya, and Yoga) and the Pāramitā vehicle is that, relying on the power of deity yoga (devayoga) and recitation, one can perfect the practice of bodhi, obtain many common siddhis, and be directly cared for and blessed by the Buddhas and great Bodhisattvas, etc., with many skillful means. The quickness of the Anuttarayoga is that there are many profound points in the generation stage (utpattikrama) that are not in the lower three tantras, and in the completion stage (nispannakrama) there are supremely profound points, which will be explained later. The quickness of attaining Buddhahood without having to pass through countless eons is a characteristic of Anuttarayoga. Therefore, for the disciples of the lower three tantras to obtain such attainments, they must also rely on the two stages of Anuttarayoga, and they cannot do so by their own path alone.
ཆོག་གོ། དེའི་ཕྱིར་སྔགས་ཀྱི་མྱུར་ཁྱད་ཐམས་ཅད་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བའམ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ལ་མ་ལྟོས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཁོ་ནར་མི་གཟུང་ངོ་། ། ༈ སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་བཤད་པའི་ཁྱད་པར། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། རདྣ་རཀྵི་ཏས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྤྲོས་བྲལ་སྒོམ་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲ་བ་དང་། ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེ་བས་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁོ་ན་འབྱུང་གི་སྡུག་བསྔལ་དང་བཏང་སྙོམས་མི་འབྱུང་བ་དང་། ཀརྵ་པ་ནའི་ཚད་ཙམ་དུ་བཅད་ཅིང་གཏུབས་པ་དང་གླང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫིས་པ་ལ་ཡང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་ཁོ་ན་འཇུག་པར་ 3-2-27b གསུངས་པ་དང་། བདེ་བ་དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་མི་མཐུན་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཐབས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སུ་ཕར་ཕྱིན་ནས་གསུངས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྔགས་སུ་ཡང་བསྟན་ཏོ་ཞེས་སྣང་བ་རྡོ་རྗེར་འཆར་བ་སོགས་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐུན་མོང་བར་བསྒྲུབས་སོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། འདོད་ལ་སྤྱོད་ལ་ཐབས་མཁས་དང་། །ཞེས་དང་། འོད་སྲུངས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཞིང་པའི་དཔེས་ཉོན་མོངས་པའི་ལུད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བར་གསུངས་པས་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་ཐུན་མོང་ངོ་། །འབྲས་བུའི་ས་ལ་སོགས་པ་ཡང་མཚུངས་པས་ན་བསྐྱེད་རིམ་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་བཤད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་གསུམ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་སྒོམ་པ་མེད་ན་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་རིམ་དུ་བསྡུས་ཤིང་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཡང་འདྲ་བས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། ། ༈ ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་བཤད་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། དོན་གཅིག་ན་ཡང་མ་རྨོངས་དང་། །ཐབས་མང་དཀའ་བ་མེད་པ་དང་། །དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་བྱས་པས། །སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བཤད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཁྱད་པར་བཞིས་སྔགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཕར་ཕྱིན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་ 3-2-28a གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ཕར་ཕྱིན་པ་རྣམས་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པ་ན་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པས་འཇུག་པས་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་མིན་ཡང་། མགོ་ལ་སོགས་པ་གཏོང་བ་ཕྱི
【現代漢語翻譯】 因此，密咒的所有快速特點，並非一定是指在爭論時一生即可成佛，或者不依賴無數劫而成佛。 殊勝上師所說的特點： 第二部分分為兩點：一是《律生論釋》中所說的道理，二是《三法燈》中所說的道理。 《律生論釋》中所說的道理： 第一點是，Ra-dna-rakshi-ta（寶護）在圓滿次第的章節中說，離戲的禪修對於兩者（顯宗和密宗）是相同的；從父子相見中，菩提薩埵獲得了所有法皆充滿安樂的三摩地，對於所有對境都只有安樂的感受，不會產生痛苦和舍受；即使被切割成 Karsha-pana（古印度貨幣單位）的大小，或者被大象踩踏，也只會產生安樂的認知。 並且說，這種安樂與密咒的宗義並不矛盾，並且也闡述了它的方法，即世間和出世間所有圓滿的根本原因，在波若（般若）中說是菩提心。同樣，在密咒中也宣說了，如顯現為金剛等，引用這些作為依據，也共同成立了大樂。如《現觀莊嚴論》所說：『于欲而行，具方便。』以及《持光佛母經》中以農夫為例，說煩惱的肥料對於增長佛法是必要的，因此享用欲妙也是共同的。果位等地也相同，因此生起次第被說成是密咒的特殊之處。如《律生論》第十三品的註釋中所說：『因此，如果沒有修學生起次第，就與密咒的宗義沒有區別。』這表明將所有本尊瑜伽都歸納為生起次第，並且認為修習氣脈明點的瑜伽是生起安樂的瑜伽，而安樂也是相同的。 《三法燈》中所說的道理： 第二點是：『意義雖一不愚昧，方便眾多無艱難，依仗利根之士夫，密宗論典極超勝。』雖然說證得一切智智的果位，密咒和波若（般若）二者沒有差別，但是通過四種殊勝之處，密咒的四續部超越了波若（般若）。其中不愚昧的殊勝之處是：波若（般若）行者在行佈施等時，以三輪體空的方式行持，雖然不是非常愚昧，但是捨棄頭等外物……
【English Translation】 Therefore, all the swift advantages of mantra are not necessarily taken to mean that one attains enlightenment in one lifetime at the time of disputes, or that one attains enlightenment without relying on countless kalpas. The distinctions explained by other teachers: The second has two parts: the way explained in the Commentary on the Source of Discipline and the way explained in the Lamp for the Three Ways. The way explained in the Commentary on the Source of Discipline: The first is that Ratnarakshita said in the context of the Completion Stage that meditating on non-elaboration is the same for both; from the meeting of father and son, a Bodhisattva who has attained the samadhi of all dharmas pervaded by bliss experiences only bliss for all objects of focus, and does not experience suffering or equanimity; even when cut and chopped to the size of a karshapana (ancient Indian currency unit) or trampled by elephants, only the perception of bliss arises. And it is said that this bliss is not inconsistent with the tantric vehicle, and its method is also explained, namely that the main cause of all worldly and transworldly perfections is the mind of enlightenment, as explained in the Perfection of Wisdom. Similarly, it is also taught in mantra, citing sources such as the appearance of phenomena as vajra, and great bliss is also established as common. From the Ornament of Clear Realization: 'Skilled in means, engaging in desire.' And from the chapter of Light Protector, it is said that the example of the farmer shows that the fertilizer of afflictions is necessary for cultivating the Dharma of the Buddhas, so engaging in desirable objects is also common. The ground of the result and so on are also the same, so the Generation Stage itself is taught as a special characteristic of mantra. From the commentary on the thirteenth chapter of the Source of Discipline: 'Therefore, if there is no meditation on the Generation Stage, there is no difference from the tantric way.' This shows that all deity yogas are included in the Generation Stage, and that the yogas of channels, winds, and drops are yogas that generate bliss, and the bliss is also the same, so it is thought. The way explained in the Lamp for the Three Ways: The second is: 'Though the meaning is one, not confused, many methods, without difficulty, relying on sharp faculties, the tantric scriptures are especially superior.' Although it is said that there is no difference between mantra and the Perfection of Wisdom in the fruit of attaining omniscience, the four classes of tantra are superior to the Perfection of Wisdom due to four distinctions. The distinction of not being confused is that when the Perfection of Wisdom practitioners engage in giving and so on, they engage without perceiving the three spheres, so although they are not very confused, giving away the head and other external things...
འི་སྦྱིན་སོགས་ལ་འཇུག་པས་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་མི་རྣོ་བས་ཡུན་རིང་པོས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྒོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་རྨོངས་པ་དེ་མེད་དེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདོད་དོན་ཅིག་ཅར་དུ་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་པ་ཡིན་ལ། མགོ་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པ་གསོ་མི་ནུས་པས། དེ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུར་མཐོང་སྟེ་ཐ་མལ་པའི་ཐབས་དེ་ལ་སྨད་ནས་ཐབས་ཀྱི་མཆོག་ཚོལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཐབས་ཤེས་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཕྱོགས་ཆད་པ་མེད་པ་དང་། རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པས་སེམས་ཅན་མཐའ་ཡས་པའི་འདོད་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་ནུས་པས་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་ལ། དེའི་ཚེ་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་མལ་པའི་ལུས་སྦྱིན་པ་སོགས་ལ་དེ་མེད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མི་གཞག་གོ། ཐབས་མང་བའི་ཁྱད་པར་ནི། ཕར་ཕྱིན་ནས་དཀའ་ཐུབ་དང་སྡོམ་པ་དང་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞི་བའི་ལས་ལ་སྤྱོད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པས་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་འཛིན་མི་ནུས་སོ། །སྔགས་ཀྱིས་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་གསུངས་སོ། །སྐབས་འདིར་ཐོག་མར་རང་ཉིད་ཉོན་མོངས་གང་ཆེ་བའི་རིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་འདོད་ཆགས་ 3-2-28b སོགས་འོད་དཔག་མེད་སོགས་སུ་བསྐྱེད་ནས་སྔགས་ཟློ་བའི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དབྱངས་གསལ་རྣམས་ལྷར་སྐྱེད་པའི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གཞལ་ཡས་ཁང་རྟེན་བཅས་སྒོམ་པའི་སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དཀའ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དཀའ་མི་དཀའ་བློ་ལ་བལྟོས་ནས་ཡིན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་ངེས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ལ་དཀའ་བ་གཞན་ལ་སླ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་ཉིད་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་དང་མཐུན་པར་བཀྲིར་ཡོད་པ་ནི་བདེ་བས་བདེ་བ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་སྔགས་སུ་ནི་དཀའ་སྤྱོད་མི་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་རབ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་མི་སྤྱོད་པ་རྣམ་རྟོག་ཤས་ཆུང་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་གཉིས་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བརྩོན་པ་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་རོ་གཅིག་པ་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མིང་གཞན་ཐབས་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱག་ཆེན་སྟོན་ནོ། །དབང་པོ་བར་མ་ཐ་མལ་པའི་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱང་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མ་པ་སྤངས་པ་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོར་འཇུག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སྒོམ་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔ་དང་དེ་དག་གི་རིག་པ་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་སྒོམ་པའོ། །དེ་དག་བསྒོམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ཚུལ་ནི། ལྷའི་ས
【現代漢語翻譯】 由於佈施等行為需要長時間才能獲得覺悟，因此能力非常遲鈍。對於那些修行真言乘的人來說，沒有這種迷惑，因為波羅蜜多（Paramita，度，到彼岸）能夠同時圓滿一切眾生的願望，而割頭等行為無法救助無量眾生。因此，他們將波羅蜜多視為三摩地（Samadhi，定）的果實，貶低平凡的方法，尋求殊勝的方便。也就是說，通過不斷修習方便與智慧無二的三摩地，使其不偏不倚、持續不斷，從而能夠圓滿無量眾生的願望，圓滿佈施波羅蜜多。此時，其他的波羅蜜多也會圓滿。平凡的佈施身體等行為不具備這種能力，因此不能被視為波羅蜜多。 方便眾多的差別在於，波羅蜜多中提到的苦行、戒律和禁行等，被認為是獲得天界和解脫的方法，這是針對那些修行非常寂靜行為的人，因此無法利益所有眾生。而真言乘爲了利益所有眾生，宣說了四部密續。在此，首先要了解自己哪種煩惱最為強烈，然後將貪慾等轉化為無量光等，唸誦真言的心之壇城（曼荼羅，Mandala），以及將元音和輔音轉化為本尊的語之壇城，以及觀想宮殿和所依物的身之壇城，宣說了三種不同的入門方式。 無有困難的差別在於，困難與否取決於心，而不是事物本身，因為對某些人來說困難的事情，對另一些人來說可能容易。因此，按照自己喜歡的方式行事，以快樂獲得快樂，因此真言乘不提倡苦行。對於那些根器上等的人來說，不造作貪慾等過失，減少分別念，增長慈悲心，精進于無二的真如實性，與大慈悲融為一體，證悟法無我和人無我的智慧自性，這被稱為方便與智慧的另一種名稱——大手印（Mahamudra）。對於那些根器中等的人來說，雖然背離了平凡的境界，但由於無法斷除貪慾等分別念，無法進入甚深智慧之海，因此宣說了觀修智慧手印，也就是觀修五部如來和他們的明妃，如眼等本尊女神。通過觀修這些本尊，就能進入真如實性。本尊的形
【English Translation】 Because practices like generosity take a long time to attain enlightenment, one's faculties are very dull. Those who practice the mantra path do not have this confusion, because the Paramita (Perfection, going to the other shore) can simultaneously fulfill the desires of all sentient beings, while actions like cutting off one's head cannot save limitless sentient beings. Therefore, they see the Paramita as the fruit of Samadhi (Concentration), disparage ordinary methods, and seek the supreme means. That is, by constantly practicing the Samadhi of non-duality of means and wisdom, making it impartial and continuous, they can fulfill the desires of limitless sentient beings, perfecting the Paramita of generosity. At this time, the other Paramitas will also be perfected. Ordinary acts of giving the body, etc., do not have this ability, so they are not considered Paramitas. The difference in having many means is that the asceticism, discipline, and vows mentioned in the Paramitas are considered methods for attaining the heavens and liberation. This is directed towards those who practice very peaceful actions, so they cannot benefit all sentient beings. The mantra path, in order to benefit all sentient beings, teaches the four classes of tantras. Here, one must first understand which affliction is strongest in oneself, and then transform desire, etc., into Amitabha (Infinite Light), etc., reciting the mantra of the mind mandala (Mandala, circle), and transforming vowels and consonants into deities of the speech mandala, and visualizing the palace and supports of the body mandala. Three different ways of entering are taught. The difference in having no difficulty is that difficulty depends on the mind, not on the object itself, because what is difficult for some may be easy for others. Therefore, acting in accordance with one's own desires, attaining happiness through happiness, the mantra path does not advocate asceticism. For those of the highest faculties, not engaging in the faults of desire, etc., reducing conceptual thoughts, increasing compassion, and striving for the non-dual Suchness, becoming one with great compassion, realizing the wisdom nature of selflessness of phenomena and selflessness of person, this is called another name for means and wisdom—Mahamudra (Great Seal). For those of intermediate faculties, although turning away from ordinary realms, because they cannot abandon the conceptual thoughts of desire, etc., and cannot enter the ocean of profound wisdom, the practice of wisdom mudras is taught, which is the visualization of the Five Tathagatas and their consorts, such as the goddesses like Eye. By visualizing these deities, one can enter Suchness. The form of the deity
ྐུ་ལ་སེམས་བརྟན་པ་ན་སེམས་ཉིད་ལྷར་སྣང་གི། ཕྱི་རོལ་ནི་མེད་པས།བསྒོམ་བྱ་སོགས་ཀྱི་འཁོར་གསུམ་དུ་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་པ་ན། ཕྱི་རོལ་དང་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐུར་གནས་པར་འགྱུར་ལ། ཡང་སྐུ་དེ་རྣམས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་བླ་མའི་མན་ངག་གིས་ 3-2-29a རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དེ་དང་འདྲ་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དགོངས་ནས་ལྷ་སྒོམ་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཞིག་གསུངས་སོ་ཞེས་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་བཤད་དོ། །དབང་པོ་མཆོག་གི་ཐ་མ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགའ་ཡང་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མ་སྤངས་ཤིང་། འདོད་པའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བ་ལས་སེམས་གཡེངས་ཤིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གནང་སྟེ། དེ་ནི་གཞན་ནས་བཤད་པའི་རིག་མ་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའོ། །འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་ཆེ་ཞིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཐབས་དེ་ལས་གཞན་གྱིས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་མི་ནུས་པ་ལ་ལས་རྒྱ་གསུངས་ཏེ། དེར་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པའོ། །འདི་ལ་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་དབང་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལས་རྒྱ་ཇི་འདྲ་ཡིན་མ་གསུངས་ལ། ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་རབ་ཀྱི་ཐ་མ་ལ་དམ་ཚིག་དང་ལས་རྒྱ་གཉིས་གདམ་ང་ཅན་དུ་བཤད་དེ། དངོས་སུ་ལས་ལ་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་རམ་རིག་མ་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཡིན་མིན་གཉིས་ལ་དགོངས་པ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རབ་ལ་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་མ་ཆགས་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ལ་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པ་གསུངས་ཤིང་། སྔ་མ་ལ་ཕྱིའི་རིག་མ་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ལ་ཡེ་རྒྱ་སྒོམ་པ་དང་། སྔ་མ་ལ་དམ་རྒྱ་དང་ལས་རྒྱ་གཉིས་གནང་བར་བཞེད་པས། སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་རང་ལུགས་ལ་འདོད་པ་དང་། བླ་མེད་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱིའི་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ཆེ་བ་དགོས་ 3-2-29b པར་འདོད་པ་ནི་འགལ་བའོ། །དབང་པོ་རྣོ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། བདེན་པ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཤེས་པས་དབང་པོ་རྟུལ་ལ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཐབས་ལ་འཁྲུལ་བས་དབང་པོ་འབྲིང་ངོ་། །སྔགས་ཀྱི་སྒོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་རྨོངས་པས་དབང་པོ་རྣོ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བྱས་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བ་དེ་ཐབས་མཁས་པས་སྤྱད་པས་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཀྲྀ་བི་ཏ་ཀ་མ་ལས་བཤད་དོ། །ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས། གང་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་སོགས། །སྒོམ་ལ་མངོན་དགའ་མེད་གྱུར་པ། །ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པ་མིན། །དེ་ལ་ཀུན་མཁྱེན་ཕན་བཞེད་པས། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མིང་གིས་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་
【現代漢語翻譯】 當專注內心時，心性即顯現為本尊。因為沒有外境，所以不應執著于能修、所修、修法之三輪。如果明白了這一點，就能安住于遠離外境和能取所取分別的本尊之身。並且，通過上師的口訣，就能證悟到這些本尊遠離一和多，本性為空性。然後，就像證悟本尊一樣，也能證悟到一切法皆無自性。因此，才說有無量無邊的本尊修法。這是耶謝扎巴（Yeshe Drakpa）的觀點。 對於根器上等但尚未斷除貪慾，且因接近慾望之境而心生散亂，無法入定的修行者，可以傳授三昧耶印（dam tshig gi phyag rgya）。這裡指的是從其他地方請來的具相明妃（rig ma mtshan nyid dang ldan pa）。對於貪慾特別強烈，但智慧不足以證悟實相的修行者，除了這種方法之外，沒有其他方法能使心平靜下來，可以傳授事業印（las rgya）。並且，要通過與其相應的行為來修持。在《三類燈》（tshul gsum sgron me）中，沒有說明是何種根器，以及如何運用事業印。耶謝扎巴認為，對於上等根器中的下等者，三昧耶印和事業印是可以選擇的。這似乎是指是否實際運用事業印，以及明妃是否具相這兩個方面。如此看來，對於進入密法的所化眾生，如果是上等根器，可以根據其是否貪著明妃的慾望來決定修法。對於不貪著慾望者，可以修持大手印（phyag chen）。對於貪著慾望者，可以根據其是否貪著外在明妃來決定修法。對於不貪著外在明妃者，可以修持智慧印（ye rgya）；對於貪著外在明妃者，可以傳授三昧耶印和事業印。因此，這位論師的觀點與他自己的宗義相符。認為無上瑜伽部的所化眾生主要需要對明妃的慾望有強烈的貪著，這是有矛盾的。 根器敏銳的差別在於：四諦瑜伽士因為不瞭解實相而根器遲鈍；般若瑜伽士因為在方便上有所迷惑而根器中等；密法行者因為在任何方面都沒有迷惑而根器敏銳。其他人做了會墮入惡趣的事情，密法行者通過善巧方便來行持，從而獲得清凈的果位。這是克里比達卡瑪拉（Kṛ-bi-ta-ka-ma-la）的觀點。 耶謝扎巴說：『如果對修持智慧印等沒有強烈的歡喜，那就是智慧不足，不應修持大手印。』全知者（kun mkhyen）認為，用大手印之名來稱呼金剛薩埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，vajrasattva，金剛薩埵，金剛心）
【English Translation】 When the mind is steadfast, the mind itself appears as a deity. Since there is no external world, one should not be attached to the three circles of performer, object, and action of meditation. If one understands this, one will abide in the form of a deity, free from the conceptualization of externality and grasping. Moreover, through the guru's oral instructions, one will realize that these deities are devoid of one and many, and are of the nature of emptiness. Then, similarly to realizing the deity, one will also realize that all phenomena are without inherent existence. Therefore, it is said that there are limitless deity meditations. This is the view of Yeshe Drakpa. For practitioners with superior faculties who have not yet abandoned desire and whose minds are distracted by proximity to desirable objects, making it difficult to attain samadhi, the samaya seal (dam tshig gi phyag rgya) can be conferred. This refers to a qualified consort (rig ma mtshan nyid dang ldan pa) obtained from elsewhere. For practitioners with particularly strong desire but insufficient wisdom to realize reality, and for whom no other method can calm the mind, the karma seal (las rgya) is taught. And it is practiced through actions that are in accordance with it. In 'The Three Kinds of Lamps' (tshul gsum sgron me), it is not specified what kind of faculties are involved or how the karma seal is used. Yeshe Drakpa believes that for the lower of the superior faculties, the samaya seal and karma seal are optional. This seems to refer to whether or not to actually engage in karma, and whether or not the consort is qualified. Thus, it seems that for disciples entering the Mantrayana, if they are of superior faculties, the practice is determined by whether or not they are attached to the desires of a consort. For those who are not attached to desire, the Mahamudra (phyag chen) is taught. For those who are attached to desire, the practice is determined by whether or not they are attached to an external consort. For those who are not attached to an external consort, the wisdom seal (ye rgya) is practiced; for those who are attached to an external consort, the samaya seal and karma seal are conferred. Therefore, this teacher's view is consistent with his own doctrine. It is contradictory to believe that the main disciples of Anuttarayoga Tantra need to have a strong attachment to the desires of an external consort. The difference in the sharpness of faculties is that: the yogi of the Four Truths has dull faculties because he does not understand reality; the yogi of the Paramitas has middling faculties because he is confused about the means; the practitioners of the Mantrayana are sharp because they are not confused in any way. Actions that would lead others to lower realms, when practiced with skillful means, lead to the attainment of a state of complete purification. This is the view of Kṛ-bi-ta-ka-ma-la. Yeshe Drakpa said: 'If one does not have a strong joy in practicing the wisdom seal, etc., it is because one's wisdom is weak, and one should not practice the Mahamudra.' The Omniscient One (kun mkhyen) believes that the name Mahamudra is used to refer to Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，vajrasattva，金剛薩埵，金剛心).
སོགས་པའི། །གཟུགས་དེ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བསྟན། །ཞེས་ཤེས་རབ་སྟོབས་ཆུང་བས་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་མི་ནུས་ཤིང་ཕྱག་རྒྱ་གཞན་གསུམ་སྒོམ་པ་ལ་མི་དགའ་བ་ལ་ལྷའི་སྐུ་ལ་ཕྱག་ཆེན་དུ་མིང་བཏགས་ནས་བསྟན་པར་བཤད་དེ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོམ་པའོ། །འདིས་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐབས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ཆོས་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་གཉིས་ལམ་གྱི་སྲོག་ཏུ་ཕར་ཕྱིན་པས་ཀྱང་འདོད་ཅིང་། མགོ་ལ་སོགས་པའི་ཟང་ཟིང་གི་རྫས་བཏང་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་རྫོགས་པ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་ན། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་རྫོགས་པ་མི་སྲིད་དོ་ཞེས་བཀག་ནས་རང་ལ་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེར་སྣ་དང་རང་གི་ཕྱིར་དུ་ཀུན་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་སྦྱངས་ནས། གཏོང་སེམས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འཕེལ་བ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དུ་ཕར་ཕྱིན་ 3-2-30a གྱི་ཐེག་པ་ནས་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་དབུལ་བོར་བས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཡིན་ན། །ད་དུང་འགྲོ་བཀྲེན་ཡོད་ན་སྔོན། །སྐྱོབ་པ་ཇི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །བདོག་པ་ཐམས་ཅད་འབྲས་བཅས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་ལ་བཏང་སེམས་ཀྱིས། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟས་དེ་ནི་སེམས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་མ་རྨོངས་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཡང་དཀའ་བར་སྣང་ལ། དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ཁྱད་པར་ཡང་དཀའ་སྟེ། ཐབས་ལ་མ་རྨོངས་པ་ལ་བྱེད་ན་སྔ་མ་དང་ཟློས་ཤིང་། འདོད་ཡོན་གྱི་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་འདོད་ན། དེ་སྔགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་རབ་ཏུ་མི་སྣང་བས་གཙོ་བོའི་གདུལ་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱ་ཡང་རབ་རིམ་པ་དང་པོས་རྫོགས་པར་ཁྲིད་ནས་རིམ་པ་གཉིས་པ་ལ་འཁྲིད་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་བརྟན་པའི་ཚེ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་མང་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཡེ་རྒྱ་སྒོམ་པ་དང་དམ་རྒྱ་སོགས་གནང་བ་དབང་པོ་འབྲིང་དང་ཐ་མར་བཞེད་པ་ཡང་གཞག་དཀའ་བར་སྣང་བས། བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་ཐབས་མང་བ་ནི་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཚོགས་མང་བ་དང་། དཀའ་བ་མེད་པ་འདོད་ཡོན་ལམ་བྱེད་ལ་འཆད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འདི་དང་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ་གཉིས་ཀའི་གཞུང་ན་མི་སྣང་ངོ་། ། ༈ རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་དབྱེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་དང་། འཇུག་སྒོ་མི་འདྲ་བར་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་ངོས་གཟུང་བ་དང་། ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། ། ༈ སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ། དང་པོ་ནི། གུར་གྱི་བཅུ་གསུམ་པ་ 3-2-30b ལས། དམན་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་མེད་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟག་ལ
【現代漢語翻譯】 等等。顯現的色蘊本身是確定的。』據說，對於那些智慧薄弱、無法修持大手印，也不喜歡修持其他三種手印的人，將天神的形象命名為大手印來展示，這是瑜伽續部的修持。通過這個，也應該瞭解事部和行部。通過方便（upāya，慈悲）和大慈悲，以及通達法無自性的智慧，這兩者作為道路的命脈，也被波羅蜜多（pāramitā，度）所認可。如果捨棄頭等物質享受，滿足眾生的願望就是佈施的波羅蜜多，那麼佈施的波羅蜜多是不可能圓滿的』，這樣否定之後，斷除對自身所有的一切的吝嗇和爲了自己而執著的污垢，對於施捨的心達到極致的增長，這就是佈施的波羅蜜多，這是從波羅蜜多的乘中宣說的。如《入行論》中說：『如果因為眾生貧困，才是佈施的波羅蜜多，那麼現在眾生依然貧困，之前如何能度？將所有的一切連同果實，以佈施的心施與一切眾生，這才是佈施的波羅蜜多，因此這僅僅是心。』這樣說的。因此，要說沒有迷惑的差別似乎也很困難，要說根器敏銳的差別也很困難，如果說是不迷惑于方便，那麼就和前面重複了，如果說是將慾望作為道，那麼這似乎不是密宗所調伏的主要對象，因為主要調伏的對象沒有這個差別。進入密宗所調伏的對象，也是先以次第第一步圓滿引導，然後引導次第第二步，在圓滿次第穩固的時候，據說很多人因此而成佛。觀修智慧手印（ye shes rgya，梵文：jñānamudrā，智慧印），三昧耶手印（dam rgya，梵文：samayamudrā，誓言印）等等，認為是中等和下等根器，這也難以安立。因此，有智慧的人們應該對這些等等進行研究。西藏的喇嘛們認為方便多就是息災等等的事業多，認為沒有困難就是將慾望作為道，這在阿阇黎（ācārya，導師）和益西扎巴（ye shes grags pa）兩者的論著中都沒有出現。 進入金剛乘的分類的詳細解釋。 第二部分分為三點：有多少種不同的進入密宗的門徑；如何識別安立不同進入門徑的差別；以及展示那些具備這些差別的人們所行道路的方式。 有多少種不同的進入密宗的門徑？ 第一點是，《古汝續》（gur gyi rgyud）第十三品中說：『對於低劣者是事部，無事瑜伽是其後。』
【English Translation】 Etc. The manifested form itself is definitely shown.' It is said that for those who are weak in wisdom and unable to practice Mahamudra, and who do not like to practice the other three mudras, the image of the deity is named Mahamudra to show, which is the practice of the Yoga Tantra. Through this, one should also understand the Kriya and Charya. Through skillful means (upāya, compassion) and great compassion, and the wisdom of realizing the selflessness of phenomena, these two as the lifeblood of the path, are also recognized by the Paramita (pāramitā, perfection). If giving up material pleasures such as the head and fulfilling the wishes of sentient beings is the Paramita of Giving, then the Paramita of Giving cannot be perfected,' thus denying it, cutting off stinginess towards all that one owns and the defilement of clinging for oneself, and for the mind of giving to reach the ultimate extreme of growth, this is the Paramita of Giving, which is spoken from the vehicle of the Paramitas. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: 'If it is the Paramita of Giving because beings are poor, then since beings are still poor now, how could one have crossed over before? Giving all possessions together with their fruits, with the mind of giving to all beings, this is said to be the Paramita of Giving, therefore it is merely the mind.' Thus it is said. Therefore, it seems difficult to explain the difference of not being deluded, and it is also difficult to explain the difference of sharp faculties. If it is said that it is not being deluded by skillful means, then it repeats the previous point. If it is said that it is taking desire as the path, then this does not seem to be the main object to be tamed by the mantra, because the main object to be tamed does not have this difference. Those to be tamed who enter the mantra are also first guided completely by the first stage of the order, and then guided by the second stage of the order. When the completion stage is stable, it is said that many attain Buddhahood because of this. Meditating on the Wisdom Mudra (ye shes rgya, Sanskrit: jñānamudrā, wisdom seal), Samaya Mudra (dam rgya, Sanskrit: samayamudrā, vow seal), etc., considering them as medium and lower faculties, is also difficult to establish. Therefore, those with intelligence should examine these and so on. The Tibetan Lamas think that having many skillful means is having many activities of pacification and so on, and thinking that there is no difficulty is explaining taking desire as the path, which does not appear in the treatises of both this teacher and Yeshe Drakpa. Detailed explanation of the classification of entering the Vajrayana. The second part has three points: how many different gateways are there for entering the mantra; how to identify the differences in establishing different gateways for entering; and how to show the way of those who possess these differences traveling the path. How many different gateways are there for entering the mantra? The first point is, in the thirteenth chapter of the Guhyasamāja Tantra: 'For the inferior ones is the Kriya Tantra, the Yoga without action is after that.'
འོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་སེམས་ཅན་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དེ་ལྟག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་དམན་པ་དང་དེའི་ལྟག་འབྲིང་དང་། མཆོག་དང་དེའི་ལྟག་མ་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་བཞི་ལ་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་གསུངས་པས། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་སྒོ་བཞིའོ། །བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་དོན་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང་། གསང་སྔགས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ནི་འཇུག་པའི་སྒོ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་རྒྱུད་ཅེས་སྤྱིར་གྲགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། ། ༈ འཇུག་སྒོ་མི་འདྲ་བར་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་ངོས་གཟུང་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དྲི་བ་དང་། ལན་ནོ། ༈ དྲི་བ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་གདུལ་བྱའི་དམན་མཆོག་གི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་སྡེའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་འཇུག་སྒོ་འདི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང་ཐོབ་བྱ་དམན་མཆོག་གི་སྒོ་ནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཐེག་ཆེན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཅན་དུ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོབ་བྱ་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ལམ་གྱི་སྤྱི་ལ་མི་འདྲ་བ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདྲ་ཞིང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་ནས་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་སྤྱི་ཡང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་ཞེས་པའི་ཐེག་པ་གཅིག་ཏུ་ཟད་དེ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མི་འདྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བ་མང་དུ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བའམ་རྒྱུད་སྡེའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་འཇུག་སྒོ་སོ་སོར་འཇོག་ན། 3-2-31a རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཐེག་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་ལ། གསང་འདུས་ལྟ་བུ་གཅིག་ལ་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་མི་འདྲ་བའི་འཇུག་སྒོ་དུ་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། པདྨ་དང་ཙནྡན་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་མཆོག་དམན་ལྔ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གདུལ་བྱ་མཆོག་དམན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་སྡེ་མི་འདྲ་བའི་འཇུག་སྒོ་བཞིར་བྱེད་པ་འདི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་བརྗོད་དགོས་སོ་སྙམ་ན། 3-2-31b བྱ་མཆོག་ཡིན་པས། དེ་ལ་སྔོན་དུ་ལྟ་བ་ལོག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཞིག་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། དང་པོ་ནས་གྲུབ་མཐའ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་མ་ཞུགས་པར་ཡང་དག་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་རྒྱུད་དེ་དག་གི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོར་མི་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཀུན་སྙིང་གི་བཞེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་མཛད་པའི་གསང་འདུས་ཀྱི་ལེའུ་དང་
【現代漢語翻譯】 哦！正如所說，'瑜伽至上乃眾生之至上，無上瑜伽即在其後。' 因此，對於金剛乘（Vajrayana）的所化機，分為下等及其後，中等，上等及其後，以及最上等四種，宣說了四部密續（Tantra）。因此，通過四部密續有四種進入之門。即使進入無上密續的意義，秘密真言果金剛乘也有四種進入之門，即事部密續（Kriya Tantra）、行部密續（Charya Tantra）、瑜伽部密續（Yoga Tantra）和無上瑜伽部密續（Anuttarayoga Tantra），這是普遍的說法。 以上是關於安立不同進入之門的差別之辨識。 分為兩部分：提問和回答。 提問： 首先，如果說通過所化機的下等和上等來區分密續次第的不同進入之門，並非專門通過行為和所獲得的下等和上等來區分。因為所有進入金剛乘的人，都爲了所有眾生而追求無上菩提，都具有大乘（Mahayana）的發心，沒有差別。也不是通過作為獲得二身（Buddha's Two Bodies）之因的主要道路的共同點上的不同來區分。因為通過證悟無自性的智慧來成就法身（Dharmakaya）是相同的，通過修持本尊瑜伽來成就色身（Rupakaya）的共同點也是相同的。因此，一切都只是被稱為金剛乘的一個乘。如果僅僅因為本尊瑜伽的不同等道路的差別，就安立不同的乘或者密續次第的不同進入之門， 那麼，僅僅一個無上瑜伽部密續也需要安立許多不同的乘。並且，僅僅一個密集金剛（Guhyasamaja）也需要有許多不同密續部的進入之門。正如《五種智慧金剛總集》（Jnana Vajra Samuccaya）中所說的蓮花和旃檀等五種上下等人。因此，通過所化機的上下來區分四種不同密續部的進入之門，需要說明是通過什麼理由安立的。 因為是殊勝的行為，所以不需要事先進入邪見。並且，從一開始沒有進入顛倒的宗派，而是進入正確的宗派的人，不會成為這些密續的主要所化機，會有這樣的過失。也不是導師蓮花生（Guru Padmasambhava）的觀點。因為他在密集金剛的章節中...
【English Translation】 Oh! As it is said, 'Supreme Yoga is the supreme of beings, and the unsurpassed Yoga is behind it.' Therefore, for the disciples of Vajrayana, there are four categories: inferior and its subsequent, intermediate, superior and its subsequent, and the most superior. The four classes of Tantra are taught. Therefore, there are four entrances through the four classes of Tantra. Even when entering the meaning of the unsurpassed Tantra, there are four ways to enter the secret mantra fruit Vajrayana: Kriya Tantra, Charya Tantra, Yoga Tantra, and Anuttarayoga Tantra, which is generally known. The above is about identifying the differences in establishing different entry points. Divided into two parts: question and answer. Question: Firstly, if the different entry points of the Tantra sequence are distinguished by the inferior and superior of the disciples, it is not specifically distinguished by the inferior and superior of the actions and attainments. Because all those who enter Vajrayana pursue unsurpassed enlightenment for the sake of all sentient beings, and they all have the mind of Mahayana, there is no difference. Nor is it distinguished by the differences in the common aspects of the path that is the main cause of attaining the Two Bodies (of Buddha). Because achieving Dharmakaya through the wisdom of realizing selflessness is the same, and the common aspect of achieving Rupakaya through meditating on the deity yoga is also the same. Therefore, everything is just one vehicle called Vajrayana. If different vehicles or different entry points of the Tantra sequence are established merely because of the differences in the paths such as different deity yogas, Then, many different vehicles would have to be established for just one Anuttarayoga Tantra. And just one Guhyasamaja would have to have many entry points of different Tantra classes. As stated in the Jnana Vajra Samuccaya, there are five superior and inferior persons such as lotus and sandalwood. Therefore, it is necessary to explain on what grounds this distinction of four different entry points of the Tantra classes is made based on the superior and inferior of the disciples. Because it is a superior action, it is not necessary to enter into wrong views beforehand. And those who have not entered into perverse philosophical views from the beginning, but have entered into correct philosophical views, will not become the main disciples of these Tantras, and there will be such a fault. It is also not the view of Guru Padmasambhava. Because in the chapter on Guhyasamaja...
པོའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་པས་ན་བྷ་ག་ཞེས་པ་འདིས་ནི་གནས་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་སྤྱན་དང་མཱ་མ་ཀཱི་དང་གོས་དཀར་མོ་དང་སྒྲོལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལྷ་མོ་བཞི་ནི་འདིར་བཙུན་མོ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ་ལས་སྟོན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གསང་བ་ལ་ཞུགས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ལ་མངོན་པར་དགའ་ཞིང་ཡུལ་ཡོངས་སུ་མི་སྤོང་བ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་སྤོང་བ་འདི་ལ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་བུད་མེད་བསྟེན་པ་དང་བཤང་གཅི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བསྟེན་པས་ཁྱབ་འཇུག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་འདོད་ཅིང་། དེས་བསྟན་པའི་དངོས་གྲུབ་ཚོལ་བ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་བཙུན་མོའི་གསང་བ་ལ་མངོན་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་། བྷ་ག་ལེགས་ལྡན་ཁྱབ་འཇུག་སྟེ། །བུད་མེད་ཀྱི་ནི་འདོམས་ན་གནས། །མི་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པས་ན། །དེས་ན་སྲེད་མེད་བུ་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཁྱབ་འཇུག་གི་རྒྱུད་ལ་དགའ་བ་ལ་བླ་མེད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་རྣམས་བསྟན་པར་རྒྱས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་གདུལ་བྱ་འདི་ལ་གསུངས་པའི་རྣམ་གཞག་འོང་དོན་མེད་ལ། དེའི་དུམ་བུ་བཞི་འདོད་ཆགས་དང་ཁྲོ་བ་ལ་ 3-2-32a སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཅན་ལ་གསུངས་པ་ལ་དཔགས་ནས་སྦྱར་བ་ཙམ་དུ་སྣང་བས། ཤེས་བྱེད་ཡང་དག་པ་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །ཡང་བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་དང་སྒོ་བསྟུན་ནས་ལྷའི་སྐྱེད་ཆོག་མི་འདྲ་བ་བཞིའི་སྒོ་ནས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིར་བཞག་པར། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་དང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པ་བཞེད་པར་འཆད་པ་ཡང་སློབ་དཔོན་དེ་དག་གསང་འདུས་པ་ཡིན་ཞིང་འདུས་པའི་བཤད་རྒྱུད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རང་ལྷར་སྙེམས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་བདེ་བ་མེད་པར་བཤད་པ་ཙམ་ལ་དཔགས་པར་སྣང་བས། གྲུབ་མཐའ་བཞི་དང་སྒོ་བསྟུན་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ངོ་། །རང་སངས་རྒྱས་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྐྱེད་ཆོག་སྦྱོར་ཡང་རང་རྒྱལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱ་རྒྱུད་ལ་བདག་སྐྱེད་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་ལུང་དོན་མིན་པ་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བས་མི་འཐད་དོ། །ཡང་ཨ་ལཾ་ཀ་ཀ་ལ་ཤས་བྲམ་ཟེ་དང་རྒྱལ་རིགས་ལ་བྱ་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་། རྗེའུ་རིགས་ལ་གཉིས་ལས་ཆགས་སྡང་གཉིས་ཆུང་ཞིང་གཏི་མུག་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཁྱབ་འཇུག་ལ་མོས་པ་ལ་སྤྱོད་རྒྱུད་དང་། ཆགས་སྡང་གཉིས་ཆེ་ཞིང་གཏི་མུག་ཆུང་བ་ལ་གསང་འདུས་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དང་། ཆགས་སྡང་ཆེན
【現代漢語翻譯】 在《波依釋論》中，'在那裡，世尊安住，因此稱為Bhaga（有福者）'，這指示了處所。而四位天女，即眼天女（Spryan）、瑪瑪奇（Mamaki）、白衣母（Gos dkar mo）和度母（Sgrol ma），在這裡是妃子。關於她們，在本文的第十七品中有所闡述。為什麼參與她們的秘密呢？回答說，爲了使那些對遍入天（Khyab 'jug）等續部特別喜愛，並且不完全放棄世俗享樂的人，對以貪慾捨棄貪慾生起歡喜。例如，那些希望通過侍奉女性和大小便等來成就遍入天等，並尋求其所指示的成就的人，將會完全進入妃子的秘密。正如，'Bhaga（有福者，藏文：བྷ་ག་，梵文天城體：भग，梵文羅馬擬音：Bhaga，漢語字面意思：有福者）是吉祥圓滿的遍入天，安住在女性的隱秘之處。因為使人們歡喜，所以被稱為無慾之子。'等等，在遍入天的續部中，廣泛地闡述了對歡喜的無上貪慾的行為。從那簡略的教義來看，將無上瑜伽傳授給這個應調伏的眾生是沒有意義的。考慮到將那四個部分傳授給貪慾和嗔恨等煩惱者，這似乎只是一個比附，沒有任何正確的依據。 此外，一些藏族上師根據佛教的四種宗派，通過四種不同的本尊生起法門來安立四部密續。他們追隨《智慧金剛總集》（Ye shes rdo rje kun las btus pa），聲稱聖父子（'Phags pa yab sras）和智慧足（Ye shes zhabs）等隨行者也持有這種觀點。然而，這些上師是密集金剛（Gsang 'dus pa）的修行者，並且似乎只是根據《智慧金剛總集》中關於密集金剛的解釋續部，在行續部（Bya rgyud）的章節中，僅僅因為其中提到對自生本尊的傲慢以及沒有智慧薩埵的喜樂，就進行推斷。因此，在宗派與法門相符方面，沒有任何依據。將自生佛和瑜伽續部的生起法門結合起來也是不合理的，因為自生佛不屬於四種宗派之一，並且行續部沒有自生本尊的說法，這與《智慧金剛總集》的經文意義不符，這一點將在後面解釋。 此外，對於阿蘭卡卡（A lam ka ka）種姓的婆羅門和國王種姓，修習行續部和瑜伽續部；對於猶太種姓，由於他們的貪慾和嗔恨較小，而愚癡非常嚴重，所以修習信仰遍入天的行續部；對於貪慾和嗔恨較大，而愚癡較小的人，修習密集金剛等的瑜伽續部；對於貪慾和嗔恨很大的人
【English Translation】 In the commentary of 'Poi', 'There, the Bhagavan (Blessed One) resides, therefore it is called Bhaga,' this indicates the place. And the four goddesses, namely Spryan, Mamaki, Gos dkar mo, and Sgrol ma, here are the consorts. Regarding them, it is explained in the seventeenth chapter of this text. Why engage in their secrets? It is said, in order to make those who are particularly fond of the Tantras of Khyab 'jug (All-pervading One) and do not completely abandon worldly pleasures, generate joy in abandoning desire with desire. For example, those who wish to accomplish Khyab 'jug and others by serving women and excrement, etc., and seek the accomplishments indicated by it, will fully enter into the secrets of the consorts. Just as, 'Bhaga (藏文：བྷ་ག་，梵文天城體：भग，梵文羅馬擬音：Bhaga，漢語字面意思：Blessed One) is the auspicious and complete Khyab 'jug, residing in the secret place of women. Because it makes people happy, it is called the son of no desire.' and so on, in the Tantra of Khyab 'jug, the practices of supreme desire for joy are extensively explained. From that concise doctrine, it is meaningless to teach the unsurpassed yoga to this being to be tamed. Considering that those four parts are taught to those with afflictions such as desire and hatred, it seems to be merely an analogy, without any correct basis. Furthermore, some Tibetan Lamas, according to the four schools of Buddhism, establish the four classes of Tantras through four different deity generation methods. They follow the 'Ye shes rdo rje kun las btus pa' (Collected Vajra of Wisdom), claiming that 'Phags pa yab sras (Noble Father and Sons) and Ye shes zhabs (Wisdom Foot) and other followers also hold this view. However, these Lamas are practitioners of Gsang 'dus pa (Guhyasamaja), and it seems that they are merely inferring based on the explanation Tantra of Guhyasamaja in the 'Ye shes rdo rje kun las btus pa', in the chapter of Kriya Tantra, simply because it mentions pride in the self-generation deity and the absence of the bliss of the Wisdom Sattva. Therefore, there is no basis for the correspondence between the schools and the methods. Combining the self-generation Buddha and the generation method of Yoga Tantra is also unreasonable, because the self-generation Buddha does not belong to one of the four schools, and the Kriya Tantra does not have the self-generation deity, which is inconsistent with the meaning of the text of 'Ye shes rdo rje kun las btus pa', which will be explained later. Moreover, for Brahmins and royal castes of Alamkaka, practice Kriya Tantra and Yoga Tantra; for Jewish castes, because their desire and hatred are small, and their ignorance is very great, practice Kriya Tantra that believes in Khyab 'jug; for those with great desire and hatred, and small ignorance, practice Yoga Tantra such as Guhyasamaja; for those with great desire and hatred
་པོའི་ཆེན་པོ་གཏི་མུག་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་གདོལ་པའི་རིགས་དང་འབྲེལ་བ་རྣམས་ལ་བདེ་མཆོག་ཉུང་ངུའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་མ་རྒྱུད་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ཡང་། རྒྱུད་བཞིའི་གདུལ་ 3-2-32b བྱ་དང་མི་རིགས་བཞི་ཆ་འདྲ་བ་ལ་བསམས་ནས་སྨྲ་ན་ནི། དེས་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་རྣམས་ཀྱི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་མི་ཟིན་ལ། མི་རིགས་བཞི་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་གདུལ་བྱ་ལ་དགོས་པར་འདོད་ན་ནི་ནམ་ཡང་མ་ངེས་ཤིང་། གཙོ་ཆེ་ཆུང་ཡང་མི་སྣང་བས་འཐད་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །རྡོར་དབྱིངས་ལྟ་བུའི་ལྷ་རྣམས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་དང་ཆོས་མཐུན་པར་བཤད་ཀྱང་། རྒྱུ་མཚན་དེས་དེའི་གདུལ་བྱ་རྒྱལ་རིགས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ། །སྤྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཤས་ཆེ་བ་དགོས་ལ།ཁྱད་པར་དུ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་རྣམས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པས་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རིངས་ནས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་པས་ན། དེ་དག་ལ་ཞེ་སྡང་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བ་དགོས་པར་སྨྲ་བ་ནི་མི་རིགས་པའི་གཏམ་མོ། ། ༈ རང་གི་ལན་གདབ་པ། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་སྡེའི་སྒོ་ནས་འཇུག་སྒོ་མི་འདྲ་བ་བཞིར་བཞག་པ་ནི་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་མི་འདྲ་བ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་མོད། འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ཆེས་མི་འདྲ་བ་བཞི་ཡོད་པས་འཇུག་སྒོ་བཞིར་བཞག་གོ། གདུལ་བྱ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་དེ་ལྟར་འོང་བ་ཡང་སྒོ་གཉིས་ནས་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་བཞི་ཡོད་པ་དང་། གང་གི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་སྟོང་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མཆོག་དམན་བཞི་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་དྲུག་པའི་རབ་བྱེད་གསུམ་པ་ལས། རྒོད་དང་ལྟ་དང་ལག་བཅངས་དང་། །གཉིས་གཉིས་འཁྱུད་དང་རྣམ་པ་བཞི། ། 3-2-33a སྲིན་བུའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུད་བཞིར་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བརྟག་གཉིས་ལས་ཀྱང་འདི་དང་དོན་འདྲ་བར་གསུངས་སོ། །འདི་མན་ངག་སྙེ་མར་ལམ་གྱི་རྒྱུད་ལ་བཤད་ཅིང་གཞུང་གི་རྒྱུད་ལ་མ་བཤད་ཀྱང་། བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་དང་པོའི་སྙེ་མར་གཞུང་གི་རྒྱུད་ལ་ཡང་བཤད་ལ། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ལ་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བཅུ་གཅིག་པ་ལས་ཀྱང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མང་དུ་གསུངས་པའི་མཐར། འདི་ནི་གཉིས་པོ་འཁྱུད་པ་ཡིས། །རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ལག་བཅངས་དང་། །རྒོད་དང་བལྟས་པས་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་
【現代漢語翻譯】 認為與愚癡大者、愚癡小者、賤民種姓有關聯的人，適合傳授《勝樂略續》等母續的觀點，如果考慮到四部續的所化對像和四種姓大致相同，那就無法理解通過四部續入門者的不同特點。如果認為四種姓需要四部續的調伏，那也並不一定，而且忽略了主次之分，因此我認為這種觀點並不合理。雖然像《金剛界》這樣的本尊被說成與國王及其眷屬在教法上一致，但也不能因此就認為其所化對象是剎帝利種姓。一般來說，大乘的所化對像主要需要具有強烈的慈悲心，特別是無上瑜伽部的所化對象，需要通過大慈悲心來極大地激發信心，從而急於成辦他人的利益，渴望迅速成佛。因此，如果說這些人需要非常強烈的嗔恨心，那是不合邏輯的說法。 二、關於我自己的回答：將續部的入門方式分為四種不同，這既不是各個乘的差別，也不是僅僅因為本尊瑜伽等道的差別。然而，由於進入金剛乘的主要所化對像有四種非常不同的型別，所以才設立了四種入門方式。所化對象的不同之處在於兩個方面：一是將慾望轉化為道用的方式有四種不同；二是基於何種方式將其轉化為道用的空性和本尊瑜伽，在相續中生起的能力有高低四種差別。首先，在《合部續》第六品第三節中說：『輕視、觀看、執手，二二擁抱有四種，如蟲般安住於四續。』《觀察二續》中也說了與此相同的意思。雖然《竅訣穗》中將此解釋為道的相續，而不是經典的相續，但在《觀察七品》第一節的《竅訣穗》中也解釋了經典的相續，勇士金剛也在《合部續》的註釋中解釋了四部續。在《金剛心莊嚴續》第十一品中，也詳細地講述了方便續和貪慾續的差別，最後說：『這是二者擁抱，顯示相續的差別。同樣，執手、輕視和觀看也應知曉。』這些表達方式的...
【English Translation】 The view that those associated with the great fool, the small fool, and the outcaste lineage are suitable for teaching the Mother Tantras such as the 'Lesser Bliss Tantra' is based on the assumption that the disciples of the four tantras and the four castes are roughly the same. If one thinks this way, one cannot grasp the different characteristics of those who enter through the four tantras. If one thinks that the four castes need to be tamed by the four tantras, it is never certain, and it ignores the importance of the main and secondary aspects, so I do not think this view is reasonable. Although deities like those in the Vajradhatu are said to be in accordance with the king and his retinue in terms of Dharma, this reason cannot be used to prove that their disciples are of the royal caste. In general, the main disciples of the Mahayana need to have a strong sense of compassion, and in particular, the main disciples of the Anuttarayoga Tantra need to have their faith greatly moved by great compassion, so that they are eager to accomplish the benefit of others and desire to quickly attain Buddhahood. Therefore, to say that these people need to have a very strong sense of hatred is an illogical statement. Secondly, regarding my own answer: The four different ways of entering the tantras are not the differences between each vehicle, nor are they merely the differences in the paths of deity yoga and so on. However, since there are four very different types of main disciples who enter the Vajrayana, four ways of entering are established. The difference in the disciples comes from two aspects: one is that there are four different ways of transforming desire into the path; and the other is that, depending on which way it is transformed into the path, the ability to generate emptiness and deity yoga in the continuum has four levels of superiority and inferiority. First, in the third section of the sixth chapter of the 'Compendium of Union': 'Disdain, looking, holding hands, two by two embracing are four forms, residing in the four continuums like worms.' The 'Two Examinations' also say something similar in meaning. Although the 'Essence of Instructions' explains this as the continuum of the path and not the continuum of the scriptures, the 'Essence of Instructions' in the first section of the seventh chapter also explains the continuum of the scriptures, and the Hero Vajra also explains the four tantras in the commentary on the 'Compendium of Union'. In the eleventh chapter of the 'Vajra Heart Ornament Tantra', the differences between the expedient tantra and the desire tantra are also explained in detail, and finally it says: 'This is the embrace of the two, showing the difference of the continuum. Similarly, holding hands, disdain, and looking should be known.' These expressions...
རྒྱུད་ལ་གསུངས་པས། རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་རྒྱུད་སྡེའི་མཚན་ཡང་རྒོད་པའི་རྒྱུད་དང་། ལྟ་བའི་རྒྱུད་དང་། ལག་བཅངས་སམ་འཁྱུད་པའི་རྒྱུད་དང་། གཉིས་གཉིས་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ཅེས་པ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གཟུགས་སྐུའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བཤད་པ་ནི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཐབས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཁྱད་ཞུགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ཡན་ལག་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐུབ་པས་ཤེས་རབ་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལམ་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ནི། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་འདོད་པའི་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་བའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཏེ། བླ་མེད་ལ་ལམ་ 3-2-33b གྱི་ཁྱད་པར་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཅེས་དེའི་སྒོ་ནས་མིང་འདོགས་མཛད་ཅིང་། རྒྱུད་རང་ནས་ཀྱང་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ་། །དེའི་སྒོ་ནས་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་ཀྱི་འཕྲོད་འདུའི་གནད་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཁྱད་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་དང་བྲལ་བས། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་དུ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་ནང་གི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་ཡན་ལག་མ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྒོད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་ལག་བཅངས་སམ་འཁྱུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡོད་པས་སྤྱིར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཙམ་ཞིག་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་སྙེ་མ་ཉེར་ལྔ་པ་ལས། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་མ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་གང་ཡིན་པ་ནི་རྒོད་པ་དང་བལྟས་པ་དག་དང་འཁྱུད་པ་དང་གཉིས་གཉིས་དང་ལག་བཅངས་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ལྷ་རྣམས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ལྟ་བའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འཛུམ་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ལག་པ་འཛིན་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་འཁྱུད་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་དང་། བརྟག་པ་ཕྱི་མའི་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས། རྒོད་དང་ལྟ་བ་དག་གིས་ཀྱང་། །འཁྱུད་དང་དེ་བཞིན་གཉིས་གཉིས་ཀྱིས། །རྒྱུད་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། བཞིས་ཞེས་པ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་མའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྒོད་པ་དང་ལྟ་བ་དང་འཁྱུད་པ་དང་གཉིས་སྦྱོར་བ་མཚོན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་ 3-2-34a གང་དུ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྟོན་པའི་འཛུམ་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏ
【現代漢語翻譯】 經中說，四部密續的分類是這樣顯示的。那時，密續部的名稱也變成了四種，即：『狂笑密續』、『觀視密續』、『手持或擁抱密續』、『二二結合密續』。 如前所述，化身的獨特因素，即本尊瑜伽，被認為是主要的方法。通過各種方法來證悟空性的智慧，這是大小乘共同的觀點。正如《入行論》中所說：『所有這些支分，佛陀皆說是爲了智慧。』 通過本尊瑜伽的方式，智慧之路得以特別深入的道理是：具有特殊方便和智慧的欲天（指具有慾望的本尊）以男女雙運的形式顯現的本尊瑜伽。雖然無上瑜伽中有許多道的差別，但以『雙運密續』來命名，並通過它來命名，密續本身也經常以雙運的形式來描述。 通過這種方式，將貪慾轉化為道用，依靠二菩提心的融合之關鍵，可以使證悟空性的智慧更加深入。由於缺乏這種將貪慾轉化為道用的特殊方法，下三部密續中沒有宣說七支供中的交合支。 即便如此，由於存在將從狂笑、觀視、手持或擁抱中產生的喜悅轉化為道用的方法，因此總體上存在將對慾望的貪執轉化為道用的情況。如《二十五要義》中所說：『事部、行部、瑜伽部和無上瑜伽部四部密續，分別以狂笑、觀視、擁抱和二二結合、手持來象徵。』 因此，在事部密續等一些密續中，本尊們清楚地顯現出對智慧和方便的貪執，這就是觀視。有些是微笑，有些是手牽手，有些是擁抱，有些是二二結合。 《后觀察》第三品中說：『狂笑與觀視，擁抱以及二二結合，密續也有四種形式。』其註釋中說：『四種是指事部、行部、瑜伽部和無上瑜伽部的密續，它們象徵著狂笑、觀視、擁抱和雙運。因此，在事部密續等密續中，有些是顯示方便和智慧的本尊們彼此貪執的微笑，有些是……』
【English Translation】 As stated in the tantras, this is how the division of the four classes of tantras is shown. At that time, the names of the tantra classes also became four: 'Laughing Tantra,' 'Looking Tantra,' 'Hand-Holding or Embracing Tantra,' and 'Two-Two Union Tantra.' As previously explained, the unique factor of the Form Body, which is deity yoga, is taught as the main method. The wisdom that realizes emptiness through various methods is the view of both the Great Vehicle traditions. As stated in the Bodhicharyavatara: 'All these limbs, the Buddha taught, are for the sake of wisdom.' The way in which the path of wisdom becomes particularly profound through deity yoga is the deity yoga in which deities with special means and wisdom, appearing in the form of male and female deities in union. Although there are many differences in the paths in the Unsurpassed Yoga, it is named 'Union Tantra' and named through it, and the tantra itself is very often described in the form of union. Through this way, by transforming attachment into the path, relying on the key point of the union of the two bodhicittas, the realization of emptiness can become particularly profound. Lacking such a special method of transforming attachment into the path, the union branch of the seven-branch offering is not taught in the lower three tantra classes. Even so, since there is a way to transform the joy arising from laughing, looking, hand-holding, or embracing into the path, there is generally a way to transform attachment to desirable objects into the path. As stated in the Twenty-Five Essential Points: 'The four tantras of Action, Conduct, Yoga, and Unsurpassed Yoga are symbolized by laughing, looking, embracing, and two-two union, and hand-holding.' Therefore, in some tantras such as the Action Tantra, the deities clearly show attachment to wisdom and means, which is looking. Some are smiling, some are holding hands, some are embracing, and some are two-two union. The third chapter of the Later Examination says: 'Laughing and looking, embracing and likewise two-two, the tantras also have four forms.' The commentary says: 'The four refers to the tantras of Action, Conduct, Yoga, and Unsurpassed Yoga, which symbolize laughing, looking, embracing, and union. Therefore, in tantras such as the Action Tantra, some are smiles showing the deities of means and wisdom being attached to each other, and some are...'
ུ་དེའི་རྗེས་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་འཁྱུད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་གཉིས་ཀྱིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་ཤཱནྟི་པས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་ལྟ་བའོ་ཞེས་སྦྱར་བ་ནི་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ལྟ་བ་པོ་ནི་ལྷ་ལ་བྱའོ། །ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་སྙམ་ན། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷ་ཕོ་མོ་ཕན་ཚུན་དུ་ཆགས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་སྣང་དང་སྤྱན་མ་སོགས་ཀྱི་ལྷ་ལ་ཆགས་པ་མི་སྲིད་པས་འདིར་ནི་ལྷ་དེ་དང་དེའི་ང་རྒྱལ་འཆང་བའི་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་བྱ་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་གདུལ་བྱས་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱ་དགོས་པ་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱ་སྤྱོད་སོགས་ནས་ལྷ་ཕོ་མོ་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟ་བ་སོགས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་གདུལ་བྱ་ལ་མ་སྦྱར་ན་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ངོས་མི་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བླ་མེད་ནས་རྒོད་པ་སོགས་གསུངས་པར་མ་ཟད་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལས་ཀྱང་དེ་དག་གི་གཞི་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཞགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཞིབ་མོ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞལ་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་ལ་གཏོད་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་དང་། གཡས་ཕྱོགས་ན་ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མ་འཛེམ་བག་དང་བཅས་ཤིང་ལུས་བཏུད་པར་མཆོག་སྦྱིན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་མིག་གཏོད་པར་བྱའོ། །གཡོན་དུ་པདྨའི་རིགས་མཛེས་མ་འཛེམ་བག་དང་བཅས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་རྗེས་སུ་མཐུན་ཞིང་དོན་ཡོད་ཞགས་པ་ལ་མིག་གཏོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། དེ་ཡི་གཡས་སུ་ལྷ་མོ་ནི། །སངས་རྒྱས་སྤྱན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །ལྷ་མོ་ཅུང་ཟད་ 3-2-34b འཛུམ་པའི་ཞལ། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདོམ་གང་བ། །མཚུངས་མེད་སྐུ་ནི་རབ་ཏུ་དང་། །དེ་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་ཡུམ། །ཞེས་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་དཔའ་བོ་ནི། །པདྨ་དཀར་པོའི་སྟན་ལ་འདུག །དུང་དང་ཀུན་ད་ཟླ་བ་འདྲ། །དབུ་ལ་འོད་དཔག་མེད་བཞུགས་པ། །བཞིན་ནི་བག་ཙམ་འཛུམ་པར་བྲི། །དེ་ཡི་གཡས་སུ་ལྷ་མོ་ནི། །སྒྲོལ་མ་གྲགས་པ་ཆེན་མོ་དེ། །དགེ་ཞིང་འཇིགས་པ་སེལ་བ་སྟེ། །ཞེས་དང་། རྩེ་མོ་ལས། ལྷ་མོ་རྡོ་རྗེ་ཅ་ཅོ་སྒྲོག །དབུས་འཁྱུད་རང་གི་ལྷ་མོ་དེ། །དེ་ཡི་གློ་ན་མགོ་སྒྱུར་ཞིང་། །འཛུམ་བཅས་ཀུན་ཏུ་ལྟ་བ་སྟེ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱག་ལ་འཇུས། །ཞེས་དང་། དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། དེ་ཡི་ལོགས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །མདའ་ནི་གསོར་བ་ལ་བརྩོན་པ། །སྙེམས་པའི་ཕྱག་གིས་ཡོངས་འཁྱུད་པའི། །ཆུ་སྲིན་རྒྱལ་མཚན་བསྒྲེང་དང་བཅས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་པོས་སྐབས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཡིན་དུ་བསྐྱེད་ནས་ཕར་ལ་ལྟ་བ་སོགས་དང་། ཚུར་ལ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བདེ་ལམ་དུ་བྱེད་པའོ། །འ
【現代漢語翻譯】 正如香提巴（Shantipa）所說：『之後是觀看，有時是擁抱，有時是二者皆有。』將『諸神觀看』與之聯繫，是因為觀看者也應被視為神，如魯莽者等。如果有人想知道觀看等行為有何作用，答案是：『它能清晰地展現智慧和方便的結合。』這象徵著男女神之間的相互吸引。然而，像毗盧遮那佛（Vairochana）和佛眼佛母（Locanā）這樣的神不可能產生情慾，因此，這裡指的是修行者，他們懷有對特定神祇的自豪感。這是因為密宗的受教者必須將觀看等情慾轉化為道，這是目前情況的意義所在。此外，在行部（Kriyā）和瑜伽部（Caryā）等經典中，也提到了男女神之間的相互觀看等行為。如果不將這些應用於受教者，就無法通過這些行為來識別受教者的特殊性。不僅在無上瑜伽部（Anuttarayoga Tantra）中提到了魯莽者等，而且在較低的密宗部類中也提到了這些的基礎。在《義網》（Donzhag）的詳細儀軌中說：『應將薄伽梵（Bhagavan）的面容轉向憤怒的皺眉。』在右側，度母（Tārā）女神應帶著羞澀和謙遜，身體彎曲，眼睛注視著施予愿手印（Varada-mudrā）。在左側，蓮花部的美麗女神應帶著羞澀和謙遜，以秘密真言的方式跟隨，眼睛注視著義網。』此外，在《毗盧遮那現觀》（Vairocanābhisambodhi）中說：『在他的右邊是女神，名為佛眼，女神帶著些許微笑的面容，光芒的壇城有一尋長，無與倫比的身軀非常美麗，她是釋迦牟尼佛（Śākyamuni）的母親。』此外，觀世音自在（Avalokiteśvara）勇士：『坐在白蓮花座上，像海螺和茉莉花一樣潔白，像月亮一樣明亮，頭上頂著無量光佛（Amitābha），臉上帶著些許微笑。』在他的右邊是女神，偉大的度母，善良且能消除恐懼。』此外，在《頂續》（Tsemo Tantra）中說：『女神金剛嘎嘎（Vajra Kaka）發出聲音，擁抱中心的本尊女神，她的頭靠在他的胸前，帶著微笑四處觀看，抓住薄伽梵的手。』此外，在《至上原始》（Paramādya Tantra）中說：『在他的一側是偉大的金剛，努力舉起箭，用充滿愛意的雙手擁抱，舉起摩羯魚旗。』這些只是一些例子，修行者應觀想自己是當下的本尊，通過相互觀看等方式，將由此產生的喜悅轉化為道。
【English Translation】 As Shantipa said, 'After that is looking, sometimes embracing, and sometimes both.' The phrase 'the gods look' is connected to this because the viewer should also be regarded as a deity, such as the impudent ones. If one wonders what the act of looking, etc., does, the answer is: 'It clearly reveals the union of wisdom and means.' This symbolizes the mutual attraction between male and female deities. However, since deities like Vairochana and Locanā are unlikely to have desire, this refers to practitioners who hold pride in a particular deity. This is because the disciples of the Tantras must transform desires such as looking into the path, which is the meaning of the present situation. Furthermore, in the Kriyā and Caryā Tantras, the mutual looking of male and female deities is mentioned. If these are not applied to the disciples, it would be impossible to recognize the particularity of the disciples through these actions. Not only are the impudent ones mentioned in the Anuttarayoga Tantra, but the basis for these is also mentioned in the lower Tantras. In the detailed ritual of the Donzhag, it says: 'The face of the Bhagavan should be turned towards an angry frown.' On the right side, the goddess Tārā should be shy and modest, with her body bent, her eyes fixed on the Varada-mudrā. On the left side, the beautiful goddess of the Padma family should be shy and modest, following the secret mantra, her eyes fixed on the Donzhag.' Furthermore, in the Vairocanābhisambodhi, it says: 'To his right is the goddess, named Buddhalocanā, the goddess with a slightly smiling face, the mandala of light is one fathom long, the incomparable body is very beautiful, she is the mother of Śākyamuni.' Furthermore, Avalokiteśvara the hero: 'Sitting on a white lotus seat, as white as conch shells and jasmine flowers, as bright as the moon, with Amitābha residing on his head, his face with a slight smile.' To his right is the goddess, the great Tārā, virtuous and dispelling fear.' Furthermore, in the Tsemo Tantra, it says: 'The goddess Vajra Kaka makes a sound, embracing the central deity, her head resting on his chest, looking around with a smile, grasping the hand of the Bhagavan.' Furthermore, in the Paramādya Tantra, it says: 'On his side is the great Vajra, striving to raise the arrow, embracing with loving hands, raising the Makara flag.' These are just a few examples; the practitioner should visualize himself as the deity of the moment, and through mutual looking, etc., transform the resulting joy into the path.
དི་ཡང་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་དམིགས་ནས་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་མ་བྱུང་ཞིང་། རྒྱུད་སྡེ་གོང་མ་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱ་བར་མ་གསུངས་པས། རང་གིས་བསྒོམས་པའི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་ལ་བྱའོ། །གདུལ་བྱ་སྟོབས་ཆུང་བས་ཆགས་པ་ཆེན་པོ་ལམ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཆགས་པ་ཆུང་རིམ་ནས་ལམ་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པ་འདི་ནི། འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པར་སོང་ཞིང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྙེད་པ་ན་རང་གི་རིགས་གང་ཡིན་པའི་ལྷ་མོ་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་བྱེད་པར་མངོན་ཏེ། དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས། རྒོད་དང་ 3-2-35a ལྟ་དང་ལག་བཅངས་དང་། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་རྒོད་པའི་སྒྲའི་སྟེང་དུ་བདེ་བ་རྟོག་མེད་སྐྱེ་བའམ། གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་དང་རེག་བྱ་ལག་བཅངས་དང་གཉིས་གཉིས་འཁྱུད་པ་དང་རེག་བྱ་ལས་བདེ་བ་རྟོག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །སྲིན་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་པ་ནི། ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟོང་པའི་ཚིག་ཡིན་ཏེ། སྲིན་བུ་ཤིང་ལས་སྐྱེས་ནས་ཤིང་ཉིད་ཟ་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །སྙེ་མ་ཉེར་གསུམ་པ་ལས། རྒོད་པས་རྒྱུད་ནི་འཕྲུལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ནི་ལྷ་དེ་དག་དཔེར་མཛད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་རྒྱུད་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་མོས་པ་དང་དེའི་ལམ་གྱི་ཆ་འགའ་ཞིག་སྒོམ་པ་ལ་ངེས་པ་མེད་ཀྱང་། ཐོག་མར་ཐེག་པ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་འདོད་ཁམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྤྱིར་རིག་མའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཙམ་ཞིག་གི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་འཚོལ་བ་ལ་མོས་པའོ། །འདི་ཡང་བླ་མེད་དུ་ནི་དངོས་དང་བསྒོམས་པའི་རིག་མ་གཉིས་ཀ་ལ་དམིགས་པའི་རྒོད་པ་སོགས་ཀྱི་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་གསུངས་ལ། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལ་ནི། བསྒོམས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་མ་ཁོ་ནའི་འདོད་ཡོན་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ལམ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་བསྒོམ་པ་ཙམ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལའང་མི་རུང་བས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལག་བཅངས་སམ་འཁྱུད་པའི་རེག་བྱ་ལ་དམིགས་པའི་དགའ་བ་ལམ་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྦྱར་ལ། རེག་བྱ་ལས་གཞན་རྒོད་པ་དང་ལྟ་བའི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་ལམ་བྱེད་བྱ་སྤྱོད་ལ་སྦྱོར་རོ། །དེ་དག་ནི་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་ 3-2-35b མིང་འདོགས་བླ་མེད་ནས་གསུངས་པའི་མཚན་དོན་བཤད་ནས་དེ་དག་གི་གདུལ་བྱ་དང་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་མིང་འདོགས་རྒྱུད་སྡེ་གོང་འོག་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པའི་མཚན་དོན་བཤད་ནས་གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ད
【現代漢語翻譯】 此外，較低的續部（རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ།）中沒有通過觀想外在手印（ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ།）來修持的方法。較高的續部（རྒྱུད་སྡེ་གོང་མ།）中也沒有提到這樣做。因此，應該對自身觀修的眼母（སྤྱན་མ།）等本尊母（ལྷ་མོ།）進行修持。考慮到有些根器較弱的弟子無法將大貪慾（ཆགས་པ་ཆེན་པོ།）轉化為道用，所以才宣說了從小貪慾逐漸轉化為道用的方法。正如將要解釋的那樣，當本尊瑜伽（ལྷའི་རྣལ་འབྱོར།）穩固，並且獲得了空性（སྟོང་ཉིད།）的等持（ཏིང་ངེ་འཛིན།）時，顯然可以觀想自己所屬種姓的眼母等本尊母來進行修持。正如《勇士金剛交合續》（དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ།）的解釋中所說：『嬉戲、觀看、手持。』意思是，在嬉戲的聲音之上，生起無分別的安樂，或者觀看形色，或者手持觸感，或者兩人擁抱，從觸感中生起無分別的安樂。『以蟲的方式』（སྲིན་བུའི་ཚུལ་གྱིས།）的意思是，無漏大樂（ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ།）是空性的詞語。就像蟲子從樹中生出，然後吃掉樹本身一樣，應該將從安樂中生起的等持觀修為空性。正如《穗二十三》（སྙེ་མ་ཉེར་གསུམ་པ་ལས།）中所說：『嬉戲如同幻化喜樂者們的見解。』等等，這些只是將那些本尊作為例子，並不是說那些本尊是續部所化弟子的主要對象。雖然對金剛乘（རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ།）有信心，並且修持該道的部分內容並不確定，但是最初進入該乘的主要對象是欲界（འདོད་ཁམས།）眾生，他們普遍樂於通過將對明妃（རིག་མ།）的慾望轉化為道用來尋求菩提（བྱང་ཆུབ།）。在無上瑜伽部（བླ་མེད་དུ།）中，宣說了對真實和觀想的明妃二者進行觀想的嬉戲等貪慾轉化為道用的方法。而在下三部續（རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ།）中，則是將對觀想的智慧明妃（ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་མ།）的慾望所產生的喜樂轉化為道用。僅僅觀想二根交合在瑜伽續部（རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད།）中也是不允許的，因此，將觀想手持或擁抱的觸感所產生的喜樂轉化為道用，適用於瑜伽續部。而將依賴於觸感之外的嬉戲和觀看的對境所產生的喜樂轉化為道用，則適用於行續和事續（བྱ་སྤྱོད།）。這些是從無上瑜伽部開始宣說的四部續的名稱含義，並解釋了它們所化弟子的差別和道的差別。現在，將要解釋四部續的名稱含義，這些名稱在上下續部中普遍使用，並解釋所化弟子的差別。
【English Translation】 Furthermore, in the lower Tantras (རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ།), there is no practice of focusing on external mudras (ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ།). Even in the higher Tantras (རྒྱུད་སྡེ་གོང་མ།), it is not taught to do so. Therefore, one should practice with the goddess (ལྷ་མོ།) such as the Wisdom Eye Mother (སྤྱན་མ།) that one has visualized. Considering that some disciples with weaker faculties cannot transform great desire (ཆགས་པ་ཆེན་པོ།) into the path, it is taught to gradually transform small desires into the path. As will be explained, when the deity yoga (ལྷའི་རྣལ་འབྱོར།) is stable and one has attained the samadhi (ཏིང་ངེ་འཛིན།) of emptiness (སྟོང་ཉིད།), it becomes clear that one can practice by focusing on the Wisdom Eye Mother and other goddesses of one's own lineage. As it is said in the commentary on 'The Union of the Heroic Vajra' (དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེའི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ།): 'Play, look, and hold hands.' This means that upon the sound of play, non-conceptual bliss arises, or one looks at forms, or holds hands in touch, or two embrace, and non-conceptual bliss arises from touch. 'In the manner of a worm' (སྲིན་བུའི་ཚུལ་གྱིས།) means that stainless great bliss (ཟག་མེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ།) is a word for emptiness. Just as a worm is born from a tree and then eats the tree itself, one should meditate on the samadhi that arises from bliss as emptiness. As it is said in 'Spike Twenty-Three' (སྙེ་མ་ཉེར་གསུམ་པ་ལས།): 'Play is like the view of those who delight in illusion.' And so on, these are merely examples of those deities, and it is not that those deities are shown as the main objects of discipleship in the Tantras. Although there is faith in the Vajrayana (རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ།) and it is not certain to practice some aspects of its path, the main object of discipleship for initially entering that vehicle is beings of the desire realm (འདོད་ཁམས།), who generally aspire to seek enlightenment (བྱང་ཆུབ།) by transforming attachment to consorts (རིག་མ།) into the path. In the Anuttarayoga Tantra (བླ་མེད་དུ།), it is taught to transform desires such as play, which focus on both real and visualized consorts, into the path. In the lower three Tantras (རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ།), it is to transform the joy arising from desire for the visualized wisdom consort (ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རིག་མ།) into the path. Merely visualizing the union of the two organs is not allowed even in the Yoga Tantra (རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད།), therefore, applying the joy arising from focusing on the touch of holding hands or embracing to the path is suitable for the Yoga Tantra. And applying the joy arising from relying on the objects of play and looking, other than touch, to the path is suitable for the Action and Performance Tantras (བྱ་སྤྱོད།). These are the meanings of the names of the four Tantras as explained from the Anuttarayoga Tantra, and the differences in their disciples and paths have been explained. Now, the meanings of the names of the four Tantras, which are commonly known in the higher and lower Tantras, will be explained, and the differences in disciples will be explained.
ེ་ལྟ་བུའི་འདོད་ཡོན་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་ནི་སྟོང་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་ལ་བལྟོས་པ་ནི་བྱ་རྒྱུད་པའི་གདུལ་བྱའོ། །ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཆ་མཉམ་པའི་བྱ་བ་ཧ་ཅང་མི་མང་བ་ལ་བལྟོས་པ་ནི་སྤྱོད་རྒྱུད་པའི་གདུལ་བྱའོ། །ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཙོ་བོར་གྱུར་ཅིང་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཉུང་ཟད་ལ་བལྟོས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གདུལ་བྱའོ། །ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་མི་བལྟོས་ཤིང་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལས་གོང་ན་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེད་ནུས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་སྟེ། བྱ་བ་ཤས་ཆེ་བས་ན་བྱ་རྒྱུད་དང་། བྱ་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆ་མཉམ་པར་སྤྱོད་པས་ན་སྤྱོད་རྒྱུད་དང་། ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་ཤིན་ཏུ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་། རྣལ་འབྱོར་དེ་ལས་གོང་ན་མེད་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཅེས་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་དོན་བཤད་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འདི་དག་ཀྱང་རང་རང་གི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ནི་བསྒོམ་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་ལ་གསུངས་པར་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱིར་གདུལ་བྱ་ལ་ཕྱིའི་བྱ་བ་དང་ནང་གི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ལ་མོས་པ་ཤས་ཆེ་ཆུང་ཡོད་མོད་ཀྱང་རང་གི་དབང་པོ་དང་མི་འཚམ་པའི་ལམ་ལ་མོས་པ་ཡང་ཡོད་ 3-2-36a པས། དེས་དེ་དག་གི་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ངོས་མི་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཤས་ཆེ་ཆུང་སོགས་ལ་བལྟོས་མི་བལྟོས་སུ་བཤད་པ་འཐད་པར་རྟོགས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་སྐྱེ་བོ་མེད་པའི་ནགས་ཚལ་གྱི་གནས་དང་། ཁྲུས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་དང་མཆོད་པ་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་། དཀའ་ཐུབ་དང་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་མེད་པར་ཡིད་མཉམ་པར་འཇོག་པ་མི་འཐོབ་པས་དེའི་ཕྱིར་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་དག་ཀྱང་དད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བར་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་བྱ་བ་ལ་བལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལ་ནི་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་མ་ཡིན་པ་རྩ་བའི་རྒྱུད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། རྩ་རྒྱུད་ནི་སྤྱོད་རྒྱུད་དུ་གྲགས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོད་ཀྱང་ཕྱིའི་བྱ་བ་ལ་ཤས་ཆེ་བར་སྟོན་པས་བྱ་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་ཚིག་འགྲེལ་ལས།བྱ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱང་ཕྱིའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་ནང་གི་སྤྱོ
【現代漢語翻譯】 例如，將如是的欲妙作為道用的方法是空性和本尊瑜伽。爲了現證這二者，需要依賴極多的外在行持，這是事續部的所化。內外禪定二者兼顧的行持，需要依賴非常多的人，這是行續部的所化。內外禪定二者中，以禪定為主，稍微依賴外在行持，這是瑜伽續部的所化。不依賴外在行持，能夠生起勝過那瑜伽的無上瑜伽，這是無上瑜伽部的所化。因為行持部分較多，所以稱為事續；行持和禪定兼顧修行，所以稱為行續；內在瑜伽極為重要，所以稱為瑜伽續；因為瑜伽勝過其他瑜伽，所以稱為無上瑜伽續，這是從名稱含義解釋的角度來說的。這些也都是從各自所化的主要入門方式來說的，並非絕對。因為《總集續》的後後部分，是為那些因修習而感到恐懼的人所說的，這在《顯現》中有解釋。一般來說，所化對內外行持和修習瑜伽的喜好程度不同，但也有喜歡與自己根器不符的道的。因此，不瞭解他們所化的主要特點，所以說依賴或不依賴外在行持等是合理的。正如《三類燈》中所說：『由於前世的串習，眾生無法在沒有人的森林處所，以及沐浴、繪製壇城、供養、火供、苦行和唸誦等行持的情況下，保持心的一致。因此，才宣說了事續。』那些對真如具有強烈執著的人，也能通過對如來所說行持的信心，獲得智慧，因此需要依賴行持。對於這些人，並沒有宣說非常多的行持支分，而是宣說了根本續。』這裡所說的根本續，與行續意義相同。雖然有內在的禪定，但以外在行持為主，因此被歸為事續。如《現觀莊嚴論》的釋文中說：『事續部的行持，雖然以外在行為為主，但內在的行...
【English Translation】 For example, the method of taking such sense pleasures as the path is emptiness and deity yoga. To realize these two, one needs to rely on a great many external activities, which is the object to be tamed of the Kriya Tantra. The practice that equally emphasizes both external activities and internal samadhi requires reliance on a very large number of people, which is the object to be tamed of the Charya Tantra. Among external activities and internal samadhi, the one that emphasizes samadhi and relies on few external activities is the object to be tamed of the Yoga Tantra. The one that does not rely on external activities and can generate the unsurpassed yoga that is superior to that yoga is the object to be tamed of the Anuttarayoga Tantra. Because the activity part is large, it is called Kriya Tantra; because the activity and samadhi are practiced equally, it is called Charya Tantra; because internal yoga is extremely important, it is called Yoga Tantra; because that yoga is unsurpassed, it is called Anuttarayoga Tantra. This is from the perspective of explaining the meaning of the name. These are also from the perspective of the main entry point of their respective objects to be tamed, not absolute. Because the later parts of the Compendium Tantra are spoken to those who are frightened and terrified by meditation, as explained in the Appearance. In general, although the objects to be tamed have different degrees of preference for external activities and practicing internal yoga, there are also those who prefer paths that do not suit their faculties. Therefore, it is reasonable to say whether or not to rely on external activities, etc., because they do not recognize the main characteristics of their objects to be tamed. As it is said in the Lamp for the Three Modes: 'Due to the habitual imprints of previous lives, beings cannot maintain mental equanimity without activities such as uninhabited forest places, bathing, drawing mandalas, offerings, fire offerings, asceticism, and recitations. Therefore, the Kriya Tantra was taught. Those who possess a mind that is manifestly attached to Suchness will also attain wisdom through the activities spoken by the Sugata due to the power of faith, and therefore they are dependent on activities. For these, the root tantra, which does not have very many branches of activity, was taught.' The root tantra mentioned here has the same meaning as the Charya Tantra. Although there is internal samadhi, it is classified as Kriya Tantra because it emphasizes external activities. As the commentary on the Manifest Enlightenment says: 'The Kriya Tantras, although mainly focused on external conduct, have internal conduct...
ད་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་དང་། ཀྱཻ་རྡོར་དོན་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་ནུས་པ་ཆུང་ཞིང་ཕྱིའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཤས་ཆེ་བ་བྱ་རྒྱུད་དུ་བཤད་དོ། །ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཕྱིའི་བྱ་བ་ཆ་མཉམ་པར་སྟོན་པས་སྤྱོད་རྒྱུད་དུ་འཇོག་པ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་ཚིག་འགྲེལ་ལས། རྒྱུད་འདི་ཡང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུད་ཡིན་མོད་ཀྱི། བྱ་བ་ལ་མོས་པའི་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་རྣམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་ 3-2-36b བྱ་བའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་དག་ཀྱང་བསྟན་པས་བྱ་བའི་རྒྱུད་དམ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ལྟ་བུར་སོ་སོར་བརྟགས་ཤིང་གྲགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། བྱ་དང་གཉིས་ཀ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། ཅེས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཅེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས། གཞན་དག་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པར་གཅིག་ཏུ་མོས་པ། བྱ་བ་མང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་གཡེང་བར་འདུ་ཤེས་པ་དེའི་དོན་དུ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གཙོ་བོར་མཛད་དེ། བྱ་བའི་ཡན་ལག་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཞར་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དེ། འདིའི་སྤྱོད་རྒྱུད་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཡིན་ནོ། ། ༈ ཁྱད་པར་དེ་དག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་ཚུལ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། ། ༈ ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཐུན་མོང་བ། དང་པོ་ནི། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུངས་སྔགས་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་འདི་དང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་འདི་དང་། གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་དང་གསང་བ་བས་ཀྱང་ཆེས་གསང་བ་སེམས་ཅན་སྡིག་པ་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་ཏུ་མི་རུང་བ་འདི་ནི། ལག་ན་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པ་ཞིག་སྨྲས་ཏེ། འདི་ནི་སྔོན་མ་ཐོས་ན་འདི་སེམས་ཅན་ཇི་ལྟ་བུ་དག་ལ་བཤད་པར་བྱ། ལག་ན་རྡོ་རྗེས་སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་གང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དང་གང་གི་ཚེ་དེ་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་ 3-2-37a གཟུངས་སྔགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བྱ་སྟེ། གང་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་གཞུག་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ལྟར་མི་གཞུག་གོ། དེ་དག་ལ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །ཞེས་དབང་བསྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་བ
【現代漢語翻譯】 『並非沒有』等等。《金剛義集釋》中也說：『觀修真如的能力小，外在行為多的，是事續。』內部的禪定和外部的行為相等，被安立為行續，如《現觀莊嚴論》的釋文中說：『此續雖是方便和智慧為主的結合續，但爲了攝受喜歡行為的所化眾生，也宣說了隨順行為的行為，因此被視為事續或二者的續部。』正如所說。因此，在《金剛心莊嚴續》中也說：『事和二者是瑜伽續。』《三類燈》中說：『其他則一心專注于觀修無二的真如，認為眾多行為的集合會令人分心，因此主要進行瑜伽，而行為的支分則略微提及，這就是所說的行續。』這裡說，此處的行續是瑜伽續。 闡述了具備這些特點的人們修習道次第的方式。 第三部分分為兩部分：大乘二者的共同道次第，以及不共的金剛乘道次第。 大乘二者的共同道次第。 第一部分，在《金剛手灌頂續》中說：『大菩薩，這個廣大而深奧，深不可測，比秘密更秘密的持明咒壇城，不能向罪惡的眾生展示。金剛手，你說了非常稀有的話，如果以前沒有聽過，應該向什麼樣的眾生宣說呢？』金剛手說：『文殊，凡是進入修習菩提心的人，以及何時他們的菩提心成就之時，文殊，那些行持菩薩行，行持密咒之門的菩薩，應該引入大智慧灌頂的持明咒壇城中。』凡是沒有圓滿菩提心的人，則不應引入，也不應讓他們看壇城。也不應向他們展示手印和密咒。』在灌頂之前，
【English Translation】 'It is not that there is not,' etc. Also, in the commentary on the 'Condensed Meaning of Kye Dor,' it says: 'Those with little ability to meditate on Suchness and much external activity are taught in the Kriya Tantra.' The fact that internal samadhi and external actions are shown to be equal is established as the Charya Tantra, as it says in the commentary on 'Manifest Enlightenment': 'This tantra, although it is a union tantra that primarily emphasizes skillful means and wisdom, it also teaches practices that are in accordance with actions in order to guide beings who are inclined towards actions, and is therefore considered and known separately as a Kriya Tantra or a tantra of both.' As it is said. Therefore, in the 'Vajra Heart Ornament Tantra,' it is also said, 'Action and both are Yoga Tantra,' thus it is said to be a tantra of both. In the 'Three Modes of the Lamp,' it says: 'Others are solely devoted to meditating on the non-dual Suchness, perceiving that a multitude of actions are distracting. For that reason, they primarily engage in yoga, and the limbs of action are shown only slightly in passing, which is the Charya Tantra that is taught.' It is explained that this Charya Tantra is the Yoga Tantra. The manner in which those who possess these distinctions progress on the path is shown. The third part has two sections: the common stages of the path of the two Great Vehicles, and the uncommon stages of the path of the Vajrayana. The common stages of the path of the two Great Vehicles. The first is from the 'Vajrapani Empowerment Tantra': 'Great Bodhisattva, this great and profound mandala of great dharani mantras, which is immeasurable and more secret than secrets, should not be shown to sinful beings. Vajrapani, you have spoken of something very rare. If this has not been heard before, to what kind of beings should it be explained?' Vajrapani said: 'Manjushri, those who have entered into the cultivation of the mind of enlightenment, and when their mind of enlightenment is accomplished, Manjushri, those Bodhisattvas who practice the conduct of Bodhisattvas, who practice the door of secret mantras, should be initiated into the mandala of dharani mantras of great wisdom.' Those whose mind of enlightenment is not perfected should not be initiated, nor should they be allowed to see the mandala. Mudras and secret mantras should not be shown to them either.' Before the empowerment,
ྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྫོགས་པར་བྱ་བར་གསུངས་པས། སྔོན་དུ་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་སྦྱངས་ནས་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་ཐོག་མར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བཤེས་གཉེན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ལ་བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བས་བསྟེན་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །དེས་ཀྱང་དལ་བ་དོན་ཆེ་བ་དང་རྙེད་དཀའ་བའི་ཚུལ་བསྟན་ཏེ། བློ་སྦྱངས་པས་དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་འདོད་ཆེན་པོ་སྐྱེས་པ་ན། སྙིང་པོ་ལེན་པའི་མཆོག་ནི་ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེའི་འཇུག་སྒོ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དག་པ་ཞིག་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ན་དེའི་ཐེག་ཆེན་པ་ཡང་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཚིག་ཙམ་དུ་སོང་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཡང་ཚིག་ཙམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་སེམས་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རིམ་གྱིས་བསལ་ནས་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་ཞིག་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཐོག་མར་ཚེ་འདི་ལ་བློ་མ་ཟློག་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གང་གི་ཡང་ལམ་གྱི་གེགས་ཡིན་པས་ཚེ་འདིར་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་འཆི་བ་དྲན་པ་དང་། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་ངན་འགྲོར་འཁྱམས་པའི་ཚུལ་རྣམས་བསམས་ནས་ཚེ་འདི་ལ་བློ་བཟློག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་སྲེད་པའི་བློ་ཡང་འཁོར་བ་མཐའ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་ལེགས་པར་བསམས་ཏེ་བཟློག་ནས་ཡིད་ཐར་པ་ལ་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། ། 3-2-37b དེའི་འོག་ཏུ་རང་ཉིད་ཞི་བ་དེའི་སེམས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དུ་བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དེའི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རིང་དུ་སྦྱངས་ནས་བཅོས་མ་མ་ཡིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སློབ་འདོད་བསྐྱེད་དེ་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་ཁུར་གཟུང་བར་ནུས་པ་ན། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུངས་ནས་དེའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པའི་ཁུར་གཟུང་བར་ནུས་པ་ན། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་མཉན་ནས་བླ་མའི་བསྟེན་ཚུལ་རྣམ་པར་དག་པ་བྱས་ནས་སྔགས་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། བསམ་པ་དག་པའི་སློབ་མ་ནི། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སོང་ལ། །བླ་མའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་འདི། །ཁ་ཏོན་བྱ་བར་སྦྱིན་པར་བྱ། །དེ་ནས་སྔགས་སོགས་བྱིན་པ་ཡིས། །དམ་ཆོས་སྣོད་དུ་བྱས་ནས་སུ། །ཞེས་བསམ་པ་དག་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱངས་པ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྐྱབས་འགྲོ་དང་ལྡན་པ་ལ་བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་བཤད་པར་གསུངས་ཤིང་། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་བྱིན་པའི་རྗེས་སུ་དབང་གིས་སྣོད་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་འདི་ཡི་རིམ་པ་ནི། །ཚེས་དང་རྒྱུ་སྐར་སོགས་དགའི་ཚེ། །སློབ་མས་ཐལ་སྦྱར་བཏུད་པ་ཡིས། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་བྱ་སྟེ། །སྐྱབས་གསུམ་
【現代漢語翻譯】 既然（經文）說要圓滿菩提心（byang chub kyi sems），那麼首先要修習愿菩提心和行菩提心（smon 'jug gi sems），然後才能進入（菩提道）。 其次第是，首先要以正確的態度，通過思想和行為來依止一位具德的大乘善知識（theg pa chen po'i bshes gnyen）。 善知識會告訴你暇滿（dal ba don che ba）難得的道理，通過修習，你會在獲得暇滿人身後生起想要擷取精華的強烈願望，而擷取精華的最佳方式就是進入大乘（theg chen）。 進入大乘的門戶就是菩提心（byang chub kyi sems）。如果你的相續中真正具有菩提心，那麼你就是一個真實的大乘行者，否則，如果菩提心只停留在口頭上，那麼大乘行者也只是徒有虛名。 因此，智者應該逐漸消除與菩提心相違背的因素，從而生起圓滿的菩提心。 首先，如果不從今生（tshe 'di）中迴轉心意，那麼無論大乘還是小乘，都會面臨修道上的障礙。因此，要憶念死亡（'chi ba），思維今生不會長久，以及死後可能會墮入惡趣（ngan 'gro）的情形，從而使心從今生中迴轉。 然後，要充分思維輪迴（'khor ba）的一切過患，從而使心從對來世圓滿（phun tshogs）的貪戀中迴轉，並使心傾向於解脫（thar pa）。 之後，爲了使心從自身的寂靜中迴轉，要長期修習慈愛（byams pa）和悲憫（snying rje），以及它們根本的菩提心，從而修習出真實的菩提心。 然後，要了解菩薩（byang chub sems dpa'i）的行為，生起學習的願望，並且在能夠承擔起菩薩行（rgyal sras kyi spyod pa）的重擔時，受持菩薩戒（byang sems kyi sdom pa），並學習其學處。 之後，在能夠承擔起金剛乘（rdo rje theg pa）的誓言和戒律的重擔時，聽聞《五十頌》（bla ma lnga bcu pa），以清凈的方式依止上師（bla ma），然後才能進入密法（sngags）。 如《五十頌》所說：『具清凈意之弟子，皈依三寶（dkon mchog gsum）之後，應隨上師而行，並唸誦此（頌）。』 然後通過給予密咒等，使其成為法器。這裡說，對於具有清凈意樂，即修習了菩提心和具有不共皈依的人，才宣講《五十頌》，並且說在給予《五十頌》之後，通過灌頂使其成為法器。 《雙運明燈》（zung 'jug gsal ba）中也說：『其次第是，在吉祥的日子，如吉日和吉星等，弟子合掌，懺悔一切罪業，皈依三寶（skyabs gsum）。』
【English Translation】 Since it is said (in the scriptures) that the mind of enlightenment (byang chub kyi sems) should be perfected, one must first train in the mind of aspiration and engagement (smon 'jug gi sems) before entering (the path to enlightenment). The order of this is that one must first rely on a qualified Mahayana (theg pa chen po) spiritual friend (bshes gnyen) with the right attitude, through thought and action. The spiritual friend will teach you the importance and rarity of leisure and endowment (dal ba don che ba), and through practice, you will develop a strong desire to extract the essence after obtaining leisure and endowment. The best way to extract the essence is to enter the Mahayana (theg chen). The gateway to entering the Mahayana is the mind of enlightenment (byang chub kyi sems). If you truly have the mind of enlightenment in your continuum, then you are a true Mahayana practitioner. Otherwise, if the mind of enlightenment remains only in words, then the Mahayana practitioner is also just in name only. Therefore, the wise should gradually eliminate the factors that contradict the mind of enlightenment, thereby generating a complete mind of enlightenment. First, if you do not turn your mind away from this life (tshe 'di), then whether it is Mahayana or Hinayana, you will face obstacles on the path. Therefore, remember death ('chi ba), thinking that this life will not last long, and the ways in which you might wander in the lower realms (ngan 'gro) after death, thereby turning your mind away from this life. Then, fully contemplate all the faults of samsara ('khor ba), thereby turning your mind away from craving the perfections of future lives (phun tshogs), and turning your mind towards liberation (thar pa). After that, in order to turn your mind away from your own peace, practice loving-kindness (byams pa) and compassion (snying rje), and the mind of enlightenment that is their root, thereby cultivating a genuine mind of enlightenment. Then, learn about the practices of Bodhisattvas (byang chub sems dpa'i), generate the desire to learn, and when you are able to take on the burden of the Bodhisattva's conduct (rgyal sras kyi spyod pa), take the Bodhisattva vows (byang sems kyi sdom pa) and learn their precepts. After that, when you are able to take on the burden of the Vajrayana (rdo rje theg pa) vows and precepts, listen to the 'Fifty Verses' (bla ma lnga bcu pa), rely on the guru (bla ma) in a pure manner, and then enter the Mantrayana (sngags). As the 'Fifty Verses' says: 'A disciple with a pure mind, after going for refuge to the Three Jewels (dkon mchog gsum), should follow the guru and recite this (verse).' Then, by giving mantras etc., make him a vessel for the Dharma. Here it says that the 'Fifty Verses' are taught to those who have a pure intention, that is, who have cultivated the mind of enlightenment and have uncommon refuge, and it is said that after giving the 'Fifty Verses', one becomes a vessel through empowerment. The 'Clear Light of Union' (zung 'jug gsal ba) also says: 'The order of this is that on an auspicious day, such as a good day and a good star, the disciple folds his palms, confesses all sins, and takes refuge in the Three Jewels (skyabs gsum).'
གཟུང་བ་ཉིད་དུ་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ལེགས་བསྟེན་ཏེ། །དགེ་བསྙེན་སྡོམ་པ་ཉིད་དང་ཡང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་། །དེ་ནས་གསོ་སྦྱོང་ཉིད་ཀྱང་བླང་། །འདི་ཡི་རྗེས་མཐུན་རིམ་པ་ཡང་། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཚུལ་དམ་པར། །བསྟེན་ཏེ་འདིར་ནི་གཞུང་མངས་ 3-2-38a པས། །འཇིགས་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས་བླ་མ་ལ། །བདག་ལ་དབང་སྐུར་སྩོལ་ཞེས་གསོལ། །ཞེས་དབང་གི་སྔོན་དུ་སོ་ཐར་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སྡོམ་པ་བཟུང་ནས་དེ་ནས་བླ་མ་ལ་དབང་སྐུར་གྱི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་པར་གསུངས་སོ། །དགེ་བསྙེན་དང་དེའི་གསོ་སྦྱོང་བསྙེན་གནས་ནི་ཁྱིམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱི། སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་རབ་བྱུང་གིས་ནི་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་དགོས་སོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས་ཀྱང་རིམ་ཅན་དུ་བསླབ་དགོས་ཀྱི་ཅིག་ཅར་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབས་པའི་འོག་ཏུ། དེའི་རིམ་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ལ་བསླབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ལ་ལོབས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཐེག་པ་གསར་པ་དྲན་པ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བསླབ་བོ། །ཞེས་སྔོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བསླབས་པའི་འོག་ཏུ་ཐེག་པ་གསར་བ་སྟེ་སྔགས་ལ་སློབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ནི་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྨོན་འཇུག་གི་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བྱ་དགོས་པ་ནི་ཕར་ཕྱིན་ནས་ཚུར་ལ་བཀབ་པ་མིན་གྱི། སྔགས་ཉིད་ནས་ལམ་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་ན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ཉིད་ནས་འབྱུང་བའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་རྒྱས་པར་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་པས་མི་སྤྲོའོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། དྲི་མེད་རིགས་པས་རང་གཞན་གཞུང་ལུགས་ཀྱི། །ལེགས་ཉེས་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་ 3-2-38b ཅིང་། །ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི། །ཐུན་མོང་བ་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི། །ཁྱད་པར་གཙོ་བོ་ཇི་བཞིན་མ་ཕྱེད་པར། །བསྟན་པ་སྤྱི་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་། །ཁྱད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་སྐལ་ལྡན་གྱི། །འཇུག་སྒོ་མཆོག་ཅེས་སྨྲ་བའང་དད་པ་ཙམ། །དེ་ཕྱིར་ཀྱེ་ཀྱེ་བློ་གྲོས་འདུན་ལྡན་དག །རྣམ་དག་རིགས་པས་བློ་གྲོས་མིག་སྦྱོངས་ལ། །ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བས་བསྐྱོད་པར་མི་ནུས་པའི། །བསྟན་པའི་གནད་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་ཚོལ། །རྡེ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་སྤྱིར་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའོ།། ༈ །། ༈ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་
【現代漢語翻譯】 應專注于受持（戒律）。應妥善修習菩提心，同時受持居士戒，以及菩薩戒，之後也應受持布薩。此等次第應依循，應以至誠之心依止金剛阿阇黎，因畏懼繁雜，故不在此詳述。 如是行持后，應向喇嘛祈請：『請賜予我灌頂。』如是說，于灌頂之前，需生起別解脫戒和菩薩戒之心，受持戒律，之後為求喇嘛灌頂而祈請。居士戒及其布薩、近住戒是為在家眾所設，而欲入密咒之出家眾，則需使沙彌等戒律完全清凈。 《攝行論》第一品中也說，必須按次第修學，不可一蹴而就。在確定此理之後，又說：『其次第亦是如此，首先應修學佛陀之乘的意念。當其已習慣於佛陀之乘的意念時，則應修學能憶念新乘的等持。』如是說，于先前修學佛陀之乘后，方可修學新乘，即密咒。佛陀之乘的意念即是願行菩提心。如是生起願行菩提心后，必須具備六度之行，並非從波羅蜜多退回，而是從密咒本身修學這些道，因為屢次宣說，故知此乃金剛乘本身所生的共同道。這些已在共同乘道的次第中廣說，故不贅述。 在此略說：若人不能分辨以無垢理效能否辨別自他宗派典籍之優劣，不能分辨大小乘、密咒與波羅蜜多之共同與不共同之處，若不能如實分辨主要差別，僅憑信心便說顯密共法及金剛乘是具緣者之殊勝入門，實不可取。因此，諸位具慧且有願望者，請以清凈理性之慧眼來觀察，尋求那不為外道所動搖的、對教法要點的堅定信念。從大金剛持的道之次第中，分辨一切秘密之要點，以上是對趣入教法之不同次第的總體闡述，即第一品。 非共同金剛乘道之次第 非共同金剛乘
【English Translation】 One should focus on upholding the vows. Bodhicitta should be well cultivated, and the vows of a lay follower should be taken, as well as the Bodhisattva vows, and then the Uposatha should also be taken. These sequences should be followed, and one should rely on the Vajra Acharya with utmost sincerity, but due to fear of complexity, it is not detailed here. Having done so, one should request the Lama: 'Please grant me empowerment.' Thus, before the empowerment, one needs to generate the mind of individual liberation and Bodhisattva vows, take the vows, and then pray to the Lama for the purpose of empowerment. The lay vows and their Uposatha, and the Nyungne, are for householders, but for monastics entering the Mantrayana, the vows of novice monks, etc., must be completely pure. The first chapter of the Compendium of Practices also says that one must learn in sequence, not all at once. After confirming this, it says: 'Its sequence is also like this, first one should learn the thought of the Buddha's vehicle. When one has become accustomed to the thought of the Buddha's vehicle, then one should learn the Samadhi of single-pointedness that remembers the new vehicle.' Thus, after first learning the Buddha's vehicle, one must learn the new vehicle, which is the mantra. The thought of the Buddha's vehicle is the aspiring and engaging mind of Bodhicitta. Having generated the aspiring and engaging mind of Bodhicitta, one must possess the six perfections, not retreating from the Paramitas, but learning these paths from the mantra itself, because it is repeatedly stated, it is known that this is the common path arising from the Vajrayana itself. These have been extensively explained in the sequence of the common path, so I will not elaborate. Here, I will briefly say: If one cannot distinguish the merits and demerits of one's own and others' doctrines with immaculate reasoning, cannot distinguish the common and uncommon aspects of the Great Vehicle, mantra, and Paramitas, and cannot truly distinguish the main differences, it is unacceptable to say that the common teachings of Sutra and Tantra and the Vajrayana are the excellent entrance for the fortunate, based only on faith. Therefore, you wise and aspiring ones, please observe with the eye of pure reason, and seek a firm conviction in the essential points of the teachings that cannot be shaken by external opponents. From the sequence of the path of the Great Vajradhara, distinguish all the essential points of the secrets. The above is a general explanation of the different sequences of entering the teachings, which is the first chapter. The Uncommon Order of the Vajrayana Path The Uncommon Vajrayana
ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། ། ༈ བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱ་སྤྱོད་ལ་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ་དང་། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སོ་སོར་བཤད་པའོ། ། ༈ བྱ་སྤྱོད་ལ་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་དགོད་པ་དང་། དེ་དག་ལས་འཐད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པའོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། བོད་ཀྱི་བླ་མ་སྔ་མ་ཕལ་མོ་ཆེ་ན་རེ། བྱ་རྒྱུད་ལ་མདུན་དུ་ལྷ་སྒོམ་པ་ཡོད་ཀྱང་བདག་སྐྱེད་མེད་ལ། སྤྱོད་རྒྱུད་ལ་རང་དམ་ཚིག་པར་སྐྱེད་ཅིང་མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པའི་ལྷ་སྐྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ་རང་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་དེ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། འཇིགས་པར་དམིགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་གཙང་བར་བྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་བདེ་བ་དམ་པ་མེད་པ་དང་། བདག་ཉིད་ལྷའི་སྙེམས་པ་མེད་པ་དང་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུའི་ 3-2-39a རྟོག་པས་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་གནས་སོ། །ཞེས་བྱ་རྒྱུད་ལ་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ་བཤད་ཅིང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་རོ། །དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་ལས། བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དུས་རིང་པོར་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་སྟེ། དེ་དག་ནི་བརྟགས་པ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་འདི་ལྟར་རས་རིས་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ལྷའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་ནི་ཁྱད་པར་འདི་ཡོད་དེ། རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་རས་རིས་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ལྷ་ལ་དམིགས་ནས་མཐུན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྒྱལ་བས་བྱིན་གྱིས་ཀྱང་གསང་འདུས་འགྲེལ་པར་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིས་བྱས་ཟེར་བའི་བདེ་མཆོག་གི་འགྲེལ་པར་ཡང་། གསང་བ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་གནས་པའི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ལས་ཀྱང་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ཏེ། བདག་དང་ལྷ་ཐ་དད་དུ་ལྟ་བ་ཅན་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་མཚན་བཅས་དམིགས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འདོད་པའོ། །ཞེས་བཤད་དེ། འདི་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་ལ་བདག་སྐྱེད་མེད་པར་འདོད་དོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི
【現代漢語翻譯】 乘之道的次第有三：行續部的道之次第、瑜伽續部的道之次第、無上瑜伽續部的道之次第。 第一，行續部的道之次第。 第一部分分為兩點： 辨析行續部中本尊生起和智慧尊迎請的有無；分別闡述行續部的道之次第。 第一，辨析行續部中本尊生起和智慧尊迎請的有無。 第一部分分為兩點： 列舉諸位論師的觀點；闡述這些觀點中合理的方面。 第一，列舉諸位論師的觀點。 首先，多數藏地舊派上師認為：行續部中有於前方觀修本尊，但沒有自生本尊；瑜伽續部中，自己生起為誓言尊，於前方生起智慧尊，但沒有智慧尊融入自身，因為《智慧金剛總集》中說：『怖畏而觀，極度潔凈，無有智慧薩埵之勝樂，無有自身為本尊之驕慢，非為奇妙之行境，以過失之因的分別念而行持，是安住於行續。』因為經中說行續部沒有自生本尊和智慧尊融入，並且《現觀莊嚴論》和《金剛手灌頂續》中說了自己生起為本尊，沒有說迎請智慧尊融入，所以這樣認為。』 《黑敵論》的《俱生顯現釋》中說：『在行部和瑜伽部的體系中，所修之果和能修之方便不會長期相隨，因為這些都是由分別念產生的。因此，依靠唐卡等所依之本尊的力量來圓滿成就悉地。』瑜伽續部的不同之處在於：通過自生本尊的瑜伽，觀想唐卡等所依之本尊，從而成就相應的悉地。』 國王加持也在《密集金剛釋》中同樣宣說。因陀羅菩提所著的《勝樂釋》中也說：『安住于秘密金剛乘的行部和瑜伽部，僅僅依賴於真言的隨許，以自他本尊相異的觀點，通過分別念和有相的專注，來顯現成就之義。』這些都認為行部和瑜伽部都沒有自生本尊。靜慮品中
【English Translation】 There are three stages in the path of Vehicle: the stages of the path of Kriya Tantra, the stages of the path of Yoga Tantra, and the stages of the path of Anuttarayoga Tantra. First, the stages of the path of Kriya Tantra. The first part is divided into two points: Examining the presence or absence of self-generation of deities and the invocation of wisdom beings in Kriya Tantra; separately explaining the stages of the path of Kriya Tantra. First, examining the presence or absence of self-generation of deities and the invocation of wisdom beings in Kriya Tantra. The first part is divided into two points: Listing the views of various teachers; explaining the reasonable aspects of these views. First, listing the views of various teachers. Firstly, most early Tibetan lamas say that in Kriya Tantra, there is the practice of visualizing the deity in front, but there is no self-generation. In Yoga Tantra, one generates oneself as the Samaya being and generates the wisdom deity in front, but there is no entry of the wisdom being into oneself. Because the Sarva-Samgraha-Jnana-Vajra says: 'Focusing on fear and being extremely pure, without the supreme bliss of the wisdom being, without the pride of oneself as the deity, not being a wonderful field of practice, practicing with thoughts that are the cause of faults, one abides in the Kriya Tantra.' Because it is said that there is no self-generation of deities and the entry of wisdom beings in Kriya Tantra, and because the Abhisambodhi-Vairocana and the empowerment tantra of Vajrapani explain that one generates oneself as the deity but do not explain the entry of wisdom beings, so they say. The commentary on the Black Enemy, Lhanchig Kyepai Nangwa, says: 'In the systems of Kriya and Charya, the object to be accomplished and the means to accomplish do not follow each other for a long time, because these are born from analysis. Therefore, the power of the deities belonging to thangkas and so on perfects the accomplishment of siddhis.' The difference in Yoga Tantra is that through the yoga of self-generation as the deity, one focuses on the deities belonging to thangkas and so on, and accomplishes siddhis accordingly. King Jalandhara also similarly explained in the Guhyasamaja commentary. The commentary on Chakrasamvara said to be written by Indrabhuti also says: 'Abiding in the secret Vajrayana, through the gate of Kriya and Charya, one relies only on the subsequent permission of mantras, and with the view of self and deity as different, one wishes to manifest the meaning accomplished through conceptualization and characterized focus.' All these consider that there is no self-generation of deities in both Kriya and Charya.
་མ་ལས། གསང་སྔགས་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། །མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཡང་དག་གསུངས། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། 3-2-39b གསང་བ་ནི་མི་བསྟན་པ་སྟེ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་དགོངས་སོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དེ་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པའི་ཡན་ལག་གི་སྙིང་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཡང་། རྒྱུད་སོ་སོ་དག་ཏུ་གསལ་བར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་མ་བསྟན་པ་ནི། སླར་སྡུད་པ་དང་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པའི་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་རྣམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མངོན་པའི་ཚིག་ཏུ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཕལ་ཆེར་གསུངས་ཏེ་ཕྱིས་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྔགས་ཀྱི་བསམ་གཏན་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ནི། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡིན་ཀྱང་། བྱ་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་གསལ་བར་མ་བསྟན་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རླུང་ནང་དུ་འཛིན་པ་སོགས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པར་མི་ནུས་པ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་གྱི། མི་གསལ་བའི་ཚུལ་དུ་ནི་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་ཡང་བཤད་ཅེས་སངས་རྒྱས་གསང་བས་གསུངས་སོ། །ཡང་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། འདི་ཡང་གསང་སྔགས་རྗོད་བྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཚེ་ན་བྱ་བར། བྱ་བའི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་ཆོ་ག་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་འཕགས་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་། དཔུང་བཟང་དང་དཔལ་རྟོག་པ་བསྡུས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུད་འཕགས་པ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་། འཕགས་པ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་། རིག་འཛིན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ལ་སོགས་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་མི་མངོན་པའི་ 3-2-40a ཚིག་ཏུ་བཤད། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་གསལ་བར་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་རབ་ཏུ་གྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལས། བཟླས་རྗོད་བྱེད་པས་བཟླས་བརྗོད་ཚེ། །རིག་སྔགས་ལྷ་ཉིད་བཏང་ནས་ནི། །སྒོམ་པ་མཆོག་ཏུ་གཅེས་པ་ཡང་། །རྟོག་པས་བཟུངས་ནས་ཡོང་མི་བསམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཞེས་དང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་ཀྱང་། བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་ཚེ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའི་སྦྱོར་བས་སྔགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་མངོན་པར་དབང་བསྐུར་བ་ལས་ཀྱང་། འཇམ་དཔལ་ནམ་སྔགས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ། གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རིག་སྔགས་འཆང་གི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་། རི་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ལྷའི་བསམ་གཏན་བྱ་བ། འདིས་ནི་སྙན་ཆ་ཀུན་ཏུ་སྐྱོད། །ནེའུ་ལེ་རྐྱལ་བུ་སྒུལ་བ་སྙམ
【現代漢語翻譯】 在《秘密真言禪定》的註釋中說： 『秘密是不顯示的，這些都是這樣認為的。秘密真言的禪定是成就所有秘密真言的關鍵部分。然而，在各個續部中沒有明確分開顯示的原因是，爲了攝受那些不能努力進行收攝、命氣和勤奮等禪定支分的有情眾生。在不明顯的詞語中，大多數都已說過，以後會解釋。』 如是，將要解釋的真言禪定，如本尊瑜伽等，雖然是成就悉地的關鍵部分，但在其他事續中沒有明確顯示的原因是，爲了攝受那些不能通過將要解釋的攝入氣等方法，一心一意地修持本尊瑜伽的人。佛陀在《秘密》中說：『在不明顯的方面，也在其他續部中說了。』 同樣，在那部註釋中說：『這也是在秘密真言的表達禪定時要做的。』事續的一切共同儀軌都包含在《聖妙成就續》中，以及《善臂續》和《吉祥總集續》等，還有各個續部，如《聖妙吉祥圓滿菩提化身加持續》、《聖持金剛灌頂續》、《菩提心續》和《明咒持明藏》等中都說了。在一些地方，用不明顯的詞語說了；在一些地方，則明確顯示了。例如，在《妙成就續》中說：『唸誦者在念誦時，如果捨棄明咒本尊，認為禪定最為重要，卻不以正念攝持，則不會成功。』 在《妙吉祥圓滿菩提化身續》中也說：『在念誦時，通過唸誦四支的結合，真言的結合會變得清晰。』 在《持金剛灌頂續》中也說：『文殊，當唸誦者自然成就，成為本尊的慢時，一切秘密真言都會顯現並安住。』 在《明咒持明藏》中也說：『進行安住于圖畫等之上的本尊禪定，這會使一切悅耳之聲四處傳播，就像貓鼬擺動身體一樣。』
【English Translation】 In the commentary of 'Secret Mantra Contemplation', it says: 'Secret is what is not shown; these are considered in this way. The contemplation of secret mantra is the essence of the limbs for accomplishing all secret mantras. However, the reason why it is not clearly separated and shown in each Tantra is to take hold of those sentient beings who cannot diligently perform the limbs of contemplation such as gathering, life force, and effort. In hidden words, it is mostly said everywhere, and will be explained later.' Thus, the mantra contemplation that will be explained, such as the yoga of the deity, although it is the essence of the limbs for accomplishing siddhis, the reason why it is not clearly shown in other Action Tantras is to take hold of those who cannot single-mindedly meditate on the yoga of the deity by means of methods such as holding the breath inside, which will be explained. Buddha said in 'Secret': 'In an unclear manner, it is also said in other Tantras.' Also, in that same commentary, it says: 'This is also to be done at the time of the expressive contemplation of secret mantra.' All the common rituals of the Action Tantras are contained in the 'Noble Well-Accomplished Tantra', as well as the 'Good Arm Tantra' and the 'Glorious Collection of Thoughts Tantra', etc., and the individual Tantras, such as the 'Noble Vairochana Manifest Complete Enlightenment Emanation Blessing Tantra', the 'Noble Vajrapani Manifest Empowerment Tantra', the 'Essence of Enlightenment Tantra', and the 'Collection of Vidyadhara', etc., are spoken of. In some places, it is spoken of in hidden words; in some places, it is clearly shown. For example, in the 'Well-Accomplished Tantra', it says: 'When the reciter recites, if he abandons the deity of the mantra, thinking that contemplation is most important, but does not hold it with mindfulness, he will not succeed.' In the 'Vairochana Manifest Complete Enlightenment Emanation Tantra', it also says: 'At the time of recitation, through the combination of the four limbs of recitation, the combination of the mantra will become clear.' In the 'Vajrapani Manifest Empowerment Tantra', it also says: 'Manjushri, when the reciter is naturally accomplished and becomes the pride of the deity, all secret mantras will manifest and abide.' In the 'Collection of Vidyadhara', it also says: 'Performing the deity contemplation that abides on drawings, etc., this will cause all pleasing sounds to move everywhere, like a mongoose shaking its body.'
། །དེ་ལྟར་བཟླས་བརྗོད་འབད་པའི་ཚེ། །ཞབས་ལ་སོགས་པའང་རིམ་གྱིས་བཏག །ཅེས་གསུངས་པ་དང་། དཔལ་རྟོག་པ་བསྡུས་པ་ལས་ནི། ཆོས་བདག་མེད་པ་གོམས་པར་བྱ་བ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཞུང་རབ་ཏུ་མང་པོས་བསྟན་པས་འདིར་མ་བྲིས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་ལྷའི་གཟུགས་དང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་བསམ་གཏན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་གསུངས་སོ། །ཞེས་ལྷའི་གཟུགས་སྒོམ་པ་དང་སྔགས་ལ་དམིགས་ནས་བསམ་གཏན་བྱ་བ་དང་། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་སོགས་གསལ་མི་གསལ་དང་ཚང་མ་ཚང་ཅི་རིགས་སུ་རྒྱུད་རྣམས་ལས་བཤད་པར་ 3-2-40b གསུངས་ཤིང་། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་དང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དུ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པར་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སོགས་ལ་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་འདྲ་བར་བཞེད་ཅིང་། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལྟ་བུ་ཡང་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་བྱ་རྒྱུད་དུ་ཡང་གསུངས་པས། བྱ་སྤྱོད་གཉིས་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་འབྱེད་པ་མ་གཏོགས་པ་རྒྱུད་རང་གི་ངོས་ནས་མི་འབྱེད་དོ། །ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས་ཀྱང་།བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་ལྷ་སྒྲུབ་པའི་རིམ་པ་མ་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་མ་བསྟན་ཀྱང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཅུ་པ་དག་ལས་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །གཅིག་ཏུ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་རྣམ་པར་ཉམས་ན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བས། བླ་མས་བཤད་པ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པ་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདིར་བྱ་རྒྱུད་ལ་ལྷ་སྐྱེད་པ་ཡོད་པའི་ཁུངས་སུ་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་དྲངས་པ་ནི། སྔ་མ་ལྟར་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་འདྲ་བར་བཞེད་པར་གསལ་ལ། ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་རབ་འབྱམས་འགྲུབ་པ་ལྷ་དང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་རག་ལས་པས།བྱ་རྒྱུད་ལ་ཡང་ལྷ་སྒོམ་པ་དགོས་པར་བཤད་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ དེ་དག་ལས་འཐད་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ལུགས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ལས་འདིར་གང་ཞིག་གཟུང་བར་བྱ་སྙམ་ན། དེ་ལ་སྤྱོད་རྒྱུད་ལ་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ 3-2-41a ཡིན་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལ་སྤྱོད་རྒྱུད་དུ་མི་བྱེད་ན་ནི་སྤྱོད་རྒྱུད་མི་རྙེད་ལ། བྱེད་ན་ནི་དེ་དག་ལས་བདག་སྐྱེད་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་ལེའུ་གསུམ་པ་ལས་ཀྱང་། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས། ཞེས་སྤྱོད་རྒྱུ
【現代漢語翻譯】 如是勤奮唸誦時，足等亦漸繫縛。（藏文：ཞབས་ལ་སོགས་པའང་རིམ་གྱིས་བཏག），此句意爲念誦時，身體各部分也逐漸與本尊相應。 《密集續》（梵文：Tantra Samgraha）中說：『應熟習諸法無我，並以眾多論典闡釋本尊瑜伽，故此處不贅述。』因此，如是等等續部中所說的本尊形象，以及秘密真言之音聲，皆可作為禪定之所緣，並宣說了唸誦之法。 如是觀修本尊形象，專注真言，以及修習自性本空等等，在各續部中或明或暗，或全或缺地進行了闡述。並且，在後來的禪定和《現觀莊嚴經》（梵文：Abhisamaya-alamkara）中，唸誦的四支（藏文：ཡན་ལག་བཞི་，四支：生起，圓滿，持誦，護摩）被極為清晰地闡明。 這位論師認為，在念誦的四支等本尊瑜伽方面，《事部》（藏文：བྱ་རྒྱུད）和《行部》（藏文：སྤྱོད་རྒྱུད）是相同的。即使是像《現觀莊嚴經》這樣的經典，也因應所化眾生的根器，而在《事部》中有所闡述。因此，《事部》和《行部》的區分是應所化眾生的根器而設，而非續部本身的差異。 《善成現觀》（藏文：ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་）中也說：『莫以為《事部》未闡述本尊修法之次第。世尊雖大多未曾宣說，然于《金剛手灌頂》（梵文：Vajrapani Abhisheka）和《真實十品》（梵文：Tattva-dashaka）等經中，已作主要闡述。』 一切成就皆依賴於密咒本尊及其真實性。若彼等有所損減，則息災等事業皆不能成就。因此，應從上師的教導和續部的細微差別中領會其意。 此處引用《金剛手灌頂》作為《事部》中存在本尊生起次第的依據，顯然是認為《事部》和《行部》的本尊瑜伽是相似的。息災等各種事業的成就依賴於本尊和空性的瑜伽，因此，《事部》也需要修習本尊，此乃極佳之理由。 以下闡述其中合理的觀點： 第二，若問：『那麼，在這些不同的宗派中，應該採納哪一種呢？』對此，認為《行部》沒有自生本尊的觀點是不合理的。 若不將《現觀莊嚴經》和《金剛手灌頂》的續部歸為《行部》，則無《行部》可尋。若歸為《行部》，則彼等續部已清晰地闡述了自生次第。並且，《行集略》（藏文：སྤྱོད་བསྡུས）第三品中也說：『《現觀莊嚴經》是行部續…'
【English Translation】 Thus, when diligently reciting, the feet and other parts are gradually bound. (Tibetan: ཞབས་ལ་སོགས་པའང་རིམ་གྱིས་བཏག) This means that during recitation, the various parts of the body gradually correspond to the deity. The Tantra Samgraha says: 'One should become familiar with the absence of self in all phenomena, and the yoga of the deity is explained in many treatises, so it is not written here.' Therefore, the form of the deity as it exists in those and other tantras, and the sound of the secret mantra, are used as objects of meditation, and the recitation itself is taught. Thus, meditating on the form of the deity, focusing on the mantra, and meditating on the self-nature being emptiness, etc., are explained in the various tantras, either clearly or obscurely, completely or incompletely. Furthermore, in the later meditation and in the Abhisamaya-alamkara, the four limbs of recitation are taught very clearly. This teacher believes that in terms of the four limbs of recitation and other deity yogas, the Kriya and Carya tantras are similar. Even something like the Abhisamaya-alamkara is taught in the Kriya tantra due to the capacity of the disciples. Therefore, the distinction between Kriya and Carya tantras is made according to the capacity of the disciples, not based on the tantras themselves. The Legdrub Ngontog also says: 'Do not think that the Kriya tantra does not teach the stages of deity practice. Although the Bhagavan mostly did not teach it, it is mainly taught in the Vajrapani Abhisheka and the Tattva-dashaka.' All accomplishments depend on the secret mantra deity and its reality. If these are impaired, then activities such as pacification will not be accomplished. Therefore, one should understand this from the teacher's instructions and a careful examination of the differences in the tantras. Here, the citation of the Vajrapani Abhisheka as a source for deity generation in the Kriya tantra clearly shows that the deity yoga of Kriya and Carya tantras is considered similar. The accomplishment of various activities such as pacification depends on the yoga of the deity and emptiness, so it is explained that deity meditation is also necessary in the Kriya tantra, which is a very good reason. The following explains the reasonable aspects of these: Secondly, if one asks, 'Then, which of these different systems should be adopted here?' To this, the view that the Carya tantra does not have self-generation of the deity is unreasonable. If the Abhisamaya-alamkara and the Vajrapani Abhisheka tantra are not considered Carya tantras, then no Carya tantra can be found. If they are considered Carya tantras, then the self-generation is clearly explained in them. Furthermore, in the third chapter of the Compendium of Conduct, it says: 'The Abhisamaya-alamkara is a Carya tantra...'
ད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ཕོ་མོ་ལ་དམིགས་པའི་ཕན་ཚུན་དུ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཁ་སྦྱོར་དང་བརྟག་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་ན། བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་ངེས་པར་འདོད་དགོས་སོ། །འོ་ན་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་འདི་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བཀབ་ནས་སམ་བྱ་རྒྱུད་རང་གི་ངོས་ནས་བྱེད་སྙམ་ན། འདི་ལ་ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ན་རེ། བྱ་རྒྱུད་ལ་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དོན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསལ་མོད་ནའང་། སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གཉིས་ཀྱིས་བྱ་རྒྱུད་ལ་བདག་སྐྱེད་ཡོད་པར་གསུངས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་མ་བཤད། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཕྱག་སྟོང་གི་གཟུངས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་བདག་སྐྱེད་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་དབང་བསྐུར་བ་དང་བཅས་པ་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་པདྨས་མཛད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། དགེ་སློང་མ་དཔལ་མོས་མཛད་པའི་བཅུ་གཅིག་ཞལ་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། ཙནྡྲ་གཽ་མིས་མཛད་ཟེར་བའི་གདུགས་དཀར་གྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། ཤཱནྟི་པ་དང་ཛེ་ཏ་རིས་མཛད་པའི་གྲྭ་ལྔའི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། ཇོ་བོ་རྗེས་མཛད་པའི་གཙུག་ཏོར་དྲི་མེད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་། གཞན་ཡང་སྒྲུབ་ཐབས་རྒྱ་མཚོ་དང་ཕྱེད་དང་ཉིས་བརྒྱ་པ་ 3-2-41b དང་། བརྒྱ་རྩ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་བྱ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལའང་བདག་བསྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་དེ། སངས་རྒྱས་གསང་བ་སོགས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་སོགས་ཀྱང་བྱ་རྒྱུད་དུ་བཞེད་པས་བྱ་སྤྱོད་བསྲེས་པ་ལ་དགོངས་སམ་བརྟག་ཅིང་། སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་རིག་རྣམས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །དུམ་བུ་ལས་བཤད་རང་བྱས་པའམ། །སྒྲུབ་པ་འདིར་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །ཞེས་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལའང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རིགས་པ་སྦྱར་དུ་རུང་བར་བཤད་པ་ལ་དགོངས་སམ། དཔེར་ན། སོར་འབྲང་དང་འོད་ཟེར་ཅན་དང་རི་ཁྲོད་ལོ་མ་ཅན་ལྟ་བུའི་ལྷ་དང་སྔགས་འདྲ་བ་ཞིག་བྱ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར། སཾ་མྦྷུ་ཊ་སོགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བས་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པ་བཀབ་པ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་བྱ་རྒྱུད་རང་གི་དགོངས་པས་ཀྱང་བདག་བསྐྱེད་ཐོབ་པ་ཡིན་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བྱ་རྒྱུད་ནས་བདག་བསྐྱེད་གསལ་བར་བཤད་པ་མ་རྙེད་ནས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་ཁུངས་སུ་མཛད་པ་མིན་ཏེ། བྱ་བའི་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་གསལ་བར་བསྟན་པར་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་གཞོལ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་བས་ན་སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་སོགས་
【現代漢語翻譯】 因為已經這樣說過了。觀想男女本尊，將相互貪戀作為道用，這是雙運和二觀察的密意。因此，在事部續中，也必須承認生起自生本尊。那麼，生起自生本尊是通過其他續部的觀點來涵蓋，還是通過事部續自身的觀點來進行呢？對此，後來的學者們說：雖然事部續中說沒有自生和迎請智慧尊，實際上也確實如此明顯，但佛密和菩提勝二者都說事部續中有自生，但沒有說迎請智慧尊。龍樹論師在千手觀音陀羅尼的修法中，說了包括自生、迎請智慧尊和灌頂。蓮花生大師所著的大悲觀音修法，比丘尼吉祥所著的十一面觀音修法，以及據說是月稱所著的白傘蓋修法，寂天和杰達日所著的五尊修法，以及阿底峽尊者所著的無垢頂髻修法，以及其他的修法如海和一百五十個，以及一百零八個等等，其中所依據的事部續中也說了自生和迎請智慧尊等等。佛密等將毗盧遮那現證菩提等也認為是事部續，所以要考察是否是結合了事行部。其他的論師們從那耶巴扎那中，心要手印真言明咒等，按照想要的方式，從杜姆布中宣說自己所做的，或者說，在這裡一切都有。說了事行部的儀軌中也可以加入瑜伽續部的道理。例如，像索朗瑪、光芒童子和山居葉衣母這樣的本尊和咒語，從事部續中產生一樣，三跋吒等無上續中也產生，所以是涵蓋了無上續部的觀點嗎？或者要考察是否通過事部續自身的觀點也能獲得自生。這樣說。對此，佛密沒有找到從事部續中明確宣說自生，所以不是以毗盧遮那現證菩提和金剛手灌頂等作為依據，因為他認為從事部續金剛頂中明確地顯示了四種唸誦支分。就像在《後後續》中，『聲和心和地』的註釋中說：因此，聲和心和地等等 It is because it has been said so. Focusing on male and female deities, taking mutual attachment as the path, this is the intention of union and the two examinations. Therefore, in the Kriya Tantra, it is also necessary to accept the arising of oneself as the deity. Now, is the arising of oneself as the deity covered by the views of other tantras, or is it done from the perspective of the Kriya Tantra itself? On this, later scholars say: Although it is said in the Kriya Tantra that there is no self-generation and invocation of wisdom beings, it is also clear in reality, but both Buddha Guhyasamaja and Bodhicitta Supreme Two have said that there is self-generation in the Kriya Tantra, but have not spoken of invoking wisdom beings. Acharya Nagarjuna, in the practice method of the Thousand-Armed Avalokiteshvara Dharani, spoke of self-generation, invoking wisdom beings, and empowerment. The practice method of Great Compassionate Avalokiteshvara composed by Acharya Padmasambhava, the practice method of Eleven-Faced Avalokiteshvara composed by Bhikshuni Shri, and the White Umbrella practice method said to be composed by Chandragomin, the practice method of the Five Deities composed by Shantipa and Jetari, and the practice method of Immaculate Crown composed by Jowo Je, and other practice methods such as the Ocean of Practice Methods and one hundred and fifty, and one hundred and eight, etc., in those based on the Kriya Tantra, self-generation and invoking wisdom beings, etc., are also explained. Buddha Guhyasamaja and others also consider Vairochana Abhisambodhi etc. as Kriya Tantra, so examine whether they are considering combining Kriya and Charya. Other Acharyas, from that Nayapajjana, the essence, mudra, mantra, and vidya, in whatever way they wish, from Dumbha, they explain what they have done themselves, or everything is here. It is said that in the rituals of Kriya and Charya, it is also permissible to combine the reasoning of Yoga Tantra. For example, just as deities and mantras such as Soramga, Marichi, and Parnashavari arise from the Kriya Tantra, Sambhuta and other Anuttara Tantras also arise, so is it covering the views of the Anuttara Tantra? Or should it be examined whether self-generation can also be obtained through the views of the Kriya Tantra itself? Thus he said. On this, Buddha Guhyasamaja did not find a clear explanation of self-generation from the Kriya Tantra, so it is not that he took Vairochana Abhisambodhi and Vajrapani empowerment etc. as sources, because he believes that the four branches of recitation are clearly shown from the Vajra Crown of the Kriya Tantra. Likewise, in the Later Samadhi, in the commentary on 'sound, mind, and ground', therefore, sound, mind, and ground, etc.
【English Translation】 Because it has been said so. Focusing on male and female deities, taking mutual attachment as the path, this is the intention of union and the two examinations. Therefore, in the Kriya Tantra, it is also necessary to accept the arising of oneself as the deity. Now, is the arising of oneself as the deity covered by the views of other tantras, or is it done from the perspective of the Kriya Tantra itself? On this, later scholars say: Although it is said in the Kriya Tantra that there is no self-generation and invocation of wisdom beings, it is also clear in reality, but both Buddha Guhyasamaja and Bodhicitta Supreme Two have said that there is self-generation in the Kriya Tantra, but have not spoken of invoking wisdom beings. Acharya Nagarjuna, in the practice method of the Thousand-Armed Avalokiteshvara Dharani, spoke of self-generation, invoking wisdom beings, and empowerment. The practice method of Great Compassionate Avalokiteshvara composed by Acharya Padmasambhava, the practice method of Eleven-Faced Avalokiteshvara composed by Bhikshuni Shri, and the White Umbrella practice method said to be composed by Chandragomin, the practice method of the Five Deities composed by Shantipa and Jetari, and the practice method of Immaculate Crown composed by Jowo Je, and other practice methods such as the Ocean of Practice Methods and one hundred and fifty, and one hundred and eight, etc., in those based on the Kriya Tantra, self-generation and invoking wisdom beings, etc., are also explained. Buddha Guhyasamaja and others also consider Vairochana Abhisambodhi etc. as Kriya Tantra, so examine whether they are considering combining Kriya and Charya. Other Acharyas, from that Nayapajjana, the essence, mudra, mantra, and vidya, in whatever way they wish, from Dumbha, they explain what they have done themselves, or everything is here. It is said that in the rituals of Kriya and Charya, it is also permissible to combine the reasoning of Yoga Tantra. For example, just as deities and mantras such as Soramga, Marichi, and Parnashavari arise from the Kriya Tantra, Sambhuta and other Anuttara Tantras also arise, so is it covering the views of the Anuttara Tantra? Or should it be examined whether self-generation can also be obtained through the views of the Kriya Tantra itself? Thus he said. On this, Buddha Guhyasamaja did not find a clear explanation of self-generation from the Kriya Tantra, so it is not that he took Vairochana Abhisambodhi and Vajrapani empowerment etc. as sources, because he believes that the four branches of recitation are clearly shown from the Vajra Crown of the Kriya Tantra. Likewise, in the Later Samadhi, in the commentary on 'sound, mind, and ground', therefore, sound, mind, and ground, etc.
པ་བཟླས་བརྗོད་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་འདིར་མ་བཤད་པ་ནི། འདི་ལྟར་སྒྲ་དང་སེམས་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ཐོག་མ་ཉིད་ 3-2-42a དུ་རྒྱུད་འདིར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། དེར་འདི་དག་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡང་སྒྲ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའོ། །སེམས་ནི་སྔགས་ཀྱི་གཞི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་གྱུར་པའོ། །གཞི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སོ། །གཞན་ཡང་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་དང་སླར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་འདི་ཉིད་དུ་སྔར་བཤད་ཟིན་པས། དེ་དང་འབྲེལ་བ་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ཞེས་བྱ་བ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་འདིར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་གསུངས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་རང་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བྱེད་པ་སོགས་རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་གྱི་རྒྱུད་འདིར་སྔར་བཤད་ཟིན་པས། དེའི་ཕྱོགས་གཅིག་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་འདིར་མ་གསུངས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་།འདི་བྱ་རྒྱུད་དུ་མི་འདོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བཤད་པའི་ཡན་ལག་བཞི་དང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གཉིས་ཀྱང་འདྲ་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ། ཡི་གེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་སྒྲ་ཞེས་བྱ། །གཞི་ནི་རང་གི་ལྷ་གཞག་པ། །རང་གི་ལུས་ལ་བྱ་བ་ཡིན། །གཉིས་པའི་གཞི་ནི་ཞེས་བྱ་བ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྐང་གཉིས་མཆོག །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རླུང་དུ་བཤད། །རྩོལ་བ་དྲན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་གཞི་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་སྔར་བཤད་ཟིན་པར་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན། སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་གཞོལ། །ཞེས་པའི་གཞིའི་ཚིག་གི་དོན་རང་ལྷར་སྐྱེད་པའི་གཞི་ལ་བྱར་མི་རུང་ན། 3-2-42b རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་གཞི་ནི་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་མ་བསྟན་པར་འདོད་དགོས་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་ཟེར་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་འགའ་ཞིག་ལས་བདག་བསྐྱེད་གསལ་བར་བཤད་ཅིང་བསྐྱེད་རིམ་དང་རྫོགས་རིམ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱས་པ་ཡང་སྣང་མོད། དེ་དག་བྱ་རྒྱུད་དུ་བྱེད་ན་ནི་མ་དག་པར་གསལ་ལ། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དུ་གཏོགས་པར་འདོད་ན་ནི་བྱ་རྒྱུད་ལ་བདག་སྐྱེད་ཡོད་པའི་ཁུངས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་བྱ་རྒྱུད་རང་གི་ངོས་ནས་བདག་བསྐྱེད་ཡོད་པ་ལ་ནི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་འགྲེལ་པ་དང་བཅས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་ཞིང་། སངས་རྒྱས་གསང་བས་རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱས་པ་ལས་ལྷ་དྲུག་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་དྲངས་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་སྟོད་འགྲེལ་ལས། བྱ་བ་ད
【現代漢語翻譯】 之所以在此沒有講述唸誦等支分的體性之詞，是因為像聲音和心等已經在最初的續部中講述完畢的緣故。這是總結性的詞語。在那裡講述這些的體性時，聲音是真言的字母。心是真言的基礎，是月輪形狀的顯現。基礎是如來身性的自性。第二個基礎是自己本尊的形象。此外，生命、勤奮和收攝等的體性，在《金剛頂續》中已經講述過。因此，要知道，與此相關的《後後續》中沒有講述這些體性。因為將自己作為本尊形象等已經在《金剛頂續》中講述過，所以《後後續》中沒有講述其一部分，而且也不認為這是事續。這裡所說的四支和《現觀莊嚴論》中的兩種現觀也認為是相同的。如《現觀莊嚴論》中所說：『如來現觀莊嚴續中所說，字母是菩提心，第二是聲音，基礎是自己的本尊，在自己的身體上進行。第二個基礎是圓滿的佛陀，雙足至上。生命說是風，勤奮說是憶念。』等等。同樣，在這裡也要看作是基礎等的體性已經講述過了。』這樣說。因此，如果『聲音、心和基礎』中的『基礎』一詞的意義不能作為生起自己本尊的基礎， 那麼《現觀莊嚴論》中『基礎是』這兩句也必須認為是未顯示生起自己本尊，因為沒有差別。雖然在某些光明部的思想中，清楚地講述了自生，並使用了生起次第和圓滿次第的術語，但如果將這些作為事續，則顯然是不清凈的。如果認為屬於無上瑜伽，則不能作為事續中有自生的依據。因此，從事續本身的角度來看，有自生，《後後續》及其註釋非常清楚地顯示了這一點。在《佛密》所著的《摧破金剛釋》中，引用了《摧破金剛續》廣本中所說的觀修六尊等內容，也可以知道這一點。在《彼續略釋》的上部註釋中，『行為』
【English Translation】 The reason why the characteristics of the limbs such as recitation are not described here is that sound and mind, etc., have already been described in this tantra from the very beginning. This is a concluding statement. There, when describing the characteristics of these, sound is the letter of the mantra. Mind is the basis of the mantra, the appearance of the mandala of the moon. The basis is the nature of the Tathagata's body. The second basis is the image of one's own deity. Furthermore, the characteristics of life, effort, and re-absorption, etc., have already been described in this very Vajra-peak Tantra. Therefore, it should be known that these characteristics are not mentioned in the subsequent 'Later Contemplation,' which is related to this. Because making oneself into the image of one's own deity, etc., has already been described in this Vajra-peak Tantra, one aspect of it is not mentioned in this 'Later Contemplation,' and also because it is not considered to be an Action Tantra. The four limbs mentioned here and the two Abhisambodhis of the Manifest Enlightenment are also considered to be the same. As it says in that very text: 'As it is explained in the Tantra of Manifest Enlightenment of Vairochana, the letter is the Bodhicitta, the second is called sound, the basis is placing one's own deity, it is done on one's own body. The second basis is called the supreme two-legged perfect Buddha. Life is said to be wind, effort is said to be mindfulness.' And so on. Similarly, here too, the characteristics of the basis, etc., should be regarded as having been described earlier.' Thus it is said. Therefore, if the meaning of the word 'basis' in 'sound, mind, and basis' cannot be taken as the basis for generating one's own deity, then the two lines 'the basis is' in the Manifest Enlightenment must also be considered as not showing the generation of one's own deity, because there is no difference. Although in some thoughts of the Radiant One, self-generation is clearly explained, and the terms generation stage and completion stage are used, if these are taken as Action Tantra, then it is clearly impure. If it is considered to belong to Anuttarayoga, then it cannot be a source for self-generation in Action Tantra. Therefore, from the perspective of Action Tantra itself, the 'Later Contemplation' together with its commentary clearly shows that there is self-generation. In the commentary on the 'Secret of the Buddha's Destruction,' it is also known from the quotation of the meditation on the six deities from the extensive tantra of Destruction. In the upper commentary of the condensed version of that very text, 'action'
ང་སྤྱོད་པ་དང་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོག་དེས། འདི་ལས་བཤད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་དོན་དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་རིག་རྣམས། །ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་དང་རིག་པ་བཞི་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དུམ་བུ་བཞི་ཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དང་། གཟུངས་དཀྱིལ་དང་ཆོས་དཀྱིལ་དང་ལས་དཀྱིལ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རང་དང་། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་གཞན་གྱི་ཆོ་ག་གཉིས་ཀས་ཀྱང་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་བར་གསུངས་པས། དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་བདག་སྐྱེད་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་སོགས་རུང་བར་གསལ་ལོ། །བྱ་རྒྱུད་དང་བླ་མེད་གཉིས་ནས་འོད་ཟེར་ཅན་ལ་ 3-2-43a སོགས་པ་ལྷ་དང་སྔགས་འདྲ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་དགོངས་ནས་ཀྱང་། དེ་དག་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་བྱས་ནས་བྱ་སྤྱོད་ནས་བཤད་པའི་ལྷ་ལ་སྐྱེད་ཆོག་སོགས་བླ་མེད་ལྟར་མཛད་པ་སྒྲུབ་ཐབས་རྒྱ་མཚོ་སོགས་ན་མང་དུ་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །འོ་ན་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ལུང་གི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་གསང་བས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པའི་བྱ་བས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པ་དང་། རྨད་དུ་བྱུང་བ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་དང་། སྐྱེ་རྒ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་གྱི་རྒྱུའི་རྣམ་རྟོག་བདེན་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སྤྱོད་པས་ལམ་སྒྲུབ་པའི་བྱེ་བྲག་པ་འགའ་ཞིག་ལ་། རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་གསུངས་ཀྱི། བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གཙུག་ཏོར་བཞིན་ནོ། །བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་ལ་དེ་འདྲ་བའི་གདུལ་བྱ་ཤས་ཆེ་བས་རྒྱུད་རྣམས་ནས་ཀྱང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མི་གསལ་ཞིང་། ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་རྒྱས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་ལ་མི་དགའ་བའམ་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གིས་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་སྔགས་ལ་སྤྱོད་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་རལ་གྲི་རི་ལུ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པ་ཆེན་པོ་རྣམས་དང་། ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་རབ་འབྱམས་རྣམས་འགྲུབ་པར་བཤད་ལ། དེ་འགྲུབ་པ་ནི་ལྷ་དང་སྟོང་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བལྟོས་པར་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ 3-2-43b སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་སྤྱོད་པ་བདག་ཉིད་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བྱས་ལ། ཐེ་ཚོམ་མེད་པའི
【現代漢語翻譯】 爲了闡述那些對行部和雙運等儀軌執著的人，也能通過這些儀軌修持由此處所說的'大手印'等，因此，經中以'心要手印真言明，隨其所欲之方式'等方式進行闡述。經中說，心要、手印、真言和明四者，依次分別是從四部壇城，即大壇城、持明壇城、法壇城和事業壇城中所宣說的，瑜伽部本續以及行部和作部其他續部的儀軌，都可以修持。由此也清楚地表明，生起本尊和迎請智慧尊等是可行的。對於行部和無上部中所說的'具光佛母'等本尊和咒語相似的情況，也是考慮到這些，僅僅是象徵性地表示，然後像《成就法海》等中那樣，按照行部和作部中所說的本尊生起法等，像無上部一樣進行修持，這種情況非常多見。 那麼，'一切集密金剛智慧'之教證的含義是什麼呢？正如'佛密'所說，對於作部的所化，如果他們對一心專注于本尊瑜伽的行為感到恐懼和害怕，或者覺得奇特，也就是不適合將與世俗相悖的貪慾行為作為道用，以及對於某些以生老等過患之因為主的分別念和實執來修道的補特伽羅，經中說他們不能生起自己為本尊，也不能迎請智慧尊。但這並不是說所有的作部所化都不行，就像'金剛頂'一樣。由於作部和行部中，這樣的所化比較多，因此續部中也不太強調本尊瑜伽，即使有，也不廣講。但所化的主要對象並不是不喜歡或不能通過本尊瑜伽、命勤控制等方式一心修持的人。正如菩提勝導師所說，即使是行部和作部的普通人，也能成就寶劍丸等大成就，以及息增等各種事業。而這些成就的獲得，依賴於本尊和空性的瑜伽，這在《手金剛灌頂續》中已經明確說明。當菩提 薩埵行持密咒之門時，將自己觀想為本尊之身，毫無疑慮地進行修持。
【English Translation】 In order to explain that those who are attached to the rituals of Kriya and Ubhaya Tantras, etc., can also accomplish the 'Mahamudra' etc. described herein through these rituals, it is explained in the manner of 'Essence Mudra Mantra Knowledge, according to whatever manner desired.' It is said that the four, Essence, Mudra, Mantra, and Knowledge, are respectively spoken from the four Mandalas, namely the Great Mandala, the Vidyadhara Mandala, the Dharma Mandala, and the Karma Mandala. It is said that the rituals of the Yoga Tantra itself, as well as other Kriya and Charya Tantras, can be practiced. From this, it is also clear that generating oneself as the deity and inviting the wisdom being, etc., are feasible. Regarding the similarity between deities and mantras such as 'Marichi (具光佛母)' mentioned in the Kriya and Anuttara Tantras, it is also in consideration of these, merely symbolically representing them, and then, like in the 'Ocean of Sadhanas' etc., practicing the deity generation methods etc. as described in the Kriya and Charya Tantras, just like in the Anuttara Tantra, which is very common. Then, what is the meaning of the quote from 'Sarva Samgraha Vajra Jnana (一切集密金剛智慧)'? As 'Buddha Guhya (佛密)' said, for the trainees of the Kriya Tantra, if they are afraid and frightened by the act of single-mindedly meditating on deity yoga, or find it strange, that is, they are not suitable to use desire that contradicts the world as a path, and for some individuals who practice the path with conceptual thoughts and clinging to reality, which are the causes of faults such as birth and old age, it is said that they cannot generate themselves as the deity, nor can they invite the wisdom being. But this does not mean that all trainees of the Kriya Tantra cannot do it, just like 'Vajra Sekhara (金剛頂).' Because there are more such trainees in the Kriya and Charya Tantras, the Tantras do not emphasize deity yoga, and even if there is, it is not widely taught. But the main object of training is not those who dislike or cannot practice single-mindedly through deity yoga, life force control, etc. As the teacher Bodhichitta said, even ordinary people of the Kriya and Charya Tantras can accomplish great achievements such as sword pills, as well as various activities such as pacifying and increasing. And the attainment of these achievements depends on the yoga of the deity and emptiness, which has been clearly stated in the 'Vajrapani Abhisheka Tantra (手金剛灌頂續).' When Bodhi Sattva practices the door of secret mantra, visualizing himself as the deity's form, and practices without doubt.
་ཡིད་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་ཅིང་འགྲོ་ཡང་རུང་འགྲེང་ཡང་རུང་འདུག་ཀྱང་རུང་རྟག་ཏུ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྐྱོད་ཀྱང་མི་གཡོ་བ་དེའི་ཚེ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེས་ལྷས་བསྟན་པའི་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་བྱ་བ་བྱེད་ཅིང་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པའི་ཚེ་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་གནས་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་དེ་ལ་བཟླས་བརྗོད་དང་སྦྱིན་སྲེག་སོགས་ཀྱི་ལས་སྤྱོད་པའི་ཚེ་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་དང་། ལྷ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་ཞིང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བཟུང་སྟེ་ཐེག་ཆེན་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་གསང་སྔགས་ལ་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པར་གསུངས་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྟག་ཏུ་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་མཐར། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བཅས་པ་ཡི། །བརྟུལ་ཞུགས་དང་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །སྤྱོད་དང་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ། །གང་ཚེ་གནས་ན་དེ་ཡི་ཚེ། །སྔགས་པས་འདི་ལྟར་སྔགས་འགྲུབ་བོ། །རྟོག་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བས་མངོན་སངས་རྒྱས། །རྟོག་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་ནི། །གསང་སྔགས་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་རྣམ་དག་པ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་འོད་གསལ་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྟོག་ལ་གནས་བྱེད་པ། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྟོག་སྤངས་ལ། །སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ནི་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་ 3-2-44a གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་སྤངས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བདག་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་གྱི། རྟོག་པ་གང་ཡིན་འགོག་པ་མིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་བསམ་པ་ནི་ལྷ་སྒོམ་པའོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པའི་ཚད་ཀྱང་འགྲོ་ཡང་རུང་ཞེས་པ་ནས་མི་གཡོ་བ་དེའི་ཚེ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་བསྟན་ཏེ། མཉམ་པར་བཞག་མ་བཞག་གི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་སྐུ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་འཛིན་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་ནས་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་སེལ་ནུས་པའོ། །རང་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གཉིས་ཀྱི་མ་བཤད་ཀྱང་། རྒྱ་གར་པའི་པཎ་གྲུབ་དུ་མས་བཤད་པས་ན་རུང་སྟེ། དེ་མི་རུང་ན་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རང་དང་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་གཉིས་སོ་སོར་བཟུང་ནས་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མི་མོས་པ་དགོད་དགོས་ན་དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དང་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་གསུམ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པར་མོས་པའི་མཐུས། ལུས་ཀྱི་བསྒུལ་བསྐྱོད་ཀུན་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཀུན་སྔགས་སུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་
【現代漢語翻譯】 他說：'即使心懷傲慢，行走、站立、坐臥，無論何時何地，都能保持不動搖，那時，具有寂靜智慧的菩薩，行持密咒之門的菩薩大士，便具足了戒律。' 他還說，當他按照諸神的教導行事並致力於瑜伽時，他安住于苦行；當他通過苦行進行唸誦和火供等活動時，他就是在行持；當他致力於與諸神無二無別的瑜伽，並接受所學的根本，行持大乘時，他就能獲得密咒的成就。緊接著，他又說：'行持密咒之門的菩薩，菩薩大士，應當時常安住于無相之中。' 最後，他總結道：'圓滿正覺者所規定的，苦行和戒律，以及行持和所學的基礎，何時安住于這些，那時，持咒者就能成就咒語。遠離分別的智慧，過去的勝者已經證悟。對於遠離分別的智慧，已經闡明了密咒的成就。它的果實是純凈的，自性光明。任何執著于分別的人，都不會獲得成就。因此，應捨棄分別，思維咒語的形象。' 他清楚地闡明了，捨棄分別是指通過無我的智慧，駁斥我執的分別，而不是阻止任何分別。思維咒語的形象是指觀想本尊。本尊瑜伽穩固的程度，從'行走也好'到'不動搖之時'已經闡明，即無論處於禪定還是非禪定的所有行為中，都能獲得不從本尊之身動搖的定力，從而能夠消除世俗的傲慢。雖然上師釋迦友和吉祥勝二者沒有闡述將智慧尊者融入自身，但許多印度班智達已經闡述過，因此是可以接受的。如果這不可接受，那麼必須提出理由，即認為自身和智慧尊者是分離的，不贊成將二者合一。這是不可接受的，因為憑藉著對自身的身語意和本尊的身語意無二無別的信解力，身體的一切活動都成為手印，口中的一切言語都成為咒語。正如金剛手灌頂經中所說。
【English Translation】 He said, 'Even with arrogance in mind, whether walking, standing, sitting, or lying down, always and at all times, even when moving, if one does not waver, at that time, the Bodhisattva with peaceful wisdom, the Bodhisattva who practices the door of secret mantra, the great Bodhisattva, is endowed with discipline.' He also said that when he acts in accordance with the teachings of the gods and strives for yoga, he abides in asceticism; when he performs activities such as recitation and fire offerings through asceticism, he is practicing; when he strives for yoga that is inseparable from the gods, and takes up the basis of learning, and practices the Great Vehicle, he will attain the accomplishment of secret mantra. Immediately after that, he also said: 'The Bodhisattva who practices the door of secret mantra, the great Bodhisattva, should always abide in the signless.' Finally, he concluded: 'The vows of the Fully Enlightened One, asceticism and discipline, and the basis of practice and learning, when one abides in these, at that time, the mantra practitioner will accomplish the mantra. The wisdom free from conceptualization, the previous victors have realized. For that which is free from conceptualization, the accomplishment of secret mantra is taught. Its fruit is pure, and naturally luminous. Whoever dwells on conceptualization, will not attain accomplishment. Therefore, having abandoned conceptualization, one should contemplate the form of the mantra.' He clearly explained that abandoning conceptualization means refuting the conceptualization of self-grasping with the wisdom of selflessness, not preventing any conceptualization. Contemplating the form of the mantra means visualizing the deity. The extent of the stability of the deity yoga has been explained from 'whether walking' to 'at the time of not wavering,' that is, in all activities, whether in meditation or not, one gains the power to hold without wavering from the deity's body, thereby being able to eliminate worldly arrogance. Although the master Sangye Gupa and Jangchub Chok-nyi did not explain the integration of the wisdom deity into oneself, many Indian pandits have explained it, so it is acceptable. If this is not acceptable, then the reason must be given, that is, holding oneself and the wisdom deity as separate, and disapproving of uniting the two. This is unacceptable, because by the power of faith in the inseparability of one's own body, speech, and mind and the deity's body, speech, and mind, all movements of the body become mudras, and all words spoken become mantras. As it is said in the Vajrapani empowerment tantra.
བའི་རྒྱུད་ལས། རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྙིང་རྗེ་དང་ལྡན་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ཡི་གེའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་མཁས་པས་འདི་སྙམ་དུ་ངག་མ་གཏོགས་པར་ཡིད་མེད། ཡིད་མ་གཏོགས་པར་ངག་མེད། ཡིད་མ་གཏོགས་པར་ལྷའི་གཟུགས་མེད་དེ། ཡིད་ཉིད་ངག་ཡིན་ངག་ཉིད་ཡིད་ཡིན་ཞིང་ལྷའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་ཡིད་ཡིན་ལ། ངག་ཉིད་ཀྱང་ལྷའི་གཟུགས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ 3-2-44b ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མེད་པར་མོས་ན་སྔགས་པས་ཡིད་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་བོ། །ཡིད་རྣམ་པར་དག་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་གི་ཚེ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་པ་བདག་གི་ལུས་དང་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བདག་གི་ངག་དང་ལྷའི་ངག་ཏུ་བདག་གི་ཡིད་དང་ལྷའི་ཡིད་དུ་མཚུངས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཚེ་ཀུན་ཏུ་ཐམས་ཅད་དུ། །སྔགས་པ་མཉམ་པར་བཞག་གྱུར་ན། །དེ་ཚེ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡི། །མཉམ་ཉིད་གནས་ལ་ཞུགས་པར་འགྱུར། །མཉམ་ཉིད་གནས་ལ་གནས་པ་ཡི། །ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་ཇི་སྙེད་དང་། །ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་གསང་སྔགས་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བྱ་རྒྱུད་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་ཡོད་ན་རྣམ་སྣང་སོགས་གང་རུང་དུ་བསྐྱེད་རྒྱུའི་ལྷ་དེ་དངོས་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུས་ལྷ་དང་ངག་སྔགས་དང་ཡིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པར་ལྟ་བ་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་མ་ཡིན་གྱི། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་ལ་ཡང་ངེས་པར་དགོས་སོ། ། ༈ བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སོ་སོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ་དང་།ལམ་གྱི་རིམ་པ་དངོས་བཤད་པའོ། ། ༈ ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། དུས་གསུམ་དུ་ནི་ཕྲ་མོ་འདི། །གསང་སྔགས་སྒྲུབ་ལ་བརྟུན་པ་ཡིས། །ཚངས་པ་རྟག་ཏུ་རིག་བྱ་བ། །ཡན་ལག་བཅུ་ཡི་ཆོ་གའི་ལས། །ཞེས་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་བརྩོན་པས་ཐུན་གསུམ་དུ་བསམ་གཏན་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བས་ན། ཕྲ་མོ་སྟེ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཚན་ཉིད་རིག་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་རིག་པར་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་བཅུར་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །བཅུ་ནི་གང་དུ་སྒྲུབ་ 3-2-45a པའི་གནས་དང་། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། རིག་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་། མེ་ལ་གནས་པ་དང་། སྒྲ་ལ་གནས་པ་དང་། སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བའི་བསམ་གཏན་གསུམ་དང་། སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཆོ་ག་དང་། སྦྱིན་སྲེག་གི་ཆོ་ག་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་སྟེ་བཅུར་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལ
【現代漢語翻譯】 出自續部：『種姓之子或種姓之女，見到壇城，發起菩提心，具足慈悲，精通方便，擅長密咒之門文字之法，應如是思：離言無意，離意無言，離意無本尊之形。意即是言，言即是意，本尊之形即是意，言即是本尊之形。』應如是思維。如此不作分別地信解，則持咒者獲得意之清凈。具足意之清凈者，於一切時，恒常視自身為本尊之身，視自身之語為本尊之語，視自身之意為本尊之意，如是平等觀見之時，即是入于等持。何時何地，持咒者入于等持，彼時身等之平等性，即入于實相之境。安住于平等性之境，肢體之動，言語之發，皆是密咒手印。』因此，此理亦同於事續，若有自生本尊，則應生起我是所生之毗盧遮那佛等本尊之慢。因此，視身如本尊，語如咒語，意入于真如，並非無上瑜伽之特法，下部續部亦必須如此。 二、分別解說行部和瑜伽部的次第： 分為兩部分：一是總說歸納道之綱要，二是正說道之次第。 一、總說歸納道之綱要： 如《后禪定經》所說：『於三時中，此細微之法，依於密咒之修持，梵天常應知，十支儀軌之業。』因此，精勤于咒語修持，於三時中以禪定覺知，細微之法，即本尊瑜伽之體性，應知咒語之行持，顯現之後，為成就悉地，將支分歸納為十種。十者即：修持之處所，自之真如，明咒之真如，唸誦之真如，安住於火，安住于聲，于聲音之盡頭施予解脫之三摩地，入于咒語修持之儀軌，護摩之儀軌，灌頂之儀軌，經論中如是解釋。其中，明咒等三者，是念誦之支分。
【English Translation】 From the Tantra: 'A son or daughter of good family, seeing the mandala, generating the mind of enlightenment, possessing compassion, skilled in means, adept at teaching the secret mantra's door of letters, should think thus: Without speech, there is no mind; without mind, there is no speech; without mind, there is no form of the deity. Mind itself is speech, speech itself is mind, and the form of the deity itself is mind, and speech itself is the form of the deity.' One should think thus. If one believes in this way without making distinctions, then the mantra practitioner obtains purity of mind. Those who possess purity of mind, at all times, constantly see their own body as the body of the deity, see their own speech as the speech of the deity, see their own mind as the mind of the deity, and when they see them as equal, they are in equipoise. Whenever and wherever, the mantra practitioner enters into equipoise, at that time, the equality of body, etc., enters into the realm of reality. Abiding in the realm of equality, whatever movement of limbs, whatever utterance of words, all are secret mantra mudras.' Therefore, this principle is also the same in the Action Tantra. If there is self-generation of the deity, then one should generate the pride of thinking, 'I am the generated Vairochana Buddha,' etc. Therefore, seeing the body as the deity, speech as mantra, and mind entering into Suchness, is not a special characteristic of Anuttarayoga, but is also necessarily required in the lower Tantras. 2. Explaining the stages of the paths of Action and Performance Tantras separately: This is divided into two parts: first, a general summary of the essential points of the path; second, a direct explanation of the stages of the path. 1. General summary of the essential points of the path: As stated in the Later Samadhi Sutra: 'In the three times, this subtle [practice], relying on the practice of secret mantras, Brahma should always know, the work of the ten-limbed ritual.' Therefore, by diligently practicing mantras, one should be aware of the subtle [practice] through meditation in the three times. The subtle [practice] is the nature of deity yoga, and one should know the conduct of mantras. After it appears, in order to accomplish siddhis, the branches are summarized into ten. The ten are: the place of practice, the Suchness of oneself, the Suchness of the mantra, the Suchness of recitation, abiding in fire, abiding in sound, the three samadhis that bestow liberation at the end of sound, the ritual for entering into mantra practice, the ritual of homa, and the ritual of empowerment. This is how it is explained in the commentaries. Among these, the three, mantra, etc., are branches of recitation.
ག་བཞིའི་བསམ་གཏན་ནོ། དེ་ནས་གསུམ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་ཏེ་དེ་གཉིས་ནི་ལམ་གྱི་གཙོ་བོའོ། །དེ་ནས་གཅིག་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པོ་དེ་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་དང་མཇུག་ཏུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་སོ། །དབང་བསྐུར་ནི་ལམ་དེ་དག་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའོ། །སྦྱིན་སྲེག་ནི་སྒྲུབ་པའི་དུས་དང་ལས་སྦྱོར་གྱི་དུས་ལ་སོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་ནུས་པ་རྙེད་པ་ན་ལས་རབ་འབྱམས་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ནི་བྱ་བ་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀའི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་རྣམས་དེ་གཉིས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་སྡུད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ཡང་བྱ་བ་སྤྱིའི་རྒྱུད་བཞི་ལས་དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པར་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་རིགས་གསུམ་དང་། གཞན་ཡང་ལྔས་རྩེན་དང་ནོར་ཅན་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་རིགས་དྲུག་གི་རིགས་དང་གསང་སྔགས་དང་། ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་རྣམས་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་ཏུ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྡུད་མ་ཤེས་པ་བསྡུ་བ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་མདོ་ཙམ་དུ་བསྟན་པ་གསལ་བར་བཤད་པ་དང་། གཞན་དག་ཏུ་མ་གསུངས་པ་རྣམས་བསྟན་པར་མཛད་དེ། ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་ 3-2-45b ཕལ་མོ་ཆེ་གསལ་བར་མ་བཤད་པར་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ལྷག་མ་དང་། ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སུམ་སྟོང་དང་ལྔ་བརྒྱ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་བྲི་བ་དང་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱིའི་ཆོ་ག་སྟོན་པས་གཙོ་ཆེར་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་སྐོར་རྣམས་སྟོན་ནོ། །ལེགས་གྲུབ་ལས་ནི་བསམ་གཏན་དྲུག་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་མིན་པར་རིགས་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་གི་སྔགས་སྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་དང་ལས་ཚོགས་སྒྲུབ་ལུགས་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་བསྲུང་བྱའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་གསལ་བར་སྟོན་ནོ། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས་ནི་སྤྱིར་བསམ་གཏན་དྲུག་དང་ཁྱད་པར་དུ་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་པ་སོགས་དང་། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་སྟོན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་གསུམ་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་སྣང་ངོ་། །དེ་དག་གི་རྣམ་གཞག་ཤེས་ན་བྱ་བ་སོ་སོ་བའི་རྒྱུད་རྣམས་དང་སྤྱོད་རྒྱུད་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཚན་རྣམས་ཇི་ལྟར་བསྡུ་བ་ཡང་ལེགས་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བཞིར་བསྡུས་ན་བདེ་སྟེ། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་དབང་བསྐུར་བའི་སྐོར་དང་། དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གཞི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྲུང་བའི་སྐོར་དང་། དེ་ནས་ནུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྙེན་པའི་སྐོར་དང་། ནུས་པ་རྙེད་ནས་རང་བཞན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐོར་རོ། །བྱ་སྤ
【現代漢語翻譯】 四種三摩地（Samadhi，禪定）：接下來三個是即將解釋的『彼之三』三摩地，這二者是道（Marga，修行道路）的主要部分。然後一個是修持這兩種三摩地時，事先要做的儀軌和事後要做的儀軌。灌頂（Abhiṣeka）是使人成為修持這些道的合格容器。護摩（Homa，火供）是在修持時和事業活動時等需要進行的。通過這些方法獲得能力后，修持各種事業，圓滿菩提（Bodhi，覺悟）的行為。這是將事部和行部二者的續（Tantra，密續）的意義，彙集為二者所化之有情眾生證悟的助緣的方式。 此外，在事部總續的四部續中，《善臂請問經》中，有如來部（Tathāgata-kula）、金剛部（Vajra-kula）和蓮花部（Padma-kula）三部，以及五嬉部、財神部和世間部六部的種姓和密咒，以及事業的分類和令其歡喜的方法等，有些續中廣說，這裡進行攝集；有些續中略說，這裡進行闡明；還有些續中未說，這裡進行宣說。四支三摩地和『彼之三』三摩地， 大多沒有詳細解釋，而咒語修持的剩餘儀軌和事業集合的修持方式等，則詳細而廣泛地解釋了。總續中，講述了三部三千五百壇城（Mandala），主要闡述了書寫和灌頂等共同儀軌，主要展示了使人成為合格容器的部分。在《成就品》中，六種三摩地不是很清楚，但清楚地展示了三部共同的咒語修持儀軌、事業集合的修持方式、護摩和應守護的誓言等。在《后三摩地》中，一般而言，講述了六種三摩地，特別是三摩地的支分，如命勤止息等，並且非常清楚地展示了后三種三摩地。這些在三部中是共同顯現的。 如果瞭解了這些分類，也將很好地瞭解如何彙集各個事部續和行部續的意義要點。如果歸納為四點則很容易：使人成為修道之容器的灌頂部分；成就悉地（Siddhi，成就）之基礎的誓言和律儀守護部分；爲了生起能力而進行的唸誦部分；獲得能力后，爲了利益自他的成就修持部分。事行
【English Translation】 The four Samadhis: Then, three are the 'Thatness Three' Samadhis that will be explained, and these two are the main parts of the path (Marga). Then, one is the rituals to be done before and the rituals to be done after when practicing these two Samadhis. Abhiṣeka (Initiation) is what makes one a suitable vessel for practicing those paths. Homa (Fire Offering) is to be done during practice and during activities, etc. When power is obtained through these, various activities are practiced to perfect the conduct of Bodhi (Enlightenment). This is the way to gather the meanings of both the Kriya (Action) and Charya (Performance) Tantras as conditions for the enlightenment of beings to be tamed by the two. Furthermore, in the four general Kriya Tantras, in the 'Subāhu-paripṛcchā-tantra', there are the three families of Tathāgata-kula, Vajra-kula, and Padma-kula, as well as the six families of Five Pleasures, Wealth, and Worldly families, and mantras, classifications of activities, and methods of pleasing, etc., which are extensively explained in some Tantras, and are collected here; some are briefly explained, and are clarified here; and some that are not mentioned are taught here. The four-limbed Samadhi and the 'Thatness Three' Samadhi are mostly not clearly explained, while the remaining rituals of mantra practice and the methods of practicing activity collections, etc., are explained clearly and extensively. In the general Tantra, the three thousand five hundred Mandalas of the three families are explained, mainly showing the common rituals such as writing and initiation, mainly showing the parts that make one a suitable vessel. In the 'Perfection Accomplishment', the six Samadhis are not very clear, but the common mantra practice rituals of the three families, the methods of practicing activity collections, Homa, and vows to be protected, etc., are clearly shown. In the 'Later Samadhi', in general, the six Samadhis are taught, especially the limbs of Samadhi, such as breath control, etc., and the latter three Samadhis are shown very clearly. These appear common to the three families. If these classifications are understood, it will also be well understood how to gather the essential points of the various Kriya Tantras and Charya Tantras. If summarized into four, it is easy: the initiation part that makes one a suitable vessel for practicing the path; the vow and Samaya (Precept) protection part that is the basis for accomplishing Siddhi (Achievement); the recitation part performed to generate power; and the achievement practice part for benefiting oneself and others after obtaining power. Action and Performance
ྱོད་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷའི་སྒྲུབ་ཐབས་མང་དུ་སྣང་ཡང་རྒྱུད་གཉིས་ནས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་ལྟར་བཀྲལ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་གཞུང་ལེགས་པར་སྣང་བས་འདིར་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་རིམ་པ་དངོས་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་དང་། སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པའོ། ། ༈ བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། དང་པོ་ 3-2-46a ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བ་དང་། སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དབང་བསྐུར་བ་དང་བཅས་པ་ནི་གཞུང་ཧ་ཅང་མངས་པས་འཇིགས་པས་འདིར་མི་བྲིས་ལ། རྒྱུད་གཉིས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ཙམ་དང་ཞུགས་པ་ལ་དབང་ཇི་ཙམ་ཞིག་སྐུར་བ་ནི་རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་ཏུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། དབང་བསྐུར་བའི་སྐབས་སུ་སྡོམ་པ་ཇི་འདྲ་ཞིག་བཟུང་བ་དང་དེའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་སོགས་ནི་རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་དུ་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་འདིར་ནི་དམ་ཚིག་གཞན་རྣམས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་རིག་སྔགས་ཀྱི་འདུལ་བ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། དེ་ནས་གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ལ། །གནས་ན་ཟློས་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས། །དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་འགྱུར་བའི། །གསང་སྔགས་ཟློས་པའི་འདུལ་བ་བཤད། །སྒྲུབ་པས་གསང་སྔགས་ཐམས་ཅད་དང་། །ལྷ་རྣམས་དག་ནི་ཐམས་ཅད་དང་། །ཟློས་པ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ལ། །མཁས་པས་ཞེ་སྡང་མི་བྱའོ། །མཁས་པས་གསང་སྔགས་ཆོ་ག་དང་། །གསང་སྔགས་རང་བཟོར་མི་བྱ་ཞིང་། །རང་བཞིན་ངན་པའི་མི་དག་ལ། །བརྙས་པར་ཡང་ནི་མི་བྱའོ། །བླ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་སྟོན་པ་ནི། །སྤྱོད་པ་དྲན་པར་གྱུར་ན་ཡང་། །ངག་གམ་ཡང་ན་ཡིད་ཀྱིས་སུ། །ནམ་ཡང་སྨད་པར་མི་བྱའོ། །མཁས་པས་རིག་སྔགས་དག་ལ་ནི། །ཁྲོས་ནས་གནན་དང་བཅིང་བ་དང་། །བཅད་པ་དང་ནི་ཚར་གཅོད་དང་། །དྲག་སྤྱོད་དེ་དང་དེ་མི་བྱ། །གཞན་གྱིས་རྗེས་སུ་མ་གནང་བར། །གསང་སྔགས་གཟུང་བར་མི་བྱ་སྟེ། །བསྙེན་ 3-2-46b བཀུར་མ་བྱས་པ་ལ་ཡང་། །ཆོ་ག་ཤེས་པས་སྔགས་མི་སྦྱིན། །རྒྱུད་ཤེས་མཁས་པས་གསང་སྔགས་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་ཆོ་ག་ཞིབ་མོ་དང་། །རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པ་དག །དཀྱིལ་འཁོར་མ་ཞུགས་ལ་མི་སྦྱིན། །མཚོན་ཆ་འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་དང་། །དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་འདྲ་བ་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་སྣ་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དག །བཟའ་བར་མི་བྱ་འགོམ་མི་བྱ། །སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་བློ་ལྡན་གྱིས། །སྨན་རྣམས་སྨོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། །མི་གཙང་བས་ཀྱང་
【現代漢語翻譯】 雖然基於瑜伽的本尊修法有很多，但如同從二續（指事續和行續）中出現的那樣進行闡述，是因為《佛陀密續》和《菩提勝續》的論典顯得非常完善，所以在此也同樣進行講述。 第二，實際講述道次第： 分為兩種：事續的道次第和行續的道次第。 第一，事續的道次第： 分為四部分：使之堪能成為修道的法器；成為法器后，使誓言和律儀清凈；安住于誓言后，如何進行前行修持；前行修持堪能后，如何成就悉地。 第一，使之堪能成為修道的法器： 關於壇城的儀軌以及灌頂等，因為論述非常繁多，害怕篇幅過長，所以這裡不寫了。在二續中，僅僅是引入壇城，以及引入后給予多少灌頂，已經在根本墮罪的釋文中講述過了。 第二，成為法器后，使誓言和律儀清凈： 在灌頂的時候，受持了什麼樣的律儀，以及其根本墮罪是什麼等等，已經在根本墮罪的釋文中詳細闡述了，所以這裡講述其他的誓言。也就是從《善成明咒的調伏次第》中說：『此後其他任何，安住唸誦者們，迅速獲得成就之，明咒唸誦調伏說。修持所有明咒及，所有諸天眾以及，唸誦大自在天者，智者不應生嗔恨。智者不應造明咒，以及明咒自造儀軌，對於自性惡劣之人，也不應輕蔑譭謗之。上師壇城示導者，行為即使已忘記，無論是語或意念，任何時候皆莫謗。智者對於明咒等，忿怒壓制與捆綁，斷除以及懲罰等，猛烈行為皆莫為。他人未曾允許下，不應接受諸明咒，對於未曾敬奉者，通曉儀軌亦莫授。通曉續部智者應，明咒手印細緻儀，續部壇城之解說，不應給予未入壇。一切相似於兵器，以及同樣似有情，各種不同之手印，不應食用不跨越。修持之人具慧者，不應詆譭諸藥物，不凈之物亦如是。』
【English Translation】 Although there appear to be many deity practices based on yoga, the reason for explaining it as it appears in the two Tantras (Kriya Tantra and Charya Tantra) is that the treatises of the Buddha Secret Tantra and the Supreme Enlightenment Tantra appear to be very complete, so it will be explained here in the same way. Second, actually explaining the stages of the path: It is divided into two: the stages of the path of Kriya Tantra and the stages of the path of Charya Tantra. First, the stages of the path of Kriya Tantra: It is divided into four parts: making it suitable to be a vessel for practicing the path; after becoming a vessel, purifying the vows and precepts; after abiding in the vows, how to perform the preliminary practice; after the preliminary practice is feasible, how to achieve the siddhi. First, making it suitable to be a vessel for practicing the path: Regarding the ritual of the mandala and the empowerment, because the discussion is very extensive, fearing that the length will be too long, it will not be written here. In the two Tantras, merely entering the mandala, and how much empowerment is given after entering, has already been explained in the commentary on the root downfalls. Second, after becoming a vessel, purifying the vows and precepts: What kind of precepts were taken during the empowerment, and what are its root downfalls, etc., have been explained in detail in the commentary on the root downfalls, so here other vows will be explained. That is, from the Gradual Division of the Discipline of the Well-Accomplished Mantra, it says: 'Thereafter, whatever else, abiding reciters, quickly attain accomplishment, mantra recitation discipline explained. Practicing all mantras and, all the deities and, reciting the great self, the wise should not be angry. The wise should not create mantras, and mantra self-made rituals, for those of evil nature, nor should they be despised or slandered. The guru, the mandala shower, even if the behavior is forgotten, whether by speech or mind, never slander. The wise for mantras, angry suppression and binding, cutting and punishment, violent actions do not do. Without the permission of others, mantras should not be taken, for those who have not revered, knowing the ritual do not give mantras. Knowing the Tantra, the wise should, mantras, mudras, detailed rituals, explanations of Tantra and mandala, do not give to those who have not entered the mandala. All similar to weapons, and similarly like sentient beings, all kinds of mudras, should not be eaten or stepped over. The practitioner, the intelligent, should not revile medicines, nor unclean things.'
རེག་མི་བྱ། །རྐང་པས་ཀྱང་ནི་མི་འགོང་ངོ་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་དག་དང་། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་བརྩད་མི་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐུ་ཆེན་དག །ཐོས་ནས་སུན་ཀྱང་མི་དབྱུང་ངོ་། །སྔགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་པོ་དག་དང་། །ལྷན་ཅིག་ནམ་ཡང་འགྲན་མི་བྱ། །ཉེས་པ་ཆུང་ངུ་དག་ལ་ནི། །ཁྲོས་ནས་དྲག་ཤུལ་སྤྱད་མི་བྱ། །ཟློས་པ་ཆོ་ག་ལ་གནས་པས། །གླུ་གར་རྩེད་མོ་མི་བྱ་སྟེ། །མཛེས་པར་བྱ་ཕྱིར་ཕྲེང་བ་དང་། །ཁ་དོག་འཆང་བར་མི་བྱའོ། །འགོང་བ་དང་ནི་མཆོང་བ་དང་། །རྒྱུག་པ་དང་ནི་ཙབ་ཧྲལ་དང་། །ལུས་ལས་བྱུང་བའི་གནས་ངན་ལེན། །ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱ། །བདེན་པའི་ཆོས་ལ་གནས་པ་ཡིས། །ལོག་པ་གཏུམ་དང་འགྱུར་དང་རྩུབ། །དབྱེན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་སྤང་བ་དང་། །དོན་མེད་གཏམ་མང་མི་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་ཅན་དང་གནས་པ་དང་། །རྩོད་པ་དག་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་། །གདོལ་པ་ལ་སོགས་རིགས་ངན་དང་། །གསང་སྔགས་ཟློས་པ་སྨྲ་མི་བྱ། །བློ་ཅན་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་ན། །སྔགས་གཡོག་གཅིག་བུ་མ་གཏོགས་པར། །གཞན་དང་ལྷན་ཅིག་དགོས་མེད་པར། །འགའ་དང་ཡང་ནི་སྨྲ་མི་བྱ། །འབྲུ་མར་དག་གིས་ལུས་མི་བསྐུ། །ཏིལ་ཡང་བཟའ་བར་མི་བྱའོ། །ལ་ཕུག་སྒོག་ 3-2-47a པ་ཚྭ་དག་དང་། །བཅའ་སྐྱུར་རྣམ་པ་ཐ་དད་དང་། །ཅུང་བེང་དང་ནི་སྲན་རིལ་དང་། །ཏིལ་གྱི་ཅུང་བེང་ལ་དུ་དང་། །དེ་བཞིན་མ་ཤའི་སྲན་ཆན་དག །དངོས་གྲུབ་འདོད་པས་རྣམ་པར་སྤང་། །ལོག་འདྲེན་དག་གི་ཟས་ཀུན་དང་། །གཏོར་མའི་ཁ་ཟས་ཐམས་ཅད་དང་། །ཀྲི་ས་ར་དང་འོ་ཐུག་ཀྱང་། །གསང་སྔགས་ཟློས་པས་རྣམ་པར་སྤང་། །ཤིང་རྟ་ལ་སོགས་བཞོན་པ་དང་། །པདྨ་ལ་སོགས་བརྫི་མི་བྱ། །ཁ་ཟས་ལྷག་མ་བོར་བ་ལ། །རྐང་པས་ཀྱང་ནི་རེག་མི་བྱ། །སྒེག་པའི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་དང་། །ལྷམ་དང་གདུགས་དག་འཆང་བ་དང་། །ལུས་ཀྱི་བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དག །གསང་སྔགས་ཟློས་པས་རྣམ་པར་སྤང་། །རྐང་པས་རྐང་པ་ཉེད་པ་དང་། །ལག་པས་ལག་པ་མཉེ་མི་བྱ། །བཤང་གཅི་དག་ནི་ཆུར་མི་དོར། །དེ་དང་ཉེ་བར་དོར་མི་བྱ། །སྙིམ་པ་ཁོ་ནར་མི་བཟའ་སྟེ། །འཁར་བའི་སྣོད་དུའང་བཟའ་མི་བྱ། །ལོ་མའི་རྒྱབ་ཏུའང་མི་བཟའ་ཞིང་། །མཁས་པས་ཆགས་པའི་ཟས་མི་ཟ། །ཁྲི་རྣམས་དང་ནི་ཁྲིའུ་དག་ལ། །སྒྲུབ་པ་བློ་ལྡན་མི་གཙང་ལ། །གཞན་དང་ཉལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། །གན་རྐྱལ་ཁ་སྦུབ་ཏུ་ཡང་མིན། །ཡང་དང་ཡང་དུ་མི་བཟའ་སྟེ། །ཧ་ཅང་ཆུང་དང་ཆེར་མི་བཟའ། །མི་བཟའ་བར་ཡང་མི་བྱ་ལ། །གང་དག་དོགས་པའང་མི་བཟའོ། །ངོ་མཚར་རྣམས་ལ་དགའ་མི་བྱ། །ལྟད་མོ་ཀུན་ལ་མི་བལྟ་ཞིང་། །བུད་མེད་ཡུལ་ལ་འཇོལ་ཉག་ལ། །ཞེན་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཆགས་མི་བྱ། །སྔགས་ཟློས་ཆོ་ག་ལ་གནས་པས། །ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ཀྱང་། །ཟས་དང་དེ་བཞིན་སྤྱོད་པ་ལ། །མ་བསྡམས་པར་ནི་ཡོང་མི་བྱ། །སྔགས་ཟློས་ཁྱ
【現代漢語翻譯】 不可觸控，也不可用腳跨越。 不可與大乘行者和智者爭辯。 聽到神通廣大的菩薩，也不要心生厭煩。 不可與修持明咒者競爭。 對於小小的過失，不可憤怒而使用暴力。 安住于唸誦儀軌者，不應唱歌、跳舞、玩樂。 爲了美觀，不應佩戴花環和塗抹顏色。 跳躍、奔跑、急促行走和身體的不良行為，所有這些都應完全避免。 安住于真理之法者，應避免虛偽、粗暴、變化無常和粗俗的言語，以及挑撥離間的言辭，不要說無意義的廢話。 不應與外道交往和爭論，不應向賤民等低種姓者唸誦密咒。 有智慧者在念誦時，除了侍者之外，不應無故與他人交談。 不要用油塗抹身體，也不要吃芝麻。 蘿蔔、大蒜、鹽和各種酸味食物，以及蔥、豆類、芝麻糊、扁豆等，爲了成就悉地，都應避免。 應避免所有邪見的食物、供施的食物、克里薩拉（krisara）和牛奶粥，唸誦密咒者應避免。 不要騎乘馬車等交通工具，不要踐踏蓮花等。 對於丟棄的食物殘渣，也不可用腳觸控。 唸誦密咒者應避免所有妖嬈的姿態、攜帶鞋子和傘，以及身體的所有行為。 不要用腳搓腳，也不要用手搓手。 不要將大小便倒入水中，也不要丟棄在附近。 不要只用手捧著食物吃，也不要用枴杖的容器吃。 不要在葉子背面吃東西，智者不應吃貪執的食物。 有智慧的修行者，不應在不乾淨的床和矮床上與他人同睡，也不要仰臥或俯臥。 不要反覆吃東西，不要吃得太少或太多。 不要不吃東西，也不要吃任何可疑的食物。 不要喜歡奇特的事物，不要觀看各種表演，對於婦女和鄉村，不要以貪戀之心執著。 安住于明咒唸誦儀軌者，在飲食和行為上，身、語、意都不要放縱。 唸誦明咒的...
【English Translation】 Do not touch, nor step over with your feet. Do not argue with those of the Mahayana and the wise. Do not be annoyed upon hearing of the powerful Bodhisattvas. Never compete with those who accomplish through mantras. Do not use violence in anger over small faults. Abiding in the recitation ritual, do not sing, dance, or play. Do not wear garlands or apply colors for the sake of beauty. Jumping, running, hurrying, and all bad physical actions should be completely avoided. Abiding in the true Dharma, avoid false, harsh, fickle, and coarse speech, as well as divisive words, and do not speak meaningless nonsense. Do not associate with or argue with heretics, and do not recite secret mantras to outcasts and other low castes. When a wise person is reciting, do not speak unnecessarily with anyone other than the attendant. Do not anoint the body with oil, nor eat sesame seeds. Radishes, garlic, salt, and various sour foods, as well as onions, beans, sesame paste, lentils, etc., should be avoided in order to achieve siddhis. All food of wrong views, all sacrificial food, krisara, and milk porridge should be avoided by those reciting secret mantras. Do not ride vehicles such as chariots, nor trample on lotuses, etc. Do not touch discarded food scraps with your feet. Those reciting secret mantras should avoid all seductive gestures, carrying shoes and umbrellas, and all bodily actions. Do not rub foot with foot, nor rub hand with hand. Do not throw excrement or urine into water, nor throw it nearby. Do not eat only with your palms, nor eat from a container for a staff. Do not eat on the back of a leaf, and the wise should not eat attached food. A wise practitioner should not sleep with others on unclean beds and low seats, nor lie on their back or face down. Do not eat repeatedly, nor eat too little or too much. Do not not eat, nor eat anything doubtful. Do not delight in strange things, do not watch various performances, and do not be attached with a clinging mind to women and villages. Abiding in the mantra recitation ritual, do not be unrestrained in body, speech, and mind in food and behavior. Reciting mantras...
ིམ་པ་མཁས་པ་ཡིས། །ཁ་དོག་བསྒྱུར་བའི་གོས་མི་བགོ། དེ་བཞིན་རྙིང་དང་དྲི་མ་ཅན། །གོས་གཅིག་ 3-2-47b པར་ནི་ཡོང་མི་བྱ། །བདག་ལ་སྨད་པར་མི་བྱ་ཞིང་། །རང་ལ་མི་དགའ་མི་བྱ་སྟེ། །སྐྱོ་བར་ཡང་ནི་མ་གྱུར་དང་། །ནད་ཀྱིས་འགོང་བར་མི་བྱའོ། །བཀའ་ལན་སྩལ་བ་མ་གཏོགས་པར། །བདག་གིས་གསང་སྔགས་གཏང་མི་བྱ། །གཏི་མུག་བློས་ནི་མི་སྨད་ཅིང་། །སྒྲིམ་པ་ལྷོད་པར་མི་བྱའོ། །ཡིད་ནི་གཞན་དུ་མ་གྱུར་དང་། །བསམ་པ་མང་པོ་མ་ཡིན་དང་། །མི་གཙང་ཆགས་པའི་སེམས་མེད་པར། །ཟློས་པ་པོས་ནི་གསང་སྔགས་གདོན། །གདོན་གྱི་ལས་རྣམས་མི་བྱ་ཞིང་། །སྲུང་དང་སླར་ཟློག་མི་བྱའོ། །རང་གི་སྔགས་སམ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་། །ཟློས་པས་དུག་གི་ལས་མི་བྱ། །སྒྲུབ་པ་ལ་དགོས་མ་གཏོགས་པར། །གསང་སྔགས་གཞན་དུ་སྤྱད་མི་བྱ། །འགྲན་པ་དང་ནི་སད་ཕྱིར་ཡང་། །བདག་གིས་གསང་སྔགས་མི་སྦྱོར་རོ། །བློ་ལྡན་གྱིས་ནི་དུས་གསུམ་བཟླས། །དུས་གསུམ་དུ་ནི་ཁྲུས་བྱས་ཏེ། །ཞེས་དང་། སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་ཚེས་བརྒྱད་དམ། །བཅུ་བཞི་དང་ནི་བཅོ་ལྔ་དང་། །ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ནི་ཟླ་ཕྱེད་ལ། །ཁྱད་པར་དུ་ནི་མཆོད་པ་བྱ། །བཟླས་བརྗོད་སྦྱིན་སྲེག་མཆོད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། །ཁྱད་པར་དུ་ཡང་བསོད་ནམས་ལ། །གུས་ཤིང་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། འདི་བྱ་འདི་ནི་མི་བྱའོ་ཞེས། །རིག་སྔགས་འདུལ་ལས་སྨོས་པ་དང་། །བསླབ་པའི་སྡོམ་པ་ཉིད་ལ་ཡང་། །ཟློས་པ་རྟག་ཏུ་རྣམ་པར་བསམ། །རང་གི་བདེ་ལ་ཆགས་པ་དག །ཉིན་མཚན་དུ་ནི་སྤང་བར་བྱ། །འདི་དག་བྱས་ནས་འདི་བྱའོ་ཞེས། །མི་གཡེལ་བར་ནི་གྱུར་པར་བྱ། །ཉིན་པར་བག་མེད་བྱས་པ་དང་། །མཚན་མོ་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ། །ནུབ་མོ་བྱས་པའང་ནང་པར་བཤགས། །ལེགས་པར་བྱས་ལ་མངོན་དགར་བྱ། །བཟླས་བརྗོད་སྦྱིན་སྲེག་གཙང་སྦྲ་བྱ། །རིག་སྔགས་མཆོག་དང་རང་སྡོམ་ 3-2-48a དང་། །རིག་སྔགས་འདུལ་བ་དག་ལ་ཡང་། །སྒྲུབ་པ་པོས་ནི་ནན་ཏན་གནས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཀྲྀ་ས་ར་ནི་ཏིལ་ནག་དང་མ་ཤ་དང་འབྲས་བསྲེས་ནས་བཙོས་པའི་ཐུག་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་ཞུགས་པ་ལ་སྔགས་སྟེར་དུ་མི་རུང་བ་ནི།སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལེགས་པར་མ་མཐོང་བར། །གང་ཞིག་ཅི་སྟེ་སྔགས་ཟློས་ན། །དེ་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཤི་ནས་ངན་སོང་ལྟུང་བར་འགྱུར། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆོ་ག་ལ། །གང་ཞིག་དེ་ལ་སྟོན་པ་ཡང་། །དེ་ནི་དམ་ཚིག་ཉམས་གྱུར་ནས། །ངུ་འབོད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་པས། རྒྱུད་བཞི་གང་རུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་བ་མ་བྱས་པར་རྗེས་གནང་ཙམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྷ་སྒྲུབ་པ་སོགས་དང་། དེ་ལ་སྔགས་སྟེར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་དེའི་སྡིག་པ་
【現代漢語翻譯】 像一位聰明的畫師，不會穿染色過的衣服。同樣，不要穿破舊和有污垢的衣服，不要穿同一件衣服。 不要誹謗我，不要對自己不滿意，不要感到沮喪，不要被疾病所困擾。除非得到允許，否則我不會傳授秘密真言。不要用愚癡的心去誹謗，不要放鬆紀律。 不要三心二意，不要有太多的想法，不要有不潔的念頭，唸誦者應該唸誦秘密真言。不要做有害的行動，不要進行保護和遣返的儀式。無論是自己的真言還是他人的真言，唸誦者都不應用來施放毒咒。除非爲了修行，否則不要隨意使用秘密真言。我不會爲了競爭或喚醒他人而使用秘密真言。 有智慧的人應該唸誦三次（指早、中、晚），並在三次中沐浴。修行者應該在初八、十四、十五以及神變月的上半月特別供養。唸誦、佈施、火供和供養，同樣地，受持戒律，特別要恭敬和努力地積累功德。 『這個應該做，這個不應該做』，如密咒調伏中所說，對於所學的戒律，唸誦者應當時常思考。對於自己的快樂的執著，應該日夜拋棄。做了這些之後，應該做這個，不要變得散亂。 白天做了不該做的事，晚上要懺悔；晚上做了不該做的事，早上要懺悔。對於做得好的事情，要感到高興。唸誦、佈施、火供，保持潔凈。修行者應該努力遵循殊勝的密咒和自律，以及密咒的調伏。 如是說。克利薩拉（kṛsara）是指用黑芝麻、馬豆和大米混合煮成的湯。 未進入壇城者，不得傳授真言。如《總續》所說：『未曾 ভালোভাবে 看到壇城，若有人唸誦真言，則不能獲得成就，死後將墮入惡道。對於真言、手印和儀軌，若有人向其展示，則此人已破誓言，將墮入哭號地獄。』 因此，未經允許進入四部續任何一部的壇城並接受灌頂，僅僅依靠隨許就修持本尊等，以及向其傳授真言，在任何情況下都是不允許的。如果這樣做，那人的罪過...
【English Translation】 Like a wise painter, one should not wear clothes that have been dyed. Likewise, one should not wear old and stained clothes, nor should one wear the same clothes. One should not slander me, one should not be dissatisfied with oneself, one should not be depressed, and one should not be afflicted by illness. Unless permitted, I will not impart secret mantras. One should not slander with a foolish mind, and one should not relax discipline. One should not be of two minds, one should not have too many thoughts, and one should not have impure thoughts. The reciter should recite secret mantras. One should not perform harmful actions, and one should not perform protective and reversing rituals. Whether it is one's own mantra or another's, the reciter should not use it to cast poison spells. Unless for the purpose of practice, one should not use secret mantras indiscriminately. I will not use secret mantras for the sake of competition or awakening others. The wise person should recite three times (referring to morning, noon, and evening), and bathe three times. The practitioner should make special offerings on the eighth, fourteenth, and fifteenth days of the month, as well as during the first half of the Month of Miracles. Recitation, giving, fire offerings, and offerings, likewise, upholding vows, and especially being respectful and diligently accumulating merit. 『This should be done, this should not be done,』 as stated in the Mantra Discipline, the reciter should constantly contemplate the vows that have been learned. Attachment to one's own happiness should be abandoned day and night. Having done these, one should do this, and one should not become distracted. Having done what should not be done during the day, one should confess in the evening; having done what should not be done at night, one should confess in the morning. One should rejoice in what has been done well. Recitation, giving, fire offerings, and maintaining cleanliness. The practitioner should diligently abide in the supreme mantra and self-discipline, as well as the discipline of mantras. Thus it is said. Kṛsara is said to be a soup made by mixing black sesame, horse beans, and rice and boiling them. It is not permissible to give mantras to those who have not entered the mandala. As stated in the General Tantra: 『If one does not see the mandala well, and if one recites mantras, one will not attain accomplishment, and after death, one will fall into the lower realms. For mantras, mudras, and rituals, if one shows them to someone, then that person has broken their vows and will fall into the crying hell.』 Therefore, without being allowed to enter the mandala of any of the four tantras and receiving empowerment, merely relying on the subsequent permission to practice deities, etc., and giving mantras to them, is not permissible in any way. If one does so, the sin of that person...
དག་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས། །གལ་ཏེ་ཉམས་པར་གང་གྱུར་པ། །དེ་ནི་རང་གི་སྙིང་པོ་སྔགས། །གཅིག་འབུམ་དུ་ནི་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཡང་ན་སེམས་རྨོངས་མེད་པའི་གཟུངས། །སྟོང་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ཀྱང་རུང་། །ཡང་ན་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། །ཡང་ན་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཡང་གཞུག །ཅེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་འབད་ལ་སྦྱང་ངོ་། །དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། དམ་ཚིག་དེ་རྣམས་གསུངས་པའི་འོག་ཏུ། དམ་ཚིག་དེ་དག་ནི་བདག་གིས་བྱ་བའི་རྒྱུད་དག་ལས་བཏུས་པ་ཡིན་གྱིས། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་དབང་དང་བསམ་པའི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྲུངས་ཤིག །ཡང་གང་དག་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་གཙང་སྦྲ་དང་བསྡམས་པ་མེད་ 3-2-48b པར་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་མ་རུངས་པར་འགྱུར་ཏེ། བསམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་ལས་ནི་བྱ་བའི་རྒྱུད་དག་ཏུ་ཡང་། གཙང་རུང་དེ་ནི་མི་གཙང་རུང་། །ཟས་ནི་ཟོས་རུང་མ་ཟོས་རུང་། །ཁྲུས་བྱས་དེ་ནི་མ་བྱས་རུང་། །བདག་གི་ལྷ་ཉིད་དྲན་པས་འགྲུབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བག་ཡངས་སུ་བྱ་བ་གསུངས་ལ། ཕལ་ཆེར་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་དམ་ཚིག་ལས་འདའ་བར་མི་བྱ་བས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་དབང་ཞུས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྲུང་བྱ་ཡིན་པར་མ་ཟད་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྲུང་དགོས་པས། དེ་དག་དང་རྩ་ལྟུང་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རྩ་ལྟུང་གིས་གཏན་མ་གོས་པ་ལ་འབད་ཅིང་། ཉེས་པ་གཞན་གྱིས་གོས་ནའང་ཇི་མི་སྙམ་པར་མི་གཞག་པར་ཉིན་པར་བྱུང་བ་རྣམས་མཚན་མོ་ཕྱིར་བཅོས་ལ། མཚན་མོ་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་རྣམས་ཉིན་མོ་ཕྱིར་བཅོས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བཤགས་ནས་དག་པར་བྱའོ། ། ༈ དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་། བསྙེན་པ་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། གསང་སྔགས་བསམ་གཏན་ཞེས་བྱ་བ། །མཆོག་ཏུ་གསང་བ་ཡང་དག་གསུངས། །དྲང་སྲོང་དཀའ་ཐུབ་ཆེན་པོ་ཡང་། །དེ་དག་མེད་ན་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་བསམ་གཏན་གཉིས་མེད་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དཀའ་ཐུབ་དང་ལྡན་ཞིང་། སྔགས་ལ་བརྩོན་པའི་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་རླབས་པོ་ཆེའམ་ནི། །ཡང་ན་མངོན་ཤེས་ལྔ་པོ་དང་། །རིག་སྔགས་འཆང་འགྱུར་དངོས་གྲུབ་དང་། །ཚེ་རིང་གཞོན་ནུར་འགྱུར་བ་གང་། །གལ་ཏེ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་ནི། །ཇི་སྲིད་འདི་ནི
【現代漢語翻譯】 關於凈化的方法，正如《續經》中所說：『如果違犯了如前所述的誓言，就念誦一百萬遍自己的心咒（藏文：སྙིང་པོ་སྔགས།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：心咒），或者唸誦一千遍無癡心陀羅尼（藏文：སེམས་རྨོངས་མེད་པའི་གཟུངས།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：無癡心陀羅尼），或者進行息災火供，或者重新進入壇城。』因此，應當努力修習。 《黑敵續釋·寶燈》中說，在講述這些誓言之後：『這些誓言是我從行續中收集的，偉大的瑜伽士們也應根據地點、時間和意念來守護它們。』此外，那些自稱是偉大的瑜伽士，卻想要不受戒律和誓言約束的人，會變得難以駕馭。由於意念等因素的影響，在行續中也說：『清凈的可以不清凈，食物可以吃也可以不吃，沐浴可以做也可以不做，憶念自己的本尊即可成就。』等等，允許隨意行事。然而，大多數偉大的瑜伽士也不應違背如上所述的誓言。 如上所述，受過行續灌頂的人需要守護誓言，即使是進入無上瑜伽的人也需要守護。因此，要了解這些誓言和根本墮罪，努力不被根本墮罪所染污。即使被其他過失所染污，也不要毫不在意，白天犯的過失晚上懺悔，晚上犯的過失白天懺悔，如是懺悔以求清凈。 安住于誓言，如何進行前行修持？ 分為兩部分：前行修持的必要原因和進行修持的次第。 前行修持的必要原因： 第一，如《后禪定經》所說：『秘密真言的禪定，是極其秘密的。即使是具有戒律、苦行和精進于咒語的苦行仙人，如果沒有這兩種禪定，也不會成就。』此外，在《現觀莊嚴論》的成就次第中也說：『如果想要獲得智慧大浪、五種神通、持明成就、長壽和青春，那麼必須……』
【English Translation】 Regarding the method of purification, as stated in 'That Very Text': 'If one violates the vows as previously mentioned, one should recite one hundred thousand times one's own heart mantra (藏文：སྙིང་པོ་སྔགས།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：heart mantra), or recite one thousand times the 'Non-Bewildered Mind Dharani' (藏文：སེམས་རྨོངས་མེད་པའི་གཟུངས།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Non-Bewildered Mind Dharani), or perform a pacifying fire offering, or re-enter the mandala.' Therefore, one should strive and practice accordingly. In the 'Commentary on the Black Enemy, Jewel Lamp,' it says, after discussing these vows: 'These vows are collected by me from the Action Tantras, and even the great yogis should protect them according to the circumstances of place, time, and intention.' Furthermore, those who claim to be great yogis but desire to be free from vows and commitments will become unruly. Due to the influence of intention and other factors, it is also said in the Action Tantras: 'The pure may be impure, food may be eaten or not eaten, bathing may be done or not done, accomplishment is achieved by remembering one's own deity.' And so forth, allowing for unrestrained behavior. However, for the most part, even the yogis of Great Yoga should not transgress the vows as stated above. As stated above, those who have received the empowerment of Action Practice must protect the vows, and even those who have entered Anuttarayoga must protect them. Therefore, one should know these vows and root downfalls, and strive not to be stained by root downfalls. Even if stained by other faults, one should not be indifferent, but confess and purify the faults committed during the day at night, and the faults committed at night during the day, as it is said. How to perform the preliminary practice while abiding in the vows? This is divided into two parts: the reasons for needing preliminary practice and the order of performing the practice. Reasons for needing preliminary practice: First, as stated in the 'Later Samadhi Sutra': 'The samadhi of secret mantra is said to be supremely secret. Even great hermits with discipline, asceticism, and diligence in mantra will not achieve it without these two samadhis.' Furthermore, in the stages of accomplishment of 'Manifest Enlightenment of Vairochana,' it also says: 'If one desires to obtain the great waves of wisdom, the five clairvoyances, the accomplishment of holding vidya-mantras, longevity, and youth, then as long as this...'
་མ་བསྙེན་ 3-2-49a པར། །དེ་སྲིད་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་འདི་ནི་བྱ་སྤྱོད་གཉིས་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་སྔགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། རིགས་དང་རང་བཞིན་མཐུ་རྣམས་དང་། །ལས་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱད་ནས་ནི། །རང་གི་ཡིད་དང་མཐུན་པ་ཡི། །གསང་སྔགས་ལ་ནི་བསྙེན་པ་བརྩམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རིགས་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ལེགས་པར་ཐོབ་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་ཞིང་། ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལ་མཁས་པས་ལེགས་གྲུབ་དང་དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་གནས་དང་སྒྲུབ་གྲོགས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཚང་བར་བྱས་ནས། སྔོན་དུ་བསམ་གཏན་གཉིས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ་སྒོམ་པའི་བསྙེན་པ་བྱའོ། །དབང་བསྐུར་ལ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་རིགས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །གང་ཞིག་ལེགས་པར་དབང་བསྐུར་བ། །དེ་ནི་རིགས་རྣམས་གསུམ་ཆར་གྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་སློབ་དཔོན་འགྱུར། །ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་ཐོབ་ན་རིགས་གསུམ་ག་དང་། པདྨའི་རིགས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ན་རིགས་གཉིས་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་དབང་ཐོབ་ན་རིགས་དེ་ཉིད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྔགས་གང་སྒྲུབ་པ་དེའི་བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་ལུང་ཡང་ནོད་པར་བྱའོ། ། ༈ བསྙེན་པ་བྱ་བའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཟླས་བརྗོད་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན་དང་། བཟླས་བརྗོད་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བསམ་གཏན་ནོ། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་དང་བཅས་པའི་བསམ་གཏན། དང་པོ་ལ་གསུམ། བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་དངོས་དང་། བཟླས་ 3-2-49b བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་གྱི་མཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི། ཐོག་མར་གནས་ཁང་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་སྒྲུབ་ཁང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ་དང་། ཆས་སུ་ཞུགས་ཏེ་སྟན་ལ་འཁོད་ནས་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་།བདག་དང་གནས་ལ་བསྲུང་བ་བྱ་བའོ། ། ༈ ཐོག་མར་གནས་ཁང་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུ་ཐུན་དང་པོའི་ནང་པར་མལ་ནས་ལངས་པའི་དུས་དང་། ཐུན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་འགོ་ལ་རིགས་གསུམ་པོ་གང་ལ་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པའི་རིགས་དེའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་གསང་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཐལ་མོ་བཀན་པ་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་ཅུང་ཟད་བཀུག་སྟེ་མགོ་ལ་བཞག་ནས། ཨོཾ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་པདྨ་ཁ་ཕྱེ་བའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ་སྙིང་གར་བཞག་ནས། ཨོཾ་པདྨ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་དང་། ཐལ་མོ་བཟློག་སྟེ་སྦྱར་ལ་མཐེ་བ
【現代漢語翻譯】 如果未曾修習，就不會獲得成就。』 如是說，這種方式與行為二者相同。因此，從次第劃分的成就真言的特徵來看：『種姓與自性，力量及事業，也應詳細考察后，修習與自心相合的秘密真言。』 如是說，如經中所說，圓滿獲得三族壇城的灌頂，具有菩薩的戒律和真言的誓言，精通如何行事的次第，由善成和功德賢所請問而宣說的處所和具足修行伴侶的特徵等，全部完備后，首先修習具有支分的二禪以上的禪定。 關於灌頂，《總續》中說：『如來部壇城中，凡是善巧灌頂者，即是三族一切壇城等的阿阇黎。』 如是說，如果在如來部的壇城中獲得灌頂，則成為三族的阿阇黎；如果獲得蓮花部的灌頂，則成為二族的阿阇黎；如果獲得金剛部的灌頂，則成為該族的阿阇黎。然而，也應領受所修習真言的唸誦傳承。 修習次第：分為兩種：伴隨唸誦的禪定和不依賴唸誦的禪定。 伴隨唸誦的禪定：分為三種：唸誦四支之前如何做，唸誦四支的實際禪定，唸誦四支的禪定之後如何做。 唸誦四支之前如何做：分為四種：首先在住所中如何做，在外面沐浴後進入修行室的方式，進入狀態安坐于坐墊上並加持供品，以及守護自身和處所。 首先在住所中如何做：第一，如同每天一樣，在第一座的黎明時分起床，以及在其他座的開始時，結出所修習的三族中任何一族的誓言手印，並唸誦秘密真言。其中，掌心向上，兩根食指稍微彎曲，放在頭上，唸誦：嗡 達塔嘎達 烏巴瓦耶 梭哈 (藏文：ཨོཾ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ tathāgata udbhava ye svāhā，漢語字面意思：嗡，如來，生起，梭哈)。掌心合攏，做成蓮花開放的姿勢，放在心間，唸誦：嗡 貝瑪 烏巴瓦耶 梭哈 (藏文：ཨོཾ་པདྨ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ padma udbhava ye svāhā，漢語字面意思：嗡，蓮花，生起，梭哈)。掌心反向合攏，拇
【English Translation】 If one has not practiced, one will not attain accomplishment.' It is said that this method is the same for both action and conduct. Therefore, from the characteristics of the accomplishment mantra divided in order: 'Lineage and nature, power and action, should also be carefully examined, and then one should begin the practice of the secret mantra that is in accordance with one's own mind.' As it is said, having perfectly received the empowerment in the mandala of the three families, possessing the vows of a Bodhisattva and the samaya of mantra, being skilled in the order of how to act, and having fully prepared the place and the characteristics of the practice companion as taught in the questions of Legs Grub (Legs-grub) and Pung Zang (dpung bzang), one should first practice meditation with the limbs of the two dhyanas and above. Regarding empowerment, it is said in the 'General Tantra': 'In the Tathagata family mandala, whoever is well empowered becomes the master of all three families' mandalas, etc.' It is said that if one receives empowerment in the mandala of the Tathagata family, one becomes the master of the three families; if one receives empowerment in the Padma family, one becomes the master of two families; and if one receives empowerment in the Vajra family, one becomes the master of that family. However, one should also receive the transmission of the recitation of the mantra that is being practiced. The order of practice: It is divided into two: meditation with recitation and meditation without reliance on recitation. Meditation with recitation: It is divided into three: how to do before the four limbs of recitation, the actual meditation of the four limbs of recitation, and how to do after the meditation of the four limbs of recitation. How to do before the four limbs of recitation: It is divided into four: how to do first in the dwelling, the manner of bathing outside and entering the practice room, entering the state and sitting on the mat and blessing the offerings, and protecting oneself and the place. How to do first in the dwelling: First, as on any day, at the time of rising from bed in the first session, and at the beginning of the other sessions, one should make the samaya mudra of whichever of the three families one is practicing and recite the secret mantra. Among them, with palms facing upwards, slightly bending the two index fingers and placing them on the head, recite: Om Tathagata Udbhava Ye Svaha (藏文：ཨོཾ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ tathāgata udbhava ye svāhā，漢語字面意思：嗡，如來，生起，梭哈). Joining the palms, making the gesture of an opening lotus, placing them at the heart, recite: Om Padma Udbhava Ye Svaha (藏文：ཨོཾ་པདྨ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ padma udbhava ye svāhā，漢語字面意思：嗡，蓮花，生起，梭哈). Reversing the palms and joining them, the thumbs
ོང་གཉིས་དང་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་སྦྱར་ཏེ་ལྟེ་བའི་ཐད་ཀར་བཞག་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨུདྦྷ་ཝ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གཙུག་ཏོར་རྣམ་རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དང་། སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་པདྨའི་རིགས་དང་། རྡོ་རྗེ་རྣམ་འཇོམས་ལ་སོགས་པ་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྔགས་རྒྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དམིགས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་ཝཱ་ཀ་ཙིཏྟ་བཛྲ་པྲ་ཎ་མེ་ན་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་པཱ་ད་བནྡ་ནཱཾ་ཀ་རོ་མི། ཞེས་པའི་སྔགས་འདིས་དེ་དག་གི་ཞབས་ལ་ཕྱག་བྱའོ། །དེ་ནས་ལུས་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་བཅུ་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བདག་ཉིད་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོང་ཡེ་ 3-2-50a འབུལ་ན། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བདག་བཞེས་སུ་གསོལ། བདག་ལ་དངོས་གྲུབ་བླ་ན་མེད་པ་སྩལ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་མཆོག་ལ། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །བདག་དང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་སླད་དུ། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཕྱོགས་བཅུ་དག་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསོན། །བདག་གིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཕྱིར། །དེང་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །ཞེས་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོ་མནོལ་བ་མེད་པའི་སྔགས་རྒྱས་བསྲུང་བར་བྱ་སྟེ། ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལག་པ་གཉིས་སོར་མོ་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་ཏེ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ལ་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེང་། མཛུབ་མོ་རྩེ་མོ་སྦྱར་བའི་གློར་མཐེ་བོང་གཉིས་བཙུགས་པའོ། །སྔགས་ནི། ཨོཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་མ་ཧཱ་ཕཱ་ལཱ་ཧ་ན་ད་ཧ་པ་ཙ་བི་དྷྭ་ན་ས་ཡ་ཨུཙྪ་ཥྨ་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པའོ། །འདིས་བཟའ་བཏུང་དང་བཤང་གཅི་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡང་བསྲུང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་རྣམ་སྣང་གི་ངོ་བོ་མ་དང་། མགོ་བོ་ལ་མི་གཡོ་བའི་ངོ་བོ་ཧ་ཡིག་གཉིས་འབར་བའི་ཕྲེང་བ་འཁྲུག་པར་བསམས་ལ། ཨོཾ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུདྡྷ་སརྦ་དྷརྨཱ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཤུད་དྷོ྅ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པར་མོས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་གནས་ཁང་ནས་ཕྱིར་བྱུང་སྟེ་སོ་ཤིང་བཅའ་བ་སོགས་བྱ་ལ་ལྷའི་ཁང་པ་སོགས་བྱི་དོར་བྱའོ། ། ༈ ཕྱི་རོལ་དུ་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་སྒྲུབ་ཁང་དུ་འཇུག་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ཁྲུས་ཀྱི་དོན་དུ་སྐྱེ་བོ་འདུ་བ་དང་འཇིགས་པ་མེད་པའི་འཇུག་ངོགས་སུ་སོང་སྟེ། ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་སོར་མོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བསྣོལ་ཏེ་བཀུག་ནས། མཛུབ་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེང་། མཐེ་བོང་ 3-2-50b གཉིས་དེའི་དྲུང་དུ་བཞག་པའི་ཕྱག་རྒྱས་གཙང་མ་ལ་གཏུགས་ཏེ། ཨོཾ་ནི་ཁ་ན་བ་སུ་དེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལས་བླངས
【現代漢語翻譯】 將兩小指併攏，置於肚臍正下方，唸誦：『嗡 班雜 烏達巴瓦 耶 梭哈』。此為依次頂髻尊勝佛（含義：佛頂尊勝佛母，梵文：Uṣṇīṣavijayā，英文：Uṣṇīṣavijayā），等如來部；觀世音（含義：觀世音菩薩，梵文：Avalokiteśvara，英文：Avalokiteśvara），等蓮花部；金剛摧破（含義：不動明王，梵文：Acalanātha，英文：Acalanātha），等金剛部的咒印。 之後，觀想十方諸佛，唸誦：『嗡 薩瓦 達塔嘎達 嘎雅 瓦嘎 चित्त 班雜 扎那美納 薩瓦 達塔嘎達 班雜 巴達 班達囊 嘎若彌』。以此咒語頂禮諸佛之足。 之後，身體恭敬，向居住於十方的諸佛和菩薩獻上自己，直至證得菩提果位，我於一切時中獻上自己。祈請諸佛和菩薩大士納受，祈請賜予我無上成就。 之後唸誦：『諸佛正法賢聖三寶尊，直至菩提果位我皈依，為利自他二利圓滿故，我發無上殊勝菩提心。』『十方一切諸佛菩薩眾，祈請垂聽我之真實語，為證圓滿無上菩提果，我今發起殊勝菩提心。』以此皈依並生起菩提心。 之後，以忿怒尊無垢的咒印進行守護。手印為雙手手指交錯握拳，兩小指併攏豎立，兩食指指尖相合，兩拇指置於食指根部。咒語為：『嗡 班雜 卓達 瑪哈 巴拉 哈納 達哈 巴匝 比達瓦納 薩雅 烏恰瑪 卓達 吽 啪』。即使在飲食和大小便時，也應以此守護。 之後，觀想心間月輪上，由毗盧遮那佛（含義：大日如來，梵文：Vairocana，英文：Vairocana）的體性所化現的藏文『མ་』字，以及頭頂上由不動明王的體性所化現的藏文『ཧ་』字，二者如火焰般燃燒並旋轉，唸誦：『嗡 梭巴瓦 須達 薩瓦 達瑪 梭巴瓦 須多 杭』，並觀想一切法自性清凈。 之後，從住所出來，進行漱口等活動，並打掃佛堂等處。 第二部分：沐浴後進入修行室的儀軌 之後，爲了沐浴，前往沒有人群聚集和沒有危險的河岸。雙手手指朝外交錯彎曲，兩食指併攏豎立，兩拇指置於食指根部，以此手印觸碰凈水，唸誦：『嗡 尼卡納 巴蘇 德 梭哈』，然後取水。
【English Translation】 Joining the two little fingers and placing them directly below the navel, recite: 'Om Vajra Udbhava Ye Svaha'. This is the mantra mudra of the Tathagata family, such as Ushnishavijaya (meaning: Buddha Crown Victory, Sanskrit: Uṣṇīṣavijayā, English: Uṣṇīṣavijayā); the Padma family, such as Avalokiteśvara (meaning: Avalokiteśvara Bodhisattva, Sanskrit: Avalokiteśvara, English: Avalokiteśvara); and the Vajra family, such as Vajra Vidarana (meaning: Immovable Wisdom King, Sanskrit: Acalanātha, English: Acalanātha). Then, visualize all the Buddhas of the ten directions and recite: 'Om Sarva Tathagata Kaya Vak Citta Vajra Pranamena Sarva Tathagata Vajra Pada Vandanam Karomi'. With this mantra, prostrate to the feet of all the Buddhas. Then, make the body humble and offer oneself to all the Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions until attaining enlightenment. I offer myself at all times. May the Buddhas and great Bodhisattvas accept me, and may they grant me the supreme accomplishment. Then recite: 'I take refuge in the Buddha, the Dharma, and the Sangha until enlightenment. For the sake of fulfilling the benefit of myself and others, I generate the supreme Bodhicitta.' 'All Buddhas and Bodhisattvas residing in the ten directions, please listen to my truthful words. To attain perfect and supreme enlightenment, I now generate the supreme Bodhicitta.' Take refuge and generate Bodhicitta with this. Then, protect oneself with the pure mantra mudra of the wrathful deity. The mudra is to cross the fingers of both hands, make a fist, join the two little fingers and raise them, join the tips of the two index fingers, and place the two thumbs at the base of the index fingers. The mantra is: 'Om Vajra Krodha Maha Pala Hana Daha Paca Vidhvana Saya Ucchushma Krodha Hum Phet'. This should be used for protection even when eating, drinking, and defecating. Then, visualize the Tibetan letter 'མ་' (ma) in the center of the heart on a moon disc, which is the essence of Vairocana (meaning: Great Sun Tathagata, Sanskrit: Vairocana, English: Vairocana), and the Tibetan letter 'ཧ་' (ha) on the head, which is the essence of Achala (meaning: Immovable One, Sanskrit: Acalanātha, English: Acalanātha), both blazing and swirling like flames, and recite: 'Om Svabhava Shuddha Sarva Dharma Svabhava Shuddho 'Ham', and believe that all phenomena are pure in their own nature. Then, come out of the residence, perform activities such as brushing teeth, and clean the shrine room, etc. Second part: The ritual of bathing and entering the meditation room Then, for the purpose of bathing, go to a riverbank where there is no gathering of people and no danger. Cross the fingers of both hands outwards and bend them, join the two index fingers and raise them, place the two thumbs at the base of the index fingers, touch the clean water with this mudra, and recite: 'Om Nikana Basu De Svaha', then take the water.
་ཏེ་ཆ་གསུམ་དུ་བགོས་ནས་གནས་གཙང་མར་བཞག་གོ། དེ་ཡང་དང་པོར་སྔར་བསྟན་པའི་དམ་རྒྱ་གསུམ་སྐབས་སུ་གང་བབ་བཅིངས་ནས་དེ་ནས་བླང་ངོ་། །དེ་ནས་མཐེ་བོང་གིས་མཐེའུ་ཆུང་གི་སེན་མོ་མནན་ལ། སོར་མོ་ལྷག་མ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱས་ཏེ་བསྣོལ་ནས་དཔུང་པར་གཞག །ཡ་སོས་མ་མཆུ་མནན་ལ་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བས་བལྟ་ཞིང་། ན་མོ་རདྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་བ་ཏ་ཡེ། ན་མོ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཏི་ཥྛ་ཏི་ཥྛ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ལ་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱིས་རང་བསྲུང་ཞིང་། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ནང་དུ་བཅིངས་ཏེ། མཛུབ་མོ་ཕྱུང་ནས་བསྒྲེངས་ལ། མགོ་ནས་རྐང་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བྲབས་ནས་ལུས་ཀྱི་བགེགས་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨག་ནི་པྲ་ཏི་པ་ཏ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཐལ་མོ་བཀན་པ་ལས་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་བསྣོལ་བའི་བར་དུ་སྲིན་ལག་གཉིས་གཞག །གུང་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེངས་ལ་དེའི་ཚིགས་གསུམ་པར་མཛུབ་མོ་བཀུག་སྟེ། མཐེ་བོང་གཉིས་སྦྱར་ནས་དབུས་སུ་བཞག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེའི་གོ་བསྐོན་ནོ། །ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ལས་མཛུབ་མོ་གཉིས་བཀྱེད་ནས་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་དུ་བྱས་པ་རྡོ་རྗེ་གོ་ཆའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་།ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ཨོཾ་ཁ་ཀི་ལི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ལ་མགོ་བོ་དང་དཔུང་མགོ་གཉིས་དང་སྙིང་ག་དང་མགྲིན་པ་རྣམས་སུ་རེག་ལ་གོ་ཆ་བྱའོ། །དེ་ནས། ན་མོ་བཛྲཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧ་ན་དྷུ་ན་མ་ཐ་བི་དྷྭ་ན་ས་ཡ་ཨུད་ས་རཱ་ཡ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་། ལག་པ་གཡོན་པའི་སོར་མོ་ 3-2-51a དབུས་མ་གཉིས་མཐེ་བོས་མནན་ལ། མཛུབ་མོ་དང་མཐེའུ་ཆུང་གདུ་བུའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ། སོར་མོ་དབུས་མའི་ཚིགས་དབུས་མར་གཟུག །ལག་པ་གཡས་པའི་སོར་མོ་དབུས་མ་གསུམ་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ། རྐེད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཞག་པའི་བགེགས་བསལ་བའི་ཕྱག་རྒྱས་སའམ་ཆུ་ལ་གཏུགས་ཏེ་བགེགས་བསལ་བར་བཤད་པས། ཐོག་མར་ས་དང་ཆུ་ལ་གཏུག་གོ། དེ་ནས། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་བཛྲ་བཛྲ་ཎ་ཧ། ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཆུ་ལ་གདབ་ཅིང་། ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ཅིང་ལག་པ་གཡོན་པའི་མཐེ་བོས་མཐེའུ་ཆུང་གི་སེན་མོ་མནན་ལ་སོར་མོ་ལྷག་མ་རྡོ་རྗེའི་མཚན་ཉིད་དུ་བྱས་པའི་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལའི་ཕྱག་རྒྱས་ཆུ་ལ་གཏུགས་ནས་ཆུ་དེས་ས་ལ་བསང་གཏོར་བྱའོ། །དེ་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཧ་ར་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་ལན་བདུན་བསྔགས་པའི་སའི་ཆ་གཅིག་བླངས་ཏེ་ཆུའི་ནང་དུ་ལྟེ་བ་ནུབ་ཙམ་དུ་ཞུགས་ནས་ཁྲུས་རས་དང་བཅས་པར་ཁྲུས་བྱའོ། །དེ་ནས་སའི་ཆ་གཉིས་པས་ལག་པ་བཀྲུས་ཏེ། ཨོཾ་ཤྲུ་ཏི་སྨྲྀ་ཏི་དྷ་ར
【現代漢語翻譯】 然後將土分成三份，放在乾淨的地方。首先，按照先前指示的三種手印，根據情況進行捆縛，然後再取用。然後，用拇指按住小指的指甲，其餘手指交叉成金剛的形狀，放在肩膀上。用上牙咬住下唇，用忿怒的眼神注視，唸誦：'那摩 惹納 札雅雅，那瑪 恰達 班匝 巴納耶，瑪哈 雅叉 賽納 巴達耶，那摩 班匝 卓達雅。達雅塔，嗡 呼嚕 呼嚕 迪叉 迪叉 班達 班達 哈納 哈納 阿彌利得 吽 啪！'（藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་བ་ཏ་ཡེ། ན་མོ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཏི་ཥྛ་ཏི་ཥྛ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：नमोरत्नत्रयाय नमश्चण्डवज्रपाणये महायक्षसेनापतये नमोवज्रक्रोधाय तद्यथा ॐहुलुहुलुतिष्ठतिष्ठबन्धबन्धहनहनअमृतेहुँफट्，梵文羅馬擬音：namo ratna trayāya namaścaṇḍa vajrapāṇaye mahāyakṣasenāpataye namo vajrakrodhāya tadyathā oṃ hulu hulu tiṣṭha tiṣṭha bandha bandha hana hana amṛte hūṃ phaṭ，漢語字面意思：皈依三寶，皈依忿怒金剛手，大夜叉軍 প্রধান，皈依金剛忿怒尊。即說咒曰：嗡，呼嚕呼嚕，立住立住，捆縛捆縛，摧毀摧毀，甘露，吽，啪！'）用甘露火供的方式進行自我保護，唸誦：'嗡 哈納 哈納 阿彌利得 吽 啪！'（藏文：ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：ॐहनहनअमृतेहुँफट्，梵文羅馬擬音：oṃ hana hana amṛte hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，摧毀摧毀，甘露，吽，啪！）並將兩個拳頭在內側握緊，伸出食指並豎起，從頭到腳拍打，以清除身體的障礙。 然後，唸誦：'嗡 班匝 阿格尼 扎德 巴達耶 梭哈！'（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨག་ནི་པྲ་ཏི་པ་ཏ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐवज्राग्निप्रतिपतयेस्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ vajrāgni pratipataye svāhā，漢語字面意思：嗡，金剛火，領受，梭哈！）並將手掌張開，將兩個小指交叉放置，將兩個無名指併攏豎起，並將食指彎曲到第三個關節處，將兩個拇指合攏放在中間，做成手印，穿上金剛盔甲。從那個手印中伸出兩個食指，做成金剛的形狀，這是金剛盔甲的手印，唸誦：'那摩 惹納 札雅雅，嗡 卡吉利 吽 啪！'（藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ཨོཾ་ཁ་ཀི་ལི་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：नमो रत्नत्रयाय ॐखकिलिहुँफट्，梵文羅馬擬音：namo ratnatrayāya oṃ khakhili hūṃ phaṭ，漢語字面意思：皈依三寶，嗡，卡吉利，吽，啪！）觸控頭部、兩個肩膀、胸部和喉嚨，穿上盔甲。 然後，唸誦：'那摩 班匝雅 吽 哈納 杜納 瑪塔 比達瓦納 薩雅 烏薩 惹雅 啪！'（藏文：ན་མོ་བཛྲཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧ་ན་དྷུ་ན་མ་ཐ་བི་དྷྭ་ན་ས་ཡ་ཨུད་ས་རཱ་ཡ་ཕཊ།，梵文天城體：नमो वज्राय हुं हन धुन मथ विध्वन सयोत्सरय फट्，梵文羅馬擬音：namo vajrāya hūṃ hana dhuna matha vidhvana sayotsarāya phaṭ，漢語字面意思：皈依金剛，吽，摧毀，搖動，粉碎，消散，驅逐，啪！）並將左手的中指用拇指按住，將食指和小指做成環狀，將中指插入中指的中間關節。右手的三根中指做成金剛的形狀，放在腰部的一側，用清除障礙的手印接觸地面或水面，以清除障礙。首先接觸地面和水面。然後，唸誦：'那摩 惹納 札雅雅，那瑪 恰達 班匝 巴納耶，嗡 哈納 哈納 班匝 班匝 納哈！'（藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་བཛྲ་བཛྲ་ཎ་ཧ།，梵文天城體：नमो रत्नत्रयाय नमश्चण्डवज्रपाणये ॐहनहनवज्रवज्रणह，梵文羅馬擬音：namo ratnatrayāya namaścaṇḍavajrapāṇaye oṃ hana hana vajra vajra ṇa ha，漢語字面意思：皈依三寶，皈依忿怒金剛手，嗡，摧毀摧毀，金剛金剛，納哈！）的咒語加持水，唸誦：'嗡 吉利 吉拉 班匝 吽 啪！'（藏文：ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：ॐकीलिकीलवज्रहुँफट्，梵文羅馬擬音：oṃ kīli kīla vajra hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，吉利吉拉，金剛，吽，啪！）並將左手的拇指按住小指的指甲，其餘手指做成金剛的形狀，用吉利吉拉的手印接觸水面，然後用這水灑掃地面。 然後，唸誦：'嗡 班匝 哈惹 吽！'（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཧ་ར་ཧཱུཾ།，梵文天城體：ॐवज्रहरहुँ，梵文羅馬擬音：oṃ vajra hara hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，哈惹，吽！）七遍，取一份土，進入水中，直到肚臍沒入水中，然後用浴巾等物品洗浴。然後用第二份土洗手，唸誦：'嗡 須如迪 斯彌迪 達惹……'
【English Translation】 Then, divide the soil into three parts and place them in a clean place. First, bind according to the three mudras previously indicated, as appropriate, and then take them. Then, press the thumbnail on the nail of the little finger, and cross the remaining fingers into the shape of a vajra, placing them on the shoulder. Press the lower lip with the upper teeth, look with a wrathful gaze, and recite: 'Namo Ratna Trayāya, Namah Canda Vajrapānaye, Mahā Yaksha Senāpataye, Namo Vajra Krodhāya. Tadyathā, Om Hulu Hulu Tistha Tistha Bandha Bandha Hana Hana Amrite Hum Phat!' (藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་བ་ཏ་ཡེ། ན་མོ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཏི་ཥྛ་ཏི་ཥྛ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：नमोरत्नत्रयाय नमश्चण्डवज्रपाणये महायक्षसेनापतये नमोवज्रक्रोधाय तद्यथा ॐहुलुहुलुतिष्ठतिष्ठबन्धबन्धहनहनअमृतेहुँफट्，梵文羅馬擬音：namo ratna trayāya namaścaṇḍa vajrapāṇaye mahāyakṣasenāpataye namo vajrakrodhāya tadyathā oṃ hulu hulu tiṣṭha tiṣṭha bandha bandha hana hana amṛte hūṃ phaṭ，漢語字面意思：皈依三寶，皈依忿怒金剛手，大夜叉軍 প্রধান，皈依金剛忿怒尊。即說咒曰：嗡，呼嚕呼嚕，立住立住，捆縛捆縛，摧毀摧毀，甘露，吽，啪！') Protect yourself with the nectar fire offering, and recite: 'Om Hana Hana Amrite Hum Phat!' (藏文：ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：ॐहनहनअमृतेहुँफट्，梵文羅馬擬音：oṃ hana hana amṛte hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，摧毀摧毀，甘露，吽，啪！) Clench both fists inward, extend the index fingers and raise them, striking from head to foot to clear away obstacles from the body. Then, recite: 'Om Vajra Agni Pratipataye Svāhā!' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨག་ནི་པྲ་ཏི་པ་ཏ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐवज्राग्निप्रतिपतयेस्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ vajrāgni pratipataye svāhā，漢語字面意思：嗡，金剛火，領受，梭哈！) Open the palms, cross the two little fingers, place the two ring fingers together and raise them, and bend the index fingers at the third joint. Join the two thumbs and place them in the center, making the mudra and donning the vajra armor. From that mudra, extend the two index fingers into the shape of a vajra, which is the mudra of the vajra armor, and recite: 'Namo Ratna Trayāya, Om Khakhili Hum Phat!' (藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ཨོཾ་ཁ་ཀི་ལི་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：नमो रत्नत्रयाय ॐखकिलिहुँफट्，梵文羅馬擬音：namo ratnatrayāya oṃ khakhili hūṃ phaṭ，漢語字面意思：皈依三寶，嗡，卡吉利，吽，啪！) Touch the head, both shoulders, chest, and throat to don the armor. Then, recite: 'Namo Vajrāya Hum Hana Dhuna Matha Vidhvana Saya Utsarāya Phat!' (藏文：ན་མོ་བཛྲཱ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧ་ན་དྷུ་ན་མ་ཐ་བི་དྷྭ་ན་ས་ཡ་ཨུད་ས་རཱ་ཡ་ཕཊ།，梵文天城體：नमो वज्राय हुं हन धुन मथ विध्वन सयोत्सरय फट्，梵文羅馬擬音：namo vajrāya hūṃ hana dhuna matha vidhvana sayotsarāya phaṭ，漢語字面意思：皈依金剛，吽，摧毀，搖動，粉碎，消散，驅逐，啪！) And press the middle fingers of the left hand with the thumb, make the index and little fingers into a ring, and insert the middle finger into the middle joint of the middle finger. Make the three middle fingers of the right hand into the shape of a vajra, and place them on the side of the waist, using the mudra of clearing away obstacles to touch the ground or water to clear away obstacles. First touch the ground and water. Then, recite the mantra: 'Namo Ratna Trayāya, Namah Canda Vajrapānaye, Om Hana Hana Vajra Vajra Naha!' (藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་བཛྲ་བཛྲ་ཎ་ཧ།，梵文天城體：नमो रत्नत्रयाय नमश्चण्डवज्रपाणये ॐहनहनवज्रवज्रणह，梵文羅馬擬音：namo ratnatrayāya namaścaṇḍavajrapāṇaye oṃ hana hana vajra vajra ṇa ha，漢語字面意思：皈依三寶，皈依忿怒金剛手，嗡，摧毀摧毀，金剛金剛，納哈!) to bless the water, and recite: 'Om Kīli Kīla Vajra Hum Phat!' (藏文：ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：ॐकीलिकीलवज्रहुँफट्，梵文羅馬擬音：oṃ kīli kīla vajra hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，吉利吉拉，金剛，吽，啪！) And press the thumbnail of the left hand on the nail of the little finger, make the remaining fingers into the shape of a vajra, and touch the water with the mudra of Kīli Kīla, and then sprinkle and scatter the ground with that water. Then, recite: 'Om Vajra Hara Hum!' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཧ་ར་ཧཱུཾ།，梵文天城體：ॐवज्रहरहुँ，梵文羅馬擬音：oṃ vajra hara hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，哈惹，吽！) seven times, take one part of the soil, enter the water until the navel is submerged, and bathe with a towel and other items. Then wash your hands with the second part of the soil, and recite: 'Om Shruti Smriti Dhara...'
ི་ནི་ཧཱུཾ་ཧ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ལག་པ་གཡས་ཀྱི་ཐལ་མོ་བཀན་པ་ལས་མཛུབ་མོ་མཐེ་བོའི་དྲུང་དུ་བཞག་ཅིང་མཐེ་བོང་ཡང་མཛུབ་མོའི་ཚིགས་དབུས་མར་བྱས་པའི་དབྱངས་ཅན་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་ཉེ་རེག་བྱའོ། །དཔུང་བཟང་ནས་སྐབས་འདིར་ཉེ་རེག་བྱ་བར་གསུངས་ལ། སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གིས་སྔགས་རྒྱ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་རེག་གི་གོ་ཆོད་པར་བཞེད་པ་འདྲའོ། །དེ་ནས་ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་རི་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བརྗོད་ལ་གཙུག་ཕུད་བཅིངས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །སའི་ཆ་གསུམ་པ་བླངས་ཏེ་ཨོཾ་བྷཱུ་ར་ཛ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་བསྔགས་ཤིང་གཡས་ནས་བསྐོར་ཏེ་ཉི་མ་ལ་ 3-2-51b བསྟན་ནས་ལུས་ལ་བསྐུ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ན་མོ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཡ། དཾ་ཥྚོཏ་ཀ་ཊ་བྷཻ་ར་བཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཀུཎྜ་ལི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཏིཥྛ་ཏིཥྛ་བནྡྷ་བནྡྷ། ཧ་ན་ཧ་ན། གརྫ་གརྫ། བི་སྥོ་ཊཱ་ཡ་བི་སྥོ་ཊཱ་ཡ། སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བི་ནཱ་ཡ་ཀཱ་ན། མ་ཧཱ་ག་ཎ་པ་ཏི་ཛི་བི་ཏ་ཨནྟ་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་གདོན་ཅིང་ལག་པ་གཡས་པའི་ཐལ་མོ་བཀན་པ་ལས་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་བཀུག་སྟེ་མཐེ་བོའི་རྩེ་མོས་མནན། མཛུབ་མོ་དང་མཐེའུ་ཆུང་ཅུང་ཟད་བཀུག་པའི་ཆུ་དཀྲུག་པའི་ཕྱག་རྒྱས་ཆུ་དཀྲུག་ནས། ཨོཾ་ར་ཏེ་ར་ཏེ་བུདྡྷཱ་ཡ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཆུ་ཁྱོར་བ་གསུམ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དབུལ་ལོ། །དེ་ནས། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ལ་རང་གི་མགོ་བོར་སྙིམ་པ་གསུམ་བླུག་ལ་ལག་པ་བཀྲུས་ཏེ། སྔགས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུ་སྙིམ་པ་གསུམ་གྱིས་བདག་ཉིད་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བྱ་ཞིང་། རང་གི་ལྷ་ཡིད་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་པདྨ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ནས། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ནས་སྐུ་བསིལ་ལོ། །དེ་ནས་ལྷ་ཁང་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་ན་ཆུའི་ནང་དུ་སྔགས་ཉེར་གཅིག་བཟླའོ། །ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། མ་བསྡམས་པའམ་མི་གཙང་བས། །གང་དག་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་ནི། །བཟླས་པའི་གྲངས་ནི་བཤད་པ་ལ། །མཁས་པས་དེ་དག་མི་སྦྱར་གྱི། །ཞེས་ཁྲུས་ལ་སོགས་པའི་གཙང་སྦྲ་མ་བྱས་པའི་བཟླས་བརྗོད་རྣམས་བཟླས་པའི་གྲངས་ཀྱི་ཁ་སྐོང་མི་རུང་བར་གསུངས་པས་གཙང་སྦྲ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །ཁྲུས་རྒྱས་པ་མ་ལྕོགས་ནས་དང་ཆུས་དྲི་མ་དག་དག་ཏུ་བཀྲུས་ན་ཆོག་པར་མངོན་ཏེ། དཔུང་བཟང་གིས་ཞུས་པ་ལས། ས་ཕུང་བཤང་སྒོར་ལྔ་སྟེ་མཚན་ལ་གསུམ། ། 3-2-52a གཡོན་ལ་གསུམ་སྟེ་ལག་པ་གཉིས་ལ་བདུན། །ཡང་ན་ས་དང་ཆུ་དག་ཇི་སྲིད་དུ། །དྲི་མ་དྲི་བྲལ་དེ་སྲིད་བར་དུ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷའི་ཁང་པའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པ་དང་རྐང་པ་བཀྲུས་ནས་ཤར་རམ་བྱང་དུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་ཉེ་རེག་བྱས་ནས། གནས་སུ་ཞུགས་ཏེ། ལྷ་རྣམས
【現代漢語翻譯】 然後唸誦『ཨོཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་ཧཱུྃ་ཕཊ་（藏文），ॐ वज्रक्रोधमहाबलाय हुं फट्（梵文天城體），om vajrakrodhamahabalāya hūṃ phaṭ（梵文羅馬擬音），嗡，金剛忿怒，大力，吽，啪』，同時右手結施無畏印，將食指放在拇指根部，拇指彎曲壓住食指的中間關節，這是妙音天女的手印，用此手印進行觸控。Dpung bzang（名稱）說此時應該進行觸控，而Slob dpon byang chub mchog（名稱，菩提上師）似乎認為僅用這個咒語和手印就足以代替觸控。然後唸誦『ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་རི་སྭཱ་ཧཱ་（藏文），ॐ सुसिद्धि करि स्वाहा（梵文天城體），oṃ susiddhi kari svāhā（梵文羅馬擬音），嗡，速成就，梭哈』，結髮髻以保護自己。取三分之一的土，唸誦『ཨོཾ་བྷཱུ་ར་ཛ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ་（藏文），ॐ भूर ज्ल हुं फट्（梵文天城體），oṃ bhūra jla hūṃ phaṭ（梵文羅馬擬音），嗡，地，拉，吽，啪』，從右向左繞圈，向太陽展示后塗抹在身上。 然後唸誦：『ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ན་མོ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཡ། དཾ་ཥྚོཏ་ཀ་ཊ་བྷཻ་ར་བཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཀུཎྜ་ལི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཏིཥྛ་ཏིཥྛ་བནྡྷ་བནྡྷ། ཧ་ན་ཧ་ན། གརྫ་གརྫ། བི་སྥོ་ཊཱ་ཡ་བི་སྥོ་ཊཱ་ཡ། སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བི་ནཱ་ཡ་ཀཱ་ན། མ་ཧཱ་ག་ཎ་པ་ཏི་ཛི་བི་ཏ་ཨནྟ་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། （藏文）敬禮三寶！敬禮暴怒金剛手！敬禮大夜叉 सेनापति！敬禮金剛忿怒！敬禮可怖的咬牙切齒者！即說咒曰：嗡，甘露軍荼利，卡卡，卡嘿，卡嘿！住立，住立，束縛，束縛！摧毀，摧毀！咆哮，咆哮！爆裂，爆裂！一切障礙的破壞者！大象鼻神的生命終結者，梭哈！』，同時右手結施無畏印，彎曲中指和無名指，用拇指尖按住，稍微彎曲食指和小指，用此攪動水。唸誦『ཨོཾ་ར་ཏེ་ར་ཏེ་བུདྡྷཱ་ཡ་སྭཱཧཱ།（藏文），ॐ रते रते बुद्धाय स्वाहा（梵文天城體），oṃ rate rate buddhāya svāhā（梵文羅馬擬音），嗡，喜，喜，覺者，梭哈』，用三捧水供養三寶。 然後唸誦『ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ།（藏文），ॐ अमृते हुं फट्（梵文天城體），oṃ amṛte hūṃ phaṭ（梵文羅馬擬音），嗡，甘露，吽，啪』，用三捧水灑在自己的頭上，然後洗手。用這個咒語，用三捧水給自己灌頂，觀想自己的本尊，迎請至蓮花座上，唸誦『ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སྭཱ་ཧཱ།（藏文），ॐ सर्व तथागत अमृत स्वाहा（梵文天城體），oṃ sarva tathāgata amṛta svāhā（梵文羅馬擬音），嗡，一切如來，甘露，梭哈』，沐浴聖像。如果在寺廟中唸誦，則在水中唸誦二十一遍咒語。在圓滿的唸誦次第中：『未沐浴或不潔凈，若有人唸誦，智者不應將，其唸誦數計入。』因此，未進行沐浴等清潔的唸誦，不能算作唸誦的數量，因此應保持清潔。如果不能進行完整的沐浴，用水清潔污垢也是可以的，Dpung bzang（名稱）所問：『土凈五處糞門等，晨間凈三及便溺，左手亦凈三次之，雙手共凈需七次，若以土水勤凈拭，務使凈除諸垢染。』 然後到寺廟附近，洗腳后，面向東或北，進行觸控，進入寺廟，頂禮諸佛。
【English Translation】 Then, recite 'ཨོཾ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་མ་ཧཱ་བ་ལཱ་ཡ་ཧཱུྃ་ཕཊ་ (Tibetan), ॐ वज्रक्रोधमहाबलाय हुं फट् (Sanskrit Devanagari), oṃ vajrakrodhamahabalāya hūṃ phaṭ (Sanskrit Romanization), Om, Vajra Krodha, Great Strength, Hum, Phat', while making the Abhaya Mudra (gesture of fearlessness) with the right hand, placing the index finger at the base of the thumb, and bending the thumb to press the middle joint of the index finger. This is the hand seal of Saraswati (妙音天女), and touch with this hand seal. Dpung bzang (name) said that touching should be done at this time, while Slob dpon byang chub mchog (name, Bodhi Superior Teacher) seems to think that only this mantra and hand seal are enough to replace the touching. Then, recite 'ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་རི་སྭཱ་ཧཱ་ (Tibetan), ॐ सुसिद्धि करि स्वाहा (Sanskrit Devanagari), oṃ susiddhi kari svāhā (Sanskrit Romanization), Om, Quick Achievement, Svaha', and tie the hair knot to protect yourself. Take one-third of the soil, recite 'ཨོཾ་བྷཱུ་ར་ཛ་ལ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ (Tibetan), ॐ भूर ज्ल हुं फट् (Sanskrit Devanagari), oṃ bhūra jla hūṃ phaṭ (Sanskrit Romanization), Om, Earth, Ra, Hum, Phat', circle from right to left, show it to the sun, and then apply it to the body. Then recite: 'ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ན་མོ་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཡ། དཾ་ཥྚོཏ་ཀ་ཊ་བྷཻ་ར་བཱ་ཡ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཀུཎྜ་ལི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི། ཏིཥྛ་ཏིཥྛ་བནྡྷ་བནྡྷ། ཧ་ན་ཧ་ན། གརྫ་གརྫ། བི་སྥོ་ཊཱ་ཡ་བི་སྥོ་ཊཱ་ཡ། སརྦ་བིགྷྣཱཾ་བི་ནཱ་ཡ་ཀཱ་ན། མ་ཧཱ་ག་ཎ་པ་ཏི་ཛི་བི་ཏ་ཨནྟ་ཀ་རཱ་ཡ་སྭཱ་ཧཱ། (Tibetan) Homage to the Triple Gem! Homage to the Fierce Vajrapani! Homage to the Great Yaksha Senapati! Homage to Vajra Krodha! Homage to the Terrible Grinding Teeth! Thus sayeth the mantra: Om, Amrita Kundali, Kha Kha, Khahi Khahi! Stand, Stand, Bind, Bind! Destroy, Destroy! Roar, Roar! Explode, Explode! Destroyer of all obstacles! The ender of the life of the Great Ganesha, Svaha!', while making the Abhaya Mudra with the right hand, bending the middle finger and ring finger, pressing them with the tip of the thumb, slightly bending the index finger and little finger, and stirring the water with this. Recite 'ཨོཾ་ར་ཏེ་ར་ཏེ་བུདྡྷཱ་ཡ་སྭཱཧཱ། (Tibetan), ॐ रते रते बुद्धाय स्वाहा (Sanskrit Devanagari), oṃ rate rate buddhāya svāhā (Sanskrit Romanization), Om, Delight, Delight, Buddha, Svaha', and offer three handfuls of water to the Triple Gem. Then recite 'ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ། (Tibetan), ॐ अमृते हुं फट् (Sanskrit Devanagari), oṃ amṛte hūṃ phaṭ (Sanskrit Romanization), Om, Amrita, Hum, Phat', sprinkle three handfuls of water on your head, and then wash your hands. With this mantra, empower yourself with three handfuls of water, visualize your deity, invite them to sit on a lotus seat, and recite 'ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སྭཱ་ཧཱ། (Tibetan), ॐ सर्व तथागत अमृत स्वाहा (Sanskrit Devanagari), oṃ sarva tathāgata amṛta svāhā (Sanskrit Romanization), Om, All Tathagatas, Amrita, Svaha', and bathe the statue. If reciting in the temple, recite the mantra twenty-one times into the water. In the order of complete recitation: 'Those who recite without bathing or being unclean, the wise should not count their recitations.' Therefore, recitations without bathing or other cleansing should not be counted towards the number of recitations, so one should remain clean. If a full bath is not possible, it is acceptable to clean the dirt with water. As asked by Dpung bzang (name): 'Clean five places such as the anus with soil, three times in the morning and when urinating, also clean the left hand three times, and both hands should be cleaned seven times in total. If you diligently wipe with soil and water, make sure to remove all dirt.' Then go near the temple, wash your feet, face east or north, touch, enter the temple, and prostrate to all the Buddhas.
་མངོན་སུམ་དུ་དམིགས་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་དམ་ཚིག་ལ་འཇུག་པ་འདི་བཟླས་པར་བྱའོ། །ཨོཾ་བི་ར་ཛ་བི་ར་ཛ་མ་ཧཱ་བཛྲི། ས་ཏ་ས་ཏ་ས་ར་ཏ་ས་ར་ཏེ། ཏྲ་ཡི་ཏྲ་ཡི་བིརྡྷ་མ་ནི་སཾ་བྷ་ན་ཛ་ནི་ཏ་ར་མ་ཏི་སིདྡྷ་ཨ་གྲེ་ཏཾ་སྭཱཧཱ། ཞེས་སོ། ། ༈ ཆས་སུ་ཞུགས་ཏེ་སྟན་ལ་འཁོད་ནས་མཆོད་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས་སྤོས་ཆུ་ལག་མཐིལ་དུ་བླུགས་ལ་སྐབས་གང་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གསུམ་གང་རུང་བཟླས་ལ་རང་གི་སྤྱི་བོར་བསང་གཏོར་བྱས་ཏེ། འབགས་པའི་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་བསལ་ལ། ཀུ་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྟན་གང་རུང་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱིས་བསང་གཏོར་བྱས་ཏེ་གདན་དེ་ལ་བཀྲ་ཤིས་སམ་པདྨའམ་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་གང་རུང་གིས་འདུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལག་པ་གཡས་པའི་མཁྲིག་མ་ལ་གདུ་བུ་དང་། སྲིན་ལག་གཡས་པ་ལ་ཀུ་ཤའི་བསང་བྱེད་གདགས། ཟེའུ་ཁ་དང་སྔར་བཤད་པའི་གཙུག་ཏོར་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བཅིང་ངོ་། །དེ་ལ་གདུ་བུ་ནི་བུ་མོས་བཀལ་བའི་སྐུད་པ་གྲངས་མི་མཉམ་པ་བསྒྲིལ་ནས་མདུད་པ་གྲངས་མི་མཉམ་པ་བོར་ཏེ། དབུས་སུ་རིགས་གང་ཡིན་གྱི་ཕྲེང་རྡོག་གཅིག་བཏགས་ནས་རང་རང་གི་སྔགས་བཟླས་པའོ། །ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷ་ལོ་ཙ་ནེ་སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །མཐོང་བ་དང་ནི་ཐོས་པ་དང་། །རེག་པ་དང་ནི་དྲན་པའང་རུང་། །བདག་ནི་སེམས་ཅན་ 3-2-52b ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ནད་རྣམས་ཀུན་གྱི་གསོས་གྱུར་ཅིག །ཏདྱ་ཐཱ། ཀ་ཊེ་བི་ཀ་ཊེ་ཀཾ་ཀ་ཊེ་ཀ་ཊ་བི་ཀ་ཊེ། ཀཾ་ཀ་ཊེ་བྷ་ག་ཝ་ཏི་བི་ཛ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། ཨོཾ་ཀུ་ལནྡྷ་རི་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་པདྨ་དང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་གདུ་བུའི་རིག་སྔགས་ཏེ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕན་ཡོན་ནི་ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་རིག་སྔགས་ཀྱི་འདུལ་བ་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་ནི། །བགེགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་མི་འགྱུར། །དེ་དག་བརྗོད་པས་མྱུར་དུ་ནི། །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཅིང་གཙང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཀུ་ཤའི་བསང་བྱེད་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས། རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་འབྲུ་གསུམ་ལས། །སོ་སོར་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ཡིས། །ཀུ་ཤ་ཡི་ནི་བསང་བྱེད་ཀྱང་། །སྲིན་ལག་ལ་ནི་གདགས་པར་བྱ། །ཛི་ན་ཛིཀ། ཨཱ་རོ་ལིཀ བཛྲ་དྷྲིཀ མཆོད་དང་བཟླས་བརྗོད་སྦྱིན་སྲེག་ལ། །དེ་ནི་རྟག་ཏུ་བཅང་བར་བྱ། །སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་འབད་པ་ན། །འདིས་ནི་ལག་པ་གཙང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གདུ་བུ་ལ་སྤོས་ཀྱིས་བྱུགས་ནས་སྔགས་བརྒྱ་བཟླ་བར་བཤད་དོ། །ཟེའུ་ཁ་དར་རམ་རས་དམར་པོ་ལས་བྱས་པའི་ཐོད་དེ། དེ་ལ་གདབ་པའི་སྔག
【現代漢語翻譯】 以顯見的對境頂禮，進入誓言，應唸誦：嗡 貝ra匝 貝ra匝 瑪哈 班匝ra 薩達 薩達 薩ra達 薩ra德 扎雅 扎雅 貝ra達 瑪尼 桑巴那 匝尼 達ra 瑪德 悉達 阿格熱當 梭哈。（藏文：ཨོཾ་བི་ར་ཛ་བི་ར་ཛ་མ་ཧཱ་བཛྲི།，梵文天城體：ॐ विरज विरज महा वज्रि，梵文羅馬擬音：oṃ viraja viraja mahā vajri，漢語字面意思：嗡，無塵，無塵，大金剛。）薩達 薩達 薩ra達 薩ra德。（藏文：ས་ཏ་ས་ཏ་ས་ར་ཏ་ས་ར་ཏེ།，梵文天城體：सत सत सरत सरते，梵文羅馬擬音：sata sata sarata sarate，漢語字面意思：真實，真實，流動，流動。）扎雅 扎雅 貝ra達 瑪尼 桑巴那 匝尼 達ra 瑪德 悉達 阿格熱當 梭哈。（藏文：ཏྲ་ཡི་ཏྲ་ཡི་བིརྡྷ་མ་ནི་སཾ་བྷ་ན་ཛ་ནི་ཏ་ར་མ་ཏི་སིདྡྷ་ཨ་གྲེ་ཏཾ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：त्रयि त्रयि विर्ध मानि संभन जनि तर मति सिद्ध अग्रे तं स्वाहा，梵文羅馬擬音：trayi trayi virdha mani sambhana jani tara mati siddha agre tam svāhā，漢語字面意思：三，三，摧毀，意，聚集，生，度，意，成就，最初，彼，梭哈。） 進入法器，安坐于座墊上，加持供品。 第三，之後將香水倒入掌心，唸誦與當下所修法門相應的本尊心咒三遍，然後灑向自己的頭頂，以消除污垢等過失。選取吉祥草（kusha）等座墊，用甘露火供的方式進行灑掃，然後以吉祥坐、蓮花坐或金剛跏趺坐等姿勢安坐于座墊之上。之後，在右手腕佩戴手鐲，在右手食指上佩戴吉祥草指環，並繫上護身結和之前提到的頂髻形象。 手鐲是由未婚女子搓成的股數不等的線繩，繫上個數不等的結，並在中央繫上一顆本尊的念珠，然後唸誦各自的咒語。嗡 汝汝 斯普汝 匝瓦拉 德叉 悉達 洛匝內 薩ra瓦 阿ra塔 薩達尼 梭哈。（藏文：ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷ་ལོ་ཙ་ནེ་སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ रुरु स्फुरु ज्वल तिष्ठ सिद्ध लोचने सर्व अर्थ साधानि स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ ruru sphuru jvala tiṣṭha siddha locane sarva artha sādhāni svāhā，漢語字面意思：嗡，光明，閃耀，燃燒，安住，成就，眼，一切，利益，成辦，梭哈。）頂禮三寶！頂禮菩薩摩訶薩，聖觀自在！無論是見、聞、覺、憶，愿我成為所有眾生一切疾病的良藥。達雅塔，嘎德 貝嘎德 岡嘎德 嘎達 貝嘎德 岡嘎德 巴嘎瓦德 貝匝耶 梭哈。（藏文：ཏདྱ་ཐཱ། ཀ་ཊེ་བི་ཀ་ཊེ་ཀཾ་ཀ་ཊེ་ཀ་ཊ་བི་ཀ་ཊེ། ཀཾ་ཀ་ཊེ་བྷ་ག་ཝ་ཏི་བི་ཛ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：तद्यथा। कटे बिकटे कं कटे कट बिकटे। कं कटे भगवति বিজয়ে स्वाहा，梵文羅馬擬音：tadyathā। kaṭe bikaṭe kaṃ kaṭe kaṭa bikaṭe। kaṃ kaṭe bhagavati vijaye svāhā，漢語字面意思：如是，嘎德，貝嘎德，岡嘎德，嘎達，貝嘎德，岡嘎德，薄伽梵，勝利，梭哈。）嗡 咕蘭達熱 班達 班達 吽 啪。（藏文：ཨོཾ་ཀུ་ལནྡྷ་རི་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：ॐ कुलन्धरि बन्ध बन्ध हुं फट्，梵文羅馬擬音：oṃ kulandhari bandha bandha hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，種姓持，束縛，束縛，吽，啪。）這些分別是如來部、蓮花部和金剛部的手鐲明咒，是各部的佛母。 其功德在於，從次第劃分的圓滿成就明咒的調伏法中，說道：僅憑這些，就不會被障礙所壓倒。唸誦它們，能迅速獲得成就，並變得清凈。還說，吉祥草指環也出自同一處：各自唸誦本尊心咒的三個字，吉祥草指環也應佩戴在食指上。吉那 吉嘎 阿若利嘎 班匝ra 德熱嘎，對於供養、唸誦、佈施和火供，應始終佩戴它。修行者在努力時，用它來清潔雙手。據說，手鐲要用香薰染，並唸誦一百遍咒語。護身結是用紅色絲綢或布料製成的頭飾，在其上縫製咒語。
【English Translation】 Having prostrated to the visible object and entered into the commitment, one should recite: Om biraja biraja maha bajri sata sata sarata sarate traye traye birda mani sambhana jani tara mati siddha agre tam svaha. (藏文：ཨོཾ་བི་ར་ཛ་བི་ར་ཛ་མ་ཧཱ་བཛྲི།，梵文天城體：ॐ विरज विरज महा वज्रि，梵文羅馬擬音：oṃ viraja viraja mahā vajri，漢語字面意思：Om, dustless, dustless, great vajra.) Sata sata sarata sarate. (藏文：ས་ཏ་ས་ཏ་ས་ར་ཏ་ས་ར་ཏེ།，梵文天城體：सत सत सरत सरते，梵文羅馬擬音：sata sata sarata sarate，漢語字面意思：Truth, truth, flowing, flowing.) Traye traye birda mani sambhana jani tara mati siddha agre tam svaha. (藏文：ཏྲ་ཡི་ཏྲ་ཡི་བིརྡྷ་མ་ནི་སཾ་བྷ་ན་ཛ་ནི་ཏ་ར་མ་ཏི་སིདྡྷ་ཨ་གྲེ་ཏཾ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：त्रयि त्रयि विर्ध मानि संभन जनि तर मति सिद्ध अग्रे तं स्वाहा，梵文羅馬擬音：trayi trayi virdha mani sambhana jani tara mati siddha agre tam svāhā，漢語字面意思：Three, three, destroy, mind, gather, generate, cross, mind, accomplishment, foremost, that, svaha.) Entering the implements and sitting on the seat, bless the offerings. Third, then pour scented water into the palm of your hand and recite the essence mantra of the family to which the practice belongs three times, and then sprinkle it on the crown of your head to remove faults such as defilements. Select a cushion of kusha grass or the like, and purify it by sprinkling it with nectar and fire, and then sit on the cushion in a posture of auspiciousness, lotus, or vajra posture. Then, wear a bracelet on the wrist of the right hand, and a kusha grass ring on the right index finger, and tie the protective knot and the image of the crest jewel mentioned earlier. The bracelet is made of threads spun by an unmarried girl with an unequal number of strands, tied with an unequal number of knots, and with a single bead of the family mantra tied in the center, and then reciting their respective mantras. Om ruru spurujwala tistha siddha lochane sarva artha sadhani svaha. (藏文：ཨོཾ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ཛྭ་ལ་ཏིཥྛ་སིདྡྷ་ལོ་ཙ་ནེ་སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ रुरु स्फुरु ज्वल तिष्ठ सिद्ध लोचने सर्व अर्थ साधानि स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ ruru sphuru jvala tiṣṭha siddha locane sarva artha sādhāni svāhā，漢語字面意思：Om, bright, shining, blazing, abide, accomplished, eye, all, benefit, accomplish, svaha.) Homage to the Three Jewels! Homage to the Bodhisattva Mahasattva, the noble Avalokiteshvara! Whether seeing, hearing, feeling, or remembering, may I become the medicine for all the diseases of all beings. Tadyatha, kate bikate kam kate kata bikate kam kate bhagavati bijaye svaha. (藏文：ཏདྱ་ཐཱ། ཀ་ཊེ་བི་ཀ་ཊེ་ཀཾ་ཀ་ཊེ་ཀ་ཊ་བི་ཀ་ཊེ། ཀཾ་ཀ་ཊེ་བྷ་ག་ཝ་ཏི་བི་ཛ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：तद्यथा। कटे बिकटे कं कटे कट बिकटे। कं कटे भगवति विजये स्वाहा，梵文羅馬擬音：tadyathā। kaṭe bikaṭe kaṃ kaṭe kaṭa bikaṭe। kaṃ kaṭe bhagavati vijaye svāhā，漢語字面意思：Thus, kate, bikate, kam kate, kata bikate, kam kate, bhagavati, victory, svaha.) Om kulandhari bandha bandha hum phat. (藏文：ཨོཾ་ཀུ་ལནྡྷ་རི་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：ॐ कुलन्धरि बन्ध बन्ध हुं फट्，梵文羅馬擬音：oṃ kulandhari bandha bandha hūṃ phaṭ，漢語字面意思：Om, lineage holder, bind, bind, hum, phat.) These are the bracelet mantras of the Tathagata, Padma, and Vajra families respectively, and are the mothers of each family. Its merit lies in the fact that from the successively divided methods of subduing the perfectly accomplished mantra, it is said: By these alone, one will not be overwhelmed by obstacles. Reciting them, one will quickly attain accomplishment and become pure. It is also said that the kusha grass ring also comes from the same source: Reciting the three syllables of the essence mantra of the family separately, the kusha grass ring should also be worn on the index finger. Jina Jika Arolika Bajra Dhrika, for offerings, recitations, giving, and fire offerings, it should always be worn. When the practitioner is diligent, he cleanses his hands with it. It is said that the bracelet should be fumigated with incense and recited a hundred times. The protective knot is a headdress made of red silk or cloth, on which mantras are sewn.
ས་ནི་འོག་ནས་གོས་ལ་གདབ་པར་གསུངས་པའི་སྔགས་སོ། །གོས་ལ་ཡང་སྔགས་དེས་བཏབ་ནས་བགོའོ། །ཐོག་འཕོག་པའི་ཤིང་ངམ་ནིམ་པའམ་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་མགལ་དུམ་མམ་ཙནྡན་ནམ་གཞན་ཡང་རུང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པ་བྱས་ལ་ལེགས་པར་བཀྲུ། ཙནྡན་དམར་པོ་བསྐུས་ལ་ཁྲོ་བོ་ལེགས་གྲུབ་ཏུ་བསྐྱེད། རང་འདྲ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས། ཨོཾ་དྷུ་ན་བཛྲ་ཧཱ། ཞེས་པ་དང་པོའི་རབ་གནས་ཀྱི་དུས་ཡིན་ན་སྟོང་གཞན་གྱི་ཚེ་བདུན་བཟླས་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ 3-2-53a བདག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བའི་སླད་དུ་བཞུགས་ཏེ་བདག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་མཛད་དུ་གསོལ། ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ལག་པ་གཡོན་པས་གཟུང་ངོ་། །ཉིན་རེ་བཞིན་དུ་མཆོད་ཅིང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་ལན་བདུན་བསྔགས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཅངས་པས་བགེགས་དང་ལོག་འདྲེན་དང་གནོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་སྐྲག་ནས་འབྲོས་པར་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས། རིགས་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་པ་དང་། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་སོགས་སྔར་བཤད་པའི་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱི་སྔགས་གང་རུང་གིས་སྤོས་ཆུ་ལ་བཟླས་ཏེ་འཐོར་ཡབ་ཀྱིས་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་བསལ་བར་བྱའོ། །ཡང་རིགས་ཀྱི་བདག་པོའི་གསང་སྔགས་སམ་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཛི་ན་ཛི་ཀ་ལ་སོགས་པ་སྐབས་སུ་གང་བབ་པས་བསང་བར་བྱ་སྟེ་ལག་པ་གཡོན་པར་བཞག་པའི་སྤོས་ཀྱི་ཆུས་བྱའོ། །དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་བགེགས་བསལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་གཡོན་པའི་གུང་མོ་གཡས་ཀྱི་ལག་པའི་སོར་མོ་གསུམ་རྡོ་རྗེའི་ཚུལ་དུ་བྱས་པས་བཟུང་བ་བྱིན་སྐྱེད་པའི་ཕྱག་རྒྱས། དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་སྟེང་དུ་བྲིམ་ཞིང་བྱིན་སྐྱེད་པའི་སྔགས་བཟླས་པས་མཆོད་པ་རྣམས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ལྷ་རྫས་སུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། །ཨོཾ་ཏེ་ཛཿཏེ་ཛཿས་ནི་སིདྡྷི་སཱ་དྷ་ཡ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པ་དང་། ཨོཾ་དི་བྱ་དི་བྱ་དྷི་བ་ཡ། ཨ་བེ་ཤ་མ་ཧཱ་ཤྲཱི་ཡ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་ཡ་བནྡྷ་རྀ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པ་རྣམས་རིམ་བཞིན་དུ་རིགས་གསུམ་གྱི་སྔགས་སོ། །དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྐབས་སུ་ 3-2-53b གང་བབ་པ་བཟླ་བར་བྱའོ། ། ༈ བདག་དང་གནས་ལ་བསྲུང་བ་བྱ་བ། བཞི་པ་ནི། དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་ལུས་ཀྱི་བགེགས་བསལ་བའི་སྔགས་རྒྱ་བྱ་བའམ་ཡང་ན་ཅི་ཤེས་པས་བདག་ཉིད་བསྲུངས་ནས་རིགས་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་དང་། བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གྱི་སྔགས་ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ་ནས་མྲྀ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པའི་བར་གང་རུང་གིས་སྤོས་ཆུ་ལ་བཟླས་ནས་བདག་ལ་གཏོར་ལ་བགེགས་བསལ་བར་བྱའོ། །ཨོཾ་ཏྲཾ་བནྡྷ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། ཨོཾ་ན་མོ་མ་ཧཱ་ཤྲཱི་
【現代漢語翻譯】 這是關於將咒語加持于衣服的說明。同樣，衣服也要用這個咒語加持后再穿。取被雷劈過的樹木、楝樹、墓地的木柴或檀香木，或者其他任何材料，製作成三尖金剛杵，並徹底清洗乾淨。塗上紅檀香，觀想忿怒尊圓滿生起。迎請與自己相同的本尊，進行供養等儀式后，唸誦：『嗡 杜那 班匝 吽』。如果是第一次加持，唸誦一千遍；如果是其他時候，唸誦七遍。祈請世尊：『世尊，爲了慈悲我，請您安住於此，成辦我的一切事業。』這樣祈禱后，在進行事業金剛供養等儀式時，用左手拿著金剛杵。每天都要供養，並用自己的咒語讚頌七遍。據《圓滿成就》所說，佩戴此物能使作祟的邪魔外道和製造障礙者驚恐逃竄。然後，先行皈依和發菩提心，唸誦三部種姓的一切事業咒，以及『那摩 惹納 扎雅雅』等之前所說的甘露火供咒中的任何一個，加持香水，用散花器驅除鮮花等的障礙。 此外，還可以唸誦部主（rik gi dag po， कुल नायक，kula nāyaka，家族之主）的秘密咒語，或者部族的精華，如『則納 則嘎』等，根據具體情況進行薰香，用左手拿著香水進行。然後，使用之前所說的驅除障礙的手印，即左手的中指被右手的三根手指以金剛杵的姿勢握住，這是加持增上的手印。將香、花等供品灑在上面，唸誦加持增上的咒語，觀想供品都變成了殊勝的天物。唸誦：『嗡 德熱匝 德熱匝 薩呢 斯德 薩達亞 吽 啪』。以及『嗡 德巴 德巴 德瓦亞 阿貝夏 瑪哈 舍熱亞 耶 梭哈』。還有『嗡 匝拉 匝拉亞 班達熱 吽 啪』。這些分別是三部種姓的咒語。然後，用之前所說的甘露火供咒加持，並唸誦部族的精華，根據具體情況唸誦。 保護自身和處所的方法： 第四，然後，使用之前所說的驅除身體障礙的咒語和手印，或者用自己所知曉的任何方法保護自己，唸誦三部種姓的一切事業咒，以及從『那摩 惹納 扎雅雅』到『姆熱德 吽 啪』之間的甘露火供咒中的任何一個，加持香水，灑在自己身上以驅除障礙。唸誦：『嗡 扎姆 班達 梭哈』。以及『嗡 那摩 瑪哈 舍熱』
【English Translation】 This is an instruction on how to consecrate clothes with a mantra. Similarly, the clothes should be consecrated with this mantra before wearing. Take wood struck by lightning, neem wood, firewood from a cemetery, or sandalwood, or any other material, and make a three-pointed vajra, and clean it thoroughly. Apply red sandalwood paste, and visualize the wrathful deity arising perfectly. Invite the same deity as yourself, perform offerings and other rituals, and recite: 'Om Dhuna Vajra Hum'. If it is the first consecration, recite it a thousand times; if it is other times, recite it seven times. Pray to the Bhagavan: 'Bhagavan, out of compassion for me, please abide here and accomplish all my deeds.' After praying in this way, while performing the activities of vajra offerings and other rituals, hold the vajra in your left hand. Offer it every day, and praise it seven times with your own mantra. According to 'Perfect Accomplishment', wearing this will cause obstructing demons and those who cause harm to flee in terror. Then, first take refuge and generate Bodhicitta, recite all the mantras of the three families, and any of the nectar fire offering mantras previously mentioned, such as 'Namo Ratna Trayaya', bless the scented water, and use a flower sprinkler to dispel obstacles from flowers and other offerings. In addition, you can recite the secret mantra of the family lord (rik gi dag po, कुल नायक, kula nāyaka, lord of the family), or the essence of the family, such as 'Zina Zika', etc., incense according to the specific situation, and use the scented water held in the left hand. Then, use the hand gesture for dispelling obstacles mentioned earlier, where the middle finger of the left hand is held by the three fingers of the right hand in the form of a vajra, which is the hand gesture for blessing and increasing. Sprinkle incense, flowers, and other offerings on it, recite the mantra for blessing and increasing, and visualize that the offerings have all become supreme divine substances. Recite: 'Om Teja Teja Sani Siddhi Sadhaya Hum Phet'. And 'Om Dibya Dibya Dhibaya Abesha Maha Shriye Ye Svaha'. Also 'Om Jwala Jwalaya Bandhari Hum Phet'. These are the mantras of the three families respectively. Then, bless with the nectar fire offering mantra mentioned earlier, and recite the essence of the family, reciting whatever is appropriate for the specific situation. Methods for protecting oneself and the place: Fourth, then, use the mantra and mudra for dispelling obstacles from the body mentioned earlier, or protect yourself by any means you know, recite all the mantras of the three families, and any of the nectar fire offering mantras from 'Namo Ratna Trayaya' to 'Mrite Hum Phet', bless the scented water, sprinkle it on yourself to dispel obstacles. Recite: 'Om Tram Bandha Svaha'. And 'Om Namo Maha Shri'
ཡཱ་ཡཻ། སཽ་མེ་སིདྡྷི་སིདྡྷི་སཱ་དྷ་ཡ། ཤི་བི་ཤི་བཾ་ཀ་རི། ཨ་བྷ་ཧ། སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། ཨོཾ་ཨ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་སོ། །དེ་ནས་གནས་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་སྟེ། ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲི་བཛྲི་བྷཱུ་ར་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པ་འདིས་སྤོས་ཆུ་ལ་ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བསང་གཏོང་བྱ་ཞིང་། ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་རྣམས་ཕན་ཚུན་གདུ་བུ་ལྟར་བྱས་ལ་སོ་སོའི་དྲུང་དུ་རྩེ་མོ་སྦྱར་ཏེ་མཐེའུ་ཆུང་དང་མཛུབ་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེངས། མཐེ་བོང་ཕུར་བུའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ་ས་ལ་བཙུགས་པ་ཕུར་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱ་ཞིང་། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྔགས་བཏོན་ནས་བགེགས་རྣམས་ལ་ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུས་བཏབ་པས་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་བསམ་མོ། །ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་ར་ཛྭ་ལི་ཏ། ཨ་ནནྟ་མུརྟ་ཡེ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བཟླས་པའི་བདུག་པས་བདུགས་ཏེ་སྟེང་གི་ལྷ་རྣམས་བཅིངས་པར་བསམ་མོ། །སྔགས་དེ་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་སྤྱིའི་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ། ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ་དང་། པདྨའི་རིགས་ལ། ཨོཾ་པདྨ་ནི་བྷ་ག་ཝ་ཏི་མོ་ཧ་ཡ་ 3-2-54a མོ་ཧ་ཡ། ཛ་གད་མོ་ཧ་ནི་སྭཱཧཱ། ཞེས་གསུངས་ནས་རྒྱུད་དང་མངོན་རྟོགས་གཉིས་ཀ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་ལོགས་པ་མི་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གཏོར་ལ། བྷཱུཾ་ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏོདྦྷ་བ་ཨུཏྦྷ་བ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝཱན་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་བགེགས་ཐམས་ཅད་བཅིངས་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་རིག་པའི་རྒྱལ་པོའི་གསང་སྔགས་སོ། །དེ་ནས་ཕུར་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཐེ་བོང་གཉིས་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་བར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཏདྱ་ཐཱ། ཨོཾ་ས་ར་ས་ར་བཛྲ་པྲ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་པས་རྡོ་རྗེའི་ར་བས་བར་མཚམས་མེད་པར་བསྐོར་བར་བསམ་མོ། །ར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ཁ་ཐུར་དུ་བསྟན་ནས་བསྐོར་ལ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཨོཾ་བི་སྥུ་རཀྵ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པས་རྡོ་རྗེ་རྭ་བའི་སྟེང་ནས་རྡོ་རྗེའི་དྲ་བ་སྟེ་གུར་བྱུང་བར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་དང་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ད
【現代漢語翻譯】 ཡཱ་ཡཻ། སཽ་མེ་སིདྡྷི་སིདྡྷི་སཱ་དྷ་ཡ། ཤི་བི་ཤི་བཾ་ཀ་རི། ཨ་བྷ་ཧ། སརྦ་ཨརྠ་སཱ་དྷ་ནི་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་དང་། （藏文：ཨོཾ་ཨ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ；梵文天城體：ॐ अकीली कीला वज्र हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om akili kilā vajra hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，阿吉利，吉拉，金剛，吽，呸）ཅེས་པ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་（Tathāgata，如來）ལ་སོགས་པ་རིགས་གསུམ་གྱི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་སོ། ། 『亞耶，索美悉地悉地薩達亞，西比西旺嘎日，阿巴哈，薩瓦阿塔薩達尼梭哈』。以及『（藏文：ཨོཾ་ཨ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ；梵文天城體：ॐ अकीली कीला वज्र हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om akili kilā vajra hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，阿吉利，吉拉，金剛，吽，呸）』，這些分別是如來等三部一切事業的真言。 དེ་ནས་གནས་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་སྟེ། （藏文：ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲི་བཛྲི་བྷཱུ་ར་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ कीली कीला वज्री वज्री भूर बन्ध बन्ध हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om kili kila vajri vajri bhūra bandha bandha hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，吉利，吉拉，金剛，金剛，布拉， बंध， बंध， 吽， 呸）ཅེས་པ་འདིས་སྤོས་ཆུ་ལ་ལན་བདུན་བཟླས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བསང་གཏོང་བྱ་ཞིང་། 然後，爲了守護處所，觀想守護輪，唸誦『（藏文：ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲི་བཛྲི་བྷཱུ་ར་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ कीली कीला वज्री वज्री भूर बन्ध बन्ध हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om kili kila vajri vajri bhūra bandha bandha hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，吉利，吉拉，金剛，金剛，布拉， बंध， बंध， 吽， 呸）』七遍，用香水向四面八方灑凈。 ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་རྣམས་ཕན་ཚུན་གདུ་བུ་ལྟར་བྱས་ལ་སོ་སོའི་དྲུང་དུ་རྩེ་མོ་སྦྱར་ཏེ་མཐེའུ་ཆུང་དང་མཛུབ་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེངས། མཐེ་བོང་ཕུར་བུའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ཏེ་ས་ལ་བཙུགས་པ་ཕུར་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱ་ཞིང་། བཤད་མ་ཐག་པའི་སྔགས་བཏོན་ནས་བགེགས་རྣམས་ལ་ཁྲོ་བོ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུས་བཏབ་པས་གཡོ་འགུལ་མེད་པར་བསམ་མོ། ། 雙手的中指和食指交叉成環狀，指尖在各自的根部相接，小指和無名指併攏豎起。拇指做成金剛橛的樣子，插在地上，做成金剛橛手印。唸誦剛才所說的真言，觀想忿怒尊用金剛橛擊打邪魔，使之無法動彈。 （藏文：ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་ར་ཛྭ་ལི་ཏ། ཨ་ནནྟ་མུརྟ་ཡེ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ सुसिद्धि कर ज्वलित अनन्त मूर्ता ये ज्वल ज्वल बन्ध बन्ध हन हन हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om susiddhi kara jvalita ananta mūrta ye jvala jvala bandha bandha hana hana hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，速悉地，嘎拉，加瓦利達，阿南達，木爾達耶，加瓦拉，加瓦拉， बंध， बंध， 哈納， 哈納， 吽， 呸）ཅེས་བཟླས་པའི་བདུག་པས་བདུགས་ཏེ་སྟེང་གི་ལྷ་རྣམས་བཅིངས་པར་བསམ་མོ། ། 唸誦『（藏文：ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་ར་ཛྭ་ལི་ཏ། ཨ་ནནྟ་མུརྟ་ཡེ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ सुसिद्धि कर ज्वलित अनन्त मूर्ता ये ज्वल ज्वल बन्ध बन्ध हन हन हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om susiddhi kara jvalita ananta mūrta ye jvala jvala bandha bandha hana hana hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，速悉地，嘎拉，加瓦利達，阿南達，木爾達耶，加瓦拉，加瓦拉， बंध， बंध， 哈納， 哈納， 吽， 呸）』，用煙燻香，觀想上方的諸神被束縛。 སྔགས་དེ་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་སྤྱིའི་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ། （藏文：ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ；梵文天城體：ॐ ज्वल हुं；梵文羅馬擬音：Om jvala hūṃ；漢語字面意思：嗡，加瓦拉，吽）དང་། པདྨའི་རིགས་ལ། （藏文：ཨོཾ་པདྨ་ནི་བྷ་ག་ཝ་ཏི་མོ་ཧ་ཡ་མོ་ཧ་ཡ། ཛ་གད་མོ་ཧ་ནི་སྭཱཧཱ།；梵文天城體：ॐ पद्मानि भगवति मोहय मोहय जगत् मोहनि स्वाहा；梵文羅馬擬音：Om padmani bhagavati mohaya mohaya jagat mohani svāhā；漢語字面意思：嗡，蓮花，薄伽梵，迷惑，迷惑，世界，迷惑者，梭哈）ཞེས་གསུངས་ནས་རྒྱུད་དང་མངོན་རྟོགས་གཉིས་ཀ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་ལོགས་པ་མི་སྣང་ངོ་། ། 這個真言是三部通用的。如來部唸誦『（藏文：ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ；梵文天城體：ॐ ज्वल हुं；梵文羅馬擬音：Om jvala hūṃ；漢語字面意思：嗡，加瓦拉，吽）』，蓮花部唸誦『（藏文：ཨོཾ་པདྨ་ནི་བྷ་ག་ཝ་ཏི་མོ་ཧ་ཡ་མོ་ཧ་ཡ། ཛ་གད་མོ་ཧ་ནི་སྭཱཧཱ།；梵文天城體：ॐ पद्मानि भगवति मोहय मोहय जगत् मोहनि स्वाहा；梵文羅馬擬音：Om padmani bhagavati mohaya mohaya jagat mohani svāhā；漢語字面意思：嗡，蓮花，薄伽梵，迷惑，迷惑，世界，迷惑者，梭哈）』。經典和證悟中都沒有提到金剛部的特殊真言。 དེ་ནས་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་བཟླས་པའི་སྤོས་ཆུས་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གཏོར་ལ། （藏文：བྷཱུཾ་ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏོདྦྷ་བ་ཨུཏྦྷ་བ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝཱན་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།；梵文天城體：भूं ॐ अमृतोद्भव उद्भव हुं फट्। नमो रत्नत्रयाय। नमश्चण्ड वज्रपाणये। महायक्ष सेनापतये। ॐ सुम्भनि सुम्भ हुं। गृह्ण गृह्ण हुं। गृह्णापय गृह्णापय हुं। आनय हो भगवान् विद्याराज हुं फट् स्वाहा；梵文羅馬擬音：Bhūṃ oṃ amṛtodbhava udbhava hūṃ phaṭ। Namo ratnatrayāya। Namaścaṇḍa vajrapāṇaye। Mahāyakṣa senāpataye। Oṃ sumbhani sumbha hūṃ। Gṛhṇa gṛhṇa hūṃ। Gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ। Ānaya ho bhagavān vidyārāja hūṃ phaṭ svāhā；漢語字面意思： भूँ 嗡，甘露生，生，吽，呸。 皈依三寶。 皈依忿怒金剛手。 大夜叉 सेनापति。 嗡，松巴尼，松巴，吽。 抓住，抓住，吽。 抓住，抓住，吽。 帶來，薄伽梵，明王，吽，呸，梭哈）ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་བགེགས་ཐམས་ཅད་བཅིངས་པར་བསམ་མོ། ། 然後，唸誦各部的種子字，用香水向四面八方灑凈，唸誦『（藏文：བྷཱུཾ་ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏོདྦྷ་བ་ཨུཏྦྷ་བ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝཱན་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།；梵文天城體：भूं ॐ अमृतोद्भव उद्भव हुं फट्। नमो रत्नत्रयाय। नमश्चण्ड वज्रपाणये। महायक्ष सेनापतये। ॐ सुम्भनि सुम्भ हुं। गृह्ण गृह्ण हुं। गृह्णापय गृह्णापय हुं। आनय हो भगवान् विद्याराज हुं फट् स्वाहा；梵文羅馬擬音：Bhūṃ oṃ amṛtodbhava udbhava hūṃ phaṭ। Namo ratnatrayāya। Namaścaṇḍa vajrapāṇaye। Mahāyakṣa senāpataye। Oṃ sumbhani sumbha hūṃ। Gṛhṇa gṛhṇa hūṃ। Gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ। Ānaya ho bhagavān vidyārāja hūṃ phaṭ svāhā；漢語字面意思： भूँ 嗡，甘露生，生，吽，呸。 皈依三寶。 皈依忿怒金剛手。 大夜叉 सेनापति。 嗡，松巴尼，松巴，吽。 抓住，抓住，吽。 抓住，抓住，吽。 帶來，薄伽梵，明王，吽，呸，梭哈）』，觀想四方的邪魔都被束縛。 དེ་ནི་རིགས་གསུམ་གྱི་རིག་པའི་རྒྱལ་པོའི་གསང་སྔགས་སོ། །དེ་ནས་ཕུར་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཐེ་བོང་གཉིས་གྱེན་དུ་བསྒྲེང་བར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཏདྱ་ཐཱ། （藏文：ཨོཾ་ས་ར་ས་ར་བཛྲ་པྲ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ सर सर वज्र प्रकर हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om sara sara vajra prakara hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，薩拉，薩拉，金剛，普拉卡拉，吽，呸）ཅེས་བརྗོད་པས་རྡོ་རྗེའི་ར་བས་བར་མཚམས་མེད་པར་བསྐོར་བར་བསམ་མོ། ། 這是三部明王的秘密真言。然後，從金剛橛手印中，將兩個拇指向上豎起，做成墻的手印，唸誦『皈依三寶。皈依忿怒金剛手。大夜叉 सेनापति。即說咒曰：（藏文：ཨོཾ་ས་ར་ས་ར་བཛྲ་པྲ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ सर सर वज्र प्रकर हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om sara sara vajra prakara hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，薩拉，薩拉，金剛，普拉卡拉，吽，呸）』，觀想用金剛墻毫無間隙地環繞四周。 ར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཉིད་ཁ་ཐུར་དུ་བསྟན་ནས་བསྐོར་ལ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩ་ཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། （藏文：ཨོཾ་བི་སྥུ་རཀྵ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ विस्फुर रक्ष वज्रपाणि हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om visphura rakṣa vajrapāṇi hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，維斯普拉，拉克沙，金剛手，吽，呸）ཅེས་པས་རྡོ་རྗེ་རྭ་བའི་སྟེང་ནས་རྡོ་རྗེའི་དྲ་བ་སྟེ་གུར་བྱུང་བར་བསམ་མོ། ། 將墻的手印朝下環繞，唸誦『皈依三寶。皈依忿怒金剛手。大夜叉 सेनापति。（藏文：ཨོཾ་བི་སྥུ་རཀྵ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ विस्फुर रक्ष वज्रपाणि हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om visphura rakṣa vajrapāṇi hūṃ phaṭ；漢語字面意思：嗡，維斯普拉，拉克沙，金剛手，吽，呸）』，觀想在金剛墻之上出現金剛網，即金剛帳篷。 དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་དང་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལའི་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་ད 然後，用之前所說的甘露爐火和吉利吉拉的真言和手印……
【English Translation】 'Ya ye, some siddhi siddhi sādhaya, shibi shivam kari, abhaha, sarva artha sādhani svāhā.' And '（藏文：ཨོཾ་ཨ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཕཊ；梵文天城體：ॐ अकीली कीला वज्र हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om akili kilā vajra hūṃ phaṭ；漢語字面意思：Om, Akili, Kila, Vajra, Hum, Phat）' These are the mantras for all the activities of the three families, such as the Tathāgata (如來). Then, in order to protect the place, contemplate the protective wheel, reciting '（藏文：ཨོཾ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་བཛྲི་བཛྲི་བྷཱུ་ར་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ कीली कीला वज्री वज्री भूर बन्ध बन्ध हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om kili kila vajri vajri bhūra bandha bandha hūṃ phaṭ；漢語字面意思：Om, Kili, Kila, Vajri, Vajri, Bhura, Bandha, Bandha, Hum, Phat）' seven times over incense water, and sprinkle it in all directions. The middle and index fingers of both hands are crossed like rings, with the tips joined at their respective bases, and the little and ring fingers are aligned and raised. The thumbs are made into the shape of a vajra stake and planted on the ground, forming the vajra stake mudra. Recite the mantra just mentioned, and visualize the wrathful deity striking the obstructing forces with the vajra stake, rendering them immobile. Recite '（藏文：ཨོཾ་སུ་སིདྡྷི་ཀ་ར་ཛྭ་ལི་ཏ། ཨ་ནནྟ་མུརྟ་ཡེ་ཛྭ་ལ་ཛྭ་ལ་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ सुसिद्धि कर ज्वलित अनन्त मूर्ता ये ज्वल ज्वल बन्ध बन्ध हन हन हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om susiddhi kara jvalita ananta mūrta ye jvala jvala bandha bandha hana hana hūṃ phaṭ；漢語字面意思：Om, Susiddhi, Kara, Jvalita, Ananta, Murta ye, Jvala, Jvala, Bandha, Bandha, Hana, Hana, Hum, Phat）', fumigate with incense, and visualize the deities above being bound. This mantra is common to the three families. For the Tathāgata family, recite '（藏文：ཨོཾ་ཛྭ་ལ་ཧཱུཾ；梵文天城體：ॐ ज्वल हुं；梵文羅馬擬音：Om jvala hūṃ；漢語字面意思：Om, Jvala, Hum）', and for the Padma family, recite '（藏文：ཨོཾ་པདྨ་ནི་བྷ་ག་ཝ་ཏི་མོ་ཧ་ཡ་མོ་ཧ་ཡ། ཛ་གད་མོ་ཧ་ནི་སྭཱཧཱ།；梵文天城體：ॐ पद्मानि भगवति मोहय मोहय जगत् मोहनि स्वाहा；梵文羅馬擬音：Om padmani bhagavati mohaya mohaya jagat mohani svāhā；漢語字面意思：Om, Padmani, Bhagavati, Mohaya, Mohaya, Jagat, Mohani, Svaha）'. There is no separate mantra for the Vajra family mentioned in either the tantras or the realizations. Then, recite the seed syllables of each family, sprinkle incense water all around, and recite '（藏文：བྷཱུཾ་ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏོདྦྷ་བ་ཨུཏྦྷ་བ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ། གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ། ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝཱན་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།；梵文天城體：भूं ॐ अमृतोद्भव उद्भव हुं फट्। नमो रत्नत्रयाय। नमश्चण्ड वज्रपाणये। महायक्ष सेनापतये। ॐ सुम्भनि सुम्भ हुं। गृह्ण गृह्ण हुं। गृह्णापय गृह्णापय हुं। आनय हो भगवान् विद्याराज हुं फट् स्वाहा；梵文羅馬擬音：Bhūṃ oṃ amṛtodbhava udbhava hūṃ phaṭ। Namo ratnatrayāya। Namaścaṇḍa vajrapāṇaye। Mahāyakṣa senāpataye। Oṃ sumbhani sumbha hūṃ। Gṛhṇa gṛhṇa hūṃ। Gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ। Ānaya ho bhagavān vidyārāja hūṃ phaṭ svāhā；漢語字面意思：Bhum Om, Amrita-Udbhava, Udbhava, Hum, Phat. Homage to the Triple Gem. Homage to the fierce Vajrapani. To the great Yaksha, the commander of the army. Om, Sumbhani, Sumbha, Hum. Grhna, Grhna, Hum. Grhnapaya, Grhnapaya, Hum. Bring hither, O Blessed Vidyaraja, Hum, Phat, Svaha）', visualizing all the obstructing forces of the directions being bound. This is the secret mantra of the Vidyaraja (明王) of the three families. Then, from the vajra stake mudra, raise the two thumbs upwards to form the wall mudra, reciting 'Homage to the Triple Gem. Homage to the fierce Vajrapani. To the great Yaksha, the commander of the army. Namely, （藏文：ཨོཾ་ས་ར་ས་ར་བཛྲ་པྲ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ सर सर वज्र प्रकर हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om sara sara vajra prakara hūṃ phaṭ；漢語字面意思：Om, Sara, Sara, Vajra, Prakara, Hum, Phat）', visualizing a vajra wall encircling without any gaps. Turn the wall mudra downwards and encircle, reciting 'Homage to the Triple Gem. Homage to the fierce Vajrapani. To the great Yaksha, the commander of the army. （藏文：ཨོཾ་བི་སྥུ་རཀྵ་བཛྲ་པཱ་ཎི་ཧཱུཾ་ཕཊ།；梵文天城體：ॐ विस्फुर रक्ष वज्रपाणि हुं फट्；梵文羅馬擬音：Om visphura rakṣa vajrapāṇi hūṃ phaṭ；漢語字面意思：Om, Visphura, Raksha, Vajrapani, Hum, Phat）', visualizing a vajra net, i.e., a tent, arising from above the vajra fence. Then, with the previously described nectar fire offering and the Kili Kila mantra and mudra...
ེ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་སྟེ། ལེགས་གྲུབ་ལས། ཁང་པའི་ཁོ་ར་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ར་བ་དང་དྲ་བ་དང་ཕུར་བུ་ལ་ཁྲོ་བོ་དེ་གཉིས་རྟག་ཏུ་སྦྱར་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ཁུ་ཚུར་བཅིངས་ཏེ་མཐེ་བོས་སེན་མོ་རྣམས་མནན་ལ་མཛུབ་མོ་ཕྱུང་ནས་དབུས་ནས་བསྐོར་ཞིང་། ན་མཿས་མནྟ་བཛྲ་ཎཱཾ། ཨོཾ་ཏ་ར་ཏ་ར། ཏུ་རུ་ཏུ་རུ། མ་ཊ་མ་ཊ། བནྡྷ་བནྡྷ། སརྦ་ཏྲ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏེ། ས་སི་མེ་ས་མ་བནྡྷ། ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ 3-2-54b ཏ་ར་ཏ་ར་ས་མནྟ་བཛྲེ། ས་མནྟ་བཛྲེ། ཀུ་རུ་ཨ་མ་ལེ་ཀུ་རུ་ཎ། མ་ཡེ་ཏུ་ཏ་ཡེ་ཏུ་ཏ་ཡེ། བ་ར་བ་ར། ཀ་ར་ཀ་ར། སུ་མི་མ་ས་མནྟ། བིདྷྭ་ན་ས་ཡེ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པས་ར་བའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མེ་དཔུང་འབར་བར་ཁྱད་པར་བསམས་ལ་མཚམས་བཅིང་ངོ་། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་དངོས། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡག་ལག་གི་བསམ་གཏན་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ལྷ་ཡི་སྐུ་ཡི་གནས་དེ་ལ། །དང་པོ་ཁོ་ནར་མཆོད་ནས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་གནས་བཅས་ཤེས་རབ་ཅན། །བདེར་གཤེགས་མདུན་དུ་བསམས་ནས་ནི། །ཞེས་དང་པོར་ལྷ་ལ་མཆོད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་རང་ལྷར་སྐྱེད་པ་བཤད་ལ། འགྲེལ་པ་ལས། མཆོད་པ་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་པས་གཙང་སྦྲ་བྱ་བ་དང་བདག་དང་གནས་བསྲུང་བ་དང་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པ་སོགས་ཀྱང་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་དག་མ་བྱས་པར་ལྷ་མཆོད་པའི་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཙང་སྦྲ་སོགས་དེ་དག་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པས། སངས་རྒྱས་གསང་བ་ནི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་བཞེད་ལ། ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས་སྔོན་དུ་རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད། དེ་ནས་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ནས་མཆོད་པ་སོགས་བྱེད་པར་བཤད་དེ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལ་སྔ་མ་བདེ་བར་སྣང་ཡང་འདིར་ནི་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་གཞུང་ལ་ཤས་ཆེར་བརྟེན་པས་ཕྱི་མ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། འདི་ལ་གཉིས། རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ་དང་། མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་སོ། ། ༈ རང་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ་བཞག་ལ། དབང་པོ་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དག་ལས་ནང་དུ་བཟློག་སྟེ་མགྲིན་པ་རྨ་བྱ་ལྟར་བྱས་ནས་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་དལ་བུས་དབྱུང་ཞིང་། མིག་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཕྱེ་སྟེ་སྣའི་རྩེ་མོར་གཏད་ཅིང་སོས་སོ་མནན་ནས་ལྕེ་རྐན་ལ་སྦྱར་ཏེ་ 3-2-55a སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་ནས། དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ལས་བསྒྲལ་བར་བྱ་བའི་ཁུར་འཁྱེར་བའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ནས། དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབད་ནས་བསྐྱེད་དེ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསག་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་དེ་ལ་གནས་ནས་དགེ་བ་བསྒྲུབ
【現代漢語翻譯】 然後加持這些（物品），在《成就法》中說，房屋的周圍，籬笆、網和樁子上，都要經常貼上那兩個忿怒尊。然後握拳，用拇指按住指甲，伸出食指，從中間旋轉，唸誦：那嘛 薩曼達 瓦日拉 南（藏文：ན་མཿས་མནྟ་བཛྲ་ཎཱཾ།，梵文天城體：नमः समन्त वज्राणां，梵文羅馬擬音：namaḥ samanta vajrāṇāṃ，漢語字面意思：敬禮普遍金剛），嗡 達拉 達拉，都如 都如，瑪達 瑪達，班達 班達，薩瓦 扎 阿扎地哈地，薩斯美 薩瑪班達，古如 古如 達拉 達拉 薩曼達 瓦日列，薩曼達 瓦日列，古如 阿瑪列 古如 納，瑪耶 都達耶 都達耶，瓦拉 瓦拉，嘎拉 嘎拉，蘇彌瑪 薩曼達，維瓦納 薩耶 瓦拉雅 梭哈（藏文：ཨོཾ་ཏ་ར་ཏ་ར། ཏུ་རུ་ཏུ་རུ། མ་ཊ་མ་ཊ། བནྡྷ་བནྡྷ། སརྦ་ཏྲ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏེ། ས་སི་མེ་ས་མ་བནྡྷ། ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ཏ་ར་ཏ་ར་ས་མནྟ་བཛྲེ། ས་མནྟ་བཛྲེ། ཀུ་རུ་ཨ་མ་ལེ་ཀུ་རུ་ཎ། མ་ཡེ་ཏུ་ཏ་ཡེ་ཏུ་ཏ་ཡེ། བ་ར་བ་ར། ཀ་ར་ཀ་ར། སུ་མི་མ་ས་མནྟ། བིདྷྭ་ན་ས་ཡེ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）。這樣觀想籬笆的各個方向都燃起熊熊火焰，然後結界。 禪定正行之四支唸誦 第二部分分為兩部分：唸誦之支的禪定，以及依此如何進行唸誦。 禪定正行之四支唸誦 第一部分是：如《后禪定》中所說：『于本尊之身處，首先供養而頂禮，瑜伽行者具智慧，于善逝前作觀想。』首先向本尊供養，然後在之後生起自身為本尊。註釋中說：『供養只是象徵，所以也要做清潔、守護自身和處所、迎請本尊等，因為不做這些就沒有供養本尊的機會。』清潔等這些也要全部瞭解。因此，諸佛的秘密是按照這個順序來理解的。在《成就法》的現觀中，首先生起自身為本尊，然後迎請本尊並進行供養等。雖然前一種觀修次第看起來更簡單，但這裡主要依賴於菩提心的論典，所以按照后一種方式來講解。這裡分為兩部分：生起自身為本尊，以及迎請智慧尊並進行供養等。 生起自身為本尊 第一部分是：然後將身體正直地伸直放置，將感官從對境的執著中收回，像孔雀一樣伸展頸部，緩慢地呼出和吸入氣息。稍微睜開眼睛，注視鼻尖，咬緊牙齒，將舌頭抵在上顎， 觀想所有眾生，爲了將他們從痛苦中解脫出來，承擔起重任，生起偉大的慈悲心。爲了他們的利益，發誓獲得無上的菩提，努力生起菩提心，積累功德資糧。安住於此心，行持善業。
【English Translation】 Then bless these (items). In the 'Accomplishment Method' it is said that the two wrathful deities should always be affixed around the house, to the fence, net, and stakes. Then clench the fist, press the nails with the thumbs, extend the index finger, and rotate from the center, reciting: Namaḥ samanta vajrāṇāṃ (藏文：ན་མཿས་མནྟ་བཛྲ་ཎཱཾ།，梵文天城體：नमः समन्त वज्राणां，梵文羅馬擬音：namaḥ samanta vajrāṇāṃ，漢語字面意思：Homage to the all-pervading Vajras!), Oṃ tara tara, turu turu, maṭa maṭa, bandha bandha, sarvatra apratihate, sasi me sama bandha, kuru kuru tara tara samanta vajre, samanta vajre, kuru amale kuru ṇa, maye tutaye tutaye, vara vara, kara kara, sumi ma samanta, vidhvaṃsa ye jvālā ya svāhā (藏文：ཨོཾ་ཏ་ར་ཏ་ར། ཏུ་རུ་ཏུ་རུ། མ་ཊ་མ་ཊ། བནྡྷ་བནྡྷ། སརྦ་ཏྲ་ཨ་པྲ་ཏི་ཧ་ཏེ། ས་སི་མེ་ས་མ་བནྡྷ། ཀུ་རུ་ཀུ་རུ་ཏ་ར་ཏ་ར་ས་མནྟ་བཛྲེ། ས་མནྟ་བཛྲེ། ཀུ་རུ་ཨ་མ་ལེ་ཀུ་རུ་ཎ། མ་ཡེ་ཏུ་ཏ་ཡེ་ཏུ་ཏ་ཡེ། བ་ར་བ་ར། ཀ་ར་ཀ་ར། སུ་མི་མ་ས་མནྟ། བིདྷྭ་ན་ས་ཡེ་ཛྭ་ལཱ་ཡ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：). Thus, visualize flames blazing in all directions of the fence, and then create the boundary. The Actual Meditation of the Four Branches of Recitation The second part is divided into two parts: the meditation on the branches of recitation, and how to perform the recitation based on it. The Meditation of the Four Branches of Recitation The first is: As stated in the 'Later Meditation': 'In the place of the deity's body, first offer and prostrate, the yogi with wisdom, contemplates in front of the Sugata.' First, offer to the deity, and then generate oneself as the deity. The commentary says: 'Offering is just a symbol, so one must also do cleansing, protect oneself and the place, invite the deity, etc., because without doing these, there is no opportunity to offer to the deity.' All these cleansings, etc., should also be understood. Therefore, the secret of the Buddhas is understood in this order. In the 'Manifest Realization' of the 'Accomplishment Method', one first generates oneself as the deity, and then invites the deity and performs offerings, etc. Although the former order of meditation seems easier, here we mainly rely on the treatises on Bodhicitta, so we will explain it according to the latter method. This is divided into two parts: generating oneself as the deity, and inviting the wisdom deity in front and performing offerings, etc. Generating Oneself as the Deity The first is: Then straighten the body and place it upright, withdraw the senses from their objects, stretch the neck like a peacock, and slowly exhale and inhale the breath. Open the eyes slightly, focus on the tip of the nose, clench the teeth, and place the tongue against the palate, Focus on all sentient beings, taking on the responsibility to liberate them from suffering, generate great compassion. For their benefit, vow to attain unsurpassed Bodhi, strive to generate Bodhicitta, and accumulate merit. Abide in this mind and perform virtuous deeds.
ས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདྲེན་པར་བྱེད་ཅིང་། དེས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དགེ་བ་དག་ནི་འཁོར་བ་ན་ཡང་བདེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ཕྱི་ནས་ཡན་ལག་རྣམ་གྲོལ་བ། །མི་འབྱེད་འབྱེད་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཕྲ་བ་མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ། །བློ་ཡི་དཔྱོད་པ་མདུན་ན་གནས། །ཞེས་པས་སྟོན་ནོ། །མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མེད་པས། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ཙམ་ལ་བདག་ཅེས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་འདྲ་བའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདི་འདྲར་བྱས་ཞེས་དྲངས་སོ། །དུས་ནི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་པའི་ཕྱི་ནས་སོ། །ཇི་འདྲ་བར་བྱས་པ་ནི། དོན་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་གཞན་རྒྱུད་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པས་མི་འབྱེད་པ་སྟེ་མི་འཛིན་ཅིང་། བདག་དེས་ཀྱང་ཡུལ་གཞན་འབྱེད་པ་སྟེ་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། དོན་དམ་པར་ན་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ནི་གཟུང་འཛིན་བདེན་པ་བ་བཀག་པས་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་འདི་འདྲར་བྱས་པའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་དང་འདྲ་བར་ནང་གི་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་དོན་དུ་སྣང་བ་ 3-2-55b འདི་སུས་འགོག་ནུས་སྙམ་ནས་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་བདེན་པར་རྟོག་ན། དེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བས་ན་ཕྲ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་བདག་གི་དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བསྟན་ནས། དེ་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི་མི་གཡོ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ་འདི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་པ་དང་དོན་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་ཆུ་དང་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྣང་བའི་སྒོ་དེ་ཉིད་དུ་བདག་དང་ལྷ་གཉིས་གཅིག་པར་ང་རྒྱལ་བྱས་ཏེ། སྣང་བ་མེད་པར་རང་གིས་རིག་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱ་སྟེ་དོན་དམ་པའི་ལྷའོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མཐའ་དག་གིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ནས་ལྷ་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་སྭ་བྷཱ་ཝཱ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་དེའི་དོན་སྒོམ་པ་དང་གནད་གཅིག་གོ། དེ་ལས་ལངས་ནས་སྐབས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེའི་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲག་པར་དམིགས་པ་ནི་སྒྲའི་ལྷ་སྟེ། ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས་འདི་མ་བྱུང་ཞིང་མཚམས་འདིར་སེམས་དེ་
【現代漢語翻譯】 一切土地都引導向一切智智（sarvajnana， सर्वज्ञता， sarvajñatā， 全知）的智慧，並且由此加持的善行也引導向輪迴中無盡的安樂。然後，修習勝義菩提心，如《後禪定》所說：『從外解脫支分，不分別，捨棄分別，微細不動而光明，智慧的觀察在前。』這就說明瞭。 外道所假立的『我』，即使在名言中也不存在，僅僅是將五蘊假立為『我』而已。如此之『我』的真實本性，就是這樣被引導的。時間是在迎請本尊之後，進行供養等儀式之後。如何進行呢？如果以依賴勝義諦的觀察來觀察，則不會分別（即不執著）其他相續的眼等識，並且『我』也完全捨棄了分別（即執著）其他境。因此，在勝義諦中，眼等支分是解脫的（即不成立的）。 因此，通過遮止能取所取為真實，而成為二者皆空的『我』，就是這樣被引導的。即使如此，如果認為如同夢中的意識一樣，由於內在的錯亂而顯現為真實，誰能阻止呢？因此，如果將二空之識執著為真實，那麼，它的自性也是不存在的，因為它是極其微細的，所以被稱為『微細』。因此，通過顯示『我』的勝義諦真實本性遠離一切戲論的相狀，修習它的方式，由『不動』這半句詩來指示，這將在下文解釋。 殊勝菩提與佛陀密意所說的意義似乎相同。如此，『我』的真實本性在勝義諦中如何遠離一切戲論，同樣，本尊的真實本性也是如此。因此，這二者如同水和牛奶混合一般，不可分割，在不分別的顯現之門中，以『我』和本尊二者為一的慢心，在無顯現中，以自證智慧極其確定的狀態進行禪定，這就是勝義諦的本尊。如此，修習遠離人法一切我執的空性，與其他續部中修習本尊之前念誦『自性空』（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝཱ་，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：自性）等咒語並修習其意義的要點相同。從那裡起座後，專注於當下本尊的咒語音調的顯現，這就是聲音的本尊。在圓滿次第的現證中，這尚未出現，並且此時心...
【English Translation】 All lands lead to the wisdom of omniscience (sarvajnana), and the merits blessed by it also lead to infinite happiness in samsara. Then, cultivating the ultimate bodhicitta, as stated in the 'Later Dhyana': 'From the outside, the limbs are liberated, not distinguishing, abandoning distinctions, subtle, unmoving, and clear, the discernment of wisdom is in front.' This is what it shows. The 'self' fabricated by the heretics does not exist even in conventional terms; it is merely the imputation of the five aggregates as 'self.' The true nature of such a 'self' is thus guided. The time is after inviting the deity and making offerings, etc. How is it done? If one examines with the discernment that relies on ultimate truth, one does not distinguish (i.e., does not grasp) the consciousness of the eye, etc., of other continuums, and the 'self' also completely abandons distinguishing (i.e., grasping) other objects. Therefore, in ultimate truth, the limbs such as the eye are liberated (i.e., not established). Therefore, by negating the apprehended and the apprehender as being true, the 'self' becomes empty of both, and it is thus guided. Even so, if one thinks that, like the consciousness in a dream, it appears as real due to internal delusion, who can prevent it? Therefore, if one clings to the consciousness of the two emptinesses as being true, then its own nature is also non-existent, because it is extremely subtle, hence it is called 'subtle.' Therefore, by showing that the ultimate true nature of the 'self' is free from all elaborations of characteristics, the way to cultivate it is indicated by the half-verse 'unmoving,' which will be explained below. Supreme bodhi seems to have the same meaning as that explained by the secret of the Buddhas. Thus, just as the true nature of the 'self' is free from all elaborations in ultimate truth, so too is the true nature of the deity. Therefore, these two, like water and milk mixed together, are inseparable. In the door of non-distinguishing appearance, with the pride of 'I' and the deity being one, in non-appearance, one meditates with the self-aware wisdom being extremely certain, and that is the deity of ultimate truth. Thus, cultivating emptiness that is empty of all self-grasping of persons and phenomena is the same as the key point of reciting mantras such as 'svabhava' (Tibetan: སྭ་བྷཱ་ཝཱ་, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhāva, Literal Chinese meaning: self-nature) before cultivating the deity in other tantras and cultivating its meaning. Rising from there, focusing on the appearance of the sound of the mantra of the deity of the present occasion, that is the deity of sound. In the realization of the completion stage, this has not yet arisen, and at this point the mind...
ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བཤད་དེ། དེ་ལ་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀ་འདྲའོ། །དེ་ལས་སྐབས་ཀྱི་སྔགས་གང་ཡིན་པ་ཡིག་འབྲུ་བྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་སྣང་བར་བསམ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་དངུལ་ཆུ་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་ལ་ཞེན་པ་ལྟར་བདག་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་ 3-2-56a འཁོད་པར་བསམ་པ་ནི་ཡི་གེའི་ལྷའོ། །འདིར་ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ལས་བཟླས་པ་བྱ་རྒྱུའི་སྔགས་ལ་བཤད་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀས་གསལ་ཁ་མ་མཛད་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྔགས་སྒྲུབ་ཐབས་རྒྱ་མཚོ་ལས་བཤད་པའི། ཨོཾ་བྷྲུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་དང་། འོད་ཟེར་ཅན་ཡིན་ན། ཨོཾ་མཱ་རི་ཙྱེ་མཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་པ་སོགས་པ་སྔགས་ཐུང་བས་ཀྱང་ཆོག་པར་མངོན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་པདྨའི་རིགས་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་སོགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་རྣམ་འཇོམས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཟླ་བ་ལས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བ་ཙམ་ལས་སངས་རྒྱས་གསང་བས་མ་གསུངས་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་མཆོག་གིས་བཤད་པ་ལྟར་ཟླ་བ་སྔགས་དང་བཅས་པ་ལས་འོད་ཟེར་སྣ་ཚོགས་བྱུང་བའི་རྩེ་མོ་ལ་གང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལྷའི་གཟུགས་བྱུང་ནས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པའི་སྤྲིན་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་པས་ལེགས་པར་མཆོད། གཞན་ཡང་སྤྲིན་ཆེན་པོ་སྤྲུལ་པ་ལས་བདུད་རྩིའི་ཆར་རྒྱུན་བབ་པས་དམྱལ་བའི་མེ་རྣམས་ཞི་ཞིང་དེ་རྣམས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། ལྷའི་སྐུ་དང་བཅས་པའི་འོད་ཟེར་སླར་ལོག་ནས་རང་གི་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཞུགས་པ་ལས་སྐབས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཡིན་དུ་བསྒོམས་ལ། རང་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའོ། །དམྱལ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བར་བྱས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་དུ་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་དུ་རུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལས་ཀྱང་ལངས་ནས་འཚོགས་མ་དང་སྤྱི་གཙུག་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་ཡན་ལག་དང་བཅས་པར་བྱས་ལ། ཞེས་གསུངས་ 3-2-56b པ་ལྟར་ན་འདི་དག་གི་རྒྱུད་སོ་སོ་ནས་གཙུག་ཏོར་དང་མཛོད་སྤུ་དང་སྤྱན་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་སྔགས་བརྗོད་པར་གསུངས་པ་ལྟར། སྔགས་རྒྱ་རྣམས་ཀྱིས་གནས་དེ་དག་ཏུ་གཏུགས་ནས་རིགས་གསུམ་པོ་གང་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ལྷ་དེའི་གཙུག་ཏོར་སོགས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་སྟེ། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་ནས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་དོད་དོ། དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་ན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གིས། དེ་ནས་རང་གི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་སྙིང་ག་དང་སྨིན་མཚམས་དང་མགྲིན་པ་དང་དཔུང་མགོ་རྣམས་སུ་བྱིན་གྱིས་བ
【現代漢語翻譯】 據說是觀想月輪之相，對此，兩位論師的觀點相同。從那之中，觀想空中有顯現咒語字形的相狀，就像極純凈的銀液依附在金沙上一樣，觀想自我的本性和本尊無二無別的相狀，在變成月輪的心上，按照順序安住。 安住之相即是文字本尊。此處，雖然《成就品》的開悟中，僅僅講述了需要念誦的咒語，兩位論師都沒有明確說明。但是，如來部的《勝樂輪根本續》中說：『嗡，部嚕姆，梭哈。』如果是光芒熾盛的本尊，則唸誦：『嗡，瑪熱匝耶，芒，梭哈。』等等，唸誦短咒也可以。同樣，蓮花部的觀世音等，金剛部的降三世明王等，也應當知曉。然後，雖然佛陀在密續中沒有說從月亮散發光芒，但是，如《菩提道次第廣論》所說，從帶有咒語的月亮中，出現各種各樣的光芒，在光芒的頂端，出現所觀想的本尊形象，遍佈整個虛空界。化現供養一切諸佛的廣大供云，進行供養。另外，從化現的廣大供雲中，降下甘露雨，熄滅地獄之火，使他們感到滿足。然後，帶著本尊身的光芒返回，融入自己的心月輪中，觀想成為當下的本尊，生起自己與本尊無二無別的我慢，這就是形象本尊。平息地獄的痛苦只是一個例子，也可以應用於其他眾生。 然後是手印本尊。《入中論釋》中說：『從那之中起身，以會供輪和頂髻等手印，完整地進行。』如是說，按照這些續部各自的說法，結頂髻、白毫和眼睛等手印，唸誦咒語。按照所說，以咒印觸碰那些部位，加持當下所應修的三部本尊的頂髻等，這是其他續部中加持眼睛等的替代方法。如果不能這樣成就，則按照《菩提道次第廣論》所說：『然後，結自己本尊的誓言手印，加持心間、眉間、喉間和雙肩。』
【English Translation】 It is said to meditate on the form of the lunar disc, and in this, both masters are similar. From that, one should contemplate the appearance of letters of the mantra written in the sky, like extremely pure silver liquid clinging to grains of gold, contemplating the nature of oneself and the deity as inseparable, residing in order on the mind that has become a lunar disc. The aspect of residing is the deity of letters. Here, although in the realization of the 'Accomplishment Chapter,' only the mantra to be recited is mentioned, neither of the two masters has made it clear. However, in the 'Ocean of Methods for Accomplishing the Mantra of the Victorious One of the Tathagata Family,' it is said: 'Om, bhrum, svaha.' And if it is radiant, then recite: 'Om, maricye mam svaha.' And so on, even a short mantra is sufficient. Similarly, it should also be known for the Lotus Family, such as Avalokiteshvara, and the Vajra Family, such as Vajravidāraṇa. Then, although the Buddha did not say in the tantras that light radiates from the moon, as stated in the 'Lamrim Chenmo,' from the moon with the mantra, various kinds of light arise, and at the tip of the light, the form of the deity to be meditated upon appears, pervading the entire expanse of space. Transforming a great cloud of offerings to offer to all the Buddhas, making offerings well. In addition, from the transformed great cloud, a rain of nectar falls, extinguishing the fires of hell and satisfying them. Then, the light with the deity's body returns and merges into one's own mind's lunar disc, contemplating becoming the deity of the moment, generating the pride of being inseparable from oneself, this is the form deity. Pacifying the suffering of hell is just an example, and it can also be applied to other beings. Then there is the mudra deity. In the commentary on the latter meditation, it says: 'Rising from that, one should perform the complete practice with the assembly wheel and the crown of the head, etc.' As it is said, according to the individual tantras of these, one should bind the mudras of the crown of the head, the urna, and the eyes, etc., and recite the mantra. As it is said, touching those places with the mantra mudras, blessing the crown of the head, etc., of the deity of the three families that is appropriate for the moment, this is the substitute for blessing the eyes, etc., from other tantras. If one cannot accomplish it in this way, then according to the 'Lamrim Chenmo': 'Then, binding the samaya mudra of one's own deity, blessing the heart, the space between the eyebrows, the throat, and the shoulders.'
རླབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་གསུམ་པོའི་དམ་རྒྱ་དང་སྔགས་ཀྱིས་བྱ་སྟེ། རྣམ་རྒྱལ་དང་གདུགས་དཀར་དང་འཇམ་དབྱངས་ལྟ་བུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྔགས་རྒྱས་བྱ་བ་སོགས་སོ་སོར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷ་དྲུག་པ་ལ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་པ་དང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ལྷ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ལ། གཞན་ནས་མཚན་མའི་ལྷ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། བསྐྱེད་ཟིན་པའི་ལྷ་དེ་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་དྲུག་གིས་བསྒོམ་པ་ནི།བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། བདག་ཉིད་འདི་འདྲར་བྱས་ནས་ནི། །སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོམ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དུ་འགྲེལ་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི། གསང་སྔགས་རྣམ་པ་དྲུག་ཅེས་པ་ལྷ་དྲུག་གོ། དེས་སེམས་རྒྱུད་ལ་བསྒོས་པ་ལ་དེ་བསྒོམ་ཞེས་གསུངས་པར་འཆད་དོ། །རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་རྒྱུད་རྒྱས་པ་ལས་གསལ་བར་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་གསང་བའི་རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། དང་པོ་ཁྲུས་བྱས་རྣལ་འབྱོར་པས། །རྡོ་རྗེ་གདན་ལ་གནས་ནས་ནི། །མཆོད་དང་གསོལ་བས་ལྷ་དྲུག་བསྒོམ། །སྟོང་པ་ཡི་གེ་ 3-2-57a སྒྲ་གཟུགས་དང་། །ཕྱག་རྒྱ་མཚན་མ་དྲུག་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་དྲངས་ཤིང་། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞུགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པ་དྲུག་གིས་བདག་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེར་བྱ་བ་དང་། ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་ནས་བྱང་ཆུབ་པ་ལྔས་ལྷ་སྐྱེད་པའི་དོད་དོ། །ཚུལ་འདི་ཡང་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལས། འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྤྱིའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །གང་ཁ་ཅིག་ཏུ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་གསུངས་པ་དེ་དག་ཏུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་རྒྱུད་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བསྐྱེད་ཆོག་འདི་དང་འདྲ་མི་འདྲ་ཐམས་ཅད་ལ་སྦྱོར་བར་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་ལྷ་དྲུག་སྒོམ་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། ལྷ་དྲུག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་དང་། ལྷའི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སེམས་པ་དམིགས་པ་དུ་མ་ལ་རྣམ་པ་དུ་མས་འཇུག་པ་ནི། བསམ་གཏན་གྱིས་སྒོམ་པའོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ལྷའི་སྐུ་དེ་ལ་རྣམ་པ་མང་པོར་མི་སེམས་པར་རྣམ་པ་གཅིག་གི་སྒོ་ནས་གནས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒོམ་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས།སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྒོམ། །བསྡམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རབ་ཏུ་བསྡམ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྐང་པ་དང་པོ་དང་། ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ཞེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྒོམ་ཚུལ་གཉིས་བསྟན་ཅིང་། ལྷག་མས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་པ་གསུངས་སོ། །དེའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏ
【現代漢語翻譯】 『Rlabbho!』 當這樣說時，應以先前所說的三種姓的印和咒來做。對於如尊勝佛母（rNam rgyal，本尊名）、白傘蓋佛母（gDugs dkar，本尊名）和文殊菩薩（'Jam dbyangs，菩薩名）等，要知道分別以如來部的咒印來做等。對於第六尊本尊，在《后禪定釋》（bsam gtan phyi ma'i 'grel pa）中說，『具有世俗諦的等持之相』，也說『具有分別唸的本尊』，其他地方也說『有相的本尊』，這是指觀修已經生起的本尊。像這樣以六尊本尊來修習，在《后禪定》（bsam gtan phyi ma）中說：『自身作如此想已，以咒之識而修習。』解釋其意義為：咒之識即是六密咒，也就是六尊本尊。通過這些來調伏心相續，稱為修習。在《摧破金剛續》（rNam 'joms kyi rgyud rgyas pa）的廣釋中清楚地說到，在《佛密摧破金剛釋》（sangs rgyas gsang ba'i rnam 'joms kyi 'grel pa）中：『首先沐浴瑜伽士，安住于金剛座上，以供養和祈請修習六本尊，空性文字聲音形象，手印六相是也。』引用說：『佛和菩薩進入空性等菩提者，以六菩提者作自身金剛手。』意思是說，其他續部中以五菩提者代替本尊生起。這種方式也在《后禪定釋》（bsam gtan phyi ma'i 'grel pa）中說：『這只是暫時修習共同密咒之識的次第，在某些地方以其他方式所說的那些，也應同樣地結合起來。』意思是說，應將此與續部的本尊瑜伽的生起次第相同或不同的一切結合起來。其中，修習六本尊有兩種方式：按次第思維六本尊，以及按次第思維本尊的身色和手印，以多種方式進入多種對境，這是以觀修來修習。對於觀修如何思維的本尊身，不作多種思維，而是以一種方式安住，這是以等持來修習，因為等持被解釋為心一境性。這也在《后禪定》（bsam gtan phyi ma）中說：『以咒之識而修習，繫縛后安住于等持，生命和勤奮完全地繫縛。』第一句和『安住于等持』這兩句顯示了兩種修習方式，其餘的則說明在以等持修習時，應約束生命和勤奮。其次第是這樣的。
【English Translation】 『Rlabbho!』 When this is said, it should be done with the seals and mantras of the three families mentioned earlier. For deities such as Vijaya (rNam rgyal, deity name), White Umbrella (gDugs dkar, deity name), and Manjushri ('Jam dbyangs, Bodhisattva name), know that they are done with the mantras and seals of the Tathagata family, respectively. For the sixth deity, in the commentary on the Later Dhyana (bsam gtan phyi ma'i 'grel pa), it says, 'Having the aspect of conventional samadhi,' and it also says, 'A deity with conceptualization.' Elsewhere, it is also said, 'A deity with signs,' which refers to meditating on the deity that has already arisen. Meditating on the six deities in this way, in the Later Dhyana (bsam gtan phyi ma) it says: 'Having made oneself like this, meditate with the consciousness of mantra.' It explains its meaning as: the consciousness of mantra is the six secret mantras, which are the six deities. Subduing the mindstream with these is called meditation. It is clearly stated in the extensive commentary on the Vajra Destruction Tantra (rNam 'joms kyi rgyud rgyas pa), in the commentary on the Secret Buddha Vajra Destruction (sangs rgyas gsang ba'i rnam 'joms kyi 'grel pa): 'First, the yogi, having bathed, residing on the vajra seat, should meditate on the six deities with offerings and prayers. The emptiness, letters, sound, form, and the six aspects of the mudras are also.' It quotes: 'The Buddhas and Bodhisattvas who enter emptiness and other bodhi, with the six bodhi beings, make themselves Vajrapani.' It means that in other tantras, the arising of the deity is replaced by the five bodhi beings. This method is also stated in the commentary on the Later Dhyana (bsam gtan phyi ma'i 'grel pa): 'This is just the order of meditating on the consciousness of the general secret mantra for the time being. Those that are spoken of in other ways in some places should also be combined in the same way.' It means that this should be combined with everything that is the same or different from the generation stage of the deity yoga of the tantra. Among them, there are two ways to meditate on the six deities: thinking of the six deities in order, and thinking of the body color and hand implements of the deities in order, entering into many objects in many ways, this is meditating with contemplation. For the deity body that is contemplated by contemplation, not thinking of many aspects, but abiding in one aspect, this is meditating with samadhi, because samadhi is explained as one-pointedness of mind. This is also stated in the Later Dhyana (bsam gtan phyi ma): 'Meditate with the consciousness of mantra, having bound, abide in samadhi, life and effort completely bound.' The first line and 'abide in samadhi' show the two ways of meditating, and the rest explain that when meditating with samadhi, life and effort should be restrained. The order is like this.
ེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ལུས་གནད་དང་ལྡན་པར་བྱས་ཏེ་རྟོག་པ་གཞན་དུ་མ་ཡེངས་པར་གཟུགས་ཀྱི་ལྷའི་བར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ནས། རང་ལྷར་གསལ་བའི་ང་རྒྱལ་གཟུང་བ་ 3-2-57b སྔོན་དུ་བྱའོ། །དེ་ནས་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ཁ་དང་ལྟེ་བ་དང་ཕོ་མོའི་དབང་པོ་དང་། མི་གཙང་བའི་བུ་ག་དང་སྐྲ་དང་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་འབྱུང་འཇུག་བྱེད་པའི་རླུང་ནི་སྲོག་ཡིན་ལ། རྩོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་གཞན་དྲན་ནས་དེ་ལ་གཡེང་བའི་དྲན་པ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་བསྡམས་སྟེ་འདི་ལྟར་དབུགས་འབྱུང་འཇུག་འགོག་པ་གྱེན་དུ་འདྲེན་པའི་རླུང་གིས་རུས་སྦལ་གྱི་ཡན་ལག་སྐུམ་པ་དང་ལྕེས་ཆུ་བཏུང་བའི་ཚུལ་བཞིན་དུ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུགས་རྒྱུ་བ་དང་། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཡིད་རང་དགར་དབང་པོའི་གྲོང་ནས་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་རྣམས་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ། དེ་ལྟ་ནའང་ཕུག་གི་ནང་ན་གནས་པའི་མི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིག་ཟམ་ཟིམ་དུ་བྱས་ཤིང་གདོང་ཅུང་ཟད་བསྟོད་དེ་རང་ལྷར་གསལ་བའི་སྐུ་ལ་དམིགས་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །སྲོག་རྩོལ་གྱི་དོན་དེ་ལྟར་ཡིན་པར་སྔར་དྲངས་པའི་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གིས་འགྲུབ་ལ། ཡང་ན་སྲོག་སྔར་དང་འདྲ་ཞིང་རྩོལ་བ་ནི་འབྱུང་འཇུག་བཀག་ནས་རྒྱུ་བ་རྒྱུན་བཅད་པའོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ། མི་ནུས་པ་ན་དལ་བུས་བཏང་སྟེ་བག་ཡངས་སུ་བྱ་ལ་རང་ལྷར་གསལ་བ་ལ་བལྟ་ཞིང་དེ་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་བྱའོ། །བསྒོམས་པས་དུབ་པ་ངལ་གསོ་བའི་ཚུལ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་ལྷའི་སྐུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་སེམས་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་དགོས་ལ། སེམས་ཀྱི་རྟ་རླུང་ཡིན་པས་དེ་བཟུངས་ན་སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་གཟུང་སླ་བ་ལ་དགོངས་ནས་རླུང་འཛིན་པ་ཡིན་པར་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་ཏེ། སེམས་རྒྱལ་པོ་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་གྱིས་བསྐོར་བ་སྲོག་གི་རྟ་ལ་ཞོན་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། སྲོག་གི་རྟ་དེ་བཟུང་ན་ 3-2-58a སེམས་རྒྱལ་པོ་འཁོར་དང་བཅས་པ་ངེས་པར་བཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་། སྲོག་འགོག་པ་སྟེ་དེ་བགག་པས་དྲན་པ་དང་བློ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་བདག་གི་སེམས་ངེས་པར་བཟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །བསམ་གཏན་ལ་ཡང་བསྡམ་པ་དགོས་མོད་ཀྱང་དེ་ནི་དམིགས་པ་མང་པོ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་འཇུག་པ་ལ་བསྡམ་དགོས་པ་ལྟར་དེ་ལ་མི་དགོས་པས་བསྡམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ཞེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གསུངས་ཀྱི། བསམ་གཏན་ལ་མ་གསུངས་སོ། །འདི་ཇི་ཙམ་བར་དུ་བྱ་བ་ནི། སྔར་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་དྲངས་པ་ལྟར། སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་གསལ་སྣང་
【現代漢語翻譯】 好，如前所述，保持身體的姿勢，不要讓心念散亂到其他地方，依次觀想形象的本尊，然後生起自己是本尊的慢心。 然後，從眼睛、耳朵、鼻子、嘴巴、肚臍、男女生殖器、不凈孔、頭髮和毛孔中出入的氣息就是生命。努力是指憶念其他目標並被其分散的念頭。因此，將這兩者控制住，像這樣，通過呼氣、吸氣、屏氣、向上提氣，就像烏龜收縮四肢和舌頭喝水一樣，使全身的氣息流動。將沒有保持平靜的心隨意地從感官之門中散亂遊走的心念都收攝回來。即使這樣，也要像住在洞穴里的人向外看一樣，稍微瞇起眼睛，稍微抬起頭，專注于自己顯現為本尊的身體，一心一意地保持平靜。生命和努力的意義就像這樣，這可以通過先前引用的《現觀莊嚴論》來證實。或者，生命和以前一樣，努力是指阻止氣息的出入，切斷其流動。像這樣，要盡力而爲地控制。如果不能，就慢慢地放鬆，保持放鬆，看著自己顯現為本尊，然後再次像以前一樣做。關於通過禪修感到疲倦時休息的方式將在後面解釋。在這裡，需要生起使心長時間安住于清晰顯現的本尊形象中的三摩地（專注）。因為心的駿馬是氣息，所以如果控制住氣息，就容易將心專注於一個目標，考慮到這一點，才要控制氣息，這是《后禪定釋》中所說的。心是國王，被憶念、三摩地和作意等眷屬圍繞，被認為是騎在生命之馬上的。如果控制住生命之馬，那麼心國王及其眷屬必定會被控制住。像這樣，從其他地方也說：『阻止氣息，通過阻止它，憶念、智慧和作意等自我的心必定會被控制住。』就是這樣。禪定也需要控制，但那是因為它涉及到許多目標。三摩地涉及到單一目標，需要像控制那樣，但禪定不需要，所以（經典）只說了控制后安住於三摩地，而沒有對禪定說。至於這要做到多久，就像先前引用的《金剛手灌頂續》中所說，在一切行為中都要保持本尊的清晰顯現。
【English Translation】 Well, as previously explained, maintain the posture of the body, and without letting the mind wander to other places, gradually meditate on the deity of form. Then, generate the pride of being clear as the self-deity. Then, the air that comes and goes from the eyes, ears, nose, mouth, navel, male and female genitals, impure orifices, hair, and pores is life. Effort is the thought of remembering other objects and being distracted by them. Therefore, restrain these two. Like this, by exhaling, inhaling, holding the breath, and drawing the air upwards, just as a turtle retracts its limbs and a tongue drinks water, make the air flow throughout the entire body. Gather back the mind that has not been kept calm and wanders freely from the gates of the senses. Even so, like a person living in a cave looking outwards, slightly squint the eyes, slightly raise the head, focus on the body that appears as the self-deity, and single-mindedly remain calm. The meaning of life and effort is like this, which can be confirmed by the previously quoted 'Ornament of Clear Realization'. Or, life is the same as before, and effort is to stop the air from coming and going, cutting off its flow. Like this, try to control it with whatever ability you have. If you cannot, slowly relax, stay relaxed, look at yourself as the clear deity, and then do it again as before. The way to rest when feeling tired from meditation will be explained later. Here, it is necessary to generate samadhi (concentration) that keeps the mind dwelling for a long time on the clear appearance of the deity's form. Because the horse of the mind is the air, if you control the air, it is easy to focus the mind on one object. Considering this, you should control the air, as stated in the 'Commentary on Subsequent Contemplation'. The mind is the king, surrounded by attendants such as mindfulness, samadhi, and attention, and is considered to be riding on the horse of life. If you control the horse of life, then the mind-king and its attendants will surely be controlled. Like this, it is also said from other places: 'Stop the air; by stopping it, the mind of the self, including mindfulness, intelligence, and attention, will surely be controlled.' That's it. Contemplation also requires control, but that is because it involves many objects. Samadhi involves a single object and requires control like that, but contemplation does not require it, so (the scriptures) only say to abide in samadhi after control, and do not say it for contemplation. As for how long to do this, just as the previously quoted 'Vajrapani Empowerment Tantra' says, in all activities, maintain the clear appearance of the deity.
དང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཐ་མལ་པའི་ང་རྒྱལ་འགོག་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་ཐོབ་ཏུ་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྷའི་སྐུའི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ལ་སེམས་བཟུང་བ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་བ་དང་གཉིས་ཀ་དགོས་ཏེ་འདི་རྣམས་རྒྱས་པར་བླ་མེད་ཀྱི་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བླ་མེད་ནས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པའི་འོག་ཏུ་རླུང་འཛིན་པའི་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་གསུངས་ཀྱང་འདིར་ནི་ལྷའི་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དང་དུས་མཉམ་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གིས་མ་བཤད་ཀྱང་། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་གསལ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །རླུང་སྦྱོར་དང་ལྷ་སྐུ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་སྦྲགས་ནས་ལྷ་དྲུག་གི་སྐབས་སུ་བྱེད་པ་འདི་སྔོན་དུ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་མཆོད་བསྟོད་སོགས་བྱེད་པ་ལྟར་ན་བདེ་ཞིང་། འོག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པ་སོགས་ 3-2-58b གོ་རིམ་མི་བདེ་བས། དང་པོ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ན་གོ་རིམས་སངས་རྒྱས་གསང་བ་ལྟར་བྱ་ལ། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་སོང་ཟིན་ནས་དབང་བསྐུར་དང་བུམ་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཁྲུས་ཆོག་དང་། རང་གཞན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་ཡིན་ན་གོ་རིམས་གཉིས་གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །བདག་བསྐྱེད་འོག་ཏུ་བྱེད་ན་དེར་ཡང་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པ་ལྟར་བྱ་ལ། སྔོན་དུ་བྱེད་ན་ནི་བདག་མདུན་གཉིས་ཀ་ལ་སོ་སོར་མ་གྲུབ་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཀྱང་ཆོག་གོ། བདག་སྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ནི། རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་ལྷ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ལྟར་ན་དང་པོ་བསྙེན་པའི་སྐབས་ཀྱི་བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ནི། རིགས་སོ་སོའི་ལྷ་གཙོ་བོ་རེ་རེས་ཆོ་ག་ལ་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་ཟིན་ནས་རང་གཞན་གྱི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ནི། བདག་བསྐྱེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ལྷ་ཇི་ཙམ་བཤད་པ་ཚང་བར་བྱས་ན་ལེགས་སོ། །ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་དང་དབང་བསྐུར་ཅིང་རྒྱས་གདབ་པ་སོགས་སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ནའང་རུང་ལ། སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀྱིས་མ་བཤད་པ་ལྟར་ནའང་འགལ་བ་མེད་དོ། ། ༈ མདུན་དུ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ། གཉིས་པ་ལ་དྲུག །རྟེན་བསྐྱེད་པ་དང་། བརྟེན་པ་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ་དང་། མཆོད་བསྟོད་བྱ་བ་དང་། བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་དང་། ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་པའོ། ། ༈ རྟེན་བསྐྱེད་པ། དང་པོ་ནི། རང་གི་མདུན་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བཀྲམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མ་ལས་བྱས་པའི་ས་གཞི་གསེར་གྱི་བྱེ་མ་བདལ་བ་བས
【現代漢語翻譯】 並且通過天神的傲慢，獲得壓制凡俗傲慢的力量。因此，僅僅在心中浮現天神的身形是不夠的，還必須鞏固這種傲慢，並專注於它。這兩者都是必要的，這些將在無上瑜伽的生起次第中詳細闡述。雖然在無上瑜伽中，于天神瑜伽穩固之後，會講述控制氣息的氣息瑜伽，但在這裡，據說專注于天神身形的同時也要進行氣息瑜伽。這些雖然導師覺悟智沒有闡述，但正如導師桑結桑瓦（sangs rgyas gsang ba，秘密佛）清楚地闡述了續部的意義一樣，我也會這樣闡述，這顯得非常重要。 將氣息修習與專注于天神身形結合起來，在六天神（lha drug）的修習中進行，如果像先前迎請智慧尊（ye shes pa）並進行供養和讚頌等，會感到舒適。如果在之後迎請智慧尊等，順序會不舒服。因此，如果是初次修習，順序應按照桑結桑瓦（sangs rgyas gsang ba，秘密佛）的順序進行。如果先前已經完成了近修，並且在灌頂、依靠寶瓶的沐浴儀式，以及成就自他利益等方面，無論採用哪種順序都可以。 如果在自生（bdag bskyed）之後進行，那麼在那裡也應像進行供養和讚頌，就像行為續和瑜伽續的修行方法中所做的其他導師們所做的那樣。如果在之前進行，那麼如果自生和對生（mdun）兩者尚未成就，也可以同時進行。在自生（bdag bskyed）的修習中，其他導師們會講述完整觀想各自修習階段的天神。但按照這兩位導師的觀點，首先在近修（bsnyen pa）階段的自生（bdag bskyed）修習中，每個種姓的主要天神各自進行儀式。在先前已經完成了近修，並且在成就自他利益時，如果在自生（bdag bskyed）的修習中完整地觀想所有講述的天神，那就更好了。 迎請智慧尊（ye shes pa）、灌頂和加持等，按照其他導師們所說的那樣做也可以，或者按照這兩位導師沒有說的那樣做也沒有矛盾。 正行：於前迎請智慧尊 第二部分有六個方面：生起所依（rten bskyed pa），迎請所依之天神並安住，展示手印，進行供養和讚頌，進行懺悔等，以及修習四無量心。 生起所依 首先，在自己面前的畫像等所陳設的方向，觀想一個由各種珍寶製成的地面，上面鋪滿了金沙。
【English Translation】 And by the pride of the deities, obtain the power to suppress the pride of ordinary beings. Therefore, it is not enough to merely hold the image of the deity in mind; it is also necessary to strengthen this pride and focus on it. Both are necessary, and these will be explained in detail in the context of the generation stage of the Unsurpassed Yoga. Although in the Unsurpassed Yoga, after the deity yoga is stabilized, the yoga of breath control is taught, here it is said that the breath yoga should be practiced simultaneously with focusing on the deity's form. Although these were not explained by the teacher Byangchub Chok, I will explain them as the teacher Sangye Sangwa (sangs rgyas gsang ba) clearly explained the meaning of the tantras, and this seems very important. Combining breath practice with focusing on the deity's form, and performing this in the practice of the six deities (lha drug), it feels comfortable if one first invites the wisdom being (ye shes pa) and performs offerings and praises, etc. If one invites the wisdom being, etc., afterwards, the order feels uncomfortable. Therefore, if it is the first time practicing, the order should be according to Sangye Sangwa (sangs rgyas gsang ba). If one has already completed the recitation practice, and in the context of empowerment, the bathing ritual based on the vase, and accomplishing the benefit of oneself and others, it seems that either order is fine. If done after self-generation (bdag bskyed), then there too, one should perform offerings and praises, as other teachers who have composed practice methods for Action Tantra and Yoga Tantra have done. If done before, then if both self-generation and front-generation (mdun) have not been accomplished separately, it is also permissible to do them simultaneously. In the practice of self-generation (bdag bskyed), other teachers explain the complete visualization of the deities of their respective stages of practice. But according to these two teachers, first, in the self-generation (bdag bskyed) practice during the recitation practice (bsnyen pa) stage, each of the main deities of each lineage performs the ritual separately. After the recitation practice has been completed, and in the context of accomplishing the benefit of oneself and others, it is better to fully visualize all the deities described in the self-generation (bdag bskyed) practice. Inviting the wisdom being (ye shes pa), empowerment, and blessings, etc., it is fine to do as other teachers have said, or it is not contradictory to do as these two teachers have not said. Actual Practice: Inviting the Wisdom Being in Front The second part has six aspects: generating the support (rten bskyed pa), inviting the deity of the support and requesting them to abide, displaying the mudras, performing offerings and praises, performing confession, etc., and practicing the four immeasurables. Generating the Support First, in the direction where the painted image, etc., is placed in front of oneself, visualize a ground made of various jewels, covered with golden sand.
མས་ནས། ཨོཾ་ཙ་ལ་བཱི་ཧཱུཾ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་འོ་མའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ཉ་ལྕིབས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ། པདྨ་ 3-2-59a དང་ཨུཏྤལ་ལ་སོགས་པའི་མེ་ཏོག་གིས་བརྒྱན་པ། རིན་པོ་ཆེའི་བྱའི་ཚོགས་མང་པོ་ལྡིང་བ་བསམས་ལ། ཨོཾ་བི་མ་ལ་དྷ་ཧ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དེའི་དབུས་སུ་རི་རབ་གྲུ་བཞི་པ་ངོས་བཞི་ནས་གསེར་དང་དངུལ་དང་ཨནྡྲི་ནི་ལ་དང་སྦུར་ལོང་ལས་བྱས་པའི་ཐེམ་སྐས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་བརྒྱན་པ། མཐའ་ཐོག་ཐག་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་ལེགས་པར་འཁྲུངས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བ་དན་སྟོང་འཕུར་བས་བརྒྱན་པ་བསམས་ལ། དེའི་སྟེང་དུ་པདྨའི་སྡོང་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དུ་མས་བརྒྱན་པའི་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་འདབ་མ་ཅན། གསེར་གྱི་ཟེ་བ་དང་སྦུར་ལོང་གི་ཟེའུ་འབྲུ་དང་ལྡན་པ། སྙིང་པོའི་ཐོག་ལ་དངུལ་གྱི་རི་མོས་བསྐོར་བ། དཔག་ཚད་དུ་མའི་ཁྱོན་ཅན་རི་རབ་ཀྱི་དབུས་བརྟོལ་ནས་བྱུང་ཞིང་དེ་ལས་ཀྱང་པདྨའི་དྲ་བ་གཞན་བརྒྱ་སྟོང་ཁྲི་བྱེ་བ་སྙེད་བྱུང་བར་བསམས་ལ། ཕྱག་འཚལ་བའི་ཐལ་མོ་ལས་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་ཏེ་གཡས་པའི་མཐེ་བོས་གཡོན་པའི་མཐེ་བོང་མནན་ལ། ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནཱཾ། སརྦ་ཐཱ་ཨུདྒ་ཏེ་སྥ་ར་ཎ་ཧི་མཾ་ག་ག་ན་ཁཾ་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལན་བརྒྱ་བཟླས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །སྟེང་དུ་བླ་རེ་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་སྐད་ཅིག་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། །འདིར་གཞལ་ཡས་ཁང་སྒོམ་པ་མ་གསུངས་ཀྱང་འོག་ནས་གཞལ་མེད་ཁང་དང་བཅས་པ་སླར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། །ཞེས་མངོན་རྟོགས་ལས་གསུངས་པས་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་པདྨ་སྔ་མའི་དབུས་སུ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡི་གེ་ལས་སྐྱེད་པ་མེད་པར་བསྐྱེད་པ་བཞིན་དཀྲོང་སྐྱེད་དམ་བྷྲུཾ་ལས་བསྐྱེད་ལ། པདྨ་ཕྱི་མ་ལྷའི་གདན་དུ་བསྐྱེད་པས་ཆོག་པ་འདྲའོ། །སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ཀས་བདག་བསྐྱེད་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་དང་གདན་ 3-2-59b གཞན་མ་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་སེང་གེའི་ཁྲི་ལ་སོགས་པ་དང་པད་ཟླ་དང་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་གདན་དང་། རྣམ་རྒྱལ་ལ་མཆོད་རྟེན་གྱི་ནང་དུ་བསྐྱེད་པ་སོགས་བཤད་དོ། ། ༈ བརྟེན་པ་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་བཞུགས་སུ་གསོལ་བ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱན་འདྲེན་པ་ནི་མཆོད་ཡོན་གྱིས་བྱ་དགོས་པས་ཐོག་མར་མཆོད་ཡོན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་སྣོད་ནི་གསེར་དངུལ་དང་རྡོ་བ་དང་ཤིང་ངམ་དེ་ལས་གཞན་པའམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཤིས་ཟངས་ཀྱི་སྣོད་དུ། ཞི་བ་དང་དངོས་གྲུབ་རབ་ལ་ནས་དང་འོ་མ། རྒྱས་པ་དང་དངོས་གྲུབ་འབྲིང་ལ་ཏིལ་དང་ཞོ། དྲག་ཤུལ་དང་དངོས་གྲུབ་མཐའ་མ་ལ་བའི་གཅིན་དང་འབྲས་ཀོ་ཊ་བ་དང་བཅས་པའམ་ཁྲག་གི་མཆོད་ཡོན་དབུལ་ལོ། །ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐུན་མོང་དུ་ཤིས་པ་འབྲས་ཡོས་དང་དྲི་བཟང་པོའི་སྤོས་དང་མེ་ཏོག
【現代漢語翻譯】 然後，通過唸誦『嗡 匝拉 巴 吽 梭哈』（藏文：ཨོཾ་ཙ་ལ་བཱི་ཧཱུཾ་སྭཱཧཱ།）來加持。在其上方觀想一個巨大的乳海，沒有魚類等瑕疵，以蓮花（梵文：Padma，蓮花）和烏 উৎপལ་（梵文：Utpala，青蓮花）等鮮花裝飾，許多珍寶鳥類在其中飛翔。通過唸誦『嗡 貝瑪拉 達哈 吽』（藏文：ཨོཾ་བི་མ་ལ་དྷ་ཧ་ཧཱུཾ།）來加持。 在其中心，觀想四方形的須彌山（梵文：Sumeru，須彌山），四面由黃金、白銀、藍寶石和珊瑚製成的階梯環繞。邊緣生長著如意樹，樹上裝飾著成千上萬的勝利幢幡。在其上方，觀想蓮花花莖，以多種珍寶裝飾，具有各種珍寶花瓣，帶有金色的花絲和珊瑚的花葯，花心周圍環繞著銀色的線條，面積廣闊，從須彌山中心涌出，並從中生出成百上千的蓮花網。 合掌，手指交叉，右手拇指按壓左手拇指，唸誦『那嘛 薩瓦 達塔嘎達 南 薩瓦 塔 烏嘎達 斯帕拉納 嘿芒 嘎嘎納 康 梭哈』（藏文：ན་མཿསརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ནཱཾ། སརྦ་ཐཱ་ཨུདྒ་ཏེ་སྥ་ར་ཎ་ཧི་མཾ་ག་ག་ན་ཁཾ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：नमः सर्व तथागत नाम् सर्व था उद्गते स्फरन हिमं गगन खं स्वाहा，梵文羅馬擬音：namaḥ sarva tathāgata nām sarva thā udgate spharaṇa himaṃ gagana khaṃ svāhā，漢語字面意思：頂禮一切如來，一切顯現，光明，虛空 梭哈）一百遍，並加持。在上方，也要在心中瞬間觀想旗幟。雖然這裡沒有提到觀想宮殿，但從下文『迎請本尊連同無量宮殿返回』可知，因此也應生起宮殿。正如《現觀莊嚴論》中所說，也應生起宮殿。同樣，在之前的蓮花中心，像其他從種子字生起一樣，從『仲』（藏文：དཀྲོང་，種子字）或『勃隆』（藏文：བྷྲུཾ་，種子字）中生起。似乎以之後的蓮花作為本尊的座位就足夠了。這兩位論師沒有提到在自生本尊時生起宮殿和其他座位，但其他論師的修法中提到了獅子座等、蓮花月亮和動物的座位，以及在《尊勝佛母修法》中在佛塔內生起等。 依靠本尊迎請智慧尊並安住： 第二，迎請智慧尊需要通過供養供品來實現，因此首先要準備供品。供品的容器可以是金、銀、石頭、木頭或其他材料，或者通常使用銅器。對於息災和平息，以及獲得殊勝成就，使用大麥和牛奶；對於增益和獲得中等成就，使用芝麻和酥油；對於降伏和獲得最終成就，使用牛尿和稻米，或者供養血供。對於所有事業，通常使用吉祥的稻米、香氣撲鼻的香和鮮花。
【English Translation】 Then, bless it by reciting 'Om Tsala Bi Hum Svaha'. Above it, visualize a vast ocean of milk, free from defects such as fish, adorned with flowers such as পদ্ম (Padma, Lotus) and উৎপল (Utpala, Blue Lotus), with many jeweled birds flying within it. Bless it by reciting 'Om Bimala Daha Hum'. In its center, visualize Mount Sumeru (Sumeru), square-shaped, with steps made of gold, silver, sapphire, and coral on all four sides. At the edges, wish-fulfilling trees grow luxuriantly, adorned with thousands of victory banners fluttering. Above it, visualize lotus stalks adorned with various jewels, with petals of various jewels, with golden filaments and coral stamens, with silver lines around the heart, vast in area, emerging from the center of Mount Sumeru, and from it, hundreds of thousands of lotus networks arise. Join your palms, cross your fingers, press your right thumb on your left thumb, and recite 'Namaḥ Sarva Tathāgata Nām Sarva Thā Udgate Spharaṇa Himaṃ Gagana Khaṃ Svāhā' (Sanskrit: नमः सर्व तथागत नाम् सर्व था उद्गते स्फरन हिमं गगन खं स्वाहा, Meaning: Homage to all Tathagatas, all manifestations, light, space Svaha) a hundred times, and bless it. Above, also visualize the banner in your mind in an instant. Although it is not mentioned here to visualize the palace, it is known from the following 'Invite the deity along with the immeasurable palace to return', so the palace should also be generated. As stated in the 'Ornament of Clear Realization', the palace should also be generated. Similarly, in the center of the previous lotus, like others generated from seed syllables, generate from 'Drong' or 'Bhrum'. It seems sufficient to use the subsequent lotus as the deity's seat. These two teachers did not mention generating the palace and other seats when generating the self-generation deity, but the sadhanas of other teachers mention lion thrones, lotus moons, and animal seats, and generating within stupas in the 'Ushnishavijaya Sadhana', etc. Relying on the deity, invite the wisdom deity and request them to abide: Secondly, inviting the wisdom deity requires offering oblations, so first prepare the oblations. The container for the oblations can be gold, silver, stone, wood, or other materials, or commonly use copper vessels. For pacifying and achieving excellent accomplishments, use barley and milk; for increasing and achieving moderate accomplishments, use sesame and ghee; for subjugating and achieving ultimate accomplishments, use cow urine and rice, or offer blood oblations. For all activities, commonly use auspicious rice, fragrant incense, and flowers.
་དཀར་པོ་དང་ཀུ་ཤ་དང་ཏིལ་ཆུ་གཙང་དང་སྦྱར་བ་བཤམས་ལ། བདུག་སྤོས་ཀྱིས་བདུག་ཅིང་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་སྤྱིའི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་དང་། རིགས་སོ་སོའི་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་དང་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པའི་སྔགས་རྣམས་ལས་གང་རུང་ཞིག་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་མཆོད་ཡོན་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །དེ་ནས་མདུན་གྱི་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བལྟས་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ནས་སོར་མོ་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་ཏེ། ཐལ་མོ་བཀན་ལ་མཛུབ་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེང་ཞིང་མཐེ་བོང་གཉིས་གཡབ་པ་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅས་ལ། དད་པ་དང་ནི་དམ་ཚིག་གིས། །ཚུར་གཤེགས་ཚུར་གཤེགས་བཅོམ་ལྡན་འདས། །བདག་གི་མཆོད་ཡོན་འདི་བཞེས་ནས། །མཆོད་པས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། །ཅེས་བརྗོད་ནས་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་བཏགས་ལ་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་བཟུངས་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 3-2-60a པའི་རིགས་ལ་མགོ་བོའི་ཐད་ཀ་ནས་དབུལ་ཞིང་། གཞན་གཉིས་ལ་བྲང་དང་ལྟེ་བའི་ཐད་ཀ་ནས་ཕུལ་བས་རང་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་པ་བྱོན་པར་བསམ་མོ། །སྔགས་ནི་རིག་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྔགས་ཀྱིས་ལྷ་ཕོ་དང་། རིགས་སྔགས་ཀྱི་རྒྱལ་མོའི་སྔགས་ཀྱིས་ལྷ་མོ་སྤྱན་དྲངས་པའམ་ཡང་ན་སོ་སོའི་སྔགས་ཀྱིས་བྱ་བའམ། ཡང་ན་སྤྱིའི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོས་སྤྱན་དྲང་པ་མཆོག་ཏུ་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་རྒྱལ་ལྟ་བུ་ལ་ཛི་ན་ཛི་ཀ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་སྤྱན་དྲང་རྒྱུའི་ལྷ་འགྲེང་བ་དང་འདུག་པ་དང་བཟུང་བ་ལ་དེ་ལྟར་བྱས་ནས་མཆོད་ཡོན་གྱིས་སྤྱན་དྲང་པ་དང་། མཆོད་ཡོན་གསུངས་པ་བཞིན་མ་འབྱོར་ན་བཟོད་པ་གསོལ་ནས་ཅི་འབྱོར་བས་སྤྱན་དྲངས་པར་ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་སྤྱན་དྲངས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །ལྷ་ཇི་ཙམ་ཞིག་སྤྱན་འདྲེན་པ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། གསང་སྔགས་ལ་སོགས་དང་ལྡན་པའི། །རིག་སྔགས་ཁྲོ་བོ་མང་པོ་ཀུན། །རྒྱལ་བའི་སྐུ་ལ་མངོན་ཕྱོགས་པར། །བསམ་གཏན་ངོམས་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་གནས། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། རང་གི་མདུན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བསམས་ལ་རིག་སྔགས་དང་གསང་སྔགས་དང་ཁྲོ་བོ་དང་མངག་གཞུག་པ་དང་མངག་གཞུག་མ་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཁྱབ་ཅིང་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བསྐོར་བར་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་བསམས་ལ། རང་ཡང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དེ་དག་གི་དབུས་ན་འདུག་པར་བྱ་སྟེ། རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་རྒྱལ་བའི་སྤྱན་སྔ་ན་རྟག་ཏུ་འཁོད་དེ། དེ་བས་ན་སྔགས་པ་ཡང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་རྒྱལ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ནས་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སྔར་ 3-2-60b བཤད་པ་བསྟན་པ་ནི་པདྨའི་འདུག་སྟངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་ཉིད་ལས་སོར་མོ་གསུམ་རྡོ་རྗེ
【現代漢語翻譯】 準備好白芥子、吉祥草、芝麻、清水等，用薰香薰香，唸誦明咒王（vidyā-rāja，विद्याराज，Vidyārāja，知識之王）和總集諸部的精華，以及之前所說的各部事業的所有真言，以及迎請本尊的真言等，任選其一念誦七遍，加持供品。 然後，面向前方所繪本尊等所在的方向，行禮，雙膝跪地，手指交叉，掌心向上，豎起併攏兩食指，拇指搖動，結迎請手印，以虔誠和誓言之心： 『請來！請來！薄伽梵（bhagavan，भगवन्，Bhagavan，世尊）！請享用我的供品，以供養使我歡喜！』 唸誦后，在真言結尾加上『ཨེ་ཧྱེ་ཧི （藏文），एह्येहि （梵文天城體），ehyehi （梵文羅馬擬音），來這裡！』，拿起供品的容器，從如來部（Tathāgata-kula）本尊的頭部上方供養，其餘二部則從胸部和臍部的位置供養，觀想生起自生智慧尊。 真言方面，可以用明咒王的真言迎請男本尊，用部母真言迎請女本尊，或者用各自的真言進行，或者用總集諸部的精華迎請，這是最殊勝的成就法中所說的。例如，對於尊勝佛母（Vijayā），可以使用『ཛི་ན་ཛི་ཀ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི （藏文），जिनाजिका एह्येहि （梵文天城體），jinājika ehyehi （梵文羅馬擬音），勝利者，勝利者，來這裡！』等。 此外，對於要迎請的站立、坐姿或持物本尊，都應如此進行供養迎請。如果供品不如法，應請求寬恕，然後盡力供養迎請，這是《成就法》中區分的迎請次第中所說的。 至於迎請多少本尊，在《后禪定》中說：『具足秘密真言等，眾多明咒忿怒尊，顯現於諸佛身前，為滿禪定恒常住。』 其註釋中說：『觀想自己前方有如來身，明咒、秘密真言、忿怒尊、使者和使女等遍佈虛空，環繞四周。瞬間觀想自己也以本尊的慢心處於其中央。所有這些明咒等都恒常安住于諸佛面前，因此修行者也應通過本尊瑜伽顯現於諸佛面前。』 然後，展示蓮花部的誓言手印，即之前所說的蓮花坐勢手印。其中，三指如金剛（vajra，वज्र，Vajra，金剛）。
【English Translation】 Prepare white mustard seeds, kusha grass, sesame seeds, and pure water. Incense with incense, and recite the king of vidyā-mantras (vidyā-rāja, विद्याराज, Vidyārāja, king of knowledge) and the essence of the general family, and all the mantras of each family's actions previously mentioned, and any of the mantras for inviting the deities seven times to bless the offering. Then, facing the direction where the painted image of the deity is, prostrate, kneel on the ground, cross your fingers, hold your palms up, align your two index fingers, and raise them while waving your two thumbs, making the mudra of invitation, with faith and samaya (commitment): 'Come here! Come here! Blessed One (bhagavan, भगवन्, Bhagavan, the Lord)! Please accept my offerings and be pleased with me through this offering!' After reciting, add 'ehyehi (ཨེ་ཧྱེ་ཧི in Tibetan, एह्येहि in Sanskrit Devanagari, ehyehi in Sanskrit Romanization, come here!)' to the end of the mantra, hold the vessel of offering, and offer it from above the head for the Tathāgata-kula (family of the Tathāgatas), and offer it from the chest and navel for the other two families, thinking that the self-arisen wisdom being has appeared. As for the mantra, invite the male deity with the mantra of the king of vidyā-mantras, and invite the female deity with the mantra of the queen of the family mantras, or do it with their respective mantras, or invite with the essence of the general family, which is said to be the most excellent accomplishment. For example, for Vijayā, it is like 'jinājika ehyehi (ཛི་ན་ཛི་ཀ་ཨེ་ཧྱེ་ཧི in Tibetan, जिनाजिका एह्येहि in Sanskrit Devanagari, jinājika ehyehi in Sanskrit Romanization, victorious, victorious, come here!)'. Also, for the deity to be invited, whether standing, sitting, or holding something, do it in this way and invite with offerings. If the offerings are not as instructed, ask for forgiveness and invite with whatever is available, as stated in the distinguished order of invitation in the Accomplishment Method. As for how many deities to invite, it is said in the Later Contemplation: 'Endowed with secret mantras and so on, many vidyā-mantras and wrathful ones, manifestly facing the body of the Victorious Ones, always abide to fulfill contemplation.' Its commentary says: 'Contemplate the body of the Tathāgata in front of you, and contemplate that vidyā-mantras, secret mantras, wrathful ones, messengers, and messenger women, etc., pervade the expanse of the sky and encircle you. In an instant, contemplate yourself also in the center of them with the pride of the deity. All those vidyā-mantras, etc., are always present before the Victorious Ones, therefore the mantra practitioner should also manifest before the Victorious Ones by practicing the yoga of the deity.' Then, show the samaya mudra of the Padma-kula (lotus family), which is the mudra of the lotus posture previously mentioned. In it, three fingers are like a vajra (vajra, वज्र, Vajra, diamond).
་ལྟར་བྱས་པ་ནི་རྡོ་རྗེའི་འདུག་སྟངས་ཀྱིའོ། །དེ་ཉིད་ལས་སོར་མོ་དབུས་མ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་བ་ནི་དཔའ་བོའི་འདུག་སྟངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་དག་གི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཀ་མ་ལཱ་ཡ་སྭཱཧཱ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་ས་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཀ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པ་སྟེ། དེས་ལྷ་རྣམས་ལ་ཅི་རིགས་པར་གདན་དབུལ་བར་བཤད་པ་ལྟར་གདན་ཕུལ་ལ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །ཡང་ན། བཅོམ་ལྡན་ཐུགས་རྗེས་བྱོན་པ་ལེགས། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་དང་།བདག་དང་འགྲོ་ལ་ཐུགས་བརྩེའི་ཕྱིར། །ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གདོན་ལ་གདན་དབུལ་ལོ། ། ༈ ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ནས། ཤཾ་ཀ་རེ་ས་མ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ལག་པ་གཡས་པའི་མཐེ་བོས་མཐེའུ་ཆུང་གི་སེན་མོ་མནན་ལ་སོར་མོ་ལྷག་མ་རྣམས་རྡོ་རྗེ་ལྟར་བྱས་པ་དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེའི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རིགས་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྟན་ནས། ཛི་ན་ཛི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་གསུམ་བརྗོད་དོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལག་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ནས་མཐེ་བོ་གཉིས་བསྟན་པར་བྱས་པ་དང་། དེ་ཉིད་ལས་གཡོན་པའི་མཐེ་བོང་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་བསྟན་པ་དང་། གཡོན་པའི་མཐེ་བོང་བསྟན་པ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རིགས་གསུམ་གྱི་ཕྱག་རྒྱའོ། །དེ་ནས་རིགས་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཆེན་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་བསྐོར་བས་ཕྱི་འབྲང་གི་བགེགས་ལ་སོགས་པས་ངན་དུ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་བསྲུང་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་ན་སྐབས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་གང་ཡིན་པའི་སྔགས་ཡུངས་ཀར་ལ་བཟླས་པས་ཕྱི་འབྲང་གི་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ། ། 3-2-61a ༈ མཆོད་བསྟོད་བྱ་བ། བཞི་པ་ལ་གཉིས། མཆོད་པ་དབུལ་བ་དང་། བསྟོད་པ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཆོད་རྫས་རྣམས་ཀྱི་བགེགས་བསལ་བ་དང་བསང་བ་དང་གཟི་བྱིན་སྐྱེད་པ་སྔར་ལྟར་བྱ་ཞིང་། མཆོད་པ་འབུལ་བའི་སྔགས་དང་རིགས་སོ་སོའི་སྔགས་གང་ཡིན་པའང་བཟླས་ནས་བསང་བར་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་པས་དེ་ཡང་དགོས་སོ། །དེ་ནས་མཐེའུ་ཆུང་དང་སྲིན་ལག་ནང་དུ་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་ཏེ་གུང་མོ་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེངས་པའི་ཚིགས་གསུམ་པར་མཛུབ་མོ་བཀུག །མཐེ་བོང་གཉིས་ངོས་ལ་སྦྱར་བའི་མཆོད་ཡོན་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། བདེ་བར་གཤེགས་སོ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །ཚུར་གཤེགས་འདིར་ནི་བཞུགས་སུ་གསོལ། །བདག་གི་མཆོད་ཡོན་བཞེས་ནས་ཀྱང་། །ཐུགས་ཀྱིས་ཐུགས་དཔག་མཛད་དུ་གསོལ། །བདག་ནི་ཁྱེད་ལ་གུས་དང་ལྡན། །ཞེས་དང་། ལྷའི་སྔགས་ཀྱི་མཐར་ཨརྒྷཾ་པྲ་ཏཱི་ཙྪ་སྭཱཧཱ་ཞེས་པས་མཆོད་ཡོན་དབུལ། གཡས་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱི་མཛུབ་མོ་དང་མཐེ་བོང་སྐམ་པ་ལྟར་བྱས་ནས་ཞབས་བསིལ་གྱི་སྣོད་ནས་མེ་ཏོག་བླངས་ཏེ་སོར་མོ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དགྲོལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྔར་གྱི་ཚིགས་བ
【現代漢語翻譯】 這樣做是金剛跏趺坐的姿勢。同樣，將兩個中指合在一起是勇士坐的印。這些的咒語是：嗡 嘎瑪拉亞 梭哈，嗡 班雜 阿薩尼 吽 啪，嗡 班雜 嘎 吽 啪。據說這樣可以根據需要向諸神獻上座位，獻上座位后，請他們安坐。或者，『世尊慈悲降臨甚善！』這句偈頌，以及『爲了我和眾生的慈愛！』這句偈頌，用於獻座。 第三，然後唸誦『香卡熱 薩瑪耶 梭哈』，用右手拇指按住小指的指甲，其餘手指做成金剛狀，這是示現誓言金剛印。然後，示現三部（指佛部、蓮花部、金剛部）的印，唸誦『吉那吉嘎』等三個心咒。印是雙手互相握拳，伸出兩個拇指；以及從那姿勢，將左手拇指放入拳內，伸出右手拇指；以及伸出左手拇指。這三個分別是三部的印。然後，結系各部的偉大的誓言印，旋轉，據說這樣可以從所有被外來邪魔等所作的惡事中得到巨大的保護，所以要這樣做。如果不能做到，就念誦當下忿怒尊的咒語加持芥子，以此驅逐外來邪魔。 第四部分分為兩部分：獻供和讚頌。首先，像之前一樣，清除供品的障礙，進行薰香，增加光彩。獻供的咒語和各部的咒語都要念誦，這是從《善成經》中所說的，所以也是需要的。然後，將小指和無名指在內側交叉，兩個中指併攏伸直，在第三節彎曲食指，兩個拇指貼在面上，做成供養水的印。唸誦：『善逝世尊，請您降臨此處安坐，接受我的供養，以您的智慧來衡量我的心意，我對您充滿敬意。』以及在諸神的咒語之後加上『阿兒嘎姆 扎底擦 梭哈』（Arghaṃ Pratīccha Svāhā，供養，接受，梭哈），以此獻上供養水。右手握拳，伸出食指和拇指，做成乾燥的樣子，從洗腳水的容器中取出花朵，依次鬆開手指，做這個印，並唸誦之前的偈頌。
【English Translation】 Doing so is the vajra posture. Likewise, joining the two middle fingers together is the mudra of the hero's posture. The mantras for these are: 'Om Kamala Ya Svaha,' 'Om Vajra Asani Hum Phet,' and 'Om Vajra Ka Hum Phet.' It is said that in this way, seats are offered to the deities as appropriate, and after offering the seats, they are invited to be seated. Alternatively, the verse 'Blessed One, your compassion has come forth, excellent!' and the verse 'For the sake of my love and that of beings!' are used to offer the seat. Third, then, saying 'Sham Kare Samaye Svaha,' pressing the nail of the little finger with the thumb of the right hand, and making the remaining fingers like a vajra, one should show the mudra of the samaya vajra. Then, after showing the mudras of the three families (Buddha family, Lotus family, Vajra family), one should recite the three essences, such as 'Jina Jika.' The mudra is made by holding both hands in fists towards each other and pointing the two thumbs; and from that, putting the left thumb inside and pointing the right thumb; and pointing the left thumb. These three are the mudras of the three families in order. Then, by binding and circling the great samaya mudra of the families, it is said that one becomes greatly protected from all the evils done by external obstructors and so forth, so one should do that. If that is not accomplished, one should recite the mantra of whichever wrathful deity is appropriate for the occasion over mustard seeds, and in this way, one should expel the external obstructors. The fourth part has two sections: offering and praising. First, as before, one should clear away obstacles to the offering substances, perform purification with incense, and increase splendor. The mantra for offering and the mantras of the respective families should also be recited, as it is said in the 'Well-Accomplished Sutra,' so that is also necessary. Then, crossing the little finger and ring finger inward, aligning and raising the two middle fingers, bending the index finger at the third joint, and joining the two thumbs to the surface, one makes the mudra of offering water. Recite: 'Sugata, Blessed One, please come here and be seated, accept my offering, and with your mind, measure my mind, I am full of respect for you.' And after the mantra of the deity, add 'Argham Pratīccha Svāhā' (Arghaṃ Pratīccha Svāhā, offering, accept, svāhā), and in this way, offer the water for washing the feet. With the right hand in a fist, extending the index finger and thumb as if dry, taking flowers from the vessel of foot-washing water, and gradually releasing the fingers, one makes this mudra, and recites the previous verse.
ཅད་ཀྱི་མཆོད་ཡོན་གྱི་གནས་སུ་ཞབས་བསིལ་བཅུག་ནས། ཨོཾ་པྲ་ཝ་ར་སད་ཀ་རཾ་པཱ་ཏྱཾ་པྲ་ཏཱི་ཙྪ་སྭཱཧཱ་ཞེས་པས་ཞབས་བསིལ་དབུལ། དེ་ནས་འབྱོར་ན་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ཤར་བ་ལ་དངོས་སུ་སྐུ་ཁྲུས་གསོལ། མ་འབྱོར་ན་ཐལ་མོ་བཀན་པ་ལས་མཛུབ་མོའི་རྩེ་མོ་དང་མཐེ་བོང་གི་རྩེ་མོ་གཉིས་སྦྱར་བ་སྐུ་བསིལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། ཨོཾ་སརྦ་དེ་བ་ཏཱ་ཨ་ཙིནྟ་ཨ་མྲྀ་ཏ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པས་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་དུ་མའི་སྤོས་ཆུ་དྲི་ཞིམ་པོས་བཀང་ནས། སྤོས་ཆུའི་སྤྲིན་ཆེན་པོས་སྐུ་བསིལ་ 3-2-61b བར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ཡིད་ཀྱིས་ན་བཟའ་དང་རྒྱན་གསོལ་ཏེ་རོལ་མོས་མཆོད་ཅིང་ཡིད་ཀྱིས་བསྟོད་པའི་གླུ་དབྱངས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལག་པ་གཡས་སྐྱབས་སྦྱིན་བྱས་པའི་མཁྲིག་མ་ནས་གཡོན་པས་བཟུང་བ་དྲིའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། གཙང་ཞིང་གཙང་མ་ལས་བྱུང་བའི། །ལྷ་རྫས་བཟང་པོའི་དྲི་འདི་དག །བདག་ནི་དད་པས་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། །བཞེས་ནས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། །ཨཱ་ཧ་ར་ཨཱ་ཧ་ར་སརྦ་བིདྱཱ་དྷ་རི་པཱུ་ཛི་ཏེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པས་དྲི་ཆབ་དབུལ་ལོ། །མར་མེ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གསུམ་ལའང་མཆོད་འབུལ་གྱི་སྔགས་འདི་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ལག་པ་གཉིས་སོར་མོ་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་ཏེ་ལག་པའི་ནང་དུ་མཛུབ་མོ་གཉིས་རྩེ་མོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་གདུ་བུའི་ཚུལ་དུ་བྱས་ནས། མཐེ་བོང་གློར་བཞག་སྟེ་པདྨ་ལྟར་བྱས་པའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གཙང་ཞིང་གཙང་མར་སྐྱེས་པ་ཡི། །ལྷ་རྫས་བཟང་པོའི་མེ་ཏོག་འདི། །བདག་ནི་དད་པས་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། །བཞེས་ནས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། །ཅེས་པས་མེ་ཏོག་དང་། ལག་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐེའུ་ཆུང་དང་སྲིན་ལག་དང་གུང་མོ་རྣམས་ཀྱི་སོར་མོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་སྦྱར་ཏེ། སྔ་མ་སྔ་མའི་རྒྱབ་ཀྱི་སེན་མོའི་དྲུང་དུ་བཀུག་ནས་མཛུབ་མོ་གཉིས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྐྱངས་ཏེ་མཐེ་བོང་གཉིས་གློར་བཞག་པ་བདུག་སྤོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། ནགས་ཚལ་བཅུད་ནི་ཡིད་དུ་འོང་། །དྲི་ཡིས་སྦྱར་བ་ལྷ་ཡི་རྫས། །བདག་ནི་དད་པས་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། །བཞེས་ནས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། །ཅེས་པས་སྤོས་དང་། བཟེད་པའི་ཐལ་མོ་ལས་མཛུབ་མོ་ཅུང་ཟད་བཀུག་པ་ལྷ་བཤོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། སྨན་རྣམས་བཅུད་ནི་ཡིད་དུ་འོང་། །སྔགས་ཀྱི་ཞལ་ཟས་བཤོས་འདི་དག །བདག་ནི་དད་པས་འབུལ་ལགས་ 3-2-62a ཀྱིས། །བཞེས་ནས་བདག་ལ་དགྱེས་པར་མཛོད། །ཅེས་པས་ཞལ་ཟས་དང་། མཐེ་བོང་དང་གུང་མོ་གཅིག་ཏུ་སྦྱར་ཏེ་བསྒྲེངས་ལ་ལག་པ་ཁུ་ཚུར་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་མར་མེའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། གནོད་རྣམས་འཇོམས་ཤིང་བཀྲ་ཤིས་པ། །དགེ་ཞིང་མུན་པ་རྣམ་སེལ་འདི། །བདག་ནི་དད་པས་འབུལ་ལགས་ཀྱིས། །མར་མེ་འདི་དག་བཞེས་སུ་གསོལ། །ཨཱ་ལོ་ཀ་ཡ་ཨཱ་ལོ་ཀ་ཡ་བིདྱཱ་དྷ་རེ་པཱུ་ཛི་ཏེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པས་མར་མེ
【現代漢語翻譯】 在一切供養之處，放入洗腳水，唸誦『嗡 扎瓦 薩嘎讓 巴當 扎德扎 梭哈』（Om Pravara Satkaram Patyam Pratitsa Svaha）以供養洗腳水。然後，如果條件允許，在鏡子中顯現影像，實際進行沐浴。如果條件不允許，則將手掌張開，將食指尖和拇指尖合攏，做成沐浴的手印。唸誦『嗡 薩瓦 德瓦達 阿金達 阿彌利達 梭哈』（Om Sarva Devata Acinta Amrita Svaha），觀想用裝滿金等珍寶的香水瓶，以濃郁的香水云來沐浴。 然後，用意念供養衣服和飾品，用音樂供養，並用意念唱誦讚頌的歌曲。然後，右手施予救護印，左手抓住右手的手腕，做成香的手印。唸誦：『清凈且從清凈中生，此乃天物之妙香，我以虔誠之心供養您，請您享用並令我歡喜。阿哈ra 阿哈ra 薩瓦 維迪亞達日 巴吉de 梭哈』（Ahara Ahara Sarva Vidyadhari Pujite Svaha），以供養香水。除了燈之外，其餘三者也應如此唸誦供養咒。 雙手手指交叉，將兩根中指的指尖合攏，做成環狀，拇指放在旁邊，做成蓮花狀的花朵手印。唸誦：『清凈且於清凈中生，此乃天物之妙花，我以虔誠之心供養您，請您享用並令我歡喜。』以此供養花朵。將兩手的小指、無名指和中指的指尖互相靠攏，將前者的指甲根部彎曲到後者的背面，然後將兩根食指分開伸直，拇指放在旁邊，做成焚香的手印。唸誦：『森林精華令人悅，香氣調和乃天物，我以虔誠之心供養您，請您享用並令我歡喜。』以此供養香。手掌張開，手指稍微彎曲，做成供養食物的手印。唸誦：『藥物精華令人悅，咒語甘露此美食，我以虔誠之心供養您，請您享用並令我歡喜。』以此供養食物。拇指和中指合攏並豎起，手握成拳頭，做成燈的手印。唸誦：『摧毀諸害且吉祥，善良且能除黑暗，我以虔誠之心供養您，請您享用此燈。阿洛嘎亞 阿洛嘎亞 維迪亞達日 巴吉de 梭哈』（Alokaya Alokaya Vidyadhari Pujite Svaha），以此供養燈。
【English Translation】 In all places of offering, place foot-washing water, and recite 'Om Pravara Satkaram Patyam Pratitsa Svaha' to offer foot-washing water. Then, if conditions permit, manifest an image in a mirror and actually perform bathing. If conditions do not permit, open the palms of the hands, bring the tips of the index fingers and thumbs together, and make the hand gesture of bathing. Recite 'Om Sarva Devata Acinta Amrita Svaha', and visualize bathing with fragrant water from many vases filled with gold and other precious jewels, with a great cloud of fragrant water. Then, mentally offer clothes and ornaments, offer with music, and mentally sing songs of praise. Then, with the right hand giving the gesture of refuge, the left hand grasping the wrist of the right hand, make the hand gesture of incense. Recite: 'Pure and born from purity, this is the wonderful fragrance of the divine, I offer it to you with devotion, please enjoy it and make me happy. Ahara Ahara Sarva Vidyadhari Pujite Svaha', to offer fragrant water. For the other three, except for the lamp, the offering mantra should be recited in the same way. Cross the fingers of both hands, bring the tips of the two middle fingers together to form a ring, place the thumbs to the side, and make the hand gesture of a lotus flower. Recite: 'Pure and born in purity, this is the wonderful flower of the divine, I offer it to you with devotion, please enjoy it and make me happy.' Offer flowers in this way. Bring the tips of the little fingers, ring fingers, and middle fingers of both hands together, bend the roots of the nails of the former to the back of the latter, then extend the two index fingers separately, and place the thumbs to the side to make the hand gesture of burning incense. Recite: 'The essence of the forest is pleasing, the fragrance is blended with the divine, I offer it to you with devotion, please enjoy it and make me happy.' Offer incense in this way. Open the palms of the hands and slightly bend the fingers to make the hand gesture of offering food. Recite: 'The essence of medicine is pleasing, the nectar of mantra is this delicious food, I offer it to you with devotion, please enjoy it and make me happy.' Offer food in this way. Bring the thumb and middle finger together and raise them, make a fist with the hand, and make the hand gesture of a lamp. Recite: 'Destroying all harm and auspicious, virtuous and dispelling darkness, I offer you this lamp with devotion, please enjoy this lamp. Alokaya Alokaya Vidyadhari Pujite Svaha', to offer the lamp.
་དབུལ་ལོ། །རིགས་སོ་སོའི་ལྷ་སོ་སོ་ལ་མཆོད་རྫས་སོ་སོར་དབུལ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་མ་འབྱོར་ན་རིགས་གཞན་གྱི་མཆོད་རྫས་ལ་རིགས་གཞན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བསྔགས་ནས་དབུལ། མཆོད་ཡོན་མན་ཆད་རྣམས་དངོས་སུ་མ་འབྱོར་ན་སྔགས་རྒྱ་བྱས་ལ་ཡིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་གསལ་བར་བྱས་ནས་དབུལ་བར་གསུངས་སོ། །མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་ནི་བྲིས་པ་ཡང་དབུལ་དུ་རུང་ལ་དངོས་སུ་འབྱོར་པའི་མཆོད་པ་ལ་ཡང་ཀུན་གྱི་སྔོན་དུ་ཡིད་འགྲོ་བས་ཡིད་ཀྱི་མཆོད་པ་ཁྱད་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་མཆོད་པ་ཅི་ནུས་སུ་བྱས་ནས་གནས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྔགས་ལན་བརྒྱ་བཟླ་བར་སྔར་བཤད་པ་དེ་འདིར་ཡང་ལན་བརྒྱ་བཟླ་བར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ལེགས་གྲུབ་ལས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་རིགས་གསུམ་གྱི་བདག་པོ་ལ་བསྟོད་པ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེར་ལྡན་པ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པ་པོ། །བསོད་ནམས་ཡོན་ཏན་རྒྱ་མཚོ་གཞི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དག་པས་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་གྱུར། །དགེ་བས་ངན་སོང་ལས་གྲོལ་བ། །གཅིག་ཏུ་དོན་དམ་མཆོག་གྱུར་པ། །ཞི་གྱུར་ཆོས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གྲོལ་ནས་གྲོལ་བའི་ལམ་ཡང་སྟོན། །བསླབ་པ་དག་ལ་རབ་ 3-2-62b ཏུ་གནས། །ཞིང་གི་དམ་པ་ཡོན་ཏན་ལྡན། །དགེ་འདུན་ལ་ཡང་གུས་ཕྱག་འཚལ། །གཞོན་ནུའི་ཆ་ལུགས་འཆང་བ་པོ། །ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེས་རབ་ཏུ་བརྒྱན། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མུན་སེལ་བ། །འཇམ་དཔལ་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཡོན་ཏན་དམ་པ་ཀུན་བསགས་པ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཞེས་མཚན་གསོལ་བ། །རྟག་པར་བརྩེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྟོབས་པོ་ཆེ་ལ་དྲག་ཤུལ་ཅན། །རིག་སྔགས་རྒྱལ་པོ་དགེ་བ་ཅན། །གདུལ་དཀའ་པོ་དག་འདུལ་བ་པོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྐབས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཡིན་གྱི་སྒོས་ཀྱི་བསྟོད་པ་ཡང་བྱས་ལ། ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་ནཱཾ། སརྦ་ཏྲ་སཾ་ཀུ་རུ་མི་ཏ་ཨ་བི་ཛྙ་ར་ཤི་ནི་ན་མོ་སྟུ་ཏེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་བསྟོད་པ་འབྱུང་བའི་སྔགས་ལན་བརྒྱ་བཟླའོ། ། ༈ བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ། ལྔ་པ་ནི། སྡིག་པ་སྔར་བྱས་ལ་འགྱོད་པ་དྲག་པོ་དང་ཕྱིན་ཆད་མི་བྱ་བའི་སྡོམ་སེམས་བརྟན་པོ་དང་ལྡན་པས། འཇིག་རྟེན་དག་གི་ཕྱོགས་ཀུན་ན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་བཞུགས་དང་། །དགྲ་བཅོམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག །དེ་དག་བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། །ཚེ་རབས་གང་ཡང་རུང་བ་ན། །བདག་གིས་སྡིག་པ་ཅི་བགྱིས་དང་། །སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་གཞན་དག་དང་། །ཚེ་རབས་འདི་དང་འཁོར་བ་ན། །འདོད་ཆགས་དབང་དང་བླུན་པ་དང་། །ཁྲོ་བ་དག་གིས་འཁྲུགས་གྱུར་ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ནམ། །བླ་མ་དག་དང་ཕ་མ་དང་། །དགྲ་བཅོམ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། །སྦྱིན་གནས་གང་ཡང་རུང་བ་དང
【現代漢語翻譯】 供養。如果按照各種姓氏的神靈，供養不同的供品，但沒有備齊，就用其他姓氏的供品，並用其他姓氏的真言來讚頌后供養。如果供水等物品沒有實際備齊，就結手印，清晰地用意念觀想后供養。花朵等物品，即使是畫的也可以供養，對於實際備齊的供品，由於意念先於一切，所以意念的供養更為殊勝。像這樣盡力供養后，唸誦加持處所的真言一百遍，如前所述，這裡也要念誦一百遍。 第二，從《成就品》中說，要讚頌三寶和三族姓的主尊，如經中所說：『怙主大悲具足者，一切智智之導師，福德功德如海基，如來之前我頂禮。以清凈故離貪慾，以善妙故脫惡趣，唯一勝義最殊勝，寂靜之法我頂禮。解脫之後亦示解脫道，善住于諸學處，田之殊勝具功德，于僧伽眾亦敬禮。』，『持童子相貌者，以智慧燈而嚴飾，遣除三界之黑暗，于文殊師利我頂禮。』，『諸佛皆讚歎，圓滿積聚諸功德，名號稱為觀世音，恒常慈愛我頂禮。』，『大力具足且威猛，明咒之王善妙者，調伏難調諸有情，于金剛持我頂禮。』等。此外，還要特別讚頌當下的本尊。唸誦『那嘛 薩瓦 布達 菩提 薩埵 南，薩瓦 扎 桑 咕如 米達 阿 比加 惹西尼 那摩 斯德 斯瓦哈』（藏文：ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་ནཱཾ། སརྦ་ཏྲ་སཾ་ཀུ་རུ་མི་ཏ་ཨ་བི་ཛྙ་ར་ཤི་ནི་ན་མོ་སྟུ་ཏེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：नमः सर्व बुद्ध बोधिसत्वानां । सर्वत्र सं कुरु मित अभिज् ञ रशिनी नमो स्तुते स्वाहा ，梵文羅馬擬音：namaḥ sarva buddha bodhisattvānāṃ, sarvatra saṃ kuru mita abhijña raśini namo stute svāhā，漢語字面意思：頂禮一切佛菩薩，於一切處行利益，無量無知光芒，敬禮讚嘆 梭哈）一百遍，這是生起讚頌的真言。 懺悔等儀軌 第五，以對先前所造罪業的強烈後悔心，以及未來不再造作的堅定誓願：『世間一切諸方所，如來住於何處，以及諸阿羅漢菩薩眾，祈請彼等垂念我。』，『無論於何生世中，我所造作諸罪業，以及往昔其他生世中，此生以及輪迴中。』，『由貪嗔癡所擾動，于佛法僧或上師，以及父母與阿羅漢，菩薩以及諸佈施處。』
【English Translation】 Offering. If, according to the deities of various lineages, different offerings are made, but they are not fully prepared, then use the offerings of other lineages and praise them with the mantras of other lineages before offering. If items such as offering water are not actually prepared, then make hand gestures (mudras), clearly visualize with the mind, and then offer. Flowers and other items, even if they are drawn, can be offered, and for actual offerings, since the mind precedes everything, mental offerings are considered more excellent. Having made offerings to the best of one's ability, recite the mantra for blessing the place one hundred times, as mentioned before, recite it here also one hundred times. Secondly, from the 'Accomplishment Chapter,' it is said to praise the Three Jewels and the lords of the three families, as stated in the scriptures: 'Protector, greatly compassionate, Omniscient Teacher, Basis of merit and qualities like the ocean, To the Thus-Gone One, I prostrate.' 'By purity, free from desire, By goodness, liberated from evil realms, Uniquely supreme in ultimate truth, To the peaceful Dharma, I prostrate.' 'Having liberated, also shows the path to liberation, Well-abiding in the trainings, Supreme field, endowed with qualities, To the Sangha, I also respectfully prostrate.' 'Holding the form of a youth, Adorned with the lamp of wisdom, Dispelling the darkness of the three realms, To Manjushri, I prostrate.' 'Praised by all Buddhas, Perfectly accumulating all supreme qualities, Whose name is called Avalokiteshvara, Always loving, I prostrate.' 'Mighty and powerful, Fierce and virtuous, Subduing those difficult to tame, To Vajradhara, I prostrate.' etc. In addition, specifically praise the deity of the occasion. Recite 'namaḥ sarva buddha bodhisattvānāṃ, sarvatra saṃ kuru mita abhijña raśini namo stute svāhā' (Tibetan: ན་མཿསརྦ་བུདྡྷ་བོ་དྷི་ས་ཏྭ་ནཱཾ། སརྦ་ཏྲ་སཾ་ཀུ་རུ་མི་ཏ་ཨ་བི་ཛྙ་ར་ཤི་ནི་ན་མོ་སྟུ་ཏེ་སྭཱཧཱ།, Sanskrit Devanagari: नमः सर्व बुद्ध बोधिसत्वानां । सर्वत्र सं कुरु मित अभिज् ञ रशिनी नमो स्तुते स्वाहा , Sanskrit Roman transliteration: namaḥ sarva buddha bodhisattvānāṃ, sarvatra saṃ kuru mita abhijña raśini namo stute svāhā, Literal Chinese meaning: Homage to all Buddhas and Bodhisattvas, Act benefit in all places, Immeasurable unknowing light, Homage praise Svaha) one hundred times, this is the mantra for generating praise. The Ritual of Confession, etc. Fifth, with strong regret for past misdeeds and a firm vow not to commit them in the future: 'In all directions of the world, Wherever the Thus-Gone Ones reside, And the Arhats and Bodhisattvas, May they be mindful of me.' 'In whatever lifetimes, Whatever sins I have committed, And in other past lifetimes, In this life and in samsara.' 'Disturbed by desire, anger, and ignorance, Towards the Buddha, Dharma, and Sangha, Or the Gurus, parents, and Arhats, Bodhisattvas, and any objects of offering.'
་། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་དག །ཡོན་ཏན་ལྡན་དང་མི་ལྡན་ལ། །སྡིག་པའི་ལས་རྣམས་གང་བགྱིས་དང་། །གང་ཡང་བགྱིད་དུ་སྩལ་བ་དང་། །གང་ཡང་ཅུང་ཟད་ཡི་རང་བ། །བག་མེད་པས་ནི་ཕྲ་མོ་ཡང་། ། 3-2-63a ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་བགྱིས་པ་རྣམས། །དེ་དག་མ་ལུས་བློས་བསྡུས་ནས། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་པ། །བདག་གིས་དེ་ནི་མངོན་སུམ་བཞིན། །རབ་ཏུ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །སྐྱོ་བའི་ཡིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིས། །ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ་ནོངས་པ་རྣམས། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སོ་སོར་བཤགས། །བདག་གིས་སྡིག་པ་བགྱིས་པ་རྣམས། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཁྱེན་པ་བཞིན། །དེ་ལྟར་བདག་གིས་སོ་སོར་བཤགས། །སླན་ཆད་དེ་ལྟར་ཡོང་མི་བགྱིད། །ཅེས་སྡིག་པ་བཤགས་པར་བྱ་ཞིང་། སྲོག་ཆགས་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །བདག་ཉིད་ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་དུ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ལ། །གུས་པར་ཡང་དག་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་ཤུགས་དྲག་པོའི་གུས་པས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱའོ། །དེ་ནས། ཆོས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་སྣ་ཚོགས་ལ། །མཉམ་པར་བཞག་ནས་ཡི་རང་ངོ་། །མི་རྟོག་བློ་གྲོས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་དང་། །གདུལ་བྱ་ཇི་སྲིད་ཚིམ་པར་དུ། །མྱ་ངན་མི་འདའ་གསོལ་བ་འདེབས། །སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱིས། །སྨོན་ལམ་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་བཞིན། །བདག་ཀྱང་དགེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སུ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་སྨོན་ལམ་འདེབས། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་དང་། །ཞི་ཞིང་ནད་ཀྱང་མེད་པར་ཤོག །བདག་ནི་བྱ་བ་ཀུན་ནུས་ཤིང་། །ཡོན་ཏན་དང་ཡང་ལྡན་པར་ཤོག །ནོར་ལྡན་གཏོང་ཕོད་ཤེས་རབ་ཅན། །བཟོད་ལྡན་དགེ་ལ་དད་པ་དང་། །སེམས་ཅན་ཚེ་རབས་ཐམས་ཅད་དུ། །སྐྱེ་བ་དྲན་ཞིང་བརྩེར་ལྡན་ཤོག །ཅེས་དེ་དག་གི་དོན་ལ་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཤིང་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། ༈ ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་པ། དྲུག་པ་ནི། དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉམ་ཐག་པའི་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ 3-2-63b ཅིག་སྙམ་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་བྱམས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བས་བདེ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་དགའ་བ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱང་འདས་བླ་ན་མེད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་མཐའ་ཡས་པའི། །སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་དང་། །ངན་འགྲོ་རྣམས་ལས་བསྒྲལ་བ་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ལས་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། །སྲིད་པ་མི་བདེ་དོག་པ་ན། །སྡུག་བསྔལ་སྣ་ཚོགས་ཅི་མཆིས་པ། །དེ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པའི་ཕྱིར། །བདག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་ཕོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྐྱབས་སུ་བདག་ཉིད་རྟག་ཏུ་ཤོག །བདག་ནི་མགོན་མེད་རྣམས་ཀྱི་མགོན། །རྟེན་མེད་ར
【現代漢語翻譯】 此外，其他有情眾生，無論具不具備功德，所有造作的罪業，或者所做的，或者所教唆的，或者稍微隨喜的，因為不謹慎，即使是微小的罪業， 身語意所造作的一切，將這些全部歸納起來，面對圓滿的佛陀及其眷屬，我以如同親眼所見般的，極度恭敬地頂禮，以悔恨之心，合掌懺悔所有的過錯，一次又一次地分別懺悔。我所造作的罪業，如同圓滿佛陀所知曉的那樣，我如是分別懺悔，以後再也不會那樣做了。如此懺悔罪業，爲了平息眾生的痛苦，我自身乃至生命終結，都恭敬地皈依佛、法、僧。以強烈的恭敬心皈依。然後，對於各種佛法受用，平等對待並隨喜。爲了生起無分別的智慧，祈請轉法輪，直到所化眾生滿足為止，祈請不要涅槃。如同往昔諸佛之子所發願的那樣，我也以善良之心，如是發願。愿一切眾生都獲得安樂，平靜且沒有疾病。愿我能夠成辦一切事業，並且具足功德。愿我擁有財富、慷慨佈施、具備智慧，具有忍耐、對善法具有信心，愿一切世的眾生，都能憶念前世並具有慈悲。應該一心專注于這些意義並唸誦。 修習四無量心： 第六，然後緣于被痛苦折磨的眾生，生起愿他們脫離一切痛苦的慈悲心；愿他們具足一切安樂的慈愛心；愿他們因佛陀的安樂而安樂的歡喜心；愿他們以佛陀無上的涅槃而從痛苦中解脫的舍心。然後，有情眾生的界限是無邊的，爲了平息他們的痛苦，從惡趣中解脫，從煩惱中解脫，在不安穩的輪迴中，無論有什麼樣的痛苦，爲了從那些痛苦中完全救護，我發起了菩提心。愿我恒常成為一切貧困眾生的救護者，愿我成為無依無靠者的依靠。
【English Translation】 Furthermore, all other sentient beings, whether they possess merits or not, all the sinful deeds they have committed, or have caused to be committed, or have slightly rejoiced in, even the smallest ones due to carelessness, All that has been done by body, speech, and mind, gathering all these together, before the complete Buddha and his retinue, as if seeing them directly, I prostrate with utmost reverence, and with a remorseful heart, I join my palms and confess all my faults, again and again, separately confessing. The sins I have committed, as the complete Buddha knows, I confess them separately in this way, and I will not do them again in the future. Thus confessing sins, in order to pacify the suffering of sentient beings, I myself, until the end of my life, respectfully take refuge in the Buddha, Dharma, and Sangha. Taking refuge with strong reverence. Then, with regard to various Dharma enjoyments, treating them equally and rejoicing. In order to generate non-conceptual wisdom, I pray to turn the wheel of Dharma, until the beings to be tamed are satisfied, I pray not to pass into nirvana. Just as the sons of the Buddhas of the past made aspirations, I also make aspirations in the same way with a virtuous heart. May all sentient beings attain happiness, peace, and be free from disease. May I be able to accomplish all tasks and possess qualities. May I possess wealth, generous giving, and wisdom, possess patience, have faith in virtue, and may all sentient beings in all lifetimes remember their past lives and possess compassion. One should focus on these meanings and recite them. Practicing the Four Immeasurables: Sixth, then, focusing on the beings afflicted by suffering, generating the compassion of wishing them to be free from all suffering; the loving-kindness of wishing them to possess all happiness; the joy of wishing them to be happy with the happiness of the Buddha; and the equanimity of wishing them to be liberated from suffering by the unsurpassed nirvana of the Buddha. Then, the realm of sentient beings is boundless, in order to pacify their suffering, to liberate them from the lower realms, to liberate them from afflictions, in the unstable cycle of existence, whatever suffering there may be, in order to completely protect from those sufferings, I generate the mind of enlightenment. May I always be a protector for all impoverished sentient beings, may I be a refuge for those without refuge.
ྣམས་ཀྱི་རྟེན་དུ་བབ། །སྐྱབས་མེད་རྣམས་ཀྱི་སྐྱབས་འགྱུར་ཞིང་། །སྡུག་བསྔལ་བདེ་བར་བྱེད་པ་དང་། །བདག་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་ཞི་བར་བྱེད་པར་ཤོག །དགེ་བའི་ལས་རྣམས་གང་དང་གང་། །འདི་དང་གཞན་དུ་བསགས་པའི་རྣམས། །བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི། །ཚོགས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཤོག །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྒོ་ནས། །བདག་གིས་བརྩོན་འགྲུས་གང་བརྩམས་པ། །དེ་ཡང་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི། །ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཕན་པར་ཤོག །ཚེ་ཡི་མཐའ་ཀླས་བྱེད་པ་དང་། །གང་ཡང་ཅུང་ཟད་བྱེད་འགྱུར་བ། །མདོར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཞི་བ་དང་། །གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབད་ཅིང་། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་བདག་བརྩོན་ནོ། །ཞེས་བརྗོད་ལ་ཉམ་ཐག་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྒྱུད་དང་འདྲེས་ངེས་པ་བསྐྱེད་ 3-2-64a དོ། །དེ་ལྟར་མདུན་དུ་ལྷ་སྒོམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཡེ་ཤེས་པ་ལ་བཞེད་ཀྱི། གསར་དུ་སྐྱེད་པ་མ་བཤད་ལ། སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པ་ཚོགས་རྟེན་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་ཚོགས་བསགས་པའི་འོག་ཏུ་རང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་ནས་སྒོམ་བཟླས་བྱེད་ཀྱི། མདུན་གྱི་ལྷ་ལ་དམིགས་ནས་བྱེད་པ་འགའ་རེ་ལས་མ་བཤད་ཅིང་ལྷ་སྒོམ་པས་དུབ་པ་ན་དེ་ནས་བཟླས་པ་བྱ་བར་བཞེད་དོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་འདིར་ཡང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་གཙོ་ཆེར་རང་ལྷར་གསལ་བ་ལ་སེམས་གཟུང་། སྐབས་སྐབས་སུ་མདུན་གྱི་རང་འདྲའི་ལྷའི་སྐུ་ཡང་གསལ་བཏབ་ལ་སེམས་ཅི་ཟིན་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའི་ནང་ནས་གཞིའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་བྱའོ། ། ༈ དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བཟླས་པའི་ཡུལ་བགྲང་ཕྲེང་འདུ་བྱས་ནས་བགྲང་བའི་ཚུལ་དང་། དམིགས་པ་གང་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་། འགལ་རྐྱེན་བྱུང་ན་བཟླས་པ་བསྐྱར་བའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ བཟླས་པའི་ཡུལ་བགྲང་ཕྲེང་འདུ་བྱས་ནས་བགྲང་བའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་མི་སྐྱོའི་བར་དུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པར་བྱ་ལ། སྐྱོ་ན་བསྒོམས་པའི་མཇུག་ཏུ་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་པུ་ཏྲ་ཛཱི་བ། པདྨའི་རིགས་ལ་པདྨའི་སྙིང་པོ། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ལ་རུ་ར་ཀ་ཤ་མཆོག་ཡིན་ལ། མ་འབྱོར་ན་ལུང་ཏང་དང་དུང་དང་ཤེལ་དང་མུ་ཏིག་དང་བྱི་རུ་དང་ནོར་བུ་དང་བ་སོ་དང་། ཁམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ས་བོན་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རུང་བར་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་ལ། དཔུང་བཟང་ལས་ཞ་ཉེ་དང་ཟངས་དང་འཁར་བ་ཡང་རུང་བར་བཤད་དོ། །གྲངས་ནི། 3-2-64b སྟ
【現代漢語翻譯】 成為眾生的依怙， 成為無依者的救護， 將痛苦轉為安樂， 愿我平息一切眾生的煩惱。 無論何種善行， 無論今生來世所積， 愿成為福德與智慧， 這二種資糧。 通過六度波羅蜜， 我所發起的一切精進， 愿其利益所有眾生， 無一遺漏。 直至壽命無盡， 乃至稍作努力， 總之，爲了平息一切眾生的煩惱， 爲了令其解脫，我將精進， 直至菩提我亦不懈怠。 如是念誦，爲了救度痛苦的眾生，應當發起獲得佛陀果位的希求心，務必使菩提心與自心相融。 如此觀想面前的本尊，兩位論師都認可迎請智慧尊，但未提及新創生本尊。其他論師則將迎請的本尊作為積資的對境，在此基礎上生起自生本尊，然後融入智慧尊，進行觀修和唸誦。很少有論師提及專注于面前的本尊，當觀修本尊感到疲憊時，再進行唸誦。本尊瑜伽是成就悉地（成就）的主要方法，因此，如前所述，主要應專注于清晰地觀想自生本尊。有時也應清晰地觀想與自己相同的面前本尊，並盡力專注於此。這二者是念誦四支中的基礎支，應分為兩種。 基於此，如何進行唸誦呢？ 分為三部分：唸誦的對境，即準備念珠並計數的方法；專注於何處進行唸誦的方法；以及出現違緣時，重新唸誦的方法。 唸誦的對境，即準備念珠並計數的方法： 首先，如是修持本尊瑜伽，直至不覺疲倦。若感疲倦，則在修持結束後進行唸誦。念珠的材質：對於如來部，是菩提子；對於蓮花部，是蓮子；對於金剛部，是金剛子。若無以上材質，則可以使用龍舌蘭、海螺、水晶、珍珠、珊瑚、琥珀、硨磲，以及各種種子等等，這些在《善成經》中有所記載。《軍荼利明王經》中說，也可以使用鉛、銅和木杖。數量是：
【English Translation】 May I become a support for all beings, A protector for those without refuge, Transforming suffering into happiness, May I pacify the afflictions of all sentient beings. Whatever virtuous deeds, Accumulated in this life and others, May they become merit and wisdom, These two accumulations. Through the six pāramitās (perfections), Whatever diligence I have undertaken, May it benefit all sentient beings, Without exception. Until the end of life, And even a little effort, In short, to pacify all the afflictions of all sentient beings, To liberate them, I will strive, Until enlightenment, I will persevere. Recite thus, and in order to deliver suffering beings, one should generate the aspiration to attain Buddhahood, and definitely integrate the mind of enlightenment with one's own mind. Thus, visualizing the deity in front, both teachers approve of inviting the wisdom being, but do not mention newly creating a deity. Other teachers use the invited deity as an object for accumulating merit, and on this basis generate the self-generation deity, then merge the wisdom being into it, and practice meditation and recitation. Few teachers mention focusing on the deity in front, and when tired of meditating on the deity, then perform recitation. Deity yoga is the main method for accomplishing siddhis (achievements), therefore, as mentioned before, one should mainly focus on clearly visualizing the self-generation deity. Sometimes one should also clearly visualize the deity in front that is identical to oneself, and try to focus on this. These two are the foundation branch among the four branches of recitation, and should be divided into two. Based on this, how should recitation be performed? It is divided into three parts: the object of recitation, that is, the method of preparing and counting the rosary; the method of focusing on where to recite; and the method of repeating the recitation if obstacles occur. The object of recitation, that is, the method of preparing and counting the rosary: First, practice deity yoga in this way until you do not feel tired. If you feel tired, then perform recitation after the practice. The material of the rosary: for the Tathāgata family, it is Putranjiva; for the Padma family, it is lotus seed; for the Vajra family, it is Rudraksha, which is the best. If the above materials are not available, then you can use Lungtang, conch, crystal, pearl, coral, amber, Tridacna, and various seeds, etc., which are recorded in the Well-Accomplished Sutra. The Kuntali Vidyārāja Sūtra says that lead, copper, and wooden staffs can also be used. The number is:
ོང་རྩ་བརྒྱད་དམ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ་ང་བཞིའམ་ཉེར་གཅིག་བླངས་ལ། ནོར་བུ་རྣམས་མིག་དབུག་ཅིང་བ་བྱུང་ལྔས་བཀྲུའོ། །ཕྲེང་ཐག་ནི། བུ་མོས་བཀལ་བའི་སྐུད་པ་སུམ་སྒྲིལ་ལ་བརྒྱུས་ཏེ་མདུད་པ་བོར་ནས་ལྷ་རྣམས་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ནས་ནོར་བུ་སྙིམ་པར་གཞུག་ལ། བླ་མ་དང་ལྷ་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་རིགས་གསུམ་གྱི་སྔགས་གང་ཡིན་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླའོ། །ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ཨོཾ་ཨདྦྷཱུ་ཏེ་བི་ཛ་ཡ་སིདྡྷེ་སདྷི་རྠེ་སྭཱཧཱ་དང་། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མོ་ཨཱརྱཱ་ཝ་ཡོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོདྷི་ས་ཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ས་ཏྭཱ་ཡ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏཾ་ག་ལེ་ཤྲཱི་ཡེ་ཤྲཱི་མ་ལི་ན་སྭཱཧཱ་དང་། ཨོཾ་ཀཱི་རི་ཀཱི་རི་རཽ་ཏྲི་ཎི་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་གསུམ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་གསུམ་གྱི་སྔགས་སོ། །འདི་དག་ནི་ཕྲེང་བ་དང་པོར་བསྒྲུབས་པའི་དུས་སོ། །བཟླས་པའི་དུས་སུ་ནི། བླ་མ་དང་ལྷ་ལ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ་སྔགས་ཀྱི་ནོར་བུ་སྙིམ་པར་གཞུག་ལ་སྔགས་ནི་ལན་བདུན་བཟླ་སྟེ། ཨོཾ་བྷ་ག་ཝ་ཏི་སིདྡྷི་སིདྡྷ་ཡ། སིདྡྷ་རྠེ་སྭཱཧཱ་དང་། ཨོཾ་བ་སུ་མ་ཏི་ཤྲཱི་ཡེ་སྭཱཧཱ་དང་། ཨོཾ་བཛྲ་ཡ་ཛ་ཏ་ན་ཛེ་ཡེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རིགས་གསུམ་གྱིའོ། །དེ་ནས་སྙིང་གར་ནོར་བུ་བླངས་ལ་ལག་པ་གཡས་གཡོན་གང་རུང་གི་གུང་མོ་དང་མཐེའུ་ཆུང་བརྐྱངས་ཏེ། མཛུབ་མོ་རྒྱབ་ཏུ་བཞག་ནས་སྲིན་ལག་དང་མཐེ་བོས་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་བགྲང་བར་བྱ་སྟེ་དྲག་པོ་ལ་ནི་མཛུབ་མོས་བྱའོ། །དཔུང་བཟང་ལས། བཟླས་པའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པའི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཅང་དགོས་པ་ལ་མ་རྙེད་ན་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ནས་བཟླ་བར་བཤད་དོ། ། ༈ དམིགས་པ་གང་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་བརྗོད་དང་། ཡི་གེའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་བརྗོད་དོ། ། ༈ ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་བརྗོད། དང་པོ་ལ་གཉིས། མདུན་གྱི་ཐུགས་ 3-2-65a ཀའི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ་དང་། རང་གི་སྙིང་གའི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་པའོ། ། ༈ མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པ། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། སྒྲ་དང་སེམས་དང་གཞི་ལ་གཞོལ། །གསང་སྔགས་མི་འགྱུར་གཞི་ལ་གནས། །ཡན་ལག་མ་ཉམས་གསང་སྔགས་བཟླས། །ངལ་ན་བདག་ལ་ངལ་གསོས་ཤིག །ཅེས་པས་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་གསང་སྔགས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲངས་སོ། །བྱེད་ཚུལ་ནི། ཡན་ལག་བཞི་མ་ཉམས་པ་སྟེ་མ་བཏང་བའི་ངང་ནས་བྱ་སྟེ། གཞི་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་རང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱས་པ་དང་། གཉིས་པ་མདུན་དུ་རང་འདྲའི་ལྷ་སྒོམ་པའོ། །སེམས་ནི། མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀར་བཀོད་པའི་ཟླ་བ་སྟེ་ཡན་ལག་གསུམ་པའོ། །སྒྲ་ནི། ཟླ་བ་ལ་གང་བཟླས་རྒྱུའི་སྔགས་བ
【現代漢語翻譯】 取一百零八根或五十四根或二十一根念珠，用寶珠擦拭眼睛，用五種牛奶清洗。關於線繩：用少女紡的三股線串起來，打結后供奉諸神，然後將寶珠放入掌中。向喇嘛（上師）和神靈頂禮，唸誦一百零八遍三種姓氏的真言。即：『那摩 惹納 札雅雅，嗡 阿布德 貝扎雅 悉地 薩德 瑞 梭哈』（藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ཨོཾ་ཨདྦྷཱུ་ཏེ་བི་ཛ་ཡ་སིདྡྷེ་སདྷི་རྠེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：नमोरत्नत्रयाय। ॐ अद्भुतेविजयसिद्धे सधिर्थे स्वाहा।, 梵文羅馬擬音：Namo ratna trayāya, oṃ adbhūte vijaya siddhe sadhirthe svāhā，皈依三寶，嗡，奇哉！勝利成就，真實義，梭哈！），以及『那摩 惹納 札雅雅，那摩 阿雅 瓦洛格 喋 秀拉雅，菩提薩埵雅，瑪哈薩埵雅，嗡 阿彌利 丹 嘎列 希利 耶 希利 瑪利 納 梭哈』（藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མོ་ཨཱརྱཱ་ཝ་ཡོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོདྷི་ས་ཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ས་ཏྭཱ་ཡ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏཾ་ག་ལེ་ཤྲཱི་ཡེ་ཤྲཱི་མ་ལི་ན་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：नमोरत्नत्रयाय। नमोआर्यावयोकितेश्वराय। बोधिसत्वाय। महासत्वाय। ॐ अम्रितंगलेश्रीये श्रीमलिनस्वाहा।, 梵文羅馬擬音：Namo ratna trayāya, namo āryāvalokiteśvarāya, bodhisattvāya, mahāsattvāya, oṃ amṛtaṃ gale śrīye śrī malina svāhā，皈依三寶，皈依聖觀自在，菩薩，大菩薩，嗡，甘露頸，吉祥，吉祥垢，梭哈！），以及『嗡 噶利 噶利 柔 德利尼 梭哈』（藏文：ཨོཾ་ཀཱི་རི་ཀཱི་རི་རཽ་ཏྲི་ཎི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ कीरीकीरी रौत्रिणि स्वाहा।, 梵文羅馬擬音：oṃ kīri kīri rautriṇi svāhā，嗡，作，作，暴怒母，梭哈！）。這三個咒語依次是如來等三種姓氏的真言。這些是第一次修持念珠的時候。在念誦的時候，雙手合十向喇嘛（上師）和神靈頂禮，然後將真言的寶珠放入掌中，唸誦七遍真言，即：『嗡 巴嘎瓦地 悉地 悉達雅，悉達 瑞 梭哈』（藏文：ཨོཾ་བྷ་ག་ཝ་ཏི་སིདྡྷི་སིདྡྷ་ཡ། སིདྡྷ་རྠེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ भगवतिसिद्धि सिद्धय। सिद्धर्धे स्वाहा।, 梵文羅馬擬音：oṃ bhagavati siddhi siddhaya, siddharthe svāhā，嗡，薄伽梵母，成就，成就者，成就義，梭哈！），以及『嗡 巴蘇 瑪地 希利 耶 梭哈』（藏文：ཨོཾ་བ་སུ་མ་ཏི་ཤྲཱི་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ वसुमतिश्रीये स्वाहा।, 梵文羅馬擬音：oṃ vasumati śrīye svāhā，嗡，財母，吉祥，梭哈！），以及『嗡 班扎 雅 雜 達 納 杰 耶 梭哈』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཡ་ཛ་ཏ་ན་ཛེ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ वज्रयाजतनजेये स्वाहा।, 梵文羅馬擬音：oṃ vajra yā jata na jeye svāhā，嗡，金剛，祭祀，生，不勝，梭哈！）。這些依次是三種姓氏的真言。然後，將寶珠放在心間，伸出左右手的無名指和小指，將食指放在後面，用中指和拇指來計數所有的事業，對於猛烈的（事業）則用食指。在《手臂賢善論》中說：『在念誦的時候，必須持有之前所說的業金剛，如果沒有找到，則握金剛拳唸誦。』 第二，以何種方式專注於何種目標進行唸誦？ 第二部分分為兩個方面：專注于字形的唸誦和專注于字音的唸誦。 第三，專注于字形的唸誦。 第一部分分為兩個方面：專注於前方心間的字形和專注于自身心間的字形。 第四，專注於前方心間的字形。 第一種是：如《禪定後續》中所說：『專注于聲音、心和基礎，秘密真言安住于不變的基礎，肢分不缺損地念誦秘密真言，疲倦時在我這裡休息！』這裡闡述了唸誦秘密真言。做法是：在肢分不缺損的狀態下進行，即不捨棄。基礎分為兩種：第一，將自己觀想為本尊的慢；第二，觀想前方有與自己相同的本尊。心是：觀想前方心間安置的月亮，這是第三個肢分。聲音是：在月亮上唸誦所要念誦的真言。
【English Translation】 Take one hundred and eight, or fifty-four, or twenty-one beads. Rub the eyes with the jewels and wash with the five milks. For the string: string together three strands of thread spun by a maiden, tie a knot, make offerings to the deities, and then place the jewels in the palm of your hand. Prostrate to the lama (guru) and deities, and recite the mantras of the three families one hundred and eight times. Namely: 'Namo Ratna Trayāya, Oṃ Adbhūte Vijaya Siddhe Sadhirthe Svāhā' (藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ཨོཾ་ཨདྦྷཱུ་ཏེ་བི་ཛ་ཡ་སིདྡྷེ་སདྷི་རྠེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：नमोरत्नत्रयाय। ॐ अद्भुतेविजयसिद्धे सधिर्थे स्वाहा。, Romanized Sanskrit: Namo ratna trayāya, oṃ adbhūte vijaya siddhe sadhirthe svāhā, Homage to the Triple Gem, Om, Wonderful! Victory Accomplishment, True Meaning, Svāhā!), and 'Namo Ratna Trayāya, Namo Ārya Avalokiteśvarāya, Bodhisattvāya, Mahāsattvāya, Oṃ Amṛtaṃ Gale Śrīye Śrī Malina Svāhā' (藏文：ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མོ་ཨཱརྱཱ་ཝ་ཡོ་ཀི་ཏེ་ཤྭ་རཱ་ཡ། བོདྷི་ས་ཏྭཱ་ཡ། མ་ཧཱ་ས་ཏྭཱ་ཡ། ཨོཾ་ཨ་མྲྀ་ཏཾ་ག་ལེ་ཤྲཱི་ཡེ་ཤྲཱི་མ་ལི་ན་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：नमोरत्नत्रयाय। नमोआर्यावयोकितेश्वराय। बोधिसत्वाय। महासत्वाय। ॐ अम्रितंगलेश्रीये श्रीमलिनस्वाहा。, Romanized Sanskrit: Namo ratna trayāya, namo āryāvalokiteśvarāya, bodhisattvāya, mahāsattvāya, oṃ amṛtaṃ gale śrīye śrī malina svāhā, Homage to the Triple Gem, Homage to Noble Avalokiteśvara, Bodhisattva, Mahāsattva, Om, Nectar Neck, Auspicious, Auspicious Stain, Svāhā!), and 'Oṃ Kīri Kīri Rautriṇi Svāhā' (藏文：ཨོཾ་ཀཱི་རི་ཀཱི་རི་རཽ་ཏྲི་ཎི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ कीरीकीरी रौत्रिणि स्वाहा。, Romanized Sanskrit: oṃ kīri kīri rautriṇi svāhā, Om, Do, Do, Wrathful Mother, Svāhā!). These three mantras are, in order, the mantras of the three families, such as the Tathāgata. These are the times for the first practice of the rosary. During the time of recitation, join the palms of your hands and prostrate to the lama (guru) and deities, then place the jewel of mantra in your palm and recite the mantra seven times, namely: 'Oṃ Bhagavate Siddhi Siddhāya, Siddharthe Svāhā' (藏文：ཨོཾ་བྷ་ག་ཝ་ཏི་སིདྡྷི་སིདྡྷ་ཡ། སིདྡྷ་རྠེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ भगवतिसिद्धि सिद्धय। सिद्धर्धे स्वाहा。, Romanized Sanskrit: oṃ bhagavati siddhi siddhaya, siddharthe svāhā, Om, Blessed Mother, Accomplishment, Accomplisher, Meaning of Accomplishment, Svāhā!), and 'Oṃ Vasumati Śrīye Svāhā' (藏文：ཨོཾ་བ་སུ་མ་ཏི་ཤྲཱི་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ वसुमतिश्रीये स्वाहा。, Romanized Sanskrit: oṃ vasumati śrīye svāhā, Om, Earth Mother, Auspicious, Svāhā!), and 'Oṃ Vajra Yā Jata Na Jeye Svāhā' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཡ་ཛ་ཏ་ན་ཛེ་ཡེ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：ॐ वज्रयाजतनजेये स्वाहा。, Romanized Sanskrit: oṃ vajra yā jata na jeye svāhā, Om, Vajra, Sacrifice, Born, Unconquerable, Svāhā!). These are, in order, the mantras of the three families. Then, place the jewel at your heart, extend the ring finger and little finger of either your right or left hand, place the index finger behind, and use the middle finger and thumb to count all activities, and for fierce (activities) use the index finger. In 'The Excellent Arm' it is said: 'During recitation, one must hold the karma vajra mentioned earlier, and if it is not found, it is said to recite while holding the vajra fist.' Second, in what way should one focus on what object while reciting? The second part has two aspects: recitation focusing on the form of the letters and recitation focusing on the sound of the letters. Third, recitation focusing on the form of the letters. The first part has two aspects: focusing on the form of the letters in the heart of the deity in front and focusing on the form of the letters in one's own heart. Fourth, focusing on the form of the letters in the heart of the deity in front. The first is: as stated in 'Subsequent Contemplation': 'Focus on sound, mind, and basis, the secret mantra abides in the unchanging basis, recite the secret mantra without diminishing the limbs, rest with me when tired!' Here it explains the recitation of the secret mantra. The method is: to do it without diminishing the four limbs, that is, without abandoning them. The basis has two aspects: first, to have the pride of oneself as the deity; second, to contemplate a deity in front that is similar to oneself. The mind is: to contemplate the moon placed in the heart of the deity in front, this is the third limb. The sound is: to recite the mantra to be recited on the moon.
ཀོད་པའི་སྔགས་ཕྲེང་སྟེ་ཡན་ལག་བཞི་པའོ། །དེ་དག་ལ་གཞོལ་བ་ནི་ཟློས་པ་པོས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་ཞེན་པའོ། །དེ་ལྟར་རང་གཞི་གང་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་གཞི་དེ་ཡང་བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པས་ལྷའི་སྣང་བ་ལས་མི་ཉམས་པ་ཞིག་དགོས་པས་མི་འགྱུར་བའི་གཞི་ལ་གནས་ཞེས་གསུངས་ལ། སྒྲ་དང་སེམས་ཀྱི་གསང་སྔགས་དགོད་པའི་གཞིའོ། །མདོར་ན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་མདུན་གྱི་ཡན་ལག་གསུམ་ག་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དམིགས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། དབུགས་གཏོང་བ་ན་རང་ལྷར་བསྒོམས་པའི་སྐུ་ལ་བལྟ་ཞིང་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ངལ་གསོ་བ་ནི་གཡེང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ་གང་ལ་ངལ་གསོ་བའི་གཞི་བདག་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་ཏེ། རང་གི་ལུས་ལྷའི་སྐུར་བསམས་པ་བཏང་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་སུ་བསམས་ 3-2-65b ཏེ་ལྡང་བར་བྱའོ། །གཏོང་བའི་རིམ་པ་ནི། བཟླས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་ནི། ཡིག་འབྲུ་ལ་དམིགས་པས་གཏོང་ངོ་། །ཡིག་འབྲུ་ཡང་དེ་མེད་པའི་ཟླ་བ་ལ་དམིགས་པས་སོ། །ཟླ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པས་སོ། །མདུན་གྱི་སྐུ་དེ་ཡང་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སེམས་པས་སོ། །དེ་ཡང་དེའི་ཡིག་འབྲུ་ལ་སེམས་པས་སོ། །དེ་ཡང་དེའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པས་སོ། །སྒྲ་ཡང་ལྷའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སེམས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མི་དམིགས་པའི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་རྣམ་སྨིན་གྱི་ལུས་སུ་སེམས་པ་སྟེ་འདི་ནི་བདག་ལ་ངལ་གསོ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །གཞན་རྣམས་གོ་སླ་ལ་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ཡིག་འབྲུ་ལ་སེམས་པས་སོ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི། དང་པོ་ལྷ་སྐྱེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ལྷ་དང་སྒྲའི་ལྷ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། རང་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་དང་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་ལྟ་བ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །འདིར་ངལ་གསོ་བ་ནི་གཡེང་བ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པས། སྤྲོས་པས་གཡེངས་ན་དམིགས་པ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བསྡུས་ནས་མཐར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། དེ་ནས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལྡང་བ་ཡིན་པས་ཐུན་བཏང་བའི་སྐབས་སུ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་མི་འཛིན་པ་ལ་མི་བྱའོ། །བྱ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷའི་སྒྲུབ་ཐབས་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་ལྷའི་ང་རྒྱལ་མང་པོས་བཤད་དོ། ། ༈ རང་གི་སྙིང་གའི་ཡི་གེའི་གཟུགས་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་པ། གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། མི་འགྱུར་བ་དང་ཡི་གེར་ལྡན། །གཞི་ལས་གཞིར་གྱུར་དེ་བཞིན་ཏེ། ། 3-2-66a རང་སྔགས་
【現代漢語翻譯】 唸誦的明咒之鬘，即四支。專注于這些，唸誦者通過不間斷地專注來執著。如此，無論專注於何種自性，進行唸誦的基礎也必須是，通過對禪定的極度熟悉，不失去本尊的顯現，因此被稱為安住于不變之基。這是安立聲音和心之秘密真言的基礎。簡而言之，如前所述，通過控制氣息，以具備唸誦四支的方式，同時專注於前三支進行唸誦。呼氣時，觀想自身為本尊之身，並如前進行。休息是爲了避免散亂，而休息的基礎是異熟之身（Wipāka-kāya），即放下將自身觀想為本尊之身，而觀想為異熟之身而起身。放下的次第是：唸誦的明咒之字母的聲音，通過專注于字母而放下。字母也通過專注于無彼之月亮而放下。月亮則通過專注于僅僅是如來之身而放下。面前的本尊之身也通過僅僅認為是自己的本尊之身而放下。那也通過專注于其字母而放下。那也通過專注于其聲音而放下。聲音也通過專注于本尊的智慧之身而放下。專注于智慧之身也通過專注於法身而放下。那也應專注于不可思議的自性之真如。那也觀想為如幻象和陽焰等顯現的異熟之身，這便是于自性中休息的意義。其他的都容易理解，如『自己的本尊之身專注于字母』等的意義是：最初生起本尊時的字母本尊、聲音本尊和月亮壇城，以及將自己和本尊的真如視為一體的慢心，和視自性之真如為遠離戲論等。此處說休息是爲了避免散亂，因此，如果因戲論而散亂，則將專注逐漸收攝，最終安住于空性之中，然後如幻象般起身，因此在結束時不要執持本尊的慢心。依賴事部（Kriyā）的本尊修法之其他論師也以許多方式宣說了所有行為中都要有本尊的慢心。 專注于自己心間的字母形象的唸誦。 第二種是，在《后禪定》（Uttaratantra）中說：『不變且具字母，從基礎到基礎亦如是，自咒。』
【English Translation】 The garland of mantras for recitation, which is the four branches. To be devoted to these is for the reciter to cling through uninterrupted focus. Thus, whatever self-nature one focuses on, the basis for reciting must also be such that, through extreme familiarity with meditation, the appearance of the deity is not lost, hence it is said to abide in the unchanging basis. This is the basis for establishing the secret mantra of sound and mind. In short, as previously explained, through controlling the breath, in a manner complete with the four branches of recitation, one should recite while simultaneously focusing on all three front branches. When exhaling, one should look upon the body visualized as one's own deity, and proceed as before. Resting is for the sake of abandoning distraction, and the basis upon which one rests is the body of resultant maturation (Wipāka-kāya), that is, abandoning the visualization of oneself as the deity's body, and rising while visualizing oneself as the body of resultant maturation. The order of abandonment is: the sound of the letters of the mantra being recited, is abandoned by focusing on the letters. The letters are also abandoned by focusing on the moon without them. The moon is abandoned by focusing solely on the body of the Tathāgata. That deity body in front is also abandoned by thinking of it as solely one's own deity body. That is also abandoned by thinking of its letters. That is also abandoned by focusing on its sound. The sound is also abandoned by focusing on the wisdom body of the deity. Focusing on the wisdom body is also abandoned by thinking of the Dharma body. That should also be focused on the suchness of the non-objective self. That is also thinking of the body of resultant maturation appearing as illusion and mirage, etc., this is the meaning of resting in the self. The others are easy to understand, such as the meaning of 'one's own deity body focuses on the letters' etc. are: the letter deity, sound deity, and lunar mandala at the time of initially generating the deity, and the pride of considering one's own and the deity's suchness as one, and viewing the suchness of the self as being free from elaboration. Here it is said that resting is done for the sake of abandoning distraction, therefore, if one is distracted by elaboration, then the focuses are gradually gathered, and finally one abides in equanimity in emptiness, and then rises like an illusion, therefore one should not hold onto the pride of the deity at the time of ending the session. Other teachers who have composed deity sādhanas based on the Kriyā tantra have also explained in many ways that in all activities one should have the pride of the deity. Recitation focusing on the form of the letters in one's own heart. The second is, in the Uttaratantra it says: 'Unchanging and possessing letters, from basis to basis likewise, one's own mantra.'
ཕྱིར་ནི་གང་བརྟགས་པ། །ཡིད་ཀྱི་དག་པ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སྟོན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཞེས་པས་སྔ་མ་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་བྱ་ཚུལ་སྟོན་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་དག་པ་བསམ་པར་བྱའོ། །ཡིད་ལས་བྱུང་བས་ན་ཡིད་ཀྱི་སྟེ་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བ་ཡིན་ལ། ཆགས་སོགས་ཀྱི་དྲི་མས་མ་བསླད་པ་དང་ཆ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཤིང་དྲི་མ་མེད་པར་སྣང་བས་དག་པའོ། །དེ་ཡང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཕྲེང་བ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་སྣང་བ་ལས་མི་འགྱུར་བས་ན་ཡི་གེ་རྣམས་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཟླ་བར་སྣང་བ་དེ་ཡི་གེ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང་མི་འབྲལ་བས་མི་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཟླ་བ་ནི། རང་གི་སྔགས་དགོད་པའི་གནས་ཀྱི་དོན་དུ་བརྟགས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ནས་རང་གི་མདུན་དུ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བར་རང་གི་ཚད་ལས་ཅུང་ཟད་མཐོ་བར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་བསྒོམས་པའི་གཞི་དེའི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཕྲེང་བཀོད་པའི་ཟླ་བ་གནས་པ་དེ་རང་ལྷར་བསྒོམས་པའི་གཞི་དེར་གྱུར་པ་སྟེ་རླུང་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཚུར་ལ་རང་གི་ཐུགས་ཀར་སྤོས་ལ་དེ་ལ་དམིགས་ནས། དབུགས་མ་བཏང་གི་བར་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་ཞིང་། རླུང་གཏོང་བ་ན་དེ་དང་མཉམ་དུ་ཕྱིར་ལ་བཏང་ནས་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་གནས་པར་བསམ་ཞིང་། ཡང་སྔར་བཞིན་རང་གི་སྙིང་གར་སྤོས་ལ་བཟླས་པ་བྱའོ། ། ༈ ཡི་གེའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་བཟླས་བརྗོད། གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། སླར་སྡུད་པ་ཡིས་བཀུག་ནས་ནི། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བསྡམས་པའི་ཡིད། །གསང་སྔགས་རིགས་པ་སྔགས་ལ་སྦྱར། །ཡིད་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བརྩམ་པར་བྱ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ནི་ཆོ་ག་ཡིས། །ཡང་ན་ཤུབ་ 3-2-66b བུར་བྱ་ཡང་རུང་། །སྔགས་རིག་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་ཡིས། །བཟླས་བརྗོད་གཞན་དུ་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཡིད་དེ་སྔགས་ལ་སྦྱར་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ཡང་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་ཡིད་རང་དགར་འཇུག་པ་དེ་སླར་ནང་དུ་བསྡུས་ཏེ་བཀུག་པ་དང་། སྔར་བཞིན་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ནས་བྱའོ། །འདི་ནི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་ཐོག་མར་གསལ་བཏབ་ནས་དེ་ནས་བཟླས་རྒྱུའི་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་དང་ཟླ་བ་སོགས་ལ་མི་དམིགས་པར་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ལ་དམིགས་ནས་ཟློ་བ་སྟེ།དེ་ཡང་སྔགས་གཞན་གྱིས་བཏོན་པ་རང་གིས་ཉན་པ་ལྟ་བུ་མིན་གྱི། རང་གིས་ཟློ་བའི་ཚེ་ན་སྔགས་དེའི་སྒྲ་གྲག་པར་དམིགས་ནས་བྱེད་པའོ། །སྔགས་ཀྱི་གདངས་ལ་དམིགས་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཆོ་གས་ཡིད་བཟླས་སམ་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ་བ་དང་། སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་པ་ན་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱེད་མི་ནུས་པར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་ཤིང་། སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་པ་དང་བཟླས་པ་གཉིས་གསུངས་པ་འདི་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ཡང་འགྲེལ་པས་སྦྱར
【現代漢語翻譯】 『觀察何處？應於心中觀清凈。』此句所示。所謂『如是』，是指顯示與前者不同的專注方式，即應於心中觀清凈。由於出自於心，故為『心之』，即胸懷之月。不為貪慾等垢染所污，且一切圓滿，顯現無垢，故為『清凈』。此清凈之月，與咒語的文字串聯在一起，因極度禪修而清晰顯現，故文字不會改變。顯現於心中的月亮，與文字相連，亦不變異，不分離，故具不變性。如此之月，亦為觀察自身咒語安放之處之意義。 總而言之，如前所述，收攝氣息，于自身前方不太遠，略高於自身高度之處，觀想如來之身，于其心間，安放咒語之月的處所，即轉變為自身觀修之本尊。隨氣息入內，一同移至自身心間，專注其上。于未呼氣前，持誦咒語。呼氣時，與之同時向外呼出，觀想安住于本尊心間。再次如前，移至自身心間，進行持誦。 第二，專注文字之聲的持誦： 《后禪定》中雲：『復以攝持而鉤召，命與勤奮皆收攝，秘密真言理與咒，心之持誦應修習，以此之儀軌而行，或可作那耳語誦，欲得真言成就者，持誦切莫異於此。』意為，將專注秘密真言之聲的心，與咒語結合，進行持誦。此中，未入 சமாதི (samādhi, 三摩地，等持)之心，任其隨意遊走，應再次向內收攝而鉤召，如前收攝命與勤奮而行。此為持誦之四支，首先明確，然後不專注持誦之咒語的形象與月亮等，而專注咒語之音聲而唸誦。並非如他人唸誦，自己傾聽一般，而是在自己唸誦之時，專注咒語之聲音而行。專注咒語之音聲，以此儀軌，可行心誦或耳語誦。釋論中說，收攝命與勤奮時，無法進行耳語誦。經中說收攝命與勤奮與持誦二者，此亦可與前二者相聯繫。
【English Translation】 'What to examine? Purity of mind should be contemplated.' This verse indicates. 'Thus' indicates a method of focusing different from the previous one, namely, contemplating the purity of mind. Because it arises from the mind, it is 'of the mind,' that is, the moon of the heart. It is 'pure' because it is not defiled by the impurities of attachment, etc., and because it is complete in all aspects and appears without impurity. This moon is also endowed with a string of mantra syllables, and because it appears clearly through intense meditation, the syllables do not change. The moon appearing in the mind, being endowed with syllables, also does not change or separate, thus possessing immutability. Such a moon is also examined as the meaning of the place where one's own mantra is placed. In short, as previously explained, restrain the life force, and not too far in front of oneself, slightly higher than one's own height, contemplate the body of the Tathagata (如來), and in the heart of that basis, the moon placed with a string of mantras becomes the basis for contemplating oneself as the deity. Together with the breath entering inward, move it towards one's own heart and focus on it. Recite until the breath is not exhaled, and when exhaling, exhale it outward together with it, contemplating it as residing in the heart of the deity. Again, as before, move it to one's own heart and recite. Second, recitation focusing on the sound of syllables: From the 'Later Contemplation': 'Again, by gathering, one hooks, life and effort are restrained, secret mantra logic is applied to the mantra, mental recitation should be practiced. By this ritual, one may also whisper. One who desires mantra accomplishment should not recite differently.' It means that the mind focused on the sound of the secret mantra should be applied to the mantra and recited. Also, the mind that is not in Samadhi ( சமாதि ) and wanders freely should be gathered inward and hooked, and as before, life and effort should be restrained. This is the four branches of recitation. First, clarify them, and then, without focusing on the form of the mantra to be recited, the moon, etc., focus on the sound of the mantra and recite. It is not like someone else reciting and oneself listening, but when one recites, one focuses on the sound of the mantra. Focusing on the sound of the mantra, one can perform mental recitation or whispered recitation with this ritual. The commentary says that when restraining life and effort, one cannot perform whispered recitation. The sutra says that restraining life and effort and recitation are both connected to the previous two.
་རོ། །འོ་ན་དམིགས་པ་གསུམ་པོ་རེ་རེ་ལ་བཟླས་པ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་ན་སྔོན་དུ་གང་བྱ་སྙམ་ན། ཐོག་མར་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ་ཞིང་དེ་ལ་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡེང་བ་ན་དེ་ནས་སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ནས་ཡིད་བཟླས་བྱ་སྟེ་རགས་རིམ་ནས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ་ལྷ་དང་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ཕྲེང་གསུམ་ལ་དམིགས་པས་དམིགས་པ་གསུམ་དང་། བར་བ་ལ་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ཕྲེང་གཉིས་ཙམ་ལ་དམིགས་པ་གཉིས་དང་། ཐ་མ་ལ་སྒྲ་ཙམ་ལ་དམིགས་པས་དམིགས་པ་གཅིག་ཡིན་པར་འགྲེལ་པས་བཤད་དེ། གང་ཟག་གཅིག་གིས་ཀྱང་འདི་གསུམ་ག་རིམ་གྱིས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་གིས་རང་དང་མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་སྔགས་ 3-2-67a བཀོད་པ་ལ་བཟླ་བར་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་མི་སྣང་ནའང་སངས་རྒྱས་གསང་བས་རྒྱུད་དོན་ཞིབ་ཏུ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །བྱ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་མཛད་པའི་རྒྱ་གར་བ་གཞན་གྱིས་ནི་སྔགས་ཕྲེང་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་སངས་རྒྱས་མཆོད་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་དམིགས་པ་ཡང་བཤད་དོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དཔུང་བཟང་གི་ལྔ་པ་ལས་ཀྱང་། བཟླས་རྗོད་བྱེད་ཚེ་མི་མྱུར་མི་དལ་ཞིང་། །སྒྲ་ཆེར་མི་བྱ་ཧ་ཅང་ཆུང་བ་མིན། །སྨྲ་ཞིང་མ་ཡིན་གཞན་དུ་གཡེང་བཞིན་མིན། །གུག་སྐྱོད་ཀླད་ཀོར་ཚག་རྣམས་ཉམས་པ་མིན། །ཞེས་དང་། ལེ་ལོ་འདོད་ཆགས་མི་དགེར་ལྡན་པའི་སེམས། །གང་དང་གང་དུ་གཡེང་ཞིང་རྒྱུ་བ་དག །དེ་དང་དེ་ནས་མྱུར་དུ་བཟློག་ནས་ནི། །གསང་སྔགས་ཡི་གེ་མཆོག་ལ་ལེགས་པར་སྦྱར། །ཞེས་དང་། ལེགས་གྲུབ་ལས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་ཟློས་པའི་ཚེ་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་པའི་དམིགས་པ་མཆོག་རྣམས་ཀྱང་ཡིད་ལ་མི་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ཞི་རྒྱས་ལ་དལ་བུ་དང་། དྲག་པོ་ལ་གཞན་གྱིས་ཐོས་པར་བཟླའོ། །སྔགས་ཀྱི་ནོར་བུ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ལ་སླེབས་པའི་ཚེ་ལྷ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱ་ཞིང་། ནོར་བུ་རྫོགས་པའི་ཚེ་རི་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྐུའམ་མཆོད་རྟེན་ནམ་དེ་དག་གི་གདན་ལ་མིག་གིས་བལྟ་བར་བྱའོ། །བཟླས་པའི་ཡུན་ནི་སྔ་དྲོ་མེལ་ཚེ་ཐུན་གཅིག་དང་། སྲོད་དང་ཐོ་རངས་མེལ་ཚེ་ཐུན་ཕྱེད་ཕྱེད་དང་། ཉིན་གུང་ཐུན་ཕྱེད་དམ་སུམ་ཆའམ་བཞི་ཆའམ་ཡང་ན་ཅུང་ཟད་བཟླའོ། །ཉིན་མོ་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་མཚན་མོ་དང་། མཚན་མོ་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་སྲེག་ཉིན་མོ་དང་། བཟླས་པའི་མཇུག་ཏུ་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པ་མཆོག་གོ། བཟླས་པའི་གྲངས་ནི་ལེག་གྲུབ་ལས། བཅོ་ལྔ་མན་ཆད་ 3-2-67b གྲངས་རྣམས་ལ། །སྤྱིར་ན་ཡི་གེ་དུ་ཡོད་པ། །དེ་སྙེད་འབུམ་ཕྲག་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཡི་གེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ལ། །བཟླས་བརྗོད་སུམ་འབུམ་བྱ་བར་བཤད། །དེ་བས་ཡི་གེ་མང་པོ་ལ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཁྲི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་གཞན་ལྟར་གཙོ་
【現代漢語翻譯】 那麼，如果三個所緣境（dmigs pa gsum，三摩地所緣的三個目標）各自有兩個唸誦，那麼應該先做哪個呢？首先應該進行默唸（shub bu'i bzlas pa），當心不散亂時，然後控制氣息（srog rtsol bsdams）進行意念誦（yid bzlas），據說要從粗到細進行。對於第一個所緣境，要緣于本尊（lha，神）、月亮（zla ba）和咒鬘（sngags phreng）三個，所以是三個所緣境；對於中間的所緣境，只緣于月亮和咒鬘兩個，所以是兩個所緣境；對於最後的所緣境，只緣于聲音（sgra）本身，所以是一個所緣境，經論中是這樣解釋的。一個人也應該依次進行這三個所緣境的修習。至尊菩提（byang chub mchog）說，除了觀想自己和麵前的月亮上布有咒語（sngags）並進行唸誦之外，沒有其他的觀想方式，但正如《佛秘密經》（sangs rgyas gsang ba）詳細解釋的密續意義一樣。其他依據事部密續（bya rgyud）進行修法（sgrub thabs）的印度人也說，從咒鬘中發出光芒，供養諸佛（sangs rgyas）並利益眾生的觀想方式。 關於唸誦（bzlas brjod）時應該如何做，《賢臂經》（dpung bzang）第五品中也說：『唸誦之時，不快不慢，聲音不要太大，也不要太小，不要說話，也不要心神散亂，不要忽略彎曲、顫動、頭部擺動等。』還有，『對於懶惰、貪慾、不善的心，無論散亂到哪裡，都要迅速收回，並專注于殊勝的真言（gsang sngags）字句。』還有，正如之前從《圓滿成就經》（legs grub）中引用的那樣，唸誦時，不要去想本尊等情況之外的其他殊勝所緣境。寂靜法（zhi）和增益法（rgyas）要緩慢地念誦，降伏法（drag po）要念誦到讓別人能聽見。當唸誦到咒語的開頭和結尾時，要向諸佛頂禮，當唸誦圓滿時，要用眼睛看著畫像等身像、佛塔（mchod rten）或它們的底座。唸誦的時間長度是：早上用一個mel tshe（時間單位），傍晚和黎明用半個mel tshe，中午用半個mel tshe、三分之一、四分之一，或者稍微唸誦一下。經中說白天唸誦的，其火供（sbyin sreg）在晚上進行；經中說晚上唸誦的，其火供在白天進行；唸誦結束後進行火供是最好的。關於唸誦的數量，《圓滿成就經》中說：『少於十五個字數的咒語，一般來說，有多少個字，就念誦多少個十萬遍（'bum phrag bzlas brjod bya）；對於三十二個字的咒語，要念誦三十萬遍；對於字數更多的咒語，首先要念誦一萬遍。』經中是這樣說的，與其他密續一樣，主要...
【English Translation】 So, if each of the three objects of focus (dmigs pa gsum, three targets of samadhi) has two recitations, which should be done first? Initially, one should engage in silent recitation (shub bu'i bzlas pa), and when the mind does not wander elsewhere, then control the breath (srog rtsol bsdams) and engage in mental recitation (yid bzlas), it is said to proceed from coarse to fine. For the first object of focus, one should focus on the deity (lha, god), the moon (zla ba), and the mantra garland (sngags phreng), so there are three objects of focus; for the middle object of focus, one should focus only on the moon and the mantra garland, so there are two objects of focus; for the final object of focus, one should focus only on the sound (sgra) itself, so there is one object of focus, as explained in the commentaries. One person should also gradually practice these three objects of focus. Supreme Bodhi (byang chub mchog) said that apart from visualizing the moon in one's own heart and in front of oneself with mantras (sngags) arranged on it and reciting, there are no other ways to visualize, but it is as the secret of the Buddha (sangs rgyas gsang ba) explains the meaning of the tantra in detail. Other Indians who practice sadhana (sgrub thabs) based on the Action Tantra (bya rgyud) also say that light radiates from the mantra garland, offering to the Buddhas (sangs rgyas) and benefiting sentient beings. Regarding how to perform the recitation (bzlas brjod), the fifth chapter of 'Good Arm' (dpung bzang) also says: 'When reciting, not too fast, not too slow, the sound should not be too loud, nor too soft, do not speak, nor be distracted, do not neglect bending, trembling, head movements, etc.' Also, 'For the mind that is lazy, greedy, and unwholesome, wherever it wanders, quickly withdraw it and focus on the supreme mantra (gsang sngags) syllables.' Also, as quoted earlier from the 'Perfect Accomplishment Sutra' (legs grub), when reciting, do not think of other supreme objects of focus other than the deity and other situations. Recite the peaceful (zhi) and increasing (rgyas) practices slowly, and recite the wrathful (drag po) practices so that others can hear them. When reciting to the beginning and end of the mantra, bow to the Buddhas, and when the recitation is complete, look with your eyes at the image, stupa (mchod rten), or their base. The length of the recitation is: one mel tshe (unit of time) in the morning, half a mel tshe in the evening and at dawn, half a mel tshe, one-third, one-quarter, or recite a little at noon. It is said that for those who recite during the day, the fire offering (sbyin sreg) is performed at night; for those who recite at night, the fire offering is performed during the day; it is best to perform the fire offering after the recitation. Regarding the number of recitations, the 'Perfect Accomplishment Sutra' says: 'For mantras with fewer than fifteen syllables, generally, recite as many hundred thousand times ('bum phrag bzlas brjod bya) as there are syllables; for mantras with thirty-two syllables, recite three hundred thousand times; for mantras with more syllables, first recite ten thousand times.' The sutra says this, and like other tantras, the main...
འཁོར་མང་པོ་ལ་མི་དགོས་སོ། ། ༈ འགལ་རྐྱེན་བྱུང་ན་བཟླས་པ་བསྐྱར་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། བཟླས་པའི་འཕྲོ་ལ་གཉིད་བྲོ་བའམ་གླལ་ལམ་སྦྲིད་པའམ་ལུད་པའམ་འོག་རླུང་ངམ་བཤང་གཅི་སོགས་བྱུང་ན་དེ་མ་ཐག་ཕྲེང་བ་བཞག་སྟེ་བཅག་པ་སོགས་བྱས་ནས་ཉེ་རེག་བྱས་ཏེ་གྲངས་ཀྱི་ཐོག་མ་ནས་བརྩམ་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡན་ཆད་བཟླས་པའི་གྲངས་སུ་མི་གཞུག་པའོ། །གཞན་ཡང་བག་མེད་པས་ལྷ་གཞན་གྱི་བཟླས་པ་བྱས་ནའང་ཡིད་ཀྱིས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བཟླས་བརྗོད་བསྐྱར་བ་དང་། བགེགས་ཀྱིས་བརླམས་པ་དང་ནད་ཀྱིས་གཟིར་བ་དང་། ལྷོད་པ་དང་བག་མེད་པ་དང་ལུས་དང་སེམས་སྐྱོ་བ་དང་། ཆོ་ག་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དུས་ལས་འདས་པར་བྱས་པ་དང་། མ་བསྡམས་པ་དང་མི་གཙང་བས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་དང་། མཚན་མོ་རྨི་ལམ་ངན་པ་བྱུང་བས་ཉིན་མོ་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་གང་ཡིན་གྱི་སྔགས་བརྒྱ་མ་བཟླས་པར་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་རྣམས་བཟླས་པའི་གྲངས་སུ་མི་གཞུག་པར་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེར་གནས་གཅིག་ཏུ་ཕྱེད་བཟླས་གཞན་དུ་ཕྱེད་བཟླས་པས་བཟླས་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པར་གསུངས་སོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཆོ་ག་དུས་ལས་འདས་པར་བྱས་པའི་དུས་དང་དུས་མིན་ནི། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱེད་ཤར་བ་ནས་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་གྲིབ་མའི་བར་ནི་སྔ་དྲོའི་དུས་མཚམས་སོ། །ཉིན་གུང་ལ་ཆུ་ཚོད་བརྒྱད་དམ་དགུའི་དུས་མཚམས་སོ། །ཕྱི་དྲོ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་གི་གྲིབ་མ་ལུས་པ་ནས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱེད་ནུབ་པའི་བར་དུ་ནི་ཕྱི་དྲོའི་དུས་མཚམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་ཉིན་པར་གྱི་དུས་མཚམས་སོ། །ཉི་ 3-2-68a མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱེད་ནུབ་པ་ནས་སྲོད་ཕྱེད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་སྲོད་ལ་བརྩམ་པའི་དུས་མཚམས་སོ། །ཐོ་རངས་ཀྱི་ཕྱེད་ནས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱེད་ཤར་བའི་བར་ནི་དུས་མཚམས་གཉིས་པའོ། །ནམ་ཕྱེད་ནས་ནི་དྲག་ཤུལ་གྱི་ལས་དང་མི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དུར་ཁྲོད་ཀྱི་ལས་རྣམས་བྱ་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པའི་སྐབས་སུ་ཞི་བ་སོགས་བྱ་བར་མངོན་རྟོགས་ལས་བཤད་པ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བ་གལ་ཆེ་སྟེ། དུས་མ་ཡིན་པར་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་གྲངས་སུ་མི་གཞུག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་རྟོགས་ལས། ཟློས་པས་བཟླས་བརྗོད་ཟིན་པ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་བདག་པོ་ལ། །ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཟླས་བརྗོད་ནི། །བྱས་པས་རྟག་ཏུ་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་དྲངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རིགས་གསུམ་གྱི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་ནི་འཇམ་དབྱངས་དང་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའོ། །རིགས་གསུམ་གྱི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་ནི་སྤྱན་མ་དང་གོས་དཀར་མོ་དང་མཱ་མ་ཀཱིའོ། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་བསམ་གཏན་གྱི་མཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གསུམ་པ་ནི། ཐུན་གྱི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་གྲངས་ཐེམས་པའམ་ལྷག་པར་བྱས་པའི་མཇུག་
【現代漢語翻譯】 不需要太多眷屬。 如果發生障礙，重複唸誦的方法。 第三，在念誦的過程中，如果昏昏欲睡、打哈欠、麻木、流口水、放屁、大小便等情況發生，應立即放下念珠，進行清潔等，然後進行近觸，從數字的開頭重新開始。據說，在此之前唸誦的數字不計入總數。此外，如果因不謹慎而唸誦了其他神祇的咒語，也應以意念祈禱後重新唸誦。如果受到邪魔的干擾、疾病的折磨、懈怠、不謹慎、身心疲憊，或者超過了如儀軌所說的時限，或者沒有約束，或者因不潔凈而唸誦，或者晚上做了惡夢，白天沒有唸誦本尊的百字明咒就進行唸誦，這些都不計入唸誦的總數，這是《成就法》中所說的。此外，在同一個地方唸誦一半，在另一個地方唸誦一半，即使所有的唸誦都完成了，據說這些都是沒有意義的。關於唸誦儀軌超過時限的時間和非時限：從太陽圓盤升起一半到一個人影的長度之間是上午的時限。中午是八到九個小時的時限。下午從一個人影的長度到太陽圓盤落下一半之間是下午的時限，這些是白天的時限。從太陽圓盤落下一半到黃昏之間是開始黃昏的時限。從黎明時分到太陽圓盤升起一半之間是第二個時限。從午夜開始，可以進行猛烈的行為和隱形等，以及墓地的工作。與此相反的情況下，應進行寂靜等行為，這是《現觀莊嚴論》中所說的，瞭解這些非常重要。因為據說在非時限進行的行為不計入唸誦的總數。《現觀莊嚴論》中引用說：'通過重複唸誦完成唸誦后，對於本尊和佛母，唸誦二十一遍，這樣做可以得到永久的守護。'應如是行。三部的本尊是文殊菩薩、觀世音菩薩和金剛手菩薩。三部的佛母是佛眼佛母、白衣佛母和嘛嘛枳佛母。 如何在念誦四支禪定的結尾進行。 第三，在完成或超過一座唸誦的數量后
【English Translation】 No need for many attendants. How to repeat the recitation if obstacles occur. Third, if during the recitation, drowsiness, yawning, numbness, drooling, farting, urination, defecation, etc., occur, immediately put down the mala, perform cleansing, etc., and then perform near-touch, starting again from the beginning of the count. It is said that the numbers recited before this are not included in the total count. Furthermore, if one inadvertently recites the mantra of another deity, one should also pray with intention and repeat the recitation. If one is disturbed by demons, afflicted by illness, lazy, careless, weary in body and mind, or exceeds the time limit as stated in the ritual, or is unrestrained, or recites while impure, or has a bad dream at night and recites without reciting the hundred-syllable mantra of one's lineage lord during the day, these are not included in the total count of recitations, as stated in the Accomplishment Method. Moreover, reciting half in one place and half in another, even if all the recitations are completed, it is said that all of these are meaningless. Regarding the times and non-times when the recitation ritual exceeds the time limit: from when half of the sun's disc has risen to the length of a person's shadow is the morning time limit. Noon is the time limit of eight or nine hours. Afternoon, from the length of a person's shadow to when half of the sun's disc has set, is the afternoon time limit; these are the daytime time limits. From when half of the sun's disc has set to midnight is the time limit for beginning dusk. From half of dawn to when half of the sun's disc has risen is the second time limit. From midnight onwards, one should perform fierce actions and invisibility, etc., and the work of the charnel ground. In the opposite case, one should perform peaceful actions, etc., as explained in the Abhisamayalankara, it is important to know these. Because it is said that actions performed at non-times are not included in the total count of recitations. In the Abhisamayalankara, it is quoted: 'Having completed the recitation by repetition, for the lineage mother and lord, reciting twenty-one times, by doing so, one will always be protected.' One should act accordingly. The lineage lords of the three families are Manjushri, Avalokiteshvara, and Vajrapani. The lineage mothers of the three families are Buddhalocana, Pandaravasini, and Mamaki. How to proceed at the end of the contemplation of the four branches of recitation. Third, after completing or exceeding the number of recitations in a session
ཏུ་ལག་པ་གཡས་པའི་སྲིན་ལག་གི་རྒྱབ་ཏུ་གུང་མོ་བཞག །གཡོན་པའི་སྲིན་ལག་གི་རྒྱབ་ཏུའང་གུང་མོ་བཞག་ནས་སྦྱར་ཏེ། གཡས་པའི་མཛུབ་མོས་གཡོན་པའི་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་དཀྲི་ཞིང་གཡོན་པའི་མཛུབ་མོས་ཀྱང་གཡས་ཀྱི་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་དཀྲིས་ལ། མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་གཤིབས་ཏེ་བསྒྲེངས་ནས་མཐེ་བོང་གཉིས་མཛུབ་མོའི་ཚིགས་དབུས་མར་བཞག་པ་བུམ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། བདག་ཅག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་དངོས་གྲུབ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་གི་རྒྱུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དབུལ་ལོ། །མགོན་པོ་ཁྱེད་ཀྱི་ཆེ་གེ་མོའི་དངོས་གྲུབ་སྩལ་ཏུ་གསོལ་ཞེས་དགེ་བ་དབུལ་བར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ 3-2-68b འདིས་བཟླས་པ་མི་བྱེད་པའི་ཚེ་ཕྲེང་བ་ཕུལ་ནས་བྱེད་པའི་ཚེ་ཕྱིར་ལེན་པ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་ནི་མ་བརྟགས་པའི་སྨྲ་བའོ། །དེ་ནས་ཆོ་ག་རྒྱུད་བཞིན་མ་ལྕོགས་པའི་ནོངས་པ་བཟོད་པར་གསོལ་ལ་མཆོད་བསྟོད་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་ནས། སྤྱན་དྲངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་མཐེ་བོང་གཉིས་ཕྱིར་བསྐྱེད་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་། རང་རང་གི་སྙིང་པོའམ་སྤྱིའི་སྙིང་པོའི་མཇུག་ཏུ་གཙྪ་བཏགས་ལ་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་བཅས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། །དེ་ནས་ལག་པ་གཡོན་པ་བཀན་པའི་སྟེང་དུ་གཡས་པའི་ཐལ་མོ་བཞག་སྟེ་སོར་མོ་བསྣོལ་བའི་རྩེ་མོ་དྲང་བར་སྦྱར་ཏེ་ཐད་ཀར་བཞག་པ་མི་མཉམ་པའི་ཡན་ལག་གི་ཕྱག་རྒྱ་གཡོན་ཕྱོགས་ནས་བསྐོར་ཅིང་། ཨོཾ་ཧུ་ལུ་ཧུ་ལུ་ཙཎྜ་ལི་མ་ཏཾ་གི་པི་སྭཱཧཱ། ཞེས་པས་སྔར་ཕྱོགས་མཚམས་བཅིངས་པ་ལ་སོགས་པ་དགྲོལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཤེར་ཕྱིན་སོགས་ཀྱི་གླེགས་བམ་བཀླག་པ་དང་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་སྒོམ་པ་དང་། མཎྜལ་དང་མཆོད་རྟེན་གདབ་པ་སོགས་བྱའོ། །ཉིན་གཅིག་བཞིན་དུའང་མཆོད་པའི་སྣོད་རྣམས་བཀྲུ་བ་དང་མེ་ཏོག་ཕུལ་བ་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་འཕྱག་པ་དང་། བླ་གོས་ལ་སོགས་པའི་གོས་རྣམས་དུས་གསུམ་དུ་བསྔག་ཅིང་བཀྲུ་བའམ་བདུག་པའམ་བསང་གཏོར་བྱས་ལ་བཟླས་བརྗོད་དང་སྦྱིན་སྲེག་དང་མཆོད་པ་སོགས་ལ་ཉལ་བ་དང་འབྲེས་པ་མ་གཏོགས་པར་རྟག་ཏུ་བླ་གོས་བགོ་ལ། ཉལ་བ་དང་ཁྲུས་བྱེད་པ་མ་གཏོགས་པར་མཐང་གོས་མི་སྤང་ཞིང་རྡུལ་གྱིས་མ་གོས་པར་བྱའོ། །སྔགས་ནི། ཨོཾ་རཀྵ་རཀྵ་མཱ་ན་སརྦ་བུདྡྷ་ཨ་དྷི་ཥྛ་ན་ཨཱཏྨ་ཙི་བ་ར་སྭཱཧཱ་ཞེས་པའོ། །བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་གཏོར་མ་ཡང་བྱའོ། །བུ་མོས་བཀལ་བའི་ 3-2-69a སྐུད་པ་དམར་པོ་ལེ་བརྒན་རྩིའམ་གུར་ཀུམ་གྱིས་བཙོས་པ་ལ་མདུད་པ་བདུན་བོར་ཏེ། ཨོཾ་ཨཱ་ཧ་ར་ཨཱ་ཧ་ར་བནྡྷཱ་ནི་ཤུ་ཀྲ་དྷ་ར་ཎི་སིདྡྷ་རྠེ་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་སྟོང་བཟླས་ལ་སྲོད་ཀྱི་དུས་སུ་རྐེད་པ་ལ་བཅིངས་ནས་འཛག་པ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཚུལ་དེས་སྔ་དྲོ་དང་གུང་དང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་གསུམ་དུ་ཁྲུས་བྱས་ནས་བཟླས་བརྗོད
【現代漢語翻譯】 將右手的無名指放在中指的背面，左手的無名指也放在中指的背面併合攏。右手的食指纏繞左手的中指和無名指，左手的食指也纏繞右手的中指和無名指。兩個小指並排豎起，兩個拇指放在食指的指節中間，做成寶瓶手印。然後唸誦：『我等之善根，為成辦某某成就之因，供養于薄伽梵。祈請怙主賜予某某成就。』如此供養善根。這個手印，如果不念誦，就獻上念珠；唸誦時，就收回念珠。這種說法是沒有經過考察的妄語。然後，按照儀軌，祈請寬恕不能完全做到的過失，像以前一樣進行供養和讚頌等。從迎請手印中，將兩個拇指伸出，做成遣送手印。在各自的心咒或總的心咒之後加上『གཙྪ་』（藏文，梵文天城體：गच्छ，梵文羅馬擬音：gaccha，去），遣送宮殿等。然後，左手仰放，右手掌放在左手上，手指交叉，指尖伸直合攏，筆直放置，做成不平等肢印，從左側旋轉，唸誦：『嗡 呼嚕呼嚕 旃大力 瑪當給 貝 梭哈。』以此解除之前所做的結界等。然後，讀誦《般若經》等經書，修持六隨念，建造曼荼羅和佛塔等。每天都要清洗供品，三次清掃供奉的鮮花，三次抖動和清洗或薰香或焚香灑掃袈裟等衣物。除了睡覺和做供養等事情之外，要一直穿著袈裟。除了睡覺和洗澡之外，不要脫掉裙子，並且不要讓它沾染灰塵。咒語是：『嗡 惹恰 惹恰 瑪納 薩瓦 布達 阿迪 斯塔納 阿特瑪 澤瓦拉 梭哈。』在修持的時候，按照經典所說，也要向鬼神施食。用石榴紅或藏紅花染紅的紅色絲線，由女孩編織，打七個結，唸誦：『嗡 阿哈ra 阿哈ra 班達尼 秀卡ra 達ra尼 悉達ra 鐵 梭哈。』唸誦一千遍，在黃昏時繫在腰間，以防止遺精。像這樣，在早晨、中午和下午三個時間洗澡后唸誦。 Place the ring finger of the right hand behind the middle finger, and also place the ring finger of the left hand behind the middle finger and join them together. The index finger of the right hand wraps around the middle and ring fingers of the left hand, and the index finger of the left hand also wraps around the middle and ring fingers of the right hand. The two little fingers are aligned and raised, and the two thumbs are placed in the middle of the knuckles of the index fingers, forming the vase mudra. Then recite: 'May this root of virtue of ours, for the sake of accomplishing such and such a siddhi, be offered to the Bhagavan. O Protector, we beseech you to grant such and such a siddhi.' Thus, offer the virtue. This mudra, if not reciting, offer the mala; when reciting, take it back. This statement is an unexamined falsehood. Then, according to the ritual, ask for forgiveness for the faults of not being able to complete it, and perform offerings and praises as before. From the welcoming mudra, extend the two thumbs outwards to form the departing mudra. After each of their heart mantras or the general heart mantra, add 'གཙྪ་' (Tibetan, Devanagari: गच्छ, Romanized Sanskrit: gaccha, meaning: go), and send away the palace and so on. Then, with the left hand upturned, place the palm of the right hand on top of the left, with the tips of the fingers crossed and straightened, and placed directly, forming the mudra of unequal limbs, rotating from the left side, and reciting: 'Om Hulu Hulu Candalima Tamge Pi Svaha.' With this, dissolve the previously bound boundaries and so on. Then, read scriptures such as the Prajnaparamita, meditate on the six recollections, build mandalas and stupas, and so on. Every day, wash the offering vessels, sweep away the offered flowers three times, and shake and wash or incense or burn incense and sprinkle the robes and other garments three times. Except for sleeping and doing offerings and other things, always wear the robes. Except for sleeping and bathing, do not take off the skirt, and do not let it be stained with dust. The mantra is: 'Om Raksha Raksha Mana Sarva Buddha Adhisthana Atma Tsivara Svaha.' During the retreat, as it is said to make offerings to the spirits, also make offerings. A red thread spun by a girl, dyed with pomegranate red or saffron, tied with seven knots, recite: 'Om Ahara Ahara Bandhani Shukra Dharani Siddharte Svaha.' Recite it a thousand times, and tie it around the waist at dusk to prevent seminal emission. In this way, bathe and recite in the morning, noon, and afternoon three times.
【English Translation】 Place the ring finger of the right hand behind the middle finger, and also place the ring finger of the left hand behind the middle finger and join them together. The index finger of the right hand wraps around the middle and ring fingers of the left hand, and the index finger of the left hand also wraps around the middle and ring fingers of the right hand. The two little fingers are aligned and raised, and the two thumbs are placed in the middle of the knuckles of the index fingers, forming the vase mudra. Then recite: 'May this root of virtue of ours, for the sake of accomplishing such and such a siddhi, be offered to the Bhagavan. O Protector, we beseech you to grant such and such a siddhi.' Thus, offer the virtue. This mudra, if not reciting, offer the mala; when reciting, take it back. This statement is an unexamined falsehood. Then, according to the ritual, ask for forgiveness for the faults of not being able to complete it, and perform offerings and praises as before. From the welcoming mudra, extend the two thumbs outwards to form the departing mudra. After each of their heart mantras or the general heart mantra, add 'གཙྪ་' (Tibetan, Devanagari: गच्छ, Romanized Sanskrit: gaccha, meaning: go), and send away the palace and so on. Then, with the left hand upturned, place the palm of the right hand on top of the left, with the tips of the fingers crossed and straightened, and placed directly, forming the mudra of unequal limbs, rotating from the left side, and reciting: 'Om Hulu Hulu Candalima Tamge Pi Svaha.' With this, dissolve the previously bound boundaries and so on. Then, read scriptures such as the Prajnaparamita, meditate on the six recollections, build mandalas and stupas, and so on. Every day, wash the offering vessels, sweep away the offered flowers three times, and shake and wash or incense or burn incense and sprinkle the robes and other garments three times. Except for sleeping and doing offerings and other things, always wear the robes. Except for sleeping and bathing, do not take off the skirt, and do not let it be stained with dust. The mantra is: 'Om Raksha Raksha Mana Sarva Buddha Adhisthana Atma Tsivara Svaha.' During the retreat, as it is said to make offerings to the spirits, also make offerings. A red thread spun by a girl, dyed with pomegranate red or saffron, tied with seven knots, recite: 'Om Ahara Ahara Bandhani Shukra Dharani Siddharte Svaha.' Recite it a thousand times, and tie it around the waist at dusk to prevent seminal emission. In this way, bathe and recite in the morning, noon, and afternoon three times.
་ཀྱི་ཆོ་ག་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་ཅིང་ཞག་གཅིག་ཏུ་སྨྱུང་བ་བྱས་ནས་བ་དམར་སེར་གྱི་འོ་མ་ཞོ་མར་བཤང་གཅི་སྟེ། བ་བྱུང་ལྔ་ཀུ་ཤ་ཆུ་དང་བཅས་པ་ལ་ལན་བརྒྱར་བསྔགས་ནས་ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་ཙོག་ཙོག་བུར་འདུག་ནས། སྲང་གསུམ་ཙམ་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་གང་རུང་དུ་འཐུངས་ན་ཟླ་བ་ཕྱེད་དུ་དག་པར་འགྱུར་ཞིང་། བཟའ་བྱ་མིན་པ་སོགས་གང་ཟོས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱང་བར་འགྱུར་བར་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་སོ། །སྔགས་ནི། ན་མོ་བྷ་ག་ཝ་ཏེ་ཨུཥྞཱི་ཥཱ་ཡ་ཨཾ་བི་ཤུདྡྷེ་བཱི་ར་ཛ་ཤི་བི་ཤནྟི་ཀ་རེ་སྭཱཧཱ་དང་། ཨོཾ་ཡ་ཤོ་ཚེ་སྭཱཧཱ་དང་། ན་མོ་རཏྣ་ཏྲ་ཡཱ་ཡ། ན་མ་ཥྩཎྜ་བཛྲ་པཱ་ཎ་ཡེ། མ་ཧཱ་ཡཀྵ་སེ་ན་པ་ཏ་ཡེ། ཨོཾ་ཤི་ཁི་ཤི་ཁི། ནི་ར་མ་ལེ། པྲ་བྷེ་སྭ་རེ། ཏེ་ཛོ་ཏེ་ཛོ་བ་ཏི་སྭཱཧཱ། ཞེས་པ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རིགས་གསུམ་གྱིའོ། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བསམ་གཏན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མེ་དང་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཤད་པ་དང་། སྒྲ་མཐའི་བསམ་གཏན་བཤད་པའོ། ། ༈ མེ་དང་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། གསང་སྔགས་མེ་གནས་དངོས་གྲུབ་སྟེར། །སྒྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་སྟེར་བར་དྲན། །སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བ་ཉིད། །འདི་དག་དེ་ཉིད་གསུམ་པོ་ཡིན། །ཞེས་མེ་གནས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། སྒྲ་གནས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དང་། སྒྲ་མཐའི་དེ་ཉིད་གསུམ་གསུངས་སོ། །འགྲེལ་པ་ལས་ལྷ་དྲུག་སྒོམ་པ་ཡིན་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀའི་སྔོན་དུ་བྱ་བ་དང་། སྐབས་འདིར་ 3-2-69b ཡང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བར་གསུངས་པས། བསམ་གཏན་འདི་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ལྷ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གསལ་སྣང་དང་དེ་ལ་རྒྱུན་དུ་གནས་ནུས་པ་ཞིག་སྔོན་དུ་གཏོང་བ་དང་། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་གསལ་བཏབ་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལ་མེ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། མི་འབྱེད་ལས་བྱུང་དངོས་པོ་རྣམས། །བློ་ཅན་གྱིས་ནི་བདག་ལ་བསྡམས། །སྔགས་པ་ཡན་ལག་འདས་ལ་གནས། །ཞེན་པ་མེད་པར་བསམ་གཏན་བྱ། །སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྲེང་བར་སྦྱར། །ཡི་གེ་བརྒྱུས་པ་མི་འགྱུར་རྣམས། །དྲིལ་བུའི་སྒྲ་བཞིན་མ་ཆད་པར། །ཡིད་ལ་ཞེན་པར་སེམས་པ་ན། །མེ་ཡི་ནང་གནས་ཞི་བ་སྟེ། །ཚིག་རྣམས་དག་པ་ཡན་ལག་ལྡན། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་བཀག་པའི་བདག །གཉིད་སྤངས་ནས་ནི་རྣམ་པར་བསམ། །ཞེས་པས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡི་རིམ་པ་ནི། དང་པོ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སེམས་པ་ནི་རྐང་པ་དང་པོ་བཞིས་སྟོན་ཏེ་བསམ་གཏན་བྱའོ་ཞེས་དྲངས་སོ། །གང་གིས་ན་སྔགས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ན་ཞེན་པ་ནི་འདིར་བདེན་པར་འཛིན་པ་སྟེ་དེ་མེད་པར་བྱ་ཡི། ཀུན་རྫོབ་པའི་ལྷ་ལ་ཞེན་པ་ཙམ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །དེ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མིག་
【現代漢語翻譯】 儀軌應如前所述進行。每月齋戒半月一次，每次一天，食用紅黃色母牛的牛奶、酸奶、黃油和尿液、糞便，即『五種牛 product』，以及吉祥草和水，唸誦一百遍后，面向東方蹲坐。飲用約三蘇朗（約36克）的供養水，半個月內即可凈化，所有吃過的食物，無論是否可食用，都將得到凈化，這是從《善成經》中所說。 咒語是：『那摩 巴嘎瓦帝 烏什尼薩 昂 比修提 維拉扎 希 比香提 卡熱 梭哈』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，皈依薄伽梵頂髻尊，啊，完全清凈者，無塵垢者，寂靜者，息災者，梭哈！）。『嗡 雅效 策 梭哈』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，嗡，名譽，增長，梭哈！）。『那摩 惹納 札雅雅，那瑪 恰達 班雜 巴納耶，瑪哈 亞叉 塞那 巴達耶，嗡 希吉 希吉，尼惹 瑪類，扎貝 梭熱，得卓 得卓 巴地 梭哈』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，皈依三寶！皈依暴怒金剛手！偉大的夜叉軍統帥！嗡，熾燃，熾燃，無垢者，光輝自在者，光，光，具光者，梭哈！）。這三個咒語依次屬於三部。 不依賴於唸誦的禪定 第二部分分為兩部分：講解火和聲音住處的禪定，以及講解聲音盡頭的禪定。 講解火和聲音住處的禪定 第一部分，如《后禪定經》所說：『秘密真言火住處，賜予成就；聲音住處，賜予瑜伽，應牢記；聲音盡頭，賜予解脫。』這些是那三個真如。 《註釋》中說，觀修六尊神是兩種禪定的前行，並且在此處，也說要顯現秘密真言和明咒的形象等。因此，修習此禪定，也應首先通過六尊神來獲得清晰的顯現，並能持續安住於此，並且也應清晰地觀想本尊瑜伽。關於火住處的禪定，《后禪定經》中說：『不分別所生之事物，智者應將其繫縛于自身。持咒者安住于超越肢體之處，無執著地進行禪定。將聲音連線成念珠，字母相續不斷，如鈴聲般不間斷，心中專注於此。火中安住寂靜，詞語清凈具足肢體。控制氣息和努力，捨棄睡眠而思量。』 這段經文說明了修習次第。首先，思念自我的真如，前四句詩偈即是說明，應如是禪定。由誰來修持呢？由持咒者。如何修持呢？不應執著於此處的真實存在，僅僅是遮止對世俗本尊的執著。也就是說，眼睛等肢體在勝義諦中未成立，應如是確定。
【English Translation】 The ritual should be performed as previously described. Fasting should be done every half month, once a month, for one day each time, consuming the milk, yogurt, butter, urine, and feces of red-yellow cows, i.e., the 'five cow products,' along with kusha grass and water, reciting the mantra one hundred times while squatting and facing east. Drinking about three srangs (approximately 36 grams) of the offering water will purify within half a month, and all consumed food, whether edible or not, will be purified, as stated in the 'Well-Accomplished Sutra.' The mantras are: 'Namo Bhagavate Usnisaya Am Bisuddhe Viraja Si Bisantikare Svaha' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Homage to the Bhagavan Ushnisha, Ah, perfectly pure, without dust, peaceful, pacifier, Svaha!). 'Om Yaso Tse Svaha' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Om, fame, increase, Svaha!). 'Namo Ratna Trayaya, Namah Chanda Vajra Panaye, Maha Yaksha Senapataye, Om Sikhi Sikhi, Nirama Le, Prabhe Svare, Tejo Tejo Bati Svaha' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，Homage to the Three Jewels! Homage to the Wrathful Vajrapani! Great Yaksha Commander! Om, blazing, blazing, immaculate, radiant free, light, light, possessing light, Svaha!). These three mantras belong to the three families respectively. Contemplation Independent of Recitation The second part is divided into two: explaining the contemplation of the fire and sound abodes, and explaining the contemplation of the end of sound. Explaining the Contemplation of the Fire and Sound Abodes The first part, as stated in the 'Later Contemplation Sutra': 'The secret mantra fire abode, grants accomplishment; the sound abode, grants yoga, should be remembered; the end of sound, grants liberation.' These are the three suchnesses. The 'Commentary' states that contemplating the six deities is a preliminary practice for both contemplations, and here, it is also said that the forms of secret mantras and vidya-mantras, etc., should be manifested. Therefore, to practice this contemplation, one should first gain clear appearance through the six deities and be able to continuously abide in it, and the deity yoga should also be clearly visualized. Regarding the contemplation of the fire abode, the 'Later Contemplation Sutra' states: 'The wise should bind to themselves the objects arising from non-discrimination. The mantra practitioner abides in the place beyond the limbs, contemplating without attachment. Connect the sound into a rosary, the letters continuous, uninterrupted like the sound of a bell, focusing on this in the mind. Abiding in the fire is peaceful, the words are pure and possess limbs. Controlling breath and effort, abandoning sleep and contemplating.' This passage explains the order of practice. First, contemplate the suchness of oneself, as explained in the first four lines, and contemplate in this way. By whom should it be practiced? By the mantra practitioner. How should it be practiced? One should not be attached to the reality here, merely preventing attachment to the conventional deity. That is to say, the eyes and other limbs are not established in ultimate truth, and this should be determined.
སོགས་ལས་འདས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་ལ་གནས་པ་སྟེ་མ་ལངས་པའོ། །གནས་པའི་ཚུལ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པས་མི་འབྱེད་པ་སྟེ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ། དེ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་བདག་སྟེ་ཡིད་ལ་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བསྡམས་ནས་དེ་ལ་གནས་པའོ། །དེ་ཡང་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བརྟག་པར་ནུས་སོ། །དེ་ནས་དེ་ལས་ལངས་ཏེ་རང་གི་ལྷའི་སྔགས་རྣམས་ 3-2-70a ལ་ཉན་པའམ་གྲག་པའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་སྒྲའི་ལྷའི་དེ་ཉིད་དང་། བདག་གི་དེ་ཉིད་གཉིས་ཆུ་ལ་འོ་མ་འདྲེས་པ་བཞིན་དུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་གསལ་བར་ནམ་གྱུར་པ་ན་སྔགས་པ་དེ་སྒྲའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཕྲེང་བར་སྦྱར་བ་སྟེ་བཀོད་པ་ལ་ཡིད་ལ་ཞེན་པར་སེམས་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཡི་གེའི་གཟུགས་ཕྲེང་བར་སྦྱར་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྲེང་བ་སྟེ་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་བཞིན་ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་བརྒྱུས་པ་ཞེས་སོ། །མི་འགྱུར་བ་ནི་ཡི་གེའི་སྒྲ་རྒྱུན་མི་འཆད་ཅིང་མི་གཡོ་བར་སྣང་བ་སྟེ་དེས་ན་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དྲིལ་བུ་རྡུང་བའི་སྒྲ་རྒྱུན་པར་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་དེ་ལ་བདེན་ཞེན་མེད་པར་བསམ་གཏན་བྱའོ། །དེ་ནས་རང་ལྷར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀར་མར་མེའི་མེ་ལྕེ་ལྟ་བུའི་མེ་འབར་བ་བསམས་ལ། དེའི་ནང་ན་སྔར་བཤད་པའི་སྒྲའི་ཕྲེང་བ་གནས་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་མེད་པས་ཞི་བའོ། །ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་བྱེད་པའི་ཚིག་གིས་དག་པས་ན་དེ་གཉིས་མེད་པའོ། །སྔགས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཡི་གེ་རེ་རེ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་བར་མ་ཆད་དུ་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་པ་ལ་རྒོད་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་སྲོག་རྩོལ་བཀག་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་མ་བཀག་པ་ནི་ཕྱུགས་དང་འདྲ་བར་ཡིད་མཉམ་པར་བཞག་པ་མེད་པས་སོ། །ཞུམ་པའམ་བྱིང་བ་དགག་པ་ནི་ཞུམ་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོགས་པའི་གཉིད་སྤངས་པས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ནི་རང་གིས་སྔགས་ཡིད་ལ་འདོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་གྱི། གཞན་གྱིས་སྔགས་བཏོན་པ་ཉན་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ཀྱི་ 3-2-70b རྣམ་པར་མེའི་གསེབ་ན་གནས་པར་སྣང་བའོ། །ཇི་སྲིད་དུ་བྲུ་བ་མི་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕྱི་ནང་གི་མཚན་མ་བྱུང་ནས་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་སྒྲུབ་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་འདི་གཉིས་བྱ་བར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིའི་མཚན་མ་ནི་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་པའོ། །ནང་གི་མཚན་མ་ནི་མེ་དམིགས་དང་རླུང་སྦྱོར་གྱི་མཐུས་བདེ་དྲོད་ལ་བརྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པའོ། །འདི་ནི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པས་ཀྱང་
【現代漢語翻譯】 超越一切戲論，安住于無所緣，即是不散亂。安住的方式是：眼等感官的意識無法分辨，即無法執取，這是意意識的作用。與此相應的，以及由此產生的各種心和心所，都以『我』——即意——為中心，不會產生任何纏繞，而是以一種約束的方式安住於此。而且，如果具備智慧，就能如實地觀察實相。然後，從這種狀態中起身，聆聽自己本尊的咒語，或者觀想顯現為聲音形象的本尊之本體，以及自己的本體，二者如水乳交融般合二為一。當通過意念瑜伽清晰地觀想出這種狀態時，持咒者就安住于聲音本性的本尊瑜伽之中。將咒語的字母串聯起來，並在意念中專注於此，這被稱為『意念』。有人會想，這是將字母的形象串聯起來嗎？並非如此，因為經中說，這是『咒語字母的聲音之串』，就像鈴鐺的聲音一樣。爲了明確這一點，所以說是『貫穿字母』。所謂『不變』，是指字母的聲音持續不斷，顯現為不間斷、不搖動，就像外面持續敲擊鈴鐺的聲音一樣。對於這種聲音，不要執著于真實，而要進行禪定。然後，觀想在自己顯現為本尊的心間，有一團如火焰般的火苗，並觀想之前所說的聲音之串安住于其中。這火焰沒有寒熱等損害，是寂靜的。由於遠離了低語和意念誦持的言語，所以是無聲的。每個咒語的字母都具備完整無缺的組成部分。爲了防止在這種意念中產生掉舉，所以說要控制呼吸。如果不控制呼吸，就像牲畜一樣，無法專注。爲了防止昏沉或下沉，通過避免屬於昏沉一方的睡眠來表明。這並不是自己口誦咒語的狀態，而是像傾聽他人唸誦咒語一樣，自己的心顯現為咒語的聲音，安住於火焰之中。經文中說，只要沒有出現口乾舌燥等內外徵兆，並且能夠如所觀想般成就，就應該修持這兩種禪定。外在的徵兆是沒有飢渴的困擾。內在的徵兆是依靠火觀和風的調息，產生基於安樂和溫暖的等持。這也被認為是四支唸誦的修持。 超越一切戲論，安住于無所緣，是為不散亂； 眼識難辨意專注，心與心所皆歸宿； 智者觀照實相顯，本尊咒音耳邊旋； 水乳交融成一體，瑜伽之光照心間； 持咒者入瑜伽境，聲之本性得彰顯； 咒語字母心相繫，意念專注是真諦； 非是形象之串聯，乃是聲音之綿延； 如鈴聲聲不息止，字母貫穿意相連； 聲音不斷亦不搖，外擊鈴聲亦如是； 聲音實相莫執著，禪定之中細琢磨； 本尊心間火焰燃，聲音之串安然眠； 無有寒熱諸損害，寂靜之中意泰然； 遠離低語與默唸，無聲之境自顯現； 咒語字母皆完備，不缺不漏意相連； 為防掉舉控呼吸，若不控制如畜類； 昏沉之態當遠離，睡眠之障需警惕； 非是自誦之狀態，如聞他人誦咒音； 心隨咒音而顯現，安住火焰光明間； 口乾舌燥諸相無，內外之證皆虛空； 如所觀想能成就，二種禪定勤用功； 外證無饑亦無渴，內證安樂與溫暖； 等持之境由此生，四支唸誦亦同倫。
【English Translation】 Remaining in the absence of elaboration, beyond all extremes, is to abide in non-distraction, which means not being scattered. The way of abiding is: the consciousness of the senses, such as the eye, cannot differentiate, meaning it cannot grasp. This is the function of mental consciousness. The various mental events and mental factors that arise from this, along with their associated aspects, all center around the 'self'—that is, the mind—without any entanglements arising. Instead, they abide in a restrained manner. Moreover, if one possesses intelligence, one can truly observe reality as it is. Then, rising from this state, one listens to the mantra of one's own deity, or visualizes the essence of the deity appearing as a sound image, and one's own essence, the two becoming one like milk mixed with water. When this state is clearly visualized through mental yoga, the mantra practitioner abides in the yoga of the deity who is the nature of sound. Stringing together the letters of the mantra and focusing on them in the mind is called 'mental focus'. Someone might think, is this stringing together the images of the letters? It is not, because the scripture says that it is 'the string of sounds of the mantra letters', like the sound of a bell. To clarify this, it is said to 'penetrate the letters'. 'Unchanging' means that the sound of the letters is continuous, appearing uninterrupted and unmoving, just like the sound of a bell being struck continuously outside. One should not cling to the truth of this sound, but meditate on it. Then, visualize a flame-like fire burning in the heart of oneself appearing as the deity, and visualize the string of sounds mentioned earlier abiding within it. This flame is peaceful because it is free from harm such as heat and cold. Because it is free from the words of whispering and mental recitation, it is silent. Each letter of the mantra has complete and flawless components. To prevent agitation in this mental focus, it is said to control the breath. If the breath is not controlled, one is like an animal, unable to concentrate. To prevent dullness or sinking, it is indicated by avoiding sleep, which belongs to the side of dullness. This is not a state of reciting the mantra oneself, but like listening to someone else reciting the mantra, one's own mind appears as the sound of the mantra, abiding in the flame. The scriptures say that as long as there are no external or internal signs such as dryness of the mouth, and one can accomplish as one has visualized, one should practice these two meditations. The external sign is the absence of suffering from hunger and thirst. The internal sign is the arising of samadhi based on bliss and warmth through the power of fire visualization and wind control. This is also considered the practice of the four branches of recitation.
བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་མཇུག་གམ་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་རུང་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་བསྐྱེད་པ་དང་། སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བྱ་བར་འགྲེལ་པ་ལས་གསུངས་པས། མེ་གནས་ནི་བཟླས་བརྗོད་རྣམས་མཐུ་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་སེམས་གནས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་དེས་དངོས་གྲུབ་སྟེར་བར་གསུངས་སོ། །སྒྲ་གནས་ནི། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། སྒྲ་ལ་གནས་པའི་བསམ་གཏན་ནི། །སྙིང་གར་གནས་པ་ཕྲ་བ་ནི། །དྲི་མེད་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། །དེ་ནང་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཡི། །མེ་ལྕེ་རབ་ཏུ་འོད་བཟང་བ། །མི་འགྱུར་གཞི་ནི་དེ་བཞག་ནས། །བདེ་བར་འདུག་ནས་སྒྲ་བསམ་མམ། །མི་འགྱུར་བ་ལ་ཡི་གེ་གཞག །སྒྲ་ཉིད་འབའ་ཞིག་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་པས་གསུངས་སོ། །སྙིང་གར་དྲི་མ་མེད་པའི་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྲ་བ་སེམས་པ་ནི་དེ་ཆེ་ན་རྟོག་པ་གཅོད་པ་དཀའ་བས་སོ། །སྔར་ཟླ་བའི་ནང་ན་གནས་པའི་མེ་ལྕེ་ལ་མི་འགྱུར་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་གཞི་ལྷའི་སྐུ་བཞག་ནས། དེ་ནས་དེ་བཏང་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ལ་བསམ་གཏན་བྱ་ཞིང་། དབུགས་ཕྱིར་གཏོང་པའི་ཚེ་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ། །འདིར་སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་ན་ལྷ་དང་ཟླ་བའམ་མེ་ལ་མི་དམིགས་པས་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་ཚུལ་གཉིས་དང་མེ་ 3-2-71a གནས་དང་མི་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་གཞུང་གཞན་དག་ལས་སྒྲའམ་རླུང་གིས་རེག་པའི་བསམ་གཏན་བྱེད་པའི་ཚེ་གཟུགས་ལ་དམིགས་ན་སེམས་གཡེང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི། སྣང་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་གཅིག་པར་གནས་པས་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེས་ན་དེའི་མཚན་མར་གྱུར་བའི་ཟླ་བ་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་ཡིག་འབྲུ་བཀོད་པ་ལ་དམིགས་ལ། དེ་ནས་དེ་བཏང་ནས་སྒྲའི་དབྱངས་འབའ་ཞིག་ལ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །དེས་ན་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། དེར་ནི་ལྷའི་སྐུ་ལ་སེམས་ངལ་བསོས་ནས་ཕྱིས་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ལ་དམིགས་ཀྱི། འདི་ནི་སྔོན་དུ་ཡིག་འབྲུ་ལ་ངལ་གསོས་ནས་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པར་ཁྱད་པར་འདི་ལྟར་ཕྱེ་བ་ནི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ལ། གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་ནི་སྔར་ཡིད་བཟླས་བྱས་པའི་ངང་ནས་སྒྲའི་གདངས་ལ་དམིགས་ལ་འདིར་ནི་རང་གིས་འདོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་མིན་པར་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་རྣམས་བཟླས་བརྗོད་ལ་མི་ལྟོས་པའི་བསམ་གཏན་དུ་ཡང་ཡང་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐབས་འདིར་ཡང་སྲོག་རྩོལ་འགོག་པའི་རླུང་སྦྱོར་འགྲེལ་པ་ལས་བཤད་དོ། ། ༈ སྒྲ་མཐའི་བསམ་གཏན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྒྲའི་གནས་སྐབས་གཏོང་བའི་རིམ་པ་དང་། སྒྲ་མཐའི་བསམ་གཏན་དངོས་སོ། ། ༈ སྒྲའི་གནས་སྐབས་གཏོང་བའི་རིམ་པ། དང་པོ་ནི། སྒྲའི་མཐའ་ནི་སྔགས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 在念誦的結尾或任何其他時候，爲了增強咒語的力量和保持內心的平靜，在註釋中解釋了應該做的事情。火位（藏文：མེ་གནས།）是指唸誦能夠產生力量，並且內心能夠平靜，因此，據說它能賜予成就。聲音的住處（藏文：སྒྲ་གནས།）在《后禪定經》中說：『安住于聲音的禪定，位於心間的微細處，是無垢月輪的中心。其中完全寂靜，火焰極其光明美好，安住于不變的基石上，舒適地坐著，思考聲音。在不變之處安放文字，僅僅思考聲音本身。』因此，心間的無垢月輪的微細之處是心，如果它太大，就難以斷除妄念。首先，在月亮中安住的火焰上，安放不變的咒語文字的基石，即本尊的身像，然後放下它，僅僅禪定於咒語的聲音。當呼氣時，觀想自己的本尊身像。在這裡，當專注于聲音時，不專注于本尊、月亮或火焰，這與唸誦四支的兩種唸誦方式和火位不同。這樣做是因為在其他經論中說，當通過聲音或風的觸碰進行禪定時，如果專注于形象，內心就會散亂。證悟實相的菩提心，以無相的方式唯一安住，被稱為不變。因此，作為其象徵的月亮也被稱為不變。在那裡，專注于咒語的字母排列，然後放下它，僅僅禪定於聲音的韻律。因此，這與唸誦四支中專注于聲音的方式不同，因為在那裡，首先讓心在本尊身像上休息，然後僅僅專注于聲音，而這裡則是首先讓心在字母上休息，然後專注于聲音。註釋中這樣區分是因為目標不同，而主要的區別在於，之前是在意念唸誦的狀態下專注于聲音的韻律，而這裡則不是專注于自己發出的聲音，而是專注于咒語的韻律，因為這些經常被說成是不依賴於唸誦的禪定。在這種情況下，註釋中也解釋了阻止生命活動的調息。 聲音終結的禪定解釋：分為兩部分：聲音狀態的放下次第和聲音終結的實際禪定。 聲音狀態的放下次第：第一，聲音的終結是咒語的...
【English Translation】 At the end of recitation or at any other time, in order to enhance the power of the mantra and maintain inner peace, it is explained in the commentary what should be done. The fire position (Tibetan: མེ་གནས།) means that recitation can generate power and the mind can be calmed, therefore, it is said that it bestows accomplishments. The abode of sound (Tibetan: སྒྲ་གནས།) is stated in the 'Later Samadhi Sutra': 'The samadhi abiding in sound, located in the subtle place of the heart, is the center of the stainless moon mandala. Within it is completely peaceful, the flame is extremely bright and beautiful, abiding on the unchanging foundation, sit comfortably and contemplate the sound. Place the letters on the unchanging, contemplate only the sound itself.' Therefore, the subtle place of the stainless moon mandala in the heart is the mind, if it is too large, it is difficult to cut off thoughts. First, on the flame abiding in the moon, place the foundation of the unchanging mantra letters, which is the deity's form, then let it go and meditate only on the sound of the mantra. When exhaling, visualize your own deity's form. Here, when focusing on the sound, not focusing on the deity, the moon, or the flame, this is different from the two recitation methods of the four branches of recitation and the fire position. Doing so is because it is said in other scriptures that when meditating through the touch of sound or wind, if focusing on the image, the mind will be distracted. The Bodhicitta that realizes reality, abiding uniquely in a formless manner, is called unchanging. Therefore, the moon, which is its symbol, is also called unchanging. There, focus on the arrangement of the mantra letters, then let it go and meditate only on the rhythm of the sound. Therefore, this is different from focusing on the sound in the four branches of recitation, because there, first let the mind rest on the deity's form, and then focus only on the sound, while here, first let the mind rest on the letters, and then focus on the sound. The commentary distinguishes in this way because the goals are different, and the main difference is that previously, in the state of mental recitation, one focused on the rhythm of the sound, while here, one does not focus on the sound one is producing, but on the rhythm of the mantra, because these are often said to be samadhis that do not depend on recitation. In this case, the commentary also explains the breath control that stops the life force. Explanation of the Meditation on the End of Sound: Divided into two parts: the order of abandoning the state of sound and the actual meditation on the end of sound. The Order of Abandoning the State of Sound: First, the end of sound is the mantra's...
་སྒྲ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་མཐའ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་ཉིད་དེ། དེ་བསྒོམས་ན་སྒྲིབ་གཉིས་ལས་གྲོལ་ནས་ཆོས་སྐུའི་རང་བཞིན་གྱི་ཐར་པ་འཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས། ལྟོས་ 3-2-71b བཅས་ཡན་ལག་གྱུར་པར་སྣང་། །སྒྲ་ཞེས་བྱ་དང་ཡིད་ཀྱིས་དང་། །ཚིག་རྣམས་དག་པ་རིག་སྔགས་དབང་། །ཡན་ལག་སྤང་བ་རྒྱལ་བས་མཁྱེན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་ཆོས་སྐུའི་ཐར་པ་སྟེར་བའི་སྒྲའི་མཐའི་བསམ་གཏན་དེ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་གོམས་པས་སྟེར་བའི་རིམ་པ་བསྟན་པས། ལམ་སྤྱིའི་གོ་རིམས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་སྐབས་གོང་དུ་སྒོམ་པའི་ས་མཚམས་གསལ་བར་སྟོན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། གསང་སྔགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསང་སྔགས་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་སྣང་བ་དང་། སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཡིད་ཀྱི་དང་ཚིག་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བཏང་བའི་རིམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་སྒྲའི་མཐའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་བསྒོམས་ན་ཐར་པ་སྟེར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་རིག་སྔགས་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་གསང་སྔགས་ཀྱང་གཟུང་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི། རང་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ལྷ་མོ་དང་ལྷ་ཕོའི་རྣམ་པ་ཅན་རྣམས་སོ། །དེའི་ཡན་ལག་ནི་ལྷ་དེ་དག་དང་འབྲེལ་བ་དེ་དག་གི་ཆ་ཤས་སམ་གནས་སྐབས་ཡིན་ལ། དེ་སྤང་བ་ནི་གནས་སྐབས་རྣམས་རིམ་གྱིས་བཏང་བའོ། །དེ་ཡང་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི། སྲོག་རྩོལ་དང་དཀའ་ཐུབ་དང་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་སྔགས་པ་རང་གི་ལྷའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་བར་སྣང་བ་སྟེ་རང་ཉིད་ལྷའི་སྐུར་སྣང་བའོ། །གཉིས་པ་ནི།སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཤུབ་བུར་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡིད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཡིད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་ཚིག་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་ 3-2-72a སྟེ་དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་མེ་གནས་དང་། སྒྲ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རྣམ་པར་སེམས་སྣང་བའོ། །དེ་རྣམས་སྤོང་ཚུལ་ནི། སྔ་མ་སྔ་མ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ལ་འཕོ་བ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལ་གྲོལ་བར་འདོད་པས་རགས་རིམ་གྱིས་སྤང་བའི་རིམ་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། སླར་སྦུད་པ་དང་དཀའ་ཐུབ་དང་བསམ་གཏན་དང་། སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་སྦོམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་བྱས་ལ། ཤུབ་བུར་བཟླས་རྗོད་བྱེད་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རབ་ཏུ་རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་རགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པར་བྱའོ། །རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དེ་ཡང་ཕྲ་བ་ཡིད་ཀྱི་སྒྲའི་ཏིང་ངེ་
【現代漢語翻譯】 那僅僅停留在聲音上的狀態，也是完全捨棄了二邊的無二之性。如果修習它，就能從二障中解脫，獲得法身自性的解脫。如《后禪定經》所說：『依賴支分而顯現，聲與意及語皆清凈，明咒自在舍支分，勝者如是說。』這表明，能賜予法身解脫的聲音之邊的禪定，是通過怎樣的次第修習才能賜予的次第。因此，它清晰地展示了總的道次第和空性時，之前修習的界限。註釋中說：『進入密咒行持的瑜伽士們，密咒顯現為支分，通過捨棄聲、意、語清凈之次第，就能現證法身。因此，修習聲音之邊，即法界自性，就能賜予解脫。』這裡，明咒只是一個例子，因此也包括密咒，這兩者的自在是，自己所要成就的具有天女和天神形象的本尊。其支分是與這些本尊相關的部分或狀態，捨棄這些支分，就是逐漸捨棄這些狀態。其中，第一種是，依賴於命勤、苦行和禪定等，咒師顯現為自己本尊的支分，即自己顯現為本尊之身。第二種是，名為聲音的支分，即低聲唸誦的咒語狀態。第三種是，意的支分，即用意念唸誦咒語的狀態。第四種是，低聲和意念唸誦的語二者完全清凈，即脫離這兩者，處於火位和聲位的禪定，心中顯現咒語的聲音形象。捨棄這些的方式是，先穩固前一個，然後轉移到后一個。註釋中說：『因此，想要解脫的人，逐漸捨棄的次第是這樣的：首先，通過呼吸、苦行和禪定，以及命和勤等，觀想自己的本尊形象，從而穩固非常粗大的等持。然後，捨棄觀想低聲唸誦的密咒之聲的非常粗大的等持，從而穩固粗大的等持。』粗大的觀想，也是微細的意念之聲的等持。 那僅僅停留在聲音上的狀態，也是完全捨棄了二邊的無二之性。如果修習它，就能從二障中解脫，獲得法身自性的解脫。如《后禪定經》所說：『依賴支分而顯現，聲與意及語皆清凈，明咒自在舍支分，勝者如是說。』這表明，能賜予法身解脫的聲音之邊的禪定，是通過怎樣的次第修習才能賜予的次第。因此，它清晰地展示了總的道次第和空性時，之前修習的界限。註釋中說：『進入密咒行持的瑜伽士們，密咒顯現為支分，通過捨棄聲、意、語清凈之次第，就能現證法身。因此，修習聲音之邊，即法界自性，就能賜予解脫。』這裡，明咒只是一個例子，因此也包括密咒，這兩者的自在是，自己所要成就的具有天女和天神形象的本尊。其支分是與這些本尊相關的部分或狀態，捨棄這些支分，就是逐漸捨棄這些狀態。其中，第一種是，依賴於命勤、苦行和禪定等，咒師顯現為自己本尊的支分，即自己顯現為本尊之身。第二種是，名為聲音的支分，即低聲唸誦的咒語狀態。第三種是，意的支分，即用意念唸誦咒語的狀態。第四種是，低聲和意念唸誦的語二者完全清凈，即脫離這兩者，處於火位和聲位的禪定，心中顯現咒語的聲音形象。捨棄這些的方式是，先穩固前一個，然後轉移到后一個。註釋中說：『因此，想要解脫的人，逐漸捨棄的次第是這樣的：首先，通過呼吸、苦行和禪定，以及命和勤等，觀想自己的本尊形象，從而穩固非常粗大的等持。然後，捨棄觀想低聲唸誦的密咒之聲的非常粗大的等持，從而穩固粗大的等持。』粗大的觀想，也是微細的意念之聲的等持。
【English Translation】 That state of merely abiding in sound is also the very nature of non-duality, completely abandoning both extremes. If one cultivates it, one will be liberated from the two obscurations and attain the liberation of the Dharmakaya's nature. As it is said in the 'Later Samadhi Sutra': 'Appearing as dependent limbs, sound, mind, and words are all pure, the power of Vidyā-mantra abandons the limbs, the Victorious Ones know.' This shows that the samadhi of the edge of sound, which bestows the liberation of the Dharmakaya, is the order in which it is bestowed through familiarizing oneself with what kind of path. Therefore, it clearly shows the general order of the path and the boundary of cultivation before the occasion of emptiness. The commentary says: 'Yogis who have entered the practice of secret mantras, the secret mantra appears as a limb, and through the order of abandoning the states of purity of sound, mind, and words, the Dharmakaya will become manifest. Therefore, cultivating the edge of sound, which is the nature of the Dharmadhatu, will bestow liberation.' Here, Vidyā-mantra is just an example, so secret mantra is also included, and the power of these two is the deities with the forms of goddesses and gods that one is to accomplish. Its limbs are the parts or states related to those deities, and abandoning them is gradually abandoning those states. Among them, the first is that, depending on life force, asceticism, and samadhi, etc., the mantra practitioner appears as a limb of his own deity, that is, he himself appears as the deity's body. The second is the limb called sound, which is the state of mantra recitation in a whisper. The third is the limb of mind, which is the state of reciting the mantra with the mind. The fourth is that the words of whisper and mental recitation are completely pure, that is, the fire position separated from the two, and the samadhi of the sound position, the mental appearance of the sound form of the mantra. The way to abandon these is to stabilize the former and then move to the latter. The commentary says: 'Therefore, for those who wish to be liberated, the order of gradual abandonment is as follows: First, through breathing, asceticism, and samadhi, and life and effort, etc., one stabilizes the very gross samadhi by focusing on the image of one's own deity. Then, one abandons the very gross samadhi that focuses on the sound of the secret mantra that is recited in a whisper, and thus stabilizes the gross samadhi.' The gross contemplation is also the subtle samadhi of the sound of the mind. That state of merely abiding in sound is also the very nature of non-duality, completely abandoning both extremes. If one cultivates it, one will be liberated from the two obscurations and attain the liberation of the Dharmakaya's nature. As it is said in the 'Later Samadhi Sutra': 'Appearing as dependent limbs, sound, mind, and words are all pure, the power of Vidyā-mantra abandons the limbs, the Victorious Ones know.' This shows that the samadhi of the edge of sound, which bestows the liberation of the Dharmakaya, is the order in which it is bestowed through familiarizing oneself with what kind of path. Therefore, it clearly shows the general order of the path and the boundary of cultivation before the occasion of emptiness. The commentary says: 'Yogis who have entered the practice of secret mantras, the secret mantra appears as a limb, and through the order of abandoning the states of purity of sound, mind, and words, the Dharmakaya will become manifest. Therefore, cultivating the edge of sound, which is the nature of the Dharmadhatu, will bestow liberation.' Here, Vidyā-mantra is just an example, so secret mantra is also included, and the power of these two is the deities with the forms of goddesses and gods that one is to accomplish. Its limbs are the parts or states related to those deities, and abandoning them is gradually abandoning those states. Among them, the first is that, depending on life force, asceticism, and samadhi, etc., the mantra practitioner appears as a limb of his own deity, that is, he himself appears as the deity's body. The second is the limb called sound, which is the state of mantra recitation in a whisper. The third is the limb of mind, which is the state of reciting the mantra with the mind. The fourth is that the words of whisper and mental recitation are completely pure, that is, the fire position separated from the two, and the samadhi of the sound position, the mental appearance of the sound form of the mantra. The way to abandon these is to stabilize the former and then move to the latter. The commentary says: 'Therefore, for those who wish to be liberated, the order of gradual abandonment is as follows: First, through breathing, asceticism, and samadhi, and life and effort, etc., one stabilizes the very gross samadhi by focusing on the image of one's own deity. Then, one abandons the very gross samadhi that focuses on the sound of the secret mantra that is recited in a whisper, and thus stabilizes the gross samadhi.' The gross contemplation is also the subtle samadhi of the sound of the mind.
འཛིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤང་ངོ་། །དེ་ཡང་རབ་ཏུ་སྤངས་ནས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་གསང་སྔགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་སོ། །དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བར་འདོད་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡན་ལག་བཞི་རིམ་གྱིས་བཏང་བའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམས་ན་ཐར་པ་སྟེར་བའི་རིམ་པ་དེ་རྒྱལ་བས་མཁྱེན་ནོ་ཞེས་པའམ། ཡང་ན་ཀྱཻ་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཞེས་བོས་ནས་ཡན་ལག་དེ་རྣམས་བཏང་ན་སྔགས་དོན་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མཁྱེན་པའི་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཚུལ་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་ལྟར་བྱས་ན་སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བ་ཉིད་ཅེས་པའི་མདོར་བསྟན་དང་མཐུན་ནོ། །གལ་ཏེ་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་བཏང་དགོས་ན་སྒྲ་མཐའ་ཞེས་སྒྲ་གཏོང་བ་ཙམ་དུ་བཤད་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ཡན་ལག་དང་པོ་བཏང་བ་ནི། སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་གནས་བཏང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟར་ 3-2-72b སྣང་བའི་སྔགས་པ་ནི་སྔགས་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡན་ལག་བར་པ་གཉིས་བཏང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་བཏང་བ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་ཐ་མ་བཏང་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་རང་བཞིན་བཏང་བ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་བཏང་བ་ལ་སྒྲ་བཏང་བ་ཞེས་བྱ་བར་རུང་ངོ་། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་ན་མི་སྣང་བས་དེའི་དུས་སུ་བཏང་བར་གསུངས་སོ། །འདིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་གསུམ་སྟེ། ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ལྷའི་གསུང་སྔགས་ལ་དམིགས་པ་དང་། ལྷའི་ཐུགས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའོ། །དང་པོ་ནི་རབ་ཏུ་སྦོམ་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་ལས་ཕྲ་ལ། གསུམ་པ་ནི་ཆེས་ཕྲ་བ་ཡིན་པས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་ངེས་ཏེ་རགས་རིམ་ནས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཐོག་མར་ལྷའི་སྐུ་གསལ་བ་དང་དེ་ལ་རིང་དུ་གནས་པ་གཉིས་ཚོགས་བསྐྱེད་དགོས་པས། རྣམ་པ་དུ་མ་ཅན་གྱི་བསམ་གཏན་གྱིས་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། གོམས་པར་བྱའི་རྣམ་པ་ཡང་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལས་གསལ་བར་སྣང་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་འདོད་འཇིགས་གོམས་པ་བཞིན་ནོ། །རྩེ་གཅིག་ཏུ་མ་བཞག་ན་གསལ་སྣང་བྱུང་ཡང་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་མི་གནས་པས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གཞག་དགོས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཐོབ་ལུགས་ནི། དཔུང་བཟང་གི་ལྔ་པ་ལས། སྣ་རྩེར་ལྟ་ཞིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤོང་། །ནམ་ཞིག་བསྐྱོད་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཚེ་མི་གསལ་གནས་དག་ཐོབ་པ་སྟེ། །སེམས་ནི་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་བར་ངེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བསྐྱོད་ཀྱང་རྣམ་པར་གཡོ་མི་ནུས་ 3-2-73a པའི་གནས་ཆ་བྱིང་བ་དང་བྲལ་བ་དགོས་ཏེ། གསལ་བའི་ངར་མ་ཐོན
【現代漢語翻譯】 完全放棄執著。進一步徹底放棄之後，安住于極其細微的秘密真言的分別唸的等持中。進一步完全放棄之後，由於想要解脫，因此要努力修持以法身為目標的等持。』這樣說道。 像這樣，在依次放棄四支之後，如果修習空性，那麼解脫的次第是勝者所知的。或者，呼喚『嘿！明咒之王』，如果放棄那些支分，那麼將成為知曉真言意義差別的勝者。』這樣以兩種方式解釋，如果按照后一種方式，那麼與『在聲音的盡頭給予解脫』的要點相符。 如果連以本尊身像為目標也要放棄，那麼說『聲音的盡頭』僅僅是放棄聲音是什麼意思呢？放棄第一支是放棄真言聲音的處所，因為顯現的持咒者是念誦真言的人。放棄中間兩支是放棄真言聲音的顯現作用，放棄最後支是放棄真言聲音的自性，因此放棄那些可以稱為放棄聲音。所有這些在以真如為目標的禪定中都不顯現，因此說在那個時候放棄。 這裡要生起的等持有三種：以本尊身像為目標，以本尊的語——真言為目標，以及以本尊的意——真如本身為目標。第一個是最粗大的，是非常粗糙的等持。第二個比那個細微，第三個是最細微的，因此次第是確定的，必須從粗到細在相續中生起。對此，首先要使本尊身像清晰，並且長久安住於此，需要積聚二資糧，因此需要以多種方式的禪定來成就清晰顯現，因為通過反覆憶念所習慣的方式，就會產生清晰的顯現，就像對所愛和所懼的事物習慣一樣。如果不專注於一境，即使產生清晰的顯現，也無法如所愿地安住於一個目標上，因此需要以專注一境的等持來安住，就像之前所說的那樣。通過這樣的方式獲得能調伏自心的方法是，如《勇猛第五請問經》中所說：『觀看鼻尖，捨棄分別念，何時動搖也不動，那時獲得不明顯之位，心 निश्चित 變得堪能。』就像這樣，需要即使動搖也無法動搖的、不沉沒且遠離掉舉的處所，顯現的精髓才會出現。
【English Translation】 Completely abandon clinging. Further, having completely abandoned it, abide in the Samadhi of the extremely subtle conceptualization of secret mantra. Further, having completely abandoned that, since you wish to be liberated, you should diligently practice the Samadhi that focuses on the Dharmakaya. ' Thus it is said. In this way, if emptiness is meditated upon after gradually abandoning the four limbs, then the order of liberation is known by the Victorious Ones. Or, having called out 'Hey! Lord of Awareness Mantra,' if those limbs are abandoned, then one will become a Victorious One who knows the distinctions of the meaning of mantra. ' Thus, explained in two ways, if done according to the latter, then it accords with the summary statement that 'at the end of sound, liberation is given.' If even focusing on the deity's form must be abandoned, then what is meant by saying 'the end of sound' is merely abandoning sound? Abandoning the first limb is abandoning the place of the mantra's sound, because the apparent mantra practitioner is the one who recites the mantra. Abandoning the middle two limbs is abandoning the manifest activity of the mantra's sound, and abandoning the final limb is abandoning the nature of the mantra's sound, so abandoning those can be called abandoning sound. All of those are not apparent in the face of meditation that focuses on Suchness, so it is said that they are abandoned at that time. Here, there are three Samadhis to be generated: focusing on the deity's form, focusing on the deity's speech—mantra, and focusing on the deity's mind—Suchness itself. The first is the coarsest, the very gross Samadhi. The second is more subtle than that, and the third is the most subtle, so the order is definite in that way, and it must be generated in the continuum from coarse to subtle. For that, first, it is necessary to make the deity's form clear and to abide in it for a long time, so it is necessary to accomplish clear appearance through meditation of various kinds, because clear appearance arises from repeatedly attending to the form to be accustomed to, just like being accustomed to what is desired and feared. If one does not remain one-pointedly, even if a clear appearance arises, one will not be able to remain on one object as one wishes, so it is necessary to establish it with one-pointed Samadhi, as explained before. The way to obtain a mind that is workable through such means is, as stated in the fifth chapter of Dpung bzang: 'Looking at the tip of the nose, abandoning conceptualization, whenever it moves, it does not waver. At that time, one obtains an unclear state, and the mind certainly becomes workable.' Like that, it is necessary to have a place that cannot be moved even if it moves, that is free from sinking and distraction, and the essence of clarity will arise.
་པའི་གནས་ཆ་ནི་བྱིང་བ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་ལྷ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པོ་སྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་གནད་ཆེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྩེ་གཅིག་སེམས་དང་ལྡན་པའི་མི་ལ་ནི། །ཡིད་ལས་བྱུང་བའི་དགའ་བ་རབ་ཏུ་སྐྱེ། །དགའ་བས་ལུས་ནི་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་འཐོབ། །ལུས་སྦྱངས་པས་ནི་བདེ་བའི་སྐལ་ལྡན་འགྱུར། །ལུས་བདེ་རྩེ་གཅིག་སེམས་དང་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །དེ་ཚེ་བཟླས་བརྗོད་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་དང་བསྒྲུབས་པ་ལས་ཐོག་མར་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། དེའི་འོག་ཏུ་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་འགྲུབ་ཀྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་ཞི་གནས་རྗེས་མཐུན་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། །རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁའི་སྐབས་སུ་ཐོག་མར་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་འགྲུབ་པའི་དུས་ནི་ཕལ་ཆེར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཁྲིད་པའི་དུས་ཡིན་པས། ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་དང་རྗེས་མཐུན་པ་མ་ཕྱེད་ཅིང་ཞི་གནས་མཚན་ཉིད་པ་གྲུབ་པའི་དུས་ཚིགས་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ཞིབ་པར་མ་ཕྱེད་ན། ཐོག་མར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཁྲིད་པའི་སྐབས་སུ་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བཀྲི་དགོས་པའི་ས་མཚམས་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་པ་ན་དེ་བཏང་ནས་གསུང་སྔགས་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་བོ། །གཏོང་བ་ནི་སྐུ་ལ་སེམས་བཟུང་ཡིན་སློབ་པ་དེ་བཞག་ནས་དམིགས་པ་གཞན་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནས་ལྷའི་གསལ་སྣང་འཆར་བ་འགོག་པ་མིན་ཏེ། བཟླས་ 3-2-73b བརྗོད་གསུམ་དང་མེ་གནས་དང་སྒྲ་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་ལྷ་ལ་དམིགས་པར་མང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ལ་དམིགས་པ་ལ་གསུམ་ལས་རགས་པ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཡི་གེའི་གཟུགས་སམ་སྒྲ་ལ་དམིགས་ནས་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་སྟེ་ཡིག་འབྲུ་ཟླ་བ་ལ་བཀོད་པའི་རྣམ་པ་དང་། གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་བཟུང་ཡིན་རང་གིས་ཐོས་ཙམ་དུ་ཟློ་བ་ལ་སློབ་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ངག་ཏུ་སྔགས་བཟླས་པ་དང་སེམས་སྐབས་ཀྱི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་ཟློ་བའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པ་ན་དེ་ལྟར་སློབ་པ་དེ་བཞག་ནས་ཕྲ་བ་ལ་སློབ་སྟེ་ངག་ཏུ་སྔགས་མི་འདོན་པར་ཡིད་ཁོ་ནས་ཟློ་བ་དང་། སེམས་ཡིག་འབྲུའི་གཟུགས་སམ་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་གང་རུང་ལ་གཟུང་བ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བ་གཉིས་བརྟན་པོར་སོང་སོང་གི་བར་དུ་བསླབ་བོ། །དེ་བརྟན་པ་ན་དེ་ཡང་བཞག་ནས་རབ་ཏུ་ཕྲ་བ་སྒྲའི་རང་བཞིན་གྱི་བསམ་གཏན་གཉིས་ལ་བསླབ་སྟེ། རང་གི་སེམས་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་གཟུང་
【現代漢語翻譯】 因為專注的處所與沉沒並不衝突。在念誦之前，努力修持穩固的對本尊的專注三摩地至關重要。正如經文所說：『一心之人，心中生起極大喜悅。喜悅使身體極為調柔，身調柔者，得享安樂。身樂、一心與三摩地，此時念誦無礙。』 修持無過失的一心三摩地的方法，以及修持後首先生起心調柔的方法，以及依賴於此生起身調柔的方法，以及在成就止觀之前，不生起隨順止觀的方法，這些都在共同乘的道次第中已經闡述，故不贅述。在四部續部的場合，最初成就止觀的時刻，大多是引導至本尊瑜伽的時刻。如果不區分止觀的特徵和隨順止觀，並且不詳細區分如主要論典中所述的成就止觀的時機，那麼在最初引導至本尊瑜伽時，就無法知道應該引導到何種程度的界限。 如此，當對本尊身的專注三摩地穩固時，就放下它，學習對語咒的專注三摩地。放下是指將心專注于本尊身，學習是指放下它，將心專注于其他所緣。但這之後並非阻止本尊的顯現，因為在念誦三事、火處和聲處時，也多次提到要專注于本尊。 專注于咒語有三種，首先是專注于粗分，即專注于字形或聲音，進行默唸，也就是將心專注于安置於月亮上的字形，或者聲音的形態，不讓心散亂到其他地方，學習自己聽到的程度的唸誦。如此，口中唸誦咒語，心中專注于當下的所緣，不讓心散亂到其他地方，當唸誦的瑜伽穩固時，就放下如此的學習，學習細分，即口中不念誦咒語，僅以意念唸誦，並且心專注于字形或聲音的形態，不讓心散亂到其他地方，兩者都要修習至穩固。 當這些穩固時，也放下這些，學習極細分的聲自性禪定二者，即自己的心證悟到自我的真如。
【English Translation】 Because the place of focus does not conflict with sinking. Before recitation, it is extremely important to cultivate a stable Samadhi (定，concentration) focused on the deity. As it says in the scriptures: 'For a person with a one-pointed mind, great joy arises in the heart. Joy makes the body extremely supple, and one with a supple body obtains happiness. With bodily bliss, a one-pointed mind, and Samadhi, at that time, recitation becomes unobstructed.' The method of cultivating a flawless one-pointed Samadhi, and how the suppleness of mind arises first from cultivation, and how the suppleness of body arises based on that, and how the characteristic of Vipassanā (觀，insight) is accomplished before the actual Śamatha (止，calm abiding), and how the things that do not arise from following Śamatha, have all been explained in the common vehicle's stages of the path, so I will not elaborate. In the context of the four classes of Tantra, the time when Śamatha is initially accomplished is mostly the time when one is led to the deity's yoga. If one does not differentiate between the characteristics of Śamatha and what follows Śamatha, and if one does not carefully differentiate the timing of accomplishing Śamatha as it appears in the major texts, then when initially leading to the deity's yoga, one will not know the boundary to which one should lead. Thus, when the Samadhi focused on the deity's body is stable, then abandon it and learn the Samadhi focused on the speech mantra. Abandoning means holding the mind on the deity's body, and learning means putting that aside and holding the mind on another object. But from then on, it is not to prevent the appearance of the deity's clarity, because it is often said to focus on the deity even during the three recitations, the fire place, and the sound place. There are three ways to focus on the mantra. First, focusing on the gross aspect is to focus on the shape or sound of the letters and perform a silent recitation, that is, to focus the mind on the form of the letters arranged on the moon, or on the form of the tone, without letting the mind wander elsewhere, and to learn to recite only to the extent that one hears oneself. In this way, when the yoga of reciting the mantra in the mouth and focusing the mind on the object of the moment, without letting the mind wander elsewhere, is stable, then abandon such learning and learn the subtle aspect, that is, without uttering the mantra in the mouth, reciting only in the mind, and holding the mind on either the shape of the letters or the form of the tone, without letting it wander elsewhere, both should be practiced until they become stable. When these are stable, then abandon these as well and learn the two meditations on the nature of sound, which are extremely subtle, that is, one's own mind realizes the suchness of oneself.
ཆ་སྔགས་ཀྱི་སྒྲ་དང་མེ་འབར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལ་སེམས་གཟུང་ངོ་། །དེའི་རྟགས་སྔར་བཤད་པ་རྙེད་རྙེད་དུ་བསྐྱངས་པས་བརྟན་པ་ན་དེ་ཡང་གཞག་ནས་རང་གི་སེམས་གཟུང་ཆ་སྔགས་ཀྱི་གདངས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ལྷང་ལྷང་སྣང་བ་དང་། འཛིན་ཆ་གཞན་དུ་མི་འཕྲོ་བར་སྔགས་ཀྱི་སྒྲའི་ཕྲེང་བ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་པ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བསླབ་སྟེ། འདི་བརྟན་པ་ཉིད་སྒྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་སྟེར་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་ནི་དཔེར་ན་རང་གི་སེམས་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཚེ་ན་གཟུང་ཆ་ལྷའི་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་གསལ་བ་བཞིན་དུ། ཡི་གེའི་ཕྲེང་བའི་ཆ་སྔ་མའི་རྣམ་ 3-2-74a པ་ཤར་བ་རྣམས་ཕྱི་མའི་རྣམ་པ་ཤར་བའི་ཚེ་ཡང་ལམ་མེ་སྣང་བའི་སེམས་བརྟན་པའོ། ། ༈ སྒྲ་མཐའི་བསམ་གཏན་དངོས། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྷ་སྐུ་ནས་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བཟུང་བ་ལ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་པའི་རླུང་སྦྱོར་དང་མེ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ལྷ་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་ཕྲ་རགས་མང་པོ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཟུང་བའི་མཐུས། དཔུང་བཟང་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གནས་ཆ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པ་དང་། ལུས་སེམས་ལ་དགའ་བདེ་ཁྱད་པར་ཅན་དང་ལུས་སེམས་ལས་རུང་བའི་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ཞིང་། ཁྱད་པར་དུ་རླུང་སྦྱོར་དང་མེ་དམིགས་རིང་དུ་བསྒོམས་པའི་མཐུས་བདེ་དྲོད་དང་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐུ་ལྡན་སྐྱེ་མོད་ཀྱང་། དེ་དག་ལ་རྫོགས་རིམ་ཡང་མི་ཟེར་ལ་སྲིད་པའི་རྩ་བ་བདག་འཛིན་གཅོད་པའི་ལམ་ཡང་ད་དུང་མ་རྙེད་པས་སྒྲ་གནས་ཀྱང་བཏང་ནས་སྒྲ་མཐར་ཐར་པ་སྟེར་བའི་བསམ་གཏན་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་སྐབས་འདིར་མདོ་ཙམ་ལས་མ་སྨོས་པ་ནི་སྔར་བདག་གི་དེ་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་པས་ན་སྔར་བཤད་པ་ཉིད་འདིར་བླངས་ནས་བཤད་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གང་ཟག་གི་བདག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་རྣམས་ལུང་དང་རིགས་པས་དགག་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་བཙལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་མ་རྙེད་པའི་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ལ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་དོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྙེད་པ་ན་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི་རྒྱུད་ལས་མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པར་སྒོམ་དགོས་ཏེ། བདག་མེད་པའི་ལྟ་བས་ཧ་ཅང་དཔྱད་དྲགས་ན་རྒོད་པ་སྐྱེས་ནས་གཡོ་བར་བྱེད་པས་བདག་མེད་ཀྱི་དོན་ 3-2-74b ལ་ངེས་པ་དྲངས་པའི་ངེས་པ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྐྱང་ཞིང་ཧ་ཅང་མི་དཔྱད་དོ། །དེ་ལྟ་འཇོག་སྒོམ་བྱས་པ་ན་ཧ་ཅང་བཞག་དྲགས་པས་ཆོས་སོ་སོར་འབྱེད་པར་མི་སྤྲོ་ཞིང་ཕར་སྤྲོས་པ་ན་འཕྲོ་མི་ཉན་པར་མི་རྟོག་པར་ཧྲིལ་ཧྲིལ་འགྲོ་ན་ཞི་གནས་
【現代漢語翻譯】 將心專注于咒語的聲音和火焰燃燒的景象上。如果先前描述的徵兆反覆出現並變得穩定，那麼就放下火焰的景象，專注于自身的心，讓它清晰地顯現為咒語聲音的形態。不要讓心散亂到其他地方，而是專注于咒語的聲音之流，將這兩者無分別地結合起來修習瑜伽。這種穩定狀態本身就是給予聲音安住瑜伽的意義。這二者就像當自己的心專注于目標時，諸如本尊的面容和手等形態同時顯現一樣。當先前字母之流的形態顯現時，即使後續的形態顯現，也能清晰地看到，這就是心的穩定。 現在講述聲音終結的禪定（梵文：Dhyāna，禪那）。 第二，像這樣從本尊身相到聲音安住，通過控制生命力的呼吸和專注於火焰，以及將心專注于本尊身相等眾多粗細不同的目標，如《普賢上師言教》中所述，可以獲得非常穩定的狀態，身心會產生特殊的喜悅和快樂，並且身心變得堪能。特別是，通過長時間修習呼吸控制和火焰專注，可以產生樂暖（梵文：Sukha-uṣṇatā， सुखोष्णता）以及由此產生的樂明無念的強大三摩地（梵文：Samādhi， समाधि）。然而，這些都不能稱為圓滿次第，而且尚未找到斬斷輪迴之根——我執（梵文：ātma-graha，आत्मग्रह）的道路。因此，即使放下了聲音安住，也應該修習聲音終結的、給予解脫的空性禪定。至於如何修習，這裡沒有詳細說明，因為之前在修習自性時已經講過，所以需要參考之前的講解。也就是說，如前所述，首先要通過教理和推理來否定人我和法我（梵文：pudgala-ātman，पुद्गल-आत्मन्；dharma-ātman，धर्म-आत्मन्）。必須首先尋求通達一切法在勝義諦（梵文：paramārtha-satya， परमार्थसत्य）中不成立的中觀見（梵文：Madhyamaka-dṛṣṭi，मध्यमक-दृष्टि），因為如果未獲得這種見解，僅僅修習無念是沒有任何意義的。如果獲得了這種見解，那麼修習的方法必須具備經續中所說的『不搖動』和『清晰』這兩個特點。如果過於用無我的見解進行分析，就會產生掉舉（梵文：auddhatya，औद्धत्य）而導致搖動，因此要專注于從無我之義中獲得的定解，不要過度分析。像這樣進行安住的修習時，如果過於放鬆，就不會想要區分諸法，如果想要區分，就會變得無法控制，陷入無念的狀態，變得遲鈍，這就是寂止（梵文：Śamatha，奢摩他）。
【English Translation】 Focus the mind on the sound of the mantra and the appearance of blazing fire. If the previously described signs repeatedly appear and become stable, then let go of the appearance of fire and focus on your own mind, allowing it to clearly manifest as the form of the mantra's sound. Do not let the mind wander to other places, but focus on the stream of the mantra's sound, and practice the yoga of combining these two without separation. This state of stability itself is the meaning of bestowing the yoga of sound abiding. These two are like when one's own mind is focused on an object, the forms such as the face and hands of the deity appear simultaneously. When the forms of the previous stream of letters appear, even when the subsequent forms appear, they can be seen clearly, this is the stability of the mind. Now, the actual contemplation on the end of sound. Secondly, like this, from the deity's form to the abiding of sound, through controlling the breath of life force and focusing on fire, and focusing the mind single-pointedly on many subtle and coarse objects such as the deity's form, as described in 'Words of My Perfect Teacher', one can obtain a very stable state, and special joy and happiness will arise in body and mind, and pliancy (Skt. prasrabdhi) will arise, making body and mind workable. In particular, through prolonged practice of breath control and fire focus, bliss-warmth (Skt. sukha-uṣṇatā) and the powerful Samadhi of bliss-clarity non-conceptuality based on it will arise. However, these are not called Completion Stage, and the path to cut the root of samsara, self-grasping (Skt. ātma-graha), has not yet been found. Therefore, even if the abiding of sound is abandoned, one should contemplate the emptiness meditation that gives liberation at the end of sound. As for how to contemplate it, it is not mentioned in detail here, because it has already been explained when practicing self-nature before, so it is necessary to refer to the previous explanation. That is, as mentioned before, first, one must negate the self of person (Skt. pudgala-ātman) and the self of phenomena (Skt. dharma-ātman) through scripture and reasoning. One must first seek the Madhyamaka view (Skt. Madhyamaka-dṛṣṭi) of realizing that all phenomena are not established in ultimate truth (Skt. paramārtha-satya), because if this view is not obtained, merely practicing non-conceptuality has no meaning at all. If this view is obtained, then the method of contemplation must have the two characteristics mentioned in the tantras: 'unmoving' and 'clear'. If one analyzes too much with the view of no-self, excitement (Skt. auddhatya) will arise and cause movement, therefore, one should focus single-pointedly on the certainty obtained from the meaning of no-self, and not analyze excessively. When practicing abiding meditation like this, if one relaxes too much, one will not want to distinguish phenomena, and if one wants to distinguish, one will become uncontrollable, fall into a state of non-conceptuality, and become dull, this is Śamatha.
ཤས་ཆེ་བས་ཞི་ལྷག་ཆ་མ་སྙོམས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བཞག་དྲགས་ན་ཞུམ་པའམ་བྱིང་བ་དང་རྨུགས་པ་འདྲེན་པས་དེ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་དཔྱད་དྲགས་ནས་ལྷ་མཐོང་ཤས་ཆེ་ན་དེའི་མཐར་རྒོད་པ་སྐྱེ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་སྦྱོང་བའི་དཔྱོད་པ་དང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་གཉིས་ཀ་བྱ་སྟེ། འགྲེལ་པ་ལས། ད་ནི་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ། མི་གཡོ་གསལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་མི་གཡོ་བ་ནི་འགུལ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། འདིས་ཀྱང་ཤེས་རབ་རྒོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གོམས་པར་བྱས་པའི་སེམས་གཡོ་བ་མ་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་རྒོད་པ་དགག་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་སེམས་མི་གཡོ་བ་ནི་ལམ་ལ་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་ནས་དཔྱད་དྲགས་པ་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་པས་འཇོག་སྒོམ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། འདིར་ཆོས་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལ་རྒོད་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་དཔྱད་དྲགས་ན་དེའི་མཐར་རྒོད་པ་སྐྱེ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་རྒོད་པ་ག་ལ་ཡིན། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་བཞིན་དུ་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་བསྟེ་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། འདིས་ཀྱང་ཞི་གནས་གཅིག་པུར་སོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་དུས་ན་ཡང་གང་ 3-2-75a ཧ་ཅང་མཉམ་པར་བཞག་ཅེས་པ་སེམས་ཞུམ་པའི་མཚན་ཉིད་རྨུགས་པ་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བ་དེ་བཀག་གོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ཡང་བཞག་དྲགས་ན་དེའི་མཐར་རྨུགས་པ་དང་བྱིང་བ་སྐྱེ་བ་དང་། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་འབྱེད་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་བའི་དོན་ཡིན་གྱི་ཞི་གནས་ཉིད་ཞུམ་པ་དང་རྨུགས་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །འདི་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས་ཀྱང་། ཡང་གང་གི་ཚེ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམས་པས་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་བར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་ཆུངས་པའི་ཕྱིར། མར་མེ་རླུང་ལ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་སེམས་གཡོ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མི་མཐོང་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཤས་ཆེ་ན་ཡང་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་མི་བཞིན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དེའི་ཚེ་ཡང་ཤེས་རབ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་གླང་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ཏེ་མཉམ་དུ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་གཉིས་ཀ་མཉམ་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་སྲིད་དུ་ལུས་སེམས་ལ་གནོད་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཞི་ལྷག་གང་ཤས་ཆེ་བ་དེའི་ཅིག་ཤོས་ལ་མང་དུ་བསྒོམས་ལ་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་པར་བ
【現代漢語翻譯】 因為（智慧和止觀）任何一方過強都會導致不平衡。如果過於強調止，就會導致萎靡或昏沉，就像過度分析導致自負一樣。因此，既要培養區分性智慧的分析能力，也要練習專注。正如註釋中所說：『現在，我將展示那如實智的自性，它既不萎靡也不自負，而是不動搖且澄明的。』不動搖意味著不會動搖。這表明，對於那些智慧自負的瑜伽士，他們習慣於區分諸法，但心卻未平靜下來，其特徵就是自負，這需要被否定。因此，心不動搖是接近道路的平靜。』通過引用這些知識性的論據，表明過度分析會成為一種缺陷，因此需要進行止的禪修。這裡說區分諸法的智慧具有自負的特徵，意味著過度分析會導致自負，但智慧本身並非自負。同樣，在註釋中說：『同樣，澄明意味著遠離昏沉等過失。』這表明，對於那些只專注于止的瑜伽士，即使在區分諸法時，如果過於強調平靜，就會導致心萎靡，昏沉會成為區分諸法的不利因素，這需要被否定。』這意味著，過度強調止會導致昏沉和萎靡，並且會成為區分諸法的不利因素，但這並不意味著止本身就是萎靡和昏沉。與此類似，《修習次第》的最後部分也說：『當修習觀時，如果智慧變得過於強大，那麼由於止較弱，就像在風中放置的燈一樣，心會動搖，無法清晰地看到實相。因此，此時應該修習止。如果止過強，就像被睡眠征服一樣，也無法清晰地看到實相。因此，此時應該修習智慧。當兩者像一對被套在一起的牛一樣一起前進時，只要不損害身心，就應該保持無為的狀態。』這意味著，如果止觀任何一方過強，就應該多修習另一方，以達到平衡。 因為（智慧和止觀）任何一方過強都會導致不平衡。如果過於強調止，就會導致萎靡或昏沉，就像過度分析導致自負一樣。因此，既要培養區分性智慧的分析能力，也要練習專注。正如註釋中所說：『現在，我將展示那如實智的自性，它既不萎靡也不自負，而是不動搖且澄明的。』不動搖意味著不會動搖。這表明，對於那些智慧自負的瑜伽士，他們習慣於區分諸法，但心卻未平靜下來，其特徵就是自負，這需要被否定。因此，心不動搖是接近道路的平靜。』通過引用這些知識性的論據，表明過度分析會成為一種缺陷，因此需要進行止的禪修。這裡說區分諸法的智慧具有自負的特徵，意味著過度分析會導致自負，但智慧本身並非自負。同樣，在註釋中說：『同樣，澄明意味著遠離昏沉等過失。』這表明，對於那些只專注于止的瑜伽士，即使在區分諸法時，如果過於強調平靜，就會導致心萎靡，昏沉會成為區分諸法的不利因素，這需要被否定。』這意味著，過度強調止會導致昏沉和萎靡，並且會成為區分諸法的不利因素，但這並不意味著止本身就是萎靡和昏沉。與此類似，《修習次第》的最後部分也說：『當修習觀時，如果智慧變得過於強大，那麼由於止較弱，就像在風中放置的燈一樣，心會動搖，無法清晰地看到實相。因此，此時應該修習止。如果止過強，就像被睡眠征服一樣，也無法清晰地看到實相。因此，此時應該修習智慧。當兩者像一對被套在一起的牛一樣一起前進時，只要不損害身心，就應該保持無為的狀態。』這意味著，如果止觀任何一方過強，就應該多修習另一方，以達到平衡。
【English Translation】 Because an excess of either (wisdom and tranquility) leads to imbalance. If too much emphasis is placed on tranquility, it can lead to lethargy or dullness, just as excessive analysis leads to conceit. Therefore, one must cultivate both the analytical capacity of discriminating wisdom and the practice of focused concentration. As the commentary states: 'Now, I will show the nature of that suchness-wisdom, which is neither lethargic nor conceited, but unwavering and clear.' Unwavering means not moving. This indicates that for those yogis who are conceited in their wisdom, who are accustomed to discriminating phenomena but whose minds have not calmed down, the characteristic of which is conceit, this needs to be negated. Therefore, an unwavering mind is tranquility that is close to the path.' By citing these intellectual arguments, it is shown that excessive analysis becomes a fault, and therefore the meditation of tranquility is necessary. Here, it is said that the wisdom of discriminating phenomena has the characteristic of conceit, meaning that excessive analysis leads to conceit, but wisdom itself is not conceit. Similarly, the commentary states: 'Likewise, clarity means being free from faults such as dullness.' This indicates that for those yogis who focus solely on tranquility, even when discriminating phenomena, if too much emphasis is placed on calmness, it can lead to lethargy of the mind, and dullness becomes an unfavorable factor for discriminating phenomena, which needs to be negated.' This means that excessive emphasis on tranquility leads to dullness and lethargy, and becomes an unfavorable factor for discriminating phenomena, but this does not mean that tranquility itself is lethargy and dullness. Similarly, the final part of the 'Stages of Meditation' also says: 'When cultivating insight, if wisdom becomes too strong, then because tranquility is weak, like a lamp placed in the wind, the mind will waver and will not be able to see reality clearly. Therefore, at this time, one should cultivate tranquility. If tranquility is too strong, like being overcome by sleep, one will also not be able to see reality clearly. Therefore, at this time, one should cultivate wisdom. When the two proceed together like a pair of yoked oxen, one should remain in a state of non-action as long as it does not harm the body and mind.' This means that if either tranquility or insight is too strong, one should cultivate the other more to achieve balance. Because an excess of either (wisdom and tranquility) leads to imbalance. If too much emphasis is placed on tranquility, it can lead to lethargy or dullness, just as excessive analysis leads to conceit. Therefore, one must cultivate both the analytical capacity of discriminating wisdom and the practice of focused concentration. As the commentary states: 'Now, I will show the nature of that suchness-wisdom, which is neither lethargic nor conceited, but unwavering and clear.' Unwavering means not moving. This indicates that for those yogis who are conceited in their wisdom, who are accustomed to discriminating phenomena but whose minds have not calmed down, the characteristic of which is conceit, this needs to be negated. Therefore, an unwavering mind is tranquility that is close to the path.' By citing these intellectual arguments, it is shown that excessive analysis becomes a fault, and therefore the meditation of tranquility is necessary. Here, it is said that the wisdom of discriminating phenomena has the characteristic of conceit, meaning that excessive analysis leads to conceit, but wisdom itself is not conceit. Similarly, the commentary states: 'Likewise, clarity means being free from faults such as dullness.' This indicates that for those yogis who focus solely on tranquility, even when discriminating phenomena, if too much emphasis is placed on calmness, it can lead to lethargy of the mind, and dullness becomes an unfavorable factor for discriminating phenomena, which needs to be negated.' This means that excessive emphasis on tranquility leads to dullness and lethargy, and becomes an unfavorable factor for discriminating phenomena, but this does not mean that tranquility itself is lethargy and dullness. Similarly, the final part of the 'Stages of Meditation' also says: 'When cultivating insight, if wisdom becomes too strong, then because tranquility is weak, like a lamp placed in the wind, the mind will waver and will not be able to see reality clearly. Therefore, at this time, one should cultivate tranquility. If tranquility is too strong, like being overcome by sleep, one will also not be able to see reality clearly. Therefore, at this time, one should cultivate wisdom. When the two proceed together like a pair of yoked oxen, one should remain in a state of non-action as long as it does not harm the body and mind.' This means that if either tranquility or insight is too strong, one should cultivate the other more to achieve balance.
ྱས་ཏེ་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཤས་ཆེ་ནས་ཞི་ལྷག་ཆ་མ་སྙོམས་པ་ལ་མི་རྟོག་པའི་སྒོམ་ཀློང་དུ་གྱུར་པར་མི་གཟུང་ཞིང་། རིགས་པའི་དགག་བྱའི་ཚད་མ་ཟིན་པར་འདིའོ་སྙམ་དུ་གང་བཟུང་ཐམས་ཅད་བདེན་འཛིན་ཡིན་པས་དབུ་མའི་གཞུང་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་བཀག་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། སོ་སོར་ 3-2-75b རྟོག་པའི་དཔྱད་སྒོམ་ཐམས་ཅད་འཚང་རྒྱ་བའི་གེགས་སུ་འཛིན་པ་རྒྱ་ནག་གི་མཁན་པོའི་ལུགས་ཀྱང་མི་གཟུང་ངོ་། །བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་རྩ་འགྲེལ་གྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། འགྲེལ་པ་ལས། དེ་ལྟར་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡན་ལག་མེད་པ་དམིགས་པ་མེད་པ། གཟུགས་མེད་པ་རྣམ་པ་མེད་མི་གཡོ་བ་གསལ་བར་རྗེས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་ལམ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་དུ་འདོད་པས། བློའི་དཔྱོད་པ་མདུན་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །བློ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །དེའི་རང་གི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་ནི་དཔྱོད་པ་སྟེ་བློའི་དཔྱོད་པའོ། །བློའི་དཔྱོད་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་ཡིན་པའི་མདུན་ན་གནས་པ་དེ་ནི་བློའི་དཔྱོད་པ་མདུན་ན་གནས་པའོ། །དེས་འདི་སྐད་གསུངས་བར་འགྱུར་རོ། །རང་གིས་རིག་པའི་རང་བཞིན་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་མདུན་ན་དཔྱོད་པ་ཉིད་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བཤད་དོ། ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་སྤང་དུ་མི་རུང་བར་བསྒྲུབས་སོ། །མདོར་ན་སྒྲ་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་མན་ཆད་དུ་ཞི་གནས་སྒྲུབ་ལ། སྒྲ་མཐའ་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་ཞིང་དེར་ཡང་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་དཔྱད་པ་མངས་དྲགས་ན་སྔར་གྱི་གནས་ཆ་འཇིག་པས། དཔྱོད་པ་དང་འཇོག་པའི་སྒོམ་གཉིས་སྤེལ་མར་བྱས་ལ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ཐོབ་པར་བྱའོ། །དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལས་ཚོགས་མཐའ་ཡས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱ་སྤྱོད་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འགྲུབ་པ་ལ། བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞི་དང་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ལ། དངོས་གྲུབ་ཕྲན་ཚེགས་མང་པོ་འགྲུབ་པ་ལ་དེ་ལྟར་དགོས་ 3-2-76a པའི་ངེས་པ་མེད་དོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ནི། ལེགས་གྲུབ་ལས། ཤིན་ཏུ་མཆོག་གི་ལས་རྣམས་ནི། །བཟླས་བརྗོད་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འགྲུབ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་ཡང་། །ལས་རྣམས་ཕལ་ནི་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་དང་། དཔུང་བཟང་ལས། ཆོ་ག་བཞིན་དུ་དང་པོར་འབུམ་བཟླས་ནས། །དེ་ནས་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །དེ་ནས་མྱུར་དུ་དངོས་སྒྲུབ་ཐོབ་འགྱུར་ལ། །གསང་སྔགས་ཆོ་གས་ཡུན་རིང་ཉོན་མི་མོངས། །ཞེས་དང་། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས་ཀྱང་། རིག་སྔགས་དེ་ཉིད་མ་ལུས་དང་། །བདག་
【現代漢語翻譯】 應如是修習。若止的成分過重，止觀不平衡，則不應執著于無念的禪定狀態。若未把握以理智遮破的尺度，則無論執著什麼都會成為實執，因此應如中觀宗所想，所有這些都已被遮破。也不應像漢地禪師那樣，認為所有分別思辨的觀修都是成佛的障礙。《三摩地王經》的根本釋和后釋中也明確指出，釋文中說：『如是，我的真如是無支分、無所緣、無形、無相、不動搖、明晰地隨順體驗的自性，但認為沒有捨棄分別的道路，所以說智慧的思辨在前。』智慧即是般若，其于自境的行持即是思辨，是為智慧的思辨。智慧的思辨是智慧顯現的自性，是我的真如所在的前方，即是智慧的思辨在前。因此，這樣說來，自證的自性雖是無分別，但智慧的顯現卻在前方的思辨中行持。』因此，分別的智慧即使在修習真如時也不應捨棄。總之，從音聲住以下的禪定修習止，從音聲邊際修習觀，但在那裡，若分別思辨的智慧過於繁多，則會破壞之前的住分，因此應交替進行觀修和安住的修習，從而獲得止觀雙運。 爲了成就經續中所說的無量殊勝悉地事業，必須先進行四支唸誦和三摩地。而要成就許多微小的悉地，則不一定需要這樣。 如何從修習本尊法到成就悉地？ 第四，關於如何從修習本尊法到成就悉地：在《成就法》中說：『最殊勝的事業，由特殊的唸誦成就。事先進行本尊法修習，也能成就一般的事業。』《功德藏》中說：『首先如儀軌般唸誦十萬遍，然後開始修持密咒。這樣就能迅速獲得成就，密咒儀軌不會耗費太長時間。』《三摩地王經》的后釋中也說：『全部的明咒，以及我』
【English Translation】 One should practice accordingly as it is said to meditate in that way. If the aspect of zhi-gnas (shamatha, calm abiding) is too dominant, and zhi-lhag (shamatha-vipashyana, calm abiding and insight) are not balanced, one should not grasp it as becoming a meditative state of non-thought. If one does not grasp the measure of what is to be refuted by reasoning, then whatever one grasps thinking 'this is it' is grasping at truth, so one should think that all of those have been refuted from the Madhyamaka (Middle Way) treatises. Also, one should not grasp the system of the Chinese mkhan-po (abbot), who holds that all individually conceptual analytical meditations are obstacles to attaining enlightenment. The later Samadhiraja Sutra root and commentary also clearly state, in the commentary: 'Thus, my tathata (suchness) is of the nature of experiencing without limbs, without object, without form, without appearance, unmoving, and clearly following, but it is considered that the path of discriminating is not abandoned, so it is said that the intellect's discrimination is present before.' Intellect is shes-rab (prajna, wisdom). Its engagement with its own object is discrimination, which is the intellect's discrimination. That intellect's discrimination, which is the nature of the appearance of wisdom, is present before whatever my tathata is, that is the intellect's discrimination present before. Thus, it will be said in this way: 'Although the nature of self-awareness is non-conceptual, the appearance of wisdom engages in discrimination before.' Thus, it is established that individual discriminating wisdom should not be abandoned even during the time of meditating on tathata. In short, from the sgra-gnas (sound abiding) meditation downwards, one cultivates zhi-gnas, and from the edge of sound one meditates on lhag-thong (vipashyana, insight), and even there, if the analysis of individual discriminating wisdom is too much, the previous abiding part will be destroyed, so one should alternately perform the meditation of analysis and settling, and thereby obtain the union of zhi-lhag. In order to accomplish the limitless activities of extraordinary dngos-grub (siddhi, accomplishments), as stated in the Kriya and Carya tantras, one must first have the four branches of recitation and the three samadhis. However, there is no certainty that this is necessary to accomplish many minor dngos-grub. How to accomplish dngos-grub (siddhi, accomplishments) after becoming suitable for bsnyen-pa (approach)? Fourth, regarding how to accomplish dngos-grub (siddhi, accomplishments) after becoming suitable for bsnyen-pa (approach): In the Legs-grub it says: 'The most excellent activities are accomplished by special recitation. Also, performing bsnyen-pa (approach) beforehand, most activities will be accomplished.' And in the dpung bzang: 'First recite one hundred thousand times according to the ritual, then engage in the practice of gsang-sngags (mantra). Then one will quickly obtain the accomplishment, and the gsang-sngags (mantra) ritual will not take too long.' And in the later Samadhiraja Sutra: 'All the rig-sngags (vidya-mantra), and I'
གི་དེ་ཉིད་ཆོ་ག་དང་། །བཟླས་བརྗོད་དེ་ཉིད་མཆོག་ཤེས་ན། །མིས་ནི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པས། ཤེས་རབ་དང་ཚེ་སྤེལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞི་རྒྱས་དང་དྲག་པོའི་ལས་སྒྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བཏང་ནས་དེ་ནས་ལས་ལ་སྦྱར་དགོས་ཏེ་འདི་ནི་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁའི་ལུགས་སོ། །ཞི་བ་དང་རྒྱས་པ་དང་དྲག་པོའི་ལས་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་དང་། པདྨའི་རིགས་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་སྟེ། དངོས་གྲུབ་མཆོག་དང་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བོ། །ཞི་བ་ནི། དུས་མ་ཡིན་པར་འཆི་བ་དང་ནད་རྣམས་དང་ཡམས་དང་གནོད་པ་དང་འགོ་ནད་རྣམས་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །རྒྱས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལང་ཚོ་དང་བྱིན་དང་མཐུ་སྟོབས་དང་ཡོན་ཏན་དང་འདོད་དོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པའོ། །དྲག་ཤུལ་ནི། གསད་བསྐྲད་སོགས་སོ། །དུས་ནི། དགུན་ཟླ་ཐ་ཆུང་དང་སྟོན་ཟླ་འབྲིང་དང་དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་དང་འབྲིང་དང་དབྱར་ཟླ་ར་བའི་ཡར་ངོ་ལ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་དང་ཞི་བ་རྣམས་བྱ་སྟེ། དང་པོ་ལ་བགེགས་མེད་དོ། །ཞི་བ་ཕལ་ཆེར་སྟོན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པ་དགུན་དང་། དྲག་ 3-2-76b ཤུལ་དཔྱིད་སྨད་བྱེད་པ་ཤིས། དངོས་གྲུབ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་རྣམས་ནི་ཟླ་བ་ལྔ་བོ་དེའི་མར་ངོ་ལ་བྱ། དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་དང་ཞི་རྒྱས་དང་དྲག་པོའི་དུས་ནི། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ནང་པར་དང་སྲོད་དང་ནམ་ཕྱེད་ཉིན་ཕྱེད་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཞི་བ་ནི་ཡར་ཚེས་གཅིག་ནས་ཉེའི་བར་དང་། རྒྱས་པ་ནི་ཉ་ནས་ཉའི་བར་དང་། དྲག་པོ་ནི་མར་ངོ་ལ་བྱའོ། །ལས་ཀུན་ལ་ཤིས་པའི་དུས་ནི། ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ཟླ་ཕྱེད་དང་། ཉི་ཟླ་གཟས་ཟིན་པ་དང་། ཚེས་གཅིག་དང་གསུམ་དང་ལྔ་དང་བདུན་དང་བཅུ་གསུམ་དང་སྐར་མ་རྒྱལ་གྱི་དུས་རྣམས་སོ། །གནས་ནི་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རི་ལ་སོགས་པ་དང་། མཚོ་འགྲམ་ལ་སོགས་པ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་སྔགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་སུ་བྱ་སྟེ། ཁང་རུལ་ལ་སོགས་པར་མི་བྱའོ། །འདུག་སྟངས་ནི། ཞི་བ་ལ་པདྨའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་དང་། རྒྱས་པ་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཀྱི་འདུག་སྟངས་དང་། དྲག་པོ་ལ་རྐང་པས་རྐང་པ་མནན་ཏེ། ཁ་ནི་བྱང་དང་ཤར་དང་ལྷོར་བལྟའོ། །རིགས་རེ་རེ་ལ་ཡང་དངོས་གྲུབ་གསུམ་གསུམ་དང་། ཞི་རྒྱས་དང་དྲག་པོ་གསུམ་གསུམ་ཡོད་པས་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དང་། རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོས་ཞི་སོགས་གསུམ་བྱའོ། །དངོས་གྲུབ་གསུམ་དུ་འབྱེད་ལུགས་ལ་སྒོ་མང་སྟེ། ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་ནི། རིག་འཛིན་དང་། མངོན་ཤེས་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀུན་ཤེས་པ་སོགས་ནི་རབ་བོ། །མི་སྣང་བ་དང་བཅུད་ལེན་དང་རྐང་མགྱོགས་སོགས་ནི་འབྲིང་ངོ་། །གཞན་ད
【現代漢語翻譯】 如果懂得儀軌的精髓，以及持誦的殊勝之處，人們就能獲得成就。因此，在修持成就之前，要先進行四支瑜伽的持誦。如經文所說，爲了增長智慧和壽命等，在進行息災、增益和懷愛等事業之前，必須先進行閉關，然後再進行事業，這是四部密續共同的觀點。 息災、增益和懷愛的事業，應分別由如來部（Tathāgata）、蓮花部（Padma）和金剛部（Vajra）來修持。殊勝、中等和下等的成就也應如此修持。 息災是指平息非時而死、疾病、瘟疫、災害和傳染病等。 增益是指增長壽命、青春、福運、能力、力量、功德和願望。 懷愛是指誅殺、驅逐等。 時間方面，在冬季最後一個月、秋季中間一個月、春季第一個月和中間一個月、夏季第一個月的上半月，可以修持殊勝的成就和息災法。第一個月沒有障礙。一般來說，息災法多在秋季修持，增益法多在冬季修持，懷愛法在春末修持最為吉祥。中等和下等的成就，可以在這五個月的下半月修持。殊勝、中等、下等三種成就，以及息災、增益和懷愛的時間，應依次在清晨、黃昏、半夜、中午進行。息災法應在上半月的第一天到第十五天之間修持，增益法應在滿月到滿月之間修持，懷愛法應在下半月修持。所有事業的吉祥時間是神變月的前半月，以及日月食的時候，還有初一、初三、初五、初七、十三，以及星宿為吉星的時候。 地點方面，殊勝、中等、下等三種成就，應依次在山等地方、海邊等地方，以及其他與真言相應的地點修持，不應在破舊的房屋等地方修持。 坐姿方面，修持息災法時採用蓮花坐，修持增益法時採用吉祥坐，修持懷愛法時雙腳相疊而坐，面朝北、東或南。 每個部族都有三種成就和三種息災、增益、懷愛法，因此應由各自部族的部主、部族之母和部族的忿怒尊來修持息災等三種事業。 成就分為三種的方式有很多，從本體的角度來說，持明（Vidyādhara）、神通（Abhijñā）和通曉一切論典等是殊勝的成就。隱身、服食精華和飛行等是中等的成就。其他如...
【English Translation】 If one understands the essence of the ritual and the supreme importance of recitation, one will attain accomplishment. Therefore, before pursuing accomplishments, one must first engage in the four-branch yoga of recitation. As stated in the scriptures, to increase wisdom and longevity, etc., before engaging in pacifying, increasing, and subjugating activities, one must first undertake retreat and then engage in the activities. This is the common view of the four tantra classes. Pacifying, increasing, and subjugating activities should be practiced by the Tathāgata family, the Padma family, and the Vajra family, respectively. Supreme, intermediate, and inferior accomplishments should also be practiced in this way. Pacifying refers to pacifying untimely death, diseases, epidemics, disasters, and contagious diseases, etc. Increasing refers to increasing lifespan, youth, fortune, ability, power, merit, and wishes. Subjugating refers to killing, expelling, etc. In terms of time, supreme accomplishments and pacifying practices can be performed during the first half of the last month of winter, the middle month of autumn, the first and middle months of spring, and the first month of summer. There are no obstacles in the first month. Generally, pacifying practices are mostly performed in autumn, increasing practices are mostly performed in winter, and subjugating practices are most auspiciously performed in late spring. Intermediate and inferior accomplishments can be performed during the second half of these five months. The times for supreme, intermediate, and inferior accomplishments, as well as pacifying, increasing, and subjugating, should be in the morning, dusk, midnight, and noon, respectively. Pacifying practices should be performed from the first to the fifteenth day of the waxing moon, increasing practices should be performed from full moon to full moon, and subjugating practices should be performed during the waning moon. Auspicious times for all activities are the first half of the month of miracles, during solar and lunar eclipses, and on the first, third, fifth, seventh, and thirteenth days of the month, as well as when the constellation is an auspicious star. In terms of location, supreme, intermediate, and inferior accomplishments should be practiced in places such as mountains, seashores, and other places that are in accordance with the mantra, respectively. They should not be practiced in dilapidated houses, etc. In terms of posture, the lotus posture should be adopted for pacifying practices, the auspicious posture should be adopted for increasing practices, and for subjugating practices, one should sit with one foot on top of the other, facing north, east, or south. Each family has three accomplishments and three pacifying, increasing, and subjugating practices. Therefore, the three activities of pacifying, etc., should be performed by the lord of the respective family, the mother of the family, and the wrathful deity of the family. There are many ways to divide accomplishments into three categories. From the perspective of essence, Vidyādhara (knowledge holder), Abhijñā (supernatural knowledge), and knowing all the scriptures are supreme accomplishments. Invisibility, consuming essence, and swiftness of foot are intermediate accomplishments. Others such as...
བང་དུ་འདུ་བ་དང་གསད་བསྐྲད་སོགས་ནི་ཐ་མའོ། །རིགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུམ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །རྟགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་རྫས་འབར་བ་དང་དུ་བ་འཐུལ་བ་དང་དྲོ་བ་ལས་གསུམ་མོ། །གཞི་ལས་ནི་ལུས་ཀྱི་དང་རྫས་ཀྱི་དང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་ 3-2-77a གྲུབ་བོ། །གསུང་བ་པོའི་སྒོ་ནས་ནི་འཕགས་པ་དང་ལྷ་དང་ས་བླ་བའི་སྔགས་སོ། །དངོས་གྲུབ་སྟེར་བ་པོ་མཆོག་ཡིན་ཀྱང་སྒྲུབ་པ་པོས་ལེགས་པར་མ་འབད་པའི་བསྙེན་པ་ལས་དངོས་གྲུབ་ཐ་མ་སྩོལ་བ་ཡང་ཡོད་ལ། ལེགས་པར་བསྙེན་ན་ནི་ཐ་མས་ཀྱང་གཞན་ལ་བསླངས་ནས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྟེར་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་ཀྱི་ལྟས་བརྟག་ཐབས་ནི། ཉའམ་ཡང་ན་ཡར་ཚེས་གང་བཟང་ལ་སྨྱུང་བ་བྱས་ནས་ནུབ་གཅིག་གམ་གསུམ་དུ་རྨི་ལམ་བརྟག་སྟེ། སྐྱུ་རུ་ར་ལ་སོགས་པའི་ཁྲུས་རྩི་དང་དྲི་ཞིམ་པོའི་སྤོས་ཆུས་ཁྲུས་བྱས་ཏེ་ཉེ་རེག་བྱ། གོས་གཙང་མ་གསར་བ་བགོ། སྲོད་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ནས་རང་གི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཙནྡན་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་བདུག་པས་བདུགས་ཏེ་མཆོད་པ་བྱ། ཞོ་ཡོད་པའི་གཏོར་མ་མང་ཞིང་བཟང་བ་དབུལ། མར་གྱི་སྦྱིན་སྲེག་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ལས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སརྫ་རའི་བསྲེག་བླུགས་དབུལ། བུ་མོས་བཀལ་བའི་སྲད་བུ་ལ་མདུད་པ་བདུན་བྱ་ལ་རང་གི་ལྷའི་སྔགས་ཀྱི་ལན་བདུན་བསྔགས་པ་དཔུང་པ་གཡོན་པ་ལ་བཅིང་། ལྷ་ལ་རྨི་ལམ་དུ་སྒྲུབ་པ་བྱས་པ་དེ་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་ཀྱི་བཀའ་སྩོལ་བའི་གསོལ་བ་གདབ་ལ། རང་གི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདྲ་བར་བསམས་ལ་དེའི་སྔགས་འདོན་བཞིན་དུ་ཀུ་ཤའི་གདན་མེ་ཏོག་མང་པོས་ཀླུབས་པ་ལ་ཉལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྨི་ལམ་དུ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་རང་གི་ལྷ་དང་བྱང་སེམས་དང་འཁོར་རྣམས་བཞི་དང་། རི་དང་གླང་བོ་དང་འབབ་ཆུ་དང་ནོར་དང་གོས་རྙེད་པ་སོགས་དགའ་བའི་རྨི་ལམ་རྨིས་ན་སྒྲུབ་པ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྒྲུབ་པ་བྱེད་པ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་གིས་སྒྲུབ་པ་དང་། སྔགས་ཀྱི་བཟླས་ 3-2-77b སྒོམ་ཙམ་བྱས་ཏེ་སྒྲུབ་པ་སོགས་མང་དུ་བཀའ་སྩལ་བ་གང་ཡིན་དེ་རྣམས་བྱ་སྟེ། དུས་གསུམ་དུ་མཆོད་པ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་དང་། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་གླེགས་བམ་བཀླག་པ་དང་མཎྜལ་བྱ་བ་དང་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། དུས་གསུམ་དུ་བསྲུང་བ་བྱ་བ་རྣམས་གོས་ལན་གསུམ་དུ་བརྗེས་ནས་བྱའོ། །བག་མེད་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་དུས་གསུམ་དུ་བྱ་བ་མ་བྱུང་ན་རང་གི་ལྷའི་སྔགས་ཉེར་གཅིག་རེ་གདོན་པར་བྱའོ། །དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་ཞག་གསུམ་མམ་གཉིས་སམ་གཅིག་སྨྱུང་གནས་བྱ་སྟེ་དེ་རྣམས་ནི་ལེགས་གྲུབ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་པའོ། །དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་མདུན་དུ་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པས་མི་ཆོག་པར་གསར་ད
【現代漢語翻譯】 聚集和殺戮驅逐等是下等的成就。從種類上來說，三種已經講述完畢。從徵兆上來說，是物質燃燒、濃煙滾滾和溫暖三種。從基礎上來說，是身體的、物質的和享受的成就。 從講述者上來說，是聖者（'phags pa，Arya，聖者）、天神（lha，Deva，天神）和地神（sa bla ba，Bhumi-pati，土地神）的咒語。即使是賜予成就者中最殊勝的，如果修行者沒有好好努力，也可能會賜予下等成就。如果好好地修行，那麼下等的也能請求他人而賜予殊勝成就。 在成就修法之前，觀察能否成就的徵兆的方法是：在新月或上弦月好的日子裡齋戒，然後在一夜或三夜裡觀察夢境。用余甘子（skyu ru ra，Emblica officinalis，一種草藥）等沐浴劑和香氣撲鼻的香水沐浴后，進行親近。穿乾淨的新衣服。傍晚，像之前說的那樣供養供品，迎請自己的本尊，用白檀香等薰香供養。供養大量且精美的酸奶食子（gtor ma，Bali，食子）。進行一百零八次酥油火供，並根據事業和後續，供養芥子（sardza ra，Sarshapa，芥菜子）的焚燒物。讓女孩用線打七個結，並唸誦七遍自己本尊的咒語，繫在左臂上。向本尊祈禱，請求在夢中告知所修之法能否成就。觀想自己的本尊，唸誦本尊的咒語，睡在鋪滿鮮花的吉祥草墊子上。 然後，如果在夢中夢見三寶（dkon mchog gsum，Triratna，佛法僧三寶）、自己的本尊、菩薩（byang sems，Bodhisattva，菩薩）和眷屬四眾，以及山、象、流水、財富和獲得衣服等令人高興的夢，那麼就開始修法。然後，對於修法，無論是通過火供修法，還是僅僅通過唸誦咒語和禪修來修法等，都應按照所教導的去做。在三個時段進行供養、懺悔罪業、隨喜、祈願，閱讀般若經（sher phyin，Prajnaparamita，般若波羅蜜多）的經卷，進行曼荼羅（maNdal，Mandala，壇城）的供養，受持戒律，在三個時段進行守護，這些都應更換三次衣服後進行。如果不謹慎，沒有在三個時段做這些事情，那麼就念誦二十一遍自己本尊的咒語。 對於上、中、下三種成就，依次進行三天、兩天或一天的齋戒，這些都是按照《善成經》（legs grub，Susiddhikara，善成經）中所說的講述的。在這些時候，不能僅僅迎請本尊到前方，而是要重新...
【English Translation】 Gathering and killing, expelling, etc., are the lowest attainments. In terms of types, the three have already been explained. In terms of signs, there are three: the burning of substances, the billowing of smoke, and warmth. In terms of basis, there are the attainments of body, substance, and enjoyment. In terms of the speaker, there are the mantras of the Noble Ones (Arya), the gods (Deva), and the earth lords (Bhumi-pati). Even the most supreme giver of attainments may grant the lowest attainments if the practitioner does not strive well. If one practices well, even the lowest can request from others and grant the supreme attainment. Before engaging in the practice of attainment, the method for examining the signs of whether it will be accomplished or not is as follows: On a good day of the new moon or waxing moon, fast and then observe dreams for one or three nights. Bathe with cleansing herbs such as Emblica officinalis and fragrant perfumes, and then engage in intimacy. Wear clean, new clothes. In the evening, offer the offerings as previously described, invite your own deity, and offer incense with white sandalwood, etc. Offer a large and excellent torma (Bali) with yogurt. Perform one hundred and eight ghee homas, and according to the activity and subsequent actions, offer mustard seed (Sarshapa) burnt offerings. Have a girl tie seven knots in a thread and recite the mantra of your own deity seven times, tying it on your left arm. Pray to the deity, requesting that they bestow in a dream whether the practice being done will be accomplished or not. Visualize your own deity as they are, recite their mantra, and lie down on a cushion of kusha grass covered with many flowers. Then, if in a dream one dreams of the Three Jewels (Triratna), one's own deity, bodhisattvas (Bodhisattva), and the four assemblies of attendants, as well as mountains, elephants, flowing water, wealth, and obtaining clothes, etc., which are joyful dreams, then one should begin the practice. Then, for the practice, whether it is practicing through fire offerings or simply practicing through reciting mantras and meditating, etc., one should do whatever has been taught. Offerings, confession of sins, rejoicing, prayers, reading the scriptures of the Prajnaparamita, making mandala offerings, taking vows, and guarding during the three times should all be done after changing clothes three times. If one becomes careless and does not do these things during the three times, then one should recite one's own deity's mantra twenty-one times. For the superior, intermediate, and inferior attainments, one should fast for three days, two days, or one day respectively. These are explained as they are spoken in the Susiddhikara Sutra. During these times, it is not sufficient to merely invite the deity to the front, but one must...
ུ་སྐྱེད་དགོས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་དང་བུམ་སྐྱེད་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི། སློབ་དཔོན་འདི་གཉིས་ལྟར་ན་སྔར་བཤད་པའི་ལྷ་དྲུག་གི་སྐྱེད་ཆོག་བྱས་ནས་བཟླས་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་དང་པོ་གཉིས་སྐབས་སུ་གང་བབ་བྱའོ། །བུམ་པའི་རྫས་དང་སྐྱེད་ཆོག་སོགས་ནི་སྤྱི་འགྲོ་ལྟར་བྱས་པས་ཆོག་གོ། དེ་འདྲ་བའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་བཀྲེས་པ་ཆུང་བ་དང་ནད་ལས་ཐར་པ་དང་། ཤེས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་འབྱུང་བ་དང་ལྷག་པར་གཟི་མདངས་ཆེ་ཞིང་བརྟན་པ་དང་། རྨི་ལམ་བཟང་ཞིང་བདེན་པ་རྨི་བ་དང་བཟླས་བརྗོད་ལ་དགའ་རུ་སོང་བ་དང་ངལ་བ་ཆུང་ཞིང་དྲི་ཞིམ་པོ་བྲོ་བ་དང་། ཡོན་ཏན་ལྷུར་ལེན་པ་དང་ལྷ་ལ་གུས་པ་ཆེར་སོང་ན་བཟླས་སྒོམ་གནད་དུ་སོང་བའི་རྟགས་སུ་ལེགས་གྲུབ་ལས་བཤད་ལ། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་ལས་མ་དད་པ་དང་སྙོམ་ལས་དང་། བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པ་དང་རྒོད་པ་དང་ཡིད་ཀྱི་གདུང་བ་ཆེ་བ་དང་། ལས་ལ་ 3-2-78a ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་བཟླས་བརྗོད་དང་བསམ་གཏན་ལ་མི་ཞེན་པ་དང་། ཅལ་ཅོལ་གྱི་གཏམ་ལ་དགའ་བ་དང་། བྱ་བ་མིན་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་། གདོན་གྱིས་བརླམས་པ་དང་། རྨི་ལམ་ངན་པ་རྨི་བ་སོགས་ནི་ལྷ་གཞན་དུ་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུ་དང་། ཆགས་སྡང་དང་རྒྱགས་པ་དང་སྒྱུ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་བཟླས་བརྗོད་ལ་ཡིད་རྒྱུན་ལྡན་དུ་གནས་པ་ནི་ལྷ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་རྒྱུར་གསུངས་སོ། །འདི་དག་ནི་དང་པོ་བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་རིག་པར་བྱའོ། །རང་གཞན་གྱི་དོན་ནད་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་སྒྲུབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་དང་རབ་གནས་སོགས་བྱེད་པ་ལ་ནི། སྔོན་དུ་ལྷ་དྲུག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡན་ལག་བཞིའི་སྒོ་ནས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་གྲངས་རྫོགས་ན། དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་མ་བསྒོམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་རུང་བས་དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་ཡང་དེ་ཉིད་གསུམ་གྱི་བསམ་གཏན་སྒོམ་པ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་དམིགས་པ་གསུམ་ཆར་བྱེད་པ་ནི་ས་མཚམས་མ་ཕྱེད་པའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། སྨྱུང་བར་གནས་དང་ཁྲུས་ཀྱི་ཆོ་ག་སོགས། །བསྒོམ་བཟླས་ཕྱོགས་རེ་ཤེས་པས་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི། །རྒྱུད་དོན་ཤེས་པར་སྨྲ་ན་བཞད་གད་གཞི། །དེ་ཕྱིར་རྒྱུད་དོན་ལམ་དུ་སྒྲིག་པ་གཅེས། །དེ་ཡང་བྱ་བ་སྤྱི་ཡི་རྒྱུད་བཞི་དང་། །ཁྱད་པར་ལེགས་གྲུབ་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་རྒྱུད། །རྒྱ་གར་མཁས་པ་གཉིས་ཀྱིས་བཀྲལ་བ་བཞིན། །དགོངས་པ་བཙལ་ནས་གསལ་བར་ཕྱེ་བ་འདི། །བྱ་རྒྱུད་མཐའ་དག་ལྟ་བའི་མིག་གཅིག་གོ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །། ༈ སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་གསུམ་པ། གཉིས་པ་སྤྱོད་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་
【現代漢語翻譯】 關於壇城生起和瓶生起等，按照這兩位論師的觀點，在進行之前所說的六尊本尊的生起儀軌后，在念誦時，四支唸誦的前兩支應根據情況而定。瓶的材料和生起儀軌等，按照共同的方式進行即可。在這樣的本尊瑜伽中，如果出現飢餓感減輕、擺脫疾病、出現特殊的智慧、尤其是容光煥發且穩定、夢境吉祥且真實、更加喜歡唸誦、疲勞感減輕且氣味芬芳、樂於接受功德、更加恭敬本尊等情況，那麼這就是念修達到要點的徵兆，這是在《成就殊勝》中所說的。而在《后禪定》中說，如果不信仰、懈怠、被飢渴所壓倒、散亂、內心的痛苦巨大、對事業猶豫不決、不喜歡唸誦和禪定、喜歡閑聊、從事不應從事的事情、被邪魔所迷惑、做惡夢等，這些都是偏離其他本尊的原因；而貪嗔、傲慢和幻覺等平息，唸誦持續不斷，則是趨向于本尊顯現的原因。這些在最初親近時也應瞭解。爲了成就自他的利益，如平息疾病等微小的成就，以及進行灌頂和開光等，如果事先通過六尊本尊的等持和四支的方式圓滿唸誦的數量，那麼即使不修習那三者的禪定也完全可以，所以在那些時候，修習那三者的禪定和進行唸誦的三種所緣，都是沒有區分界限的。 在此說道：齋戒和沐浴的儀軌等，僅僅瞭解念修的一部分就自詡爲了解行持續部的意義，真是可笑至極。因此，將續部的意義安排在道次第中至關重要。那也包括行持總的四部續和，特別是《成就殊勝》和《后禪定》續部。如同印度兩位智者所闡釋的那樣，尋求其意並清晰地辨別，這便是觀察所有行持續部的唯一眼睛。這是從大金剛持的道次第中，對所有秘密的要點進行辨別后，行持續部的道次第，即第二品。 第三品：事續部的道次第 第二，行續部的道次第分為四部分：道次第的修習
【English Translation】 Regarding the generation of mandalas and vase generation, according to these two teachers, after performing the generation ritual of the six deities mentioned earlier, when reciting, the first two of the four branches of recitation should be determined according to the situation. The materials for the vase and the generation ritual, etc., can be done according to the common method. In such deity yoga, if there is a reduction in hunger, freedom from disease, the emergence of special wisdom, especially radiance and stability, auspicious and true dreams, a greater liking for recitation, reduced fatigue and a fragrant smell, a willingness to accept merits, and greater respect for the deity, then these are signs that the recitation and meditation have reached the key point, as stated in 'Excellent Accomplishment'. In 'Later Contemplation', it is said that if there is disbelief, laziness, being overwhelmed by hunger and thirst, distraction, great mental suffering, hesitation about actions, dislike of recitation and meditation, fondness for idle talk, engaging in inappropriate activities, being possessed by demons, and having bad dreams, these are the causes of deviating to other deities; while the pacification of attachment, hatred, pride, and illusion, etc., and the continuous presence of recitation in the mindstream, are said to be the causes of approaching the manifestation of the deity. These should also be understood during the initial approach. In order to accomplish the benefit of oneself and others, such as pacifying minor accomplishments like illnesses, and performing empowerments and consecrations, etc., if the number of recitations is completed in advance through the samadhi and four branches of the six deities, then it is completely acceptable even if one does not practice the meditation of those three, so in those times, practicing the meditation of those three and performing the three objects of recitation is not distinguishing the boundaries. Here it is said: Fasting and bathing rituals, etc., merely knowing a part of recitation and meditation and claiming to understand the meaning of the action tantra is extremely ridiculous. Therefore, it is crucial to arrange the meaning of the tantra in the stages of the path. That also includes the general four tantras of action, and especially the 'Excellent Accomplishment' and 'Later Contemplation' tantras. Just as the two Indian scholars have explained, seeking its meaning and clearly distinguishing it, this is the only eye for observing all action tantras. This is from the stages of the path of the Great Vajradhara, after distinguishing all the key points of the secrets, the stages of traversing the path of the action tantra, that is, the second chapter. Chapter Three: The Stages of Traversing the Path of Conduct Tantra Second, the stages of the path of conduct tantra are divided into four parts: the practice of the stages of the path.
པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བ་དང་། སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་ 3-2-78b དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་པ་ལས་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ཅན་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པས་ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་བྱས་པ་སྟེ། འདི་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ཙམ་དང་ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ་རྣམས་རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་དུ་བཤད་ཟིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་དབང་གི་ཆོ་ག་ནི་གཞུང་མངས་པའི་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་རྩ་འགྲེལ་དང་། ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། དེ་ལ་དམ་ཚིག་བསྟན་པར་བྱ། །དེ་རིང་ཕན་ཆད་བུ་ཁྱོད་ཀྱིས། །དམ་པའི་ཆོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་ད་ཕྱིན་ཆད། །ཡོངས་སུ་གཏང་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་སེར་སྣ་དང་ནི་གང་། །སེམས་ཅན་གནོད་པ་མི་བྱའོ། །དམ་ཚིག་འདི་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བརྟུལ་ཞུགས་བཟང་པོ་ཁྱོད་ལ་བཤད། །ཇི་ལྟར་རང་གི་སྲོག་སྲུང་བ། །དེ་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་དག་སྲུངས། །ཞེས་དང་། གཞན་ཡང་མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་གི་བསླབ་པའི་གཞི་ལ་གནས་དགོས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་ལ། དམ་ཚིག་གཞན་ནི། བྱ་རྒྱུད་ལས་བཤད་པ་རྣམས་ཕལ་མོ་ཆེ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས་བསྲུང་བར་བྱའོ། །བྱ་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་ནི། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་ཡང་བྱང་ས་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱུད་འདིར་བཤད་པས། དེ་རྣམས་རྒྱས་པར་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལེའུའི་རྣམ་བཤད་དུ་བཤད་ཟིན་ཅིང་། འདི་གཉིས་ལ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་གིས་སྡོམ་པ་གཟུང་ 3-2-79a བ་མི་རུང་བ་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་ཆོ་ག་དང་དེ་དག་ལ་རྩ་ལྟུང་ཇི་ཙམ་ཡིན་པ་སོགས་ནི། རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། ། ༈ དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཕྱེ་བའི་དོན་སོ་སོར་བཤད་པའོ། ། ༈ རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབྱེ་བ། དང་པོ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའོ། །དེ་ལ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ནི། མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཏེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སོ། །དེ་ལ་ལྷའི་གཟུགས་རྣ
【現代漢語翻譯】 要成為適合的容器，成為容器后要使誓言和戒律清凈，安住于誓言后，如何先行親近，從親近中成就后，如何獲得成就。 成為適合修習道的容器： 第一，從行部的續部中所說的具有大悲心本質等的壇城中獲得灌頂，從而成為修習道的容器。關於這一點，進入壇城和進入后灌頂的方式等，已經在根本墮罪的解釋中講述完畢。壇城和灌頂的儀軌，因為篇幅過長，所以沒有書寫。可以從《現觀莊嚴根本釋》和《金剛手灌頂》等中瞭解。 成為容器后，使誓言和戒律清凈： 第二，如《現觀莊嚴》中所說：『現在宣說誓言，從今天起，你，我的孩子，對於神聖的法和菩提心，乃至生命，從今以後，都不要放棄。你不要吝嗇，也不要傷害眾生。這些誓言是佛陀對你說的良好行爲準則。就像保護自己的生命一樣，你也要守護這些誓言。』此外，還要安住于斷除十不善業的學處。其他的誓言，因為從行部中所說的誓言大多是共同的，所以要守護。對於行部和事部兩者來說，大乘的戒律是如《文殊根本續》中所說的菩薩戒。因此，根本墮罪也如《菩薩地持經》和《善巧方便經》中所說的那樣，在本續中宣說。這些在戒律品釋中已經詳細解釋。對於這兩者，以五種姓的戒律來受戒是不允許的，受持菩薩戒的儀軌以及這些戒律有多少根本墮罪等，已經在根本墮罪的解釋中詳細解釋，所以不再贅述。 安住于誓言后，如何先行親近： 第三，分為兩種：瑜伽的分類和分別解釋分類的意義。 瑜伽的分類： 第一，如《現觀莊嚴》中所說：『秘密主，本尊的形象也有兩種，完全清凈的和不完全清凈的。其中，完全清凈的是證悟的自性，遠離一切相。不完全清凈的是具有相的形象，即顏色和形狀。』其中，本尊的形象...
【English Translation】 To become a suitable vessel, and having become a vessel, to purify the vows and precepts; having abided in the vows, how to first approach; and having become capable from the approach, how to accomplish the siddhi. Becoming a suitable vessel for meditating on the path: First, having received empowerment in the mandala of those who possess the essence of great compassion, as taught in the Kriya Tantras (Action Tantras), one becomes a vessel for meditating on the path. Regarding this, the manner of merely entering the mandala and receiving empowerment upon entering has already been explained in the commentary on the root downfalls. The rituals for the mandala and empowerment have not been written due to fear of prolixity. They should be understood from the root and commentary of the Abhisambodhi of Vairochana and the empowerment of Vajrapani, etc. Having become a vessel, purifying the vows and precepts: Second, as stated in the Abhisambodhi of Vairochana: 'Now the vows will be taught. From today onwards, you, my child, shall not abandon the sacred Dharma and Bodhicitta, even for the sake of your life. You shall not be miserly, nor harm sentient beings. These vows are the good conduct explained to you by the Buddhas. Just as you protect your own life, so shall you protect these.' Furthermore, one must abide in the training of abandoning the ten non-virtuous actions. Other vows, mostly common ones explained in the Kriya Tantras, should be kept. For both Kriya and Charya (Performance) Tantras, the Mahayana precepts are the Bodhisattva vows, as taught in the Manjushri Root Tantra. Therefore, the root downfalls, as explained in the Bodhisattva Bhumi Sutra and the Sutra on Skillful Means, are taught in this tantra. These have been explained in detail in the commentary on the chapter on ethics. For these two, it is not permissible to take vows with the vows of the five families, and the ritual for taking the Bodhisattva vows and how many root downfalls there are for these have been explained in detail in the commentary on the root downfalls, so I will not elaborate further. Having abided in the vows, how to first approach: Third, there are two parts: the classification of yoga and explaining the meaning of the classification separately. The classification of yoga: First, as stated in the Abhisambodhi of Vairochana: 'Lord of Secrets, the form of the deity is also of two types: completely pure and not completely pure. Among these, the completely pure is the nature of realization, free from all characteristics. The not completely pure is the form with characteristics, i.e., color and shape.' Among these, the form of the deity...
མ་པ་གཉིས་གྱིས་དགོས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མཚན་མ་དང་བཅས་པས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའོ། །མཚན་མ་མེད་པས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མཚན་མར་བཅས་པས་མཚན་བཅས་ཀྱི། །དངོས་གྲུབ་རྒྱལ་བ་དམ་པ་བཞེད། །མཚན་མ་མེད་ལ་གནས་པས་ནི། །མཚན་མ་ཅན་ཡང་བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་། །དེ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ། །མཚན་མ་མེད་ལ་བརྟེན་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མཚན་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སོ། །མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང་བྲལ་བའི་ལྷའི་སྒོམ་བཟླས་ཡིན་ལ། མཚན་མ་མེད་པ་ནི། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང་བཅས་པའི་ལྷའི་སྒོམ་བཟླས་ལ་བྱ་ཡི་སྟོང་ཉིད་རྐྱང་བ་སྒོམ་པ་ལ་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་སྟོང་པ་རྐྱང་བའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་དགོས་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་གཉིས་ཀ་འགྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ 3-2-79b ལྷའི་གཟུགས་སྟོན་པ་ན་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ཏེ་ཞེས་ཞལ་ཕྱག་གི་གཟུགས་ཙམ་ལ་མ་མཛད་པར་གཟུགས་ཁྱད་པར་པ་ལ་མཛད་དོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་ཡང་དོན་དམ་པའི་ལྷ་ཞེས་ལྷའི་ཐ་སྙད་མཛད་ཀྱང་། འདིར་ནི་ལྷའི་གཟུགས་ཉིད་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་དང་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་ཀྱི་གནད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱའོ། །སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང་ལུང་འདིས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་ལྷའི་སྐུ་བསྟན་པར་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སུ་ཡང་དབྱེ་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཕྱི་དང་ནང་གི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཡན་ལག་བཞི་པ་ངས་བཤད་པ། །དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་སྟེ། །དམིགས་པ་ཅན་ནི་བླ་མེད་པ། །སླར་སྡུད་པ་ཡི་ཚིག་གིས་ནོན། །ལྷ་ཡི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ཡིད། །ཤུབ་སྟེ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པའི་མཆོག །དམིགས་པ་ཅན་ལ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡིད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འདས་ཞེས་བྱ། །སླར་སྡུད་ལ་སོགས་རྣམ་པར་སྤངས། །ལྷ་དང་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་དང་། །ཐ་དད་མ་ཡིན་འཛིན་པ་ཡི། །ཡིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་བྱ། །གཞན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡང་འཕགས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཟག་མེད་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དང་དེས་ཟིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་རིམ་ལས། དེ་ལ་ལམ་དངོས་ནི། བྱ་བའི་རྒྱུད་དང་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ནི་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོས་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ཉིད་ནི་ལམ་མོ། །ཞེས་རིམ་གཉིས་བླ་མེད་ཀ
【現代漢語翻譯】 通過兩種方式，可以實現兩種目的：有相瑜伽成就的是有相悉地（成就），無相瑜伽也能成就具有形象的悉地（成就）。 有相瑜伽者， 諸佛聖眾皆歡喜。 安住于無相者， 有相成就亦可得。 因此於一切時， 當依止於無相。 如是說，即有相瑜伽和無相瑜伽兩種。有相瑜伽是指不與空性結合的本尊觀修和唸誦；無相瑜伽是指與空性結合的本尊觀修和唸誦，而不是僅僅修習空性。如果不是這樣，那就必須認為僅僅修習空性也能成佛，因為經中說無相瑜伽能成就兩種悉地。 續部中也說，在示現不完全清凈的本尊形象時，是有相的形象，即不僅僅是手和臉的形象，而是具有特殊形象的本尊。 《佛說秘密經》中，即使是修習空性，也用『勝義諦本尊』這樣的本尊名稱來稱呼。但在這裡，將本尊的形象分為兩種，以及成就何種悉地的關鍵就在於此。 《明燈論》中也說，這個教證揭示了兩種次第的本尊身。 此外，還可以分為世間瑜伽和出世間瑜伽兩種。《現觀莊嚴論》中說：『通過內外結合，我所說的四支，也是世間的。有相是無上的，用重述之詞來強調。心隨本尊之後，默默唸誦是殊勝的，這是對有相的闡釋。』 『心的出世間，斷除重述等，與本尊合一，不執著為不同，心以自性無別。不做其他事。』如是說，這裡的出世間也不是指聖者相續的無漏法，而是指具有無我相和被無我相所攝持的瑜伽。 《賢劫金剛道次第》中說：『其中，真正的道是：事部、行部和瑜伽部中所說的有相修法和無相修法。』 『大瑜伽部則稱為生起次第和圓滿次第，這本身就是道。』這樣，無上瑜伽的兩種次第
【English Translation】 Through two methods, two purposes can be achieved: the yoga with signs accomplishes the siddhis (achievements) with signs, and the yoga without signs can also accomplish the siddhis with form. The yogi with signs, All the Buddhas and holy beings rejoice. Dwelling in the signless, Achievements with form can also be attained. Therefore, at all times, One should rely on the signless. As it is said, there are two types of yoga: yoga with signs and yoga without signs. Yoga with signs refers to the visualization and recitation of deities without combining with emptiness; yoga without signs refers to the visualization and recitation of deities combined with emptiness, not just the practice of emptiness alone. If it were not so, then it would be necessary to believe that enlightenment can be attained by merely practicing emptiness, because it is said in the scriptures that yoga without signs can accomplish both siddhis. It is also said in the tantras that when showing the form of a deity that is not completely pure, it is a form with signs, that is, not just the form of hands and faces, but a deity with a special form. In the Buddha's Secret Sutra, even the practice of emptiness is referred to as 'ultimate truth deity'. But here, the key to dividing the deity's form into two types and achieving which siddhi lies in this. The Lamp Illuminating the Teachings also states that this teaching reveals the deity's body in two stages. In addition, it can also be divided into worldly yoga and transcendental yoga. The Manifestation of Enlightenment states: 'Through the combination of inner and outer, the four branches I have spoken of are also worldly. The one with signs is supreme, emphasized by the words of reiteration.' 'The mind following the deity, silently reciting is excellent, this is an explanation of the one with signs. The transcendental of the mind, abandoning reiteration and so on, uniting with the deity, not clinging to difference, the mind is inseparable in nature. Do nothing else.' As it is said, the transcendental here does not refer to the uncontaminated dharma of the noble ones' continuum, but to the yoga that has the aspect of selflessness and is possessed by it. The Stages of the Path of the Fortunate Kalpa Vajra states: 'Among them, the true path is: the methods of practice with signs and the methods of practice without signs mentioned in the Action Tantra, Performance Tantra, and Yoga Tantra.' 'The Great Yoga Tantra is called the generation stage and the completion stage, which is the path itself.' Thus, the two stages of Anuttarayoga Tantra
ྱི་ལུགས་དང་། རྒྱུད་སྡེ་ 3-2-80a འོག་མ་ལ་མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྱ་བར་འཆད་པ་ནི། རྒྱུད་འདི་དང་མཐུན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ ཕྱེ་བའི་དོན་སོ་སོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པའོ། ། ༈ མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕྱིའི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་དང་། ནང་གི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་དོ། ། ༈ ཕྱིའི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད། དང་པོ་ནི། ད་ལྟ་བྱ་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱེད་པ་མང་དུ་སྣང་བ་ལྟར། སྤྱོད་རྒྱུད་ལ་བརྟེན་པའི་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱེད་པ་མང་པོ་མི་སྣང་བ་དང་། མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ཤེས་ན་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་སླ་བར་སྣང་བས། སྔོན་དུ་བདག་དང་གནས་བསྲུང་ཞིང་ཚོགས་རྟེན་ལ་མཆོད་པ་སོགས་དང་། ལྷ་ལ་མཆོད་བསྟོད་བྱེད་པ་སོགས་གཞན་རྣམས་འདིར་མི་བཤད་པར་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ཀྱི་སྒོམ་རིམ་བཟླས་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཡན་ལག་བཞིའི་གཞིའི་ཡན་ལག་དང་པོ་རང་ལྷར་སྐྱེད་པའི་སྔོན་དུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་པའི་རང་གི་ཕུང་པོ་འདི་དོན་དམ་པར་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་ཞིང་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་ལ། དེ་དག་ལས་ལྷག་པ་ཡང་མེད་པས་རང་གིས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་གཟིགས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་དེ། བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ་རང་དང་ལྷ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་བོ། །དེ་ནས་རང་དང་ལྷ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ 3-2-80b མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའོ་སྙམ་དུ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་དུ་སྦྱངས་ནས་ལྷར་སྐྱེད་པ་དགོས་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་འདི་ལྟར་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་བདག་གི་མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའི་ནང་དུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་མིང་ཙམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་ཤིང་འདྲ་བ། གཟུང་དུ་མེད་པ་རྒྱུ་དང་ལས་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་དེ་བཞིན་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་
【現代漢語翻譯】 關於將下部續部劃分爲有相瑜伽和無相瑜伽兩種術語的解釋，與此續部相符，並且非常完善，原因將在下文解釋。 分別解釋分類的意義： 分為兩種：解釋有相瑜伽和解釋無相瑜伽。 解釋有相瑜伽： 首先分為兩種：外支四法的唸誦和內支四法的唸誦。 外支四法的唸誦： 如同現在常見的大多是依據行續進行本尊的觀修唸誦，而依據事續進行本尊的觀修唸誦則不多見。如果瞭解有相和無相瑜伽在續部中的生起方式，那麼道的支分似乎就變得容易了。因此，首先進行自生本尊之前，要進行守護處所、供養會供輪等，以及對本尊進行供養讚頌等，這些其他內容在此不作闡述，而將闡述兩種瑜伽的觀修次第和唸誦。四支的基礎，第一支是自生本尊之前，觀修空性的方式：依靠大種而形成的自身，在勝義諦中如同虛空一般，在世俗諦中如同影像一般，諸佛已經徹悟。由於沒有比這更殊勝的，因此自己也應如諸佛所見一般去證悟。如此，自身和所觀修的本尊二者都沒有自性，因為是依緣而生，如同影像一般，如此思索，從而確定自身和本尊二者皆無自性。然後，自身和本尊二者無自性的空性無二無別，如此堅定地修習，從而生起本尊是必要的。《現觀莊嚴論》中說：『菩薩以密咒之門，行菩薩之行，如是以身生起身之形象。』再沒有比圓滿正等覺更高的了，如同我的眼、耳、鼻、舌、身、意等屬於四大種之中，而這些也都是自性空，只是名稱所攝，與虛空相同相似，不可執取，由因和業所生，如同影像一般。如是，如來們現證圓滿菩提。這些也都是互相依存，相依相待，生滅相續不斷。
【English Translation】 The explanation of dividing the lower Tantras into the two terms, Yoga with Signs and Yoga without Signs, is in accordance with this Tantra and is very complete, the reasons for which will be explained below. Explaining the meaning of the divisions separately: Divided into two: Explaining Yoga with Signs and Explaining Yoga without Signs. Explaining Yoga with Signs: First, divided into two: Recitation of the Four Outer Limbs and Recitation of the Four Inner Limbs. Recitation of the Four Outer Limbs: As it is now common to see many performing deity meditation and recitation based on the Action Tantra, while it is not common to see many performing deity meditation and recitation based on the Performance Tantra. If one knows how to generate Yoga with Signs and Yoga without Signs in the Tantra, then the limbs of the path seem to become easier. Therefore, before generating oneself as the deity, one should perform protecting the place, offering the Tsog (assembly) wheel, etc., and offering praises to the deity, etc. These other things will not be explained here, but the stages of meditation and recitation of the two Yogas will be explained. The basis of the four limbs, the first limb is the method of meditating on emptiness before generating oneself as the deity: This body of oneself, which is based on the great elements, is truly like the sky in the ultimate sense, and like an image in the conventional sense, which the Buddhas have realized. Since there is nothing more superior than that, one should also realize it as the Buddhas have seen it. Thus, both oneself and the deity to be meditated upon have no inherent existence, because they arise dependently, like an image. Thinking in this way, one should determine that both oneself and the deity have no inherent existence. Then, one should train to gain a firm conviction that the emptiness of oneself and the deity, both without inherent existence, are inseparable. It is necessary to generate the deity after that. The Manifestation of Enlightenment states: 'A Bodhisattva, through the door of mantra, practices the conduct of a Bodhisattva, thus generating the form of the body from the body.' There is nothing higher than a perfectly complete Buddha, just as my eyes, ears, nose, tongue, body, and mind, etc., belong to the four great elements, and these are also empty of inherent existence, merely gathered by name, similar and like the sky, ungraspable, arising from cause and action, like an image. Likewise, the Thus-Gone Ones attain perfect enlightenment. These are also mutually dependent, relying on each other, and the continuous stream of arising and ceasing is uninterrupted.
འབྲེལ་བ་སྟེ། གང་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་དེ་ནི། གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བར་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདག་ཡིན། བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ལྷ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ལུས་ཀྱིས་ལུས་ཀྱི་གཟུགས་ལྷའི་སྐུར་བསྐྱེད་པར་བའོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁའི་ལྷ་སྒོམ་པའི་སྔོན་དུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་ནི། འདི་འདྲ་ཞིག་དགོས་ཀྱི་ལྟ་བས་གཏན་ལ་མ་ཕབ་པར་སྭ་བྷཱ་ཝ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་སྣང་བ་བསྡུས་པ་ཙམ་ལ་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །བསྡུས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལུང་དྲངས་སོ། །སྟོང་པའི་ངང་ལས་ལྷར་ལྡང་ཚུལ་ལ་བསྡུས་འགྲེལ་ལས། རང་གི་ 3-2-81a ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཀུན་རྫོབ་པའི་གོ་རིམས་འདི་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་གཅིག་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒྱུར་བས་བདག་ཉིད་རང་གི་ལྷར་སྣང་བ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟླ་བ་སོགས་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དང་། དེ་དག་མ་བཏང་བར་ཀྲོངས་བསྐྱེད་བྱེད་པའི་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་ནས། དེ་ཡང་རྒྱུད་འདིའི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་བསྟན་པར་གསུངས་ཏེ་ད་ལྟ་འགྱུར་བའི་རྒྱུད་ལ་ཆད་དོ། །སྔ་མ་ལྟར་ན་སེམས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཨཾ་བསམ། དེ་ལས་འོད་ཀྱི་སྤྲོ་བསྡུ་བྱས་ལ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རང་ཉིད་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་མཉམ་གཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་མཛད་པ། སྐུ་གསེར་གྱི་མདོག་ཅན་འབར་བའི་ཕྲེང་བས་འཁྲིགས་པ། པདྨ་དཀར་པོ་དང་ཟླ་གདན་ལ་བཞུགས་པ། དབུ་རྒྱན་དང་ཐོར་ཚུགས་ཅན་དར་ལྭའི་སྟོད་གཡོགས་དང་སྨད་གཡོགས་མནབས་བར་བསྐྱེད་ལ། སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་བྱ་སྟེ་ཞིབ་པར་མ་བྲིས་སོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི། མདུན་དུ་ཡང་རང་དང་འདྲ་བའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་གང་བཟླས་པར་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱི་ཕྲེང་བ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡི་གེ་དང་ནི་ཡི་གེ་སྦྱར། །དེ་བཞིན་གཞི་ལས་གཞིར་གྱུར་པ། །ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པས་ཡིད་ལ་ནི། །བཟླས་བརྗོད་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བྱའོ། །ཡི་གེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཡིན་ཏེ། །གཉིས་པ་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །གཞི་ནི་རང་གི་ལྷ་གཞག་པ། །རང་གི་ལུས་ཀྱི་གནས་ལ་བྱ། །གཞི་གཉིས་པ་ 3-2-81b ནི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །རྐང་གཉིས་མཆོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམ་དག
【現代漢語翻譯】 關聯是，依賴於什麼而產生的，就像影像一樣顯現。因此，因為相互依賴而產生，所以神是什麼，那就是我；我是什麼，那就是神。像這樣，身體將身體的形象轉化為神的形象。』 清楚地說明了這一點。四部密續觀修本尊之前，觀修空性的方式應該是這樣的。如果沒有通過見解來確定，僅僅唸誦『自性』（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：自性）等咒語來收攝顯現，是沒有意義的。在《略釋》中也引用了密續的教證：『通過一和多分離的理證，確定蘊等沒有自性后，應該進行本尊瑜伽。』 從空性中生起本尊的方式，在《略釋》中說：『本尊瑜伽士的世俗次第，以兩種方式來闡述。其中之一是，將自己心識的顯現，轉變為遠離一切顯現的月輪等形象，從而成就自己顯現為本尊。』 這裡先提出了月亮等，然後說了不提出這些而直接進行生起次第的兩種方式。並且說，這在劃分此密續的本尊真如等次第中有所闡述，但現在翻譯的密續中已經缺失了。如果按照前一種方式，觀想心識變成圓滿的月輪，在月輪上觀想種子字『ཨཾ་』（藏文：ཨཾ་，梵文天城體：अं，梵文羅馬擬音：aṃ，漢語字面意思：無）。從種子字放出光芒並收回，完全轉變后，自己變成大日如來（梵文：Vairochana），一面二臂，結等持印，身金色，佩戴燃燒的念珠，坐在白蓮花和月座上，頭戴寶冠和髮髻，身穿綢緞上衣和下裙。然後通過咒語和手印加持，可以進行廣略儀軌，這裡就不詳細寫了。 第二種基礎是，在自己面前觀想與自己一樣的如來。然後，在其心間月輪上，安立所要念誦的咒語的咒鬘，這就是念誦的四個支分。正如《現觀莊嚴論》中所說：『字與字結合，同樣從基礎轉變為基礎，極其專注地憶念，唸誦一百萬遍。字是菩提心，第二是名為聲音。基礎是安立自己的本尊，在自己身體的處所。第二基礎是圓滿正等覺，這兩種要了知。』 月輪完全清凈。
【English Translation】 The connection is that which arises dependently, appearing like an image. Therefore, because it arises interdependently, whatever deity it is, that is me; whatever I am, that is the deity. In this way, the body transforms the image of the body into the form of the deity.' This is clearly stated. The way to meditate on emptiness before meditating on the deities of the four tantras should be like this. If it is not determined by view, merely reciting mantras such as 'Sva-bhava' (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：Self-nature) and collecting appearances is meaningless. In the 'Condensed Commentary,' it also quotes the tantric proof: 'After determining that the aggregates, etc., are without self-nature through the reasoning of being separate from one and many, one should perform deity yoga.' Regarding how to arise as a deity from emptiness, the 'Condensed Commentary' says: 'The conventional order of deity yogis is explained in two ways. One is to transform all appearances of one's own mind into the form of a moon mandala, etc., which is devoid of all appearances, thereby accomplishing the appearance of oneself as the deity.' Here, the moon, etc., are presented first, and then the two ways of generating the stage without presenting them are explained. And it is said that this is explained in the division of the suchness of the deity, etc., of this tantra, but it is now missing in the translated tantra. If according to the former method, visualize the mind becoming a complete moon mandala, and on the moon mandala, visualize the seed syllable 'ཨཾ་' (藏文：ཨཾ་，梵文天城體：अं，梵文羅馬擬音：aṃ，漢語字面意思：None). From that, light radiates and is withdrawn, and after complete transformation, oneself becomes Vairochana, one face and two arms, making the mudra of equanimity, the body golden in color, adorned with a burning rosary, sitting on a white lotus and moon seat, wearing a crown and hairstyle, and wearing silk upper and lower garments. Then, bless with mantras and mudras, and a detailed or brief ritual can be performed, but it is not written in detail here. The second basis is to visualize a Tathagata in front of oneself who is the same as oneself. Then, on the moon mandala in his heart, place the garland of mantras to be recited, which are the four limbs of recitation. As it is said in the 'Manifest Realization of Vairochana': 'Combine letters with letters, likewise transform from basis to basis, remember with extreme focus, recite one hundred thousand times. The letter is Bodhicitta, the second is called sound. The basis is to establish one's own deity, in the place of one's own body. The second basis is complete enlightenment, these two should be known.' The moon mandala is completely pure.
་པ། །སྔགས་པས་དེ་ལ་གནས་པར་བསམ། །ཡི་གེ་རྣམས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་ལེགས་པར་དགོད། །སླར་སྡུད་པ་ཡི་ཚིག་གིས་ནོན། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་རྣམ་པར་སྦྱངས། །སྲོག་ཅེས་བྱ་བ་རླུང་དུ་བཤད། །རྩོལ་བ་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །དེ་གཉིས་བསྡམ་པ་བྱས་ནས་སུ། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལེགས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡི་གེ་གཉིས་ལ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་གསལ་ཁ་མེད་ཀྱང་སྔར་བཤད་པའི་བསམ་གཏན་ཕྱི་མའི་འགྲེལ་པ་ལྟར་ཡན་ལག་བཞིའི་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ཕྲེང་ཡིན་གྱི། ལྷ་སྐྱེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཟླ་བ་དང་སྔགས་ལ་འཆད་པ་དོན་མིན་ནོ། །སྲོག་རྩོལ་བསྡམས་ནས་ཐོག་མར་ལྷའི་སྐུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ལ་གནས་ཆ་འཚོལ་བ་དང་།དེ་ནས་ཡི་གེ་ལ་དམིགས་ནས་བཟླས་པ་བྱེད་ལུགས་རྣམས་ནི་སྔར་བྱ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་འདྲའོ། །ལུང་དེའི་མཇུག་ཏུ། དེ་ནས་སྔགས་པ་ཟླ་གཅིག་ཏུ། །ཤིན་ཏུ་བསྡམས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །གསང་སྔགས་སྔོན་དུ་སྤྱད་པ་ནི། །གཞི་གཅིག་ནས་ནི་གཅིག་ཏུ་འཇུག །གྲགས་ཆེན་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྔར་སྤྱད་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། གཞི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་ནི། མདུན་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ཟླ་བ་ལ་བཀོད་པའི་སྔགས་ལ་དམིགས་པས་སྐྱོན་རང་གི་ཐུགས་ཀ་དང་གཉིས་རེ་མོས་བྱེད་པའོ། །ཡིད་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བར་གསུངས་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཤུབ་བུ་དང་ཡིད་བཟླས་གཉིས་ཀ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡིད་ཀྱིས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའམ། །ཡང་ན་ཤུབ་བུ་རྣམ་གཉིས་པ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ 3-2-82a གིས་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འདི་གཉིས་ལ་ཡང་སྔར་ཤུབ་བུའི་བཟླས་པ་བྱ་བ་དང་། ཡིད་བཟླས་བྱེད་པའི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་བྱ་བ་སྔར་དང་འདྲའོ། ། ༈ ནང་གི་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད། གཉིས་པ་ནི། སྟོང་པའི་ངང་ནས་ཨ་ཨཱ་ཨཾ་ཨཿབཞི་གང་རུང་ལས་སྔར་ལྟར་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞི་དང་པོ་སྟེ་འདི་བསྡུས་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་ལས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པར་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཤིན་ཏུ་དག་ཅིང་བརྟན་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྒོམ་སྟེ། རང་གི་ལུས་ལྷའི་ལུས་སུ་མཐོང་གི་བར་དུ་སྒོམ་པར་གསུངས་སོ། །གཞི་གཉིས་པ་ནི་ཟླ་བའི་ནང་དུ་སྔར་བཤད་པའི་རྣམ་སྣང་ཕུག་ན་བཞུགས་པ་ལྟ་བུར་བསྒོམ་ཏེ། དེའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་སྔགས་གནས་པར་བསམས་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་སྟེ་འདི་ལའང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླ་བར་གསུངས་སོ། །བཟླས་པ་གཉིས་དང་ཡིད་བཟླས་ཀྱི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་སྡོམ་པ་འདི་ལ་ཡང་དགོས་པ་འདྲའོ། །སྔར་སྤྱད་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་པའི་མཇུག་ཏུ། དེ་ཕྱིན་ཆད་ནི་གང་ཅུང་ཟད། །མེ་ཏོག་སྔོས་ལ་སོགས་དབུལ་ཞིང་། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བྱའི་ཕྱིར། །དེ་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཏུ
【現代漢語翻譯】 此外，瑜伽行者應觀想咒語安住於彼處。字母應按照順序排列，並精確地放置在中心。然後，以收攝之語句壓制（字母）。淨化生命與努力。所謂『生命』，指的是風息；所謂『努力』，指的是憶念。當這兩者被約束時，應首先完善近修。』如是說。 雖然在兩個字母（的修法中），並未明確說明是毗盧遮那佛現證的兩種解釋，但如前所述，應將其視為後續禪定的解釋，即四肢之月與咒鬘，而非在生起本尊時解釋為月亮與咒語。約束生命與努力後，首先尋找本尊身形清晰顯現的安住之處，然後專注於字母並進行念誦的方法，與之前在行續中所述相似。 該文獻的結尾說：『此後，咒語行者應於一個月內，極其約束地進行念誦。秘密咒語的先前修持，是從一個基礎進入另一個基礎。所有偉大佛陀的，先前修持即是如此宣說。』如是宣說應於一個月內進行，從一個基礎進入另一個基礎，指的是專注於前方心間月亮上排列的咒語，從而使自身的心間與之相互交替。 經中說應以意念進行念誦，這僅僅是一種象徵，因此同時包含了默唸和意念念誦。如《現證毗盧遮那佛》中所說：『應以意念進行念誦，或以默唸兩種方式，由最勝瑜伽行者加以觀察。』如是說。對於這兩種方式，也應如前所述，在進行默唸時，以及在進行意念念誦時，約束生命與努力。 內四支之念誦： 第二種是，從空性中，生起阿、阿、昂、阿四者中的任何一個，如前所述，這是第一個基礎，在《攝略義釋》中，說是生起釋迦牟尼佛。觀想其心間有一個非常清淨且穩固的月輪，如鏡子一般。經中說，應觀想直至自身之身顯現為本尊之身。 第二個基礎是，觀想月亮中如住有先前所說的毗盧遮那佛，觀想其心間的月亮上安住著咒語，並進行念誦，據說此處也應念誦一百萬遍。在兩種念誦和意念念誦時，似乎也需要約束生命與努力。在『先前修持即是如此宣說』的結尾處說：『此後，略微供養花朵等，為了轉變為佛陀，那時應證得菩提。'
【English Translation】 Furthermore, the yogi should contemplate the mantras residing there. The letters should be arranged in order and placed precisely in the center. Then, suppress (the letters) with the words of gathering. Purify life and effort. 'Life' is said to be wind; 'effort' is said to be mindfulness. When these two are bound, one should first perfect the preliminary practice.' Thus it is said. Although in the practice of the two letters, it is not explicitly stated as the two explanations of Vairochana's Abhisambodhi, it should be regarded as the explanation of the subsequent meditation, as previously mentioned, namely the moon of the four limbs and the garland of mantras, rather than explaining it as the moon and mantras at the time of generating the deity. After binding life and effort, first find the place of residence where the deity's form appears clearly, and then the methods of focusing on the letters and reciting are similar to those described in the Kriya Tantra. The end of that scripture says: 'Thereafter, the mantra practitioner should recite with great restraint for one month. The previous practice of secret mantras is to enter from one basis to another. It is said that all great Buddhas, their previous practice is like this.' It is said that it should be done within one month, entering from one basis to another, which refers to focusing on the mantras arranged on the moon in the heart in front, thereby making one's own heart alternate with it. It is said in the sutra that recitation should be done with the mind, which is only a symbol, so it includes both whispering and mental recitation. As it is said in 'Vairochana Abhisambodhi': 'Recitation should be done with the mind, or in two ways of whispering, to be examined by the supreme yogi.' Thus it is said. For these two methods, it should also be done as before, when whispering, and when doing mental recitation, restraining life and effort. The recitation of the inner four limbs: The second is, from emptiness, generating any of the four: A, Ā, Aṃ, Aḥ, as before, which is the first basis. In the 'Condensed Meaning Commentary', it is said to generate Shakyamuni Buddha. Contemplate a very pure and stable moon disc in his heart, like a mirror. It is said in the sutra that one should contemplate until one's own body appears as the body of the deity. The second basis is to contemplate Vairochana, as mentioned earlier, residing in the moon, and contemplate the mantra residing on the moon in his heart, and recite it. It is said that one should recite one hundred thousand times here as well. It seems necessary to restrain life and effort during the two recitations and mental recitation. At the end of 'The previous practice is said to be like this': 'Thereafter, slightly offering flowers and so on, in order to transform into a Buddha, at that time one should attain Bodhi.'
་ཡང་བསྔོ། །སྔགས་པས་འཇིགས་མེད་དེ་ལྟ་བུར། །ཟླ་གཉིས་པ་ལ་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་དང་མ་བསྲེས་པའི་ཟླ་བ་གཅིག་དང་། བསྲེས་ནས་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གསང་སྔགས་གྲངས་ནི་སུམ་འབུམ་དུ། །ཕལ་ཆེར་ངས་ནི་བཤད་པ་དག །ལུས་ཅན་སྡིག་དང་བྲལ་བ་ཡི། །སྔགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ། །བཟླས་བརྗོད་གྲངས་འདི་བསྟན་པ་སྟེ། །གཞན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ལྷའི་སྐུ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་འཛིན་དང་ 3-2-82b རླུང་སྦྱོར་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་རྙེད་རྙེད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། ༈ མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། ལྷའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་རྙེད་པ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། སྐྱེད་མོས་ཚལ་ལམ་གཙུག་ལག་ཁང་ངམ་ཕུག་གམ་ཡིད་གང་དུ་དབེན་པ་དེར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་ཞིང་མཚན་མ་བྱུང་གི་བར་དེ་སྲིད་དུ་འདུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། མཚན་མ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུས་ཇི་སྲིད་འདོད་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་བརྟན་པ་ལ་བསྡུས་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་བཞིའི་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྔོན་དུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གསུངས་ཀྱང་ལྷ་སྒོམ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་སྟོང་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སྟོང་ཉིད་ལ་གཙོ་བོར་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་དེ། བསྡུས་འགྲེལ་ལས། རང་གི་ལྷ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོམས་པའི་སྒོ་ནས་བཟླས་བརྗོད་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་གོ་རིམས་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་ཡན་ལག་བཞི་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་བྱས་ལ། རང་གི་ལྷའི་སྐུ་བདག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཁ་དོག་དང་། དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་བཏགས་པར་སྣང་བ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དུ་མར་གཞིགས་པར་བརྟགས་པའམ། ཞེས་གསུངས་སོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། རྒྱུད་དེ་ཉིད་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གསང་བ་བའི་བདག་པོ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱའོ། །མཚན་ 3-2-83a མ་རྣམས་གང་ནས་བྱུང་ཅི་བདག་གི་ལུས་སམ་བདག་གི་སེམས་སམ་བདག་གི་ཡིད་ལས་བྱུང་། དེ་ལ་ལུས་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ་རྩྭ་དང་ཤིང་དང་བོང་བ་ལྟ་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་མེད་པ། བླུན་པའམ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་བཟོ་བྱས་པའི་གཟུགས་ལྟ་བུར་བརྟག་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་བཟོ་བྱས་པའི་གཟུགས་དེ་ལ་མི་ཞིག་གིས་ཁྲོས་ཏེ་མེའམ་དུག་གམ་མཚོན་ནམ་
【現代漢語翻譯】 又迴向。咒師如是無畏，于第二個月作唸誦。如是花等供養不雜，於一月親近，雜後於一月親近，如是說。又于彼經中說：『秘密真言數三十萬，大抵我所說皆是，有情離罪者，咒師極清凈者，為此說唸誦數，非為其他事。』如是說。如是于本尊之身作意，依于調息而修習止觀。 第二，宣說無相瑜伽。 第二是，于本尊之身等所緣修習止觀后，修習空性。如《現觀莊嚴論》所說：『于園林或寺廟或山洞等寂靜處，修習菩提心，直至生起相為止。』所謂『相』，即于證悟諸法無自性之等持中，心能安住多久便安住多久。《攝略釋》中如是說。其中，雖說於四支唸誦之前修習空性之理，然乃顯示于修習本尊之前，應先於心中作意空性之理。然主要修習空性之次第，乃先修本尊瑜伽，然後修習空性。《攝略釋》中雲：『以串習自所修本尊法身之相，而入于無相等持，此乃唸誦修法之次第。于彼，如前一般，先現起唸誦四支等一切支分，然後觀想自本尊之身，于無二之色等自性，顯現為遍計所執，複分析為眾多極微。』如是說。何為修習無相？彼經中廣說，如雲：『秘密主，欲以密咒之門，行菩薩行，成就無相等持之菩薩，應如是思惟：相從何處生？從我之身耶？從我之意耶？從我之心耶？其中，身由業生，如草木與土塊，自性無作用，如愚人或外道所造之像。』應如是觀察。如是所造之像，若有人嗔恨，以火或毒或武器……』
【English Translation】 Also dedicate. The mantra practitioner should be fearless like this, and recite and repeat in the second month. Thus, it is said that one should practice approaching the deity for one month without mixing flowers and other offerings, and for one month after mixing them. Furthermore, it is said in the same text: 'The number of secret mantras is three hundred thousand. For the most part, what I have said is for sentient beings who are free from sin, and for mantra practitioners who are completely pure. This number of recitations is taught for them, and not for other purposes.' Thus it is said. In this way, one should meditate on the deity's form and rely on breath control to gradually achieve tranquility. Second, explaining the yoga without characteristics. The second is: after achieving tranquility by focusing on the deity's form and other objects, one should meditate on emptiness. As it is said in the Manifestation of Perfect Enlightenment: 'In a garden, temple, cave, or any secluded place that pleases the mind, one should meditate on the mind of enlightenment and remain there until a sign appears.' The 'sign' is defined in the Condensed Commentary as the state of Samadhi (定, concentration) in which the mind remains stable for as long as one desires, realizing that all phenomena are without inherent existence. Although it is said that one should meditate on emptiness before the four-limbed recitation, it is taught that one should contemplate emptiness in the mind before meditating on the deity. However, the order of primarily meditating on emptiness is to first practice the yoga of the deity and then meditate on emptiness. The Condensed Commentary states: 'This is the order of practice for accomplishing recitation through the habituation of the characteristic of the Dharma body of one's own deity, which is the Samadhi without characteristics. There, as before, one should first manifest all the limbs, such as the four limbs of recitation, and then contemplate one's own deity's form, whose nature, such as color and shape, is inseparable, appearing as conceptual constructs, and then analyze it into many minute particles.' Thus it is said. How should one meditate on the absence of characteristics? It is extensively explained in the same tantra, as it says: 'Lord of Secrets, a Bodhisattva who wishes to practice the conduct of a Bodhisattva through the door of secret mantras and achieve the Samadhi without characteristics should think as follows: From where do characteristics arise? Do they arise from my body, my mind, or my intellect? Among these, the body is born from karma, like grass, trees, and clods of earth, without inherent activity, like a foolish person or an image made by external appearances.' One should examine it in this way. If someone is angry at such a constructed image and uses fire, poison, or weapons...'
ཆུའམ་རྡོ་རྗེས་བཤིག་གམ། བསྲེགས་སམ་བཅད་ཀྱང་མི་དགའ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ལ་བཟའ་བ་དང་བཏུང་བའམ་བཀྲུ་བའམ་བྱུག་པའི་སྤོས་སམ། ཕྲེང་བའམ་གོས་སམ་ཙནྡན་ནམ་ག་བུར་ལ་སོགས་པ་ལྷ་དང་མིའི་ཡོ་བྱད་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཀྱང་མི་དེ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཟུགས་དེ་ལ་རང་གི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་གིས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཆོད་པའམ། གནོད་པར་བྱེད་པའི་མི་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ། དེ་ལྟར་ལུས་ལ་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་དྲན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལུས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་སྒོམ་པར་གསུངས་ལ། སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཚུལ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ། གཞན་ཡང་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ། སེམས་ནི་དུས་གསུམ་མེད་དོ། །དུས་གསུམ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མཚན་མ་དང་བྲལ་བའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ། གཞན་ཡང་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ 3-2-83b ཡིད་མཚན་མ་དང་བཅས་པར་རྟོག་སྟེ། འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ནི་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་སོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པས་དེ་ལྟར་བསམས་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསང་བ་པའི་བདག་པོ། ནམ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་གསང་སྔགས་རྣམ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཤིང་གཞོལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སེམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་བློས་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་པ་དང་། ལུས་དང་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ཐོབ་ན་སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །བསྡུས་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། རང་དང་ལྷའི་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་སུ་སྣང་བ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གཞིགས་པར་བརྟགས་པ་འམ་གཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིགས་པའམ། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སེམས་ཁ་ནང་དུ་བལྟས་པར་བྱ་བའི་སྦྱོར་བའི་སྒོ་ནས་སྲོག་སླར་སྡུད་པའི་རིགས་པའམ། དེར་སྣང་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རུང་སྟེ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པ་བཞིན་སེམས་རང་རིག་པ་ཙམ་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 如果用水或金剛杵摧毀它，或者焚燒或砍伐它，他都不會有絲毫的不悅；如果用食物、飲料，或者沐浴、涂香，或者花鬘、衣服，或者旃檀、冰片等天人和人類的各種供品來供養他，他也不會因此而感到高興。為什麼呢？因為對於自性本空的色身，以自我的傲慢所引發的顛倒錯亂的、並非真實的妄想所產生的供養或加害之人，都是幼稚的。秘密主，應當像這樣修習對身體的隨身念，即身體自性本空。如是，已經確定身體自性本空，就應當修習。關於如何觀修心，經中也說：『秘密主，再者，心是無自性、遠離一切相、自性本空的，應當這樣思維。秘密主，心無三時。遠離三時者，當思維其自性遠離一切相。』秘密主，再者，凡夫俗子們以有相的方式來執著心，這是一種顛倒錯亂的妄想之語。對於什麼是顛倒錯亂，他們卻不能了知那是不生之法。秘密主，菩薩通過密咒之門來行持，如此思維，就能獲得無相三摩地。秘密主，當安住于無相三摩地時，如來所宣說的密咒就會顯現並傾向於他。』如是，講述了心的無自性之理，以及執著心為真實的只是分別念，如果像這樣分別觀修身和心，就能獲得無相三摩地，獲得此三摩地就能成就咒語的悉地。在《略釋》中也說：『將自己和本尊的身觀為無二，顯現為顏色和形狀，然後對其進行分析，觀想為極微細的微塵，或者觀想為從一開始就不生不滅的道理，或者同樣地，通過向內觀心的方便，運用收攝生命之氣的道理，或者通過不作意顯現之相的方式，無論如何證悟，心僅僅是自明自知，與本尊的身形……』 如果用水或金剛杵摧毀它，或者焚燒或砍伐它，他都不會有絲毫的不悅；如果用食物、飲料，或者沐浴、涂香，或者花鬘、衣服，或者旃檀、冰片等天人和人類的各種供品來供養他，他也不會因此而感到高興。為什麼呢？因為對於自性本空的色身，以自我的傲慢所引發的顛倒錯亂的、並非真實的妄想所產生的供養或加害之人，都是幼稚的。秘密主，應當像這樣修習對身體的隨身念，即身體自性本空。如是，已經確定身體自性本空，就應當修習。關於如何觀修心，經中也說：『秘密主，再者，心是無自性、遠離一切相、自性本空的，應當這樣思維。秘密主，心無三時。遠離三時者，當思維其自性遠離一切相。』秘密主，再者，凡夫俗子們以有相的方式來執著心，這是一種顛倒錯亂的妄想之語。對於什麼是顛倒錯亂，他們卻不能了知那是不生之法。秘密主，菩薩通過密咒之門來行持，如此思維，就能獲得無相三摩地。秘密主，當安住于無相三摩地時，如來所宣說的密咒就會顯現並傾向於他。』如是，講述了心的無自性之理，以及執著心為真實的只是分別念，如果像這樣分別觀修身和心，就能獲得無相三摩地，獲得此三摩地就能成就咒語的悉地。在《略釋》中也說：『將自己和本尊的身觀為無二，顯現為顏色和形狀，然後對其進行分析，觀想為極微細的微塵，或者觀想為從一開始就不生不滅的道理，或者同樣地，通過向內觀心的方便，運用收攝生命之氣的道理，或者通過不作意顯現之相的方式，無論如何證悟，心僅僅是自明自知，與本尊的身形……』
【English Translation】 If it is destroyed by water or vajra (金剛杵，vajra，वज्र, diamond scepter), or burned or cut, he will not have the slightest displeasure; if he is offered food, drink, or bathing, incense for anointing, or garlands, clothes, or sandalwood, camphor, etc., various offerings of gods and humans, he will not be pleased by it either. Why is that? Because for the form that is empty in its own nature, the offerings or harm done by someone who is aroused by his own arrogance, born from the inverted and untrue thoughts, are childish in nature. Lord of Secrets, one should meditate on the mindfulness of the body following the body in this way, that is, the body is empty in its own nature. Thus, having determined that the body is empty in its own nature, one should meditate. Regarding how to contemplate the mind, it is also said in the same text: 'Lord of Secrets, furthermore, the mind is without self-nature, devoid of all characteristics, and empty in its own nature, one should think in this way. Lord of Secrets, the mind has no three times. That which is devoid of the three times, one should think that its nature is devoid of all characteristics.' Lord of Secrets, furthermore, ordinary people grasp the mind with characteristics, which is a reversed and confused word of delusion. They do not understand what is reversed and confused, that it is the unborn. Lord of Secrets, if a Bodhisattva practices through the door of mantra, by thinking in this way, he will attain the samadhi without characteristics. Lord of Secrets, when he abides in the samadhi without characteristics, the mantras spoken by the Tathagata will appear and incline towards him.' Thus, it explains the reason for the mind's lack of self-nature, and that grasping the mind as real is merely conceptual thought. If one contemplates the body and mind separately in this way, one will attain the samadhi without characteristics, and if one attains this samadhi, one will accomplish the siddhis of mantras. In the Condensed Commentary, it is also said: 'Visualizing oneself and the deity's body as non-dual, appearing as colors and shapes, then analyzing it, contemplating it as extremely fine particles, or contemplating the reason for being unborn and unceasing from the beginning, or similarly, through the means of looking inward at the mind, applying the reason for retracting the life force, or through the means of not attending to the appearing phenomena, however one realizes it, the mind is merely self-knowing and self-aware, and the deity's form... If it is destroyed by water or vajra (金剛杵，vajra，वज्र, diamond scepter), or burned or cut, he will not have the slightest displeasure; if he is offered food, drink, or bathing, incense for anointing, or garlands, clothes, or sandalwood, camphor, etc., various offerings of gods and humans, he will not be pleased by it either. Why is that? Because for the form that is empty in its own nature, the offerings or harm done by someone who is aroused by his own arrogance, born from the inverted and untrue thoughts, are childish in nature. Lord of Secrets, one should meditate on the mindfulness of the body following the body in this way, that is, the body is empty in its own nature. Thus, having determined that the body is empty in its own nature, one should meditate. Regarding how to contemplate the mind, it is also said in the same text: 'Lord of Secrets, furthermore, the mind is without self-nature, devoid of all characteristics, and empty in its own nature, one should think in this way. Lord of Secrets, the mind has no three times. That which is devoid of the three times, one should think that its nature is devoid of all characteristics.' Lord of Secrets, furthermore, ordinary people grasp the mind with characteristics, which is a reversed and confused word of delusion. They do not understand what is reversed and confused, that it is the unborn. Lord of Secrets, if a Bodhisattva practices through the door of mantra, by thinking in this way, he will attain the samadhi without characteristics. Lord of Secrets, when he abides in the samadhi without characteristics, the mantras spoken by the Tathagata will appear and incline towards him.' Thus, it explains the reason for the mind's lack of self-nature, and that grasping the mind as real is merely conceptual thought. If one contemplates the body and mind separately in this way, one will attain the samadhi without characteristics, and if one attains this samadhi, one will accomplish the siddhis of mantras. In the Condensed Commentary, it is also said: 'Visualizing oneself and the deity's body as non-dual, appearing as colors and shapes, then analyzing it, contemplating it as extremely fine particles, or contemplating the reason for being unborn and unceasing from the beginning, or similarly, through the means of looking inward at the mind, applying the reason for retracting the life force, or through the means of not attending to the appearing phenomena, however one realizes it, the mind is merely self-knowing and self-aware, and the deity's form...
་སྐུ་དང་བྲལ་བ་སྣང་བ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་སྟེ། ཅི་རིགས་པར་ཡིད་ལ་རང་གི་རིག་སྔགས་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཅིག་ཏུ་བྲལ་ལམ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མའི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་མཐར་རམ། 3-2-84a ཡང་ན་སྔར་བཤད་པའི་དོན་ལ་སྲོག་སླར་སྡུད་པའི་རིགས་པས་ཡིད་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་བསྡུས་ནས་འཇོག་པའམ། ཡང་ན་སྤྲོས་པའི་སྣང་བ་རྣམས་ལྟ་བ་དྲན་ནས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ལྷའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དང་བྲལ་བའི་སྣང་བ་མེད་པའི་དོན་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་དག་ནི། སྒོམ་རིམ་རྣམས་དང་ཡང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། སྒོམ་རིམ་ཐ་མ་ལས། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་བཀའ་སྩལ་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐྱོན་ལ་མཁས་པ་དེ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་དོ། །དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྒོམ་པ་མང་བས་གནས་གང་དང་གང་དུ་སེམས་འཕྲོ་ཞིང་མངོན་པར་དགའ་བའི་གནད་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྟགས་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་སོ། །སེམས་གང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་ཏུ་བཙལ་ན་སྟོང་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་གང་ཉེ་བར་མི་རྟོག་པ་དེ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱོད་པ་དེ་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་སྤངས་ན་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་མི་འཇུག་པར་གསུངས་ཏེ། རྒྱུད་འདིར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་འདོད་པས་ལུས་དང་སེམས་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པར་སོ་སོར་བརྟག་པར་གསུངས་པས། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མ་ 3-2-84b དཔྱད་ན་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ལྟ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་སྐྱོང་དགོས་ཀྱི། ལྟ་བ་མ་གོ་བའི་སེམས་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་དང་། ལྟ་བ་རྙེད་ཀྱང་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་ལྟ་བའི་ངེས་པ་མ་བསྐྱངས་པར་མི་རྟོག་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱོང་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་ལྷག་མཐོང་གིས་དཔྱད་དྲགས་ན་མི་རུང་བས་དཔྱད་པ་དང་འཇོག་པའི་སྒོམ་སྤེལ་ནས་བྱེད་པ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་རྣམས་ལ་རྣལ་འབྱོར་གལ་ཆེ་བ་བཞི་སྟེ། ལྷ་དང་སྟོང་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་རླུང་དང་བཟླས་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ལ་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ནི། སྐུ་གཉིས་ཀྱི་སྒ
【現代漢語翻譯】 要使身體與空性無二無別地顯現，應根據情況唸誦自己的明咒。或者，通過分析性的金剛屑智慧進行分析，或者，如前所述，通過將心收回的智慧，將向外散亂的心收攝回來。或者，觀想一切顯現皆為空性，不作意于諸法，如經中所說，觀修遠離顏色和形狀的空性。這些與《修次第》非常一致。《修次第》的最後部分說，聖者功德云也曾開示：『如此精通過患之人，爲了遠離一切戲論，應修習空性瑜伽。當他以空性進行大量修習時，無論心散亂或歡喜於何處，若能徹底尋覓這些事物的自性，便會了悟其為空性。若能審察心之本體，亦會了悟其為空性。若能尋覓以何心而了悟，也會了悟其為空性。如是了悟，便能進入無相瑜伽。』這表明，不作分別念者，不會進入無相瑜伽。因此，經由分別慧進行觀察，才能進入無相瑜伽。這暗示著，若捨棄分別慧，便無法進入無相瑜伽。此續部中，由於想要成就無相三摩地，因此教導我們分別觀察身心，並非其本然存在。如果不以審察事物本性的智慧進行觀察，就無法生起無相三摩地。 因此，必須持續培養通過見解確定一切法無自性的勝解，而不是在未理解見解的情況下，將心安住于無分別的狀態。即使獲得了見解，在修習時，若未培養見解的定解，而只是安住于無分別的狀態，也不是修習空性。此外，如果勝觀分析過度，也是不行的，因此需要如前所述，交替進行分析和安住的修習。如此，在行續和事續中，有四種重要的瑜伽：本尊瑜伽、空性瑜伽、風瑜伽和唸誦瑜伽。其中，勝義諦和世俗諦的本尊瑜伽是色身和法身的根本。
【English Translation】 To make the body appear inseparable from emptiness, one should recite one's own mantra as appropriate. Alternatively, analyze with the wisdom of Vajra Splinters, or, as previously stated, gather and settle the mind that wanders outward with the wisdom of retracting the life force. Or, contemplate all appearances as emptiness, not focusing on phenomena, and meditate on the meaning of emptiness devoid of color and form of the deity, as taught in the scriptures. These are very consistent with the 'Stages of Meditation'. The final part of 'Stages of Meditation' states that the noble 'Cloud of Jewels' also taught: 'Thus, one who is skilled in faults should engage in the yoga of emptiness in order to be free from all elaborations. When he meditates extensively on emptiness, wherever the mind wanders or delights, if he thoroughly seeks the nature of those things, he will realize it as emptiness. If he examines the nature of the mind, he will also realize it as emptiness. If he seeks the nature of the mind that realizes, he will also realize it as emptiness. Realizing it in this way, he enters the yoga without characteristics.' This shows that one who does not engage in conceptualization will not enter the yoga without characteristics. Therefore, it is through analytical wisdom that one enters the yoga without characteristics. This implies that if one abandons analytical wisdom, one will not enter the yoga without characteristics. In this tantra, since the aim is to accomplish the samadhi without characteristics, it teaches us to separately examine the body and mind, not as they inherently exist. If one does not examine with the wisdom that investigates the true nature of phenomena, one will not generate the samadhi without characteristics. Therefore, it is necessary to cultivate a continuous stream of conviction that ascertains the meaning of establishing all phenomena as without inherent existence through view, rather than settling the mind in a non-conceptual state without understanding the view. Even if one has gained the view, if one does not cultivate the certainty of the view during meditation, but merely cultivates a non-conceptual state, it is not meditating on emptiness. Furthermore, it is not good to analyze too much with vipassanā, so it is necessary to alternate between analysis and settling meditation, as previously explained. Thus, in the Kriya and Charya tantras, there are four important yogas: deity yoga, emptiness yoga, wind yoga, and recitation yoga. Among these, the deity yoga of ultimate truth and conventional truth is the root of the Form Body and Dharma Body.
ྲུབ་བྱེད་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། བཟླས་པ་ནི། གང་དུ་བསྒོམས་པའི་ལྷ་དེའི་ཐུགས་སྐུལ་བའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འདུའོ། །རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་ནི། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ཀའི་བརྟན་བྱེད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་གཉིས་ཀར་བསྡུས་ནས་མཚན་མ་དང་བཅས་མ་བཅས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་སུ་བསྡུའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་འདི་དག་ལ་རྫོགས་རིམ་མེད་པར་བཤད་པས་རླུང་ནང་དུ་བཟུང་པའི་མཐུས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་དང་། དེ་དག་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་རྫོགས་རིམ་མ་ཡིན་པ་དང་། བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་མ་འདྲེས་པར་སོ་སོར་ཤེས་དགོས་ཏེ། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་འདི་རྣམས་ལ་ལམ་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཁྱད་པར་ཞིབ་མོ་མ་ཤེས་ན། གོང་མའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ནི། རལ་གྲི་ལ་སོགས་ 3-2-85a པའི་ཕྱིའི་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་རལ་གྲིའི་རིག་པ་འཛིན་པ་སོགས་སྒྲུབ་པ་དང་། ནང་གི་ལུས་ཀྱི་གནས་རྣམས་སུ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་ནས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་། འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པ་བྱས་ནས་བྱང་སེམས་དེ་དག་གིས་མགོ་ལ་ཉུག་པའམ། ལེགས་སོ་ཞེས་པ་བྱུང་བྱུང་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་མཐར་དེ་དག་བྱུང་བ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་བརྗེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པར་རྒྱུད་འདི་ལས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་སོ། །ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཞི་བོ་དེར་རྒྱུད་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དོན་རྣམས་འཁྲུགས་བསྡེབས་ནས་ལེགས་པར་བསྡུས་པས། རྒྱུད་རྣམས་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བར་སྣང་ན་རྒྱུད་ཤེས་པའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ལམ་གྱི་ཆ་ཤས་རེ་རེ་ཙམ་ཤེས་པ་ནི་ལམ་སྤྱིའི་གནད་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པས། བློ་གྲོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བའི་ཐབས་ལ་འབད་པར་བྱོས་ཤིག །འདིར་སྨྲས་པ། སྤྱོད་རྒྱུད་གཙོ་བོ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དོན། །མཁས་གྲུབ་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་པ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པ་བཤད་པ་འདི། །སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་བདེ་བླག་འཇུག་པའི་སྒོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་གསུམ་པའོ།། ༈ །། ༈ རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པ། གཉིས་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། རྒྱུད་ལས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ་དང་། དེའི་དོན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ རྒྱུད་ལས་ཇི་ལྟར་བས
【現代漢語翻譯】 是主要的成就方法。唸誦是啓發所修本尊的方便，因此屬於世俗本尊瑜伽的組成部分。氣脈瑜伽是穩固兩種本尊瑜伽的方便，因此包含在兩者之中，並歸納為有相和無相瑜伽。儘管如此，由於這些被描述為沒有圓滿次第，憑藉屏氣而生起的樂、明、無念的禪定，以及依賴於它們的無相瑜伽也不是圓滿次第。因此，必須區分無上瑜伽的共同和非共同圓滿次第。如果不詳細瞭解這些下部續部有多少道，就不會了解上部續部的非共同道。 第四個問題是：如何通過修習來獲得成就？ 即依靠劍等外部物質，修持劍的明咒等；在內部身體的各個部位，觀想地、水、火、風的壇城，從而進行息災、增益等事業；通過修持文殊等本尊，讓那些菩薩摩訶薩觸控頭部，或者唸誦『好，好』等語，最終獲得不忘菩提心的禪定。本續中講述了這些以及其他各種成就方法。兩種續部通過四種共同的道之總綱要，將所有意義混合在一起，從而完美地總結。如果續部顯現為口訣，則被認為是瞭解續部；否則，僅僅瞭解道的各個部分並不意味著瞭解道的總體要點。因此，有智慧的人應該努力使兩個續部的教義顯現為口訣。在此說道：行續之主尊，顯現圓滿義，如智者成就佛，秘密所宣說。此二瑜伽之次第，乃入行續之門。大金剛持之道次第，秘密一切之要點，分別解說，即行續道次第，第三品。 瑜伽續部的道次第，第四品。 第二，瑜伽續部的道次第分為兩個部分：續部如何闡述，以及如何實修其意義。
【English Translation】 is the main means of accomplishment. Recitation is the means of inspiring the deity one is meditating on, so it is included as a part of the conventional deity yoga. Prana yoga is the means of stabilizing both deity yogas, so it is included in both and summarized into the two yogas of with signs and without signs. Even so, since these are described as not having completion stage, the samadhi of bliss, clarity, and non-thought that arises through holding the breath, and the signless yoga that relies on them, are also not the completion stage. Therefore, one must distinguish the common and uncommon completion stages of highest yoga. If one does not know in detail how many paths there are in these lower tantras, one will not know the uncommon paths of the upper tantras. The fourth question is: How does one accomplish siddhis through practice? That is, relying on external substances such as swords, accomplishing the vidyadhara of the sword, etc.; in the various places of the inner body, visualizing the mandalas of earth, water, fire, and wind, and thereby performing activities such as pacifying and increasing; by practicing Manjushri, etc., having those bodhisattvas touch one's head, or reciting 'Good, good,' etc., and in the end, when those occur, it is said in this tantra that one obtains the samadhi of not forgetting the mind of enlightenment. Various methods of accomplishing siddhis such as these are taught. The two tantras perfectly summarize all meanings by mixing them together through the four common general outlines of the path. If the tantras appear as instructions, then it is considered understanding the tantras; otherwise, merely knowing each part of the path does not mean understanding the overall key points of the path. Therefore, those with intelligence should strive to make the teachings of the two tantras appear as instructions. Here it is said: The main deity of the Action Tantra, the meaning of manifest enlightenment, as the wise accomplished Buddha, secretly proclaimed. This order of the two yogas, is the door to easily enter the Action Tantra. The great Vajradhara's path of the stages, the key points of all secrets, separately explained, is the order of traversing the path of the Action Tantra, the third chapter. The order of traversing the path of Yoga Tantra, the fourth chapter. Second, the order of the path of Yoga Tantra has two parts: how it is taught in the tantra, and the order of practicing its meaning.
ྟན་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། རྣལ་ 3-2-85b འབྱོར་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ནི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ། དེར་དང་པོར་གླེང་གཞིས་དོན་གཉིས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྣམ་སྣང་བསྟན་པས་དེ་ལ་ཐོབ་འདོད་སྐྱེད་དོ། །དེ་སྐྱེས་པ་ན་ཐོབ་བྱ་དེ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཐབས་ནི། དེ་མན་ཆད་ཀྱི་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོན་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཐུན་མོང་བ་ནི། རྩ་བའི་རྒྱུད་ཀྱིས་སྟོན་ཞིང་དེ་ལ་ཡང་དུམ་བུ་བཞི་སྟེ། རྡོར་དབྱིངས་དང་། ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དང་། འགྲོ་འདུལ་དང་། དོན་གྲུབ་ཀྱི་དུམ་བུའོ། །དང་པོ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེའི་རིགས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱི་མ་ནི་རྣམ་སྣང་གི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཏེ་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་སོ། གསུམ་པ་ནི། པདྨའི་རིགས་ཏེ་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་རིགས་སོ། །བཞི་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་འདོད་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཏེ་རིན་འབྱུང་གི་རིགས་སོ། །རིགས་ལྔ་ཡོད་པ་ལ་རྩ་རྒྱུད་ལས་བཞི་ལས་མ་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་བྱེད་པ་པོའི་སྒོ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཡིན་ལ། ལས་སུ་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་ལས་ཀྱི་རིགས་ཡིན་པས་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་དོ། །རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ཅན་གོང་མའི་ཡང་གོང་མ་རྗེས་སུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་དུམ་བུ་བཞི་ཁ་དང་འགྲེལ་པའི་ལམ་སྟོན་ནོ། །རྒྱུད་ཕྱི་མའི་ཕྱི་མ་ནི། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཆོག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པར་མི་ནུས་པས་དམིགས་པ་དང་བཅས་ཤིང་། སྒོམ་པས་འཇིགས་སྐྲག་ལ་ 3-2-86a བཟླས་པ་དང་མཆོད་པ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་སེམས་ཅན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་སྟེ། འདིས་ཀྱང་དུམ་བུ་བཞི་ཁ་དང་འབྲེལ་བའི་ལམ་སྟོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ནའང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་བསྒོམ་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་གསུངས་པ་མི་འགལ་ཏེ། གདུལ་བྱའི་གཙོ་བོ་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་ཕལ་བའི་གདུལ་བྱ་ལ་སྒོམ་པ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དུམ་བུ་བཞིའི་ལམ་འདི་གང་ཟག་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་བཞིའམ་འོན་ཏེ་གང་ཟག་གཅིག་རིམ་གྱིས་འཁྲིད་པའི་གནས་སྐབས་མི་འདྲ་བ་བཞི་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཟློས་པ་པོ་ནི། རང་བཞིན་བཟང་བ་ཆ་མཉམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ཟློས་པ་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་ཅན། དུམ་བུ་གཉིས་པའི་གདུལ་བྱ་ནི་ཞེ་སྡང་ཅན། གསུམ་
【現代漢語翻譯】 正行之理 第一，所有瑜伽續部的根本是《集密意續》，其中首先以兩種圓滿的顯現作為開端，從而生起希求。當希求生起時，爲了顯現所求之物，以下的所有續部都將展示方法。獲得世間和出世間成就的共同方法由根本續部展示，它又分為四個部分：金剛界、三界勝、調伏有情和成就義。第一部分是如來及其眷屬，後者是顯現的眷屬。第二部分是金剛眷屬，即不動如來的眷屬。第三部分是蓮花眷屬，即無量光佛的眷屬。第四部分是圓滿有情願望的寶生眷屬。雖然有五種眷屬，但根本續部只說了四種，這是因為圓滿有情願望的作事業屬於寶生眷屬，而所作的事業屬於業金剛眷屬，因此佛密意中將業和作事業合二為一。後來的續部是爲了獲得出世間成就，是爲了攝受更勝一籌的有情，是爲了成為獲得佛和菩薩之因，是爲了展示殊勝成就的差別。它也以四個部分來指示口訣和解釋的道路。後來的續部的再後來的續部，是爲了那些無法進入殊勝成就之道的，執著于有相，因禪修而恐懼，沉迷於唸誦和供養等行為的有情而宣說的攝受之法。它也以四個部分來指示口訣和關聯的道路。即便如此，瑜伽續部主要是為那些以禪修為主的所化有情宣說的，這並不矛盾。雖然主要的所化有情是這樣的，但對於次要的所化有情來說，不以禪修為主也不矛盾。那麼，這四個部分的道路是針對四種不同根器的眾生，還是針對一個眾生逐步引導的四個不同階段呢？對此，在《大疏》中說：『如來扮演者，自性善良且平等；如來部的扮演者，具有貪慾；第二部分的所化有情，具有嗔恨；第三部分，'
【English Translation】 The Way of Practice Firstly, the root of all Yoga Tantras is the Condensed Essence Tantra (bsdus pa), wherein initially, the appearance of two perfections is shown as the basis for discussion, thereby generating a desire to attain it. Once that desire arises, the means to manifest that which is to be attained is shown by all the subsequent Tantras. The common means to accomplish both mundane and supramundane siddhis (dngos grub, accomplishments) is shown by the Root Tantra, which is further divided into four sections: Vajradhatu (rdo rje dbyings, Diamond Realm), Trailokya-vijaya (khams gsum rnam rgyal, Conqueror of the Three Realms), Subduing Beings ('gro 'dul), and Accomplishing Meaning (don grub). The first concerns the Tathagata (de bzhin gshegs pa, Thus-Gone One) and its family, the latter being the family of Manifestation (rnam snang). The second is the Vajra family, the family of Akshobhya (mi bskyod pa, the Immovable). The third is the Padma family, the family of Amitabha ('od dpag med, Immeasurable Light). The fourth is the Ratna family, which fulfills the desires of sentient beings, the family of Ratnasambhava (rin 'byung, Jewel-Born). Although there are five families, the Root Tantra only speaks of four because the activity of fulfilling the thoughts of sentient beings belongs to the Ratna family in terms of the agent, and to the Karma family in terms of the action to be done. Therefore, the Buddha Secret (sangs rgyas gsang ba) says that action and agent are combined into one. The subsequent Tantra is to accomplish supramundane siddhis, to take hold of the higher beings, to become the cause of attaining Buddhahood and Bodhisattvahood, and to show the distinction of supreme siddhis. This also shows the path of oral instructions and commentaries in four sections. The Tantra after the subsequent Tantra is said to be a means of taking hold of sentient beings who cannot enter the meaning of the unique method of accomplishing the supreme siddhi, who are attached to characteristics, who are frightened by meditation, and who are manifestly attached to activities such as recitation and offerings. This also shows the path of oral instructions and connections in four sections. Even so, it is not contradictory that the Yoga Tantra is mainly taught to disciples who focus on meditation, because even though the main disciples are like that, it is not contradictory that the secondary disciples do not focus on meditation. So, are these four paths of sections for four different types of individuals, or are they four different stages of gradually leading one individual? On this, the Great Commentary of the Glorious Supreme (dpal mchog 'grel chen) says: 'The actor of the Tathagata is naturally good and equal; the actor of the Tathagata family has desire; the disciples of the second section have hatred; the third section,'
པའི་གདུལ་བྱ་ནི་གཏི་མུག་ཅན་ནམ་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན། བཞི་པའི་གདུལ་བྱ་ནི་སེར་སྣ་ཅན་དུ་གསུངས་པས་གང་ཟག་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བླ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིགས་ལྔའི་ཟློས་པ་པོ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་འགྲེལ་པ་དེ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་དང་། རིན་པོ་ཆེ་དང་། པདྨ་དང་། ལས་ཀྱི་རིགས་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བཞི་དང་། མེ་ལོང་ལྟ་བུ་དང་། མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་། བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་བཞི་དང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་དུ་བཤད་པ་ནི་ཐོབ་བྱའི་སྒོ་ 3-2-86b ནས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་གདུལ་བྱ་རེ་རེའི་ཐོབ་བྱ་ལ་ཡང་རིགས་བཞི་ཁ་ཚང་བ་དགོས་སོ། །རྣམ་སྣང་གི་གོ་འཕང་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། དུམ་བུ་རེ་རེ་ལས་གསུངས་པ་ལ་རྒྱས་པ་དང་འབྲིང་དང་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའི་གདུལ་བྱ་གསུམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཚན་པ་གསུམ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་འབྲིང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཚན་བཞི་ནི། རང་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཞིའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཚན་བཞི་ནི། རང་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་ནས་གསུངས་པའོ། །རྒྱས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཚན་བཞི་པོ་རེ་རེ་ལ་དུམ་བུ་སོ་སོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དང་། གཟུགས་དཀྱིལ་དང་། ཆོས་དཀྱིལ་དང་། ལས་དཀྱིལ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དང་པོ་སྦྱོར་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་དུམ་བུ་བཞིའི་རིགས་བཞི་དང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྦྱར་བ་ནི། ཕྱག་ཆེན་སྐུ་དམ་རྒྱ་ཐུགས་ཆོས་རྒྱ་གསུང་ལས་རྒྱ་འཕྲིན་ལས་ཡིན་པས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཛད་པ་བཞི་དང་དུམ་བུ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་བཞི་སྦྱར་བ་ཡིན་ལ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་ཀྱང་། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཡང་འདིར་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་དང་ཆོས་དང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། ཞེས་སྒྲུབ་བྱེད་དང་བཅས་པས་རྒྱས་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་སྦྱར་བའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི། རྣམ་སྣང་དང་མི་བསྐྱོད་པ་དང་འོད་དཔག་མེད་དང་རིགས་གཞན་གཉིས་ཀྱི་རིགས་ལ་སྐུ་དང་ཐུགས་དང་གསུང་དང་འཕྲིན་ལས་སུ་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། ལྷ་གང་ཡང་རུང་བའི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མིན་ནོ། །རིགས་བཞི་པོ་རེ་རེའི་དཀྱིལ་ 3-2-87a འཁོར་ཆེན་པོ་ནས་ལས་དཀྱིལ་གྱི་བར་བཞི་བཞི་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་སྦྱར་ནས་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པས། རང་རང་གི་རིགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཐུགས་དང་གསུང་དང་འཕྲིན་ལས་བཞི་བཞིའི་དབང
【現代漢語翻譯】 第一種被調伏者是貪慾者，第二種被調伏者是嗔恨者，第三種被調伏者是愚癡者或持邪見者，第四種被調伏者是慳吝者。因此，有四種根性不同的人。例如，在無上瑜伽中，就像解釋五部如來（梵文：Tathāgata-kula）的重複一樣。此外，在那部註釋中，如來部（梵文：Tathāgata-kula）、金剛部（梵文：Vajra-kula）、寶生部（梵文：Ratna-kula）、蓮花部（梵文：Padma-kula）和羯磨部（梵文：Karma-kula）這四部依次代表自性身（梵文：Svābhāvikakāya）、報身（梵文：Saṃbhogakāya）、化身（梵文：Nirmāṇakāya）四身，以及如鏡智（梵文：Ādarśa-jñāna）、平等性智（梵文：Samatā-jñāna）、妙觀察智（梵文：Pratyavekṣaṇa-jñāna）、成所作智（梵文：Kṛtyānuṣṭhāna-jñāna）四智，以及菩提心（梵文：Bodhicitta）、佈施波羅蜜（梵文：Dāna-pāramitā）、般若波羅蜜（梵文：Prajñā-pāramitā）、精進波羅蜜（梵文：Vīrya-pāramitā）。這是從所獲得的角度來解釋的。這樣，每個被調伏者都需要具備四部的所有功德。 要顯現毗盧遮那佛（梵文：Vairocana）的果位，每一段經文中都提到了三種三摩地（梵文：Samādhi），分別對應喜歡廣、中、略三種修法的被調伏者。其中，中等的三摩地各有四組，分別對應各自的四印（梵文：Caturmudrā）壇城。簡略的三摩地各有四組，分別對應各自的一印壇城。廣大的三摩地各有四組，每一組都分別在不同的段落中提到了大壇城、形壇城、法壇城和業壇城，以及最初的結合、壇城勝王和業勝王的三摩地。 從《現觀莊嚴論》（梵文：Abhisamayālaṃkāra）的顯現部分來看，四部的四種分類與四印相結合，即大手印（梵文：Mahāmudrā）是身印，誓言印是語印，法印是意印，事業印是事業。因此，四身（身、語、意、事業）與各段落的四部相結合。在《阿瓦達拉》（梵文：Avatāra）中也詳細解釋了這一點，其中提到：『此處的四印，也因身等差別而稱為大手印，以及誓言印、法印和事業印四種。』因此，與四身相結合的四部，分別對應毗盧遮那佛、不動佛（梵文：Akṣobhya）、阿彌陀佛（梵文：Amitābha）和另外兩部的身、語、意、事業，而不是任何其他本尊的身等。從大壇城到各部的四種壇城，也與四印相結合，如《現觀莊嚴論》的顯現部分所說。因此，各自本部的身、語、意、事業四種灌頂。
【English Translation】 The first to be tamed are those with desire, the second are those with hatred, the third are those with ignorance or wrong views, and the fourth are those with miserliness. Thus, there are four types of individuals with different dispositions. For example, in the context of Anuttarayoga, it is like explaining the repetition of the five Tathāgata families. Furthermore, in that commentary, the four families of Tathāgata, Vajra, Ratna, Padma, and Karma are said to represent the four Kayas (bodies) of Svabhavikakaya (Essence Body), Sambhogakaya (Enjoyment Body), Nirmanakaya (Emanation Body), and the four wisdoms of Adarsha-jnana (Mirror-like Wisdom), Samata-jnana (Wisdom of Equality), Pratyavekṣaṇa-jnana (Discriminating Wisdom), and Kṛtyānuṣṭhāna-jnana (Accomplishing Wisdom), as well as Bodhicitta (Mind of Enlightenment), Dana-paramita (Perfection of Generosity), Prajñā-paramita (Perfection of Wisdom), and Vīrya-paramita (Perfection of Diligence). This is explained from the perspective of what is to be attained. In this way, each of the to-be-tamed needs to have all the qualities of the four families. To manifest the state of Vairocana, each section of the scripture mentions three Samadhis, corresponding to the to-be-tamed who prefer extensive, moderate, and concise practices. Among them, the moderate Samadhis have four sets each, corresponding to the mandalas of their respective four mudras. The concise Samadhis have four sets each, corresponding to the mandalas of their respective one mudra. The extensive Samadhis have four sets each, each set mentioning the three Samadhis of the great mandala, the form mandala, the dharma mandala, and the karma mandala from the respective sections, as well as the initial union, the supreme mandala king, and the supreme karma king. From the manifestation section of the Abhisamayalankara, the fourfold classification of the four families is combined with the four mudras, namely, Mahamudra (Great Seal) is the body seal, Samayamudra (Vow Seal) is the speech seal, Dharmamudra (Dharma Seal) is the mind seal, and Karmamudra (Action Seal) is the action. Therefore, the four bodies (body, speech, mind, and action) are combined with the four families of each section. This is also explained in detail in the Avatara, which mentions: 'Here, the four mudras are also called the Great Seal due to the distinctions of body, etc., as well as the four types of Samaya Seal, Dharma Seal, and Karma Seal.' Therefore, the four families combined with the four bodies correspond to the body, speech, mind, and action of Vairocana, Akshobhya, Amitabha, and the other two families, and not the body, etc., of any other deity. The four mandalas from the great mandala to each family are also combined with the four mudras, as mentioned in the manifestation section of the Abhisamayalankara. Therefore, the four empowerments of body, speech, mind, and action of their respective families.
་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་ཀྱང་། རིགས་བཞི་རྣམས་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ནི། ལྷ་རྣམས་དགོད་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་སྐུ་མི་ཟད་པའི་མཛོད་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ། །དམ་ཚིག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་དང་། མདའ་དང་མགུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ཉེ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཐུགས་མི་ཟད་པ་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་མཛོད་རྣམ་པར་སྤྲུལ་པ་བསྡུས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་པའི་ཐབས་སྤྱོད་པ་མཉམ་པར་བཞག་པ་རྣམ་པར་བཀོད་ཅིང་གནས་པའི་ལྷ་རྣམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་མི་ཟད་པ་རྣམ་པར་བཀོད་པའི་མཛོད་རྨ་པར་སྤྲུལ་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་བཀོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པ་བསྟན་པར་བལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གཙོ་ཆེ་བའི་སྒོ་ནས་གསུངས་པས། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དུམ་བུའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་པོ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་རང་རིགས་ཀྱི་སྐུ་ཕྱག་ཆེན་གཙོ་ཆེ་མོད་ཀྱང་། ཐུགས་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་མེད་པ་མིན་པས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། གཞན་རྣམས་ 3-2-87b ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། རིམ་པ་འདིས་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་གཙོ་བོར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིར་གསུངས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་ལུས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་སྲིད་ལ། སེམས་དང་ལུས་མེད་པའི་ངག་ཀྱང་མི་སྲིད་དེ། དེ་བས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལས་ཀྱང་སྐུ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཆར་དགོས་པར་བལྟའོ། །དེ་བས་ན་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་གྱུར་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་དམ་ཚིག་དང་ཆོས་དང་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་རྣམ་པ་བཞི་འདིར་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་གི་རྣམ་དབྱེ་ཞིབ་པར་ཤེས་ན་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་དུམ་བུ་བཞིའི་ལམ་རེས་འགའ་གང་ཟག་གཅིག་གིས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་དྲིལ་ནས་བཤད་ཅིང་། རེས་འགའ་གང་ཟག་རྒྱུད་སོ་སོ་བའི་ལམ་དུ་བཤད་པ་རྣམས་མི་འགལ་བར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ནས་རང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་པ་མང་དུ་གསུངས་པ་ནི། འབྲས་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ཐོབ་པའི་ཐབས་སུ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་བཞི་ལྷའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་འཕྲིན་ལས་དང་བཅས་པར་བསྒྲུབས་ནས་ཐ་མལ་བའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་བཞི་སྦྱོང་བའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་པའ
【現代漢語翻譯】 這是如何做的呢？在《阿瓦塔拉》（化身）中也說：『對於四種姓氏來說，大壇城是爲了讓諸神歡喜，爲了佈置色身，是化現不盡之身的寶藏的集合。誓言壇城，是爲了象徵如何證悟的解脫之門，佈置金剛、鐵鉤、箭和喜悅等，近的特徵是化現不盡之意的寶藏的集合。法壇城，是爲了佈置如何證悟的教法，展示修行的方法，安住的諸神，是所有如來不盡之語的寶藏的化現，是加持。同樣，在業壇城中，通過佈置供養等事業的諸神，展示了所有如來利益眾生的行為等的集合。』這樣說。這也是從顯現本身的角度說的，從主要方面來說，即使像金剛界部的第一個壇城，雖然自種姓的身大手印是主要的，但並非沒有意誓言手印等，所以也說是用四手印來印封。其他的也要像這樣理解。就像《阿瓦塔拉》中說的：『以這種次第，身等四種主要，所以說了四種壇城，然而，幾乎沒有無身的意，也沒有無意身的語，因此，在每個壇城中，都需要身等四種。因此，在所有種姓的壇城中，作為身等之相，依次是大手印、誓言、法和業的手印，這裡說了這四種。』這樣說。如果詳細瞭解這些差別，就能明白吉祥勝妙大疏中，有時將四部的道路歸納為一個人的成佛條件，有時又將它們說成是不同根器的道路，這二者並不矛盾。在瑜伽續中，多次說到將自生本尊迎請智慧尊，然後用四手印印封，這是爲了獲得果位四手印的方法，將身語意三和行為等四者修成具有本尊身語意和事業等四者，從而凈化凡庸的身語意三和行為等四者。像這樣，依靠不同的種姓。
【English Translation】 How is this done? In the 'Avatar' (Incarnation), it is also said: 'For the four lineages, the great mandala is to delight the deities, to arrange the form body, it is the collection of the manifestation of the inexhaustible body treasure. The Samaya Mandala is to symbolize the gate of liberation of how to realize, arranging the vajra, hook, arrow, and joy, etc., the near characteristic is the collection of the manifestation of the inexhaustible mind treasure. The Dharma Mandala is to arrange the Dharma of how to realize, showing the method of practice, the abiding deities, it is the manifestation of the inexhaustible speech treasure of all Tathagatas, it is the blessing. Similarly, in the Karma Mandala, by arranging the deities of offering and other activities, it shows the collection of the actions of all Tathagatas benefiting sentient beings, etc.' Thus it is said. This is also said from the perspective of the appearance itself, from the main aspect, even like the first mandala of the Vajradhatu section, although the self-lineage's Great Body Mudra is the main one, it is not without the Mind Samaya Mudra, etc., so it is also said to be sealed with the four mudras. The others should also be understood in this way. Just as it is said in the 'Avatar': 'In this order, the four, such as body, are the main ones, so the four mandalas are spoken of, however, there is almost no mind without a body, and no speech without a mind and body, therefore, in each mandala, all four, such as body, are needed. Therefore, in all the lineage mandalas, as the signs of body, etc., in order, the Great Mudra, Samaya, Dharma, and Karma Mudras, these four are spoken of here.' Thus it is said. If one understands these differences in detail, one will understand that in the Great Commentary of Glorious Supreme, sometimes the paths of the four sections are summarized as the conditions for one person's Buddhahood, and sometimes they are said to be the paths of different dispositions, these two are not contradictory. In the Yoga Tantra, it is often said that the self-generated deity is invited to the wisdom being, and then sealed with the four mudras, this is the method to obtain the four mudras of the result, cultivating the four, such as body, speech, and mind, and actions, into the four, such as the deity's body, speech, mind, and activities, thereby purifying the four, such as the ordinary body, speech, and mind, and actions. Like this, relying on different lineages.
ི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་མང་དུ་གསུངས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སམ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་ཞེས་པའི་ཟློས་པ་པོ་ནི་མཆོག་ཡིན་ཏེ། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་རྫོགས་པ་ནི་རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ལ། རིགས་གཞན་རྣམས་ནི་ཉི་ཚེ་བའི་སློབ་ 3-2-88a དཔོན་ཡིན་པར་སྟོན་འགྲེལ་ལས་ཤེས་བྱེད་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྣམ་སྣང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ལམ་དེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ལམ་རྫོགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་དུ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བདག་ཉིད་རྫོགས་པའི་ལམ་ཡང་སྒོམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ལ་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་བསྟུན་ནས་སྒོམ་པར་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་ལས་མ་གསུངས་པས། དེ་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་བྱང་གི་ཕྱོགས་དང་བསྟུན་ནས་སྒོམ་པ་ནི་ཡོད་དེ། མངོན་བྱང་ལྔ་སྒོམ་པ་ནི། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་བྱང་སེམས་འཚང་རྒྱ་བའི་རིམ་པ་ལྟར་དེ་དང་དེའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ནས་སྒོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེའི་སྔོན་གྱི་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་དེ་ཉིད་སྣང་བའི་སྐབས་སུ་ཟུར་ཙམ་བྱུང་བ་མ་གཏོགས་པ་ལམ་བཞི་དང་སོ་སོར་སྦྱར་བ་སློབ་དཔོན་གསུམ་གྱིས་མ་བཤད་ཀྱང་། མངོན་བྱང་ལྔས་སངས་རྒྱས་པ་ཡན་ཆོད་སློབ་པའི་ལམ་དང་བསྟུན་པའི་སྒོམ་དུ་གསལ་ལ། རྣམ་སྣང་དུ་སངས་རྒྱས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་ལམ་ནི། སངས་རྒྱས་ཟིན་གྱི་མཛད་པ་རྣམས་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ དེའི་དོན་ཉམས་སུ་བླང་བའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བ་དང་། སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པའོ། ། ༈ ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཕོག་ནས་ལམ་སྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱའོ། །འདི་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ཅི་ 3-2-88b ཞིག་དང་། ཞུགས་པ་ལ་གཉིས་ལས། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་མི་འཛིན་ཅིང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ཞིག་སྐུར་བ་དང་། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་འཛིན་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་བར་རྫོགས་པར་སྐུར་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་དང་སྟོད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་དུ་རྒྱས་པར་བརྗོད་ཟིན་པས་མ་སྤྲོས་སོ། ། ༈ སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། དབང་ཐོབ་ནས་ཁས་བླ
【現代漢語翻譯】 雖然宣說了許多道次第，但被稱為『如來種姓』或『金剛持種姓』的重複者是至上的。因為在金剛界壇城中圓滿灌頂者是所有種姓的導師，而其他種姓只是暫時的導師，這已通過釋論及其論據證實。那麼，作為顯現遍照光明之方便，所修之道是否僅是三種等持呢？並非僅此而已道就圓滿了，因為之前還需要修持大瑜伽自性圓滿道。在修持本尊瑜伽時，順應輪迴生起的次第，從煩惱的角度進行修持，這在下部三續部的可靠論典中沒有提到，因此這是無上部的特點。然而，順應清凈解脫的角度進行修持是存在的，即修持五現證菩提。正如最後有者的菩薩成佛次第一樣，以彼等之慢而修持。因此，在修持其前行道時，除了在顯現彼等時略有提及外，三位論師並未分別結合四道進行闡述。但直至以五現證菩提成佛為止，都清晰地闡述了與所學之道相符的修持。至於遍照光明成佛之後的道，則是與成佛后的事業相符的修持。 ༈ 修持彼義之次第 第二部分分為四點：使之堪能成為修道之器；成為法器后，使誓言和律儀清凈；安住于誓言后，如何先行近修；近修堪能后，如何成就悉地。 ༈ 使之堪能成為修道之器 第一點是：進入金剛界等壇城，接受灌頂、誓言和律儀，從而使之堪能成為修道等之器。那麼，進入壇城是什麼呢？進入壇城有兩種情況：不持守五部律儀，只持守菩薩律儀者，僅授予學人灌頂；同時持守兩種律儀者，則圓滿授予直至金剛阿阇黎灌頂。這些分類在《金剛發生續》和《上疏》中有所闡述，其意趣已在根本墮罪的解釋中詳細說明，故不贅述。 ༈ 成為法器后，使誓言和律儀清凈 第二點是：獲得灌頂后，承諾...
【English Translation】 Although many stages of the path have been taught, the repeater who is called 'Tathāgata lineage' or 'Vajradhara lineage' is supreme. Because the one who is fully empowered in the Vajradhātu mandala is the teacher of all lineages, and other lineages are only temporary teachers, this has been proven by the commentary and its arguments. So, as a means of manifesting Vairocana (一切光明，梵文：Sarvabhāva-Vairocana， सर्वभाववैरोचन，sarvabhāva-vairocana，all-illuminating), is the path to be meditated upon just three samādhis? The path is not completed with just that, because before that, one must also meditate on the Great Yoga Self-Nature Perfection Path. In the practice of deity yoga, following the order of arising of existence, meditating from the perspective of afflictions is not mentioned in the reliable texts of the three lower tantras, so this is a characteristic of the unsurpassed. However, there is meditation that follows the direction of purification, that is, meditating on the Five Manifest Enlightenments. Just like the order of enlightenment of the last existence Bodhisattva, meditating with the pride of each of them. Therefore, when meditating on the path before that, except for a slight mention when they appear, the three teachers did not explain the four paths separately. But until becoming a Buddha with the Five Manifest Enlightenments, it is clearly explained as a meditation that follows the path of learning. As for the path after becoming a Buddha in Vairocana, it is a meditation that is in accordance with the deeds of the Buddha. ༈ The Order of Practicing Its Meaning The second part has four points: making it suitable to be a vessel for practicing the path; after becoming a vessel, purifying the vows and precepts; after abiding in the vows, how to do the preliminary recitation; after the recitation is suitable, how to accomplish the siddhi. ༈ Making it Suitable to be a Vessel for Practicing the Path The first point is: entering the mandala of Vajradhātu, etc., receiving empowerment, vows, and precepts, thereby making it suitable to be a vessel for practicing the path, etc. So, what is entering the mandala? There are two types of entering: those who do not hold the five family vows but only hold the Bodhisattva vows are only given the student empowerment; those who hold both vows are fully given up to the Vajra Acharya empowerment. These classifications are explained in the Vajra Origin Tantra and the Upper Commentary, and their meaning has been explained in detail in the explanation of the root downfall, so I will not elaborate. ༈ After Becoming a Vessel, Purifying the Vows and Precepts The second point is: after receiving empowerment, promising...
ངས་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱེད་པ་ནི། ཐོག་མར་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལ་བརྩོན་པ་མི་ལྷོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དེ་ནས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱས་པ་དེ། དེས་བསྟན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་དང་། དམ་ཚིག་དང་ཆོས་དང་ལས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དབང་བསྐུར་བས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཆོ་གས་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་བསྲུང་བར་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་དང་། འདུལ་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དང་། བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་ལ་མཁས་པར་བྱས་པས་དེ་ཕྱིན་ཆད་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བླངས་པ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་སྤྲོ་བ་མི་ལྷོད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་མ་ལུས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་དེ་ཐོག་མར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་ཀྱང་སྐབས་འདིར་ནི། འབྲས་བུ་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འདའ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པས། རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་མཉེས་པར་འགྱུར་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སྟོན་པས་གསུངས་པའི་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་རོ། །ཞེས་སོ། །དཔལ་མཆོག་དང་པོ་དང་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ནི་རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་ 3-2-89a སྤྲོས་སོ། །དམ་ཚིག་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཚང་ན་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། བསྐལ་པ་བརྒྱ་ཕྲག་དག་ཏུ་ནི། །ཇི་སྟེ་མངོན་པར་བརྩོན་བྱས་ཀྱང་། །གང་ཟག་བཞི་ནི་འཇིག་རྟེན་དུ། །བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཉིད་མི་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མ་སྐྱེས་དང་། ཐེ་ཚོམ་ལྡན་པ་ཉིད་དང་ནི། །བཀའ་བཞིན་དུ་ནི་མི་བྱེད་པ། །དད་པ་མེད་ཉིད་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སྐྱོན་བཞི་དང་ལྡན་པས་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསྒྲུབས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པས། ཡོན་ཏན་བཞི་དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་སྒོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མན་ངག་བཞིན་དུ་སྦྱངས་ནས་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བསྐྱེད་པ་དང་། རྒྱུད་ལ་ཡིད་ཤིན་ཏུ་ཆེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་དང་ཡིད་གཉིས་མེད་པ་དང་། རྒྱལ་བས་འཇུག་ལྡོག་གི་བསླབ་པ་བཅས་པའི་དམ་ཚིག་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྲུང་བར་ནུས་པ་དང་། ལྷ་དང་བླ་མའི་ཡུལ་ལ་དད་པ་བརྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྒྲུབ་པ་པོ་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གང་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ནས་སྒྲུབ་དགོས་ཏེ། རྩེ་མོ་ལས། སྲོག་གཅོད་རྐུ་དང་འཁྲིག་པ་དང་། །རྫུན་དང་མྱོས་བྱེད་རྣམ་པར་སྤང་། །ཁྱིམ་པའི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ནས། །དེ་ཚེ་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་བསྒྲུབ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་རབ་བྱུང་གྱུར། །སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་ཡང་དག་གནས། །སོ་སོར་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། །རིག་འཛིན་སྡོམ་པ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁྱིམ་པ་ཡང་སོ་
【現代漢語翻譯】 爲了使誓言和戒律清凈，首先必須不懈努力。如《阿瓦塔拉》所說：『然後，通過使上師歡喜，按照儀軌，在上師所指示的壇城中，即誓言、法和事業的壇城中接受灌頂，通過大乘現觀的儀軌受持戒律，精通應守護的誓言、調伏、行為和苦行。此後，爲了守護所受持的誓言等，應始終不懈努力，因為這是成就自他一切利益的開端。』此處所說的誓言，是希求果位者不可違越的，是與使自己的本尊歡喜並隨順的身、語、意善與非善等行為的取捨之相，是導師所說的不同方式。正如《吉祥第一》和《頂續》中所說的誓言，特別是根本墮罪，已經在根本墮罪的釋文中詳細闡述，故此處不再贅述。 如果守護誓言等的條件不完備，則無法成就。如《頂續》所說：『即使在數百萬劫中精進修持，世間的四種人，無論如何修持也不會成就。未生起菩提心者，心懷猶豫者，不按教言行事者，以及缺乏信心者，都不會成就。』因此，具備這四種過失的人，即使在無數劫中修持也不會成就。所以，必須具備四種功德：通過如法修習菩提心這一大乘的入門，生起具足相的菩提心；對傳承具有極大的信心，沒有懷疑和二心；能夠守護諸佛所制定的取捨之學的誓言；以及對本尊和上師的凈土具有堅定的信心。如此，無論是居士還是出家修行者，都必須安住于戒律中進行修持。如《頂續》所說：『斷除殺生、偷盜、邪淫、妄語和麻醉品，安住于居士的戒律中，那時才能修持明王的法。如果他是出家人，則應安住於三種戒律中，即別解脫戒、菩提心戒和持明戒。』居士也應如此。
【English Translation】 To purify vows and precepts, one must first make unremitting efforts. As the 'Avatara' states: 'Then, by pleasing the guru, according to the ritual, in the mandala indicated by the guru, that is, the mandala of vows, dharma, and activities, receive empowerment. Through the ritual of Mahayana realization, take the precepts, and master the vows, discipline, conduct, and asceticism that should be guarded. Thereafter, to guard the vows and so forth that have been taken, one should always make unremitting efforts, because this is the beginning of accomplishing all benefits for oneself and others.' The vows mentioned here are those that seekers of results must not transgress, those that accord with pleasing one's own chosen deity, and the aspects of adopting and abandoning good and non-good actions of body, speech, and mind, which are the distinctions of the ways taught by the Teacher. Just as the vows spoken in the 'Glorious First' and 'Summit Tantra,' especially the root downfalls, have been extensively explained in the commentary on root downfalls, so they will not be elaborated upon here. If the conditions for guarding vows and so forth are not complete, then accomplishment is not possible. As the 'Summit Tantra' states: 'Even if one strives diligently for hundreds of millions of kalpas, four kinds of people in this world will not achieve accomplishment no matter how they practice. Those who have not generated bodhicitta, those who are filled with doubt, those who do not act according to the teachings, and those who lack faith will not achieve accomplishment.' Therefore, those who possess these four faults will not achieve accomplishment even if they practice for countless kalpas. Thus, one must possess four qualities: by practicing the entrance to the Great Vehicle, bodhicitta, according to the instructions, generate bodhicitta that possesses the characteristics; have great faith in the lineage, without doubt or hesitation; be able to guard the vows of adopting and abandoning that have been established by the Buddhas; and have steadfast faith in the pure lands of the deity and guru. Thus, whether one is a householder or a renunciate practitioner, one must abide in the precepts and practice. As the 'Summit Tantra' states: 'Abandon killing, stealing, sexual misconduct, lying, and intoxicants. Abiding in the precepts of a householder, at that time, one can practice the king of knowledge. If he is a renunciate, then he should abide perfectly in the three precepts, that is, the Pratimoksha, bodhicitta, and the vidyadhara precepts.' The householder should also do so.
ཐར་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་ན་སྡོམ་པ་གསུམ་ལྡན་དུ་བྱས་ཏེ་སྒྲུབ་དགོས་སོ། ། ༈ དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། ༈ མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར། དང་པོ་ལ་གཉིས། རགས་པ་ལྷ་ལ་དམིགས་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ 3-2-89b དང་། ཕྲ་བ་ཕྱག་མཚན་ལ་དམིགས་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། ༈ རགས་པ་ལྷ་ལ་དམིགས་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་མི་ནུས་པས་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། ། ༈ ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། ། ༈ སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། དང་པོ་ནི། སྟོད་འགྲེལ་ལས། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལམ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བཤད་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པ་དང་། སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་གཉིས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ཞིག་ཐོབ་པས་ཇི་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། སྟོད་འགྲེལ་ལས། སློབ་མའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བདག་བསྲུང་བ་དང་ཆུའི་ཁྲུས་དང་། ཡང་བདག་བསྲུང་བ་དང་གནས་བསྲུང་བ་ཡང་བྱས་ནས་རང་གི་ལྷ་མདུན་དུ་བཞུགས་སུ་གསོལ་ཏེ། ཕྱག་བྱ་བ་དང་སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང་བསོད་ནམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་། བསྐུལ་བ་དང་གསོལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་སྤྱད་ལ། རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་དང་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་བཅིངས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་དྲལ་ལ་རྡོ་རྗེ་དབབ་པ་བརྟན་པར་བྱས་ནས། བདག་མེད་པར་སྒོམ་པ་དང་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྒོམས་ཏེ་རང་གི་ལྷའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅིང་བར་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅུག་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་བྱས་ནས། ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཞེས་བརྗོད་དེ་ཡིད་ཀྱི་ལེགས་པའི་སྦྱོར་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལུས་ལ་བཅུག་སྟེ། རང་གི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་ 3-2-90a ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་ནས་རང་གི་ལྷ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། ཆོས་དང་ལས་དང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོས་རྒྱས་བཏབ་ལ་རིགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གིས་བདག་ཉིད་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། རང་གི་རིགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བས་དབང་བསྐུར་ནས་སྒེག་མོ་ལ་སོགས་པ་གསང་བའི་མཆོད་པ་བཞིས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱག་བྱ་སྟེ་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལེག
【現代漢語翻譯】 如果能成為解脫的所依，就必須具備三戒並進行修持。 如何安住于誓言並先行修持親近法？ 第三部分分為兩種：有相瑜伽和無相瑜伽。 有相瑜伽。 第一部分分為兩種：粗分觀想本尊的四座瑜伽和細分觀想手印的四座瑜伽。 粗分觀想本尊的四座瑜伽。 第一部分分為兩種：修持四座和無法修持時該如何做。 修持四座。 第一部分分為兩種：僅獲得弟子灌頂的四座瑜伽和獲得上師灌頂的四座瑜伽。 僅獲得弟子灌頂的四座瑜伽。 第一種情況，在《上部釋》中說：『關於上師和弟子所行持的不同道路，有兩種解釋，即以上師灌頂和僅獲得弟子灌頂為前提，講述了兩種次第。』那麼，僅獲得弟子灌頂者應該修持到什麼程度呢？《上部釋》中說：『作為弟子，應該如下了解加持自身等：守護自身，進行水浴，再次守護自身，守護處所，然後迎請自己的本尊安住於前方，進行頂禮、懺悔罪業、隨喜功德、勸請、祈請、迴向、發菩提心以及皈依三寶等。結金剛合掌或金剛縛印，將金剛合掌置於心間並分開，穩固地降下金剛杵。如前一樣觀想無我和月輪等，然後如自己的本尊一樣結大印。迎請智慧尊，如法進行安住，然後唸誦 ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ （藏文，梵文天城體：जः हुं बं होः，梵文羅馬擬音：jah hum bam hoh，漢語字面意思： 扎 吽 班 伙），通過意念的良好結合，將所有如來融入自己的身體，然後以自己的誓言手印進行充分加持，以自己的本尊和所有如來，以及法、業和大手印進行印持，以種姓誓言加持自身，通過自己種姓的灌頂進行灌頂，然後以嬉女等四種秘密供養進行如法供養，頂禮所有如來，並善巧地結自己的大手印。』
【English Translation】 If it can become a support for liberation, one must possess the three vows and practice them. How to abide in the samaya and practice the preliminary stages? The third part is divided into two: yoga with signs and yoga without signs. Yoga with signs. The first part is divided into two: the four sessions of yoga focusing on the coarse deity and the four sessions of yoga focusing on the subtle hand symbols. The four sessions of yoga focusing on the coarse deity. The first part is divided into two: practicing the four sessions and what to do when one cannot practice them. Practicing the four sessions. The first part is divided into two: the four sessions of yoga for those who have only received the disciple's empowerment and the four sessions of yoga for those who have received the master's empowerment. The four sessions of yoga for those who have only received the disciple's empowerment. The first is, according to the Upper Commentary: 'Explaining the two different paths for the master and the disciple means that the two stages are explained based on having received the master's empowerment and only having received the disciple's empowerment.' How much should someone who has only received the disciple's empowerment practice? The Upper Commentary says: 'As a disciple, one should understand the blessing of oneself in this way: protecting oneself, performing a water bath, again protecting oneself, protecting the place, and then inviting one's own deity to be present in front of oneself, performing prostrations, confessing sins, rejoicing in merit, exhorting, requesting, dedicating, generating the mind of enlightenment, and taking refuge in the Three Jewels, etc. Forming the vajra mudra or the vajra-bound mudra, placing the vajra mudra at the heart and separating it, firmly lowering the vajra. Meditating on selflessness and the lunar mandala, etc., as before, and then forming the great mudra as one's own deity. Inviting the wisdom being to abide as it is, and then performing the great mudra, reciting ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿ (Tibetan, Devanagari: जः हुं बं होः, Romanized Sanskrit: jah hum bam hoh, Literal Chinese meaning: Ja Hum Bam Hoh), through the good combination of mind, incorporating all the Tathagatas into one's own body, and then fully blessing with one's own samaya mudras, sealing with one's own deity and all the Tathagatas, as well as the Dharma, karma, and the great mudra, blessing oneself with the lineage samaya, empowering with the empowerment of one's own lineage, and then offering correctly with the four secret offerings such as seductive women, etc., prostrating to all the Tathagatas, and skillfully forming one's own great mudra.'
ས་པར་བསྒོམས་ལ། བཛྲ་སཏྭ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ལྷའི་སྔགས་ཟློས་ཤིང་ལོ་གཅིག་གི་བར་དུ་ཉིན་རེ་ཞིང་ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །འདི་ལྟར་ན་ཁྲུས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཁྲོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བསྲུང་འཁོར་བྱས་ཏེ་ཚོགས་རྟེན་གྱི་སྤྱན་སྔར་ཕྱག་བྱས་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སོགས་བྱ། དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ནས་ཡེ་ཤེས་དབབ་པའི་བར་བྱས་ཏེ་ཆོ་ག་ལྔས་རང་གི་ལྷ་གང་ཡིན་དུ་བསྐྱེད་ནས་རང་འདྲའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཅུག་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་གདབ་བོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཚད་མེད་པ་བཅུག་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། རང་རིགས་ཀྱི་དབང་གང་ཡིན་གྱིས་དབང་བསྐུར་མཆོད་པས་མཆོད་ཕྱག་བྱས་ནས་སྐུ་ཕྱག་ཆེན་སྒོམ་པ་དང་། ལྷ་གང་ཡིན་གྱི་བཟླས་པ་བྱེད་དེ། རྣལ་འབྱོར་གཅིག་ལྡན་མ་གཏོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་མེད་ཅིང་གཞལ་ཡས་ཁང་སྒོམ་པའང་མ་བཤད་དོ། །སེམས་དཔའ་འབྱུང་བ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀར་རྡོ་རྗེ་སེམས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་ལྡན་བྱས་པའི་མཐར་དེ་ཉིད་ནམ་མཁར་བཞག་ནས། འབྱུང་བ་རིམ་བརྩེགས་རི་རབ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་སེང་གེའི་ 3-2-90b གདན་བསམས་པའི་སྟེང་དུ་ནམ་མཁའ་ནས་བབས་ཏེ་འདུག་པར་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་བ་ལས། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་དང་བྱང་ཆུབ་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་རང་རྣམ་སྣང་དུ་བསྐྱེད་དེ་བཛྲ་སཏྭ་ཞེས་བརྗོད་ནས་རང་གི་སྙིང་ག་ནས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྤྲུལ་ཏེ་མདུན་དུ་ཡང་སེང་གེའི་གདན་བསམས་པ་ལ་གཞག །དེ་ནས་རྡོར་སེམས་ཀྱི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ཅིང་དེའི་ཕྱག་ཆེན་བཅིངས་ནས་རང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བསམ། ཡང་ཧཱུཾ་ཡིག་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་སྤྲུལ་ཏེ་སྒོ་དབྱེ་བའི་སྔགས་རྒྱ་བྱས་ནས་ཡིད་ཀྱིས་སྒོ་བཞི་དབྱེ།དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་བསྡུ་བའི་སྔགས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྡུ་ལ་རྡོར་སེམས་སུ་བསྒོམས་ནས་མཚན་བརྒྱ་རྩས་བསྟོད་ལ། སྒོ་བ་བཞིའི་སྔགས་རྒྱས་དགུག་གཞུག་སོགས་བྱས་ནས་ཕྱག་རྒྱ་བཞིས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ་མཆོད་པའི་མཐར་མཉམ་རྣམ་གསུམ་སྒོམ་པ་དང་བཟླས་པ་བྱ་བར་བཤད་དོ། །སྒྲུབ་ཐབས་ཆུང་བ་ལས་རང་ནམ་མཁའ་ནས་བབས་ནས་མདུན་དུ་སེང་གེའི་གདན་གཉིས་པ་བསམས་པ་ལ་རྡོར་སེམས་གཅིག་སྤྲུལ་བར་བཤད་ཅིང་རང་རྣམ་སྣང་དུ་སྒོམ་པ་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྟོད་འགྲེལ་ལས་སློབ་མའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་ལྡན་དང་སློབ་དཔོན་ལ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བཤད་པས། སྒྲུབ་ཐབས་གཉིས་སུ་བཤད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཅིག་ལྡན་ནི། སློབ་མའི་དབང་དུ་བྱས་པར་གསལ་ལ། སྟོད་འགྲེལ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་དེའི་དབུས་དང་མདུན་དུ་ལྷ་སྒོམ་པ་མ་བཤད་ཀྱང་སྒྲུབ་ཐབས་གཉིས་སུ་བཤད་པས་སློབ་མ་ལ་ཡང་དེ་དག་དགོས་སོ། །སྒྲུབ་ཐབས་གཉིས་སུ་རྡོར་
【現代漢語翻譯】 如是觀想，唸誦金剛薩埵等本尊的咒語，一年之中每天觀想四座。如是說。如此，先沐浴，然後進行忿怒尊瑜伽和防護輪，在會供輪之前頂禮，皈依等。然後從金剛合掌到降下智慧，通過五種儀軌生起自己的本尊，將與自己相同的智慧尊者放入，以四手印加持。然後將無量光如來放入，以四手印加持，加持自己的種姓，以自己種姓的灌頂進行灌頂，以供養進行供養和頂禮，觀想大身印，唸誦本尊的咒語。除了唯一瑜伽之外，沒有大瑜伽，也沒有講述觀想宮殿。對於大小兩種發心者，在金剛薩埵唯一瑜伽的最後，將金剛薩埵置於空中，觀想從空中降下，在累積的須彌山宮殿中央，在獅子座上安坐。 這也是在大的修法中所說。結金剛界和菩提勝手印，生起自相為遍照如來，唸誦金剛薩埵，從自己的心間化現金剛薩埵，也在前方觀想獅子座而安坐。然後唸誦金剛薩埵的心咒，結其大手印，觀想自己為金剛薩埵。又從吽字化現吽字使者，以開門咒印打開，用意念打開四門。然後以金剛攝集咒印攝集諸佛，觀想為金剛薩埵，以百字明讚頌，以四門守衛的咒印進行勾招等，以四手印加持，在供養的最後觀想三摩地和唸誦。 在小的修法中說，自己從空中降下，在前方觀想第二個獅子座，化現一個金剛薩埵，沒有說觀想自己為遍照如來。這樣，在上釋中，對於弟子而言，講述了唯一瑜伽，對於上師而言，講述了大瑜伽。因此，在兩種修法中所說的唯一瑜伽，顯然是為弟子而設。雖然在上釋中沒有講述宮殿及其中央和前方觀想本尊，但在兩種修法中都講述了，因此弟子也需要這些。在兩種修法中，金剛（藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：Vajra，漢語字面意思：金剛）
【English Translation】 Thus meditate, reciting the mantra of one's own deity, such as Vajrasattva (金剛薩埵), meditating in four sessions each day for a year. Thus it is said. In this way, first bathe, then perform the wrathful deity yoga and protection wheel, prostrate before the Tsok (會供) offering, take refuge, etc. Then, from the Vajra (金剛) mudra (手印) to the descent of wisdom, generate your own deity through the five rites, place a wisdom being similar to yourself, and seal it with the four mudras. Then place Amitabha (無量光如來), seal it with the four mudras, bless your own lineage, empower with the empowerment of your own lineage, make offerings and prostrations, meditate on the great body mudra, and recite the mantra of the deity. There is no great yoga except for the one yoga, and there is no mention of meditating on the palace. For both great and small Bodhicitta (菩提心) beings, at the end of the Vajrasattva (金剛薩埵) one yoga, place Vajrasattva (金剛薩埵) in the sky, visualize descending from the sky, sitting in the center of the accumulated Mount Meru (須彌山) palace, on a lion throne. This is also said in the great Sadhana (修法). Forming the Vajradhatu (金剛界) and Supreme Bodhi (菩提) mudras, generate yourself as Vairochana (遍照如來), recite Vajrasattva (金剛薩埵), emanate Vajrasattva (金剛薩埵) from your own heart, and also visualize a lion throne in front and sit on it. Then recite the heart mantra of Vajrasattva (金剛薩埵), form its great mudra, and visualize yourself as Vajrasattva (金剛薩埵). Also, from the Hum (吽) syllable, emanate a Hum (吽) messenger, open with the opening mantra mudra, and open the four doors with intention. Then, with the Vajra (金剛) gathering mantra mudra, gather all the Buddhas, visualize as Vajrasattva (金剛薩埵), praise with the hundred-syllable mantra, perform hooking, etc. with the mantra mudras of the four gatekeepers, seal with the four mudras, and at the end of the offering, meditate on the three Samadhis (三摩地) and recite. In the small Sadhana (修法), it is said that you descend from the sky, visualize a second lion throne in front, and emanate one Vajrasattva (金剛薩埵), without mentioning visualizing yourself as Vairochana (遍照如來). Thus, in the upper commentary, the one yoga is described for the disciple, and the great yoga is described for the Guru (上師). Therefore, the one yoga described in the two Sadhanas (修法) is clearly intended for the disciple. Although the upper commentary does not mention the palace and the deity meditating in its center and front, it is described in the two Sadhanas (修法), so the disciple also needs these. In the two Sadhanas (修法), Vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：Vajra，漢語字面意思：金剛)
སེམས་སུ་སྒོམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེ་ཏོག་གང་འཕོག་གི་མཚོན་བྱེད་དུ་བྱས་ནས། སྟོད་འགྲེལ་ལས་རང་གི་ལྷ་གང་ཡིན་དུ་སྒོམ་པར་ 3-2-91a གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཆོ་གའི་རིམ་པ་དེ་དག་གིས་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བར་འདོད་ན་སྟོད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་ལ་གཞི་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་ཆུང་གཉིས་གང་རུང་གཅིག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཆོག་སྟེ། གོ་སླ་བ་དང་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །ཇི་ཙམ་ཞིག་གི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པ་ལ་གཉིས་ལས་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བར་འདོད་ན་ནི། རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར། བདག་རྫོགས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཕྲི་བ་མེད་པར་སྒོམ་པའི་བསྙེན་པ་རྒྱས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་བསྐྱེད་ཆོག་ལ་སོགས་པ་བསྡུས་པའི་བསྙེན་པ་འབྲིང་དང་། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལྷ་རེ་རེའི་བཟླས་བརྗོད་འབུམ་དང་བཅས་པའི་བསྙེན་པ་བསྡུས་པ་གང་རུང་ཞིག་དགོས་ལ། རང་གི་ལྷ་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་ནི། སྟོད་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་རང་གི་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་བཤད་ནས། སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་དང་རང་གི་ལྷ་སྒྲུབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ཆོ་ག་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་རང་གི་ལྷ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱ་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཆེ་བ་ལས་ཀྱང་།སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་བྱས་ལ་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་སྤྱད་དེ། ཞེས་གསུངས་པས། དབང་རྫོགས་པར་ཐོབ་པས་རྩ་བའི་ལྷ་རྫོགས་པར་སྒོམ་དགོས་པ་དང་། དབང་རྫོགས་པར་མ་ཐོབ་པས་ལྷ་རྫོགས་པར་ 3-2-91b སྒོམ་མི་རུང་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། སྟོད་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ནི་དངོས་སུ་ཐབས་ཡིན་པས་ན། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དང་པོ་སྦྱར་བ་སོགས་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ལ། ཐ་ན་མདོར་བསྡུས་པའི་ལམ་ལ་དགའ་བ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་སྣང་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཐབས་དངོས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྒྱས་འབྲིང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྒོམ་པར་མ་ནུས་ནའང་བསྡུས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་སྒོམ་དགོས་ལ། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ལ་ནི་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་གྱི་རྣམ་དབྱེ
【現代漢語翻譯】 關於觀想，據說可以通過象徵放置鮮花的位置來進行。正如《上部釋》中所說，應該觀想自己是哪位本尊。 如果想通過這些儀軌次第進行四座瑜伽，那麼應該以《上部釋》中所說的為基礎，並按照金剛薩埵生起法的兩種儀軌（大儀軌或小儀軌）中的任何一種進行即可。因為考慮到容易理解和避免文字冗長，所以沒有詳細寫。 應該觀想到何種程度的瑜伽生起，將在下文進行說明。 上師灌頂的四座瑜伽 第二種是關於獲得上師灌頂。在兩種情況下，如果想為弟子灌頂，那麼正如《金剛生起》中所說，需要進行包含自圓滿大瑜伽的三摩地，分為廣、中、略三種。廣的修法是無遺地修持三種三摩地；中的修法是簡略的壇城勝樂等生起次第；略的修法是每個本尊唸誦十萬遍的瑜伽。如果想修持自己的本尊，那麼正如《上部釋》中所說：『如此為自己的弟子們講解瑜伽和隨後的瑜伽后，應該講述上師們修持壇城和修持自己本尊的大瑜伽儀軌。』因此，修持自己的本尊也需要進行大瑜伽。此外，在金剛薩埵的大儀軌中也說：『凡是獲得上師灌頂者，都應該進行大瑜伽，並圓滿地進行所有儀軌。』因此，獲得圓滿灌頂者必須圓滿地觀想根本本尊，而沒有獲得圓滿灌頂者則不能圓滿地觀想本尊，這是他們的觀點。 而且，僅僅進行大瑜伽是不夠的，還需要修持三種三摩地。正如《上部釋》中所說：『對此，將要講解方法的分類，其中三摩地本身就是實際的方法。』三摩地分為最初結合等三種。即使是喜歡簡略道路、只修持一個手印的壇城，也需要修持三種三摩地。因為顯現種種形象的實際方法就是三種三摩地。因此，即使不能修持廣或中的三種三摩地，也必須修持包含大瑜伽的簡略三種三摩地。而對於大瑜伽，則有廣、中、略三種分類。
【English Translation】 Regarding visualization, it is said that it can be done by symbolizing the position where the flower is placed. As stated in the 'Upper Commentary,' one should visualize oneself as whichever deity one is. If one wishes to practice the four sessions of yoga through these ritual sequences, then it should be based on what is said in the 'Upper Commentary,' and it is sufficient to do it as it arises from either the large or small method of generating Vajrasattva. Because it is easy to understand and to avoid verbose language, it is not written in detail. To what extent the yoga arises, will be explained below. The Four Sessions of Yoga for Those Who Have Received the Guru's Empowerment The second is about obtaining the Guru's empowerment. In two cases, if one wishes to empower disciples, then as stated in the 'Vajra Arising,' it is necessary to practice the samadhi that includes the self-perfection great yoga, without omitting the three samadhis, which are divided into extensive, intermediate, and concise. The extensive practice is to cultivate the three samadhis without omission; the intermediate practice is the abbreviated generation stage of the mandala supreme joy, etc.; the concise practice is the yoga with one hundred thousand recitations for each deity of the great yoga. If one wishes to practice one's own deity, then as stated in the 'Upper Commentary': 'Thus, after explaining the yoga and subsequent yoga to one's own disciples, one should speak of the great yoga ritual for the gurus to practice the mandala and practice their own deity.' Therefore, practicing one's own deity also requires performing the great yoga. Furthermore, in the great method of Vajrasattva, it is also said: 'Whoever has obtained the Guru's empowerment should perform the great yoga and completely practice all the rituals.' Therefore, those who have obtained complete empowerment must completely visualize the root deity, while those who have not obtained complete empowerment should not completely visualize the deity, this is their view. Moreover, it is not enough to merely perform the great yoga; one must also practice the three samadhis. As stated in the 'Upper Commentary': 'Regarding this, the classification of methods will be explained, wherein the samadhi itself is the actual method.' The samadhi is divided into three, such as the initial combination. Even for the mandala of a single mudra, which favors the concise path, it is necessary to practice the three samadhis. Because the actual method for manifesting various appearances is the three samadhis. Therefore, even if one cannot practice the extensive or intermediate three samadhis, one must practice the concise three samadhis that include the great yoga. And for the great yoga, there are three classifications: extensive, intermediate, and concise.
་མེད་དོ། །སྒོམ་པའི་དུས་ལ་ལོ་གཅིག་གམ་ཟླ་བ་དྲུག་གམ་ཟླ་བ་གཅིག་གི་བར་དུ་སྒོམ་པར་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས་གསུངས་ཏེ། གང་ཟག་རབ་འབྲིང་ཐ་མའི་དབང་གིས་དུས་གཅིག་ཏུ་མ་ངེས་ལ། དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི་དེར་དུས་ཇི་སྲིད་ཀྱིས་ལྷ་རྣམས་ལ་གནང་བ་ཐོབ་པ་དེ་སྲིད་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཇི་ཙམ་སྐྱེས་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་པ་ནི། སྟོད་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་ཇི་སྲིད་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིན་རེ་ཞིང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། སྔ་དྲོ་དང་གུང་དང་ཕྱི་དྲོ་དང་མཚན་ཕྱེད་ཀྱི་ཐུན་བཞིར་ཆོ་གའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལས་ཡིད་གཞན་དུ་གཡེང་བ་བཀག་ནས་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཚིག་ཙམ་དུ་མ་སོང་བར་ཐད་ཀ་ཐད་ཀའི་དོན་གྱི་སྤྱི་ལྷོངས་པར་བྱས་ནས། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་བསྐྱངས་ 3-2-92a པས་བགེགས་བཟློས་པ་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་བློ་བརྟན་པ་དང་། ཕྱག་དང་མཆོད་པ་དང་བཟླས་པ་སོགས་ཀྱིས་རྒྱུད་སྦྱོར་བ་དང་། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གང་ཡིན་གསལ་བཏབ་པའི་ཚེ་མངོན་སུམ་པ་ལྟ་བུའི་གསལ་སྣང་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཐོག་མར་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚད་བཟུང་བ་ཡིན་གྱི་དེ་ཕན་ཆད་དུ་སྒོམ་མི་དགོས་པ་མིན་ཏེ། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །སྐབས་འདི་དག་ཏུ་སེམས་དམིགས་པ་གཅིག་ལ་བརྟན་པར་གནས་པའི་གནས་ཆ་སྒྲུབ་པ་མི་གསལ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སྒྲུབ་པ་ལ་དགོངས་ཏེ། དེའི་ཕན་ཡོན་སྟོན་པའི་སྐབས་ལས་ཤེས་སོ། །བདག་རྫོགས་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ཡང་ཆོག་ཁྲིགས་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ན་གསལ་བ་དང་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་དབང་རྫོགས་མ་རྫོགས་དང་། གཞན་དབང་བསྐུར་བ་དང་རང་གི་ལྷ་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ལམ་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་སོ་སོར་མི་འབྱེད་ཅིང་། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་དབང་བསྐུར་བའི་གང་ཟག་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དེའི་རིགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་སྒོམ་ཚུལ་གཉིས་བསྟན་ཏེ། དེ་གཉིས་གང་སྒོམ་ཡང་ལྷ་རེ་རེ་ལས་མ་བཤད་ཅིང་། མདུན་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་གདན་བཅས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་སྐབས་ལྟར་ལྷ་སྒོམ་པའམ་དེ་མ་ནུས་ན་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་སྐབས་ལྟར་ལྷ་བསྒོམས་ནས་སྡོམ་པ་གཟུང་བ་དང་། ཕྱི་ནང་གི་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཐུན་བཞིར་བྱེད་པར་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོའི་ལུགས་ལས་བྱ་སླ་བ་ཞིག་སྣང་ངོ་། ། ༈ དེ་མི་ནུས་པས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ 3-2-92b མངོན་བྱང་ལྔ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་བསྐྱེད་
【現代漢語翻譯】 沒有的。關於禪修的時間，金剛生續（Rdo rje 'byung ba）中說，禪修的時間可以是一年、六個月或一個月。根據不同根器的人，時間長短不確定。關於灌頂，經中說，要持續到獲得諸佛的允許為止。至於禪修到生起多少證悟，上疏（Stod 'grel）中說：『如此這般，直到親眼見到金剛界大壇城為止，每天都要禪修。』因此，早上、中午、下午和午夜四個時段，按照儀軌的次第，不要讓心散亂，要專注于禪修的次第，不要讓這些次第僅僅停留在字面上，要真正理解其含義，用分別智進行分析和修持。 通過這種方式，可以遣除障礙，堅定持有誓言和戒律的決心，並通過頂禮、供養和唸誦等方式調伏自心。當清晰地觀想本尊瑜伽時，要修持到生起如親眼所見般的明觀。這標誌著瑜伽在最初生起的程度，但並非意味著此後就不需要禪修了。這對上師和弟子都是一樣的。在這些時候，如果不能清晰地修持心專注於一個目標，那是因為專注于金剛微塵（Rdo rje phra mo）的修持。從展示其利益的部分可以瞭解到這一點。自圓滿大瑜伽（Bdag rdzogs rnal 'byor chen po）在儀軌金剛生續（Chog khrigs rdo rje 'byung ba）中有所闡述，但因為文字過多，所以沒有寫出來。上師桑結桑瓦（Slob dpon sangs rgyas gsang ba）沒有區分灌頂圓滿與否，以及其他灌頂和自己修持本尊的差別，而是展示了受過金剛界大壇城灌頂、具有誓言和戒律的人，修持如來和其部族本尊的方式。無論修持哪一個，都沒有詳細解釋每個本尊。或者像大壇城那樣，在本尊面前設定宮殿和座墊來修持本尊，如果做不到，就像四印或一印那樣修持本尊，然後受戒。據說，內外供養和讚頌等要在四個時段進行。這似乎比上師根嘎寧波（Slob dpon kun dga' snying po）的傳統更容易。 如果做不到，該怎麼辦？ 第二種方法是，從五種現觀菩提（Mngon byang lnga）中，觀想成如來。
【English Translation】 It is not. Regarding the time for meditation, it is said in the Vajra Origin Tantra (Rdo rje 'byung ba) that the time for meditation can be a year, six months, or a month. Depending on the capacity of the individual, the duration is not fixed. Regarding empowerment, it is said in the scriptures that it should continue until permission is obtained from all the Buddhas. As for meditating until how much realization arises, it is said in the Upper Commentary (Stod 'grel): 'In this way, until the great mandala of the Vajradhatu is directly seen, one should meditate every day.' Therefore, in the four sessions of morning, noon, afternoon, and midnight, according to the order of the ritual, do not let the mind wander, but focus on the order of meditation. Do not let these orders remain merely as words, but truly understand their meaning, and analyze and practice with discriminating wisdom. In this way, obstacles can be removed, the determination to uphold vows and precepts can be strengthened, and the mind can be tamed through prostrations, offerings, and recitations, etc. When clearly visualizing the deity yoga, one should practice until a clear appearance arises as if seeing it directly. This marks the degree to which yoga initially arises, but it does not mean that meditation is not needed thereafter. This is the same for both the teacher and the disciple. At these times, if it is not possible to clearly practice focusing the mind on one object, it is because of focusing on the practice of Vajra Minute Particles (Rdo rje phra mo). This can be understood from the section showing its benefits. The Great Self-Perfection Yoga (Bdag rdzogs rnal 'byor chen po) is explained in the Ritual Vajra Origin Tantra (Chog khrigs rdo rje 'byung ba), but it has not been written down due to too many words. Master Sangye Sangwa (Slob dpon sangs rgyas gsang ba) did not distinguish between the completion or incompletion of empowerment, and the difference between other empowerments and one's own practice of the deity, but showed the way for those who have received the empowerment of the great mandala of the Vajradhatu and possess vows and precepts to practice the Tathagata and the deities of his family. Whichever one practices, each deity is not explained in detail. Either set up a palace and cushions in front of the deity like in the great mandala, or if that is not possible, practice the deity like in the four seals or one seal, and then take vows. It is said that outer and inner offerings and praises, etc., should be performed in four sessions. This seems easier than the tradition of Master Kunga Nyingpo (Slob dpon kun dga' snying po). If that is not possible, what should be done? The second method is to visualize becoming a Tathagata from the five Manifest Enlightenments (Mngon byang lnga).
པ་སོགས་བྱས་ནས་ལྷ་སྒོམ་པར་མི་ནུས་པས་ནི། ལྷ་གང་ཡིན་གྱི་སྙིང་པོ་ཙམ་བརྗོད་ལ་ལྷ་དེར་རང་བསྒོམ་ཞིང་མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་ནས་མཆོད་བསྟོད་སོགས་བྱས་ནས་བཟླས་པ་ཚང་བར་བྱ་སྟེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་རང་གི་ལྷའི་དམ་ཚིག་གི་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་སྔགས་པས་བཟླས་བརྗོད་ཙམ་ཉིད་དང་། དེའི་དོན་གྱིས་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བའི་ལྷ་སེམས་དཔར་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་དབང་བསྐུར་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོང་པ་དང་ལྡན་པར་བསམས་ཏེ། མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་བསྒོམ་ཞིང་བཟླས་བརྗོད་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། ཞེས་སོ། །ལྷའི་སྙིང་པོ་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ལྷར་སྐྱེད་པ་འདི་ཡང་སྒོམ་པ་མི་ནུས་པར་བཟླས་བརྗོད་སོགས་འབའ་ཞིག་ལས་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཡིན་གྱི།སྒོམ་པ་ནུས་ན་དེ་ལྟར་མི་བྱ་བ་རྒྱུད་ཀྱི་ཤེས་བྱེད་དང་བཅས་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དམ་ཚིག་སེམས་དཔར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་པ་འདི་ཡང་བཟླས་བརྗོད་འབའ་ཞིག་ལས་དངོས་གྲུབ་འདོད་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་གྱི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པས་སྒྲུབ་ནུས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཕྱི་མའི་ཡང་ཕྱི་མའི་རྒྱུད་ལས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་སུ། ལྟ་ངན་ཆགས་པ་མེད་པ་ལ། །གསང་བ་འདི་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ནས། ཐ་ན་སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་བདག་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྒྱུར་ཏེ། མདུན་དུ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་ཞིང་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་བྱེད་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་གིས་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསལ་ 3-2-93a བར་བཤད་དོ། །འདི་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོག་ཁྲིགས་བཏོན་པ་ལ་བསྒོམས་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ཡང་ཁྱད་ཆེ་བས་གསོན་པོ་དང་གཤིན་པོ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་རབ་གནས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཐ་ནའང་སྒོམ་པ་དེ་ཙམ་རེ་བྱས་ནས་རང་རང་གི་བཟླས་པ་རྫོགས་པ་རེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ༈ ཕྲ་བ་ཕྱག་མཚན་ལ་དམིགས་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ་དང་། ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག །གང་ཡང་རུང་སྟེ་བསྒོམ་བྱ་བ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པ་དེ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་སྒོམ་དགོས་པའི་ལྷ་སྐུ་སོགས་ཐམས་ཅད་བརྟན་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ
【現代漢語翻譯】 如果因為種種原因無法觀想本尊，那麼只需唸誦本尊的心咒，並觀想自己是本尊，前方也是本尊，然後進行供養、讚頌等，圓滿唸誦。如《阿瓦達拉》中所說：『如果咒師無法進行自身本尊的誓言尊瑜伽，那麼只需唸誦，並通過其意義，觀想念誦的本尊加持自己，賜予灌頂，並具足三摩地和跳躍，前方也同樣觀想，並進行唸誦。』這就是所謂的誓言。僅僅通過本尊心咒的詞句來生起本尊，這適用於那些無法觀想，只想通過唸誦等來獲得成就的人。如果能夠觀想，則不應這樣做，經續中對此有明確說明。如《阿瓦達拉》中說：『僅僅通過心咒的意義詞句來成就誓言尊的第二種方法，是為那些只想通過唸誦來獲得成就的人所宣說的。對於那些能夠通過觀想大手印等來成就的人，則不是這樣。』為什麼呢？因為在《後後經》中，關於唸誦的部分，有廣大的說明，例如：『對於沒有邪見的人，這個秘密是不適合的。』甚至可以將心咒的意義轉化為自己的本尊，前方也觀想佛陀的形象，僅僅通過詞句來觀想，並隨心所欲地進行，用一百零八個金剛語來念誦。』 以上清楚地說明了這一點。這就像提取本尊瑜伽的儀軌，並稱之為『觀想』一樣。即使是這樣，也有很大的差別，因此，對於通過瑜伽續部的方式來進行生者和亡者的灌頂和開光等，至少也要進行這樣的觀想，然後圓滿各自的唸誦。 第二部分：專注于細微手印的四座瑜伽 分為三點：觀想細微之相的必要性；專注于細微之相以穩定心；獲得穩定后，進行收放等的方法。 第一點：觀想細微之相的必要性 如《攝略》第一品中所說：『然後非常平靜地安住，無論觀想什麼，所有這些都會變得穩定，通過三摩地智慧來證悟。』也就是說，在成就細微之相的三摩地之後，需要平靜地安住，所有需要觀想的本尊形象等都會變得穩定，從而顯現。
【English Translation】 If one is unable to visualize the deity due to various reasons, then one should simply recite the essence mantra of the deity, visualize oneself as the deity, and visualize the deity in front, then perform offerings, praises, etc., and complete the recitation. As stated in the 'Avatara': 'If a mantra practitioner is unable to perform the yoga of the vow-being of their own deity, then they should simply recite, and through its meaning, visualize the deity being recited blessing themselves, bestowing empowerment, and possessing samadhi and leaping, and visualize the same in front, and recite.' This is the so-called vow. Generating the deity through the mere words of the deity's essence mantra is for those who cannot visualize and only want to attain accomplishment through recitation, etc. If one is able to visualize, then one should not do so, and the tantras clearly state this. As stated in the 'Avatara': 'This second method of accomplishing the vow-being through the mere words of the essence mantra is taught to those who only want to attain accomplishment through recitation. It is not for those who are able to accomplish through visualizing Mahamudra, etc.' Why? Because in the 'Later Tantras,' in the section on recitation, there is extensive explanation, such as: 'For those without wrong views, this secret is not suitable.' Even transforming the meaning of the essence mantra into the form of one's own Buddha, and visualizing the Buddha's form in front, visualizing through mere words, and doing as one pleases, reciting with one hundred and eight vajra words. This is clearly explained above. This is like extracting the ritual of deity yoga and calling it 'visualization.' Even so, there is a great difference, so for those who perform empowerments and consecrations for the living and the dead through the yoga tantra method, at least they should do such visualization and then complete their respective recitations. Section 2: The Four Session Yoga Focusing on Subtle Hand Symbols Divided into three points: the necessity of visualizing the subtle aspect; focusing on the subtle aspect to stabilize the mind; and the method of performing contraction and expansion, etc., after gaining stability. Point 1: The Necessity of Visualizing the Subtle Aspect As stated in the first chapter of the 'Condensed': 'Then abide very calmly, whatever is to be visualized, all of these will become stable, realized through samadhi wisdom.' That is, after accomplishing the samadhi of the subtle aspect, one needs to abide calmly, and all the deity forms, etc., that need to be visualized will become stable, thus manifesting.
ེད་པར་འགྱུར་བར་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པས། འདིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་གང་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བོགས་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་ཀྱང་། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཞེས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་གྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་མང་མོ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདི་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་འདི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཞི་གནས་གང་ལ་དགོས་པའི་དགོས་པ་རྣམས་འདིའི་ཡང་དགོས་པའོ། ། 3-2-93b མདོར་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ལྷའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས། དང་པོར་རེ་ཞིག་རང་གི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་སོ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་སྦྱར་བྱ་ཞིང་། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་བསམ་བྱ་བ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རེག་པས། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བཞག་ཐབས་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟར་བཞག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཚུལ་སྟོན་ནོ། །འདི་ཡང་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དྲན་པར་བྱས་ནས་སྒོམ་པར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་ཞིང་། ལུས་གནད་ནི་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྒྲའི་ཀླག་ཅོར་མེད་ཅིང་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ། ལྕེའི་རྩ་བ་ནས་མདུན་སོའི་བར་དུ་ལྕེ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་སྦྱར་ཞིང་མཆུ་གཉིས་མཉམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་གཞན་རྣམས་དང་ཡང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་ལྟར་སྣའི་རྩེ་མོར་བཞག་ལ་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། ཕྲ་ཤོས་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ནས་སྦོམ་ཤོས་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་གྱི་བར་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་མདོག་འདྲ་བ་རྩེ་ལྔ་པར་བཤད་དོ། །འདི་དང་པོ་ལྟེ་བར་བསྐྱེད་དེ་སུཀྵྨ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དེ་ནས་བཏེག་སྟེ་སྣ་ཁུང་ནས་སྣ་རྩེར་འགྲེང་སྟེ་གནས་པར་བསམ་པར་ཀུན་བཞེད་ལ། སྙིང་ག་ནས་འདྲེན་པར་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞེད་དོ། །ཨ་བ་ཏ་རའི་འགྲེལ་པ་ལས། སྙིང་ག་ནས་རླུང་རྒྱུ་བ་དང་མཉམ་དུ་ 3-2-94a སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་དེ་སྣ་རྩེར་འདྲེན་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་བཀག་ནས་སྣ་བུག་ཏུ་རླུང་བཟུང་ན་
【現代漢語翻譯】 因為經中說，通過觀想它（金剛細），可以轉變為快樂，所以通過這種方式，可以獲得一種特殊的心靈可塑性，從而使所有禪修都變得有效。 在《阿瓦塔拉》中也說：『因此，瑜伽士如果特別希望獲得三摩地成就，必須首先觀脩金剛細。』正如後面將要解釋的那樣，僅僅通過禪定的方式來成就許多悉地，必須首先進行這種觀修。 簡而言之，因為這是修習特殊止觀的方式，所以止觀所需要的目的，也是它的目的。 簡而言之，通過兩種方式，即以自己的本尊誓言勇識加持自己，並具備灌頂、三摩地和供養，首先爲了控制自己的心，修習金剛細三摩地。 關於修習的次第，《第一品》中說：『舌抵上顎，意念鼻尖，通過金剛細的安樂觸，心將保持平靜。』 前兩句偈頌說明了安住的方法，后兩句偈頌說明了通過這樣安住而生起三摩地的方式。這也應該像《阿瓦塔拉》中所說的那樣，憶念自己的本尊瑜伽來修習。關於身體的姿勢，《科薩拉的莊嚴》中說：『完成所有行為后，坐在一個沒有噪音和僻靜的地方，結跏趺坐，身體正直，舌尖從舌根到前齒抵住上顎，雙唇合攏。』應該像這樣去做，並且還要具備其他三摩地的行為。然後，按照確定好的金剛細的顏色等觀想對象，將其置於鼻尖，並專注於此。 《阿瓦塔拉》中說：『從像頭髮尖端一樣細小到像芝麻一樣粗大，顏色與自己的本尊相似，具有五個尖端。』 通常認為，首先在臍部生起，唸誦『蘇克什瑪瓦吉ra』（藏文：སུཀྵྨ་བཛྲ་，梵文天城體：सूक्ष्मवज्र，梵文羅馬擬音：sūkṣmavajra，漢語字面意思：細微金剛），然後抬起，從鼻孔到鼻尖豎立並安住。夏迦智者認為應該從心間引導。在《阿瓦塔拉》的註釋中說：『從心間隨著氣息的流動，用心念誦心咒，引導至鼻尖。』 《佛陀秘密經》中說：『在觀脩金剛細時，如果阻止氣息的出入，並在鼻孔中屏住呼吸……』
【English Translation】 Because it is said in the scriptures that by visualizing it (Vajra Fine), one can transform into happiness, so in this way, one can obtain a special mental plasticity, so that all meditations become effective. It is also said in the Avatar: 'Therefore, the yogi who especially desires to attain the Siddhi of Samadhi must first meditate on Vajra Fine.' As will be explained later, in order to accomplish many siddhis merely through the method of meditation, it is necessary to first proceed with this. In short, because this is the practice of special Shamatha-Vipassana, the purposes for which Shamatha-Vipassana is needed are also its purposes. In short, through two methods, namely, blessing oneself with the Samayasattva (誓言勇識) of one's own deity, and being endowed with empowerment, Samadhi, and offerings, first, in order to subdue one's own mind, one meditates on the Samadhi of Vajra Fine. Regarding the order of practice, it is said in the 'First Chapter': 'The tongue should be applied to the palate, the mind should contemplate the tip of the nose, and through the blissful touch of Vajra Fine, the mind will become balanced.' The first two lines of the verse explain the method of abiding, and the latter two lines explain how Samadhi arises through abiding in this way. This should also be practiced by remembering one's own deity yoga, as stated in the Avatar. Regarding the posture of the body, it is said in 'The Ornament of Kosala': 'After completing all actions, sit in a quiet and secluded place without noise, sit in the lotus position, straighten the body, apply the tip of the tongue from the root of the tongue to the front teeth towards the upper side, and keep the lips together.' One should do it like this, and also possess other Samadhi behaviors. Then, according to how the object of meditation, such as the color of Vajra Fine, has been determined, place it on the tip of the nose and focus the mind on it. The Avatar says: 'From the smallest, like the tip of a hair, to the largest, like a sesame seed, the color is similar to that of one's own deity, with five points.' It is generally believed that it should first be generated in the navel, recited as 'Sukshma Vajra' (藏文：སུཀྵྨ་བཛྲ་，梵文天城體：सूक्ष्मवज्र，梵文羅馬擬音：sūkṣmavajra，漢語字面意思：細微金剛), and then lifted up, standing from the nostril to the tip of the nose. Shakya Zhi Shen believes that it should be guided from the heart. In the commentary of the Avatar, it is said: 'From the heart, along with the flow of breath, recite the essence mantra with the mind and guide it to the tip of the nose.' The Buddha Secret Sutra says: 'When meditating on Vajra Fine, if you block the entry and exit of breath and hold the breath in the nostrils...'
སེམས་གནས་པ་དང་མཐུན་པའི་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །སེམས་འཛིན་ལུགས་ནི་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས། ཡིད་ཀྱི་གླང་སྨྱོན་ལམ་ལོག་སྤྱོད། །དྲན་པའི་ཐག་པས་དམིགས་པ་ཡི། །ཀ་བ་ལ་གདགས་རིམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་དབང་དུ་བྱ། །ཞེས་དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་དེ་ལྟར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཡིན་པས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་རུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལྟ་བུ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་གང་ལ་འདོགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་དང་འདྲ། ཡིད་ལས་རུང་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་མ་དུལ་བ་དང་འདྲ། དྲན་པ་བསྟེན་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ནི་གླང་པོ་འདོགས་པའི་ཞགས་ཐག་དང་འདྲ། ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་མ་བཟུང་བའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་འཇོག་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་གླང་རྫིས་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལས་ལོག་པར་སྤྱོད་ན་ལྕགས་ཀྱུ་བཏབ་ནས་ཚར་གཅོད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་སེམས་འཛིན་ལ་གནད་ཆེ་བ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནས་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡེང་བར་སྡོད་པ་ཞིག་དང་། དེ་ནས་གལ་ཏེ་གཡེངས་ན་དེ་མ་ཐག་རིག་ནས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་གཏོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་པ་ལ་རག་ལས་པས་དང་པོར་དམིགས་པ་གསལ་གདབ་ལ། འདི་ལྟར་བཞག་ཡོད་ 3-2-94b སྙམ་པའི་དྲན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཅན་བསྐྱེད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ། རིག་པ་ལ་ཤེད་མ་ཐོན་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་ལུགས་ཀྱིས་བྱིང་བ་མི་ཆོད་པས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བློ་གསལ་ཞིང་མ་རྨུགས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྐྱོང་ལུགས་ལ་རག་ལས་པས་དྲན་པས་བཏགས་ནས་ཧ་ཅང་རིང་བ་དང་ཧ་ཅང་ཐུང་བ་མིན་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་བཏགས་པ་ལྟར་གནས་མི་གནས་ཀྱི་བྱ་ར་གནས་པ་མ་བཏང་བའི་ངང་ནས་རིག་ཙམ་རིག་ཙམ་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཧ་ཅང་གྲིམས་ན་རྒོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཧ་ཅང་ལྷོད་ན་བྱིང་བ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཚིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསྐྱངས་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན། སྣའི་རྩེ་མོའམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་རེག་པ་སྟེ་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ལུས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་བ་ལ་ལས་སུ་མི་རུང་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་ནུས་པའི་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེའོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ན་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་ནུས་སོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པ
【現代漢語翻譯】 據說，當心安住時，會產生一種特殊的觸覺體驗。關於如何攝持心，釋迦友（Shakya Shenyen）說：『瘋狂的心靈之象，行為乖張，以正念之繩，繫於所緣之柱，逐漸地，以智慧之鉤調伏。』這是從《中觀心要》（dBu ma snying po）中引用的，並說應如此行持。其中，智慧即是正知。因此，通過正念和正知二者，使心變得堪能，這以調伏大象為例說明。心所安住的基礎，如金剛小石般，如同繫住大象的堅固柱子。未被調伏的心，如同未馴服的大象。依靠正念，使心不從所緣境散亂，如同系象的繩索。當未如所安住般執持所緣時，立即以正知覺察，並使其遠離過患而安住，如同象師發現大象行為偏離時，用鐵鉤懲罰它。因此，攝持心有兩個關鍵：首先，從一開始就不要讓心散亂到其他地方；其次，如果散亂了，立即覺察到，並使其恢復到原來的狀態。 第一點，依賴於培養不散亂的正念，因此首先要清晰地確定所緣境，併產生『我已如此安住』的強烈正念執持，使其不散亂。如果培養正念的方法不夠強勁，就無法阻止昏沉。因此，《俱舍論釋》（Ko sa la'i rgyan）中說：『以清晰且不昏沉的智慧，安住正念。』第二點，依賴於培養正知的方法，因此在正念繫縛后，不要過緊也不要過鬆，在心如所繫縛般安住與否的狀態下，保持覺察而不放鬆，只是覺知。據說，如果過於緊張，會產生掉舉；如果過於放鬆，會產生昏沉。因此，要了解遠離二者的平衡點，並加以培養。當金剛小石變得穩固時，在鼻尖或其他身體部位，會產生帶來快樂的觸覺，即特殊的觸覺體驗，它能使身體用於善行，並能消除身體的不良狀態等，從而生起身輕安。如果身體遠離不良狀態，身體就會變得堪能，從而能夠精進。身輕安能生起心輕安，身輕安能體驗到快樂，並且與快樂相伴。
【English Translation】 It is said that a special tactile sensation arises when the mind abides. Regarding how to hold the mind, Shakya Shenyen said: 'The mad elephant of the mind, behaving perversely, with the rope of mindfulness, tied to the pillar of the object, gradually, subdue it with the hook of wisdom.' This is quoted from the 'Essence of Madhyamaka' (dBu ma snying po), and it is said that one should act accordingly. Among them, wisdom is awareness. Therefore, through both mindfulness and awareness, making the mind workable is illustrated by the example of taming an elephant. The basis on which the mind abides, like a vajra pebble, is like a firm pillar to which the elephant is tied. The untamed mind is like an untamed elephant. Relying on mindfulness, preventing the mind from being distracted from the object, is like the rope for tying the elephant. When the object is not held as it was placed, immediately recognize it with awareness, and make it abide away from faults, just as the elephant driver punishes the elephant with an iron hook when he finds it behaving deviantly. Therefore, there are two key points in holding the mind: first, from the beginning, do not let the mind wander elsewhere; second, if it wanders, immediately recognize it and restore it to its original state. The first point depends on cultivating non-distracting mindfulness, so first clearly determine the object, and generate a strong mindfulness holding of 'I have thus abided,' making it non-distracting. If the method of cultivating mindfulness is not strong enough, it will not be able to stop sinking. Therefore, it is said in the 'Ornament of Kosala' (Ko sa la'i rgyan): 'With clear and non-lethargic intelligence, abide in mindfulness.' The second point depends on the method of cultivating awareness, so after mindfulness has bound it, neither too tight nor too loose, in the state of whether the mind abides as it is bound, maintain awareness without letting go, just being aware. It is said that if it is too tight, excitement will arise; if it is too loose, sinking will arise. Therefore, one must understand the balance point of being free from the two, and cultivate it. When the vajra pebble becomes stable, at the tip of the nose or other parts of the body, a tactile sensation that brings pleasure will arise, that is, a special tactile sensation that can make the body used for virtuous deeds, and can eliminate the body's bad states, etc., thereby generating physical pliancy. If the body is free from bad states, the body will become workable, and thus be able to exert effort. Physical pliancy can generate mental pliancy, physical pliancy can experience pleasure, and be accompanied by pleasure.
ས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །ས་སྡེ་ལས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་ལ་དེ་ལས་ཞི་གནས་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་མི་འགལ་ཏེ། འདིའི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་བཞེད་དེ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་མདོ་ 3-2-95a དྲངས་པས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་གྲུབ་གྲུབ་ཏུ་སྦྱོང་བར་གསལ་ཏེ་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ལྷའི་གསལ་སྣང་ལེགས་པོ་རྙེད་པའི་བར་དུ་སྦྱངས་ནས། དེ་ནས་འདི་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཐུན་བཞིར་བཅད་ནས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་དུ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། སྟོད་འགྲེལ་ལས། ཉིན་རེ་ཞིང་ཐུན་བཞིའི་སྦྱོར་བས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ན་ངེས་པར་མཚན་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། ། ༈ བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་བྱ་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རིག་པའི། །མཚན་མ་གལ་ཏེ་བྱུང་བ་ན། །མཚན་མ་དེ་ནི་ཁྱབ་བྱ་བ། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། །ཇི་ཙམ་འདོད་པས་སེམས་ཁྱབ་ནས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་གཟུགས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཚེ་འཕེལ་བར་འདོད་ན། དེ་ནས་གྲོང་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ནས་ཁམས་གསུམ་པའི་བར་དུ་སྤྲོ་བར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །སྤྲོ་ཚུལ་ནི། སྥ་ར་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་རྡུལ་ལ་བུས་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་མང་པོ་གཏོར་བས་རིམ་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རིང་དུ་བསམས་ནས། སཾ་ཧ་ར་ན་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་རེག་པ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་སྣ་རྩེའི་བར་དུ་བསྡུས་ནས་རྡོ་རྗེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་བསྒོམ་སྟེ། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དེ་ནས་དེ་ཡང་བསྡུ་བ་ནི། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། དེ་ནས་སྣ་རྩེ་ནས་སྣ་བུག་གཡས་པར་གཞུག་སྟེ་སྙིང་གར་བཞག་ནས་བརྟན་པར་བྱེད་པར་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་བཤད་དེ། ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་ཞེས་བརྗོད་ལ་བྱའོ། །དང་པོ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་བཙལ་ནས་དེ་གྲུབ་ 3-2-95b པ་ན་སྤྲོ་བསྡུ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་འདི་སེམས་ལས་རུང་གི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་གནས་པ་ཁོ་ན་སྐྱོང་བ་དང་སྟོབས་མི་གཅིག་གོ། སྤྲོ་བ་མན་ཆད་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་སྟེ་ཟླ་བ་གསུམ་བསྒོམས་ན་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འདི་ལ་གོ་བ་ཆགས་ན། གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་སོག
【現代漢語翻譯】 正如所說，『心專注於一境』。』因此，《功德藏論》清楚地說明了如何通過專注于微細的目標來生起心專注於一境的止觀。 《地品》中說，由心的輕安生起身輕安，由此生起止觀，這並不矛盾。因為這裡的心的輕安被認為是專注於一境的止觀，通過引用的經文可以得知。 這裡清楚地說明了要逐漸地修習止觀，爲了生起身心的輕安。也就是說，首先要修習直到獲得良好的天界顯現，然後，在修習這個的時候，要分成四個時段，並且要持續不斷地修習兩個月。如《上疏》中所說：『每天以四個時段的修習，修習兩個月，必定會獲得征相。』 獲得穩固之後，進行擴充套件和收縮等的方法： 第三，在第一品中說：『金剛微細的，安樂覺受的，征相如果生起，這個征相是所遍，心是周遍。』如其所願心周遍，三界中也周遍。』 意思是說，通過修習金剛微細的形象的力量，當看到自己的身體全部被遍及時，如果想要擴充套件，那麼從城鎮等開始，然後擴充套件到三界。《上疏》中這樣說到擴充套件的方法：唸誦『स्फारवज्र (藏文，梵文天城體：स्फारवज्र，梵文羅馬擬音：sphāravajra，漢語字面意思：擴充套件金剛)』，像用風輪吹散灰塵一樣，散佈許多金剛微細，逐漸地使其遍佈。《阿瓦達拉》中這樣說到。 像這樣長久地觀想之後，唸誦『संहारणवज्र (藏文，梵文天城體：संहारणवज्र，梵文羅馬擬音：saṃhāraṇavajra，漢語字面意思：收攝金剛)』，體驗到將風收攝到內部的觸感，收攝到鼻尖，然後將金剛變成一個來觀想。如第一品中所說：『然後也要收攝，安住在鼻尖。』 然後從鼻尖放入右鼻孔，放在心間使其穩固。《功德藏論》中這樣說到：唸誦『ॐ दृढ तिष्ठ (藏文，梵文天城體：ॐ दृढ तिष्ठ，梵文羅馬擬音：oṃ dṛḍha tiṣṭha，漢語字面意思：嗡，穩固安住)』。 首先尋找專注于微細的止觀，當它成就之後，進行各種擴充套件和收縮的練習，這是心能夠勝任的特殊原因，因此僅僅是守護安住和力量是不同的。 從擴充套件開始一個月，也就是修習三個月，那麼微細的等持就圓滿了。《上疏》中這樣說到。如果理解了《根本釋》中詳細解釋的微細瑜伽，那麼就能理解《密集金剛》的聖者法類等。
【English Translation】 As it is said, 'The mind becomes one-pointed.' Thus, the 'Ornament of Kosala' clearly explains how to generate one-pointed shamatha (calm abiding) by relying on subtle objects. It is not contradictory that the 'Earth Section' explains that mental pliancy generates physical pliancy, and from that, shamatha arises. This is because mental pliancy is considered one-pointed shamatha, as evidenced by the quoted sutra. It is clearly stated here that shamatha should be practiced gradually, in order to generate pliancy of body and mind. That is, one should first practice until a good celestial appearance is obtained, and then, when practicing this, it should be divided into four sessions and practiced continuously for two months. As stated in the 'Upper Commentary': 'If one practices with four sessions each day for two months, one will definitely obtain the sign.' How to engage in expansion and contraction, etc., after stability is attained: Third, in the first chapter, it says: 'If the sign of the vajra subtle, blissful awareness arises, that sign is the pervader, the mind pervades everywhere. As much as desired, the mind pervades, and it will also pervade the three realms.' It means that through the power of meditating on the image of the vajra subtle, when one sees that one's entire body is pervaded, if one wants to expand, then starting from towns, etc., and then expanding to the three realms. The 'Upper Commentary' describes the method of expansion: Reciting 'स्फारवज्र (藏文，梵文天城體：स्फारवज्र，梵文羅馬擬音：sphāravajra，漢語字面意思：Expanding Vajra)', like scattering dust with a wind wheel, scatter many vajra subtle, gradually making them pervade. This is how the 'Avatara' explains it. After contemplating in this way for a long time, reciting 'संहारणवज्र (藏文，梵文天城體：संहारणवज्र，梵文羅馬擬音：saṃhāraṇavajra，漢語字面意思：Gathering Vajra)', experiencing the sensation of gathering the wind inward, gathering it to the tip of the nose, and then visualizing the vajra as one. As stated in the first chapter: 'Then also gather it, and it will abide at the tip of the nose.' Then, from the tip of the nose, insert it into the right nostril, place it in the heart, and make it stable. The 'Ornament of Kosala' explains it this way: Recite 'ॐ दृढ तिष्ठ (藏文，梵文天城體：ॐ दृढ तिष्ठ，梵文羅馬擬音：oṃ dṛḍha tiṣṭha，漢語字面意思：Om, firmly abide)'. First, seek shamatha focused on the subtle, and when it is accomplished, practicing various expansions and contractions is a special reason why the mind is capable, so merely guarding the abiding and strength are different. Starting from expansion for one month, that is, practicing for three months, then the subtle samadhi is perfected. The 'Upper Commentary' explains it this way. If one understands the subtle yoga explained in detail in the 'Root Commentary', then one can understand the sacred classes of 'Guhyasamaja' and so on.
ས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གནས་ཆ་དང་པོར་སྒྲུབ་པ་དང་གྲུབ་ནས་རྩལ་སྦྱོང་བ་མང་པོ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། ། ༈ མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ།དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། བཤད་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། སྒོམ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། ། ༈ དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། ཡི་གེ་ཨ་ལ་འཇུག་པ་ཡིས། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རང་གི་ཁ་ནས་གཞན་གྱི་ཁར། །བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ཞེས་བྱ་བ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གྲགས་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །བསྒོམས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཏིང་འཛིན་ཚིག་ནི་རབ་ཏུ་འཕྲོ། །དེ་ཡིས་བསྒོམས་ན་མྱུར་བ་རུ། །གསང་སྔགས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་བྱེ་བྲག་རྣམས། །བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུ། །དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ལ་སྙིང་པོའི་སྒྲ་མ་བྱུང་ཡང་ཚིགས་བཅད་བཞིན་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིན་པར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཨ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ 3-2-96a ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའི་ཞེས་གསུངས་པས། ཨའི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིས་བཟླས་བྱའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ་གཞིགས་ནས་མི་སྣང་བར་བྱའོ། །ཁ་ནི་སྒོ་དང་འཇུག་པ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་པས་རང་གི་འཇུག་པ་དང་གཞན་གྱི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཨའི་དོན་ལ་འཇུག་པས་རང་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་གཞན་མདུན་གྱི་ལྷ་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཁའི་དོན་སྒོ་ལ་བྱས་པ་ལྟར་ན་རང་དང་མདུན་དུ་བསྒོམས་པའི་ལྷ་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །གཞུང་འདིས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པར་སོ་སོར་དཔྱོད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ནི་དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟོག་པ་བཀག་ནས་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ།གསུམ་པ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚིག་ཡོད་ཅིང་། བཞི་པ་ནི་འདི་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པས་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ལྷག་པའམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཤད་དོ་ཞེས་ཨ་བ་
【現代漢語翻譯】 在地的證悟階段，最初的安住和成就后的練習，看起來有很大的差異。 無相瑜伽 第二部分分為三點：從《攝略》中所說的道理，從《解釋續》中所說的道理，以及簡略地展示禪修的方法。 從《攝略》中所說的道理 第一點是：在《攝略》中說：'通過進入字母阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無），觀想一切字母。從自己的口到他人的口，如果觀想就能獲得成就。這被稱為智慧決定，也被稱為三摩地。通過它來成就手印，如果觀想就能迅速成就。跟隨智慧之聲，三摩地的詞語會涌現。通過它來觀想，就能迅速獲得真言的成就。真言、明咒的差別，實際上並沒有差別。僅僅通過智慧的觀修，就能迅速獲得成就。'這裡說，雖然第一節沒有出現'心髓'這個詞，但按照每節的順序，分別是指心髓、手印、真言和明咒，阿瓦達拉（Avalara）解釋說，這是觀修證悟實相的智慧。 其中，阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）是不生的，因此被稱為一切法的門。因此，阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）的含義是指自性不生，通過它來觀想所有要念誦的咒語字母，以證明法的無我性，也就是觀察后使其不顯現。口（藏文：ཁ，梵文天城體：ख，梵文羅馬擬音：kha，漢語字面意思：空）的意思與門和進入相同，所以稱為自己的進入和他人的進入。通過進入阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）的含義，也要使自己不顯現，然後也要使面前的本尊不顯現。如果將口（藏文：ཁ，梵文天城體：ख，梵文羅馬擬音：kha，漢語字面意思：空）理解為門，那麼自己和麵前觀想的本尊身就是解脫之門，所以稱為自己和他人的門，進入這兩個門與之前相同。這部論典主要展示了通過分別觀察自己和麵前的本尊以及咒語的字母，逐漸不成立，從而一個接一個地傳遞的具有分別的智慧。智慧決定是指緣于勝義諦，而被稱為三摩地，是指阻止了完全分別的分別念，稍微保持平等。第三個也有三摩地的詞語，第四個與此相似，因此上師們解釋說，后三個主要展示了止觀或主要展示了寂止。
【English Translation】 In the stage of realization of the ground, there seems to be a great difference between initially establishing oneself and practicing skills after accomplishment. Yoga without characteristics. The second part has three aspects: the way it is taught in 'The Condensed', the way it is taught in 'The Explanatory Tantra', and a brief presentation of the way to meditate. The way it is taught in 'The Condensed'. The first is: In 'The Condensed' it says: 'Through entering the letter A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無), contemplate all letters. From one's own mouth to another's mouth, if contemplated, accomplishment will be attained. This is called definitive wisdom, and is known as samadhi. Through it, accomplish the mudra, if contemplated, it will be quickly accomplished. Following the voice of wisdom, the words of samadhi will arise. Through it, if contemplated, the siddhi of mantra will be quickly attained. The distinctions of mantra and vidya-mantra, there are actually no distinctions. Merely through the contemplation of wisdom, siddhi will be quickly attained.' Here it says that although the word 'essence' does not appear in the first verse, according to each verse in order, Avalara explains that this is the wisdom of contemplating the reality that has been empowered as essence, mudra, mantra, and vidya-mantra. Among them, A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無) is unborn, therefore it is said to be the door of all dharmas. Therefore, the meaning of A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無) refers to the self-nature being unborn, and through it, contemplate all the letters of the mantra to be recited, to prove the selflessness of dharmas, that is, observe and make it not appear. The meaning of kha (藏文：ཁ，梵文天城體：ख，梵文羅馬擬音：kha，漢語字面意思：空) is the same as door and entering, so it is called one's own entering and another's entering. By entering the meaning of A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無), one must also make oneself not appear, and then also make the deity in front not appear. If the meaning of kha (藏文：ཁ，梵文天城體：ख，梵文羅馬擬音：kha，漢語字面意思：空) is taken as the door, then the deity body contemplated by oneself and in front is the door of liberation, so it is called one's own door and another's door, and entering these two doors is the same as before. This treatise mainly shows the wisdom of discernment, which gradually does not establish oneself and the deity in front, as well as the letters of the mantra, by separately examining them, thereby passing from one to another. Definitive wisdom refers to focusing on ultimate truth, and being called samadhi refers to preventing completely discriminating thoughts and maintaining a slight equanimity. The third also has the words of samadhi, and the fourth is similar to this, so the teachers explain that the latter three mainly show shamatha-vipassana or mainly show shamatha.
ཏ་ར་ལས་གསུངས་ཏེ། དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་གཙོ་ཆེ་བ་གཉིས་བསྟན་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྒོམ་ 3-2-96b པའོ། །རིག་སྔགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་དད་མེད་པར་བྱའོ། །བདག་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་བཟླས་པའི་སྔགས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ལ་བཞི་ཁ་འདྲ་ཡང་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཞིའི་ཟློས་པ་པོས་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ བཤད་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་པ། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་བཀྲ་ཤིས་གནས། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྙིང་གར་ནི། །རང་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རང་གི་ལུས་ནི་བདག་མེད་པར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྐུ་གང་ཡིན། དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་བསམ་མོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཟག་ཅེས་བྱའི་སངས་རྒྱས་མེད། །ཕུང་པོ་དང་ནི་ཁམས་མ་ཡིན། ། 3-2-97a གཟུང་དང་འཛིན་པ་སངས་རྒྱས་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ས་བོན་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཀུན་གཞིའི་གནས་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བདག་མེད་འཛིན། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་ན། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མྱུར་བ་རུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་མདུན་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་བསམས་
【現代漢語翻譯】 塔拉（Tara）說：雖然講了觀察修（དཔྱད་སྒོམ་）和安住修（འཇོག་སྒོམ་）這兩個主要方面，但在實修時，必須兩者兼顧。密咒的智慧修習是：專注一境，咒語的字句隨著音聲流淌，不間斷地相續。明咒（རིག་སྔགས་）也與此類似，雖然二者的字句看起來不同，但要用推理來分析其無自性，從而認識到它們沒有差別。觀修自身和麵前本尊，以及唸誦的咒語，都要確定其無自性。雖然四種觀修方式相似，但區分出如心要等的智慧修習，是因為這是根據如來部等四部唸誦者所修習的方式而說的，這將在後面解釋。 從解釋續部中所說的修法： 分為四種：如來部的修法、金剛部的修法、寶生部的修法和蓮花部的修法。 如來部的修法： 首先，觀想自己為毗盧遮那佛（རྣམ་སྣང་，Vairochana）等佛身，面前也同樣觀想，並在其心間觀想咒語的字句。然後，確定自己和麵前的本尊沒有補特伽羅我（གང་ཟག་）和法我（ཆོས་），並獲得無自性的定解。之後，以不顯現色等各自顯現的等持（ཏིང་ངེ་འཛིན་）專注修習。如《頂髻經》中說：『如來部的唸誦，佛陀自身安住吉祥。在這三千世界中，應觀想佛身。在那佛陀的心間，觀想自己的咒語字句。自己的身體無我，法與補特伽羅皆空。那佛陀的身體是什麼？也要思維其無我。佛陀的色身是什麼？它的自性是不存在的。沒有名為補特伽羅的佛陀，不是蘊（ཕུང་པོ་）也不是界（ཁམས་）。能取和所取都不是佛陀，但也不是沒有佛陀。六度（ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་）的種子，是智慧的清凈。無有處所的瑜伽士，證悟無我的菩提。以這樣的瑜伽，唸誦如來部，在極短的時間內，就能成就極喜地（རབ་ཏུ་དགའ་བ་）。』 金剛部的修法： 第二，觀想自己為金剛薩埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་，Vajrasattva），面前也觀想遍佈虛空的金剛之身。
【English Translation】 Tara said: Although the two main aspects of analytical meditation (དཔྱད་སྒོམ་, dpyad sgom) and stabilizing meditation (འཇོག་སྒོམ་, 'jog sgom) are taught, both must be practiced equally. The wisdom meditation of mantra is to focus single-pointedly, with the syllables of the mantra flowing with the sound, continuously and without interruption. The knowledge mantra (རིག་སྔགས་, rig sngags) is similar, although the syllables of the two appear different, one should use reasoning to analyze their lack of inherent existence, thereby recognizing that they are not different. Meditating on oneself and the deity in front, as well as the mantras recited, one should ascertain their lack of inherent existence. Although the four types of meditation are similar, distinguishing the wisdom meditation such as the essence, etc., is because it is spoken according to the way practitioners of the four families, such as the Tathagata family, practice, which will be explained later. The method spoken from the explanatory tantras: It is divided into four: the meditation method of the Tathagata family, the meditation method of the Vajra family, the meditation method of the Ratna family, and the meditation method of the Padma family. The meditation method of the Tathagata family: First, visualize oneself as the body of a Buddha such as Vairochana (རྣམ་སྣང་, rnam snang), and visualize the same in front, and in its heart visualize the syllables of the mantra. Then, determine that oneself and the deity in front lack the self of a person (གང་ཟག་, gang zag) and the self of phenomena (ཆོས་, chos), and gain certainty of no inherent existence. Afterwards, meditate single-pointedly with a samadhi (ཏིང་ངེ་འཛིན་, ting nge 'dzin) that does not manifest the individual appearances of form, etc. As it says in the 'Summit Sutra': 'The recitation of the Tathagata family, the Buddha himself dwells auspiciously. In this three-thousand world, one should visualize the body of the Buddha. In the heart of that Buddha, visualize the syllables of one's own mantra. One's own body is without self, phenomena and person are empty. What is the body of that Buddha? One should also think of it as without self. What is this form of the Buddha? Its own nature does not exist. There is no Buddha called a person, not the aggregates (ཕུང་པོ་, phung po) nor the elements (ཁམས་, khams). Grasping and the grasped are not Buddha, but it is not that there is no Buddha. The seeds of the six perfections (ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་, pha rol phyin drug), are the purification of wisdom. The yogi without a basis, realizes the selflessness of enlightenment. With such a yoga, reciting the Tathagata family, in a very short time, one will accomplish the Joyful Land (རབ་ཏུ་དགའ་བ་, rab tu dga' ba).' The meditation method of the Vajra family: Second, visualize oneself as Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་, rdo rje sems dpa'), and in front also visualize the body of Vajra pervading the sky.
པའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་དགོད། དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཞིགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ལ་བསྒོམ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་དངོས་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་ཅི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའམ། །དེ་ཉིད་གང་ནི་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཅི་དེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དམ། །གང་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྟོང་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ནི་རྡུལ་དུ་རྣམ་གཞིགས་ན། །རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བཤད་དེ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སུ་བྱ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡིས་ནི། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་མདུན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་བསམ་མོ། །དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། 3-2-97b དེ་ནས་རིན་ཆེན་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དུ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི། །སྟོང་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ནམ་མཁའ་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་བསམ་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་རྣམ་བརྟགས་པའི། །གཟུགས་ནི་རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་ཏེ། །གང་ན་གཟུགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་མིག་ཅེས་ཇི་སྐད་བརྗོད། །གཟུགས་དང་མིག་ནི་མེད་པས་ན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མིག་ལ་དེ་བཞིན་ཀུན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་ནི་འདི་ཡིས་སུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། བཞི་པ་ནི། རང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་མདུན་དུ་ཡང་པདྨས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་བསམས་ལ་ཡི་གེ་དགོད། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་པདྨའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་པདྨའི་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི། །པདྨའི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །པདྨ་དག་ཆེན་དེ་ལ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །པདྨ་དེ་ལས་མཁས་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་བསམ། །པདྨ་ཆུ་ཡིས་མི་ཆགས་ཤིང་། །འདམ་གྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་པ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་དག་པ
【現代漢語翻譯】 在蓮花中央觀想種子字。然後，觀察色等諸法，各自分析，確信其無自性，便可一心專注禪修。如《頂續》所說：『其後唸誦金剛部，自身觀為金剛薩埵。於此三千世界中，觀想金剛之形相。于彼金剛之中央，觀想明咒之字句。彼金剛亦無實體，乃菩提心之果。何謂金剛之名耶？即彼不變之體性。何謂彼性之稱耶？即空性法性之謂。色等諸法之總和，皆觀為空性之相。若將色法分析為微塵，所謂微塵亦不存在。色即是空性之說，亦可稱之為金剛。如是瑜伽之修持，能迅速成就大歡喜。』 珍寶部的觀修方法： 第三，觀想自身為金剛珍寶，前方虛空中觀想諸字。然後，確立能取所取皆無真實，安住于平等性中，獲得此確信后，便可一心專注禪修。如《頂續》所說：『其後唸誦珍寶部，自身觀為金剛珍寶。於此三千世界中，觀想空性之相。瑜伽士于彼虛空中，思維明咒之字句。諸法無實體之說，即是空性如是性。向外向內作觀察，色法暫且不生起。何處無有色法處，彼處眼識如何說？色與眼識既已無，則無生起了別識。如眼一般皆如此，能取所取皆斷除。瑜伽之行依此道，能成無上之歡喜。』 蓮花部的觀修方法： 第四，觀想自身為世間自在，前方亦觀想蓮花遍滿虛空，並安立種子字。然後，確立諸法皆無自性，獲得此確信后，便可進行禪修。如《頂續》所說：『其後唸誦蓮花部，自身觀為蓮花薩埵。於此三千世界中，觀想蓮花之形相。于彼廣大蓮花中，觀想明咒之字句。智者由彼蓮花中，思維諸法之精要。蓮花不為水所染，亦不為泥垢所污。如是諸法皆清凈』
【English Translation】 Visualize the seed syllable at the center of the lotus. Then, contemplate each of the forms and so on, analyze them individually, and when you gain certainty that they are without inherent existence, fix your mind one-pointedly and meditate. From the 'Peak Tantra': 'Then recite the Vajra family, visualize yourself as Vajrasattva. In this world of three thousand, contemplate the form of the vajra. In the center of that vajra, contemplate the letters of the vidya mantra. That vajra is also without substance, it is the fruit of bodhicitta. Why is it called vajra? It is that which is immutable. Why is it called 'thatness'? It is called emptiness, the nature of phenomena. All phenomena such as form, contemplate as emptiness. If form is analyzed into particles, the so-called particle does not exist. Form is said to be emptiness, and that is also called vajra. In this way, with this yoga, great joy is quickly attained.' The method of meditating on the Ratna family: Third, visualize yourself as Vajra Ratna and the letters in the sky in front of you. Then, establish that the apprehended and the apprehender are not truly existent, and when you gain certainty in the meaning of settling into equality, then meditate one-pointedly. From the 'Peak Tantra': 'Then recite the Ratna family, visualize yourself as Vajra Ratna. In this world of three thousand, contemplate the aspect of emptiness. The yogi in that sky, contemplate the letters of the vidya mantra. The saying that phenomena are without substance, that is emptiness, suchness. When examining outwardly and inwardly, form is temporarily unborn. Where there is no form, how is the eye spoken of there? Since form and eye are absent, consciousness does not arise. Just as with the eye, so it is with all, the apprehended and the apprehender are completely abandoned. By this method of yoga, the supreme attainment of great joy.' The method of meditating on the Padma family: Fourth, visualize yourself as Lokeshvara (Lord of the World), and also visualize lotuses filling the sky in front of you, and establish the seed syllable. Then, establish that all phenomena are without inherent existence, and when you gain certainty in this meaning, then meditate. From the 'Peak Tantra': 'Then recite the Padma family, visualize yourself as Padma Sattva. In this world of three thousand, contemplate the form of the lotus. In that great lotus, contemplate the letters of the vidya mantra. From that lotus, the wise one contemplates the essence of all phenomena. The lotus is not stained by water, nor is it defiled by the faults of mud. Likewise, all phenomena are pure.'
་སྟེ། །ཆོས་དབྱིངས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་འདི་ཅི། །གང་འདི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དཀའ་ཐུབ་ཆེ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་པ། །པདྨ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ལ་བཟླས་པའི་ 3-2-98a མིང་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཟློས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དམིགས་བཅས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བཤད་པའི་འོག་ཏུ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་དག་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ད་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་བཤད་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་དྲངས་ནས་བཤད་པ་བཞིན་བཀོད་པའོ། ། ༈ སྒོམ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་ལྷག་མཐོང་གཙོ་ཆེ་ལ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པའི་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སེམས་གང་དམིགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི། ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཞེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་ཞི་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་སོགས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དེས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་འཇོག་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་མཐར་བྱིང་རྨུགས་སུ་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་དཔྱད་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་མཐར་རྒོད་པར་འགྱུར་བས་ 3-2-98b ཞི་ལྷག་གཉིས་ཆ་མཉམ་ལ་བསྒོམ་ཞིང་། རྒོད་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེ་བའི་དམིགས་པ་དང་། བྱིང་རྨུགས་ནི། སེམས་ལ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཤར་བ་སོགས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཆ་མཉམ་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཐོབ་ན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསུངས་ཏེ། ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་ན་ནི། སེམས་རྨུགས་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ན་ནི། ར
【現代漢語翻譯】 因此，法界原本就是不生的。如來藏是什麼？就是這空性的法性，色等諸法的法性，即是如如。以這種瑜伽的方式，大瑜伽士通過苦行，在此生就能成佛，蓮花（指蓮花生大士）必定能成就。』這樣說過。這些要反覆熟悉，稱之爲念誦。不是念誦咒語的字句。在《阿瓦達拉》中，在講述了有相念誦之後，對於那些具有通達諸法無我智慧的瑜伽士來說，甚深智慧的瑜伽，以及《攝略》和《金剛頂》中所說的其他念誦差別，現在也在這裡講述。』就像從《攝略》和續部中所引用的那樣進行闡述。 第三，簡略地展示修習的方法： 如是，從《頂經》中所說，以分別的智慧進行觀察修習，著重於勝觀。而從《攝略》中所說，既有觀察也有不觀察的止觀兩種。在《莊嚴經論》中也說：『止的特點是心專注於三摩地，心完全投入於一個所緣境。勝觀是智慧，也是心所生起，具有徹底區分諸法的特點，以等持的心區分：這是有漏的，這是無漏的；這是染污的，這是清凈的。』這樣區分的形態。』同樣地闡述了止觀的特點。將有漏無漏等一一區分，稱為勝觀，這是以如所有性為所緣的勝觀，也應通過它來理解以如所有性為所緣的勝觀。如果僅僅修習止的安住，最終會陷入昏沉掉舉；如果僅僅修習觀的觀察，最終會陷入掉舉。因此，應平等修習止觀二者。掉舉是：緣于無常等生起厭離的所緣境；昏沉是：心中生起巨大景象等，應通過憶念提升的所緣境來遣除。』這樣做了之後，如果能獲得無勤作而自然進入平衡的狀態，那麼就是雙運，如《莊嚴經論》中所說：如果止的成分較多，心容易昏沉掉舉；如果觀的成分較多，容易……
【English Translation】 Therefore, Dharmadhatu is originally unborn. What is the essence of the Tathagata? It is the emptiness of Dharmata (nature of reality), the Dharmata of all phenomena such as form, which is called Suchness. By means of this yoga, great yogis, through asceticism, can attain Buddhahood in this very life, and Padma (referring to Padmasambhava) will surely be accomplished.' Thus it was said. These should be repeatedly familiarized, which is called recitation. It is not the repetition of the letters of mantras. In the 'Avatar', after explaining the recitation with signs, for those yogis who have the wisdom to understand the selflessness of all phenomena, the yoga of profound wisdom, and other differences of recitation mentioned in the 'Condensed' and 'Vajra Peak', are now also explained here.' It is explained as quoted from the 'Condensed' and the Tantras. Third, briefly showing the method of meditation: Thus, as stated in the 'Peak Sutra', cultivating through examining with discriminating wisdom emphasizes Vipassana (insight meditation). As stated in the 'Condensed', there are both Samatha (calm abiding) and Vipassana, with and without examination. In the 'Ornament of the Kosa', it is also said: 'The characteristic of Samatha is the mind focusing on Samadhi, the mind completely absorbed in one object of focus. Vipassana is wisdom, which also arises from the mind, having the characteristic of thoroughly distinguishing phenomena, distinguishing with an equanimous mind: This is with outflows, this is without outflows; this is defiled, this is purified.' Such is the form of distinction.' Similarly, the characteristics of Samatha and Vipassana are explained. Distinguishing between phenomena with and without outflows is called Vipassana, which is Vipassana focusing on suchness, and one should also understand Vipassana focusing on reality through it. If one only cultivates the abiding of Samatha, one will eventually fall into dullness and torpor; if one only cultivates the examination of Vipassana, one will eventually fall into agitation. Therefore, one should cultivate both Samatha and Vipassana equally. Agitation is: arising from objects of focus that generate aversion, such as impermanence; dullness is: the arising of great appearances in the mind, etc., which should be dispelled by remembering objects of focus that uplift. After doing this, if one can attain a state of effortless and natural entry into balance, then it is union, as stated in the 'Ornament of the Kosa': If the element of Samatha is greater, the mind is prone to dullness and torpor; if the element of Vipassana is greater, it is prone to...
ྒོད་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་གཡེང་བའི་དངོས་པོ་གཉིས་བཟློག་ནས་བསམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གནས་ལ། དྲན་པའི་ཐག་པས་གང་དང་གང་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚུལ་རྟ་ལྟ་བུ་གང་ལས་ཉམས་པ་ལས་བློ་བཟློག་སྟེ་ཡང་དག་པ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པ་འདིས་འཇུག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་པའི་རླུང་སྦྱོར་དང་སྦྲགས་ནས་བྱ་བར་བཞེད་དེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། བདག་དང་ལྷ་དང་བཟླས་བརྗོད་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་རྣམས་མ་སྐྱེས་བར་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མོས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་ནང་དུ་བཀག་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་དང་ལྷ་དང་བཟླས་བརྗོད་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ 3-2-99a ལ་བྱེད་ཅིང་། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དབུགས་གཏོང་བ་ན་སྣའི་ནང་གི་རླུང་ཕྲ་མོའི་རེག་པ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་བཏང་སྟེ་མདུན་གྱི་ལྷ་དྲན་པར་བྱེད་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྟ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་པར་སེམས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པར་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཙམ་མམ། རླུང་སྦྱོར་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་ལ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འདོད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ལྟ་ཞོག་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ལུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ལྟ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཚེ་ལྟ་བ་དྲན་ནས་ལྟ་བའི་ངེས་པ་མ་བསྐྱངས་པར། སྤྱིར་བློ་གང་དུའང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱོང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པས། ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་བ་དང་། རྙེད་ནས་དེའི་དོན་སྒོམ་པའི་ཚུལ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བར་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཐོར་བུ་ཐོར་བུར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བར་ལྷ་བསྒོམས་པའི་མཐར་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་སྒོམ་པའི་ས་བོན་ཙམ་ཞིག་གསུངས་མོད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་གསང་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་མ་བཤད་ལ། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞིན་དུ་ཞི་ལྷག་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་སྐྱོན་དང་ཟ
【現代漢語翻譯】 將會變得接近散亂。因此，通過次第地觀想顯現和觀想無常，也能遣除兩種接近散亂的事物，安住于對所應思維的事物進行雙運。以正念之繩，從任何偏離止觀之道的如馬般的行相中，將心收回並專注于正確的目標，這就是雙運。僅僅通過雙運，以這種方式進入的狀態，就是指『無勤進入』之義。這是（《修次第論》中的）解釋。 桑結桑瓦（Sangye Sangwa）認為，在修習空性時，應結合氣脈的控制，即屏息。在《阿瓦達拉》（Avatara）中說：『如何觀想自我、本尊和所念誦的字，通過觀想它們未生，從而顯現對一切法皆為空性的信解。將心的住所，即氣息和努力，收攝於內，以遠離顯現色等的心，將自我、本尊和所念誦的字觀想如虛空一般。』又說，呼氣時，感受鼻內微細氣息的觸感，然後呼出，憶念前方的本尊，再如前一樣屏息。 如此說來，如果沒有通過見解確定無我的意義，只是不執著于任何事物，安住于無分別的狀態，或者依靠氣脈等的力量，生起樂明無分別的禪定，就認為這是修習事物本性的瑜伽，這不僅不是無上瑜伽，甚至也不是下三部密續的觀點。即使通過見解確定了無我的意義，但在修習時，沒有憶念見解，沒有增長見解的定解，只是普遍地不作任何分別地安住，這也不是修習事物本性的意義。因此，希求解脫的人們，應當尋求無我的見解，並且正確地瞭解獲得見解后修習其意義的方法。 昆·袞噶寧波（Kunkhyen Kunga Nyingpo）在《宗義根本頌》及其自釋，以及《大釋·吉祥最勝》中多次強調了確定空性見解及其重要性。在《金剛生起論》中，只是提到了在觀修本尊之後，修習三種平等性的種子字。但他並沒有像桑結桑瓦（Sangye Sangwa）那樣，一貫地闡述《宗義根本頌》和續部的空性修習方法。而且，他也沒有像夏迦謝寧（Shakya She-nyen）那樣，詳細區分止觀各自的體相、過失以及輕重。
【English Translation】 It will become close to distraction. Therefore, by gradually contemplating appearance and contemplating impermanence, one can also reverse the two objects of close distraction and abide in uniting the object to be contemplated. With the rope of mindfulness, from whatever aspect of calmness and insight, like a horse, that has deteriorated, turn the mind back and apply it to the correct object, which is unification. It is precisely through unification that one enters into a state of engaging in this manner, which means 'entering without effort.' This is the explanation (from the Stages of Meditation). Sangye Sangwa believes that when meditating on emptiness, one should combine it with the practice of controlling the breath, i.e., holding the breath. In the Avatara, it says: 'How to contemplate oneself, the deity, and the letters to be recited, by contemplating them as unborn, thereby manifesting faith in the emptiness of all phenomena. Restraining the abode of the mind, namely breath and effort, within, with a mind free from the appearance of forms, etc., contemplate oneself, the deity, and the letters to be recited as being like the sky.' It also says that when exhaling, one should experience the touch of the subtle air in the nose and then exhale, remembering the deity in front, and then hold the breath as before. In this way, if one has not determined the meaning of selflessness through view, but simply does not grasp at anything, abiding in a non-conceptual state, or if one generates a blissful, clear, and non-conceptual samadhi through the power of breath control, etc., and considers this to be the yoga of meditating on the suchness of things, this is not only not the highest yoga, but it is not even the view of the three lower tantras. Even if one has determined the meaning of selflessness through view, but when meditating, one does not remember the view, does not increase the certainty of the view, but simply cultivates a state of not conceptually engaging with anything in general, this is also not meditating on the meaning of suchness. Therefore, those who desire liberation should seek the view of selflessness and correctly understand the method of meditating on its meaning after obtaining the view. Kunkhyen Kunga Nyingpo repeatedly emphasized the importance of determining the view of emptiness in the Root Verses on Tenets and its auto-commentary, as well as in the Great Commentary on the Glorious Supreme One. In the Vajra Arising, he only mentioned the seed syllables for meditating on the three aspects of equality after visualizing the deity. However, he did not consistently explain the method of meditating on emptiness in the Root Verses on Tenets and the explanatory tantras, as Sangye Sangwa did. Moreover, he did not, like Shakya She-nyen, distinguish in detail the characteristics, faults, and relative importance of calmness and insight.
ུང་དུ་འབྲེལ་ལུགས་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། ། 3-2-99b འོན་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་འདི་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པས། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་ཕྲ་མོ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཐུན་བཞིར་བསྐྱངས་ནས་མཚན་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། དེ་ནས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་གནད་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཐོབ་བྱ་ལ་ཁད་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཉིས་ཀ་བསྙེན་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁ་ལས་གསུངས་པ་ནི། ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དེར་ཡང་གཙོ་བོར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་གྱིས་ཚིགས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོག་ཁྲིགས་འདོན་པ་བྱང་བར་བྱེད་པ་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་བསྙེན་པའི་དོན་དུ་འཛིན་ཅིང་། དེའི་དགོས་པ་ཡང་དབང་བསྐུར་དང་རབ་གནས་ལ་སོགས་པའི་ཆོག་ཁྲིགས་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ནས་གོ་བ་འཚོལ་བས་ནི། རྒྱུད་སྡེ་གང་གི་ཡང་ལམ་གྱི་གནད་ཟིན་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དང་དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཞི་ལྷག་གི་འགྲེལ་ལུགས་རྣམས་ནི། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་དང་། ཤཱནྟི་པའི་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་དང་། ས་སྡེ་དང་བྱམས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ 3-2-100a དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་མ་རྙེད་པར་དུ་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི། རྙེད་ནས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་དང་། བདག་མེད་སྒོམ་པ་ལ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་འོང་ཚུལ་དང་། ཟུང་འབྲེལ་འགྲུབ་པའི་དུས་མཚམས་ལ་སོགས་པ་ཞིབ་པར་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས།ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྱིའི་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཙོ་བོར་སྙིང་པོ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཉིད་ལ་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ
【現代漢語翻譯】 此外，沒有說明如何聯繫。 然而，正如之前所說，對於這種修習空性的方法，精通瑜伽部的三位導師的觀點是一致的。因此，通過瑜伽部的觀點，以四座的方式修習微細和本尊瑜伽，以及如何生起有相三摩地，然後如何生起無相三摩地的要點，都應如前所述那樣理解。這裡所說的首先進行近修的意義是，使我們接近所要獲得的果位。正如在《後集經》中所說：'通過共同和殊勝的區分，近修被認為是兩種。' 如同爲了成就兩種悉地而進行的兩種方法都被稱為近修一樣，這裡也是如此。因此，四部續部都說首先要進行近修，這表明了從低到高逐步前進的次第。其中，最主要的是要清楚地理解如何在本尊瑜伽和空性瑜伽中生起次第。如果不理解這一點，只是熟練地念誦儀軌，並認爲念誦咒語就是近修的意義，並且認為它的必要性僅僅在於進入灌頂和開光等儀軌，那麼就無法理解任何續部的道路要點。三大續部及其釋論的班智達們對修習空性的止觀的解釋，似乎與卡瑪拉希拉論師的《修習次第》三篇、香提巴的《般若波羅蜜多教授》以及《地藏經》和《慈氏五論》等中的解釋相似。 關於先修止，后修觀的理由，以及在沒有獲得輕安之前，觀只是隨順觀，獲得輕安之後，觀才成為真正的觀，以及修習無我時止觀都會生起的方式，以及成就雙運的時間等等細節，已經在共同乘的道次第中詳細闡述，這裡不再贅述。在近修的過程中，成就悉地的原因是：在《阿瓦達拉》中說：'對於手印、真言和明咒等，外在的供養儀軌也成為成就悉地的支分。然而，通過事物的自性，主要專注于唸誦心咒和精進修習，這樣才能迅速賜予悉地。因此，'
【English Translation】 Furthermore, there was no explanation of how to connect. However, as previously stated, regarding this method of meditating on emptiness, the views of three masters who are proficient in the Yoga Tantra are in agreement. Therefore, through the view of the Yoga Tantra, cultivating the subtle and deity yoga in four sessions, and how to generate the samadhi with signs, and then how to generate the samadhi without signs, the key points should be understood as previously stated. The meaning of first engaging in approach, as stated here, is to bring us closer to the state to be attained. As it is said in the Later Compendium: 'Through the distinction of common and supreme, approach is considered to be of two kinds.' Just as the two methods for accomplishing the two siddhis are both called approach, so it is here as well. Therefore, the four tantra divisions all say that one should first engage in approach, which indicates the order of progressing from lower to higher. Among them, the most important thing is to clearly understand how to generate the stages in deity yoga and emptiness yoga. If one does not understand this, but only becomes proficient in reciting the rituals, and considers the recitation of mantras to be the meaning of approach, and sees its necessity only in entering into rituals such as empowerment and consecration, then one will not see the key points of the path of any of the tantras. The explanations of shamatha and vipashyana for meditating on emptiness by the three tantra divisions and the great Indian scholars of their commentaries seem similar to the three 'Stages of Meditation' by Master Kamalashila, the 'Instructions on the Prajnaparamita' by Shantipa, and those found in the Earth Treasury and the Maitreya teachings, and so forth. Regarding the reasons for first practicing shamatha and then vipashyana, and that vipashyana is only concordant before lightness is attained, and that vipashyana becomes characterized after it is attained, and how both shamatha and vipashyana arise when meditating on selflessness, and the timing of when union is achieved, and so forth, have been explained in detail in the common vehicle's stages of the path, so I will not elaborate here. The cause for accomplishing siddhis during the approach is: In the Avatara it says: 'For mudras, mantras, and vidyas, and so forth, the external offering rituals also become limbs of accomplishing siddhis. However, through the nature of things, focusing mainly on reciting the heart mantra and diligently practicing meditation, they quickly bestow siddhis. Therefore,'
་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཚང་བར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་ལ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་བསྔགས་པས་དེ་ཡང་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ལྷ་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ཅི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་དང་། གང་གི་ཚེ་གསང་སྔགས་ལེགས་པར་མཉེས་པར་བྱས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པ་དེའི་ 3-2-100b ཚེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྔོན་རོལ་དང་། ཕྱིས་རང་གི་ལྷའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དངོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ན་ལྷ་ལ་དྲག་ཤུལ་བྱ་བའི་སྐབས་ལས་གསུངས་པས་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའི་སྔ་རོལ་དང་། བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་འོག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་མྱུར་རོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། བསམ་གཏན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ བསམ་གཏན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་ནས་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་བསམ་གཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་བབས་པས་ནི། གཏེར་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་དེ་ལ་སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་འཆད་པ་ལྟར་གྱི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་བོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་ལ་བཅུག་ནས་སྒྲུབ་པ་མ་གཏོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། རང་དམ་ཚིག་པ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་ལ་མི་འཇུག་པར་མདུན་དུ་བཞག་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པར་བཞེད་ལ། སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་རང་དམ་ཚིག་པར་བྱས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ 3-2-101a དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞན་ལུགས་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་དོ། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་
【現代漢語翻譯】 那些致力於此的人們，尤其應該精進於此。』因此，上師強調了完整地進行本尊瑜伽和唸誦的重要性。然而，爲了凈化成就的障礙，修習空性也受到讚揚，因此這也很重要。正如經文所說：『通過憶念圓滿正覺等自己的本尊，觀修其無相，同樣，由於我和一切法都無所執著，成就的障礙——業和煩惱——得以消除，那麼一切所愿的成就都將獲得。』以及『當秘密真言被很好地取悅時，瑜伽士未能獲得他所希望的成就時，在大手印等的觀修和唸誦之前和之後，應該特別專注于自己本尊的法身。』正如在關於如果成就未能實現，則對本尊採取強力手段的情況下所說的那樣，如果在生起本尊大手印身之前，以及在觀修和唸誦之後修習空性，那麼成就將迅速實現。 如何從修習中獲得成就： 第四部分分為三點：通過禪定獲得成就的方式；通過唸誦獲得成就的方式；以及通過火供獲得成就的方式。 通過禪定獲得成就的方式： 首先，如前所述，在獲得普遍修習和特別是金剛細微三摩地的自在之後，應該通過禪定來獲得世間和出世間的成就。其中又分為兩種情況：在進入壇城時，由於智慧的降臨，世間的成就，如寶藏等，僅通過將其應用於此即可實現。而其他的成就，則通過觀修直到出現如所描述的徵兆來實現。在這裡，上師桑結古雅認為，在修習四種手印時，除了將智慧尊融入自身來修習之外，對於所有世間和出世間的成就，都應該安住于自己作為誓言尊的自豪感中，不將智慧尊融入自身，而是將其置於前方，進行供養等來修習。而其他的上師則認為，應該首先將智慧尊融入自己作為誓言尊的身中，然後再進行成就的修習，他們提出了其他的觀點並進行了駁斥。對於所有的成就修習……
【English Translation】 Those who are dedicated to it should especially strive for it.' Therefore, the master emphasized the importance of fully performing deity yoga and recitation. However, to purify the obscurations that hinder accomplishment, meditating on emptiness is also praised, so that is also important. As it says, 'By meditating on one's own deities such as the fully enlightened ones, without appearance, and similarly, since I and all phenomena are without object of fixation, the obstacles to accomplishment—karma and afflictions—are eliminated, then all desired accomplishments will be attained.' And, 'When the secret mantra has been well pleased, but the yogi has not attained the accomplishment he desires, before and after the practice of meditating on the Great Seal and the practice of recitation, one should especially focus on the Dharmakaya of one's own deity.' As it says in the context of taking forceful means towards the deity if accomplishment is not achieved, if emptiness is meditated upon before generating the deity's Great Seal body, and after meditation and recitation, then accomplishment will be swift. How to accomplish siddhis after becoming serviceable in retreat: The fourth has three parts: the way to accomplish siddhis through samadhi; the way to accomplish siddhis through recitation; and the way to accomplish siddhis through homa. The way to accomplish siddhis through samadhi: First, having attained mastery of the samadhi of Vajra Subtlety, both general and specific, as previously explained, one should accomplish worldly and transcendental siddhis through samadhi. There are two aspects to this: when wisdom descends at the time of entering the mandala, worldly siddhis such as treasures are accomplished simply by applying it to that. Others are accomplished by meditating until the signs described appear. Here, Acharya Sangye Gyen says that for all worldly and transcendental siddhis other than accomplishing the four mudras by placing the wisdom being within oneself, one should remain in the pride of being one's own samaya being, and accomplish them by placing the wisdom being in front of oneself and making offerings, etc. Other teachers first put the wisdom being into their own samaya being, and then accomplish the siddhis, setting out other views and refuting them. For all accomplishment of siddhis...
རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱ་དགོས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་རྣམས་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གཞན་གྱི་དབུལ་བ་བསལ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་གཏེར་འདོན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ན། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། གཏེར་ལ་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་གནས་པ། །སྙིང་ག་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །བསྒོམས་ན་ས་ལ་གནས་པ་ཡི། །གཏེར་རྣམས་དེ་ཡིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་གཏེར་གྱི་བུམ་པའི་ནང་ན་ཟླ་བ་དང་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཞིག་བསམས་ལ། བཛྲ་ནི་དྷི་ཞེས་བཟླས་ཏེ་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མཚན་མ་ནི་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་ལ་བྱའོ། །དེ་བྱུང་བ་དང་མཚན་གཅིག་ཐོག་ཐག་ཏུ་བཟླས་བསྒོམ་བྱས་པའི་རྗེས་ལ། གཏེར་ཡོད་དུ་རེ་བའི་གནས་དེར་སོང་ལ་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་དང་འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གི་སྔགས་རྒྱས་གཏེར་དང་གནས་བཅིང་ཞིང་བསྲུང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ན་གཏེར་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ནས་ས་བརྐོས་ཏེ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་རང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་སྒོམ་པའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་དེ་གཉིས་གང་དུ་ལྷུང་བའི་གནས་སུ་གཏེར་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དང་། རང་གི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ནས་བཟླས་བསྒོམ་བྱས་པས་འདི་ན་ཡོད་ཅེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཆུ་ལ་མི་འབྱིང་བའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ན་ལུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་ངོགས་སམ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་གནས་ 3-2-101b སུ། ཁམ་པའི་སྣོད་ཆེན་པོ་ཆུས་བཀང་བ་མཐོང་བའི་སར་བཞག་བཛྲ་ཛཱ་ལ་ཞེས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་ཅིང་། ཆུའི་གཟུགས་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྱར་ནས་ཆུ་དེ་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་གཅིག་པུར་གྱུར་པར་ཐུན་བཞིར་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་རྐང་ལག་གིས་རེག་པར་བྱར་རུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བར་སྲ་བར་གྱུར་པར་བྱ་ལ། དེར་རིགས་གང་རུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་བྲིས་ཏེ་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་བྱས་ནས་མཚན་གཅིག་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ནམ་ཆུའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་འཆག་སོགས་བྱའོ། །ནམ་མཁའི་རྡུལ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཐེམ་སྐས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་རྐང་ལག་གིས་རེག་ཏུ་རུང་བར་གོམས་པར་བྱ་བ་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་པས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་ནུས་སོ། །རིག་སྔགས་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ནི། མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམས་ནས། བཛྲ་དྷ་ར་ལ་སོ
【現代漢語翻譯】 爲了獲得悉地（成就），首先要進行本尊瑜伽，這是諸位上師一致認可的。爲了實現自他消除貧困等具有功德的特殊目標，如果修持取出寶藏的悉地，那麼如第一品所說：『寶藏中金剛之形，於心間觀想之，若能觀想之，則安住于地，彼能見諸寶。』應當如此修持：在自己的心間觀想寶藏的寶瓶中有一個月亮，月亮上有一個五股金剛杵，唸誦『班雜 尼地』（藏文：བཛྲ་ནི་དྷི་，梵文天城體：वज्रनिधि，梵文羅馬擬音：vajra nidhi，漢語字面意思：金剛寶藏），當出現徵兆時就不斷地觀想。徵兆是指觸覺和視覺上的徵兆。當徵兆出現后，立即不間斷地念誦和觀想。之後，去到希望有寶藏的地方，向本尊供養，向鬼神佈施朵瑪，以金剛鐵索的咒語來束縛和守護寶藏和地點。然後，通過唸誦和觀想，就能看到寶藏，之後挖掘土地取出寶藏。同樣地，觀想天空中的塵埃為各種金剛杵，通過唸誦和觀想，知道兩個金剛杵落下的地方有寶藏。觀想自己的舌頭為金剛杵，通過唸誦和觀想，自己會真實地說出寶藏所在之處。經典中是這麼說的。 如果修持不沉入水中的悉地，那麼在河流等水邊，或者任何你喜歡的地方，放置一個裝滿水的大銅器，唸誦『班雜 匝拉』（藏文：བཛྲ་ཛཱ་ལ་，梵文天城體：वज्रजाल，梵文羅馬擬音：vajra jāla，漢語字面意思：金剛網），觀想水的形狀都變成金剛杵的形狀，互相粘連，水變成唯一的金剛杵形狀，分四個時段，直到出現觸覺和視覺上的徵兆。然後，用手腳觸控，使其變得堅硬如金剛杵。在那裡畫一個任何種姓的壇城，進行之前的儀式，然後不間斷地安住於三摩地。之後，當想要在水面上行走時，顯現這個三摩地，保持平靜，就能在水面上行走等。觀想天空中的塵埃為各種金剛杵，變成一個金剛杵的階梯，用手腳觸控，習慣之後，就能登上須彌山頂等。修持持明者的悉地，要盛大地進行供養儀式，觀想金剛細末，唸誦『班雜 達熱』（藏文：བཛྲ་དྷ་ར་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：vajradhara，漢語字面意思：金剛持）等。
【English Translation】 To attain siddhi (accomplishment), one must first engage in deity yoga, which is unanimously agreed upon by all masters. In order to achieve the special goal of possessing the Dharma, such as eliminating poverty for oneself and others, if one practices the siddhi of extracting treasures, then as stated in the first chapter: 'The form of the vajra in the treasure, contemplate it in the heart, if one can contemplate it, then it abides in the earth, and one will see all the treasures.' One should practice in this way: In one's heart, visualize a moon within a treasure vase, and on the moon, visualize a five-pronged vajra, reciting 'Vajra Nidhi' (藏文：བཛྲ་ནི་དྷི་，梵文天城體：वज्रनिधि，梵文羅馬擬音：vajra nidhi，漢語字面意思：Vajra Treasure), and continuously contemplate as signs appear. Signs refer to tactile and visual signs. When signs appear, immediately and continuously recite and contemplate. Afterward, go to the place where you hope there is treasure, make offerings to the deity, give torma to the spirits, and bind and protect the treasure and the location with the mantra of the vajra iron chain. Then, through recitation and contemplation, one will see the treasure, and then dig up the earth to extract the treasure. Similarly, visualize the dust in the sky as various vajras, through recitation and contemplation, know that there is treasure where the two vajras fall. Visualize one's tongue as a vajra, through recitation and contemplation, one will truthfully speak the location of the treasure. This is what the scriptures say. If one practices the siddhi of not sinking in water, then by the river, etc., or any place you like, place a large copper vessel filled with water, recite 'Vajra Jala' (藏文：བཛྲ་ཛཱ་ལ་，梵文天城體：वज्रजाल，梵文羅馬擬音：vajra jāla，漢語字面意思：Vajra Net), and visualize the shapes of the water all turning into the shapes of vajras, sticking to each other, and the water turning into the sole shape of a vajra, in four sessions, until tactile and visual signs appear. Then, touch it with your hands and feet, making it hard like a vajra. Draw a mandala of any caste there, perform the previous rituals, and then continuously abide in samadhi. Afterward, when you want to walk on the water, manifest this samadhi, remain calm, and you can walk on the water, etc. Visualize the dust in the sky as various vajras, turning into a vajra ladder, touch it with your hands and feet, and after getting used to it, you can climb to the top of Mount Sumeru, etc. To practice the siddhi of a vidyadhara, perform the offering ceremony grandly, visualize vajra fine powder, and recite 'Vajra Dhara' (藏文：བཛྲ་དྷ་ར་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：vajradhara，漢語字面意思：Vajra Holder), etc.
གས་པའི་སྙིང་པོ་བཞི་གང་རུང་བཟླས་ཤིང་དུམ་བུ་སོ་སོའི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་གི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པར་བསམས་ནས་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་དང་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་ན་རང་གི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་རོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དུ་མ་ཞིག་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་ 3-2-102a འདོད་ན་རང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་གང་རུང་གི་སྐུར་བསྐྱེད། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ནམ་མཁའི་ངོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཕྲ་མོས་ཁྱབ་པར་བསམ། དེ་ནས་རླུང་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བསམས་ལ་རླུང་ནང་དུ་སྡུད་པའི་ཚེ་མར་གསར་བྱེ་མའི་ནང་དུ་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྙིང་གར་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལས་གཞན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་བཏུལ་བས་རང་གཞན་གྱིས་མཐོང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཚན་མ་དེ་བྱུང་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་སོགས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་བྱས་པས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིག་སྔགས་འཆང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་དང་བདག་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱས་ཏེ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྒོ་གསུམ་ལ་གནོད་པ་སྤངས་ཏེ་བསྒོམ་མོ། །དབུགས་ཕྱིར་འབྱིན་པའི་ཚེ་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁོངས་ཐམས་ཅད་གང་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་དབང་པོ་དང་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསམ་མོ། །དེ་དག་ལ་སེམས་པ་ནའང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་ཀྱི། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ཡིད་རླུང་དང་བཅས་པ་སླར་བསྡུས་ནས་རང་གི་ལྷ་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པའི་མཐར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཚན་མ་རྙེད་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་མཆོད་ཅིང་མཚན་ཐོག་ 3-2-102b ཐག་གཅིག་ཏུ་གནས་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ན། རང་གི་ལྷ་བྱོན་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་གྲུབ་པ་དེ་ལ་སྩོལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་སྒོམ་པར་བཤད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་སྒོམ་པ་ཞན་པས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ནའང་མངོན་ཤེས་དང་ཚེ་དང་སྟོབས་དང་ལུས་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ནན་ཏན་མ་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་དངོས་གྲུབ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་ར
【現代漢語翻譯】 唸誦四種心要中的任何一種，並觀想與每個部分相對應的明咒持明者的圓滿形象安住于月亮之上，當出現可見的徵兆時就進行禪修。然後，對最初的本尊進行供養，並通過這個專注的禪定保持不動，那麼自己的智慧本尊就會降臨，並賜予如所修持的明咒持明者的成就。據說，通過這種方式，可以成就許多共同的成就。如果想要成就殊勝的成就，那麼就將自己觀想為五如來中的任何一位的形象，這被稱為金剛界（Vajradhātu，金剛界）。觀想整個虛空遍佈著佛的微細身。然後，當氣息呼出時，觀想一切都變得清晰；當氣息吸入時，就像酥油融入沙中一樣，將一切攝入自己的心間。像這樣，除了禪修之外別無他事，努力調伏身語意的惡業，直到自己和他人都能看見為止，當出現徵兆時，就按照之前所說的那樣繪製壇城等等。這樣，就能成為持有圓滿佛陀形象的菩薩明咒持明者。同樣，在如來部中，也要以金剛薩埵（Vajrasattva）等自己的本尊形象，生起自己與本尊無二無別的慢心，每天都要避免身語意的損害，並進行禪修。當呼出氣息時，觀想自己的本尊形象充滿整個虛空。特別是，對於進入感官和記憶領域的一切，都要觀想為自己的本尊形象。在思考這些時，也要這樣用心：『這一切都是從我的分別念中產生的，正如所分別的那樣，各自顯現，但如果用理性和經典來分析，那麼在勝義諦中是不存在的。』然後，將意念連同氣息一起再次收攝，專注于自己的本尊。像這樣，當修習到極致，如前所述獲得徵兆時，就繪製壇城並進行供養，保持專注不動，進行禪修和唸誦。這樣，自己的本尊就會降臨，並將自己本尊的大手印形象賜予自己。據說，在這兩種情況下，都要通過屏住呼吸來進行禪修。據說，即使在這兩種情況下，因為禪修不夠精進，沒有獲得如所說的成就，也能毫不費力地成就神通、壽命、力量和美好的身體等成就。因此，通過這樣修持所獲得的成就，就是瑜伽士（Yogin）的成就。 唸誦四種心要中的任何一種，並觀想與每個部分相對應的持明咒者的圓滿形象安住于月亮之上，當出現可見的徵兆時就進行禪修。然後，對最初的本尊進行供養，並通過這個專注的禪定保持不動，那麼自己的智慧本尊就會降臨，並賜予如所修持的持明咒者的成就。據說，通過這種方式，可以成就許多共同的成就。如果想要成就殊勝的成就，那麼就將自己觀想為五如來中的任何一位的形象，這被稱為金剛界（Vajradhātu，金剛界）。觀想整個虛空遍佈著佛的微細身。然後，當氣息呼出時，觀想一切都變得清晰；當氣息吸入時，就像酥油融入沙中一樣，將一切攝入自己的心間。像這樣，除了禪修之外別無他事，努力調伏身語意的惡業，直到自己和他人都能看見為止，當出現徵兆時，就按照之前所說的那樣繪製壇城等等。這樣，就能成為持有圓滿佛陀形象的菩薩持明咒者。同樣，在如來部中，也要以金剛薩埵（Vajrasattva）等自己的本尊形象，生起自己與本尊無二無別的慢心，每天都要避免身語意的損害，並進行禪修。當呼出氣息時，觀想自己的本尊形象充滿整個虛空。特別是，對於進入感官和記憶領域的一切，都要觀想為自己的本尊形象。在思考這些時，也要這樣用心：『這一切都是從我的分別念中產生的，正如所分別的那樣，各自顯現，但如果用理性和經典來分析，那麼在勝義諦中是不存在的。』然後，將意念連同氣息一起再次收攝，專注于自己的本尊。像這樣，當修習到極致，如前所述獲得徵兆時，就繪製壇城並進行供養，保持專注不動，進行禪修和唸誦。這樣，自己的本尊就會降臨，並將自己本尊的大手印形象賜予自己。據說，在這兩種情況下，都要通過屏住呼吸來進行禪修。據說，即使在這兩種情況下，因為禪修不夠精進，沒有獲得如所說的成就，也能毫不費力地成就神通、壽命、力量和美好的身體等成就。因此，通過這樣修持所獲得的成就，就是瑜伽士（Yogin）的成就。
【English Translation】 Recite any of the four essential points and visualize the complete form of the Vidyādhara (vidyādhara, 明咒持明者) corresponding to each part residing on the moon, and meditate when visible signs appear. Then, make offerings to the initial deity and remain steadfast in this focused meditation, then your wisdom deity will descend and grant the accomplishment of the Vidyādhara (vidyādhara, 明咒持明者) as you have practiced. It is said that in this way, many common accomplishments can be achieved. If you want to achieve supreme accomplishment, then visualize yourself as the form of any of the five Tathāgatas (tathāgata, 如來), which is called Vajradhātu (Vajradhātu, 金剛界). Visualize the entire space filled with subtle bodies of the Buddha. Then, when the breath is exhaled, visualize everything becoming clear; when the breath is inhaled, like ghee dissolving into sand, absorb everything into your heart. Like this, do nothing but meditate, strive to subdue the negative karma of body, speech, and mind, until you and others can see it, and when signs appear, draw a mandala (mandala, 壇城) and so on as previously described. In this way, you will become a Bodhisattva (bodhisattva, 菩薩) Vidyādhara (vidyādhara, 持明咒者) holding the form of the complete Buddha. Similarly, in the Tathāgata (tathāgata, 如來) family, generate the pride of being inseparable from your own deity, such as Vajrasattva (Vajrasattva, 金剛薩埵), and avoid harm to body, speech, and mind every day, and meditate. When exhaling, visualize your deity's form filling the entire space. In particular, visualize everything that comes into the realm of the senses and memory as your deity's form. When thinking about these, also keep this in mind: 'All of this arises from my conceptual thoughts, and as it is conceptualized, it appears separately, but if analyzed with reason and scripture, it does not exist in ultimate truth.' Then, gather the mind together with the breath again and focus on your deity. Like this, when you have practiced to the extreme and obtained signs as previously described, draw a mandala (mandala, 壇城) and make offerings, remain steadfast and focused, and meditate and recite. In this way, your deity will descend and grant you the form of the great mudra (mudrā, 手印) of your own deity. It is said that in both of these cases, you should meditate by holding your breath. It is said that even if you do not obtain the accomplishments as described because your meditation is not diligent enough in these two cases, you can effortlessly achieve accomplishments such as clairvoyance, longevity, strength, and a beautiful body. Therefore, the accomplishment achieved through such practice is the accomplishment of a Yogin (yogin, 瑜伽士). Recite any of the four essential points and visualize the complete form of the Vidyādhara (vidyādhara, 明咒持明者) corresponding to each part residing on the moon, and meditate when visible signs appear. Then, make offerings to the initial deity and remain steadfast in this focused meditation, then your wisdom deity will descend and grant the accomplishment of the Vidyādhara (vidyādhara, 持明咒者) as you have practiced. It is said that in this way, many common accomplishments can be achieved. If you want to achieve supreme accomplishment, then visualize yourself as the form of any of the five Tathāgatas (tathāgata, 如來), which is called Vajradhātu (Vajradhātu, 金剛界). Visualize the entire space filled with subtle bodies of the Buddha. Then, when the breath is exhaled, visualize everything becoming clear; when the breath is inhaled, like ghee dissolving into sand, absorb everything into your heart. Like this, do nothing but meditate, strive to subdue the negative karma of body, speech, and mind, until you and others can see it, and when signs appear, draw a mandala (mandala, 壇城) and so on as previously described. In this way, you will become a Bodhisattva (bodhisattva, 菩薩) Vidyādhara (vidyādhara, 持明咒者) holding the form of the complete Buddha. Similarly, in the Tathāgata (tathāgata, 如來) family, generate the pride of being inseparable from your own deity, such as Vajrasattva (Vajrasattva, 金剛薩埵), and avoid harm to body, speech, and mind every day, and meditate. When exhaling, visualize your deity's form filling the entire space. In particular, visualize everything that comes into the realm of the senses and memory as your deity's form. When thinking about these, also keep this in mind: 'All of this arises from my conceptual thoughts, and as it is conceptualized, it appears separately, but if analyzed with reason and scripture, it does not exist in ultimate truth.' Then, gather the mind together with the breath again and focus on your deity. Like this, when you have practiced to the extreme and obtained signs as previously described, draw a mandala (mandala, 壇城) and make offerings, remain steadfast and focused, and meditate and recite. In this way, your deity will descend and grant you the form of the great mudra (mudrā, 手印) of your own deity. It is said that in both of these cases, you should meditate by holding your breath. It is said that even if you do not obtain the accomplishments as described because your meditation is not diligent enough in these two cases, you can effortlessly achieve accomplishments such as clairvoyance, longevity, strength, and a beautiful body. Therefore, the accomplishment achieved through such practice is the accomplishment of a Yogin (yogin, 瑜伽士).
ྒྱུད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མར་གྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་བཟང་ཤོས་ཤིག་ཏུ་སྣང་ལ། བྱ་སྤྱོད་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལུས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོར་སྣང་ངོ་། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པས་ནི་རང་ལྷར་སྒོམ་པ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ་དེའི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟླ་བ་བཞིར་ཞག་རེ་རེ་ལ་ཐུན་བཞི་བཞིར་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རེ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་རང་གི་ལྷའི་རི་མོའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གང་ཡིན་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་ཟླ་བ་བཞིར་ཐུན་བཞི་རེ་རེ་ལ་སྔར་ལྟར་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་མཐར། མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ནམ་ལངས་པ་དང་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་བོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་སྔར་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་གཏང་། དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་རི་མོའི་གཟུགས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཐུན་བཞི་རེ་རེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་དམ་ཚིག་གི་ 3-2-103a ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས། དེ་མི་དགྲོལ་བར་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་ན་སྔགས་འབུམ་སོང་སོང་དུ་བཟླས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་ཏེ་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་དུབ་ན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ་ལ་སྐྱོ་བ་སངས་པ་དང་ཡང་བཅིང་ལ་བཟླའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དམ་རྒྱ་དེ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་ནས་འབར་བར་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལས་འཕར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འཕར་བ་ན་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་སྟེགས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དམ་རྒྱ་དེ་སྨིན་མཚམས་སུ་བཅིངས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ལས་གཡོ་བར་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གང་འདོད་པའི་གཟུགས་སུ་གཞན་ལ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ཤིང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ལས་འཕར་ན་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་སྣང་བའི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་བོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་དེས་སྒྲ་འབྱིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དམ་གང་རུང་བཅིངས་ནས་རང་གི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ན་སོ་སོའི་གཞུང་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་ནུས་སོ། །ཡང་ཟླ་བ་བཞིར་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་གཏང་ཞིང་དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་ཟླ་གཅིག་ལ་ཐུན་བཞི་དང་དེ་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ནས། གོ་ཆ་དང་དབྱུག་པ་དང་སྐུད་པ་དང་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཐལ་བ་དང
【現代漢語翻譯】 對於那些需要調伏的殊勝弟子來說，最初的成就似乎是最好的成就之一。而在行為方面，則是先前所說的持明者的成就，即身體的大成就。 通過唸誦獲得成就的方法： 第二種是通過唸誦獲得成就的方法：首先觀想自己為本尊，然後唸誦如來或其部族的精華，每月每天四座，每座一百零八遍，以此圓滿前行。 之後，如果想要獲得殊勝成就，就在自己本尊的畫像前，首先進行自己本尊的瑜伽，然後每月四座，每座如前唸誦。最後，如果唸誦一夜，黎明時分就能獲得自己本尊的形象成就。如果想要獲得誓言手印的成就，首先如前進行前行。然後在自己本尊的畫像前，每座四次結縛如來部族的明妃金剛母的誓言手印，不解開手印地念誦，一般來說，要念誦百萬遍咒語。然後結縛手印，唸誦一夜，此時即使疲憊也不要解開手印，待疲勞消散后再結縛唸誦。像這樣一心一意地將誓言手印結縛在頭頂，如果看到燃燒，此時手印就會跳動。像這樣跳動時，只要結縛手印，就能在空中自由行走。如果將誓言手印結縛在眉間並唸誦，如果看到搖動，此時只要結縛手印，就能隨心所欲地向他人示現形象。如果將手印放在心間並唸誦，如果跳動，那麼只要結縛那個手印，就能獲得隱身成就。如果手印發出聲音，那麼結縛如來部族所有本尊各自的誓言手印，或者任何一個手印，然後唸誦自己的心咒，就能做到各自經典中所說的所有事業。再次，首先進行四個月的前行，然後在自己本尊面前，一個月內每天四座，然後唸誦一夜。護甲、木杖、絲線和芥子灰等。
【English Translation】 For those supreme disciples who need to be tamed, the initial accomplishment seems to be one of the best accomplishments. In terms of action, it is the accomplishment of the vidyādhara previously mentioned, the great accomplishment of the body. The method of attaining accomplishment through recitation: The second is the method of attaining accomplishment through recitation: first, visualize oneself as the deity, and then recite the essence of the Tathāgata or its family, four sessions each day for a month, one hundred and eight times each session, thereby completing the preliminary practice. After that, if you want to attain supreme accomplishment, in front of the image of your own deity, first perform the yoga of your own deity, and then recite as before for four sessions each month. Finally, if you recite for one night, you will attain the accomplishment of the form of your own deity at dawn. If you want to attain the accomplishment of the samaya mudrā, first perform the preliminary practice as before. Then, in front of the image of your own deity, bind the samaya mudrā of Vajramātā, the consort of the Tathāgata family, four times each session, and recite without unbinding the mudrā. In general, recite one million mantras. Then, bind the mudrā and recite for one night. At this time, even if you are tired, do not release the mudrā. After the fatigue dissipates, bind it again and recite. In this way, focusing your mind, if you bind the samaya mudrā on the crown of your head and see it burning, at that time the mudrā will jump. When it jumps like this, just by binding the mudrā, you will be able to walk freely in the sky. If you bind the samaya mudrā between your eyebrows and recite, if you see it shaking, at that time, just by binding the mudrā, you will be able to show others the form you desire. If you hold the mudrā near your heart and recite, if it jumps, then just by binding that mudrā, you will attain the accomplishment of invisibility. If the mudrā makes a sound, then bind all the individual samaya mudrās of all the deities of the Tathāgata family, or any one mudrā, and then recite your own heart mantra, you will be able to do all the actions mentioned in their respective scriptures. Again, first perform the preliminary practice for four months, and then in front of your own deity, four sessions each day for one month, and then recite for one night. Armor, wooden staff, thread, and mustard ash, etc.
་། ཡུངས་ཀར་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་ཕུར་བུ་དང་མདའ་དང་གཞུ་དང་རལ་གྲི་དང་བྱི་བྲུན་ལ་སོགས་པའི་རྫས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སོ་སོའི་སྔགས་སམ། ཡང་ན་རང་གི་ལྷའི་ 3-2-103b སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལུས་ལ་བཏགས་སམ་ལག་པར་བྱིན་ན་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་ཁྱེའུ་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་དང་གདོན་གྱི་རིགས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་དུ་དོགས་པ་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ལས་སྲུང་ཞིང་གནོད་པ་དང་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པར་དགྲ་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དང་མེ་དང་ཆུའི་འཇིགས་པ་དང་། ཡམས་དང་ནད་ཀྱི་གནོད་པ་དག་བྱུང་དུ་དོགས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་བྱས་ན་འཇིགས་པ་དེ་དག་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་དབབ་པར་འདོད་ན། ཙནྡན་དཀར་དམར་གང་རུང་དག་པའི་ཆུ་དང་སྦྱར་ཏེ་ལྡེ་གུར་བྱས་པ་ལ་སྔགས་ལན་ཅིག་བཟླས་པས་རེག་པའམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པའམ། ལུགས་མ་ལ་སོགས་པས་རེག་སྟེ་ཕབ་ན་བབས་ནས་གང་ཡིན་སྨྲ་ཞིང་གདོན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །ཟངས་མ་དང་གྱོ་མོ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་ཕབ་ན་འབབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྫས་སྟོར་བ་གང་ན་འདུག་པར་འགྲོ་བའམ་གང་གིས་ཁྱེར་བ་དེ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་གསུམ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ཐ་མ་ལ་རྨ་བྱའི་མཇུག་མ་སྡམས་པའི་ནང་དུ་ཤིང་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞུག་ལ་སྤྱི་བོར་བཅིང་། དེ་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་དམ་རྒྱས་མནན་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ལ། རྟགས་བྱུང་ཕྱིན་ཆད་སྒྲོ་དེ་བསྐོར་བས་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སྟོན་ནུས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དགོས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་འཁོར་ 3-2-104a བཅས་སྟོན་ཞིང་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་སྟོན་པར་ནུས་སོ། །ཟླ་བ་བཞིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་སྔར་གྱི་དམ་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་དུས་བཞིར་བཟླས་བརྗོད་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱས་པ་ཟིན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་དམ་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱས། ཕྱག་རྒྱ་འབར་བར་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གང་དབང་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་དེའི་སེམས་སུ་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་དེ་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསྲུང་བ་དང་དབབ་པ་དང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ལས་སོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ལ་འདུག་སྟངས་དང་བཟླས་རྗོད་ཀྱི་སྒྲ་འདོན་ལུགས་དང་། ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་ལྟ་བའི་ཚུལ་བཞི་དང་སོ
【現代漢語翻譯】 無論是芥子、金剛杵（藏文：རྡོ་རྗེ་，多吉，梵文：वज्र，vajra，金剛），橛（藏文：ཕུར་བུ་，普巴，梵文：，梵文羅馬擬音：phurba，漢語字面意思：橛），箭、弓、劍、樺樹皮等任何物品，唸誦各自的真言，或者以自己本尊的真言加持后，佩戴在身上或拿在手中，那麼男人、女人、孩童，被鬼神附身，或受人與非人、鬼怪的侵擾，或擔心受到侵擾，都能從中得到保護，並從一切損害和恐懼中解脫。如果城鎮、城市、鄉村等地，擔心發生敵人的侵犯、外來的攻擊、火災、水災、瘟疫和疾病的危害，如前一樣進行防護，就能從那些恐懼中解脫。 如果想要了解善與非善等，想要降神，那麼將白色或紅色的檀香與乾淨的水混合製成藥膏，唸誦真言一遍后觸控，或者結金剛杵、鐵鉤等手印，或者用模具等觸控后降神，神靈就會降臨並說出真相，平息鬼神等。用銅、瓦、木等製成的瓶子，如前一樣處理后降神，神靈就會降臨，並能指出丟失的物品在哪裡，或者被誰拿走了。 同樣，按照前面所說的三個步驟進行，最後將孔雀羽毛捆紮起來，在裡面插入木製的金剛杵，綁在頭頂。然後用手印按住心間，唸誦所有手印的真言直到出現徵兆。之後轉動羽毛，自己就能顯現一切形象，能顯示世間所需的一切事物，能顯示十方諸佛及其眷屬，甚至能將自己顯示為佛陀的身相。事先進行四個月的閉關，然後在自己本尊的面前，結出之前的誓言手印，一個月內每天四次唸誦一百零八遍。繪製壇城后，在午夜時分結出誓言手印並唸誦。當看到手印燃燒時，如果想要控制某個眾生，就進入他的心中，對他產生執著，然後唸誦，那個人就會被你控制。以上就是防護、降神和控制的方法。通過唸誦慈愛等三摩地也能成就的方法，在《阿瓦達拉經》中有所闡述。對於這些，還有坐姿、唸誦的聲音、意念和觀看方式四種。
【English Translation】 Whether it be mustard seeds, vajra (Tibetan: རྡོ་རྗེ་, Dorje, Sanskrit: वज्र, vajra), kīla (Tibetan: ཕུར་བུ་, Phurba, Sanskrit:, Sanskrit Romanization: phurba, literal meaning: peg), arrow, bow, sword, birch bark, or any other substance, if one recites the respective mantra or empowers it with the mantra of one's own deity and wears it on the body or holds it in the hand, then men, women, and children who are possessed by spirits, or who are harmed by humans and non-humans, or who fear being harmed, will be protected from them and will be liberated from all harm and fear. If there is fear of enemies attacking towns, cities, and villages, or of fire, water, epidemics, and diseases, if one protects oneself as before, one will be liberated from those fears. If one wishes to know what is virtuous and non-virtuous, and wishes to invoke a deity, then mix white or red sandalwood with pure water and make a paste. Recite the mantra once and touch it, or make hand gestures such as the vajra and iron hook, or touch it with a mold, and the deity will descend and speak the truth, pacifying spirits, etc. If one makes a vase of copper, tile, wood, etc., and invokes the deity as before, the deity will descend and be able to show where the lost object is, or who took it. Similarly, if one performs the three steps as described before, and finally binds peacock feathers together, inserts a wooden vajra inside, and binds it to the crown of the head, then presses the heart with the samaya mudra of Vajramātā and recites all the mudras until a sign appears. After that, by turning the feather, one will be able to show all forms, to show all the worldly needs, to show the victorious ones of the ten directions with their retinues, and even to show oneself as the body of a Buddha. Having completed a four-month retreat beforehand, in front of one's own deity, make the previous samaya mudra and recite one hundred and eight times four times a day for one month. After drawing a mandala, make the samaya mudra at midnight and recite. When one sees the mudra burning, if one wishes to control a sentient being, enter into their mind, become attached to them, and then recite, and that person will be controlled. These are the methods of protection, invocation, and control. The methods of accomplishing samādhi such as loving-kindness are also explained in the Avatara Sutra. For these, there are four aspects: posture, the sound of recitation, mental thought, and the way of looking.
་སོའི་དམ་ཚིག་དང་ཚོགས་བསག་པ་དང་། བགྲང་ཕྲེང་དང་ལག་པས་འདྲེན་ཚུལ་སོགས་རྒྱུད་རྣམས་ནས་བཏུས་ཏེ་ཆོ་ག་ཚང་བར་ཨ་བ་ཏ་ར་རྩ་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། ། ༈ སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། སྡིག་པ་ཞི་བ་དང་རིགས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབ་ཁུང་སོ་སོར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ཏེ་རང་ངམ་གཞན་ལ་སྡིག་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བྱས་ནས་ལས་སོ་སོ་སྒྲུབ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཐུན་བཞིར་མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་དེ་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང་། དེ་ནས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་ 3-2-104b གྱིས་གཅོད་པའི་ཚུལ་འདི་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལ་ཤེས་དགོས་ཀྱི། རླུང་དང་བཟླས་པ་དང་སྟོང་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་གཅིག་དྲིལ་བྱས་པས་ལམ་བགྲོད་པར་འདོད་ན་མི་རུང་ངོ་། །འདི་དག་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གནད་རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་གནད་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་བགྲོད་དགོས་ལ། དེའི་གནད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུམ་བུ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ལུགས་རྒྱུད་ན་འཐོར་བ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སྟོན་པའི་ཨ་བ་ཏ་ར་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་ལས་མདོ་ཙམ་ཞིག་བླངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །དཔལ་ལྡན་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འོ་མའི་མཚོ། །མཁས་པ་གསུམ་གྱི་གཞུང་གི་སྲུབ་ཤིང་གིས། །ལེགས་པར་བསྲུབས་ལས་བྱུང་བའི་བདུད་རྩི་མཆོག །དྲི་མེད་དབང་གིས་སྨིན་ཞིང་སྡོམ་ལ་གནས། །དེ་ཡིས་ཐུན་བཞིར་བཟླས་ཤིང་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ལྷག་པའི་ལྷ་ཡི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ནི། །རང་གི་སྒོ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བྱེད་པའི། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱི་སེམས་ནི་ལེགས་སྦྱངས་པས། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་གསུམ་གང་རུང་དུ། །ཞུགས་ནས་རང་གི་ལྷ་ཡིས་མཆོག་བསྩོལ་བས། །ལམ་བཟང་བདེ་བླག་བགྲོད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བའི་རིམ་པ་དང་། །ཆོག་ཁྲིགས་རིམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དོན་ཤེས་པར་སྨྲ་མོད་ཀྱང་། །ལམ་གྱི་གནད་རྣམས་ད་གདོད་བཙལ་དགོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་ 3-2-105a པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། ༈ །། ༈ རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། གསུམ་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། ལམ་སྡུད་པའི
【現代漢語翻譯】 從續部中收集誓言、積累資糧、念珠計數和手印等，並在阿瓦塔拉（Avatar，化身）的根本釋中完整地闡述了儀軌。 以火供成就悉地（Siddhi，成就）之法： 第三，爲了平息罪業和增長家族等，在各自的火爐中，先進行本尊瑜伽，然後每天進行火供，直到自己或他人出現平息罪業等徵兆，以此來成就各種事業。因此，首先要凈化悉地之源——誓言和戒律，然後努力進行四座瑜伽，無論有無徵兆，以獲得能力。之後，通過成就共同和不共同的悉地來斷除道路。 這種斷除道路的方法必須瞭解下三部續。如果想通過結合氣、唸誦、空性和本尊瑜伽來行道，那是不允許的。因為這些缺乏生起次第的要點和圓滿次第的要點，所以必須通過成就特殊的悉地來行道。爲了瞭解這些要點，阿瓦塔拉（Avatar，化身）很好地收集並展示了續部中分散的成就悉地的方法，以及導師卡桑多杰（Kalsang Dorje）所著的註釋，這裡只是摘取了一點來講解。這裡說道：瑜伽續部是所有續部中最殊勝的，吉祥的精華匯聚成乳海。三位智者的著作如同攪拌棒，從中攪出甘露。以無垢的灌頂成熟，安住于戒律。通過它在四座中唸誦和禪修，將殊勝本尊的身語意與自己的三門合一。通過精進修習三種瑜伽之心，進入成就悉地的任何一扇門，通過本尊的賜予，這就是輕鬆行進善道的途徑。因此，僅僅瞭解手印的結法和儀軌的次第，就聲稱瞭解瑜伽續部的意義，但道路的要點仍然需要尋找。偉大的金剛持（Vajradhara）的道路次第，從揭示一切秘密的要點中，闡明了瑜伽續部的行道次第，即第四章。 無上瑜伽續部的道路次第： 第三，無上瑜伽的道路次第分為三部分：道路的彙集。
【English Translation】 From the tantras are collected the vows, accumulation of merit, counting of rosaries, and hand gestures, etc., and the complete ritual is explained in the root commentary of Avatar. How to accomplish siddhis (Siddhi, accomplishment) through fire offerings: Third, in order to pacify sins and increase lineage, etc., in each of the respective hearths, first perform the yoga of the deity, and then perform fire offerings every day until signs of pacifying sins, etc., appear for oneself or others, and thus accomplish various actions. Therefore, first purify the source of siddhis—vows and precepts—and then strive in the four sessions of yoga, whether there are signs or not, to gain power. After that, by accomplishing common and uncommon siddhis, cut off the path. This method of cutting off the path must be understood in the lower three classes of tantras. If you want to travel the path by combining wind, recitation, emptiness, and the yoga of the deity, that is not allowed. Because these lack the key points of the generation stage and the key points of the completion stage, you must travel the path by accomplishing special siddhis. In order to understand these key points, Avatar well collected and presented the methods of accomplishing siddhis scattered in the tantras, and the commentary written by the teacher Kalsang Dorje, from which only a little is extracted to explain. Here it is said: The yoga tantras are the most supreme of all tantras, the essence of auspiciousness gathered into a sea of milk. The writings of the three wise men are like churning sticks, from which nectar is churned out. Ripened by immaculate empowerment, abiding in precepts. Through it, reciting and meditating in four sessions, uniting the body, speech, and mind of the supreme deity with one's own three doors. Through diligently practicing the mind of the three yogas, entering any of the three doors of accomplishing siddhis, through the bestowal of one's own deity, this is the way to easily travel the good path. Therefore, merely knowing the sequence of binding mudras and the order of rituals, one claims to understand the meaning of the yoga tantras, but the key points of the path still need to be sought. The order of the path of the great Vajradhara, from revealing the key points of all secrets, elucidates the order of traveling the path of the yoga tantras, which is the fourth chapter. The order of the path of the Anuttarayoga Tantra: Third, the order of the path of Anuttarayoga is divided into three parts: the collection of the path.
་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་གོ་རིམ་བཤད་པ་དང་། གོ་རིམ་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་བཤད་པའོ། ། ༈ ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ། དང་པོ་ནི།འདིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འཆད་ན་དོན་ཚན་དུ་ཞིག་ཏུ་སྡུད་སྙམ་ན། དོན་ཚན་འདི་དང་འདིར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྡུད་དོ་ཞེས་སྤྱིའི་ཆིངས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་མཁས་པ་དག་གིས་བྱས་པ་རྣམས་ཤེས་ན། རྣམ་དཔྱོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་འཕེལ་བས་དེའི་སྒོ་རྣམས་བརྗོད་ན། སློབ་དཔོན་སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་རིམ་ལས། སྔོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་བཤད་ནས་དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་སྟོན་པ་ན་ཆོ་ག་ལྔར་བསྡུས་ཏེ། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དབང་གི་ཆོ་ག་དང་། སྨིན་པ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དམ་ཚིག་བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་དང་། བླ་མ་ལས་རྒྱུད་མཉན་ནས་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་དང་། བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་སྦྱང་བའི་ཆོ་ག་དང་། དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐབས་སྤྱོད་པ་དག་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། དེའི་ལམ་རིམ་ལས། སྐལ་བ་དང་ལྡན་གང་ཟག་གིས། །བླ་མ་དམ་པར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་བླང་དབང་ནོད་ཅིང་། །དེ་ཉིད་བསྲུང་དང་མཚན་ཉིད་ཤེས། །སེམས་སྦྱང་སྤྱོད་པ་དག་པ་དང་། །ཆོ་ག་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱན་བདུན་དགྲོལ་བ་ལས་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཚུལ་གང་ལ་ཡང་། །རྒྱུད་ཚུལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྣང་། །རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་དང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་མཁས་པས་བཤད། །ཅེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མའི་རྒྱུད་འཛིན་པས། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་རག་ 3-2-105b ལས་ཏེ། །ས་བོན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལྔ། །སྤང་བླང་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ནས་རིམ་པར་དབང་བླངས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །དང་པོ་ཉན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཚིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐོས་པ་བསྐྱེད། །དེ་ནས་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཚིག་དང་དོན་དུ་འབྲེལ་བ་བསླབ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་བློ་རྩལ་གྱིས། །དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་བསླབ། །དེ་རྗེས་རྫོགས་པ་མཐར་དབྱུང་སྟེ། །ཁ་སྦུབ་རྡོལ་དང་དུག་ཅན་གྱི། །སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ་རྒྱུན་གནས་ན། །ཆུ་ལུད་རྐྱེན་གྱིས་འབྲས་སྐྱེད་བཞིན། །འབྲས་བུ་མངོན་གྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་རྒྱུ་རྒྱུད་ནི། སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་ལྔ་དབང་ཐོབ་པ་དང་། ཐབས་རྒྱུད་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་དོན་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་རིམ་གཉིས་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་ཤྲཱདྡྷ་ཀ་ར་ཝཱརྨ་བཞེད་དེ། འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་རྒྱུད་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དགྲ་ནག་གི་ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་བ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། གང་ཟག་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་
【現代漢語翻譯】 總的綱要解釋，道路的次第解釋，以及具有次第的道路本身的解釋。 總的綱要解釋彙集道路： 首先，如果在這裡解釋無上瑜伽的道路次第，應該彙集為多少個要點呢？如果知道智者們所做的許多不同的總綱，即'這個和這個要點彙集了道路的次第'，那麼有辨識力的人們的智慧就會增長，因此敘述這些門徑。正如噶當巴·格西（Kadam Geshe）的道次第中所說：首先解釋波羅蜜多乘的道次第，然後展示密咒乘的道次第，可以歸納為五個儀軌：使未成熟者成熟的灌頂儀軌，使成熟者不退失的守護誓言的儀軌，從上師處聽聞傳承並瞭解其特性的儀軌，使證得菩提的心靈訓練儀軌，以及使之達到究竟的方便行持的清凈儀軌。正如其道次第中所說：'具緣的補特伽羅，于殊勝的上師處，生起菩提心，受戒並接受灌頂，守護誓言並瞭解其特性，心靈訓練和清凈行持，是五個儀軌的特性。' 《七寶莊嚴論》中說：'無論何種瑜伽續，都顯現為三種續的形態：因之續，方便之續，以及果之續，智者如是說。'並且，'持有無上瑜伽續者，果依賴於因，如種子般的五種補特伽羅，應知取捨之差別。然後依次接受灌頂，進入方便之續。首先以聽聞之智慧，于詞句之續中生起聽聞。然後以思維之智慧，學習詞句與意義之關聯。然後以禪修之智慧，首先學習生起次第。之後究竟圓滿次第，如果避免了口朝下、破裂和有毒的過失，並保持相續，如水和肥料的因緣般，果的顯現毫無疑問。'因之續，如《明燈論》中所說，是五種獲得灌頂的補特伽羅。方便之續，是依靠聽聞和思維的智慧，確定續的意義，並次第學習二種次第。如此行持，則果之續得以顯現，這是Śrāddhākaravarma的觀點，依據的是《集密續後分》中歸納為三種續的說法。在《黑敵續》第一品的註釋《寶燈論》中，是根據殊勝補特伽羅的意願。
【English Translation】 An explanation of the general agreement, an explanation of the order of the path, and an explanation of the path itself with order. An explanation of the general agreement gathering the path: Firstly, if we are to explain the stages of the path of Highest Yoga here, into how many points should it be gathered? If one knows the many different general agreements made by the wise, such as 'this and this point gathers the stages of the path', then the intelligence of those with discernment will increase, therefore stating these gateways. As it says in the Lamrim of Kadam Geshe: First explaining the stages of the path of the Paramita Vehicle, and then showing the stages of the path of the Mantra Vehicle, it is condensed into five rituals: the ritual of empowerment that ripens the unripened, the ritual of guarding vows that prevents the ripened from degenerating, the ritual of listening to the lineage from the lama and knowing its characteristics, the ritual of mind training that accomplishes enlightenment, and the ritual of purifying conduct that is the means to perfect it. As it says in its Lamrim: 'A fortunate individual, at the feet of a holy lama, generates bodhicitta, takes vows and receives empowerment, guards those vows and knows their characteristics, trains the mind and purifies conduct, these are the characteristics of the five rituals.' It says in the Ornament of Seven Liberations: 'In whatever Yoga Tantra system, there appear three aspects of the Tantra system: the Tantra of the cause, the Tantra of the means, and the Tantra of the result, so the wise have said.' And, 'One who holds the Highest Yoga Tantra, the result depends on the cause, like five individuals who are like seeds, one should know the distinction between what to abandon and what to adopt. Then, gradually taking empowerment, one should enter the Tantra of means. First, with the wisdom of listening, generate hearing in the Tantra of words. Then, with the wisdom of thinking, learn the connection between words and meaning. Then, with the skill of meditation, first learn the stages of the generation stage. After that, bring the completion stage to its conclusion, and if one abandons the faults of being face down, broken, and poisonous, and remains continuous, like the result of water and fertilizer, the manifestation of the result is without doubt.' The Tantra of the cause, as stated in the Lamp Illuminating, are the five individuals who have obtained empowerment. The Tantra of means is to ascertain the meaning of the Tantra based on the wisdom of listening and thinking, and to learn the two stages in order. By doing so, the Tantra of the result will manifest, this is the view of Śrāddhākaravarma, based on the statement in the latter part of the Guhyasamaja Tantra that it is condensed into three Tantras. In the commentary on the first chapter of the Black Enemy Tantra, the Jewel Lamp, it is according to the wishes of the supreme individual.
ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དམ་ཚིག་དང་། དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་པ་དབང་བསྐུར་དང་། དབང་ཐོབ་པས་བསྙེན་པ་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་པ་སོང་བས་སྒྲུབ་པ་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ལས་ཚོགས་ཏེ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ལ། མཆོག་མི་འགྲུབ་པའི་གང་ཟག་དམན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་དམ་ཚིག་དང་། དབང་བསྐུར་དང་། བསྙེན་པ་དང་། ལས་ཚོགས་ཏེ་བཞིར་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི། ཆགས་ཅན་གྱི་ཐེག་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་རྣམས་བཞིར་ 3-2-106a བསྡུས་ཏེ། རྒྱུད་དང་གླེང་གཞི་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྒྱུའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས། འདོད་ཆགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ནི། །དོན་གསལ་རྟོགས་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པ་ནི། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །སླར་ཡང་རིགས་གཅིག་གྱུར་པ་ནི། །གླེང་གཞི་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན། །རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་གཟུང་བ་ཉིད། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །སྒེག་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ནི། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཐེག་པས་འདོད་པ་ཁམས་སུ་ཚེ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཞི་དཔེར་མཛད་ནས། ཆགས་ཅན་གྱི་ཐེག་པས་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཞི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མའི་ཚུལ་དང་པོ་ལ་མིའི་རྒྱུད་དུ་འཁྲུངས་པ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དོར་ཏེ་རིགས་ལྔའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ཅིག་དགོས་ཏེ་རིམ་པ་དང་པོའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གཉིས་པ་ལ་ཁབ་ནས་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་། ཁབ་ནས་བྱུང་བའི་ཚེ་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་གླེང་གཞི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་ལྷའི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་མཐར་གཏུགས་ན་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་གཅིག་ཏུ་ཟད་པ་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འོད་གསལ་དུ་རོ་གཅིག་པའི་རིགས་གཅིག་པ་གཉིས་དགོས་ཏེ་རྫོགས་རིམ་མོ། །འདི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སོགས་ཆོས་དུ་མའི་གཞི་དང་རྩ་བ་ཡིན་པས་གླེང་གཞིའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གསུམ་པ་ལ་འདུལ་ 3-2-106b བའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་ངེས་པར་གནས་པ་ཞིག་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་རྣམས་དང་དབང་བསྐུར་བ་བཟུངས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ལ། འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟེན་པའི་གནས་ཡིན་པས་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། ཚིག་གི་སྐད་དོད་པཱ་ཏ་ནི་གནས་ལའང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་བཞི་པ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ནས་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང
【現代漢語翻譯】 總而言之，一切眾生都應遵循誓言，依賴誓言接受灌頂，獲得灌頂後進行修持，修持圓滿后成就，成就之後利益他人。這些行為可以歸納為六個方面。對於無法成就的根器低劣者，則可以歸納為誓言、灌頂、修持和利他事業四個方面。 《智慧金剛總集》中說，貪慾道的成佛方式可以歸納為四種：續、所依、決定詞和因。關於這些的含義，《燈明》中說：'爲了清晰地理解貪慾法的真諦，我將進行闡述。生起五部佛陀，被稱為續。再次成為同一部族，被認為是所依。執持金剛等，被解釋為決定詞。行持嬉戲等，被解釋為因。' 《燈明》中還說，無貪慾道以欲界為例子，說明在此生中成佛的四種方式，貪慾道在此一生中成佛的四種方式也與之類似。如同前者第一種方式需要投生為人道一樣，此道也需要捨棄凡夫之身的我慢，轉而生起五部或與之相關的本尊的我慢，如同獲得轉生一樣，這是第一步。如同前者第二種方式，未出家時會有各種標誌和裝束，出家后則統一為出家人的標誌和裝束一樣，此道也需要將各種本尊的化現最終歸結為大秘密金剛持的同一部族，將輪迴和涅槃的各種法最終歸結為光明，成為同一種味道，這是第二步，是圓滿次第。這是諸多本尊壇城等法的基石和根本，所以是所依。 如同前者第三種方式需要安住于戒律的行為一樣，此道也需要金剛誓言等五部的誓言，以及接受灌頂。這是必須依止之處，所以是決定詞。詞語的梵文是pāda，也有處所的意思。如同前者第四種方式需要爲了獲得果位而修持佛法一樣，此道也需要……
【English Translation】 In summary, all beings should adhere to vows, rely on vows to receive empowerment, engage in practice after receiving empowerment, achieve accomplishment after completing practice, and benefit others after achieving accomplishment. These actions can be summarized into six aspects. For those of inferior capacity who cannot achieve accomplishment, they can be summarized into four aspects: vows, empowerment, practice, and altruistic activities. The 'Wisdom Vajra Collection' states that the methods of attaining Buddhahood through the path of desire can be summarized into four: Tantra, Basis, Definitive Word, and Cause. Regarding their meanings, the 'Lamp Illuminating Wisdom' says: 'To clearly understand the truth of the Dharma of desire, I will explain. Generating the five Buddha families is said to be the Tantra. Again, becoming the same family is considered the Basis. Holding the Vajra and so on is explained as the Definitive Word. Engaging in playfulness and so on is explained as the Cause.' The 'Lamp Illuminating Wisdom' also states that the path of non-desire uses the desire realm as an example to illustrate the four ways of attaining Buddhahood in this lifetime, and the four ways of attaining Buddhahood in one lifetime through the path of desire are similar to it. Just as the first method of the former requires being born into the human realm, this path also requires abandoning the pride of an ordinary body and transforming into the pride of the five families or related deities, as if obtaining rebirth, which is the first step. Just as the second method of the former involves various signs and attire before ordination, but after ordination, they are unified into the signs and attire of a monastic, this path also requires that the various manifestations of deities ultimately lead to the same family of the Great Secret Vajradhara, and that the various phenomena of samsara and nirvana ultimately lead to the same taste of luminosity, which is the second step, the Completion Stage. This is the foundation and root of many Dharmas such as the mandala of deities, so it is the Basis. Just as the third method of the former requires abiding in the conduct of discipline, this path also requires the vows of the five families, such as the Vajra vows, and receiving empowerment. This is a place to rely on without fail, so it is the Definitive Word. The Sanskrit word for word, pāda, also means place. Just as the fourth method of the former requires practicing the Dharma with the desire for results, this path also requires...
་སྤྱོད་པ་གསུམ་གང་རུང་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་རིམ་གཉིས་དང་དེ་ལ་བོགས་འབྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུའི་ཆོས་གཟུགས་གཉིས་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གཉིས་སུ་འདུ་བར་འཕགས་ལུགས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་། ལམ་ལ་བོགས་འབྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ཏེ་དོན་ཚན་ལྔར་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་དེ་ཡང་སྒྲོན་གསལ་ལས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཉན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་བྱིན་ནས། དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སོ་སོར་སྟོན་ཞིང་། ཞེས་གསུངས་སོ། །ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བྱས་པ་ནི། རྒྱུད་རྣམས་ནས་དགོས་པའི་དབང་གིས་གོང་འོག་དཀྲུགས་ནས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་འདྲིལ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས། རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་གདམས་པའི་ 3-2-107a མཆོག་ཏུ་འཆར་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། དོན་ཚན་གང་དུ་བསྡུས་ནས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྒྲིགས་པ་དེར་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཤེས་པ་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི། རབ་ཏུ་ཡང་འཁྲུགས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསྙེན་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཅི་རིགས་སུ་འབྲེལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་དམ་ཚིག་གི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྲེའོ། །དེ་ནས་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་ལས་རབ་འབྱམས་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགྲ་ནག་གི་རྒྱུད་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པ་སྟེ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་འདྲ་བའི་སྡུད་ལུགས་ཤིག་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྡུད་པའི་ལུགས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ལས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདིར་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་དགོངས་པ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་གོ་རིམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལམ་ཐུན་མོང་བས་རྒྱུད་སྦྱངས་པའི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཅན་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་པ་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ལྷག་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་རིང
【現代漢語翻譯】 需要使用三種行為中的任何一種的近因。這些行為會轉變為灌頂、誓言、二次第以及促進這些行為的活動。果法的兩種形式，即色身和法身，被神聖傳統的人們歸納為圓滿次第的光明和雙運。這樣做了之後，就有了使之成為修道之器的灌頂，以及在此期間獲得的誓言和戒律的清凈，以及基於此如何修道，以及促進道的行為，以及實現果的方式，這變成了五個要點。這個次第也在《明燈論》中提到：『為那些有資格進入偉大的金剛持（Vajradhara）化身壇城的人們，給予智慧灌頂，並通過正確定義和確定意義的差別，分別展示圓滿次第的修持方法。』總結道的共同約定是：由於各種續部中出於需要而上下顛倒地講述，因此要知道如何將所有續部的意義整合為一個人成佛的條件。通過這種方式，純凈的續部和釋論教義會顯現為至上的教導。因此，非常重要的是，無論將要點歸納為多少，在安排道的次第時，都要能夠總結所有的續部意義。正如《黑敵論》的註釋《珍寶明燈》中所說：『此外，這部續部之王非常混亂，因此，通過上師的教導，將每個部分，如親近的行為等，適當地聯繫起來。首先，將展示誓言行為的部分整合在一起。然後是展示灌頂行為的部分。然後是展示親近和修持行為的部分。然後是展示果的行為的部分。然後是各種事業。』正如《黑敵續》中所說，這只是象徵性地展示了一點，所有續部都需要這樣的總結方式。因此，無論如何總結道的次第，這裡都將按照從一切處收集的智慧金剛（Yeshe Dorje）的意圖來解釋。 第二，如前所述，爲了那些通過共同道來訓練自心的至上乘瑜伽的種姓者，所要調伏的對象是那些具有更強的大乘能力的人，因為他們被偉大的慈悲所深深感動。非常長...
【English Translation】 It is necessary to have the proximate cause of engaging in any of the three conducts. Those become empowerments, vows, the two stages, and the activities that promote those. The two forms of the resultant dharma, the Form and Truth bodies, are gathered into the clear light and union of the completion stage, according to the noble tradition. Having done that, there are the empowerment that makes one a suitable vessel for meditating on the path, and purifying the vows and precepts obtained at that time, and how to meditate on the path based on that, and the activities that promote the path, and how to manifest the result, which become five points. That order is also mentioned in the Lamp Illuminating: 'For those who are qualified to enter the mandala of the great Vajradhara's emanation, give the empowerment of awareness, and by distinguishing the differences between definitive and interpretable meanings, show the methods of accomplishing the completion stage separately.' The general agreement to gather the paths is: Because all the meanings of the tantras, which are spoken of in the tantras in an upside-down manner due to necessity, it is important to know how to integrate all the meanings of the tantras as conditions for one person to attain enlightenment. In this way, the pure tantras and commentary teachings will appear as supreme instructions. Therefore, it is very important that no matter how many points are summarized, when arranging the stages of the path, one should be able to summarize all the tantric meanings. As the commentary of the Black Enemy, the Jewel Lamp, says: 'Furthermore, this king of tantras is very confused, therefore, through the instructions of the guru, each part, such as the activity of approaching, etc., should be connected appropriately. First, integrate the parts that show the activity of vows. Then the parts that show the activity of empowerment. Then the parts that show the activity of approaching and accomplishing. Then the parts that show the activity of the result. Then the various activities.' As it is said in the Black Enemy Tantra, this is just a symbolic showing of a little, and all tantras need such a way of summarizing. Therefore, no matter how the stages of the path are summarized, here it will be explained according to the intention of Yeshe Dorje, which is collected from all sources. Second, as mentioned before, for the sake of the trainees who are the lineage of the supreme vehicle who have trained their minds with the common path, the object to be tamed is those who have greater capacity for the great vehicle, because they are deeply moved by great compassion. Very long...
ས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་ནས་རིམ་པ་གཉིས་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་ 3-2-107b པ་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །རྒྱུད་དོན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཉན་པ་དང་ཤེས་ནས་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཟུངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དབང་དང་དམ་ཚིག་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རྨང་འཛུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི། སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཡང་གཞུག་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དྲིལ་བུ་བའི་དབང་གི་ཆོ་ག་ལས། དབང་བསྐུར་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་འགྲོ་བར། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འོན་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་རང་བཞིན། །ཅི་ཡིན་ད་ནི་འདི་ལྟར་བཤད། །རི་མོར་གནས་པའི་ལས་དང་ནི། །ཐིག་ལས་ཚོན་དགྱེའི་རིམ་པ་བསྟན། །འགྲོ་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས། །གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་མེད་པའོ། །ཞེས་བྲིས་སྐུ་དང་རྡུལ་ཚོན་དང་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གསུངས་སོ། །གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གསུངས་པས་དཀྱིལ་འཁོད་དུ་གཞུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྱིར་ན་བཞི་ཡོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དང་། བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ་ནི། དབང་གོང་མ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་གྱི། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གི་སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་དཀྱིལ་དུ་དབང་བྱེད་པ་ནི། སྔོན་དུ་དབང་མ་ཐོབ་པ་ལ་བསྐུར་དུ་མི་རུང་ལ། བསམ་གཏན་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་སྐུར་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་བ་ 3-2-108a དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བྲིས་སྐུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་རུང་མོད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་ལས་ལ་མཁས། །ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པས། ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བ་ནི། རྒྱུད་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་རྡུལ་ཚོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཙམ་ནས་སློབ་མ་གང་དུ་གཞུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྡུལ་ཚོན་གྱིས་བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་ནས་མཆོད་པ་ཞིག་ཏུ་རང་ཉིད་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དུས་སུ་ལྷ་གནས་གང་དུ་འོང་བའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དྲིའི་དཀྱི
【現代漢語翻譯】 如果有人懷有強烈的願望想要證得佛果，那麼他進入無上瑜伽之門后，爲了迅速成佛，必須在不顛倒地理解續部要義的基礎上，學習次第二道及其應用。 爲了理解續部要義，聽聞和理解後進行禪修，所有這些都需要清凈的灌頂、如法持守誓言和戒律。因為灌頂和誓言是金剛乘道路的基礎。 因此，在進行灌頂之前，必須先進入壇城。而進入壇城之前，又必須先準備好進入的壇城。正如《鈴論》的灌頂儀軌中所說：『金剛持（Vajradhara）曾說，灌頂之前需要準備壇城。』 關於壇城，《鈴論》中也說：『然而，壇城的自性是什麼呢？現在就這樣解釋：在圖畫上安住的事業，以及從線條到顏色的喜悅次第，這些眾生自性成就的壇城是無二的。』這裡提到了彩繪像、粉末和身體三種壇城。 對於一些特殊的被調伏者，也提到了禪定壇城，因此，一般來說，進入壇城時有四種壇城。 關於菩提心，有勝義和世俗菩提心兩種壇城，以及Bhaga壇城三種灌頂的說法，這是指上位三種灌頂的情況，而不是指水等灌頂之前進入的壇城。 對於身體壇城進行灌頂，不允許對之前沒有獲得灌頂的人進行。而對於禪定壇城進行灌頂，也需要上師和弟子都具備特殊的品質，因此不是普遍適用的，這將在後面解釋。 依賴彩繪像也可以，但上師的品質中有很多地方提到『擅長繪製壇城』。因此，最初的灌頂，續部和其註釋的智者們大多認為依賴粉末壇城。 因此，總的來說，弟子要進入的壇城，就是如來（Tathagata）們所依和能依，如法地準備和供養后，自己進入之後，再讓弟子進入。 在粉末壇城中，諸佛降臨之處，也要用香水塗抹。
【English Translation】 If someone has a strong desire to attain Buddhahood, after entering the door of Anuttarayoga, in order to quickly attain Buddhahood, they must learn the two stages and their application based on understanding the meaning of the tantras without inversion. In order to understand the meaning of the tantras, listening and meditating after understanding all require pure empowerment, vows, and samayas to be upheld properly. Because empowerment and samayas are the foundation for the path of Vajrayana. Therefore, before giving empowerment, one must first enter the mandala. And before entering the mandala, one must first prepare the mandala to enter. As it is said in the empowerment ritual of the Bell Tantra: 'Vajradhara said that a mandala must be prepared before empowerment.' Regarding the mandala, it is also said in the same text: 'However, what is the nature of that mandala? Now I will explain it like this: The activities that abide in the drawing, and the joyful sequence from lines to colors, these beings' naturally accomplished mandalas are non-dual.' Here, three mandalas are mentioned: painted images, powder, and the body. For some special beings to be tamed, the meditation mandala is also mentioned, so in general, there are four mandalas when entering the mandala. Regarding Bodhicitta, there are two mandalas of ultimate and conventional Bodhicitta, and the three empowerments of the Bhaga mandala are said to be for the case of the three higher empowerments, not the mandala entered before empowerments such as water. Giving empowerment into the body mandala is not allowed to those who have not received empowerment before. And giving empowerment into the meditation mandala also requires that both the teacher and the student possess special qualities, so it is not generally applicable, which will be explained later. Relying on painted images is also acceptable, but many of the qualities of the teacher mention 'skilled in drawing mandalas.' Therefore, for the initial empowerment, most of the scholars of the tantras and their commentaries consider relying on powder mandalas. Therefore, in general, the mandala that the student enters is the support and supported of the Tathagatas, properly prepared and offered, and after oneself enters, the student should be allowed to enter. In the powder mandala, the place where the deities will come should be sprinkled with scented water.
ལ་འཁོར་སོགས་བྱས་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་དང་། རྡུལ་ཚོན་གང་དུ་འགྱེད་པའི་གནས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་དབྱེ་དགོས་པས། ལས་ཐིག་གིས་ཆ་བགོ་བ་དང་བགོས་པའི་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་སོ། །ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་བགོས་པའི་གཞི་ལ་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པའི་གཞི་དེ་ཡང་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། སའི་ལྷ་མོ་ལ་གཞི་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་གནང་བ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལ། ས་སློང་བའི་སྐབས་མ་གཏོགས་པ་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་ལོགས་སུ་མི་བྱེད་པ་ལྟར་ན་ས་ཆོག་དང་སྦྲེལ་བའི་རིམ་པས་ཆོག་གོ། སློབ་མ་སྟ་གོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། འོག་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་རྒྱུད་དབང་གི་སྣོད་དུ་བྱེད་པའོ། །བུམ་པ་སྟ་གོན་ལ་གཉིས་ལས་ལས་བུམ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི། སློབ་མ་དང་མཆོད་རྫས་སོགས་ལ་ 3-2-108b མ་དག་པ་དང་བགེགས་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་གཞན་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི། དབང་གི་དུས་སུ་ཆུ་དབང་མང་དུ་སྐུར་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །སའི་ལྷ་མོ་ལ་དེར་ཆོ་ག་བྱེད་གནང་བ་གསོལ་བའི་གཞི་དེ་ཡང་སའི་ཆོ་ག་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྔོན་དུ་ས་ཆོག་དགོས་སོ། །འདིར་གཉུག་མར་གནས་པའི་ས་ལ་ས་ཆོག་རྫོགས་པར་མི་དགོས་ཀྱང་ས་ཆོག་རྫོགས་པར་དགོས་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་ཤེས་ན་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་ཤེས་ལ། དེ་མ་ཤེས་ན་ཆོ་ག་སྔ་མས་མི་འགྲུབ་པའི་སར་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པས་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔོན་དུ་སའི་ཆ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱར་རུང་མི་རུང་བརྟག་པའི་ས་བརྟག་པ་དགོས་ལ། བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ན་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པ་དགོས་པས་ས་བསླང་བར་བྱའོ། །བསླངས་པས་གནང་བ་ཐོབ་ནས་དེ་སྦྱང་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ས་སྦྱང་བ་བྱ་ལ། སྦྱངས་པས་དག་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གཞིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ས་གཟུང་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་བཟུངས་པའི་ས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་བསྲུང་བ་བྱ་དགོས་པས་སའི་ཆོ་ག་ལྔའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་དེ་དག་གི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ་རྣམས་དགོས་ལ། སྤྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་སློབ་མས་དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐུལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱང་སློབ་མའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་ནི་སློབ་མས་བསྐུལ་བ་དགོས་པས། སློབ་མས་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཚུལ་དང་དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་ཚུལ་རྣམས་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་སློབ་མ་དབང་སྐུར་བའི་རིམ་པ་ཡིན་ 3-2-109a ལ་བསྒྲུབས་ཤིང་མཆོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷ་དབང་སྐུར་བ་ནི། རབ་གནས་ཡིན་པས་དབང་བསྐུར་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་ནོ། །དབང་གི་ཆོ་གའི་ཡན
【現代漢語翻譯】 進行環繞等儀式后，進行神祇安立（lha sta gon）。爲了瞭解彩粉應撒在何處，必須用線將各部分分開。因此，需要事先進行兩種線儀：用工作線劃分部分，以及加持已劃分之線的智慧線。在用線劃分各部分的基礎上進行神祇安立，就像安立地母神一樣。如同地母神，需要事先獲得允許，才能在該處進行壇城儀式。除非在挖地時，否則不單獨進行地母神安立，而是按照與土地儀式相結合的順序進行。對弟子進行安立，是爲了在下方灌頂之前，使其成為傳承灌頂的法器。 瓶的安立有兩種：進行工作瓶安立，是爲了清除弟子和供品等的不凈和障礙；進行其他瓶的安立，是爲了在灌頂時大量授予水灌頂。向地母神祈求允許在此處進行儀式的依據是，必須事先完成良好的土地儀式，因此需要事先進行土地儀式。在此，對於原本就存在的土地，不需要完整地進行土地儀式，但如果知道完整土地儀式的程式，就瞭解了完整的儀式。如果不知道，就不知道在之前的儀式無法完成的地方應該做什麼，因此要詳細講解儀式。 首先，需要進行土地勘察，以確定該土地是否適合建造壇城。如果勘察后得知適合，則需要從地主那裡請求並獲得允許，因此要進行土地請求。獲得允許后，需要凈化該土地，因此接下來要進行土地凈化。凈化后，需要將該土地完全視為建造壇城的基礎，因此接下來要進行土地接受。被完全接受的土地需要加持和保護，這就是土地儀式的五個部分。 進行這些儀式的上師，需要事先進入閉關，因此在這些之前需要了解閉關的方法。一般來說，事先進行閉關並不取決於弟子是否請求爲了灌頂和開光等目的，但爲了弟子的利益而這樣做，則需要弟子的請求。因此，需要了解弟子向上師祈請的方法，以及之後上師保護弟子的方法。這些是弟子接受灌頂的順序，在成就和供養的壇城中進行神祇灌頂，就是開光，因此灌頂是主要的目的。灌頂儀式的組成部分。
【English Translation】 After performing circumambulation and other rituals, the deity is installed (lha sta gon). In order to know where to scatter the colored powder, it is necessary to divide the parts with lines. Therefore, two line rituals must be performed in advance: dividing the parts with the working line, and the wisdom line that blesses the divided lines. The installation of the deity is based on the division of the parts with lines, just like the installation of the earth goddess. Like the earth goddess, it is necessary to obtain permission in advance to perform the mandala ritual in that place. Unless it is when digging the ground, the earth goddess is not installed separately, but is performed in the order combined with the earth ritual. The disciple is installed in order to make him a vessel for the transmission empowerment before the empowerment below. There are two types of vase installation: performing the working vase installation is to remove the impurity and obstacles of the disciple and offerings, etc.; performing the other vase installation is to grant a large amount of water empowerment during the empowerment. The basis for requesting permission from the earth goddess to perform the ritual there is that a good earth ritual must be completed in advance, so an earth ritual is required in advance. Here, for the land that already exists, it is not necessary to perform the earth ritual completely, but if you know the procedure of the complete earth ritual, you will understand the complete ritual. If you do not know, you will not know what to do in places where the previous ritual cannot be completed, so the ritual will be explained in detail. First, it is necessary to conduct a land survey to determine whether the land is suitable for building a mandala. If the survey reveals that it is suitable, it is necessary to request and obtain permission from the landowner, so land requesting must be performed. After obtaining permission, it is necessary to purify the land, so land purification must be performed next. After purification, the land must be completely regarded as the basis for building the mandala, so land acceptance must be performed next. The land that has been completely accepted needs to be blessed and protected, which are the five parts of the earth ritual. The master who performs these rituals needs to enter retreat in advance, so it is necessary to understand the methods of retreat before these. Generally speaking, performing retreat in advance does not depend on whether the disciple requests it for the purpose of empowerment and consecration, etc., but if it is done for the benefit of the disciple, the disciple's request is necessary. Therefore, it is necessary to understand the method of the disciple requesting the master, and then the method of the master protecting the disciple. These are the steps for the disciple to receive empowerment, and the deity empowerment in the mandala of accomplishment and offering is consecration, so empowerment is the main purpose. The components of the empowerment ritual.
་ལག་ཏུ་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་སྔགས་པའི་རྟགས་རྡོར་དྲིལ་དང་དགང་བླུགས་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་བ་དང་། བྱས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཅང་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་གིས་སྣོད་རུང་དུ་བསྒྲུབས་ཤིང་དམ་ཚིག་རྣམས་སྲུང་བ་དེས་རྒྱུད་དོན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་རབ་ཚེ་འདི་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། འབྲིང་གང་ཟག་གཞན་ལ་བར་དོ་འགྲུབ་པའི་དུས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ཐ་མ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་ནས་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཤེས་ན། གང་ཟག་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་དམིགས་ཕྱེད་ནས་རང་གི་ཉམས་ལེན་ལ་ལམ་གང་གནད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གཞན་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་སྐབས་སུ་གང་བབ་པ་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ གོ་རིམ་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ་དང་། སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་ལམ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང་། ཉམས་སུ་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་ངེས་པར་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་དུ་བརྟག་དགོས་པ་དང་། བརྟགས་པས་རུང་ན་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བསྙེན་པ་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་ 3-2-109b པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དབང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་ངེས་པར་དགོས་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། གསང་ཆེན་བཤད་པ་དང་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དབང་རྣམ་དག་ཐོབ་པ་ལ་རག་ལས་པས་དབང་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་ནས་ལམ་ལ་ཅི་ཙམ་འབད་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་མི་སྲིད་ལ། དེ་མ་ཐོབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ཙམ་དུ་མ་ཟད་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་ཐོབ་ཀྱང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེའི་གཉིས་པ་ལས། དང་པོར་རེ་ཞིག་གང་ཚེ་སློབ། །ལན་ཅིག་དབང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྐུར། །དེ་ཚེ་གསང་ཆེན་བཤད་པ་ཡི། །ངེས་པར་སྣོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དབང་མེད་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མེད། །བྱེ་མ་བཙིར་ལ་མར་མེད་ལྟར། །གང་ཞིག་རྒྱུད་ལུང་ང་རྒྱལ་གྱིས། །དབང་བསྐུར་མེད་པར་འཆད་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ཤི་མ་ཐག །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་དམྱལ་བར་འགྲོ། །དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མ་ལས་ནི་དབང་དོན་ཞུ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་གི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། དབང་བསྐུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་གནས། །ང་ཡིས་ཇི་བཞིན་དོན་བཤད་ཀྱིས། །དེ་ཕ
ྱིར་ཐོག་མར་ཡང་དག་ཉོན། །ཐོག་མར་སློབ་མ་གང་གི་ཚེ། །བློ་ལྡན་ཡང་དག་དབང་བསྐུར་ན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཡང་དག་དབང་བསྐུར་གྱིས་དབེན་ན། །སྒྲུབ་པོས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤེས་ཀྱང་། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་མཚུངས་པར་ནི། །མི་བཟད་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ། །ཞེས་དང་། དུག་ནི་སྔགས་ཀྱིས་འཇོམས་པ་བཞིན། །སྔགས་ཀྱི་དག་བྱེད་བཅུད་ལེན་བྱད། །དེ་བཞིན་སློབ་མ་དབང་སོགས་ཀྱིས། །མ་དག་པ་ནི་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་གསུམ་ 3-2-110a པ་ལས་ཀྱང་། །དཔེར་ན་བུ་ཚ་མེད་པའི་ཁྱིམ། །ཤི་བ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དབང་དང་བྲལ་ན་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་པི་ཝང་སྦྱོར་ཀུན་ཚོགས། །རྒྱུད་དང་བྲལ་ན་རྡུང་མི་རུང་། །དེ་བཞིན་དབང་དང་བྲལ་ན་ནི། །སྔགས་དང་བསམ་གཏན་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་དབང་མེད་པར། །བདག་ནི་དབང་བསྐུར་ཞེས་སྨྲ་བ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཀྱི་བར། །སློབ་མར་བཅས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས། འདིས་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ཐམས་ཅད་གདོན་མི་ཟ་བ་གཟུང་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དབང་ཐམས་ཅད་གཟུང་དགོས་པའི་དོན་དུ་བཤད་ལ། དཀའ་འགྲེལ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ལས་ཚིགས་བཅད་སྔ་མ་གཉིས་གསང་དབང་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་སྦྱར་བས། གསུམ་པ་ནི། དབང་བཞི་བ་དང་སྦྱོར་བ་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐོད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་དབང་གོང་མ་གསུམ་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཀྱི་བར་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྡན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པའི་བར་དུ་དམྱལ་བར་གནས་པ་ལ་བཤད་དེ། བཞི་པའི་དབང་མེད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་རྫུན་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བའོ། །གཞུང་འགྲེལ་ལས་དམྱལ་བ་དེ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པ་ལ་བཤད་དེ་དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་པར་གཞན་ལ་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེས་ན་དབང་གོང་མ་མ་ཐོབ་ན་བུམ་དབང་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྐོར་རྣམས་ཉན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་དབང་ངོ་། །དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དང་ 3-2-110b རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་དུ་རློམ་པའི་འདོད་པ་ནི་ལུང་དང་མི་ལྡན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་དང་སྡོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་བཀའ་མ་བསྩལ་ཞིང་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རིག་པའི་དབང་ཙམ་ལས་མ་ཐོབ་ཀྱང་རྒྱུད་གཉིས་རྫོགས་པར་ཉན་པ་དང་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་ཞེས་འདོད་པ་བྱུང་བ་ལ་དགག་པ་མཛད་དོ། །དབང་གི་རིམ་པ་ཡང་དང་པོར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་མེད་པར་དབང་བསྐ
【現代漢語翻譯】 首先，仔細聆聽。當一個有智慧的弟子最初接受正確的灌頂時，他才能成為圓滿次第瑜伽的容器。如果缺乏正確的灌頂，即使修行者理解了密續的意義，師父和弟子也會一同墮入無法忍受的巨大地獄。 正如毒藥能被真言摧毀一樣，真言的凈化作用在於精華和施法。同樣，弟子通過灌頂等方式，能將不凈轉化為清凈。 在《佛頂經》第三品中也說到：『例如，沒有子嗣的家庭，一旦有人去世就變得空虛。同樣，如果沒有灌頂，就會失去所有的智慧。例如，琵琶的所有部件都組合在一起，但如果沒有琴絃，就無法彈奏。同樣，如果沒有灌頂，真言和禪定也不會成就。』 『那些無知的人，沒有接受灌頂卻聲稱自己已經接受了灌頂，只要佛陀還住世，他們就會和弟子一起墮入地獄。』 《無畏論》的註釋中說：『這表明所有的灌頂都必須被接受，沒有遺漏。』這意味著所有的灌頂都必須接受。在《難解釋·具慧》中，前兩句偈頌與秘密灌頂和智慧灌頂相關聯，第三句實際上暗示了第四灌頂。在《頂髻壇城儀軌》中，也按照順序將它們與前三個灌頂聯繫起來。 『只要佛陀還住世』，《具慧》解釋說，這意味著只要佛陀的教法存在，他們就會呆在地獄裡，因為他們沒有第四灌頂卻謊稱自己擁有。論疏中解釋說，他們會呆在地獄裡直到地獄空無一人，因為他們沒有獲得灌頂就給別人灌頂。 因此，如果沒有獲得更高的灌頂，即使只獲得了寶瓶灌頂，也沒有資格聽聞和修持與生俱來的自性圓滿次第。在《壇城金剛鬘》中也清楚地說明了這一點：聲稱自己是瑜伽士和瑜伽母密續的上師的願望是不符合經文的，因為世尊從未說過，也沒有道理說，那些沒有與生俱來的灌頂和誓言的人可以談論它的自性。因此，對於那些僅僅獲得了智慧灌頂，卻聲稱有權聽聞、講解和修持兩種密續的圓滿次第的人，進行了駁斥。 灌頂的次第是，首先進入壇城，如果沒有展示本尊，就給予灌頂。
【English Translation】 First, listen carefully. When a wise disciple initially receives the correct empowerment, he becomes a vessel for the yoga of the completion stage. If lacking the correct empowerment, even if the practitioner understands the meaning of the tantra, the guru and disciple will both fall into an unbearable great hell. Just as poison is destroyed by mantra, the purifying agent of mantra is essence and magic. Similarly, disciples, through empowerment and so on, transform impurity into purity. In the third chapter of the Buddha's Crown, it also says: 'For example, a family without children becomes empty as soon as someone dies. Similarly, without empowerment, one is empty of all wisdom. For example, all the parts of a lute are assembled, but if there are no strings, it cannot be played. Similarly, without empowerment, mantra and meditation will not be accomplished.' 'Those ignorant ones who, without empowerment, claim that they have received empowerment, as long as the Buddha remains, they will go to hell together with their disciples.' The commentary on the Fearless Treatise says: 'This indicates that all empowerments must be received without omission.' This means that all empowerments must be received. In the Difficult Explanation: Possessing Wisdom, the first two verses are associated with secret empowerment and wisdom empowerment, and the third actually implies the fourth empowerment. In the Crown Mandala Ritual, they are also associated with the first three empowerments in order. 'As long as the Buddha remains,' Possessing Wisdom explains that this means they will remain in hell as long as the Buddha's teachings remain, because they do not have the fourth empowerment but falsely claim to have it. The treatise explains that they will remain in hell until the hell is empty, because they give empowerment to others without having received empowerment. Therefore, if one has not received the higher empowerments, even if one has only received the vase empowerment, one is not qualified to hear and practice the spontaneously arisen self-nature completion stage. This is also clearly stated in the Mandala Vajra Garland: the desire to claim to be a guru of the yoga and yogini tantras is not in accordance with the scriptures, because the Blessed One has never said, nor is it reasonable, that those who do not have the spontaneously arisen empowerment and vows can speak of its self-nature. Therefore, those who have only received the wisdom empowerment but claim to have the right to hear, explain, and practice the completion stage of the two tantras are refuted. The order of empowerment is to first enter the mandala and give empowerment without showing the deity.
ུར་བ་ཙམ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་ཤིང་། །དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་སྤངས་པ་དང་། །གསང་བའི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པས། །བསྒྲུབས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་དང་། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་དང་། །དབང་བསྐུར་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གང་གིས་རབ་གནས་མ་མཐོང་ཞིང་། །གང་ཞིག་སྦྱིན་སྲེག་མ་བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དུ་ཡང་། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཉིད་མེད། །ཅེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་ཞུགས་པས་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ལམ་སྟོན་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། སྙིང་ལ་རྡོར་སེམས་སྔར་ཞུགས་པ་མི་བཞུགས་པར་འབྱོན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡང་ཐོབ་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་ 3-2-111a བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མ་སྨྲ་ཞིག དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་དང་ལྭ་བ་པ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་དུ་མར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ཡང་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་ལ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཆུ་དབང་སོགས་སྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་སྐབས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཤད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས། དབང་སྐུར་བ་འདི་རྣམས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཕྲེང་བའི་དབང་ནས་དབང་བཞི་པའི་བར་བཤད་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ཅིང་བསྟན་པ་ལ་དབང་བསྐུར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་བཅུག་པ་ལ་བྱར་གཏན་མི་རུང་ངོ་། །དབང་བསྐུར་བ་ནའང་སྔོན་ལ་འོག་མའི་དབང་མ་བསྐུར་བར་གོང་མ་གོང་མའི་དབང་སྐུར་བ་ནི་གཏན་མི་རུང་བས། བླ་མེད་ཀྱི་དབང་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་དབང་འོག་མ་རྣམས་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་སྐོར་རྣམས་ཀྱང་དོར་ནས། དབང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཉི་ཚེ་བསྐུར་ཏེ་ལམ་སྟོན་པ་ནི་རང་དང་གཞན་ལ་ཕུང་གྲོལ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས། རྒྱུད་དོན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས་ཀྱང་རིམ་པ་གཉིས་པ་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་བ་དང་དབང་སྔ་མ་རྣམས་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ཡང་དབང་བཞི་པ་སྐུར་དུ་རུང་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རིམ་པ་དང་པོའི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པའ
【現代漢語翻譯】 僅僅是模仿而修持是不允許的。正如《合修七觀察》中所說：『未入壇城者，捨棄誓言者，不知秘密真如者，修持亦無成。』《帳續》第八品也說：『未入壇城者，未受灌頂瑜伽士，未見勝住者，未作火供者，此世及他世，彼無勝成就。』因此，未入壇城者，修持亦無成。如果為這樣的人指路，就會像經典中說的那樣，原本心中的金剛薩埵沒有安住反而離開，從而導致誓言的破壞。正如《攝略經》中所說：『如今你已進入一切如來之種姓，我將賜予你成就一切如來的智慧，更何況其他成就？應生起如此智慧，不可對未見大壇城者說，否則將破壞誓言。』克魯江（Klu-byang，龍猛）、拉瓦巴（Lwa-ba-pa）等許多可靠的壇城儀軌中也這樣說過。所謂見到壇城，是指按照儀軌進入，並指示本尊。如釋迦友（Shakya She-nyen）所說，在水灌頂等之前進入的壇城，才是真正的壇城。其他的壇城不能用於這種情況。因此，《雙運明燈》中說：『這些灌頂也應在進入壇城后給予。』正如在解釋完寶瓶灌頂到第四灌頂之後所說的那樣，進入並指示壇城后才能給予灌頂，未進入灌頂壇城者，絕對不能給予灌頂。在灌頂時，如果未先給予下部的灌頂，就給予上部的灌頂，也是絕對不允許的。對於尚未獲得任何無上瑜伽灌頂的初學者，應該捨棄下部的灌頂、誓言和戒律等內容，只給予少許後續的灌頂來指路，這會給自己和他人帶來巨大的損害。通達續部意義的人應該避免這樣做。否則，如果不具備生起次第的資格，也會導致可以修持第二次第，或者在未獲得任何前灌頂的情況下，也可以給予第四灌頂。爲了使具備第一次第的資格...
【English Translation】 It is not permissible to practice by merely imitating. As it is said in the 'Seven Examinations of Joint Practice': 'Those who have not entered the mandala, those who have abandoned their vows, and those who do not know the secret suchness, even if they practice, they will not achieve anything.' The eighth chapter of the 'Tent Tantra' also says: 'Those who have not entered the mandala, yogis without empowerment, those who have not seen the supreme abode, and those who have not performed fire offerings, in this world and the next, they will not have supreme accomplishment.' Therefore, those who have not entered the mandala will not achieve anything even if they practice. If one shows the path to such a person, it will be as the scriptures say, that the Vajrasattva who was originally in the heart will leave instead of abiding, thus leading to the breaking of vows. As it is said in the 'Condensed Tantra': 'Now you have entered the lineage of all the Tathagatas, I will grant you the wisdom that accomplishes all the Tathagatas, what need is there to mention other accomplishments? You should generate such wisdom, and not speak to those who have not seen the great mandala, otherwise you will break your vows.' Klu-byang (Nāgārjuna) and Lwa-ba-pa, and many other reliable mandala rituals have also said the same. Seeing the mandala means entering according to the ritual and pointing out the deity. As Shakya She-nyen said, the mandala that is entered before the water empowerment, etc., is the true mandala. Other mandalas cannot be used in this situation. Therefore, 'The Clear Light of Union' says: 'These empowerments should also be given after entering the mandala.' As it is said after explaining the vase empowerment up to the fourth empowerment, empowerment can only be given after entering and pointing out the mandala. It is absolutely forbidden to give empowerment to those who have not entered the empowerment mandala. When giving empowerment, it is absolutely forbidden to give the upper empowerment without first giving the lower empowerment. For beginners who have not received any Anuttarayoga Tantra empowerment, the lower empowerments, vows, and precepts should be abandoned, and only a few subsequent empowerments should be given to show the path, which will cause great harm to oneself and others. Those who understand the meaning of the tantras should avoid doing so. Otherwise, if one is not qualified for the generation stage, it will also lead to the possibility of practicing the second stage, or the possibility of giving the fourth empowerment without having received any of the previous empowerments. In order to make one qualified for the first stage...
ི་དབང་མ་ཐོབ་པར་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་ 3-2-111b སྒྲུབ་པའི་དབང་བསྐུར་བས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མའི་དབང་དང་དེའི་གོང་མའི་དབང་རྣམས་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད་ན་དབང་གཞན་རྣམས་ལའང་རིགས་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བའི་དབང་ལ་སོགས་པས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཡང་དབང་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དེ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་འབའ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ནུས་པར་འདོད་ན་ནི། དབང་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་ལ་དབང་བ་རིམ་ལྔ་སོགས་ནས་གསུངས་པ་དང་། ཆུ་ཅོད་པན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རིགས་སོ་སོའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བར་འདོད་དགོས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་སྔ་མ་རྣམས་མེད་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐུར་དུ་རུང་བ་ཡང་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག །གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོའི་གསུང་ནས། དབང་སྐུར་བྱས་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་བཏུབ་པ་ཅི་ཡིན་གཏོལ་མེད་པ་བླུན་པོ་སླུ་བ་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་དང་། ཡང་བྱིན་རླབས་ཕྲ་མོས་དབང་སྐུར་གྱི་གོ་བཅད་ནས་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་པས། རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར། གོ་རིམ་འགངས་ཅན་རྣམས་མ་འཁྲུགས་པར་ཆོ་ག་ཚང་བས་དབང་བསྐུར་ན་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གི་སྣོད་དུ་རུང་བ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོ་གས་ནི་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིའི་ས་བོན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་མི་ཐེབས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་ཡང་འཁྲུད་མི་ནུས་ལ། གདམས་པའི་མཆོག་རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཟབ་མོ་ཉན་པ་ལ་སོགས་ 3-2-112a པའི་སྣོད་དུ་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྨང་འཛུགས་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་འབད་པར་རིགས་སོ། ། ༈ དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་དུ་བརྟག་དགོས་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མ་བརྟགས་པར་ཞུགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བརྟག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། ། ༈ མ་བརྟགས་པར་ཞུགས་པའི་ཉེས་དམིགས། དང་པོ་ནི། བླ་མས་སློབ་མའི་སྣོད་མ་བརྟགས་པར་སུ་རུང་རུང་ལ་དབང་བསྐུར་ན། སྣོད་མིན་གྱིས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཀར་ཕུངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྣོད་མིན་ལ་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་མང་པོ་འབྱུང་བས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རང་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པ་དང་བགེགས་ཀྱིས་འཚེ་བ་སོགས་འབྱུང་ལ་སློབ་མས་ཀྱང་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་བརྟགས་པར་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དབང་བླངས་ན། ལོག་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསླུས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་གསུངས་པ་རྣམས་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པ་དང་། བགེ
【現代漢語翻譯】 即使沒有得到灌頂，也可以通過授予灌頂來使弟子成為圓滿次第的法器。如果弟子的灌頂和更高層次的灌頂沒有固定的順序，那麼其他的灌頂也應該像這樣遵循同樣的原則。經文中說，通過秘密灌頂等可以使弟子成為圓滿次第的法器，這是指之前的灌頂已經使該弟子成為生起次第的法器。如果認為僅僅通過這些灌頂就能做到這一點，那麼后三個灌頂也應該被認為具有各自圓滿次第的特點，如五次第等中所說的那樣。對於水冠等，也應該認為它們能夠成就各自本尊的悉地。因此，也應該認為在沒有前者的前提下，後者也可以被授予。此外，杰尊策墨（Jetsun Tsemö，尊勝童子）曾說：『即使進行了灌頂，如果不能信任，那就像欺騙無知的傻瓜一樣。』他還說：『應該拋棄以微薄的加持來阻斷灌頂，並展示深奧的金剛乘形象。』這樣的話語非常多。因此，如果按照續部中所說的，在一個具有所有特徵的壇城中，以完整的儀軌，不混淆重要的順序來進行灌頂，那麼就能產生使弟子成為真正口訣法器等功德。否則，其他的儀軌不僅不能播下四身果位的特殊種子，也不能洗去阻礙成就悉地的三門垢染，也不能使弟子成為聽聞殊勝續部和深奧釋論等的法器。因此，在這個建立金剛乘基礎的時候，應該努力。 需要互相觀察灌頂的上師和弟子 第二部分分為兩點：未觀察而進入的過患，以及展示觀察的方法。 未觀察而進入的過患 第一點是：如果上師不觀察弟子的根器，就隨意給任何人灌頂，那麼不具根器者無法守護誓言，導致今生來世都遭受損失。因此，對不具根器者說法會產生許多過患，導致誓言破損，使自己成就悉地的道路變得遙遠，並遭受魔障的侵害等。同樣，如果弟子不觀察上師的品質，就隨便接受灌頂，那麼就會被邪師所欺騙，無法守護上師所說的誓言，從而斷絕成就悉地的根本，並遭受魔障的侵害。
【English Translation】 Even without having received empowerment, one can become a suitable vessel for the completion stage through the empowerment that establishes it. If there is no fixed order for the student's empowerment and the empowerments above it, then other empowerments should also be similar, following the same principle. It is said that the secret empowerment and others establish one as a suitable vessel for the completion stage, which implies that the previous empowerments have already established the disciple as a suitable vessel for the generation stage. If it is believed that these alone can accomplish this, then the latter three empowerments should also be considered to have their own specific characteristics of the completion stage, as stated in the Five Stages and so on. For the Water Crown and others, it should also be believed that they have the power to accomplish the siddhi of their respective deities. Therefore, it should also be believed that the latter can be conferred without the former. Furthermore, Jetsun Tsemö (尊勝童子) said: 'Even if empowerment is given, if one cannot trust, it seems like deceiving a foolish idiot.' He also said: 'One should abandon the image of the Vajrayana that shows profundity by cutting off the opportunity for empowerment with subtle blessings.' There are many such statements. Therefore, if empowerment is given in a mandala that possesses all the characteristics described in the tantras, with a complete ritual that does not confuse the important order, then virtues such as making the disciple a suitable vessel for the true instructions will arise. Otherwise, other rituals will not only fail to sow the special seeds of the four kayas, but also fail to wash away the impurities of the three doors that hinder the accomplishment of siddhis, and will not be able to make the disciple a vessel for listening to the supreme tantras and profound commentaries. Therefore, one should strive in this establishment of the foundation of the Vajrayana. The Teacher and Disciple Need to Examine Each Other Before Empowerment The second part has two points: the faults of entering without examination, and showing the method of examination. The Faults of Entering Without Examination The first point is: If the guru empowers anyone without examining the disciple's capacity, the unsuitable vessel will not be able to keep the vows, leading to ruin in both this life and the next. Therefore, many faults arise from teaching those who are not vessels, leading to the breaking of vows, making the path to achieving one's own siddhi distant, and being harmed by obstacles. Similarly, if the disciple takes empowerment from just anyone without examining the qualities of the guru, they will be deceived by a false spiritual friend, and will not be able to keep the vows spoken by the guru, thus cutting off the root of achieving siddhi and being harmed by obstacles.
གས་ཀྱིས་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ལེགས་པར་བརྟག་དགོས་ཏེ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་བས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང་། །སློབ་མའི་འབྲེལ་བ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རྡོར་ཕྲེང་གི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་བདར་བ་དང་། གསེར་ནི་བསྲེག་དང་བཅས་པས་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་ནི་སློབ་མ་ཡང་། །ལོ་ནི་བཅུ་གཉིས་བར་དུ་བརྟག །དེ་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་དེ་ལྟ་བུས། །དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་དེ་ལྟར་བརྟག །གཞན་དུ་བགེགས་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་གྲུབ་འཇོམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་སྟེར། །ཞེས་དང་། དེའི་ང་བཞི་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི། །ས་ 3-2-112b ཡི་སྣོད་དུ་གཞག་མི་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད། །སྣོད་མིན་དག་ལ་སྦྱིན་མི་བྱ། །སློབ་མ་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཆི། །འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་ཕུང་། །སྣོད་མིན་མན་ངག་རབ་བཤད་ན། །སློབ་དཔོན་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེའི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བསྲེག་ལ་སོགས་པས་གསེར། །ཇི་ལྟར་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེ། །ཇི་ལྟར་བདེ་ལྡན་བུ་མོ་ནི། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་རབ་འབད་དེ། །ཕན་ཚུན་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ནམ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལོ་བཅུ་གཉིས་ནི། མྱུར་པོར་མ་ཤེས་ན་དེ་ཙམ་དུ་བརྟགས་པས་ངེས་པར་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྟག་དགོས་པ་ནི་མིན་ནོ། ། ༈ བརྟག་པའི་ཐབས་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། བརྟག་བྱའི་སློབ་དཔོན་ནི་གཉིས་ཏེ། སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་དང་། བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ་རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀླུའི་བློས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ཐེག་པར་སློབ་དཔོན་རྣམ་གཉིས་གསུངས། །གཅིག་ནི་གསང་སྔགས་གཙོར་བྱེད་འགྱུར། །གཅིག་ནི་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ། །ཞེས་དབྱེ་བ་གསུངས་ལ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། གསང་སྔགས་སྨྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ལྷུར་ལེན་པས། །དེ་ལས་མཚན་མ་རྙེད་གྱུར་ཏེ། །རྡུལ་ཚོན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །གསང་སྔགས་ཚུལ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྦྱོར་ལྡན་པས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །འཁོར་ལོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བྲི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པ་ལྷུར་མི་ལེན་པ་མིན་ཏེ། ལྷའི་ 3-2-113a རྣལ་འབྱོར་ལྷུར་བླངས་ནས་སེམས་དག་པའི་མཚན་མ་རྙེད་པ་ལ་གསུངས་པས་སོ། །སྔགས་དང་བསམ་གཏན་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱང་ལམ་སོ་སོར་ཞུགས་པ་མིན་ཏེ། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པར་བྱས
【現代漢語翻譯】 因此，互相之間必須認真考察。正如《五十頌上師》中所說：『上師與弟子，同樣違犯誓言，勇士首先應考察，上師與弟子的關係。』以及《金剛鬘》第二品中也說：『如同檢驗珍寶，以及用火燒煉來檢驗黃金一樣，同樣，對於弟子，也要觀察十二年。因此，雙方應如是，時時進行觀察。否則，將會出現魔障，摧毀成就，帶來痛苦。』還有，該論第四十四品中也說：『如同獅子的乳汁，不能放在泥土的容器中一樣，同樣，大瑜伽的續部，不能給予非器之人。弟子會立即死亡，今生來世都會毀滅。如果對非器之人宣說甚深口訣，上師的成就也會衰退。』此外，《大手印明點》第二品中也說：『如同用燒煉等方法檢驗黃金，如同智者檢驗珍寶，如同擁有幸福的女子一樣，應該檢驗弟子。因此，務必盡一切努力，互相分別進行考察。否則，將會出現過失，永遠無法獲得成就。』 所謂的十二年，是指如果不能迅速瞭解，那麼經過這麼長時間的觀察，必定能夠了解，並非一定要觀察這麼久。 考察的方法 第二，被考察的上師有兩種：一種是專注於密咒，屬於生起次第的上師；另一種是專注于禪定，屬於圓滿次第的上師。正如龍智所說：『如來宣說了金剛乘中有兩種上師，一種是主要修持密咒，另一種是專注于禪定。』區分了這兩種上師。關於他們的特徵，經中說：『安住於密咒，瑜伽行者，專注于本尊，從中獲得徵兆，繪製彩粉壇城。安住於密咒之道的瑜伽行者，具有無二智慧的結合，以如幻之身，繪製如幻的壇城。』 主要修持密咒，並非不重視修習，而是指專注于本尊瑜伽，從中獲得清凈之心的徵兆。主要修持密咒和禪定這二者，並非進入不同的道路，而是通過四座瑜伽來穩固生起次第。
【English Translation】 Therefore, it is necessary to examine each other carefully. As it is said in the 'Fifty Verses on the Guru': 'The guru and the disciple, equally violating the vows, the hero should first examine, the relationship between the guru and the disciple.' And also in the second chapter of the 'Vajra Garland': 'Just as examining precious jewels, and testing gold with fire, similarly, for the disciple, one should observe for twelve years. Therefore, both sides should do so, constantly examine in this way. Otherwise, obstacles will arise, destroying accomplishments, and giving suffering.' Also, in the forty-fourth chapter of that text, it says: 'Just as the milk of a lion, should not be placed in an earthen vessel, similarly, the tantra of great yoga, should not be given to an unsuitable vessel. The disciple will die immediately, and be ruined in this life and the next. If profound instructions are explained to an unsuitable vessel, the guru's accomplishments will decline.' Furthermore, in the second chapter of 'Great Seal Drop': 'Just as gold is tested by burning and so on, just as a wise person examines precious jewels, just as a happy maiden, so should the disciple be examined. Therefore, be sure to make every effort, to examine each other separately. Otherwise, faults will occur, and one will never attain accomplishment.' The so-called twelve years, refers to if one cannot quickly understand, then after observing for so long, one will surely understand, it is not necessarily required to observe for that long. Methods of Examination Second, there are two types of gurus to be examined: one is focused on mantra, belonging to the guru of the generation stage; the other is focused on meditation, belonging to the guru of the completion stage. As Nagarjuna said: 'The Tathagata declared that in the Vajrayana there are two types of gurus, one is mainly practicing mantra, the other is focused on meditation.' He distinguished these two types of gurus. Regarding their characteristics, it is said in the scriptures: 'Abiding in mantra, the yogi, focusing on the deity, obtaining signs from it, draws the colored powder mandala. The yogi abiding in the way of mantra, possessing the union of non-dual wisdom, with an illusory body, draws an illusory wheel.' Mainly practicing mantra does not mean not valuing practice, but refers to focusing on the yoga of the deity, obtaining signs of a purified mind from it. Mainly practicing mantra and meditation, these two are not entering different paths, but stabilizing the generation stage through the four sessions of yoga.
་ནས་རྫོགས་རིམ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ངེས་པ་ནི། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དབང་སྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི། ཐུན་བཞིར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྒོམ་པ་གཙོ་བོར་བྱ་ནས་སྔགས་བཟླ་དགོས་པས་སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ལ། རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་སྐུར་བ་ལ་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུ་མི་དགོས་པས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་དང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བའི་སྒོ་ནས་བྱས་པས་ཆོག་པ་ལ་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། བསམ་གཏན་གང་རུང་རུང་མིན་ནོ། །རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ན་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སློབ་དཔོན་ལ་དགོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ལྷག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ། །དེ་མེད་ཀྱང་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དབང་སྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་རུང་བས་འདིར་དེའི་བརྟག་ཐབས་སྟོན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྡོར་ཕྲེང་གི་རེ་བཞི་པ་ལས། ཞི་བ་ལ་སོགས་ལས་ལ་བྱང་། །སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆོ་ག་ཤེས། །དེ་ནི་བླ་མར་མངོན་པར་བསྔགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། །བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་དང་ལྡན། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་སྒོམ་ལ་ཞེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཞིང་བཟོ་ལ་མཁས། ། 3-2-113b བླ་མའི་ཕྱིར་ནི་ཡོན་ཏན་ཚོགས། །དཔལ་ལྡན་སློབ་དཔོན་ཞེས་ནི་བརྗོད། །ནང་གི་གསང་འདུས་ལ་རབ་དགའ། །ཕྱི་རོལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། །དེ་ལྟའི་མན་ངག་རིམ་པ་ཡིས། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བསླབས། །དེ་ནི་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་། ནང་དུ་འདུས་པས་མཚོན་ནས་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་སྐྱོང་ཞིང་ཕྱིའི་ཀུན་སྤྱོད་སོ་ཐར་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་སློབ་མ་འཁྲིད་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པ་སོགས་མང་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ནས་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པར་གསུངས་པའི་ཚང་བ་མ་རྙེད་ན་སྐྱོན་ཡོན་མཉམ་པ་དང་སྐྱོན་ཤས་ཆེ་བ་སྤངས་ནས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡང་ནི་ལེགས་དཔྱད་ནས། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །མེད་དུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་དབང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་ཕྱག་ལེན་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་ཤིང་དབང་སྐུར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ། བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལྷས་གནང་བའམ་མ་བཀག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཞིག་ངེ
【現代漢語翻譯】 因此，要確定進入圓滿次第的步驟，是因為這是聖者父子（'phags pa yab sras'，指文殊菩薩及其子）的至高見解。因此，在生起次第的灌頂中，灌頂的上師主要通過四個時段修持本尊瑜伽，並唸誦真言，因此被稱為主要修持真言。而圓滿次第的上師在灌頂時，不需要像前者那樣，只需通過專注于無二智慧雙運和幻身的禪定即可，這被稱為專注于禪定，但並非任何禪定都可以。如果是圓滿次第的上師進行灌頂，那麼他必須完全具備生起次第上師所需的所有特徵，並且具有額外的功德，但這非常罕見。即使沒有這樣的上師，也可以由具備完整特徵的生起次第上師進行灌頂，因此這裡展示了檢查上師的方法。其特徵是：在《金剛鬘》（'rdo rje phreng'）第四十二品中說：『精通寂靜等事業，瞭解真言和瑜伽儀軌，此乃上師之讚譽。持戒清凈且樂於佈施，具足忍辱和精進，日夜勤于禪修，具有智慧且精通工藝。爲了上師，積聚功德，被稱為具德上師。內心極喜秘密集合，外在行為如聲聞。以如是次第之口訣，教導諸位弟子，此乃導師之通達。』如是說持戒清凈等，具足六度，並通過內在的集合來修持無上瑜伽的道，並通過外在的行為符合別解脫戒來引導弟子。此外，還說了許多其他內容，如通達十事等。如果在續部中沒有找到完全具備所有特徵的上師，那麼就應該依靠功過相等或過失較多而功德較少的上師，而應該依靠功德較多的上師。如《真實親近》（'don dam bsnyen pa'）中說：『末世時代因爭鬥，上師功過相混雜，任何事物皆無有，完全無罪是不存。無論何者功德勝，亦當善加詳觀察，諸位弟子皆應當，依止於彼之上師。』必不可少的特徵是，藏地的智者們認為，必須是圓滿獲得灌頂，安住于誓言和律儀，通過見到上師傳承的實踐而通達十事，精通灌頂儀軌，並且通過事先的修持而得到本尊的允許或不禁止，即具備這三種法。
【English Translation】 Therefore, the necessity of determining the steps for entering the Completion Stage is because it is the supreme view of the Holy Father and Sons (referring to Manjushri and his son). Therefore, in the empowerment of the Generation Stage, the empowering master mainly cultivates the deity yoga in four sessions and recites mantras, hence it is said to be mainly practicing mantras. However, the master of the Completion Stage does not need to be like the former in empowerment, but only needs to focus on the meditation of non-dual wisdom union and illusory body, which is called focusing on meditation, but not just any meditation will do. If it is the master of the Completion Stage who is giving the empowerment, then he must fully possess all the characteristics required of the master of the Generation Stage, and have additional merits, but this is very rare. Even without such a master, it is possible for a master of the Generation Stage who possesses complete characteristics to give the empowerment, so here is a method to examine the master. Its characteristics are: In the forty-second chapter of the 'Vajra Garland' ('rdo rje phreng'), it says: 'Proficient in peaceful and other activities, knows mantras and yoga rituals, this is the praise of the guru. Pure in morality and generous in giving, endowed with patience and diligence, diligent in meditation day and night, has wisdom and is skilled in crafts. For the sake of the guru, accumulates merits, is called the virtuous guru. Inwardly rejoices in the secret assembly, outwardly behaves like a Shravaka. With such a gradual instruction, teaches the disciples, this is the understanding of the teacher.' Thus, it is said that being pure in morality, etc., possessing the six perfections, and cultivating the path of Anuttarayoga through the inner assembly, and guiding disciples through the outer behavior conforming to the Pratimoksha vows. In addition, many other things are said, such as understanding the ten things, etc. If a master who fully possesses all the characteristics mentioned in the tantras cannot be found, then one should rely on a master who has equal merits and faults or more faults and fewer merits, but should rely on a master who has more merits. As it says in 'True Intimacy' ('don dam bsnyen pa'): 'In the degenerate age, due to strife, the guru's merits and faults are mixed, there is nothing that is completely without sin in any way. Whichever has more merits, should also be carefully examined, all disciples should rely on that guru.' The essential characteristics are that Tibetan scholars believe that one must have fully received the empowerment, abide by the vows and precepts, understand the ten things through seeing the practice of the guru lineage, be proficient in the empowerment ritual, and be allowed or not prohibited by the deity through prior practice, that is, possess these three dharmas.
ས་པར་དགོས་ཞེས་གསུངས་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཐད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་ནི། རྩ་ལྟུང་དང་མི་ལྡན་པ་དགོས་པས་དེ་གལ་ཆེ་སྟེ། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རབ་འཇོམས་ཤིང་། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ 3-2-114a བདེ་སྟེར་བ། །དེ་འདྲའི་བླ་མ་དངོས་བྱས་ནས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྩ་ལྟུང་དང་བྲལ་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡོངས་སྤང་ཞིང་། །སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྤང་། །ཞེས་སློབ་མ་ལ་འབོགས་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་ལ། དེ་ནི་འབོགས་པ་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་ལྡན་དགོས་སོ། །བརྟག་བྱ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ལ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་གཞུག་པ་ལ་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་དང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་བ་བརྟག་མི་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་མི་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་བ་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་སློབ་དཔོན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་དབང་བསྐུར་པར་མི་བྱའོ། །འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ཞེས་སྡོམ་པ་གཉིས་གང་ཡང་འཛིན་མི་ནུས་པ་ལ་མེ་ཏོག་དོར་ནས་ལྷ་ངོ་སྟོན་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་དམ་གཞག་གི་སྐོར་རྣམས་འདོར་བར་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཀྲལ་ལ། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་སྲོག་གཅོད་ལས་ལྡོག་ན་དེ་ལྟར་བྱ་རུང་བར་གསུངས་སོ། །དབང་སྐུར་བ་ལ་ནི། ཐུན་མོང་བ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྲུང་གི་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྲུང་མི་ནུས་པ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ 3-2-114b དང་། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་སྲུང་བ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཡང་སྐུར་བར་གསུངས་པས། བསྲུང་སྡོམ་ལ་བརྟགས་ནས་དབང་སྐུར་བ་ནི་སློབ་མ་བརྟག་པའི་གལ་ཆེ་ཤོས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་རུང་བ་རྣམས་ནི། རིགས་དང་མདོག་དང་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཆེ་རྣམས་ཀྱང་དད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སྟོན་པ་གཞན་མི་འཚོལ་བར་གྱུར་ནའོ། །ཞེས་སྡོམ་པ་ལ་དོན་གཉེར་ཆེ་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་དད་པ་བརྟན་པ་སྟེ། ཆོས་གཉིས
【現代漢語翻譯】 有人說需要觀察，這確實是合理的。對於安住于真言誓戒者，需要不違犯根本墮罪，這一點非常重要。如《帳篷續》第八品所說：『斷滅根本墮罪，善巧真言與續部，給予世間眾生安樂，如此之人可作為真實的上師。』因此，上師的特徵是遠離根本墮罪。此外，《律儀根本》第十八品也說：『完全捨棄根本墮罪，徹底捨棄粗重墮罪。』這是給予弟子的誓言，因此，給予誓言者更應具備這些條件。關於應觀察的弟子的特徵，在同一部經的簡略本第一部分中說：『在此大壇城中引入者，不應觀察其是否為法器。』因此，對於引入壇城和給予灌頂這二者，僅做前者時，無需觀察弟子的特徵。《金剛生起續》中也說：『對於不持守誓戒者，不應稱其為天尊，不應給予隨許和灌頂，僅可允許其進入。』因此，對於無法持守任何誓戒者，允許其投擲鮮花，展示本尊，但應捨棄誓言部分。《佛密經》也以同樣方式闡釋了現證毗盧遮那的密意。《黑敵論》的《寶燈論》引用了該經的觀點，認為如果能阻止殺生，這樣做是可以的。關於灌頂，對於能夠守護共同的菩薩戒但不能守護真言誓戒者，僅給予弟子的灌頂；對於能夠守護兩種誓戒者，也給予上師的灌頂。因此，觀察能否守護誓戒是觀察弟子最重要的方面。在《鬘論》中也說：『應仔細觀察，遠離我慢等過失，安住于居士等學處，精通聽聞等，適合接受金剛薩埵誓戒者。』即使沒有種姓、膚色和外貌，也應特別關注。如果他們非常重視誓戒，並且對金剛乘有堅定的信心，不尋求其他導師。』因此，重視誓戒，對金剛乘有堅定的信心，這兩種品質非常重要。 有人說需要觀察，這確實是合理的。對於安住于真言誓戒者，需要不違犯根本墮罪，這一點非常重要。如《帳篷續》第八品所說：『斷滅根本墮罪，善巧真言與續部，給予世間眾生安樂，如此之人可作為真實的上師。』因此，上師的特徵是遠離根本墮罪。此外，《律儀根本》第十八品也說：『完全捨棄根本墮罪，徹底捨棄粗重墮罪。』這是給予弟子的誓言，因此，給予誓言者更應具備這些條件。關於應觀察的弟子的特徵，在同一部經的簡略本第一部分中說：『在此大壇城中引入者，不應觀察其是否為法器。』因此，對於引入壇城和給予灌頂這二者，僅做前者時，無需觀察弟子的特徵。《金剛生起續》中也說：『對於不持守誓戒者，不應稱其為天尊，不應給予隨許和灌頂，僅可允許其進入。』因此，對於無法持守任何誓戒者，允許其投擲鮮花，展示本尊，但應捨棄誓言部分。《佛密經》也以同樣方式闡釋了現證毗盧遮那的密意。《黑敵論》的《寶燈論》引用了該經的觀點，認為如果能阻止殺生，這樣做是可以的。關於灌頂，對於能夠守護共同的菩薩戒但不能守護真言誓戒者，僅給予弟子的灌頂；對於能夠守護兩種誓戒者，也給予上師的灌頂。因此，觀察能否守護誓戒是觀察弟子最重要的方面。在《鬘論》中也說：『應仔細觀察，遠離我慢等過失，安住于居士等學處，精通聽聞等，適合接受金剛薩埵誓戒者。』即使沒有種姓、膚色和外貌，也應特別關注。如果他們非常重視誓戒，並且對金剛乘有堅定的信心，不尋求其他導師。』因此，重視誓戒，對金剛乘有堅定的信心，這兩種品質非常重要。
【English Translation】 It is said that observation is necessary, and this is indeed reasonable. For those who abide in the mantra vows, it is important to not violate the root downfalls, which is very crucial. As stated in the eighth chapter of the 'Tent Tantra': 'Destroying the root downfalls, being skilled in mantra and tantra, giving happiness to the beings of the world, such a person can be a true guru.' Therefore, the characteristic of a guru is being free from root downfalls. Furthermore, the eighteenth chapter of the 'Root of Vows' also states: 'Completely abandon the root downfalls, thoroughly abandon the gross downfalls.' This is the vow given to the disciples, so the one who gives the vow should possess these qualities even more. Regarding the characteristics of a disciple to be observed, in the first part of the abbreviated version of the same text, it says: 'When introducing someone into this great mandala, one should not examine whether they are a suitable vessel or not.' Therefore, regarding introducing into the mandala and giving initiation, when only doing the former, there is no need to examine the characteristics of the disciple. The 'Vajra Arising Tantra' also states: 'For those who do not uphold the vows, one should not call them deities, one should not give permission or initiation, one should only allow them to enter.' Therefore, for those who cannot uphold any of the two vows, allow them to throw flowers and show the deity, but the part of the vows should be abandoned. The 'Buddha Secret Tantra' also explains the meaning of the manifestation of Vairochana in the same way. The 'Jewel Lamp Commentary' of Krsnacarya quotes the view of that sutra, saying that if one can prevent killing, it is permissible to do so. Regarding initiation, for those who can protect the common Bodhisattva vows but cannot protect the mantra vows, only give the disciple's initiation; for those who can protect both vows, also give the guru's initiation. Therefore, observing whether one can protect the vows is the most important aspect of observing the disciple. In the 'Garland Tantra', it also says: 'One should carefully observe those who are free from faults such as pride, abide in the precepts such as lay practitioners, are proficient in listening, etc., and are suitable to receive the Vajrasattva vows.' Even those without lineage, complexion, and appearance should be given special attention. If they highly value the vows and have firm faith in the Vajrayana, and do not seek other teachers.' Therefore, valuing the vows and having firm faith in the Vajrayana are two very important qualities. It is said that observation is necessary, and this is indeed reasonable. For those who abide in the mantra vows, it is important to not violate the root downfalls, which is very crucial. As stated in the eighth chapter of the 'Tent Tantra': 'Destroying the root downfalls, being skilled in mantra and tantra, giving happiness to the beings of the world, such a person can be a true guru.' Therefore, the characteristic of a guru is being free from root downfalls. Furthermore, the eighteenth chapter of the 'Root of Vows' also states: 'Completely abandon the root downfalls, thoroughly abandon the gross downfalls.' This is the vow given to the disciples, so the one who gives the vow should possess these qualities even more. Regarding the characteristics of a disciple to be observed, in the first part of the abbreviated version of the same text, it says: 'When introducing someone into this great mandala, one should not examine whether they are a suitable vessel or not.' Therefore, regarding introducing into the mandala and giving initiation, when only doing the former, there is no need to examine the characteristics of the disciple. The 'Vajra Arising Tantra' also states: 'For those who do not uphold the vows, one should not call them deities, one should not give permission or initiation, one should only allow them to enter.' Therefore, for those who cannot uphold any of the two vows, allow them to throw flowers and show the deity, but the part of the vows should be abandoned. The 'Buddha Secret Tantra' also explains the meaning of the manifestation of Vairochana in the same way. The 'Jewel Lamp Commentary' of Krsnacarya quotes the view of that sutra, saying that if one can prevent killing, it is permissible to do so. Regarding initiation, for those who can protect the common Bodhisattva vows but cannot protect the mantra vows, only give the disciple's initiation; for those who can protect both vows, also give the guru's initiation. Therefore, observing whether one can protect the vows is the most important aspect of observing the disciple. In the 'Garland Tantra', it also says: 'One should carefully observe those who are free from faults such as pride, abide in the precepts such as lay practitioners, are proficient in listening, etc., and are suitable to receive the Vajrasattva vows.' Even those without lineage, complexion, and appearance should be given special attention. If they highly value the vows and have firm faith in the Vajrayana, and do not seek other teachers.' Therefore, valuing the vows and having firm faith in the Vajrayana are two very important qualities.
་ནི་དབང་རྫོགས་པར་སྐུར་དུ་རུང་བའི་སློབ་མ་ལ་ངེས་ལྡན་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་གི་རེ་བཞི་པ་ལས། དད་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་རྒྱུན་དུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སྒྱུ་མེད་ཅིང་ལུང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་འདོན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ཡང་སྡོམ་པ་གཉིས་སྲུང་བར་ནུས་ན་ཚང་ནས་འོང་ལ། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་རིགས་དང་གཟུགས་དང་ན་ཚོད་དང་ལྡན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མང་པོ་བཤད་ནས་དམིགས་བསལ་དུ། སློབ་མ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་དང་། །ལྷག་པར་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །ནད་མེད་རིགས་ནི་བཙུན་པ་དང་། །དད་ཅིང་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་པ་དཀོན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གང་དད་ཅིང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་དགའ། །བསོད་ནམས་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ནི། །ཆེན་པོ་དེ་དག་མདོར་ 3-2-115a གཟུང་ངོ་། །བདེར་གཤེགས་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ། །དོན་གཉེར་བརྩོན་པ་སློབ་མ་ནི། །གཟུགས་ངན་ཡོན་ཏན་མི་ལྡན་ཡང་། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་འཁོར་བཞི་པོ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་དགའ་བའི་བདག །རང་གི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ། །ཀུན་གྱི་ཆོ་ག་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བཞི་པོ་རང་རང་གི་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱ་བར་གསུངས་པས། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་དགེ་སློང་ལ་དེ་ཉིད་མི་བསྟན་པར་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་མི་མོས་པའི་དགེ་སློང་ངོ་། །ཤཱནྟི་པ་དང་ཨ་བྷྱས། རྐང་པ་གཉིས་པས་ནི་འགལ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་འདི་ལ་ཡིད་ལས་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དང་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་སྟོན་པའོ། ། ༈ བརྟགས་པས་རུང་ན་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བསྙེན་པ་བྱ་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་བ་དང་། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ན་བླ་མ་ལ་དབང་གི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར། །སློབ་མ་ཡིས་ནི་བླ་མ་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཎྜལ་ཕུལ་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ལ། །པུས་མོ་བཙུགས་ཤིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པ་པོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་འདྲེན་མཛད་ལྷ། །འཁོར་བ་འདམ་གྱི་ཚོགས་ནང་དུ། །བྱིང་བ་སྐྱབས་མེད་ 3-2-115b བདག་ལ་སྐྱོབས། །རྡོ་རྗེ་བླ་མ་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ
【現代漢語翻譯】 因此，（上師）被明確告知，有資格灌頂的弟子必須具備（某些條件）。《金剛鬘續》第四十四品中說：『具有信心、恭敬上師、恒常行善、不虛偽、廣聞博學、具有救度眾生的心』等功德。如果能夠守護兩種律儀，這些功德自然會具備。而在《總續》中，則宣說了許多關於種姓、相貌、年齡、精通眾多論典等功德的特徵，並特別指出：『弟子肢體無損、尤其具功德、無病種姓高貴、具信心且持梵行者稀有。』對三寶具信心、喜好大乘教法、希求福德的眾生，這些就是偉大者的概括。』《安樂逝者密咒成就法》中也說：『若求義精進之弟子，雖相貌醜陋、不具功德，然具智慧亦可攝受。』 此外，《總續》中說：『四眾眷屬之壇城儀軌，應為喜好大乘者，精勤于自身所學，此乃一切儀軌之準則。』因此，對於精勤于各自別解脫戒律，且對金剛乘極為喜好的比丘等四眾眷屬，應行壇城儀軌。因此，《金剛空行續》中說不應向比丘展示壇城，指的是不信奉大乘的比丘。寂天菩薩和阿瓦德胡提巴（Abhyadatta）認為，爲了避免（密乘和別解脫戒律）的衝突，應主要強調對密乘的信心。 以上說明了密咒的行持和別解脫的戒律並不衝突。 如果通過觀察認為（弟子）合格，則應請求並進行前行準備。 第三部分分為三個方面：弟子請求、上師守護以及前行準備的方式。 首先，如果通過觀察認為（弟子）合格，則應爲了灌頂之事而向上師祈請。《金剛空行續》第四十六品中說：『爲了再次繪製壇城，弟子應再三向上師祈請。』 因此，應獻曼扎，頂禮，然後雙膝跪地，合掌，如Prஜ்ñārakṣita所說：『遍知導師，三界引導者，于輪迴泥潭中，沉溺無依者，請您救護我。請您作為我的金剛上師。』應如是祈請三次。
【English Translation】 Therefore, it is explicitly stated that a disciple who is qualified for empowerment must possess (certain qualities). The forty-fourth chapter of the Vajramala Tantra states: 'Having faith, respecting the guru, constantly engaging in virtue, being without deceit, being widely learned, and having the mind to save sentient beings,' etc. If one is able to keep the two vows, these qualities will naturally be present. In the General Tantra, many characteristics regarding qualities such as lineage, appearance, age, and proficiency in numerous treatises are explained, and it is specifically pointed out: 'Rare are disciples with undamaged limbs, especially those with qualities, who are without illness, of noble lineage, with faith, and who uphold vows.' Those sentient beings who have faith in the Three Jewels, who delight in the Mahayana teachings, and who desire merit, these are the summary of the great ones.' The Accomplishment of the Bliss-Gone Secret Mantra also states: 'If a disciple is diligent in seeking meaning, even if they are ugly in appearance and without qualities, they may still be accepted if they have intelligence.' Furthermore, the General Tantra states: 'The mandala ritual for the fourfold assembly should be for those who delight in the Mahayana, who are diligent in their own learning; this is the standard for all rituals.' Therefore, for the fourfold assembly of monks, etc., who are diligent in their respective Pratimoksha vows and who greatly delight in the Vajrayana, the mandala ritual should be performed. Therefore, the Vajra Dakini Tantra states that the mandala should not be shown to monks, referring to monks who do not believe in the Mahayana. Shantipa and Avadhutipa (Abhyadatta) believe that in order to avoid conflict (between the Mantrayana and the Pratimoksha vows), one should mainly emphasize faith in the Mantrayana. The above explains that the practice of mantra and the precepts of Pratimoksha are not in conflict. If, through examination, (the disciple) is deemed qualified, then one should request and perform the preliminary preparations. The third part is divided into three aspects: the disciple's request, the guru's protection, and the manner of performing the preliminary preparations. First, if through examination (the disciple) is deemed qualified, then one should request the guru for the sake of empowerment. The forty-sixth chapter of the Vajra Dakini Tantra states: 'In order to draw the mandala again, the disciple should repeatedly request the guru.' Therefore, one should offer a mandala, prostrate, and then kneel with palms joined, as Prஜ்ñārakṣita said: 'Omniscient teacher, guide of the three realms, in the mud of samsara, for me who is drowning and without refuge, please protect me. Please be my Vajra Guru.' One should make this request three times.
། ལྔ་བཅུ་པ་ལས། མདུན་དུ་དུལ་བར་འདུག་པ་དང་། །གོས་སོགས་ཚུལ་ནི་བསྡམས་པ་དང་། །བུས་བཙུགས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཡིས། །ཉན་སོགས་འདོད་པས་གསོལ་གསུམ་གདབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་རུང་དུ་ཤེས་ན་གསོལ་བ་མ་བཏབ་ཀྱང་བསྐུལ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡང་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག །སྣོད་དུ་རུང་ཞིང་ཉེས་བྲལ་བ། །མོས་མང་བརྟན་ལ་དད་པ་ཅན། །གཞན་ལ་ཕན་དགའ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སློབ་མ་དེ། །ཤེས་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །མ་གསོལ་བར་ནི་དེ་བོས་ཏེ། །ཕན་འདོད་ཕྱིར་ནི་འདི་སྐད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། གསོལ་ནས་བླ་མས་སྨྲ་བྱས་ཏེ། །ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་རམ་ཅི། །ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་འབྱོར་གྱུར་ལ། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་མ་འབྱོར་ཞེས། །སྨྲ་ན་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། །བརྟན་པ་ལས་ནི་བརྟན་པར་ཏེ། །གཡོ་བ་ལས་ནི་གཡོ་བ་རུ། །འདྲེན་མ་ལས་ནི་འདྲེན་མར་ཤེས། །སློབ་མ་ཡི་ནི་རྐང་མཐིལ་དུ། །གཞུ་འདྲའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ། །ལྟེ་བར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བ། །དེ་ཡི་འོད་ཟེར་སྙིང་གར་འབར། །འབར་བས་ཀུན་ནས་འཁྲིགས་པར་བསྒོམ། །པཾ་ལས་བྱུང་བའི་མི་སྡུག་གཟུགས། །སྡིག་ནི་སྣ་ཡི་སྒོ་ནས་དབྱུང་། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བསྒོམས་ལ། །དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཟ་བར་བསྒོམ། །ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ད་ཧ་བྷ་སྨི་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ 3-2-116a ཕཊ། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷ་གཟུགས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བསྲུང་བ་དག་ནི་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་བཤད་དེ་དེའི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་སྐད་བཤད་དེ། སློབ་མས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམིགས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་རམ་མ་འབྱོར་ཞེས་དྲིས་པས། ཅུང་ཟད་འབྱོར་ལ་ཅུང་ཟད་མ་འབྱོར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ཚེ་རྐང་མཐིལ་དུ་གཞུ་འདྲ་བའི་རླུང་དང་ལྟེ་བར་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་བསྒོམས་ཏེ། རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཧཱུཾ་གི་མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་བ་སྙིང་གའི་བར་དུ་འབར་བས། བཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པའི་རང་བཞིན་ཤ་ཟའི་གཟུགས་མདོག་སྔོ་ཞིང་རྣམ་པར་འགྱུར་ལ་རླིག་པ་འཕྱང་བ། སྙིང་ག་ནས་སྣ་སྒོར་ཕྱུང་ལ། ཧཱུཾ་ཡང་སྙིང་གར་ཕྱིན་པ་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་སྐུ་མདོག་སྔོ་ཞིང་གསུས་པ་འཕྱང་བ་མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་གཡས་བརྐྱངས་པས་བཞུགས་པ། གཡོན་པས་མཆེ་བ་བསྣམས་ནས་སྙིང་གར་སྡིགས་མཛུབ་མཛད་པ
【現代漢語翻譯】 第五十品中說：『於前調柔而安住，衣等儀容皆端正，以蓮花合掌之勢，以欲聽聞等，三番作祈請。』因此之故。若知是堪能之器，即使不作祈請，勸請后而灌頂亦可。如《現觀莊嚴論》所說：『又我于諸有情眾，見為堪能且離過，具多勝解且穩固，具有信心且喜饒益他者。知曉如是之弟子，師長自知無需請，為利彼故如是語。』 第二，關於上師應作的守護： 《金剛空行母》第四十六品中說：『祈請後上師應如是說，一切資具皆已備妥否？若說少分已備妥，有些尚未備妥。上師應如是觀察彼之心，于穩固者更增穩固，于動搖者更增動搖，于引導者知為引導。于弟子之足底，觀想弓形之風輪，于臍間觀想智慧之火燃，彼之光芒於心間燃，觀想燃盡一切。從「榜」（藏文：པཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：種子字）生出之不悅意之形，罪惡從鼻孔而出。其後觀想忿怒尊之形，觀想彼吞噬一切。嗡 班雜 達吉尼 卡卡 卡嘿 卡嘿 薩瓦 帕邦 達哈 達哈 巴斯米 咕嚕 吽 吽 帕特。（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ད་ཧ་བྷ་སྨི་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ḍākinī kha kha khāhi khāhi sarva pāpaṃ daha daha bhasmi kuru hūṃ hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，金剛空行母，卡卡，卡嘿卡嘿，焚燒一切罪障，焚燒，焚燒，成灰，做，吽，吽，啪特）』 生起所修本尊之形，應作守護。如是宣說攝受弟子，其次第為：《金剛空行母》之釋論中如是說，弟子作祈請時，上師應作意：我當令一切有情安立於無上菩提。然後詢問：汝之壇城資具一切備妥與否？若說少分備妥，少分未備妥。此時，于足底觀想弓形之風輪，于臍間觀想火輪，于其上觀想日輪上之「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）。以風所動之「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字之火焰鬘燃至心間，從「榜」（藏文：པཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：種子字）字生出罪惡自性之食肉鬼形，身色藍，極度醜陋，垂掛睪丸。從心間經鼻孔而出，當「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字亦至心間時，從彼生出金剛夜叉，身色藍，腹部下垂，齜牙咧嘴，右腿伸展而立，左手持牙齒，以期克印指向心間。
【English Translation】 From the Fiftieth Chapter: 'In front, be gentle and abide, Clothes and demeanor should be restrained, With lotus-like joined palms, With the desire to listen, make three requests.' Therefore. If one knows they are a suitable vessel, even without requesting, it is acceptable to urge and then bestow empowerment. As stated in the Manifestation of Enlightenment: 'Furthermore, I, regarding sentient beings, Seeing them as suitable vessels and free from faults, Possessing much faith and steadfastness, Having faith and delighting in benefiting others. Knowing such a disciple, The teacher himself, Without being requested, calls them forth, For the sake of benefiting them, speaks thus.' Secondly, the protection to be done by the teacher: From the Forty-sixth Chapter of Vajra Dakini: 'After requesting, the lama should speak thus, Are all the necessary implements ready? If they say a little is ready, And some are not ready, The teacher himself Should examine their mind. To the steadfast, increase steadfastness, To the wavering, increase wavering, To the guiding, know as guiding. At the soles of the disciple's feet, Visualize a bow-shaped wind wheel, At the navel, a blazing fire of wisdom, Its rays blaze in the heart. Meditate on blazing and pervading everything. From 'Pam' (Tibetan: པཾ，Sanskrit Devanagari: वं，Sanskrit Romanization: vaṃ, Literal meaning: seed syllable) arises an unpleasant form, Expel sin through the nostrils. Then meditate on the form of a wrathful deity, Meditate on it consuming everything. Om Vajra Dakini Kha Kha Khahi Khahi Sarva Papam Daha Daha Bhasmi Kuru Hum Hum Phet. (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ད་ཧ་བྷ་སྨི་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ，Sanskrit Devanagari: ，Sanskrit Romanization: oṃ vajra ḍākinī kha kha khāhi khāhi sarva pāpaṃ daha daha bhasmi kuru hūṃ hūṃ phaṭ, Literal meaning: Om, Vajra Dakini, Kha Kha, Khahi Khahi, Burn all sins, Burn, Burn, to ashes, Do, Hum, Hum, Phet)' Having generated the form of the deity to be accomplished, One should establish protection. Thus, the method of accepting disciples is explained. The order of this is explained in the commentary on Vajra Dakini: When the disciple makes a request, the teacher should focus on the thought: I shall establish all sentient beings in unsurpassed enlightenment. Then ask: Are all your mandala implements ready or not? If they say a little is ready, and a little is not ready, at that time, at the soles of the feet, visualize a bow-shaped wind wheel, at the navel, a fire wheel, and above that, visualize 'Hum' (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: seed syllable) on a sun disc. The garland of flames of the 'Hum' (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: seed syllable) syllable, moved by the wind, blazes up to the heart. From the 'Bam' (Tibetan: པཾ，Sanskrit Devanagari: वं，Sanskrit Romanization: vaṃ, Literal meaning: seed syllable) syllable arises the form of a flesh-eating demon, blue in color, extremely ugly, with hanging testicles. It exits from the heart through the nostrils. When the 'Hum' (Tibetan: ཧཱུྃ，Sanskrit Devanagari: हुं，Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal meaning: seed syllable) syllable also goes to the heart, from it arises Vajra Yaksha, blue in color, with a drooping belly, bared fangs, standing with the right leg extended, holding teeth in the left hand, making a threatening gesture towards the heart.
། གཡས་ཀྱིས་མཆེ་བ་ཐོགས་ཏེ་ཕྱར་བ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པས་སྡིག་པ་དེ་གསོལ་བར་བསམ་མོ། །ཤཱནྟི་པས་གཡོན་པའི་སྡིགས་མཛུབ་མཆེ་བ་ལྟར་བསྒྲེང་བ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་སོ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་བསྐྱེད་དེ། དེའི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པའི་མ་མོ་རྣམས་སྟེང་ཁྲོ་བོའི་དབྱིབས་ལ་འོག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ 3-2-116b རྣམས་ཀུན་བཟང་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྙིང་ག་ནས་ཕྱུང་བའི་ཕུར་བུས། དེའི་སེམས་ལས་གྱུར་པའི་བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་གདབ་ལ། ཕུར་བུའི་འོད་ཀྱིས་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་ལྷག་མ་རྣམས་བསྲེགས་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་སྤྱི་བོར་ཨ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་པའི་སྟེང་དུ་ཧཾ་གྱིས་མཚན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་བསྒོམ་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་བཤད་དོ། །ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ་ཕུར་བུར་སྐྱེད་པའི་ལྷ་སྐབས་སུ་གང་བབ་ཏུ་བསྐྱེད་དོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི།དཀར་སྔོ་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་འཁྱུད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་གཡས་འོག་མ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དང་རལ་གྲི་དང་། གཡོན་འོག་མ་གཉིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་འཛིན་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་གི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། གཞུང་ཁུངས་མ་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ཀུན་བཟང་དུ་བསྐྱེད་དོ། །བརྟན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི། དགེ་མི་དགེའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་བཤད་དོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། སློབ་མའི་ལྟེ་བར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྙིང་གར་གནས་པའི་ཀཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པ་ཤ་ཟ་ལྟར་གནག་ཅིང་གཟུགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུ་འཕྱང་བ་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ལ། ཧཱུཾ་ཡང་སྙིང་གར་ཕྱིན་ནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྒོམས་ནས་ཕྱིར་འཐོན་ཏེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ 3-2-117a ཕྱག་གི་རྡོ་རྗེ་འབར་བས་ཕྱུང་བའི་སྡིག་པ་སྟོང་པར་མཛད་པར་བསམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གཉིས་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་དང་སྡིག་པའི་སྐྱེད་ཆོག་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བདས་ནས་སྡིག་པ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱུང་བ་རྡོ་རྗེས་བསྣུན་པས་ཟད་པར་བྱས་པར་བསྒོམས་ན་དགོངས་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་བདེའོ། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་ཨ་སྱ་སརྦ་བི་གྷན་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕ
【現代漢語翻譯】 右手持牙，從鼻孔中拔出，唸誦『嗡 班雜 達吉尼』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ḍākinī，漢語字面意思：嗡，金剛，空行母）等咒語，觀想以此消除罪業。夏瓦巴（Shāntipa）解釋說，左手結期克印（tarjini mudra），如牙一般豎起。然後，將弟子觀想為普賢菩薩（Samantabhadra），爲了守護其心，從觀想為普賢菩薩的心中取出金剛橛（phurba），其上為烏鴉面母（Kāka-mukha）等母神，上方為忿怒尊形象，下方為獨股金剛杵形象，以此金剛橛刺向由其心所化的魔障之主，並觀想金剛橛的光芒焚燒剩餘的魔眾。然後，觀想在弟子的心中，由『吽』（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字所生的金剛杵，在頭頂上，由『阿』（藏文：ཨ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：ā，漢語字面意思：種子字）字所生的月亮上，有『杭』（藏文：ཧཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：haṃ，漢語字面意思：種子字）字所標幟的交叉金剛杵。這是巴瓦巴扎（Bhāvabhadra）的說法。烏鴉面母等是象徵，在觀想為金剛橛的本尊時，根據情況觀想。普賢菩薩是：白色、藍色、紅色的三面，前兩手結擁抱印，右下兩手持金剛杵和寶劍，左下兩手持珍寶和蓮花，以絲綢和珍寶裝飾。如《成就法·普賢》的兩種註釋中所說，或者根據其他根本經典中所說的普賢菩薩形象觀想。『堅定』等三種是：巴瓦巴扎解釋說，用於辨別善與非善的特徵。經續中也說：在弟子的臍輪處，位於日輪上的『吽』字的光芒，將位於心中的由『康』（藏文：ཀཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：kaṃ，漢語字面意思：種子字）字所生的罪業，觀想為如食肉鬼般黑暗，形態醜陋，果實下垂，頭髮豎立，從鼻孔中拔出，『吽』字也進入心中並完全轉化，從將要闡述的『吽』字事業中觀想，然後發出：『嗡 桑巴尼 桑巴 吽 吽 啪 啪（藏文：ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ sumbhani sumbha hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ，漢語字面意思：嗡，降伏，降伏，吽，吽，啪，啪）。嗡 格里哈納 格里哈納 吽 吽 啪 啪（藏文：ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ，漢語字面意思：嗡，抓住，抓住，吽，吽，啪，啪）。嗡 格里哈納巴亞 格里哈納巴亞 吽 吽 啪 啪（藏文：ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ，漢語字面意思：嗡，令抓住，令抓住，吽，吽，啪，啪）。嗡 阿納亞 霍 巴嘎萬 維迪亞 惹雜 切給摩伊 薩瓦 巴巴姆 納夏亞 吽 吽 啪 梭哈（藏文：ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ ānaya ho bhagavan vidyārāja che-ge-mo'i sarva pāpaṃ nāśaya hūṃ hūṃ phaṭ svāhā，漢語字面意思：嗡，帶來，呼，薄伽梵，明王，某某的，一切罪業，摧毀，吽，吽，啪，梭哈）』 唸誦並觀想手中燃燒的金剛杵將拔出的罪業化為空無。經中說，在兩個字之後，『吽』字事業和罪業的產生過程結束后，觀想『吽』字事業的光芒驅趕罪業，從鼻孔中排出，用金剛杵擊打使其消盡，這樣與經文的含義不矛盾，而且容易理解。然後，通過『吽』字事業：『嗡 班雜 基里 基拉亞 阿 薩雅 薩瓦 維甘 班達 班達 吽 啪（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་ཨ་སྱ་སརྦ་བི་གྷན་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra kīli kīlaya asya sarva vighna bandha bandha hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，金剛橛，橛，此，一切，障礙，束縛，束縛，吽，啪）』
【English Translation】 Holding a tooth in the right hand, pulling it out from the nostril, and reciting the mantra 'Om Vajra Dakini' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ḍākinī，漢語字面意思：Om, Vajra, Dakini) and so on, contemplate purifying the sins. Shāntipa explains that the left hand raises the tarjini mudra like a tooth. Then, visualize the disciple as Samantabhadra, and to protect his mind, from the heart of the visualized Samantabhadra, take out the phurba, with Kāka-mukha and other mothers on top, the form of a wrathful deity above, and the form of a single-pointed vajra below. With this phurba, stab the chief of the obstacles that have arisen from his mind, and contemplate the light of the phurba burning the remaining assembly of obstacles. Then, visualize in the disciple's heart a vajra born from the syllable 'Hūṃ' (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), and on the crown of the head, above a moon born from the syllable 'A' (藏文：ཨ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：ā，漢語字面意思：seed syllable), a crossed vajra marked with the syllable 'Haṃ' (藏文：ཧཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：haṃ，漢語字面意思：seed syllable). This is according to Bhāvabhadra. Kāka-mukha and others are symbolic; when visualizing the deity as the phurba, visualize according to the situation. Samantabhadra is: with three faces, white, blue, and red, the first two hands in an embracing mudra, the lower two right hands holding a vajra and a sword, and the lower two left hands holding a jewel and a lotus, adorned with silk and jewel ornaments. As explained in the two commentaries on the Sādhanā of Samantabhadra, or visualize Samantabhadra according to other root texts. The three, 'steadfast' and so on, are: Bhāvabhadra explains that they are for examining the characteristics of good and non-good. It is also said in the Tantra: In the disciple's navel, the rays of light from the syllable 'Hūṃ' located on the sun disc, visualize the sins arising from the syllable 'Kaṃ' (藏文：ཀཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：kaṃ，漢語字面意思：seed syllable) located in the heart as dark like a flesh-eating demon, with a distorted form, hanging fruits, hair standing on end, pulling it out from the nostril, and the syllable 'Hūṃ' also enters the heart and is completely transformed. From the activity of the 'Hūṃ' syllable that will be explained, visualize it emerging and say: 'Om Sumbhani Sumbha Hūṃ Hūṃ Phat Phat (藏文：ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ sumbhani sumbha hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ，漢語字面意思：Om, subdue, subdue, Hūṃ, Hūṃ, Phat, Phat). Om Grihna Grihna Hūṃ Hūṃ Phat Phat (藏文：ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ，漢語字面意思：Om, seize, seize, Hūṃ, Hūṃ, Phat, Phat). Om Grihnapaya Grihnapaya Hūṃ Hūṃ Phat Phat (藏文：ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ，漢語字面意思：Om, cause to seize, cause to seize, Hūṃ, Hūṃ, Phat, Phat). Om Anaya Ho Bhagavan Vidyaraja Che-ge-mo'i Sarva Papam Nashaya Hūṃ Hūṃ Phat Svaha (藏文：ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ ānaya ho bhagavan vidyārāja che-ge-mo'i sarva pāpaṃ nāśaya hūṃ hūṃ phaṭ svāhā，漢語字面意思：Om, bring, ho, bhagavan, vidyārāja, so-and-so's, all sins, destroy, Hūṃ, Hūṃ, Phat, Svaha)' Recite and contemplate that the burning vajra in the hand makes the extracted sins empty. It is said in the scripture that after the two syllables, after the completion of the 'Hūṃ' activity and the process of generating sins, contemplate that the light of the 'Hūṃ' activity drives away the sins, expelling them from the nostril, and striking them with the vajra to exhaust them. This is not contradictory to the meaning of the scripture and is easy to understand. Then, through the 'Hūṃ' activity: 'Om Vajra Kili Kilaya Asya Sarva Vighna Bandha Bandha Hūṃ Phat (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་ཨ་སྱ་སརྦ་བི་གྷན་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra kīli kīlaya asya sarva vighna bandha bandha hūṃ phaṭ，漢語字面意思：Om, vajra kila, kilaya, this, all, obstacles, bind, bind, Hūṃ, Phat)'
ཊ། ཅེས་གསུང་ཞིང་བཀའ་བསྒོས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་དེ་འདོན་བཞིན་པས་སྟོད་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ལྟེ་བ་ནས་འོག་ཕུར་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཕུར་བུས་སློབ་མའི་སེམས་ཀྱི་བགེགས་རྣམས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་ཅིང་། ཕུར་བུའི་འོད་ཟེར་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྡང་བ་ཀུན་བསྲེགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །སློབ་མ་ཡང་སཾ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ཏེ་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་སྙིང་གར་ཨ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་བ་ཨཱཿལས་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དང་། མགོ་བོ་ལ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་ལྟེ་བར་མཱ་མ་ཀཱི་དམ་ཚིག་པ་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། །དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་མ་མཱ་ཀཱི་གནས་པའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ནང་དུ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྔགས་ཕྲེང་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སེར་པོ་ཕྲ་མོའི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གོ་ཆ་བགོས་པར་བསམ་ཞིང་། ཨོཾ་ཨཱཿ ཤཾ་ཀ་རེ་ཤནྟི་ཀ་རེ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚི་ནི་གྷ་ཏ་ཡ་གྷ་ཏ་ཡ་གྷུཊྚི་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ལ་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པས་བསྲུང་ཞིང་། འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཀྱང་བཟླས་ 3-2-117b པའི་ཆེད་དུ་བྱིན་ན་བགེགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པར་གསུངས་སོ། །སྔགས་འདི་མཱ་མ་ཀཱིའི་སྔགས་སུ་གསང་འདུས་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པར་གསུངས་ལ། མཱ་མ་ཀཱི་ནི་སྔོན་མོ་ནག་དཀར་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་གཡས་གསུམ་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་རྩ་བ་དམར་བ་འཛིན་པ། གཡོན་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་འཛིན་པར་མདོར་བྱས་སུ་བཤད་དོ། །སློབ་མ་རྗེས་གཟུང་འདི་དག་ནི། སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། བགེགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཐབས་ཟབ་མོར་སྣང་བས་སྐབས་གཞན་དུ་འང་རང་ངམ་གཞན་ལ་སྐབས་དང་སྦྱར་ནས་བྱས་ན་ལེགས་པར་མཐོང་ངོ་། །འདི་ཕྲེང་བར་བསྙེན་པ་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་ཟིན་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ནའང་སྐབས་དེར་བྱ་ལ། བསྙེན་པའི་གོང་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་ནའང་སྐབས་དེར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་པས་གོ་རིམ་མ་ངེས་སོ། ། ༈ སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་བསྙེན་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་སྟེ། འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཐ་མལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི། །མཆོག་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་དབང་ཐོབ་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཏེ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་པའི་བསྙེན་པ་ནི་རང་གི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས། དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་བྱེད་ན་སྒྲུབ་ལ་མི་བྱེད་ན་འཇོག་པ་ག་ལ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་
【現代漢語翻譯】 說完這些並下達指令后，自己也念誦著，觀想從頭頂降下甘露，匯聚在臍輪處，化為橛（藏文：ཕུར་བུ།），其形狀如同小橛（藏文：ཕུར་བུ།），用此橛去擊打弟子的心魔。觀想橛的強烈光芒焚燒所有的憎恨。弟子也要觀想自己是普賢菩薩（藏文：ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།）的形象，爲了守護，在心間觀想由'ཨ་'（藏文，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）字所生的月亮，月亮上是由'ཨཱཿ'（藏文，梵文天城體：आ，梵文羅馬擬音：ā，漢語字面意思：啊）字所生的各種金剛杵所標記。在頭頂的月亮上，觀想由'ཧཱུཾ'（藏文，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）字所生的五股金剛杵向上豎立，金剛杵的中心是瑪瑪吉（藏文：མ་མཱ་ཀཱི།，Mahāmāmakī）誓言尊。觀想瑪瑪吉（藏文：མ་མཱ་ཀཱི།，Mahāmāmakī）的智慧本尊安住在其心中，在心中的月亮上，觀想金剛杵的中心，從下面出現的咒語鏈中生出細小的黃色金剛杵的光芒，照遍全身，以此來披甲護身。唸誦：'嗡，啊，香卡熱香提卡熱，格達格達格達尼，嘎達亞嘎達亞，格達尼，某某（指特定的人）拉 Raksha Raksha 梭哈'（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿ ཤཾ་ཀ་རེ་ཤནྟི་ཀ་རེ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚི་ནི་གྷ་ཏ་ཡ་གྷ་ཏ་ཡ་གྷུཊྚི་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ལ་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱཧཱ།），以此來守護，並且爲了唸誦匯聚的咒語，如果給予加持，邪魔就無法侵入，所需之物也能輕易獲得。據說此咒是瑪瑪吉（藏文：མ་མཱ་ཀཱི།，Mahāmāmakī）的咒語，在《秘密彙集經》（藏文：གསང་འདུས།）第十四章中提到。瑪瑪吉（藏文：མ་མཱ་ཀཱི།，Mahāmāmakī）通常被描述為具有黑色、白色和紅色的三張面孔，右三手分別持有金剛杵、法輪和紅色根部的藍色蓮花，左手持有鈴、珍寶和寶劍。 這些攝受弟子的方法，似乎是凈化罪業和防止邪魔入侵的甚深方法，因此在其他情況下，也可以根據情況為自己或他人使用，我認為這是很好的。正如在念誦珠串之後所說的那樣，如果在念誦之後向金剛上師祈禱，也可以在那個時候進行。如果在念誦之前祈禱，也可以在那個時候進行，所以順序是不確定的。 第三，關於如何進行唸誦：一般來說，唸誦是對兩個次第都進行的。如《密集后經》所說：'通過共同和殊勝的區分，唸誦被認為是兩種。普通的是四金剛，殊勝的是六支。'因此，在獲得灌頂后，安住于誓言和戒律，次第學習兩個次第的唸誦，這是自己修持道路的方式。如果進行灌頂和開光等，那就是修持，如果不進行，又是什麼呢？因此，像燃燈智（藏文：མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ།，Dīpaṃkaraśrījñāna）等大師……
【English Translation】 After saying these words and giving instructions, while reciting himself, visualize nectar descending from the top of the head, gathering at the navel chakra, and transforming into a kila (Tibetan: ཕུར་བུ།), shaped like a small kila (Tibetan: ཕུར་བུ།), using this kila to strike the obstacles in the disciple's mind. Visualize the intense light of the kila burning away all hatred. The disciple should also visualize himself as the form of Samantabhadra (Tibetan: ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ།), and for protection, visualize in the heart a moon arising from the syllable 'ཨ་' (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: None), marked with various vajras arising from the syllable 'ཨཱཿ' (Tibetan, Devanagari: आ, Romanized Sanskrit: ā, Literal meaning: Ah). On the moon at the crown of the head, visualize a five-pronged vajra arising from the syllable 'ཧཱུཾ' (Tibetan, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hum), standing upright, with Mahāmāmakī (Tibetan: མ་མཱ་ཀཱི།) the samaya being at the center. Visualize the wisdom deity Mahāmāmakī (Tibetan: མ་མཱ་ཀཱི།) residing in his heart, and on the moon in the heart, visualize the center of the vajra, with rays of light emanating from the subtle yellow vajra arising from the mantra chain below, pervading the entire body, thus donning armor for protection. Recite: 'Om Ah Shamkare Shantika re Ghutta Ghutta Ghuttini Ghata Ya Ghata Ya Ghuttini Che Ge Mo La Raksha Raksha Svaha' (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿ ཤཾ་ཀ་རེ་ཤནྟི་ཀ་རེ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚི་ནི་གྷ་ཏ་ཡ་གྷ་ཏ་ཡ་གྷུཊྚི་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ལ་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱཧཱ།), to protect, and to bless the assembled mantra, if empowerment is given, obstacles cannot intrude, and desired objects can be easily obtained. It is said that this mantra is the mantra of Mahāmāmakī (Tibetan: མ་མཱ་ཀཱི།), mentioned in the fourteenth chapter of the Guhyasamāja Tantra (Tibetan: གསང་འདུས།). Mahāmāmakī (Tibetan: མ་མཱ་ཀཱི།) is usually described as having three faces, black, white, and red, with the three right hands holding a vajra, a wheel, and a blue lotus with a red root, and the left hands holding a bell, a jewel, and a sword. These methods of receiving disciples seem to be profound methods for purifying sins and preventing the intrusion of obstacles, so in other situations, it can be used for oneself or others as appropriate, which I think is good. As it is said after the recitation of the mala, if one prays to the Vajra Master after the recitation, it can be done at that time. If one prays before the recitation, it can also be done at that time, so the order is not fixed. Third, regarding how to perform the recitation: Generally, recitation is performed for both stages. As the Later Compendium Sutra says: 'Through the distinction of common and supreme, recitation is considered to be of two types. The ordinary is the four vajras, the supreme is the six branches.' Therefore, after receiving empowerment, abiding in vows and precepts, and learning the recitation of the two stages in sequence, this is the way to cultivate one's own path. If empowerment and consecration are performed, then it is practice, but if not, what is it? Therefore, masters such as Dīpaṃkaraśrījñāna (Tibetan: མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ།) ...
མཁས་གྲུབ་མང་པོས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པར་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བཤད་པ་ནི། 3-2-118a གཞན་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་དང་། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀས་ཐུན་བཞིའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་དགོས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དབང་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་པོ་མདོར་བསགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་འབད་ནས། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་དུལ་བས་བརྟག་པར་བྱ། །ལྷ་ནི་མཉེས་པ་མ་བྱས་ན། །བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་ལྷ་མཉེས་པར་མ་བྱས་ན་རང་ཉིད་སུན་འབྱིན་པར་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཤེས་པས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཚོགས་གསོག་ཅིང་། །བགེགས་ནི་རྣམ་པར་ཉམས་བྱེད་བྱ། །བསྙེན་པ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རིམ་གཉིས་དེ་ཉིད་རིག །དབེན་པར་ཡང་དག་གནས་ནས་ནི། །ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྐྱོ་ན་དེ་ཡི་གསང་སྔགས་བཟླས། །འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོའི་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། །ཡང་ན་རང་གི་ལྷ་ཡི་འབུམ། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་ཁྲི་ཡིན་ཏེ། །འདི་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པར་བརྗོད། །ཅེས་ཚོགས་བསག་པ་དང་བགེགས་ཉམས་པར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཐོག་མར་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་སྔགས་བཟླ་བའི་བསྙེན་པ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་ཚིག་འདི་དག་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ན་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མའི་བསྙེན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ལ་དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་ལ་འཇུག་པས་ལྷ་སྒོམ་པའི་བསྙེན་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག་བྱ་བ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྒྱས་ 3-2-118b པར་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་མངོན་དུ་བྱ་བར་ནུས་པས། འཁོར་ལོར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་གྱིས་མ་བཀག་པའམ་ཚོགས་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་སློབ་མ་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པའི་སྒོ་ནས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྙེན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བཟླས་པའི་གྲངས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་སྔགས་འབུམ་བཟླས་པའམ། ཡང་ན་རང་གི་ལྷ་ཡི་འབུམ། །གཞན་གྱི་ཁྲི་སྟེ་ཡང་ན་ནི། །འཁོར་ལོ་ཅན་གྱི་བཀས་གནང་བྲི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཙོ་བོ་ལས་གནང་བ་ཐོབ་ན་དེ་ཙམ་མ་སོང་ཡང་རུང་བར་གསུངས་སོ། །རི
【現代漢語翻譯】 許多智者先進行修持，完整地展示本尊瑜伽，然後在之後講解壇城的儀軌。 這樣做是因為他們考慮到，無論是否進行灌頂等，無論修持共同成就還是殊勝成就，都需要進行四座本尊瑜伽。如果事先沒有進行修持就進行灌頂等，那就像是自己傷害自己。《心要總集》中說：'壇城殊勝的導師，應事先努力修持，然後以極其調順之心觀察壇城。如果未令本尊歡喜，自己將被譴責。' 黑行者也說，如果未令本尊歡喜，自己將被譴責。《鬘論》中也說：'通曉一切智者之道，事先修持積累資糧，驅除障礙。沒有修持就沒有成就，因此應知二次第。在寂靜處安住，修持本尊輪。疲倦時念誦其真言，唸誦輪之主百萬遍，或者唸誦自己本尊百萬遍，壇城者唸誦十萬遍，這被稱為事先修持。' 這裡說爲了積累資糧和驅除障礙等，首先要修持本尊和唸誦真言，這些話語如果能好好領會就很有用。因此，最初的修持非常重要，那麼在進行灌頂和開光等時，應該修持多少本尊瑜伽呢？《鬘論》中說：'像這樣事先充分修持，就能立即圓滿壇城本尊瑜伽的一切形象，能夠顯現歡喜和攝集。因此，安住于輪者，只要不被輪之主阻礙，或者通過積累資糧的允許，也可以進行壇城和開光，以及攝受弟子等。' 如上所說，通過努力進行四座瑜伽，生起本尊慢和明觀是修持的重點，如何修持將在生起次第的部分詳細講解。唸誦的數量，如《鬘論》中所說，以及《四百五十頌》中也說：'壇城者唸誦真言百萬遍，或者唸誦自己本尊百萬遍，其他（本尊）唸誦十萬遍，或者輪之主允許減少。' 這裡說，如果得到主尊的允許，即使沒有達到那個數量也可以。
【English Translation】 Many wise masters first demonstrate the complete deity yoga for practice, and then explain the mandala ritual. This is because they consider that whether or not empowerment is performed, and whether common or supreme accomplishments are sought, four sessions of deity yoga must be performed. Engaging in empowerment etc. without prior practice is like harming oneself. The Essence Collection states: 'The supreme mandala master should first strive in practice, and then examine the mandala with utmost gentleness. If the deity is not pleased, one will be condemned.' The Black Practitioner also said that if the deity is not pleased, one will be condemned. The Garland also states: 'Knowing the path of the all-knowing, first practice and accumulate merit, and dispel obstacles. Without practice, there is no accomplishment, therefore know the two stages. Abiding in solitude, meditate on the deity's wheel. When tired, recite its mantra, recite the lord of the wheel a million times, or recite one's own deity a million times, the mandala practitioner recites a hundred thousand times, this is called prior practice.' Here it says that in order to accumulate merit and dispel obstacles, one must first practice the deity and recite mantras. These words are useful if one can understand them well. Therefore, the initial practice is very important. So, when engaging in empowerment and consecration etc., how much deity yoga should be practiced? The Garland states: 'Having thus fully performed the prior practice, one can instantly perfect all aspects of the mandala deity yoga, and be able to manifest joy and gathering. Therefore, one who abides in the wheel, as long as he is not obstructed by the lord of the wheel, or with the permission of accumulating merit, can also perform the mandala and consecration, and accept disciples etc.' As mentioned above, striving in the four sessions of yoga to generate deity pride and clarity is the main point of practice, and how to do this will be explained in detail in the section on the generation stage. As for the number of recitations, as mentioned in the Garland, and also in the Four Hundred and Fifty Verses: 'The mandala practitioner recites the mantra a million times, or recites one's own deity a million times, others (deities) recite a hundred thousand times, or the lord of the wheel allows a reduction.' Here it says that if one obtains permission from the main deity, it is acceptable even if that number is not reached.
ན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དང་ཕྲེང་བའི་རྗེས་འབྲང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷའི་འབུམ་གདམ་ང་ཅན་དུ་མཛད་དོ། །བརྟག་གཉིས་ཀྱི་བརྟག་པ་དང་པོའི་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོའི་བཟླས་པ་འབུམ། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཁྲི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་དང་དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་གསུངས་པས། མངོན་བརྗོད་ཀྱི་ཞེ་དགུ་པར་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་འབུམ་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་གདམ་ང་ཅན་ལ་བྱའོ། །ཕྲེང་བའི་དེ་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་བཀོད་པར་སྣང་བས་དེ་ལས་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་འབུམ་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་འགྱུར་ཡང་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ཉིན་མོ་ 3-2-119a འབྱུང་གནས་ཟླ་བའི་ཞབས་དང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡང་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་ལ་འབུམ་ཕྲག་རེ་རེ་བཤད་མོད་ཀྱང་གྲུབ་ཆེན་མར་མེ་མཛད་ལ་ཚད་མར་བྱའོ། །བདེ་མཆོག་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་གསུམ་དང་། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ལྷ་ཞེ་བརྒྱད་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་གཉིས་དང་། བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་དང་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་དྲུག་དྲུག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ཡང་དཱ་རི་ཀ་པས། འབྲིང་ངམ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་གནས་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་དབང་པོ་འབུམ་དུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་མཁའ་འགྲོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ། །བཟླས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་ཁྲི་ཕྲག་སྟེ། །སྦྱིན་སྲེག་མཆོག་གིས་ཉེ་བར་མཆོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ལྷ་བཅུ་གསུམ་མམ་ལྷ་ལྔ་མ་ལ་གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་འཁོར་ལ་ཁྲི་ཕྲག་རེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་སྔགས་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག དེ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་དུས་འཁོར་གྱི་སྐོར་ལས་གསུངས་པ་དང་། སྡོམ་འབྱུང་སོགས་ལས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་དགོས་པར་མང་དུ་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ལ་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་ཚད་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་པས་མི་དགོས་སོ། །དེས་ན་དཱ་རི་ཀ་པས་གསུངས་པ་ཡང་ཆོ་ག་དང་བཟླས་པའི་ཆད་ལྷག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་དག་ 3-2-119b པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟླས་བསྒོམ་གྱི་མཐར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་གྱི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་མིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་བདུན་པ་ལས། གསང་སྔགས་ལྷག་ཆད་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་སྦྱིན་སྲེག་དག་གིས་སྐོངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའ
ི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་གནས་བླ་མ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོའི་བཟླས་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་བ་དག །བྱེ་བ་འབུམ་དང་ཁྲིས་འགྲུབ་འགྱུར། །འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཕྱིར། །ཐ་དད་པར་ནི་བཟླས་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་མཐོང་གྱུར་ན། །བཟླས་པའི་འཕྲོ་ཡང་བཤོལ་བས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་། དེ་ནས་རང་གི་རིག་པ་ལན་ཁྲིའམ་འབུམ་མམ་བྱེ་བ་སྙེད་དུ་བཟླས་ལ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འཁོར་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་གུད་དུ་བཟླ་མི་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་མི་ཆོག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་མཐར་ཐུག་པར་གཏུགས་ནས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཤར་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་པ་ལ་དགོངས་སམ་བརྟག་པར་བྱའོ། །བཟླས་རྒྱུའི་སྔགས་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པས། དཔའ་པོའི་སྙིང་པོའི་གསང་སྔགས་ནི། །ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་དུ་བཟླས་པར་བྱ། །ཞེས་སྙིང་པོའི་སྔགས་ལ་གསུངས་ལ། ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྱིན་པ་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་སྤེལ། ཞེས་བཛྲ་དྷྲིཀ་ལ་སོགས་པའི་འབྱིན་སྔགས་འབྲུ་གསུམ་དང་སྤེལ་བ་བསྙེན་པའི་དུས་ཀྱི་བཟླས་བྱའི་སྔགས་སུ་གསུངས་པ་དང་། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་པའི་སྙིང་པོ་ 3-2-120a འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླས་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། དབང་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པ་ལ་ནི། ཕྲེང་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རིང་རྣམས་ངེས་པར་ནི་དགོས་སོ། །སྡོམ་འབྱུར་གི་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། རྫོགས་ལྡན་ལ་ནི་བཟླས་བྱ་གཅིག །ཉིས་འགྱུར་གསུམ་ལྡན་ལ་བཟླས་བྱ། །སུམ་འགྱུར་གཉིས་ལྡན་ལ་རབ་བརྗོད། །རྩོད་ལྡན་བཟླས་པ་བཞི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་དང་འཁོར་ལ་ཁྲི་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་བཞི་འགྱུར་དུ་བྱ་དགོས་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ་མོད་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་མཐོང་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་གཅིག་པར་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་ལྷ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཏེར་དང་བཅུད་ལེན་སོགས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་སྙིང་པོ་འབུམ་དང་ཉེ་སྙིང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཟློ་བ་དང་བཟླས་པ་གང་བྱས་ཀྱི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པར་གསུངས་ལ། དེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་འགྲེལ་པས་བཤད་ཅིང་ལུང་དྲངས་པ་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཡིན་པས་དེ་ཉིས་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་བཤད་པས། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལ་གསལ་བར་བཤད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་དབང་སྐུར་བ་ལ་སློབ་མའི་སྡིག་པ་ཞི་བ
་དང་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པ་དང་བགེགས་ཚར་བཅད་པ་སོགས་ཡོད་པས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ 3-2-120b པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐོག་མར་བསྙེན་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་བཟླས་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དགོས་པ་དེ་དག་ཡོད་པས་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་དང་དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོ་སོར་གཞུང་དུ་མ་ནས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བསྙེན་པའི་དབྱེ་བ་ལ་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ནི། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་མཐོང་བ་དང་། དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། ལོའམ་ལོ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བ་བཞིར་སྒོམ་པ་དང་། གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་འཁོར་ལ་ཁྲི་ཟློ་བ་གང་རུང་གཅིག་བྱས་པས་ཆོག་པར་འདོད་མོད་ཀྱང་། ལྭ་བ་པས། འཁོར་ལོའི་བདག་པོའི་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཁྲི། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་ལྷའི་མཚན་མ་ཐོབ་པའམ་རང་གི་སེམས་དག་ཅིང་བརྟན་པར་གྱུར་པར་བྱ་སྟེ་སྔོན་དུ་བསྙེན་པའོ། །ཞེས་གྲངས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་ལྟས་གནང་བའི་མཚན་མ་ཐོབ་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པའི་སེམས་དག་པ་ཐོབ་པ་གང་རུང་ཞིག་དགོས་པར་གསུངས་ལ། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པས། ལྷ་ལས་གནང་བ་ཡང་མ་ཐོབ་ཅིང་བཟླས་པའི་གྲངས་ཀྱང་མ་རྫོགས་པས་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་བསྒོམས་ན་བྱར་རུང་བར་བཤད་པ་མི་འཐད་དོ། །མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ལ་གཉིས་ལས། ལྷས་གནང་བའི་མཚན་མ་མ་བྱུང་ན་སེམས་དག་པའི་མཚན་མ་བྱུང་ཡང་བཟླས་པའི་གྲངས་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀླུ་བྱང་གིས་སྒོམ་པ་ 3-2-121a ལྷུར་བྱས་ནས་མཚན་མ་རྙེད་ནས་བྲི་བར་གསུངས་པ་ལ་ཡང་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་གནས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། འཁོར་ལོ་ལ་གནས་ཚུལ་བཞིན་བཟླས། །མཚན་མ་ཐོབ་ནས་ཡང་དག་བྲི། །ཞེས་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པ་ནི་ཐུན་སོ་སོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་ཡིད་གཞན་དུ་མ་གཡེངས་ཤིང་སྨྲ་བ་གཞན་སྤངས་པའི་བཟླས་བརྗོད་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ནས་བཤད་པ་དགོས་ཀྱི། ཐུན་མཚམས་ལས་སོགས་པའི་སྐབས་གཞན་དུ་གང་བྱུང་དུ་བགྲངས་པས་མི་ཆོག་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བཟླས་ལུགས་ལ་གང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་གནས་སུ་མཎྜལ་བྱས་པ་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་བྱས་ནས་དེར་ལྷ་བསྒོམས་ཏེ་བཟླ་ཞེས་པྲཛྙཱ་ཤྲཱི་ཟེར་བ་དང་། འཇིགས་བྱེད་ལྷས་དབང་མེད་བྱུང་ན་བཟླས་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་ལ་ལྷས་གནང་བར་བསམས་པས་བྱར་རུང་བ་དང་ལྷ་ཡང་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཆོག་པར་འདོད་པ
【現代漢語翻譯】 因為具有增長功德和降伏魔障等作用，所以在進行息增等事業時使用，這種說法是不合理的。如果這樣說成立，那麼最初進行近修時，所有的唸誦和禪修也都需要具備這些作用，那麼這些也都會變成成辦事業的時機。這樣就與經典中多次提到的先進行近修，然後再成辦事業的說法相矛盾。關於近修的分類，勇金剛（དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ།，Dpa' bo rdo rje，Vīra Vajra）分爲了三種：有相近修是指通過四座瑜伽，見到煙等驗相；時限近修是指修一年、半年或四個月；數量近修是指唸誦主尊十萬遍，眷屬一萬遍，有人認為這樣就可以，但是拉瓦巴（ལྭ་བ་པ།，Lwa ba pa，Lavapa）說：『輪王的唸誦十萬遍，壇城主的唸誦一萬遍。』如其所說，通過唸誦獲得本尊的驗相，或者使自己的心清凈而穩固，這才是之前的近修。也就是說，通過數量的唸誦和本尊瑜伽，獲得本尊賜予的驗相，或者獲得本尊瑜伽穩固的清凈心，必須具備其中之一。吉祥持（དཔལ་འཛིན།，Dpal 'dzin）也這樣說過。因此，如果既沒有獲得本尊的賜予，也沒有唸誦圓滿數量，就說在一年等三種時間中的任何一種時間裡修習就可以，這種說法是不合理的。有相近修有兩種情況：如果沒有出現本尊賜予的驗相，那麼也要出現心清凈的驗相，並且唸誦的數量要圓滿。克魯江（ཀླུ་བྱང།，Klu byang）說，專心禪修，獲得驗相后才能書寫，這也說明要安住于唸誦。四百五十頌中也說：『安住于輪，如法念誦，獲得驗相后，如實書寫。』這說明兩者都需要具備。唸誦是指在每個時段的瑜伽中，不讓心散亂到其他地方，並且斷絕其他言語的唸誦，這需要按照修法中所說的那樣進行。在時段間隙等其他時候隨意計數是不可以的，這將在後面解釋。關於唸誦的方式，在進行壇城的地方，製作曼扎，上面放上酥油燈和花束，在那裡觀想本尊進行唸誦，這是帕札那西日（པྲཛྙཱ་ཤྲཱི།，Prajñāśrī）所說的。如果怖畏金剛（འཇིགས་བྱེད།，'Jigs byed，Bhairava）不由自主地出現，那麼可以進行多次唸誦，並觀想本尊賜予加持，這樣做也是可以的，或者觀想一位勇士本尊也可以。 因為具有增長功德和降伏魔障等作用，所以在進行息增等事業時使用，這種說法是不合理的。如果這樣說成立，那麼最初進行近修時，所有的唸誦和禪修也都需要具備這些作用，那麼這些也都會變成成辦事業的時機。這樣就與經典中多次提到的先進行近修，然後再成辦事業的說法相矛盾。關於近修的分類，勇金剛（དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ།，Dpa' bo rdo rje，Vīra Vajra）分爲了三種：有相近修是指通過四座瑜伽，見到煙等驗相；時限近修是指修一年、半年或四個月；數量近修是指唸誦主尊十萬遍，眷屬一萬遍，有人認為這樣就可以，但是拉瓦巴（ལྭ་བ་པ།，Lwa ba pa，Lavapa）說：『輪王的唸誦十萬遍，壇城主的唸誦一萬遍。』如其所說，通過唸誦獲得本尊的驗相，或者使自己的心清凈而穩固，這才是之前的近修。也就是說，通過數量的唸誦和本尊瑜伽，獲得本尊賜予的驗相，或者獲得本尊瑜伽穩固的清凈心，必須具備其中之一。吉祥持（དཔལ་འཛིན།，Dpal 'dzin）也這樣說過。因此，如果既沒有獲得本尊的賜予，也沒有唸誦圓滿數量，就說在一年等三種時間中的任何一種時間裡修習就可以，這種說法是不合理的。有相近修有兩種情況：如果沒有出現本尊賜予的驗相，那麼也要出現心清凈的驗相，並且唸誦的數量要圓滿。克魯江（ཀླུ་བྱང།，Klu byang）說，專心禪修，獲得驗相后才能書寫，這也說明要安住于唸誦。四百五十頌中也說：『安住于輪，如法念誦，獲得驗相后，如實書寫。』這說明兩者都需要具備。唸誦是指在每個時段的瑜伽中，不讓心散亂到其他地方，並且斷絕其他言語的唸誦，這需要按照修法中所說的那樣進行。在時段間隙等其他時候隨意計數是不可以的，這將在後面解釋。關於唸誦的方式，在進行壇城的地方，製作曼扎，上面放上酥油燈和花束，在那裡觀想本尊進行唸誦，這是帕札那西日（པྲཛྙཱ་ཤྲཱི།，Prajñāśrī）所說的。如果怖畏金剛（འཇིགས་བྱེད།，'Jigs byed，Bhairava）不由自主地出現，那麼可以進行多次唸誦，並觀想本尊賜予加持，這樣做也是可以的，或者觀想一位勇士本尊也可以。
【English Translation】 It is unreasonable to say that it is used when performing activities such as pacifying and increasing because it has the effect of increasing merit and subduing obstacles. If this is the case, then all the recitations and meditations during the initial approach also need to have these effects, and these will also become the time to accomplish the desired results. This contradicts all the statements in the scriptures that mention first performing the approach and then accomplishing the desired results. Regarding the classification of approach, Vīra Vajra divides it into three types: the approach with signs, which refers to seeing signs such as smoke through the four-session yoga; the time-limited approach, which refers to practicing for a year, half a year, or four months; and the numerical approach, which refers to reciting the main deity 100,000 times and the retinue 10,000 times, which some people think is sufficient. However, Lavapa said: 'The king of wheels recites 100,000 times, and the lord of the mandala recites 10,000 times.' As he said, obtaining the signs of the deity through recitation, or making one's mind pure and stable, is the previous approach. That is to say, through the numerical recitation and the deity yoga, obtaining the signs bestowed by the deity, or obtaining the pure mind that is stable in the deity yoga, one of these must be possessed.吉祥持 also said the same. Therefore, if one has neither obtained the bestowal of the deity nor completed the number of recitations, it is unreasonable to say that practicing in any of the three times, such as a year, is sufficient. There are two situations for the approach with signs: if the signs bestowed by the deity do not appear, then the signs of a pure mind must also appear, and the number of recitations must be completed. 克魯江 said that one should concentrate on meditation and write after obtaining the signs, which also indicates that one should abide in recitation. The Four Hundred and Fifty Verses also say: 'Abiding in the wheel, reciting according to the Dharma, and writing correctly after obtaining the signs.' This indicates that both need to be possessed. Recitation refers to the recitation in each session of yoga, without letting the mind wander to other places, and cutting off other speech, which needs to be done as described in the sadhana. Counting casually at other times, such as during session breaks, is not allowed, which will be explained later. Regarding the method of recitation, in the place where the mandala is made, make a mandala, put a butter lamp and a bouquet of flowers on it, and visualize the deity there and recite, as Prajñāśrī said. If Bhairava appears involuntarily, then one can perform multiple recitations and visualize the deity bestowing blessings, which is also acceptable, or one can visualize a single hero deity. It is unreasonable to say that it is used when performing activities such as pacifying and increasing because it has the effect of increasing merit and subduing obstacles. If this is the case, then all the recitations and meditations during the initial approach also need to have these effects, and these will also become the time to accomplish the desired results. This contradicts all the statements in the scriptures that mention first performing the approach and then accomplishing the desired results. Regarding the classification of approach, Vīra Vajra divides it into three types: the approach with signs, which refers to seeing signs such as smoke through the four-session yoga; the time-limited approach, which refers to practicing for a year, half a year, or four months; and the numerical approach, which refers to reciting the main deity 100,000 times and the retinue 10,000 times, which some people think is sufficient. However, Lavapa said: 'The king of wheels recites 100,000 times, and the lord of the mandala recites 10,000 times.' As he said, obtaining the signs of the deity through recitation, or making one's mind pure and stable, is the previous approach. That is to say, through the numerical recitation and the deity yoga, obtaining the signs bestowed by the deity, or obtaining the pure mind that is stable in the deity yoga, one of these must be possessed.吉祥持 also said the same. Therefore, if one has neither obtained the bestowal of the deity nor completed the number of recitations, it is unreasonable to say that practicing in any of the three times, such as a year, is sufficient. There are two situations for the approach with signs: if the signs bestowed by the deity do not appear, then the signs of a pure mind must also appear, and the number of recitations must be completed. 克魯江 said that one should concentrate on meditation and write after obtaining the signs, which also indicates that one should abide in recitation. The Four Hundred and Fifty Verses also say: 'Abiding in the wheel, reciting according to the Dharma, and writing correctly after obtaining the signs.' This indicates that both need to be possessed. Recitation refers to the recitation in each session of yoga, without letting the mind wander to other places, and cutting off other speech, which needs to be done as described in the sadhana. Counting casually at other times, such as during session breaks, is not allowed, which will be explained later. Regarding the method of recitation, in the place where the mandala is made, make a mandala, put a butter lamp and a bouquet of flowers on it, and visualize the deity there and recite, as Prajñāśrī said. If Bhairava appears involuntarily, then one can perform multiple recitations and visualize the deity bestowing blessings, which is also acceptable, or one can visualize a single hero deity.
་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱེད་ཁུངས་ཐུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་མི་དགོས་ཤིང་མི་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་བུམ་སྐྱེད་དམ་ཡང་ན་མདུན་སྐྱེད་བྱས་ལ་བཟླས་པ་བྱ་གསུང་ཡང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁུངས་ཐོབ་དུ་མས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་བསྒོམ་བཟླས་མ་གཏོགས་པ་དམིགས་བསལ་མ་བཤད་པས་སྤྱིར་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་ཐུན་བཞིར་བྱེད་པ་དང་། དབང་སྐུར་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་བཟླས་བྱེད་པ་རྣམས་ཁྱད་མེད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་ཡང་དབང་སྐུར་རེས་ཀྱིས་གྲངས་རྫོགས་པའི་བཟླས་བསྒོམ་བྱ་བར་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་བཞེད་མོད་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ 3-2-121b བསྒོམ་བཟླས་ལན་ཅིག་སོང་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་ལ། འོན་ཀྱང་བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་དབང་བྱེད་པ་ལའང་རྨི་ལམ་བརྟགས་ནས་གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་མ་བཀག་པ་གང་རུང་དགོས་པར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ལྷ་མི་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལ་ནི་བསྒོམ་བཟླས་སོ་སོར་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ལ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་པས་ཀྱང་ཆོག་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལྟ་བུ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་གཙོ་འཁོར་ཚང་བའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱའོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དབང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ། བཞི་པ་ལ་གཉིས། ཆོ་ག་བྱ་བའི་དུས་བསྟན་པ་དང་། ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ ཆོ་ག་བྱ་བའི་དུས་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དུས་དང་ཚེས་གྲངས་ཞི་བ་ལ། །སྔགས་ཀྱི་སྤྱན་འདྲེན་བྱེད་པ་ནི། །བསམས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཚེས་གྲངས་ངན་དང་དུས་མིན་དང་། །གནས་མིན་ཆོ་གར་མི་ལྡན་པར། །མཁས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་མི་བྲིའོ། །བྲིས་ན་དོགས་པ་མེད་པར་འཆི། །ཞེས་དང་། ཡུད་ཙམ་རྣམས་ནི་རྒྱུད་ཀུན་གྱི། །བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་ལ་ཤིས། །དེ་དག་ལ་སོགས་བཟང་པོ་དང་། །བྱེད་པ་བཟང་ལ་རྟག་ཏུ་བྲི། །མི་བཟང་བ་ལ་བརྩོན་པའི་ལས། །གང་དུ་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་ཚེས་གྲངས་སོགས་ཀྱི་དུས་བཟང་ངན་གྱི་ཚེ་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བར་གསུངས་པས་དེ་དག་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་གང་ལ་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ནས་ནི། །དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཉ་ཡི་བར། །འདི་ཡི་བར་དུ་མཁས་པ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྲི། །བགེགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནད་གཅོད་དང་། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག །དཔྱད་མི་དགོས་པར་དབྱར་ཡང་ནི། །མཁས་པས་དུས་བཞིན་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། 3-2-122a ཟླ་བ་བདུན་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བར་བཤད་པ་དབྱར་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཟླ་བ་བདུན་པོའི་ཡར་ངོ་མར་ངོ
【現代漢語翻譯】 因此，對於那些沒有可靠知識來源的人，沒有必要這樣做，也不應該這樣做。有些藏族喇嘛說，應該在瓶灌頂或前置觀修後進行唸誦，但瑪爾梅澤桑波（Marmeze Sangpo）等許多可靠來源說，除了在證悟階段所說的觀修和唸誦之外，沒有特別的說明，所以通常將本尊的觀修和唸誦分為四座。爲了灌頂等目的而進行的四座觀修和唸誦沒有什麼不同。有些藏族喇嘛認為，在一個壇城中，可以通過輪流灌頂來完成唸誦的數量，但如果像前面所說的觀修和唸誦進行一次，就足夠了。然而，據說在進行觀修和唸誦的閉關之後，要進行灌頂，需要觀察夢境，得到允許或不被阻止，所以應該這樣做。對於本尊不同的壇城，需要分別進行觀修和唸誦，但在某些情況下，可以只進行一個勇士的觀修和唸誦，例如金剛怖畏金剛（Vajrabhairava），除此之外，應該進行主尊和眷屬完整的觀修和唸誦。 如何從閉關中進行灌頂的次第 第四部分分為兩部分：展示進行儀軌的時間和進行儀軌的次第。 展示進行儀軌的時間 第一，在《總續》（Spya gyu）中說：'以真實的寂靜之心，在寂靜的時間和日期，進行咒語的迎請，將獲得所想的成就。'又說：'在不好的日期和時間，不適當的地點，不具備儀軌的情況下，智者不應繪製壇城。如果繪製，無疑會死亡。'又說：'片刻對於所有續部的行為儀軌都是吉祥的。對於那些好的，應該總是繪製好的行為。對於不好的，努力的工作什麼也不會成功。'因此，在好的和壞的日期等時間進行儀軌，有很大的利益和壞處，所以應該檢查這些。關於在哪個月進行，在《總續》中說：'從秋季第二個月的十五日到春季最後一個月的十五日，在這段時間內，智者應該如儀軌般繪製壇城。驅除障礙的壇城、消除疾病的壇城，以及成就的壇城，不需要考慮，在夏季，智者也應該按時繪製。'如上所述，七個月可以進行灌頂的壇城，夏季也可以進行其他壇城。七個月的上下弦月。
【English Translation】 Therefore, for those who do not have a reliable source of knowledge, there is no need to do so, nor should it be done. Some Tibetan lamas say that recitation should be done after vase empowerment or front generation, but many reliable sources such as Marmeze Sangpo say that apart from the meditation and recitation mentioned in the context of realization, there is no special instruction, so generally the deity's meditation and recitation are divided into four sessions. There is no difference between the four sessions of meditation and recitation performed for the purpose of empowerment, etc. Some Tibetan lamas believe that in one mandala, the number of recitations can be completed by alternating empowerments, but if the meditation and recitation as mentioned earlier are performed once, it is sufficient. However, it is said that after the retreat of meditation and recitation, to perform the empowerment, it is necessary to observe the dreams and obtain permission or not be prevented, so it should be done accordingly. For different mandalas of the same deity, meditation and recitation should be performed separately, but in some cases, it is permissible to perform the meditation and recitation of only one hero, such as Vajrabhairava, but apart from that, the meditation and recitation of the main deity and retinue should be performed completely. The order of how to perform empowerment from retreat The fourth part is divided into two parts: showing the time to perform the ritual and the order of how to perform the ritual. Showing the time to perform the ritual First, in the 'General Tantra' (Spya gyu) it says: 'With a true peaceful mind, at a peaceful time and date, performing the invocation of the mantra, one will obtain the desired accomplishment.' It also says: 'At a bad date and time, an inappropriate place, without the ritual, the wise should not draw the mandala. If drawn, one will undoubtedly die.' It also says: 'Moments are auspicious for all the ritual actions of all tantras. For those that are good, one should always draw good actions. For those that are not good, no effort will succeed.' Therefore, performing rituals at good and bad times such as dates has great benefits and harms, so these should be examined. Regarding which month to perform, in the 'General Tantra' it says: 'From the fifteenth day of the middle autumn month to the fifteenth day of the last spring month, during this time, the wise should draw the mandala according to the ritual. The mandala for dispelling obstacles, the mandala for eliminating diseases, and the mandala for accomplishment, do not need to be considered, and in summer, the wise should also draw them on time.' As mentioned above, the mandala for empowerment can be performed for seven months, and other mandalas can also be performed in summer. The waxing and waning moons of the seven months.
་གང་ལ་བྱ་བ་དང་ཡར་གྱི་ཚེས་གྲངས་གང་ལ་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། མཁས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡི། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་དག་ལ། །ཟླ་བ་ཉའམ་བཅུ་གསུམ་མམ། །ཚེས་བརྒྱད་དག་གམ་བཅུ་བཞི་འམ། །ཚེས་བཅུ་དང་ནི་བཅུ་གཅིག་གམ། །ཡང་ན་ཡར་གྱི་ཚེས་གཅིག་གམ། །ཚེས་ལྔའམ་ཡང་ན་ཚེས་བདུན་ནམ། །ཡང་ན་ཚེས་གྲངས་གསུམ་ཡང་རུང་། །ཉི་མ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བྲི། །མར་གྱི་ངོ་ཡི་དུས་མཚམས་ལའང་། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་རབ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། གལ་ཏེ་གཟའ་དང་རྗེས་མཐུན་ན། །ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལའང་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཟའ་གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཕུར་བུ་དང་ནི་ཟླ་བ་དང་། །པ་བ་སངས་དང་ཉི་མ་བཟང་། །གཞན་ལ་རབ་ཏུ་དྲག་པོ་ཡི། །ལས་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྐར་མ་གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས།རྒྱལ་དང་སྐག་དང་ས་ག་དང་། །མེ་བཞི་ནག་པ་ཐ་སྐར་དང་། །སྣྲོན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་རབ་ཏུ་ཤིས། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་། །རྒྱུ་སྐར་དག་ནི་བཟང་པོ་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །དྲག་པོ་ལ་ནི་དྲག་པོ་བྲི། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བ་དང་བྱེད་པ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤངས་ནས་བྱའོ། །དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཉི་མ་ཟླ་བ་གཟའ་ཟིན་དང་། །ཡ་མཚན་ཆེ་ལྟས་བྱུང་བ་དང་། །ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ནི་ཟླ་བ་ལ། །བསྒྲིམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ 3-2-122b ཡང་ཡོ་བྱད་ཚོགས་པ་དང་དད་པ་བདོ་བ་དང་ལས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འཚེ་བ་མེད་ཅིང་མེ་ཏོག་མོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སློབ་མའི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་བྱིན་པའི་སྔགས་ནི་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་ལེགས་གྲུབ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དུས་བཟང་བའི་སྔ་དྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་བྱ་བར་ཕྲེང་བར་བཤད་དོ། ། ༈ ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབང་གི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དངོས་དང་། དབང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ དབང་གི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དངོས། དང་པོ་ལ་སྒྱུ་དྲའི་གཉིས་པ་ལས། །དང་པོ་ས་གཞི་ཡོངས་སུ་གཟུང་། །གཉིས་པ་སྟ་གོན་གནས་པ་སྟེ། །ནུབ་གསུམ་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གསུམ། སའི་ཆོ་ག་དང་། སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དངོས་གཞིའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ སའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་དྲུག །ས་བརྟག་པ། ས་བསླང་བ། ས་སྦྱང་བ། ས་གཟུང་བ། བསྲུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་བཤད་པའོ། ། ༈ ས་བརྟག་པ། དང་པོ་ནི། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་བསྟན་པར་འདོད་པས་ཕྲེང་བ་གཞིར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཕ་རྒྱུད་དང་
【現代漢語翻譯】 關於何時進行（壇城繪製）以及在每月哪幾天進行，在《密集續》中說：『智者如是說，在每月上半月的純凈日子裡，初二或十三，初八或十四，初十或十一，或者上半月初一，初五或初七，或者初三也可以。在這十天里，應極其謹慎地繪製壇城。在下半月的時間裡，繪製壇城也沒有衝突。』如《灌頂續》所說：『如果與星宿和順應，在黑月也可以開始。』關於在哪一天進行，也在《密集續》中說：『星期四、星期二、星期五和星期日是吉祥的。對於其他日子，應開始所有猛烈的行為。』關於在哪個星宿進行，也在《密集續》中說：『氐宿、角宿、心宿、畢宿、翼宿、房宿、尾宿等，對於壇城來說是極其吉祥的。』等等，對於寂靜和吉祥的星宿，有智慧的人應繪製壇城。對於猛烈的行為，應繪製猛烈的壇城。』因此，應避免所有不良的結合和行為。 關於時間的其他特殊性，也在總續中說：『在日食、月食、星宿錯亂時，出現巨大徵兆時，以及神變月，應謹慎地繪製壇城。』此外，在器具齊全、信心增長、努力工作、沒有傷害且鮮花盛開時，以及通過弟子的侍奉使上師歡喜時，也應進行（壇城繪製）。《善成經》中也說，在上師歡喜時給予的真言會迅速成就。因此，應從這樣的吉祥時刻的早晨開始進行壇城的工作。 如何進行儀軌的次第： 第二部分分為兩部分：灌頂儀軌的次第和作為灌頂組成部分的儀軌。 灌頂儀軌的次第： 第一部分，如《幻網經》第二品所說：『首先是土地的完全掌握，第二是準備就緒，第三是進入。』分為三部分：土地儀軌、準備儀軌和正行儀軌。 土地儀軌： 第一部分分為六個方面：觀察土地、喚起土地、凈化土地、掌握土地、守護和加持土地，以及討論其他地點和壇城是否需要土地儀軌。 觀察土地： 首先，因為這裡想要展示所有壇城的共同儀軌，所以以《鬘論》為基礎，它是父續和...
【English Translation】 Regarding when to perform (mandala drawing) and on which dates of the month, it says in the Guhyasamāja Tantra: 'As the wise have said, on the pure days of the waxing moon, the second or thirteenth, the eighth or fourteenth, the tenth or eleventh, or the first of the waxing moon, the fifth or the seventh, or even the third is acceptable. On these ten days, one should draw the mandala with utmost care. During the waning moon, there is no conflict in drawing the mandala.' As stated in the Abhiṣeka Tantra: 'If it is in harmony with the planets and constellations, one can begin even in the dark month.' Regarding on which day to perform, it also says in the Guhyasamāja Tantra: 'Thursday, Tuesday, Friday, and Sunday are auspicious. For other days, one should begin all fierce actions.' Regarding which constellation to perform under, it also says in the Guhyasamāja Tantra: 'Revati, Krittika, Magha, Rohini, Uttara Phalguni, Anuradha, Mula, etc., are extremely auspicious for mandalas.' And so on, for peaceful and auspicious constellations, the wise should draw mandalas. For fierce actions, one should draw fierce mandalas.' Therefore, all bad combinations and actions should be avoided. Regarding other specificities of time, it also says in the general tantra: 'During solar eclipses, lunar eclipses, planetary disturbances, when great omens appear, and during the month of miracles, one should carefully draw mandalas.' Furthermore, it is said that (mandala drawing) should also be performed when implements are complete, faith is increasing, work is being done diligently, there is no harm and flowers are abundant, and when the guru is pleased by the disciples' service. It is also said in the Legs Grub that mantras given when the guru is pleased will be quickly accomplished. Therefore, the work of the mandala should be started from the morning of such an auspicious time. The order of how to perform the ritual: The second part is divided into two parts: the order of the empowerment ritual and the rituals that are part of the empowerment. The order of the empowerment ritual: The first part, as stated in the second chapter of the Mayajala Tantra: 'First is the complete mastery of the land, second is being prepared, and third is entering.' Divided into three parts: the land ritual, the preparation ritual, and the main ritual. The land ritual: The first part is divided into six aspects: examining the land, invoking the land, purifying the land, mastering the land, protecting and blessing the land, and discussing whether other places and mandalas need the land ritual. Examining the land: First, because here we want to show the common ritual of all mandalas, we base it on the Garland Tantra, which is the Father Tantra and...
མ་རྒྱུད་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནས་མིན་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ན་འཆི་བར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གནས་སུ་རུང་མི་རུང་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཤར་དུ་བྲིས་ན་རྒྱལ་པོ་འཆི་ཞིང་ཡུལ་མི་ལ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་དང་། ལྷོར་ནི་གང་གི་དོན་དུ་བྲིས་པ་དང་། ནུབ་ཏུ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་། བྱང་དུ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ཞུགས་པ་རྣམས་འཆི་བ་དང་། མེར་ནི་ཆར་དང་། བདེན་བྲལ་དུ་མུ་གེ་དང་། རླུང་དུ་ཆར་རླུང་འབྱུང་ཞིང་། མཆོད་རྟེན་ལ་ཉེ་བར་ནི་འཆི་ 3-2-123a བ་དང་། ཀླུ་གནས་པའི་ཆུ་དང་ཉེ་བར་ནི་ཆུ་འབྱུང་བ་དང་། ཤིང་གྲིབ་ཏུ་བྱིས་པ་འཆི་བར་ཤེས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་དོར་ཏེ། གྲོང་རྡལ་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚུལ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཁྱིམ་རྣམས་ཀྱི་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་སུའམ། ཡང་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་ཤར་དང་བྱང་གཞོལ་བར་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དཔལ་མཆོག་སྨད་འགྲེལ་ལས་མེར་ཆར་མི་འབབ་པ་དང་མེའི་འཇིགས་པ་འབྱུང་བ་དང་རླུང་དུ་ཆུ་ཆེན་པོ་འབབ་པར་གསུངས་པས་སྔ་མ་དང་མི་འདྲ་ལ་ཤིང་གི་གནས་སུ་འཆི་ཤིང་ཀླུའི་གནས་སུ་འཆི་བ་དང་དམུ་རྫིང་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། །ལྷོར་གྲོང་ཁྱེར་སྟོངས་པ་ལྷག་པ་མ་གཏོགས་པ་གནས་དྲུག་ནི། སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ་དེ་རྣམས་སྟོན་པས་གསུངས་པར་བཤད་དོ། །མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱེད་པ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དེ་དང་ཉེ་བར་བྱེད་པ་བཀག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང་། གྲོང་དང་དུར་ཁྲོད་ཚོང་འདུས་དང་། །ཚལ་དང་ལྷ་ཁང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི། །ཤར་དང་བྱང་གི་ས་གཞི་ཤིས། །ལྷོ་དང་ནུབ་ཕྱོགས་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་དང་། ཡང་ན་ཡིད་ནི་གང་དགའ་བར། །དེ་རྣམས་སུ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་བདུན་དུ་མི་རུང་བ་དང་ཡིད་གང་དུ་དགའ་བར་བྱ་བ་གཉིས་འགལ་ཞིང་ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཤར་དང་བྱང་ནི་བྱང་ཤར་ལ་དགོངས་ལ། ཕྱོགས་བདུན་བཀག་པ་ནི་གྲོང་དང་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་མི་བྱེད་པར་དེ་དག་དང་ཉེ་བར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་བྱེད་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཡང་བྱར་མི་རུང་ཞིང་། དེ་འདྲ་མིན་པའི་སར་བྱེད་ན་ 3-2-123b ཡིད་དུ་འོང་བའི་གནས་སུ་བྱས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་བཟང་བའི། །ཚོགས་པ་དག་ནི་རྙེད་པར་དཀའ། །མདོར་ན་ས་གཞི་མཉམ་པ་དང་། །མདངས་སྣུམ་ཤར་དུ་གཞོལ་བ་བཞེད། །ཆུ་མང་ལྡན་པའི་གནས་དང་ནི། །ལྗོན་ཤིང་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་། །བདག་གི་མིག་ཡ
【現代漢語翻譯】 因為母續等壇城的儀軌是共同的灌頂，而且儀軌非常詳盡和清晰。如果不在合適的地方繪製壇城，總續中說會導致死亡，因此需要考察繪製壇城的地方是否合適。如果在東方繪製，國王會死亡，對當地居民會造成各種危害；在南方繪製，會對所為之事不利；在西方繪製，上師會死亡；在北方繪製，進入壇城的人會死亡；在火方繪製，會下冰雹；在無真方繪製，會發生饑荒；在風方繪製，會發生暴風雨；靠近佛塔繪製會導致死亡；靠近龍居住的水邊會導致水災；在樹蔭下繪製會導致兒童死亡。瞭解這些后，應該避開所有這些地方，在城鎮、村莊、花園、寺廟和房屋等有權勢者的邊界處，或者在令人愉快且朝向東方和北方的地方繪製，這是《鬘論》中所說的。吉祥勝妙下部釋中說，在火方不會下雨，會發生火災的危險，在風方會下大雨，這與之前的說法不同。在樹木的地方會導致死亡，在龍的地方會導致死亡和水池乾涸。除了南方會導致城市空虛外，其餘六個地方與之前的說法相同，這些都是導師所說的。在佛塔附近進行儀式是總續中所說的，因此禁止在靠近佛塔的地方進行。金剛空行母四十六品中也說：『村莊和墓地，集市和花園，寺廟和城市，東方和北方的土地吉祥，南方和西方則不然。』又說：『或者在任何你喜歡的地方，在這些地方繪製壇城。』這表明可以選擇。如果說在七個方向不合適，而在任何喜歡的地方都可以，這二者是矛盾的，在東方和北方進行儀式也是矛盾的，那麼沒有矛盾。東方和北方指的是東北方，禁止七個方向是指不要在村莊和寺廟等內部進行，而是在這些地方附近的外圍繪製壇城，或者建造壇城的房屋，即使令人愉快也不行。如果不是這樣的地方，那麼在令人愉快的地方進行儀式就可以了。總續中說：『難以找到圓滿美好的集會，總之，喜歡平坦的土地，光澤柔滑且朝向東方，以及擁有豐富水源和美麗樹木裝飾的地方，我的眼睛……』 Because the mandala rituals of the Mother Tantra and others are common empowerments, and because the rituals are very detailed and clear. If the mandala is drawn in an unsuitable place, the General Tantra states that it will lead to death. Therefore, it is necessary to examine whether the place for drawing the mandala is suitable. If drawn in the east, the king will die, and various harms will befall the local people; if in the south, it will be detrimental to the purpose for which it is drawn; if in the west, the guru will die; if in the north, those who enter the mandala will die; if in the fire direction, there will be hail; if in the direction of untruth, there will be famine; if in the wind direction, there will be storms; near a stupa, there will be death; near water where nagas reside, there will be floods; in the shade of a tree, a child will die. Having understood all this, one should abandon all these places and draw the mandala on the boundary of those in power in towns, villages, gardens, temples, and houses, or in a pleasant place facing east and north, as stated in the 'Garland Treatise'. The Lower Commentary of Glorious Supreme states that in the fire direction, there will be no rain and there will be danger of fire, and in the wind direction, there will be heavy rain, which is different from the previous statement. In the place of trees, there will be death, and in the place of nagas, there will be death and the drying up of ponds. Except for the south, where the city will be emptied, the other six places are the same as before, and it is said that these were taught by the Teacher. Performing rituals near a stupa is mentioned in the General Tantra, so it is forbidden to do so near it. The Forty-Sixth Chapter of Vajra Dakini also states: 'Villages and cemeteries, markets and gardens, temples and cities, the eastern and northern grounds are auspicious, the southern and western directions are not so.' And also: 'Or in any place that pleases the mind, in these places draw the mandala.' This indicates that there is a choice. If it is said that it is not suitable in seven directions and that it can be done in any place one likes, these two are contradictory, and performing rituals in the eastern and northern directions is also contradictory, then there is no contradiction. East and north refer to the northeast, and the prohibition of seven directions means not to perform rituals inside villages and temples, but to draw the mandala on the periphery near these places, or to build a house for the mandala, which is not allowed even if it is pleasant. If it is not such a place, then it is permissible to perform the ritual in a pleasant place. The General Tantra states: 'Difficult to find a perfect and excellent gathering, in short, one prefers a flat land, with smooth luster and facing east, and a place with abundant water and adorned with beautiful trees, my eyes...'
【English Translation】 Because the mandala rituals of the Mother Tantra and others are common empowerments, and because the rituals are very detailed and clear. If the mandala is drawn in an unsuitable place, the General Tantra states that it will lead to death. Therefore, it is necessary to examine whether the place for drawing the mandala is suitable. If drawn in the east, the king will die, and various harms will befall the local people; if in the south, it will be detrimental to the purpose for which it is drawn; if in the west, the guru will die; if in the north, those who enter the mandala will die; if in the fire direction, there will be hail; if in the direction of untruth, there will be famine; if in the wind direction, there will be storms; near a stupa, there will be death; near water where nagas reside, there will be floods; in the shade of a tree, a child will die. Having understood all this, one should abandon all these places and draw the mandala on the boundary of those in power in towns, villages, gardens, temples, and houses, or in a pleasant place facing east and north, as stated in the 'Garland Treatise'. The Lower Commentary of Glorious Supreme states that in the fire direction, there will be no rain and there will be danger of fire, and in the wind direction, there will be heavy rain, which is different from the previous statement. In the place of trees, there will be death, and in the place of nagas, there will be death and the drying up of ponds. Except for the south, where the city will be emptied, the other six places are the same as before, and it is said that these were taught by the Teacher. Performing rituals near a stupa is mentioned in the General Tantra, so it is forbidden to do so near it. The Forty-Sixth Chapter of Vajra Dakini also states: 'Villages and cemeteries, markets and gardens, temples and cities, the eastern and northern grounds are auspicious, the southern and western directions are not so.' And also: 'Or in any place that pleases the mind, in these places draw the mandala.' This indicates that there is a choice. If it is said that it is not suitable in seven directions and that it can be done in any place one likes, these two are contradictory, and performing rituals in the eastern and northern directions is also contradictory, then there is no contradiction. East and north refer to the northeast, and the prohibition of seven directions means not to perform rituals inside villages and temples, but to draw the mandala on the periphery near these places, or to build a house for the mandala, which is not allowed even if it is pleasant. If it is not such a place, then it is permissible to perform the ritual in a pleasant place. The General Tantra states: 'Difficult to find a perfect and excellent gathering, in short, one prefers a flat land, with smooth luster and facing east, and a place with abundant water and adorned with beautiful trees, my eyes...'
ིད་མགུ་བ་དང་། །འཚེ་མེད་ཟུག་རྔུ་སྤངས་པ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་གནས་སུ་ཤིས་པ་སྟེ། །མི་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཐོབ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཟུང་རྔུ་ནི་ཚེར་མ་དང་གྱོ་དུམ་དང་ངམ་གྲོག་དང་རུས་པ་དང་སྡོང་དུམ་དང་ཁུང་བུ་དང་གྲོག་མཁར་དང་ཐལ་བ་དང་ཚ་རྒོ་ཅན་དང་། གསེག་མ་དང་རྡོ་དང་རྡུལ་དང་སྐྲ་དང་སྲིན་བུ་དང་གྲོག་སྦུར་སོགས་མང་བ་ལས་ཀུན་ལ་སྤང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཡང་གཞོལ་བ་དགོས་པར་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བར་ས་ཤིན་ཏུ་རུས་སྦལ་གྱི་རྒྱབ་ལྟ་བུ་ནི་འཆི་བ་དང་ནོར་ཉམས་པའི་རྒྱུར་བཤད་པས་སྤང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། གཙུག་ལག་ཁང་གི་གནས་ཁང་དང་། །ཚལ་དང་རི་རྩེ་རྡོ་ལེབ་དང་། །ཁང་བཟང་གི་ནི་སྟེང་ཕྱོགས་དང་། །དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ལྷ་ཡི་ཁྱིམ། །ས་ཡི་ཆ་ནི་ཇི་སྙེད་པ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལས་བསྔགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གནས་དེ་དག་གི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱེད་པ་མིན་གྱི་དེ་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་ལ་ཕྱོགས་བརྟག་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སས་བརྟག་པ་ནི། མཐོ་གང་ཙམ་གྱི་ཁུང་བུ་བརྐོས་ནས་མྱུར་པོར་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཀང་བས་ལྷག་ན་བཟང་བར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་ཅིང་། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་པུས་ནུབ་ཙམ་དུ་བརྐོས་ལ་ས་དེས་བཀང་བས་ལྷག་ན་དངོས་གྲུབ་ཡོད་ལ་དེ་ལས་བཟློག་ན་ལས་མི་བརྩམ་སྟེ། བརྩམས་ན་སྡུག་བསྔལ་ 3-2-124a མྱོང་ཞིང་ལེགས་པ་ཡང་མི་འཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། མཁས་པས་ཁྲུ་གང་ཙམ་བརྐོས་ནས། །སྔགས་པ་ཡིས་ནི་བརྐོས་པ་དེ། །ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགང་བར་བྱ། །ལྷག་ན་མཁས་པ་ཀུན་ཏུ་མཆོག །ཁ་ད་ཆད་དུ་འབྲིང་དུ་བརྗོད། །གང་བར་མ་གྱུར་ན་དེ་སྤང་། །མཁས་པས་དེར་ནི་བརྩམ་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆུས་བརྟག་པ་ནི། ཁུང་བུ་སྔ་མ་སླར་ཡང་མཐོ་གང་དུ་བརྐོས་པ་ཆུས་བཀང་ལ་གོམ་པ་བརྒྱར་ཕྱིན་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟས་པས་ཆུས་གང་ན་བཟང་ལ་དམའ་ན་སྤང་ཞིང་སྒྲ་དང་བཅས་ན་ཀླུས་འཇིགས་པ་སྟོན་པར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་། ཤར་དུ་སྔར་ལྟར་ཕྱིན་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟས་པས་གང་ན་བཟང་ལ་སྐམས་ན་སྤང་བར་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར་ཕྱེད་མན་ཆད་སྐམས་ན་མི་དགེ་ལ་གཞན་དུ་ན་དགེའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་། ཆུ་གཡས་སུ་འཁོར་ན་རབ་མི་འཁོར་ན་འབྲིང་གཡོན་དུ་འཁོར་ན་སྤང་ཞིང་བགེགས་དང་བཅས་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བགེགས་བསྐྲད་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་འཆད་དོ། །དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཁུང་བུ་བརྐོ་བ་དང་ཆུས་འགེངས་པའི་ཚེ་འཁྱིལ་བའི་སྔགས་དང་ཤར་དུ་འགྲོ་བ་ན་ཡི་གེ་གསུམ་ཟློ་བར་བཤད་དོ། །ཕྱོགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ཀྱང་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྟོག་པ་ནི། བརྟགས་པས་བཟང་ན་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་
【現代漢語翻譯】 如經文所說：'內心喜悅，遠離傷害和痛苦，這樣的壇城之地是吉祥的，能成就人們的一切願望。' 所謂'ཟུང་རྔུ་'（藏文，無對應梵文，無對應梵文羅馬擬音，障礙物）指的是荊棘、瓦礫、坑洼、骨頭、樹樁、孔洞、蟻穴、灰燼、帶刺之物、碎石、石頭、塵土、毛髮、昆蟲、螞蟻等諸多事物，經文中說要遠離所有這些。經文中還說，朝向北方也是必要的。 此外，地面過於像烏龜背部一樣也不好，因為這被認為是導致死亡和財富損失的原因，所以應該避免。 《金剛空行母續》第二十六品中說：'寺廟的住所，花園和山頂，石板，高樓的頂部，墓地和神殿，所有這些地方都是經續中所讚美的。' 這段話的意思是，要在這些地方修行，而不是在這些地方之外。因此，沒有必要對這些地方進行方位考察。 關於土地的考察：挖一個大約一庹（mtho gang，身高）深的坑，然後迅速用挖出的土填滿。如果土有剩餘，則表示吉祥。《鬘論》中這樣說。在《總續》中說，挖一個深及膝蓋的坑，用挖出的土填滿，如果土有剩餘，則表示能成就悉地；反之，則不應開始行動，否則會遭受痛苦，也得不到好的結果。 《金剛手灌頂續》中說：'智者挖出一個庫尺（khru gang，一庫尺），修行者挖出的坑，要用挖出的土填滿。如果土有剩餘，則表示智者最為殊勝；如果土量剛好，則表示中等；如果土不夠填滿坑，則應避免。智者不應在那裡開始行動。' 關於水的考察：在之前挖的坑中再次挖深一庹，然後用水填滿。走一百步后返回觀察，如果坑裡仍然充滿水，則表示吉祥；如果水位下降，則應避免。如果在坑裡有聲音，則表示龍族在製造恐懼。《鬘論》中這樣說。 《金剛空行母續》中也說：'像之前一樣向東方走去，然後返回觀察，如果坑裡充滿水，則表示吉祥；如果坑是乾的，則應避免。'註釋中說：'如果坑裡一半以下是乾的，則表示不吉利；否則，則表示吉利。' 此外，如果水向右旋轉，則表示最好；如果不旋轉，則表示中等；如果向左旋轉，則應避免。如果伴有障礙，則表示有魔障，需要驅除魔障並用橛（phur bu，金剛橛）來鎮壓。 《誓言金剛》中說，在挖掘坑和用水填充時，要念誦旋轉的咒語，向東方行走時，要念誦三個字母。 即使通過方位和特徵的考察，確定該地適合，但仍然需要通過這兩種方法來進一步考察，因為《總續》中說，如果考察結果良好，則能成就悉地。
【English Translation】 As it is said in the scriptures: 'A place of mandala where the mind is content, free from harm and suffering, is auspicious, and it accomplishes all the wishes of people.' 'ཟུང་རྔུ་' (Tibetan, No Sanskrit equivalent, No Romanized Sanskrit equivalent, obstacles) refers to thorns, rubble, pits, bones, stumps, holes, anthills, ashes, thorny objects, gravel, stones, dust, hair, insects, ants, and many other things. The scriptures say to avoid all of these. The scriptures also say that facing north is necessary. In addition, a ground that is too much like a turtle's back is not good, as it is considered to cause death and loss of wealth, so it should be avoided. The Vajra Dakini Tantra, chapter twenty-six, says: 'The dwelling places of temples, gardens and mountaintops, stone slabs, the upper parts of high buildings, cemeteries and shrines, all these places are praised in the tantras.' This means that one should practice in these places, not outside of them. Therefore, there is no need to investigate the directions of these places. Regarding the investigation of the land: dig a hole about one 'mtho gang' (height of a person) deep, and then quickly fill it with the soil that was dug out. If there is soil left over, it is auspicious. This is what is said in the Garland Treatise. In the General Tantra, it says to dig a hole that is knee-deep, fill it with the soil that was dug out, and if there is soil left over, it indicates that siddhis will be accomplished; otherwise, one should not begin the action, or one will suffer and not obtain good results. The Vajrapani Empowerment Tantra says: 'The wise dig a 'khru gang' (one cubit), the practitioner digs the hole, and it should be filled with the soil that was dug out. If there is soil left over, it indicates that the wise are the most excellent; if the amount of soil is just right, it is said to be medium; if the hole is not filled, it should be avoided. The wise should not begin the action there.' Regarding the investigation of water: dig the hole previously dug again to a depth of one 'mtho gang', and then fill it with water. After walking a hundred steps and returning to observe, if the hole is still full of water, it is auspicious; if the water level has dropped, it should be avoided. If there is a sound in the hole, it indicates that the nagas are creating fear. This is what is said in the Garland Treatise. The Vajra Dakini Tantra also says: 'Go east as before, and then return to observe, if the hole is full of water, it is auspicious; if the hole is dry, it should be avoided.' The commentary says: 'If less than half of the hole is dry, it is inauspicious; otherwise, it is auspicious.' Furthermore, if the water rotates to the right, it is best; if it does not rotate, it is medium; if it rotates to the left, it should be avoided. If there are obstacles, it indicates that there are demons, and it is necessary to dispel the demons and suppress them with a 'phur bu' (kila, ritual dagger). The Damtsig Dorje says that when digging the hole and filling it with water, one should recite the rotating mantra, and when walking to the east, one should recite the three letters. Even if the investigation of the direction and characteristics determines that the place is suitable, it is still necessary to investigate further using these two methods, because the General Tantra says that if the investigation results are good, siddhis will be accomplished.
གསུངས་པས་དེར་ལས་བརྩམས་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་རྟོག་པའོ། །བརྟག་པ་འདི་གཉིས་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་དང་ཁང་བཟང་དང་དགོན་གནས་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དེ། དེའི་ཚེ་ནི་དེ་དག་བྱས་པ་ལས་ཤིས་མི་ཤིས་ 3-2-124b རྟོག་པའོ། །ཁ་དོག་གི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་ཡང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་ལས། དཀར་པོ་དག་ནི་ཞི་བར་བསྟན། །དམར་པོ་དབང་གི་དོན་དུ་འདོད། །སེར་པོ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ནག་པོ་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ ས་བསླང་བ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ས་ཡི་བདག་པོས་གནང་ནས་ནི། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་སའི་བདག་པོ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། བརྟགས་པས་རུང་པའི་ས་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དབང་ན་མངོན་པའི་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་གསོལ། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ས་བརྟགས་པ་དེ་ལ་གཞི་དེར་དྲི་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་ལ་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་ནས་ནམ་མཁར་གདེག་གོ། དེར་གནས་པའི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཆོད་ཅིང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས། གང་དག་འདིར་གནས་ལྷ་དང་ཀླུ། །གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོའམ་གཞན་དག་ལ། །ས་འདི་བདག་གིས་བསླང་བར་བགྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྩོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་སྟེ། ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ། ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ། ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལག་པ་གཡོན་པས་ཁར་ལན་ཉེར་གཅིག་ཏུ་བསྔགས་ལ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་དུ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མགོ་ལྷོ་དང་ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་ལ་གོས་གཙང་མ་གྱོན་ནས་ས་ཕྱོགས་གཙང་མར་ཉལ་བར་བྱའོ། །རྨི་ལམ་ངན་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཟློས་པའམ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མོས་པས་སམ། ཡང་ན་སླར་ཡང་རྨི་ལམ་བརྟགས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་པའམ་མ་བཀག་པའི་ས་ལ་བྱའི་བཀག་པ་ལ་ནི་ 3-2-93a བར་བཤད་དོ། །འདི་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོག་ཁྲིགས་བཏོན་པ་ལ་བསྒོམས་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ཡང་ཁྱད་ཆེ་བས་གསོན་པོ་དང་གཤིན་པོ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་རབ་གནས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཐ་ནའང་སྒོམ་པ་དེ་ཙམ་རེ་བྱས་ནས་རང་རང་གི་བཟླས་པ་རྫོགས་པ་རེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ༈ ཕྲ་བ་ཕྱག་མཚན་ལ་དམིགས་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ་དང་། ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག །གང་ཡང་རུང་སྟེ་བསྒོམ་བྱ་བ།
【現代漢語翻譯】 如果這樣說，那麼開始行動后，就會思考所期望的事情是否能夠成功實現。這兩種觀察，對於建造寺廟、佛塔、宮殿和寺院等，也在行為次第中有所闡述。那時，會思考做了這些事情之後是否吉祥。 關於通過顏色進行觀察，在金剛手灌頂中說：『白色代表寂靜，紅色被認為是權力的象徵，黃色應該理解為增長，黑色則被理解為具有降伏的力量。』 第二是土地的徵用。在《總續》中說：『在土地所有者允許之後，導師應該繪製壇城。』因此，據說必須獲得土地所有者的許可。如果經過觀察適合的土地屬於國王等其他人，那麼就從實際的所有者那裡徵用並請求允許。然後，在早上，以施捨食子為先導，在那塊經過觀察的土地上，用好的香等製作曼荼羅，觀想壇城的輪，獻上供品和食子，然後舉向天空。對於居住在那裡的土地神等，也要進行供養和施捨食子，然後說：『凡是居住於此的神和龍，夜叉、羅剎或其他眾生，我爲了壇城的目的而徵用這塊土地，請你們給予。』這樣祈禱三次，唸誦：嗡 穆扎里 梭哈（藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mucili svāhā，漢語字面意思：嗡，穆扎里，梭哈。），嗡 摩訶尼 梭哈（藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mohani svāhā，漢語字面意思：嗡，摩訶尼，梭哈。），嗡 達姆底裡 梭哈（藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ dāṃtili svāhā，漢語字面意思：嗡，達姆底裡，梭哈。），用左手在嘴邊唸誦二十一次，然後在世間自在（觀世音）面前，以供養為先導，頭朝南，面朝東，穿著乾淨的衣服，在乾淨的土地上睡覺。如果夢不好，就念誦甘露漩明咒，或者真正地相信一切法都沒有自性。或者再次觀察夢境，如果他們給予或不阻止，那麼這塊土地就可以使用，否則就會有障礙。 這就像在提取本尊瑜伽的儀軌時，附加『觀想』這個詞一樣。即使只是這樣，也有很大的區別，因此，對於為活人和死人進行灌頂和開光等，通過瑜伽續部的方式進行的事情，至少也要做這樣的觀想，然後完成各自的唸誦。 第二部分分為三個部分：觀修微細的必要性；專注于微細並使心穩定；獲得穩定后，進行收放等行為的方式。 第一部分是觀修微細的必要性。在《攝略》第一部分中說：『然後非常平靜地安住，無論觀修什麼。』
【English Translation】 If it is said like that, then after starting to act, one will contemplate whether the desired matter will be accomplished or not. These two kinds of examination are also explained in the sequence of actions for building temples, stupas, mansions, and monasteries. At that time, one contemplates whether doing those things will be auspicious or not. Regarding examining through colors, it is said in the Vajrapani empowerment: 'White represents pacification, red is considered the meaning of power, yellow should be understood as increase, and black is known to be the practice of wrathful actions.' The second is the acquisition of land. In the 'General Tantra' it says: 'After the owner of the land has granted permission, the teacher should draw the mandala.' Therefore, it is said that permission must be obtained from the owner of the land. If the land that has been examined and found suitable belongs to a king or someone else, then it should be acquired from the actual owner and permission should be requested. Then, in the morning, with the offering of torma as a preliminary, a mandala should be made on that examined land with good incense and so on, and the wheel of the mandala should be visualized, and offerings and tormas should be offered, and then it should be raised to the sky. Offerings and tormas should also be given to the land deities and so on who dwell there, and then say: 'Whatever gods and nagas dwell here, yakshas, rakshasas, or other beings, I am acquiring this land for the purpose of the mandala, please grant it to me.' Pray like this three times, reciting: Om Mucili Svaha (藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mucili svāhā，漢語字面意思：Om, Mucili, Svaha.), Om Mohani Svaha (藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mohani svāhā，漢語字面意思：Om, Mohani, Svaha.), Om Damtili Svaha (藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ dāṃtili svāhā，漢語字面意思：Om, Damtili, Svaha.), reciting twenty-one times with the left hand near the mouth, and then in front of Lokeshvara (Avalokiteshvara), with offerings as a preliminary, one should lie down on clean ground with one's head facing south and one's face facing east, wearing clean clothes. If the dream is bad, one should recite the nectar-swirling mantra, or truly believe that all dharmas are without inherent existence. Or examine the dream again, and if they give permission or do not obstruct, then that land can be used, otherwise there will be obstacles. This is like attaching the term 'visualize' when extracting the ritual of deity yoga. Even just that makes a big difference, so for empowerments and consecrations for the living and the dead, and so on, which are done through the means of yoga tantra, at least that much visualization should be done, and then each person's recitation should be completed. The second part is divided into three parts: the necessity of meditating on the subtle; stabilizing the mind by focusing on the subtle; and the manner of performing contraction and expansion, etc., after stability has been attained. The first part is the necessity of meditating on the subtle. In the first section of the 'Condensed Tantra' it says: 'Then abide very calmly, whatever is to be meditated upon.'
།དེ་དག་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པ་དེ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་སྒོམ་དགོས་པའི་ལྷ་སྐུ་སོགས་ཐམས་ཅད་བརྟན་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པས། འདིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་གང་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བོགས་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་ཀྱང་། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཞེས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་གྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་མང་མོ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདི་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་འདི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཞི་གནས་གང་ལ་དགོས་པའི་དགོས་པ་རྣམས་འདིའི་ཡང་དགོས་པའོ། ། ༈ ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། ཕྲ་མོ་འདི་སངས་རྒྱས་གསང་བས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྒོམ་པར་བཞེད་དེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དེ་ལྟར་རྒྱས་པ་དང་ 3-2-93b མདོར་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ལྷའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས། དང་པོར་རེ་ཞིག་རང་གི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་སོ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་སྦྱར་བྱ་ཞིང་། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་བསམ་བྱ་བ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རེག་པས། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བཞག་ཐབས་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟར་བཞག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཚུལ་སྟོན་ནོ། །འདི་ཡང་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དྲན་པར་བྱས་ནས་སྒོམ་པར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་ཞིང་། ལུས་གནད་ནི་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྒྲའི་ཀླག་ཅོར་མེད་ཅིང་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ། ལྕེའི་རྩ་བ་ནས་མདུན་སོའི་བར་དུ་ལྕེ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་སྦྱར་ཞིང་མཆུ་གཉིས་མཉམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་གཞན་རྣམས་དང་ཡང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་ལྟར་སྣའི་རྩེ་མོར་བཞག་ལ་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། ཕྲ་ཤོས་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ནས་སྦོམ་ཤོས་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་གྱི་བར་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་མདོག་འདྲ་བ་རྩེ་ལྔ་པར་བཤད་དོ། །འདི་དང་པོ་ལྟེ་བར་བསྐྱེད་དེ་སུཀྵྨ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དེ
【現代漢語翻譯】 所有這些都將變得穩固，通過禪定智慧來證悟。』正如經文中說，通過成就微細禪定，然後安住于等持，所有需要觀修的本尊形象等都會變得穩固，即會顯現。因此，通過這種修習，可以獲得特殊的心靈柔韌性，從而使所有觀修都變得有效。 《阿瓦達拉》中也說：『因此，特別地，對於渴望從禪定中獲得成就的瑜伽士來說，首先必須修持金剛微細。』正如後面將要解釋的那樣，僅僅通過思維修持，就能成就許多悉地，因此，這必須先進行。總之，這是一種成就特殊寂止的方法，因此，寂止所需的所有必要條件也是這裡的必要條件。 專注于微細以穩定心 第二，佛陀密意認為，在修持微細時，應先進行本尊瑜伽。如《阿瓦達拉》中所說：『因此，通過廣式和略式兩種方式，以自己的本尊誓言勇識加持自己，並具備灌頂、禪定和供養，首先，爲了使自己的心變得可控，修持金剛微細禪定。』修持的次第是：在第一品中說：『舌抵上顎，意念鼻尖，金剛微細觸及，心將安住于等持。』前兩句說明了安住的方法，后兩句說明了通過這樣安住而生起禪定的方式。這也應如《阿瓦達拉》中所說，憶念自己的本尊瑜伽來修持。關於身體姿勢，《科薩拉的裝飾》中說：『完成所有活動后，在沒有噪音且僻靜的地方坐下，結跏趺坐，身體正直，將舌頭從舌根抵到前齒的上部，雙唇合攏。』應按照所說的去做，並且還應具備其他禪定的行為。然後，按照對所要觀修的目標——金剛微細的顏色等——的確定，將其置於鼻尖，並專注於此。此外，《阿瓦達拉》中說：『從最細的頭髮尖端到最粗的芝麻大小，顏色與自己的本尊相同，並具有五股。』首先在臍間生起，唸誦sūkṣma-vajra（藏文：སུཀྵྨ་བཛྲ་，梵文天城體：सूक्ष्मवज्र，梵文羅馬擬音：sūkṣma-vajra，漢語字面意思：微細金剛），然後……
【English Translation】 All these will become stable, realized through samadhi wisdom. ' As it is said in the scriptures, by accomplishing the subtle samadhi, and then abiding in equanimity, all the deity forms, etc., that need to be meditated upon will become stable, that is, they will manifest. Therefore, through this practice, one can obtain a special suppleness of mind, so that all meditations become effective. It is also said in the 《Avatara》: 'Therefore, especially for a yogi who desires to attain siddhis from samadhi, it is certain that one must first practice the Vajra Subtle.' As will be explained later, one can accomplish many siddhis merely through contemplative practice, so this must be done first. In short, this is a method for accomplishing special śamatha, therefore, all the necessities required for śamatha are also the necessities here. Focusing on the Subtle to Stabilize the Mind Second, Buddha's Secret considers that when practicing the Subtle, one should first perform deity yoga. As it is said in the 《Avatara》: 'Therefore, in both the extensive and concise ways, bless oneself with one's own deity's samaya-sattva, and having the empowerment, samadhi, and offerings, first, in order to make one's own mind controllable, practice the Vajra Subtle Samadhi.' The order of practice is: In the first chapter it says: 'The tongue should touch the palate, the mind should contemplate the tip of the nose, the Vajra Subtle touches, the mind will abide in equanimity.' The first two lines explain the method of abiding, and the latter two lines explain the way in which samadhi arises through abiding in this way. This should also be practiced by remembering one's own deity yoga, as stated in the 《Avatara》. Regarding the body posture, 《The Ornament of Kosala》 says: 'After completing all activities, sit in a quiet and secluded place without noise, sit in the lotus position, keep the body straight, and place the tongue from the root of the tongue to the upper part of the front teeth, and close the lips.' One should do as it says, and also have other samadhi behaviors. Then, according to the determination of the object to be meditated upon—the color of the Vajra Subtle, etc.—place it on the tip of the nose and focus on it. Furthermore, the 《Avatara》 says: 'From the finest tip of a hair to the thickest size of a sesame seed, the color is the same as one's own deity, and it has five strands.' First generate it in the navel, recite sūkṣma-vajra (藏文：སུཀྵྨ་བཛྲ་，梵文天城體：सूक्ष्मवज्र，梵文羅馬擬音：sūkṣma-vajra，漢語字面意思：Subtle Vajra), and then...
་ནས་བཏེག་སྟེ་སྣ་ཁུང་ནས་སྣ་རྩེར་འགྲེང་སྟེ་གནས་པར་བསམ་པར་ཀུན་བཞེད་ལ། སྙིང་ག་ནས་འདྲེན་པར་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞེད་དོ། །ཨ་བ་ཏ་རའི་འགྲེལ་པ་ལས། སྙིང་ག་ནས་རླུང་རྒྱུ་བ་དང་མཉམ་དུ་ 3-2-94a སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་དེ་སྣ་རྩེར་འདྲེན་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་བཀག་ནས་སྣ་བུག་ཏུ་རླུང་བཟུང་ན་སེམས་གནས་པ་དང་མཐུན་པའི་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །སེམས་འཛིན་ལུགས་ནི་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས། ཡིད་ཀྱི་གླང་སྨྱོན་ལམ་ལོག་སྤྱོད། །དྲན་པའི་ཐག་པས་དམིགས་པ་ཡི། །ཀ་བ་ལ་གདགས་རིམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་དབང་དུ་བྱ། །ཞེས་དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་དེ་ལྟར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཡིན་པས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་རུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལྟ་བུ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་གང་ལ་འདོགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་དང་འདྲ། ཡིད་ལས་རུང་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་མ་དུལ་བ་དང་འདྲ། དྲན་པ་བསྟེན་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ནི་གླང་པོ་འདོགས་པའི་ཞགས་ཐག་དང་འདྲ། ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་མ་བཟུང་བའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་འཇོག་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་གླང་རྫིས་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལས་ལོག་པར་སྤྱོད་ན་ལྕགས་ཀྱུ་བཏབ་ནས་ཚར་གཅོད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་སེམས་འཛིན་ལ་གནད་ཆེ་བ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནས་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡེང་བར་སྡོད་པ་ཞིག་དང་། དེ་ནས་གལ་ཏེ་གཡེངས་ན་དེ་མ་ཐག་རིག་ནས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་གཏོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་པ་ལ་རག་ལས་པས་དང་པོར་དམིགས་པ་གསལ་གདབ་ལ། འདི་ལྟར་བཞག་ཡོད་ 3-2-94b སྙམ་པའི་དྲན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཅན་བསྐྱེད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ། རིག་པ་ལ་ཤེད་མ་ཐོན་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་ལུགས་ཀྱིས་བྱིང་བ་མི་ཆོད་པས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བློ་གསལ་ཞིང་མ་རྨུགས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྐྱོང་ལུགས་ལ་རག་ལས་པས་དྲན་པས་བཏགས་ནས་ཧ་ཅང་རིང་བ་དང་ཧ་ཅང་ཐུང་བ་མིན་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་བཏགས་པ་ལྟར་གནས་མི་གནས་ཀྱི་བྱ་ར་གནས་པ་མ་བཏང་བའི་ངང་ནས་རིག་ཙམ་རིག་ཙམ་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཧ་ཅང་གྲིམས་ན་རྒོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཧ་ཅང་ལྷོད་ན་བྱིང་བ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཚིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསྐྱངས་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན། སྣའི་རྩེ་མོའམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་རེག་པ་སྟ
【現代漢語翻譯】 普遍認為，將氣息從心間提起，沿著鼻孔延伸至鼻尖並專注於此。而釋迦友（Shakya Shechen，一位上師的名字）則認為應從心間引導。在《阿瓦達拉註釋》（Avatara，經文名）中提到，氣息與心要一同從心間流出，並引導至鼻尖。在《佛陀秘密經》（Buddha Secrets，經文名）中提到，當專注于金剛細點（Vajra Fine Point，禪修對像）時，通過控制氣息的出入，並在鼻孔中保持氣息，將會產生與心安住狀態相符的特殊觸感。關於心的訓練方法，釋迦友引用《中觀心要》（Madhyamika Heart Essence，經文名）中的話語說：『瘋狂的心猿意馬，行為乖張；以正念之繩，繫於所緣之柱；逐步調伏，以智慧之鉤。』並指出應如此行事。 其中，智慧指的是覺知。通過正念和覺知，使心變得可調伏，這由馴服大象的例子所展示：心所安住的基礎，如金剛細點，類似於大象所繫之堅固柱子。未被調伏的心，類似於未馴服的大象。依靠正念，使心不從所緣境中散亂，類似於繫住大象的繩索。當沒有按照既定方式保持專注時，立即通過覺知來識別，並使其遠離過失，這類似於馴象師用鉤子懲罰違背指令的大象。因此，心的訓練有兩個關鍵點：首先，從一開始就不要讓心從所緣境中散亂；其次，如果散亂，立即識別並使其回到原來的狀態。 關於第一點，依賴於培養不散亂的正念，因此首先要清晰地確定所緣境，併產生強烈的正念，記住『我已如此安住』，並保持不散亂。如果覺知不夠強大，就無法阻止昏沉，因此《俱舍論裝飾》（Kosala's Ornament，經文名）中說：『通過清晰且不昏沉的智慧，保持正念。』關於第二點，依賴於培養覺知，因此在正念的引導下，既不要過於緊繃，也不要過於放鬆，在不放棄對心是否如所繫般安住的觀察的同時，僅僅是覺知。據說，如果過於緊繃，會產生掉舉，如果過於放鬆，會產生昏沉。因此，要了解遠離這兩者的平衡點，並通過訓練使金剛細點變得穩固。當金剛細點變得穩固時，會在鼻尖或其他身體部位產生帶來快樂的觸感。
【English Translation】 It is generally accepted to contemplate by lifting the breath from the heart, extending it along the nostrils to the tip of the nose, and focusing there. Shakya Shechen (name of a lama) believes it should be guided from the heart. In the commentary of 'Avatara' (name of scripture), it is mentioned that the breath flows from the heart together with the heart essence, and is guided to the tip of the nose. In 'Buddha Secrets' (name of scripture), it is mentioned that when focusing on the Vajra Fine Point (object of meditation), by controlling the entry and exit of breath and holding the breath in the nostrils, a special tactile sensation arises that is in accordance with the state of mental abiding. Regarding the method of mind training, Shakya Shechen quotes from 'Madhyamika Heart Essence' (name of scripture): 'The mad mind-elephant, behaves perversely; with the rope of mindfulness, tie it to the pillar of the object; gradually subdue it, with the hook of wisdom.' and points out that it should be done accordingly. Here, wisdom refers to awareness. Making the mind workable through mindfulness and awareness is demonstrated by the example of taming an elephant: the basis on which the mind rests, like the Vajra Fine Point, is similar to the stable pillar to which the elephant is tied. The mind that has not been made workable is similar to an untamed elephant. Relying on mindfulness to prevent the mind from wandering from the object is similar to the rope that ties the elephant. When the focus is not maintained as intended, immediately recognizing it through awareness and keeping it free from faults is similar to the elephant trainer punishing the elephant with a hook when it behaves contrary to instructions. Therefore, there are two key points in mind training: first, from the beginning, do not let the mind wander from the object; second, if it wanders, immediately recognize it and return it to its original state. Regarding the first point, it depends on cultivating non-distracted mindfulness, so first clearly identify the object and generate a strong mindfulness, remembering 'I have settled in this way,' and remain non-distracted. If awareness is not strong enough, it cannot prevent dullness, so it is said in 'Kosala's Ornament' (name of scripture): 'Through clear and non-dull wisdom, establish mindfulness closely.' Regarding the second point, it depends on cultivating awareness, so under the guidance of mindfulness, neither too tight nor too loose, while not abandoning the observation of whether the mind is abiding as tied, simply be aware. It is said that if it is too tight, excitement arises, and if it is too loose, dullness arises. Therefore, understand the balance point that is free from these two, and by training, make the Vajra Fine Point stable. When the Vajra Fine Point becomes stable, a tactile sensation that brings happiness arises at the tip of the nose or other parts of the body.
ེ་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ལུས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་བ་ལ་ལས་སུ་མི་རུང་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་ནུས་པའི་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེའོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ན་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་ནུས་སོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །ས་སྡེ་ལས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་ལ་དེ་ལས་ཞི་གནས་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་མི་འགལ་ཏེ། འདིའི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་བཞེད་དེ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་མདོ་ 3-2-95a དྲངས་པས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་གྲུབ་གྲུབ་ཏུ་སྦྱོང་བར་གསལ་ཏེ་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ལྷའི་གསལ་སྣང་ལེགས་པོ་རྙེད་པའི་བར་དུ་སྦྱངས་ནས། དེ་ནས་འདི་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཐུན་བཞིར་བཅད་ནས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་དུ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། སྟོད་འགྲེལ་ལས། ཉིན་རེ་ཞིང་ཐུན་བཞིའི་སྦྱོར་བས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ན་ངེས་པར་མཚན་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། ། ༈ བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་བྱ་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རིག་པའི། །མཚན་མ་གལ་ཏེ་བྱུང་བ་ན། །མཚན་མ་དེ་ནི་ཁྱབ་བྱ་བ། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། །ཇི་ཙམ་འདོད་པས་སེམས་ཁྱབ་ནས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་གཟུགས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཚེ་འཕེལ་བར་འདོད་ན། དེ་ནས་གྲོང་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ནས་ཁམས་གསུམ་པའི་བར་དུ་སྤྲོ་བར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །སྤྲོ་ཚུལ་ནི། སྥ་ར་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་རྡུལ་ལ་བུས་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་མང་པོ་གཏོར་བས་རིམ་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རིང་དུ་བསམས་ནས། སཾ་ཧ་ར་ན་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་རེག་པ་མྱོང་བར་བྱེད་པས་སྣ་རྩེའི་བར་དུ་བསྡུས་ནས་རྡོ་རྗེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་བསྒོམ་སྟེ། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དེ་ནས་དེ་ཡང་བསྡུ་བ་ནི། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། དེ་ནས་སྣ་རྩེ་ནས་སྣ་བུག་གཡས་པར་གཞུག་སྟེ་སྙིང་གར་བཞག་ནས་བརྟན་པར་བྱེད་པར་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་བཤད་དེ། ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་ཞེས་བརྗོད་ལ་བྱའོ། །དང་པོ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་བཙལ་ནས་དེ་གྲུབ་
【現代漢語翻譯】 當身體的觸覺因某種特殊原因而被用於行善時，就能生起身輕安，從而消除身體的不適等障礙，使身體堪能。如果身體沒有不適，身體就會變得堪能，從而能夠精進。正如所說，身輕安能生起心輕安，身輕安能體驗快樂，有了快樂，心就能專注。如上所述，在《俱舍論莊嚴疏》中清楚地闡述瞭如何通過專注于微細的對境來生起心一境性的止觀。 《攝類學》中說，心輕安能生起身輕安，由此生起止觀，這並不矛盾。因為這裡的『心輕安』被認為是心一境性的止觀，這可以通過引用的經文 3-2-95a 來理解。這裡清楚地說明了要反覆修習止觀，直到生起身心輕安為止。也就是說，首先要修習，直到獲得清晰的本尊顯現，然後在修習時，將其分為四個時段，持續不斷地修習兩個月。正如《上疏》中所說：『每天以四個時段的修習，持續修習兩個月，必定會獲得征相。』 第三，獲得穩固后如何進行收放等： 第一品中說：『金剛微塵得樂覺，若有徵相現前者，彼相即是所遍處，心亦周遍一切處，隨欲心能遍一切，三界之中亦能遍。』 意思是說，通過觀脩金剛微塵的形象，當看到自己的身體完全被其遍滿時，如果想要擴充套件，那麼就從村莊等開始，然後擴充套件到三界。這是《上疏》中所說的。擴充套件的方法是：唸誦『斯帕ra班雜ra』，像用風輪吹散灰塵一樣，散佈許多金剛微塵，使其逐漸遍滿。這是《阿瓦達ra》中所說的。像這樣長時間地觀想后，唸誦『桑哈ra納班雜ra』，體驗將風收回的感覺，將其收回到鼻尖，然後觀想成一個金剛。正如第一品中所說：『然後將其收回時，安住于鼻尖處。』 然後，從鼻尖進入右鼻孔，安放在心間，使其穩固。這是《俱舍論莊嚴疏》中所說的。唸誦『嗡 德日達 迪斯塔』（藏文：ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་，梵文天城體：ओṃ दृढ तिष्ठ，梵文羅馬擬音：oṃ dṛḍha tiṣṭha，漢語字面意思：嗡，穩固，安住）。首先尋找專注于微細對境的止觀，然後成就它。
【English Translation】 When the tactile sensation of the body is used for virtuous deeds for some special reason, physical pliancy arises, which eliminates physical discomfort and other obstacles, making the body capable. If the body is free from discomfort, it becomes capable, enabling diligence. As it is said, physical pliancy gives rise to mental pliancy, and physical pliancy leads to the experience of happiness. With happiness, the mind becomes one-pointed. As mentioned above, the way to generate single-pointed calm abiding by focusing on subtle objects is clearly explained in the 'Ornament of the Treasury of Abhidharma'. It is not contradictory that the 'Compendium of Topics' states that mental pliancy gives rise to physical pliancy, from which calm abiding arises. This is because 'mental pliancy' here is considered to be single-pointed calm abiding, which can be understood from the quoted sutra 3-2-95a. It is clearly stated here that calm abiding should be practiced repeatedly until physical and mental pliancy arise. That is, one should first practice until a clear deity appearance is obtained, and then, when practicing this, divide it into four sessions and practice continuously for two months. As the 'Upper Commentary' says: 'By practicing in four sessions each day, continuously for two months, one will definitely obtain the sign.' Third, how to perform expansion and contraction after gaining stability: The first chapter says: 'When the bliss-knowing sign of the vajra atom appears, that sign is the pervading object, and the mind also pervades everywhere. As desired, the mind can pervade everything, and can also pervade the three realms.' It means that by meditating on the image of the vajra atom, when one sees that one's body is completely pervaded by it, if one wants to expand it, then one should start from villages, etc., and then expand to the three realms. This is what the 'Upper Commentary' says. The method of expansion is: reciting 'Sphara Vajra' and scattering many vajra atoms like dust blown by a wind wheel, so that they gradually pervade. This is what the 'Avatara' says. After contemplating in this way for a long time, reciting 'Samharana Vajra', experiencing the sensation of retracting the wind, retracting it to the tip of the nose, and then contemplating it as one vajra. As the first chapter says: 'Then, when retracting it, it abides at the tip of the nose.' Then, from the tip of the nose, enter the right nostril, place it in the heart, and make it stable. This is what the 'Ornament of the Treasury of Abhidharma' says. Recite 'Om Dridha Tistha' (藏文：ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་，梵文天城體：ओṃ दृढ तिष्ठ，梵文羅馬擬音：oṃ dṛḍha tiṣṭha，漢語字面意思：嗡，穩固，安住). First, seek calm abiding focused on subtle objects, and then accomplish it.
3-2-95b པ་ན་སྤྲོ་བསྡུ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་འདི་སེམས་ལས་རུང་གི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་གནས་པ་ཁོ་ན་སྐྱོང་བ་དང་སྟོབས་མི་གཅིག་གོ། སྤྲོ་བ་མན་ཆད་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་སྟེ་ཟླ་བ་གསུམ་བསྒོམས་ན་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འདི་ལ་གོ་བ་ཆགས་ན། གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་སོགས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གནས་ཆ་དང་པོར་སྒྲུབ་པ་དང་གྲུབ་ནས་རྩལ་སྦྱོང་བ་མང་པོ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། ། ༈ མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ།དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། བཤད་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། སྒོམ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། ། ༈ དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། ཡི་གེ་ཨ་ལ་འཇུག་པ་ཡིས། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རང་གི་ཁ་ནས་གཞན་གྱི་ཁར། །བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ཞེས་བྱ་བ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གྲགས་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །བསྒོམས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཏིང་འཛིན་ཚིག་ནི་རབ་ཏུ་འཕྲོ། །དེ་ཡིས་བསྒོམས་ན་མྱུར་བ་རུ། །གསང་སྔགས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་བྱེ་བྲག་རྣམས། །བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུ། །དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ལ་སྙིང་པོའི་སྒྲ་མ་བྱུང་ཡང་ཚིགས་བཅད་བཞིན་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིན་པར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཨ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ 3-2-96a ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའི་ཞེས་གསུངས་པས། ཨའི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིས་བཟླས་བྱའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ་གཞིགས་ནས་མི་སྣང་བར་བྱའོ། །ཁ་ནི་སྒོ་དང་འཇུག་པ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་པས་རང་གི་འཇུག་པ་དང་གཞན་གྱི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཨའི་དོན་ལ་འཇུག་པས་རང་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་གཞན་མདུན་གྱི་ལྷ་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཁའི་དོན་སྒོ་ལ་བྱས་པ་ལྟར་ན་རང་དང་མདུན་དུ་བསྒོམས་པའི་ལྷ་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །གཞུང་འདིས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པར་སོ་སོར་དཔྱོད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུ
【現代漢語翻譯】 對於各種姿勢的訓練，因為這是心靈運作的特殊原因，所以僅僅保持姿勢和力量是不一樣的。從『喜悅』開始，如果修行一個月，也就是三個月，就能圓滿微細三摩地，這是上部註釋中所說的。如果理解了在根本註釋中總結的、關於微細瑜伽的詳細解釋，那麼在密集金剛（Guhyasamāja）、聖者法類（Ārya-prakaraṇa）等儀軌的生起次第（Abhisamaya）中，首先修持住處，然後在成就之後進行多種姿勢的訓練，這似乎有很大的不同。 無相瑜伽 第二部分分為三個方面：從《攝略》中所說的道理，從《釋續》中所說的道理，以及簡略地展示修持的方法。 從《攝略》中所說的道理 第一部分是：如《攝略》所說：『通過字母阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）的進入，觀想所有字母。從自己的口到他人的口，如果觀想就能獲得成就。這被稱為智慧的決定穿透，也被稱為三摩地。通過它來成就手印，如果觀想就能迅速成就。跟隨智慧之聲，三摩地的詞語非常豐富。通過它來觀想，就能迅速獲得秘密真言的成就。秘密真言和明咒的差別，實際上並沒有差別。僅僅通過智慧的觀修，就能迅速獲得成就。』這裡說的是，雖然第一節詩中沒有出現『心髓』這個詞，但按照詩節的順序，分別是指心髓、手印、秘密真言和明咒，觀修證悟實相的智慧，阿瓦達拉（Avatara）中是這麼說的。其中，阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）是不生，所以說是諸法之門。 因此，通過進入阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）的意義，即自性不生，來觀想所有需要念誦的咒語字母，以論證諸法無自性的理智來觀想，也就是觀察后使其不顯現。『口』與『門』和『進入』意義相同，所以說是自己的進入和他人的進入。通過進入阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無）的意義，也要使自己不顯現，然後也要使面前的本尊不顯現。如果把『口』理解為『門』，那麼自己和麵前觀想的本尊身就是解脫之門，所以說是自己和他人的門，進入這兩個門與之前一樣。這部論典是依次對自身、面前的本尊和咒語的字母進行分析，而不是將它們視為實相，而是從一個傳遞到另一個。
【English Translation】 Training in various postures, because this is a special cause for the mind's operation, merely maintaining the posture and strength is not the same. Starting from 'joy', if one practices for a month, that is, three months, one can perfect the subtle samadhi, as stated in the upper commentary. If one understands the detailed explanation of subtle yoga summarized in the root commentary, then in the generation stage (Abhisamaya) of Guhyasamāja, Ārya-prakaraṇa, etc., it seems very different to first practice the dwelling place and then train in various postures after accomplishment. Yoga without characteristics The second part is divided into three aspects: the way it is spoken from the Compendium, the way it is spoken from the Explanatory Tantra, and a brief presentation of the method of practice. The way it is spoken from the Compendium The first is: As stated in the Compendium: 'Through the entry of the letter A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無), contemplate all letters. From one's own mouth to another's mouth, if one contemplates, one will attain accomplishment. This is called the definitive penetration of wisdom, and is also known as samadhi. Through it, accomplish the mudra, and if one contemplates, one will quickly accomplish it. Following the voice of wisdom, the words of samadhi are very rich. Through it, if one contemplates, one will quickly attain the accomplishment of secret mantras. The differences between secret mantras and vidyā-mantras are not actually different. Merely through the contemplation of wisdom, one will quickly attain accomplishment.' It is said here that although the word 'essence' does not appear in the first verse, according to the order of the verses, it refers to the contemplation of wisdom that realizes the suchness, which is made into the power of essence, mudra, secret mantra, and vidyā-mantra, as stated in Avatara. Among them, A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無) is unborn, so it is said to be the door of all dharmas. Therefore, by entering the meaning of A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無), which is self-nature unproduced, contemplate all the letters of the mantras to be recited, contemplating with the intellect that proves the selflessness of all dharmas, that is, observe and make it disappear. 'Mouth' has the same meaning as 'door' and 'entry', so it is called one's own entry and another's entry. By entering the meaning of A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：無), one must also make oneself disappear, and then one must also make the deity in front disappear. If one understands 'mouth' as 'door', then the deity body contemplated by oneself and in front is the door of liberation, so it is called one's own door and another's door, and entering these two doors is the same as before. This treatise analyzes the letters of oneself, the deity in front, and the mantras in sequence, rather than regarding them as suchness, but passing from one to another.
ད་པའི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ནི་དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟོག་པ་བཀག་ནས་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ།གསུམ་པ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚིག་ཡོད་ཅིང་། བཞི་པ་ནི་འདི་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པས་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ལྷག་པའམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཤད་དོ་ཞེས་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་ཏེ། དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་གཙོ་ཆེ་བ་གཉིས་བསྟན་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྒོམ་ 3-2-96b པའོ། །རིག་སྔགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་དད་མེད་པར་བྱའོ། །བདག་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་བཟླས་པའི་སྔགས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ལ་བཞི་ཁ་འདྲ་ཡང་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཞིའི་ཟློས་པ་པོས་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ བཤད་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་པ། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་བཀྲ་ཤིས་གནས། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྙིང་གར་ནི། །རང་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རང་གི་ལུས་ནི་བདག་མེད་པར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྐུ་གང་ཡིན། དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་བསམ་མོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཟག་ཅེས་བྱའི་སངས་རྒྱས་མེད། །ཕུང་པོ་དང་ནི་ཁམས་མ་ཡིན། ། 3-2-97a གཟུང་དང་འཛིན་པ་སངས་རྒྱས་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ས་བོན་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 主要展示了伴隨概念的智慧。智慧的確定是針對勝義諦的，因此被稱為『三摩地』，通過阻止完全區分的概念，稍微保持平靜。第三個也有『三摩地』這個詞。第四個的展示與此類似，因此上師們說，后三個主要展示了止觀或奢摩他。阿瓦塔拉中說，雖然主要展示了分析禪修和安住禪修這兩種，但在實踐時，必須兩者兼顧。密咒的字母隨著元音而流動，沒有一個接一個傳遞的念頭，而是專注於一點，這是密宗智慧的禪修。 明咒也與此類似，但兩者字母不同，應該用推理來分析其無自性，從而消除差異。觀想自身和麵前的本尊，以及唸誦的咒語，確定其無自性，並禪修其意義，這四種方式相似，但區分出禪修心要等智慧，這是因為以如來部等四部咒師的禪修為依據，這將在後面解釋。 從解釋續部中所說的角度來看： 第二部分有四點：如來部的禪修方式、金剛部的禪修方式、寶生部的禪修方式和蓮花部的禪修方式。 首先是如來部的禪修方式：觀想自己為毗盧遮那佛等佛身，並在面前也這樣觀想，並在其心間觀想咒語的字母。然後，確定自己和麵前的本尊沒有人我和法我，並在獲得無自性的確定后，以沒有分別顯現的三摩地專注於一點進行禪修。《頂續》中說：『如來部的唸誦，佛陀自身吉祥安住，在這三千世界中，應觀想佛身。在那佛陀的心間，觀想自己的咒語字母。自己的身體無我，法和人皆空。那佛陀的身軀是什麼？也應觀想為無我。佛陀的形象是什麼？它的自性不存在。沒有所謂的佛陀，不是蘊和界，能取和所取都不是佛陀，也不是沒有佛陀，是六度之種子，是智慧。』
【English Translation】 It mainly shows the wisdom accompanied by concepts. The definitive wisdom is aimed at the ultimate truth, so it is called 'Samadhi'. By preventing completely distinguishing concepts, it slightly maintains calmness. The third also has the word 'Samadhi'. The fourth is shown similarly to this, so the teachers say that the latter three mainly show calm abiding or Vipassana. It is said in Avatara that although the two main types of analytical meditation and abiding meditation are shown, both must be balanced in practice. The letters of the mantra flow with the vowels, without one thought passing after another, but focusing on one point, which is the meditation of secret mantra wisdom. Vidyā-mantra is also similar to this, but the letters of the two are different, and the difference should be eliminated by reasoning to analyze their non-self-nature. Visualize oneself and the deity in front, and the mantras recited, determine their non-self-nature, and meditate on their meaning. The four methods are similar, but distinguish the meditation of wisdom such as essence, etc. This is based on the meditation of the four families of mantra practitioners such as Tathagata family, which will be explained later. From the perspective of what is said in the explanatory tantra: The second part has four points: the meditation method of the Tathagata family, the meditation method of the Vajra family, the meditation method of the Ratna family, and the meditation method of the Padma family. First is the meditation method of the Tathagata family: Visualize oneself as the body of Buddha such as Vairochana, and also visualize it in front, and visualize the letters of the mantra in its heart. Then, determine that oneself and the deity in front have no self of person and no self of phenomena, and after obtaining the certainty of non-self-nature, meditate single-mindedly with the Samadhi that has no separate appearance. The 'Summit Tantra' says: 'The recitation of the Tathagata family, the Buddha himself dwells auspiciously, in this three thousand worlds, one should visualize the Buddha's body. In the heart of that Buddha, visualize the letters of one's own mantra. One's own body is without self, both Dharma and person are empty. What is the body of that Buddha? It should also be visualized as without self. What is the image of the Buddha? Its nature does not exist. There is no so-called Buddha, not aggregates and realms, grasping and being grasped are not Buddha, nor is it without Buddha, it is the seed of the six perfections, it is wisdom.'
་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཀུན་གཞིའི་གནས་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བདག་མེད་འཛིན། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་ན། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མྱུར་བ་རུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་མདུན་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་བསམས་པའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་དགོད། དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཞིགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ལ་བསྒོམ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་དངོས་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་ཅི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའམ། །དེ་ཉིད་གང་ནི་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཅི་དེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དམ། །གང་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྟོང་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ནི་རྡུལ་དུ་རྣམ་གཞིགས་ན། །རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བཤད་དེ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སུ་བྱ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡིས་ནི། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་མདུན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་བསམ་མོ། །དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། 3-2-97b དེ་ནས་རིན་ཆེན་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དུ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི། །སྟོང་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ནམ་མཁའ་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་བསམ་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་རྣམ་བརྟགས་པའི། །གཟུགས་ནི་རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་ཏེ། །གང་ན་གཟུགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་མིག་ཅེས་ཇི་སྐད་བརྗོད། །གཟུགས་དང་མིག་ནི་མེད་པས་ན། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མིག་ལ་དེ་བཞིན་ཀུན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་ནི་འདི་ཡིས་སུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། བཞི་པ་ནི། རང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་མདུན་དུ་ཡང་པདྨས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་བསམས་ལ་ཡི་གེ་དགོད། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙ
【現代漢語翻譯】 凈化一切顯現。 不住于輪迴的瑜伽士， 證悟無我的菩提。 如此這般的瑜伽， 如果唸誦如來部的真言， 就能在極短的時間內， 成就極喜地。 如是說。 金剛部的修法 第二，觀想自己是金剛薩埵，前方虛空中充滿金剛的形象，並在其中心觀想種子字。然後，通過對色等諸法分別觀察，確信其無自性，之後一心專注而修。如《頂續》所說：『之後唸誦金剛部的真言，自身觀為金剛薩埵。於此三千世界中，觀想金剛之形象。于彼金剛之中央，觀想明咒之字。彼金剛亦無實體，乃菩提心之果。何謂金剛之名？即彼不變者。何謂彼性之名？即空性法性。色等諸法皆為空，當如是觀想。若將色法分析至微塵，所謂微塵亦不存在。色即是空性，亦名為金剛。如是瑜伽之修持，能迅速成就極喜地。』如是說。 寶生部的修法 第三，觀想自己是金剛寶，前方虛空中觀想諸字。然後，確立能取所取皆無實，安住于平等性中，對此獲得定解后，一心專注而修。如《頂續》所說： 之後唸誦寶生部的真言，自身觀為金剛寶。於此三千世界中，觀想一切皆為空性。瑜伽士于彼虛空中，觀想明咒之字。諸法無實性，即是空性真如。內外分別所見之色，實則未曾生起。何處無色法，又何來眼根之說？色與眼根既不存在，識亦無從生起。如眼根般，一切皆是，遠離能取與所取。以此瑜伽之法，能成就殊勝之極喜地。』如是說。 蓮花部的修法 第四，觀想自己是世間自在，前方觀想蓮花遍滿虛空，並在其中觀想種子字。然後，確立一切法皆無自性，對此獲得定解后，一心專注而修。
【English Translation】 Purifies all appearances. The yogi who does not dwell in samsara, Realizes the bodhi of no-self. Such a yoga, If reciting the mantra of the Tathagata family, Will quickly, Accomplish the state of great joy. Thus it is said. The Practice of the Vajra Family Second, visualize oneself as Vajrasattva, and in front, visualize the form of a vajra filling the sky, and in its center, visualize the seed syllable. Then, by separately examining forms and other phenomena, gain certainty that they are without inherent nature, and then focus single-mindedly and meditate. As stated in the Supreme Tantra: 'Then recite the mantra of the Vajra family, visualize oneself as Vajrasattva. In this three-thousandfold world, visualize the form of the vajra. In the center of that vajra, visualize the letters of the mantra. That vajra is also without substance, it is the fruit of bodhicitta. What is called vajra? It is that which is immutable. What is called thatness? It is called emptiness, the nature of phenomena. All phenomena such as forms are to be meditated upon as emptiness. If form is analyzed into particles, what is called a particle does not exist. Form is said to be emptiness, and that is also called vajra. In this way, this yoga practice quickly accomplishes the state of great joy.' Thus it is said. The Practice of the Ratna Family Third, visualize oneself as Vajraratna, and in the space in front, visualize the letters. Then, establish that the apprehended and the apprehender are without reality, abide in equanimity, and after gaining certainty about this, focus single-mindedly and meditate. As stated in the Supreme Tantra: 'Then recite the mantra of the Ratna family, visualize oneself as Vajraratna. In this three-thousandfold world, visualize everything as emptiness. In that space, the yogi should visualize the letters of the mantra. Phenomena are said to be without substance, that is emptiness, suchness. The form that is seen as separate, inside and outside, is in reality unborn. Where there is no form, how can there be talk of the eye? Since form and the eye do not exist, consciousness does not arise. Just like the eye, everything is, free from the apprehended and the apprehender. By this method of yoga, one can accomplish the supreme state of great joy.' Thus it is said. The Practice of the Padma Family Fourth, visualize oneself as Lokeshvara, and in front, visualize lotuses filling the sky, and in the center, visualize the seed syllable. Then, establish that all phenomena are without inherent nature, and after gaining certainty about this, focus single-mindedly and meditate.
ེད་པ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་པདྨའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་པདྨའི་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི། །པདྨའི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །པདྨ་དག་ཆེན་དེ་ལ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །པདྨ་དེ་ལས་མཁས་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་བསམ། །པདྨ་ཆུ་ཡིས་མི་ཆགས་ཤིང་། །འདམ་གྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་པ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་དག་པ་སྟེ། །ཆོས་དབྱིངས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་འདི་ཅི། །གང་འདི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དཀའ་ཐུབ་ཆེ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་པ། །པདྨ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ལ་བཟླས་པའི་ 3-2-98a མིང་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཟློས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དམིགས་བཅས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བཤད་པའི་འོག་ཏུ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་དག་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ད་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་བཤད་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་དྲངས་ནས་བཤད་པ་བཞིན་བཀོད་པའོ། ། ༈ སྒོམ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་ལྷག་མཐོང་གཙོ་ཆེ་ལ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པའི་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སེམས་གང་དམིགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི། ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཞེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་ཞི་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །ཟག་བཅས་ཟག་མེད་སོགས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དེས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་འཇོག་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་མཐར་བྱིང་རྨུགས་སུ་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་དཔྱད་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་མཐར་རྒོད་པར་འགྱུར་བས་ 3-2-98b ཞི་ལྷག་གཉིས་ཆ་མཉམ་ལ་བསྒོམ་ཞིང་། རྒོད་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས
【現代漢語翻譯】 那麼就應當修習禪定。在《頂續》中說：『然後唸誦蓮花部，自身觀想為蓮花部的菩薩。將三千世界，觀想為蓮花的形狀。在那大蓮花上，觀想明咒的字。智者從那蓮花中，思維法的精髓。蓮花不為水所染，不為污泥所玷汙。同樣一切法皆清凈，法界本初不生。如來藏是什麼？就是這空性的法性。色等一切法的，法性即是如是性。以這種瑜伽的方式，大瑜伽士大苦行者，在此生即可成佛，務必修成蓮花部。』這樣說過。這些要反覆熟悉，這叫做唸誦，而不是念誦咒語的字。在《阿瓦達拉》中，在講述了有相念誦之後，對於那些具有通達法無自性的智慧的瑜伽士們，有勝義智慧的瑜伽。還有《攝真實》和《金剛頂》中開示的其他念誦差別，現在也在這裡講述。』就像從《攝真實》和《釋續》中所說的那樣引述並陳述。 第三，如此《頂續》中所說，是以個別觀察的智慧來分析修持，著重於勝觀。而《攝真實》中所說，則有止觀雙運，既有分析也有不分析的禪定。在《科薩拉的莊嚴》中也說：『止的特點是心專注於三摩地，使心完全投入於一個所緣境。勝觀是智慧，也是心所生起的，具有徹底辨別諸法的特點，以等持的心來辨別，『這是有漏的』，『這是無漏的』，『這是染污的』，『這是清凈的』，這就是辨別的相。』這樣說了止觀的特點。將有漏無漏等一一辨別稱為勝觀，這是指緣于如所有性的勝觀，也應由此推知緣於盡所有性的勝觀。如果只修止的安住禪定，最終會陷入昏沉掉舉，如果只修觀的分析禪定，最終會陷入掉舉，因此要止觀雙運，平等修持。掉舉是指觀想無常等。
【English Translation】 Then one should meditate. In the 'Summit Tantra' it says: 'Then recite the Lotus Family, visualize oneself as a Bodhisattva of the Lotus Family. Visualize this three-thousandfold world as the shape of a lotus. On that great lotus, visualize the letters of the Knowledge Mantra. From that lotus, the wise one contemplates the essence of the Dharma. The lotus is not stained by water, nor is it defiled by the faults of mud. Likewise, all dharmas are pure, the Dharmadhatu is primordially unborn. What is the Tathagatagarbha? It is the nature of emptiness. The nature of all dharmas, such as form, is called Suchness. By this method of yoga, the great yogi, the great ascetic, can attain Buddhahood in this very life, and must definitely accomplish the Lotus Family.' Thus it is said. These should be repeatedly familiarized, which is called recitation, but it is not the repetition of the letters of the mantra. In the 'Avatar' it says, after explaining the recitation with signs, 'For those yogis who have the wisdom to understand the selflessness of phenomena, there is the yoga of ultimate wisdom. Also, the other distinctions of recitation taught in the 'Condensed Reality' and the 'Vajra Peak' will now be explained here.' It is arranged as quoted and stated from the 'Condensed Reality' and the 'Explanatory Tantra'. Third, as stated in the 'Summit Tantra', it emphasizes Vipassana (insight) by analyzing and cultivating with the wisdom of individual discernment. What is stated in the 'Condensed Reality' has both Shamatha (tranquility) and Vipassana, with both analytical and non-analytical meditation. In the 'Ornament of Kosala' it also says: 'Shamatha is characterized by the mind focusing on Samadhi, causing the mind to be completely absorbed in a single object of focus. Vipassana is wisdom, which also arises from the mind, having the characteristic of thoroughly distinguishing all dharmas, distinguishing with an equanimous mind, 'This is with outflows,' 'This is without outflows,' 'This is defiled,' 'This is purified,' this is the aspect of distinguishing.' Thus, the characteristics of Shamatha and Vipassana are stated. Distinguishing between that which has outflows and that which does not is called Vipassana, which refers to Vipassana that focuses on suchness, and one should also infer from this Vipassana that focuses on all that exists. If one only cultivates the settling meditation of Shamatha, one will eventually fall into dullness and lethargy, and if one only cultivates the analytical meditation of Vipassana, one will eventually fall into agitation, therefore one should cultivate both Shamatha and Vipassana equally. Agitation refers to contemplating impermanence, etc.
་པ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེ་བའི་དམིགས་པ་དང་། བྱིང་རྨུགས་ནི། སེམས་ལ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཤར་བ་སོགས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཆ་མཉམ་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཐོབ་ན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསུངས་ཏེ། ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་ན་ནི། སེམས་རྨུགས་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ན་ནི། རྒོད་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་གཡེང་བའི་དངོས་པོ་གཉིས་བཟློག་ནས་བསམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གནས་ལ། དྲན་པའི་ཐག་པས་གང་དང་གང་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚུལ་རྟ་ལྟ་བུ་གང་ལས་ཉམས་པ་ལས་བློ་བཟློག་སྟེ་ཡང་དག་པ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པ་འདིས་འཇུག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་པའི་རླུང་སྦྱོར་དང་སྦྲགས་ནས་བྱ་བར་བཞེད་དེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། བདག་དང་ལྷ་དང་བཟླས་བརྗོད་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་རྣམས་མ་སྐྱེས་བར་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མོས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་ནང་དུ་བཀག་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་དང་ལྷ་དང་བཟླས་བརྗོད་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ 3-2-99a ལ་བྱེད་ཅིང་། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དབུགས་གཏོང་བ་ན་སྣའི་ནང་གི་རླུང་ཕྲ་མོའི་རེག་པ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་བཏང་སྟེ་མདུན་གྱི་ལྷ་དྲན་པར་བྱེད་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྟ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་པར་སེམས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པར་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཙམ་མམ། རླུང་སྦྱོར་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་ལ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འདོད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ལྟ་ཞོག་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ལུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ལྟ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་ཀྱང་སྒོམ་པའི་ཚེ་ལྟ་བ་དྲན་ནས་ལྟ་བའི་ངེས་པ་མ་བསྐྱངས་པར། སྤྱིར་བློ་གང་དུའང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱོང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པས། ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་བ་དང་། རྙེད་ནས་དེའི་དོན་སྒོམ་པའི་ཚུལ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བར་དེ་ཉིད་བསྡ
【現代漢語翻譯】 爲了消除昏沉和睡眠，應專注于令人感到厭惡的目標，併爲了消除掉舉，應專注于提升心念的目標，例如心中生起偉大的景象等。如此行持，若能不作意而自然進入平等狀態，則如Kosalalankara（ कौसललङ्कार，梵文羅馬轉寫：Kausalalankara，漢語：善巧莊嚴）中所說，可達致雙運。若奢摩他（梵文：Śamatha，止）過重，則心易於昏沉掉舉；若毗缽舍那（梵文：Vipaśyanā，觀）過重，則易於生起掉舉。因此，應依次通過專注于顯現和專注于無常來對治這兩種掉舉之因，並安住于所應修習之境上。以正念之繩，將心從任何偏離奢摩他或毗缽舍那的狀態（如狂馬般）拉回，並專注于正確的目標，此即雙運。雙運本身即意味著以這種方式進入無作意之境。這是其含義。正如佛陀所說，在修習空性時，應結合控制生命力的風息修習。在《阿瓦達拉》（梵文：Avatara）中說：『如何觀想自我、本尊和所念誦的字句？通過觀想它們不生，從而顯現一切法皆為空性。將心的住所，即生命力和努力，向內封閉，以遠離顯現色等的心，將自我、本尊和所念誦的字句觀想為如同虛空一般。』當呼氣時，感受鼻孔中微細的風息，並憶念前方的本尊，然後如前一樣，封閉生命力和努力。因此，若未通過正見確定無我之義，只是不執著于任何事物，保持不分別的狀態，或者僅僅通過風息等力量生起樂、明、無分別的禪定，就認為這是修習實相瑜伽，這不僅不符合無上瑜伽的觀點，甚至不符合下三部密續的觀點。即使通過正見確定了無我之義，但在修習時，若不憶念正見，不鞏固正見的定解，而只是普遍地不分別任何事物，僅僅保持不分別的狀態，這也並非修習實相之義。因此，希求解脫者應尋求無我之見，並在獲得后，以正確的方式修習其含義。導師根嘎寧波（梵文：Kunga Nyingpo）強調了確立空性見的重要性，並認為這至關重要。 To eliminate dullness and sleepiness, one should focus on objects that evoke a sense of disgust, and to eliminate agitation, one should focus on objects that uplift the mind, such as the arising of great visions in the mind. By doing so, if one can attain entry into a state of equanimity without mental fabrication, it is said in the Kosalalankara (Ornament of Skill): 'If Śamatha (tranquility) is too dominant, the mind will be prone to dullness and agitation; if Vipaśyanā (insight) is too dominant, it will be prone to agitation.' Therefore, one should sequentially counteract the two causes of agitation by focusing on appearances and focusing on impermanence, and abide in the object to be contemplated. With the rope of mindfulness, one should turn the mind away from whatever deviates from the state of Śamatha or Vipaśyanā (like a wild horse) and apply it to the correct object, which is the union. The union itself means entering into a state of non-fabrication in this way. This is its meaning. As Buddha Secret says, when meditating on emptiness, one should practice in conjunction with breath control that blocks the life force. In the Avatara, it says: 'How does one contemplate the self, the deity, and the letters to be recited? By contemplating them as unborn, one manifests the conviction that all phenomena are empty. Closing the abode of the mind, the life force and effort, inward, with a mind free from appearances such as form, one contemplates the self, the deity, and the letters to be recited as being like the sky.' When exhaling, one should experience the touch of the subtle wind in the nostrils and release it, remembering the deity in front, and then, as before, block the life force and effort. Therefore, if one has not established the meaning of selflessness through view, and merely does not grasp at anything with the mind, remaining in a non-conceptual state, or if one merely generates a blissful, clear, non-conceptual samadhi through the power of breath control and so forth, and considers this to be the yoga of contemplating the suchness of reality, this is not in accordance with the view of Anuttarayoga Tantra, let alone the three lower tantras. Even if one has established the meaning of selflessness through view, but when meditating, one does not remember the view, and does not cultivate the certainty of the view, but merely cultivates a state of not conceptually thinking about anything in general, this is not meditating on the meaning of suchness. Therefore, those who desire liberation should seek the view of selflessness, and having found it, understand the way to meditate on its meaning without error. Master Kunga Nyingpo emphasized the importance of establishing the view of emptiness and considered it to be extremely important.
【English Translation】 To eliminate dullness and sleepiness, one should focus on objects that evoke a sense of disgust, and to eliminate agitation, one should focus on objects that uplift the mind, such as the arising of great visions in the mind. By doing so, if one can attain entry into a state of equanimity without mental fabrication, it is said in the Kosalalankara that one can achieve union. If Śamatha is too dominant, the mind will be prone to dullness and agitation; if Vipaśyanā is too dominant, it will be prone to agitation. Therefore, one should sequentially counteract the two causes of agitation by focusing on appearances and focusing on impermanence, and abide in the object to be contemplated. With the rope of mindfulness, one should turn the mind away from whatever deviates from the state of Śamatha or Vipaśyanā (like a wild horse) and apply it to the correct object, which is the union. The union itself means entering into a state of non-fabrication in this way. This is its meaning. As Buddha Secret says, when meditating on emptiness, one should practice in conjunction with breath control that blocks the life force. In the Avatara, it says: 'How does one contemplate the self, the deity, and the letters to be recited? By contemplating them as unborn, one manifests the conviction that all phenomena are empty. Closing the abode of the mind, the life force and effort, inward, with a mind free from appearances such as form, one contemplates the self, the deity, and the letters to be recited as being like the sky.' When exhaling, one should experience the touch of the subtle wind in the nostrils and release it, remembering the deity in front, and then, as before, block the life force and effort. Therefore, if one has not established the meaning of selflessness through view, and merely does not grasp at anything with the mind, remaining in a non-conceptual state, or if one merely generates a blissful, clear, non-conceptual samadhi through the power of breath control and so forth, and considers this to be the yoga of contemplating the suchness of reality, this is not in accordance with the view of Anuttarayoga Tantra, let alone the three lower tantras. Even if one has established the meaning of selflessness through view, but when meditating, one does not remember the view, and does not cultivate the certainty of the view, but merely cultivates a state of not conceptually thinking about anything in general, this is not meditating on the meaning of suchness. Therefore, those who desire liberation should seek the view of selflessness, and having found it, understand the way to meditate on its meaning without error. Master Kunga Nyingpo emphasized the importance of establishing the view of emptiness and considered it to be extremely important.
ུས་པ་དང་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཐོར་བུ་ཐོར་བུར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བར་ལྷ་བསྒོམས་པའི་མཐར་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་སྒོམ་པའི་ས་བོན་ཙམ་ཞིག་གསུངས་མོད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་གསང་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་མ་བཤད་ལ། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞིན་དུ་ཞི་ལྷག་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་སྐྱོན་དང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ལུགས་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། ། 3-2-99b འོན་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་འདི་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པས། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་ཕྲ་མོ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཐུན་བཞིར་བསྐྱངས་ནས་མཚན་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། དེ་ནས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་གནད་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཐོབ་བྱ་ལ་ཁད་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཉིས་ཀ་བསྙེན་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁ་ལས་གསུངས་པ་ནི། ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དེར་ཡང་གཙོ་བོར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་གྱིས་ཚིགས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོག་ཁྲིགས་འདོན་པ་བྱང་བར་བྱེད་པ་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་བསྙེན་པའི་དོན་དུ་འཛིན་ཅིང་། དེའི་དགོས་པ་ཡང་དབང་བསྐུར་དང་རབ་གནས་ལ་སོགས་པའི་ཆོག་ཁྲིགས་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ནས་གོ་བ་འཚོལ་བས་ནི། རྒྱུད་སྡེ་གང་གི་ཡང་ལམ་གྱི་གནད་ཟིན་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དང་དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཞི་ལྷག་གི་འགྲེལ་ལུགས་རྣམས་ནི། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་དང་། ཤཱནྟི་པའི་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་དང་། ས་སྡེ་དང་བྱམས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ 3-2-100a དང་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། །ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་མ་རྙེད་པར་དུ་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི། རྙེད་ནས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་དང་། བདག་མེད་སྒོམ་པ་ལ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་འོང་ཚུལ་དང་། ཟུང་འབྲེལ་འགྲུབ་པའི་དུས་མཚམས་ལ་སོགས་པ་ཞིབ་པར་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་འ
【現代漢語翻譯】 在《修法次第》和《吉祥勝根本續大疏》中，也零星地多次提到。在《金剛生起次第》中，雖然提到觀想本尊后修習三種平等的種子字，但就像佛陀密意一樣，沒有歸納總結，也沒有像講授續部一樣，系統地講授空性的修習方法。也沒有像釋迦友一樣，講授止觀各自的特點、多少的過失以及結合的方式。 然而，對於如前所述的空性修習方法，精通瑜伽續部的三位導師的觀點是一致的。因此，應該按照瑜伽續部的觀點，通過四座修習，培養微細和本尊瑜伽，以及生起有相和無相三摩地的關鍵。如前所述，應該理解這些要點。這裡所說的首先進行唸誦的意義是，使所要獲得的果位更加接近。正如《總集續》後文所說：『通過共同和殊勝的區分，唸誦有兩種。』這裡也像經文中說的那樣，唸誦是成就兩種悉地的方法。因此，續部四部經文中都說首先要進行唸誦，這表明了從低到高逐步提升的次第。其中，最重要的是要清楚地理解本尊瑜伽和空性瑜伽在續部中的生起次第。如果不理解這一點，只是熟練地念誦儀軌，並認爲念誦的意義在於唸誦咒語，認爲念誦的必要性僅僅在於進入灌頂和開光等儀軌，那麼就無法理解任何續部的道路要點。續部三部及其釋論的班智達們對空性修習中止觀的解釋，與蓮花戒論師的《修習次第》三篇、寂天論師的《入菩薩行論》智慧品和慈氏五論等中的解釋相似。先行修習止，然後修習觀的理由，以及在沒有獲得輕安之前，觀只是隨順觀，獲得輕安后才能成為真正的觀，以及修習無我時止觀同時生起的方式，以及結合的時間等等，已經在共同乘的道次第中詳細闡述過了。
【English Translation】 It is also mentioned sporadically and repeatedly in the 'Usapa' (Śikṣāsamuccaya) and the great commentary on the 'Glorious Supreme Tantra'. In the 'Vajra Arising', although it mentions contemplating the seed syllable of the three samenesses at the end of contemplating the deity, it does not summarize it like the secret of the Buddha, nor does it systematically teach the method of contemplating emptiness as taught in the tantras. Nor does it, like Śākyaśrīmitra, teach the characteristics of calm abiding and insight meditation separately, the faults of excess or deficiency, and how they are combined. However, the three masters who are skilled in yoga tantras have the same understanding of the method of contemplating emptiness as described above. Therefore, according to the view of the yoga tantras, one should cultivate subtle and deity yoga through four sessions, and understand the key points of generating the samādhi with and without signs, as described above. Here, the meaning of saying that one should first engage in recitation is to bring the object to be attained closer. As it says in the later 'Compendium Tantra': 'Through the distinction of common and supreme, recitation is considered to be of two kinds.' As it says here, recitation is the method of accomplishing both siddhis. Therefore, the four classes of tantras say that one should first engage in recitation, which indicates the order of progressing from lower to higher stages. Among them, it is most important to clearly understand the order of generating deity yoga and emptiness yoga in the tantras. If one does not understand this, but only becomes proficient in reciting the rituals, and thinks that the meaning of recitation is to recite mantras, and thinks that the necessity of recitation is only to enter into rituals such as empowerment and consecration, then one will not see the key points of the path of any tantra. The explanations of calm abiding and insight meditation in the contemplation of emptiness by the three classes of tantras and their commentators, the great paṇḍitas, are similar to those found in Kamalaśīla's three 'Stages of Meditation', Śāntipa's 'Essence of Wisdom Perfection', and the sections on grounds and the teachings of Maitreya. The reasons for first cultivating calm abiding and then insight meditation, and that insight meditation is only in accordance with insight meditation before the two pliancies are attained, but becomes a characteristic of insight meditation after they are attained, and how both calm abiding and insight meditation arise when contemplating selflessness, and the time when the union is accomplished, etc., have already been explained in detail in the common path of the vehicle.
དིར་མ་སྤྲོས་སོ། །བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས།ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྱིའི་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཙོ་བོར་སྙིང་པོ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཉིད་ལ་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཚང་བར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་ལ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་བསྔགས་པས་དེ་ཡང་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ལྷ་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ཅི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་དང་། གང་གི་ཚེ་གསང་སྔགས་ལེགས་པར་མཉེས་པར་བྱས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པ་དེའི་ 3-2-100b ཚེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྔོན་རོལ་དང་། ཕྱིས་རང་གི་ལྷའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དངོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ན་ལྷ་ལ་དྲག་ཤུལ་བྱ་བའི་སྐབས་ལས་གསུངས་པས་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའི་སྔ་རོལ་དང་། བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་འོག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་མྱུར་རོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། བསམ་གཏན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ བསམ་གཏན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་ནས་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་བསམ་གཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་བབས་པས་ནི། གཏེར་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་དེ་ལ་སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་འཆད་པ་ལྟར་གྱི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་བོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་ལ་བཅུག་ནས་སྒྲུབ་པ་མ་གཏོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་
【現代漢語翻譯】 無需贅述。關於修持期間成就悉地的原因，《阿瓦達拉》中說：『手印、真言和明咒等，外在供養的儀軌也成為成就的組成部分。然而，以事物自性為主，精進唸誦心咒和禪修的人，能迅速獲得悉地。因此，精進於此的人，應特別努力。』因此，觀修本尊並圓滿唸誦至關重要。然而，爲了凈化成就悉地的障礙，讚美修持空性也很重要。正如經中所說：『憶念圓滿正覺等自己的本尊，以無相的方式觀修，同樣，由於我和一切法都無所緣，成就的障礙——業和煩惱得以消除，就能獲得所 желаемого 悉地。』以及『無論何時，瑜伽士即使很好地取悅了秘密真言，也未能獲得他所希望的悉地，那時，在修持大手印等禪定和唸誦之前之後，應特別專注于自己本尊的法身。』因此，如果未能成就悉地，就需要在對本尊採取強硬手段時修持，所以在生起本尊身大手印之前，以及禪修唸誦之後修持空性，就能迅速成就悉地。 ༈ 如何在修習之後成就悉地？ 第四部分分為三點：以禪定成就悉地的方式，以唸誦成就悉地的方式，以及以火供成就悉地的方式。 ༈ 以禪定成就悉地的方式 首先，如前所述，在普遍修習和特別獲得金剛細微三摩地自在之後，應以禪定來成就世間和出世間的悉地。其中又分為兩種情況：在進入壇城時，由於智慧降臨，世間的寶藏等悉地只需與之結合就能成就。除此之外的其他悉地，則需如所說的那樣，觀修直到出現徵兆為止。此處，上師桑結古藏認為，在修持四種手印時，除了將智慧尊融入自身來修持之外，世間和出世間...
【English Translation】 No need to elaborate. Regarding the cause of accomplishing siddhi during practice, the 'Avatara' says: 'Mudras, mantras, and vidyas, etc., even the external offering rituals become part of the accomplishment. However, those who mainly recite the essence and diligently meditate on the nature of things themselves quickly bestow siddhis. Therefore, those who are diligent in this should be particularly diligent in it.' Therefore, it is important to visualize the deity and complete the recitation. However, to purify the obscurations that hinder the accomplishment of siddhis, meditating on emptiness is praised, which is also important. As it says in the same text: 'Meditating on one's own deities, such as the complete Buddhas, without any form, and similarly, because I and all dharmas have no object of focus, the obstacles to accomplishment—karma and afflictions—are eliminated, then whatever desired siddhi will be attained.' And 'Whenever the secret mantra has been well pleased, but the yogi has not attained the siddhi he desires, then, before and after the practice of meditating on Mahamudra and the practice of recitation, one should especially focus on the Dharmakaya of one's own deity.' Therefore, if the siddhi is not accomplished, one needs to practice when taking harsh measures against the deity, so before generating the deity's body Mahamudra, and after meditation and recitation, meditating on emptiness will quickly accomplish the siddhi. ༈ How to accomplish siddhi after the practice? The fourth part is divided into three points: the way to accomplish siddhi through meditation, the way to accomplish siddhi through recitation, and the way to accomplish siddhi through homa. ༈ The way to accomplish siddhi through meditation First, as mentioned before, after generally practicing and especially obtaining the freedom of Vajra subtle samadhi, one should accomplish worldly and transcendental siddhis through meditation. Among them, there are two situations: when entering the mandala, due to the descent of wisdom, worldly siddhis such as treasures can be accomplished simply by combining with it. Other than that, one needs to meditate until signs appear as described. Here, Master Sangye Gungtang believes that when practicing the four mudras, except for incorporating the wisdom deity into oneself to practice, worldly and transcendental...
པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། རང་དམ་ཚིག་པ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་ལ་མི་འཇུག་པར་མདུན་དུ་བཞག་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པར་བཞེད་ལ། སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་རང་དམ་ཚིག་པར་བྱས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ 3-2-101a དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞན་ལུགས་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་དོ། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱ་དགོས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་རྣམས་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གཞན་གྱི་དབུལ་བ་བསལ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་གཏེར་འདོན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ན། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། གཏེར་ལ་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་གནས་པ། །སྙིང་ག་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །བསྒོམས་ན་ས་ལ་གནས་པ་ཡི། །གཏེར་རྣམས་དེ་ཡིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་གཏེར་གྱི་བུམ་པའི་ནང་ན་ཟླ་བ་དང་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཞིག་བསམས་ལ། བཛྲ་ནི་དྷི་ཞེས་བཟླས་ཏེ་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མཚན་མ་ནི་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་ལ་བྱའོ། །དེ་བྱུང་བ་དང་མཚན་གཅིག་ཐོག་ཐག་ཏུ་བཟླས་བསྒོམ་བྱས་པའི་རྗེས་ལ། གཏེར་ཡོད་དུ་རེ་བའི་གནས་དེར་སོང་ལ་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་དང་འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གི་སྔགས་རྒྱས་གཏེར་དང་གནས་བཅིང་ཞིང་བསྲུང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ན་གཏེར་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ནས་ས་བརྐོས་ཏེ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་རང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་སྒོམ་པའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་དེ་གཉིས་གང་དུ་ལྷུང་བའི་གནས་སུ་གཏེར་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དང་། རང་གི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ནས་བཟླས་བསྒོམ་བྱས་པས་འདི་ན་ཡོད་ཅེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཆུ་ལ་མི་འབྱིང་བའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ན་ལུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་ངོགས་སམ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་གནས་ 3-2-101b སུ། ཁམ་པའི་སྣོད་ཆེན་པོ་ཆུས་བཀང་བ་མཐོང་བའི་སར་བཞག་བཛྲ་ཛཱ་ལ་ཞེས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་ཅིང་། ཆུའི་གཟུགས་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྱར་ནས་ཆུ་དེ་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་གཅིག་པུར་གྱུར་པར་ཐུན་བཞིར་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་རྐང་ལག་གིས་རེག་པར་བྱར་རུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བར་སྲ་བར་གྱུར་པར་བྱ་ལ། དེར་རིགས་གང་རུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་བྲིས་ཏེ་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་བྱས་ནས་མཚན་གཅིག་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ནམ་ཆུའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་
【現代漢語翻譯】 在所有成就悉地之事中，有些人安住于僅是自誓者的我慢，不將智慧尊（梵文：Jñānasattva，智慧薩埵）融入自身，而是將其置於前方，通過供養等方式進行修持。而其他上師則認為，應首先將智慧尊融入自誓者自身， 然後才進行成就悉地的修持。大師列舉並駁斥了這些不同的觀點。在所有成就悉地之事中，必須首先進行自生本尊瑜伽，這是所有上師都一致認可的。爲了實現消除自他貧困等具有特殊意義的世間利益，例如取出寶藏，在第一品中說：『寶藏中金剛之形，觀於心間之中。若能如是修持之，則能見彼藏於地。』應如是行持：觀想自身心間寶瓶之中，有一月亮，其上有五股金剛杵，唸誦『班雜 尼地』（藏文：བཛྲ་ནི་དྷི་，梵文：vajra nidhi，梵文羅馬擬音：vajra nidhi，金剛寶藏），直至出現驗相。驗相指的是觸覺和視覺上的徵兆。一旦出現驗相，就應持續不斷地念誦和觀修。之後，前往預期有寶藏的地方，向神靈供奉，向鬼神施食，以金剛鐵鏈的咒語封鎖和守護寶藏及其所在地。然後進行觀修和唸誦，寶藏就會顯現，之後挖掘取出即可。同樣，觀想虛空中金剛和自身為雜色金剛，通過觀修和唸誦，得知金剛落下的地方有寶藏。或者，觀想自身舌頭為金剛，通過唸誦和觀修，自己會真實地說出寶藏所在之處。還講述了成就水中不沉之悉地的方法：在河岸邊或任何你喜歡的地方， 放置一個裝滿水的大銅盆，心中默唸『班雜 匝拉』（藏文：བཛྲ་ཛཱ་ལ་，梵文：vajra jāla，梵文羅馬擬音：vajra jāla，金剛網），觀想水的所有形態都變成金剛的形態，彼此粘連，水完全變成金剛的形態，分四個時段進行觀修，直到出現觸覺和視覺上的徵兆。然後，用手腳觸控，使其變得像金剛一樣堅硬。在那裡繪製任何種姓的壇城，完成前行儀軌后，持續不斷地安住於該三摩地。之後，當想要在水面上行走時，顯現此三摩地並保持平靜。
【English Translation】 In all endeavors to accomplish siddhis, some individuals, dwelling in the pride of being merely self-vowed, do not integrate the Jñānasattva (Wisdom Being) into themselves. Instead, they place it in front and perform practices such as offerings. Other masters, however, believe that the Jñānasattva should first be integrated into the self-vowed individual, and then the accomplishment of siddhis should be pursued. The master enumerates and refutes these differing views. In all endeavors to accomplish siddhis, it is essential to first engage in the yoga of self-generation of the deity, which is unanimously agreed upon by all masters. In order to achieve specific worldly benefits such as eliminating poverty for oneself and others, for example, extracting treasures, it is said in the first chapter: 'The vajra form in the treasure, contemplate in the heart. If one practices thus, one will see the treasures hidden in the earth.' One should proceed as follows: Visualize within the treasure vase in one's heart a moon, upon which is a five-pronged vajra, and recite 'Vajra Nidhi' (藏文：བཛྲ་ནི་དྷི་，梵文：vajra nidhi，梵文羅馬擬音：vajra nidhi，Diamond Treasure) until signs appear. Signs refer to tactile and visual indications. Once signs appear, one should continuously recite and contemplate. Afterward, go to the place where treasures are expected, make offerings to the deities, give torma to the spirits, and seal and protect the treasure and its location with the mantra of the vajra iron chain. Then, through contemplation and recitation, the treasure will become visible, and then it can be dug up and taken. Similarly, by visualizing the vajra in the sky and oneself as a variegated vajra, through contemplation and recitation, one knows that there is treasure in the place where the vajra falls. Or, by visualizing one's tongue as a vajra, through recitation and contemplation, one will truthfully speak where the treasure is. It also describes the method of accomplishing the siddhi of not sinking in water: on the bank of a river or any place you like, place a large copper basin filled with water in a visible place, silently recite 'Vajra Jala' (藏文：བཛྲ་ཛཱ་ལ་，梵文：vajra jāla，梵文羅馬擬音：vajra jāla，Diamond Net), visualize all forms of water transforming into the form of a vajra, sticking to each other, the water completely transforming into the single form of a vajra, contemplate in four sessions until tactile and visual signs appear. Then, touch it with your hands and feet, making it as hard as a vajra. Draw a mandala of any lineage there, complete the preliminary rituals, and continuously abide in that samadhi. Afterward, when one wants to walk on the water, manifest this samadhi and remain calm.
ཉིད་ཀྱིས་ཆུའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་འཆག་སོགས་བྱའོ། །ནམ་མཁའི་རྡུལ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཐེམ་སྐས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་རྐང་ལག་གིས་རེག་ཏུ་རུང་བར་གོམས་པར་བྱ་བ་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་པས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་ནུས་སོ། །རིག་སྔགས་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ནི། མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམས་ནས། བཛྲ་དྷ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་བཞི་གང་རུང་བཟླས་ཤིང་དུམ་བུ་སོ་སོའི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་གི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པར་བསམས་ནས་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་དང་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་ན་རང་གི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་རོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དུ་མ་ཞིག་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་ 3-2-102a འདོད་ན་རང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་གང་རུང་གི་སྐུར་བསྐྱེད། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ནམ་མཁའི་ངོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཕྲ་མོས་ཁྱབ་པར་བསམ། དེ་ནས་རླུང་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བསམས་ལ་རླུང་ནང་དུ་སྡུད་པའི་ཚེ་མར་གསར་བྱེ་མའི་ནང་དུ་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྙིང་གར་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལས་གཞན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་བཏུལ་བས་རང་གཞན་གྱིས་མཐོང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཚན་མ་དེ་བྱུང་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་སོགས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་བྱས་པས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིག་སྔགས་འཆང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་དང་བདག་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱས་ཏེ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྒོ་གསུམ་ལ་གནོད་པ་སྤངས་ཏེ་བསྒོམ་མོ། །དབུགས་ཕྱིར་འབྱིན་པའི་ཚེ་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁོངས་ཐམས་ཅད་གང་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་དབང་པོ་དང་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསམ་མོ། །དེ་དག་ལ་སེམས་པ་ནའང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་ཀྱི། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ཡིད་རླུང་དང་བཅས་པ་སླར་བསྡུས་ནས་རང་གི་ལྷ་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པའི་མཐར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཚན་མ་རྙེད་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་མཆོད་ཅིང་མཚན་ཐོག་ 3-2-102b ཐག་གཅིག་ཏུ་གནས་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ན། རང་གི་ལྷ་བྱ
【現代漢語翻譯】 您將能夠在水面上行走。觀想空中的塵埃變成各種金剛杵，然後將金剛杵的階梯合而爲一，使其能夠被手腳觸及，像以前一樣練習，就能到達須彌山頂等等地方。修持持明者的成就：廣做供養儀軌，觀想金剛細杵，唸誦金剛持（Vajradhara）等四種心咒中的任何一種，觀想每個部分的形象都與各自的種姓相符的持明者，圓滿地安住在月亮上，並不斷地觀想直到出現可見的徵兆。然後，供養最初的本尊，以不間斷的專注，安住於此三摩地中，自己的智慧本尊降臨，賜予如所觀想的持明者的成就。據說，通過這種方式，可以成就許多共同的成就。如果想要成就殊勝的成就，那麼將自己觀想為五如來中的任何一位的形象，稱之為金剛界（Vajradhatu），觀想整個虛空都充滿著微小的佛身。然後，當氣息呼出時，觀想一切都變得清晰；當氣息吸入時，觀想一切都像新磨的酥油融入沙中一樣，融入自己的心中。像這樣，除了觀修之外別無他事，努力調伏身語意三門的惡業，觀修直到自己和他人都能看見，當出現徵兆時，像之前所說的那樣繪製壇城等等。這樣，就能成為持有圓滿佛陀形象的菩薩持明者。同樣，在如來部中，將自己觀想為金剛薩埵（Vajrasattva）等本尊的形象，生起自己與本尊無二無別的慢心，每天避免身語意三門的危害而進行觀修。當呼出氣息時，觀想自己的本尊形象充滿整個虛空。特別地，將所有進入感官和記憶的事物都觀想為自己本尊的形象。在思考這些事物時，也要這樣想：『這一切都是從我的分別念中產生的，就像所分別的那樣，各自顯現，但如果用理性和經典來分析，實際上並不存在。』然後，將意念連同氣息一起收回，專注于自己的本尊。像這樣，當修習到一定程度，像之前所說的那樣獲得徵兆時，繪製壇城並進行供養，以不間斷的專注安住，進行觀修和唸誦，自己的本尊會…… If you do walking etc. on the water. Meditate that the dust of the sky transforms into various vajras, then the vajra stairs become one, and practice making it possible to touch with feet and hands as before, then you will be able to go to the top of Mount Meru etc. To accomplish the siddhi of a vidyadhara: Make elaborate offerings, meditate on the vajra atom, and recite any of the four essences of Vajradhara etc., and meditate that the complete form of the vidyadhara, which corresponds to the family of each part, abides in the moon, and meditate until signs of touch and sight appear. Then, make offerings to the first deity, and if you remain in this single-pointed samadhi, your own wisdom deity will come and grant the siddhi of the vidyadhara as you have meditated. It is said that many common siddhis such as these will be accomplished. If you wish to accomplish the supreme siddhi, If you wish to accomplish the supreme siddhi, generate yourself as the form of any of the five tathagatas. Utter 'Vajradhatu', and think that the entire surface of the sky is filled with subtle bodies of buddhas. Then, when the wind goes out, think that all of that becomes clear, and when the wind is drawn in, grasp it in your heart as if fresh butter were sinking into sand. Thus, strive to meditate without any other activity, and by subduing the negative karma of the three doors, meditate until you are seen by yourself and others, and when that sign appears, perform the drawing of the mandala etc. as described before. Then, you will become a bodhisattva vidyadhara who holds the form of a complete buddha. Also, in the tathagata family, generate the pride of being inseparable from the form of your own deity, such as Vajrasattva, and meditate each day, avoiding harm to the three doors. When you exhale, let the form of your own deity fill the entire expanse of the sky. In particular, think of everything that comes into the senses and memory as the form of your own deity. When thinking about these things, contemplate in this way: 'All of this arises from my own conceptualizations, and appears separately as it is conceived, but if analyzed with reason and scripture, it is not truly existent.' Then, gather the mind together with the wind and focus on your own deity. When you have become accustomed to this, when you find the signs as described before, draw the mandala and make offerings, and remain in single-pointed concentration, and perform meditation and recitation, your own deity will...
【English Translation】 You will be able to walk on water. Meditate that the dust of the sky transforms into various vajras, then the vajra stairs become one, and practice making it possible to touch with feet and hands as before, then you will be able to go to the top of Mount Meru etc. To accomplish the siddhi of a vidyadhara: Make elaborate offerings, meditate on the vajra atom, and recite any of the four essences of Vajradhara etc., and meditate that the complete form of the vidyadhara, which corresponds to the family of each part, abides in the moon, and meditate until signs of touch and sight appear. Then, make offerings to the first deity, and if you remain in this single-pointed samadhi, your own wisdom deity will come and grant the siddhi of the vidyadhara as you have meditated. It is said that many common siddhis such as these will be accomplished. If you wish to accomplish the supreme siddhi, If you wish to accomplish the supreme siddhi, generate yourself as the form of any of the five tathagatas. Utter 'Vajradhatu' (梵文天城體：वज्रधातु，梵文羅馬擬音：vajradhātu，漢語字面意思：金剛界), and think that the entire surface of the sky is filled with subtle bodies of buddhas. Then, when the wind goes out, think that all of that becomes clear, and when the wind is drawn in, grasp it in your heart as if fresh butter were sinking into sand. Thus, strive to meditate without any other activity, and by subduing the negative karma of the three doors, meditate until you are seen by yourself and others, and when that sign appears, perform the drawing of the mandala etc. as described before. Then, you will become a bodhisattva vidyadhara who holds the form of a complete buddha. Also, in the tathagata family, generate the pride of being inseparable from the form of your own deity, such as Vajrasattva (梵文天城體：वज्रसत्त्व，梵文羅馬擬音：Vajrasattva，漢語字面意思：金剛薩埵), and meditate each day, avoiding harm to the three doors. When you exhale, let the form of your own deity fill the entire expanse of the sky. In particular, think of everything that comes into the senses and memory as the form of your own deity. When thinking about these things, contemplate in this way: 'All of this arises from my own conceptualizations, and appears separately as it is conceived, but if analyzed with reason and scripture, it is not truly existent.' Then, gather the mind together with the wind and focus on your own deity. When you have become accustomed to this, when you find the signs as described before, draw the mandala and make offerings, and remain in single-pointed concentration, and perform meditation and recitation, your own deity will...
ོན་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་གྲུབ་པ་དེ་ལ་སྩོལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་སྒོམ་པར་བཤད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་སྒོམ་པ་ཞན་པས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ནའང་མངོན་ཤེས་དང་ཚེ་དང་སྟོབས་དང་ལུས་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ནན་ཏན་མ་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་དངོས་གྲུབ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མར་གྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་བཟང་ཤོས་ཤིག་ཏུ་སྣང་ལ། བྱ་སྤྱོད་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལུས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོར་སྣང་ངོ་། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པས་ནི་རང་ལྷར་སྒོམ་པ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ་དེའི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟླ་བ་བཞིར་ཞག་རེ་རེ་ལ་ཐུན་བཞི་བཞིར་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རེ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་རང་གི་ལྷའི་རི་མོའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གང་ཡིན་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་ཟླ་བ་བཞིར་ཐུན་བཞི་རེ་རེ་ལ་སྔར་ལྟར་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་མཐར། མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ནམ་ལངས་པ་དང་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་བོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་སྔར་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་གཏང་། དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་རི་མོའི་གཟུགས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཐུན་བཞི་རེ་རེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་དམ་ཚིག་གི་ 3-2-103a ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས། དེ་མི་དགྲོལ་བར་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་ན་སྔགས་འབུམ་སོང་སོང་དུ་བཟླས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་ཏེ་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་དུབ་ན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ་ལ་སྐྱོ་བ་སངས་པ་དང་ཡང་བཅིང་ལ་བཟླའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དམ་རྒྱ་དེ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་ནས་འབར་བར་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལས་འཕར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འཕར་བ་ན་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་སྟེགས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དམ་རྒྱ་དེ་སྨིན་མཚམས་སུ་བཅིངས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ལས་གཡོ་བར་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གང་འདོད་པའི་གཟུགས་སུ་གཞན་ལ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ཤིང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ལས་འཕར་ན་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་སྣང་བའི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་བོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་དེས་སྒྲ་འབྱིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིག
【現代漢語翻譯】 然後，將（成就）給予自己本尊的『大手印』形象。據說，這兩種情況下都要控制氣息並禪修。如果因為禪修不足，未能獲得如上所述的成就，那麼即使不刻意追求，也能獲得神通、長壽、力量和美好的身體等成就。據說，這樣獲得的成就，對於瑜伽續部的最上等弟子來說，似乎是最初獲得的最佳成就之一。對於行續和事續來說，似乎是之前所說的持明者的成就，即身體的大成就。 ༈ 通過唸誦獲得成就的方式。 第二種方式是：通過唸誦獲得成就，首先要觀想自己為本尊。然後，唸誦如來或其部族的精華，每月四次，每次四個時段，每個時段唸誦一百零八遍，以此圓滿前行。之後，如果想要獲得殊勝成就，就在自己本尊的畫像前，首先進行自己本尊的瑜伽，然後每月四次，每次四個時段，如前一樣唸誦。最後，如果唸誦一夜，黎明時分就能獲得自己本尊形象的成就。如果想要獲得誓言手印的成就，首先也要進行前行。然後，在自己本尊的畫像前，每次四個時段，結縛如來部族的明妃金剛母的誓言手印，不鬆開手印地念誦。一般來說，要念誦一百萬遍咒語。之後，結縛手印，唸誦一夜，此時即使疲憊，也要在恢復精神后再次結印唸誦。像這樣一心一意地將手印結于頭頂，如果看到燃燒，那麼此時手印就會跳動。像這樣跳動時，只需結縛手印，就能在空中自由行走。如果將手印結于眉間並唸誦，如果看到搖動，那麼此時只需結縛手印，就能向他人示現自己想要的形象。如果將手印放在心間並唸誦，如果跳動，那麼只需結縛手印，就能獲得隱身成就。如果手印發出聲音，那就是如來部族。
【English Translation】 Then, bestow (the accomplishment) upon the form of your own deity's 'Great Seal'. It is said that in both of these cases, one should restrain the breath and meditate. If, due to insufficient meditation, one does not attain the accomplishments as described above, then even without deliberate effort, one will attain accomplishments such as clairvoyance, longevity, strength, and a beautiful body. It is said that the accomplishment attained in this way appears to be one of the best initial accomplishments for the supreme disciples of the Yoga Tantra. For the Kriya and Charya Tantras, it appears to be the accomplishment of the Vidyadhara as previously described, namely the great accomplishment of the body. ༈ The way to attain accomplishment through recitation. The second way is: to attain accomplishment through recitation, one should first visualize oneself as the deity. Then, recite the essence of the Tathagata or its family, four times a month, four sessions each time, reciting one hundred and eight times each session, thereby completing the preliminary practice. After that, if one wishes to attain supreme accomplishment, in front of the painted image of one's own deity, one should first perform the yoga of one's own deity, and then four times a month, four sessions each time, recite as before. Finally, if one recites for one whole night, at dawn one will attain the accomplishment of the form of one's own deity. If one wishes to attain the accomplishment of the Samaya Mudra, one must first perform the preliminary practice as before. Then, in front of the painted image of one's own deity, four times each session, bind the Samaya Mudra of Vajramati, the consort of the Tathagata family, and recite without releasing the Mudra. Generally, one should recite one million mantras. After that, bind the Mudra and recite for one whole night, and even if one is tired at this time, one should bind the Mudra again and recite after recovering. In this way, if one focuses one's mind and binds the Mudra on the crown of the head, and if one sees it burning, then at that time the Mudra will pulsate. When it pulsates in this way, one can walk freely in the sky simply by binding the Mudra. If one binds the Mudra between the eyebrows and recites, and if one sees it shaking, then at that time one can show others the form that one desires simply by binding the Mudra. If one holds the Mudra near the heart and recites, and if it pulsates, then one will attain the accomplishment of invisibility simply by binding the Mudra. If the Mudra makes a sound, that is the Tathagata family.
ས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དམ་གང་རུང་བཅིངས་ནས་རང་གི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ན་སོ་སོའི་གཞུང་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་ནུས་སོ། །ཡང་ཟླ་བ་བཞིར་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་གཏང་ཞིང་དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་ཟླ་གཅིག་ལ་ཐུན་བཞི་དང་དེ་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ནས། གོ་ཆ་དང་དབྱུག་པ་དང་སྐུད་པ་དང་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཐལ་བ་དང་། ཡུངས་ཀར་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་ཕུར་བུ་དང་མདའ་དང་གཞུ་དང་རལ་གྲི་དང་བྱི་བྲུན་ལ་སོགས་པའི་རྫས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སོ་སོའི་སྔགས་སམ། ཡང་ན་རང་གི་ལྷའི་ 3-2-103b སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལུས་ལ་བཏགས་སམ་ལག་པར་བྱིན་ན་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་ཁྱེའུ་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་དང་གདོན་གྱི་རིགས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་དུ་དོགས་པ་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ལས་སྲུང་ཞིང་གནོད་པ་དང་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པར་དགྲ་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དང་མེ་དང་ཆུའི་འཇིགས་པ་དང་། ཡམས་དང་ནད་ཀྱི་གནོད་པ་དག་བྱུང་དུ་དོགས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་བྱས་ན་འཇིགས་པ་དེ་དག་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་དབབ་པར་འདོད་ན། ཙནྡན་དཀར་དམར་གང་རུང་དག་པའི་ཆུ་དང་སྦྱར་ཏེ་ལྡེ་གུར་བྱས་པ་ལ་སྔགས་ལན་ཅིག་བཟླས་པས་རེག་པའམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པའམ། ལུགས་མ་ལ་སོགས་པས་རེག་སྟེ་ཕབ་ན་བབས་ནས་གང་ཡིན་སྨྲ་ཞིང་གདོན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །ཟངས་མ་དང་གྱོ་མོ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་ཕབ་ན་འབབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྫས་སྟོར་བ་གང་ན་འདུག་པར་འགྲོ་བའམ་གང་གིས་ཁྱེར་བ་དེ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་གསུམ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ཐ་མ་ལ་རྨ་བྱའི་མཇུག་མ་སྡམས་པའི་ནང་དུ་ཤིང་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞུག་ལ་སྤྱི་བོར་བཅིང་། དེ་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་དམ་རྒྱས་མནན་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ལ། རྟགས་བྱུང་ཕྱིན་ཆད་སྒྲོ་དེ་བསྐོར་བས་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སྟོན་ནུས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དགོས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་འཁོར་ 3-2-104a བཅས་སྟོན་ཞིང་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་སྟོན་པར་ནུས་སོ། །ཟླ་བ་བཞིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་སྔར་གྱི་དམ་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་དུས་བཞིར་བཟླས་བརྗོད་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱས་པ་ཟིན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་དམ་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱས། ཕྱག་རྒྱ་འབར་བར་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གང
【現代漢語翻譯】 如果將所有土地神各自的誓言手印全部或部分束縛，並唸誦其心咒，就能執行各自經典中所說的所有事業。此外，先進行四個月的閉關，然後在自己的本尊面前，一個月內每天唸誦四座，之後整夜不間斷地念誦。對盔甲、手杖、繩索、芥子粉、芥子、金剛杵、橛、箭、弓、劍、貓頭鷹等任何物品，唸誦各自的真言，或者唸誦自己的本尊真言加持后，佩戴在身上或放在手中，就能保護被邪魔附身的男女老少，以及防止人與非人、邪魔的各種傷害。能夠從中保護，並從一切傷害和恐懼中解脫。如果在城鎮、城市、鄉村等地，擔心發生戰爭、外敵入侵、火災、水災、瘟疫和疾病等災害，如前一樣進行防護，就能從這些恐懼中解脫。 此外，如果想知道善惡等情況，想要降神，可以用白色或紅色的檀香與乾淨的水混合製成藥膏，唸誦真言一次後觸控，或者結金剛杵、鐵鉤等手印，或者用熔化的金屬等觸控后降神，神靈就會降臨並說出情況，平息邪魔等。如果用銅、瓦、木等製成的瓶子，如前一樣進行后降神，神靈就會降臨，並能指出丟失的物品在哪裡，被誰拿走了。 同樣，按照前面所說的三個步驟進行，最後將孔雀尾毛紮起來，在裡面插入木製金剛杵，綁在頭頂。然後用薩埵金剛母（Semasattvavajri）的手印按住，唸誦所有手印直到火燃燒起來。一旦出現徵兆，轉動羽毛，自己就能顯現一切形象，能示現世間一切所需之事，能示現十方諸佛及其眷屬，甚至能示現自己成佛之身。先進行四個月的閉關，然後在自己的本尊面前，結之前的誓言手印，一個月內每天唸誦一百零八遍，完成之後，繪製壇城，整夜不間斷地結手印唸誦。當看到手印燃燒時，任何眾生……
【English Translation】 If all the vows and mudras (seals) of each of the earth deities are bound, either completely or partially, and their heart mantras are recited, one can perform all the actions mentioned in their respective scriptures. Furthermore, after completing a four-month retreat, in front of one's own deity, recite four sessions a day for one month, and then recite continuously throughout the night. By consecrating armor, staffs, ropes, mustard powder, mustard seeds, vajras (thunderbolts), kīlas (ritual daggers), arrows, bows, swords, owls, and other substances with their respective mantras, or with the mantra of one's own deity, and wearing them on the body or giving them to the hand, one can protect men, women, and children possessed by demons, and prevent harm from humans, non-humans, and various types of demons. One can be protected from these and liberated from all harm and fear. If there is fear of war, foreign invasion, fire, flood, plague, and disease in towns, cities, and villages, protecting as before will liberate one from these fears. Furthermore, if one wants to know about good and evil and wants to invoke a deity, one can mix white or red sandalwood with clean water to make a paste, recite the mantra once and touch it, or form mudras such as the vajra and iron hook, or touch it with molten metal, etc., and invoke the deity. The deity will descend and speak, pacify demons, etc. If one uses a vase made of copper, tile, wood, etc., and invokes the deity as before, the deity will descend and be able to point out where lost objects are, or who took them. Similarly, after performing the three steps as described earlier, finally tie peacock tail feathers together, insert a wooden vajra inside, and tie it on the crown of the head. Then, press down with the mudra of Semasattvavajri and recite all the mudras until the fire blazes up. Once a sign appears, by turning the feather, one can manifest all forms, show all the necessary things of the world, show the Buddhas of the ten directions and their retinues, and even show oneself as the body of a Buddha. After completing a four-month retreat, in front of one's own deity, make the previous vow mudras and recite one hundred and eight times a day for one month. After completing this, draw a mandala and continuously make mudras and recite throughout the night. When one sees the mudra burning, any sentient being...
་དབང་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་དེའི་སེམས་སུ་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་དེ་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསྲུང་བ་དང་དབབ་པ་དང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ལས་སོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ལ་འདུག་སྟངས་དང་བཟླས་རྗོད་ཀྱི་སྒྲ་འདོན་ལུགས་དང་། ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་ལྟ་བའི་ཚུལ་བཞི་དང་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་དང་ཚོགས་བསག་པ་དང་། བགྲང་ཕྲེང་དང་ལག་པས་འདྲེན་ཚུལ་སོགས་རྒྱུད་རྣམས་ནས་བཏུས་ཏེ་ཆོ་ག་ཚང་བར་ཨ་བ་ཏ་ར་རྩ་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། ། ༈ སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། སྡིག་པ་ཞི་བ་དང་རིགས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབ་ཁུང་སོ་སོར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ཏེ་རང་ངམ་གཞན་ལ་སྡིག་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བྱས་ནས་ལས་སོ་སོ་སྒྲུབ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཐུན་བཞིར་མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་དེ་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང་། དེ་ནས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་ 3-2-104b གྱིས་གཅོད་པའི་ཚུལ་འདི་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལ་ཤེས་དགོས་ཀྱི། རླུང་དང་བཟླས་པ་དང་སྟོང་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་གཅིག་དྲིལ་བྱས་པས་ལམ་བགྲོད་པར་འདོད་ན་མི་རུང་ངོ་། །འདི་དག་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གནད་རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་གནད་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་བགྲོད་དགོས་ལ། དེའི་གནད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུམ་བུ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ལུགས་རྒྱུད་ན་འཐོར་བ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སྟོན་པའི་ཨ་བ་ཏ་ར་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་ལས་མདོ་ཙམ་ཞིག་བླངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །དཔལ་ལྡན་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འོ་མའི་མཚོ། །མཁས་པ་གསུམ་གྱི་གཞུང་གི་སྲུབ་ཤིང་གིས། །ལེགས་པར་བསྲུབས་ལས་བྱུང་བའི་བདུད་རྩི་མཆོག །དྲི་མེད་དབང་གིས་སྨིན་ཞིང་སྡོམ་ལ་གནས། །དེ་ཡིས་ཐུན་བཞིར་བཟླས་ཤིང་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ལྷག་པའི་ལྷ་ཡི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ནི། །རང་གི་སྒོ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བྱེད་པའི། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱི་སེམས་ནི་ལེགས་སྦྱངས་པས། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་གསུམ་གང་རུང་དུ། །ཞུགས་ནས་རང་གི་ལྷ་ཡིས་མཆོག་བསྩོལ་བས། །ལམ་བཟང་བདེ་བླག་བགྲོད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བའི་རིམ་པ་དང་། །ཆོག་ཁྲིགས་རིམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པ་ལ། །རྣ
【現代漢語翻譯】 如果想要控制，就進入那（神）的心中，然後依戀它，唸誦它，這樣就能控制（該神），這是保護、降伏和控制的行動。如慈愛等三摩地，通過唸誦也能成就，這些方法在《阿瓦塔拉》（Avatara）中有所說明。對於這些，包括坐姿、唸誦的發音方式、內心的想法和觀察方式這四種，以及各自的誓言、積累資糧、念珠和手勢等，都從各續部中收集，並在《阿瓦塔拉》的根本釋中完整地進行了闡述。 以火供成就悉地之法： 第三，爲了平息罪業和增長種姓等，在各自的火爐中，事先進行本尊瑜伽，每天進行火供，直到自己或他人出現平息罪業等徵兆，以此來成就各自的事業。因此，首先要凈化悉地之源的誓言和戒律，然後努力進行有或無徵兆的四座瑜伽，獲得能力。之後，通過成就共同和不共同的悉地，來斷除道路。這種方法需要了解下三部續。如果想要通過將氣、唸誦、空性和本尊瑜伽合一來行走道路，那是不行的。因為這些缺少生起次第的要點和圓滿次第的要點，所以需要通過成就特殊的悉地來行走道路。爲了瞭解這些要點，以第一品為主，將續部中分散的成就悉地的方法很好地收集起來進行闡述的《阿瓦塔拉》，以及其註釋，是導師卡桑多杰（Kalsang Dorje）所著，這裡只是從中提取了一點進行說明。 在此說道：瑜伽續部中最為殊勝的， 是彙集了吉祥本尊的乳海。 由三位智者的論著之攪拌棒， 充分攪拌后產生的甘露精華。 無垢之灌頂成熟，安住于誓言。 以此四座唸誦和禪修， 將殊勝本尊的身語意， 與自己的身語意融為一體。 通過良好訓練這三種瑜伽之心， 進入成就悉地的任何三門中， 從自己的本尊處獲得殊勝加持， 這就是輕鬆行走善道的方法。 因此，僅僅知道手印的結法次第， 和儀軌的次第，
【English Translation】 If one wishes to control, one enters into the mind of that (deity), then becomes attached to it, and recites it, thus one gains control (of that deity). These are the actions of protection, subjugation, and control. Samadhis such as loving-kindness are also accomplished through recitation, and these methods are explained in the Avatara. For these, including the four aspects of posture, the manner of uttering the sound of recitation, the thoughts of the mind, and the manner of viewing, as well as the respective vows, accumulation of merit, rosary, and hand gestures, are all collected from the various tantras and fully explained in the root commentary of the Avatara. How to Accomplish Siddhi Through Fire Offering: Third, in order to pacify sins and increase lineage, etc., in each of the respective hearths, having first performed the deity yoga, one performs fire offerings each day until signs of pacifying sins, etc., appear for oneself or others, and thus it is taught to accomplish each action. Therefore, one must first purify the vows and commitments that are the source of siddhi, and then strive in the four sessions of yoga with or without signs to gain power. After that, one cuts off the path by accomplishing common and uncommon siddhis. This method needs to be understood in the lower three classes of tantra. If one wishes to traverse the path by unifying prana, recitation, emptiness, and deity yoga, that is not permissible. Because these lack the key points of the generation stage and the key points of the completion stage, one needs to traverse the path by accomplishing special siddhis. In order to understand these key points, the Avatara, which mainly explains how to accomplish siddhis scattered in the tantras, and its commentary, written by the teacher Kalsang Dorje, are well collected and explained, and only a little is extracted and explained here. Here it is said: The most supreme of all the yoga tantras, Is the ocean of milk that gathers the glorious deity. With the churning stick of the treatises of the three wise ones, The essence of nectar that arises from thorough churning. Ripened by immaculate empowerment, abiding in commitment. With this, through four sessions of recitation and meditation, The body, speech, and mind of the supreme deity, Are united with one's own body, speech, and mind. Through the well-trained mind of these three yogas, Entering into any of the three doors of accomplishing siddhi, Receiving the supreme blessing from one's own deity, This is the method of easily traversing the good path. Therefore, merely knowing the order of binding mudras, And just the order of rituals,
ལ་འབྱོར་རྒྱུད་དོན་ཤེས་པར་སྨྲ་མོད་ཀྱང་། །ལམ་གྱི་གནད་རྣམས་ད་གདོད་བཙལ་དགོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་ 3-2-105a པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། ༈ །། ༈ རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། གསུམ་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་གོ་རིམ་བཤད་པ་དང་། གོ་རིམ་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་བཤད་པའོ། ། ༈ ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ། དང་པོ་ནི།འདིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འཆད་ན་དོན་ཚན་དུ་ཞིག་ཏུ་སྡུད་སྙམ་ན། དོན་ཚན་འདི་དང་འདིར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྡུད་དོ་ཞེས་སྤྱིའི་ཆིངས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་མཁས་པ་དག་གིས་བྱས་པ་རྣམས་ཤེས་ན། རྣམ་དཔྱོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་འཕེལ་བས་དེའི་སྒོ་རྣམས་བརྗོད་ན། སློབ་དཔོན་སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་རིམ་ལས། སྔོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་བཤད་ནས་དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་སྟོན་པ་ན་ཆོ་ག་ལྔར་བསྡུས་ཏེ། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དབང་གི་ཆོ་ག་དང་། སྨིན་པ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དམ་ཚིག་བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་དང་། བླ་མ་ལས་རྒྱུད་མཉན་ནས་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་དང་། བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་སྦྱང་བའི་ཆོ་ག་དང་། དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐབས་སྤྱོད་པ་དག་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། དེའི་ལམ་རིམ་ལས། སྐལ་བ་དང་ལྡན་གང་ཟག་གིས། །བླ་མ་དམ་པར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་བླང་དབང་ནོད་ཅིང་། །དེ་ཉིད་བསྲུང་དང་མཚན་ཉིད་ཤེས། །སེམས་སྦྱང་སྤྱོད་པ་དག་པ་དང་། །ཆོ་ག་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱན་བདུན་དགྲོལ་བ་ལས་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཚུལ་གང་ལ་ཡང་། །རྒྱུད་ཚུལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྣང་། །རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་དང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་མཁས་པས་བཤད། །ཅེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མའི་རྒྱུད་འཛིན་པས། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་རག་ 3-2-105b ལས་ཏེ། །ས་བོན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལྔ། །སྤང་བླང་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ནས་རིམ་པར་དབང་བླངས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །དང་པོ་ཉན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཚིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐོས་པ་བསྐྱེད། །དེ་ནས་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཚིག་དང་དོན་དུ་འབྲེལ་བ་བསླབ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་བློ་རྩལ་གྱིས། །དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་བསླབ། །དེ་རྗེས་རྫོགས་པ་མཐར་དབྱུང་སྟེ། །ཁ་སྦུབ་རྡོལ་དང་དུག་ཅན་གྱི། །སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ་རྒྱུན་གནས་ན། །ཆུ་ལུད་རྐྱེན་གྱིས་འབྲས་སྐྱེད་བཞིན། །འབྲས་བུ་མངོན་གྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་རྒྱུ་རྒྱུད་ནི། སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་ལྔ་དབང་ཐོབ་པ་
【現代漢語翻譯】 雖說通曉瑜伽續部的要義，但道路的關鍵現在才開始尋覓。從偉大的金剛持（Vajradhara，持金剛者）的道路次第，秘密一切的關鍵分別開示中，瑜伽續部的道路行進次第，即第四品。 瑜伽無上續部的道路次第。 第三，瑜伽無上的道路次第有三：宣說總的歸納道路的共同誓言，宣說道路的次第，以及宣說具有次第的道路本身。 宣說總的歸納道路的共同誓言。 第一，在此闡述瑜伽無上部的道路次第時，如果思考歸納為多少個要點，如果瞭解智者們所作的關於『在此和此處歸納道路次第』的許多不同的共同誓言，那麼有辨識能力的人的智慧就會增長，因此宣說其門徑。正如導師སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེ།（Kelsang Dorje，賢劫金剛）的道次第中所說：首先宣說波羅蜜多乘的道次第，然後展示密咒乘的道次第時，歸納為五種儀軌：使未成熟者成熟的灌頂儀軌，使成熟者不衰退的守護誓言的儀軌，從上師處聽聞續部后瞭解其特性的儀軌，使證得菩提的修心儀軌，以及使之達到究竟的方法，清凈行為的儀軌。其道次第中說：『具緣有情依止殊勝上師，發心受戒得灌頂，守護誓言知體性，修心清凈諸行持，此乃五種儀軌之體性。』《七寶莊嚴解脫》中說：『無論何種瑜伽續部的法，都顯現為三種續部法，即因續、方便續和果續，智者如是說。』又說：『瑜伽無上續部的執持者，果依賴於因，如種子般的五種補特伽羅（梵文：Pudgala，人），應知取捨之差別。之後依次獲得灌頂，進入方便續。首先以聽聞之智慧，于詞句之續生起聽聞，之後以思惟之智慧，學習詞句與意義之關聯，之後以修習之智慧，首先學習生起次第，之後究竟圓滿次第，遣除覆藏、破損與有毒之過患而常住，如水土因緣般生果，果顯現無疑。』因續即如《燈明論》中所說，獲得灌頂的五種補特伽羅。
【English Translation】 Although one may claim to understand the essence of the Yoga Tantras, the key points of the path must now be sought. From the great Vajradhara's (持金剛者) stages of the path, the essence of all secrets is distinctly revealed, the stages of traversing the path of the Yoga Tantras, which is the fourth chapter. The stages of the path of the Unexcelled Yoga Tantras. Third, the stages of the Unexcelled Yoga path have three aspects: explaining the general common bond of gathering the paths, explaining the order of the paths, and explaining the path itself that possesses the order. Explaining the general common bond of gathering the paths. First, when explaining the stages of the Unexcelled Yoga path here, if one wonders into how many points it is gathered, if one knows the many different common bonds made by the wise, such as 'the stages of the path are gathered here and there,' then the intelligence of those with discernment will increase, so the gateways to it are explained. As it is said in the stages of the path of the teacher Kelsang Dorje (སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེ།): first, after explaining the stages of the path of the Paramita Vehicle, and then showing the stages of the path of the Mantra Vehicle, it is gathered into five rituals: the ritual of empowerment that ripens the unripened, the ritual of guarding vows that prevents the ripened from degenerating, the ritual of listening to the tantra from the lama and knowing its characteristics, the ritual of purifying the mind that accomplishes enlightenment, and the ritual of purifying conduct that is the means to perfect it. From its stages of the path: 'A fortunate individual relies on a supreme lama, generates bodhicitta, takes vows, receives empowerment, guards those vows and knows their characteristics, purifies the mind and purifies conduct, these are the characteristics of the five rituals.' From the Ornament of Seven Liberations: 'In any system of Yoga Tantra, three aspects of the tantra system appear: the tantra of cause, the tantra of means, and the tantra of result, as the wise have said.' And: 'The holder of the Unexcelled Yoga Tantra, the result depends on the cause, the five individuals like seeds, should know the distinction between what to abandon and what to adopt. Then, gradually receiving empowerment, one should enter the tantra of means. First, with the wisdom of hearing, one generates hearing in the tantra of words. Then, with the wisdom of thinking, one learns the connection between words and meaning. Then, with the skill of meditative intelligence, one first learns the stages of generation. After that, one brings the perfection to completion, abandoning the faults of being covered, broken, and poisonous, and remaining continuously, like the growth of fruit by water and fertilizer, the result will manifest without doubt.' The cause tantra is the five individuals who have received empowerment, as stated in the Lamp Illuminating.
དང་། ཐབས་རྒྱུད་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་དོན་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་རིམ་གཉིས་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་ཤྲཱདྡྷ་ཀ་ར་ཝཱརྨ་བཞེད་དེ། འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་རྒྱུད་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དགྲ་ནག་གི་ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་བ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། གང་ཟག་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དམ་ཚིག་དང་། དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་པ་དབང་བསྐུར་དང་། དབང་ཐོབ་པས་བསྙེན་པ་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་པ་སོང་བས་སྒྲུབ་པ་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ལས་ཚོགས་ཏེ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ལ། མཆོག་མི་འགྲུབ་པའི་གང་ཟག་དམན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་དམ་ཚིག་དང་། དབང་བསྐུར་དང་། བསྙེན་པ་དང་། ལས་ཚོགས་ཏེ་བཞིར་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི། ཆགས་ཅན་གྱི་ཐེག་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་རྣམས་བཞིར་ 3-2-106a བསྡུས་ཏེ། རྒྱུད་དང་གླེང་གཞི་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྒྱུའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས། འདོད་ཆགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ནི། །དོན་གསལ་རྟོགས་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པ་ནི། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །སླར་ཡང་རིགས་གཅིག་གྱུར་པ་ནི། །གླེང་གཞི་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན། །རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་གཟུང་བ་ཉིད། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །སྒེག་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ནི། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཐེག་པས་འདོད་པ་ཁམས་སུ་ཚེ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཞི་དཔེར་མཛད་ནས། ཆགས་ཅན་གྱི་ཐེག་པས་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཞི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མའི་ཚུལ་དང་པོ་ལ་མིའི་རྒྱུད་དུ་འཁྲུངས་པ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དོར་ཏེ་རིགས་ལྔའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ཅིག་དགོས་ཏེ་རིམ་པ་དང་པོའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གཉིས་པ་ལ་ཁབ་ནས་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་། ཁབ་ནས་བྱུང་བའི་ཚེ་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་གླེང་གཞི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་ལྷའི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་མཐར་གཏུགས་ན་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་གཅིག་ཏུ་ཟད་པ་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འོད་གསལ་དུ་རོ་གཅིག་པའི་རིགས་གཅིག་པ་གཉིས་དགོས་ཏེ་རྫོགས་རིམ་མོ། །འདི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སོགས་ཆོས་དུ་མའི་གཞི་དང་རྩ་བ་ཡིན་པས་གླེང་གཞིའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གསུམ་པ་ལ་འདུལ་ 3-2-106b བའི་ཀུན་སྤྱོ
{ "translations": [ "此外，方便道（Thabs Gyud）：依賴於聞思的智慧，從而確定續部的意義，並按次第修學二種次第（rim gnyis）。如此行持，則果位的續流得以顯現，此為Śrāddhākaravārma的觀點。此觀點基於《集密續後分》（'dus pa'i rgyud phyi ma）將續部歸納為三種而宣說。在《黑敵論》（dgra nag）第一品的註釋《珍寶明燈》（rin chen sgron me）中，針對上等根器者，歸納為六種：完全進入誓言（dam tshig），依賴誓言而接受灌頂（dbang bskur），獲得灌頂後進行唸誦（bsnyen pa），唸誦圓滿後進行修持（sgrub pa），修持成就之果，以及獲得果位后利益他眾的事業。而針對無法成就上等根器的下等根器者，則歸納為誓言、灌頂、唸誦和事業四種。在《智慧金剛總集》（ye shes rdo rje kun las btus）中，將貪慾道的成佛方式歸納為四種：續（rgyud）、論基（gleng gzhi）、決定義（nges pa'i tshig）和因（rgyu）。關於這些的意義，《明燈》（sgron gsal）中說：『爲了清晰理解貪慾法的意義，我將進行闡釋。生起五部佛者，被稱為續。再次成為同一部族者，被清楚地揭示為論基。執持金剛等，被解釋為決定義。嬉戲等行為，被稱為因。』如是宣說。同樣，無貪慾道以欲界于當世成佛的四種方式為例，說明貪慾道於一生中成佛的四種方式也與之相似。《明燈》中如是說：如同前一種方式的第一步需要生於人道一樣，此道也需要捨棄凡夫之身的我慢，轉而生起五部或與之相關的本尊的我慢，如同受生一般，此為續，是第一步。如同前一種方式的第二步，未出家時雖有各種標誌和裝束，但出家后則需要統一為出家人的標誌和裝束的論基一樣，此道也需要將各種本尊的化現最終歸結為大秘密金剛持的同一部族，並將輪迴與涅槃的各種法統一為彼性光明（de kho na nyid 'od gsal）的同一味道，此二者都需要，是圓滿次第。此為本尊壇城等諸多法的基石和根本，故為論基。如同前一種方式的第三步，需要持守調伏的行
ད་ལ་ངེས་པར་གནས་པ་ཞིག་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་རྣམས་དང་དབང་བསྐུར་བ་བཟུངས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ལ། འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟེན་པའི་གནས་ཡིན་པས་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། ཚིག་གི་སྐད་དོད་པཱ་ཏ་ནི་གནས་ལའང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་བཞི་པ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ནས་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གང་རུང་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་རིམ་གཉིས་དང་དེ་ལ་བོགས་འབྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུའི་ཆོས་གཟུགས་གཉིས་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གཉིས་སུ་འདུ་བར་འཕགས་ལུགས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་། ལམ་ལ་བོགས་འབྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ཏེ་དོན་ཚན་ལྔར་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་དེ་ཡང་སྒྲོན་གསལ་ལས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཉན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་བྱིན་ནས། དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སོ་སོར་སྟོན་ཞིང་། ཞེས་གསུངས་སོ། །ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བྱས་པ་ནི། རྒྱུད་རྣམས་ནས་དགོས་པའི་དབང་གིས་གོང་འོག་དཀྲུགས་ནས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་འདྲིལ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས། རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་གདམས་པའི་ 3-2-107a མཆོག་ཏུ་འཆར་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། དོན་ཚན་གང་དུ་བསྡུས་ནས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྒྲིགས་པ་དེར་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཤེས་པ་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི། རབ་ཏུ་ཡང་འཁྲུགས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསྙེན་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཅི་རིགས་སུ་འབྲེལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་དམ་ཚིག་གི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྲེའོ། །དེ་ནས་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་ལས་རབ་འབྱམས་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགྲ་ནག་གི་རྒྱུད་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པ་སྟེ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་འདྲ་བའི་སྡུད་ལུགས་ཤིག་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྡུད་པའི་ལུགས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ལས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདིར
【現代漢語翻譯】 正如需要一個確定的處所一樣，這裡也必然需要金剛誓言等五種姓的誓言以及灌頂。因為這是不被邪魔所食用的修行處所，所以是確定的語句。詞語的梵語是Pāda，也包含處所的意思。如同之前的第四種情況，爲了獲得果實而修習佛法需要近取因一樣，這裡也需要修習三種行中的任何一種的近取因。這些會轉變為灌頂、誓言、二次第以及增進它們的修行。聖者派認為，果法的兩種色身包含在圓滿次第的光明和雙運之中。如果這樣做，就能清凈作為修道之器的灌頂，以及在灌頂時獲得的誓言和戒律，依靠它們如何修道，增進道的修行，以及顯現果的方式，總共有五個要點。關於這個次第，《燈炬論》中說：『對於那些有緣進入大金剛持的化身壇城的人，給予智慧灌頂后，分別開示了正說和不了義的差別，以及圓滿次第的修持方法。』總而言之，歸納道的共同要點是：從續部中，因為需要，將上下顛倒講述的續部要義，通過能夠理解所有這些都是一個人成佛的條件的途徑，將所有清凈的續部和釋論典籍作為殊勝的教誨來呈現的方法。因此，將要點歸納到哪裡，並編排道的次第，能夠歸納所有續部要義這一點非常重要。正如《黑敵論釋·寶燈》中所說：『此外，這部續部之王非常混亂，因此需要依靠上師的教誨，將親近等每件事適當地聯繫起來。首先是將宣說誓言之事的歸納在一起，然後是宣說灌頂之事的，然後是宣說親近和修持之事的，然後是宣說果位之事的，然後是宣說各種事業的。』就像這樣，《黑敵續》中這樣說是爲了象徵一個方面，所有續部都需要這樣的歸納方式。無論如何歸納道的次第，在這裡…… 正如需要一個確定的處所一樣，這裡也必然需要金剛誓言等五種姓的誓言以及灌頂。因為這是不被邪魔所食用的修行處所，所以是確定的語句。詞語的梵語是Pāda，也包含處所的意思。如同之前的第四種情況，爲了獲得果實而修習佛法需要近取因一樣，這裡也需要修習三種行中的任何一種的近取因。這些會轉變為灌頂、誓言、二次第以及增進它們的修行。聖者派認為，果法的兩種色身包含在圓滿次第的光明和雙運之中。如果這樣做，就能清凈作為修道之器的灌頂，以及在灌頂時獲得的誓言和戒律，依靠它們如何修道，增進道的修行，以及顯現果的方式，總共有五個要點。關於這個次第，《燈炬論》中說：『對於那些有緣進入大金剛持的化身壇城的人，給予智慧灌頂后，分別開示了正說和不了義的差別，以及圓滿次第的修持方法。』總而言之，歸納道的共同要點是：從續部中，因為需要，將上下顛倒講述的續部要義，通過能夠理解所有這些都是一個人成佛的條件的途徑，將所有清凈的續部和釋論典籍作為殊勝的教誨來呈現的方法。因此，將要點歸納到哪裡，並編排道的次第，能夠歸納所有續部要義這一點非常重要。正如《黑敵論釋·寶燈》中所說：『此外，這部續部之王非常混亂，因此需要依靠上師的教誨，將親近等每件事適當地聯繫起來。首先是將宣說誓言之事的歸納在一起，然後是宣說灌頂之事的，然後是宣說親近和修持之事的，然後是宣說果位之事的，然後是宣說各種事業的。』就像這樣，《黑敵續》中這樣說是爲了象徵一個方面，所有續部都需要這樣的歸納方式。無論如何歸納道的次第，在這裡……
【English Translation】 Just as a definite place is needed, here too, Vajra Samaya (རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་, vajrasamayas, 金剛誓言, the vajra commitment) and the vows of the five families, as well as empowerment, are definitely needed. Because this is a place of practice that is not consumed by demons, it is a definite statement. The Sanskrit word for 'word' is Pāda, which also includes the meaning of 'place'. Just as in the previous fourth case, a proximate cause is needed to practice Dharma in order to obtain the fruit, here too, a proximate cause is needed to practice any of the three practices. These will transform into empowerment, vows, the two stages, and the practices that enhance them. The noble tradition holds that the two form bodies of the fruit are included in the clear light and union of the completion stage. If this is done, the empowerment that makes one a suitable vessel for meditating on the path, the vows and precepts obtained at that time will be purified, and based on that, how to meditate on the path, the practice that enhances the path, and the way to manifest the fruit, there are five points in total. Regarding this order, the Lamp Illuminating [the Path] says: 'For those who are fortunate enough to enter the mandala of the emanation of the Great Vajradhara, after giving the empowerment of wisdom, the differences between definitive and provisional meanings are separately shown, as well as the methods of practicing the completion stage.' In short, the common bond of collecting the paths is: from the tantras, because of the need, the tantric meanings spoken of in an upside-down manner are all gathered together as conditions for one person to attain enlightenment, through the way of being able to understand that all of these are conditions for one person to attain enlightenment, the method of presenting all pure tantras and commentary treatises as supreme instructions. Therefore, it is very important to know where to gather the points and arrange the stages of the path, and to be able to gather all the tantric meanings there. As the commentary on the Black Enemy, the Jewel Lamp, says: 'Furthermore, this king of tantras is very confused, therefore it is necessary to rely on the guru's instructions to connect each of the activities such as approaching appropriately. First, the teachings that show the activity of vows are gathered together. Then, the teachings that show the activity of empowerment. Then, the teachings that show the activity of approaching and practicing. Then, the teachings that show the activity of the fruit. Then, the various activities.' Just like this, the fact that it is said in the Black Enemy Tantra is to symbolize one aspect, all tantras need such a way of gathering. No matter how the stages of the path are gathered, here... Just as a definite place is needed, here too, Vajra Samaya (རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་, vajrasamayas, 金剛誓言, the vajra commitment) and the vows of the five families, as well as empowerment, are definitely needed. Because this is a place of practice that is not consumed by demons, it is a definite statement. The Sanskrit word for 'word' is Pāda, which also includes the meaning of 'place'. Just as in the previous fourth case, a proximate cause is needed to practice Dharma in order to obtain the fruit, here too, a proximate cause is needed to practice any of the three practices. These will transform into empowerment, vows, the two stages, and the practices that enhance them. The noble tradition holds that the two form bodies of the fruit are included in the clear light and union of the completion stage. If this is done, the empowerment that makes one a suitable vessel for meditating on the path, the vows and precepts obtained at that time will be purified, and based on that, how to meditate on the path, the practice that enhances the path, and the way to manifest the fruit, there are five points in total. Regarding this order, the Lamp Illuminating [the Path] says: 'For those who are fortunate enough to enter the mandala of the emanation of the Great Vajradhara, after giving the empowerment of wisdom, the differences between definitive and provisional meanings are separately shown, as well as the methods of practicing the completion stage.' In short, the common bond of collecting the paths is: from the tantras, because of the need, the tantric meanings spoken of in an upside-down manner are all gathered together as conditions for one person to attain enlightenment, through the way of being able to understand that all of these are conditions for one person to attain enlightenment, the method of presenting all pure tantras and commentary treatises as supreme instructions. Therefore, it is very important to know where to gather the points and arrange the stages of the path, and to be able to gather all the tantric meanings there. As the commentary on the Black Enemy, the Jewel Lamp, says: 'Furthermore, this king of tantras is very confused, therefore it is necessary to rely on the guru's instructions to connect each of the activities such as approaching appropriately. First, the teachings that show the activity of vows are gathered together. Then, the teachings that show the activity of empowerment. Then, the teachings that show the activity of approaching and practicing. Then, the teachings that show the activity of the fruit. Then, the various activities.' Just like this, the fact that it is said in the Black Enemy Tantra is to symbolize one aspect, all tantras need such a way of gathering. No matter how the stages of the path are gathered, here...
་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་དགོངས་པ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་གོ་རིམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལམ་ཐུན་མོང་བས་རྒྱུད་སྦྱངས་པའི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཅན་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་པ་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ལྷག་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་རིངས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་ནས་རིམ་པ་གཉིས་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་ 3-2-107b པ་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །རྒྱུད་དོན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཉན་པ་དང་ཤེས་ནས་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཟུངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དབང་དང་དམ་ཚིག་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རྨང་འཛུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི། སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཡང་གཞུག་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དྲིལ་བུ་བའི་དབང་གི་ཆོ་ག་ལས། དབང་བསྐུར་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་འགྲོ་བར། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འོན་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་རང་བཞིན། །ཅི་ཡིན་ད་ནི་འདི་ལྟར་བཤད། །རི་མོར་གནས་པའི་ལས་དང་ནི། །ཐིག་ལས་ཚོན་དགྱེའི་རིམ་པ་བསྟན། །འགྲོ་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས། །གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་མེད་པའོ། །ཞེས་བྲིས་སྐུ་དང་རྡུལ་ཚོན་དང་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གསུངས་སོ། །གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གསུངས་པས་དཀྱིལ་འཁོད་དུ་གཞུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྱིར་ན་བཞི་ཡོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དང་། བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ་ནི། དབང་གོང་མ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་གྱི། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གི་སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་དཀྱིལ་དུ་དབང་བྱེད་པ་ནི། སྔོན་དུ་དབང་མ་ཐོབ་པ་ལ་བསྐུར་དུ་མི་རུང་ལ། བསམ་གཏན་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་སྐུར་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་བ་ 3-2-108a དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བྲིས་སྐུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་རུང་མོད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་ལས་ལ་མཁས། །ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པས། ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བ་ནི། རྒྱུད་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་རྡུལ་ཚོན་
【現代漢語翻譯】 現在，我將根據《智慧金剛總集》（Yeshe Dorje Kunle Dupa）的意旨來解釋。 正文： 解釋道路次第： 第二部分是，如前所述，通過共同道凈化相續後，爲了那些有資格進入無上瑜伽的補特伽羅，也就是那些具有大乘中最殊勝的種姓能力的人，爲了讓他們通過大悲心生起更大的信心，並且渴望迅速成佛的強烈願望。這些人進入無上瑜伽之門后，爲了迅速成佛，需要通過了解不顛倒的續部意義，來學習生起次第和圓滿次第的修行。 爲了理解續部的意義，所有聽聞和理解后的修行，都需要通過如法地接受清凈的灌頂、誓言和戒律來進行。因為灌頂和誓言是金剛乘道路的基礎。因此，在灌頂之前，必須先進入壇城。而進入壇城之前，又必須先有壇城。正如鈴論（Drilbuwa）的灌頂儀軌中所說：『灌頂壇城的前行，是金剛持所宣說的。』 關於壇城，該論中也說：『然而，壇城的自性是什麼？現在就這樣解釋：存在於圖畫中的事業，以及從線條到顏色的喜悅次第。這些眾生自性，是無二的成就壇城。』這裡提到了彩繪像、彩沙和身體壇城這三種壇城。對於一些特殊的補特伽羅，也提到了禪定壇城，因此，一般來說，進入壇城時有四種壇城。 關於菩提心，有勝義菩提心和世俗菩提心兩種壇城，以及Bhaga壇城三種灌頂的說法，這是指上三灌頂的情況，而不是指水灌頂等之前的入壇城。對於身體壇城進行灌頂，不能對之前沒有獲得灌頂的人進行。而對於禪定壇城的灌頂，也需要上師和弟子都具備特殊的資格，因此不是普遍的灌頂，這將在後面解釋。雖然依賴彩繪像也可以，但是上師的資格中，有很多地方都說：『擅長繪製壇城的事業。』因此，最初的灌頂，續部和其釋論的智者們，大多使用彩沙壇城。
【English Translation】 Now, I will explain according to the intent of 'The Quintessence of Wisdom Vajra' (Yeshe Dorje Kunle Dupa). Text: Explanation of the Stages of the Path: The second part is that, as previously explained, after purifying the continuum through the common path, for those who are qualified to enter Anuttarayoga, that is, those who have the most excellent potential of the Great Vehicle, in order to generate greater faith through great compassion, and who have a strong desire to quickly attain Buddhahood. These individuals, after entering the door of Anuttarayoga, in order to quickly attain Buddhahood, need to learn the practice of the generation stage and the completion stage by understanding the non-erroneous meaning of the tantras. In order to understand the meaning of the tantras, all listening and practice after understanding, needs to be done by properly receiving pure empowerments, vows, and precepts. Because empowerment and vows are the foundation for the path of Vajrayana. Therefore, before empowerment, one must first enter the mandala. And before entering the mandala, there must first be a mandala. As it is said in the empowerment ritual of Drilbuwa: 'The preliminary of the empowerment mandala, is what Vajradhara proclaimed.' Regarding the mandala, it is also said in the same text: 'However, what is the nature of the mandala? Now, explain it like this: The activity that resides in the picture, and the joyful sequence from lines to colors. These beings' nature, is the non-dual accomplished mandala.' Here, three mandalas are mentioned: painted images, colored sand, and the body mandala. For some special individuals, the meditation mandala is also mentioned, therefore, in general, there are four mandalas when entering the mandala. Regarding Bodhicitta, there are two mandalas: the ultimate Bodhicitta and the conventional Bodhicitta, and the statement of empowering into the three Bhaga mandalas refers to the case of the upper three empowerments, not the mandala for entering before the water empowerment, etc. Empowering into the body mandala cannot be done for those who have not received empowerment before. And the empowerment of the meditation mandala also requires the teacher and the student to have special qualifications, therefore it is not a general empowerment, which will be explained later. Although relying on painted images is also acceptable, in the qualifications of the teacher, it is often said: 'Skilled in the activity of drawing mandalas.' Therefore, for the initial empowerment, most of the scholars of the tantras and their commentaries use colored sand mandalas.
ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཙམ་ནས་སློབ་མ་གང་དུ་གཞུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྡུལ་ཚོན་གྱིས་བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་ནས་མཆོད་པ་ཞིག་ཏུ་རང་ཉིད་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དུས་སུ་ལྷ་གནས་གང་དུ་འོང་བའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་བྱས་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་དང་། རྡུལ་ཚོན་གང་དུ་འགྱེད་པའི་གནས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་དབྱེ་དགོས་པས། ལས་ཐིག་གིས་ཆ་བགོ་བ་དང་བགོས་པའི་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་སོ། །ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་བགོས་པའི་གཞི་ལ་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པའི་གཞི་དེ་ཡང་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། སའི་ལྷ་མོ་ལ་གཞི་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་གནང་བ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལ། ས་སློང་བའི་སྐབས་མ་གཏོགས་པ་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་ལོགས་སུ་མི་བྱེད་པ་ལྟར་ན་ས་ཆོག་དང་སྦྲེལ་བའི་རིམ་པས་ཆོག་གོ། སློབ་མ་སྟ་གོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། འོག་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་རྒྱུད་དབང་གི་སྣོད་དུ་བྱེད་པའོ། །བུམ་པ་སྟ་གོན་ལ་གཉིས་ལས་ལས་བུམ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི། སློབ་མ་དང་མཆོད་རྫས་སོགས་ལ་ 3-2-108b མ་དག་པ་དང་བགེགས་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་གཞན་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི། དབང་གི་དུས་སུ་ཆུ་དབང་མང་དུ་སྐུར་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །སའི་ལྷ་མོ་ལ་དེར་ཆོ་ག་བྱེད་གནང་བ་གསོལ་བའི་གཞི་དེ་ཡང་སའི་ཆོ་ག་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྔོན་དུ་ས་ཆོག་དགོས་སོ། །འདིར་གཉུག་མར་གནས་པའི་ས་ལ་ས་ཆོག་རྫོགས་པར་མི་དགོས་ཀྱང་ས་ཆོག་རྫོགས་པར་དགོས་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་ཤེས་ན་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་ཤེས་ལ། དེ་མ་ཤེས་ན་ཆོ་ག་སྔ་མས་མི་འགྲུབ་པའི་སར་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པས་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔོན་དུ་སའི་ཆ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱར་རུང་མི་རུང་བརྟག་པའི་ས་བརྟག་པ་དགོས་ལ། བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ན་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པ་དགོས་པས་ས་བསླང་བར་བྱའོ། །བསླངས་པས་གནང་བ་ཐོབ་ནས་དེ་སྦྱང་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ས་སྦྱང་བ་བྱ་ལ། སྦྱངས་པས་དག་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གཞིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ས་གཟུང་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་བཟུངས་པའི་ས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་བསྲུང་བ་བྱ་དགོས་པས་སའི་ཆོ་ག་ལྔའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་དེ་དག་གི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ་རྣམས་དགོས་ལ། སྤྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་སློབ་མས་དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐུལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱ
【現代漢語翻譯】 因此，（密教經典中）講述了依賴（壇城）的方面。因此，從總體上來說，要讓弟子進入的壇城，就像用彩粉繪製的壇城一樣，如來（Tathagata，佛陀的稱號）們的所依和能依要如法地成就，在自己進入供養之後，才能讓弟子進入。而且，在彩粉壇城的時候，諸神降臨之處，就在那裡用香壇等來準備諸神；爲了瞭解彩粉應該撒在何處，必須用線將各部分分開。因此，必須先進行用工作線劃分部分，以及加持所劃分的線的智慧線這二者。在用線劃分各部分的基礎上，準備諸神的基礎，也像準備地神一樣。對於地神，要先獲得允許，才能在那裡進行壇城的儀式；除了召喚土地神的時候，不單獨準備地神，而是按照與土地儀式相結合的順序進行。準備弟子，是爲了在下面灌頂之前，使之成為傳承灌頂的法器。準備瓶器有兩種，準備工作瓶是爲了消除弟子和供品等的不凈和障礙；準備其他瓶器，是爲了在灌頂的時候，能夠多次進行水灌頂。向地神祈求允許在那裡進行儀式的基礎，也必須是圓滿完成了土地儀式，所以必須先進行土地儀式。在這裡，對於原本就存在的土地，不需要完全完成土地儀式，但是如果知道需要完全完成土地儀式的儀軌，就瞭解了儀軌的完整性；如果不知道，就不知道在之前的儀式無法完成的地方應該做什麼，所以要詳細講述儀軌。 其中，首先要進行土地勘察，以確定該土地是否適合建造壇城；如果勘察后得知適合，則需要向地主請求並獲得允許，所以要進行土地請求。獲得允許后，需要凈化該土地，所以在其後進行土地凈化；凈化后，當土地變得純凈時，需要將其完全作為建造壇城的基礎，所以在其後進行土地受持。受持后的土地需要加持和守護，所以有五種土地儀式。像這樣做的上師，需要事先進入修持，所以在這些之前需要修持的方法；一般來說，事先進行修持，並不取決於弟子爲了灌頂和開光等目的的請求。
【English Translation】 Therefore, it speaks of the aspect of relying on (the mandala). Therefore, in general, the mandala into which the disciple is to be placed, like the mandala drawn with colored powders, the support and the supported of the Tathagatas (title of the Buddha) must be properly accomplished, and only after entering into offering oneself can the disciple be placed. Moreover, at the time of the colored powder mandala, the place where the deities descend, the deities are prepared there with incense mandalas, etc.; in order to understand where the colored powder should be scattered, the parts must be divided separately with lines. Therefore, it is necessary to first perform the two: dividing the parts with work lines, and the wisdom line that blesses the divided lines. On the basis of dividing the parts with lines, the basis for preparing the deities is also like preparing the earth goddess. For the earth goddess, it is necessary to first obtain permission to perform the mandala ritual there; except for the time of summoning the earth goddess, the earth goddess is not prepared separately, but is performed in the order combined with the earth ritual. Preparing the disciple is to make him a vessel for the empowerment lineage before the empowerment below. There are two types of vase preparation, preparing the work vase is for eliminating the impurity and obstacles of the disciple and offerings, etc.; preparing other vases is for the purpose of performing many water empowerments at the time of empowerment. The basis for requesting permission from the earth goddess to perform the ritual there must also be a well-completed earth ritual, so the earth ritual must be performed first. Here, for the land that is originally present, it is not necessary to completely complete the earth ritual, but if one knows the rituals that need to be completely completed, one knows the completeness of the ritual; if one does not know, one does not know what should be done in a place where the previous ritual cannot be completed, so the elaborate ritual will be explained. Among them, it is first necessary to conduct a land survey to determine whether the land is suitable for building a mandala; if it is known to be suitable after the survey, it is necessary to request and obtain permission from the landowner, so the land request must be performed. After obtaining permission by requesting, it is necessary to purify the land, so the land purification is performed after that; after purification, when the land becomes pure, it is necessary to fully take it as the basis for building the mandala, so the land possession is performed after that. The possessed land needs to be blessed and protected, so there are five earth rituals. The master who does this needs to enter retreat beforehand, so the methods of retreat are needed before these; generally, performing retreat beforehand does not depend on the disciple's request for the purpose of empowerment and consecration, etc.
ང་སློབ་མའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་ནི་སློབ་མས་བསྐུལ་བ་དགོས་པས། སློབ་མས་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཚུལ་དང་དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་ཚུལ་རྣམས་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་སློབ་མ་དབང་སྐུར་བའི་རིམ་པ་ཡིན་ 3-2-109a ལ་བསྒྲུབས་ཤིང་མཆོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷ་དབང་སྐུར་བ་ནི། རབ་གནས་ཡིན་པས་དབང་བསྐུར་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་ནོ། །དབང་གི་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་སྔགས་པའི་རྟགས་རྡོར་དྲིལ་དང་དགང་བླུགས་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་བ་དང་། བྱས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཅང་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་གིས་སྣོད་རུང་དུ་བསྒྲུབས་ཤིང་དམ་ཚིག་རྣམས་སྲུང་བ་དེས་རྒྱུད་དོན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་རབ་ཚེ་འདི་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། འབྲིང་གང་ཟག་གཞན་ལ་བར་དོ་འགྲུབ་པའི་དུས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ཐ་མ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་ནས་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཤེས་ན། གང་ཟག་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་དམིགས་ཕྱེད་ནས་རང་གི་ཉམས་ལེན་ལ་ལམ་གང་གནད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གཞན་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་སྐབས་སུ་གང་བབ་པ་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ གོ་རིམ་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ་དང་། སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་ལམ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང་། ཉམས་སུ་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་ངེས་པར་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་དུ་བརྟག་དགོས་པ་དང་། བརྟགས་པས་རུང་ན་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བསྙེན་པ་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་ 3-2-109b པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དབང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་ངེས་པར་དགོས་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། གསང་ཆེན་བཤད་པ་དང་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དབང་རྣམ་དག་ཐོབ་པ་ལ་རག་ལས་པས་དབང་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་ནས་ལམ་ལ་ཅི་ཙམ་འབད་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་མི་སྲིད་ལ། དེ་མ་ཐོབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ཙམ་དུ་མ་ཟད་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་ཐོབ་ཀྱང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེའི་གཉིས་པ་ལས། དང་པོར་རེ་ཞིག་གང་ཚེ་སློབ། །ལན་ཅིག་དབང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྐུར། །དེ་ཚེ་གསང་ཆེན་བཤད་པ་ཡི། །ངེས་པར་སྣོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དབང་མེད་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མེད། །བྱེ་མ་
【現代漢語翻譯】 因此，爲了弟子的利益而這樣做，需要弟子的請求。需要弟子如何向老師祈請，以及之後老師如何守護弟子。這些是弟子接受灌頂的次第。 在壇城中進行成就和供養的本尊灌頂是殊勝的，因此灌頂是主要意義。灌頂儀軌的組成部分包括火供和會供儀軌，以及在這些儀軌中需要的咒師的標誌，如金剛鈴、甘露瓶和卡杖嘎等，應該如何做，以及做完后如何持有的方式也必須知道。 這樣，通過灌頂使器皿堪能，並守護誓言，通過聞思確定傳承的意義，並付諸實踐，上等者今生證悟，中等者在中有成就時證悟，下等者在經歷多次轉世后證悟。如果瞭解這些道的次第，就能很好地區分上、中、下三等人的道的要點，從而明白在自己的修行中哪個道是關鍵，以及在引導他人時應該如何根據情況選擇。 總而言之，就是有次第的道。 第三部分分為四個方面：使修道的器皿堪能；成為堪能的器皿后，清凈誓言和戒律；安住于誓言，如何修持道；以及顯現修持道的果實的方式。 使修道的器皿堪能。 第一部分分為四個方面：爲了聽聞和修持密法之道，必須接受灌頂；灌頂的上師和弟子之間必須互相觀察；通過觀察如果合適，則祈請並承侍；以及通過承侍變得堪能后，如何進行灌頂的次第。 爲了聽聞和修持密法之道，必須接受灌頂。 第一點是：能夠成為宣說和修持大密法的器皿，取決於獲得清凈的灌頂，因此灌頂是成就的根本。如果沒有灌頂，即使正確理解了傳承的意義，並在道上努力，也不可能獲得殊勝的成就。不僅沒有獲得灌頂有過失，即使獲得了微小的成就，上師和弟子都會墮入地獄。正如《大手印明點》第二部所說：'首先暫時當學生，一次以灌頂來加持，那時才能成為宣說大密法的堪能器皿。沒有灌頂就沒有成就，就像沙子……'
【English Translation】 Therefore, to do so for the sake of the disciple, it is necessary for the disciple to request. It is necessary how the disciple should supplicate the teacher, and then how the teacher should protect the disciple. These are the stages of empowering the disciple. Empowering the deity in the mandala of accomplishment and offering is excellent, so empowerment is the main meaning. The components of the empowerment ritual include the fire offering and the feast offering rituals, and the symbols of the mantra practitioner needed during these rituals, such as the vajra bell, the vase, and the khatvanga, how they should be done, and how they should be held after they are done must also be known. Thus, by making the vessel suitable through empowerment and protecting the vows, by determining the meaning of the lineage through hearing and thinking, and putting it into practice, the superior one attains enlightenment in this life, the intermediate one attains enlightenment when the intermediate state is accomplished, and the inferior one attains enlightenment after going through many rebirths. If one knows these stages of the path, one can well distinguish the key points of the path of the three types of people, superior, intermediate, and inferior, and thus understand which path is key in one's own practice, and how to choose according to the situation when guiding others. In short, it is the sequential path itself that is explained. The third part has four aspects: making the vessel suitable for meditating on the path; purifying vows and precepts after becoming a suitable vessel; abiding in vows, how to practice the path; and how to manifest the fruit of practicing the path. Making the vessel suitable for meditating on the path. The first part has four aspects: to listen to and meditate on the path of mantra, empowerment is definitely necessary; the teacher and disciple of empowerment must observe each other; if suitable through observation, then supplicate and serve; and after becoming suitable through service, the order of how to perform the empowerment. To listen to and meditate on the path of mantra, empowerment is definitely necessary. The first point is: being able to become a vessel for explaining and meditating on the great secret depends on obtaining pure empowerment, so empowerment is the root of accomplishment. Without it, even if one correctly understands the meaning of the lineage and strives on the path, it is impossible to obtain special accomplishments. Not only is there fault in not obtaining it, but even if one obtains a small accomplishment, both teacher and disciple will fall into hell. As the second part of 'Mahamudra Tilaka' says: 'First, temporarily be a student, once empower with empowerments, then one becomes a suitable vessel for explaining the great secret. Without empowerment, there is no accomplishment, like sand...'
བཙིར་ལ་མར་མེད་ལྟར། །གང་ཞིག་རྒྱུད་ལུང་ང་རྒྱལ་གྱིས། །དབང་བསྐུར་མེད་པར་འཆད་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ཤི་མ་ཐག །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་དམྱལ་བར་འགྲོ། །དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མ་ལས་ནི་དབང་དོན་ཞུ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་གི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། དབང་བསྐུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་གནས། །ང་ཡིས་ཇི་བཞིན་དོན་བཤད་ཀྱིས། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མར་ཡང་དག་ཉོན། །ཐོག་མར་སློབ་མ་གང་གི་ཚེ། །བློ་ལྡན་ཡང་དག་དབང་བསྐུར་ན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཡང་དག་དབང་བསྐུར་གྱིས་དབེན་ན། །སྒྲུབ་པོས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤེས་ཀྱང་། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་མཚུངས་པར་ནི། །མི་བཟད་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ། །ཞེས་དང་། དུག་ནི་སྔགས་ཀྱིས་འཇོམས་པ་བཞིན། །སྔགས་ཀྱི་དག་བྱེད་བཅུད་ལེན་བྱད། །དེ་བཞིན་སློབ་མ་དབང་སོགས་ཀྱིས། །མ་དག་པ་ནི་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་གསུམ་ 3-2-110a པ་ལས་ཀྱང་། །དཔེར་ན་བུ་ཚ་མེད་པའི་ཁྱིམ། །ཤི་བ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དབང་དང་བྲལ་ན་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་པི་ཝང་སྦྱོར་ཀུན་ཚོགས། །རྒྱུད་དང་བྲལ་ན་རྡུང་མི་རུང་། །དེ་བཞིན་དབང་དང་བྲལ་ན་ནི། །སྔགས་དང་བསམ་གཏན་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་དབང་མེད་པར། །བདག་ནི་དབང་བསྐུར་ཞེས་སྨྲ་བ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཀྱི་བར། །སློབ་མར་བཅས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས། འདིས་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ཐམས་ཅད་གདོན་མི་ཟ་བ་གཟུང་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དབང་ཐམས་ཅད་གཟུང་དགོས་པའི་དོན་དུ་བཤད་ལ། དཀའ་འགྲེལ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ལས་ཚིགས་བཅད་སྔ་མ་གཉིས་གསང་དབང་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་སྦྱར་བས། གསུམ་པ་ནི། དབང་བཞི་བ་དང་སྦྱོར་བ་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐོད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་དབང་གོང་མ་གསུམ་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཀྱི་བར་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྡན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པའི་བར་དུ་དམྱལ་བར་གནས་པ་ལ་བཤད་དེ། བཞི་པའི་དབང་མེད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་རྫུན་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བའོ། །གཞུང་འགྲེལ་ལས་དམྱལ་བ་དེ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་གནས་པ་ལ་བཤད་དེ་དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་པར་གཞན་ལ་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེས་ན་དབང་གོང་མ་མ་ཐོབ་ན་བུམ་དབང་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྐོར་རྣམས་ཉན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་དབང་ངོ་། །དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དང་ 3-2-110b རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་དུ་རློམ་པའི་འདོད་པ་ནི་ལུང་དང་མི་ལ
【現代漢語翻譯】 如同榨油無油一般，如果有人以傲慢之心，在未受灌頂的情況下講解密續，那麼師徒在死後，即使獲得了成就，也會墮入地獄。因此，務必盡一切努力，從上師處請求灌頂的意義。』 此外，《金剛鬘續》第二品中也說：『灌頂是首要的，一切成就將恒常存在。我將如實解釋其意義，因此首先要認真聽聞。當最初給弟子灌頂時，如果具慧者給予正確的灌頂，那麼在那時，他才能成為圓滿次第瑜伽的法器。如果沒有正確的灌頂，即使修行者瞭解密續的意義，師徒同樣會墮入無法忍受的大地獄。』 『如同毒藥能被咒語摧毀一樣，咒語的凈化作用在於精華和施法。同樣，弟子通過灌頂等方式，能將不凈轉化為清凈。』 此外，《佛頂續》第三品中也說：『例如，沒有子嗣的家庭，一旦有人去世，立刻變得空虛。同樣，如果沒有灌頂，就會失去一切智慧。例如，琵琶的所有部件都已組裝好，但如果沒有琴絃，就無法彈奏。同樣，如果沒有灌頂，就無法成就咒語和禪定。愚昧之人，在沒有灌頂的情況下，聲稱自己已經灌頂。只要佛陀還住世，他就會和他的弟子一起墮入地獄。』 《無畏論》的註釋中說：『這表明所有的灌頂都必須毫無遺漏地接受。』這意味著所有的灌頂都必須接受。在《難解釋》中，耶謝丹將前兩句詩與秘密灌頂和智慧灌頂聯繫起來，第三句詩通過暗示的方式，將第四灌頂與結合聯繫起來。在《頂髻壇城儀軌》中，也按照順序將它們與前三個灌頂聯繫起來。『只要佛陀還住世』，耶謝丹解釋說，這意味著只要佛陀的教法存在，就會一直待在地獄裡。這是指在沒有獲得第四灌頂的情況下，虛假宣稱自己已經獲得灌頂。論疏中解釋說，這意味著一直待在地獄裡直到地獄空虛，這是指在沒有獲得灌頂的情況下，給他人灌頂。 因此，如果沒有獲得更高的灌頂，即使只獲得了寶瓶灌頂，也沒有資格聽聞和修持俱生本性的圓滿次第。在《壇城金剛鬘儀軌》中也明確指出，瑜伽和瑜伽母續也是如此，那些自詡為上師的人的想法與經文並不一致。
【English Translation】 『Just as there is no oil in pressing sesame seeds, if someone, with an arrogant mind, explains the tantras without having received empowerment, then the teacher and student, immediately after death, even if they attain accomplishments, will go to hell. Therefore, with all effort, request the meaning of empowerment from the guru.』 Furthermore, in the second chapter of the Vajramala Tantra, it also says: 『Empowerment is the foremost; all accomplishments will always abide. I will explain the meaning as it is, therefore listen carefully at the beginning. When initially empowering a disciple, if the intelligent one gives the correct empowerment, then at that time, he becomes a vessel for the yoga of the completion stage. Without correct empowerment, even if the practitioner knows the meaning of the tantra, the teacher and student alike will go to an unbearable great hell.』 『Just as poison is destroyed by mantra, the purifying action of mantra lies in essence and application. Similarly, a disciple, through empowerment and so forth, transforms impurity into purity.』 Furthermore, in the third chapter of the Buddha-Skull Tantra, it also says: 『For example, a household without offspring, as soon as someone dies, becomes empty. Similarly, without empowerment, one is empty of all wisdom. For example, all the parts of a lute are assembled, but without strings, it cannot be played. Similarly, without empowerment, mantra and meditation will not be accomplished. A foolish person, without empowerment, claims, 「I have given empowerment.」 As long as the Buddha remains, he will go to hell together with his disciples.』 The commentary on the Fearless Treatise says: 『This indicates that all empowerments must be received without omission.』 This means that all empowerments must be received. In the Difficult Explanation, Yeshe Den connects the first two verses with secret empowerment and wisdom empowerment, and the third verse implicitly indicates the fourth empowerment and union. In the Cranial Mandala Ritual, they are also connected sequentially with the first three empowerments. 『As long as the Buddha remains,』 Yeshe Den explains, means that as long as the Buddha's teachings exist, one will remain in hell. This refers to falsely claiming to have received empowerment without having received the fourth empowerment. The treatise explains that this means remaining in hell until the hell is empty, which refers to giving empowerment to others without having received empowerment. Therefore, if one has not received the higher empowerments, even if one has only received the vase empowerment, one is not qualified to hear and practice the completion stage concerning the co-emergent nature. It is also clearly stated in the Mandala Vajramala Ritual that the yoga and yogini tantras are also the same, and the ideas of those who boast of being gurus do not agree with the scriptures.
ྡན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་དང་སྡོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་བཀའ་མ་བསྩལ་ཞིང་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རིག་པའི་དབང་ཙམ་ལས་མ་ཐོབ་ཀྱང་རྒྱུད་གཉིས་རྫོགས་པར་ཉན་པ་དང་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་ཞེས་འདོད་པ་བྱུང་བ་ལ་དགག་པ་མཛད་དོ། །དབང་གི་རིམ་པ་ཡང་དང་པོར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་མེད་པར་དབང་བསྐུར་བ་ཙམ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་ཤིང་། །དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་སྤངས་པ་དང་། །གསང་བའི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པས། །བསྒྲུབས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་དང་། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་དང་། །དབང་བསྐུར་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གང་གིས་རབ་གནས་མ་མཐོང་ཞིང་། །གང་ཞིག་སྦྱིན་སྲེག་མ་བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དུ་ཡང་། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཉིད་མེད། །ཅེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་ཞུགས་པས་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ལམ་སྟོན་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། སྙིང་ལ་རྡོར་སེམས་སྔར་ཞུགས་པ་མི་བཞུགས་པར་འབྱོན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡང་ཐོབ་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་ 3-2-111a བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མ་སྨྲ་ཞིག དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་དང་ལྭ་བ་པ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་དུ་མར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ཡང་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་ལ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཆུ་དབང་སོགས་སྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་སྐབས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཤད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས། དབང་སྐུར་བ་འདི་རྣམས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཕྲེང་བའི་དབང་ནས་དབང་བཞི་པའི་བར་བཤད་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ཅིང་བསྟན་པ་ལ་དབང་བསྐུར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་བཅུག་པ་ལ་བྱར་གཏན་མི་རུང་ངོ་། །དབང་བསྐུར་བ་ནའང་སྔོན་ལ་འོག་མའི་དབང་མ་བསྐུར་བར་གོང་མ་གོང་མའི་དབང་སྐུར་བ་ནི་གཏན་མི་རུང་བས། བླ་མེད་ཀྱི་དབང་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་དབང་འོག་མ་རྣམས་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་སྐོར་རྣམས་ཀ
【現代漢語翻譯】 因此，對於與生俱來的灌頂和戒律無關的自性，世尊在任何地方都沒有教導過，這也不合乎邏輯。駁斥了僅僅獲得智慧灌頂，就認為有權聽聞、講授和修持兩種圓滿次第的觀點。灌頂的次第是，首先進入壇城，如果不指示本尊，僅僅進行灌頂是不能修持的。在《俱生合和續》第七品中說：『未入壇城者，捨棄諸誓言，不知秘密義，修持亦無成。』《古汝續》第八品中也說：『未入壇城者，無灌頂瑜伽士，未見本尊尊勝處，未作護摩火供者，此世及他世，彼無勝成就。』因為經中說未入壇城，即使修持也一無所成。對於這樣的人，如果指示道路，就會導致破戒。同樣，如果金剛薩埵沒有事先進入內心，而是通過出現等方式，也會導致誓言的破壞。在《攝略續》中說：『如今你已進入一切如來部族，我以智慧使你成就一切如來，何須再提其他成就？如此生起智慧，你不要對未見大壇城者說，否則誓言將破損。』龍樹和拉瓦巴等人的可靠壇城儀軌中也有同樣的說法。所謂見到壇城，是指按照儀軌進入壇城，指示本尊。如釋迦智所說，在水灌頂等之前進入的壇城才是真正的壇城，其他的壇城不能在那個時候解釋。因此，《雙運明燈》中說：『這些灌頂也應在進入壇城后給予。』如從念珠灌頂到第四灌頂的下方所說，進入並指示壇城才能給予灌頂，未進入壇城是絕對不允許的。在灌頂時，如果事先沒有給予下部的灌頂，就給予上部的灌頂，這是絕對不允許的。對於沒有獲得任何無上瑜伽灌頂的初學者，給予下部灌頂以及受持誓言和戒律等內容
【English Translation】 Therefore, the Blessed One has not taught anywhere, nor is it logical, to describe the nature of being free from innate empowerment and vows. It refutes the view that one has the right to hear, teach, and practice the two complete stages even if one has only received the empowerment of knowledge. The order of empowerment is that one must first enter the mandala, and it is not permissible to practice by merely giving empowerment without showing the deity. The seventh chapter of the 'Samyoga Tantra' states: 'One who has not entered the mandala, has abandoned the vows, and does not know the secret truth, will not achieve anything even if they practice.' The eighth chapter of the 'Guhya Tantra' also states: 'The yogi who has not entered the mandala and has not received empowerment, who has not seen the consecration, and who has not performed the fire offering, will not have the supreme accomplishment in this world or the next.' Because it is said that one will not achieve anything even if one practices without entering the mandala. If one shows the path to such a person, it will lead to a breach of vows. Similarly, it is also said that if Vajrasattva does not enter the heart first, but appears through means such as manifestation, it will also lead to the breaking of vows. The 'Condensed Tantra' states: 'Now you have entered the family of all the Tathagatas, and I will give you the wisdom by which all the Tathagatas are accomplished, so what need is there to mention other accomplishments? Thus, generate such wisdom, and do not speak to those who have not seen the great mandala, lest the vows be broken.' Similar statements are also found in the reliable mandala rituals of Nagarjuna and Lavapa. Seeing the mandala means entering the mandala according to the ritual and showing the deity, as explained by Shakya Shenyen. The mandala that is entered before the water empowerment, etc., is the true mandala, and other mandalas cannot be explained as that mandala at that time. Therefore, 'The Clear Light of Union' states: 'These empowerments should also be given after entering the mandala.' As stated below the explanation of the rosary empowerment up to the fourth empowerment, empowerment should be given after entering and showing the mandala, and it is absolutely not permissible to give empowerment without entering the mandala. When giving empowerment, it is absolutely not permissible to give the higher empowerment without first giving the lower empowerment. For a beginner who has not received any of the highest yoga empowerments, the lower empowerments and the aspects of holding vows and precepts, etc.
ྱང་དོར་ནས། དབང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཉི་ཚེ་བསྐུར་ཏེ་ལམ་སྟོན་པ་ནི་རང་དང་གཞན་ལ་ཕུང་གྲོལ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས། རྒྱུད་དོན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས་ཀྱང་རིམ་པ་གཉིས་པ་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་བ་དང་དབང་སྔ་མ་རྣམས་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ཡང་དབང་བཞི་པ་སྐུར་དུ་རུང་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རིམ་པ་དང་པོའི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པའི་དབང་མ་ཐོབ་པར་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་ 3-2-111b སྒྲུབ་པའི་དབང་བསྐུར་བས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མའི་དབང་དང་དེའི་གོང་མའི་དབང་རྣམས་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད་ན་དབང་གཞན་རྣམས་ལའང་རིགས་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བའི་དབང་ལ་སོགས་པས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཡང་དབང་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དེ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་འབའ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ནུས་པར་འདོད་ན་ནི། དབང་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་ལ་དབང་བ་རིམ་ལྔ་སོགས་ནས་གསུངས་པ་དང་། ཆུ་ཅོད་པན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རིགས་སོ་སོའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བར་འདོད་དགོས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་སྔ་མ་རྣམས་མེད་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐུར་དུ་རུང་བ་ཡང་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག །གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོའི་གསུང་ནས། དབང་སྐུར་བྱས་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་བཏུབ་པ་ཅི་ཡིན་གཏོལ་མེད་པ་བླུན་པོ་སླུ་བ་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་དང་། ཡང་བྱིན་རླབས་ཕྲ་མོས་དབང་སྐུར་གྱི་གོ་བཅད་ནས་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་པས། རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར། གོ་རིམ་འགངས་ཅན་རྣམས་མ་འཁྲུགས་པར་ཆོ་ག་ཚང་བས་དབང་བསྐུར་ན་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གི་སྣོད་དུ་རུང་བ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོ་གས་ནི་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིའི་ས་བོན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་མི་ཐེབས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་ཡང་འཁྲུད་མི་ནུས་ལ། གདམས་པའི་མཆོག་རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཟབ་མོ་ཉན་པ་ལ་སོགས་ 3-2-112a པའི་སྣོད་དུ་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྨང་འཛུགས་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་འབད་པར་རིགས་སོ། ། ༈ དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་དུ་བརྟག་དགོས་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མ་བརྟགས་པར་ཞུགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བརྟག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། ། ༈ མ་བརྟགས་པར་ཞུགས་པའི་ཉེས་དམིགས། དང་པོ་ནི། བླ་མས་སློབ་མའི་སྣོད་མ་བརྟགས་པར་སུ་རུང་རུང་ལ་དབང་བསྐུར་ན། སྣོད་མིན་གྱིས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཀར་ཕུངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྣོད་མིན་ལ་བསྟ
【現代漢語翻譯】 揚多瓦（藏文：ྱང་དོར་ནས།）說，如果只是爲了眼前利益而隨便傳授灌頂，這會給自己和他人帶來巨大的損害。通達密續真義的人應當避免這樣做。否則，接受者將不具備修習生起次第的資格，也無法修習第二次第。甚至在沒有獲得前行灌頂的情況下，就進行第四灌頂也是不行的。因為在沒有獲得使之成為第一次第合格者的灌頂之前，就允許進行使之成為圓滿次第合格者的灌頂。如果弟子的灌頂和更高層次的灌頂沒有固定的順序，那麼其他的灌頂也應遵循同樣的邏輯。密灌頂等被認為是使之成為圓滿次第合格者，這指的是通過先前的灌頂，受教者已經具備了修習生起次第的資格。如果認為僅憑這些（密灌頂等）就能使之合格，那麼就必須認為后三個灌頂也各自具有圓滿次第的特殊性，如同五次第等中所說的那樣。對於水冠等，也必須認為它們有能力成就各自的悉地。因此，對於這些灌頂，也應該認為在沒有前行灌頂的情況下，也可以進行後續的灌頂。 此外，杰尊策摩（藏文：རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ།）的教言中說：『即使進行了灌頂，如果不能令人信服，那就如同欺騙無知者一樣。』又說：『應當避免以微小的加持來代替灌頂，而傳授深奧的密法。』這樣的教言非常多。因此，在符合密續中所說的壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར།，梵文：मण्डल，梵文羅馬擬音：maṇḍala，漢語字面意思：中心和本質）的特徵，並且按照重要的順序，完整地進行灌頂儀軌，才能使接受者成為真正教誨的合格者，從而產生各種功德。否則，這樣的儀軌無法播下四身（藏文：སྐུ་བཞི།）果位的特殊種子，也無法洗凈成就悉地的三重障礙的污垢。並且，也無法使接受者成為聽聞殊勝密續和深奧釋義的合格者。因此，在建立金剛乘（藏文：རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ།）的基礎時，應當努力做到最好。 關於灌頂時師徒之間需要互相觀察： 分為兩部分：不觀察就進行灌頂的過患，以及觀察的方法。 不觀察就進行灌頂的過患： 首先，如果上師（藏文：བླ་མ།）不觀察弟子的根器，就隨便給任何人灌頂，那麼不合格的弟子無法守護誓言（藏文：དམ་ཚིག），這樣對今生來世都會造成損害。因此，對於不合格的弟子，
【English Translation】 Yangdor said that casually bestowing empowerments for short-term gains creates great harm for oneself and others. Those who understand the meaning of the tantras should avoid this. Otherwise, the recipient will not be qualified to practice the generation stage, nor can they practice the second stage. It is even wrong to bestow the fourth empowerment without having received the preliminary empowerments. Because without having received the empowerment that makes one qualified for the first stage, it is permissible to bestow the empowerment that makes one qualified for the completion stage. If there is no fixed order for the disciple's empowerment and the higher empowerments, then the same logic should apply to other empowerments as well. Secret empowerment, etc., are said to make one qualified for the completion stage, which refers to the fact that through the previous empowerments, the student has already been made qualified for the generation stage. If it is believed that only these (secret empowerments, etc.) can make one qualified, then it must be believed that the latter three empowerments also each have the specialty of the completion stage, as stated in the Five Stages, etc. For water crowns, etc., it must also be believed that they have the power to accomplish the respective siddhis. Therefore, for these empowerments, it should also be believed that without the former empowerments, the latter empowerments can be bestowed. Furthermore, Je Tsongkhapa's teachings state: 'Even if empowerment has been given, if it cannot be trusted, it seems like deceiving a foolish person.' It also says: 'The image of Vajrayana (藏文：རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ།) which shows profound teachings by replacing empowerment with small blessings should be abandoned.' There are many such teachings. Therefore, in a mandala (藏文：དཀྱིལ་འཁོར།，梵文：मण्डल，梵文羅馬擬音：maṇḍala，漢語字面意思：center and essence) that meets the characteristics described in the tantras, if the empowerments are bestowed with complete rituals without confusing the important order, then virtues such as being qualified for the true teachings will arise. Otherwise, such rituals will not plant the special seeds of the four kayas (藏文：སྐུ་བཞི།), nor will they be able to wash away the stains of the three doors of obstacles to accomplishing siddhis. Furthermore, it will not be able to make the recipient qualified to listen to the supreme tantras and profound commentaries. Therefore, one should strive to do one's best when establishing the foundation of Vajrayana. Regarding the need for the teacher and student to examine each other during empowerment: Divided into two parts: the faults of engaging without examination, and the method of examination. The faults of engaging without examination: First, if the guru (藏文：བླ་མ།) bestows empowerment on anyone without examining the disciple's capacity, then an unqualified disciple will not be able to keep the vows (藏文：དམ་ཚིག), which will cause harm in both this life and the next. Therefore, for an unqualified disciple,
ན་པའི་ཉེས་པ་མང་པོ་འབྱུང་བས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རང་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པ་དང་བགེགས་ཀྱིས་འཚེ་བ་སོགས་འབྱུང་ལ་སློབ་མས་ཀྱང་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་བརྟགས་པར་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དབང་བླངས་ན། ལོག་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསླུས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་གསུངས་པ་རྣམས་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པ་དང་། བགེགས་ཀྱིས་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ལེགས་པར་བརྟག་དགོས་ཏེ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་བས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང་། །སློབ་མའི་འབྲེལ་བ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རྡོར་ཕྲེང་གི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་བདར་བ་དང་། གསེར་ནི་བསྲེག་དང་བཅས་པས་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་ནི་སློབ་མ་ཡང་། །ལོ་ནི་བཅུ་གཉིས་བར་དུ་བརྟག །དེ་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་དེ་ལྟ་བུས། །དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་དེ་ལྟར་བརྟག །གཞན་དུ་བགེགས་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་གྲུབ་འཇོམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་སྟེར། །ཞེས་དང་། དེའི་ང་བཞི་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི། །ས་ 3-2-112b ཡི་སྣོད་དུ་གཞག་མི་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད། །སྣོད་མིན་དག་ལ་སྦྱིན་མི་བྱ། །སློབ་མ་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཆི། །འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་ཕུང་། །སྣོད་མིན་མན་ངག་རབ་བཤད་ན། །སློབ་དཔོན་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེའི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བསྲེག་ལ་སོགས་པས་གསེར། །ཇི་ལྟར་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེ། །ཇི་ལྟར་བདེ་ལྡན་བུ་མོ་ནི། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་རབ་འབད་དེ། །ཕན་ཚུན་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ནམ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལོ་བཅུ་གཉིས་ནི། མྱུར་པོར་མ་ཤེས་ན་དེ་ཙམ་དུ་བརྟགས་པས་ངེས་པར་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྟག་དགོས་པ་ནི་མིན་ནོ། ། ༈ བརྟག་པའི་ཐབས་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། བརྟག་བྱའི་སློབ་དཔོན་ནི་གཉིས་ཏེ། སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་དང་། བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ་རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀླུའི་བློས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ཐེག་པར་སློབ་དཔོན་རྣམ་གཉིས་གསུངས། །གཅིག་ནི་གསང་སྔགས་གཙོར་བྱེད་འགྱུར། །གཅིག་ནི་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ། །ཞེས་དབྱེ་བ་གསུངས་ལ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། གསང་སྔགས་སྨྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ལྷུར་ལེན་པས། །དེ་ལས་མཚན་མ་རྙེད་གྱུར་ཏེ། །རྡུལ་ཚོན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །གསང་སྔགས་ཚུལ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྦྱོར་ལྡ
【現代漢語翻譯】 由於輕率會有許多過失，會導致誓言破損，使自己成就的獲得遙遙無期，並且會遭受魔障的侵擾。同樣，如果弟子沒有考察上師的品性，就隨便接受灌頂，會被邪惡的善知識所欺騙，無法守護上師所說的誓言，從而斷絕成就的根本，並遭受魔障等過患。因此，師徒雙方都必須認真考察。正如《上師五十頌》中所說：『上師與弟子，同樣會誓言破損，勇士首先應，考察師徒緣。』《金剛鬘》第二品中也說：『如同檢驗寶石，以及用火鍊金子，同樣，對於弟子，也要考察十二年。因此雙方，任何時候都要這樣考察。否則魔障會產生，摧毀成就並帶來痛苦。』《金剛鬘》第四十四品中也說：『如同獅子的乳汁，不能放在泥土的容器里。同樣，大瑜伽的續部，不能傳給非器之人。弟子會立刻死去，今生來世都會毀滅。如果對非器之人宣說密訣，上師的成就也會喪失。』《大手印明點》第二品中也說：『如同用火等檢驗金子，如同智者檢驗寶石，如同擁有幸福的女子，同樣要考察弟子。因此，所有人都應努力，互相分別考察。否則會產生過失，永遠無法獲得成就。』所謂的十二年，是指如果不能迅速瞭解，就需要用這麼長時間來考察，最終必定能夠了解，並非一定要考察這麼久。 第二個方面是：需要考察的上師有兩種，一種是專注於密咒、修習生起次第的上師，另一種是專注于禪定、修習圓滿次第的上師。正如龍智所說：『如來宣說金剛乘，有兩種上師。一種是主要修習密咒，一種是專注于禪定。』他們的品性是：『密咒師安住于瑜伽，全神貫注于本尊，從中獲得徵兆，繪製彩粉壇城。』『安住於密咒之道的瑜伽士，具有無二智慧的結合。』
【English Translation】 Due to hastiness, many faults arise, leading to the breaking of vows, distancing oneself from the attainment of accomplishments, and suffering from the harm of obstacles. Similarly, if a disciple does not examine the qualities of the guru and hastily receives empowerment from just anyone, they will be deceived by an evil spiritual friend, unable to keep the vows spoken by the guru, thus severing the root of accomplishment and suffering from the faults of obstacles, and so forth. Therefore, both teacher and student must examine each other carefully. As stated in the 'Fifty Verses on the Guru': 'Guru and disciple, equally will break vows, the hero should first, examine the guru-disciple connection.' The second chapter of the 'Vajra Garland' also says: 'Just as precious gems are tested, and gold is tested with fire, similarly, the disciple should also be tested for twelve years. Therefore, both sides should always test in this way. Otherwise, obstacles will arise, destroying accomplishments and bringing suffering.' The forty-fourth chapter of the same text also says: 'Just as a lion's milk, should not be placed in an earthen vessel. Similarly, the tantra of the great yoga, should not be given to an unsuitable vessel. The disciple will die instantly, and be ruined in this life and the next. If secret instructions are explained to an unsuitable vessel, the guru's accomplishments will diminish.' The second chapter of 'Great Seal Drop' also says: 'Just as gold is tested with fire and so on, just as a wise person tests a precious gem, just as a happy maiden, similarly, the disciple should be tested. Therefore, all should strive diligently, to examine each other separately. Otherwise, faults will arise, and one will never attain accomplishment.' The twelve years refers to the time needed to be certain if one cannot quickly understand; it does not necessarily mean that one must test for exactly that long. The second aspect is that there are two types of gurus to be examined: one who focuses on mantra and practices the generation stage, and another who focuses on meditation and practices the completion stage. As Nagarjuna said: 'The Thus-Gone One declared in the Vajrayana, two types of gurus. One is mainly practicing mantra, one is focused on meditation.' Their qualities are: 'The mantra practitioner abides in yoga, fully focused on the deity, obtaining signs from it, and drawing colored powder mandalas.' 'The yogi who abides in the way of mantra, possesses the union of non-dual wisdom.'
ན་པས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །འཁོར་ལོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བྲི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པ་ལྷུར་མི་ལེན་པ་མིན་ཏེ། ལྷའི་ 3-2-113a རྣལ་འབྱོར་ལྷུར་བླངས་ནས་སེམས་དག་པའི་མཚན་མ་རྙེད་པ་ལ་གསུངས་པས་སོ། །སྔགས་དང་བསམ་གཏན་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱང་ལམ་སོ་སོར་ཞུགས་པ་མིན་ཏེ། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་རིམ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ངེས་པ་ནི། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དབང་སྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི། ཐུན་བཞིར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྒོམ་པ་གཙོ་བོར་བྱ་ནས་སྔགས་བཟླ་དགོས་པས་སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ལ། རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་སྐུར་བ་ལ་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུ་མི་དགོས་པས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་དང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བའི་སྒོ་ནས་བྱས་པས་ཆོག་པ་ལ་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། བསམ་གཏན་གང་རུང་རུང་མིན་ནོ། །རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ན་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སློབ་དཔོན་ལ་དགོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ལྷག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ། །དེ་མེད་ཀྱང་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དབང་སྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་རུང་བས་འདིར་དེའི་བརྟག་ཐབས་སྟོན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྡོར་ཕྲེང་གི་རེ་བཞི་པ་ལས། ཞི་བ་ལ་སོགས་ལས་ལ་བྱང་། །སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆོ་ག་ཤེས། །དེ་ནི་བླ་མར་མངོན་པར་བསྔགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། །བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་དང་ལྡན། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་སྒོམ་ལ་ཞེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཞིང་བཟོ་ལ་མཁས། ། 3-2-113b བླ་མའི་ཕྱིར་ནི་ཡོན་ཏན་ཚོགས། །དཔལ་ལྡན་སློབ་དཔོན་ཞེས་ནི་བརྗོད། །ནང་གི་གསང་འདུས་ལ་རབ་དགའ། །ཕྱི་རོལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། །དེ་ལྟའི་མན་ངག་རིམ་པ་ཡིས། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བསླབས། །དེ་ནི་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་། ནང་དུ་འདུས་པས་མཚོན་ནས་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་སྐྱོང་ཞིང་ཕྱིའི་ཀུན་སྤྱོད་སོ་ཐར་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་སློབ་མ་འཁྲིད་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པ་སོགས་མང་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ནས་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པར་གསུངས་པའི་ཚང་བ་མ་རྙེད་ན་སྐྱོན་ཡོན་མཉམ་པ་དང་སྐྱོན་ཤས་ཆེ་བ་སྤངས་ནས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་
【現代漢語翻譯】 那波斯（尊者名）說：『以幻化之身，繪製幻化之輪。』 對於密咒，重視它並非意味著不重視禪修，而是指在認真修持本尊瑜伽后，能夠獲得清凈心之徵兆。 重視密咒和重視禪定兩者，並非進入不同的道路。通過四座瑜伽穩固生起次第，然後進入圓滿次第的次第是確定的，因為這是聖父子（指龍樹父子）的殊勝見解。 因此，在生起次第的灌頂時，灌頂上師需要重視四座瑜伽的修持，並唸誦密咒，所以說重視密咒。而圓滿次第的上師在灌頂時，不需要像前者那樣，通過專注于無二智慧雙運和幻身禪定即可，所以說專注于禪定，並非隨意的禪定。 如果是圓滿次第的上師進行灌頂，那麼他必須完全具備生起次第上師所需的所有特徵，並且具有額外的功德，但這非常罕見。即使沒有這樣的上師，也可以依靠具備完整特徵的生起次第上師進行灌頂，因此這裡闡述了鑑別上師的方法。 上師的特徵是：在《金剛鬘》第四十四品中說：『精通寂靜等事業，通曉密咒和瑜伽儀軌，此乃顯赫之上師。持戒清凈且樂於佈施，具足忍辱和精進，日夜勤于禪修，具有智慧且精通工藝，爲了上師而積累功德，被稱為具德上師。』 『對內喜悅于秘密集會（指密集金剛），外在行為如聲聞乘。以如是次第之口訣，教導諸位弟子，此乃圓滿之導師。』 這裡說的是，上師需要具備持戒清凈等六度，並通過內在的集會（指密宗修法）來修持無上乘的道，同時外在的行為要符合小乘的戒律，並通過這種方式來引導弟子。此外，經續中還說了許多其他特徵，如通曉十事等。 如果在經續中沒有找到完全具備所有特徵的上師，那麼就應該避免功過相等或過大於功的上師，而依止功德更勝一籌的上師。如《真實攝續》中說：『末法時代，上師功過混雜，不可能找到完全沒有過失的上師。應當依止功德更勝一籌的上師。』
【English Translation】 Napas said, 'With an illusory body, draw an illusory wheel.' Regarding mantra, emphasizing it does not mean neglecting meditation, but refers to gaining the signs of a pure mind after diligently practicing deity yoga. Emphasizing mantra and emphasizing meditation are not entering different paths. The order of stabilizing the generation stage through the four sessions of yoga and then entering the completion stage is certain, because this is the noble view of the Holy Father and Son (Nagarjuna and his son). Therefore, during the empowerment of the generation stage, the empowering master needs to emphasize the practice of the four sessions of deity yoga and recite mantras, so it is said to emphasize mantra. However, the master of the completion stage does not need to be like the former during empowerment; it is sufficient to focus on non-dual wisdom union and illusory body meditation, so it is said to focus on meditation, not any random meditation. If it is the master of the completion stage who is giving the empowerment, then he must fully possess all the characteristics required of the master of the generation stage, and have additional merits, but this is very rare. Even without such a master, it is permissible to rely on a generation stage master who possesses complete characteristics for empowerment, so here the method of discerning the master is explained. The characteristics of the master are: In the forty-fourth chapter of the Vajra Garland, it says: 'Proficient in peaceful and other activities, knows mantras and yoga rituals, this is renowned as a master. Pure in ethics and generous in giving, endowed with patience and diligence, diligent in meditation day and night, possessing wisdom and skilled in crafts, accumulates merits for the sake of the master, is called a virtuous master.' 'Inwardly delighted in the secret assembly (referring to Guhyasamaja), outwardly behaves like a Shravaka. With such a gradual instruction, teaches the disciples, this is fully known as a teacher.' Here it says that the master needs to possess the six perfections such as pure ethics, and cultivate the path of the unsurpassed vehicle through the inner assembly (referring to tantric practices), while the external behavior should conform to the vows of individual liberation, and guide disciples in this way. In addition, the tantras also mention many other characteristics, such as knowing the ten things, etc. If a master who fully possesses all the characteristics mentioned in the tantras cannot be found, then one should avoid masters with equal merits and faults or with more faults than merits, and rely on a master with superior merits. As the 'Essence of Reality' says: 'In the degenerate age, the master's merits and faults are mixed, and it is impossible to find a master without any faults. One should rely on a master with superior merits.'
ཡང་ནི་ལེགས་དཔྱད་ནས། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །མེད་དུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་དབང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་ཕྱག་ལེན་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་ཤིང་དབང་སྐུར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ། བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལྷས་གནང་བའམ་མ་བཀག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ཞེས་གསུངས་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཐད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་ནི། རྩ་ལྟུང་དང་མི་ལྡན་པ་དགོས་པས་དེ་གལ་ཆེ་སྟེ། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རབ་འཇོམས་ཤིང་། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ 3-2-114a བདེ་སྟེར་བ། །དེ་འདྲའི་བླ་མ་དངོས་བྱས་ནས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྩ་ལྟུང་དང་བྲལ་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡོངས་སྤང་ཞིང་། །སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྤང་། །ཞེས་སློབ་མ་ལ་འབོགས་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་ལ། དེ་ནི་འབོགས་པ་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་ལྡན་དགོས་སོ། །བརྟག་བྱ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ལ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་གཞུག་པ་ལ་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་དང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་བ་བརྟག་མི་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་མི་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་བ་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་སློབ་དཔོན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་དབང་བསྐུར་པར་མི་བྱའོ། །འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ཞེས་སྡོམ་པ་གཉིས་གང་ཡང་འཛིན་མི་ནུས་པ་ལ་མེ་ཏོག་དོར་ནས་ལྷ་ངོ་སྟོན་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་དམ་གཞག་གི་སྐོར་རྣམས་འདོར་བར་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཀྲལ་ལ། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་སྲོག་གཅོད་ལས་ལྡོག་ན་དེ་ལྟར་བྱ་རུང་བར་གསུངས་སོ། །དབང་སྐུར་བ་ལ་ནི། ཐུན་མོང་བ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྲུང་གི་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྲུང་མི་ནུས་པ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ 3-2-114b དང་། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་སྲུང་བ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཡང་སྐུར་བར་གསུངས་པས། བསྲུང་སྡོམ་ལ་བརྟགས་ནས་དབང་སྐུར་བ་ནི་སློབ་མ་བརྟག་པའི་གལ་ཆེ་ཤོས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པ། ཐོས་པ་ལ་སོ
【現代漢語翻譯】 此外，通過善加分析，弟子們可以依此而行。因此，對於不可或缺的上師的特徵，藏地的智者們說，必須是一位完全獲得灌頂、安住于誓言和戒律、通過上師傳承的實踐而完全瞭解十個方面、精通灌頂儀軌、事先完成修行並得到本尊允許或未被禁止的三種功德具備者，這才是正確的。安住於密咒戒律者，必須不違犯根本墮罪，這一點至關重要。如《古汝經》第八品所說：『斷滅根本墮罪者，善於結合密咒與續部，給予世間眾生安樂，這樣的人才能被視為真正的上師。』因此，經中將遠離根本墮罪作為上師的特徵。在《戒律根本》第十八品中也說：『完全捨棄根本墮罪，徹底捨棄粗大墮罪。』這是對弟子所立的誓言，因此，對於傳授誓言者來說，更應該具備這些品質。關於應考察的弟子的特徵，《合集》第一部分說：『進入此大壇城，應考察是否堪能或不堪能。』因此，進入壇城和進入後接受灌頂這兩者中，僅是前者不需要考察弟子的特徵。《金剛出生經》中也說：『對於不持守戒律者，不應稱其為天尊，不應給予隨許和灌頂，只允許其進入。』因此，對於無法持守任何戒律者，允許其投擲鮮花，展示本尊，但應省略誓言部分。《佛密經》中，對《現觀莊嚴論》的解釋也是如此。在《敵黑釋·寶燈》中，引用了該觀點，認為如果能避免殺生，就可以這樣做。關於灌頂，對於只能守護共同的菩薩戒而無法守護密咒戒律者，只給予弟子的灌頂；對於能夠守護兩種戒律者，則給予上師的灌頂。因此，考察能否守護戒律是考察弟子時最重要的方面。《寶鬘經》中也說：『應詳細考察，遠離我慢等過失，安住于居士戒等學處，精通…』 又說，通過善加分析，弟子們可以依此而行。不可或缺的上師的特徵是，藏地的智者們認為，上師必須是完全獲得灌頂、安住于誓言和戒律、通過上師傳承的實踐而完全瞭解十個方面、精通灌頂儀軌、事先完成修行並得到本尊允許或未被禁止的三種功德具備者，這才是正確的。安住於密咒戒律者，必須不違犯根本墮罪，這一點至關重要。如《古汝經》第八品所說：『斷滅根本墮罪者，善於結合密咒與續部，給予世間眾生安樂，這樣的人才能被視為真正的上師。』因此，經中將遠離根本墮罪作為上師的特徵。《戒律根本》第十八品中也說：『完全捨棄根本墮罪，徹底捨棄粗大墮罪。』這是對弟子所立的誓言，因此，對於傳授誓言者來說，更應該具備這些品質。關於應考察的弟子的特徵，《合集》第一部分說：『進入此大壇城，應考察是否堪能或不堪能。』因此，進入壇城和進入後接受灌頂這兩者中，僅是前者不需要考察弟子的特徵。《金剛出生經》中也說：『對於不持守戒律者，不應稱其為天尊，不應給予隨許和灌頂，只允許其進入。』因此，對於無法持守任何戒律者，允許其投擲鮮花，展示本尊，但應省略誓言部分。《佛密經》中，對《現觀莊嚴論》的解釋也是如此。《敵黑釋·寶燈》中，引用了該觀點，認為如果能避免殺生，就可以這樣做。關於灌頂，對於只能守護共同的菩薩戒而無法守護密咒戒律者，只給予弟子的灌頂；對於能夠守護兩種戒律者，則給予上師的灌頂。因此，考察能否守護戒律是考察弟子時最重要的方面。《寶鬘經》中也說：『應詳細考察，遠離我慢等過失，安住于居士戒等學處，精通…』
【English Translation】 Furthermore, through careful analysis, the disciples should rely on this. Therefore, regarding the indispensable characteristics of a guru (teacher, spiritual guide), the Tibetan scholars say that it is necessary to have one who has fully received empowerment, abides by vows and precepts, fully understands the ten aspects through the practice of the guru lineage, is proficient in the rituals of empowerment, has completed the practice beforehand, and possesses the three qualities of being permitted or not prohibited by the deity. This is correct. One who abides by the mantra precepts must not violate the root downfalls, which is crucial. As stated in the eighth chapter of the 'Guhyasamaja Tantra': 'One who destroys the root downfalls, skillfully combines mantras and tantras, gives happiness to the world, such a person should be regarded as a true guru.' Therefore, the sutra states that being free from root downfalls is a characteristic of a guru. In the eighteenth chapter of the 'Root of Discipline', it is also said: 'Completely abandon the root downfalls, thoroughly abandon the gross downfalls.' This is the vow made to the disciple, so the one who bestows the vow should especially possess these qualities. Regarding the characteristics of a disciple to be examined, the first part of 'The Collection' says: 'When entering this great mandala (sacred space), it is not necessary to examine whether one is capable or incapable.' Therefore, of the two, entering the mandala and receiving empowerment after entering, only the former does not require examining the characteristics of the disciple. The 'Vajra Origin Tantra' also says: 'For those who do not uphold the precepts, one should not call them deities, one should not grant permission and empowerment, but only allow them to enter.' Therefore, for those who cannot uphold any of the two precepts, allow them to throw flowers and show the deity, but omit the vow part. In the 'Buddha Secret Tantra', the explanation of the 'Manifest Enlightenment' is also the same. In the 'Enemy Black Commentary: Jewel Lamp', this view is cited, stating that if one can avoid killing, it can be done. Regarding empowerment, for those who can only protect the common Bodhisattva vow but cannot protect the mantra precepts, only give the disciple's empowerment; for those who can protect both precepts, also give the guru's empowerment. Therefore, examining whether one can protect the precepts is the most important aspect of examining the disciple. The 'Garland Tantra' also says: 'One should examine in detail, be free from faults such as pride, abide by the precepts such as lay vows, be proficient in…' It is also said that through careful analysis, the disciples can act accordingly. The characteristics of an indispensable guru are that Tibetan scholars believe that the guru must be fully empowered, abide by vows and precepts, fully understand the ten aspects through the practice of the guru lineage, be proficient in empowerment rituals, have completed practice beforehand, and possess the three merits of being permitted or not prohibited by the deity. This is correct. One who abides by the mantra precepts must not violate the fundamental vows, which is crucial. As stated in the eighth chapter of the 'Guru Sutra': 'One who destroys the fundamental vows, is good at combining mantras and tantras, and gives happiness to sentient beings, such a person can be regarded as a true guru.' Therefore, the sutra states that being free from fundamental vows is a characteristic of a guru. The eighteenth chapter of 'Fundamentals of Discipline' also says: 'Completely abandon the fundamental vows, thoroughly abandon the gross vows.' This is the vow made to the disciple, so the one who imparts the vow should possess these qualities even more. Regarding the characteristics of disciples to be examined, the first part of 'The Collection' says: 'When entering this great mandala, one should examine whether one is capable or incapable.' Therefore, of the two, entering the mandala and receiving empowerment after entering, only the former does not require examining the characteristics of the disciple. The 'Vajra Birth Sutra' also says: 'For those who do not uphold the precepts, they should not be called deities, and they should not be given permission and empowerment, but only allowed to enter.' Therefore, for those who cannot uphold any precepts, they are allowed to throw flowers and show the deity, but the oath part should be omitted. The 'Buddha Secret Sutra' also explains the 'Manifestation of Enlightenment' in the same way. In the 'Enemy Black Commentary: Jewel Lamp', this view is quoted, stating that if killing can be avoided, it can be done. Regarding empowerment, for those who can only protect the common Bodhisattva vows but cannot protect the mantra precepts, only the disciple's empowerment is given; for those who can protect both precepts, the guru's empowerment is also given. Therefore, examining whether one can protect the precepts is the most important aspect of examining disciples. The 'Garland Sutra' also says: 'One should examine in detail, be free from faults such as arrogance, abide by the precepts of lay vows, and be proficient in...'
གས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་རུང་བ་རྣམས་ནི། རིགས་དང་མདོག་དང་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཆེ་རྣམས་ཀྱང་དད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སྟོན་པ་གཞན་མི་འཚོལ་བར་གྱུར་ནའོ། །ཞེས་སྡོམ་པ་ལ་དོན་གཉེར་ཆེ་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་དད་པ་བརྟན་པ་སྟེ། ཆོས་གཉིས་ནི་དབང་རྫོགས་པར་སྐུར་དུ་རུང་བའི་སློབ་མ་ལ་ངེས་ལྡན་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་གི་རེ་བཞི་པ་ལས། དད་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་རྒྱུན་དུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སྒྱུ་མེད་ཅིང་ལུང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་འདོན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ཡང་སྡོམ་པ་གཉིས་སྲུང་བར་ནུས་ན་ཚང་ནས་འོང་ལ། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་རིགས་དང་གཟུགས་དང་ན་ཚོད་དང་ལྡན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མང་པོ་བཤད་ནས་དམིགས་བསལ་དུ། སློབ་མ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་དང་། །ལྷག་པར་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །ནད་མེད་རིགས་ནི་བཙུན་པ་དང་། །དད་ཅིང་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་པ་དཀོན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གང་དད་ཅིང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་དགའ། །བསོད་ནམས་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ནི། །ཆེན་པོ་དེ་དག་མདོར་ 3-2-115a གཟུང་ངོ་། །བདེར་གཤེགས་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ། །དོན་གཉེར་བརྩོན་པ་སློབ་མ་ནི། །གཟུགས་ངན་ཡོན་ཏན་མི་ལྡན་ཡང་། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་འཁོར་བཞི་པོ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་དགའ་བའི་བདག །རང་གི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ། །ཀུན་གྱི་ཆོ་ག་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བཞི་པོ་རང་རང་གི་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱ་བར་གསུངས་པས། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་དགེ་སློང་ལ་དེ་ཉིད་མི་བསྟན་པར་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་མི་མོས་པའི་དགེ་སློང་ངོ་། །ཤཱནྟི་པ་དང་ཨ་བྷྱས། རྐང་པ་གཉིས་པས་ནི་འགལ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་འདི་ལ་ཡིད་ལས་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དང་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་སྟོན་པའོ། ། ༈ བརྟགས་པས་རུང་ན་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བསྙེན་པ་བྱ་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་བ་དང་། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ན་བླ་མ་ལ་དབང་གི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར། །སློབ་མ་ཡིས་ནི་བླ
【現代漢語翻譯】 那些完全精通且有資格接受金剛薩埵（Vajrasattva）誓言的人，即使是出身、膚色和外貌不佳的人，也應特別關注。如果地位顯赫之人以虔誠之心尋求金剛薩埵的誓言，並且不尋求金剛乘（Vajrayana）之外的其他導師，也應予以考慮。因此，對誓言的強烈追求和對金剛乘的堅定信仰，這兩種品質對於有資格接受圓滿灌頂的弟子來說是必不可少的。在《金剛鬘續》（Vajramala Tantra）第四十四品中，提到了諸如『具有信心、尊敬上師、持續行善、真誠無偽、博學多聞、具有救度眾生的心』等特徵，如果能夠守護這兩種誓言，這些品質自然會具備。在《總續》（Samanya Tantra）中，雖然詳細描述了種姓、外貌、年齡和博學等諸多優點，但特別強調：『弟子若肢體健全，尤其具備功德，無疾病且出身高貴，具信心且行為端正，實屬罕見。』『無論誰對三寶（Triratna）有信心，喜愛大乘（Mahayana）之道，渴望功德，這些偉大之人都可以被簡要地攝受。』《安樂逝者密咒成就法》（Sukhavati Guhyamantra Sadhana）中也說：『若弟子精進勤奮，即使外貌醜陋且缺乏功德，也應因其智慧而被接納。』此外，《總續》中還提到：『四眾眷屬之壇城儀軌，應為那些喜愛大乘、精進于自身戒律之人而設。』因此，對於精進于各自別解脫戒律，且非常喜愛金剛乘的比丘等四眾眷屬，應為他們舉行壇城儀軌。金剛空行母（Vajra Dakini）中說不應向比丘展示壇城，指的是那些不信仰大乘的比丘。寂天（Shantipa）和阿瓦達（Abhyas），這兩位大師爲了消除矛盾，強調在此乘（金剛乘）中，信心至關重要。』這表明，精進於密咒的修行和別解脫的戒律並不矛盾。 如果通過考察認為合適，則應請求並進行侍奉 第三部分分為三個部分：弟子提出請求，上師進行守護，以及事先進行侍奉的方法。 弟子提出請求 首先，如果通過考察認為合適，就應該爲了灌頂的緣故向上師提出請求。在《金剛空行母》第四十六品中說：『爲了再次繪製壇城，弟子應以歡喜之心向導師...
【English Translation】 Those who are fully accomplished and qualified to take the Vajrasattva vows, even those who lack good lineage, complexion, and appearance, should be given special attention. If even those of high status earnestly seek the Vajrasattva vows with faith and do not seek other teachers besides the Vajrayana, they should be considered. Thus, a strong pursuit of the vows and firm faith in the Vajrayana are two qualities that are essential for disciples qualified to receive complete empowerment. In the forty-fourth chapter of the Vajramala Tantra, characteristics such as 'having faith, respecting the guru, continuously engaging in virtue, being sincere and unfeigned, being learned in many scriptures, and having the mind to liberate sentient beings' are mentioned. If one can protect these two vows, these qualities will naturally be present. In the Samanya Tantra, although many virtues such as lineage, appearance, age, and extensive knowledge of scriptures are described in detail, it is specifically emphasized: 'A disciple who is physically complete, especially endowed with qualities, free from illness, and of noble birth, who has faith and is disciplined, is rare.' 'Whoever has faith in the Three Jewels (Triratna), delights in the Mahayana path, and desires merit, these great beings can be briefly embraced.' The Sukhavati Guhyamantra Sadhana also states: 'If a disciple is diligent and assiduous, even if they are ugly and lack qualities, they should be accepted because of their intelligence.' Furthermore, the Samanya Tantra mentions: 'The mandala ritual for the fourfold assembly should be performed for those who delight in the Mahayana and are diligent in their own discipline.' Therefore, for the fourfold assembly of monks, etc., who are diligent in their respective Pratimoksha vows and greatly delight in the Vajrayana, the mandala ritual should be performed for them. The Vajra Dakini says that the mandala should not be shown to monks, referring to those monks who do not believe in the Mahayana. Shantipa and Abhyas, these two masters, in order to eliminate contradictions, emphasize that in this vehicle (Vajrayana), faith is paramount.' This shows that diligence in the practice of mantras and the vows of Pratimoksha are not contradictory. If, through examination, it is deemed appropriate, one should request and perform service The third part is divided into three sections: the disciple makes a request, the teacher provides protection, and the method of performing preliminary service. The disciple makes a request First, if through examination it is known to be appropriate, one should make a request to the guru for the sake of empowerment. In the forty-sixth chapter of the Vajra Dakini, it says: 'In order to draw the mandala again, the disciple should with joy to the teacher...
་མ་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཎྜལ་ཕུལ་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ལ། །པུས་མོ་བཙུགས་ཤིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པ་པོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་འདྲེན་མཛད་ལྷ། །འཁོར་བ་འདམ་གྱི་ཚོགས་ནང་དུ། །བྱིང་བ་སྐྱབས་མེད་ 3-2-115b བདག་ལ་སྐྱོབས། །རྡོ་རྗེ་བླ་མ་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། ལྔ་བཅུ་པ་ལས། མདུན་དུ་དུལ་བར་འདུག་པ་དང་། །གོས་སོགས་ཚུལ་ནི་བསྡམས་པ་དང་། །བུས་བཙུགས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཡིས། །ཉན་སོགས་འདོད་པས་གསོལ་གསུམ་གདབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་རུང་དུ་ཤེས་ན་གསོལ་བ་མ་བཏབ་ཀྱང་བསྐུལ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡང་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག །སྣོད་དུ་རུང་ཞིང་ཉེས་བྲལ་བ། །མོས་མང་བརྟན་ལ་དད་པ་ཅན། །གཞན་ལ་ཕན་དགའ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སློབ་མ་དེ། །ཤེས་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །མ་གསོལ་བར་ནི་དེ་བོས་ཏེ། །ཕན་འདོད་ཕྱིར་ནི་འདི་སྐད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། གསོལ་ནས་བླ་མས་སྨྲ་བྱས་ཏེ། །ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་རམ་ཅི། །ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་འབྱོར་གྱུར་ལ། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་མ་འབྱོར་ཞེས། །སྨྲ་ན་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། །བརྟན་པ་ལས་ནི་བརྟན་པར་ཏེ། །གཡོ་བ་ལས་ནི་གཡོ་བ་རུ། །འདྲེན་མ་ལས་ནི་འདྲེན་མར་ཤེས། །སློབ་མ་ཡི་ནི་རྐང་མཐིལ་དུ། །གཞུ་འདྲའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ། །ལྟེ་བར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བ། །དེ་ཡི་འོད་ཟེར་སྙིང་གར་འབར། །འབར་བས་ཀུན་ནས་འཁྲིགས་པར་བསྒོམ། །པཾ་ལས་བྱུང་བའི་མི་སྡུག་གཟུགས། །སྡིག་ནི་སྣ་ཡི་སྒོ་ནས་དབྱུང་། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བསྒོམས་ལ། །དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཟ་བར་བསྒོམ། །ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ད་ཧ་བྷ་སྨི་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ 3-2-116a ཕཊ། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷ་གཟུགས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བསྲུང་བ་དག་ནི་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་བཤད་དེ་དེའི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་སྐད་བཤད་དེ། སློབ་མས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམིགས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་རམ་མ་འབྱོར་ཞེས་དྲིས་པས། ཅུང་ཟད་འབྱོར་ལ་ཅུང་ཟད་མ་འབྱོར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ཚེ་རྐང་མཐིལ་དུ་གཞུ་འདྲ་བའི་རླུང་དང་ལྟེ་བར་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་བསྒོམས་ཏེ། རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཧཱུཾ་གི་མེ་
【現代漢語翻譯】 再三地祈請。』這樣說。也要獻曼扎，磕頭，然後雙膝跪地，合掌。Prajñarakshita（慧護）說：『一切智的導師，三界之引導者，輪迴泥潭中的無依者，請救護我。請作金剛上師。』如是念誦三遍祈請。五次第中說：『於前恭敬而坐，衣著等儀軌應端正，雙膝跪地，合掌，以聽聞等意願，祈請三次。』因此，如果知道是法器，即使不祈請，催促后灌頂也可以。勝樂金剛現證菩提經中說：『或者我看到眾生，堪為法器且無過失，意樂廣大且堅定，具有信心，樂於利益他人。知道這樣的弟子后，上師自己，不待祈請而召喚他，爲了利益而這樣說。』 第二，上師應作的守護。金剛空行母四十六法中說：『祈請后，上師應說：一切資具都備辦了嗎？如果說少許備辦了，一些沒有備辦。』上師自己應觀察他的心，對於堅定者更加堅定，對於動搖者更加動搖，對於引導者知道是引導者。在弟子的腳底，觀想弓形風輪，在臍間，觀想智慧之火燃燒，其光芒在心間燃燒，觀想燃燒而完全充滿。從pām（བྃ，पं，pam，蓮花）中生出不悅意的形象，從鼻孔中呼出罪惡。然後觀想忿怒尊的形象，觀想其完全吞噬。嗡 班扎 達吉尼 卡卡 卡嘿 卡嘿 薩瓦 帕邦 達哈 達哈 巴斯米 咕嚕 吽 吽 啪。觀想所修本尊的形象后，應作守護。』 這裡講述了攝受弟子，其次第是：金剛空行母釋中這樣說：弟子祈請后，上師應心想我要將一切眾生安置於無上菩提，然後問：你的壇城資具都備辦了嗎？如果說少許備辦了，少許沒有備辦，這時在腳底觀想弓形風輪，在臍間觀想火輪，其上觀想安住于日輪上的吽（ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，種子字），風吹動吽（ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，種子字）的火焰。
【English Translation】 Again and again, one should supplicate.' Thus it is said. One should also offer a mandala, prostrate, and then kneel with palms joined. Prajñarakshita (Wisdom Protector) said: 'Teacher of all knowledge, guide of the three realms, refuge for the helpless drowning in the swamp of samsara, please protect me. Please be the Vajra Guru.' Thus, recite the supplication three times. The Fifty Stanzas state: 'Sitting respectfully in front, with clothes and demeanor composed, kneeling with palms joined, with the desire to listen, supplicate three times.' Therefore, if one knows they are a suitable vessel, even without supplication, one can urge them and bestow empowerment. The Manifest Enlightenment of Vairochana states: 'Or, if I see beings who are suitable vessels and free from faults, with great and steadfast interest, possessing faith, and delighting in benefiting others. Knowing such a disciple, the teacher himself, without being supplicated, summons them and says this for their benefit.' Secondly, the protection to be done by the teacher. The Forty-Six of Vajra Dakini states: 'After supplication, the teacher should say: Are all the implements prepared? If they say a little is prepared, and some is not prepared. The teacher himself should examine their mind, making the steadfast more steadfast, the wavering more wavering, and knowing the guide as a guide. At the soles of the disciple's feet, contemplate a bow-shaped wind wheel, at the navel, contemplate the burning fire of wisdom, its rays burning in the heart, contemplate it burning and completely filling. From pām (བྃ，पं，pam，lotus) arises an unpleasant form, exhale sins through the nostrils. Then contemplate the form of a wrathful deity, contemplate it completely devouring. Om Vajra Dakini Kha Kha Khahi Khahi Sarva Papam Daha Daha Bhasmi Kuru Hum Hum Phet. Having generated the form of the deity to be practiced, one should establish protection.' Here, the method of receiving disciples is explained, and the order is as follows: The commentary on the Vajra Dakini states: When the disciple has supplicated, the teacher should think, 'I shall establish all beings in unsurpassed enlightenment,' and then ask, 'Are all your mandala implements prepared or not?' If they say, 'A little is prepared, and a little is not prepared,' then at that time, contemplate a bow-shaped wind wheel at the soles of the feet, a fire wheel at the navel, and above it, contemplate hūṃ (ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，seed syllable) residing on the sun disc, the fire of hūṃ (ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，seed syllable) moved by the wind.
ལྕེའི་ཕྲེང་བ་སྙིང་གའི་བར་དུ་འབར་བས། བཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པའི་རང་བཞིན་ཤ་ཟའི་གཟུགས་མདོག་སྔོ་ཞིང་རྣམ་པར་འགྱུར་ལ་རླིག་པ་འཕྱང་བ། སྙིང་ག་ནས་སྣ་སྒོར་ཕྱུང་ལ། ཧཱུཾ་ཡང་སྙིང་གར་ཕྱིན་པ་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་སྐུ་མདོག་སྔོ་ཞིང་གསུས་པ་འཕྱང་བ་མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་གཡས་བརྐྱངས་པས་བཞུགས་པ། གཡོན་པས་མཆེ་བ་བསྣམས་ནས་སྙིང་གར་སྡིགས་མཛུབ་མཛད་པ། གཡས་ཀྱིས་མཆེ་བ་ཐོགས་ཏེ་ཕྱར་བ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པས་སྡིག་པ་དེ་གསོལ་བར་བསམ་མོ། །ཤཱནྟི་པས་གཡོན་པའི་སྡིགས་མཛུབ་མཆེ་བ་ལྟར་བསྒྲེང་བ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་སོ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་བསྐྱེད་དེ། དེའི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པའི་མ་མོ་རྣམས་སྟེང་ཁྲོ་བོའི་དབྱིབས་ལ་འོག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ 3-2-116b རྣམས་ཀུན་བཟང་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྙིང་ག་ནས་ཕྱུང་བའི་ཕུར་བུས། དེའི་སེམས་ལས་གྱུར་པའི་བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་གདབ་ལ། ཕུར་བུའི་འོད་ཀྱིས་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་ལྷག་མ་རྣམས་བསྲེགས་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་སྤྱི་བོར་ཨ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་པའི་སྟེང་དུ་ཧཾ་གྱིས་མཚན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་བསྒོམ་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་བཤད་དོ། །ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ་ཕུར་བུར་སྐྱེད་པའི་ལྷ་སྐབས་སུ་གང་བབ་ཏུ་བསྐྱེད་དོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི།དཀར་སྔོ་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་འཁྱུད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་གཡས་འོག་མ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དང་རལ་གྲི་དང་། གཡོན་འོག་མ་གཉིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་འཛིན་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་གི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། གཞུང་ཁུངས་མ་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ཀུན་བཟང་དུ་བསྐྱེད་དོ། །བརྟན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི། དགེ་མི་དགེའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་བཤད་དོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། སློབ་མའི་ལྟེ་བར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྙིང་གར་གནས་པའི་ཀཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པ་ཤ་ཟ་ལྟར་གནག་ཅིང་གཟུགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུ་འཕྱང་བ་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ལ། ཧཱུཾ་ཡང་སྙིང་གར་ཕྱིན་ནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྒོམས་ནས་ཕྱིར་འཐོན་ཏེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ 3-2-117a ཕྱག་གི་རྡོ་རྗེ་འབར་བས་ཕྱུང
【現代漢語翻譯】 舌鬘於心間燃燒，從「വം」 (藏文：ཝཾ།, 梵文天城體：वम्, 梵文羅馬擬音：vam, 漢語字面意思：വം) 中生出的罪惡自性，食肉的形象，藍色且形態各異，睪丸下垂。從心間引至鼻孔，當「ཧཱུྃ」 (藏文：ཧཱུྃ།, 梵文天城體：हुं, 梵文羅馬擬音：hūṃ, 漢語字面意思：हुं) 也回到心間時，從中生出的金剛夜叉，身藍色，腹部下垂，齜牙咧嘴，右腿伸展而坐，左手拿著牙齒，在心間作出威嚇的手勢，右手拿著牙齒舉起，從鼻孔引出。唸誦「ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་」 (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་, 梵文天城體：ॐ वज्र डाकिनी, 梵文羅馬擬音：oṃ vajra ḍākinī, 漢語字面意思：嗡，金剛空行母) 等咒語，觀想罪業被消除。寂靜者解釋說，左手的威嚇手勢像牙齒一樣伸出。 然後，將弟子觀想為普賢菩薩（Kuntuzangpo），爲了守護其心，將烏鴉面母（Khwa Dongma）等母神觀想為上方是忿怒尊的形象，下方是獨股金剛杵的形象，從觀想為普賢菩薩的心間取出橛，刺向從其心所變的魔障之主，觀想橛的光芒焚燒剩餘的魔障眾。 然後，Bhava Bhadra說，觀想在弟子心間由「ཧཱུྃ」 (藏文：ཧཱུྃ།, 梵文天城體：हुं, 梵文羅馬擬音：hūṃ, 漢語字面意思：हुं) 生出的金剛杵，在頭頂由「ཨ」 (藏文：ཨ།, 梵文天城體：अ, 梵文羅馬擬音：a, 漢語字面意思：ཨ) 生出的月亮上，有由「ཧཾ」 (藏文：ཧཾ།, 梵文天城體：हं, 梵文羅馬擬音：haṃ, 漢語字面意思：ཧཾ) 標記的金剛交杵。烏鴉面母等是象徵，在觀想為橛的本尊時，觀想為相應的本尊。普賢菩薩，如《成就法·普賢》的兩個註釋中所說：白色、藍色、紅色的三面，前兩手結擁抱印，右下兩手持金剛杵和寶劍，左下兩手持珍寶和蓮花，以絲綢和珍寶裝飾。或者，按照其他根本經典中所說的普賢菩薩來觀想。 Bhava Bhadra說，堅定等三者是用來辨別善與非善的特徵。經鬘中也說：弟子臍間太陽上的「ཧཱུྃ」 (藏文：ཧཱུྃ།, 梵文天城體：हुं, 梵文羅馬擬音：hūṃ, 漢語字面意思：हुं) 的光芒，從心間取出由「ཀཾ」 (藏文：ཀཾ།, 梵文天城體：kam, 梵文羅馬擬音：kam, 漢語字面意思：ཀཾ) 生出的罪業，像食肉鬼一樣黑暗，形象各異，果實下垂，頭髮豎立，從鼻孔引出。「ཧཱུྃ」 (藏文：ཧཱུྃ།, 梵文天城體：हुं, 梵文羅馬擬音：hūṃ, 漢語字面意思：हुं) 也回到心間，完全變化后，觀想將要宣說的「ཧཱུྃ」 (藏文：ཧཱུྃ།, 梵文天城體：हुं, 梵文羅馬擬音：hūṃ, 漢語字面意思：हुं) 字，然後取出，唸誦：ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། (藏文：ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།, 梵文天城體：ॐ सुम्भानि सुम्भ हुं हुं फट् फट्। ॐ गृह्ण गृह्ण हुं हुं फट् फट्। ॐ गृह्णापय गृह्णापय हुं हुं फट् फट्। ॐ आनय हो भगवन् विद्याराज अमुकस्य सर्व पापं नाशय हुं हुं फट् स्वाहा।, 梵文羅馬擬音：oṃ sumbhani sumbha hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ, oṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ, oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ, oṃ ānaya ho bhagavan vidyārāja amukasya sarva pāpaṃ nāśaya hūṃ hūṃ phaṭ svāhā, 漢語字面意思：嗡，降伏者，降伏，吽，吽，啪，啪。嗡，抓住，抓住，吽，吽，啪，啪。嗡，抓住，使抓住，抓住，使抓住，吽，吽，啪，啪。嗡，帶來，哦，世尊，明王，某某的一切罪業，摧毀，吽，吽，啪，梭哈。) 用手中的燃燒金剛杵取出。
【English Translation】 The garland of tongues blazes in the heart. From 'വം' (Tibetan: ཝཾ།, Sanskrit Devanagari: वम्, Sanskrit Romanization: vam, Literal Chinese meaning: vam) arises the sinful nature, a flesh-eating form, blue and varied, with dangling testicles. Drawn from the heart to the nostrils, when 'ཧཱུྃ' (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: hum) also returns to the heart, from it arises Vajrakilaya, blue in color, with a drooping belly, bared fangs, sitting with the right leg extended. The left hand holds a tooth, making a threatening gesture at the heart, the right hand holds a tooth aloft, drawn from the nostrils. Recite the mantra 'ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་' (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་, Sanskrit Devanagari: ॐ वज्र डाकिनी, Sanskrit Romanization: oṃ vajra ḍākinī, Literal Chinese meaning: Om, Vajra Dakini) etc., and contemplate that the sin is consumed. The Peaceful One explains that the threatening gesture of the left hand is extended like a tooth. Then, generate the disciple as Kuntuzangpo (Samantabhadra), and to protect his mind, generate the Matri goddesses such as Khwa Dongma (Crow-faced Mother) in the form of wrathful deities above and a single-pointed vajra below. From the heart of Kuntuzangpo, draw out a phurba (ritual dagger) and stab it into the chief of the obstructing forces that have arisen from his mind. Contemplate that the light of the phurba burns away the remaining host of obstructing forces. Then, Bhava Bhadra says to contemplate a vajra arising from 'ཧཱུྃ' (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: hum) in the disciple's heart, and above the moon arising from 'ཨ' (Tibetan: ཨ།, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Literal Chinese meaning: A) on the crown of the head, a crossed vajra marked with 'ཧཾ' (Tibetan: ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: हं, Sanskrit Romanization: haṃ, Literal Chinese meaning: Ham). Khwa Dongma etc. are symbolic; generate them as appropriate when generating the deity as a phurba. Kuntuzangpo, as explained in the two commentaries on the Kuntuzangpo sadhana: with three faces, white, blue, and red, the first two hands in the embracing mudra, the lower two right hands holding a vajra and a sword, and the lower two left hands holding a jewel and a lotus, adorned with silk and jewels. Or, generate Kuntuzangpo as explained in other root texts. Bhava Bhadra says that the three, Steadfastness etc., are to examine the characteristics of virtue and non-virtue. It is also said in the Garland: the rays of light from the 'ཧཱུྃ' (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: hum) in the sun at the disciple's navel, draw out from the heart the sin arising from 'ཀཾ' (Tibetan: ཀཾ།, Sanskrit Devanagari: kam, Sanskrit Romanization: kam, Literal Chinese meaning: Kam), dark like a flesh-eating demon, varied in form, with dangling fruit, hair standing on end, drawn from the nostrils. 'ཧཱུྃ' (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: hum) also returns to the heart, and after complete transformation, contemplate the 'ཧཱུྃ' (Tibetan: ཧཱུྃ།, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: hum) syllable that will be proclaimed, and then draw it out, reciting: ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། (Tibetan: ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ།, Sanskrit Devanagari: ॐ सुम्भानि सुम्भ हुं हुं फट् फट्। ॐ गृह्ण गृह्ण हुं हुं फट् फट्। ॐ गृह्णापय गृह्णापय हुं हुं फट् फट्। ॐ आनय हो भगवन् विद्याराज अमुकस्य सर्व पापं नाशय हुं हुं फट् स्वाहा।, Sanskrit Romanization: oṃ sumbhani sumbha hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ, oṃ gṛhṇa gṛhṇa hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ, oṃ gṛhṇāpaya gṛhṇāpaya hūṃ hūṃ phaṭ phaṭ, oṃ ānaya ho bhagavan vidyārāja amukasya sarva pāpaṃ nāśaya hūṃ hūṃ phaṭ svāhā, Literal Chinese meaning: Om, subdue, subdue, hum, hum, phat, phat. Om, seize, seize, hum, hum, phat, phat. Om, seize, cause to seize, seize, cause to seize, hum, hum, phat, phat. Om, bring, O Blessed One, Vidyaraja, destroy all the sins of so-and-so, hum, hum, phat, svaha.) Draw it out with the blazing vajra in your hand.
་བའི་སྡིག་པ་སྟོང་པར་མཛད་པར་བསམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གཉིས་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་དང་སྡིག་པའི་སྐྱེད་ཆོག་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བདས་ནས་སྡིག་པ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱུང་བ་རྡོ་རྗེས་བསྣུན་པས་ཟད་པར་བྱས་པར་བསྒོམས་ན་དགོངས་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་བདེའོ། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་ཨ་སྱ་སརྦ་བི་གྷན་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་གསུང་ཞིང་བཀའ་བསྒོས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་དེ་འདོན་བཞིན་པས་སྟོད་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ལྟེ་བ་ནས་འོག་ཕུར་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཕུར་བུས་སློབ་མའི་སེམས་ཀྱི་བགེགས་རྣམས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་ཅིང་། ཕུར་བུའི་འོད་ཟེར་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྡང་བ་ཀུན་བསྲེགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །སློབ་མ་ཡང་སཾ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ཏེ་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་སྙིང་གར་ཨ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་བ་ཨཱཿལས་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དང་། མགོ་བོ་ལ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་ལྟེ་བར་མཱ་མ་ཀཱི་དམ་ཚིག་པ་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། །དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་མ་མཱ་ཀཱི་གནས་པའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ནང་དུ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྔགས་ཕྲེང་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སེར་པོ་ཕྲ་མོའི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གོ་ཆ་བགོས་པར་བསམ་ཞིང་། ཨོཾ་ཨཱཿ ཤཾ་ཀ་རེ་ཤནྟི་ཀ་རེ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚི་ནི་གྷ་ཏ་ཡ་གྷ་ཏ་ཡ་གྷུཊྚི་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ལ་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པས་བསྲུང་ཞིང་། འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཀྱང་བཟླས་ 3-2-117b པའི་ཆེད་དུ་བྱིན་ན་བགེགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པར་གསུངས་སོ། །སྔགས་འདི་མཱ་མ་ཀཱིའི་སྔགས་སུ་གསང་འདུས་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པར་གསུངས་ལ། མཱ་མ་ཀཱི་ནི་སྔོན་མོ་ནག་དཀར་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་གཡས་གསུམ་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་རྩ་བ་དམར་བ་འཛིན་པ། གཡོན་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་འཛིན་པར་མདོར་བྱས་སུ་བཤད་དོ། །སློབ་མ་རྗེས་གཟུང་འདི་དག་ནི། སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། བགེགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཐབས་ཟབ་མོར་སྣང་བས་སྐབས་གཞན་དུ་འང་རང་ངམ་གཞན་ལ་སྐབས་དང་སྦྱར་ནས་བྱས་ན་ལེགས་པར་མཐོང་ངོ་། །འདི་ཕྲེང་བར་བསྙེན་པ་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་ཟིན་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ནའང་སྐབས་དེར་བྱ་ལ། བསྙེན་པའི་གོང་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་ནའང་སྐབས་དེར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་པས་གོ་རིམ་མ་ངེས་སོ། ། ༈ སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་བསྙེན་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་སྟེ། འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མ
【現代漢語翻譯】 『觀想以此能清凈所有罪業。』如是說。從二字（藏文：ཡི་གེ་གཉིས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：二字）的吽字（藏文：ཧཱུཾ་མཛད་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽字）生起，以及罪業增長已結束之後，觀想吽字（藏文：ཧཱུཾ་མཛད་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽字）的光芒驅逐罪業，從鼻孔排出，並用金剛杵擊打使其消盡，這樣與密意不相違背且安樂。然後，吽字（藏文：ཧཱུཾ་མཛད་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽字）唸誦：『嗡 班雜 枳里 枳拉亞 阿 悉雅 薩瓦 維格南 班達 班達 吽 啪』，並下達指令。自己也念誦此咒，觀想從頂端降下甘露，匯聚在臍間，化為橛的形狀，以橛刺向弟子心中的障礙，橛的光芒極其猛烈，焚燒所有嗔恨。弟子也觀想自己是薩曼塔巴德拉（梵：Samantabhadra，普賢菩薩）的形象，爲了守護，在心間觀想由阿字（藏文：ཨ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：ā，漢語字面意思：阿字）生起的月亮，由阿字（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿字）生起的各種金剛杵作為標誌。在頭頂觀想月亮上的吽字（藏文：ཧཱུཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽字）生起的五股金剛杵向上豎立，中央有瑪瑪吉（梵：Māmakī）誓言尊安住。在其心間，智慧尊瑪瑪吉（梵：Māmakī）安住，在心間的月亮上，觀想金剛杵中央生起從下方咒語之鬘中生起的黃色細小金剛杵的光芒，遍佈全身，作為盔甲。唸誦：『嗡 阿 祥嘎熱 祥地嘎熱 固扎 固扎 固扎尼 嘎達亞 嘎達亞 固扎尼 策格摩拉 惹恰 惹恰 梭哈』，以此守護，併爲了唸誦匯聚咒，給予加持，這樣障礙就無法侵入，所需之物也能輕易獲得。此咒是瑪瑪吉（梵：Māmakī）的咒語，在《秘密匯聚續》第十四章中宣說。瑪瑪吉（梵：Māmakī）是青、黑、白、紅三面，右手持金剛杵、法輪、紅色根部的藍色蓮花，左手持鈴、珍寶、寶劍，簡而言之如是描述。這些攝受弟子的方法，似乎是清凈罪業和障礙無法侵入的甚深方便，因此在其他場合，也可以根據情況為自己或他人使用，我認為是很好的。這是在宣講完唸誦之後說的，因此也可以在念誦圓滿的上師處祈請，也可以在念誦之前祈請，因此沒有固定的順序。 第三，通常唸誦是對兩種次第都適用的。在《後集經》中說：『共同和不共的唸誦……』
【English Translation】 『Think that this can purify all sins.』 It is said like this. From the two syllables (Tibetan: ཡི་གེ་གཉིས་, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit:, Literal meaning: two syllables) of the Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་མཛད་, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) arises, and after the increase of sins has ended, visualize that the light of Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་མཛད་, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) drives away sins, expelling them from the nostrils, and striking them with the vajra to destroy them completely. This is not contrary to the intention and is peaceful. Then, Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་མཛད་, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) recites: 『Oṃ Vajra Kīlī Kīlaya Asya Sarva Vighnan Bandha Bandha Hūṃ Phat,』 and gives instructions. Recite this mantra yourself as well, visualizing that nectar descends from the top, gathers at the navel, transforms into the shape of a stake, and pierces the obstacles in the disciple's heart with the stake. The light of the stake is extremely fierce, burning all hatred. The disciple should also visualize himself as the form of Samantabhadra (Sanskrit: Samantabhadra, 普賢菩薩), and for protection, visualize in the heart a moon arising from the syllable A (Tibetan: ཨ་, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit: ā, Literal meaning: A), and various vajras arising from the syllable Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal meaning: Āḥ) as signs. On the head, visualize a five-pronged vajra arising from the syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ་, Sanskrit Devanagari:, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hūṃ) on the moon, standing upright, with Māmakī (Sanskrit: Māmakī) the samaya being residing in the center. In her heart, the wisdom being Māmakī (Sanskrit: Māmakī) resides, and in the moon in her heart, visualize the light of a thin yellow vajra arising from the garland of mantras below, pervading the entire body as armor. Recite: 『Oṃ Āḥ Śaṃkare Śantikare Ghuṭṭa Ghuṭṭa Ghuṭṭini Ghātaya Ghātaya Ghuṭṭini Chegemola Rakṣa Rakṣa Svāhā,』 to protect, and give blessings for the sake of reciting the coiled mantra, so that obstacles cannot penetrate and the necessary items can be easily obtained. This mantra is the mantra of Māmakī (Sanskrit: Māmakī), spoken in the fourteenth chapter of the Guhyasamāja Tantra. Māmakī (Sanskrit: Māmakī) has three faces, blue, black, white, and red, with the three right hands holding a vajra, a wheel, and a blue lotus with a red root, and the left hands holding a bell, a jewel, and a sword, described briefly as such. These methods of receiving disciples seem to be profound means of purifying sins and preventing obstacles from penetrating, so in other situations, they can be used for oneself or others as appropriate, which I think is good. This is said after explaining the recitation, so you can also request it from a guru who has completed the recitation, or you can request it before the recitation, so there is no fixed order. Third, generally, recitation is applicable to both stages. In the Uttaratantra, it says: 『Common and uncommon recitation...』
ཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཐ་མལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི། །མཆོག་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་དབང་ཐོབ་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཏེ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་པའི་བསྙེན་པ་ནི་རང་གི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས། དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་བྱེད་ན་སྒྲུབ་ལ་མི་བྱེད་ན་འཇོག་པ་ག་ལ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཁས་གྲུབ་མང་པོས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པར་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བཤད་པ་ནི། 3-2-118a གཞན་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་དང་། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀས་ཐུན་བཞིའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་དགོས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དབང་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་པོ་མདོར་བསགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་འབད་ནས། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་དུལ་བས་བརྟག་པར་བྱ། །ལྷ་ནི་མཉེས་པ་མ་བྱས་ན། །བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་ལྷ་མཉེས་པར་མ་བྱས་ན་རང་ཉིད་སུན་འབྱིན་པར་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཤེས་པས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཚོགས་གསོག་ཅིང་། །བགེགས་ནི་རྣམ་པར་ཉམས་བྱེད་བྱ། །བསྙེན་པ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རིམ་གཉིས་དེ་ཉིད་རིག །དབེན་པར་ཡང་དག་གནས་ནས་ནི། །ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྐྱོ་ན་དེ་ཡི་གསང་སྔགས་བཟླས། །འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོའི་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། །ཡང་ན་རང་གི་ལྷ་ཡི་འབུམ། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་ཁྲི་ཡིན་ཏེ། །འདི་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པར་བརྗོད། །ཅེས་ཚོགས་བསག་པ་དང་བགེགས་ཉམས་པར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཐོག་མར་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་སྔགས་བཟླ་བའི་བསྙེན་པ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་ཚིག་འདི་དག་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ན་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མའི་བསྙེན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ལ་དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་ལ་འཇུག་པས་ལྷ་སྒོམ་པའི་བསྙེན་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག་བྱ་བ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྒྱས་ 3-2-118b པར་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་མངོན་དུ་བྱ་བར་ནུས་པས། འཁོར་ལོར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་གྱིས་མ་བཀག་པའམ་ཚོགས་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་སློབ་མ་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པའི་སྒོ་ནས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྙེན་པའི་གཙོ་བོ་ཡ
【現代漢語翻譯】 由於『許可』的區分，修持被認為是兩種：普通的是四金剛，殊勝的是六支。』如是說。因此，獲得灌頂后，安住于誓言和戒律，次第修學二種次第的修持，是修持自己的道。如果進行灌頂和開光等，就是修持；如果不進行，又是什麼呢？因此，像燃燈賢等眾多智者和成就者，先進行修持，完整地展示本尊瑜伽，然後在之後講述壇城的儀軌。 進行或不進行其他灌頂等，共同和殊勝的修持都需要進行四座瑜伽，這是他們的意圖。在沒有事先進行修持的情況下，進行灌頂等，就是自己傷害自己。《心要總集續》中說：『壇城殊勝的阿阇黎，事先努力進行修持，然後以極其調順的態度觀察那個壇城。如果不使本尊歡喜，自己就會被譴責。』如是說。即使是黑行者，如果不使本尊歡喜，也會被譴責。《鬘論》中也說：『通曉一切智者之道，事先修持積累資糧，遣除障礙。沒有修持就沒有成就，因此要了解二種次第。在寂靜處安住，修持本尊的輪。如果疲倦，就念誦本尊的秘密咒語。唸誦輪之主尊的十萬遍，或者自己本尊的十萬遍。壇城者的十萬遍。這被稱為事先的修持。』如是說，爲了積累資糧和遣除障礙等，首先要修持本尊和唸誦咒語，這些話如果好好理解就明白了。因此，最初的修持非常重要，進行灌頂和開光等，修持本尊瑜伽要做到什麼程度呢？《鬘論》中說：『像這樣事先充分地進行修持，就能在一瞬間圓滿壇城本尊瑜伽的一切形象，能夠顯現喜悅和收攝。因此，安住于輪者，即使沒有輪者阻止，或者僅僅是積累了資糧，也可以進行壇城和開光以及攝受弟子等。』如是說，通過努力進行四座瑜伽，生起本尊慢和明相，這是修持的主要內容。
【English Translation】 Due to the distinction of 'permission', practice is considered to be of two types: the ordinary is the Four Vajras, and the extraordinary is the Six Limbs.' Thus it is said. Therefore, having received empowerment, abiding in vows and precepts, and gradually studying the two stages of practice, is practicing one's own path. If one performs empowerment and consecration, it is practice; if one does not, what is it? Therefore, many scholars and accomplished ones, such as Marme Dze Zangpo (Marme Dzé Zangpo), first engage in practice, fully demonstrating the deity yoga, and then explain the ritual of the mandala. Whether or not to perform other empowerments, both common and supreme practices require the performance of the four-session yoga, which is their intention. Engaging in empowerment etc. without prior practice is harming oneself. The Compendium of Essences Tantra says: 'The supreme mandala acharya, first strives to practice, and then observes that mandala with extreme gentleness. If the deity is not pleased, one will be condemned.' Thus it is said. Even a Black Practitioner will be condemned if he does not please the deity. The Garland Tantra also says: 'Knowing the path of all-knowing ones, first practice accumulating merit, and dispel obstacles. Without practice there is no accomplishment, therefore understand the two stages. Abiding in a solitary place, meditate on the wheel of the deity. If tired, recite the secret mantra of that deity. Recite a hundred thousand of the lord of the wheel, or a hundred thousand of one's own deity. A hundred thousand of the mandala practitioner. This is called preliminary practice.' Thus it is said, in order to accumulate merit and dispel obstacles, one must first practice the deity and recite mantras; these words will be understood if one understands them well. Therefore, the initial practice is very important, and to what extent should one practice deity yoga when engaging in empowerment and consecration? The Garland Tantra says: 'In this way, having fully performed the preliminary practice, one is able to instantly perfect all aspects of the mandala deity yoga, and is able to manifest joy and absorption. Therefore, one who abides in the wheel, even if not prevented by one who has the wheel, or merely by accumulating merit, may perform the mandala and consecration, and gather disciples, etc.' Thus it is said, striving to perform the four-session yoga, generating deity pride and clear appearance, is the main content of practice.
ིན་ཏེ། འདི་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བཟླས་པའི་གྲངས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་སྔགས་འབུམ་བཟླས་པའམ། ཡང་ན་རང་གི་ལྷ་ཡི་འབུམ། །གཞན་གྱི་ཁྲི་སྟེ་ཡང་ན་ནི། །འཁོར་ལོ་ཅན་གྱི་བཀས་གནང་བྲི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཙོ་བོ་ལས་གནང་བ་ཐོབ་ན་དེ་ཙམ་མ་སོང་ཡང་རུང་བར་གསུངས་སོ། །རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དང་ཕྲེང་བའི་རྗེས་འབྲང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷའི་འབུམ་གདམ་ང་ཅན་དུ་མཛད་དོ། །བརྟག་གཉིས་ཀྱི་བརྟག་པ་དང་པོའི་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོའི་བཟླས་པ་འབུམ། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཁྲི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་དང་དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་གསུངས་པས། མངོན་བརྗོད་ཀྱི་ཞེ་དགུ་པར་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་འབུམ་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་གདམ་ང་ཅན་ལ་བྱའོ། །ཕྲེང་བའི་དེ་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་བཀོད་པར་སྣང་བས་དེ་ལས་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་འབུམ་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་འགྱུར་ཡང་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ཉིན་མོ་ 3-2-119a འབྱུང་གནས་ཟླ་བའི་ཞབས་དང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡང་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་ལ་འབུམ་ཕྲག་རེ་རེ་བཤད་མོད་ཀྱང་གྲུབ་ཆེན་མར་མེ་མཛད་ལ་ཚད་མར་བྱའོ། །བདེ་མཆོག་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་གསུམ་དང་། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ལྷ་ཞེ་བརྒྱད་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་གཉིས་དང་། བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་དང་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་དྲུག་དྲུག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ཡང་དཱ་རི་ཀ་པས། འབྲིང་ངམ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་གནས་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་དབང་པོ་འབུམ་དུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་མཁའ་འགྲོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ། །བཟླས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་ཁྲི་ཕྲག་སྟེ། །སྦྱིན་སྲེག་མཆོག་གིས་ཉེ་བར་མཆོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ལྷ་བཅུ་གསུམ་མམ་ལྷ་ལྔ་མ་ལ་གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་འཁོར་ལ་ཁྲི་ཕྲག་རེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་སྔགས་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག དེ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་དུས་འཁོར་གྱི་སྐོར་ལས་གསུངས་པ་དང་། སྡོམ་འབྱུང་སོགས་ལས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་དགོས་པར་མང་དུ་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ལ་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་ཚད་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་པས་མི་དགོས་སོ། །དེས་ན་དཱ་རི་ཀ་པས་གསུངས་པ་ཡང་ཆོ་
【現代漢語翻譯】 好的，這應如何在廣大的生起次第中闡述呢？唸誦的數量，如從念珠中出現的，甚至包括一半的四百，或者，有壇城者唸誦十萬真言，或者唸誦自己本尊的十萬真言，其他本尊的十萬真言，或者，持有輪者給予許可。如是說，如果從主尊處獲得許可，即使沒有達到那個數量也可以。珍寶金剛和念珠的追隨者比布底也認為主尊和自己的本尊的十萬唸誦是可選的。在《二觀察》的第一觀察第十品中也說：『壇城主尊的唸誦十萬，壇城者的唸誦也是十萬。』正如拉瓦的僧衣者和吉祥護所說的那樣，在《顯句》的第四十九品中，對於主尊和自己的本尊都念誦十萬，其意圖是可選的。念珠的那個善妙完全掌握的安排中顯現，因此，從中對於主尊和自己的本尊都念誦十萬的轉變也必須像念珠一樣進行。在《白日生源月足》和《智慧護》的壇城儀軌中，也說了主尊和自己的本尊各自唸誦十萬，但應以大成就者燃燈賢為標準。 在《勝樂輪》中，黑行者和達日迦巴說，主尊父母唸誦三十萬，三個輪的四十八位本尊唸誦二十萬，大樂輪和誓言輪的十二位本尊唸誦六千。此外，達日迦巴說：『處於中等或小型的狀態，壇城主尊唸誦十萬，同樣，空行母唸誦一萬，唸誦后使諸神歡喜。對於最勝智慧唸誦十萬，以殊勝的火供來供養。』對於所說之義，藏地的智者們認為，十三尊或五尊本尊中，主尊唸誦十萬，眷屬唸誦十萬，對於一切共同的降臨智慧真言唸誦十萬，這些唸誦的十分之一用於火供。對於降臨智慧的唸誦的十分之一進行火供，這是從時輪金剛的章節中所說的，並且從《律生》等中，在成就息增等悉地的時候，多次說到必須進行唸誦十分之一的火供，除此之外，在進行壇城儀軌之前的唸誦，即使從有依據的壇城儀軌中也沒有說要進行十分之一的火供，因此不需要。因此，達日迦巴所說的也是儀式
【English Translation】 Indeed, how should this be explained in detail in the context of the generation stage? The number of recitations, as it appears from the rosary, even including half of four hundred, or, the one with a mandala recites a hundred thousand mantras, or recites a hundred thousand of one's own deity, a hundred thousand of other deities, or, the one holding the wheel grants permission. It is said that if permission is obtained from the main deity, it is acceptable even if that amount is not reached. The precious Vajra and Vibhuti, the follower of the rosary, also consider the hundred thousand recitations of the main deity and one's own deity as optional. In the tenth chapter of the first examination of the 'Two Examinations,' it is also said: 'The recitation of the mandala lord is a hundred thousand, the recitation of the mandala practitioner is also ten thousand.' As said by Lwa's monastic robe wearer and Palden, in the forty-ninth chapter of 'Manifestation,' it is said that for both the main deity and one's own deity, a hundred thousand recitations are performed, the intention of which is optional. The arrangement of the rosary that is well grasped appears, therefore, the transformation from reciting a hundred thousand for both the main deity and one's own deity from it must also be done like the rosary. In 'Day Origin Moon Foot' and 'Wisdom Protector's' mandala ritual, it is also said that the main deity and one's own deity each recite a hundred thousand, but the great accomplished lamp maker should be taken as the standard. In Chakrasamvara, the Black Practitioner and Darikapala said that the main deity, father and mother, should recite three hundred thousand, the forty-eight deities of the three wheels should recite two hundred thousand, and the twelve deities of the Great Bliss Wheel and the Samaya Wheel should recite six thousand. Furthermore, Darikapala said: 'Being in a medium or small state, the mandala lord recites a hundred thousand, likewise, the Dakinis recite ten thousand, reciting and making the deities happy. For the supreme wisdom, recite ten thousand, and offer with excellent fire offerings.' Regarding the meaning of what was said, the Tibetan scholars believe that among the thirteen or five deities, the main deity recites a hundred thousand, the retinue recites ten thousand, and for all the common mantras that descend wisdom, recite ten thousand, and one-tenth of these recitations should be used for fire offerings. Performing fire offerings for one-tenth of the recitation of descending wisdom is what is said in the chapter of Kalachakra, and from 'Origin of Vows' etc., when accomplishing siddhis such as pacifying and increasing, it is often said that one-tenth of the recitation must be used for fire offerings, apart from that, the recitation before performing the mandala ritual, even from the authentic mandala ritual, it is not said to perform one-tenth of the fire offering, therefore it is not necessary. Therefore, what Darikapala said is also a ritual
ག་དང་བཟླས་པའི་ཆད་ལྷག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་དག་ 3-2-119b པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟླས་བསྒོམ་གྱི་མཐར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་གྱི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་མིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་བདུན་པ་ལས། གསང་སྔགས་ལྷག་ཆད་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་སྦྱིན་སྲེག་དག་གིས་སྐོངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་གནས་བླ་མ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོའི་བཟླས་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་བ་དག །བྱེ་བ་འབུམ་དང་ཁྲིས་འགྲུབ་འགྱུར། །འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཕྱིར། །ཐ་དད་པར་ནི་བཟླས་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་མཐོང་གྱུར་ན། །བཟླས་པའི་འཕྲོ་ཡང་བཤོལ་བས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་། དེ་ནས་རང་གི་རིག་པ་ལན་ཁྲིའམ་འབུམ་མམ་བྱེ་བ་སྙེད་དུ་བཟླས་ལ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འཁོར་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་གུད་དུ་བཟླ་མི་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་མི་ཆོག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་མཐར་ཐུག་པར་གཏུགས་ནས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཤར་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་པ་ལ་དགོངས་སམ་བརྟག་པར་བྱའོ། །བཟླས་རྒྱུའི་སྔགས་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པས། དཔའ་པོའི་སྙིང་པོའི་གསང་སྔགས་ནི། །ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་དུ་བཟླས་པར་བྱ། །ཞེས་སྙིང་པོའི་སྔགས་ལ་གསུངས་ལ། ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྱིན་པ་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་སྤེལ། ཞེས་བཛྲ་དྷྲིཀ་ལ་སོགས་པའི་འབྱིན་སྔགས་འབྲུ་གསུམ་དང་སྤེལ་བ་བསྙེན་པའི་དུས་ཀྱི་བཟླས་བྱའི་སྔགས་སུ་གསུངས་པ་དང་། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་པའི་སྙིང་པོ་ 3-2-120a འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླས་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། དབང་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པ་ལ་ནི། ཕྲེང་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རིང་རྣམས་ངེས་པར་ནི་དགོས་སོ། །སྡོམ་འབྱུར་གི་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། རྫོགས་ལྡན་ལ་ནི་བཟླས་བྱ་གཅིག །ཉིས་འགྱུར་གསུམ་ལྡན་ལ་བཟླས་བྱ། །སུམ་འགྱུར་གཉིས་ལྡན་ལ་རབ་བརྗོད། །རྩོད་ལྡན་བཟླས་པ་བཞི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་དང་འཁོར་ལ་ཁྲི་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་བཞི་འགྱུར་དུ་བྱ་དགོས་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ་མོད་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་མཐོང་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་གཅིག་པར་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་ལྷ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཏེར་དང་བཅུད་ལེན་སོགས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་སྙིང་པོ་འབུམ་དང་ཉེ་སྙིང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཟློ་བ་དང་བཟླས་པ་གང་བྱས་ཀྱི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པར་གསུངས་ལ། དེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་འགྲེལ་པས་བཤད་ཅིང་ལུང་དྲངས་པ་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག
【現代漢語翻譯】 爲了凈化唸誦中的遺漏和過失，在念誦和禪修結束時進行火供，而不是十分之一的火供。《金剛心莊嚴》第七品中說：『秘密真言若有任何遺漏或不足，都通過火供來圓滿。』正如所說。遵循顱器續的傳統，在其壇城儀軌中說：『如續中所說，生起次第的導師，壇城主尊的唸誦，能成就大、中、小的功德，能成就百千、百萬、千萬。眷屬是主尊的支分，所以不要分別唸誦。如果出現徵兆，停止唸誦也能成就。』Bhavabhadra 也說：『然後唸誦自己的明覺十萬、百萬或千萬遍。』既然眷屬是主尊的支分，所以不需要單獨唸誦，這是針對事物本身而言，但如果徹底探究空性，證悟到二元對立的智慧顯現為所依和能依之相，就應該對此進行思考。關於唸誦的咒語，黑行者說：『勇士心咒應唸誦三百萬遍。』這是針對心咒而言。在《四百頌》中說：『施與者自身與三相合。』意思是將 Vajradhrik 等的施與咒語與三個音節結合，作為修持時的唸誦咒語。義成上師說，要念誦怖畏金剛的十字心咒一百萬遍。因此，對於灌頂等加持，必須唸誦鬘咒等長咒。在《攝集論》第十二品中說：『圓滿時念誦一遍，二倍於三倍時念誦，三倍於二倍時念誦，爭鬥時念誦四倍。』因此，有些人說，主尊唸誦一百萬遍，眷屬唸誦十萬遍，都需要乘以四倍，但這在續部的意義中沒有看到。在《攝集論》第十一品中說，主尊父母和空行母等四位，即通過六位本尊來修持寶藏和精華等時，唸誦心咒一百萬遍，近心咒三百萬遍等，無論唸誦多少，都要進行十分之一的火供。註釋中說這是圓滿時的做法，並且引用了經文，在那個註釋中也說了一百萬遍。 To purify the omissions and errors in recitation, a fire offering is performed at the end of recitation and meditation, not a tenth part fire offering. The seventh chapter of the Vajra Heart Ornament says: 'Whatever is deficient or excessive in secret mantras, all is filled by pure fire offerings.' As it is said. Following the tradition of the Skull Cup Tantra, in its mandala ritual it says: 'As spoken in the tantra, the guru who abides in the generation stage, the recitation of the mandala's lord, can accomplish great, medium, and small merits, can accomplish hundreds of thousands, millions, and tens of millions. The retinue are parts of the main deity, so do not recite them separately. If a sign appears, even stopping the recitation will accomplish it.' Bhavabhadra also said: 'Then recite your own awareness ten thousand, one hundred thousand, or one million times.' Since the retinue are parts of the main deity, it is said that there is no need to recite them separately, which is true for things themselves, but if one thoroughly investigates emptiness and gains firm conviction in the way that non-dual wisdom arises as the basis and the based-on, then one should contemplate this. Regarding the mantra to be recited, the Black Practitioner says: 'The heart mantra of the hero should be recited three million times.' This is said for the heart mantra. In the Four Hundred Verses, it says: 'The giver himself is combined with three.' This means combining the giving mantra of Vajradhrik, etc., with three syllables, as the mantra to be recited during the approach phase. Don Yod Zhap said that the ten-syllable heart mantra of Yamantaka should be recited one million times. Therefore, for empowerments and blessings, long mantras such as garland mantras are definitely necessary. The twelfth chapter of the Compendium of Origins says: 'In the age of perfection, recite once; in the age of doubling three, recite; in the age of tripling two, speak well; in the age of strife, recite four times.' Therefore, some say that the main deity should be recited one million times and the retinue ten thousand times, and that these should be multiplied by four, but this is not seen in the meaning of the tantra. In the eleventh chapter of the Compendium of Origins, it says that when practicing treasures and essences through the six deities, namely the main deity, father, mother, and dakinis, etc., which are four, one should recite the heart mantra one million times and the near heart mantra three million times, etc., and perform a fire offering of one-tenth of whatever is recited. The commentary explains that this is done in the age of perfection, and the scripture is quoted, and in that commentary it also says one million times.
【English Translation】 In order to purify the faults of deficiency and excess in recitation, a fire offering is performed at the end of recitation and meditation, not a tenth part fire offering. The seventh chapter of the Vajra Heart Ornament says: 'Whatever is deficient or excessive in secret mantras, all is filled by pure fire offerings.' As it is said. Following the tradition of the Skull Cup Tantra, in its mandala ritual it says: 'As spoken in the tantra, the guru who abides in the generation stage, the recitation of the mandala's lord, can accomplish great, medium, and small merits, can accomplish hundreds of thousands, millions, and tens of millions. The retinue are parts of the main deity, so do not recite them separately. If a sign appears, even stopping the recitation will accomplish it.' Bhavabhadra also said: 'Then recite your own awareness ten thousand, one hundred thousand, or one million times.' Since the retinue are parts of the main deity, it is said that there is no need to recite them separately, which is true for things themselves, but if one thoroughly investigates emptiness and gains firm conviction in the way that non-dual wisdom arises as the basis and the based-on, then one should contemplate this. Regarding the mantra to be recited, the Black Practitioner says: 'The heart mantra of the hero should be recited three million times.' This is said for the heart mantra. In the Four Hundred Verses, it says: 'The giver himself is combined with three.' This means combining the giving mantra of Vajradhrik, etc., with three syllables, as the mantra to be recited during the approach phase. Don Yod Zhap said that the ten-syllable heart mantra of Yamantaka should be recited one million times. Therefore, for empowerments and blessings, long mantras such as garland mantras are definitely necessary. The twelfth chapter of the Compendium of Origins says: 'In the age of perfection, recite once; in the age of doubling three, recite; in the age of tripling two, speak well; in the age of strife, recite four times.' Therefore, some say that the main deity should be recited one million times and the retinue ten thousand times, and that these should be multiplied by four, but this is not seen in the meaning of the tantra. In the eleventh chapter of the Compendium of Origins, it says that when practicing treasures and essences through the six deities, namely the main deity, father, mother, and dakinis, etc., which are four, one should recite the heart mantra one million times and the near heart mantra three million times, etc., and perform a fire offering of one-tenth of whatever is recited. The commentary explains that this is done in the age of perfection, and the scripture is quoted, and in that commentary it also says one million times.
་དང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཡིན་པས་དེ་ཉིས་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་བཤད་པས། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལ་གསལ་བར་བཤད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་དབང་སྐུར་བ་ལ་སློབ་མའི་སྡིག་པ་ཞི་བ་དང་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པ་དང་བགེགས་ཚར་བཅད་པ་སོགས་ཡོད་པས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ 3-2-120b པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐོག་མར་བསྙེན་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་བཟླས་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དགོས་པ་དེ་དག་ཡོད་པས་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་དང་དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོ་སོར་གཞུང་དུ་མ་ནས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བསྙེན་པའི་དབྱེ་བ་ལ་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ནི། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་མཐོང་བ་དང་། དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། ལོའམ་ལོ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བ་བཞིར་སྒོམ་པ་དང་། གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་འཁོར་ལ་ཁྲི་ཟློ་བ་གང་རུང་གཅིག་བྱས་པས་ཆོག་པར་འདོད་མོད་ཀྱང་། ལྭ་བ་པས། འཁོར་ལོའི་བདག་པོའི་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཁྲི། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་ལྷའི་མཚན་མ་ཐོབ་པའམ་རང་གི་སེམས་དག་ཅིང་བརྟན་པར་གྱུར་པར་བྱ་སྟེ་སྔོན་དུ་བསྙེན་པའོ། །ཞེས་གྲངས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་ལྟས་གནང་བའི་མཚན་མ་ཐོབ་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པའི་སེམས་དག་པ་ཐོབ་པ་གང་རུང་ཞིག་དགོས་པར་གསུངས་ལ། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པས། ལྷ་ལས་གནང་བ་ཡང་མ་ཐོབ་ཅིང་བཟླས་པའི་གྲངས་ཀྱང་མ་རྫོགས་པས་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་བསྒོམས་ན་བྱར་རུང་བར་བཤད་པ་མི་འཐད་དོ། །མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ལ་གཉིས་ལས། ལྷས་གནང་བའི་མཚན་མ་མ་བྱུང་ན་སེམས་དག་པའི་མཚན་མ་བྱུང་ཡང་བཟླས་པའི་གྲངས་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀླུ་བྱང་གིས་སྒོམ་པ་ 3-2-121a ལྷུར་བྱས་ནས་མཚན་མ་རྙེད་ནས་བྲི་བར་གསུངས་པ་ལ་ཡང་སྔགས་བཟླས་པ་ལ་གནས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། འཁོར་ལོ་ལ་གནས་ཚུལ་བཞིན་བཟླས། །མཚན་མ་ཐོབ་ནས་ཡང་དག་བྲི། །ཞེས་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པ་ནི་ཐུན་སོ་སོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་ཡིད་གཞན་དུ་མ་གཡེངས་ཤིང་སྨྲ་བ་གཞན་སྤངས་པའི་བཟླས་བརྗོད་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ནས་བཤད་པ་དགོས་ཀྱི། ཐུན་མཚམས་ལས་སོགས་པའི་སྐབས་གཞན་དུ་གང་བྱུ
【現代漢語翻譯】 關於唸誦一或兩次等的說法，是因為圓滿次第的緣故，所以說要做兩倍等。在成就悉地的時候會清楚地說明，但在做壇城儀軌之前唸誦卻沒有說明，而且其他可靠的壇城儀軌中也沒有說明這樣做的規矩。有些人說，灌頂是爲了消除弟子的罪障，增長功德，降伏魔障等，所以是成就息增等悉地的時候， 這種說法是不合理的。如果這樣說，那麼最初修習唸誦的時候，也需要有這些作用，那麼這些也變成了成就悉地的時候。這樣就和經典中多次提到的先修習唸誦，然後分別成就悉地的說法相矛盾了。關於唸誦的分類，勇金剛（dpa' bo rdo rje）說了三種：相的唸誦是，通過四座瑜伽，見到煙等相；時間的唸誦是，一年或半年或四個月的修習；數量的唸誦是，主尊唸誦十萬遍，眷屬唸誦一萬遍，有人認為這樣就可以了。但是，拉瓦巴（lwa ba pa）說：『輪之主唸誦十萬遍，壇城者同樣唸誦一萬遍。』如其所說，通過唸誦獲得本尊的徵兆，或者自己的心清凈而堅定，這就是之前的唸誦。』也就是說，通過數量的唸誦和本尊瑜伽，獲得本尊賜予的徵兆，或者獲得本尊瑜伽堅定的清凈心，必須獲得其中之一。吉祥持（dpal 'dzin）也這樣說過。因此，沒有獲得本尊的允許，也沒有唸誦圓滿的數量，如果在一年等三種時間中修習，是不合理的。相的唸誦有兩種，如果沒有出現本尊賜予的徵兆，那麼出現心清凈的徵兆，也要念誦圓滿的數量。龍樹菩薩（klu byang）說，專心修習，獲得徵兆后才能書寫，這也說明了要安住于唸誦。四百五十頌中也說：『安住于輪，如法念誦，獲得徵兆后，才能正確書寫。』這說明了兩者都要具備。唸誦是在每一座瑜伽的時候，不要心猿意馬，捨棄其他言語的唸誦，這是在成就法中所說的。在座間等其他時候，隨心所欲。
【English Translation】 The statements about reciting one or two times, etc., are because of the Completion Stage, so it is said to do twice as much, etc. It will be clearly explained when accomplishing siddhis, but it is not explained to recite before performing the mandala ritual, and also other reliable mandala rituals do not mention such a practice. Some say that empowerment is to eliminate the disciple's sins, increase merits, subdue obstacles, etc., so it is the time to accomplish pacifying and increasing siddhis, etc. This statement is unreasonable. If that were the case, then all the recitation and meditation done during the initial practice would also have these effects, so those would also become the time to accomplish siddhis. This would contradict all the teachings in the scriptures that separately mention first practicing recitation and then accomplishing siddhis. Regarding the classification of recitation, Dpa' bo rdo rje said there are three types: the recitation of signs is when, through the four sessions of yoga, one sees signs such as smoke; the recitation of time is when one practices for a year, half a year, or four months; the recitation of number is when the main deity is recited 100,000 times and the retinue is recited 10,000 times, some think that this is enough. However, Lwa ba pa said: 'The lord of the wheel recites 100,000 times, the mandala practitioner recites 10,000 times in the same way.' As it is said, through recitation, one obtains the signs of the deity, or one's mind becomes pure and stable, this is the previous recitation.' That is to say, through the recitation of number and the deity yoga, one obtains the signs granted by the deity, or one obtains the pure mind that is stable in the deity yoga, one must obtain one of these. Dpal 'dzin also said the same. Therefore, without obtaining the deity's permission, and without completing the number of recitations, it is unreasonable to practice in any of the three times such as a year. There are two types of recitation of signs, if the signs granted by the deity do not appear, then even if the signs of a pure mind appear, one must complete the number of recitations. Nagarjuna (klu byang) said that one should concentrate on practice and write after obtaining the signs, which also shows that one should abide in recitation. The Four Hundred and Fifty Verses also say: 'Abiding in the wheel, reciting according to the method, after obtaining the signs, one can write correctly.' This shows that both must be present. Recitation is during each session of yoga, one should not be distracted, and one should abandon other speech, this is what is said in the methods of accomplishment. At other times, such as between sessions, one can do as one pleases.
ང་དུ་བགྲངས་པས་མི་ཆོག་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བཟླས་ལུགས་ལ་གང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་གནས་སུ་མཎྜལ་བྱས་པ་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་བྱས་ནས་དེར་ལྷ་བསྒོམས་ཏེ་བཟླ་ཞེས་པྲཛྙཱ་ཤྲཱི་ཟེར་བ་དང་། འཇིགས་བྱེད་ལྷས་དབང་མེད་བྱུང་ན་བཟླས་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་ལ་ལྷས་གནང་བར་བསམས་པས་བྱར་རུང་བ་དང་ལྷ་ཡང་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཆོག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱེད་ཁུངས་ཐུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་མི་དགོས་ཤིང་མི་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་བུམ་སྐྱེད་དམ་ཡང་ན་མདུན་སྐྱེད་བྱས་ལ་བཟླས་པ་བྱ་གསུང་ཡང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁུངས་ཐོབ་དུ་མས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་བསྒོམ་བཟླས་མ་གཏོགས་པ་དམིགས་བསལ་མ་བཤད་པས་སྤྱིར་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་ཐུན་བཞིར་བྱེད་པ་དང་། དབང་སྐུར་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་བཟླས་བྱེད་པ་རྣམས་ཁྱད་མེད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་ཡང་དབང་སྐུར་རེས་ཀྱིས་གྲངས་རྫོགས་པའི་བཟླས་བསྒོམ་བྱ་བར་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་བཞེད་མོད་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ 3-2-121b བསྒོམ་བཟླས་ལན་ཅིག་སོང་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་ལ། འོན་ཀྱང་བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་དབང་བྱེད་པ་ལའང་རྨི་ལམ་བརྟགས་ནས་གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་མ་བཀག་པ་གང་རུང་དགོས་པར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ལྷ་མི་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལ་ནི་བསྒོམ་བཟླས་སོ་སོར་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ལ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་པས་ཀྱང་ཆོག་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལྟ་བུ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་གཙོ་འཁོར་ཚང་བའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱའོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དབང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ། བཞི་པ་ལ་གཉིས། ཆོ་ག་བྱ་བའི་དུས་བསྟན་པ་དང་། ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ ཆོ་ག་བྱ་བའི་དུས་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དུས་དང་ཚེས་གྲངས་ཞི་བ་ལ། །སྔགས་ཀྱི་སྤྱན་འདྲེན་བྱེད་པ་ནི། །བསམས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཚེས་གྲངས་ངན་དང་དུས་མིན་དང་། །གནས་མིན་ཆོ་གར་མི་ལྡན་པར། །མཁས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་མི་བྲིའོ། །བྲིས་ན་དོགས་པ་མེད་པར་འཆི། །ཞེས་དང་། ཡུད་ཙམ་རྣམས་ནི་རྒྱུད་ཀུན་གྱི། །བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་ལ་ཤིས། །དེ་དག་ལ་སོགས་བཟང་པོ་དང་། །བྱེད་པ་བཟང་ལ་རྟག་ཏུ་བྲི། །མི་བཟང་བ་ལ་བརྩོན་པའི་ལས། །གང་དུ་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་ཚེས་གྲངས་སོགས་ཀྱི་དུས་བཟང་ངན་གྱི་ཚེ་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བར་གསུངས་པས་དེ་དག་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་གང་ལ་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ནས་ནི། །དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཉ་ཡི་བ
【現代漢語翻譯】 即使我數也數不清，我還是會講解的。關於唸誦的方法，有人說在做壇城的地方，做了曼扎后，用香水、花朵等裝飾，在那裡觀想本尊並唸誦，這是Prajna Shri的說法。還有人認為，如果怖畏金剛（藏文：འཇིགས་བྱེད།，梵文天城體：भैरव，梵文羅馬擬音：Bhairava，漢語字面意思：怖畏者）本尊不由自主地顯現，就多唸誦一些，並想著得到本尊的允許，這樣做是可以的，或者觀想一個勇士本尊也可以。對於這些觀點，沒有任何可靠的依據，所以不需要這樣做，也不應該這樣做。有些藏地的喇嘛也說，要做瓶灌或者面前生起，然後唸誦。但是，像瑪爾米匝桑波（Marme Zangpo）等許多有依據的論典中，都只是像在現觀莊嚴論（Abhisamayalankara）中所說的那樣進行觀修和唸誦，沒有特別的說明。所以，一般來說，本尊的觀修和唸誦分為四座，爲了灌頂等目的而進行的四座觀修和唸誦，沒有什麼區別。有些藏地的喇嘛認為，在一個壇城中，通過輪流灌頂來完成唸誦的數量。但是，如果像前面所說的那樣，進行一次觀修和唸誦就足夠了。但是，進行觀修和唸誦的閉關之前，要觀察夢境，得到允許或者沒有被禁止，才可以進行灌頂，所以要這樣做。對於不同本尊的壇城，需要分別進行觀修和唸誦，這是顯而易見的。只有像金剛怖畏金剛（Vajrabhairava）這樣的本尊，可以只觀修一個勇士本尊，其他本尊都要觀修主尊和眷屬圓滿的觀修和唸誦。 第四部分：如何進行閉關后可以進行灌頂的次第。 分為兩部分：一是說明進行儀軌的時間，二是說明如何進行儀軌的次第。 第一部分：說明進行儀軌的時間。 總續中說：'以真實的寂靜之心，在寂靜的時間和吉祥日，進行咒語的迎請，將會獲得所想的成就。'還說：'在不吉祥的日子和時間，以及不適合的地方，不要進行不具備儀軌的壇城繪製。如果繪製，無疑會死亡。'還說：'片刻的時間，對於所有續部的行為儀軌來說，都是吉祥的。在這些吉祥的時間裡，要始終進行好的行為。在不吉祥的時間裡，無論做什麼努力，都不會成功。'因此，在吉祥或不吉祥的日子等時間進行儀軌，其利益和過患都很大，所以要進行觀察。關於在哪個月份進行，總續中說：'從秋季中月的十五日開始，到春季小月的十五日結束。'
【English Translation】 Even if I cannot count them all, I will still explain. Regarding the method of recitation, some say that in the place where the mandala is made, after making a mandala, decorate it with perfume, flowers, etc., and there visualize the deity and recite, this is what Prajna Shri says. Others believe that if Vajrabhairava (Tibetan: འཇིགས་བྱེད།, Sanskrit Devanagari: भैरव, Sanskrit Romanization: Bhairava, Chinese literal meaning: Terrifier) deity appears involuntarily, then recite more, and think of getting permission from the deity, it is okay to do so, or visualizing a single warrior deity is also okay. For these views, there is no reliable basis, so there is no need to do so, nor should it be done. Some Tibetan lamas also say that one should do vase initiation or front generation, and then recite. However, in many reliable treatises such as Marme Zangpo, only the meditation and recitation as described in the Abhisamayalankara are mentioned, without special instructions. Therefore, in general, the deity's visualization and recitation are divided into four sessions, and there is no difference between the four sessions of visualization and recitation performed for the purpose of initiation, etc. Some Tibetan lamas believe that in one mandala, the number of recitations is completed by taking turns in initiation. However, if one visualization and recitation is performed as mentioned earlier, it is sufficient. However, before performing the retreat of visualization and recitation, one must observe dreams and obtain permission or not be prohibited, and then one can perform the initiation, so one must do so. For the mandalas of different deities, it is obvious that one needs to perform visualization and recitation separately. Only for deities like Vajrabhairava, one can visualize only one warrior deity, and for other deities, one must visualize the complete visualization and recitation of the main deity and retinue. Part Four: The order of how to perform the initiation after being able to do the retreat. Divided into two parts: one is to explain the time to perform the ritual, and the other is to explain the order of how to perform the ritual. First part: Explain the time to perform the ritual. The General Tantra says: 'With a true peaceful mind, at a peaceful time and auspicious day, performing the invocation of the mantra will achieve the desired accomplishment.' It also says: 'On inauspicious days and times, and in unsuitable places, do not perform the drawing of mandalas that do not have rituals. If drawn, one will undoubtedly die.' It also says: 'Moments of time are auspicious for all the behavioral rituals of all tantras. In these auspicious times, always perform good deeds. In inauspicious times, no matter what efforts are made, nothing will succeed.' Therefore, performing rituals at auspicious or inauspicious days, etc., has great benefits and harms, so one must observe them. Regarding which month to perform, the General Tantra says: 'Starting from the fifteenth day of the middle autumn month, ending on the fifteenth day of the small spring month.'
ར། །འདི་ཡི་བར་དུ་མཁས་པ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྲི། །བགེགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནད་གཅོད་དང་། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག །དཔྱད་མི་དགོས་པར་དབྱར་ཡང་ནི། །མཁས་པས་དུས་བཞིན་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། 3-2-122a ཟླ་བ་བདུན་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བར་བཤད་པ་དབྱར་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཟླ་བ་བདུན་པོའི་ཡར་ངོ་མར་ངོ་གང་ལ་བྱ་བ་དང་ཡར་གྱི་ཚེས་གྲངས་གང་ལ་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། མཁས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡི། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་དག་ལ། །ཟླ་བ་ཉའམ་བཅུ་གསུམ་མམ། །ཚེས་བརྒྱད་དག་གམ་བཅུ་བཞི་འམ། །ཚེས་བཅུ་དང་ནི་བཅུ་གཅིག་གམ། །ཡང་ན་ཡར་གྱི་ཚེས་གཅིག་གམ། །ཚེས་ལྔའམ་ཡང་ན་ཚེས་བདུན་ནམ། །ཡང་ན་ཚེས་གྲངས་གསུམ་ཡང་རུང་། །ཉི་མ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བྲི། །མར་གྱི་ངོ་ཡི་དུས་མཚམས་ལའང་། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་རབ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། གལ་ཏེ་གཟའ་དང་རྗེས་མཐུན་ན། །ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལའང་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཟའ་གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཕུར་བུ་དང་ནི་ཟླ་བ་དང་། །པ་བ་སངས་དང་ཉི་མ་བཟང་། །གཞན་ལ་རབ་ཏུ་དྲག་པོ་ཡི། །ལས་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྐར་མ་གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས།རྒྱལ་དང་སྐག་དང་ས་ག་དང་། །མེ་བཞི་ནག་པ་ཐ་སྐར་དང་། །སྣྲོན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་རབ་ཏུ་ཤིས། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་། །རྒྱུ་སྐར་དག་ནི་བཟང་པོ་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །དྲག་པོ་ལ་ནི་དྲག་པོ་བྲི། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བ་དང་བྱེད་པ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤངས་ནས་བྱའོ། །དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཉི་མ་ཟླ་བ་གཟའ་ཟིན་དང་། །ཡ་མཚན་ཆེ་ལྟས་བྱུང་བ་དང་། །ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ནི་ཟླ་བ་ལ། །བསྒྲིམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ 3-2-122b ཡང་ཡོ་བྱད་ཚོགས་པ་དང་དད་པ་བདོ་བ་དང་ལས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འཚེ་བ་མེད་ཅིང་མེ་ཏོག་མོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སློབ་མའི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་བྱིན་པའི་སྔགས་ནི་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་ལེགས་གྲུབ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དུས་བཟང་བའི་སྔ་དྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་བྱ་བར་ཕྲེང་བར་བཤད་དོ། ། ༈ ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབང་གི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དངོས་དང་། དབང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ དབང་གི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དངོས། དང་པོ་ལ་སྒྱུ་དྲའི་གཉིས་པ་ལས། །དང་པོ་ས་གཞི་ཡོངས་སུ་གཟུང་། །གཉིས་པ་སྟ་གོན་གནས་པ་སྟེ། །ནུབ་གསུམ་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ག
【現代漢語翻譯】 如是說，在此期間，智者應如儀軌繪製壇城。驅除邪魔的壇城、消除疾病的壇城，以及成就事業的壇城等，無需選擇時節，夏季也可由智者按時繪製。正如所說。 據說，七月灌頂的壇城可以在夏季繪製其他壇城。至於七個月的上下弦月何時繪製，以及上弦月的哪一天繪製，經中說：『智者應如所說，于上弦月的二日、十三日，或八日、十四日，或十日、十一日，或上弦月的初一、初五、或初七，或三日皆可。這十天中，應盡力繪製壇城。下弦月期間，繪製壇城也無妨。』如《勝樂根本續》所說：『若與星宿相應，亦可於黑分月開始。』至於與哪個星宿相應，經中說：『木星、月亮、水星和太陽皆為吉祥。其他時候，應開始猛烈的行為。』至於與哪個星宿相應，經中說：『氐宿、角宿、心宿、畢宿、翼宿、軫宿、婁宿等，對於壇城來說非常吉祥。』等等，對於寂靜和吉祥的星宿，智者應繪製壇城。對於猛烈的星宿，則繪製猛烈的壇城。』應避免惡劣的結合和行為。 其他關於時節的特殊性，在總續中說：『日月食、出現奇異徵兆之時，以及神變月，應盡力繪製壇城。』此外，還應具備充足的供品、增長信心、精進於事業、不傷害眾生、鮮花盛開等條件，以及通過弟子的侍奉使上師歡喜之時，也可以進行。據說，上師歡喜時所賜予的真言，會迅速成就，這在《善成經》中也有記載。據說，應從如此吉祥的早晨開始壇城的事業。 儀軌次第如何 第二部分分為兩部分：灌頂儀軌的實際次第，以及作為灌頂組成部分的儀軌。 灌頂儀軌的實際次第 首先，如《幻網經》第二品所說：『首先，完全佔據土地。其次，準備就緒。第三，進入。』
【English Translation】 As it is said, during this time, the wise should draw the mandala according to the ritual. The mandala for dispelling obstacles, the mandala for curing diseases, and the mandala for accomplishing activities, etc., do not need to choose a season, and can be drawn by the wise in summer as well. As it is said. It is said that the mandala for empowerment in July can be drawn in summer to draw other mandalas. As for when to draw the waxing and waning moons of the seven months, and on which day of the waxing moon, it is said in the sutra: 'The wise should, as said, on the second, thirteenth, or eighth, fourteenth, or tenth, eleventh days of the waxing moon, or the first, fifth, or seventh, or third days of the waxing moon. In these ten days, one should try one's best to draw the mandala. During the waning moon, it is also okay to draw the mandala.' As it is said in the Root Tantra of Samvara: 'If it corresponds to the planets and constellations, one can also start in the dark half of the month.' As for which planet it corresponds to, it is said in the sutra: 'Jupiter, the moon, Mercury, and the sun are all auspicious. At other times, one should start fierce actions.' As for which constellation it corresponds to, it is said in the sutra: 'Krittika, Rohini, Mrigasira, Ardra, Ashlesha, Magha, Chitra, etc., are very auspicious for mandalas.' Etc., for peaceful and auspicious constellations, the wise should draw mandalas. For fierce constellations, draw fierce mandalas.' One should avoid bad combinations and actions. Other special features of the season are mentioned in the General Tantra: 'During solar and lunar eclipses, when strange omens appear, and during the month of miracles, one should try one's best to draw mandalas.' In addition, one should also have sufficient offerings, increase faith, be diligent in activities, not harm sentient beings, have abundant flowers, etc., and when the guru is pleased by the disciple's service, one can also do it. It is said that the mantra given when the guru is pleased will be quickly accomplished, which is also recorded in the Sutra of Good Accomplishment. It is said that the work of the mandala should begin from such an auspicious morning. How is the ritual sequence? The second part is divided into two parts: the actual sequence of the empowerment ritual, and the ritual that is part of the empowerment. The actual sequence of the empowerment ritual First, as it is said in the second chapter of the Mayajala Tantra: 'First, completely occupy the land. Second, be prepared. Third, enter.'
སུམ། སའི་ཆོ་ག་དང་། སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དངོས་གཞིའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ སའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་དྲུག །ས་བརྟག་པ། ས་བསླང་བ། ས་སྦྱང་བ། ས་གཟུང་བ། བསྲུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་བཤད་པའོ། ། ༈ ས་བརྟག་པ། དང་པོ་ནི། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་བསྟན་པར་འདོད་པས་ཕྲེང་བ་གཞིར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནས་མིན་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ན་འཆི་བར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གནས་སུ་རུང་མི་རུང་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཤར་དུ་བྲིས་ན་རྒྱལ་པོ་འཆི་ཞིང་ཡུལ་མི་ལ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་དང་། ལྷོར་ནི་གང་གི་དོན་དུ་བྲིས་པ་དང་། ནུབ་ཏུ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་། བྱང་དུ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ཞུགས་པ་རྣམས་འཆི་བ་དང་། མེར་ནི་ཆར་དང་། བདེན་བྲལ་དུ་མུ་གེ་དང་། རླུང་དུ་ཆར་རླུང་འབྱུང་ཞིང་། མཆོད་རྟེན་ལ་ཉེ་བར་ནི་འཆི་ 3-2-123a བ་དང་། ཀླུ་གནས་པའི་ཆུ་དང་ཉེ་བར་ནི་ཆུ་འབྱུང་བ་དང་། ཤིང་གྲིབ་ཏུ་བྱིས་པ་འཆི་བར་ཤེས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་དོར་ཏེ། གྲོང་རྡལ་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚུལ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཁྱིམ་རྣམས་ཀྱི་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་སུའམ། ཡང་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་ཤར་དང་བྱང་གཞོལ་བར་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དཔལ་མཆོག་སྨད་འགྲེལ་ལས་མེར་ཆར་མི་འབབ་པ་དང་མེའི་འཇིགས་པ་འབྱུང་བ་དང་རླུང་དུ་ཆུ་ཆེན་པོ་འབབ་པར་གསུངས་པས་སྔ་མ་དང་མི་འདྲ་ལ་ཤིང་གི་གནས་སུ་འཆི་ཤིང་ཀླུའི་གནས་སུ་འཆི་བ་དང་དམུ་རྫིང་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། །ལྷོར་གྲོང་ཁྱེར་སྟོངས་པ་ལྷག་པ་མ་གཏོགས་པ་གནས་དྲུག་ནི། སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ་དེ་རྣམས་སྟོན་པས་གསུངས་པར་བཤད་དོ། །མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱེད་པ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དེ་དང་ཉེ་བར་བྱེད་པ་བཀག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང་། གྲོང་དང་དུར་ཁྲོད་ཚོང་འདུས་དང་། །ཚལ་དང་ལྷ་ཁང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི། །ཤར་དང་བྱང་གི་ས་གཞི་ཤིས། །ལྷོ་དང་ནུབ་ཕྱོགས་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་དང་། ཡང་ན་ཡིད་ནི་གང་དགའ་བར། །དེ་རྣམས་སུ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་བདུན་དུ་མི་རུང་བ་དང་ཡིད་གང་དུ་དགའ་བར་བྱ་བ་གཉིས་འགལ་ཞིང་ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཤར་དང་བྱང་ནི་བྱང་ཤར་ལ་དགོངས་ལ། ཕྱོགས་བདུན་བཀག་པ་ནི་གྲོང་དང་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་མི་བྱེད་པར་དེ་དག་དང་ཉེ་བར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁ
【現代漢語翻譯】 三、地的儀軌、準備的儀軌和正行的儀軌。 第一部分：地的儀軌 首先分為六個部分：觀察地、喚醒地、凈化地、持地、守護並加持、以及說明是否需要在其他地方和壇城進行地的儀軌。 觀察地 首先，這裡想要展示所有壇城的共同儀軌，因此以《鬘論》為基礎。這是因為它是父續和母續等壇城儀軌的共同權威，並且儀軌非常詳盡和清晰。如《總續》所說，如果不在合適的地方繪製壇城，就會導致死亡，因此需要觀察作為壇城之地的處所是否合適。 如果在東方繪製，國王會死亡，並且會對當地人民造成各種危害；在南方繪製，則會危害為之繪製的人；在西方繪製，則會危害上師；在北方繪製，則會危害進入該壇城的人；在火方繪製，會發生旱災；在無真方繪製，會發生饑荒；在風方繪製，會發生暴風雨；在靠近佛塔的地方，會發生死亡；在靠近龍族居住的水源的地方，會發生水災；在樹蔭下，孩子會死亡。瞭解這些之後，應該避免所有這些地方。應該在城鎮、城市、村莊、花園、寺廟和房屋等有權勢者的邊界處，或者在令人愉快且朝向東方和北方的地方進行，如《鬘論》所說。《吉祥勝續釋》中說，在火方不會下雨，並且會發生火災的危險；在風方會下大雨，這與之前的說法不同。在樹木的地方會發生死亡，在龍族的地方會發生死亡和水腫。在南方，城市會荒蕪，除了這些之外，其餘六個地方與之前的說法相同，據說這些都是導師所說的。在佛塔附近進行，如《總續》所說，因此禁止在靠近佛塔的地方進行。金剛空行母的第四十六品中也說：『村莊和墓地、集市和花園，寺廟和城市，東方和北方的土地吉祥，南方和西方則不然。』又說：『或者在任何你喜歡的地方，在這些地方繪製壇城。』因此，這是有選擇性的說法。如果說在七個方向上不合適，以及在任何你喜歡的地方進行，這兩者是矛盾的，並且在東方和北方進行也是矛盾的，那麼沒有過失。東方和北方指的是東北方，而禁止的七個方向是指不要在村莊和寺廟等內部進行，而是在這些地方附近的外圍繪製壇城和壇城的邊界。
【English Translation】 Three: The ritual of the ground, the ritual of preparation, and the ritual of the main practice. First Part: The Ritual of the Ground First, there are six parts: examining the ground, awakening the ground, purifying the ground, holding the ground, protecting and blessing it, and explaining whether or not the ritual of the ground is necessary for other places and mandalas. Examining the Ground First, here we want to show the common ritual of all mandalas, so we take the 'Garland Treatise' as the basis. This is because it is the common authority of the mandala rituals of the Father Tantra and Mother Tantra, etc., and because the ritual is very detailed and clear. As the 'General Tantra' says, if you draw a mandala in an unsuitable place, it will lead to death, so it is necessary to examine whether the place as the ground of the mandala is suitable. If drawn in the east, the king will die, and various harms will occur to the local people; if drawn in the south, it will harm the person for whom it is drawn; if drawn in the west, it will harm the teacher; if drawn in the north, it will harm those who enter the mandala; if drawn in the fire direction, there will be drought; if drawn in the direction without truth, there will be famine; if drawn in the wind direction, there will be storms; near a stupa, there will be death; near a water source inhabited by nagas, there will be floods; in the shade of a tree, a child will die. Knowing all this, you should avoid all these places. It should be done at the boundary of powerful people such as towns, cities, villages, gardens, temples, and houses, or in a pleasant place facing east and north, as the 'Garland Treatise' says. The 'Glorious Supreme Commentary' says that in the fire direction, it will not rain, and there will be danger of fire; in the wind direction, there will be heavy rain, which is different from the previous statement. In the place of trees, there will be death; in the place of nagas, there will be death and edema. In the south, the city will be deserted. Except for these, the remaining six places are the same as the previous statement, and it is said that these were all said by the teacher. Doing it near a stupa, as the 'General Tantra' says, therefore it is forbidden to do it near it. The forty-sixth chapter of the Vajra Dakini also says: 'Villages and cemeteries, markets and gardens, temples and cities, the land of the east and north is auspicious, the south and west are not so.' It also says: 'Or in any place you like, draw the mandala in these places.' Therefore, this is a selective statement. If it is said that it is not suitable in seven directions, and to do it in any place you like, these two are contradictory, and doing it in the east and north is also contradictory, then there is no fault. East and north refer to the northeast, and the prohibited seven directions refer to not doing it inside villages and temples, etc., but drawing the mandala and the boundary of the mandala on the periphery near these places.
ང་པ་བྱེད་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཡང་བྱར་མི་རུང་ཞིང་། དེ་འདྲ་མིན་པའི་སར་བྱེད་ན་ 3-2-123b ཡིད་དུ་འོང་བའི་གནས་སུ་བྱས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་བཟང་བའི། །ཚོགས་པ་དག་ནི་རྙེད་པར་དཀའ། །མདོར་ན་ས་གཞི་མཉམ་པ་དང་། །མདངས་སྣུམ་ཤར་དུ་གཞོལ་བ་བཞེད། །ཆུ་མང་ལྡན་པའི་གནས་དང་ནི། །ལྗོན་ཤིང་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་། །བདག་གི་མིག་ཡིད་མགུ་བ་དང་། །འཚེ་མེད་ཟུག་རྔུ་སྤངས་པ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་གནས་སུ་ཤིས་པ་སྟེ། །མི་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཐོབ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཟུང་རྔུ་ནི་ཚེར་མ་དང་གྱོ་དུམ་དང་ངམ་གྲོག་དང་རུས་པ་དང་སྡོང་དུམ་དང་ཁུང་བུ་དང་གྲོག་མཁར་དང་ཐལ་བ་དང་ཚ་རྒོ་ཅན་དང་། གསེག་མ་དང་རྡོ་དང་རྡུལ་དང་སྐྲ་དང་སྲིན་བུ་དང་གྲོག་སྦུར་སོགས་མང་བ་ལས་ཀུན་ལ་སྤང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཡང་གཞོལ་བ་དགོས་པར་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བར་ས་ཤིན་ཏུ་རུས་སྦལ་གྱི་རྒྱབ་ལྟ་བུ་ནི་འཆི་བ་དང་ནོར་ཉམས་པའི་རྒྱུར་བཤད་པས་སྤང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། གཙུག་ལག་ཁང་གི་གནས་ཁང་དང་། །ཚལ་དང་རི་རྩེ་རྡོ་ལེབ་དང་། །ཁང་བཟང་གི་ནི་སྟེང་ཕྱོགས་དང་། །དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ལྷ་ཡི་ཁྱིམ། །ས་ཡི་ཆ་ནི་ཇི་སྙེད་པ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལས་བསྔགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གནས་དེ་དག་གི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱེད་པ་མིན་གྱི་དེ་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་ལ་ཕྱོགས་བརྟག་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སས་བརྟག་པ་ནི། མཐོ་གང་ཙམ་གྱི་ཁུང་བུ་བརྐོས་ནས་མྱུར་པོར་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཀང་བས་ལྷག་ན་བཟང་བར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་ཅིང་། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་པུས་ནུབ་ཙམ་དུ་བརྐོས་ལ་ས་དེས་བཀང་བས་ལྷག་ན་དངོས་གྲུབ་ཡོད་ལ་དེ་ལས་བཟློག་ན་ལས་མི་བརྩམ་སྟེ། བརྩམས་ན་སྡུག་བསྔལ་ 3-2-124a མྱོང་ཞིང་ལེགས་པ་ཡང་མི་འཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། མཁས་པས་ཁྲུ་གང་ཙམ་བརྐོས་ནས། །སྔགས་པ་ཡིས་ནི་བརྐོས་པ་དེ། །ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགང་བར་བྱ། །ལྷག་ན་མཁས་པ་ཀུན་ཏུ་མཆོག །ཁ་ད་ཆད་དུ་འབྲིང་དུ་བརྗོད། །གང་བར་མ་གྱུར་ན་དེ་སྤང་། །མཁས་པས་དེར་ནི་བརྩམ་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆུས་བརྟག་པ་ནི། ཁུང་བུ་སྔ་མ་སླར་ཡང་མཐོ་གང་དུ་བརྐོས་པ་ཆུས་བཀང་ལ་གོམ་པ་བརྒྱར་ཕྱིན་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟས་པས་ཆུས་གང་ན་བཟང་ལ་དམའ་ན་སྤང་ཞིང་སྒྲ་དང་བཅས་ན་ཀླུས་འཇིགས་པ་སྟོན་པར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་། ཤར་དུ་སྔར་ལྟར་ཕྱིན་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟས་པས་གང་ན་བཟང་ལ་སྐམས་ན་སྤང་བར་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར་ཕྱེད་མན་ཆད་སྐམས་ན་མི་དགེ་ལ་གཞན་དུ་ན་དགེའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་། ཆུ་གཡས་སུ་འཁོར་ན་རབ་མི་འཁོར་ན་འབྲིང་གཡོན
【現代漢語翻譯】 如果要在不合適的地方進行，即使心儀也不可行；如果要在合適的地方進行，那麼將其視為心儀之地即可。正如《總續》所說：『圓滿具足一切善，這樣的聚會實難得。總而言之，地基平整為佳，光澤油潤朝東向。水源充足之地，以美好樹木為莊嚴，令我眼心皆歡喜，無害無刺無痛楚。壇城之地吉祥處，能令人人獲成就。』正如經文所說。所謂『ཟུང་རྔུ་』（刺），指的是荊棘、瓦礫、懸崖、骨頭、樹樁、坑洞、蟻穴、灰燼、鹽堿地、碎石、石頭、塵土、毛髮、昆蟲、螞蟻等諸多不祥之物，經中說應全部避開。朝向也應以朝北為佳，經中如是說。至於地面像烏龜背一樣隆起的地方，經中說是導致死亡和財產損失的原因，應避開。《金剛空行母續》第四十六品中說：『寺廟的處所和房屋，園林和山頂的石板，高樓的上層，墳場和天神之家，凡是地面的部分，都是諸續部所讚歎的。』這裡所說的，不是在這些地方之外進行修法，而是在這些地方進行修法，因此無需對這些地方進行方位勘察。勘察土地的方法是：挖一個一庹（mtho gang，約等於中指到肘部的長度）深的坑，然後迅速用挖出的土填滿，如果土有剩餘，則為吉祥，這是《鬘論》中所說的。而《總續》中說，挖一個到膝蓋深的坑，然後用挖出的土填滿，如果土有剩餘，則表示能獲得成就；反之，則不應開始行動，如果開始行動，則會遭受痛苦，也無法獲得好的結果。正如經文所說。《金剛手灌頂續》中說：『智者挖一肘（khru gang，長度單位）深的坑，瑜伽士挖好坑后，用挖出的土填滿。如果土有剩餘，則表示智者最為殊勝；如果恰好填滿，則表示中等；如果填不滿，則應避開。智者不應在那裡開始行動。』經文如是說。用水勘察的方法是：在之前挖的坑裡再次挖深一庹，然後用水填滿，走一百步后返回觀察，如果水仍然是滿的，則為吉祥；如果水位下降，則應避開；如果發出聲音，則表示龍族會帶來恐懼，這是《鬘論》中所說的。《金剛空行母續》中也說：『像之前一樣朝東走，然後返回觀察，如果水是滿的，則為吉祥；如果水乾涸，則應避開。』註釋中說，如果水位下降一半以下，則為不吉利，否則為吉利。此外，如果水向右旋轉，則為最好；如果不旋轉，則為中等；向左旋轉 3-2-123b 3-2-124a
【English Translation】 If it is to be done in an unsuitable place, even if it is pleasing to the mind, it is not permissible; if it is to be done in a suitable place, then it is sufficient to regard it as a pleasing place. As it is said in the 'General Tantra': 'A gathering that is complete with all perfections is difficult to find. In short, a level ground is preferred, with a glossy surface facing east. A place with abundant water, adorned with beautiful trees, pleasing to my eyes and mind, free from harm, thorns, and pain. A mandala place is auspicious, enabling all people to attain accomplishments.' As the scripture says. 'ཟུང་རྔུ་' (zung rNgU, thorns) refers to thorns, rubble, cliffs, bones, stumps, pits, anthills, ashes, saline soil, gravel, stones, dust, hair, insects, ants, and other inauspicious things, which the sutra says should all be avoided. It is also necessary to lean towards the north, as it is said in the same text. As for places where the ground is very much like the back of a turtle, it is said in the scriptures to be the cause of death and loss of wealth, so it should be avoided. The forty-sixth chapter of the 'Vajra Dakini Tantra' says: 'The places and houses of temples, gardens and stone slabs on mountain tops, the upper floors of tall buildings, cemeteries and the homes of gods, all the parts of the earth, are praised in all the tantras.' What is said here is not to practice outside of these places, but to practice in these places, so there is no need to examine the directions of such places. The method of examining the soil is: dig a hole about one cubit (mtho gang, approximately equal to the length from the middle finger to the elbow) deep, and then quickly fill it with the same soil that was dug out. If there is soil left over, it is auspicious, as stated in the 'Garland Treatise'. And the 'General Tantra' says, dig a hole about knee-deep and fill it with the soil that was dug out. If there is soil left over, it means that accomplishments can be obtained; if not, then one should not start the action, and if one starts the action, one will suffer and not obtain good results. As the scripture says. The 'Vajrapani Empowerment Tantra' says: 'The wise dig a hole about one cubit deep, and the mantra practitioner digs the hole, and fills it with the same soil. If there is soil left over, it means that the wise are the most excellent; if it is just filled, it is said to be medium; if it is not filled, then avoid it. The wise should not start there.' The scripture says so. The method of examining with water is: dig the previous hole again to a depth of one cubit, then fill it with water, walk a hundred steps and return to observe. If the water is still full, it is auspicious; if the water level drops, it should be avoided; if there is a sound, it indicates that the nagas will bring fear, as stated in the 'Garland Treatise'. The 'Vajra Dakini Tantra' also says: 'Go east as before, then return to observe. If it is full, it is auspicious; if it is dry, it should be avoided.' The commentary says that if the water level drops less than half, it is inauspicious, otherwise it is auspicious. Furthermore, if the water rotates to the right, it is best; if it does not rotate, it is medium; if it rotates to the left
་དུ་འཁོར་ན་སྤང་ཞིང་བགེགས་དང་བཅས་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བགེགས་བསྐྲད་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་འཆད་དོ། །དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཁུང་བུ་བརྐོ་བ་དང་ཆུས་འགེངས་པའི་ཚེ་འཁྱིལ་བའི་སྔགས་དང་ཤར་དུ་འགྲོ་བ་ན་ཡི་གེ་གསུམ་ཟློ་བར་བཤད་དོ། །ཕྱོགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ཀྱང་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྟོག་པ་ནི། བརྟགས་པས་བཟང་ན་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དེར་ལས་བརྩམས་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་རྟོག་པའོ། །བརྟག་པ་འདི་གཉིས་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་དང་ཁང་བཟང་དང་དགོན་གནས་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དེ། དེའི་ཚེ་ནི་དེ་དག་བྱས་པ་ལས་ཤིས་མི་ཤིས་ 3-2-124b རྟོག་པའོ། །ཁ་དོག་གི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་ཡང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་ལས། དཀར་པོ་དག་ནི་ཞི་བར་བསྟན། །དམར་པོ་དབང་གི་དོན་དུ་འདོད། །སེར་པོ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ནག་པོ་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ ས་བསླང་བ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ས་ཡི་བདག་པོས་གནང་ནས་ནི། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་སའི་བདག་པོ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། བརྟགས་པས་རུང་པའི་ས་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དབང་ན་མངོན་པའི་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་གསོལ། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ས་བརྟགས་པ་དེ་ལ་གཞི་དེར་དྲི་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་ལ་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་ནས་ནམ་མཁར་གདེག་གོ། དེར་གནས་པའི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཆོད་ཅིང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས། གང་དག་འདིར་གནས་ལྷ་དང་ཀླུ། །གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོའམ་གཞན་དག་ལ། །ས་འདི་བདག་གིས་བསླང་བར་བགྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྩོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་སྟེ། ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ། ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ། ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལག་པ་གཡོན་པས་ཁར་ལན་ཉེར་གཅིག་ཏུ་བསྔགས་ལ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་དུ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མགོ་ལྷོ་དང་ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་ལ་གོས་གཙང་མ་གྱོན་ནས་ས་ཕྱོགས་གཙང་མར་ཉལ་བར་བྱའོ། །རྨི་ལམ་ངན་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཟློས་པའམ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མོས་པས་སམ། ཡང་ན་སླར་ཡང་རྨི་ལམ་བརྟགས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་པའམ་མ་བཀག་པའི་ས་ལ་བྱའི་བཀག་པ་ལ་ནི་ 3-2-93a བར་བཤད་དོ། །འདི་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོག་ཁྲིགས་བཏོན་པ་ལ་བསྒོམས་ཞེས་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་ཡང་ཁྱད་ཆེ་བས་གསོན་པོ་དང་གཤིན་པོ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་རབ་གནས་སོགས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས། ཐ་ནའང་སྒོམ་པ་དེ་ཙམ་རེ་བྱས་ནས་རང་རང་གི་བཟླ
【現代漢語翻譯】 如果在此地有障礙，則通過傾瀉甘露（藏文：བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ།）來驅除障礙，並用橛（藏文：ཕུར་བུ།）來固定。 當用誓言金剛（藏文：དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ།）挖掘孔洞並注水時，唸誦傾瀉的咒語，當向東行進時，唸誦三個字母。 通過方位和特徵來觀察，如果知道是合適的，但這兩種觀察方式是：如果觀察后是好的，那麼成就將會實現，正如《總續》（藏文：སྤྱི་རྒྱུད།）中所說的那樣，在那裡開始工作，觀察所希望的事情是否會實現。 這兩種觀察方式是：對於建造寺廟、佛塔、房屋和寺院，也需要在行為之鏈中進行觀察，那時要觀察做完這些事情后是否吉祥。 從顏色的角度進行觀察，如《金剛手灌頂》（藏文：ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ།）中所說：『白色表示寂靜，紅色被認為是力量，黃色應該被理解為增長，黑色被理解為猛烈行為。』 第二，關於土地的徵用： 《總續》中說：『在土地所有者允許后，上師繪製壇城。』因此，必須獲得土地所有者的許可。如果經過觀察后認為合適的土地屬於國王等他人，則需要從實際的所有者那裡徵用並請求許可。然後，在早上，以施捨食子（藏文：གཏོར་མ།）為先導，在那塊經過觀察的土地上，以好的香等製作曼荼羅（藏文：མཎྜལ་），觀想壇城的輪，獻上供品和食子，然後舉向天空。也要向居住在那裡的土地神等供養和施捨食子，然後說：『凡在此居住的天神和龍族，夜叉、羅剎或其他眾生，我將徵用這塊土地，爲了壇城的目的，請你們給予。』這樣祈禱三次，然後唸誦：嗡 牟則利 梭哈（藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།），嗡 摩訶尼 梭哈（藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།），嗡 丹底利 梭哈（藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།）。用左手向口中唸誦二十一次，然後在世間自在（觀世音）面前，以供養為先導，頭朝南，面朝東，穿著乾淨的衣服，睡在乾淨的土地上。如果夢不好，就念誦傾瀉甘露的咒語，或者從根本上相信一切法無自性，或者再次觀察夢境，如果他們給予或不阻止，那麼對於沒有被阻止的土地，就可以進行。 這就像從天瑜伽（藏文：ལྷའི་རྣལ་འབྱོར།）的儀軌中提取出來，然後加上『觀想』這個詞一樣。即使只是這樣，也有很大的區別，因此，對於向活人和死人進行灌頂（藏文：དབང་བསྐུར།）和開光（藏文：རབ་གནས།）等通過瑜伽續部進行的行為，至少也要做一些觀想，然後唸誦自己的...
【English Translation】 If there are obstacles in this place, then by pouring nectar (Tibetan: བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ།) to dispel the obstacles, and fix it with a stake (Tibetan: ཕུར་བུ།). When digging a hole with the Samaya Vajra (Tibetan: དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ།) and filling it with water, recite the mantra of pouring, and when going east, recite the three letters. Examine through the direction and characteristics, if you know it is suitable, but these two ways of observing are: if after observing it is good, then the accomplishment will be achieved, as it is said in the 'General Tantra' (Tibetan: སྤྱི་རྒྱུད།), start working there, observe whether the desired thing will be achieved or not. These two ways of observing are: for building temples, stupas, houses, and monasteries, it is also necessary to observe in the chain of actions, at that time to observe whether it is auspicious or not after doing those things. Observing from the perspective of color, as it is said in the 'Vajrapani Empowerment' (Tibetan: ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ།): 'White indicates peace, red is considered power, yellow should be understood as increase, black is understood as fierce action.' Second, regarding the requisition of land: It is said in the 'General Tantra': 'After the owner of the land allows it, the master draws the mandala.' Therefore, it is necessary to obtain the permission of the owner of the land. If the land that is deemed suitable after observation belongs to someone else such as a king, then it needs to be requisitioned from the actual owner and permission requested. Then, in the morning, with the offering of torma (Tibetan: གཏོར་མ།) as a preliminary, on that land that has been observed, make a mandala (Tibetan: མཎྜལ་) with good incense etc., visualize the wheel of the mandala, offer offerings and torma, and then raise it to the sky. Also offer and give torma to the land deities etc. residing there, and then say: 'Whatever gods and nagas reside here, Yakshas, Rakshasas or other beings, I will requisition this land, for the purpose of the mandala, please grant it to me.' Pray like this three times, then recite: Om Mucili Svaha (Tibetan: ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།), Om Mohani Svaha (Tibetan: ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།), Om Dantili Svaha (Tibetan: ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།). Recite into the mouth twenty-one times with the left hand, and then in front of Lokeshvara (Avalokiteshvara), with offerings as a preliminary, head facing south and face facing east, wearing clean clothes, lie down on clean land. If the dream is bad, then recite the mantra of pouring nectar, or fundamentally believe that all dharmas are without self-nature, or observe the dream again, if they give or do not prevent it, then for the land that has not been prevented, it can be done. This is like extracting from the ritual of deity yoga (Tibetan: ལྷའི་རྣལ་འབྱོར།), and then adding the word 'visualize'. Even just that is a big difference, therefore, for empowerments (Tibetan: དབང་བསྐུར།) and consecrations (Tibetan: རབ་གནས།) etc. performed through the yoga tantras to the living and the dead, at least do some visualization and then recite your own...
ས་པ་རྫོགས་པ་རེ་བྱ་དགོས་སོ། ། ༈ ཕྲ་བ་ཕྱག་མཚན་ལ་དམིགས་པའི་ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ་དང་། ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་། བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཕྲ་མོ་སྒོམ་པའི་དགོས་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག །གང་ཡང་རུང་སྟེ་བསྒོམ་བྱ་བ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །ཏིང་འཛིན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པ་དེ་ནས་མཉམ་པར་བཞག་སྟེ་སྒོམ་དགོས་པའི་ལྷ་སྐུ་སོགས་ཐམས་ཅད་བརྟན་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བར་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གསུངས་པས། འདིས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་ནས་གང་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བོགས་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་ཀྱང་། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཞེས་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་གྱི་བསམ་གཏན་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་མང་མོ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདི་ངེས་པར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །མདོར་ན་འདི་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ཞི་གནས་གང་ལ་དགོས་པའི་དགོས་པ་རྣམས་འདིའི་ཡང་དགོས་པའོ། ། ༈ ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་བརྟན་པར་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། ཕྲ་མོ་འདི་སངས་རྒྱས་གསང་བས་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྒོམ་པར་བཞེད་དེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དེ་ལྟར་རྒྱས་པ་དང་ 3-2-93b མདོར་བསྡུས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་རང་གི་ལྷའི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མཆོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བྱས་ནས། དང་པོར་རེ་ཞིག་རང་གི་སེམས་དབང་དུ་གྱུར་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་མོ། །ཞེས་སོ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། ལྕེ་ནི་རྐན་ལ་སྦྱར་བྱ་ཞིང་། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོར་བསམ་བྱ་བ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རེག་པས། །སེམས་ནི་མཉམ་པར་བཞག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བཞག་ཐབས་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་ནི་དེ་ལྟར་བཞག་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་ཚུལ་སྟོན་ནོ། །འདི་ཡང་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དྲན་པར་བྱས་ནས་སྒོམ་པར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་ཞིང་། ལུས་གནད་ནི་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྒྲའི་ཀླག་ཅོར་མེད་ཅིང་དབེན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འདུག་ལ་སྐྱིལ་མོ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་ལུས་དྲང་པོར་བསྲངས་ཏེ། ལྕེའི་རྩ་བ་ནས་མདུན་སོའི་བར་དུ་ལྕེ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུ་སྦྱར་ཞིང་མཆུ་གཉིས་མཉམ་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ལམ་གཞན་རྣ
【現代漢語翻譯】 需要完成這些。 微細手印的四座瑜伽。 第二部分有三個方面：觀修微細的必要性；專注于微細以穩定心；以及在獲得穩定后，如何進行收放等。 觀修微細的必要性： 第一點，在《總集》的第一部分中說：『然後非常平靜地安住。無論觀修什麼，所有這些都會變得穩定。通過三摩地智慧來證悟。』這意味著，在成就微細的三摩地后，需要平靜地安住並觀修，所有需要觀修的本尊等都會變得穩定，即會顯現出來。正如在《顯現》中所說的那樣，通過這種方式，可以獲得特殊的心靈能力，並且對所觀修的一切都有幫助。在《阿瓦達拉》中也說：『因此，瑜伽士如果想要從三摩地中獲得特殊的成就，首先必須觀脩金剛微細。』正如後面將要解釋的那樣，僅僅通過禪定的方式來成就許多成就，這一定是先決條件。簡而言之，這是一種特殊的止觀修習，因此，止觀所需的一切必要條件也都是這裡的必要條件。 專注于微細以穩定心： 第二點，諸佛密意認為，在觀修微細之前，應該先進行本尊瑜伽。正如《阿瓦達拉》中所說：『因此，通過廣略兩種方式，以自己的本尊誓言尊，加持自己，進行灌頂、三摩地和供養。首先，爲了控制自己的心，觀脩金剛微細的三摩地。』觀修的次第是，在第一部分中說：『舌抵上顎，意念鼻尖。通過金剛微細的安樂觸，心會變得平靜。』前兩句是安住的方法，后兩句是如此安住后產生三摩地的方式。這也應該像《阿瓦達拉》中所說的那樣，憶念自己的本尊瑜伽來進行觀修。身體的要點是，正如《科薩拉的莊嚴》中所說：『完成所有的事情后，在沒有噪音且僻靜的地方坐下，結跏趺坐，身體正直。將舌頭從舌根到前齒抵住上顎，雙唇合攏。』應該像這樣去做，其他的 其他三摩地的行為
【English Translation】 These need to be completed. The four sessions of yoga focusing on subtle hand gestures. The second part has three aspects: the necessity of meditating on the subtle; focusing on the subtle to stabilize the mind; and after gaining stability, how to perform contraction and expansion, etc. The necessity of meditating on the subtle: Firstly, in the first section of 'The Compilation' it says: 'Then abide in perfect equanimity. Whatever is to be meditated upon, all of these will become stable. Realized through the wisdom of samadhi.' This means that after achieving the samadhi of the subtle, one needs to abide in equanimity and meditate, and all the deities, etc., that need to be meditated upon will become stable, that is, they will manifest. As it is said in 'The Appearance', through this, one can obtain a special ability of mind, and everything that is meditated upon will be greatly benefited. In the 'Avatara' it also says: 'Therefore, yogis who desire special attainments arising from samadhi must first meditate on the Vajra subtle.' As will be explained later, in order to accomplish many attainments through mere contemplation, this must necessarily precede it. In short, this is a special practice of calm abiding, therefore, all the necessities for calm abiding are also the necessities here. Focusing on the subtle to stabilize the mind: Secondly, the secret of the Buddhas considers that before meditating on the subtle, one should first perform deity yoga. As it is said in the 'Avatara': 'Therefore, through both extensive and concise methods, bless yourself with your own deity of vows, empower yourself, and engage in samadhi and offerings. First, in order to control your own mind, meditate on the samadhi of the Vajra subtle.' The order of meditation is, in the first section it says: 'The tongue should be applied to the palate, and the tip of the nose should be contemplated. Through the bliss touch of the Vajra subtle, the mind will become calm.' The first two lines are the method of abiding, and the latter two lines show how samadhi arises from abiding in this way. This should also be done by remembering one's own deity yoga, as it is said in the 'Avatara'. The key points of the body are, as it is said in 'The Ornament of Kosala': 'After completing all activities, sit in a quiet and secluded place without noise, sit in the lotus position, straighten the body. Apply the tongue from the root of the tongue to the front teeth towards the upper side, and keep the lips together.' It should be done like this, other Other samadhi behaviors
མས་དང་ཡང་ལྡན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དམིགས་པ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་བྱས་པ་ལྟར་སྣའི་རྩེ་མོར་བཞག་ལ་དེ་ལ་སེམས་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། ཕྲ་ཤོས་སྐྲའི་རྩེ་མོ་ཙམ་ནས་སྦོམ་ཤོས་ཏིལ་གྱི་འབྲུ་ཙམ་གྱི་བར་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་མདོག་འདྲ་བ་རྩེ་ལྔ་པར་བཤད་དོ། །འདི་དང་པོ་ལྟེ་བར་བསྐྱེད་དེ་སུཀྵྨ་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དེ་ནས་བཏེག་སྟེ་སྣ་ཁུང་ནས་སྣ་རྩེར་འགྲེང་སྟེ་གནས་པར་བསམ་པར་ཀུན་བཞེད་ལ། སྙིང་ག་ནས་འདྲེན་པར་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞེད་དོ། །ཨ་བ་ཏ་རའི་འགྲེལ་པ་ལས། སྙིང་ག་ནས་རླུང་རྒྱུ་བ་དང་མཉམ་དུ་ 3-2-94a སྙིང་པོ་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་དེ་སྣ་རྩེར་འདྲེན་པར་བཤད་དོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་ནས་སྒོམ་པའི་ཚེ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་བཀག་ནས་སྣ་བུག་ཏུ་རླུང་བཟུང་ན་སེམས་གནས་པ་དང་མཐུན་པའི་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་བར་བཤད་དོ། །སེམས་འཛིན་ལུགས་ནི་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས། ཡིད་ཀྱི་གླང་སྨྱོན་ལམ་ལོག་སྤྱོད། །དྲན་པའི་ཐག་པས་དམིགས་པ་ཡི། །ཀ་བ་ལ་གདགས་རིམ་གྱིས་ནི། །ཤེས་རབ་ལྕགས་ཀྱུས་དབང་དུ་བྱ། །ཞེས་དབུ་མ་སྙིང་པོ་ལས་གསུངས་པ་དྲངས་ནས་དེ་ལྟར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་ནི་ཤེས་བཞིན་ཡིན་པས། དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སེམས་ལས་རུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་འདུལ་བའི་དཔེས་བསྟན་ཏེ། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་ལྟ་བུ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་གང་ལ་འདོགས་པའི་ཀ་བ་བརྟན་པོ་དང་འདྲ། ཡིད་ལས་རུང་དུ་མ་གྱུར་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་མ་དུལ་བ་དང་འདྲ། དྲན་པ་བསྟེན་ནས་སེམས་དམིགས་པ་ལས་མི་གཡེང་བར་བྱེད་པ་ནི་གླང་པོ་འདོགས་པའི་ཞགས་ཐག་དང་འདྲ། ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་མ་བཟུང་བའི་ཚེ་དེ་མ་ཐག་ཤེས་བཞིན་གྱིས་རིག་ནས་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་འཇོག་པ་ནི་གླང་པོ་ཆེ་གླང་རྫིས་ཇི་ལྟར་བཞག་པ་ལས་ལོག་པར་སྤྱོད་ན་ལྕགས་ཀྱུ་བཏབ་ནས་ཚར་གཅོད་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་སེམས་འཛིན་ལ་གནད་ཆེ་བ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནས་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་མ་གཡེང་བར་སྡོད་པ་ཞིག་དང་། དེ་ནས་གལ་ཏེ་གཡེངས་ན་དེ་མ་ཐག་རིག་ནས་སླར་ཡང་སྔར་བཞིན་གཏོད་པ་ཞིག་དགོས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི། མ་ཡེངས་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་པ་ལ་རག་ལས་པས་དང་པོར་དམིགས་པ་གསལ་གདབ་ལ། འདི་ལྟར་བཞག་ཡོད་ 3-2-94b སྙམ་པའི་དྲན་པའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་ཅན་བསྐྱེད་ལ་མ་ཡེངས་པར་བྱ། རིག་པ་ལ་ཤེད་མ་ཐོན་པའི་དྲན་པ་སྐྱོང་ལུགས་ཀྱིས་བྱིང་བ་མི་ཆོད་པས། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས། བློ་གསལ་ཞིང་མ་རྨུགས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བཞིན་གྱི་སྐྱོང་ལུགས་ལ་རག་ལས་པས་དྲན་པས་བཏགས་ནས་ཧ་ཅང་རིང་བ་དང་ཧ་ཅང་
【現代漢語翻譯】 並且應當具備。然後，對於應當修習的所緣境，如金剛細微（Vajra Fineness）的顏色等，按照如何確定的那樣，放置在鼻尖，並於其上繫縛心。正如《阿瓦塔拉》（Avatara）中所說：『從最細如毛髮尖端到最粗如芝麻大小之間，與自己本尊的身色相同，具有五尖。』最初在臍間生起，稱作『蘇克什瑪瓦吉拉』（Sukshma Vajra），然後提起，從鼻孔到鼻尖豎立而住，這是普遍的觀點。夏迦智者（Shakya Shé-nyen）認為從心間引導。在《阿瓦塔拉》的註釋中說：『從心間與氣息一同，以意念誦心髓，引導至鼻尖。』《佛陀秘密》（Sangye Sangwa）中說：『在專注于金剛細微時，如果阻止氣息的出入，在鼻孔中屏住呼吸，據說會產生與心安住相符的特殊觸覺。』 關於如何繫縛心，夏迦智者說：『瘋狂的心意野象，行為顛倒錯亂，以正念的繩索，繫於所緣境的柱子上，逐漸地，以智慧的鐵鉤來調伏。』他引用了《中觀心髓》（Uma Nyingpo）中的話，並說應當那樣做。其中，智慧是覺知，因此，通過正念和覺知二者，使心變得堪能，這以調伏大象的比喻來顯示：心所安住的基礎，如金剛細微，類似於大象所繫縛的堅固柱子。尚未變得堪能的心，類似於未調伏的大象。依靠正念，使心不從所緣境散亂，類似於繫縛大象的繩索。當沒有保持如所安住的所緣境時，立即以覺知覺察到，並使其遠離過患而安住，這類似於象師用鐵鉤懲罰行為偏離的大象。 因此，繫縛心的關鍵有二：首先，從一開始就不散亂于所緣境之外；其次，如果散亂，立即覺察到，並再次如前一樣安住。其中，第一點依賴於培養不散亂的正念，因此首先要清晰地確定所緣境，產生『像這樣安住』的強烈正念執持，並不散亂。由於智慧不強的正念培養方式無法阻止沉沒，因此，《科薩拉的莊嚴》（Kosala Gyen）中說：『以清晰且不昏沉的智慧，安住正念。』第二點依賴於覺知的培養方式，因此，正念繫縛后，不要過於...
【English Translation】 And should also be equipped with it. Then, regarding the object of meditation to be practiced, such as the color of the Vajra Fineness, etc., as determined, place it on the tip of the nose, and bind the mind to it. As it is said in the Avatara: 'From the finest like the tip of a hair to the coarsest like a sesame seed, similar to the color of one's own deity, with five points.' Initially arising in the navel, called 'Sukshma Vajra', then lifted up, standing upright from the nostril to the tip of the nose, this is the common view. Shakya Shé-nyen believes in guiding from the heart. In the commentary of the Avatara, it says: 'From the heart, along with the breath, mentally recite the essence, guiding it to the tip of the nose.' In Buddha's Secret (Sangye Sangwa), it says: 'When focusing on the Vajra Fineness, if one stops the breath from entering and exiting, holding the breath in the nostrils, it is said that a special tactile sensation arises that is in accordance with the mind's abiding.' Regarding how to bind the mind, Shakya Shé-nyen said: 'The mad mind-elephant, behaving perversely, with the rope of mindfulness, tie it to the pillar of the object of meditation, gradually, subdue it with the iron hook of wisdom.' He quoted the words from the Essence of the Middle Way (Uma Nyingpo), and said that it should be done that way. Among them, wisdom is awareness, therefore, through mindfulness and awareness, making the mind capable, this is shown by the metaphor of taming an elephant: the basis on which the mind abides, such as the Vajra Fineness, is similar to the firm pillar to which the elephant is tied. The mind that has not yet become capable is similar to an untamed elephant. Relying on mindfulness, preventing the mind from being distracted from the object of meditation, is similar to the rope that binds the elephant. When not maintaining the object of meditation as it was placed, immediately recognizing it with awareness, and making it abide away from faults, this is similar to the elephant trainer punishing the elephant with an iron hook when it behaves deviantly. Therefore, there are two keys to binding the mind: first, from the beginning, not being distracted from the object of meditation; second, if distracted, immediately recognizing it, and abiding again as before. Among them, the first depends on cultivating non-distracted mindfulness, therefore, first clearly determine the object of meditation, generate a strong mindfulness holding of 'abiding like this', and do not be distracted. Since the way of cultivating mindfulness without strong wisdom cannot prevent sinking, therefore, in the Adornment of Kosala (Kosala Gyen), it says: 'With clear and non-dull wisdom, abide in mindfulness.' The second depends on the way of cultivating awareness, therefore, after mindfulness has bound it, do not be too...
ཐུང་བ་མིན་པའི་སྐབས་སུ་སེམས་བཏགས་པ་ལྟར་གནས་མི་གནས་ཀྱི་བྱ་ར་གནས་པ་མ་བཏང་བའི་ངང་ནས་རིག་ཙམ་རིག་ཙམ་བྱའོ། །འདི་ཡང་ཧ་ཅང་གྲིམས་ན་རྒོད་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཧ་ཅང་ལྷོད་ན་བྱིང་བ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པས། དེ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ས་ཚིགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་བསྐྱངས་པས་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བརྟན་པར་གྱུར་པ་ན། སྣའི་རྩེ་མོའམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བདེ་བ་སྐྱེད་པའི་རེག་པ་སྟེ་རེག་བྱའི་ཁྱད་པར་གང་གིས་ལུས་དགེ་བའི་བྱ་བ་ལ་བཀོལ་བ་ལ་ལས་སུ་མི་རུང་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པ་སེལ་བར་ནུས་པའི་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེའོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན་དང་བྲལ་ན་ལུས་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་ནུས་སོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་ནི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པས་བདེ་བ་མྱོང་བར་འགྱུར་ལ། བདེ་བ་དང་ལྡན་པས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་ཕྲ་མོའི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་སྐྱེ་ཚུལ་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །ས་སྡེ་ལས་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་ཀྱིས་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེད་ལ་དེ་ལས་ཞི་གནས་སྐྱེ་བར་བཤད་པ་མི་འགལ་ཏེ། འདིའི་སེམས་ཤིན་སྦྱངས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཞི་གནས་ལ་བཞེད་དེ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་མདོ་ 3-2-95a དྲངས་པས་ཤེས་སོ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་གྲུབ་གྲུབ་ཏུ་སྦྱོང་བར་གསལ་ཏེ་ལུས་སེམས་ཀྱི་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེས་པའི་བར་དུ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔོན་དུ་ལྷའི་གསལ་སྣང་ལེགས་པོ་རྙེད་པའི་བར་དུ་སྦྱངས་ནས། དེ་ནས་འདི་སྒོམ་པའི་ཚེ་ཐུན་བཞིར་བཅད་ནས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མ་ཆད་དུ་སྒོམ་དགོས་ཏེ། སྟོད་འགྲེལ་ལས། ཉིན་རེ་ཞིང་ཐུན་བཞིའི་སྦྱོར་བས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་བསྒོམས་ན་ངེས་པར་མཚན་མ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། ། ༈ བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་སྤྲོ་བསྡུ་སོགས་བྱ་བའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བདེ་རིག་པའི། །མཚན་མ་གལ་ཏེ་བྱུང་བ་ན། །མཚན་མ་དེ་ནི་ཁྱབ་བྱ་བ། །སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་པར་བྱ། །ཇི་ཙམ་འདོད་པས་སེམས་ཁྱབ་ནས། །ཁམས་གསུམ་དུ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་གཟུགས་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཚེ་འཕེལ་བར་འདོད་ན། དེ་ནས་གྲོང་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ནས་ཁམས་གསུམ་པའི་བར་དུ་སྤྲོ་བར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་སོ། །སྤྲོ་ཚུལ་ནི། སྥ་ར་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་རྡུལ་ལ་བུས་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་མང་པོ་གཏོར་བས་རིམ་གྱིས་ཁྱབ་པར་བྱ་བར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་རིང་དུ་བསམས་ནས། སཾ་ཧ་ར་ན་བཛྲ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རླུང་ནང་དུ་བསྡུ་བའི་རེག་པ་
【現代漢語翻譯】 在不間斷的情況下，像繫念一樣安住於心，持續保持覺知。正如所說，過於緊繃會導致掉舉，過於鬆弛會導致昏沉。因此，要了解遠離這二者的平衡點，並加以保持。當金剛細點變得穩固時，身體會生起一種快樂的觸感，這種觸感可以用來從事善行，並能消除身體的不良狀態，從而產生身輕安。如果身體擺脫了不良狀態，身體就會變得堪能，從而能夠精進。身輕安能引發心輕安，身輕安能體驗到快樂。伴隨著快樂，心就能達到專注。正如經文所說。在《功德藏》中，清晰地闡述瞭如何通過專注于細微的對境來生起心一境性的寂止。 《攝事分》中說，心輕安能引發身輕安，進而生起寂止，這並不矛盾。因為這裡的『心輕安』指的是心一境性的寂止，可以通過引用的經文來理解。這裡明確指出要逐步修習寂止，直到生起身心輕安。也就是說，首先要修習到獲得清晰的本尊顯現，然後再進行此修法。在修習時，要分成四個時段，持續不斷地修習兩個月。正如《上疏》中所說：『每天以四個時段進行修習，持續兩個月，必定會獲得征相。』 獲得穩固后，如何進行擴充套件和收縮等修習： 第三部分，第一節中說：『當金剛細點的，安樂覺受之徵相出現時，此征相應被擴充套件，心應遍佈一切處。隨心所欲地擴充套件，甚至可以遍佈三界。』 正如所說，當通過修習金剛細點的力量，看到自己的身體完全被其遍佈時，如果想要擴充套件，就從村莊等處開始，然後擴充套件到三界。《上疏》中是這樣說的。擴充套件的方法是：唸誦『स्फारवज्र（藏文，梵文天城體，sphāravajra，梵文羅馬擬音，sphara vajra，擴充套件金剛）』，像風輪吹散塵土一樣，散佈許多金剛細點，使其逐漸遍佈。這是《阿瓦達拉》中所說的。像這樣長時間地觀想后，唸誦『संहारणवज्र（藏文，梵文天城體，saṃhāraṇavajra，梵文羅馬擬音，samharaṇa vajra，收攝金剛）』，將觸感收攝到風中。
【English Translation】 Without interruption, abide in the mind as if tethered, maintaining awareness without letting go. As it is said, too tight leads to agitation, and too loose leads to dullness. Therefore, understand the balance point that is free from these two and maintain it. When the vajra fine point becomes stable, a feeling of bliss arises in the body, which can be used to engage in virtuous actions and can eliminate negative states of the body, thereby generating physical pliancy. If the body is free from negative states, the body becomes workable, thus enabling diligence. Physical pliancy generates mental pliancy, and physical pliancy leads to the experience of bliss. With bliss, the mind becomes one-pointed, as the scriptures say. In 'Ornament of Kosa', it is clearly explained how to generate one-pointed concentration of calm abiding by relying on a subtle object. It is not contradictory that the 'Compendium of Topics' states that mental pliancy generates physical pliancy, which in turn generates calm abiding. This is because 'mental pliancy' here refers to one-pointed calm abiding, which can be understood through the cited scripture. It is clearly stated here that calm abiding should be practiced gradually until physical and mental pliancy are generated. That is, one should first practice until a clear appearance of the deity is obtained, and then practice this method. When practicing, it should be divided into four sessions and practiced continuously for two months. As stated in the 'Upper Commentary': 'If one practices with four sessions each day for two months, one will surely obtain the signs.' How to practice expansion and contraction after gaining stability: The third part, first section, states: 'When the signs of the vajra fine point, the experience of bliss, appear, this sign should be expanded, and the mind should pervade everywhere. Expand as desired, even pervading the three realms.' As it is said, when one sees that one's body is completely pervaded by the power of practicing the vajra fine point, if one wants to expand, one should start from villages, etc., and then expand to the three realms. This is what the 'Upper Commentary' says. The method of expansion is: recite 'स्फारवज्र（藏文，梵文天城體，sphāravajra，梵文羅馬擬音，sphara vajra，Expanding Vajra）', and scatter many vajra fine points like a wind wheel blowing away dust, gradually pervading everything. This is what is said in the 'Avatara'. After visualizing in this way for a long time, recite 'संहारणवज्र（藏文，梵文天城體，saṃhāraṇavajra，梵文羅馬擬音，samharaṇa vajra，Contracting Vajra）', and contract the sensation into the wind.
མྱོང་བར་བྱེད་པས་སྣ་རྩེའི་བར་དུ་བསྡུས་ནས་རྡོ་རྗེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་བསྒོམ་སྟེ། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དེ་ནས་དེ་ཡང་བསྡུ་བ་ནི། །སྣ་ཡི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་གནས། །ཞེས་སོ། དེ་ནས་སྣ་རྩེ་ནས་སྣ་བུག་གཡས་པར་གཞུག་སྟེ་སྙིང་གར་བཞག་ནས་བརྟན་པར་བྱེད་པར་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་བཤད་དེ། ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་ཞེས་བརྗོད་ལ་བྱའོ། །དང་པོ་ཕྲ་མོ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་བཙལ་ནས་དེ་གྲུབ་ 3-2-95b པ་ན་སྤྲོ་བསྡུ་སྣ་ཚོགས་ལ་རྩལ་སྦྱོང་བ་འདི་སེམས་ལས་རུང་གི་རྒྱུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་གནས་པ་ཁོ་ན་སྐྱོང་བ་དང་སྟོབས་མི་གཅིག་གོ། སྤྲོ་བ་མན་ཆད་ལ་ཟླ་བ་གཅིག་སྟེ་ཟླ་བ་གསུམ་བསྒོམས་ན་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱས་པར་བཤད་པ་འདི་ལ་གོ་བ་ཆགས་ན། གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་སོགས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་གནས་ཆ་དང་པོར་སྒྲུབ་པ་དང་གྲུབ་ནས་རྩལ་སྦྱོང་བ་མང་པོ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། ། ༈ མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར། གཉིས་པ་ལ་གསུམ།དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། བཤད་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ་དང་། སྒོམ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། ། ༈ དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། ཡི་གེ་ཨ་ལ་འཇུག་པ་ཡིས། ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རང་གི་ཁ་ནས་གཞན་གྱི་ཁར། །བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ཞེས་བྱ་བ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གྲགས་པ་སྟེ། །དེ་ཡིས་ཕྱག་རྒྱ་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །བསྒོམས་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་བ། །ཏིང་འཛིན་ཚིག་ནི་རབ་ཏུ་འཕྲོ། །དེ་ཡིས་བསྒོམས་ན་མྱུར་བ་རུ། །གསང་སྔགས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །གསང་སྔགས་རིག་སྔགས་བྱེ་བྲག་རྣམས། །བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུ། །དངོས་གྲུབ་མྱུར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ལ་སྙིང་པོའི་སྒྲ་མ་བྱུང་ཡང་ཚིགས་བཅད་བཞིན་ནི་རིམ་པ་བཞིན་དུ། སྙིང་པོ་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཡིན་པར་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཨ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ 3-2-96a ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའི་ཞེས་གསུངས་པས། ཨའི་དོན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིས་བཟླས་བྱའི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པས་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ་གཞིགས་ནས་མི་སྣང་བར་བྱའོ། །ཁ་ནི་སྒོ་དང་འཇུག་པ་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་པས་རང་གི་འཇུག་པ་དང་གཞན་གྱི་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་ལ། ཨའི་དོན་ལ་འཇུག་པས་རང་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་
【現代漢語翻譯】 通過體驗，將（氣）聚集在鼻尖之間，觀想成一個金剛杵。正如《攝略》第一品所說：『然後再次收攝，停留在鼻尖之間。』然後，從鼻尖引導至右鼻孔，置於心間，使其穩固。如《科薩拉的裝飾》中所說：唸誦『嗡，堅定安住』（藏文：ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་）。首先，尋求專注于微細的止觀，一旦成就，練習各種收攝，這是心能夠勝任的特殊原因，與僅僅培養安住的力量不同。從『喜悅』開始，一個月的時間，如果修習三個月，就能圓滿微細的禪定，正如《上部註釋》所說。如果理解了《根本註釋》中對它的收攝和對微細瑜伽的詳細解釋，那麼在《密集金剛》、《聖者集》等的證悟階段，首先成就安住，然後在成就之後進行多種練習，這似乎有很大的不同。 無相瑜伽 第二部分分為三個方面：從《攝略》中所說的道理，從《解釋續》中所說的道理，以及簡要展示修習的方法。 從《攝略》中所說的道理 第一部分是：如《攝略》中所說：『通過進入字母阿（藏文：ཨ），觀想所有字母。從自己的口到他人的口，如果觀想，將獲得成就。這被稱為智慧的決定，也被稱為禪定。通過它來成就手印，如果觀想，將迅速成就。跟隨智慧之聲，禪定的詞語將閃耀。通過它來觀想，將迅速獲得秘密真言的成就。秘密真言和明咒的差別，實際上並沒有差別。僅僅通過修習智慧，將迅速獲得成就。』這裡說，雖然第一節沒有出現『心髓』這個詞，但按照節的順序，是指通過智慧來觀想實相，這種智慧是心髓、手印、秘密真言和明咒的主宰，正如阿瓦達拉所說。其中，阿（藏文：ཨ）是不生之門，因此被稱為一切法的門。因此，阿的含義是指自性不生，通過它來觀想所有需要念誦的真言字母的法，以無我的道理來觀想，即觀察后使其不顯現。卡（藏文：ཁ）的意思是門和進入，與進入的含義相同，所以有自己的進入和他人的進入。通過進入阿的含義，自己也進入無顯現。
【English Translation】 Through experience, gather (the breath) between the tips of the nostrils, visualizing it as a single vajra. As stated in the first chapter of the 'Compendium': 'Then gather it again, and abide between the tips of the nostrils.' Then, guide it from the tip of the nose to the right nostril, place it in the heart, and make it stable. As stated in 'The Ornament of Kosala': Recite 'Om, be firmly established' (Tibetan: ཨོཾ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ་). First, seek quiescence focusing on the subtle, and once that is accomplished, practice various gatherings. This is a special reason why the mind is capable, and its strength is not the same as merely cultivating abiding. Starting from 'joy', one month, if practiced for three months, the subtle samadhi will be perfected, as stated in the 'Upper Commentary'. If one understands the gathering of it and the detailed explanation of the subtle yoga in the 'Root Commentary', then in the stages of realization of 'Guhyasamaja', 'Collection of the Noble Ones', etc., first accomplishing abiding, and then engaging in many practices after accomplishment, seems to make a great difference. Yoga Without Characteristics The second part is divided into three aspects: the way it is taught from the 'Compendium', the way it is taught from the 'Explanation Tantra', and a brief presentation of the method of practice. The Way It Is Taught From the 'Compendium' The first part is: As stated in the 'Compendium': 'Through entering the letter A (Tibetan: ཨ), contemplate all letters. From one's own mouth to another's mouth, if one contemplates, one will attain accomplishment. This is called the determination of wisdom, and is also known as samadhi. Through it, accomplish the mudra, and if one contemplates, one will quickly accomplish it. Following the voice of wisdom, the words of samadhi will shine. Through it, if one contemplates, one will quickly attain the accomplishment of secret mantras. The differences between secret mantras and vidya-mantras, in reality, there is no difference. Merely through practicing wisdom, one will quickly attain accomplishment.' Here it says that although the word 'essence' does not appear in the first verse, according to the order of the verses, it refers to contemplating the reality through wisdom, which is the master of essence, mudra, secret mantras, and vidya-mantras, as stated in Avatara. Among them, A (Tibetan: ཨ) is the door of non-arising, therefore it is called the door of all dharmas. Therefore, the meaning of A refers to self-nature being unborn, and through it, contemplate all the letters of the mantras that need to be recited, with the reasoning of establishing the dharma as selfless, that is, observe and make it not appear. Kha (Tibetan: ཁ) means door and entering, with the same meaning as entering, so there is one's own entering and another's entering. Through entering the meaning of A, oneself also enters into non-appearance.
པར་བྱ་ཞིང་དེ་ནས་གཞན་མདུན་གྱི་ལྷ་ཡང་སྣང་མེད་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཁའི་དོན་སྒོ་ལ་བྱས་པ་ལྟར་ན་རང་དང་མདུན་དུ་བསྒོམས་པའི་ལྷ་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྒོ་ཡིན་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་སྒོ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་གཉིས་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །གཞུང་འདིས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པར་སོ་སོར་དཔྱོད་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྟོག་བཅས་ཀྱི་ཤེས་རབ་གཙོ་བོར་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ངེས་འབིགས་ནི་དོན་དམ་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་གསུངས་པས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟོག་པ་བཀག་ནས་ཅུང་ཟད་མཉམ་པར་བཞག་པ་སྟེ།གསུམ་པ་ལ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚིག་ཡོད་ཅིང་། བཞི་པ་ནི་འདི་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པས་ཕྱི་མ་གསུམ་ནི་ཞི་གནས་ལྷག་པའམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པར་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཤད་དོ་ཞེས་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་ཏེ། དཔྱད་སྒོམ་དང་འཇོག་སྒོམ་གཙོ་ཆེ་བ་གཉིས་བསྟན་ཀྱང་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ན་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ཞིང་འཕྲོ་བའི་རྣམ་རྟོག་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མེད་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་པ་ནི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་སྒོམ་ 3-2-96b པའོ། །རིག་སྔགས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་ཐ་དད་མེད་པར་བྱའོ། །བདག་མདུན་གྱི་ལྷ་དང་བཟླས་པའི་སྔགས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ལ་བཞི་ཁ་འདྲ་ཡང་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་ཞེས་ཐ་དད་དུ་འབྱེད་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་སོགས་པའི་རིགས་བཞིའི་ཟློས་པ་པོས་སྒོམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ བཤད་རྒྱུད་ནས་གསུངས་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་དང་པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བསྒོམ་ཞིང་མདུན་དུ་ཡང་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་རང་དང་མདུན་གྱི་ལྷ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་ཅིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམས་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་པ། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་བཀྲ་ཤིས་གནས། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །སངས་རྒྱས་སྐུ་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྙིང་གར་ནི། །རང་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ
【現代漢語翻譯】 然後進行觀修，並使面前的本尊也融入無分別的狀態。如果將『口』理解為『門』，那麼自身和麵前觀修的本尊身就是解脫之門，因此稱為自和他之門。進入這兩個門的方式與之前相同。此論典主要展示了通過有分別的智慧，逐步地、分別地觀察自身和麵前的本尊以及咒語的字母，而不是立即將它們視為一體。所謂的『智慧的確定』是指專注于勝義諦，並被稱為『三摩地』，這意味著在阻止了過度的分別念之后，稍微保持在一種平等的狀態。第三個步驟也有『三摩地』這個詞，第四個步驟與此類似，因此上師們解釋說，後面的三個步驟主要展示了止觀雙運或側重於止觀。阿瓦達ra中這樣說道：雖然展示了分析修和安住修這兩種主要方式，但在實修時，必須平等地運用這兩種方式。不間斷地、一心一意地專注于咒語字母的聲音，而不是從一個念頭傳遞到另一個念頭，這就是密咒的智慧觀修。明咒也與此類似，但這兩者的字母看起來不同，應該通過分析性推理來消除這種差異，認識到它們在自性上沒有差別。將自身和麵前的本尊以及唸誦的咒語都確定為無自性的意義，並觀修它，這與之前的四種方式相似，但將其區分為觀修心要等智慧，是因為這是根據如來部等四種姓的唸誦者進行觀修的情況而說的，這將在後面解釋。 從續部所說的角度來看： 第二部分分為四個方面：如來部的觀修方式、金剛部的觀修方式、寶生部的觀修方式和蓮花部的觀修方式。 如來部的觀修方式： 首先，將自己觀想為毗盧遮那佛等佛身，並在面前也同樣觀想，並在他們的心間觀想咒語的字母。然後，確定自身和麵前的本尊沒有人我和法我的存在，並在獲得無自性的定解之後，通過不顯現色法等各自顯現的三摩地，一心一意地進行觀修。在《頂髻經》中說：『如來部的唸誦，佛陀自身安住于吉祥之處，在這三千世界中，應當觀想佛身，在那佛陀的心間，觀想自己的咒語字母。』
【English Translation】 Then, one should meditate and also let the deity in front dissolve into non-duality. If 'mouth' is understood as 'door', then the deity body visualized as oneself and in front is the door to liberation, hence called the door of self and other. Entering these two doors is the same as before. This text mainly shows that through discriminating wisdom, one gradually and separately observes oneself and the deity in front, as well as the letters of the mantra, instead of immediately considering them as one. The so-called 'determination of wisdom' refers to focusing on the ultimate truth and is called 'samadhi', which means slightly maintaining a state of equality after preventing excessive conceptualization. The third step also has the word 'samadhi', and the fourth step is similar to this, so the teachers explain that the latter three steps mainly show the union of calm abiding and insight or focus on calm abiding and insight. It is said in Avatara: Although the two main methods of analytical meditation and abiding meditation are shown, in practice, both methods must be used equally. Continuously and single-mindedly focusing on the sound of the mantra letters, instead of passing from one thought to another, is the wisdom meditation of secret mantra. Vidyā-mantra is also similar to this, but the letters of these two appear different, and this difference should be eliminated by analytical reasoning, recognizing that they are not different in nature. Determining the meaning of oneself and the deity in front, as well as the recited mantras, as being without self-nature, and meditating on it, is similar to the previous four methods, but distinguishing it as meditating on the wisdom of the essence, etc., is because this is said according to the practitioners of the Tathāgata family and other four families, which will be explained later. From the perspective of what is said in the Tantras: The second part is divided into four aspects: the meditation method of the Tathāgata family, the meditation method of the Vajra family, the meditation method of the Ratna family, and the meditation method of the Padma family. The meditation method of the Tathāgata family: First, visualize oneself as the body of a Buddha such as Vairocana, and also visualize in front in the same way, and visualize the letters of the mantra in their hearts. Then, determine that there is no self of person and no self of phenomena in oneself and the deity in front, and after gaining certainty of no self-nature, meditate single-mindedly through the samadhi that does not manifest the individual appearances of form, etc. In the 'Crown Jewel Sutra' it says: 'The recitation of the Tathāgata family, the Buddha himself abides in an auspicious place, in this three thousand worlds, one should visualize the Buddha's body, in the heart of that Buddha, visualize one's own mantra letters.'
། །རང་གི་ལུས་ནི་བདག་མེད་པར། །ཆོས་དང་གང་ཟག་སྟོང་པ་ཉིད། །སངས་རྒྱས་དེ་ཡི་སྐུ་གང་ཡིན། དེ་ཡང་བདག་མེད་པར་བསམ་མོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཟག་ཅེས་བྱའི་སངས་རྒྱས་མེད། །ཕུང་པོ་དང་ནི་ཁམས་མ་ཡིན། ། 3-2-97a གཟུང་དང་འཛིན་པ་སངས་རྒྱས་མེད། །སངས་རྒྱས་མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་དྲུག་ས་བོན་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་སྦྱངས། །ཀུན་གཞིའི་གནས་མེད་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་བདག་མེད་འཛིན། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་བཟླས་ན། །བསྐལ་པ་ཆེན་པོ་མྱུར་བ་རུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་མདུན་དུ་ཡང་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་བསམས་པའི་ལྟེ་བར་ཡི་གེ་དགོད། དེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་གཞིགས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ལ་བསྒོམ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་རྡོ་རྗེའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདིར། །རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡི་དབུས་སུ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །རྡོ་རྗེ་དེ་ཡང་དངོས་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན། །དེ་ཅི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའམ། །དེ་ཉིད་གང་ནི་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཅི་དེ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དམ། །གང་སྟོང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་སུ་བརྗོད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྟོང་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ། །གཟུགས་ནི་རྡུལ་དུ་རྣམ་གཞིགས་ན། །རྡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུགས་ནི་སྟོང་པ་ཞེས་བཤད་དེ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སུ་བྱ། །དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡིས་ནི། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་མྱུར་དུ་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། རང་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དང་མདུན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་ཡི་གེ་རྣམས་བསམ་མོ། །དེ་ནས་གཟུང་འཛིན་བདེན་པར་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། 3-2-97b དེ་ནས་རིན་ཆེན་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་རིན་ཆེན་དུ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི། །སྟོང་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ནམ་མཁའ་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་བསམ་པར་བྱ། །ཆོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །སྟོང་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱ། །ཕྱི་དང་ནང་དུ་རྣམ་བརྟགས་པའི། །གཟུགས་ནི་རེ་ཞིག་མ་སྐྱེས་ཏེ། །གང་ན་གཟུགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་མིག་ཅེས་ཇི་སྐད་བརྗོད། །གཟུགས་དང་མིག་ནི་མེད་པས་ན། །རྣམ་
【現代漢語翻譯】 自身之身無我，法與補特伽羅皆為空性。佛陀之身為何？亦應思維其無我。佛陀之色身為何？其自性本不存在。所謂補特伽羅之佛陀並不存在，非蘊亦非界。 能取與所取皆非佛陀，然非謂佛陀不存在。六度彼岸之種子，以智慧之力精勤修習。無有俱生之瑜伽士，彼證悟菩提，執持無我。如是瑜伽之行者，若能唸誦如來之種姓，則能于極短時間內，成就極喜之果位。如是說。 金剛部之修法： 其次，觀想自身為金剛薩埵，前方虛空中亦遍滿金剛之形相，于其中心觀想種子字དགོད（藏文，無對應梵文，無對應羅馬擬音，無對應漢字字面意思）。之後，對色等諸法分別進行觀察，于證悟其無自性之確定性后，一心專注而修習。于《頂續》中雲：『其後唸誦金剛部，自身即成金剛薩埵。於此三千世界中，觀想金剛之形相。于彼金剛之中心，觀想明咒之字句。彼金剛亦是無實之，菩提心之果實。彼為何名為金剛？彼即是不變者。彼為何稱為彼性？彼即是空性法性。色等諸法皆是，觀為空性之體性。色若分析至微塵，所謂微塵亦不存在。色即是空性，如是宣說，彼亦名為金剛。如是瑜伽之行者，迅速成就極喜之果位。』如是說。 寶生部之修法： 第三，觀想自身為金剛寶，前方虛空中觀想諸字。之後，于能取與所取皆無真實，于平等性中獲得定解后，一心專注而修習。于《頂續》中雲： 其後唸誦寶生部，自身即成金剛寶。於此三千世界中，觀想空性之體性。于彼虛空中，瑜伽士應觀想明咒之字句。諸法無實之性，即是空性如是性。內外分別觀察之，色法暫且不生起。何處無有色法，彼處如何稱之為眼？色與眼既不存在，則...
【English Translation】 One's own body is without self, Dharma and individuals are empty. What is the body of the Buddha? It should also be thought of as without self. What is this form of the Buddha? Its own nature does not exist. There is no Buddha called an individual, neither aggregates nor elements. Grasping and the grasped are not the Buddha, but it is not that the Buddha does not exist. The seeds of the six perfections are purified in the form of wisdom. The yogi without a basis of all, that very one holds enlightenment without self. If a yogi like this recites the lineage of the Thus-Gone One, they will accomplish great joy quickly in great eons. So it is said. The Meditation Method of the Vajra Family: Secondly, imagine yourself as Vajrasattva and in front of you, also imagine the form of a vajra pervading the sky, and in the center, imagine the letter དགོད (Tibetan, No Sanskrit equivalent, No Romanized Sanskrit equivalent, No literal Chinese meaning). Then, by examining the forms and so on separately, when you find certainty that there is no inherent nature, then place it single-pointedly and meditate. From the peak: 'Then recite the Vajra family, make yourself Vajrasattva. In this world of three thousand, meditate on the form of the vajra. In the middle of that vajra, meditate on the letter of the mantra. That vajra is also unreal, the fruit of the mind of enlightenment. Why is it called vajra? That which is unchanging. Why is it called thatness? That which is called emptiness, the nature of reality. All the dharmas such as form, meditate on the aspect of emptiness. If form is analyzed into particles, there is no such thing as particles. Form is said to be empty, and that is also called vajra. In this way, with this yoga, great joy is quickly accomplished.' So it is said. The Meditation Method of the Jewel Family: Thirdly, imagine yourself as Vajraratna and in front of you, imagine the letters in the sky. Then, when you find certainty in the meaning of establishing that grasping and the grasped are not truly equal, then meditate single-pointedly. From the peak: Then recite the Jewel family, make yourself Vajraratna. In this world of three thousand, meditate on the aspect of emptiness. In that sky, the yogi should imagine the letters of the mantra. The dharmas are said to be unreal, emptiness is said to be thusness. Examining inside and outside, form is temporarily unborn. Where there is no form, how is it called an eye? Since form and eye do not exist, then...
པར་ཤེས་པ་མི་འབྱུང་ངོ་། །ཇི་ལྟར་མིག་ལ་དེ་བཞིན་ཀུན། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཚུལ་ནི་འདི་ཡིས་སུ། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་སྒྲུབ་པའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། ། ༈ པདྨའི་རིགས་ཀྱི་སྒོམ་ཚུལ། བཞི་པ་ནི། རང་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་དང་མདུན་དུ་ཡང་པདྨས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་བསམས་ལ་ཡི་གེ་དགོད། དེ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ལ་ངེས་པ་རྙེད་པ་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ནས་པདྨའི་རིགས་བཟླས་པ། །བདག་ཉིད་པདྨའི་སེམས་དཔར་བྱ། །སྟོང་གསུམ་གྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི། །པདྨའི་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །པདྨ་དག་ཆེན་དེ་ལ་ནི། །རིག་སྔགས་ཡི་གེ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །པདྨ་དེ་ལས་མཁས་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་རྣམ་པར་བསམ། །པདྨ་ཆུ་ཡིས་མི་ཆགས་ཤིང་། །འདམ་གྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་པ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཀུན་དག་པ་སྟེ། །ཆོས་དབྱིངས་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་འདི་ཅི། །གང་འདི་སྟོང་པའི་ཆོས་ཉིད་དེ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི། །ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་འདི་ཡི་ཚུལ་གྱིས་ནི། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་དཀའ་ཐུབ་ཆེ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལས་སངས་རྒྱས་པ། །པདྨ་ངེས་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་ལ་བཟླས་པའི་ 3-2-98a མིང་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི། །སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ཟློས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དམིགས་བཅས་ཀྱི་བཟླས་བརྗོད་བཤད་པའི་འོག་ཏུ། རྣལ་འབྱོར་པ་ཆོས་བདག་མེད་པར་ཤེས་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་ལ་ནི། དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལས་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གཞན་དག་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ད་འདིར་བཤད་པར་བྱའོ། །ཞེས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་བཤད་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་དྲངས་ནས་བཤད་པ་བཞིན་བཀོད་པའོ། ། ༈ སྒོམ་པའི་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པ་ནི། སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བ་ལྷག་མཐོང་གཙོ་ཆེ་ལ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་པ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་མི་དཔྱོད་པར་འཇོག་པའི་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། ཞི་གནས་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སེམས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སེམས་གང་དམིགས་པར་བྱ་བ་གཅིག་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་ནི། ཤེས་རབ་སྟེ་དེ་ཡང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཞེས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་ཞི་ལྷག་གི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །ཟག་
【現代漢語翻譯】 因此，不會產生認知。正如眼睛一樣，一切都超越了能取和所取。誰通過這種瑜伽方式，能夠獲得極大的喜悅，這是修行的至高境界。』 這是蓮花部的禪修方法。 第四，觀想自己是觀世音菩薩（Jigten Wangchuk，世間自在），前方也充滿蓮花，然後書寫種子字。之後，當確信一切法皆無自性時，就應該禪修。如《頂續》所說：『然後唸誦蓮花部的真言，將自己觀想為蓮花部的菩薩。將三千世界觀想為蓮花的形狀。在那巨大的蓮花上，觀想明咒的字母。智者從那蓮花中，思維法的精髓。蓮花不為水所染，也不為污泥所污，同樣，一切法皆清凈，法界本初未生。如來藏是什麼？就是這空性的法性。色等一切法的法性，即是如是性。通過這種瑜伽方式，偉大的瑜伽士，偉大的苦行者，今生就能成佛，一定要修持蓮花部。』 這些要反覆熟悉，這被稱爲念誦，但不是念誦咒語的字母。如《阿瓦達拉》所說：在講述有相念誦之後，對於那些具有了知諸法無我的智慧的瑜伽士來說，是勝義智慧的瑜伽。還有《攝真實》和《金剛頂》中所示的其他念誦差別，現在也在這裡講述。』就像從《攝真實》和《釋續》中所說的那樣進行安排。 這是簡要展示禪修的方法。 第三，如《頂續》所說，通過分別的智慧進行分析和修持，這是著重於勝觀。而《攝真實》中所說，既有止觀，也有不作分析的安住。如《俱舍論莊嚴疏》所說：『止的特點是心專注於三摩地，心完全投入於一個所緣境。勝觀是智慧，也是心所生起的，具有完全辨別諸法的特點，以等持的心，辨別這是有漏的，這是無漏的，這是染污的，這是清凈的。』這樣辨別的狀態，就是止觀的特點。
【English Translation】 Therefore, no cognition arises. Just like the eye, everything is beyond grasping and being grasped. Whoever, through this yoga method, can attain great joy, this is the supreme achievement of practice.' This is the meditation method of the Padma family. Fourth, visualize yourself as Avalokiteśvara (Jigten Wangchuk, Lord of the World), and the space in front of you also filled with lotuses, then write the seed syllables. After that, when you are convinced that all dharmas are without self-nature, then you should meditate. As stated in the 'Tantra of the Summit': 'Then recite the mantra of the Padma family, visualize yourself as a Bodhisattva of the Padma family. Visualize the three thousand worlds as the shape of a lotus. On that great lotus, visualize the letters of the mantra. From that lotus, the wise one contemplates the essence of the Dharma. The lotus is not stained by water, nor is it defiled by mud, similarly, all dharmas are pure, the Dharmadhatu is primordially unborn. What is the Tathagatagarbha? It is the nature of emptiness. The nature of all dharmas such as form, is suchness.' These should be repeatedly familiarized, this is called recitation, but it is not reciting the letters of the mantra. As stated in the 'Avatara': After explaining the recitation with objects, for those yogis who have the wisdom to know that all dharmas are without self, it is the yoga of ultimate wisdom. Also, the other differences of recitation shown in the 'Compendium of Reality' and the 'Vajra Peak', are now also explained here.' It is arranged as explained from the 'Compendium of Reality' and the 'Explanation Tantra'. This is a brief presentation of the method of meditation. Third, as stated in the 'Tantra of the Summit', cultivating through analysis with discriminating wisdom is mainly focused on vipassanā (lhag mthong, higher seeing). And as stated in the 'Compendium of Reality', there is both śamatha (zhi, calming) and vipassanā, as well as abiding without analysis. As stated in the 'Ornament of the Kośa': 'Śamatha is characterized by the mind focusing on samādhi, the mind completely engaging in one object. Vipassanā is wisdom, which also arises from the mind, having the characteristic of completely distinguishing dharmas, with the mind in equanimity, distinguishing this is with outflows, this is without outflows, this is defiled, this is purified.' This state of distinguishing is the characteristic of śamatha and vipassanā.
བཅས་ཟག་མེད་སོགས་སོ་སོར་འབྱེད་པ་ལ་ལྷག་མཐོང་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ལྷག་མཐོང་སྟེ། ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པ་ཡང་དེས་མཚོན་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞི་གནས་ཀྱི་འཇོག་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་མཐར་བྱིང་རྨུགས་སུ་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་དཔྱད་སྒོམ་འབའ་ཞིག་བྱས་ན་མཐར་རྒོད་པར་འགྱུར་བས་ 3-2-98b ཞི་ལྷག་གཉིས་ཆ་མཉམ་ལ་བསྒོམ་ཞིང་། རྒོད་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་སྐྱོ་ཤས་སྐྱེ་བའི་དམིགས་པ་དང་། བྱིང་རྨུགས་ནི། སེམས་ལ་སྣང་བ་ཆེན་པོ་ཤར་བ་སོགས་གཟེངས་བསྟོད་པའི་དམིགས་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ལ་བསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཆ་མཉམ་དུ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཐོབ་ན་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བར་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་གསུངས་ཏེ། ཞི་གནས་ཤས་ཆེ་ན་ནི། སེམས་རྨུགས་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་ལ། ལྷག་མཐོང་ཤས་ཆེ་ན་ནི། རྒོད་པའི་ཉེ་བར་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་རྟག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཀྱང་ཉེ་བར་གཡེང་བའི་དངོས་པོ་གཉིས་བཟློག་ནས་བསམ་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལ་ཟུང་དུ་འཇུག་པར་གནས་ལ། དྲན་པའི་ཐག་པས་གང་དང་གང་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ཚུལ་རྟ་ལྟ་བུ་གང་ལས་ཉམས་པ་ལས་བློ་བཟློག་སྟེ་ཡང་དག་པ་ལ་སྦྱར་བ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྣམ་པ་འདིས་འཇུག་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནི། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཞེས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚེ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་པའི་རླུང་སྦྱོར་དང་སྦྲགས་ནས་བྱ་བར་བཞེད་དེ། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། བདག་དང་ལྷ་དང་བཟླས་བརྗོད་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་ཇི་ལྟར་བསམས་པ་རྣམས་མ་སྐྱེས་བར་སྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མོས་པ་མངོན་དུ་བྱས་ལ། སེམས་ཀྱི་གནས་སྲོག་དང་རྩོལ་བ་གཉིས་ནང་དུ་བཀག་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་བདག་དང་ལྷ་དང་བཟླས་བརྗོད་དུ་བྱ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཡིད་ 3-2-99a ལ་བྱེད་ཅིང་། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དབུགས་གཏོང་བ་ན་སྣའི་ནང་གི་རླུང་ཕྲ་མོའི་རེག་པ་མྱོང་བར་བྱས་ནས་བཏང་སྟེ་མདུན་གྱི་ལྷ་དྲན་པར་བྱེད་ལ་ཡང་སྔར་བཞིན་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ལྟ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་མེད་པར་སེམས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པར་མི་རྟོག་པར་བཞག་པ་ཙམ་མམ། རླུང་སྦྱོར་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་པ་ལ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དུ་འདོད་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ལྟ་ཞོག་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་གྱི་ལུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། ལྟ་བས་བདག་མེད་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་ཀྱང་སྒོམ་པའི
【現代漢語翻譯】 將有漏和無漏等區分開來，在勝觀中說的是以多少為對境的勝觀，以如實為對境的勝觀也應由此來理解。如果只進行止觀的安住修，最終會陷入昏沉掉舉；如果只進行勝觀的觀察修，最終會陷入掉舉。因此，止觀二者應平等修習。掉舉是指：對無常等產生厭離的對境。昏沉掉舉是指：心中生起巨大顯現等，對讚歎的對境加以意念來消除。如此行持，若能不作意而自然平等進入，則如《俱舍論釋》所說，是雙運。如果止觀偏重，則心易於昏沉掉舉；如果勝觀偏重，則易於掉舉。因此，應依次以意念顯現和意念無常來對治掉舉和昏沉，從而使心安住于所緣境上，以正念之繩索，隨時觀察止觀的狀態，如馬一般，從任何一方偏離，都應立即調整，使其迴歸正道，此即雙運。以雙運之力，自然能不作意而入定。這就是所謂的『不作意而入定』的含義。 桑結桑瓦（Sangye Sangwa）認為，修習空性時，應結合控制氣息的瑜伽。如《阿瓦達拉》（Avatara）中說：『如何觀想自身、本尊和唸誦的字，都應觀想為無生，通過這種方式，使一切法皆為空性的信念顯現。將心的住所、氣息和努力都封閉在內，以遠離顯現的心，觀想自身、本尊和唸誦的字，如同虛空一般。』呼氣時，應感受鼻腔內微細氣息的觸感，然後呼出，並憶念前方的本尊，再如前一樣控制氣息。如此，若未以正見確定無我的意義，只是不執著任何事物，不作意地安住，或者依靠氣息等力量，生起樂明無念的等持，就認為是修習實相的瑜伽，這不僅不符合無上瑜伽，甚至不符合下三部密續的觀點。即使以正見確定了無我的意義，修習時...
【English Translation】 It is said in Vipassanā (insight meditation) to distinguish between contaminated and uncontaminated, etc., is the Vipassanā that focuses on how many things there are. It should be understood that Vipassanā that focuses on how things are is also represented by this. If one only practices Śamatha (calm abiding) meditation, one will eventually fall into dullness and drowsiness. If one only practices Vipassanā analytical meditation, one will eventually become agitated. Therefore, one should meditate equally on both Śamatha and Vipassanā. Agitation refers to objects that cause aversion, such as impermanence. Dullness and drowsiness refer to eliminating objects of praise by focusing on great appearances arising in the mind, etc. By doing so, if one attains the state of entering equally and naturally without mental fabrication, it is said to be union in the Ornament of Kośa. If Śamatha is dominant, the mind will be prone to dullness. If Vipassanā is dominant, it will be prone to agitation. Therefore, one should gradually reverse the two objects of distraction by focusing on appearances and impermanence, and then abide in the object of contemplation in union. With the rope of mindfulness, one should turn the mind away from whatever aspect of Śamatha and Vipassanā, like a horse, has deteriorated, and apply it to the correct path, which is union. By the very act of union, the state of entering in this manner is the meaning of 'entering without mental fabrication.' Sangye Sangwa believes that when meditating on emptiness, one should combine it with breath control that blocks the life force. As it says in the Avatara: 'How one contemplates oneself, the deity, and the letters to be recited, all should be contemplated as unborn. Through this, one manifests the conviction that all dharmas are emptiness. One confines the mind's abode, life force, and effort within, and with a mind free from appearances such as form, one contemplates oneself, the deity, and the letters to be recited as being like the sky.' When exhaling, one should experience the touch of the subtle air in the nostrils and then exhale, remembering the deity in front. Then, as before, one should block the life force and proceed. Thus, if one has not ascertained the meaning of selflessness through view, but merely does not grasp at anything, abiding without conceptualization, or if one generates a blissful, clear, non-conceptual samādhi through the power of breath control, etc., and considers it to be the yoga of meditating on the reality of things, this is not in accordance with the view of Anuttarayoga Tantra, let alone the three lower tantras. Even if one has ascertained the meaning of selflessness through view, when meditating...
་ཚེ་ལྟ་བ་དྲན་ནས་ལྟ་བའི་ངེས་པ་མ་བསྐྱངས་པར། སྤྱིར་བློ་གང་དུའང་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་ཙམ་ཞིག་སྐྱོང་བ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པས། ཐར་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་བ་དང་། རྙེད་ནས་དེའི་དོན་སྒོམ་པའི་ཚུལ་མ་ནོར་བར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་དེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བར་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཐོར་བུ་ཐོར་བུར་ཡང་ཡང་གསུངས་ཤིང་། རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བར་ལྷ་བསྒོམས་པའི་མཐར་མཉམ་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་སྒོམ་པའི་ས་བོན་ཙམ་ཞིག་གསུངས་མོད་ཀྱང་། སངས་རྒྱས་གསང་བ་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་རྒྱུན་གཅིག་ཏུ་མ་བཤད་ལ། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་བཞིན་དུ་ཞི་ལྷག་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དང་ཤས་ཆེ་ཆུང་གི་སྐྱོན་དང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་ལུགས་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། ། 3-2-99b འོན་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་ཚུལ་འདི་ལ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་མཁས་པའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་པས། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པས་ཕྲ་མོ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཐུན་བཞིར་བསྐྱངས་ནས་མཚན་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་དང་། དེ་ནས་མཚན་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེད་ཚུལ་རྣམས་ཀྱི་གནད་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འདིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཐོབ་བྱ་ལ་ཁད་ཉེ་བར་བྱེད་པ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་དངོས་གྲུབ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གཉིས་ཀ་བསྙེན་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་བར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁ་ལས་གསུངས་པ་ནི། ལམ་གོང་ནས་གོང་དུ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དེར་ཡང་གཙོ་བོར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་གྱིས་ཚིགས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པ་ཞིག་དགོས་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་ཆོག་ཁྲིགས་འདོན་པ་བྱང་བར་བྱེད་པ་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་བསྙེན་པའི་དོན་དུ་འཛིན་ཅིང་། དེའི་དགོས་པ་ཡང་དབང་བསྐུར་དང་རབ་གནས་ལ་སོགས་པའི་ཆོག་ཁྲིགས་ལ་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་མཐོང་ནས་གོ་བ་འཚོལ་བས་ནི། རྒྱུད་སྡེ་གང་གི་ཡང་ལམ་གྱི་གནད་ཟིན་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །རྒྱུད་སྡེ་གསུམ་དང་དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་པཎ་ཆེན་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཞི་ལྷག་གི་འགྲེལ་ལུགས་རྣམས་ནི། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་དང་། ཤཱནྟི་པའི་ཤེར་ཕྱིན་མན་ངག་དང་། ས་སྡེ་དང་བྱམས་ཆོས་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྱུང་བ་རྣམས་ 3-2-100a དང་འདྲ་བར
【現代漢語翻譯】 如果只是因為記得『我』（自我）的觀念，而沒有真正培養對『我』的觀念的確定認知，普遍地，只是不作任何思考地安住，這並不是修習真如的意義。因此，想要解脫的人們，應當尋求無我的見解，並且在獲得之後，以不錯誤的方式瞭解修習其意義的方法。導師貢噶寧波（昆崗寧波，意為普喜藏）在確立空性的見解時，以及強調其極端重要性時，在《彼岸合集》和《吉祥釋論》中多次零星地提到。在《金剛生起》中，雖然僅僅提到了在觀修本尊的最後，修習三種平等性的種子，但就像佛陀的秘密一樣，並沒有像《彼岸合集》那樣持續不斷地講述空性的修習方法，也沒有像夏迦謝寧（釋迦友）那樣，分別講述止觀的特徵、多少的過失以及結合的方式。 然而，對於如前所述的空性修習方法，精通瑜伽部的三位導師的觀點是一致的。因此，應當像之前所說的那樣，通過瑜伽部的觀點，以四座的方式培養微細和本尊瑜伽，從而生起有相的等持，然後生起無相的等持的關鍵。這裡所說的首先進行『近修』的意義是，使所要獲得的果位更加接近。而且，在《後集經》中說：『通過共同和殊勝的區分，近修被認為是兩種。』正如經中所說，爲了成就兩種悉地（成就）的兩種方法都被稱為近修。因此，經部四續中所說的首先進行近修，是爲了展示從低到高行進的次第。其中，最主要的是需要很好地區分本尊瑜伽和空性瑜伽在續部中生起的方式。如果不理解這一點，只是熟練地念誦儀軌，並且認爲念誦咒語就是近修的意義，並且認為其必要性僅僅在於進入灌頂和開光等儀軌，那麼就無法真正理解任何續部的道路的關鍵。三續及其釋論的大學者們對空性修習中止觀的解釋方式，與導師卡瑪拉希拉（蓮花戒）的《修習次第》三篇、香提巴的《般若波羅蜜多心經》口訣，以及《地藏經》和《慈氏五論》等中所述的相似。
【English Translation】 If one merely remembers the concept of 'self' without truly cultivating a firm understanding of the view of 'self,' and generally, just abides without any thought, this is not meditating on the meaning of Suchness. Therefore, those who desire liberation should seek the view of selflessness, and upon obtaining it, understand the method of meditating on its meaning in a non-erroneous way. Master Kunga Nyingpo (Kunga Nyingpo, meaning Universally Joyful Heart) repeatedly mentioned the establishment of the view of emptiness and its extreme importance in the 'Collection of Perfections' and the 'Great Commentary on Auspiciousness' in a scattered manner. In the 'Vajra Arising,' although only the seed of meditating on the three aspects of equality is mentioned at the end of visualizing the deity, like the secret of the Buddha, it does not continuously explain the method of meditating on emptiness like the 'Collection of Perfections,' nor does it separately explain the characteristics of calm abiding and insight, the faults of more or less, and the way of combining them, like Shakya Shenyen (Shakya Friend). However, the three masters who are proficient in the Yoga Tantra have the same view on the method of meditating on emptiness as described earlier. Therefore, one should grasp the key points of how to generate the samadhi with signs and then the samadhi without signs by cultivating the subtle and deity yoga in four sessions according to the view of the Yoga Tantra as described earlier. Here, the meaning of saying to perform 'approach' first is to make the object to be attained closer. Moreover, in the 'Later Collection Sutra,' it says: 'Through the distinction of common and supreme, approach is considered to be of two kinds.' As the sutra says, both methods for accomplishing the two siddhis (achievements) are called approach. Therefore, the saying in the four classes of tantras to perform approach first is to show the order of progressing from lower to higher paths. Among them, the most important thing is to have a good understanding of how to generate deity yoga and emptiness yoga in the tantras. If one does not understand this, but only becomes proficient in reciting the ritual procedures, and considers reciting mantras to be the meaning of approach, and sees its necessity only in entering rituals such as empowerment and consecration, then one will not see the key points of the path of any tantra. The explanations of calm abiding and insight in the meditation of emptiness by the great scholars of the three tantras and their commentaries are similar to those found in the three 'Stages of Meditation' by Master Kamalashila (Lotus Virtue), the oral instructions of Shantipa's 'Perfection of Wisdom,' and those arising from the 'Earth Treasury' and the 'Maitreya Teachings,' etc.
་སྣང་ངོ་། །ཞི་གནས་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་གོ་རིམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་དང་། ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་མ་རྙེད་པར་དུ་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་ཡིན་གྱི། རྙེད་ནས་ལྷག་མཐོང་མཚན་ཉིད་པར་འགྲོ་བའི་ཚུལ་དང་། བདག་མེད་སྒོམ་པ་ལ་ཞི་ལྷག་གཉིས་ཀ་འོང་ཚུལ་དང་། ཟུང་འབྲེལ་འགྲུབ་པའི་དུས་མཚམས་ལ་སོགས་པ་ཞིབ་པར་ནི། ཐེག་པ་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །བསྙེན་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས།ཕྱག་རྒྱ་དང་གསང་སྔགས་དང་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་ཕྱིའི་མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཙོ་བོར་སྙིང་པོ་བཟླས་བརྗོད་བྱེད་པ་དང་། བསྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཉིད་ལ་མྱུར་དུ་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་དེ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཚང་བར་བྱེད་པ་གལ་ཆེ་བར་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱོང་བ་ལ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་བསྔགས་པས་དེ་ཡང་གལ་ཆེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ལྷ་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པར་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་སྒོ་ནས་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བདག་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ཅི་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་དང་། གང་གི་ཚེ་གསང་སྔགས་ལེགས་པར་མཉེས་པར་བྱས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་མ་གྱུར་པ་དེའི་ 3-2-100b ཚེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྔོན་རོལ་དང་། ཕྱིས་རང་གི་ལྷའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་དངོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ན་ལྷ་ལ་དྲག་ཤུལ་བྱ་བའི་སྐབས་ལས་གསུངས་པས་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའི་སྔ་རོལ་དང་། བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་འོག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ན་དངོས་གྲུབ་མྱུར་རོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། བསམ་གཏན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ བསམ་གཏན་གྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་ནས་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་བསམ་གཏན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་རྣམས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་གཉིས་ལས་དཀྱིལ་འཁོ
【現代漢語翻譯】 因此，關於止觀（藏文：ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང，含義：寂止和勝觀）的修習，先修止后修觀的理由，以及在未獲得輕安（藏文：ཤིན་སྦྱངས，含義：輕快調柔）之前，觀只是隨順止，獲得輕安后，觀才成為真正的觀的道理，以及修習無我（藏文：བདག་མེད，含義：無我）時止觀同時生起的方式，以及止觀雙運（藏文：ཟུང་འབྲེལ，含義：結合）成就的時機等等詳細內容，已經在共同乘（藏文：ཐེག་པ་ཐུན་མོང，含義：共同的乘）的道次第（藏文：ལམ་གྱི་རིམ་པ，含義：道的次第）中詳細闡述，此處不再贅述。 在近修（藏文：བསྙེན་པ，含義：親近）階段，成就悉地（藏文：དངོས་གྲུབ，含義：真實成就）的因是：在《阿瓦達拉》（梵文：avatāra，含義：化身）中說：『手印（藏文：ཕྱག་རྒྱ，梵文：mudrā，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：印）、真言（藏文：གསང་སྔགས，梵文：mantra，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：咒語）和明咒（藏文：རིག་སྔགས，梵文：vidyā-mantra，梵文羅馬擬音：vidyā-mantra，漢語字面意思：明咒）等等，外在的供養儀軌雖然也成為成就的支分，但是，以事物自性為主，精勤唸誦心咒（藏文：སྙིང་པོ་བཟླས་བརྗོད，含義：心要念誦）和修習禪定的人，會迅速獲得成就，因此，精勤於此的人，應該特別精勤於此。』因此，觀修本尊（藏文：ལྷ་སྒོམ་པ，含義：天尊禪修）和圓滿唸誦非常重要。 然而，爲了消除成就的障礙，讚歎修習空性（藏文：སྟོང་ཉིད，含義：空性），因此空性也很重要。如《阿瓦達拉》中說：『觀想圓滿正覺（藏文：རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས，含義：圓滿的佛陀）等自己的本尊，以無分別的方式憶念，同樣，由於我和一切法（藏文：ཆོས་ཐམས་ཅད，含義：一切法）都無所緣，因此如果能消除成為成就障礙的業（藏文：ལས，梵文：karma，梵文羅馬擬音：karma，漢語字面意思：業）和煩惱（藏文：ཉོན་མོངས，梵文：kleśa，梵文羅馬擬音：kleśa，漢語字面意思：煩惱），就能獲得一切所愿的成就。』 『當真言（藏文：གསང་སྔགས，梵文：mantra，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：咒語）被很好地取悅，瑜伽士（藏文：རྣལ་འབྱོར་པ，含義：瑜伽士）沒有獲得他想要的成就時，應該在修習大手印（藏文：ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ，梵文：mahāmudrā，梵文羅馬擬音：mahāmudrā，漢語字面意思：大手印）等之前和之後，特別專注于自己本尊的法身（藏文：ཆོས་ཀྱི་སྐུ，梵文：dharmakāya，梵文羅馬擬音：dharmakāya，漢語字面意思：法身）。』因此，在沒有成就時，有對本尊進行猛厲祈禱的情況，所以在生起本尊身大手印之前，以及在禪修唸誦之後修習空性，就能迅速成就。 如何通過完成近修來成就悉地？ 第四部分分為三點：通過禪定成就悉地的方式，通過唸誦成就悉地的方式，以及通過火供（藏文：སྦྱིན་སྲེག，梵文：homa，梵文羅馬擬音：homa，漢語字面意思：火供）成就悉地的方式。 通過禪定成就悉地的方式 第一點是：如前所述，在獲得能夠自在運用普通近修，特別是金剛細末三摩地（藏文：རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན，含義：金剛微細三摩地）之後，應該通過禪定來成就世間和出世間的悉地。這又分為兩種，從壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར，梵文：maṇḍala，梵文羅馬擬音：maṇḍala，漢語字面意思：壇城）開始。
【English Translation】 Therefore, regarding the practice of Śamatha (Tibetan: ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང, meaning: calming and insight) and Vipaśyanā, the reason for practicing Śamatha first and then Vipaśyanā, and the fact that before obtaining pliancy (Tibetan: ཤིན་སྦྱངས, meaning: pliancy), Vipaśyanā is only in accordance with Śamatha, and after obtaining pliancy, Vipaśyanā becomes true Vipaśyanā, and the way in which both Śamatha and Vipaśyanā arise simultaneously when practicing selflessness (Tibetan: བདག་མེད, meaning: selflessness), and the timing of the accomplishment of Yuganaddha (Tibetan: ཟུང་འབྲེལ, meaning: union), etc., have been explained in detail in the Lamrim (Tibetan: ལམ་གྱི་རིམ་པ, meaning: stages of the path) of the common vehicle (Tibetan: ཐེག་པ་ཐུན་མོང, meaning: common vehicle), so I will not elaborate here. In the stage of approaching (Tibetan: བསྙེན་པ, meaning: approaching), the cause of accomplishing Siddhi (Tibetan: དངོས་གྲུབ, meaning: real accomplishment) is: In the Avatara, it says: 'Mudras (Tibetan: ཕྱག་རྒྱ, Sanskrit: mudrā, Romanized Sanskrit: mudrā, literal meaning: seal), Mantras (Tibetan: གསང་སྔགས, Sanskrit: mantra, Romanized Sanskrit: mantra, literal meaning: mantra) and Vidyā-mantras (Tibetan: རིག་སྔགས, Sanskrit: vidyā-mantra, Romanized Sanskrit: vidyā-mantra, literal meaning: knowledge-mantra), etc., although external offering rituals also become limbs of accomplishment, however, those who mainly recite the heart mantra (Tibetan: སྙིང་པོ་བཟླས་བརྗོད, meaning: heart recitation) and diligently practice meditation will quickly bestow accomplishments, therefore, those who are diligent in this should be especially diligent in this.' Therefore, it is very important to meditate on the deity (Tibetan: ལྷ་སྒོམ་པ, meaning: deity meditation) and complete the recitation. However, in order to purify the obscurations that hinder accomplishment, the practice of emptiness (Tibetan: སྟོང་ཉིད, meaning: emptiness) is praised, so emptiness is also very important. As it says in the Avatara: 'Meditating on the fully enlightened Buddhas (Tibetan: རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས, meaning: fully enlightened Buddha) and other deities of one's own without any distinction, and similarly, since I and all dharmas (Tibetan: ཆོས་ཐམས་ཅད, meaning: all dharmas) have no object of focus, if karma (Tibetan: ལས, Sanskrit: karma, Romanized Sanskrit: karma, literal meaning: action) and afflictions (Tibetan: ཉོན་མོངས, Sanskrit: kleśa, Romanized Sanskrit: kleśa, literal meaning: affliction) that become obstacles to accomplishment are eliminated, then one will obtain all desired accomplishments.' 'When the mantra (Tibetan: གསང་སྔགས, Sanskrit: mantra, Romanized Sanskrit: mantra, literal meaning: mantra) has been well pleased, but the yogi (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་པ, meaning: yogi) has not obtained the accomplishment he desires, he should especially focus on the Dharmakāya (Tibetan: ཆོས་ཀྱི་སྐུ, Sanskrit: dharmakāya, Romanized Sanskrit: dharmakāya, literal meaning: dharma body) of his own deity before and after the practice of meditating on the Mahāmudrā (Tibetan: ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ, Sanskrit: mahāmudrā, Romanized Sanskrit: mahāmudrā, literal meaning: great seal) and the practice of recitation.' Therefore, in the case of not achieving accomplishment, there is a situation of fierce prayer to the deity, so before generating the deity's body Mahāmudrā, and after meditation and recitation, meditating on emptiness will quickly lead to accomplishment. How to accomplish Siddhi by completing the approaching? The fourth part is divided into three points: the way to accomplish Siddhi through meditation, the way to accomplish Siddhi through recitation, and the way to accomplish Siddhi through Homa (Tibetan: སྦྱིན་སྲེག, Sanskrit: homa, Romanized Sanskrit: homa, literal meaning: fire offering). The way to accomplish Siddhi through meditation The first point is: As mentioned before, after obtaining the ability to freely use ordinary approaching, especially the Vajra subtle Samādhi (Tibetan: རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན, meaning: Vajra subtle Samādhi), one should accomplish the mundane and supramundane Siddhis through meditation. This is also divided into two, starting with the Mandala (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར, Sanskrit: maṇḍala, Romanized Sanskrit: maṇḍala, literal meaning: circle).
ར་དུ་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་བབས་པས་ནི། གཏེར་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་དེ་ལ་སྦྱར་བ་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་ལ། དེ་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ནི་འཆད་པ་ལྟར་གྱི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་བོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་ལ་བཅུག་ནས་སྒྲུབ་པ་མ་གཏོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ། རང་དམ་ཚིག་པ་ཙམ་གྱི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་རང་ལ་མི་འཇུག་པར་མདུན་དུ་བཞག་པ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་སྒྲུབ་པར་བཞེད་ལ། སློབ་དཔོན་གཞན་རྣམས་རང་དམ་ཚིག་པར་བྱས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ 3-2-101a དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་གཞན་ལུགས་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་དོ། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱ་དགོས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་རྣམས་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། །དེ་ལ་རང་གཞན་གྱི་དབུལ་བ་བསལ་བ་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ལྡན་གྱི་དོན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་གཏེར་འདོན་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ན། དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། གཏེར་ལ་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་གནས་པ། །སྙིང་ག་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །བསྒོམས་ན་ས་ལ་གནས་པ་ཡི། །གཏེར་རྣམས་དེ་ཡིས་མཐོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རང་གི་སྙིང་གར་གཏེར་གྱི་བུམ་པའི་ནང་ན་ཟླ་བ་དང་དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་ཞིག་བསམས་ལ། བཛྲ་ནི་དྷི་ཞེས་བཟླས་ཏེ་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །མཚན་མ་ནི་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་ལ་བྱའོ། །དེ་བྱུང་བ་དང་མཚན་གཅིག་ཐོག་ཐག་ཏུ་བཟླས་བསྒོམ་བྱས་པའི་རྗེས་ལ། གཏེར་ཡོད་དུ་རེ་བའི་གནས་དེར་སོང་ལ་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་སོགས་དང་འབྱུང་པོ་ལ་གཏོར་མ་བྱིན་ལ། རྡོ་རྗེ་ལྕགས་སྒྲོག་གི་སྔགས་རྒྱས་གཏེར་དང་གནས་བཅིང་ཞིང་བསྲུང་ངོ་། །དེ་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ན་གཏེར་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ནས་ས་བརྐོས་ཏེ་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་རང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་སྒོམ་པའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ནས་རྡོ་རྗེ་དེ་གཉིས་གང་དུ་ལྷུང་བའི་གནས་སུ་གཏེར་ཡོད་པར་ཤེས་པ་དང་། རང་གི་ལྕེ་ལ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ནས་བཟླས་བསྒོམ་བྱས་པས་འདི་ན་ཡོད་ཅེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཆུ་ལ་མི་འབྱིང་བའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ན་ལུ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཆུ་ངོགས་སམ་ཡང་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་གནས་ 3-2-101b སུ། ཁམ་པའི་སྣོད་ཆེན་པོ་ཆུས་བཀང་བ་མཐོང་བའི་སར་བཞག་བཛྲ་ཛཱ་ལ་ཞེས་ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་ཅིང་། ཆུའི་གཟུགས་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་སུ་གྱུར་ཏེ་གཅིག་ལ་གཅིག་འབྱར་ནས་ཆུ་དེ་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་གཅིག་པུར་གྱུར་པར་ཐུན་བཞིར་རེག་མ
【現代漢語翻譯】 當進入（儀軌）時，由於智慧降臨，對於寶藏等世俗成就，只需將（智慧）與之結合就能實現。而對於其他成就，則需要修持到出現如前所述的徵兆為止。在此，上師桑結桑瓦（Sangye Sangwa）認為，在修持四種手印時，除了將智慧尊融入自身來修持外，對於所有世俗和超世俗成就的修持，都應安住于自身誓言尊的慢心之中，不將智慧尊融入自身，而是將其置於前方，通過供養等方式來修持。而其他上師則認為，應首先將智慧尊融入自身誓言尊， 然後再修持成就。他們先闡述了其他宗派的觀點，然後進行了駁斥。對於所有成就的修持，都應首先進行自身本尊的瑜伽，這是所有上師都一致認可的。爲了實現消除自他貧困等具有特殊意義的佛法利益，如果修持取出寶藏的成就，那麼在第一品中說：『寶藏中住有金剛形，應於心間觀想之。若能觀想住于地，彼即能見諸寶藏。』應如是行持，即在自己的心間觀想寶藏瓶中有一個月亮，月亮上有一個五股金剛杵，唸誦『嗡 班匝 尼地』（Oṃ Vajra Nidhi），直到出現徵兆為止。徵兆指的是觸覺和視覺的徵兆。一旦出現徵兆，就應立即持續唸誦和觀想。之後，前往希望有寶藏的地方，向本尊供養，向鬼神施食子，以金剛鐵鏈的咒語和手印來束縛和保護寶藏和地點。然後進行觀想和唸誦，寶藏就會顯現，然後挖掘並取出。 同樣，觀想虛空中有一個金剛杵，自己也變成各種金剛杵，通過觀想和唸誦，如果知道兩個金剛杵落在何處，就知道那裡有寶藏。或者，觀想自己的舌頭是金剛杵，通過唸誦和觀想，自己會真實地說出『就在這裡』。經中也這樣說過。如果修持不沉入水中的成就，那麼在河流等水邊，或者在任何想要的地方，放置一個裝滿水的大的康巴容器，唸誦『班匝 匝拉』（藏文：བཛྲ་ཛཱ་ལ་，梵文天城體：वज्र जाल，梵文羅馬擬音：Vajra Jāla，漢語字面意思：金剛網），心中想著水的所有形態都變成金剛的形態，互相粘連，水變成唯一的金剛形態，分四個時段，直到觸覺徵兆出現。
【English Translation】 When entering (the ritual), due to the descent of wisdom, for worldly accomplishments such as treasures, it is enough to combine (wisdom) with them to achieve them. As for other accomplishments, they are achieved by meditating until the signs appear as described earlier. Here, Master Sangye Sangwa believes that when practicing the four mudras, except for practicing by incorporating the wisdom being into oneself, for all practices of worldly and transworldly accomplishments, one should abide in the pride of one's own samaya being, without incorporating the wisdom being into oneself, but placing it in front and practicing by making offerings and so on. Other masters, however, believe that one should first incorporate the wisdom being into one's own samaya being, and then practice the accomplishment. They first explain the views of other schools and then refute them. For all practices of accomplishment, one must first perform the yoga of one's own deity, which is what all masters agree on. In order to achieve special Dharma benefits such as eliminating the poverty of oneself and others, if one practices the accomplishment of extracting treasures, then in the first chapter it says: 'A vajra form dwells in the treasure, one should contemplate it in the heart. If one contemplates it dwelling on the earth, one will see all the treasures.' One should act accordingly, that is, in one's own heart, contemplate a moon in a treasure vase, and on the moon, a five-pronged vajra, reciting 'Oṃ Vajra Nidhi', until signs appear. Signs refer to tactile and visual signs. Once the signs appear, one should immediately continue reciting and contemplating. After that, go to the place where one hopes there is a treasure, make offerings to the deity, give torma to the spirits, and bind and protect the treasure and the place with the mantra and mudra of the vajra iron chain. Then, by contemplating and reciting, the treasure will appear, and then dig and take it out. Similarly, contemplate a vajra in the sky, and transform oneself into various vajras. Through contemplation and recitation, if one knows where the two vajras fall, one knows that there is a treasure there. Or, contemplate one's tongue as a vajra, and through recitation and contemplation, one will truthfully say, 'It is here.' It is also said in the sutra. If one practices the accomplishment of not sinking in water, then at the water's edge of a river, etc., or in any place one desires, place a large Khampa container filled with water, reciting 'Vajra Jāla' (藏文：བཛྲ་ཛཱ་ལ་，梵文天城體：वज्र जाल，梵文羅馬擬音：Vajra Jāla，漢語字面意思：金剛網), thinking that all forms of water have become the form of vajra, sticking to each other, and the water has become the single form of vajra, in four sessions, until tactile signs appear.
ཐོང་གི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་རྐང་ལག་གིས་རེག་པར་བྱར་རུང་ཞིང་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བར་སྲ་བར་གྱུར་པར་བྱ་ལ། དེར་རིགས་གང་རུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་བྲིས་ཏེ་སྔོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་བྱས་ནས་མཚན་གཅིག་ཐོག་ཐག་ཏུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ནམ་ཆུའི་སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆུའི་སྟེང་ནས་འགྲོ་འཆག་སོགས་བྱའོ། །ནམ་མཁའི་རྡུལ་རྣམས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཐེམ་སྐས་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་རྐང་ལག་གིས་རེག་ཏུ་རུང་བར་གོམས་པར་བྱ་བ་སོགས་སྔར་བཞིན་བྱས་པས་རི་རབ་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་ནུས་སོ། །རིག་སྔགས་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ནི། མཆོད་པའི་ཆོ་ག་རྒྱས་པར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམས་ནས། བཛྲ་དྷ་ར་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་བཞི་གང་རུང་བཟླས་ཤིང་དུམ་བུ་སོ་སོའི་རིགས་དང་མཐུན་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་གི་གཟུགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པར་བསམས་ནས་རེག་མཐོང་གི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་དང་པའི་ལྷ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་ཏེ་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདིས་གནས་ན་རང་གི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་ནས་ཇི་ལྟར་བསྒོམས་པའི་རིག་སྔགས་འཆང་གི་དངོས་གྲུབ་སྟེར་རོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་དུ་མ་ཞིག་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་ 3-2-102a འདོད་ན་རང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་གང་རུང་གི་སྐུར་བསྐྱེད། བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་། ནམ་མཁའི་ངོས་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཕྲ་མོས་ཁྱབ་པར་བསམ། དེ་ནས་རླུང་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་ན་དེ་ཐམས་ཅད་གསལ་བར་བསམས་ལ་རླུང་ནང་དུ་སྡུད་པའི་ཚེ་མར་གསར་བྱེ་མའི་ནང་དུ་ཐིམ་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྙིང་གར་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལས་གཞན་མེད་པར་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་སྒོ་གསུམ་གྱི་གནས་ངན་ལེན་བཏུལ་བས་རང་གཞན་གྱིས་མཐོང་གི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས་མཚན་མ་དེ་བྱུང་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་སོགས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་བྱས་པས། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་འཛིན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རིག་སྔགས་འཆང་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་དང་བདག་གཉིས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་བྱས་ཏེ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྒོ་གསུམ་ལ་གནོད་པ་སྤངས་ཏེ་བསྒོམ་མོ། །དབུགས་ཕྱིར་འབྱིན་པའི་ཚེ་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་ཁོངས་ཐམས་ཅད་གང་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་དབང་པོ་དང་དྲན་པའི་ཡུལ་དུ་འོང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བསམ་མོ། །དེ་དག་ལ་སེམས་པ་ནའང་འདི་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུ
【現代漢語翻譯】 在出現徵兆之前持續禪修。然後，使手腳變得可以觸控，變得像金剛一樣堅硬。在那裡，繪製任何種姓的壇城，完成先前需要完成的儀式，然後一心一意地安住於三摩地。然後，當想要在水面上行走時，顯現這個三摩地，保持平靜，就可以在水面上行走或站立。將天空中的塵埃觀想為各種金剛，使之成為一個金剛的階梯，使手腳可以觸控，像以前一樣練習，就能到達須彌山頂等地方。爲了成就持明者的悉地，要盛大地進行供養儀式，觀想金剛橛，唸誦金剛持等四種心咒中的任何一種，並觀想與每個部分的種姓相符的完整的持明者形象安住在月亮上，在出現可以觸控和看見的徵兆之前持續禪修。然後，首先供養本尊，如果一心一意地安住于這個三摩地，那麼自己的智慧本尊就會降臨，並賜予如所觀想的持明者的悉地。據說，通過這種方式，可以成就許多共同的悉地。如果想要成就殊勝的悉地，那麼將自己觀想為五如來中的任何一位的形象，唸誦『金剛界』（藏文：བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་，梵文天城體：वज्रधातु，梵文羅馬擬音：vajradhātu，漢語字面意思：金剛界），並觀想整個天空都被微小的佛身所充滿。然後，當氣息呼出時，觀想一切都變得清晰，當氣息吸入時，就像酥油融入沙子中一樣，將一切都攝入自己的心中。像這樣，不間斷地努力禪修，通過調伏身語意的惡業，在自己和他人能夠看見之前持續禪修，當出現徵兆時，像先前所說的那樣繪製壇城等，就能成為持有圓滿佛陀形象的菩薩持明者。同樣，在如來部中，要以金剛薩埵等自己的本尊形象，以及自己與本尊無二無別的我慢來觀修，每天都要避免身語意的危害。當呼出氣息時，要觀想自己的本尊形象充滿整個天空。特別是，對於進入感官和記憶中的一切，都要觀想為自己本尊的形象。在思考這些時，也要這樣想：『這一切都是由我的分別念所產生的。』 3-2-102a
【English Translation】 Meditate continuously until signs appear. Then, make the hands and feet touchable and as hard as a vajra. There, draw a mandala of any lineage, complete the rituals that need to be done beforehand, and then abide in that samadhi with one-pointed concentration. Then, when you want to walk on water, manifest this samadhi, remain calm, and you can walk or stand on the water. Visualize the dust in the sky as various vajras, make it into a vajra staircase, make it touchable by hands and feet, practice as before, and you will be able to go to the top of Mount Meru and other places. To accomplish the siddhi of a vidyadhara, perform an elaborate offering ritual, visualize a vajra dagger, recite any of the four heart mantras of Vajradhara, and visualize the complete form of a vidyadhara that corresponds to the lineage of each part residing on the moon, and meditate continuously until signs that can be touched and seen appear. Then, first offer to the deity, and if you abide in this samadhi with one-pointed concentration, your own wisdom deity will descend and grant the siddhi of the vidyadhara as you have visualized. It is said that in this way, many common siddhis can be accomplished. If you want to accomplish the supreme siddhi, then visualize yourself as the form of any of the five Tathagatas, recite 'Vajradhatu' (藏文：བཛྲ་དྷཱ་ཏུ་，梵文天城體：वज्रधातु，梵文羅馬擬音：vajradhātu，漢語字面意思：Diamond Realm), and visualize the entire expanse of the sky filled with tiny Buddha bodies. Then, when the breath goes out, visualize everything becoming clear, and when the breath comes in, like ghee dissolving into sand, gather everything into your heart. Like this, diligently strive to meditate without interruption, by subduing the misdeeds of body, speech, and mind, meditate continuously until you can be seen by yourself and others, and when signs appear, draw a mandala and so on as described before, and you will become a bodhisattva vidyadhara holding the form of a complete Buddha. Similarly, in the Tathagata family, meditate with the pride of your own deity's form, such as Vajrasattva, and the inseparability of yourself and the deity, avoiding harm to body, speech, and mind each day. When exhaling, visualize your own deity's form filling the entire expanse of the sky. In particular, visualize everything that comes into the senses and memory as the form of your own deity. When thinking about these, also think like this: 'All of this arises from my conceptual thoughts.'
ང་བ་སྟེ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བ་མེད་ཀྱི། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་ཡིད་རླུང་དང་བཅས་པ་སླར་བསྡུས་ནས་རང་གི་ལྷ་ལ་དམིགས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པའི་མཐར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཚན་མ་རྙེད་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་མཆོད་ཅིང་མཚན་ཐོག་ 3-2-102b ཐག་གཅིག་ཏུ་གནས་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་ན། རང་གི་ལྷ་བྱོན་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཟུགས་གྲུབ་པ་དེ་ལ་སྩོལ་ལོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་སྲོག་རྩོལ་བཀག་ནས་སྒོམ་པར་བཤད་དོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ལ་སྒོམ་པ་ཞན་པས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དངོས་གྲུབ་མ་ཐོབ་ནའང་མངོན་ཤེས་དང་ཚེ་དང་སྟོབས་དང་ལུས་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ནན་ཏན་མ་བྱས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་པའི་དངོས་གྲུབ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་གདུལ་བྱ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ཐོག་མར་གྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་བཟང་ཤོས་ཤིག་ཏུ་སྣང་ལ། བྱ་སྤྱོད་ལ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རིག་འཛིན་གྱི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལུས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོར་སྣང་ངོ་། ། ༈ བཟླས་བརྗོད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། བཟླས་བརྗོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པས་ནི་རང་ལྷར་སྒོམ་པ་བྱས་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ་དེའི་རིགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟླ་བ་བཞིར་ཞག་རེ་རེ་ལ་ཐུན་བཞི་བཞིར་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རེ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་བས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་རང་གི་ལྷའི་རི་མོའི་སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གང་ཡིན་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་ཟླ་བ་བཞིར་ཐུན་བཞི་རེ་རེ་ལ་སྔར་ལྟར་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པའི་མཐར། མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ན་ནམ་ལངས་པ་དང་རང་གི་ལྷའི་གཟུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་བོ། །དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པར་འདོད་ན་སྔར་བཞིན་དུ་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་གཏང་། དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་རི་མོའི་གཟུགས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཐུན་བཞི་རེ་རེར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་དམ་ཚིག་གི་ 3-2-103a ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས། དེ་མི་དགྲོལ་བར་བཟླས་པ་བྱ་སྟེ། སྤྱིར་ན་སྔགས་འབུམ་སོང་སོང་དུ་བཟླས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་ཏེ་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱ་སྟེ་དེའི་ཚེ་དུབ་ན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་དགྲོལ་ལ་སྐྱོ་བ་སངས་པ་དང་ཡང་བཅིང་ལ་བཟླའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དམ་རྒྱ་དེ་སྤྱི་བོར་བཅིངས་ནས་འབར་བར་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ལས་འཕར་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འཕར་བ་ན་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ནས་སྟེགས་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་ནུས་པར་འགྱུར་རོ།
【現代漢語翻譯】 我認為，我（梵文：ahamkara，ego）正如被分析的那樣，各自顯現，但如果用理性和經典來分析，它實際上並不存在。然後，將意念連同氣息一起收回，專注于自己的本尊。像這樣習慣之後，如前所述獲得征相時，繪製壇城並供養，然後專心致志地安住於徵相之上，進行禪修和唸誦。這樣，自己的本尊就會顯現，並賜予自己本尊的身、大手印（梵文：Mahamudra）之形。在這兩種情況下，都說要控制呼吸來進行禪修。即使在這兩種情況下，由於禪修不夠，沒有獲得如所說之成就，但即使不努力，也能成就神通、長壽、力量和美好的身體等成就。據說，這樣成就的成就，對於瑜伽續部的最上等調伏對像來說，似乎是最初成就的最好成就之一。對於行續部來說，這似乎是如前所述的持明成就之身體大成就。 接下來是念誦成就法。第二種是通過唸誦來成就成就，首先要禪修自己的本尊，然後唸誦如來或其部族的種子字（藏文：སྙིང་པོ།，梵文天城體：गर्भ，梵文羅馬擬音：garbha，漢語字面意思：胎藏）四個月，每月每天四座，每座一百零八遍，以此來圓滿前行。然後，如果想要成就最勝成就，那麼在自己本尊的畫像前，首先進行自己本尊的瑜伽，然後四個月，每月每天四座，如前一樣唸誦。最後，專心致志地念誦，黎明時分，就能獲得自己本尊之形的成就。如果想要成就三昧耶手印（梵文：Samaya-mudra）的成就，那麼如前一樣首先進行前行。然後，在自己本尊的畫像前，每座四次，結如來部族之明妃金剛母的三昧耶手印，不解開手印地進行唸誦，一般來說，要念誦一百萬遍咒語。然後，結著那個手印，專心致志地念誦，那時即使疲倦，也要不解開手印，待疲勞消散后再結印唸誦。像這樣一心一意地，將那個手印結于頭頂，如果看到它燃燒，那時手印就會跳動起來。像這樣跳動起來時，只要結著手印做個手勢，就能毫不費力地在空中行走。
【English Translation】 I think that I (Sanskrit: ahamkara, ego), as analyzed, appears separately, but if analyzed with reason and scripture, it does not actually exist. Then, withdrawing the mind along with the breath, one should focus on one's own deity. After becoming accustomed to this, when the signs are obtained as previously described, one should draw a mandala and make offerings, and then single-mindedly abide in the sign, meditating and reciting mantras. In this way, one's own deity will appear and bestow the form of one's own deity, the Great Seal (Sanskrit: Mahamudra). In both of these cases, it is said that one should meditate while restraining the breath. Even in these two cases, if one does not attain the actual accomplishment as described due to weak meditation, it is said that accomplishments such as clairvoyance, longevity, strength, and a beautiful body will be accomplished even without effort. It seems that the accomplishment thus achieved is one of the best accomplishments initially achieved by the supreme disciples of the Yoga Tantra. For the Action Tantra, it seems to be the great accomplishment of the body, which is the accomplishment of the Vidyadhara as previously described. Next is the method of accomplishing attainments through recitation. The second is to accomplish attainments through recitation, first meditating on one's own deity, and then reciting the essence (Tibetan: སྙིང་པོ།，Sanskrit Devanagari: गर्भ，Sanskrit Romanization: garbha，Chinese literal meaning: womb) of the Tathagata or its family for four months, four sessions each day, one hundred and eight times each session, thereby completing the preliminary practice. Then, if one wishes to accomplish the supreme attainment, one should first perform the yoga of one's own deity in front of the painted image of one's own deity, and then recite as before for four months, four sessions each day. Finally, if one recites single-mindedly, at dawn one will obtain the attainment of the form of one's own deity. If one wishes to accomplish the attainment of the Samaya-mudra, one should first perform the preliminary practice as before. Then, in front of the painted image of one's own deity, four times each session, one should bind the Samaya-mudra of Vajramatri, the consort of the Tathagata family, and recite without unbinding the mudra. In general, one should recite one hundred thousand mantras. Then, binding that mudra, one should recite single-mindedly. At that time, even if one is tired, one should not unbind the mudra, and after the fatigue has dissipated, one should bind it again and recite. In this way, with one-pointed mind, if one binds that mudra on the crown of the head and sees it burning, at that time the mudra will jump. When it jumps like this, just by making a gesture with the mudra bound, one will be able to walk in the sky without obstruction.
།དམ་རྒྱ་དེ་སྨིན་མཚམས་སུ་བཅིངས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ལས་གཡོ་བར་མཐོང་ན་དེའི་ཚེ་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་གང་འདོད་པའི་གཟུགས་སུ་གཞན་ལ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྙིང་གའི་ཕྱོགས་སུ་བཟུང་ཤིང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་ལས་འཕར་ན་ནི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་པ་ཙམ་གྱིས་མི་སྣང་བའི་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་བོ། །ཅི་སྟེ་ཕྱག་རྒྱ་དེས་སྒྲ་འབྱིན་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་ཀྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་དམ་གང་རུང་བཅིངས་ནས་རང་གི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ན་སོ་སོའི་གཞུང་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ལས་རྣམས་བྱེད་ནུས་སོ། །ཡང་ཟླ་བ་བཞིར་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་གཏང་ཞིང་དེ་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་ཟླ་གཅིག་ལ་ཐུན་བཞི་དང་དེ་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ནས། གོ་ཆ་དང་དབྱུག་པ་དང་སྐུད་པ་དང་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཐལ་བ་དང་། ཡུངས་ཀར་དང་། རྡོ་རྗེ་དང་ཕུར་བུ་དང་མདའ་དང་གཞུ་དང་རལ་གྲི་དང་བྱི་བྲུན་ལ་སོགས་པའི་རྫས་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་སོ་སོའི་སྔགས་སམ། ཡང་ན་རང་གི་ལྷའི་ 3-2-103b སྔགས་ཀྱིས་བཏབ་པ་ལུས་ལ་བཏགས་སམ་ལག་པར་བྱིན་ན་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་དང་ཁྱེའུ་གདོན་གྱིས་ཟིན་པ་དང་། མི་དང་མི་མ་ཡིན་དང་གདོན་གྱི་རིགས་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་དུ་དོགས་པ་དང་། གནོད་པ་བྱེད་པ་དག་ལས་སྲུང་ཞིང་གནོད་པ་དང་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །གྲོང་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་ཡུལ་འཁོར་ལ་སོགས་པར་དགྲ་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དང་མེ་དང་ཆུའི་འཇིགས་པ་དང་། ཡམས་དང་ནད་ཀྱི་གནོད་པ་དག་བྱུང་དུ་དོགས་ན་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བསྲུང་བ་བྱས་ན་འཇིགས་པ་དེ་དག་ལས་ཐར་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དགེ་མི་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པར་འདོད་ནས་དབབ་པར་འདོད་ན། ཙནྡན་དཀར་དམར་གང་རུང་དག་པའི་ཆུ་དང་སྦྱར་ཏེ་ལྡེ་གུར་བྱས་པ་ལ་སྔགས་ལན་ཅིག་བཟླས་པས་རེག་པའམ། ཡང་ན་རྡོ་རྗེ་དང་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པའམ། ལུགས་མ་ལ་སོགས་པས་རེག་སྟེ་ཕབ་ན་བབས་ནས་གང་ཡིན་སྨྲ་ཞིང་གདོན་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་དོ། །ཟངས་མ་དང་གྱོ་མོ་དང་ཤིང་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་ཕབ་ན་འབབ་པར་འགྱུར་ཞིང་། རྫས་སྟོར་བ་གང་ན་འདུག་པར་འགྲོ་བའམ་གང་གིས་ཁྱེར་བ་དེ་སྟོན་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིམ་པ་གསུམ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་ཐ་མ་ལ་རྨ་བྱའི་མཇུག་མ་སྡམས་པའི་ནང་དུ་ཤིང་ལས་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞུག་ལ་སྤྱི་བོར་བཅིང་། དེ་སེམས་མ་རྡོ་རྗེ་མའི་དམ་རྒྱས་མནན་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཐམས་ཅད་ཞུགས་ཀྱི་བར་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་ལ། རྟགས་བྱུང་ཕྱིན་ཆད་སྒྲོ་དེ་བསྐོར་བས་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ཐམས་ཅད་སྟོན་ནུས་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་པའི་དགོས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་སྟོན་པ་དང་། ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་འ
【現代漢語翻譯】 如果將手印結于眉間並進行唸誦，當看到它移動時，僅結此手印就能向他人示現自己想要的形象。如果將手印置於心間並唸誦，當它跳動時，僅結此手印就能獲得隱身的成就。如果此手印發出聲音，那麼結所有如來部諸尊各自的三昧耶手印，或任何一個手印，並唸誦自己的心咒，就能做到各自經典中所說的所有事業。 此外，先進行為期四個月的近修，然後在自己的本尊面前，一個月內每天修四座，之後整夜不間斷地念誦。對盔甲、手杖、絲線、芥子粉、芥子、金剛杵、橛、箭、弓、劍、柳枝等任何物品，唸誦各自的咒語，或者自己本尊的咒語加持后，佩戴在身上或放在手中，就能保護被男女老少鬼神附身者，以及防範人與非人及鬼神類的傷害，使之從一切損害和恐懼中解脫。如果鄉村、城鎮、地方等處，擔心發生敵軍入侵、外來侵擾、水火災害、瘟疫疾病等，如前一樣進行防護，就能從這些恐懼中解脫。 此外，如果想知道善與非善等，想要降神，就將白色或紅色的檀香與凈水混合製成藥膏，唸誦咒語一遍后觸控，或者結金剛杵、鐵鉤等手印，或者用顱碗等觸控后降神，神靈就會降臨並說出真相，從而平息鬼神等。如果用銅、瓦、木等製成的瓶子，如前一樣進行降神，神靈就會降臨，並能指出丟失的物品在哪裡，被誰拿走。 同樣，按照前面所說的三種次第進行修持，最後將孔雀尾巴紮緊，在裡面插入木製金剛杵，結于頭頂。用薩瑪金剛母的手印按住，唸誦所有手印的咒語直到出現徵兆。一旦出現徵兆，轉動羽毛，自己就能示現一切形象，示現世間的一切所需，以及示現十方諸佛。
【English Translation】 If the mudra is bound at the space between the eyebrows and recitation is performed, when it is seen to move, then at that time, merely by binding the mudra, one will be able to show others whatever form one desires. If it is held towards the heart and recitation is performed, and it throbs, then merely by binding that mudra, the siddhi of invisibility will be attained. If that mudra emits a sound, then by binding all the samaya mudras of all the deities of the Tathagata family individually, or any one of them, and reciting one's own essence mantra, one will be able to perform all the actions that are spoken of in their respective texts. Furthermore, first send forth the preliminary practice for four months, and then in front of one's own deity, perform four sessions a day for one month, and then recite continuously throughout the night. By consecrating any substance such as armor, a staff, thread, mustard powder, mustard seeds, a vajra, a kīla, an arrow, a bow, a sword, or a willow branch with their respective mantras, or with the mantra of one's own deity, and attaching it to the body or giving it to the hand, one will protect men, women, and children who are possessed by spirits, and guard against harm from humans, non-humans, and classes of spirits, and one will be liberated from all harm and fear. If there is fear of enemy invasion, external aggression, fire and water disasters, or harm from epidemics and diseases in villages, towns, and regions, then by performing protection as before, one will be liberated from those fears. Furthermore, if one wishes to know whether something is virtuous or non-virtuous, and wishes to invoke a deity, then by mixing either white or red sandalwood with pure water and making a paste, and touching it while reciting the mantra once, or by binding mudras such as the vajra and hook, or by touching it with a skull cup and so forth, the deity will descend and speak the truth, thereby pacifying spirits and so forth. If one invokes a deity on a vase made of copper, earthenware, wood, and so forth, as before, the deity will descend, and one will be able to show where lost objects are, where they are going, or who has taken them. Likewise, by performing the three stages as previously explained, at the end, one binds a wooden vajra inside a tied peacock tail feather to the crown of the head. Pressing down on it with the samaya mudra of Semama Vajradhatu, one recites all the mudras until a sign appears. Once a sign appears, by turning the feather, one will be able to show all forms oneself, show all the needs of the world, and show the victorious ones of the ten directions.
ཁོར་ 3-2-104a བཅས་སྟོན་ཞིང་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་ཡང་སྟོན་པར་ནུས་སོ། །ཟླ་བ་བཞིའི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་ནས་རང་གི་ལྷའི་སྤྱན་སྔར་སྔར་གྱི་དམ་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་དུས་བཞིར་བཟླས་བརྗོད་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བྱས་པ་ཟིན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ནས་མཚན་ཐོག་ཐག་གཅིག་ཏུ་དམ་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་བཟླས་བརྗོད་བྱས། ཕྱག་རྒྱ་འབར་བར་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གང་དབང་དུ་བྱ་བར་འདོད་པ་དེའི་སེམས་སུ་ཞུགས་ཤིང་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་ནས་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པ་དེ་དབང་དུ་འགྱུར་ཏེ། བསྲུང་བ་དང་དབབ་པ་དང་དབང་དུ་བྱ་བའི་ལས་སོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་འགྲུབ་པའི་ཚུལ་རྣམས་ཨ་བ་ཏ་ར་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་དག་ལ་འདུག་སྟངས་དང་བཟླས་རྗོད་ཀྱི་སྒྲ་འདོན་ལུགས་དང་། ཡིད་ཀྱི་བསམ་པ་དང་ལྟ་བའི་ཚུལ་བཞི་དང་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་དང་ཚོགས་བསག་པ་དང་། བགྲང་ཕྲེང་དང་ལག་པས་འདྲེན་ཚུལ་སོགས་རྒྱུད་རྣམས་ནས་བཏུས་ཏེ་ཆོ་ག་ཚང་བར་ཨ་བ་ཏ་ར་རྩ་འགྲེལ་ལས་བཤད་དོ། ། ༈ སྦྱིན་སྲེག་གིས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། སྡིག་པ་ཞི་བ་དང་རིགས་རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབ་ཁུང་སོ་སོར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྔོན་དུ་སོང་བས་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ཏེ་རང་ངམ་གཞན་ལ་སྡིག་པ་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བྱུང་བྱུང་གི་བར་དུ་བྱས་ནས་ལས་སོ་སོ་སྒྲུབ་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དང་པོར་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་འབྱུང་གནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཐུན་བཞིར་མཚན་མ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་དེ་ནུས་པ་རྙེད་པ་དང་། དེ་ནས་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་ 3-2-104b གྱིས་གཅོད་པའི་ཚུལ་འདི་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མ་གསུམ་ལ་ཤེས་དགོས་ཀྱི། རླུང་དང་བཟླས་པ་དང་སྟོང་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྣམས་ལ་གཅིག་དྲིལ་བྱས་པས་ལམ་བགྲོད་པར་འདོད་ན་མི་རུང་ངོ་། །འདི་དག་ལ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་གནད་རྫོགས་པ་དང་། རྫོགས་རིམ་གྱི་གནད་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་བསྒྲུབས་ནས་ལམ་བགྲོད་དགོས་ལ། དེའི་གནད་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུམ་བུ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་ལུགས་རྒྱུད་ན་འཐོར་བ་རྣམས་ལེགས་པར་བསྡུས་ནས་སྟོན་པའི་ཨ་བ་ཏ་ར་དང་། དེའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་ལས་མདོ་ཙམ་ཞིག་བླངས་ཏེ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་གྱུར་པ། །དཔལ་ལྡན་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འོ་མའི་མཚོ། །མཁས་པ་གསུམ་གྱི་གཞུང་གི་སྲུབ་ཤིང་གིས། །ལེགས་པར་བསྲུབས་ལས་བྱུང་བའི་བདུད་རྩི་མཆོག །དྲི་མེད་དབང་གིས་སྨིན་ཞིང་སྡོམ་ལ་གནས། །དེ་ཡིས་ཐུན་བཞིར་བཟླས
【現代漢語翻譯】 並且能夠示現自己為佛陀之身。在進行四個月的閉關之後，在自己的本尊面前，首先束縛先前的誓言，然後在接下來的一個月里，每天唸誦一百零八遍。繪製壇城后，以名字作為約束，束縛誓言並進行唸誦。在看到火焰的印相之後，如果想要控制任何眾生，就進入那個眾生的心中，然後依附於他並進行唸誦，這樣就能控制他。這就是息災、增益和懷柔的事業。如慈愛等的等持，通過唸誦也能成就，這些方法在《阿瓦塔拉》中有詳細說明。對於這些，包括坐姿、唸誦的發音方式、意念和觀想的方式這四種，以及各自的誓言、積累資糧、念珠和手勢等，都是從各續部中收集而來，並在《阿瓦塔拉》的根本和註釋中完整地闡述了儀軌。 ༈ 通過火供成就悉地的方法。 第三，對於息滅罪業和增長種姓等不同的火爐，首先進行本尊瑜伽，然後每天進行火供，直到自己或他人出現息滅罪業等徵兆為止，這樣就能成就各種事業。因此，首先要凈化悉地之源的誓言和律儀，然後努力進行有或無徵兆的四座瑜伽，從而獲得能力。之後，通過成就共同和不共同的悉地來斷除道路。這種方法需要了解下三部續。如果想要將氣、唸誦、空性和本尊瑜伽融合在一起以行道，那是不行的。因為這些缺乏生起次第的要點和圓滿次第的要點，所以必須通過成就特殊的悉地來行道。爲了瞭解這些要點，以第一品為主，將續部中分散的成就悉地的方法很好地收集起來並進行闡述的《阿瓦塔拉》，以及由導師嘉瓦多吉（Kelsang Dorje）所著的註釋，從中提取了一些內容進行講解。 在此說道： 瑜伽續部中最為殊勝的， 即是吉祥的彙集之乳海。 由三位智者的論著之杵， 充分攪動而產生的甘露精華。 無垢之灌頂成熟且安住于律儀， 以此於四座中唸誦。
【English Translation】 And also be able to manifest oneself as the body of a Buddha. After completing a four-month retreat, in front of one's own deity, first bind the previous vows, and then in the following month, recite one hundred and eight times each day. After drawing the mandala, bind the vows with the name as a constraint and perform the recitation. After seeing the sign of the blazing fire, if one wishes to control any sentient being, enter into the mind of that being, then attach to him and perform the recitation, and thus one will be able to control him. These are the activities of pacifying, increasing, and subjugating. Samadhi such as loving-kindness can also be accomplished through recitation, and these methods are explained in detail in the 'Avatara'. For these, including the four aspects of posture, the manner of uttering the recitation, the intention and the manner of visualization, as well as the respective vows, accumulation of merit, rosary, and hand gestures, etc., are collected from various tantras and fully explained the rituals in the root and commentary of 'Avatara'. ༈ The method of accomplishing siddhi through fire puja. Third, for different hearths such as pacifying sins and increasing lineage, first perform the deity yoga, and then perform fire puja every day until signs of pacifying sins, etc., appear in oneself or others, and thus one can accomplish various activities. Therefore, one must first purify the vows and commitments that are the source of siddhi, and then strive to perform the four sessions of yoga with or without signs, thereby gaining power. After that, one must cut off the path by accomplishing common and uncommon siddhis. This method requires understanding the lower three tantras. If one wants to integrate prana, recitation, emptiness, and deity yoga together to travel the path, that is not permissible. Because these lack the key points of the generation stage and the key points of the completion stage, one must travel the path by accomplishing special siddhis. In order to understand these key points, taking the first chapter as the main focus, the 'Avatara', which collects and explains well the methods of accomplishing siddhis scattered in the tantras, and the commentary written by the teacher Kelsang Dorje, from which some content has been extracted and explained. Here it is said: The most supreme of all the Yoga Tantras, Is the ocean of milk that is the collection of glorious ones. With the churning stick of the treatises of the three wise ones, The essence of nectar that arises from thorough churning. Matures through immaculate empowerment and abides in vows, With this, recite in the four sessions.
་ཤིང་བསྒོམས་པ་ཡིས། །ལྷག་པའི་ལྷ་ཡི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ནི། །རང་གི་སྒོ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བྱེད་པའི། །རྣལ་འབྱོར་གསུམ་གྱི་སེམས་ནི་ལེགས་སྦྱངས་པས། །དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་གསུམ་གང་རུང་དུ། །ཞུགས་ནས་རང་གི་ལྷ་ཡིས་མཆོག་བསྩོལ་བས། །ལམ་བཟང་བདེ་བླག་བགྲོད་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བའི་རིམ་པ་དང་། །ཆོག་ཁྲིགས་རིམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཤེས་པ་ལ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དོན་ཤེས་པར་སྨྲ་མོད་ཀྱང་། །ལམ་གྱི་གནད་རྣམས་ད་གདོད་བཙལ་དགོས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་བགྲོད་ 3-2-105a པའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་བཞི་པའོ།། ༈ །། ༈ རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ། གསུམ་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ་དང་། ལམ་གྱི་གོ་རིམ་བཤད་པ་དང་། གོ་རིམ་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་བཤད་པའོ། ། ༈ ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བཤད་པ། དང་པོ་ནི།འདིར་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་འཆད་ན་དོན་ཚན་དུ་ཞིག་ཏུ་སྡུད་སྙམ་ན། དོན་ཚན་འདི་དང་འདིར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྡུད་དོ་ཞེས་སྤྱིའི་ཆིངས་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་མཁས་པ་དག་གིས་བྱས་པ་རྣམས་ཤེས་ན། རྣམ་དཔྱོད་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བློ་གྲོས་འཕེལ་བས་དེའི་སྒོ་རྣམས་བརྗོད་ན། སློབ་དཔོན་སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེའི་ལམ་རིམ་ལས། སྔོན་དུ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་བཤད་ནས་དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་རིམ་སྟོན་པ་ན་ཆོ་ག་ལྔར་བསྡུས་ཏེ། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དབང་གི་ཆོ་ག་དང་། སྨིན་པ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དམ་ཚིག་བསྲུང་བའི་ཆོ་ག་དང་། བླ་མ་ལས་རྒྱུད་མཉན་ནས་མཚན་ཉིད་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་དང་། བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་སེམས་སྦྱང་བའི་ཆོ་ག་དང་། དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཐབས་སྤྱོད་པ་དག་པའི་ཆོ་ག་སྟེ། དེའི་ལམ་རིམ་ལས། སྐལ་བ་དང་ལྡན་གང་ཟག་གིས། །བླ་མ་དམ་པར་གྱུར་པ་ལ། །སེམས་བསྐྱེད་སྡོམ་བླང་དབང་ནོད་ཅིང་། །དེ་ཉིད་བསྲུང་དང་མཚན་ཉིད་ཤེས། །སེམས་སྦྱང་སྤྱོད་པ་དག་པ་དང་། །ཆོ་ག་ལྔ་ཡི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོ། །རྒྱན་བདུན་དགྲོལ་བ་ལས་ནི། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཚུལ་གང་ལ་ཡང་། །རྒྱུད་ཚུལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྣང་། །རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་དང་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ཅེས་མཁས་པས་བཤད། །ཅེས་དང་། རྣལ་འབྱོར་བླ་མའི་རྒྱུད་འཛིན་པས། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་རག་ 3-2-105b ལས་ཏེ། །ས་བོན་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་ལྔ། །སྤང་བླང་བྱེ་བྲག་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ནས་རིམ་པར་དབང་བླངས་ཏེ། །ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འཇུག་པར་བྱ། །དང་པོ་ཉན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཚིག་གི་རྒྱུད་ལ་ཐོས་པ་བསྐྱེད། །དེ་ནས་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་
【現代漢語翻譯】 通過觀修本尊，將殊勝本尊的'身語意'（藏文：སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ནི།），與自身的'三門'（藏文：སྒོ་གསུམ་，指身、語、意）合一，精進修持三種瑜伽之心，無論進入何種成就之'三門'（藏文：སྒོ་གསུམ་），皆能獲得本尊的加持，此乃通往解脫的坦途。因此，僅僅瞭解'手印'（藏文：ཕྱག་རྒྱ་）的結法和儀軌的次第，就自詡通曉瑜伽的真諦，實則對'道'（藏文：ལམ་）的關鍵之處尚未掌握。如今，我將'金剛持'（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文：वज्रधर，Vajradhara，持有金剛杵者）的甚深'道'（藏文：ལམ་）次第，以及所有秘密的關鍵進行剖析，闡述瑜伽續部的'道'（藏文：ལམ་）之次第。 瑜伽續部的'道'（藏文：ལམ་）之次第——第四章 瑜伽續部的'道'（藏文：ལམ་）之次第 第三部分：'無上瑜伽'（藏文：རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་）之'道'（藏文：ལམ་）的次第，分為三點：闡述'道'（藏文：ལམ་）的總體綱要；闡述'道'（藏文：ལམ་）的次第；闡述具有次第的'道'（藏文：ལམ་）本身。 闡述'道'（藏文：ལམ་）的總體綱要 首先，在此闡述'無上瑜伽'（藏文：རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་）之'道'（藏文：ལམ་）的次第時，若問應歸納為多少要點？智者們對於如何歸納'道'（藏文：ལམ་）的次第提出了許多不同的總體綱要，若能瞭解這些，便能增長智者的智慧，因此我將闡述這些方法。'導師'（藏文：སློབ་དཔོན་）'吉祥金剛'（藏文：སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེ）的'道'（藏文：ལམ་）次第中，先闡述了'波羅蜜多'（藏文：ཕར་ཕྱིན་）乘的'道'（藏文：ལམ་）次第，然後闡述了'密咒'（藏文：སྔགས་）乘的'道'（藏文：ལམ་）次第，並歸納為五個'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）：使未成熟者成熟的'灌頂'（藏文：དབང་）'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）；使已成熟者不退失的'誓言'（藏文：དམ་ཚིག་）守護'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）；聽聞上師的傳承，從而瞭解其特性的'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）；成就'菩提'（藏文：བྱང་ཆུབ་）的'修心'（藏文：སེམས་སྦྱང་）'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）；以及使之達到圓滿的'清凈行'（藏文：སྤྱོད་པ་དག་པ་）'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）。其'道'（藏文：ལམ་）次第為：具'緣'（藏文：སྐལ་བ་）之人，應于殊勝上師處，生起'菩提心'（藏文：སེམས་བསྐྱེད་），受持'律儀'（藏文：སྡོམ་བླང་），接受'灌頂'（藏文：དབང་ནོད་），守護'誓言'（藏文：དམ་ཚིག་），瞭解其特性，'修心'（藏文：སེམས་སྦྱང་），行持'清凈行'（藏文：སྤྱོད་པ་དག་པ་），此乃五種'儀軌'（藏文：ཆོ་ག་）之特性。 《七寶藏論釋》中提到：無論何種瑜伽續部，其續部的法理都可歸納為三種：'因續'（藏文：རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་），'方便續'（藏文：ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད），'果續'（藏文：འབྲས་བུའི་རྒྱུད་）。持有'無上瑜伽'（藏文：རྣལ་འབྱོར་བླ་མ་）續部者，其'果'（藏文：འབྲས་བུ་）依賴於'因'（藏文：རྒྱུ་），如同種子一般，應瞭解五種人的取捨之別，然後依次接受'灌頂'（藏文：དབང་），進入'方便續'（藏文：ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་）。首先，通過聽聞的智慧，對詞句的傳承生起聽聞。
【English Translation】 By meditating on the deity, uniting the 'body, speech, and mind' (Tibetan: སྐུ་གསུང་ཐུགས་དང་ནི།) of the supreme deity with one's own 'three doors' (Tibetan: སྒོ་གསུམ་, referring to body, speech, and mind), and diligently cultivating the mind of the three yogas, one can enter any of the three doors of accomplishment and receive the blessings of the deity. This is the easy path to liberation. Therefore, merely knowing the formation of 'mudras' (Tibetan: ཕྱག་རྒྱ་) and the order of rituals, and claiming to understand the essence of yoga, is insufficient, as one has not yet grasped the key points of the path. Now, I will analyze the profound path of 'Vajradhara' (Tibetan: རྡོ་རྗེ་འཆང་, Sanskrit: वज्रधर, Vajradhara, the one who holds the vajra), and the key to all secrets, explaining the order of the path of the Yoga Tantra. The Order of the Path of the Yoga Tantra—Chapter Four The Order of the Path of the Yoga Tantra Part Three: The Order of the Path of 'Anuttarayoga' (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་), divided into three points: explaining the general outline of the path; explaining the order of the path; and explaining the path itself with its order. Explaining the General Outline of the Path Firstly, when explaining the order of the path of 'Anuttarayoga' (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་) here, if asked how many key points it should be summarized into? If one knows the many different general outlines that scholars have proposed for summarizing the order of the path, one can increase the wisdom of the wise. Therefore, I will explain these methods. In the path order of 'Teacher' (Tibetan: སློབ་དཔོན་) 'Auspicious Vajra' (Tibetan: སྐལ་བཟང་རྡོ་རྗེ), the path order of the 'Paramita' (Tibetan: ཕར་ཕྱིན་) vehicle is explained first, and then the path order of the 'Mantra' (Tibetan: སྔགས་) vehicle is explained, summarized into five 'rituals' (Tibetan: ཆོ་ག་): the 'initiation' (Tibetan: དབང་) ritual that ripens the unripe; the 'vow' (Tibetan: དམ་ཚིག་) protection ritual that prevents the ripened from degenerating; the ritual of listening to the lineage from the guru and thereby understanding its characteristics; the 'mind training' (Tibetan: སེམས་སྦྱང་) ritual that accomplishes 'bodhi' (Tibetan: བྱང་ཆུབ་); and the 'pure conduct' (Tibetan: སྤྱོད་པ་དག་པ་) ritual that brings it to completion. Its path order is: a person with 'karma' (Tibetan: སྐལ་བ་) should generate 'bodhicitta' (Tibetan: སེམས་བསྐྱེད་), take 'vows' (Tibetan: སྡོམ་བླང་), receive 'initiation' (Tibetan: དབང་ནོད་), protect 'vows' (Tibetan: དམ་ཚིག་), understand its characteristics, 'train the mind' (Tibetan: སེམས་སྦྱང་), and practice 'pure conduct' (Tibetan: སྤྱོད་པ་དག་པ་) at the supreme guru, these are the characteristics of the five 'rituals' (Tibetan: ཆོ་ག་). In the 《Commentary on the Seven Treasures》, it is mentioned: In any Yoga Tantra, the doctrine of the tantra can be summarized into three types: 'Cause Tantra' (Tibetan: རྒྱུ་ཡི་རྒྱུད་), 'Method Tantra' (Tibetan: ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད), and 'Result Tantra' (Tibetan: འབྲས་བུའི་རྒྱུད་). The holder of the 'Anuttarayoga' (Tibetan: རྣལ་འབྱོར་བླ་མ་) Tantra, its 'result' (Tibetan: འབྲས་བུ་) depends on the 'cause' (Tibetan: རྒྱུ་), like a seed, one should understand the distinction between acceptance and rejection of the five types of people, and then receive 'initiation' (Tibetan: དབང་) in order, and enter the 'Method Tantra' (Tibetan: ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་). First, through the wisdom of hearing, generate hearing about the lineage of words.
ཀྱིས། །ཚིག་དང་དོན་དུ་འབྲེལ་བ་བསླབ། །དེ་ནས་བསྒོམ་པའི་བློ་རྩལ་གྱིས། །དང་པོར་བསྐྱེད་པའི་རིམ་ལ་བསླབ། །དེ་རྗེས་རྫོགས་པ་མཐར་དབྱུང་སྟེ། །ཁ་སྦུབ་རྡོལ་དང་དུག་ཅན་གྱི། །སྐྱོན་རྣམས་སྤངས་ཏེ་རྒྱུན་གནས་ན། །ཆུ་ལུད་རྐྱེན་གྱིས་འབྲས་སྐྱེད་བཞིན། །འབྲས་བུ་མངོན་གྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ཅེས་རྒྱུ་རྒྱུད་ནི། སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་གང་ཟག་ལྔ་དབང་ཐོབ་པ་དང་། ཐབས་རྒྱུད་ནི། ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་དོན་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་རིམ་གཉིས་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་ཤྲཱདྡྷ་ཀ་ར་ཝཱརྨ་བཞེད་དེ། འདུས་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་རྒྱུད་གསུམ་དུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ། །དགྲ་ནག་གི་ལེའུ་དང་པོའི་འགྲེལ་བ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། གང་ཟག་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་དམ་ཚིག་དང་། དམ་ཚིག་ལ་བརྟེན་པ་དབང་བསྐུར་དང་། དབང་ཐོབ་པས་བསྙེན་པ་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་པ་སོང་བས་སྒྲུབ་པ་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་དང་། འབྲས་བུ་ཐོབ་པས་གཞན་དོན་བྱེད་པའི་ལས་ཚོགས་ཏེ་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ལ། མཆོག་མི་འགྲུབ་པའི་གང་ཟག་དམན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ལ་དམ་ཚིག་དང་། དབང་བསྐུར་དང་། བསྙེན་པ་དང་། ལས་ཚོགས་ཏེ་བཞིར་བསྡུས་ནས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི། ཆགས་ཅན་གྱི་ཐེག་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་རྣམས་བཞིར་ 3-2-106a བསྡུས་ཏེ། རྒྱུད་དང་གླེང་གཞི་དང་ངེས་པའི་ཚིག་དང་རྒྱུའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས། འདོད་ཆགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་གྱི་ནི། །དོན་གསལ་རྟོགས་ཕྱིར་བཤད་པར་བྱ། །རིགས་ལྔའི་སངས་རྒྱས་སྐྱེད་པ་ནི། །རྒྱུད་ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བརྗོད། །སླར་ཡང་རིགས་གཅིག་གྱུར་པ་ནི། །གླེང་གཞི་ཡིན་པར་རབ་ཏུ་བསྟན། །རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་གཟུང་བ་ཉིད། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །སྒེག་པ་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ནི། །རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཐེག་པས་འདོད་པ་ཁམས་སུ་ཚེ་དེ་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཞི་དཔེར་མཛད་ནས། ཆགས་ཅན་གྱི་ཐེག་པས་ཚེ་གཅིག་ལ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཚུལ་བཞི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མའི་ཚུལ་དང་པོ་ལ་མིའི་རྒྱུད་དུ་འཁྲུངས་པ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་འདི་ལ་ཡང་ཐ་མལ་པའི་ལུས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་དོར་ཏེ་རིགས་ལྔའམ་དེ་དང་འབྲེལ་བའི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དུ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བ་བླངས་པ་ལྟ་བུའི་རྒྱུད་ཅིག་དགོས་ཏེ་རིམ་པ་དང་པོའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གཉིས་པ་ལ་ཁབ་ནས་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ཀྱང་། ཁབ་ནས་བྱུང་བའི་ཚེ་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་དང་ཆ་ལུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་གཅིག་པ་ཅན་གྱི་གླེང་གཞི་དགོས་པ་བཞ
【現代漢語翻譯】 通過（這些方法）學習詞語和意義之間的聯繫。然後，憑藉禪定的能力，首先學習生起次第。之後，最終完成圓滿次第，避免口朝下、破裂和有毒的過失，保持穩定。就像水和肥料的滋養能使果實生長一樣，證悟的果實也會顯現，毫無疑問。 如《明燈論》所說，因的傳承是五種有權之人。方便的傳承是：依靠聞思的智慧，確定傳承的意義，並按次第學習二種次第。這樣，果的傳承就會顯現，Śrāddhākaravarma（信鎧）如此認為。這是基於《集密續後分》將傳承歸納為三種的說法。 《黑敵論》第一品的註釋《珍寶明燈》中說，對於有能力的上等之人，可以歸納為六個方面：始終如一的誓言；依賴誓言的灌頂；獲得灌頂後進行唸誦；唸誦完成後進行修持；修持成就的果實；獲得果實后利益他人的事業。對於無法成就的上等之人，可以歸納為四個方面：誓言、灌頂、唸誦和事業。 《一切彙集金剛智慧》中，將貪慾道的成佛方式歸納為四種：傳承、基礎、決定義和原因。這些的意義在《明燈論》中解釋為： 爲了清晰地理解貪慾法的本質，我將解釋它。生起五部佛的，被稱為傳承。再次合為一體的，被清楚地稱為基礎。執持金剛等的，被解釋為決定義。妖嬈等的行為，被稱為原因。 同樣，無貪慾道以欲界為例子，說明在此生中成佛的四種方式。有貪慾道在此一生中成佛的四種方式也與此類似。《明燈論》中說，就像前一種方式的第一種需要生於人道一樣，這種方式也需要放棄凡夫之身的我執，轉而生起五部或與之相關的本尊的我執，就像獲得轉生一樣，這是一種傳承，是第一步。就像前一種方式的第二種，在未出家時，有各種標誌和裝束，但出家后，需要統一為出家人的標誌和裝束一樣。
【English Translation】 Through these (methods), learn the connection between words and meanings. Then, with the power of meditation, first learn the generation stage. After that, finally complete the perfection stage, avoiding the faults of being face down, broken, and poisonous, and maintaining stability. Just as the nourishment of water and fertilizer causes fruits to grow, the fruit of enlightenment will manifest, without a doubt. As stated in the 'Lamp Illuminating the Teachings,' the causal lineage is the five empowered individuals. The expedient lineage is: relying on the wisdom of hearing and thinking, ascertain the meaning of the lineage, and learn the two stages in sequence. In this way, the fruit lineage will manifest, as Śrāddhākaravarma (Faith Armor) believes. This is based on the statement in the 'Later Part of the Compendium Tantra' that the lineage is summarized into three. In the commentary 'Jewel Lamp' on the first chapter of the 'Black Enemy Treatise,' it is said that for a capable superior person, it can be summarized into six aspects: consistent vows; empowerment based on vows; recitation after receiving empowerment; practice after completing recitation; the fruit of accomplished practice; and the activities of benefiting others after obtaining the fruit. For an inferior person who cannot achieve the superior, it can be summarized into four aspects: vows, empowerment, recitation, and activities. In 'Collected Vajra Wisdom,' the methods of attaining Buddhahood through the path of desire are summarized into four: lineage, basis, definitive word, and cause. The meanings of these are explained in 'Lamp Illuminating the Teachings': To clearly understand the nature of the Dharma of desire, I will explain it. The generation of the five Buddha families is called lineage. Being united again is clearly called the basis. Holding the vajra, etc., is explained as the definitive word. Actions such as coquetry are called the cause. Similarly, the path of non-desire uses the desire realm as an example to illustrate the four ways of attaining Buddhahood in this life. The four ways of attaining Buddhahood in one lifetime through the path of desire are also similar to this. 'Lamp Illuminating the Teachings' says that just as the first of the previous methods requires being born in the human realm, this method also requires abandoning the ego of an ordinary body and transforming into the ego of the five families or related deities, like obtaining a rebirth, which is a lineage and the first step. Just as the second of the previous methods, before renunciation, has various signs and attire, but after renunciation, it needs to be unified into the signs and attire of a renunciate.
ིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་ལྷའི་སྤྲུལ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་མཐར་གཏུགས་ན་གསང་ཆེན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རིགས་གཅིག་ཏུ་ཟད་པ་དང་། འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འོད་གསལ་དུ་རོ་གཅིག་པའི་རིགས་གཅིག་པ་གཉིས་དགོས་ཏེ་རྫོགས་རིམ་མོ། །འདི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སོགས་ཆོས་དུ་མའི་གཞི་དང་རྩ་བ་ཡིན་པས་གླེང་གཞིའོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་གསུམ་པ་ལ་འདུལ་ 3-2-106b བའི་ཀུན་སྤྱོད་ལ་ངེས་པར་གནས་པ་ཞིག་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་རྣམས་དང་དབང་བསྐུར་བ་བཟུངས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ལ། འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྟེན་པའི་གནས་ཡིན་པས་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། ཚིག་གི་སྐད་དོད་པཱ་ཏ་ནི་གནས་ལའང་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔ་མའི་ཚུལ་བཞི་པ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ནས་ཆོས་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་དགོས་པ་བཞིན་དུ། འདི་ལ་ཡང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གང་རུང་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉེ་རྒྱུ་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་དབང་དང་དམ་ཚིག་དང་རིམ་གཉིས་དང་དེ་ལ་བོགས་འབྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར་ལ། འབྲས་བུའི་ཆོས་གཟུགས་གཉིས་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གཉིས་སུ་འདུ་བར་འཕགས་ལུགས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དང་། དེའི་སྐབས་སུ་ཐོབ་པའི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་དང་། ལམ་ལ་བོགས་འབྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང་། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ཏེ་དོན་ཚན་ལྔར་འགྱུར་རོ། །རིམ་པ་དེ་ཡང་སྒྲོན་གསལ་ལས། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཉན་པའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་རིག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་བྱིན་ནས། དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བརྟགས་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སོ་སོར་སྟོན་ཞིང་། ཞེས་གསུངས་སོ། །ལམ་སྡུད་པའི་སྤྱིའི་ཆིངས་བྱས་པ་ནི། རྒྱུད་རྣམས་ནས་དགོས་པའི་དབང་གིས་གོང་འོག་དཀྲུགས་ནས་གསུངས་པའི་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་གང་ཟག་གཅིག་འཚང་རྒྱ་བའི་ཆ་རྐྱེན་དུ་འདྲིལ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས། རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་གྱི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་གདམས་པའི་ 3-2-107a མཆོག་ཏུ་འཆར་བའི་ཐབས་ཡིན་པས། དོན་ཚན་གང་དུ་བསྡུས་ནས་ལམ་གྱི་རིམ་པ་བསྒྲིགས་པ་དེར་རྒྱུད་དོན་ཐམས་ཅད་སྡུད་ཤེས་པ་ཞིག་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས། གཞན་ཡང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་འདི་ནི། རབ་ཏུ་ཡང་འཁྲུགས་པ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར་བླ་མའི་གདམས་ངག་གིས་བསྙེན་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ་ཅི་རིགས་སུ་འབྲེལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དང་པོ་ནི་དམ་ཚིག་གི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བསྲེའོ། །དེ་ནས་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་
【現代漢語翻譯】 實際上，所有這些不同的天神化身最終都歸結為偉大的秘密金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：持金剛者）的單一本質，所有輪迴和涅槃的現象也都是那唯一的明亮光芒的單一本質。這二者是完成次第（རྫོགས་རིམ།）所必需的。這是許多法類如天神壇城等的基礎和根本，因此是討論的基礎。 正如前述第三種方式需要堅定地遵守調伏的戒律一樣，這裡也必須持有金剛誓言等五種姓的誓言和灌頂。因為這是一個毫無疑問可以依賴的地方，所以是確定的詞語。詞語的梵文對應詞帕達（梵文：pāda）也指地方。 正如前述第四種方式需要渴望結果而修法的近取因一樣，這裡也需要修持三種行中的任何一種的近取因。這些會變成灌頂、誓言、二次第以及促進它們的行為。聖者派認為，作為結果的兩種色身包含在完成次第的光明和雙運之中。 這樣，就有了五個要點：使之成為修道之器的灌頂；在灌頂時獲得的誓言和戒律的清凈；基於此如何修道；促進道的行為；以及實現結果的方式。正如《明燈論》所說：'對於那些有緣進入偉大的金剛持化身壇城的人，給予智慧灌頂，並通過正確定義和不確定定義來區分，並展示各自完成次第的修持方法。' 總結道路的一般約定是：從續部中，由於需要，上下顛倒地講述的所有續部要點，通過能夠理解將所有這些要點整合為一個人成佛的條件的方式，將所有純凈的續部和註釋性論著呈現為至高無上的教導的方法。因此，至關重要的是，在總結要點並安排道路次第時，要能夠總結所有的續部要點。正如《黑敵論·寶燈》所說：'此外，這部續部之王非常混亂，因此，通過上師的教導，將每個部分，如親近的行為等，適當地聯繫起來。首先，將展示誓言行為的部分整合在一起，然後是展示灌頂行為的部分。'
【English Translation】 Indeed, all these various manifestations of deities ultimately boil down to the single essence of the great secret Vajradhara, and all the various phenomena of samsara and nirvana are also of the single essence of that very luminous clarity. These two are necessary for the completion stage. This is the basis and root of many dharmas such as the mandala of deities, and therefore it is the basis of discussion. Just as the aforementioned third way requires steadfast adherence to the conduct of taming, here too, it is necessary to hold the vows of the five families, such as the Vajra vows, and to have received empowerment. Because this is a place to rely on without doubt, it is a definite word. The Sanskrit equivalent of the word, pāda, also means place. Just as the aforementioned fourth way requires the proximate cause of practicing the Dharma desiring the result, here too, it is necessary to have the proximate cause of practicing any of the three conducts. These will become empowerment, vows, the two stages, and the conduct that promotes them. The Arya school holds that the two form bodies as the result are included in the luminosity and union of the completion stage. In this way, there are five points: the empowerment that makes one a suitable vessel for meditating on the path; the purification of the vows and precepts obtained at that time; how to meditate on the path based on that; the conduct that promotes the path; and the way to manifest the result. As the Lamp Clarification says: 'For those who are fortunate enough to enter the mandala of the great Vajradhara manifestation, the empowerment of wisdom is given, and the methods of practicing the completion stage are shown separately by distinguishing between definitive and indefinite meanings.' The general agreement to summarize the path is: from the tantras, all the tantric points spoken of in an upside-down manner due to necessity, in a way that can understand how to integrate all these points as conditions for one person to attain Buddhahood, is a method of presenting all pure tantras and commentary treatises as supreme teachings. Therefore, it is extremely important to be able to summarize all the tantric points when summarizing the points and arranging the stages of the path. As the Black Enemy's Commentary, the Jewel Lamp, says: 'Furthermore, this king of tantras is very confusing, therefore, through the guru's instructions, each part, such as the actions of approaching, etc., should be appropriately connected. First, the parts showing the actions of vows are integrated together, then the parts showing the actions of empowerment.'
རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་བསྙེན་པ་དང་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་འབྲས་བུའི་བྱ་བ་སྟོན་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ནི་ལས་རབ་འབྱམས་རྣམས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དགྲ་ནག་གི་རྒྱུད་ལ་འདི་ལྟར་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པ་སྟེ་རྒྱུད་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་འདྲ་བའི་སྡུད་ལུགས་ཤིག་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་རིམ་པ་སྡུད་པའི་ལུགས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ལས་གང་ལྟར་བྱས་ཀྱང་འདིར་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་དགོངས་པ་ལྟར་བཤད་པར་བྱའོ། ། ༈ ལམ་གྱི་གོ་རིམ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ལམ་ཐུན་མོང་བས་རྒྱུད་སྦྱངས་པའི་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཅན་རྣལ་འབྱོར་བླ་ན་མེད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་པ་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་ལྷག་པ་ཅན་ཡིན་པས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡིད་ཆེས་ཆེར་བསྐྱོད་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་རིངས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པའི་འདུན་པ་དྲག་པོ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་སྒོར་ཞུགས་ནས་མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བ་ལ་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཤེས་ནས་རིམ་པ་གཉིས་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་ 3-2-107b པ་ལ་སློབ་དགོས་སོ། །རྒྱུད་དོན་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཉན་པ་དང་ཤེས་ནས་སྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ་བཟུངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དབང་དང་དམ་ཚིག་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ལམ་གྱི་རྨང་འཛུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ནི། སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཡང་གཞུག་སའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། དྲིལ་བུ་བའི་དབང་གི་ཆོ་ག་ལས། དབང་བསྐུར་དཀྱིལ་འཁོར་སྔོན་འགྲོ་བར། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་གསུངས་པ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། འོན་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་རང་བཞིན། །ཅི་ཡིན་ད་ནི་འདི་ལྟར་བཤད། །རི་མོར་གནས་པའི་ལས་དང་ནི། །ཐིག་ལས་ཚོན་དགྱེའི་རིམ་པ་བསྟན། །འགྲོ་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས། །གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་མེད་པའོ། །ཞེས་བྲིས་སྐུ་དང་རྡུལ་ཚོན་དང་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གསུངས་སོ། །གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་གསུངས་པས་དཀྱིལ་འཁོད་དུ་གཞུག་པའི་སྐབས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྱིར་ན་བཞི་ཡོད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ལ་དོན་དམ་དང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་དང་། བྷ་གའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་དུ་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ་ནི། དབང་གོང་མ་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཡིན་གྱི། ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གི་སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མིན་ནོ། །དེ་ལ་ལུས་དཀྱིལ་དུ་དབང་བྱེད་པ་ནི། སྔོན་དུ་དབང་མ་ཐོབ་པ་ལ་བསྐུར་དུ་མི་རུང་ལ། བསམ་གཏན་ཀྱི་དཀྱིལ་འ
【現代漢語翻譯】 這些是關於親近和修持行為的教導。 這些是關於果的行為的教導。 這些是關於各種事業的教導。 如是說，在Dra Nag（黑敵）的續部中如此宣說，僅是略微展示，所有續部都需要這樣的總結方式。 因此，無論以何種方式總結道的次第，此處都將按照從一切智慧金剛中提取的精要來解釋。 第二，關於道的次第的解釋： 如前所述，通過共同道調伏自心的，為那些具有殊勝大乘種姓的瑜伽士，所要調伏的對境是：那些具有大乘中最殊勝的種姓能力，並且因大悲心而深受感動的人。 因此，他們渴望迅速成佛，並具有強烈的願望。 這些人進入無上瑜伽之門后，爲了迅速成佛，需要了解續部的真實含義，並修持包括次第二道在內的所有法門。 爲了理解續部的含義，所有聽聞和理解后的禪修，都需要清凈的灌頂、誓言和戒律的如法守護。 因為灌頂和誓言是金剛乘道的基石。 因此，在灌頂之前，必須先進入壇城，而進入壇城之前，又必須先準備好進入的壇城。 正如鈴論的灌頂儀軌中所說：『金剛持（Vajradhara）說，灌頂壇城需要預先準備。』 關於壇城，同一論典中說：『然而，壇城的自性是什麼？現在就這樣解釋：在圖畫中安住的事業，以及線條和顏色的次第展示。這些眾生自性成就的壇城是無二的。』 因此，宣說了圖畫壇城、彩粉壇城和身體壇城這三種壇城。 對於一些特殊的所化，也宣說了禪定壇城，因此，一般來說，進入壇城時有四種壇城。 關於菩提心，宣說了勝義菩提心和世俗菩提心兩種壇城，以及Bhaga（女性生殖器）的壇城三種灌頂，這是指上位三種灌頂的情況，而不是指水等灌頂之前進入的壇城。 對於身體壇城進行灌頂，不能對之前沒有獲得灌頂的人進行，而禪定壇城...
【English Translation】 These are the teachings on the activities of approaching and accomplishing. These are the teachings on the activities of the fruit. These are the teachings on the various activities. As it is said, in the Tantra of Dra Nag (Black Enemy), it is said in this way, which is only a slight demonstration, and all Tantras need such a summary method. Therefore, no matter in what way the order of the path is summarized, here it will be explained according to the essence extracted from all wisdom Vajra. Second, the explanation of the order of the path: As mentioned earlier, those who have tamed their minds through the common path, the objects to be tamed for those yogis with the supreme Mahayana lineage are: those who have the ability of the most supreme lineage of Mahayana, and are deeply moved by great compassion. Therefore, they desire to quickly attain Buddhahood and have a strong desire. After these people enter the door of Anuttarayoga, in order to quickly attain Buddhahood, they need to understand the true meaning of the Tantras and practice all the Dharma methods including the two stages. In order to understand the meaning of the Tantras, all listening and meditation after understanding require pure empowerment, vows, and the proper protection of precepts. Because empowerment and vows are the foundation of the Vajrayana path. Therefore, before empowerment, one must first enter the mandala, and before entering the mandala, one must first prepare the mandala to enter. As it is said in the empowerment ritual of the Bell Tantra: 'Vajradhara said that the empowerment mandala needs to be prepared in advance.' Regarding the mandala, the same treatise says: 'However, what is the nature of the mandala? Now explain it this way: the activities that dwell in the picture, and the order of lines and colors are displayed. These beings' naturally accomplished mandalas are non-dual.' Therefore, the three mandalas of picture mandala, colored powder mandala, and body mandala are explained. For some special disciples, the meditation mandala is also explained, so in general, there are four mandalas when entering the mandala. Regarding Bodhicitta, the two mandalas of ultimate Bodhicitta and conventional Bodhicitta are explained, as well as the three empowerments of the Bhaga (female genitalia) mandala, which refers to the situation of the upper three empowerments, not the mandala entered before the water and other empowerments. For the body mandala, empowerment cannot be performed on those who have not received empowerment before, while the meditation mandala...
ཁོར་དུ་དབང་སྐུར་བ་ཡང་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་བ་ 3-2-108a དང་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བྲིས་སྐུ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་རུང་མོད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་ལས་ལ་མཁས། །ཞེས་མང་དུ་གསུངས་པས། ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བ་ནི། རྒྱུད་དང་དེའི་དགོངས་འགྲེལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕལ་ཆེར་རྡུལ་ཚོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་གསུངས་སོ། །དེས་ན་སྤྱི་ཙམ་ནས་སློབ་མ་གང་དུ་གཞུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྡུལ་ཚོན་གྱིས་བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབས་ནས་མཆོད་པ་ཞིག་ཏུ་རང་ཉིད་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་སློབ་མ་གཞུག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དུས་སུ་ལྷ་གནས་གང་དུ་འོང་བའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་བྱས་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་དང་། རྡུལ་ཚོན་གང་དུ་འགྱེད་པའི་གནས་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་དབྱེ་དགོས་པས། ལས་ཐིག་གིས་ཆ་བགོ་བ་དང་བགོས་པའི་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་གཉིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་སོ། །ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་བགོས་པའི་གཞི་ལ་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པའི་གཞི་དེ་ཡང་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། སའི་ལྷ་མོ་ལ་གཞི་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་གནང་བ་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་ལ། ས་སློང་བའི་སྐབས་མ་གཏོགས་པ་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་ལོགས་སུ་མི་བྱེད་པ་ལྟར་ན་ས་ཆོག་དང་སྦྲེལ་བའི་རིམ་པས་ཆོག་གོ། སློབ་མ་སྟ་གོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། འོག་ཏུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་རྒྱུད་དབང་གི་སྣོད་དུ་བྱེད་པའོ། །བུམ་པ་སྟ་གོན་ལ་གཉིས་ལས་ལས་བུམ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི། སློབ་མ་དང་མཆོད་རྫས་སོགས་ལ་ 3-2-108b མ་དག་པ་དང་བགེགས་བསལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ལ། བུམ་པ་གཞན་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི། དབང་གི་དུས་སུ་ཆུ་དབང་མང་དུ་སྐུར་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །སའི་ལྷ་མོ་ལ་དེར་ཆོ་ག་བྱེད་གནང་བ་གསོལ་བའི་གཞི་དེ་ཡང་སའི་ཆོ་ག་ལེགས་པར་བྱས་པ་ཞིག་དགོས་པས་སྔོན་དུ་ས་ཆོག་དགོས་སོ། །འདིར་གཉུག་མར་གནས་པའི་ས་ལ་ས་ཆོག་རྫོགས་པར་མི་དགོས་ཀྱང་ས་ཆོག་རྫོགས་པར་དགོས་པའི་ཆོ་ག་རྣམས་ཤེས་ན་ཆོ་ག་རྫོགས་པར་ཤེས་ལ། དེ་མ་ཤེས་ན་ཆོ་ག་སྔ་མས་མི་འགྲུབ་པའི་སར་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་མི་ཤེས་པས་ཆོ་ག་རྒྱས་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྔོན་དུ་སའི་ཆ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱར་རུང་མི་རུང་བརྟག་པའི་ས་བརྟག་པ་དགོས་ལ། བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ན་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་ཐོབ་པ་དགོས་པས་ས་བསླང་བར་བྱའོ། །བསླངས་པས་གནང་བ་ཐོབ་ནས་དེ་སྦྱང་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ས་སྦྱང་བ་བྱ་ལ། སྦྱངས་པས་དག་པ་ན་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་
【現代漢語翻譯】 關於灌頂，由於需要具備特殊品質的上師和弟子，因此不是普通的灌頂，這將在後面解釋。依賴於畫像也可以，但上師的品質中多次提到『擅長繪製壇城』。因此，最初的灌頂，精通續部及其釋義的學者們大多認為應該依賴於彩粉壇城。因此，從總體上來說，要讓弟子進入的壇城，應該是用彩粉繪製的壇城，如來們作為所依和能依，如法地進行供養，在自己進入之後，再讓弟子進入。 對此，在彩粉壇城繪製期間，諸佛降臨之處，要用香壇城等進行準備，爲了瞭解彩粉應該撒在何處，需要用線來劃分各個部分。因此，需要事先進行用線劃分部分，以及加持劃分好的線的智慧線這兩個步驟。在用線劃分好的基礎上進行諸佛準備，就像準備地神一樣，需要事先獲得地神允許在此處進行壇城儀軌。除了請地神之外，不單獨進行地神準備，而是與地儀結合進行。 準備弟子，是爲了在下面灌頂之前，使其成為續部灌頂的法器。準備寶瓶有兩種，準備事業寶瓶是爲了消除弟子和供品等的不凈和障礙，準備其他寶瓶是爲了在灌頂時進行多次水灌頂。向地神祈請允許在此處進行儀軌的基礎，是需要很好地完成地儀，因此需要事先進行地儀。雖然這裡不需要完整地進行地儀，但如果知道需要完整地進行地儀的儀軌，就瞭解了完整的儀軌。如果不知道，就不知道在之前的儀軌無法完成的地方應該做什麼，因此要詳細地講解儀軌。 對此，首先需要進行地相觀察，以確定該地是否適合建造壇城。如果通過觀察得知適合，就需要向地主請求並獲得允許，因此要進行請地。獲得允許后，需要凈化該地，因此接下來要進行凈地。凈化后，就可以建造壇城了。
【English Translation】 Regarding empowerment, since it requires a master and disciple with special qualities, it is not a common empowerment, which will be explained later. Relying on a painted image is also acceptable, but the qualities of the master often mention 'skilled in drawing mandalas.' Therefore, the initial empowerment, most scholars who are proficient in the tantras and their commentaries believe that it should rely on a colored powder mandala. Therefore, in general, the mandala that the disciple is to enter should be a mandala drawn with colored powder, with the Tathagatas as the support and the supported, offering in accordance with the Dharma, and after entering oneself, then allowing the disciple to enter. In this regard, during the drawing of the colored powder mandala, the place where the deities descend should be prepared with a fragrance mandala, etc. To understand where the colored powder should be scattered, it is necessary to divide the various parts with lines. Therefore, it is necessary to first carry out the steps of dividing the parts with lines and blessing the wisdom line of the divided lines. Preparing the deities on the basis of the lines divided into parts, just like preparing the earth goddess, it is necessary to obtain the earth goddess's permission to perform the mandala ritual here in advance. Except for inviting the earth goddess, the earth goddess preparation is not done separately, but is combined with the earth ritual. Preparing the disciple is to make him a vessel for the tantric empowerment before the empowerment below. There are two types of vase preparation. Preparing the karma vase is for eliminating the impurities and obstacles of the disciple and offerings, etc. Preparing other vases is for performing multiple water empowerments during the empowerment. The basis for requesting permission from the earth goddess to perform the ritual here is that the earth ritual needs to be completed well, so the earth ritual needs to be performed in advance. Although it is not necessary to perform the earth ritual completely here, if you know the rituals that need to be performed completely for the earth ritual, you will understand the complete ritual. If you don't know, you won't know what to do in places where the previous ritual cannot be completed, so the elaborate ritual will be explained. Regarding this, it is first necessary to conduct a ground examination to determine whether the ground is suitable for building a mandala. If it is known through observation that it is suitable, it is necessary to request and obtain permission from the owner, so it is necessary to request the ground. After obtaining permission, it is necessary to purify the ground, so next, the ground purification should be performed. After purification, the mandala can be built.
གཞིར་ཡོངས་སུ་གཟུང་དགོས་པས་དེའི་འོག་ཏུ་ས་གཟུང་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་བཟུངས་པའི་ས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་བསྲུང་བ་བྱ་དགོས་པས་སའི་ཆོ་ག་ལྔའོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དེ་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་འཇུག་དགོས་པས་དེ་དག་གི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ་རྣམས་དགོས་ལ། སྤྱིར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་སློབ་མས་དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསྐུལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་ཀྱང་སློབ་མའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ལ་ནི་སློབ་མས་བསྐུལ་བ་དགོས་པས། སློབ་མས་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཚུལ་དང་དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་ཚུལ་རྣམས་དགོས་སོ། །དེ་དག་ནི་སློབ་མ་དབང་སྐུར་བའི་རིམ་པ་ཡིན་ 3-2-109a ལ་བསྒྲུབས་ཤིང་མཆོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ལྷ་དབང་སྐུར་བ་ནི། རབ་གནས་ཡིན་པས་དབང་བསྐུར་ནི་གཙོ་བོའི་དོན་ནོ། །དབང་གི་ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ཏུ་སྦྱིན་སྲེག་དང་ཚོགས་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་སྔགས་པའི་རྟགས་རྡོར་དྲིལ་དང་དགང་བླུགས་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱ་བ་དང་། བྱས་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་བཅང་བའི་ཚུལ་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་དབང་གིས་སྣོད་རུང་དུ་བསྒྲུབས་ཤིང་དམ་ཚིག་རྣམས་སྲུང་བ་དེས་རྒྱུད་དོན་ཐོས་བསམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལས་རབ་ཚེ་འདི་ལ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། འབྲིང་གང་ཟག་གཞན་ལ་བར་དོ་འགྲུབ་པའི་དུས་སུ་འཚང་རྒྱ་བ་དང་། ཐ་མ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་ནས་འཚང་རྒྱ་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཤེས་ན། གང་ཟག་མཆོག་དམན་འབྲིང་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་གནད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་དམིགས་ཕྱེད་ནས་རང་གི་ཉམས་ལེན་ལ་ལམ་གང་གནད་དུ་འགྲོ་བ་དང་། གཞན་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་སྐབས་སུ་གང་བབ་པ་རྣམས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། ། ༈ གོ་རིམ་ཅན་གྱི་ལམ་ཉིད་བཤད་པ། གསུམ་པ་ལ་བཞི། ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ་དང་། སྣོད་དུ་གྱུར་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་དག་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ལ་གནས་ནས་ལམ་ཇི་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བ་དང་། ཉམས་སུ་བླངས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ལམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་བཞི། སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་ངེས་པར་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་དུ་བརྟག་དགོས་པ་དང་། བརྟགས་པས་རུང་ན་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བསྙེན་པ་བྱ་བ་དང་། བསྙེན་ 3-2-109b པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དབང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ སྔགས་ཀྱི་ལམ་ཉན་ཞིང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་ངེས་པར་དགོས་པར་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། གསང་ཆེན་བཤད་པ་དང་སྒོམ་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་དབང་རྣམ་དག་ཐོབ་པ་ལ་རག་ལས་པས་དབང་ནི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ན་རྒྱུད་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་ནས་ལམ་ལ་ཅི་ཙམ་འབད
【現代漢語翻譯】 因此，必須完全掌握基礎，在其下進行土地的掌握。完全掌握的土地需要加持和守護，因此有五種土地儀式。要進行這些儀式的導師，必須事先進行閉關，因此需要這些儀式之前的閉關方法。一般來說，事先進行閉關，即使弟子不請求灌頂和開光等，也可以進行，但爲了弟子的利益而這樣做，則需要弟子的請求。因此，需要弟子向導師祈請的方法，以及之後導師守護弟子的方法。這些是弟子接受灌頂的次第。 在壇城中對本尊進行灌頂，實際上就是開光，因此灌頂是主要內容。作為灌頂儀式的組成部分，需要了解火供和會供的儀式，以及在這些儀式中需要的法器，如金剛杵、鈴、甘露瓶、卡杖嘎等如何使用，以及使用后如何持握的方法。通過灌頂使弟子成為合格的法器，並守護誓言，通過聞思修確定傳承的意義，從而在此生證得成就，或者中等根器者在臨終中陰時證得成就，或者下等根器者在來世證得成就。如果瞭解這些次第，就能清楚地瞭解上、中、下三種根器者的修行要點，從而明確自己的修行重點，以及引導他人的次第。 殊勝道次第之解說 分為四部分：使根器堪能修道，使堪能之根器守護清凈誓言與戒律，安住于誓言而修道之方式，以及證悟修行之果。 使根器堪能修道 第一部分分為四點：闡述聽聞和修持密法之道必須接受灌頂；灌頂的上師和弟子之間必須互相觀察；觀察合格后，進行祈請和閉關；閉關合格后，如何進行灌頂的次第。 闡述聽聞和修持密法之道必須接受灌頂 第一點是：能夠聽聞和修持偉大秘密的法器，取決於是否獲得清凈的灌頂，因此灌頂是成就的根本。如果沒有灌頂，即使對傳承的意義有正確的理解，無論多麼努力修行
【English Translation】 Therefore, the foundation must be fully grasped, and the land must be grasped under it. The fully grasped land needs to be blessed and protected, so there are five land rituals. The teacher who performs these rituals must first enter retreat, so the methods of retreat before these rituals are needed. In general, performing retreat beforehand, even if the disciple does not request empowerment and consecration, etc., can be done, but doing so for the benefit of the disciple requires the disciple's request. Therefore, the method of the disciple requesting the teacher, and then the method of the teacher protecting the disciple are needed. These are the steps for the disciple to receive empowerment. Empowering the deity in the mandala is actually consecration, so empowerment is the main content. As part of the empowerment ritual, it is necessary to understand the rituals of fire puja and tsog offering, and how to use the ritual implements needed in these rituals, such as the vajra, bell, nectar vase, khatvanga, etc., and how to hold them after use. Through empowerment, the disciple becomes a qualified vessel, and by guarding the vows, the meaning of the lineage is determined through hearing, thinking, and meditation, thereby attaining enlightenment in this life, or the intermediate person attains enlightenment in the bardo at the time of death, or the lowest person attains enlightenment in future lives. If you understand these steps, you can clearly understand the key points of practice for the three types of people, superior, intermediate, and inferior, thereby clarifying your own practice focus and the steps to guide others. Explanation of the Gradual Path of the Supreme Vehicle Divided into four parts: making the vessel capable of practicing the path, making the capable vessel guard pure vows and precepts, the way to practice the path while abiding in vows, and realizing the fruit of practice. Making the Vessel Capable of Practicing the Path The first part is divided into four points: explaining that listening to and practicing the path of mantra necessarily requires empowerment; the teacher and disciple of empowerment must observe each other; if qualified after observation, make requests and retreat; after being qualified in retreat, the steps of how to perform empowerment. Explaining that Listening to and Practicing the Path of Mantra Necessarily Requires Empowerment The first point is: the vessel capable of listening to and practicing the great secret depends on whether pure empowerment is obtained, so empowerment is the root of accomplishment. Without empowerment, even if there is a correct understanding of the meaning of the lineage, no matter how hard you try to practice
་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་མི་སྲིད་ལ། དེ་མ་ཐོབ་པའི་ཉེས་དམིགས་ཙམ་དུ་མ་ཟད་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོ་ཐོབ་ཀྱང་དཔོན་སློབ་གཉིས་ཀ་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེའི་གཉིས་པ་ལས། དང་པོར་རེ་ཞིག་གང་ཚེ་སློབ། །ལན་ཅིག་དབང་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསྐུར། །དེ་ཚེ་གསང་ཆེན་བཤད་པ་ཡི། །ངེས་པར་སྣོད་དུ་གྱུར་པའོ། །དབང་མེད་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མེད། །བྱེ་མ་བཙིར་ལ་མར་མེད་ལྟར། །གང་ཞིག་རྒྱུད་ལུང་ང་རྒྱལ་གྱིས། །དབང་བསྐུར་མེད་པར་འཆད་བྱེད་པ། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་ཤི་མ་ཐག །དངོས་གྲུབ་ཐོབ་ཀྱང་དམྱལ་བར་འགྲོ། །དེ་བས་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །བླ་མ་ལས་ནི་དབང་དོན་ཞུ། །ཞེས་དང་། རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་གི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། དབང་བསྐུར་བ་ནི་གཙོ་བོ་སྟེ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་གནས། །ང་ཡིས་ཇི་བཞིན་དོན་བཤད་ཀྱིས། །དེ་ཕྱིར་ཐོག་མར་ཡང་དག་ཉོན། །ཐོག་མར་སློབ་མ་གང་གི་ཚེ། །བློ་ལྡན་ཡང་དག་དབང་བསྐུར་ན། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཡང་དག་དབང་བསྐུར་གྱིས་དབེན་ན། །སྒྲུབ་པོས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་ཤེས་ཀྱང་། །སློབ་དཔོན་སློབ་མ་མཚུངས་པར་ནི། །མི་བཟད་དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་འགྲོ། །ཞེས་དང་། དུག་ནི་སྔགས་ཀྱིས་འཇོམས་པ་བཞིན། །སྔགས་ཀྱི་དག་བྱེད་བཅུད་ལེན་བྱད། །དེ་བཞིན་སློབ་མ་དབང་སོགས་ཀྱིས། །མ་དག་པ་ནི་དག་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་གསུམ་ 3-2-110a པ་ལས་ཀྱང་། །དཔེར་ན་བུ་ཚ་མེད་པའི་ཁྱིམ། །ཤི་བ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དབང་དང་བྲལ་ན་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད། །དཔེར་ན་པི་ཝང་སྦྱོར་ཀུན་ཚོགས། །རྒྱུད་དང་བྲལ་ན་རྡུང་མི་རུང་། །དེ་བཞིན་དབང་དང་བྲལ་ན་ནི། །སྔགས་དང་བསམ་གཏན་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་དབང་མེད་པར། །བདག་ནི་དབང་བསྐུར་ཞེས་སྨྲ་བ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཀྱི་བར། །སློབ་མར་བཅས་ཏེ་དམྱལ་བར་འགྲོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །མི་འཇིགས་པའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས། འདིས་ནི་དབང་བསྐུར་བ་ཐམས་ཅད་གདོན་མི་ཟ་བ་གཟུང་བར་གསུངས་སོ། །ཞེས་དབང་ཐམས་ཅད་གཟུང་དགོས་པའི་དོན་དུ་བཤད་ལ། དཀའ་འགྲེལ་ཡེ་ཤེས་ལྡན་ལས་ཚིགས་བཅད་སྔ་མ་གཉིས་གསང་དབང་དང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་སྦྱར་བས། གསུམ་པ་ནི། དབང་བཞི་བ་དང་སྦྱོར་བ་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏེ། ཐོད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་དབང་གོང་མ་གསུམ་དང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་བཞུགས་ཀྱི་བར་ནི། ཡེ་ཤེས་ལྡན་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཇི་སྲིད་གནས་པའི་བར་དུ་དམྱལ་བར་གནས་པ་ལ་བཤད་དེ། བཞི་པའི་དབང་མེད་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་རྫུན་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བའོ། །གཞུང་འགྲེལ་ལས་དམྱལ་བ་དེ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་
【現代漢語翻譯】 如果未獲得特殊的成就，不僅會有未獲得成就的過失，即使獲得了微小的成就，師徒二人也會墮入地獄。正如《大手印明點》第二部所說：『最初何時應收徒？一旦以灌頂加持，那時方可傳授秘密，必成法器之士。無灌頂則無成就，如榨沙無油。若有人以傳承和傲慢，未經灌頂而傳授，師徒二人死後，即使獲得成就亦墮地獄。因此，務必盡一切努力，從上師處求得灌頂。』此外，《金剛鬘續》第二部也說：『灌頂至關重要，一切成就皆依此而住。我如實宣說其義，故最初應諦聽。最初，何時弟子，具慧者若如法灌頂，于圓滿次第瑜伽，彼時則成法器。若無如法灌頂，修行者雖知續部之義，師徒二人亦將同墮，難忍之大地獄。』又如：『毒藥能以咒語消除，咒語之凈化在於精要和加持。同樣，弟子之不凈，能以灌頂等使其清凈。』《佛頂續》第三部也說：『譬如無子的家庭，一旦死去便空無所有。同樣，若無灌頂，則空無一切智慧。譬如琵琶，雖具一切組合，若無琴絃則無法彈奏。同樣，若無灌頂，則咒語和禪定皆無法成就。愚昧之人，若無灌頂，卻說「我已灌頂」，直至佛陀住世，亦將與弟子一同墮入地獄。』《無畏論》的註釋中說：『這表明一切灌頂都應如實接受。』說明了一切灌頂都必須接受的道理。《難解釋·具慧》將前兩句偈頌與秘密灌頂和智慧灌頂相聯繫，第三句則以含義暗示了第四灌頂和合修。頂髻輪儀軌中也依次與前三灌頂相聯繫。『直至佛陀住世』，具慧釋為直至佛陀教法存在期間，都將住于地獄之中，這是指在沒有第四灌頂的情況下，謊稱有灌頂而進行的灌頂。論疏中說，直至地獄空盡為止。
【English Translation】 If one does not obtain special accomplishments, not only will there be the fault of not obtaining accomplishments, but even if one obtains minor accomplishments, both the teacher and the disciple will go to hell. As it is said in the second part of 'Great Seal of the Essence': 'Initially, when should one accept a disciple? Once empowered with initiations, then one can explain the great secret, and one will certainly become a vessel. Without initiation, there is no accomplishment, like squeezing oil from sand. If someone, with lineage and pride, teaches without initiation, the teacher and disciple, immediately after death, even if they obtain accomplishment, will go to hell. Therefore, with all effort, request the meaning of initiation from the lama.' Furthermore, the second part of the 'Vajra Garland Tantra' also says: 'Initiation is the most important, all accomplishments always abide in it. I will explain the meaning as it is, so listen carefully at the beginning. Initially, when a disciple, if a wise one is properly initiated, then at the yoga of the completion stage, at that time, he becomes a vessel. If devoid of proper initiation, even if the practitioner knows the meaning of the tantra, the teacher and disciple alike will go to the great unbearable hell.' Also: 'Just as poison is subdued by mantra, the purification of mantra lies in essence and blessing. Similarly, the impurity of the disciple is purified by initiation and so on.' The third part of the 'Buddha's Crown Tantra' also says: 'For example, a house without children, once dead, is empty. Similarly, if without initiation, it is empty of all wisdom. For example, a lute, though all its parts are assembled, if without strings, cannot be played. Similarly, if without initiation, mantra and meditation will not be accomplished. A foolish one, without initiation, says, 'I have initiated,' as long as the Buddha resides, he will go to hell together with the disciple.' In the commentary on 'Fearless,' it is said: 'This indicates that all initiations should be taken without exception.' This explains the reason why all initiations must be taken. 'Difficult Explanation - Possessing Wisdom' connects the first two verses with secret initiation and wisdom initiation, and the third implies the fourth initiation and union. The Crown Pinnacle Ritual also connects them in sequence with the first three initiations. 'As long as the Buddha resides,' 'Possessing Wisdom' explains that one will remain in hell as long as the Buddha's teachings remain, which refers to initiating by falsely claiming to have initiation without the fourth initiation. The commentary says that one will remain in hell until that hell is emptied.
གནས་པ་ལ་བཤད་དེ་དབང་བསྐུར་མ་ཐོབ་པར་གཞན་ལ་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེས་ན་དབང་གོང་མ་མ་ཐོབ་ན་བུམ་དབང་ཙམ་ཐོབ་ཀྱང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྐོར་རྣམས་ཉན་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་དབང་ངོ་། །དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དང་ 3-2-110b རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་དུ་རློམ་པའི་འདོད་པ་ནི་ལུང་དང་མི་ལྡན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དབང་དང་སྡོམ་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེའི་རང་བཞིན་བརྗོད་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་དུ་ཡང་བཀའ་མ་བསྩལ་ཞིང་རིགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་རིག་པའི་དབང་ཙམ་ལས་མ་ཐོབ་ཀྱང་རྒྱུད་གཉིས་རྫོགས་པར་ཉན་པ་དང་བཤད་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་ཞེས་འདོད་པ་བྱུང་བ་ལ་དགག་པ་མཛད་དོ། །དབང་གི་རིམ་པ་ཡང་དང་པོར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་མེད་པར་དབང་བསྐུར་བ་ཙམ་བྱས་ནས་བསྒྲུབ་པ་བྱར་མི་རུང་སྟེ། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་ཤིང་། །དམ་ཚིག་རྣམས་ནི་སྤངས་པ་དང་། །གསང་བའི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པས། །བསྒྲུབས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་དང་། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ནི་མ་ཞུགས་དང་། །དབང་བསྐུར་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གང་གིས་རབ་གནས་མ་མཐོང་ཞིང་། །གང་ཞིག་སྦྱིན་སྲེག་མ་བྱས་ན། །འཇིག་རྟེན་འདི་དང་གཞན་དུ་ཡང་། །དེ་ལ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཉིད་མེད། །ཅེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་ཞུགས་པས་བསྒྲུབས་ཀྱང་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ལམ་སྟོན་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། སྙིང་ལ་རྡོར་སེམས་སྔར་ཞུགས་པ་མི་བཞུགས་པར་འབྱོན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས། ངས་ཁྱོད་ལ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་ཡང་ཐོབ་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་ 3-2-111a བྱས། ཁྱོད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་མ་སྨྲ་ཞིག དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་དང་ལྭ་བ་པ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་དུ་མར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ཡང་ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་ལ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཆུ་དབང་སོགས་སྐུར་བའི་སྔ་རོལ་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་སྐབས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཤད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས། དབང་སྐུར་བ་འདི་རྣམས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ལ་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཕྲེང་བའི་དབང་ན
【現代漢語翻譯】 關於住處（གནས་པ་，abode）的解釋是，在沒有獲得灌頂（དབང་བསྐུར་，initiation）的情況下，為他人進行灌頂。因此，如果沒有獲得更高的灌頂，即使只獲得了寶瓶灌頂（བུམ་དབང་，vase initiation），也沒有資格聽聞和修持俱生（ལྷན་སྐྱེས་，co-emergent）的自性圓滿次第（རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་，natural perfection stage）的法門。在《壇儀·金剛鬘》（དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་，Maṇḍala Ritual Vajra Garland）中也明確地說到：『瑜伽（རྣལ་འབྱོར་，yoga）和瑜伽母（རྣལ་འབྱོར་མ，yoginī）的續部（རྒྱུད་，tantra）也是如此。』自詡為上師（སློབ་དཔོན་，teacher）的這種想法是不符合經論的，因為世尊（བཅོམ་ལྡན་འདས་，Bhagavan）在任何地方都沒有開示，也沒有道理說，沒有俱生灌頂和戒律（སྡོམ་པ་，vows）的人可以講述俱生的自性。因此，駁斥了那種認為僅僅獲得了智慧灌頂（རིག་པའི་དབང་，knowledge initiation）就可以圓滿地聽聞、講述和修持兩種續部的觀點。灌頂的次第應該是，首先引入壇城（དཀྱིལ་འཁོར་，mandala），在沒有指示本尊（ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་，deity introduction）的情況下，僅僅進行灌頂是不允許修持的。正如《雙運》（མཉམ་སྦྱོར་，Yuganaddha）的第七品所說：『沒有進入壇城，違背誓言（དམ་ཚིག་，samaya），不瞭解秘密的真諦（གསང་བའི་དེ་ཉིད་，secret reality），即使修持也不會成就任何事物。』《帳篷續》（གུར་གྱི་རྒྱུད་，Guhyasamāja Tantra）第八品也說：『沒有進入壇城，沒有獲得灌頂的瑜伽士，沒有親見本尊，沒有進行火供（སྦྱིན་སྲེག་，homa），無論在今生還是來世，都不會獲得殊勝的成就（དངོས་གྲུབ་，siddhi）。』因為沒有進入壇城，即使修持也不會成就任何事物。如果為這樣的人指路，就會導致墮落。同樣，如果心間沒有事先進入金剛薩埵（རྡོར་སེམས་，Vajrasattva），或者通過出現等方式導致誓言的破損。正如《總集續》（བསྡུས་པ་，Samgraha Tantra）所說：『現在你已經進入了一切如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，Tathāgata）的種姓（རིགས་，family），我將賜予你通過何種智慧可以成就一切如來，更不用說其他的成就了。因此，要生起這樣的智慧，不要對那些沒有見過大壇城的人說話，否則就會破誓言。』龍樹菩薩（ཀླུ་བྱང་，Nāgārjuna）和拉瓦巴（ལྭ་བ་པ་，Lavapa）等人的可靠的壇儀中也是這樣說的。所謂見到壇城，是指按照儀軌進入壇城，並指示本尊。正如釋迦友（ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་，Śākyaśrī）所說，在授予水灌頂（ཆུ་དབང་，water initiation）等之前進入的壇城才是真正的壇城，其他的壇城不能用來解釋此時的壇城。因此，《雙運明燈》（ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་，Zungjuk Salwa）中說：『這些灌頂也應該在引入壇城后才能給予。』因此，念珠灌頂（ཕྲེང་བའི་དབང་，rosary initiation）…… 關於住處（གནས་པ་，abode）的解釋是，在沒有獲得灌頂（དབང་བསྐུར་，initiation）的情況下，為他人進行灌頂。 因此，如果沒有獲得更高的灌頂，即使只獲得了寶瓶灌頂（བུམ་དབང་，vase initiation），也沒有資格聽聞和修持俱生（ལྷན་སྐྱེས་，co-emergent）的自性圓滿次第（རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་，natural perfection stage）的法門。 在《壇儀·金剛鬘》（དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་，Maṇḍala Ritual Vajra Garland）中也明確地說到：『瑜伽（རྣལ་འབྱོར་，yoga）和瑜伽母（རྣལ་འབྱོར་མ，yoginī）的續部（རྒྱུད་，tantra）也是如此。』自詡為上師（སློབ་དཔོན་，teacher）的這種想法是不符合經論的，因為世尊（བཅོམ་ལྡན་འདས་，Bhagavan）在任何地方都沒有開示，也沒有道理說，沒有俱生灌頂和戒律（སྡོམ་པ་，vows）的人可以講述俱生的自性。 因此，駁斥了那種認為僅僅獲得了智慧灌頂（རིག་པའི་དབང་，knowledge initiation）就可以圓滿地聽聞、講述和修持兩種續部的觀點。 灌頂的次第應該是，首先引入壇城（དཀྱིལ་འཁོར་，mandala），在沒有指示本尊（ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་，deity introduction）的情況下，僅僅進行灌頂是不允許修持的。 正如《雙運》（མཉམ་སྦྱོར་，Yuganaddha）的第七品所說：『沒有進入壇城，違背誓言（དམ་ཚིག་，samaya），不瞭解秘密的真諦（གསང་བའི་དེ་ཉིད་，secret reality），即使修持也不會成就任何事物。』 《帳篷續》（གུར་གྱི་རྒྱུད་，Guhyasamāja Tantra）第八品也說：『沒有進入壇城，沒有獲得灌頂的瑜伽士，沒有親見本尊，沒有進行火供（སྦྱིན་སྲེག་，homa），無論在今生還是來世，都不會獲得殊勝的成就（དངོས་གྲུབ་，siddhi）。』因為沒有進入壇城，即使修持也不會成就任何事物。 如果為這樣的人指路，就會導致墮落。 同樣，如果心間沒有事先進入金剛薩埵（རྡོར་སེམས་，Vajrasattva），或者通過出現等方式導致誓言的破損。 正如《總集續》（བསྡུས་པ་，Samgraha Tantra）所說：『現在你已經進入了一切如來（དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，Tathāgata）的種姓（རིགས་，family），我將賜予你通過何種智慧可以成就一切如來，更不用說其他的成就了。 因此，要生起這樣的智慧，不要對那些沒有見過大壇城的人說話，否則就會破誓言。』龍樹菩薩（ཀླུ་བྱང་，Nāgārjuna）和拉瓦巴（ལྭ་བ་པ་，Lavapa）等人的可靠的壇儀中也是這樣說的。 所謂見到壇城，是指按照儀軌進入壇城，並指示本尊。 正如釋迦友（ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་，Śākyaśrī）所說，在授予水灌頂（ཆུ་དབང་，water initiation）等之前進入的壇城才是真正的壇城，其他的壇城不能用來解釋此時的壇城。 因此，《雙運明燈》（ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་，Zungjuk Salwa）中說：『這些灌頂也應該在引入壇城后才能給予。』因此，念珠灌頂（ཕྲེང་བའི་དབང་，rosary initiation）……
【English Translation】 The explanation of 'abode' (གནས་པ་) is to bestow initiation (དབང་བསྐུར་) to others without having received initiation oneself. Therefore, if one has not received a higher initiation, even if one has only received the vase initiation (བུམ་དབང་), one is not qualified to hear and practice the teachings of the co-emergent (ལྷན་སྐྱེས་) natural perfection stage (རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་). It is also clearly stated in the 'Maṇḍala Ritual Vajra Garland' (དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་): 'The tantras (རྒྱུད་) of yoga (རྣལ་འབྱོར་) and yoginī (རྣལ་འབྱོར་མ) are also the same.' The desire of those who boast themselves as teachers (སློབ་དཔོན་) is not in accordance with the scriptures, because the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་) has not taught anywhere, nor is it reasonable, that one who has not received the co-emergent initiation and vows (སྡོམ་པ་) can speak of the nature of co-emergence. Therefore, it refutes the view that one is qualified to fully hear, explain, and practice the two tantras by merely having received the knowledge initiation (རིག་པའི་དབང་). The order of initiation should be that one is first introduced into the mandala (དཀྱིལ་འཁོར་), and it is not permissible to practice by merely giving initiation without pointing out the deity (ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་). As it is said in the seventh chapter of 'Yuganaddha' (མཉམ་སྦྱོར་): 'Without entering the mandala, abandoning the samayas (དམ་ཚིག་), and not knowing the secret reality (གསང་བའི་དེ་ཉིད་), even if one practices, nothing will be accomplished.' The eighth chapter of the 'Guhyasamāja Tantra' (གུར་གྱི་རྒྱུད་) also says: 'Without entering the mandala, the yogi without initiation, who has not seen the deity, and who has not performed the fire offering (སྦྱིན་སྲེག་), will not have the supreme accomplishment (དངོས་གྲུབ་) in this world or the next.' Because one has not entered the mandala, even if one practices, nothing will be accomplished. If one shows the path to such a person, it will lead to downfall. Similarly, if Vajrasattva (རྡོར་སེམས་) has not previously entered the heart, or if the samaya is broken through means such as appearing. As it is said in the 'Samgraha Tantra' (བསྡུས་པ་): 'Now you have entered the family (རིགས་) of all the Tathāgatas (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་), I will give you the wisdom by which all the Tathāgatas are accomplished, not to mention other accomplishments. Therefore, generate such wisdom, and do not speak to those who have not seen the great mandala, otherwise the samaya will be broken.' It is also said in the reliable mandala rituals of Nāgārjuna (ཀླུ་བྱང་), Lavapa (ལྭ་བ་པ་), and others. Seeing the mandala means entering the mandala according to the ritual and pointing out the deity. As Śākyaśrī (ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་) said, the mandala entered before bestowing the water initiation (ཆུ་དབང་) and so on is the real mandala, and other mandalas cannot be used to explain the mandala at that time. Therefore, it is said in 'Zungjuk Salwa' (ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་): 'These initiations should also be given after being introduced into the mandala.' Therefore, the rosary initiation (ཕྲེང་བའི་དབང་) ... The explanation of 'abode' (གནས་པ་) is to bestow initiation (དབང་བསྐུར་) to others without having received initiation oneself. Therefore, if one has not received a higher initiation, even if one has only received the vase initiation (བུམ་དབང་), one is not qualified to hear and practice the teachings of the co-emergent (ལྷན་སྐྱེས་) natural perfection stage (རང་བཞིན་གྱི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་). It is also clearly stated in the 'Maṇḍala Ritual Vajra Garland' (དཀྱིལ་ཆོག་རྡོར་ཕྲེང་): 'The tantras (རྒྱུད་) of yoga (རྣལ་འབྱོར་) and yoginī (རྣལ་འབྱོར་མ) are also the same.' The desire of those who boast themselves as teachers (སློབ་དཔོན་) is not in accordance with the scriptures, because the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་) has not taught anywhere, nor is it reasonable, that one who has not received the co-emergent initiation and vows (སྡོམ་པ་) can speak of the nature of co-emergence. Therefore, it refutes the view that one is qualified to fully hear, explain, and practice the two tantras by merely having received the knowledge initiation (རིག་པའི་དབང་). The order of initiation should be that one is first introduced into the mandala (དཀྱིལ་འཁོར་), and it is not permissible to practice by merely giving initiation without pointing out the deity (ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་). As it is said in the seventh chapter of 'Yuganaddha' (མཉམ་སྦྱོར་): 'Without entering the mandala, abandoning the samayas (དམ་ཚིག་), and not knowing the secret reality (གསང་བའི་དེ་ཉིད་), even if one practices, nothing will be accomplished.' The eighth chapter of the 'Guhyasamāja Tantra' (གུར་གྱི་རྒྱུད་) also says: 'Without entering the mandala, the yogi without initiation, who has not seen the deity, and who has not performed the fire offering (སྦྱིན་སྲེག་), will not have the supreme accomplishment (དངོས་གྲུབ་) in this world or the next.' Because one has not entered the mandala, even if one practices, nothing will be accomplished. If one shows the path to such a person, it will lead to downfall. Similarly, if Vajrasattva (རྡོར་སེམས་) has not previously entered the heart, or if the samaya is broken through means such as appearing. As it is said in the 'Samgraha Tantra' (བསྡུས་པ་): 'Now you have entered the family (རིགས་) of all the Tathāgatas (དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་), I will give you the wisdom by which all the Tathāgatas are accomplished, not to mention other accomplishments. Therefore, generate such wisdom, and do not speak to those who have not seen the great mandala, otherwise the samaya will be broken.' It is also said in the reliable mandala rituals of Nāgārjuna (ཀླུ་བྱང་), Lavapa (ལྭ་བ་པ་), and others. Seeing the mandala means entering the mandala according to the ritual and pointing out the deity. As Śākyaśrī (ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་) said, the mandala entered before bestowing the water initiation (ཆུ་དབང་) and so on is the real mandala, and other mandalas cannot be used to explain the mandala at that time. Therefore, it is said in 'Zungjuk Salwa' (ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་): 'These initiations should also be given after being introduced into the mandala.' Therefore, the rosary initiation (ཕྲེང་བའི་དབང་) ...
ས་དབང་བཞི་པའི་བར་བཤད་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ཅིང་བསྟན་པ་ལ་དབང་བསྐུར་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་བཅུག་པ་ལ་བྱར་གཏན་མི་རུང་ངོ་། །དབང་བསྐུར་བ་ནའང་སྔོན་ལ་འོག་མའི་དབང་མ་བསྐུར་བར་གོང་མ་གོང་མའི་དབང་སྐུར་བ་ནི་གཏན་མི་རུང་བས། བླ་མེད་ཀྱི་དབང་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པའི་ལས་དང་པོ་པ་ལ་དབང་འོག་མ་རྣམས་དང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་སྐོར་རྣམས་ཀྱང་དོར་ནས། དབང་ཕྱི་མ་རྣམས་ཉི་ཚེ་བསྐུར་ཏེ་ལམ་སྟོན་པ་ནི་རང་དང་གཞན་ལ་ཕུང་གྲོལ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པ་ཡིན་པས། རྒྱུད་དོན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་དུ་མི་རུང་བས་ཀྱང་རིམ་པ་གཉིས་པ་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་བ་དང་དབང་སྔ་མ་རྣམས་གང་ཡང་མ་ཐོབ་པར་ཡང་དབང་བཞི་པ་སྐུར་དུ་རུང་བར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། རིམ་པ་དང་པོའི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པའི་དབང་མ་ཐོབ་པར་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་ 3-2-111b སྒྲུབ་པའི་དབང་བསྐུར་བས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མའི་དབང་དང་དེའི་གོང་མའི་དབང་རྣམས་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་མེད་ན་དབང་གཞན་རྣམས་ལའང་རིགས་པ་ཇི་ལྟར་བ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བའི་དབང་ལ་སོགས་པས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཡང་དབང་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་དེ་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྣོད་རུང་དུ་བསྒྲུབས་ཟིན་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། དེ་དག་འབའ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ནུས་པར་འདོད་ན་ནི། དབང་ཕྱི་མ་གསུམ་ལ་ཡང་རྫོགས་རིམ་གྱི་ཁྱད་པར་སོ་སོ་ལ་དབང་བ་རིམ་ལྔ་སོགས་ནས་གསུངས་པ་དང་། ཆུ་ཅོད་པན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་རིགས་སོ་སོའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བར་འདོད་དགོས་པས། དེ་དག་ལ་ཡང་སྔ་མ་རྣམས་མེད་པར་ཕྱི་མ་རྣམས་སྐུར་དུ་རུང་བ་ཡང་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག །གཞན་ཡང་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོའི་གསུང་ནས། དབང་སྐུར་བྱས་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་བཏུབ་པ་ཅི་ཡིན་གཏོལ་མེད་པ་བླུན་པོ་སླུ་བ་དང་འདྲ་བར་སྣང་བ་དང་། ཡང་བྱིན་རླབས་ཕྲ་མོས་དབང་སྐུར་གྱི་གོ་བཅད་ནས་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྤང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུང་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མང་པས། རྒྱུད་སྡེ་ནས་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར། གོ་རིམ་འགངས་ཅན་རྣམས་མ་འཁྲུགས་པར་ཆོ་ག་ཚང་བས་དབང་བསྐུར་ན་ཡང་དག་པའི་གདམས་ངག་གི་སྣོད་དུ་རུང་བ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཆོ་གས་ནི་འབྲས་བུ་སྐུ་བཞིའི་ས་བོན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་མི་ཐེབས་ཤིང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་སྒོ་གསུམ་གྱི་དྲི་མ་ཡང་འཁྲུད་མི་ནུས་ལ། གདམས་པའི་མཆོག་རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཟབ་མོ་ཉན་པ་ལ་སོགས་ 3-2-112a པའི་སྣོད་དུ་ཡང་སྒྲུབ་མི་ནུས་པས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྨང་འཛུགས་པ་འདིའི་སྐབས་སུ་འབད་པ
【現代漢語翻譯】 正如四種地位的中間解釋中所說的那樣，被引入壇城並被展示，但沒有被引入灌頂壇城的人，絕對不能被允許這樣做。在灌頂時，如果未先授予較低的灌頂，則絕對不允許授予較高的灌頂。因此，對於那些尚未獲得任何無上灌頂的初學者，應該放棄較低的灌頂以及持有誓言和戒律的相關內容。僅僅授予後續的灌頂並引導他們，會給自己和他人帶來巨大的毀滅。因此，瞭解續部意義的人應該避免這樣做。如果不是這樣，由於他們不適合生起次第，他們也能夠修持第二階段，並且在沒有獲得任何先前的灌頂的情況下，也能夠被授予第四灌頂。因為在沒有獲得使他們適合第一階段的灌頂的情況下，授予使他們適合圓滿次第的灌頂就足夠了。如果弟子的灌頂和更高的灌頂沒有確定的順序，那麼其他的灌頂也應該以同樣的方式進行。關於秘密灌頂等使人適合圓滿次第的說法，是指先前的灌頂已經使受教者適合生起次第。如果認為僅僅通過這些就能做到，那麼也必須認為后三個灌頂也各自具有圓滿次第的特殊性，如五次第等中所說的那樣，並且水冠等也能夠成就各自種姓的成就。因此，也應該認為在沒有先前的灌頂的情況下，也可以授予後續的灌頂。 此外，杰尊策莫（Jetsun Tsemö，尊勝童子）的教言中說：'即使進行了灌頂，也不能信任，這就像欺騙一個無知的人一樣。'並且，'應該避免以微小的加持來代替灌頂，並展示深奧的金剛乘的形象。'這樣的話語非常多。因此，在續部中所說的具有特徵的壇城中，如果沒有混淆重要的順序，並且通過完整的儀式進行灌頂，那麼就會產生適合正確教導的功德。否則，通過其他的儀式，甚至無法播下四身（Kāya，佛身）的特殊種子，也無法洗去成就的障礙之門的三種污垢。並且，由於無法使他們適合聽聞最殊勝的續部和深奧的註釋，因此在這個建立金剛乘基礎的時候，應該努力。
【English Translation】 As stated in the intermediate explanation of the four positions, those who have been brought into the mandala and shown, but have not been brought into the empowerment mandala, must absolutely not be allowed to do so. When giving empowerments, it is absolutely forbidden to give higher empowerments without first giving the lower empowerments. Therefore, for beginners who have not received any of the supreme empowerments, the lower empowerments and the aspects of holding vows and precepts should be abandoned. Merely bestowing the later empowerments and guiding them is creating great destruction for oneself and others. Therefore, those who understand the meaning of the tantras should avoid this. If it is not so, because they are not suitable vessels for the generation stage, they will also be able to practice the second stage, and without having received any of the earlier empowerments, they will also be able to bestow the fourth empowerment. Because without having received the empowerment that makes them suitable for the first stage, it is sufficient to bestow the empowerment that makes them suitable for the completion stage. If there is no definite order for the disciple's empowerment and the empowerments above it, then the other empowerments should be the same, according to how it is reasonable. The statement that the secret empowerment and others make one suitable for the completion stage also refers to the fact that the earlier empowerments have already made the disciple suitable for the generation stage. If it is thought that they can only be accomplished by these alone, then it must also be thought that the latter three empowerments also have their own special characteristics of the completion stage, as stated in the Five Stages and others, and that the water crown and others are also able to accomplish the attainments of their respective lineages. Therefore, it should also be thought that without the former, the latter can also be bestowed. Furthermore, in the words of Jetsun Tsemö (尊勝童子): 'Even if empowerment has been given, it cannot be trusted, which seems like deceiving a foolish person.' And, 'The image of the Vajrayana (金剛乘) that shows the profound by cutting off the empowerment with subtle blessings should be abandoned.' There are very many such words. Therefore, in a mandala with characteristics as explained in the tantras, if the important order is not confused and empowerment is given with complete rituals, then the qualities of being suitable for the authentic instructions will arise. Otherwise, with other rituals, even the special seeds of the four bodies (Kāya, 佛身) will not be sown, and the three stains of the door of obstacles to accomplishment cannot be washed away. And, since they cannot be made suitable vessels for listening to the supreme tantras and profound commentaries, effort should be made at this time of establishing the foundation of the Vajrayana (金剛乘).
ར་རིགས་སོ། ། ༈ དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཕན་ཚུན་དུ་བརྟག་དགོས་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མ་བརྟགས་པར་ཞུགས་པའི་ཉེས་དམིགས་དང་། བརྟག་པའི་ཐབས་བསྟན་པའོ། ། ༈ མ་བརྟགས་པར་ཞུགས་པའི་ཉེས་དམིགས། དང་པོ་ནི། བླ་མས་སློབ་མའི་སྣོད་མ་བརྟགས་པར་སུ་རུང་རུང་ལ་དབང་བསྐུར་ན། སྣོད་མིན་གྱིས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་འདི་ཕྱི་གཉིས་ཀར་ཕུངས་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྣོད་མིན་ལ་བསྟན་པའི་ཉེས་པ་མང་པོ་འབྱུང་བས་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང་། རང་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་རྒྱང་རིང་དུ་བྱེད་པ་དང་བགེགས་ཀྱིས་འཚེ་བ་སོགས་འབྱུང་ལ་སློབ་མས་ཀྱང་བླ་མའི་མཚན་ཉིད་མ་བརྟགས་པར་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་དབང་བླངས་ན། ལོག་པའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བསླུས་པར་འགྱུར་བ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་གསུངས་པ་རྣམས་བསྲུང་བར་མི་ནུས་པས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྩ་བ་འཆད་པ་དང་། བགེགས་ཀྱིས་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ལེགས་པར་བརྟག་དགོས་ཏེ། བླ་མ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། བླ་མ་དང་ནི་སློབ་མ་དག །མཚུངས་པར་དམ་ཚིག་ཉམས་འགྱུར་བས། །དཔའ་བོས་དང་པོར་སློབ་དཔོན་དང་། །སློབ་མའི་འབྲེལ་བ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རྡོར་ཕྲེང་གི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་རིན་ཆེན་བདར་བ་དང་། གསེར་ནི་བསྲེག་དང་བཅས་པས་བརྟག །དེ་བཞིན་དུ་ནི་སློབ་མ་ཡང་། །ལོ་ནི་བཅུ་གཉིས་བར་དུ་བརྟག །དེ་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་དེ་ལྟ་བུས། །དུས་ཀུན་ཏུ་ནི་དེ་ལྟར་བརྟག །གཞན་དུ་བགེགས་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །དངོས་གྲུབ་འཇོམས་ཤིང་སྡུག་བསྔལ་སྟེར། །ཞེས་དང་། དེའི་ང་བཞི་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི། །ས་ 3-2-112b ཡི་སྣོད་དུ་གཞག་མི་བྱ། །དེ་བཞིན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད། །སྣོད་མིན་དག་ལ་སྦྱིན་མི་བྱ། །སློབ་མ་སྐད་ཅིག་དེ་ལ་འཆི། །འདི་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ནི་ཕུང་། །སྣོད་མིན་མན་ངག་རབ་བཤད་ན། །སློབ་དཔོན་དངོས་གྲུབ་ཉམས་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཕྱག་ཆེན་ཐིག་ལེའི་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་བསྲེག་ལ་སོགས་པས་གསེར། །ཇི་ལྟར་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེ། །ཇི་ལྟར་བདེ་ལྡན་བུ་མོ་ནི། །དེ་ལྟར་སློབ་མ་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་བས་ཐམས་ཅད་རབ་འབད་དེ། །ཕན་ཚུན་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ། །དེ་ལྟ་མིན་ན་སྐྱོན་དུ་འགྱུར། །ནམ་ཡང་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །ལོ་བཅུ་གཉིས་ནི། མྱུར་པོར་མ་ཤེས་ན་དེ་ཙམ་དུ་བརྟགས་པས་ངེས་པར་ཤེས་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྟག་དགོས་པ་ནི་མིན་ནོ། ། ༈ བརྟག་པའི་ཐབས་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། བརྟག་བྱའི་སློབ་དཔོན་ནི་གཉིས་ཏེ། སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་དང་། བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ་རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀླུའི་བློས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས
【現代漢語翻譯】 種類。 需要互相觀察灌頂的上師和弟子。 第二部分分為兩點：未觀察而進入的過患，以及指示觀察的方法。 未觀察而進入的過患。 第一點是：上師若未觀察弟子的根器，隨便給任何人灌頂，不具根器者無法守護誓言，因此今生來世都會毀滅。因此，對不具根器者宣講佛法會產生諸多過患，導致誓言破損，使自己成就悉地變得遙遠，並遭受魔障侵擾等。弟子若未觀察上師的功德，隨便接受任何人的灌頂，會被邪師所欺騙，無法守護上師所說的誓言，斷絕成就悉地的根本，並遭受魔障侵擾等過患。因此，師徒雙方需要互相仔細觀察。《五次第論》中說：『上師與弟子，同樣會破誓言，勇士應首先，觀察師徒緣。』《金剛鬘》第二品中也說：『如同辨別珍寶，以及用火鍊金，同樣地觀察弟子，長達十二年。因此師徒雙方，應時時如此觀察，否則魔障會產生，摧毀悉地帶來痛苦。』該論第五十四品中也說：『如同獅子的乳汁，不能放在土器中，同樣大瑜伽的續部，不能傳給非器之人，弟子瞬間會死亡，今生來世皆毀滅，若對非器說密法，上師的悉地會衰退。』《大手印明點》第二品中也說：『如同用火等鍊金，如同智者辨珍寶，如同具德之女，應如是觀察弟子。因此務必盡力，互相分別觀察，否則會出過失，永遠無法得成就。』所謂十二年，是指若不能迅速瞭解，則需要觀察這麼久才能確定，並非一定要觀察這麼久。 指示觀察的方法。 第二點是：需要觀察的上師有兩種：專注於密咒的生起次第上師，以及專注于禪定的圓滿次第上師。如龍樹菩薩所說：如來...
【English Translation】 Categories. It is necessary to examine the Vajra Master and disciple before bestowing empowerment. The second part has two aspects: the faults of entering without examination, and the method of examination. The faults of entering without examination. The first is: If the Lama bestows empowerment on anyone without examining the disciple's capacity, those without capacity will not be able to keep the vows, thus ruining both this life and the next. Therefore, many faults arise from teaching the Dharma to those without capacity, causing vows to be broken, making the attainment of siddhi distant, and causing harm from obstacles. If the disciple takes empowerment from anyone without examining the qualities of the Lama, they will be deceived by a false guru, and will not be able to keep the vows spoken by the master, cutting off the root of siddhi, and causing harm from obstacles. Therefore, it is necessary to examine each other well. The 'Fifty Verses on the Guru' says: 'The Lama and the disciple, equally will break vows, the hero should first, examine the teacher-student relationship.' The second chapter of the 'Vajra Garland' also says: 'Just as precious gems are tested, and gold is tested with fire, so too should the disciple be tested, for twelve years. Therefore, both should always examine each other in this way, otherwise obstacles will arise, destroying siddhi and giving suffering.' The fifty-fourth chapter of the same text also says: 'Just as a lion's milk, should not be placed in an earthen vessel, so too the tantra of great yoga, should not be given to those without capacity, the disciple will die in an instant, ruined in this life and the next, if the secret teachings are explained to those without capacity, the Lama's siddhi will decline.' The second chapter of 'Great Seal Drop' also says: 'Just as gold is refined by fire and so on, just as a wise person examines precious gems, just as a virtuous maiden, so should the disciple be examined. Therefore, strive diligently in all ways, examine each other separately, otherwise faults will occur, and you will never attain siddhi.' The twelve years refers to the fact that if one cannot quickly understand, then it is necessary to examine for that long to be certain, but it is not necessarily required to examine for that long. Showing the method of examination. The second point is: there are two types of teachers to be examined: the Generation Stage teacher who focuses on mantra, and the Completion Stage teacher who focuses on meditation. As Nagarjuna said: The Thus-Gone One...
་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ཐེག་པར་སློབ་དཔོན་རྣམ་གཉིས་གསུངས། །གཅིག་ནི་གསང་སྔགས་གཙོར་བྱེད་འགྱུར། །གཅིག་ནི་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ། །ཞེས་དབྱེ་བ་གསུངས་ལ། དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་། གསང་སྔགས་སྨྲ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །ལྷ་ལ་དམིགས་པ་ལྷུར་ལེན་པས། །དེ་ལས་མཚན་མ་རྙེད་གྱུར་ཏེ། །རྡུལ་ཚོན་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །གསང་སྔགས་ཚུལ་གནས་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སྦྱོར་ལྡན་པས། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལུས་ཀྱིས་ནི། །འཁོར་ལོ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བྲི། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ནི་སྒོམ་པ་ལྷུར་མི་ལེན་པ་མིན་ཏེ། ལྷའི་ 3-2-113a རྣལ་འབྱོར་ལྷུར་བླངས་ནས་སེམས་དག་པའི་མཚན་མ་རྙེད་པ་ལ་གསུངས་པས་སོ། །སྔགས་དང་བསམ་གཏན་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱང་ལམ་སོ་སོར་ཞུགས་པ་མིན་ཏེ། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བསྐྱེད་རིམ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་རྫོགས་རིམ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ངེས་པ་ནི། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པ་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་དབང་སྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི། ཐུན་བཞིར་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྒོམ་པ་གཙོ་བོར་བྱ་ནས་སྔགས་བཟླ་དགོས་པས་སྔགས་ལ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་ལ། རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་སྐུར་བ་ལ་ནི་སྔ་མ་ལྟ་བུ་མི་དགོས་པས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཟུང་འཇུག་དང་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བའི་སྒོ་ནས་བྱས་པས་ཆོག་པ་ལ་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། བསམ་གཏན་གང་རུང་རུང་མིན་ནོ། །རྫོགས་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ན་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སློབ་དཔོན་ལ་དགོས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡར་ལྡན་དུ་ཚང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ལྷག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ནོ། །དེ་མེད་ཀྱང་བསྐྱེད་རིམ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་དབང་སྐུར་བའི་སློབ་དཔོན་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་རུང་བས་འདིར་དེའི་བརྟག་ཐབས་སྟོན་ནོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྡོར་ཕྲེང་གི་རེ་བཞི་པ་ལས། ཞི་བ་ལ་སོགས་ལས་ལ་བྱང་། །སྔགས་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆོ་ག་ཤེས། །དེ་ནི་བླ་མར་མངོན་པར་བསྔགས། །ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་སྦྱིན་པ་གཏོང་། །བཟོད་དང་བརྩོན་འགྲུས་མཆོག་དང་ལྡན། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་སྒོམ་ལ་ཞེན། །ཤེས་རབ་ལྡན་ཞིང་བཟོ་ལ་མཁས། ། 3-2-113b བླ་མའི་ཕྱིར་ནི་ཡོན་ཏན་ཚོགས། །དཔལ་ལྡན་སློབ་དཔོན་ཞེས་ནི་བརྗོད། །ནང་གི་གསང་འདུས་ལ་རབ་དགའ། །ཕྱི་རོལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྤྱོད་པ། །དེ་ལྟའི་མན་ངག་རིམ་པ་ཡིས། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་བསླབས། །དེ་ནི་སྟོན་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས། །ཞེས་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང་། ནང་དུ་འདུས་པས་མཚོན་ནས་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ལམ་སྐྱོང་ཞིང་ཕྱིའི་ཀུན་སྤྱོད་སོ་ཐར་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པའི་སྒོ
【現代漢語翻譯】 在金剛乘（Vajrayana）中，有兩種上師的說法。一種是主要修持密咒（mantra），另一種是專注于禪定（dhyana）。這是他們的區別。他們的特徵是：密咒行者是安住於密咒，精進于本尊（deva）觀想的人。他們由此獲得證悟的徵兆，並繪製彩粉壇城（mandala）。安住於密咒之道的瑜伽士，與無二智慧（advaya-jñana）相結合，以如幻之身（maya-deha），繪製如幻之輪（maya-cakra）。 主要修持密咒並非不重視禪定，而是指精進于本尊瑜伽，從而獲得心清凈的徵兆。主要修持密咒和主要修持禪定，兩者並非進入不同的道路。通過四座瑜伽（catuh-pitha-yoga）穩固生起次第（utpatti-krama），然後進入圓滿次第（sampanna-krama）的次第是確定的。這是聖者父子（Avalokiteśvara and his spiritual son）的殊勝見解。因此，在生起次第的灌頂（abhiṣeka）期間，上師主要修持四座本尊瑜伽，並唸誦密咒，因此被稱為主要修持密咒。而圓滿次第的上師在灌頂時，不需要像前者那樣，只需通過專注于無二智慧的結合和幻身禪定即可，因此被稱為專注于禪定。但這並非指任何禪定。如果是圓滿次第的上師灌頂，那麼他必須完全具備生起次第上師所需的所有特徵，並且具有額外的功德，但這非常罕見。即使沒有這些，生起次第的上師也可以是具備灌頂上師所有特徵的人，因此這裡展示了檢驗的方法。 其特徵如《金剛鬘》（Vajramala）第四十四節所說：『精通寂靜等事業，通曉密咒和瑜伽儀軌，此人被尊為上師。持守戒律清凈，樂於佈施，具足忍辱和精進，日夜勤于禪定，具有智慧且精於技藝。爲了上師而積累功德，被稱為具吉祥的上師。內心極喜于內在的秘密集合（guhyasamaja），外在行為符合聲聞（śravaka）的戒律。以這樣的次第教導弟子，此人被完全認為是導師。』因此，具足戒律清凈等六度（paramita），內心以秘密集合為代表，修持無上瑜伽（anuttarayoga）的道，外在行為符合小乘（hinayana）的戒律。
【English Translation】 In Vajrayana, two kinds of masters are spoken of. One is primarily practicing mantra, and the other is focused on meditation. This is their distinction. Their characteristics are: The mantra practitioner is one who abides in mantra and diligently contemplates the deity (deva). From this, they obtain signs of realization and draw colored powder mandalas. The yogi who abides in the way of mantra, combined with non-dual wisdom (advaya-jñana), draws illusory wheels (maya-cakra) with an illusory body (maya-deha). Primarily practicing mantra does not mean not valuing meditation, but refers to diligently practicing deity yoga, thereby obtaining signs of a pure mind. Primarily practicing mantra and primarily practicing meditation, the two are not entering different paths. The order of stabilizing the generation stage (utpatti-krama) through the four-session yoga (catuh-pitha-yoga) and then entering the completion stage (sampanna-krama) is certain. This is the noble view of the father and son (Avalokiteśvara and his spiritual son). Therefore, during the initiation (abhiṣeka) of the generation stage, the master primarily practices the four-session deity yoga and recites mantras, hence they are called primarily practicing mantra. While the master of the completion stage, during initiation, does not need to be like the former, but only needs to focus on the union of non-dual wisdom and the meditation of the illusory body, hence they are called focused on meditation. But this does not refer to just any meditation. If it is the initiation of the master of the completion stage, then they must fully possess all the characteristics required of the master of the generation stage, and have additional merits, but this is very rare. Even without these, the master of the generation stage can be someone who possesses all the characteristics of an initiation master, so here is shown the method of examination. Its characteristics are as stated in the forty-fourth section of the Vajramala: 'Proficient in peaceful and other activities, knowing mantra and yoga rituals, this person is praised as a master. Upholding pure morality, joyful in giving, endowed with patience and diligence, diligent in meditation day and night, possessing wisdom and skilled in crafts. Accumulating merits for the sake of the master, they are called a glorious master. Inwardly delighted in the inner secret assembly (guhyasamaja), outwardly behaving in accordance with the precepts of the śravakas. Teaching disciples in such a sequence, this person is fully known as a teacher.' Therefore, possessing the six perfections (paramita) such as pure morality, inwardly representing the secret assembly, practicing the path of anuttarayoga, and outwardly behaving in accordance with the precepts of the hinayana.
་ནས་སློབ་མ་འཁྲིད་པ་ལ་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་པ་སོགས་མང་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་ནས་མཚན་ཉིད་རྫོགས་པར་གསུངས་པའི་ཚང་བ་མ་རྙེད་ན་སྐྱོན་ཡོན་མཉམ་པ་དང་སྐྱོན་ཤས་ཆེ་བ་སྤངས་ནས་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མ་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་པ་མེད་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡང་ནི་ལེགས་དཔྱད་ནས། །བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་སོ། །མེད་དུ་མི་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་དབང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ། བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་ཕྱག་ལེན་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་བཅུ་ཤེས་ཤིང་དབང་སྐུར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་མཁས་པ། བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་ལྷས་གནང་བའམ་མ་བཀག་པ་སྟེ་ཆོས་གསུམ་ལྡན་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ཞེས་གསུངས་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཐད་དོ། །སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལ་གནས་པ་ལ་ནི། རྩ་ལྟུང་དང་མི་ལྡན་པ་དགོས་པས་དེ་གལ་ཆེ་སྟེ། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་རབ་འཇོམས་ཤིང་། །སྔགས་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །འཇིག་རྟེན་རྣམས་ལ་ 3-2-114a བདེ་སྟེར་བ། །དེ་འདྲའི་བླ་མ་དངོས་བྱས་ནས། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་རྩ་ལྟུང་དང་བྲལ་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཡོངས་སྤང་ཞིང་། །སྦོམ་པོའི་ལྟུང་བ་རྣམ་པར་སྤང་། །ཞེས་སློབ་མ་ལ་འབོགས་པའི་དམ་ཚིག་ཏུ་གསུངས་ལ། དེ་ནི་འབོགས་པ་པོ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་ལྡན་དགོས་སོ། །བརྟག་བྱ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་ལ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་འདིར་གཞུག་པ་ལ་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་དང་སྣོད་དུ་མ་གྱུར་བ་བརྟག་མི་འཚལ་ལོ། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ཙམ་བྱེད་པ་ལ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་མི་དགོས་པར་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས་ཀྱང་། གང་ཞིག་སྡོམ་པ་འཛིན་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ལ་ནི་དེ་བ་ཁྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ་སློབ་དཔོན་དུ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང་དབང་བསྐུར་པར་མི་བྱའོ། །འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། ཞེས་སྡོམ་པ་གཉིས་གང་ཡང་འཛིན་མི་ནུས་པ་ལ་མེ་ཏོག་དོར་ནས་ལྷ་ངོ་སྟོན་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་ཅིང་དམ་གཞག་གི་སྐོར་རྣམས་འདོར་བར་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཀྲལ་ལ། དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་སྒྲོན་མེ་ལས་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་སྲོག་གཅོད་ལས་ལྡོག་ན་དེ་ལྟར་བྱ་རུང་བར་གསུངས་སོ། །དབང་སྐུར་བ་ལ་ནི། ཐུན་མོང་བ་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོ
【現代漢語翻譯】 當教授學生時，他（指上師）會這樣說。此外，他還說了許多關於瞭解十件事（指上師應具備的十種知識）的內容。如果從續部中找不到圓滿具足所有條件的上師，那麼就應該避免過失和功德相等或過失多於功德的情況，而依賴於功德更為卓越的上師。正如《真實義親近法》中所說：『爭鬥時代，上師功過混雜，任何情況下都不可能沒有罪過。因此，弟子們應該仔細觀察，依賴於功德更為卓越的上師。』 不可或缺的條件是，藏地的智者們認為，上師必須完全獲得灌頂，安住于誓言和戒律之中，通過親見上師傳承的實踐而瞭解十件事，精通灌頂儀軌，並且通過事先的修持而得到本尊的允許或不阻礙，即必須具備這三種條件，這才是合理的。 對於安住於密咒戒律者，必須不違犯根本墮罪，這一點非常重要。正如《帳篷續》第八品所說：『徹底摧毀根本墮罪，精通密咒和續部，給予世間安樂，這樣的人才能被視為真正的上師。』因此，上師的條件是必須遠離根本墮罪。 《戒律之源》第十八品也說：『完全捨棄根本墮罪，徹底捨棄粗大墮罪。』這是對弟子所立的誓言，因此，對於傳授誓言者來說，更應該具備這些條件。 關於觀察弟子的條件，《彼論總集》第一部分說：『進入此大壇城，不應觀察是否堪能或不堪能。』因此，進入壇城和接受灌頂這兩件事中，僅僅是前者不需要觀察弟子的條件。《金剛生起續》也說：『對於不持守戒律者，不應稱其為「天尊」等等，不應給予隨許和灌頂，只能允許其進入。』因此，對於無法持守任何戒律者，只能允許其投擲鮮花，展示本尊，捨棄誓言部分。 《佛密經》也以同樣的方式解釋了《現觀莊嚴論》的觀點。《黑敵論》的註釋《寶燈論》引用了《現觀莊嚴論》的觀點，認為如果能夠避免殺生，就可以這樣做。對於灌頂，共同的菩薩戒...
【English Translation】 When teaching students, he (the guru) would say this. Furthermore, he spoke extensively about knowing the ten things (referring to the ten knowledges a guru should possess). If a guru who perfectly fulfills all the qualifications cannot be found from the tantras, then one should avoid relying on those with equal merits and faults or those with more faults than merits, and instead rely on a guru with superior merits. As it says in 'The Essence of True Proximity': 'In the age of strife, gurus are mixed with faults and virtues; in all aspects, there is no one without sin. Therefore, disciples should carefully examine and rely on those with superior merits.' The indispensable qualifications are that Tibetan scholars consider a guru must have fully received empowerment, abide in vows and precepts, know the ten things through seeing the practice of the guru lineage, be proficient in the rituals of empowerment, and be granted permission or not obstructed by the deity through prior practice, that is, they must possess these three qualities, which is reasonable. For those who abide in mantra vows, it is essential not to violate the root downfalls, which is very important. As it says in the eighth chapter of the 'Tent Tantra': 'Completely destroy the root downfalls, be proficient in mantra and tantra, give happiness to the world, such a one should be regarded as a true guru.' Therefore, the qualification of a guru is to be free from root downfalls. The eighteenth chapter of 'The Source of Vows' also says: 'Completely abandon the root downfalls, thoroughly abandon the gross downfalls.' This is the vow given to the disciple, therefore, the one who bestows the vows must especially possess these qualities. Regarding observing the qualifications of disciples, the first part of 'The Compendium' says: 'When entering this great mandala, one should not examine whether they are capable or incapable.' Therefore, of the two things, entering the mandala and receiving empowerment, only the former does not require examining the qualifications of the disciple. The 'Vajra Arising Tantra' also says: 'For those who do not uphold the vows, one should not call them "deity" etc., one should not grant permission and empowerment, one should only allow them to enter.' Therefore, for those who cannot uphold any of the two vows, one can only allow them to throw flowers, show the deity, and abandon the part of the vows. The 'Buddha Secret Sutra' also explains the view of the 'Manifestation of Enlightenment' in the same way. The commentary on 'Black Enemy', 'The Jewel Lamp', quotes the view of 'Manifestation of Enlightenment', saying that if one can avoid killing, one can do so. For empowerment, the common Bodhisattva vow...
མ་པ་སྲུང་གི་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྲུང་མི་ནུས་པ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ 3-2-114b དང་། སྡོམ་པ་གཉིས་ཀ་སྲུང་བ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཡང་སྐུར་བར་གསུངས་པས། བསྲུང་སྡོམ་ལ་བརྟགས་ནས་དབང་སྐུར་བ་ནི་སློབ་མ་བརྟག་པའི་གལ་ཆེ་ཤོས་སུ་སྣང་ངོ་། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ལེགས་པར་བརྟགས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བ། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་ལ་གནས་པ། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱངས་པ་དང་ལྡན་པ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་གཟུང་བར་རུང་བ་རྣམས་ནི། རིགས་དང་མདོག་དང་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཆེ་རྣམས་ཀྱང་དད་པས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སྟོན་པ་གཞན་མི་འཚོལ་བར་གྱུར་ནའོ། །ཞེས་སྡོམ་པ་ལ་དོན་གཉེར་ཆེ་ཞིང་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་དད་པ་བརྟན་པ་སྟེ། ཆོས་གཉིས་ནི་དབང་རྫོགས་པར་སྐུར་དུ་རུང་བའི་སློབ་མ་ལ་ངེས་ལྡན་དུ་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་གི་རེ་བཞི་པ་ལས། དད་ཅིང་བླ་མ་ལ་གུས་པ་དང་རྒྱུན་དུ་དགེ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། སྒྱུ་མེད་ཅིང་ལུང་མང་དུ་ཐོས་པ་དང་། སེམས་ཅན་རྣམས་འདོན་པའི་བློ་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ཡང་སྡོམ་པ་གཉིས་སྲུང་བར་ནུས་ན་ཚང་ནས་འོང་ལ། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་རིགས་དང་གཟུགས་དང་ན་ཚོད་དང་ལྡན་ཞིང་བསྟན་བཅོས་མང་དུ་ཤེས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མང་པོ་བཤད་ནས་དམིགས་བསལ་དུ། སློབ་མ་ཡན་ལག་མ་ཉམས་དང་། །ལྷག་པར་ཡོན་ཏན་ལྡན་པ་དང་། །ནད་མེད་རིགས་ནི་བཙུན་པ་དང་། །དད་ཅིང་བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་པ་དཀོན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གང་དད་ཅིང་། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལ་དགའ། །བསོད་ནམས་འདོད་པའི་སེམས་ཅན་ནི། །ཆེན་པོ་དེ་དག་མདོར་ 3-2-115a གཟུང་ངོ་། །བདེར་གཤེགས་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ། །དོན་གཉེར་བརྩོན་པ་སློབ་མ་ནི། །གཟུགས་ངན་ཡོན་ཏན་མི་ལྡན་ཡང་། །བློ་དང་ལྡན་པས་གཞུག་པར་བྱ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་འཁོར་བཞི་པོ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་དགའ་བའི་བདག །རང་གི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ། །ཀུན་གྱི་ཆོ་ག་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བཞི་པོ་རང་རང་གི་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱ་བར་གསུངས་པས། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་དགེ་སློང་ལ་དེ་ཉིད་མི་བསྟན་པར་གསུངས་པ་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་མི་མོས་པའི་དགེ་སློང་ངོ་། །ཤཱནྟི་པ་དང་ཨ་བྷྱས། རྐང་པ་གཉིས་པས་ནི་འགལ་བ་སྤང་བའི་དོན་དུ་ཐེག་པ་འདི་ལ་ཡིད་ལས་གཙོ་བོར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཀུན་སྤྱོད་དང་སོ་ཐར་གྱི་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་སྟོན་པའོ། ། ༈ བརྟག
【現代漢語翻譯】 如果弟子不能守護嘛嘛郭佛母（藏文：མ་པ་སྲུང་，Mahāmātā，偉大的母親）的本尊咒的誓言，僅僅授予灌頂；如果能守護兩種誓言，則也授予上師灌頂。因此，通過考察能否守護誓言來決定是否授予灌頂，這似乎是考察弟子最重要的方面。《金剛鬘續》中也說：『應詳細考察，使其遠離我慢等過失，安住于居士等學處，精通聽聞等，堪能受持金剛薩埵（藏文：རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ，梵文：वज्रसत्त्व，Vajrasattva，金剛勇猛）的誓言。對於不分種姓、膚色、相貌的人，更應特別關注。如果他們非常重視誓言，並且對金剛乘（藏文：རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ，Vajrayāna，金剛乘）有堅定的信心，不尋求其他導師。』因此，重視誓言並對金剛乘有堅定的信心，這兩種品質是圓滿授予灌頂的弟子所必須具備的。《金剛鬘續》第四十四品中說：『具有信心、恭敬上師、持續行善、真誠無偽、廣聞博學、具有救度眾生的心』等特徵，如果能夠守護兩種誓言，這些特徵自然具備。此外，《總續》中還詳細描述了種姓、相貌、年齡、博學等諸多功德，並特別指出：『弟子肢體無損，尤其具足功德，無病且種姓高貴，具有信心且持守苦行者稀少。』『對三寶（藏文：དཀོན་མཆོག་གསུམ，triratna，三顆寶石）有信心，喜愛大乘（藏文：ཐེག་པ་ཆེན་པོ，Mahāyāna，偉大的車輛）之法，渴望功德的眾生，這些偉大的弟子可以概括為以上幾點。』『爲了成就如來（藏文：བདེར་གཤེགས，Tathāgata，如來）的秘密真言（藏文：གསང་སྔགས，mantra，真言）之修行，如果弟子精進努力，即使相貌醜陋、不具功德，也應因其智慧而接納。』 此外，《總續》中說：『對於喜愛大乘之道的四眾眷屬，精進于自身戒律者，可以為他們舉行壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར，mandala，壇城）儀式。』因此，對於比丘（藏文：དགེ་སློང，bhikṣu，乞食者）等四眾眷屬，如果他們精進于各自的別解脫戒（藏文：སོ་ཐར，prātimokṣa，個別解脫），並且非常喜愛金剛乘，則可以為他們舉行壇城儀式。因此，《金剛空行續》中說不應向比丘展示壇城，指的是不信奉大乘的比丘。寂天（梵文：Śāntipa）和阿瓦德胡提巴（梵文：Avadhūtipa），以及第二足尊（可能是指另一位大師）都強調，爲了消除這種矛盾，應該主要關注對金剛乘的信心。』這表明，精進於密咒的行持和別解脫戒律並不矛盾。
【English Translation】 If a disciple cannot protect the samaya (vows) of the mantra of Māpā Srung (Mahāmātā), only empowerment is given; if both samayas can be protected, then the guru empowerment is also given. Therefore, giving empowerment based on whether the samaya can be protected seems to be the most important aspect of examining the disciple. The Vajramala Tantra also says: 'One should carefully examine to ensure that they are free from faults such as pride, abide by the precepts of a layperson, etc., are well-versed in listening, etc., and are capable of holding the samaya of Vajrasattva. Those who are free from lineage, color, and form should be given special attention. If even the great ones are devoted to seeking the samaya of Vajrasattva and do not seek another teacher in the Vajrayana.' Therefore, having great interest in the samaya and firm faith in the Vajrayana, these two qualities are said to be essential for a disciple who is eligible to receive complete empowerment. The forty-fourth chapter of the Vajramala Tantra says: 'Having faith, respect for the guru, constantly engaging in virtue, being sincere and without deceit, having heard much, and having the mind to liberate sentient beings,' etc. If one is able to protect the two samayas, these qualities will naturally be present. In addition, the General Tantra describes many qualities such as lineage, form, age, and knowledge of many scriptures, and specifically states: 'A disciple who has unbroken limbs, especially endowed with qualities, is free from disease, and of noble lineage, is rare to find with faith and asceticism.' 'Those who have faith in the Three Jewels, delight in the ways of the Mahayana, and are sentient beings who desire merit, these great ones are summarized as above.' 'For the practice of the secret mantra of the Sugata, if the disciple is diligent and striving, even if they are ugly and lack qualities, they should be accepted because of their intelligence.' Furthermore, the General Tantra says: 'For the fourfold assembly of the mandala, those who delight in the Mahayana, and are diligent in their own precepts, it is considered appropriate to perform the ritual.' Therefore, for the fourfold assembly of monks, etc., if they are diligent in their respective Pratimoksha vows and greatly delight in the Vajrayana, the mandala ritual should be performed for them. Therefore, the Vajra Dakini Tantra says that the mandala should not be shown to monks, referring to monks who do not believe in the Mahayana. Shantipa and Avadhutipa, and the Second Foot (possibly referring to another master), emphasize that in order to resolve this contradiction, one should primarily focus on faith in the Vajrayana.' This shows that diligence in the practice of mantra and the precepts of Pratimoksha are not contradictory.
ས་པས་རུང་ན་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་བསྙེན་པ་བྱ་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་བ་དང་། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ སློབ་མས་གསོལ་བ་གདབ་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ལྟར་བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ན་བླ་མ་ལ་དབང་གི་དོན་དུ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། སླར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར། །སློབ་མ་ཡིས་ནི་བླ་མ་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་གསོལ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཎྜལ་ཕུལ་ཏེ་ཕྱག་བྱས་ལ། །པུས་མོ་བཙུགས་ཤིང་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྟོན་པ་པོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་འདྲེན་མཛད་ལྷ། །འཁོར་བ་འདམ་གྱི་ཚོགས་ནང་དུ། །བྱིང་བ་སྐྱབས་མེད་ 3-2-115b བདག་ལ་སྐྱོབས། །རྡོ་རྗེ་བླ་མ་མཛད་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ། ལྔ་བཅུ་པ་ལས། མདུན་དུ་དུལ་བར་འདུག་པ་དང་། །གོས་སོགས་ཚུལ་ནི་བསྡམས་པ་དང་། །བུས་བཙུགས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ཡིས། །ཉན་སོགས་འདོད་པས་གསོལ་གསུམ་གདབ། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣོད་རུང་དུ་ཤེས་ན་གསོལ་བ་མ་བཏབ་ཀྱང་བསྐུལ་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་རུང་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཡང་ན་བདག་གིས་སེམས་ཅན་དག །སྣོད་དུ་རུང་ཞིང་ཉེས་བྲལ་བ། །མོས་མང་བརྟན་ལ་དད་པ་ཅན། །གཞན་ལ་ཕན་དགའ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་ལྟ་བུ་ཡི་སློབ་མ་དེ། །ཤེས་ནས་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །མ་གསོལ་བར་ནི་དེ་བོས་ཏེ། །ཕན་འདོད་ཕྱིར་ནི་འདི་སྐད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྲུང་བ་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། གསོལ་ནས་བླ་མས་སྨྲ་བྱས་ཏེ། །ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་རམ་ཅི། །ཅུང་ཟད་ཅིག་ནི་འབྱོར་གྱུར་ལ། །ཁ་ཅིག་དག་ནི་མ་འབྱོར་ཞེས། །སྨྲ་ན་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་ཡི་སེམས་ནི་བརྟག་པར་བྱ། །བརྟན་པ་ལས་ནི་བརྟན་པར་ཏེ། །གཡོ་བ་ལས་ནི་གཡོ་བ་རུ། །འདྲེན་མ་ལས་ནི་འདྲེན་མར་ཤེས། །སློབ་མ་ཡི་ནི་རྐང་མཐིལ་དུ། །གཞུ་འདྲའི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བསམ། །ལྟེ་བར་ཡེ་ཤེས་མེ་འབར་བ། །དེ་ཡི་འོད་ཟེར་སྙིང་གར་འབར། །འབར་བས་ཀུན་ནས་འཁྲིགས་པར་བསྒོམ། །པཾ་ལས་བྱུང་བའི་མི་སྡུག་གཟུགས། །སྡིག་ནི་སྣ་ཡི་སྒོ་ནས་དབྱུང་། །དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་བསྒོམས་ལ། །དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཟ་བར་བསྒོམ། །ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནཱི་ཁ་ཁ་ཁཱ་ཧི་ཁཱ་ཧི་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ད་ཧ་བྷ་སྨི་ཀུ་རུ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ 3-2-116a ཕཊ། བསྒྲུབ་བྱ་ལྷ་གཟུགས་བསྐྱེད་ནས་ནི། །བསྲུང་བ་དག་ནི་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་སློབ་མ་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་བཤད་དེ་དེའི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་སྐད་བཤད་དེ། སློབ་མས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་ག
【現代漢語翻譯】 如果合適，則祈請並修習。 第三部分有三個方面：弟子祈請，上師守護，以及事先修習的方法。 弟子祈請： 首先，如果通過觀察認為合適，就爲了灌頂的緣故向上師祈請。《金剛空行母續》第四十六品中說：『爲了再次繪製壇城，弟子應當再三向上師祈請。』因此，要獻曼扎，頂禮，然後雙膝跪地，合掌。班智達·熱克西達（Pradznyarakshita）說：『遍知導師，三界引導者，救護之神，在輪迴泥潭中，救護無依的我。請您做我的金剛上師。』如是祈請三次。第五十品中說：『在（上師）面前端正坐好，衣著等儀態莊重，雙膝跪地，合掌，以渴望聽聞等心態祈請三次。』因此，如果知道是合格的法器，即使不祈請，催促著給予灌頂也是可以的。《現觀莊嚴論》中說：『或者我看到眾生中，有堪為法器且無過失者，有強烈的意願、堅定和信心者，樂於利益他人者，知道有這樣的弟子，上師自己不待祈請，就召喚他，爲了利益他而這樣說。』 上師守護： 第二，在《金剛空行母續》第四十六品中說：『祈請后，上師應詢問：一切資具都具備了嗎？如果說有些具備，有些不具備，上師自己應當觀察他的心。比堅定更堅定，比動搖更動搖，比引導者更像引導者。觀想弟子腳底有弓形風輪，臍間有智慧之火燃燒，其光芒在心間燃燒，觀想燃燒著並完全充滿。從「榜」（藏文：པཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vam，漢語字面意思：水種子字）中生出醜陋的形象，從鼻孔中排出罪惡。然後觀想忿怒尊的形象，觀想其吞噬一切。嗡 班匝 達吉尼 卡卡 卡嘿 卡嘿 薩瓦 巴巴 達哈 達哈 巴斯米 咕嚕 吽 吽 啪。』在生起所修本尊的形象后，應當進行守護。』這裡講述了攝受弟子的方法，其次第在《金剛空行母續》的註釋中這樣說：弟子祈請后，上師我
【English Translation】 If it is suitable, then supplicate and practice. The third part has three aspects: the disciple supplicates, the guru protects, and the method of practicing beforehand. The disciple supplicates: First, if through examination it is known to be suitable, then supplicate the guru for the sake of empowerment. The forty-sixth chapter of the Vajra Dakini Tantra says: 'In order to draw the mandala again, the disciple should repeatedly supplicate the guru.' Therefore, offer a mandala, prostrate, and then kneel on both knees with palms joined. Pradznyarakshita said: 'Omniscient teacher, guide of the three realms, god of refuge, in the swamp of samsara, protect me, the helpless one. Please be my Vajra Guru.' Supplicate in this way three times. The fiftieth chapter says: 'Sitting properly in front (of the guru), with clothes and demeanor restrained, kneeling on both knees with palms joined, supplicate three times with a desire to listen, etc.' Therefore, if it is known to be a suitable vessel, it is also permissible to urge and give empowerment even without supplication. The Abhisamaya-alamkara says: 'Or if I see among sentient beings, those who are suitable vessels and free from faults, those who have strong intention, steadfastness, and faith, those who are happy to benefit others, knowing such a disciple, the guru himself, without waiting for supplication, summons him and says this for the sake of benefiting him.' The guru protects: Second, in the forty-sixth chapter of the Vajra Dakini Tantra it says: 'After supplicating, the guru should speak and ask: Are all the necessary items available? If he says that some are available and some are not, the guru himself should examine his mind. More steadfast than steadfast, more wavering than wavering, more like a guide than a guide. Visualize a bow-shaped wind wheel on the soles of the disciple's feet, and a fire of wisdom burning in the navel, its rays burning in the heart, visualize it burning and completely filling. From 'vam' (藏文：པཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vam，漢語字面意思：water seed syllable) arises an ugly form, expel the sins from the nostrils. Then visualize the form of a wrathful deity, visualize it devouring everything. Om Vajra Dakini Kha Kha Khahi Khahi Sarva Papam Daha Daha Bhasmi Kuru Hum Hum Phet.' After generating the form of the deity to be practiced, one should perform protection.' Here it explains the method of accepting disciples, the order of which is explained in the commentary of the Vajra Dakini Tantra as follows: After the disciple supplicates, the guru I
ིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་དགོད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་དམིགས་ནས། ཁྱོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡོ་བྱད་ཐམས་ཅད་འབྱོར་རམ་མ་འབྱོར་ཞེས་དྲིས་པས། ཅུང་ཟད་འབྱོར་ལ་ཅུང་ཟད་མ་འབྱོར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེའི་ཚེ་རྐང་མཐིལ་དུ་གཞུ་འདྲ་བའི་རླུང་དང་ལྟེ་བར་མེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་བསྒོམས་ཏེ། རླུང་གིས་བསྐྱོད་པའི་ཧཱུཾ་གི་མེ་ལྕེའི་ཕྲེང་བ་སྙིང་གའི་བར་དུ་འབར་བས། བཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པའི་རང་བཞིན་ཤ་ཟའི་གཟུགས་མདོག་སྔོ་ཞིང་རྣམ་པར་འགྱུར་ལ་རླིག་པ་འཕྱང་བ། སྙིང་ག་ནས་སྣ་སྒོར་ཕྱུང་ལ། ཧཱུཾ་ཡང་སྙིང་གར་ཕྱིན་པ་ན་དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་གནོད་སྦྱིན་སྐུ་མདོག་སྔོ་ཞིང་གསུས་པ་འཕྱང་བ་མཆེ་བ་གཙིགས་ཤིང་གཡས་བརྐྱངས་པས་བཞུགས་པ། གཡོན་པས་མཆེ་བ་བསྣམས་ནས་སྙིང་གར་སྡིགས་མཛུབ་མཛད་པ། གཡས་ཀྱིས་མཆེ་བ་ཐོགས་ཏེ་ཕྱར་བ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པས་སྡིག་པ་དེ་གསོལ་བར་བསམ་མོ། །ཤཱནྟི་པས་གཡོན་པའི་སྡིགས་མཛུབ་མཆེ་བ་ལྟར་བསྒྲེང་བ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་སོ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོར་བསྐྱེད་དེ། དེའི་སེམས་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པའི་མ་མོ་རྣམས་སྟེང་ཁྲོ་བོའི་དབྱིབས་ལ་འོག་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་དབྱིབས་ལྟ་བུ་ 3-2-116b རྣམས་ཀུན་བཟང་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྙིང་ག་ནས་ཕྱུང་བའི་ཕུར་བུས། དེའི་སེམས་ལས་གྱུར་པའི་བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམས་ལ་གདབ་ལ། ཕུར་བུའི་འོད་ཀྱིས་བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་ལྷག་མ་རྣམས་བསྲེགས་པར་བསམ་མོ། །དེ་ནས་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་སྤྱི་བོར་ཨ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་པའི་སྟེང་དུ་ཧཾ་གྱིས་མཚན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྒྱ་གྲམ་བསྒོམ་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་བཤད་དོ། །ཁྭ་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ་ཕུར་བུར་སྐྱེད་པའི་ལྷ་སྐབས་སུ་གང་བབ་ཏུ་བསྐྱེད་དོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི།དཀར་སྔོ་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དང་པོ་གཉིས་འཁྱུད་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཅན་གཡས་འོག་མ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དང་རལ་གྲི་དང་། གཡོན་འོག་མ་གཉིས་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་འཛིན་པ། དར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པར་སྒྲུབ་ཐབས་ཀུན་བཟང་གི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རམ། གཞུང་ཁུངས་མ་གཞན་ནས་བཤད་པའི་ཀུན་བཟང་དུ་བསྐྱེད་དོ། །བརྟན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ནི། དགེ་མི་དགེའི་མཚན་ཉིད་བརྟག་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་བཤད་དོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། སློབ་མའི་ལྟེ་བར་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྙིང་གར་གནས་པའི་ཀཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྡིག་པ་ཤ་ཟ་ལྟར་གནག་ཅིང་གཟུགས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུ་འཕྱང་བ་སྐྲ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱུང་ལ། ཧཱུཾ་ཡང་སྙིང
【現代漢語翻譯】 然後，觀想所有眾生皆能證得無上菩提，並詢問弟子：『你的壇城供品是否齊備？』如果弟子回答：『有些已備好，有些尚未備好。』此時，觀想足底有弓形風，臍間有火壇城，其上有日輪，日輪上觀想吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。觀想風吹動吽字，吽字火焰之鏈向上燃燒至心間。觀想從వం（藏文：བཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：వం）字生出的罪惡本質，其形如食肉鬼，身色青藍，形態醜陋，生殖器下垂。從心間通過鼻孔呼出。吽字也回到心間，從中生出金剛夜叉，身色青藍，腹部下垂，齜牙咧嘴，右腿伸展而立，左手持牙，以期克印指向心間，右手持牙高舉，從鼻孔呼出。唸誦『嗡 班雜 達吉尼』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་，梵文天城體：ॐ वज्र डाकिनी，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ḍākinī，漢語字面意思：嗡 金剛 空行母）等咒語，以此來消除罪惡。夏瓦巴（Śāntipa）解釋說，左手的期克印要像獠牙一樣豎起。然後，將弟子觀想為普賢菩薩（Samantabhadra），爲了守護其心，將烏鴉面母（Kāka-mukha）等空行母觀想為上方是忿怒尊形象，下方是獨股金剛杵形象。 從觀想為普賢菩薩的心間放出橛，刺向由弟子心識所化的邪魔首領，並觀想橛的火焰焚燒所有殘餘的邪魔。然後，觀想弟子心間由吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）所生的金剛杵，以及頭頂梵穴處由阿字（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）所生的月輪，月輪上觀想由హం（藏文：ཧཾ，梵文天城體：हं，梵文羅馬擬音：haṃ，漢語字面意思：హం）字所標記的交叉金剛杵。這是巴瓦巴扎（Bhāvabhadra）的說法。烏鴉面母等只是象徵，在觀想為橛的本尊儀軌中，根據需要進行觀想。關於普賢菩薩，有兩種《普賢成就法釋》中說：『白色、藍色、紅色三面，前兩手結擁抱印，右下兩手持金剛杵和寶劍，左下兩手持珍寶和蓮花，以絲綢和珍寶為飾。』或者按照其他經典中所說的普賢菩薩形象進行觀想。關於堅定等三種，巴瓦巴扎（Bhāvabhadra）解釋說，這是爲了辨別善與非善的特徵。念珠續中也說：觀想弟子臍間日輪上的吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）的光芒，從心間放出由కం（藏文：ཀཾ，梵文天城體：कं，梵文羅馬擬音：kaṃ，漢語字面意思：కం）字所生的罪惡，其形如食肉鬼，黑色且形態醜陋，生殖器下垂，頭髮豎立，從鼻孔呼出。吽字也回到心間。
【English Translation】 Then, focusing on the thought that all sentient beings should be established in unsurpassed enlightenment, ask the disciple: 'Are all your mandala offerings ready or not?' If the disciple says, 'Some are ready, and some are not,' then at that time, meditate on the wind in the shape of a bow at the sole of the foot, a circle of fire at the navel, and above that, the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hūṃ) situated on the sun. As the wind moves, the chain of flames of the Hūṃ burns up to the heart. From Vaṃ (藏文：བཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：Vaṃ) arises the nature of sin, the form of a flesh-eater, blue in color, transforming in appearance, with dangling testicles. Expel it from the heart through the nostrils. When the Hūṃ also goes to the heart, from it arises Vajra Yaksha, blue in color, with a dangling belly, gnashing teeth, standing with the right leg extended. The left hand holds a tooth, making a threatening gesture at the heart. The right hand holds a tooth and raises it, expelling it from the nostrils. Recite the mantra 'Oṃ Vajra Ḍākinī' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཌཱ་ཀི་ནི་，梵文天城體：ॐ वज्र डाकिनी，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ḍākinī，漢語字面意思：Oṃ Vajra Ḍākinī) and so forth, thinking that the sin is consumed. Śāntipa explains that the threatening gesture of the left hand should be raised like a tooth. Then, transform the disciple into Samantabhadra. To protect his mind, the mothers such as the Crow-faced Mother, etc., are in the form of wrathful ones above, and below in the form of a single-pointed vajra. The phurba (ritual dagger) emitted from the heart of the one transformed into Samantabhadra stabs the chief of the obstacles that have arisen from his mind, and the light of the phurba is thought to burn up the remaining hosts of obstacles. Then, Bhāvabhadra says to meditate on a vajra born from Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hūṃ) in the disciple's heart, and a crossed vajra marked with Haṃ (藏文：ཧཾ，梵文天城體：हं，梵文羅馬擬音：haṃ，漢語字面意思：Haṃ) on the moon born from A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：A) on the crown of the head. The Crow-faced Mother and so forth are symbolic, and are generated as appropriate in the deity phase of generating the phurba. Samantabhadra is described in two commentaries on the Samantabhadra Sadhana as having 'three faces, white, blue, and red, the first two hands holding the embrace mudra, the lower two right hands holding a vajra and a sword, and the lower two left hands holding a jewel and a lotus, adorned with silk and jewel ornaments.' Or, generate Samantabhadra according to what is explained in other authoritative texts. The three, steadfastness and so forth, are for examining the characteristics of virtue and non-virtue, as explained by Bhāvabhadra. It is also said in the Garland: The rays of light from the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hūṃ) situated on the sun at the disciple's navel expel from the nostrils the sin born from Kaṃ (藏文：ཀཾ，梵文天城體：कं，梵文羅馬擬音：kaṃ，漢語字面意思：Kaṃ) situated in the heart, which is black like a flesh-eater and transforming in appearance, with dangling fruit and hair standing on end. The Hūṃ also goes to the heart.
་གར་ཕྱིན་ནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་བ་ལས་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྒོམས་ནས་ཕྱིར་འཐོན་ཏེ། ཨོཾ་སུམྦྷ་ནི་སུམྦྷ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་གྲྀཧྞཱ་པ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱ་ན་ཡ་ཧོ་བྷ་ག་ཝན་བིདྱ་རཱ་ཛ་ཆེ་གེ་མོའི་སརྦ་པཱ་པཾ་ནཱ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ 3-2-117a ཕྱག་གི་རྡོ་རྗེ་འབར་བས་ཕྱུང་བའི་སྡིག་པ་སྟོང་པར་མཛད་པར་བསམ་མོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡི་གེ་གཉིས་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་དང་སྡིག་པའི་སྐྱེད་ཆོག་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བདས་ནས་སྡིག་པ་སྣ་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱུང་བ་རྡོ་རྗེས་བསྣུན་པས་ཟད་པར་བྱས་པར་བསྒོམས་ན་དགོངས་པ་དང་མི་འགལ་ཞིང་བདེའོ། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་ཨ་སྱ་སརྦ་བི་གྷན་བནྡྷ་བནྡྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་གསུང་ཞིང་བཀའ་བསྒོས་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་དེ་འདོན་བཞིན་པས་སྟོད་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ལྟེ་བ་ནས་འོག་ཕུར་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཕུར་བུས་སློབ་མའི་སེམས་ཀྱི་བགེགས་རྣམས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་ཅིང་། ཕུར་བུའི་འོད་ཟེར་ཤིན་ཏུ་དྲག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སྡང་བ་ཀུན་བསྲེགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །སློབ་མ་ཡང་སཾ་ལས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་གཟུགས་སུ་བསམས་ཏེ་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་སྙིང་གར་ཨ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཟླ་བ་ཨཱཿལས་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དང་། མགོ་བོ་ལ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པ་གྱེན་དུ་འགྲེང་བའི་ལྟེ་བར་མཱ་མ་ཀཱི་དམ་ཚིག་པ་བཞུགས་པར་བསམ་མོ། །དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་མ་མཱ་ཀཱི་གནས་པའི་ཐུགས་ཀར་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ནང་དུ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་སྔགས་ཕྲེང་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་སེར་པོ་ཕྲ་མོའི་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ལུས་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པར་བྱས་ཏེ་གོ་ཆ་བགོས་པར་བསམ་ཞིང་། ཨོཾ་ཨཱཿ ཤཾ་ཀ་རེ་ཤནྟི་ཀ་རེ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚ་གྷུཊྚི་ནི་གྷ་ཏ་ཡ་གྷ་ཏ་ཡ་གྷུཊྚི་ནི་ཆེ་གེ་མོ་ལ་རཀྵ་རཀྵ་སྭཱཧཱ། ཞེས་བརྗོད་པས་བསྲུང་ཞིང་། འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཀྱང་བཟླས་ 3-2-117b པའི་ཆེད་དུ་བྱིན་ན་བགེགས་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་ཤིང་མཁོ་བའི་ཡོ་བྱད་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པར་གསུངས་སོ། །སྔགས་འདི་མཱ་མ་ཀཱིའི་སྔགས་སུ་གསང་འདུས་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པར་གསུངས་ལ། མཱ་མ་ཀཱི་ནི་སྔོན་མོ་ནག་དཀར་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་གཡས་གསུམ་ན་རྡོ་རྗེ་འཁོར་ལོ་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་རྩ་བ་དམར་བ་འཛིན་པ། གཡོན་དྲིལ་བུ་རིན་ཆེན་རལ་གྲི་འཛིན་པར་མདོར་བྱས་སུ་བཤད་དོ། །སློབ་མ་རྗེས་གཟུང་འདི་དག་ནི། སྡིག་པ་དག་པར་བྱེད་པ་དང་། བགེགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པའི་ཐབས་ཟབ་མོར་སྣང་བས་སྐབས་གཞན་དུ་འང་རང་ངམ་གཞན་ལ་སྐབས་དང
【現代漢語翻譯】 從『嘎』（ག）字中完全變化而來的吽字（ཧཱུཾ，種子字，huṃ，摧破義）觀想后出來，唸誦：嗡 桑巴尼 桑巴 吽 吽 啪 啪。嗡 格里哈納 格里哈納 吽 吽 啪 啪。嗡 格里哈納巴亞 格里哈納巴亞 吽 吽 啪 啪。嗡 阿納亞 霍 巴嘎萬 維迪亞 Ra扎 切給摩（某某） 薩瓦 巴巴姆 納夏亞 吽 吽 啪 梭哈。 唸誦時，觀想手中的燃燒金剛杵放出光芒，將罪業清空。』這樣說道。在兩個字（指『嘎』和『吽』）之後，吽字和罪業的產生過程結束后，觀想吽字的光芒驅趕罪業，從鼻孔排出，用金剛杵擊打使其消盡，這樣與密意不違背，而且容易。然後，吽字說：『嗡 班雜 嘰利 嘰拉亞 阿 薩亞 薩瓦 維甘 班達 班達 吽 啪。』這樣說道並下達指令，自己也念誦同樣的咒語，觀想從頭頂的甘露漩渦到肚臍，從下方的橛的形狀的橛子，將弟子的心中的障礙用橛子釘住，橛子的強烈光芒焚燒所有的仇恨。也要觀想弟子從『桑』（སཾ，種子字，saṃ，集起義）字變化為普賢菩薩的形象，爲了守護，在心間觀想從『阿』（ཨ，種子字，ā，無生義）字產生的月亮，從『阿』（ཨཱཿ，種子字，āḥ，本初清凈義）字產生的各種金剛杵作為標誌。在頭頂的月亮上，觀想從『吽』（ཧཱུཾ，種子字，huṃ，摧破義）字產生的五股金剛杵向上豎立，在中心觀想瑪瑪吉（Māmakī，佛母名）誓言尊安住。 在她的心中，智慧薩埵的瑪瑪吉安住，在心中的月亮上，觀想從金剛杵的中心，從下方出現的咒語之鏈產生出細小的黃色金剛杵的光芒，遍佈全身，作為盔甲。唸誦：嗡 阿 香 卡熱 香迪 卡熱 固扎 固扎 固扎尼 嘎達亞 嘎達亞 固扎尼 切給摩拉 Ra恰 Ra恰 梭哈。』這樣唸誦進行守護。如果爲了唸誦漩渦咒而給予，障礙就無法侵入，所需之物也能輕易獲得。』這樣說道。這個咒語在秘密集會經的第十四章中被說是瑪瑪吉的咒語。瑪瑪吉是黑色、白色、紅色的三面，右三手拿著金剛杵、法輪、紅色根部的藍色蓮花，左手拿著鈴、珍寶、寶劍，簡要地這樣描述。 這些攝受弟子的方法，似乎是清除罪業和防止障礙侵入的甚深方法，所以在其他情況下，自己或他人遇到情況時也可以使用。
【English Translation】 Having meditated on the Hūṃ (ཧཱུཾ，seed syllable, huṃ, meaning 'destroyer') that has completely transformed from the letter 'ga' (ག), emerge and recite: Oṃ Sumbhani Sumbha Hūṃ Hūṃ Phaṭ Phaṭ. Oṃ Grihna Grihna Hūṃ Hūṃ Phaṭ Phaṭ. Oṃ Grihnapayā Grihnapayā Hūṃ Hūṃ Phaṭ Phaṭ. Oṃ Anaya Ho Bhagavan Vidyārāja Che-ge-mo (name) Sarva Pāpaṃ Nāśaya Hūṃ Hūṃ Phaṭ Svāhā. While reciting, visualize the burning vajra in your hand emitting light, clearing away sins. It is said, 'After the two letters (referring to 'ga' and 'hūṃ'), after the process of the Hūṃ syllable and the generation of sins is complete, visualize the light of the Hūṃ syllable driving away sins, expelling them from the nostrils, and destroying them by striking them with the vajra. This does not contradict the intent and is easy. Then, the Hūṃ syllable says: 'Oṃ Vajra Kīli Kīlaya Asya Sarva Vighnan Bandha Bandha Hūṃ Phaṭ.' Saying this and giving instructions, recite the same mantra yourself, visualizing from the swirling nectar at the crown to the navel, from the peg in the shape of a phurba below, pinning the obstacles in the disciple's mind with the phurba, and the intense light of the phurba burning all hatred. Also, visualize the disciple transforming from the syllable 'saṃ' (སཾ，seed syllable, saṃ, meaning 'collection') into the form of Samantabhadra, and for protection, visualize in the heart a moon arising from the syllable 'a' (ཨ，seed syllable, ā, meaning 'unborn'), and various vajras arising from the syllable 'āḥ' (ཨཱཿ，seed syllable, āḥ, meaning 'primordially pure') as marks. On the moon at the crown of the head, visualize a five-pronged vajra arising from the syllable 'hūṃ' (ཧཱུཾ，seed syllable, huṃ, meaning 'destroyer') standing upright, and in the center, visualize Māmakī (Māmakī, name of a Buddha-mother) residing as the samaya being. In her heart, the wisdom being Māmakī resides, and on the moon in her heart, visualize from the center of the vajra, from the chain of mantras appearing below, the light of a thin yellow vajra spreading throughout the body, serving as armor. Recite: Oṃ Āḥ Śaṃ Kare Śanti Kare Ghuṭṭa Ghuṭṭa Ghuṭṭini Ghātaya Ghātaya Ghuṭṭini Che-ge-mo-la Rakṣa Rakṣa Svāhā.' Recite this for protection. If given for the sake of reciting the swirling mantra, obstacles cannot intrude, and the necessary items can be easily obtained.' This is what was said. This mantra is said to be the mantra of Māmakī in the fourteenth chapter of the Guhyasamāja Tantra. Māmakī has three faces, black, white, and red, with the three right hands holding a vajra, a wheel, and a blue lotus with a red root, and the left hands holding a bell, a jewel, and a sword, described briefly in this way. These methods of taking disciples seem to be profound methods for clearing away sins and preventing the intrusion of obstacles, so in other situations, they can be used by oneself or others when encountering circumstances.
་སྦྱར་ནས་བྱས་ན་ལེགས་པར་མཐོང་ངོ་། །འདི་ཕྲེང་བར་བསྙེན་པ་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པ་ལྟར་བསྙེན་པ་ཟིན་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་ནའང་སྐབས་དེར་བྱ་ལ། བསྙེན་པའི་གོང་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་ནའང་སྐབས་དེར་བྱ་རྒྱུ་ཡིན་པས་གོ་རིམ་མ་ངེས་སོ། ། ༈ སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱ་ཚུལ། གསུམ་པ་ནི། སྤྱིར་བསྙེན་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་སྟེ། འདུས་པ་ཕྱི་མ་ལས། ཐུན་མོང་མཆོག་གི་དབྱེ་བ་ཡིས། །བསྙེན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཐ་མལ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་བཞི། །མཆོག་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་གིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེས་ན་དབང་ཐོབ་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ལ་གནས་ཏེ་རིམ་པ་གཉིས་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་པའི་བསྙེན་པ་ནི་རང་གི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡིན་པས། དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་བྱེད་ན་སྒྲུབ་ལ་མི་བྱེད་ན་འཇོག་པ་ག་ལ་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་མཁས་གྲུབ་མང་པོས་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱེད་པ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་རྫོགས་པར་བསྟན་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བཤད་པ་ནི། 3-2-118a གཞན་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་དང་། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ཀས་ཐུན་བཞིའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་དགོས་པ་ལ་དགོངས་ནས་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་དབང་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ནི་རང་གིས་རང་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྙིང་པོ་མདོར་བསགས་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་སློབ་དཔོན་གྱིས། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ལ་འབད་ནས། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་ནི། །ཤིན་ཏུ་དུལ་བས་བརྟག་པར་བྱ། །ལྷ་ནི་མཉེས་པ་མ་བྱས་ན། །བདག་ཉིད་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་ལྷ་མཉེས་པར་མ་བྱས་ན་རང་ཉིད་སུན་འབྱིན་པར་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ཤེས་པས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་ཚོགས་གསོག་ཅིང་། །བགེགས་ནི་རྣམ་པར་ཉམས་བྱེད་བྱ། །བསྙེན་པ་མེད་པས་དངོས་གྲུབ་མེད། །དེ་ཕྱིར་རིམ་གཉིས་དེ་ཉིད་རིག །དབེན་པར་ཡང་དག་གནས་ནས་ནི། །ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྐྱོ་ན་དེ་ཡི་གསང་སྔགས་བཟླས། །འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོའི་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། །ཡང་ན་རང་གི་ལྷ་ཡི་འབུམ། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་ཁྲི་ཡིན་ཏེ། །འདི་ནི་སྔོན་དུ་བསྙེན་པར་བརྗོད། །ཅེས་ཚོགས་བསག་པ་དང་བགེགས་ཉམས་པར་བྱ་བ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ཐོག་མར་ལྷ་སྒོམ་པ་དང་སྔགས་བཟླ་བའི་བསྙེན་པ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་ཚིག་འདི་དག་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ན་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མའི་བསྙེན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ལ་དབང་དང་རབ་གནས་སོགས་ལ་འཇུག་པས་ལྷ་སྒོམ་པའི་བསྙེན་པ་ཇི་ཙམ་ཞིག་བྱ་བ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་རྒྱས་ 3-2-118b པར་བྱས་པས་སྐད་ཅིག་གིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི
【現代漢語翻譯】 如果將這兩個方法結合起來使用，效果會更好。在念誦儀軌之後，如前所述，可以向已經完成唸誦的上師祈請，也可以在念誦之前祈請，這取決於具體情況，順序並不固定。 接下來，講述如何進行唸誦。 第三部分：通常來說，唸誦可以分為兩個階段。在《集經》（འདུས་པ་ཕྱི་མ་）的後續部分中提到：'通過共同和殊勝的區分，唸誦被認為是兩種形式。普通的是金剛四法，殊勝的是六支。' 因此，在獲得灌頂后，安住于誓言和戒律，按照次第修學兩個階段的唸誦，這是修行者自己的道路。如果進行灌頂和開光等儀式，就屬於修持；如果不進行，又算什麼呢？因此，像瑪爾梅匝（མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་，吉祥燃燈智）等眾多智者和成就者，他們首先展示了完整的本尊瑜伽，然後在之後講解壇城的儀軌。 這樣做是爲了適應無論是否進行灌頂等儀式，以及無論修持共同還是殊勝法門，都需要進行四座本尊瑜伽的情況。如果不事先進行唸誦就進行灌頂等儀式，就等於自己傷害自己。《心要總集經》（སྙིང་པོ་མདོར་བསགས་）中說：'壇城殊勝的上師，首先努力進行唸誦，然後以極其溫和的態度觀察壇城。如果未令本尊歡喜，自己就會受到譴責。' 甚至黑行者（ནག་པོ་སྤྱོད་པ་）也說，如果不令本尊歡喜，自己也會受到譴責。《珠鬘經》（ཕྲེང་བ་）中也說：'通曉一切智者之道，首先念誦積累資糧，驅除障礙。沒有唸誦就沒有成就，因此要了解這兩個次第。在寂靜處安住，觀修本尊的輪涅。如果疲倦，就念誦本尊的秘密咒語，唸誦輪涅之主的十萬遍咒語，或者唸誦自己本尊的十萬遍咒語，壇城修行者要念誦百萬遍。這被稱為前行唸誦。' 爲了積累資糧和驅除障礙等目的，首先要觀修本尊並唸誦咒語。如果能很好地理解這些話，就會有所收穫。因此，最初的唸誦非常重要，在進行灌頂和開光等儀式時，要儘可能多地進行本尊觀修的唸誦。《珠鬘經》（ཕྲེང་བ་）中說：'像這樣充分地進行前行唸誦，剎那間就能成為壇城本尊。'
【English Translation】 It seems better to combine these two methods. After the recitation ritual, as mentioned earlier, one can pray to the guru who has completed the recitation, or one can pray before the recitation, depending on the specific situation, and the order is not fixed. Next, it explains how to perform the recitation. The third part: Generally speaking, recitation can be divided into two stages. In the later part of the 'Compendium Sutra' (འདུས་པ་ཕྱི་མ་), it is mentioned: 'Through the distinction of common and supreme, recitation is considered to be two forms. The common is the four vajras, and the supreme is the six branches.' Therefore, after receiving the empowerment, abiding in the vows and precepts, and learning the recitation of the two stages in order, this is the practitioner's own path. If performing empowerment and consecration rituals, it belongs to practice; if not, what is it? Therefore, like Marme Tsé (མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་, Jowo Je Atisha) and many other wise and accomplished ones, they first demonstrated the complete deity yoga, and then explained the mandala ritual afterwards. This is done to accommodate the situation where whether or not empowerment and other rituals are performed, and whether practicing common or supreme methods, four sessions of deity yoga are required. If one engages in empowerment and other rituals without prior recitation, it is equivalent to harming oneself. The 'Essence Compilation Sutra' (སྙིང་པོ་མདོར་བསགས་) says: 'The supreme guru of the mandala, first strives to perform recitation, and then observes the mandala with extreme gentleness. If the deity is not pleased, one will be condemned.' Even the Black Practitioner (ནག་པོ་སྤྱོད་པ་) said that if the deity is not pleased, one will be condemned. The 'Rosary Garland Sutra' (ཕྲེང་བ་) also says: 'Knowing the path of all-knowing ones, first recite to accumulate merit, and dispel obstacles. Without recitation, there is no accomplishment, therefore understand these two stages. Abiding in a secluded place, contemplate the wheel of the deity. If tired, recite the deity's secret mantra, recite the hundred thousand mantras of the lord of the wheel, or recite the hundred thousand mantras of one's own deity, the mandala practitioner should recite a million times. This is called preliminary recitation.' For the purpose of accumulating merit and dispelling obstacles, one must first contemplate the deity and recite the mantra. If one can understand these words well, one will gain something. Therefore, the initial recitation is very important. When engaging in empowerment and consecration rituals, one should perform as much deity contemplation recitation as possible. The 'Rosary Garland Sutra' (ཕྲེང་བ་) says: 'Having performed the preliminary recitation so thoroughly, one can instantly become the mandala deity.'
་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་མངོན་དུ་བྱ་བར་ནུས་པས། འཁོར་ལོར་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་གྱིས་མ་བཀག་པའམ་ཚོགས་བསགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནང་བས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རབ་ཏུ་གནས་པ་དང་སློབ་མ་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་འབད་པའི་སྒོ་ནས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་གསལ་སྣང་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྙེན་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་རྒྱས་པར་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །བཟླས་པའི་གྲངས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཅན་སྔགས་འབུམ་བཟླས་པའམ། ཡང་ན་རང་གི་ལྷ་ཡི་འབུམ། །གཞན་གྱི་ཁྲི་སྟེ་ཡང་ན་ནི། །འཁོར་ལོ་ཅན་གྱི་བཀས་གནང་བྲི། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཙོ་བོ་ལས་གནང་བ་ཐོབ་ན་དེ་ཙམ་མ་སོང་ཡང་རུང་བར་གསུངས་སོ། །རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དང་ཕྲེང་བའི་རྗེས་འབྲང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷའི་འབུམ་གདམ་ང་ཅན་དུ་མཛད་དོ། །བརྟག་གཉིས་ཀྱི་བརྟག་པ་དང་པོའི་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོའི་བཟླས་པ་འབུམ། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཁྲི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་དང་དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་གསུངས་པས། མངོན་བརྗོད་ཀྱི་ཞེ་དགུ་པར་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་འབུམ་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་གདམ་ང་ཅན་ལ་བྱའོ། །ཕྲེང་བའི་དེ་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་བཀོད་པར་སྣང་བས་དེ་ལས་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་གཉིས་ཀ་ལ་འབུམ་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་འགྱུར་ཡང་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ཉིན་མོ་ 3-2-119a འབྱུང་གནས་ཟླ་བའི་ཞབས་དང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡང་གཙོ་བོ་དང་རང་གི་ལྷ་ལ་འབུམ་ཕྲག་རེ་རེ་བཤད་མོད་ཀྱང་གྲུབ་ཆེན་མར་མེ་མཛད་ལ་ཚད་མར་བྱའོ། །བདེ་མཆོག་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་གསུམ་དང་། འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་ལྷ་ཞེ་བརྒྱད་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཉིས་གཉིས་དང་། བདེ་ཆེན་འཁོར་ལོ་དང་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོའི་ལྷ་བཅུ་གཉིས་ལ་སྟོང་ཕྲག་ཕྱེད་དང་དྲུག་དྲུག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ཡང་དཱ་རི་ཀ་པས། འབྲིང་ངམ་ཆུང་ངུའི་ཚུལ་གནས་ན། །དཀྱིལ་འཁོར་དབང་པོ་འབུམ་དུ་སྟེ། །དེ་བཞིན་མཁའ་འགྲོ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ། །བཟླས་ཏེ་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ལ་ཁྲི་ཕྲག་སྟེ། །སྦྱིན་སྲེག་མཆོག་གིས་ཉེ་བར་མཆོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ལྷ་བཅུ་གསུམ་མམ་ལྷ་ལྔ་མ་ལ་གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་འཁོར་ལ་ཁྲི་ཕྲག་རེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་སྔགས་ལ་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག དེ་རྣམས་ཀྱི་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆ་ལ་སྦྱིན་སྲེག་བྱ
【現代漢語翻譯】 由於瑜伽能夠完全實現所有形式的圓滿，帶來喜悅和攝受，因此，獲得壇城資格者，若未受持輪者（chakravartin）的禁制，或已積累足夠的功德，即可進行壇城繪製、開光以及攝受弟子等事宜。如是說，通過精勤於四座瑜伽，生起本尊慢和明觀是親近修持的主要內容。至於如何進行，將在生起次第的章節中詳細闡述。關於唸誦的數量，如念珠儀軌中所述，至少要念誦四百遍（加上一半）。此外，《金剛頂經》中也說：『壇城主尊需唸誦十萬遍，或者唸誦自身本尊十萬遍，其他本尊唸誦十萬遍，或者受持輪者的許可。』意思是說，如果從主尊處獲得許可，即使唸誦的數量少於上述數量也可以。持寶金剛和念珠的追隨者比布底（Vibhuti）也認為主尊和自身本尊的十萬遍唸誦是可選的。在《二觀察續》第一品第十節中也說：『壇城主尊唸誦十萬遍，壇城眷屬同樣唸誦十萬遍。』正如拉瓦巴（Lavapa）的僧衣者和吉祥護（Shridhara）所說，在《現觀莊嚴論》第四十九節中，主尊和自身本尊都需要念誦十萬遍，其意在於這是一種選擇。念珠的善妙之處在於它能夠完全掌握，因此，從那裡可以看出，主尊和自身本尊都需要念誦十萬遍，其翻譯也應如念珠儀軌一樣。在《晝生源月足》和普拉枳惹 Rakshita（Prajñā Rakshita）的壇城儀軌中，也說主尊和自身本尊各念誦十萬遍，但應以大成就者瑪爾麥匝（Marmeza）為準。 在勝樂金剛法中，黑行者（Kanhapa）和達日迦巴（Darika）說，主尊父母需要念誦三十萬遍，三個輪的四十八位本尊需要念誦二十萬遍，大樂輪和誓言輪的十二位本尊需要念誦六千遍。達日迦巴還說：『處於中等或微小的狀態時，壇城主尊唸誦十萬遍，同樣，空行母唸誦一萬遍，唸誦后諸佛皆歡喜。對於最勝智慧者唸誦十萬遍，通過殊勝的火供來親近供養。』對於這段話的含義，藏地的智者們說，十三本尊或五本尊中，主尊唸誦十萬遍，眷屬唸誦一萬遍，所有本尊共同唸誦能降伏智慧的咒語一萬遍，並將這些唸誦數量的十分之一用於火供。
【English Translation】 Because yoga is able to fully accomplish all forms of perfection, bringing joy and gathering, therefore, one who is qualified for the mandala, if not restricted by the wheel-holder (chakravartin), or having accumulated sufficient merit, may perform mandala drawing, consecration, and gathering of disciples, etc. As it is said, by diligently engaging in the four-session yoga, generating deity pride and clear appearance is the main content of approaching practice. As for how to do it, it will be explained in detail in the chapter on the generation stage. Regarding the number of recitations, as stated in the rosary ritual, at least four hundred recitations (plus half) are required. In addition, the Vajrasekhara Sutra also says: 'The mandala lord should be recited one hundred thousand times, or one's own deity should be recited one hundred thousand times, other deities should be recited one hundred thousand times, or with the permission of the wheel-holder.' This means that if permission is obtained from the main deity, it is acceptable even if the number of recitations is less than the above number. The holder of the precious vajra and the follower of the rosary, Vibhuti, also considered the one hundred thousand recitations of the main deity and one's own deity as optional. In the tenth section of the first chapter of the Two Examinations Tantra, it is also said: 'The mandala lord should be recited one hundred thousand times, and the mandala retinue should also be recited one hundred thousand times.' As Lavapa's monastic robe wearer and Shridhara said, in the forty-ninth section of the Abhisamayalankara, both the main deity and one's own deity need to be recited one hundred thousand times, the intention of which is that it is a choice. The goodness of the rosary lies in its ability to fully grasp, therefore, it can be seen from there that both the main deity and one's own deity need to be recited one hundred thousand times, and its translation should be done as in the rosary ritual. In Daytime Source Moon Foot and Prajñā Rakshita's mandala ritual, it is also said that the main deity and one's own deity should each be recited one hundred thousand times, but the great achiever Marmeza should be taken as the standard. In the Chakrasamvara practice, Kanhapa and Darika said that the main deity parents need to be recited three hundred thousand times, the forty-eight deities of the three wheels need to be recited two hundred thousand times, and the twelve deities of the Great Bliss Wheel and the Samaya Wheel need to be recited six thousand times. Darika also said: 'When in a medium or small state, the mandala lord should be recited one hundred thousand times, and similarly, the dakinis should be recited ten thousand times, after which all the Buddhas will rejoice. For the supreme wisdom holder, recite one hundred thousand times, and approach and offer with excellent fire offerings.' Regarding the meaning of this passage, Tibetan scholars say that among the thirteen deities or five deities, the main deity should be recited one hundred thousand times, the retinue should be recited ten thousand times, and all deities should jointly recite the mantra that subdues wisdom ten thousand times, and one-tenth of these recitations should be used for fire offerings.
་བར་དུས་འཁོར་གྱི་སྐོར་ལས་གསུངས་པ་དང་། སྡོམ་འབྱུང་སོགས་ལས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་བཟླས་པའི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་དགོས་པར་མང་དུ་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་སྔ་རོལ་གྱི་བཟླས་པ་ལ་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་ཚད་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་ཀྱང་མ་གསུངས་པས་མི་དགོས་སོ། །དེས་ན་དཱ་རི་ཀ་པས་གསུངས་པ་ཡང་ཆོ་ག་དང་བཟླས་པའི་ཆད་ལྷག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་དག་ 3-2-119b པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟླས་བསྒོམ་གྱི་མཐར་བྱེད་པའི་སྦྱིན་སྲེག་ཡིན་གྱི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་མིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་བདུན་པ་ལས། གསང་སྔགས་ལྷག་ཆད་གང་ཡིན་པ། །ཐམས་ཅད་སྦྱིན་སྲེག་དག་གིས་སྐོངས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཐོད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་ཚུལ་བཞིན་དུ། །བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་གནས་བླ་མ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་བདག་པོའི་བཟླས་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་བ་དག །བྱེ་བ་འབུམ་དང་ཁྲིས་འགྲུབ་འགྱུར། །འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཕྱིར། །ཐ་དད་པར་ནི་བཟླས་མི་བྱ། །གལ་ཏེ་མཚན་མ་མཐོང་གྱུར་ན། །བཟླས་པའི་འཕྲོ་ཡང་བཤོལ་བས་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་ཤིང་། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་། དེ་ནས་རང་གི་རིག་པ་ལན་ཁྲིའམ་འབུམ་མམ་བྱེ་བ་སྙེད་དུ་བཟླས་ལ། ཞེས་གསུངས་སོ། །འཁོར་གཙོ་བོའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་གུད་དུ་བཟླ་མི་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་པས་མི་ཆོག་གི་སྟོང་ཉིད་ལ་མཐར་ཐུག་པར་གཏུགས་ནས། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཤར་བའི་ཚུལ་ལ་ངེས་པ་བརྟན་པོ་རྙེད་པ་ལ་དགོངས་སམ་བརྟག་པར་བྱའོ། །བཟླས་རྒྱུའི་སྔགས་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པས། དཔའ་པོའི་སྙིང་པོའི་གསང་སྔགས་ནི། །ཁྲི་ཕྲག་གསུམ་དུ་བཟླས་པར་བྱ། །ཞེས་སྙིང་པོའི་སྔགས་ལ་གསུངས་ལ། ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། འབྱིན་པ་དེ་ཉིད་གསུམ་དང་སྤེལ། ཞེས་བཛྲ་དྷྲིཀ་ལ་སོགས་པའི་འབྱིན་སྔགས་འབྲུ་གསུམ་དང་སྤེལ་བ་བསྙེན་པའི་དུས་ཀྱི་བཟླས་བྱའི་སྔགས་སུ་གསུངས་པ་དང་། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་འཇིགས་བྱེད་ཀྱི་ཡི་གེ་བཅུ་པའི་སྙིང་པོ་ 3-2-120a འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླས་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། དབང་ལ་སོགས་པ་བྱིན་པ་ལ་ནི། ཕྲེང་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་རིང་རྣམས་ངེས་པར་ནི་དགོས་སོ། །སྡོམ་འབྱུར་གི་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། རྫོགས་ལྡན་ལ་ནི་བཟླས་བྱ་གཅིག །ཉིས་འགྱུར་གསུམ་ལྡན་ལ་བཟླས་བྱ། །སུམ་འགྱུར་གཉིས་ལྡན་ལ་རབ་བརྗོད། །རྩོད་ལྡན་བཟླས་པ་བཞི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་དང་འཁོར་ལ་ཁྲི་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་བཞི་འགྱུར་དུ་བྱ་དགོས་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ་མོད་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་མ་མཐོང་སྟེ། སྡོམ་འ
【現代漢語翻譯】 在時輪金剛的章節中，以及在《律生論》等著作中，爲了成就息災、增益等悉地，多次提到需要進行唸誦十分之一的火供。除此之外，在進行壇城儀軌之前的唸誦，即使是合格的壇城儀軌中也沒有提到需要進行十分之一的火供，因此是不需要的。所以，達日迦巴所說的火供，是爲了凈化儀軌和唸誦中的錯誤和遺漏，在念誦修持的最後進行的火供，而不是十分之一的火供。正如《金剛心莊嚴》第七品所說：『秘密真言若有缺，皆以火供令圓滿。』 遵循顱骨續部的做法，在其壇城儀軌中說：『如經中所說之方式，生起次第之導師，壇城主尊之念誦，若為上中下之根器，則能成就百千萬之數量。眷屬乃主尊之支分，故不應分別唸誦。若見瑞相，則可停止唸誦亦能成就。』 Bha-va-bha-dra（吉祥有）也說：『然後，唸誦自己的明覺十萬、百萬或千萬遍。』 所說眷屬是主尊的支分，因此不需要單獨唸誦，這是就事物本身而言是這樣的，但如果從空性的角度達到最終，確信顯現為無二智慧的能依和所依之方式，則應仔細思考。 關於唸誦的咒語，黑行者說：『勇士心咒之精華，應唸誦三百萬遍。』 在《四百五十品》中說：『施與者自身與三相合。』 這裡指的是將 Vajradhrika（金剛持）等的施與咒與三個音節結合，作為修持期間唸誦的咒語。義成足（Don-yod-zhag）說，應唸誦怖畏金剛的十字心咒一百萬遍。因此，對於灌頂等加持，必須唸誦鬘咒等長咒。 《律生論》第十二品中說：『圓滿時念誦一遍，二倍於三時念誦，三倍於二時念誦，爭時念誦四倍。』 因此，有些人說，主尊唸誦一百萬遍，眷屬唸誦十萬遍，都需要乘以四倍，但這似乎不符合續部的意義。
【English Translation】 In the Kalachakra section, and in works such as the Sdom 'byung, it is mentioned many times that in order to accomplish siddhis such as pacifying and increasing, one needs to perform a fire offering of one-tenth of the recitation. Apart from that, even in qualified mandala rituals, it is not mentioned that one needs to perform a fire offering of one-tenth of the recitation before performing the mandala ritual, so it is not necessary. Therefore, the fire offering mentioned by Darika-pa is a fire offering performed at the end of recitation and meditation in order to purify the errors and omissions in the ritual and recitation, and not a fire offering of one-tenth. As it is said in the seventh chapter of the Vajra Heart Ornament: 'Whatever is deficient or excessive in secret mantras, all are filled by pure fire offerings.' Following the practice of the Skull Tantra, it says in its mandala ritual: 'As it is said in the tantra, the guru of the generation stage, the recitation of the mandala lord, if it is of superior, medium, or inferior capacity, will accomplish hundreds of thousands of times. The retinue is a part of the main deity, so it should not be recited separately. If auspicious signs are seen, then stopping the recitation will also accomplish it.' Bha-va-bha-dra also said: 'Then, recite your own awareness ten thousand, one hundred thousand, or one million times.' It is said that the retinue is a part of the main deity, so there is no need to recite it separately, which is the case in terms of the object itself, but if one reaches the ultimate in emptiness and is certain of the way in which the non-dual wisdom appears as the support and the supported, then one should contemplate it. Regarding the mantra to be recited, the Black Practitioner said: 'The essence of the Hero's Heart Mantra should be recited three million times.' In the 'Four Hundred and Fifty Verses' it says: 'The giver himself is combined with three.' This refers to combining the giving mantra of Vajradhrika and others with three syllables as the mantra to be recited during the approach. Don-yod-zhag said that one should recite the ten-syllable heart mantra of Yamantaka one million times. Therefore, for empowerments and other blessings, it is necessary to recite long mantras such as garland mantras. The twelfth chapter of the Sdom 'byur says: 'In the perfect age, recite once; in the two-fold age, recite three times; in the three-fold age, recite twice; in the age of strife, recite four times.' Therefore, some say that the main deity should be recited one million times and the retinue should be recited one hundred thousand times, and both need to be multiplied by four, but this does not seem to be in accordance with the meaning of the tantra.
བྱུང་གི་བཅུ་གཅིག་པར་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་ལྷ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་གཏེར་དང་བཅུད་ལེན་སོགས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་སྙིང་པོ་འབུམ་དང་ཉེ་སྙིང་འབུམ་ཕྲག་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཟློ་བ་དང་བཟླས་པ་གང་བྱས་ཀྱི་བཅུ་ཆའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱེད་པར་གསུངས་ལ། དེ་རྫོགས་ལྡན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པར་འགྲེལ་པས་བཤད་ཅིང་ལུང་དྲངས་པ་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་དང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བཟླ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་རྫོགས་ལྡན་གྱི་ཡིན་པས་དེ་ཉིས་འགྱུར་ལ་སོགས་པ་བྱ་བར་བཤད་པས། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལ་གསལ་བར་བཤད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་ནས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་རྣམ་གཞག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་དབང་སྐུར་བ་ལ་སློབ་མའི་སྡིག་པ་ཞི་བ་དང་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པ་དང་བགེགས་ཚར་བཅད་པ་སོགས་ཡོད་པས་ཞི་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ 3-2-120b པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐོག་མར་བསྙེན་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་བཟླས་སྒོམ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དགོས་པ་དེ་དག་ཡོད་པས་དེ་དག་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་འགྱུར་བས། སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་དང་དེ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སོ་སོར་གཞུང་དུ་མ་ནས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བསྙེན་པའི་དབྱེ་བ་ལ་དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ནི། ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་མཐོང་བ་དང་། དུས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། ལོའམ་ལོ་ཕྱེད་དམ་ཟླ་བ་བཞིར་སྒོམ་པ་དང་། གྲངས་ཀྱི་བསྙེན་པ་ནི། གཙོ་བོ་ལ་འབུམ་འཁོར་ལ་ཁྲི་ཟློ་བ་གང་རུང་གཅིག་བྱས་པས་ཆོག་པར་འདོད་མོད་ཀྱང་། ལྭ་བ་པས། འཁོར་ལོའི་བདག་པོའི་འབུམ་བཟླས་ཤིང་། །དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཡི་དེ་བཞིན་ཁྲི། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བཟླས་བརྗོད་བྱས་པས་ལྷའི་མཚན་མ་ཐོབ་པའམ་རང་གི་སེམས་དག་ཅིང་བརྟན་པར་གྱུར་པར་བྱ་སྟེ་སྔོན་དུ་བསྙེན་པའོ། །ཞེས་གྲངས་ཀྱི་བཟླས་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་པས་ལྟས་གནང་བའི་མཚན་མ་ཐོབ་པ་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་པའི་སེམས་དག་པ་ཐོབ་པ་གང་རུང་ཞིག་དགོས་པར་གསུངས་ལ། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པས། ལྷ་ལས་གནང་བ་ཡང་མ་ཐོབ་ཅིང་བཟླས་པའི་གྲངས་ཀྱང་མ་རྫོགས་པས་ལོ་ལ་སོགས་པའི་དུས་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་བསྒོམས་ན་བྱར་རུང་བར་བཤད་པ་མི་འཐད་དོ། །མཚན་མའི་བསྙེན་པ་ལ་གཉིས་ལས། ལྷས་གནང་བའི་མཚན་མ་མ་བྱུང་ན་སེམས་དག་པའི་མཚན་མ་བྱུང་ཡང་བཟླས་པའི་གྲངས་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། ཀླུ་བྱང་གིས་སྒོམ་པ་ 3-2-121a ལྷུར་བྱས་ནས་མཚན་མ་རྙེད་ནས་བྲི་བར་གསུངས་པ་ལ་ཡང་ས
【現代漢語翻譯】 在第十一項活動中，主要是在父母本尊（藏文：ཡབ་ཡུམ་，字面意思：父親母親）和空行母（藏文：མཁའ་འགྲོ་མ་，字面意思：虛空行者）等四尊，即通過六位神祇之門，進行獲取寶藏和長壽藥等修法時，據說要念誦根本咒（藏文：སྙིང་པོ་，字面意思：心髓）十萬遍和近根本咒（藏文：ཉེ་སྙིང་，字面意思：近心髓）三十萬遍等，並進行唸誦和背誦次數十分之一的火供。註釋中解釋說，這被認為是圓滿次第（藏文：རྫོགས་ལྡན་）的範疇。在引用的註釋中也說，唸誦一百萬遍或兩百萬遍等都屬於圓滿次第，因此需要進行雙倍等的唸誦。因此，在成就悉地（藏文：དངོས་གྲུབ་，梵文：सिद्धि，羅馬轉寫：siddhi，漢語字面意思：成就）時有明確的說明，但在進行壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་，梵文：मण्डल，羅馬轉寫：maṇḍala，漢語字面意思：壇城）儀軌之前唸誦則沒有說明，而且其他可靠的壇城儀軌中也沒有說明要這樣做。 有些人認為，灌頂（藏文：དབང་སྐུར་བ་，梵文：अभिषेक，羅馬轉寫：abhiṣeka，漢語字面意思：灌頂）可以平息弟子的罪業，增長功德，降伏魔障等，因此是進行息災、增益等悉地修法的時候，這種說法是不合理的。如果這樣說成立，那麼最初進行唸誦時，所有的唸誦和禪修也都需要具備這些作用，那麼這些也都會變成成就悉地的時候。因此，與經文中分別說明的先進行唸誦，然後再進行成就悉地的情況相矛盾。關於唸誦的分類，勇士金剛（藏文：དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེ）分爲了三種：相的唸誦是指，通過進行四座瑜伽（藏文：ཐུན་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་），看到煙等徵兆；時間的唸誦是指，禪修一年、半年或四個月；數量的唸誦是指，對主尊唸誦十萬遍，對眷屬唸誦一萬遍，無論哪一種都可以。但是，拉瓦巴（藏文：ལྭ་བ་པ）說：『輪之主唸誦十萬遍，壇城者同樣唸誦一萬遍。』正如他所說的那樣，通過唸誦，獲得本尊的徵兆，或者使自己的心清凈和穩定，這才是之前的唸誦。因此，需要通過數量的唸誦和本尊的瑜伽，獲得賜予的徵兆，或者獲得本尊瑜伽穩定的清凈心。吉祥持（藏文：དཔལ་འཛིན་）也同樣這樣說。因此，如果既沒有獲得本尊的賜予，也沒有完成唸誦的數量，就說可以在一年等三種時間中的任何一種時間裡進行禪修，這是不合理的。在相的唸誦中，如果既沒有出現本尊賜予的徵兆，也沒有出現心清凈的徵兆，也需要完成唸誦的數量。龍樹菩薩（藏文：ཀླུ་བྱང་）說，要努力禪修，獲得徵兆后才能書寫。
【English Translation】 In the eleventh activity, mainly when performing practices such as obtaining treasures and longevity elixirs through the six deities, namely the main deities in union (Tibetan: ཡབ་ཡུམ་, literally: father-mother) and the Ḍākinīs (Tibetan: མཁའ་འགྲོ་མ་, literally: sky-goers), it is said that one should recite the root mantra (Tibetan: སྙིང་པོ་, literally: heart essence) 100,000 times and the near-root mantra 300,000 times, and perform a fire offering of one-tenth of the recitations and repetitions. The commentary explains that this is considered within the scope of the Completion Stage (Tibetan: རྫོགས་ལྡན་). The commentary also states that reciting one million or two million times, etc., belongs to the Completion Stage, and therefore requires double the recitations, etc. Therefore, it is clearly stated when accomplishing the Siddhi (Tibetan: དངོས་གྲུབ་, Sanskrit: सिद्धि, Romanization: siddhi, literally: accomplishment), but it is not mentioned to recite before performing the Maṇḍala (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར་, Sanskrit: मण्डल, Romanization: maṇḍala, literally: circle) ritual, and other reliable Maṇḍala rituals do not mention doing so. Some people think that empowerment (Tibetan: དབང་སྐུར་བ་, Sanskrit: अभिषेक, Romanization: abhiṣeka, literally: anointment) can pacify the disciples' sins, increase merits, subdue obstacles, etc., so it is the time to perform practices for pacifying, increasing, etc. This is not reasonable. If this were the case, then all the recitations and meditations at the beginning of the practice would also need to have these effects, and these would also become the time to accomplish Siddhi. Therefore, it contradicts all the scriptures that separately explain performing the practice first and then accomplishing Siddhi. Regarding the classification of practice, Dpawo Dorje divides it into three: The practice of signs refers to seeing signs such as smoke by performing the four-session yoga; the practice of time refers to meditating for a year, half a year, or four months; the practice of number refers to reciting the main deity 100,000 times and the retinue 10,000 times, either of which is sufficient. However, Lāwapa (Tibetan: ལྭ་བ་པ) said: 'The lord of the wheel recites 100,000 times, and the one of the Maṇḍala recites 10,000 times.' As he said, by reciting, one obtains the signs of the deity, or makes one's own mind pure and stable, which is the previous practice. Therefore, it is necessary to obtain the granted signs through the practice of number and the yoga of the deity, or to obtain the pure mind that stabilizes the yoga of the deity. Paljin (Tibetan: དཔལ་འཛིན་) also said the same. Therefore, it is unreasonable to say that if one has neither obtained the deity's grant nor completed the number of recitations, one can meditate in any of the three times, such as a year. In the practice of signs, if neither the signs granted by the deity nor the signs of purification of the mind appear, one must complete the number of recitations. Nāgārjuna (Tibetan: ཀླུ་བྱང་) said that one should strive to meditate and write after obtaining the signs.
ྔགས་བཟླས་པ་ལ་གནས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། འཁོར་ལོ་ལ་གནས་ཚུལ་བཞིན་བཟླས། །མཚན་མ་ཐོབ་ནས་ཡང་དག་བྲི། །ཞེས་གཉིས་ཀ་ཚོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཟླས་པ་ནི་ཐུན་སོ་སོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྐབས་སུ་ཡིད་གཞན་དུ་མ་གཡེངས་ཤིང་སྨྲ་བ་གཞན་སྤངས་པའི་བཟླས་བརྗོད་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམས་ནས་བཤད་པ་དགོས་ཀྱི། ཐུན་མཚམས་ལས་སོགས་པའི་སྐབས་གཞན་དུ་གང་བྱུང་དུ་བགྲངས་པས་མི་ཆོག་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །བཟླས་ལུགས་ལ་གང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་གནས་སུ་མཎྜལ་བྱས་པ་ལ་དྲིའི་ཐིག་ལེ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དང་བཅས་པ་བྱས་ནས་དེར་ལྷ་བསྒོམས་ཏེ་བཟླ་ཞེས་པྲཛྙཱ་ཤྲཱི་ཟེར་བ་དང་། འཇིགས་བྱེད་ལྷས་དབང་མེད་བྱུང་ན་བཟླས་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་ལ་ལྷས་གནང་བར་བསམས་པས་བྱར་རུང་བ་དང་ལྷ་ཡང་དཔའ་བོ་གཅིག་པ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་ཆོག་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཤེས་བྱེད་ཁུངས་ཐུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་མི་དགོས་ཤིང་མི་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་ཀྱང་བུམ་སྐྱེད་དམ་ཡང་ན་མདུན་སྐྱེད་བྱས་ལ་བཟླས་པ་བྱ་གསུང་ཡང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁུངས་ཐོབ་དུ་མས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་གྱི་བསྒོམ་བཟླས་མ་གཏོགས་པ་དམིགས་བསལ་མ་བཤད་པས་སྤྱིར་ལྷའི་བསྒོམ་བཟླས་ཐུན་བཞིར་བྱེད་པ་དང་། དབང་སྐུར་བ་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་ཐུན་བཞིར་བསྒོམ་བཟླས་བྱེད་པ་རྣམས་ཁྱད་མེད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ལ་ཡང་དབང་སྐུར་རེས་ཀྱིས་གྲངས་རྫོགས་པའི་བཟླས་བསྒོམ་བྱ་བར་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་བཞེད་མོད་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ 3-2-121b བསྒོམ་བཟླས་ལན་ཅིག་སོང་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་ལ། འོན་ཀྱང་བསྒོམ་བཟླས་ཀྱི་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་དབང་བྱེད་པ་ལའང་རྨི་ལམ་བརྟགས་ནས་གནང་བ་ཐོབ་པ་དང་མ་བཀག་པ་གང་རུང་དགོས་པར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ལྷ་མི་གཅིག་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོ་ལ་ནི་བསྒོམ་བཟླས་སོ་སོར་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ལ་དཔའ་བོ་གཅིག་པའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱས་པས་ཀྱང་ཆོག་པའི་སྐབས་ཡོད་པ་རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལྟ་བུ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་གཙོ་འཁོར་ཚང་བའི་བསྒོམ་བཟླས་བྱའོ། ། ༈ བསྙེན་པ་ལས་སུ་རུང་ནས་དབང་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ། བཞི་པ་ལ་གཉིས། ཆོ་ག་བྱ་བའི་དུས་བསྟན་པ་དང་། ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ ཆོ་ག་བྱ་བའི་དུས་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཡང་དག་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དུས་དང་ཚེས་གྲངས་ཞི་བ་ལ། །སྔགས་ཀྱི་སྤྱན་འདྲེན་བྱེད་པ་ནི། །བསམས་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཚེས་གྲངས་ངན་དང་དུས་མིན་དང་། །གནས་མིན་ཆོ་གར་མི་ལྡན་པར། །མཁས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་མི་བྲིའོ། །བྲིས་ན་དོགས་པ་མེད་པར་འཆི། །ཞེས་དང་། ཡུད་ཙམ་རྣམས་ནི་རྒྱུད་ཀུན་གྱི
【現代漢語翻譯】 據說安住于唸誦，在《四百頌》中也說：『如法安住于輪而唸誦，獲得征相后如實書寫。』因為兩者都說了是集聚。 唸誦是指在每一座的瑜伽時，不讓心散亂到其他地方，斷絕其他言語的唸誦，需要按照各種修法中所說的那樣進行。在座間休息等其他時候隨意計數是不允許的，這將在後面解釋。關於唸誦的方法，在做壇城的地方，做好曼扎，用香水、花朵等裝飾，在那裡觀想本尊而唸誦，這是Prajnashri所說的。如果怖畏本尊不由自主地出現，可以多次唸誦，心想本尊已經允許，這樣做是可以的，或者觀想同一個勇士本尊也是可以的。對於這些觀點，沒有任何可靠的依據，所以不需要這樣做，也不應該這樣做。有些藏地的喇嘛也說，要做瓶生或前生，然後唸誦，但是瑪爾梅匝桑波等許多可靠的來源都說，除了在現觀的時候所說的觀修唸誦之外，沒有特別的說明，所以一般來說，本尊的觀修唸誦要做四座，爲了灌頂等目的而做四座觀修唸誦，這些是沒有區別的。有些藏地的喇嘛認為，在一個壇城上輪流灌頂來圓滿數量的唸誦觀修，但是如果像前面所說的那樣，進行一次觀修唸誦就足夠了。然而，據說在進行觀修唸誦的近修之後，要進行灌頂，需要觀察夢境，得到允許或者沒有被禁止，所以要這樣做。對於本尊不同的壇城，需要分別進行觀修唸誦，這是顯而易見的，只有像金剛怖畏金剛這樣的情況，可以觀修同一個勇士本尊，除此之外，都要觀修主尊和眷屬圓滿的觀修唸誦。 如何從近修轉為可以進行灌頂的次第。 第四部分分為兩點：指示進行儀軌的時間和進行儀軌的次第。 指示進行儀軌的時間。 第一點，在《總續》中說：『以真實的寂靜之心，在寂靜的時間和日期，進行明咒的迎請，將會獲得所想的成就。』還說：『在不好的日期和時間，以及不適合的地方，不具備儀軌，智者不會繪製壇城。如果繪製，無疑會死亡。』還說：『短暫的時間是所有續部的精華。』
【English Translation】 It is said to abide in recitation, and it is also said in the 'Four Hundred Verses': 'Abide in the wheel and recite accordingly, and write correctly after obtaining the signs.' Because both are said to be gatherings. Recitation refers to the recitation during the yoga of each session, without letting the mind wander elsewhere and abandoning other speech. It is necessary to follow what is said in the various methods of practice. It is not allowed to count arbitrarily during breaks between sessions and other times, which will be explained later. Regarding the method of recitation, in the place where the mandala is made, make a mandala, decorate it with scented water, flowers, etc., and contemplate the deity there and recite, as Prajnashri said. If the terrifying deity appears involuntarily, you can recite many times, thinking that the deity has allowed it, and it is okay to do so, or it is okay to contemplate the same heroic deity. For these views, there is no reliable basis, so it is not necessary to do so, and it should not be done. Some Tibetan lamas also say that you should do vase generation or front generation, and then recite, but many reliable sources such as Marme Zangpo say that apart from the contemplation and recitation mentioned at the time of manifestation, there is no special explanation, so in general, the deity's contemplation and recitation should be done in four sessions, and there is no difference between doing four sessions of contemplation and recitation for the purpose of empowerment, etc. Some Tibetan lamas believe that empowerment should be performed alternately on one mandala to complete the number of recitations and contemplations, but if one contemplation and recitation is performed as described above, it is sufficient. However, it is said that after completing the near practice of contemplation and recitation, to perform the empowerment, it is necessary to observe the dream and obtain permission or not be prohibited, so it should be done in this way. For the different mandalas of the same deity, it is necessary to perform contemplation and recitation separately, which is obvious. Only in cases like Vajra Bhairava, it is possible to contemplate the same heroic deity. Apart from that, the contemplation and recitation of the main deity and retinue should be performed completely. How to proceed from near practice to being able to perform empowerment. The fourth part is divided into two points: indicating the time to perform the ritual and the order of performing the ritual. Indicating the time to perform the ritual. The first point, in the 'General Tantra' it says: 'With a true peaceful mind, at a peaceful time and date, performing the invocation of the mantra, you will obtain the desired accomplishment.' It also says: 'On bad dates and times, and in unsuitable places, without the ritual, the wise will not draw the mandala. If drawn, they will surely die.' It also says: 'Short moments are the essence of all tantras.'
། །བྱ་བའི་ཆོ་ག་རྣམས་ལ་ཤིས། །དེ་དག་ལ་སོགས་བཟང་པོ་དང་། །བྱེད་པ་བཟང་ལ་རྟག་ཏུ་བྲི། །མི་བཟང་བ་ལ་བརྩོན་པའི་ལས། །གང་དུ་ཅི་ཡང་མི་འགྲུབ་བོ། །ཞེས་ཚེས་གྲངས་སོགས་ཀྱི་དུས་བཟང་ངན་གྱི་ཚེ་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བར་གསུངས་པས་དེ་དག་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཟླ་བ་གང་ལ་བྱ་བ་ནི་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། སྟོན་ཟླ་འབྲིང་པོའི་ཉ་ནས་ནི། །དཔྱིད་ཟླ་ཐ་ཆུང་ཉ་ཡི་བར། །འདི་ཡི་བར་དུ་མཁས་པ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བྲི། །བགེགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནད་གཅོད་དང་། །དེ་བཞིན་སྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དག །དཔྱད་མི་དགོས་པར་དབྱར་ཡང་ནི། །མཁས་པས་དུས་བཞིན་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། 3-2-122a ཟླ་བ་བདུན་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བར་བཤད་པ་དབྱར་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཟླ་བ་བདུན་པོའི་ཡར་ངོ་མར་ངོ་གང་ལ་བྱ་བ་དང་ཡར་གྱི་ཚེས་གྲངས་གང་ལ་བྱ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ལས། མཁས་པས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཡི། །ཟླ་བ་ཡར་གྱི་ངོ་དག་ལ། །ཟླ་བ་ཉའམ་བཅུ་གསུམ་མམ། །ཚེས་བརྒྱད་དག་གམ་བཅུ་བཞི་འམ། །ཚེས་བཅུ་དང་ནི་བཅུ་གཅིག་གམ། །ཡང་ན་ཡར་གྱི་ཚེས་གཅིག་གམ། །ཚེས་ལྔའམ་ཡང་ན་ཚེས་བདུན་ནམ། །ཡང་ན་ཚེས་གྲངས་གསུམ་ཡང་རུང་། །ཉི་མ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་བྲི། །མར་གྱི་ངོ་ཡི་དུས་མཚམས་ལའང་། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་འགལ་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ་རབ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་ལས། གལ་ཏེ་གཟའ་དང་རྗེས་མཐུན་ན། །ནག་པོའི་ཕྱོགས་ལའང་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཟའ་གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཕུར་བུ་དང་ནི་ཟླ་བ་དང་། །པ་བ་སངས་དང་ཉི་མ་བཟང་། །གཞན་ལ་རབ་ཏུ་དྲག་པོ་ཡི། །ལས་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །སྐར་མ་གང་ལ་བྱ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས།རྒྱལ་དང་སྐག་དང་ས་ག་དང་། །མེ་བཞི་ནག་པ་ཐ་སྐར་དང་། །སྣྲོན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་དག་ལ་རབ་ཏུ་ཤིས། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཞི་བ་དང་། །རྒྱུ་སྐར་དག་ནི་བཟང་པོ་ལ། །བློ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །དྲག་པོ་ལ་ནི་དྲག་པོ་བྲི། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བ་དང་བྱེད་པ་ངན་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤངས་ནས་བྱའོ། །དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གཞན་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཉི་མ་ཟླ་བ་གཟའ་ཟིན་དང་། །ཡ་མཚན་ཆེ་ལྟས་བྱུང་བ་དང་། །ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་ནི་ཟླ་བ་ལ། །བསྒྲིམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། གཞན་ 3-2-122b ཡང་ཡོ་བྱད་ཚོགས་པ་དང་དད་པ་བདོ་བ་དང་ལས་ལ་བརྩོན་པ་དང་། འཚེ་བ་མེད་ཅིང་མེ་ཏོག་མོད་པ་ལ་སོགས་པ་དང་སློབ་མའི་བསྙེན་བཀུར་གྱིས་བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ། བླ་མ་མཉེས་པའི་ཚེ་བྱིན་པའི་སྔགས་ནི་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་ལེགས་གྲུབ་ལས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་དུས་བཟང་བའི་
【現代漢語翻譯】 對於行為的儀軌是吉祥的。那些以及其他美好的事物，好的行為應該經常書寫。對於不好的人，努力工作，什麼也不會成功。』因此，在日期等好壞時辰進行儀軌，據說有很大的利益和過失，所以應該檢查這些。 關於在哪個月份進行，在《總續》中說：『從秋季中月的十五日到春季小月的十五日，在這段時間裡，智者應該按照儀軌書寫壇城。驅除邪魔的壇城、消除疾病的壇城，以及成就的壇城，不需要選擇，夏天也可以，智者應該按時書寫。』如是說。 據說七月可以進行灌頂的壇城，夏天也可以進行其他壇城。關於在七月的上半月或下半月進行，以及在上半月的哪一天進行，在同一部經中說：『智者應該在所說的月份的上半月，在十五日或十三日，或者初八、十四日，或者初十和十一日，或者上半月初一，或者初五或初七，或者初三也可以。在這十天里，應該認真書寫壇城。在下半月的時段里，書寫壇城也沒有衝突。』如是說，在《加持續》中說：『如果與星宿相合，也可以在黑月進行。』如是說。 關於在哪一天進行，也在同一部經中說：『星期四、星期一、星期五和星期日是好的。對於其他日子，應該進行非常猛烈的事業。』如是說。關於在哪個星宿進行，也在同一部經中說：『氐宿、鬼宿、心宿、房宿、翼宿、尾宿、箕宿等，對於壇城來說非常吉祥。』那些以及其他寂靜的星宿是好的，有智慧的人應該書寫壇城。對於猛烈的事業，應該書寫猛烈的壇城。』如是說。也應該避免不好的結合和行為。 關於其他時辰的差別，也在《總續》中說：『在日食、月食、星宿食，以及出現奇異的徵兆和神變月，應該認真書寫壇城。』如是說。其他，在器具齊全、信心增長、努力工作，沒有傷害且鮮花盛開等情況下，以及弟子通過侍奉使上師高興時，也應該進行，據說。通過使上師高興而給予的真言，會迅速成就，在《善成》中也這樣說過。在這樣好的時辰里
【English Translation】 Auspicious are the rituals of actions. Those and other good things, good deeds should always be written. For the bad person, striving at work, nothing will be accomplished.' Therefore, performing rituals at good and bad times such as dates, it is said that there are great benefits and faults, so these should be examined. Regarding which month to perform, it is said in the 'General Tantra': 'From the fifteenth day of the middle autumn month to the fifteenth day of the small spring month, during this time, the wise should write the mandala according to the ritual. The mandala for dispelling obstacles, the mandala for curing diseases, and the mandala for accomplishment, there is no need to choose, summer is also fine, the wise should write according to the time.' Thus it is said. It is said that the mandala for empowerment can be performed in the seventh month, and other mandalas can also be performed in summer. Regarding whether to perform in the waxing or waning half of the seventh month, and on which date of the waxing half, it is said in the same scripture: 'The wise should perform in the waxing half of the month that has been spoken of, on the fifteenth or thirteenth day, or on the eighth or fourteenth day, or on the tenth and eleventh days, or on the first day of the waxing half, or on the fifth or seventh day, or on the third day is also fine. On these ten days, the mandala should be written very carefully. There is no conflict in writing the mandala during the time of the waning half.' Thus it is said, and in the 'Consecration Tantra' it is said: 'If it is in accordance with the planets and constellations, it can also be started in the dark half.' Thus it is said. Regarding which day to perform, it is also said in the same scripture: 'Thursday, Monday, Friday, and Sunday are good. For other days, all very fierce actions should be undertaken.' Thus it is. Regarding which constellation to perform, it is also said in the same scripture: 'Revati, Krittika, Chitra, Rohini, Ashlesha, Anuradha, Shravana, etc., are very auspicious for mandalas.' Those and other peaceful constellations are good, the wise should write the mandala. For fierce actions, a fierce mandala should be written.' Thus it is said. Bad combinations and actions should also be avoided. Regarding other differences in time, it is also said in the 'General Tantra': 'During solar eclipses, lunar eclipses, constellation eclipses, and when strange omens appear and during the month of miracles, the mandala should be written very carefully.' Thus it is said. Furthermore, it is said that it should also be performed when the equipment is complete, faith is increasing, work is being done diligently, there is no harm and flowers are abundant, etc., and when the guru is pleased by the disciples' service. It is also said that the mantra given when the guru is pleased will be quickly accomplished, as it is also said in 'Well Accomplished'. In such a good time
སྔ་དྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་བྱ་བར་ཕྲེང་བར་བཤད་དོ། ། ༈ ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དབང་གི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དངོས་དང་། དབང་གི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ དབང་གི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་དངོས། དང་པོ་ལ་སྒྱུ་དྲའི་གཉིས་པ་ལས། །དང་པོ་ས་གཞི་ཡོངས་སུ་གཟུང་། །གཉིས་པ་སྟ་གོན་གནས་པ་སྟེ། །ནུབ་གསུམ་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གསུམ། སའི་ཆོ་ག་དང་། སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དངོས་གཞིའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ སའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་དྲུག །ས་བརྟག་པ། ས་བསླང་བ། ས་སྦྱང་བ། ས་གཟུང་བ། བསྲུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་བཤད་པའོ། ། ༈ ས་བརྟག་པ། དང་པོ་ནི། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཆོ་ག་བསྟན་པར་འདོད་པས་ཕྲེང་བ་གཞིར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ལ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནས་མིན་པར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ན་འཆི་བར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བའི་གནས་སུ་རུང་མི་རུང་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཤར་དུ་བྲིས་ན་རྒྱལ་པོ་འཆི་ཞིང་ཡུལ་མི་ལ་ཉེ་བར་འཚེ་བ་སྣ་ཚོགས་འབྱུང་བ་དང་། ལྷོར་ནི་གང་གི་དོན་དུ་བྲིས་པ་དང་། ནུབ་ཏུ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་། བྱང་དུ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ཞུགས་པ་རྣམས་འཆི་བ་དང་། མེར་ནི་ཆར་དང་། བདེན་བྲལ་དུ་མུ་གེ་དང་། རླུང་དུ་ཆར་རླུང་འབྱུང་ཞིང་། མཆོད་རྟེན་ལ་ཉེ་བར་ནི་འཆི་ 3-2-123a བ་དང་། ཀླུ་གནས་པའི་ཆུ་དང་ཉེ་བར་ནི་ཆུ་འབྱུང་བ་དང་། ཤིང་གྲིབ་ཏུ་བྱིས་པ་འཆི་བར་ཤེས་ནས་དེ་ཐམས་ཅད་དོར་ཏེ། གྲོང་རྡལ་དང་གྲོང་ཁྱེར་དང་གྲོང་དང་སྐྱེད་མོས་ཚུལ་དང་གཙུག་ལག་ཁང་དང་ཁྱིམ་རྣམས་ཀྱི་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་སུའམ། ཡང་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་ཤར་དང་བྱང་གཞོལ་བར་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དཔལ་མཆོག་སྨད་འགྲེལ་ལས་མེར་ཆར་མི་འབབ་པ་དང་མེའི་འཇིགས་པ་འབྱུང་བ་དང་རླུང་དུ་ཆུ་ཆེན་པོ་འབབ་པར་གསུངས་པས་སྔ་མ་དང་མི་འདྲ་ལ་ཤིང་གི་གནས་སུ་འཆི་ཤིང་ཀླུའི་གནས་སུ་འཆི་བ་དང་དམུ་རྫིང་འབྱུང་བར་གསུངས་སོ། །ལྷོར་གྲོང་ཁྱེར་སྟོངས་པ་ལྷག་པ་མ་གཏོགས་པ་གནས་དྲུག་ནི། སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ་དེ་རྣམས་སྟོན་པས་གསུངས་པར་བཤད་དོ། །མཆོད་རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་བྱེད་པ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དེ་དང་ཉེ་བར་བྱེད་པ་བཀག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས་ཀྱང་། གྲོང་དང་དུར་ཁྲོད་ཚོང་འདུས་དང་། །ཚལ་དང་ལྷ་ཁང་གྲོང་ཁྱེར་གྱི། །ཤར་དང་བྱང་གི་ས་གཞི་ཤིས། །ལྷོ་དང་ནུབ་ཕྱོགས་དེ་ལྟ་མིན། །ཞེས་དང་། ཡང་ན་ཡིད་ནི་གང་དགའ་བར། །དེ་རྣམས་སུ་ན
【現代漢語翻譯】 從早晨開始，關於壇城的工作，將按次第講述。 第二部分包含兩個方面：灌頂儀軌的次第和作為灌頂組成部分的儀軌。 關於灌頂儀軌的次第： 首先，根據《幻網經》第二品所說：『第一，完全佔據土地；第二，準備就緒安住；第三，進入。』共有三個部分：土地儀軌、準備儀軌和正行儀軌。 土地儀軌： 首先有六個方面：觀察土地、喚起土地、凈化土地、佔據土地、守護並加持、以及討論在其他地點和壇城是否需要土地儀軌。 觀察土地： 首先，這裡打算展示所有壇城的共同儀軌，因此以《鬘論》為基礎。這是因為它是父續和母續等壇城儀軌的共同權威，並且儀軌非常詳盡和清晰。如果在不合適的地方繪製壇城，如《總續》所說會導致死亡，因此需要觀察作為壇城之地的地點是否合適。如果在東方繪製，國王會死亡，並且會對當地人民造成各種危害；在南方，則會對爲了誰而繪製的人不利；在西方，會對上師不利；在北方，則會對進入該壇城的人不利；在火方，會下雨；在無真相處，會發生饑荒；在風方，會颳風下雨；靠近佛塔會導致死亡；靠近龍族居住的水源會導致水災；在樹蔭下會導致兒童死亡。因此，要避免所有這些地方，應該在城鎮、城市、村莊、花園、寺廟和房屋等有權勢的邊界處，或者在令人愉快且朝向東方和北方的地方進行，如《鬘論》所說。《吉祥勝樂輪根本續》的釋文中說，在火方不會下雨，並且會發生火災的危險，在風方會下大雨，這與之前所說不同。在樹木的地方會導致死亡，在龍族的地方會導致死亡和發生瘟疫。在南方，除了城市荒蕪之外，其餘六個地方與之前所說相同，據說這些都是佛陀所說的。在佛塔附近進行，如《總續》所說，禁止靠近佛塔。金剛空行母的第四十六品中也說：『村莊和墓地、集市和花園，寺廟和城市的東方和北方的土地是吉祥的，南方和西方則不然。』或者在任何令人愉快的地方都可以。』 在這些地方。
【English Translation】 Starting from the morning, the work of the mandala will be explained in order. The second part has two aspects: the order of the empowerment ritual and the rituals that are part of the empowerment. Regarding the order of the empowerment ritual: First, according to the second chapter of the Mayajala Sutra: 'First, completely occupy the ground; second, be prepared to abide; third, enter.' There are three parts: the ground ritual, the preparation ritual, and the main ritual. The ground ritual: First, there are six aspects: examining the ground, invoking the ground, purifying the ground, occupying the ground, protecting and blessing, and discussing whether ground rituals are necessary for other places and mandalas. Examining the ground: First, here it is intended to show the common ritual of all mandalas, so the Garland is taken as the basis. This is because it is the common authority of the mandala rituals of the father tantra and the mother tantra, and the ritual is very detailed and clear. If the mandala is drawn in an unsuitable place, as the General Tantra says, it will lead to death, so it is necessary to examine whether the place as the mandala ground is suitable. If it is drawn in the east, the king will die, and various harms will occur to the local people; in the south, it will be unfavorable to the person for whom it is drawn; in the west, it will be unfavorable to the guru; in the north, it will be unfavorable to those who enter the mandala; in the fire direction, it will rain; in the absence of truth, there will be famine; in the wind direction, there will be wind and rain; near the stupa will lead to death; near the water where the nagas live will lead to floods; in the shade of trees will lead to the death of children. Therefore, avoid all these places and do it at the powerful boundaries of towns, cities, villages, gardens, temples, and houses, or in a pleasant place facing east and north, as the Garland says. The commentary on the Supreme Bliss Tantra says that in the fire direction it will not rain and there will be danger of fire, and in the wind direction there will be heavy rain, which is different from what was said before. In the place of trees it will lead to death, in the place of nagas it will lead to death and plague. In the south, except for the desolation of the city, the other six places are the same as what was said before, and it is said that these were spoken by the Buddha. Doing it near the stupa, as the General Tantra says, prohibits being near the stupa. The forty-sixth chapter of Vajra Dakini also says: 'The east and north ground of villages and cemeteries, markets and gardens, temples and cities are auspicious, the south and west are not so.' Or in any place that is pleasing. In these places.
ི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་བདུན་དུ་མི་རུང་བ་དང་ཡིད་གང་དུ་དགའ་བར་བྱ་བ་གཉིས་འགལ་ཞིང་ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། ཤར་དང་བྱང་ནི་བྱང་ཤར་ལ་དགོངས་ལ། ཕྱོགས་བདུན་བཀག་པ་ནི་གྲོང་དང་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་མི་བྱེད་པར་དེ་དག་དང་ཉེ་བར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་བྱེད་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཡང་བྱར་མི་རུང་ཞིང་། དེ་འདྲ་མིན་པའི་སར་བྱེད་ན་ 3-2-123b ཡིད་དུ་འོང་བའི་གནས་སུ་བྱས་པས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཀུན་བཟང་བའི། །ཚོགས་པ་དག་ནི་རྙེད་པར་དཀའ། །མདོར་ན་ས་གཞི་མཉམ་པ་དང་། །མདངས་སྣུམ་ཤར་དུ་གཞོལ་བ་བཞེད། །ཆུ་མང་ལྡན་པའི་གནས་དང་ནི། །ལྗོན་ཤིང་བཟང་པོས་བརྒྱན་པ་དང་། །བདག་གི་མིག་ཡིད་མགུ་བ་དང་། །འཚེ་མེད་ཟུག་རྔུ་སྤངས་པ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་གནས་སུ་ཤིས་པ་སྟེ། །མི་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཀུན་ཐོབ་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཟུང་རྔུ་ནི་ཚེར་མ་དང་གྱོ་དུམ་དང་ངམ་གྲོག་དང་རུས་པ་དང་སྡོང་དུམ་དང་ཁུང་བུ་དང་གྲོག་མཁར་དང་ཐལ་བ་དང་ཚ་རྒོ་ཅན་དང་། གསེག་མ་དང་རྡོ་དང་རྡུལ་དང་སྐྲ་དང་སྲིན་བུ་དང་གྲོག་སྦུར་སོགས་མང་བ་ལས་ཀུན་ལ་སྤང་བར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། བྱང་ཡང་གཞོལ་བ་དགོས་པར་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བར་ས་ཤིན་ཏུ་རུས་སྦལ་གྱི་རྒྱབ་ལྟ་བུ་ནི་འཆི་བ་དང་ནོར་ཉམས་པའི་རྒྱུར་བཤད་པས་སྤང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། གཙུག་ལག་ཁང་གི་གནས་ཁང་དང་། །ཚལ་དང་རི་རྩེ་རྡོ་ལེབ་དང་། །ཁང་བཟང་གི་ནི་སྟེང་ཕྱོགས་དང་། །དུར་ཁྲོད་དང་ནི་ལྷ་ཡི་ཁྱིམ། །ས་ཡི་ཆ་ནི་ཇི་སྙེད་པ། །རྒྱུད་རྣམས་ཀུན་ལས་བསྔགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གནས་དེ་དག་གི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་བྱེད་པ་མིན་གྱི་དེ་དག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་པས་དེ་འདྲ་ལ་ཕྱོགས་བརྟག་དགོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སས་བརྟག་པ་ནི། མཐོ་གང་ཙམ་གྱི་ཁུང་བུ་བརྐོས་ནས་མྱུར་པོར་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཀང་བས་ལྷག་ན་བཟང་བར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་ཅིང་། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་པུས་ནུབ་ཙམ་དུ་བརྐོས་ལ་ས་དེས་བཀང་བས་ལྷག་ན་དངོས་གྲུབ་ཡོད་ལ་དེ་ལས་བཟློག་ན་ལས་མི་བརྩམ་སྟེ། བརྩམས་ན་སྡུག་བསྔལ་ 3-2-124a མྱོང་ཞིང་ལེགས་པ་ཡང་མི་འཐོབ་པར་གསུངས་སོ། །ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བའི་རྒྱུད་ལས། མཁས་པས་ཁྲུ་གང་ཙམ་བརྐོས་ནས། །སྔགས་པ་ཡིས་ནི་བརྐོས་པ་དེ། །ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགང་བར་བྱ། །ལྷག་ན་མཁས་པ་ཀུན་ཏུ་མཆོག །ཁ་ད་ཆད་དུ་འབྲིང་དུ་བརྗོད། །གང་བར་མ་གྱུར་ན་དེ་སྤང་། །མཁས་པས་དེར་ནི་བརྩམ་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆུས་བརྟག་པ་ནི། ཁུང་བུ་སྔ་མ་སླར་ཡང་མཐོ་གང་དུ་བརྐོས་པ་ཆུས་བཀང་ལ་གོམ་པ་བ
【現代漢語翻譯】 『繪製壇城。』這樣說了可選擇的地點。那麼，在七個方向上不行和在任何喜歡的地方做這兩者是矛盾的，而且在東方和北方做也是矛盾的，如果這樣說，沒有過失。東方和北方是指東北方。禁止七個方向是指不要在城鎮和寺廟等裡面做，而是在那些地方附近的外邊繪製壇城，如果做壇城的房子，雖然喜歡也不行。如果不是那樣的地方，在喜歡的地方做就可以了。這也是在《總續》中說的：『圓滿一切賢善的集會很難獲得。總之，喜歡土地平坦和光澤油潤朝向東方。具備多水的地點和用好的樹木裝飾的地點，以及我的眼睛和心意滿足的地點，沒有損害和痛苦的地點，是壇城的吉祥地點，能獲得人的一切成就。』就像說的那樣。芒刺是指荊棘、瓦片、懸崖、骨頭、樹樁、孔洞、蟻穴、灰燼、鹽堿地、瓦礫、石頭、灰塵、頭髮、蟲子和螞蟻等很多，所有這些都說是要避免的。而且也需要朝向北方，這也是在那裡面說的。在地面上，像烏龜的背一樣非常堅硬，說是死亡和財產損失的原因，所以要避免。在《金剛空行母四十六法》中說：『寺廟的住所和園林和山頂和石板和高樓的上方和墳地和神靈的家，土地的部分無論有多少，都是所有續部中所讚美的。』這樣說的是，不是在那些地方的外面做，而是在那些地方做，所以在那樣的地方不需要考察方向。考察土地是：挖一個大約一庹高的坑，迅速用那些土填滿，如果多了就好，這是在《鬘論》中說的。在《總續》中說，挖一個到膝蓋那麼深的坑，用那些土填滿，如果多了就有成就，如果相反，就不要開始做，如果做了就會體驗痛苦，也得不到好的結果。在《金剛手灌頂續》中說：『智者挖一肘高的坑，唸誦者用挖出的土填滿它，如果多了，智者就一切都是最好的，缺少一點就是中等的，如果沒有填滿就要避免，智者在那裡不要開始做。』這樣說了。用水考察是：把之前的坑再次挖到一庹高，用水填滿，走一百步 「Draw the mandala.」 It is said that the choice is optional. So, isn't it contradictory to say that it is not suitable in seven directions and that it should be done in any place one likes? And isn't it also contradictory to do it in the east and north directions? If you say so, there is no fault. East and north refer to the northeast. The prohibition of the seven directions means not to do it inside towns and temples, but to draw the mandala outside near those places. If you make a house for the mandala, although it is pleasing, it is not allowed. If it is not such a place, it is permissible to do it in a pleasing place. This is also said in the General Tantra: 'It is difficult to obtain a gathering that is perfect with all goodness. In short, it is desirable to have a level ground with oily luster facing east. A place with plenty of water and adorned with good trees, and a place that pleases my eyes and mind, free from harm and pain, is an auspicious place for the mandala, which enables one to obtain all the achievements of man.' It is as it says. Thorns refer to thorns, tiles, cliffs, bones, stumps, holes, anthills, ashes, saline soil, rubble, stones, dust, hair, worms, and ants, etc., of which there are many, and all of these are said to be avoided. It is also necessary to face north, which is also said in that text. On the ground, if it is very hard like the back of a turtle, it is said to be the cause of death and loss of wealth, so it should be avoided. In the Forty-Six Vajra Dakini Practices, it says: 'The residence of the temple and the garden and the top of the mountain and the stone slab and the upper part of the high building and the cemetery and the house of the gods, as many parts of the land as there are, are praised in all the tantras.' What is said is that it is not done outside those places, but it is done in those places, so there is no need to examine the direction in such places. Examining the land is: dig a hole about one cubit high and quickly fill it with that soil, and it is good if there is more, as it is said in the Garland. In the General Tantra, it says to dig a hole about knee-deep and fill it with that soil, and if there is more, there will be accomplishment, and if it is the opposite, do not start the work, for if you do, you will experience suffering and not obtain good results. In the Vajrapani Empowerment Tantra, it says: 'The wise one digs a hole about one cubit high, and the mantra practitioner fills it with the soil that was dug out. If there is more, the wise one is the best of all. If there is a little less, it is said to be middling. If it is not filled, avoid it. The wise one should not start there.' So it is said. Examining with water is: dig the previous hole again to a height of one cubit, fill it with water, and walk a hundred steps.
【English Translation】 'Draw the mandala.' It is said that the choice is optional. So, isn't it contradictory to say that it is not suitable in seven directions and that it should be done in any place one likes? And isn't it also contradictory to do it in the east and north directions? If you say so, there is no fault. East and north refer to the northeast. The prohibition of the seven directions means not to do it inside towns and temples, but to draw the mandala outside near those places. If you make a house for the mandala, although it is pleasing, it is not allowed. If it is not such a place, it is permissible to do it in a pleasing place. This is also said in the General Tantra: 'It is difficult to obtain a gathering that is perfect with all goodness. In short, it is desirable to have a level ground with oily luster facing east. A place with plenty of water and adorned with good trees, and a place that pleases my eyes and mind, free from harm and pain, is an auspicious place for the mandala, which enables one to obtain all the achievements of man.' It is as it says. Thorns refer to thorns, tiles, cliffs, bones, stumps, holes, anthills, ashes, saline soil, rubble, stones, dust, hair, worms, and ants, etc., of which there are many, and all of these are said to be avoided. It is also necessary to face north, which is also said in that text. On the ground, if it is very hard like the back of a turtle, it is said to be the cause of death and loss of wealth, so it should be avoided. In the Forty-Six Vajra Dakini Practices, it says: 'The residence of the temple and the garden and the top of the mountain and the stone slab and the upper part of the high building and the cemetery and the house of the gods, as many parts of the land as there are, are praised in all the tantras.' What is said is that it is not done outside those places, but it is done in those places, so there is no need to examine the direction in such places. Examining the land is: dig a hole about one cubit high and quickly fill it with that soil, and it is good if there is more, as it is said in the Garland. In the General Tantra, it says to dig a hole about knee-deep and fill it with that soil, and if there is more, there will be accomplishment, and if it is the opposite, do not start the work, for if you do, you will experience suffering and not obtain good results. In the Vajrapani Empowerment Tantra, it says: 'The wise one digs a hole about one cubit high, and the mantra practitioner fills it with the soil that was dug out. If there is more, the wise one is the best of all. If there is a little less, it is said to be middling. If it is not filled, avoid it. The wise one should not start there.' So it is said. Examining with water is: dig the previous hole again to a height of one cubit, fill it with water, and walk a hundred steps.
རྒྱར་ཕྱིན་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟས་པས་ཆུས་གང་ན་བཟང་ལ་དམའ་ན་སྤང་ཞིང་སྒྲ་དང་བཅས་ན་ཀླུས་འཇིགས་པ་སྟོན་པར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་། ཤར་དུ་སྔར་ལྟར་ཕྱིན་ནས་ལོག་སྟེ་བལྟས་པས་གང་ན་བཟང་ལ་སྐམས་ན་སྤང་བར་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པར་ཕྱེད་མན་ཆད་སྐམས་ན་མི་དགེ་ལ་གཞན་དུ་ན་དགེའོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་། ཆུ་གཡས་སུ་འཁོར་ན་རབ་མི་འཁོར་ན་འབྲིང་གཡོན་དུ་འཁོར་ན་སྤང་ཞིང་བགེགས་དང་བཅས་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པས་བགེགས་བསྐྲད་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་འཆད་དོ། །དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཁུང་བུ་བརྐོ་བ་དང་ཆུས་འགེངས་པའི་ཚེ་འཁྱིལ་བའི་སྔགས་དང་ཤར་དུ་འགྲོ་བ་ན་ཡི་གེ་གསུམ་ཟློ་བར་བཤད་དོ། །ཕྱོགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟགས་པས་རུང་བར་ཤེས་ཀྱང་འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྟོག་པ་ནི། བརྟགས་པས་བཟང་ན་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པས་དེར་ལས་བརྩམས་ན་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་རྟོག་པའོ། །བརྟག་པ་འདི་གཉིས་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་དང་ཁང་བཟང་དང་དགོན་གནས་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དེ། དེའི་ཚེ་ནི་དེ་དག་བྱས་པ་ལས་ཤིས་མི་ཤིས་ 3-2-124b རྟོག་པའོ། །ཁ་དོག་གི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་ཡང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་ལས། དཀར་པོ་དག་ནི་ཞི་བར་བསྟན། །དམར་པོ་དབང་གི་དོན་དུ་འདོད། །སེར་པོ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ནག་པོ་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ ས་བསླང་བ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ས་ཡི་བདག་པོས་གནང་ནས་ནི། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་སའི་བདག་པོ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། བརྟགས་པས་རུང་པའི་ས་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དབང་ན་མངོན་པའི་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་གསོལ། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ས་བརྟགས་པ་དེ་ལ་གཞི་དེར་དྲི་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་ལ་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་ནས་ནམ་མཁར་གདེག་གོ། དེར་གནས་པའི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཆོད་ཅིང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས། གང་དག་འདིར་གནས་ལྷ་དང་ཀླུ། །གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོའམ་གཞན་དག་ལ། །ས་འདི་བདག་གིས་བསླང་བར་བགྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྩོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་སྟེ། ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ། ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ། ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལག་པ་གཡོན་པས་ཁར་ལན་ཉེར་གཅིག་ཏུ་བསྔགས་ལ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་དུ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མགོ་ལྷོ་དང་ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་ལ་གོས་གཙང་མ་གྱོན་ནས་ས་ཕྱོགས་གཙང་མར་ཉལ་བར་བྱའོ། །རྨི་ལམ་ངན་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཟློས་པའམ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མོས་པས་སམ། ཡང་ན་སླར་ཡང་
【現代漢語翻譯】 如果去而復返地觀察，水多則好，地低則捨棄，有聲音則表明龍在示威，這是《鬘論》中所說的。金剛空行母法中也說：『向東如前行進，然後返回觀察，水多則好，乾燥則捨棄。』對此的解釋是：『一半以下乾燥則不好，其他情況則好。』此外，水向右旋轉則最好，不旋轉則一般，向左旋轉則捨棄，伴有障礙則表示甘露盤旋，用橛來驅除障礙。《誓言金剛》中說，挖掘孔洞和注水時，要念誦盤旋的咒語，向東行進時，要念誦三個字。通過方位和特徵來觀察，如果知道可以，那麼這兩種觀察是：如果觀察后好，則成就悉地，這是《總續》中所說的，因此在那裡開始工作，是爲了觀察所希望的事情能否成就。這兩種觀察是：對於建造寺廟、佛塔、房屋和寺院也適用，這是《鬘論》中所說的。那時，是爲了觀察建造這些之後是否吉祥。 從顏色的角度進行觀察，在金剛手灌頂中說：『白色表示寂靜，紅色被認為是權力的象徵，黃色應該理解為增長，黑色被理解為是猛烈的行為。』 第二，土地的徵用： 《總續》中說：『在土地所有者允許后，上師才能繪製壇城。』因此，必須獲得土地所有者的允許。如果經過觀察后認為可以的土地屬於國王等他人所有，則需要從所有者那裡徵用並請求允許。然後，在早上，以施捨食子為先導，在那塊經過觀察的土地上，用好的香等製作曼扎，觀想壇城的輪，獻上供品和食子，然後舉向天空。對於居住在那裡的護法等，也要供養和施捨食子，然後說：『凡在此居住的天神和龍族，以及夜叉、羅剎或其他眾生，我爲了壇城的目的而徵用這塊土地，請你們賜予。』這樣祈禱三次，然後唸誦：嗡 牟則利 梭哈（藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mucili svāhā，漢語字面意思：嗡，牟則利，梭哈！），嗡 摩訶尼 梭哈（藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mohani svāhā，漢語字面意思：嗡，摩訶尼，梭哈！），嗡 達木德利 梭哈（藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ dāṃtili svāhā，漢語字面意思：嗡，達木德利，梭哈！），用左手向嘴巴吹氣二十一次，在世間自在（觀世音菩薩）面前，以供養為先導，頭朝南，面朝東，穿著乾淨的衣服，在乾淨的地方睡覺。如果夢不好，則唸誦甘露盤旋的咒語，或者從根本上相信一切法都沒有自性，或者再次。
【English Translation】 If, after going and returning, one observes that where there is water it is good, where it is low it should be abandoned, and if there is sound it indicates that the nāgas are demonstrating, this is what is said in the 'Garland Treatise'. In the Vajra Dakini practice, it is also said: 'Go east as before, then return and observe, where there is water it is good, where it is dry it should be abandoned.' The explanation for this is: 'If less than half is dry, it is not good, otherwise it is good.' Furthermore, if the water rotates to the right, it is best, if it does not rotate, it is average, if it rotates to the left, it should be abandoned, and if there are obstacles, it indicates that amrita is swirling, and pegs should be used to dispel the obstacles. The 'Damtsig Dorje' says that when digging holes and filling them with water, one should recite the swirling mantra, and when going east, one should recite three syllables. If one knows that it is permissible after examining the direction and characteristics, then these two examinations are: if it is good after examination, then siddhis will be accomplished, as stated in the 'General Tantra', therefore, starting work there is to examine whether the desired thing will be accomplished or not. These two examinations are also applicable to building temples, stupas, houses, and monasteries, as stated in the 'Garland Treatise'. At that time, it is to examine whether it is auspicious or not after building them. Examining from the perspective of color, in the Vajrapani empowerment, it is said: 'White indicates pacification, red is considered the meaning of power, yellow should be understood as increase, and black should be understood as fierce activity.' Second, the requisition of land: The 'General Tantra' says: 'After the owner of the land has given permission, the teacher should draw the mandala.' Therefore, it is necessary to obtain permission from the owner of the land. If the land that is considered permissible after examination belongs to others such as the king, then it needs to be requisitioned from the owner and permission requested. Then, in the morning, with the offering of torma as a preliminary, on that examined land, make a mandala with good incense etc., visualize the wheel of the mandala, offer offerings and torma, and then raise it to the sky. Offerings and torma should also be given to the protectors of the field etc. residing there, and then say: 'Whatever gods and nāgas reside here, as well as yakshas, rakshasas, or other beings, I am requisitioning this land for the purpose of the mandala, please grant it.' Pray like this three times, and then recite: Om Mucili Svaha (藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mucili svāhā，漢語字面意思：嗡，牟則利，梭哈！), Om Mohani Svaha (藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mohani svāhā，漢語字面意思：嗡，摩訶尼，梭哈！), Om Damtili Svaha (藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ dāṃtili svāhā，漢語字面意思：嗡，達木德利，梭哈！), blow on the mouth with the left hand twenty-one times, and in front of the Lord of the World (Avalokiteśvara), with offerings as a preliminary, lie down in a clean place with the head facing south and the face facing east, wearing clean clothes. If the dream is bad, then recite the mantra of swirling amrita, or fundamentally believe that all dharmas have no self-nature, or again.
རྨི་ལམ་བརྟགས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་པའམ་མ་བཀག་པའི་ས་ལ་བྱའི་བཀག་པ་ལ་ནི་ 3-2-125a མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་གཞན་གྱི་སྔ་དྲོ་ལ་སྔར་ནམ་མཁར་བཏེག་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་གནང་བ་ཞུས་ཏེ། ཉིན་གུང་ལ་བསྲུང་འཁོར་བསྒོམས་ནས་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བགེགས་བསྐྲད་པ་གང་རུང་བྱའོ། །ཕྱི་མ་བྱེད་ན་སློབ་མ་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་ཕྱི་དྲོ་མེ་མཚམས་ཀྱི་ཐབ་ཁུང་དུ་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་ཀྱང་བྱའོ། །ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་ཡུངས་ཀར་དང་ཆུ་དང་ཐལ་བས་ས་དེར་གཏོར་ལ་བསང་ངོ་། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་སའི་ལྷ་མོ་འཆད་པ་ལྟར་བསྒོམས་ལ་ཞབས་བསིལ་དང་ཞལ་བསིལ་དང་མཆོད་ཡོན་དང་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཨོཾ་ཚུར་སྦྱོན་ཞེས་སོགས་སམ། སྐྱོབ་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ཅན་ཡིད་ཀྱིས་བཏེག་ལ་ནམ་མཁར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །ཕྲེང་བར་སྐབས་འདིར་སའི་ལྷ་མོ་ལ་ས་སློང་བ་མི་གསལ་ཡང་སྔར་གནས་སྩོལ་བའི་གནང་བ་ཞུ་བར་གསུངས་པས། འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ས་ལ་གནང་བ་ཞུ་བའོ། །ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པར་གཏོར་མ་དབུལ་བར་ཡང་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་ནི། སའི་བདག་པོ་མི་མངོན་པ་ལ་བསླང་བའོ། ། ༈ ས་སྦྱང་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ས་བརྐོས་ནས་སྦྱང་བ་དང་། རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་དག་པས་སྦྱང་བའོ། ། ༈ ས་བརྐོས་ནས་སྦྱང་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སའི་ཟུག་རྔུ་དག་པའི་ཆེད་དུ་བརྐོ་བ་དང་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བའོ། ། ༈ སའི་ཟུག་རྔུ་དག་པའི་ཆེད་དུ་བརྐོ་བ། དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། འཇོར་གྱིས་ས་ནི་སློག་བྱ་ཞིང་། །དེ་ནས་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་བར་ 3-2-125b བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཟུག་རྔུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དབྱུང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཟུག་རྔུར་བཅས་པའི་ས་གཞི་ནི། །ལས་བྱས་པ་དག་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཟུག་རྔུ་ཉེས་པ་རུས་པ་དང་། །གྱོ་མོ་དང་ནི་ཐལ་བ་དང་། །སྡོང་དུམ་དང་ནི་ཚེར་མ་དག །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་མ་ལུས་དབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིང་གཉིས་པ་ས་སེལ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བརྐོ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། དམན་སོགས་དངོས་གྲུབ་བྱེ་བྲག་གིས། །པུས་མོ་ཆུ་སོ་ལྟར་བའི་བར། །བརྐོས་ལ་ཕུབ་མ་རྡོ་དང་ནི། །གྱོ་མོ་སོལ་བ་ཟུག་རྔུ་དང་། །ཚེར་མ་ལ་སོགས་བསལ་ལ་བཅག །ཅེས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་ན་ལྟེ་བ་ཙམ་དུ་བརྐོ་ལ་འབྲིང་དང་དམན་པ་ལ་ཆུ་སོ་དང་པུས་མོའི་བར་ཙམ་བརྐོས་ནས་ས་སེལ་དབྱུང་བར་བཤད་དེ། ཟུག་རྔུས་ཇི་ལྟར་དག་པ་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བའ
【現代漢語翻譯】 如果通過夢境占卜，在那些夢境中的神靈沒有給予或阻止的土地上，鳥類的排泄物是沒有影響的。然後，在第二天的早晨，向先前被迎請到空中的諸神祈禱，請求允許。到了中午，觀想防護輪，並通過橛（藏文：ཕུར་བུ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：橛）來釘住邪魔，或者通過猛烈的火供來驅逐邪魔，任選其一。如果選擇後者，爲了保護弟子，在下午還要在火壇中進行寂靜的火供。對於所有這些工作，要用唸誦過的芥子、水和灰燼灑在那個地方，並進行凈化。然後，結金剛跏趺坐，如經文所述觀想地母，並以洗腳水、漱口水、供水和供品作為前行，唸誦『嗡，請降臨』等等，或者唸誦『救護者』等等，祈禱三次。心中想著『就這樣做吧』，然後將地母迎請到空中安住。在念珠儀軌中，雖然沒有明確提到向地母請求土地，但經文中說要請求允許先前居住的地方。這指的是在繪製壇城時請求允許使用土地。在四百儀軌等經文中，也說要供養食子，所以也要這樣做。這兩種情況（指此處和前文）都是爲了迎請不可見的地神。 ༈ 土地凈化 第三部分分為三個部分：挖掘土地進行凈化；通過物質、咒語和禪定三者進行凈化；以及通過無上之清凈進行凈化。 ༈ 挖掘土地進行凈化 第一部分分為兩個部分：爲了清除土地的障礙而挖掘，以及檢查土地的肥沃程度后挖掘。 ༈ 爲了清除土地的障礙而挖掘 第一部分是：在《總續》中說：『用犁翻耕土地，然後清除障礙。』經文中還說明了必須清除障礙的原因，以及要清除什麼樣的障礙：『如果土地上有障礙，所做的事就不會成功。障礙的過患包括骨頭、瓦片、灰燼、樹樁和荊棘。務必盡力清除所有這些。』這第二個名稱也叫做『清理土地』。至於要挖掘多深，在《金剛空行母四十六法》中說：『根據成就高低的不同，挖掘到膝蓋、水溝的深度。清除瓦礫、石頭、煤炭、障礙和荊棘等。』也就是說，如果想要成就最高的成就，就要挖掘到肚臍的深度；如果想要成就中等或較低的成就，就要挖掘到水溝或膝蓋的深度，然後清理土地。經文中說，清除障礙的程度與成就的大小有很大關係。
【English Translation】 If, through dream divination, on land not given or withheld by the deities in those dreams, bird droppings have no effect. Then, in the morning of the next day, pray to the deities previously raised into the sky, requesting permission. At noon, contemplate the protective wheel and either pin down the obstacles with a phurba (藏文：ཕུར་བུ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：peg), or dispel the obstacles with a fierce fire offering, whichever is appropriate. If the latter is done, for the sake of protecting the disciples, a peaceful fire offering should also be performed in the fire pit in the afternoon. For all these activities, the place should be sprinkled and purified with recited mustard seeds, water, and ashes. Then, assuming the vajra posture, contemplate the earth goddess as described in the scriptures, and with foot-washing water, mouth-washing water, offering water, and offerings as preliminaries, recite 'Om, come hither,' etc., or 'Savior,' etc., praying three times. Mentally thinking 'So be it,' invite the earth goddess to abide in the sky. In the rosary ritual, although it is not explicitly mentioned to request land from the earth goddess, it is said in the scriptures to request permission for the previously inhabited place. This refers to requesting permission to use the land when drawing a mandala. In the four hundred rituals, etc., it is also said to offer torma, so that should also be done. These two situations (referring to here and the previous text) are both for inviting the invisible earth deities. ༈ Purifying the Land The third part is divided into three sections: purifying by digging the land; purifying by means of substances, mantras, and samadhi; and purifying by means of unsurpassed purity. ༈ Purifying by Digging the Land The first part is divided into two sections: digging to clear the land of obstacles, and digging after examining the fertility of the land. ༈ Digging to Clear the Land of Obstacles The first part is: In the 'General Tantra' it says: 'Plow the land with a plow, and then clear the obstacles.' The scriptures also explain the reason for having to clear the obstacles, and what kind of obstacles to clear: 'If the land has obstacles, the work done will not succeed. The faults of obstacles include bones, tiles, ashes, tree stumps, and thorns. Be sure to make every effort to remove all of these.' This second name is also called 'clearing the land.' As for how deep to dig, in the 'Vajra Dakini Forty-Six Practices' it says: 'Depending on the level of accomplishment, dig to the depth of the knee or a ditch. Remove rubble, stones, coal, obstacles, and thorns, etc.' That is, if you want to achieve the highest accomplishment, dig to the depth of the navel; if you want to achieve a medium or low accomplishment, dig to the depth of a ditch or the knee, and then clear the land. The scriptures say that the degree of clearing obstacles is greatly related to the size of the accomplishment.
ོ། །རྡོ་བ་སོགས་མ་བསལ་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། རྡོ་བར་བཅས་ན་རླུང་ཆེན་པོ། །རུས་པར་བཅས་ན་ཟུག་གཟེར་འབྱུང་། །གྱོ་དུམ་བཅས་ན་ལྐུགས་པ་ཉིད། །ཕུབ་མ་སོལ་བར་ལྡན་ན་རིམས། །སྐྲ་དང་རྩ་བ་ཤིང་སོགས་བཅས། །ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཕྲ་མོ་འབྱུང་། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་བསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་དེ་རྣམས་བསལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པས་ན། མ་བསལ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་ས་བརྐོས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་ 3-2-126a མིན་ནོ། །ས་སྟེགས་གང་དུ་བྱེད་པའི་ས་དེ། དེའི་རྒྱ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་བརྐོས་ནས་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་དགོས་ཀྱི་གཞན་ཞིག་ཏུ་བརྐོས་ནས་ཟུག་རྔུ་ཕྱུང་བས་མི་ཕན་ནོ། །གལ་ཏེ་ས་སེལ་བསལ་བས་མ་ལང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། སྤྱི་རྒྱུད་ལས།ཟུག་རྔུའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །གལ་ཏེ་དབྱུང་བར་མི་ནུས་ན། །དེར་ནི་གསང་སྔགས་ཁོ་ན་ཡིས། །སྦྱང་བ་ལེགས་པར་བྱས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཕྲེང་བ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་ལག་པས་རེག་ཅིང་བྱབས་ནས་སྔགས་བཟླ་བར་བཤད་ཀྱི་སྔགས་གང་ཡིན་མི་གསལ་ཡང་། བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པ་ལ་བཤད་དོ། །ས་སེལ་དབྱུང་མ་ནུས་པའི་ཚད་ནི། པུས་ནུབ་ཙམ་བརྐོས་པས་མ་དག་ན། རྐེད་པ་ཙམ་བརྐོ་ལ་སྦྱང་དེས་མ་དག་ན་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱང་བར་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །ས་སེལ་གྱི་ཉེས་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྐོས་པའི་ཁུང་བུ་ལ་ས་དང་ཆུས་བརྟག་པར་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་ལ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་དང་པོ་གཉིས་གཅིག་པར་བཤད་དོ། །ས་སེལ་བསལ་ཟིན་པ་ནས་སེལ་མ་གཏོགས་པའི་ས་ལྷག་མ་དེ་ཉིད་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུ་དང་སྦྱར་བས་དོང་དེ་དགང་དེས་མ་ཁེངས་ན་ས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དགང་ངོ་། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་གཏོར་ཞིང་བརྡུངས་ནས་ས་ཁྲུ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་མཐོ་ཞིང་མཉམ་ལ་དབུས་ཅུང་ཟད་མཐོ་བ་ཤར་དང་བྱང་ཡིད་ཙམ་དམའ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་བཟློས་སྟེ་བྱས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། སྔར་བཤད་ས་ཡི་མཚན་ཉིད་ལ། །དབུས་སུ་མཐོ་བར་བྲི་བར་བྱ། ། 3-2-126b ཤར་དང་བྱང་དུ་གཞོལ་བ་ནི། །སྔགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །དབུས་སུ་མཐོ་བས་རྒྱལ་སྲིད་དང་། །རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་དག་འཐོབ། །བྱང་དུ་མཐོ་བས་འཆི་འགྱུར་རམ། །ནོར་རྣམས་བརླག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །ཡང་ན་ནད་ཀྱིས་འདེབས་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤར་མཐོ་བས། །མྱུར་དུ་རིགས་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར། །དབུས་བུ་དམའ་བའི་རང་བཞིན་ས། །སྒྲུབ་པ་པོ་ནི
【現代漢語翻譯】 不清除石頭等雜物的過患：如《鬘論》所說：『若有石塊，則生大風；若有骨頭，則生刺痛；若有瓦片，則成啞巴；若有糠秕煤炭，則生瘟疫；若有頭髮、樹根等，則生微細損害。』應知曉這些，並清除它們。大吉祥疏中也說，清除這些之後才能繪製壇城，因為會產生各種過患。因此，不清除雜物而繪製壇城是錯誤的，並非僅僅因為挖掘土地就會產生這些過患。 無論在何處製作地基，都應根據該地的面積進行挖掘並清除雜物，在其他地方挖掘並清除雜物是無效的。如果清除雜物不足，該怎麼辦呢？《總續》中說：『所有雜物的過患，如果不能清除，則以秘密真言，進行凈化即可。』《鬘論》和Dārika認為，用手觸控並清洗后唸誦真言，但沒有明確說明是哪個真言。但Vairocanavajra和Nīlāmbaradhara認為，應唸誦『嗡 哈哈 卓達 吽 啪』。 無法清除雜物的程度是：如果挖掘到膝蓋深仍不乾淨，則挖掘到腰部深進行凈化；如果仍然不乾淨，則用真言凈化。Nīlāmbaradhara如是說。Prajñārakṣita認為，爲了凈化清除雜物的過患，應用泥土和水來檢查挖掘的坑洞，Samaya Vajra也認為前兩者是相同的。 清除雜物后，將剩餘的泥土與香水混合，填滿坑洞；如果不夠，則用其他泥土填充。然後，用唸誦『吽』和『一切事業』的香水灑在上面並夯實，使地面高約半肘，平坦且中央略高，東面和北面略低。 這樣做的好處以及相反做法的過患：如《金剛空行續》所說：『如前所述的土地特徵，中央應高起，東面和北面傾斜，這樣修行者的成就將會改變。中央高起可獲得王位和持明者的地位。北面高起會導致死亡或損失財產，或者遭受疾病侵襲。如前所述，東面高起會導致種姓迅速滅絕。中央低窪的土地，修行者會……』
【English Translation】 The faults of not removing stones and other impurities: As stated in the 'Garland Treatise': 'If there are stones, great winds will arise; if there are bones, stabbing pains will occur; if there are shards, one will become mute; if there are husks and coals, there will be epidemics; if there are hairs, roots, and trees, subtle harms will arise.' It should be known that these should be removed. In the Great Commentary of Glorious Supreme One, it is also said that after removing these, the mandala should be drawn because those faults will occur accordingly. Therefore, drawing the mandala without removing impurities is a mistake, and it is not simply that these faults will arise from digging the ground. Wherever the ground is being prepared, the area should be dug according to its size to remove impurities; digging elsewhere and removing impurities will not be beneficial. If removing impurities is not enough, what should be done? The 'General Tantra' states: 'All the faults of impurities, if one cannot remove them, then with secret mantras, purification should be done well.' The 'Garland Treatise' and Dārika state that one should touch and wash with the hands while reciting mantras, but it is not clear which mantra. However, Vairocanavajra and Nīlāmbaradhara state that one should recite 'Om Hana Hana Krodha Hum Phat'. The extent to which impurities cannot be removed is: if digging to the knees is not enough, then dig to the waist and purify; if it is still not enough, then purify with mantras, as stated by Nīlāmbaradhara. Prajñārakṣita states that to purify the faults of removing impurities, one should examine the dug holes with earth and water, and Samaya Vajra also states that the first two are the same. After removing the impurities, mix the remaining earth with fragrant water and fill the holes; if it is not enough, fill it with other earth. Then, sprinkle and tamp with fragrant water while reciting 'Hum' and 'All Actions', making the ground about half a cubit high, level, with the center slightly higher, and the east and north slightly lower. The benefits of doing so and the faults of doing the opposite: As stated in the 'Vajra Dakini Tantra': 'According to the characteristics of the ground described earlier, the center should be drawn high, sloping towards the east and north, so that the achievements of the practitioners will change. A high center will obtain kingship and the status of vidyadharas. A high north will lead to death or loss of wealth, or be afflicted by disease. As mentioned earlier, a high east will quickly lead to the extinction of the lineage. A ground with a low center, the practitioner will...'
་འཇོམས་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐོ་དམན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ས་ཕྱོགས་དང་སྟེགས་བུ་གཉིས་ཀ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་སྟེགས་བུའི་དབུས་སུ་ཁུང་བུ་ཅུང་ཞིག་བརྐོས་ནས་འབྲུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་བཏབ་སྟེ་གཞུག་པར་གསུངས་ལ། མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ཕྲེང་བ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དབུས་སུ་གཞུག་པར་བཤད་པ་ནི། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་གཅུག་པའི་བུམ་པ་བཅུག་ནས་སས་དགང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ས་གཏེར་བཙུད་ན་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལྟོ་འཕྱེ་གང་ལ་བརྟག་ཅིང་གནས་པ་དང་རྒྱུ་བའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཤེས་ནས་ཇི་ལྟར་བརྐོ་བའི་ཚུལ་དང་། བརྐོས་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པར་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་གསུངས་ཤིང་། མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་ཨ་བྷྱ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་བརྟག་པར་བཤད་དོ། །ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པ་གང་ལ་དགོས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། གཙུག་ལག་ 3-2-127a ཁང་དང་ཁང་བཟང་དང་། །མཆོད་རྟེན་དཀྱིལ་འཁོར་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །ཁྱིམ་དང་ལྡུམ་ར་ལ་སོགས་ལ། །ལྟོ་འཕྱེའི་ལྟོ་བར་བརྐོ་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཕྲེང་བར་དགོན་གནས་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བརྟག་པར་བཤད་དོ། །བི་བྷཱུ་ཏིའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་། ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་ཁང་བཟང་ཁང་བརྩེགས་དང་། རབ་གནས་དཀྱིལ་ཆོག་ལ་སོགས་བྱེད་འདོད་པས། །འདིར་ནི་ས་ཡི་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པས། འདི་བརྟག་པ་ནི་མང་པོ་ཞིག་ལ་མཁོ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་བྱེད་པ་ལ་ནི། ངེས་པར་དགོས་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བརྐོས་ནས་སྦྱངས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེགས་བུ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དགོས་སོ། །ས་བརྐོ་བའི་སྔོན་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ས་གཞི་བགེགས་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་གཏོར་མ་བྱིན་ཏེ་ས་བདག་ཀླུ་བརྟག་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །འདིར་ཕྲེང་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཐིག་སྐུད་བཟུང་སྟེ། སྒྲུབ་གྲོགས་དང་བཅས་པས་གཡས་སྐོར་གྱི་འགྲོས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་མེ་དང་རླུང་དུ་གནས་ལ་ཤར་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐིག་བཏབ་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བྱེད་པའི་གཞི་དེ་གྲུ་བཞིར་བྱས་ཏེ། སྟོན་ཟླ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཟླ་བ་གསུམ་གསུམ་དུ་རིམ་པ་བཞིན་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་རྣམས་སུ་མགོ་བསྟན་ཅིང་ལྷོ་ལ་སོགས་པར་ཁ་ཕྱོགས་ནས་ཉལ་བ་བརྟགས་ཏེ། ཉི་མ་ཤར་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ཀླུའི་མཚན་ལས་ཁྲུ་གང་དོར་བའི་མཆན་གྱི་ཆར་གཡས་སྐོར་དུ་རྩིག་རྨང་བརྐོ་བར་བྱ་ཞེས་རགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་། བི་བྷ
【現代漢語翻譯】 』具有摧毀力』。如是說，念珠經中對於壇城所在位置的高低也如此說，因此應理解為既包括地面，也包括臺座。總續中說，在臺座中央稍微挖一個小孔，然後將穀物和珍寶以真言加持後放入。彌勒月、達日迦巴、念珠經和毗補底等也說，將藥物和五種珍寶放入中央。如義足所說，放入裝有五種珍寶和五種穀物的寶瓶，然後用土填滿，像埋藏伏藏一樣最好。第二部分分為三點：考察腹蛇棲息和遊走的方式；瞭解后如何挖掘；以及揭示挖掘好壞的過失和功德。 第一點是：考察腹蛇在金剛空行母經中有記載，彌勒月、阿毗、般若羅睺羅、羅睺羅怙主、白日生處和如來金剛等的壇城儀軌中也有考察的記載。考察腹蛇的必要性在於，金剛空行母經中說：』寺廟和樓房，佛塔壇城和城市，房屋和花園等等，在腹蛇的腹部挖掘』。念珠經中也說，建造寺廟也要考察。毗補底的壇城儀軌中也說：』想要建造寺廟、佛塔、樓房、高樓，以及進行開光壇城等，此處應考察地之腹蛇』。因此，考察腹蛇對於很多事情都是必要的。其中，建造壇城房屋，必須進行考察，如前所述，挖掘並凈化后，建造壇城的臺座也需要考察。在挖掘土地之前，如前所述，使土地遠離障礙，供奉朵瑪，按照考察地神龍族的說法去做。 此處，念珠經中說，用金剛拳握住線繩，與修行伴侶一起，以順時針方向，上師位於火和風的位置，在東西南北四個方向拉線，然後將要建造的寺廟等基址做成方形。從秋季三個月開始，依次在三個月中，頭分別朝向東西南北，臉朝向南方等方向睡覺進行占卜，從太陽升起開始，從龍族的名字開始，在每一庫魯（約45釐米）處放棄一個標記，然後順時針方向挖掘地基。雖然只說了大概，但毗補底的壇城
【English Translation】 'Having the power to destroy.' It is said that the Rosary also speaks of the height and depth of the mandala's location, so it should be understood to refer to both the ground and the platform. The General Tantra states that a small hole should be dug in the center of the platform, and then grains and jewels should be placed inside after being blessed with mantras. Maitreya-candra, Dārikapa, the Rosary, and Vibhūti also say that medicine and the five jewels should be placed in the center. As Donyö Zhap said, it is best to bury a vase containing the five jewels and five grains, and then fill it with earth, like burying a treasure. The second part is divided into three points: examining how the belly serpent dwells and moves; how to dig after understanding this; and revealing the faults and merits of good and bad digging. The first point is: the examination of the belly serpent is recorded in the Vajra Khechari, and it is also mentioned in the mandala rituals of Maitreya-candra, Abhaya, Prajñārakṣita, Ratnarakṣita, Daytime Source, and Tathāgata-vajra. The necessity of examining the belly serpent is that the Vajra Khechari says: 'Temples and mansions, stupas, mandalas, and cities, houses and gardens, etc., digging in the belly of the serpent.' The Rosary also says that examination is necessary for building monasteries. The mandala ritual of Vibhūti also says: 'Those who wish to build temples, stupas, mansions, high-rise buildings, and perform consecration mandalas, should examine the belly serpent of the earth here.' Therefore, examining the belly serpent seems necessary for many things. Among them, it is necessary to examine when building a mandala house, and as mentioned earlier, it is also necessary to examine when digging and purifying to build the platform of the mandala. Before digging the ground, as mentioned earlier, the ground should be free from obstacles, offerings should be made to the Torma, and one should act according to the examination of the earth deity Nāga. Here, the Rosary says that holding the thread with a vajra fist, together with fellow practitioners, in a clockwise direction, with the teacher located in the position of fire and wind, draw lines in the four directions of east, west, north, and south, and then make the foundation of the temple etc. to be built into a square. Starting from the three months of autumn, in each of the three months, sleep with the head facing east, west, north, and south respectively, and the face facing south etc. Starting from sunrise, starting from the name of the Nāga, abandon a mark at each kulu (approximately 45 cm), and then dig the foundation clockwise. Although only a rough outline is given, the mandala of Vibhūti
ཱུ་ཏཱིས་ཞིབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་ན། གཞི་གང་ཡིན་གྲུ་བཞིར་བྱས་ 3-2-127b པ་དེའི་ཕྱོགས་བཞི་པོ་རེ་རེར་ཡང་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ཞག་གྲངས་དང་མཐུན་པར་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་རེ་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྟོ་འཕྱེ་གནས་པ་དང་རྒྱུ་བའི་ཚུལ་ནི། སྟོན་ཟླ་ར་བའི་ཚེས་གཅིག་ལ་མགོ་བྱང་ཤར་གྱི་མཚམས་ཀྱི་རེའུ་མིག་ཏུ་བཞག་ནས་མཇུག་རྩེ་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་རེའུ་མིག་ཏུ་བཞག་སྟེ་ཁ་ལྷོར་བལྟས་ནས་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཞག་རེ་སོང་བ་ན་མགོས་ལྷོ་ངོས་སུ་རེའུ་མིག་རེ་དང་མཇུག་རྩེས་བྱང་ངོས་སུ་རེའུ་མིག་རེ་བགྲོད་ནས་གཡས་སྐོར་གྱིས་འཕོའོ། །ཟླ་བ་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་རེའི་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་རེ་བགྲོད་པས་ལོ་གཅིག་ལ་ཕྱོགས་བཞིའི་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་པ་ཕྲག་བཞི་ཁ་འཁོར་རོ། །དེ་ཡང་གཞོགས་གཡོན་འོག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཉལ་བའི་གདེངས་ཀ་ནས་མཇུག་རྩེའི་བར་ལ་མཐོ་བཅུ་ཡོད་ལ་མཐོ་རེས་རེའུ་མིག་དགུ་རེ་ནོན་པས་ཕྱོགས་དང་མཚམས་གང་དུ་གནས་པའི་ཚེ་ཡང་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་རེ་ནོན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་ཞེང་གིས་ནི་སའི་རེའུ་མིག་གི་ཆ་དགུ་ཁྱབ་པར་ཉལ་ཞིང་གསང་གནས་ནི་ཕྱོགས་མཚམས་གང་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ནའང་དེའི་དབུས་སུ་བཞག་ནས་གནས་ཏེ། བི་བྷཱུ་ཏཱིའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། ས་གཞི་གང་ཡིན་དེ་ནི་གྲུ་བཞིར་བྱ། །ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ཉིན་མོའི་གྲངས་ཀྱིས་འདིར། །ཕྱོགས་ནི་སོ་སོར་ས་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ། །དབང་ལྡན་ནས་ནི་མེ་ཡི་མཚམས་ཀྱི་བར། །ཤར་གྱི་ས་དེ་དགུ་བཅུར་རྣམ་པར་དབྱེ། །མེ་ནས་བདེན་བྲལ་མཚམས་ཀྱི་བར་དང་ནི། །བདེན་བྲལ་ནས་ནི་རླུང་གི་མཚམས་བར་དང་། །རླུང་ནས་འབྱུང་པོའི་བདག་པོའི་མཚམས་ཀྱི་བར། །དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་དགུ་བཅུར་རྣམ་དབྱེ་བྱ། །སྟོན་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་བར། །དབང་ལྡན་མཚམས་ལ་སོགས་པར་ 3-2-128a མགོ་བོ་གནས། །བདེན་བྲལ་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མའི་ཆ། །གསང་བའི་གནས་ནི་ས་ཡི་དབུས་སུ་གཞག །ལྟེ་བའི་འོག་གི་ཆ་ནི་ལྟོ་འཕྱེའི་ལུས། །སྟེང་ཆ་གདེངས་ཀ་དང་ལྡན་མི་ཡི་གཟུགས། །ལྷོར་ལྟ་ལག་པ་གཡོན་པ་རྣ་བར་བཞག །གཡས་པ་རིན་ཆེན་ཐོགས་པས་དཀུར་བཀབ་ནས། །ས་ཡི་ཆ་དགུ་ཁྱབ་པར་ཉལ་ནས་གནས། །ཀླུ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ལུས་ཚད་མཐོ་བཅུ་པའོ། །ཤར་དང་ནུབ་ཀྱི་མཐའ་མར་གནས་ན་ཡང་། །ས་ཡི་དུམ་བུ་དེ་ནི་འཇལ་བ་ལྟར། །ཉི་མའི་བགྲོད་པས་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པར། །ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ཞིང་ནི་ཆ་རེ་རེར། །ཇི་ལྟར་རིགས་པས་ཤར་གྱི་ཆ་རུ་རྒྱུ། །ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དུའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགུན་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡི། །དཀར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་ནུབ་ཏུ་ཁ་མིག་ལྟ། །མེ་ཡི་མཚམས་སུ་ཡན་ལག་མཆོག་བསྟན་ཏེ། །རླུང་གི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མ་གནས། །དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་དེའི། །གནོད་སྦྱིན་བདག་ཕྱོགས་ཁ་དང་མིག་གིས་ལྟ། །བདེན་བྲལ་མཚམས་ལ་སོགས་པར
【現代漢語翻譯】 按照鄔底（梵文：Uḍḍīśa，人名）詳細的說法，將作為基礎的區域劃分爲正方形，正方形的每個邊都要有九十個小格，與三個月的日數相對應。關於腹行（梵文：bhujaga，蛇）的 অবস্থান（梵文，sthāna，處所）和 движение（梵文：gati，運動）方式：在秋季第一個月的初一，將頭部放置在東北方向的小格中，尾端放置在西南方向的小格中，面朝南方。之後，每過一天，頭部向南移動一個小格，尾端向北移動一個小格，以順時針方向移動。三個月內，每個方向移動九十個小格，一年內，四個方向總共移動四個九十格。此外，身體左側朝下，從臥倒的頸部到尾端有十個高度，每個高度覆蓋九個小格，因此無論位於哪個方向或角落，都覆蓋九十個小格。身體的寬度橫跨九個小格，生殖器位於所處方向或角落的中心。正如《毗部底成就法》（梵文：Vibhūti-siddhi）中所說： 『無論何處為地基，都應將其劃爲方形，/ 此處以三個月的日數，/ 將每個方向的土地分開。/ 從自在（梵文：Īśāna，自在天）到火角的方位，/ 東方的土地分為九十份。/ 從火角到羅剎（梵文：Nirṛti，羅剎天）的方位之間，/ 從羅剎到風角的方位之間，/ 從風角到土地神（梵文：Bhūpati，地神）的方位之間，/ 同樣分為九十份。/ 秋季第一個月、第二個月和第三個月之間，/ 自在方位等處是頭所在的位置，/ 羅剎方位等處是尾巴的部分，/ 秘密之處位於土地的中央。/ 肚臍以下的部位是腹行之身，/ 上半部分是帶有頸部的身體。/ 面朝南方，左手放在耳朵上，/ 右手拿著珍寶遮住腰部，/ 橫臥著覆蓋九個土地部分。/ 龍王（梵文：Nāgarāja，龍王）的身體高度為十。/ 即使位於東方和西方的末端，/ 也像測量土地的碎片一樣。/ 隨著太陽的執行，從初一開始，/ 每天移動一個部分，/ 按照規律在東方的部分移動。/ 南方、西方和北方也是如此。/ 冬季第一個月、第二個月和第三個月的，/ 白分等向西看。/ 在火角顯示肢體的頂端，/ 尾巴位於風角等處。/ 春季第一個月、第二個月和第三個月的，/ 夜叉（梵文：Yakṣa，夜叉）之主的方向是嘴和眼睛所看的方向，/ 羅剎方位等處是尾巴所在之處。』
【English Translation】 According to the detailed explanation by Uḍḍīśa (Sanskrit: Uḍḍīśa, name of a person), the area serving as the base should be divided into a square, with each side of the square having ninety small grids, corresponding to the number of days in three months. Regarding the position (Sanskrit: sthāna) and movement (Sanskrit: gati) of the bhujaga (Sanskrit: bhujaga, serpent): On the first day of the first month of autumn, the head is placed in the northeast grid, and the tail is placed in the southwest grid, facing south. Thereafter, with each passing day, the head moves one grid southward, and the tail moves one grid northward, moving in a clockwise direction. Within three months, it moves ninety grids in each direction, and in one year, it moves a total of four ninety-grid sections in four directions. Furthermore, with the left side of the body facing down, there are ten heights from the reclining neck to the tail, with each height covering nine grids, so regardless of which direction or corner it is located in, it covers ninety grids. The width of the body spans nine grids, and the genitals are located in the center of the direction or corner in which it is situated. As stated in the Vibhūti-siddhi: 'Wherever the ground is, it should be made square, / Here, with the number of days in three months, / Separate the land in each direction. / From Īśāna (Sanskrit: Īśāna, Īśāna deva) to the fire corner, / The eastern land is divided into ninety parts. / Between the fire corner and the Nirṛti (Sanskrit: Nirṛti, Rakshasa deva) corner, / Between Nirṛti and the wind corner, / Between the wind corner and the Bhūpati (Sanskrit: Bhūpati, Earth deity) corner, / Similarly, divide into ninety parts. / Between the first, second, and third months of autumn, / The head is located at places such as the Īśāna direction, / The tail part is at places such as the Nirṛti direction, / The secret place is placed in the center of the land. / The part below the navel is the body of the bhujaga, / The upper part is the body with the neck. / Facing south, the left hand is placed on the ear, / The right hand covers the waist with a jewel, / Lying down, it covers nine parts of the land. / The body height of the Nāgarāja (Sanskrit: Nāgarāja, Dragon King) is ten. / Even if located at the ends of the east and west, / It is like measuring pieces of land. / With the movement of the sun, starting from the first day, / Moving one part each day, / Moving in the eastern part according to the rule. / The south, west, and north are the same. / In the first, second, and third months of winter, / The white parts look westward. / Showing the top of the limbs at the fire corner, / The tail is located at places such as the wind corner. / In the first, second, and third months of spring, / The direction of the lord of the Yakṣa (Sanskrit: Yakṣa, Yaksha) is the direction the mouth and eyes look, / The tail is located at places such as the Nirṛti direction.'
་མགོ་བོ་གནས། །དབང་ལྡན་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མའི་ཆ། །དབྱར་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་རུ། །ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཁ་དང་མིག་གིས་ལྟ། །རླུང་གི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མགོ་བོ་གནས། །མེ་ཡི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མའི་ཆ། །ལོ་གཅིག་ལ་ནི་ས་གཞི་མཐའ་དག་ཏུ། །འཁོར་གཅིག་གིས་ནི་འབད་པས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཀླུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེའི་མཇུག་རྩེ་སོགས་གནས་བརྒྱད་ན་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ལྟོ་འཕྱེའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བ་ནི། །ཟླ་བ་རེ་རེའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་ནས་སུ། །མཐའ་ཡས་ 3-2-128b བདག་ཉིད་དཀར་པོ་མཛེས་པའི་སྐུ། །མཇུག་མ་ལ་སོགས་རིམ་གྱིས་བསམས་ནས་སུ། །དེ་ཡི་ལུས་ལ་ཀླུ་ཡི་བདག་པོ་བརྒྱད། །འོ་མ་ལ་སོགས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པས་མཆོད། །མཇུག་མའི་རྩེ་མོར་རིགས་ལྡན་ཤིན་ཏུ་སྔོ། །གསང་གནས་དུར་བ་ལྟར་ལྗང་སྟོབས་ཀྱི་རྒྱུ། །ལྟེ་བར་དུང་སྐྱོང་པདྨའི་རྩ་བ་བཞིན། །དཔུང་བར་པདྨ་ཆེན་པོ་གསེར་མཚུངས། །ནོར་རྒྱས་སྙིང་གར་གནས་པ་ལྗང་གུ་སྟེ། །འཇོག་པོ་ཞེས་བྱ་དམར་པོ་མགྲིན་པར་གནས། །རྣ་བར་པདྨ་དཀར་པོའི་འོད་ཟེར་ཅན། །སྤྱི་བོ་རུ་ནི་མཐའ་ཡས་སྔོན་པོ་གནས། །ཞེས་སོ། །ལྟོ་འཕྱེ་ཡང་མཐའ་ཡས་ཡིན་ཏེ་མདོག་དཀར་ལ་མཛེས་པའོ། །འོ་ན་ས་གཞི་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་ཡང་དེས་དེ་ལྟར་ཁྱབ་ནས་ཉལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་ཟླ་བ་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་སྣོད་ཆེ་ཆུང་གི་ཆུ་ནང་དུ་སྣང་བ་དང་འདྲ་བས་མི་འགལ་བར་འཆད་མོད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ལྟོ་འཕྱེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སའི་ཆ་ཀུན་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ནི་འགལ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཡང་ས་སོ་སོ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སོ་སོར་ཤར་བ་ཡང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་དུ་བརྐོས་པས་ས་བདག་ལ་མི་འཕྲོད་པ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བའི་གནས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ས་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་པའི་གཞི་དེར་རྟོག་ལུགས་དེ་འདྲ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི་གར་རྟོག་པའི་ས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་གནས་མི་དགོས་སོ། ། ༈ ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཐོག་མར་བརྐོ་བའི་གནས་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ལས། ཤར་ནས་ཆ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དོར། །བྱང་ནས་ཕྱེད་དང་བཅུ་བཞིའི་ཆ་དོར་བར། །ཤར་ནུབ་ཆ་དགུ་ལྷོ་བྱང་ཕྱེད་དང་ལྔ། །འདི་ནི་མཆན་གྱི་མདུན་དུ་ཐོག་མར་བརྐོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ 3-2-129a དོན་ནི་མགོ་ཤར་དུ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མགོས་རེའུ་མིག་གང་ནོན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ནས་ནུབ་ཏུ་རེའུ་མིག་དགུ་གསུམ་ཉེར་བདུན་དོར་པའི་བར་ལ་བརྐོར་མི་རུང་བས། མཚམས་དེ་ནས་ནུབ་ཏུ་རེའུ་མིག་དགུ་དང་རྒྱབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ནོན་པའི་ས་ནས་མདུན་དུ་རེའུ་མིག་ཕྱེད་དང་བཅུ་བཞིའི་བར་ལ་བརྐོར་མི་རུང་བས་མཚམས་དེ་ནས་ལྷོར་རེའུ་མིག་ཕྱེད་དང་ལྔ་ནི་དང་པོར་བརྐོ་བའི་དམིགས་སོ། །
【現代漢語翻譯】 頭在何處？在自在天的交界處等是尾部的位置。在夏季的第一個、第二個和最後一個月，面向東方，用眼睛觀看。在風的交界處等是頭部的位置，在火的交界處等是尾部的位置。一年之內，憑藉一次旋轉，努力遍佈整個大地。 此外，八大龍王也位於其尾端等八個位置。《彼經》中說：『瞭解腹行之王的遊動方式，即瞭解每個月的差別。無邊自在，擁有白色美麗的身體，依次觀想尾部等。其身體上有八大龍王，用牛奶等供品供養。尾端頂端是極其碧綠的具種，密處如墓地般翠綠有力。臍如海螺守護蓮花的根，臂膀如金色的大蓮花。財續位於心間，呈綠色，名為持世者，紅色位於喉嚨。耳朵里有白蓮花的光芒，頭頂是無邊的藍色。』腹行者也是無邊的，顏色白皙而美麗。 那麼，如果大地無論大小都被它覆蓋並躺臥，這怎麼可能呢？西藏的喇嘛們解釋說，這就像月亮倒映在大小不同的容器中的水中一樣，並不矛盾，但這並不合理。因為腹行者自身遍佈大地的各個部分是矛盾的，而且也沒有說它自身雖然是一個，但會在不同的地方顯現不同的倒影。因此，爲了知道在哪裡挖掘會與地主不合，以及哪些地方適合挖掘，才說了無論大地大小，都要以那種方式進行推斷，並非所有推斷的地方都必須如此。 第二，如果想知道最初挖掘的地方在哪裡，那麼《彼經》中說：『從東方捨棄二十七份，從北方捨棄十四份半。東西九份，南北五份半。這是在註釋的前面首先挖掘的地方。』 其含義是，如果頭部朝向東方，那麼從頭部所壓的表格的那一方開始，向西捨棄九、三、二十七個表格的範圍內不能挖掘。從那個交界處向西九個表格，以及從背部所壓的地面開始，向前十四個半表格的範圍內不能挖掘，從那個交界處向南五個半表格是最初挖掘的目標。
【English Translation】 Where is the head located? At the boundary of the Independent One, etc., is the location of the tail. In the first, second, and last months of summer, face east and look with your eyes. At the boundary of the wind, etc., is the location of the head; at the boundary of the fire, etc., is the location of the tail. Within a year, with one rotation, diligently pervade the entire earth. Furthermore, the eight great Nagas also reside in eight locations such as its tail end. From that very text: 'Knowing the distinctions of the movement of the King of Abdominal Travelers, one knows the distinctions of each month. Boundless and independent, possessing a beautiful white body, contemplate the tail, etc., in sequence. On its body are the eight lords of the Nagas, worship them with offerings such as milk. At the tip of the tail is the extremely verdant Jati, the secret place is like a cemetery, green and powerful. The navel is like a conch shell guarding the root of the lotus, the arms are like golden great lotuses. Dhanyada resides in the heart, green in color, named Dhruva, red resides in the throat. In the ears are the rays of white lotuses, on the crown of the head resides the boundless blue.' The Abdominal Traveler is also boundless, white in color and beautiful. Then, how is it possible that the earth, whether large or small, is covered and lies down in this way? The Tibetan Lamas explain that it is like the reflection of the moon appearing in water in containers of different sizes, and there is no contradiction, but this is not reasonable. Because it is contradictory that the Abdominal Traveler itself pervades all parts of the earth, and it has not been said that although it is one, it will show different reflections in different places. Therefore, in order to know where digging will be incompatible with the earth lord, and which places are suitable for digging, it is said that no matter how large or small the earth is, one must infer in that way, and it is not necessary for all the places where one infers to be like that. Second, if you want to know where the initial digging place is, then that very text says: 'From the east, discard twenty-seven parts, from the north, discard fourteen and a half parts. East-west nine parts, north-south five and a half parts. This is the place to dig first in front of the commentary.' Its meaning is that if the head is facing east, then from the side where the head presses on the table, one cannot dig within the range of discarding nine, three, and twenty-seven tables to the west. From that boundary, nine tables to the west, and from the ground pressed by the back, one cannot dig within the range of fourteen and a half tables forward, from that boundary, five and a half tables to the south is the target of the initial digging.
དེ་ནི་མཆན་གྱི་མདུན་དུ་བཞེད་པས་མཆན་གྱི་ཐད་དུ་རེའུ་མིག་དགུ་སྤངས་པར་བརྐོ་བའི་ལུགས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཁྲུ་གང་སྤངས་པའི་མཆན་གྱི་ཐད་དུ་བརྐོ་བའི་རང་ལུགས་དང་མཐོང་བའི་ཐད་ཀར་བརྐོ་བའི་གཞན་ལུགས་གཉིས་བཤད་དོ། །སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས། མགོའི་ཕྱོགས་ལ་རེའུ་མིག་ཉི་ཤུའམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་ལྟོ་བར་ཡང་རེའུ་མིག་གཉིས་སམ་གསུམ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་རྒྱབ་དང་མཇུག་མ་ཡང་ངེས་པར་བྱས་ནས་ལྟོ་བར་བརྐོ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་མགོ་མཇུག་གིས་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་ནོན་པ་དང་འགལ་མི་འགལ་བརྟག་གོ། གདེངས་ཀ་ལ་ནི་ཞལ་གང་སྟེ། །ཞལ་ལ་ཆ་ཕྲན་དགུ་རུ་ཤེས། །དེ་ལྟར་མགྲིན་དང་ཐུགས་ཀ་ཉིད། །ལྟེ་བ་ལ་ནི་དེ་ཡི་ཚད། །དེ་ནས་མཚན་མའང་དེ་ཙམ་ཡིན། །ལྷག་མ་ལྟོ་འཕྱེའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་ལུས་ཚད་ངེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གསང་གནས་སའི་དབུས་སུ་འོང་བའི་ལུགས་དང་འགལ་ལམ་སྙམ་མོ། །དེ་འདྲ་བའི་ལྟོ་འཕྱེ་བསམས་ལ་འོ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པས་མཆོད། རྐོ་མཁན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དུ་བསྐྱེད། ཏོག་ཙེ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པར་བསམ་ 3-2-129b ལག་པ་གཡས་སྟེང་དང་གཡོན་འོག་ཏུ་བྱས་ལ་བཟུང་སྟེ་ཁ་ཤར་དང་བྱང་དུ་བལྟ། འཇོར་ཁམ་བཞི་བརྒྱབ་པའི་ས་བླངས་ནས་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཏོར་མའི་ནང་དུ་བླུག་པའམ་མེ་མཚམས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དོར་བར་བྱའོ། །ཁམ་ལྔ་བརྒྱབ་པའི་ས་ནི། ས་དེའི་དབུས་སུ་དགྲམ་དེའི་རྗེས་ནས་ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་ལས་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྐོས་པས་ཆོག་སྟེ། བི་བྷཱུ་ཏཱིས། མི་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དཔའ་བོའི་ལག་པ་ཏོག་ཙེ་རྡོ་རྗེས་མཚན། །ལག་པ་གཡོན་པ་འོག་ཏུ་བྱས་ནས་གཟུང་། །དེ་ཡིས་བདུད་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐྲག་ཅིང་ཟློག །ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་པས། །ཏོག་ཙེ་ཁམ་བཞི་བརྒྱབ་པས་བླངས་པའི་ས། །ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཏོར་མའི་ནང་དུ་ནི། །གཞག་པའམ་མེ་མཚམས་ལ་སོགས་ཕྱི་རོལ་དོར། །འབད་པས་དེ་ཡི་ཁམ་ལྔ་པ་ཡི་ས། །ས་གཞིའི་དབུས་སུ་ལེགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དགྲམ། །ཁམ་ལྔ་པ་དེར་ལས་མི་དུ་མ་ཡིས། །ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་ཀུན་ནས་བརྐོ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གནས་སུ་བརྐོས་ན་ནི། ཆོས་དང་ནོར་དང་འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ཅིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་སུ་བརྐོས་ན་ནི། ཉེས་དམིགས་མང་པོ་འབྱུང་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཡིས་ཆོས་ནོར་འདོད་དོན་འཕེལ་ཞིང་འགྲུབ། །གལ་ཏེ་ལྟོ་འཕྱེའི་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ཡི། །ཆ་དགུའི་ས་ཡི་ཆ་ལ་བརྐོས་ན་ནི། །ཕ་མ་བུ་དང་བུ་མོ་སྤུན་ཆུང་མ། །མནའ་མ་རང་གི་སྐྱེ་བོ་མཛའ་བཤེས་འཆི། །གལ་ཏེ་རྒྱབ་ཏུ་བརྐོས་ན་རང་འཆི་ཞིང་། །ཡང་ན་རང་གནས་ནས་འཕོ་ 3-2-130a ནོར་བརླག་འགྱུར། །འཇུ
【現代漢語翻譯】 這指的是在像註釋一樣理解（壇城）之前，按照一種方法，在註釋的位置上挖掘，避開九個網格。從花環（壇城）開始，在空出一個『庫魯』（藏族長度單位，約等於一肘）的位置上，有兩種方法：一種是按照自己的方法在註釋的位置上挖掘，另一種是按照別人的方法直接在可見的位置上挖掘。在《律生論釋》中說：『在頭部方向完全避開二十或二十一個網格，在腹部也完全避開兩到三個網格，一定要確定背部和末端，然後在腹部挖掘。』這裡說的是身體的頭尾是否與佔據九十個網格相矛盾，需要考察。『頭頸是一個臉的長度，臉分為九個小部分。同樣，喉嚨和胸部，肚臍也是這個尺寸。然後，生殖器也是這個尺寸。剩下的就是腹部的形狀。』就像說的那樣，確定身體的尺寸，這與在秘密處中心出現的說法相矛盾嗎？像這樣想像腹部，用牛奶等供品供養。將挖掘者觀想為摧毀障礙者，並想像用『朵杰』（藏文， वज्र，vajra，金剛）標記。 右手在上，左手在下握住，面向東方和北方。挖出四口『康』（藏族容量單位）的土，用平和的心倒入朵瑪（祭品）中，或者丟棄在火堆等外部。挖出五口『康』的土，將土撒在那個地方的中央，然後從那個痕跡開始，所有工匠都可以向各個方向挖掘。如《毗補底》所說：『人觀想為摧毀障礙者的形象，勇士的手用『朵杰』（藏文， वज्र，vajra，金剛）標記。左手放在下面握住，這樣就能驚嚇和擊退魔眾。面向東方和北方，挖出四口『康』的『朵杰』（藏文， वज्र，vajra，金剛）。用平和的心放在朵瑪（祭品）中，或者丟棄在火堆等外部。努力將第五口『康』的土，用美好的心撒在地面中央。在那第五口『康』的地方，許多工匠從各個方向挖掘。』 第三，如果在之前所說的位置挖掘，那麼所有佛法、財富和願望都會實現和增長；如果在其他位置挖掘，就會出現許多過失。就像那裡面所說的：『這樣佛法、財富和願望就會增長和實現。如果挖掘腹部之王的九分之一的土地，父母、子女、兄弟姐妹、妻子、媳婦、自己的親友都會死亡。如果挖掘背部，自己會死亡，或者會從自己的住所遷移，財富會喪失。』
【English Translation】 This refers to, before understanding (the mandala) like a commentary, according to a method, digging at the location of the commentary, avoiding nine grids. Starting from the garland (mandala), at a position leaving a 'khru' (Tibetan unit of length, approximately an elbow's length), there are two methods: one is to dig at the location of the commentary according to one's own method, and the other is to dig directly at the visible location according to someone else's method. In the commentary on the Vinaya-sambhava, it says: 'Completely avoid twenty or twenty-one grids in the head direction, and also completely avoid two or three grids in the abdomen, be sure to determine the back and the end, and then dig in the abdomen.' Here it says whether the head and tail of the body contradict occupying ninety grids, which needs to be examined. 'The head and neck are one face length, and the face is divided into nine small parts. Similarly, the throat and chest, the navel is also this size. Then, the genitals are also this size. What remains is the shape of the abdomen.' Just as it says, determining the size of the body, does this contradict the saying that it appears in the center of the secret place? Imagine the abdomen like this, and make offerings with milk and other offerings. Visualize the digger as the destroyer of obstacles, and imagine marking with a 'Dorje' (藏文， वज्र，vajra，Diamond Scepter). Holding the right hand above and the left hand below, face east and north. Take out the soil from four 'khams' (Tibetan unit of volume), and pour it into the torma (offering cake) with a peaceful mind, or discard it outside at the fire pit, etc. Take out the soil from five 'khams', and scatter the soil in the center of that place, and then starting from that trace, all the artisans can dig in all directions. As the Vibhuti says: 'The person visualizes the image of the destroyer of obstacles, the warrior's hand is marked with a 'Dorje' (藏文， वज्र，vajra，Diamond Scepter). Holding the left hand below, this will frighten and repel the hordes of demons. Facing east and north, the 'Dorje' (藏文， वज्र，vajra，Diamond Scepter) of four 'khams' is taken out. Place it in the torma (offering cake) with a peaceful mind, or discard it outside at the fire pit, etc. Strive to scatter the soil of the fifth 'kham' in the center of the ground with a good mind. In that fifth 'kham', many artisans dig from all directions.' Third, if digging in the previously mentioned location, then all Dharma, wealth, and wishes will be accomplished and increased; if digging in other locations, many faults will occur. Just as it says there: 'In this way, Dharma, wealth, and wishes will increase and be accomplished. If digging in one-ninth of the land where the king of the abdomen resides, parents, children, siblings, wives, daughters-in-law, one's own relatives and friends will die. If digging in the back, one will die, or one will move from one's own residence, and wealth will be lost.'
ག་མར་གླང་ཆེན་རྟ་དང་མ་ཧེ་ར། །བ་ལང་འཆི་ཞིང་སྟོབས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཁམ་ལྔའི་ནང་དུ་ཤིང་དང་སྐྲ། །གྲོག་མཁར་སྐྲ་སེན་ཐལ་བས་གནོད་པ་འབྱུང་། རྡོ་བས་རླུང་གི་འཇིགས་པ་ཕུབ་མ་དང་། །མགལ་དུམ་གྱིས་རིམས་རུས་པས་ཟུག་གཟེར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཁམ་ལྔའི་སའི་ནང་དུ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་སྐྱོན་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ནི། མ་བསལ་བའི་ཉེས་པ་ཡིན་གྱི་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་མིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ནས་སྔར་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོས་པའི་ས་ལ་གསུངས་པ་དང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་། དེ་ནས་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཏེ་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སམ་དེས་མི་ལྡང་ན་གཞན་གྱི་ས་ལ་ཡང་དྲི་བཟང་གི་ཆུས་བཏབ་སྟེ་དོང་དགང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སའི་ཟུག་རྔུ་དེ་དག་བསལ་ནས་བྱ་བར་གསུངས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྤོ་བའམ་མཚན་མ་ངན་པ་བཟློག་པའི་ཐབས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཟུག་རྔུ་དེ་མ་བསལ། །ཉེས་པ་དག་ནི་སྐྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཟུག་རྔུ་ལེགས་གསལ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་སེལ། །ཞེས་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོས་པའི་ས་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་བརྐོ་བ་དང་ས་བདག་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བ་གཉིས་སོ་སོར་བཤད་ལ། ཕྲེང་བ་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་དེ་གཉིས་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་ལ་དགོངས་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་བདག་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བའི་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་ 3-2-130b གསུམ་གྱི་དོན་དུ་བརྐོ་བའི་ཚུལ་རྣམས་མི་དགོས་སོ། ། ༈ རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་ཡུངས་ཆུ་ཐལ་བས་ས་དེ་ལ་གཏོར་ལ་དེ་བཟླས་པའི་བ་བྱུང་ལྔས་ཤར་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱུག་ཅིང་དྲིའི་ཆུས་ཀྱང་གཏོར་ནས། ཨོཾ་བྷུ་ཁོཾ་ཞེས་པས་ནམ་མཁར་བྱ་བ་ནི། བདེ་མཆོག་གི་དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །ཧཱུྃ་ལྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་ས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསམ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཨོཾ་ཨཿལཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཨོཾ་མེ་དི་ནི་བཛྲི་བྷ་བ་བཛྲ་བནྡྷ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཤོ་དྷཱ་ཡ་ཤོ་དྷཱ་ཡ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ལ་ལག་པས་རེག་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ས་གཞི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བཅིངས་ནས་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོས་བགེགས་རྣམས་བཅོམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྐྱོན་སྦྱངས་ཤིང་བསྲུངས་པར་བསམ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་གུར་ལས་སྔགས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་འདི་དང་མི་འདྲ་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་ལ་གཉིས་པ་ནི། གདན་བཞིར་ལག་པ་གཡས་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ནས་བརྐྱངས་པས་ས་ལ་བརྡེགས་པས་སྦྱང་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་སྔར་
【現代漢語翻譯】 馬、象、牛和水牛，牛死亡且力量衰退。如果五處挖掘地中出現木頭和頭髮，螞蟻穴、頭髮、指甲、灰燼會帶來損害。石頭會帶來風的恐懼，糠秕和燒過的木頭會帶來瘟疫，骨頭會帶來刺痛。 據說如果在五處挖掘地中出現木頭等物會帶來損害，這並非僅僅因為它們存在，而是因為沒有清除它們所造成的過失。念珠經中也如前所述，是在檢查過腹部后挖掘的土地上說的。毗布底也說：『然後清除石頭等物，用那塊土地本身，或者如果不夠，用其他土地，用香水浸濕后填滿坑。』因此，據說要清除那些土地的刺痛后才能進行工作，而不是將它們移到其他地方或採取措施來消除不良的徵兆。日光生也說：『如果那些刺痛沒有清除，就會產生過失。』又說：『徹底清除刺痛，就能消除所有煩惱。』因此，這是在檢查過腹部后挖掘的土地上說的。般若護分別解釋了為實現成就而挖掘和檢查地神后挖掘這兩種情況。念珠經和寶護將這兩種情況合二為一，這是考慮到壇城的場合，因此在檢查地神后挖掘的場合，不需要為實現三種成就而挖掘的方式。 通過物質、咒語和禪定三者進行凈化。 第二種是：然後用唸誦一切業障咒語的芥子水和灰燼灑在那塊土地上，然後用唸誦該咒語的五種牛乳從東邊開始塗抹，並灑上香水。用『嗡 步 康』（Om bhu kham）在空中進行，如吉祥勝樂輪的灌頂儀軌中所說，觀想為空性。用『吽 藍 吽』（Hum lam hum）觀想土地為金剛自性。金剛空行母經中出現『嗡 阿 藍 吽』（Om ah lam hum）。然後唸誦『嗡 美地尼 班匝 帕瓦 班匝 班達 吽』（Om medini vajri bhava vajra bandha hum）。『嗡 哈納 哈納 班匝 卓達 吽 啪』（Om hana hana vajra krodha hum phat）。『嗡 阿 吽 秀達亞 秀達亞 惹叉 惹叉 吽 吽 啪』（Om ah hum shodhaya shodhaya raksha raksha hum hum phat）。用手觸控並加持，將土地束縛為金剛自性，使其穩固，並觀想金剛忿怒尊摧毀障礙，以及金剛三者的過失得到凈化和守護。金剛空行母經和古汝經中，前三個咒語略有不同，第二個咒語是：在四個座上，將右手觀想為金剛，伸展並擊打地面，據說可以進行凈化。然後如前所述
【English Translation】 Horses, elephants, cattle, and buffaloes, cattle die and strength wanes. If wood and hair appear in the five excavation sites, ant nests, hair, nails, and ashes will cause harm. Stones will bring the fear of wind, chaff and burnt wood will bring epidemics, and bones will bring stinging pain. It is said that if wood and other things appear in the five excavation sites, it will cause harm. This is not merely because they exist, but because of the fault of not removing them. The Rosary Sutra also states as before, that it is said on the land excavated after examining the abdomen. Vibhuti also says: 'Then remove the stones and other things, and use that land itself, or if it is not enough, use other land, moisten it with fragrant water and fill the pit.' Therefore, it is said that the stinging pain of those lands must be removed before work can be carried out, rather than moving them to other places or taking measures to eliminate bad omens. The Day-Born also says: 'If those stinging pains are not removed, faults will arise.' And: 'Thoroughly removing the stinging pain will eliminate all afflictions.' Therefore, this is said on the land excavated after examining the abdomen. Prajñārakṣita separately explained the two situations of excavating for the purpose of achieving accomplishments and excavating after examining the earth deity. The Rosary Sutra and Ratnarakṣita combined these two situations into one, which is in consideration of the occasion of the mandala, so in the occasion of excavating after examining the earth deity, there is no need for the methods of excavating for the purpose of achieving the three accomplishments. Purification through substance, mantra, and samadhi. The second is: Then sprinkle that land with mustard water and ashes that have been recited with the mantra of all karmic obscurations, and then smear it with the five milks that have been recited with that mantra, starting from the east, and also sprinkle it with fragrant water. Perform in the sky with 'Om bhu kham', as stated in the empowerment ritual of Glorious Supreme Bliss, contemplate emptiness. Contemplate the land as the nature of vajra with 'Hum lam hum'. 'Om ah lam hum' appears in the Vajra Dakini Sutra. Then recite 'Om medini vajri bhava vajra bandha hum'. 'Om hana hana vajra krodha hum phat'. 'Om ah hum shodhaya shodhaya raksha raksha hum hum phat'. Touch and bless with your hands, bind the land as the nature of vajra, make it stable, and contemplate that the Vajra Wrathful One destroys obstacles, and that the faults of the three vajras are purified and protected. In the Vajra Dakini Sutra and the Guru Sutra, the first three mantras are slightly different, and the second mantra is: On the four seats, it is said that purification can be performed by contemplating the right hand as a vajra, stretching it out and striking the ground. Then as before
ནམ་མཁར་བཏེག་པའི་སའི་ལྷ་མོ་ཕབ་ལ་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་ཏེ་ས་ལ་བསྟིམས་ནས་པད་ཀོར་བྱས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་དང་ཡིག་བརྒྱ་བཟླ་བ་ནི། སའི་ལྷ་མོས་ས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའོ། ། ༈ བླ་ན་མེད་པའི་དག་པས་སྦྱང་བ། གསུམ་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་མོས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་མོས་པ་བྱ་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། སྔགས་པ་རྟོག་ལ་གནས་ནས་སུ། །གང་ཞིག་ས་སྤོང་བྱེད་པ་ནི། ། 3-2-131a བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྣམ་སྤངས་པས། །གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་མི་འདག །དེ་བས་རྟོག་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །ས་ཀུན་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ས་སྦྱང་བ་ལ་འདི་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་ཐིག་གི་སྐབས་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕྱོགས་ངེས་པར་བྱས་ལ་ས་དེར་རྒྱར་ཇི་ཙམ་འདོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་པ་རྟ་བབས་བཞི་དང་ལྡན་པ་དྲ་བའི་ཁོར་ཡུག་གིས་ཁྱབ་པའི་དབུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་དེ་ཆུང་བ་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ས་གཞི་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་པའི། །རིན་ཆེན་ལ་སོགས་བཞི་འགྱུར་གྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཁང་པ་བྱ། །ཞེས་སྟེགས་བུའི་བཞི་འགྱུར་གྱི་ཁང་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། སྔར་བཤད་པའི་ས་ཆོག་རྣམས་ཕལ་ཆེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་ལོགས་སུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ས་གཟུང་བ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གདེག་པ་དང་། ལངས་ཏེ་ང་རྒྱལ་བཟུངས་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་། སྟངས་སྟབས་བྱ་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གདེག་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་མེ་ཏོག་གཅལ་དུ་བཀྲམ་པའི་དབུས་སུ་འདུག་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་སྐབས་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གཟུང་ཞིང་། འདྲི་བར་འགྱུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པས་བསལ་ཏེ། ལྕེ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་ཅིང་ལག་ 3-2-131b པ་གཡས་པས་སྤོས་ཕོར་བཟུང་ནས། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བདག་ལ་དགོངས། །བདག་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་ཡིས། །འདིར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བགྱི། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ཀུན་བྱོན་འཚལ། །དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་ཡང་དག་སྩོལ། །ཞེས་རྩེ་མོ་ནས་འབྱུང་བ་འདིས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་སྙན་གསན་དབབ་ཅིང་མཆོད་པ་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡོད་ན་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཞིར་གནས་པའ
【現代漢語翻譯】 將祭品獻給被抬到天空的土地女神，將祭品融入土地，做成蓮花座，唸誦三字明和百字明，這是土地女神加持土地。 無上清凈的凈化。 第三，觀想各種法皆與空性為一味，並觀想真如自性極為清凈。如《現觀莊嚴論》所說：『持咒者安住于分別念，若捨棄土地，菩提心即被捨棄，秘密主亦不得解脫。因此，捨棄分別念，應徹底凈化一切土地。』龍樹菩薩也如此說過，因此，凈化土地這一點非常重要。然後，按照壇城儀軌中所說，確定方位，在土地上建造一個四方形的壇城房屋，大小隨所需，有四個門和四個馬道，周圍環繞著網狀結構。壇城中心的位置應該小一些，這是《鬘論》中所說的。金剛空行母法中也說：『如此凈化土地后，應建造與壇城相符的，由珍寶等四倍增大的壇城房屋。』這裡說的是建造一個比臺座大四倍的房屋。因此，之前所說的土地儀軌，大多是指單獨建造壇城房屋的情況。 土地的抓取。 第四部分分為三點：進行本尊瑜伽，祈請並升起壇城；起身，生起慢心，對魔障下達命令；以及具有特殊意義的姿勢和步法。 進行本尊瑜伽，祈請並升起壇城。 首先，在壇城土地的中央，鋪滿鮮花，然後按照金剛和鈴的執持方式進行執持。觀想所要繪製的壇城，具備守護輪等一切圓滿。然後，從舌頭上的吽字化現為金剛杵，右手拿著香爐，唸誦：『遍佈十方一切處，諸佛垂念於我等，我以金剛某某名，於此繪製壇城時，祈請諸佛等降臨，懇請賜予此成就。』以金剛杵尖端發出的光芒，向諸佛菩薩發出祈請並供養。金剛發生續中說：『我以某某之名，繪製金剛持的壇城。』這裡有記載。然後，如果有的話，向東方等四個方向的守護神……
【English Translation】 Offerings are made to the earth goddess who is raised to the sky, the offerings are integrated into the earth, a lotus seat is made, and the three-syllable mantra and the hundred-syllable mantra are recited. This is the earth goddess blessing the earth. Purification with supreme purity. Third, contemplate that all kinds of dharmas are of one taste with emptiness, and contemplate that the nature of suchness is extremely pure. As stated in the 'Manifest Realization of Enlightenment': 'The mantra holder abides in conceptual thought, if one abandons the earth, the bodhicitta is abandoned, and the secret lord is not liberated. Therefore, abandoning conceptual thought, one should thoroughly purify all the earth.' Nagarjuna also said the same, therefore, this point of purifying the earth is very important. Then, according to what is said in the context of the mandala, determine the direction, and build a square mandala house on the land, the size as desired, with four doors and four horse ramps, surrounded by a net-like structure. The center of the mandala should be smaller, as stated in the 'Garland Treatise'. The Vajra Dakini also says: 'After purifying the earth in this way, one should build a mandala house that matches the mandala, quadrupled by jewels, etc.' This refers to building a house four times larger than the platform. Therefore, most of the previously mentioned earth rituals refer to the case of building a mandala house separately. Grasping the Earth. The fourth part is divided into three points: performing the deity yoga, praying and raising the mandala; getting up, generating pride, and issuing commands to the obstacles; and gestures and steps with special significance. Performing the deity yoga, praying and raising the mandala. First, in the center of the mandala land, spread flowers, and then hold the vajra and bell as described in the context of how to hold them. Contemplate the mandala to be drawn, complete with all the perfect protection wheels. Then, from the syllable Hum on the tongue, transform into a vajra, holding an incense burner in the right hand, and recite: 'All Buddhas residing in all directions, please be mindful of me, I, with the vajra named so-and-so, am drawing the mandala here, please invite all the Buddhas, etc., to descend, and grant this accomplishment.' With the light emanating from the tip of the vajra, send prayers and offerings to all the Buddhas and Bodhisattvas. The Vajra Origin Tantra says: 'I, with the name so-and-so, am drawing the mandala of Vajradhara.' It is recorded here. Then, if there are any, to the guardians in the four directions, such as the east...
ི་སློབ་མ་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་སྣང་དང་རིན་འབྱུང་དང་འོད་དཔག་མེད་དང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་བཞིའམ། མེད་ན་སློབ་མ་གཅིག་ཉིད་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་དེ་དག་ཏུ་སོང་ལ་ཕྱོགས་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པས་ནམ་མཁར་གནས་པའི་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སློབ་དཔོན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས། །མཚན་ཉིད་མིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞི་བའི་ཆོས་མཆོག་ལས་བྱུང་བ། །ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་མཛད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། །རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ 3-2-132a ལོ་སྒྱུར། །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསང་འདུས་ཀྱི་བཞི་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་འདི་མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དུ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ་རྒྱ་གཞུང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་སྣང་སོགས་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི། མི་ཐུབ་ཟླ་བས། སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སེམས་མཚུངས་ལ། །ཕྱི་ནས་རྟག་སོགས་རྒྱལ་བ་དང་། །མཉམ་པར་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཆང་བའི། །སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ། །ཅེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རང་གཙོ་བོར་གནས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིས་གསོལ་བ་བཏབ་པར་བསམ་མོ། །སློབ་མ་དངོས་སུ་མེད་ན་བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་ཡིན་པར་ཕྲེང་བ་ལས་སོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ནི་རིགས་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་ཞི་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱུང་བས་ཞི་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས་སོ། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལ་སོགས་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག་གོ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ལ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ལེན་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ལ། དེ་གསལ་བའམ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ 3-2-132b ཅད་ཡང་དག་རྫོགས་ནི་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དང་ལྡན་པའོ། །མཚན་ཉིད་མིན་པ་ནི། རྡུལ་ཚོན་
【現代漢語翻譯】 如果弟子是持有金剛鈴者，則依次與具足毗盧遮那（梵文：Vairocana，意為光明遍照）、寶生（梵文：Ratnasambhava，意為寶源）、無量光（梵文：Amitābha，意為無量光）和不空成就（梵文：Amoghasiddhi，意為不空成就）瑜伽的四位弟子一起修法；如果沒有，則讓一位弟子依次前往這些方位，以各個方位的如來之我慢，觀想安住于虛空的毗盧遮那等與上師壇城的主尊無二無別，然後唸誦： 『如來皆寂靜， 如來一切處， 諸法無我勝， 祈請宣說勝壇城。 一切相圓滿， 捨棄一切非相， 普賢身殊勝， 祈請宣說勝壇城。 寂靜法殊勝所生， 清凈智慧行， 普賢語殊勝， 祈請宣說勝壇城。 眾生一切大心， 自性清凈無垢染， 普賢意殊勝， 祈請宣說勝壇城。』 這是《密集金剛》第四品中，如來向金剛持（梵文：Vajradhara）祈請宣說灌頂壇城，這是爲了未來調伏的眾生而作的教誡，因此應如是祈請，許多印度論典的壇城儀軌中也有記載。與毗盧遮那等四尊一起祈請，是遵循彌勒月稱（梵文：Maitreyacandra）所說：『上師等同金剛心，外為常等諸勝者，與彼無別金剛鈴，弟子等眾作祈請。』 上師也應觀想自己作為主尊，由四如來作祈請。如果沒有真實的弟子，則通過禪定也應如是行持，這是口訣，出自《鬘論》。 其中，『如來皆』是指具足五種姓氏。由於生起毗盧遮那等大寂靜的等持，故稱寂靜。因為是所有如來的住所，所以是『如來一切處』。因為是憶念等一切法的無自性之體性，所以是『諸法無我勝』。祈請宣說勝壇城，是指領受空性與悲心無二無別的大樂之精華即是壇城，而能顯現或象徵它的彩粉壇城也是壇城，所以祈請宣說。 『一切相圓滿』是指具足四方形等一切相。『非相』是指彩粉。
【English Translation】 If the disciple is a Vajra bell holder, then practice with four disciples who possess the yoga of Vairochana (梵文：Vairocana，meaning 'Illuminating Everywhere'), Ratnasambhava (梵文：Ratnasambhava，meaning 'Jewel-born'), Amitābha (梵文：Amitābha，meaning 'Infinite Light'), and Amoghasiddhi (梵文：Amoghasiddhi，meaning 'Unfailing Accomplishment') in sequence; if not, then let one disciple go to those directions in sequence, and with the pride of the Tathāgata of each direction, contemplate Vairochana and others abiding in the sky as being non-different from the main deity of the Guru Mandala, and then recite: 'The Tathāgatas are all peaceful, The Tathāgatas are the abode of all, The best of all dharmas is selflessness, Please explain the sacred Mandala. All characteristics are perfectly complete, Abandon all non-characteristics, Samantabhadra's body is supreme, Please explain the sacred Mandala. Arising from the supreme peaceful Dharma, Performing the purification of wisdom conduct, Samantabhadra's speech is supreme, Please explain the sacred Mandala. The great mind of all sentient beings, Its nature is pure and without defilement, Samantabhadra's mind is supreme, Please explain the sacred Mandala.' This is from the fourth chapter of the Guhyasamāja Tantra, where the Tathāgatas requested Vajradhara (梵文：Vajradhara) to explain the empowerment Mandala, which is a teaching for future disciples to be tamed, so one should pray in this way, as it is recorded in many Indian Mandala rituals. Praying together with the four, Vairochana and others, follows the words of Maitreyacandra (梵文：Maitreyacandra): 'The Guru is equal to the Vajra mind, externally the victorious ones are always, inseparable from them is the Vajra bell, the disciples and others make the request.' The Guru should also contemplate himself as the main deity, being requested by the four Tathāgatas. If there are no real disciples, then one should also practice in this way through meditation, which is the oral instruction, as it is from the Garland Tantra. Among them, 'The Tathāgatas are all' refers to possessing the five families. Because of the arising of the great peaceful Samādhi of Vairochana and others, it is called peaceful. Because it is the abode of all the Tathāgatas, it is 'The Tathāgatas are the abode of all'. Because it is the nature of the selflessness of all dharmas such as mindfulness, it is 'The best of all dharmas is selflessness'. Please explain the sacred Mandala, which refers to taking the essence of great bliss inseparable from emptiness and compassion as the Mandala, and the colored powder Mandala that can manifest or symbolize it is also the Mandala, so please explain it. 'All characteristics are perfectly complete' refers to possessing all characteristics such as square shapes. 'Non-characteristics' refers to colored powder.
ཕྲ་བ་དང་སྦོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་ཡང་དག་སྤངས་པའོ། །སྐུའི་མཆོག་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྐུའི་མཆོག་གོ། དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོར་གསལ་བར་བྱུང་བས་ཞི་བའི་ཆོས་མཆོག་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དེའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྦྱོང་བར་མཛད་པས་ན་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་མཛད་པའོ། །དེ་གསལ་བར་མཛད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག་གོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྤྲོ་ཞིང་ཁྱད་པར་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོའོ། །དོན་དམ་པར་ཀུན་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པའོ། །འདུལ་འོས་པ་རྣམས་འདུལ་བས་ན་ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ་རྣམས་ནི་སྔར་བཞིན་ཏེ་ཕྲེང་བའི་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་ལུགས་ལ་བདེ་མཆོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་མ་བཞི་དང་གཤེད་དམར་ལ་གཏི་མུག་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བི་བྷཱུ་ཏཱི་དང་དཔལ་འཛིན་གྱིས་བཤད་དེ་དེའི་རིགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེའོ། །བི་བྷཱུ་ཏཱིས་མཎྜལ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་འདེགས་པའི་སྔགས་ནི། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཨུཏྟི་ཥྛ་ཞེས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཉེ་བར་གནས་ཤིག་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱི་མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱངས་ལ་རྩེ་མོ་ 3-2-133a སྦྱར་བ་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་པས་སྤྱི་བོར་གཟུང་བ་སྟེ་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་སྦྲེལ་བ་ནི་མ་དག་གོ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་ལ་སྔགས་དེ་བརྗོད་ནས་ནམ་མཁར་གདེག་གོ། ༈ ལངས་ཏེ་ང་རྒྱལ་བཟུངས་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཤིག་ལ་ལངས་ཏེ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་པས་མཉམ་པའི་རྐང་སྟབས་བྱས་ལ་མགོ་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། ཨོཾ་པྲ་ན་མ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ན། ཞེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་མ་རིག་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་ཤིང་བདུད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་བ་རྣམས་ལ་བལྟས་ཏེ་བདུད་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་རང་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་གྱི་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་སྐྱེད་ལ། མིག་གཡས་པ་མ་ལས་ཉི་མ་དང་གཡོན་པ་ཊ་ལས་ཟླ་བ་དང་མིག་འབྲས་ཧཱུཾ་ལས་དུས་མཐའི་མེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟ་བས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བལྟའོ། །ཚུལ་དེས་ལྟ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་བྱེད་པ་ན་མིག་སོ་སོའི་བྱེད་ལས་ནི། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། མ་ལས་གཡས་སུ་ཉི་དམིགས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་དེ་བཞིན་སྤྲོས། །མིག་འབྲས་ཧཱུཾ་ལས་བསྐལ་པའི་མེ། །རྡོ་རྗེ་གསོར་བར་བྱེད་བརྩོན་པས།
【現代漢語翻譯】 由於遠離微細和粗大等過患，所以是完全斷除。因為具有最勝的身，金剛的自性，所以是普賢，最勝的身。因為在白色的法性中顯現，所以是從寂靜的殊勝法中產生。因為爲了那個智慧而修行，所以是智慧行圓滿。因為是闡明者本身，所以是語金剛的自性，所以是普賢，最勝的語。因為在一切法的自性中歡喜和特別，所以是一切有情的大心。在勝義諦中，遠離一切遍計所執，心金剛的自性是自性清凈且無垢的。因為調伏應調伏者，所以是普賢，最勝的心，調御者。關於壇城的開示，和之前一樣，是關於念珠的開示。 關於四如來執持我慢的方式，勝樂金剛執持四瑜伽母的我慢，閻魔敵執持癡，死神閻魔的降伏者等執持四種我慢，然後祈請，由毗布底和吉祥賢所說，其他的道理也應類推。毗布底說，應該先獻曼扎，然後再做。然後是升起所觀想的壇城于虛空的咒語：'吽 瓦日拉 烏底斯他'（hūṃ vajra uttiṣṭha），意思是金剛安住。手印是兩個金剛拳，伸出兩個食指，指尖相合，朝下，在頭頂上。兩個小指相連是不清凈的。結那個手印，念那個咒語，然後升到虛空中。 然後起身，執持我慢，對魔障下令。 第二，然後解開跏趺坐，起身，面向東方，雙腳併攏站立，雙手合掌于頭頂。唸誦：'嗡 扎那瑪彌 薩瓦 達塔嘎達那'（oṃ pranamāmi sarva tathāgatanā），以此向如來們頂禮。然後看著被有情無明黑暗遮蔽，被魔控制的眾生，爲了驅除魔障，自己剎那間化現為降伏者，生起吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），右眼從「瑪」字（藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：瑪）化為太陽，左眼從「扎」字（藏文：ཊ，梵文天城體：ट，梵文羅馬擬音：ṭa，漢語字面意思：扎）化為月亮，眼珠從吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）化為末劫之火，以金剛眼視察一切方向的眾生。以那種方式觀看的同時，做金剛步，每個眼睛的作用是： 勝賢說：從「瑪」字（藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：瑪）在右邊觀想太陽，金剛光芒同樣放射。眼珠從吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）化為劫末之火，努力做金剛的燒燬。
【English Translation】 Being free from faults such as subtlety and grossness, it is completely abandoned. Because it possesses the supreme body, the nature of vajra, it is Samantabhadra, the supreme body. Because it appears clearly in the essence of white dharma, it arises from the supreme peaceful dharma. Because it practices for that wisdom, it is the perfection of wisdom practice. Because it is the elucidator itself, it is the nature of speech vajra, so it is Samantabhadra, the supreme speech. Because it rejoices and is special in the essence of all dharmas, it is the great mind of all sentient beings. In the ultimate truth, it is free from all imputations, and the nature of the mind vajra is self-nature pure and without defilement. Because it tames those who should be tamed, it is Samantabhadra, the supreme mind, the controller. The explanation of the mandala is the same as before, it is the explanation of the rosary. Regarding the way the four Tathagatas hold pride, Heruka holds the pride of the four yoginis, Yamāntaka holds ignorance, the subduer of the Lord of Death and so on hold the four prides, and then pray, as said by Vibhuti and Shri Dhara, and other reasons should also be inferred. Vibhuti said that the mandala should be offered first, and then it should be done. Then there is the mantra for raising the visualized mandala into the sky: 'Hūṃ Vajra Uttiṣṭha,' which means vajra, abide nearby. The mudra is two vajra fists, with the two index fingers extended, the tips joined, facing downwards, on top of the head. Connecting the two little fingers is impure. Make that mudra, recite that mantra, and then raise it into the sky. Then get up, hold pride, and command the obstacles. Second, then undo the lotus posture, get up, face east, stand with feet together, and join palms over the head. Recite: 'Oṃ Pranamāmi Sarva Tathāgatanā,' to pay homage to the Tathagatas. Then, looking at the sentient beings obscured by the darkness of ignorance and under the control of demons, in order to dispel the demons, instantly transform oneself into a subduer, generate the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽), the right eye transforms from the syllable 'Ma' (藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：Ma) into the sun, the left eye transforms from the syllable 'Ṭa' (藏文：ཊ，梵文天城體：ट，梵文羅馬擬音：ṭa，漢語字面意思：Ṭa) into the moon, and the pupils transform from the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) into the fire of the end of time, and look at beings in all directions with vajra eyes. While looking in that way, do the vajra walk, the function of each eye is: Victorious Good One said: From the syllable 'Ma' (藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：Ma) visualize the sun on the right, and likewise emit vajra rays. The pupils transform from the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) into the fire of the end of the kalpa, strive to burn with the vajra.
།རྐང་པའི་འགྲོས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་ཚོགས། །རྡོ་རྗེ་དུས་ཀྱི་མེ་འོད་འདྲ། །གདུག་པ་འབྲོས་པར་བལྟ་བར་བྱ། །གཡོན་པའི་ཟླ་བ་དྲི་མེད་ལ། །ཨཾ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་ནི། །བདུད་རྩི་ཡི་ནི་ཚོགས་དང་ལྡན། །རང་གི་འཁོར་ཚོགས་འཐུང་བྱེད་ཅིང་། །ཚིམ་པར་བྱེད་ཅིང་མཆོད་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པར་བྱས་ནས་བགེགས་བསལ་བར་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། སློབ་དཔོན་འདིས་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བཏེག་རྗེས་སུ་ 3-2-133b གཙོ་བོ་གང་ཡིན་གྱི་ང་རྒྱལ་ལས་འཕོས་ནས་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་སྐྱེད་པར་བཤད་དེ། དཱ་རི་ཀ་བས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དུ་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །ཀྱཻ་རྡོར་ལ་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས་ཀྱཻ་རྡོར་དུ་སྒོམ་པ་དང་། གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་ནག་ལ་དཔལ་འཛིན་གྱིས་དེ་དག་ཏུ་སྒོམ་པར་གསུངས་པས། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོའི་ང་རྒྱལ་འཕོ་མི་དགོས་སོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ནས་བགེགས་བསལ་བར་གསུངས་པས་དེ་ལའང་ང་རྒྱལ་འཕོ་མི་དགོས་ལ། འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་ས་ལ་རྡོ་རྗེ་བྲི་དགོས་པས་བཞེངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱའོ། །འཇམ་རྡོར་ལ་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཁྲོ་བོར་བྱ་བར་གསུངས་པས་གཙོ་བོ་ཁྲོ་བོ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ང་རྒྱལ་འཕོས་ནས་ཁྲོ་བོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བགེགས་བསལ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ནས། ང་ནི་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ང་། །ང་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ང་ནི་སྟོབས་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ང་ནི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བརྟན་པ་དང་། །ང་ནི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ཡོ་ག་བའི་བླ་མ་རྣམས་རིགས་བཞིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པར་འཆད་ལ། འདིར་ནི་རིགས་དྲུག་གི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ལས་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པར་བཤད་པའི་དོད་ལ་འདི་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྐང་པ་ཐ་མའི་དོན་ནི། རིགས་ཀུན་གྱི་བདག་པོས་བཀའ་བསྒོས་ནས་ 3-2-134a བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་མི་འདོར་བའོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་བསྒོམས་ལ་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །ས་བོན་ནི་ཕྲེང་བ་དང་ཁ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱིས་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེད་པར་བཤད་ལ། དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ཤཱནྟི་པས་ཨཿལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་འགྱིང་བ་དང་བཅས་པས་རྡོ་རྗེ་གསོར་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་དབང་ལྡན་དུ་ཕྱིན་
【現代漢語翻譯】 以足之行，光芒萬丈，猶如金剛時期的火焰。觀其驅逐邪惡，左側之月，純潔無瑕。由ཨཾ་ (藏文，अं，aṃ，種子字)而生的光芒，充滿甘露之精華。滋養自身的眷屬，使之滿足，並進行供養。』 以上出自《合修法》第七品第四節，其中提到通過觀想三面六臂的忿怒尊हुंམཛད（藏文，梵文待查，hum mdzad，हुं事業）來消除障礙。遵循此法，導師在將壇城升至空中后，從對主要本尊的自豪感轉變為生起हुंམཛད（藏文，梵文待查，hum mdzad，हुं事業）。達日迦巴（Dārika）也提到生起三界自在（Khams gsum rnam rgyal）。 在《黑汝嘎》（Kyērdor）的《白日生起法》和《黑汝嘎次第法》中，都提到觀想黑汝嘎（Kyērdor）。吉祥持（Dpal 'dzin）也說要在閻魔敵（Gshin rje'i gshed）的紅黑形象中進行觀想。按照這些說法，這些本尊不需要轉變自豪感。龍樹菩薩（Klu byang）也說，通過觀想嗔恨為金剛來消除障礙，因此也不需要轉變自豪感。然而，由於需要用金剛步在地上畫金剛，所以要以站立的姿勢進行。 在《四百頌》中，提到要將寂靜金剛（'Jam rdor）觀想為忿怒尊，因此對於非忿怒尊的主要本尊，需要轉變自豪感，以忿怒尊的自豪感來消除障礙。然後： 『我即是金剛持，金剛薩埵即是我自身。我乃偉大的佛陀之王，我乃強大的金剛持。我乃瑜伽自在之王，手持金剛，堅定不移。我乃偉大的金剛之主，不會捨棄加持。』 如頂髻尊（Tse mo）所說，要生起自豪感。這些是瑜伽部的上師們所宣講的，執持四部族輪轉王的自豪感。這裡是如何將六部族的自豪感結合起來，類似於善護持（Bzang po yongs bzung）中所說的執持五部族等一切佛陀的自豪感，似乎是爲了代替它而做的。最後一句的意思是，不會捨棄一切部族之主所命令和加持的教誨。 然後，在雙足的腳底觀想燃燒的金剛，並加持雙足。種子字在念珠和合修法中都說是從हुं（藏文，हूं，hūṃ，種子字）中生起，而達日迦巴（Dārika）和寂天（Śāntipa）則說是從ཨཿ（藏文，अः，aḥ，種子字）中生起各種金剛。然後，以優雅的姿態搖動金剛鈴，揮舞金剛杵，並以金剛步走向有權勢者。
【English Translation】 With the gait of feet, a multitude of rays, like the fire of the Vajra era. Behold it driving away the wicked, the stainless moon on the left. The rays emanating from Aṃ (藏文，अं，aṃ，seed syllable) are endowed with a collection of nectar. Drinking one's own retinue, satisfying them, and making offerings. This is from the fourth section of the seventh chapter of 'Union Practice,' which mentions eliminating obstacles by visualizing the wrathful deity Hummdzad (藏文，梵文待查，hum mdzad，हुं事業) with three faces and six arms. Following this, the teacher, after raising the mandala into the sky, is said to transform from pride in the main deity to generating Hummdzad (藏文，梵文待查，hum mdzad，हुं事業). Dārika also mentioned generating the Victorious One of the Three Realms (Khams gsum rnam rgyal). In the 'Daytime Arising' of Hevajra (Kyērdor) and the ritual of the Hevajra Sequence, it is mentioned to meditate on Hevajra (Kyērdor). Pal 'dzin also said to meditate on the red-black form of Yamāntaka (Gshin rje'i gshed). According to these statements, it is not necessary to transform the pride in these deities. Nāgārjuna (Klu byang) also said to eliminate obstacles by meditating on anger as Vajra, so it is also not necessary to transform the pride. However, since it is necessary to draw a Vajra on the ground with the Vajra step, it should be done in a standing posture. In the 'Four Hundred Verses,' it is mentioned to make the Peaceful Vajra ('Jam rdor) into a wrathful deity, so it is evident that for the main deities who are not wrathful, it is necessary to transform the pride and eliminate obstacles with the pride of the wrathful deity. Then: 'I am Vajradhara myself, Vajrasattva is myself. I am the great King of Buddhas, I am the powerful Vajradhara. I am the King of Yoga Empowerment, holding the Vajra, steadfast. I am the great Lord of Vajra, I will not abandon the blessings.' As said from the crown, one should generate pride. These are what the Yoga Tantra masters preach, holding the pride of the Chakravartin of the four families. Here, how to combine the pride of the six families, similar to what is said in Bzang po yongs bzung about holding the pride of all Buddhas of the five families, etc., seems to be done in place of it. The meaning of the last line is that one will not abandon the teachings commanded and blessed by the Lord of all families. Then, visualize burning Vajras on the soles of both feet and bless the feet. The seed syllable is said to arise from Hūṃ (藏文，हूं，hūṃ，seed syllable) in both the rosary and the union practice, while Dārika and Śāntipa said that various Vajras arise from Aḥ (藏文，अः，aḥ，seed syllable). Then, with a graceful posture, shake the Vajra bell, wave the Vajra, and walk with the Vajra step towards the powerful one.
ལ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སློབ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞིར་གཡས་སྐོར་དུ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་གར་བྱས་ཏེ་བསྐོར་བའི་འོག་ཏུ་བགེགས་བསྐྲད་དེ་སྒྱུ་དྲ་དང་དཔལ་འཛིན་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་སྔོན་དུ་བཀའ་བསྒོས་ནས་དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་སྐོར་བར་བཤད་པ་ཡང་སྔོན་དུ་ལན་ཅིག་བསྐོར་ནས་བཀའ་བསྒོས་པའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པ་ལྟར་བྱས་ན་མི་འགལ་ལོ། །འདིར་སྐོར་བའི་དུས་སུ་ཁ་སྦྱོར་བྱ་བར་གསུངས་པས་སྒོ་བཞི་སོ་སོར་རང་གི་གཡོན་ན་གནས་བའི་སློབ་མའི་དྲིལ་བུའི་ནང་དུ་རང་གི་རྡོ་རྗེ་དང་། དེའི་རྡོ་རྗེ་ཡང་རང་གི་དྲིལ་བུའི་ནང་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མདུན་དུ་དང་དེ་ནས་གཡས་སུ་དང་དེ་ནས་རྒྱབ་ཏུ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ་ཕྱོགས་རེ་རེ་བཞི་བཞིའོ། །དེའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཁ་བཛྲ་དྷྲིཀ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པས་བྱ་བར་བི་བྷཱུ་ཏིས་བཤད་དོ། །འདི་འོག་གི་སྐོར་བའི་སྐབས་སུ་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ནས་དབང་ལྡན་ནས་བཀའ་བསྒོ་བར་དཱ་རི་ཀ་པས་གསུངས་པས་དེར་གནས་ནས་བཀའ་སྒོ་རིང་བ་བྱེད་ན། གང་སུ་དག་ལྷ་དང་ 3-2-134b ལྷ་མ་ཡིན་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་དང་ཡི་དྭགས་དང་ཤ་ཟ་དང་བརྗེད་བྱེད་དང་འབྱུང་པོ་དང་མཁའ་འགྲོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་གྲིབ་གནོན་དང་རྒན་པོ་དང་རྒན་མོ་དང་གཡོག་དང་འཁོར་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མིའམ་ཅི་དང་རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་ཁྱེད་རྣམས་དེངས་ཤིག །སའི་ཕྱོགས་འདིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་གིས་སེམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དཔལ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བཀའ་འདི་ཐོས་ནས་མྱུར་དུ་དེངས་ཤིག །གང་དག་མི་འགྲོ་བ་དེའི་མགོ་བོ་བདག་གིས་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་གསལ་ཞིང་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་འདིས་རྣམ་པ་བརྒྱར་འགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་དང་སྒྱུ་དྲའི་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ཁྲོ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོས་པས་བགེགས་རྣམས་བསལ་བར་བྱའོ། །བཀའ་བསྒོ་ཐུང་བ་བྱེད་ན། ལུས་ངག་སེམས་ལ་གནས་པ་ཡི། །བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀུན་ཡང་དག་ཉོན། །ང་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་སྦྱོར་བ་པོ། །རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ལུས་གསུམ་ལས་བྱུང་དགས་བྱ་སྟེ། །གལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་བདག་ལས་འད
【現代漢語翻譯】 從那以後，上師與弟子一起，在壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་，含義：center and surrounding）的地面上，以金剛舞步右旋繞行，驅逐邪魔。幻網（藏文：སྒྱུ་དྲ་），吉祥持（藏文：དཔལ་འཛིན་），以及日生（藏文：ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་）等也同樣如此宣說。拉瓦巴（藏文：ལྭ་བ་པ་），達日嘎巴（藏文：དཱ་རི་ཀ་པ་），黑行者（藏文：ནག་པོ་སྤྱོད་པ་），以及毗布底（藏文：བི་བྷཱུ་ཏཱིས་）先作加持，然後才在壇城地面上繞行，這也說明先繞行一次，在加持之後，再以金剛舞步繞行，按照念珠的意圖去做，就不會有衝突。這裡說繞行的時候，要進行交合，所以在四個門處，各自將位於自己左邊的弟子的鈴中放入自己的金剛杵，也將其金剛杵放入自己的鈴中。然後前面，然後右邊，然後後面，也這樣做，每個方向各四次。其咒語是：『嗡 喀 瓦日ra 德日嘎 瓦日ra 吽 嘎ra 吽 帕特』。毗布底是這樣說的。在下面的繞行的時候做，也沒有衝突。然後達日嘎巴說，由有權者來加持，如果從那裡開始做長久的加持，（唸誦：）凡是諸天（梵文天城體：देवा，梵文羅馬擬音：devā，漢語字面意思：天神）和非天（梵文天城體：असुर，梵文羅馬擬音：asura，漢語字面意思：阿修羅），以及夜叉（梵文天城體：यक्ष，梵文羅馬擬音：yakṣa，漢語字面意思：夜叉）和羅剎（梵文天城體：राक्षस，梵文羅馬擬音：rākṣasa，漢語字面意思：羅剎），以及餓鬼（梵文天城體：प्रेत，梵文羅馬擬音：preta，漢語字面意思：餓鬼）和食肉鬼（梵文天城體：पिशाच，梵文羅馬擬音：piśāca，漢語字面意思：畢舍遮），以及遺忘者（藏文：བརྗེད་བྱེད་）和鬼怪（藏文：འབྱུང་པོ་），以及空行母（梵文天城體：डाकिनी，梵文羅馬擬音：ḍākinī，漢語字面意思：空行母）和空行母（藏文：མཁའ་འགྲོ་མ་），以及陰影壓迫者（藏文：གྲིབ་གནོན་）和老者（藏文：རྒན་པོ་）和老婦（藏文：རྒན་མོ་）以及僕人和侍從以及飛天（梵文天城體：गरुड，梵文羅馬擬音：garuḍa，漢語字面意思：迦樓羅）和緊那羅（梵文天城體：किन्नर，梵文羅馬擬音：kinnara，漢語字面意思：緊那羅）以及明咒成就者，你們都離開！我，名為某某的金剛上師，爲了使一切有情眾生獲得無上智慧，以及爲了使名為某某的弟子圓滿正等覺，將要繪製名為某某的偉大壇城。因此，聽到大金剛持的命令后，迅速離開！如果不離開者，我將用吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字的金剛杵，將他的頭顱炸裂成一百份！』如是出自交合觀察第七品第四節和幻網第二品，唸誦三遍，以無限憤怒驅逐邪魔。如果做簡短的加持，（唸誦：）身語意所住，一切邪魔眾，諦聽於此處，吾乃具德者，金剛持名號，調伏輪之主，金剛熾燃身，三門所生起，若有違吾者
【English Translation】 From then on, the master and disciples together, on the ground of the mandala (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར་, meaning: center and surrounding), circumambulate clockwise with vajra dance steps, expelling obstacles. The Net of Illusion (Tibetan: སྒྱུ་དྲ་), Glorious Holder (Tibetan: དཔལ་འཛིན་), and Day-Born (Tibetan: ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་), etc., also say the same. Lawapa (Tibetan: ལྭ་བ་པ་), Darika (Tibetan: དཱ་རི་ཀ་པ་), the Black Practitioner (Tibetan: ནག་པོ་སྤྱོད་པ་), and Vibhuti (Tibetan: བི་བྷཱུ་ཏཱིས་) first give blessings, and then circumambulate on the ground of the mandala, which also shows that after circumambulating once, after the blessing, circumambulating with vajra dance steps, doing it according to the intention of the rosary, there will be no conflict. Here it says that when circumambulating, one should engage in union, so at the four doors, each should put their own vajra into the bell of the disciple on their left, and also put their vajra into their own bell. Then in front, then on the right, then behind, do the same, four times in each direction. The mantra is: 'Om Kha Vajra Dhrik Vajra Hum Kara Hum Phet.' This is what Vibhuti said. It is okay to do it during the circumambulation below. Then Darika said that the blessing should be given by the empowered one. If you start a long blessing from there, (recite:) Whoever are gods (Sanskrit Devanagari: देवा, Sanskrit Romanization: devā, Chinese literal meaning: gods) and asuras (Sanskrit Devanagari: असुर, Sanskrit Romanization: asura, Chinese literal meaning: asura), and yakshas (Sanskrit Devanagari: यक्ष, Sanskrit Romanization: yakṣa, Chinese literal meaning: yaksha) and rakshasas (Sanskrit Devanagari: राक्षस, Sanskrit Romanization: rākṣasa, Chinese literal meaning: rakshasa), and pretas (Sanskrit Devanagari: प्रेत, Sanskrit Romanization: preta, Chinese literal meaning: hungry ghosts) and flesh-eating ghosts (Sanskrit Devanagari: पिशाच, Sanskrit Romanization: piśāca, Chinese literal meaning: pishacha), and those who cause forgetfulness (Tibetan: བརྗེད་བྱེད་) and spirits (Tibetan: འབྱུང་པོ་), and dakinis (Sanskrit Devanagari: डाकिनी, Sanskrit Romanization: ḍākinī, Chinese literal meaning: dakini) and dakinis (Tibetan: མཁའ་འགྲོ་མ་), and shadow oppressors (Tibetan: གྲིབ་གནོན་) and old men (Tibetan: རྒན་པོ་) and old women (Tibetan: རྒན་མོ་) and servants and attendants and garudas (Sanskrit Devanagari: गरुड, Sanskrit Romanization: garuḍa, Chinese literal meaning: garuda) and kinnaras (Sanskrit Devanagari: किन्नर, Sanskrit Romanization: kinnara, Chinese literal meaning: kinnara) and mantra achievers, all of you depart! I, the Vajra Master named so-and-so, in order to enable all sentient beings to attain unsurpassed wisdom, and in order to perfect the complete and perfect enlightenment of the disciple named so-and-so, will draw the great mandala named so-and-so. Therefore, having heard the command of the Great Vajra Holder, leave quickly! If anyone does not leave, I will shatter his head into a hundred pieces with the vajra of the Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable) syllable, the blazing and radiant great vajra of wisdom!' Thus, from the fourth section of the seventh chapter of the Union Observation and the second chapter of the Net of Illusion, recite three times, and dispel the obstacles with infinite wrath. If you do a short blessing, (recite:) Those who dwell in body, speech, and mind, all the hosts of obstacles, listen carefully here, I am the glorious one, the Vajra Holder by name, the master of the wheel of taming, the body of blazing vajra, arising from the three doors, if anyone disobeys me
འ། །འདིར་ནི་འཇིག་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་འདུས་པའི་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་བྱ་སྟེ་དམིགས་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ལུས་གསུམ་ལ་ནི་སྐུ་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ལ། དེའི་དོན་ནི་སྐུ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སྒྲོན་ 3-2-135a གསལ་ལས་གསུངས་པས་འགས་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི། དགས་བྱའི་ཡུལ་མིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་ཡང་དབང་ཆེན་གྱི་གཏིང་གི་བར་དུ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །བཤད་ཟིན་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྐབས་གང་ཡིན་གྱི་དམིགས་པ་རྣམས་མ་གསལ་གྱི་བར་དུ་མ་ཡེངས་པར་དལ་བུས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །ཕྱག་དང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་སོ་སོ་བ་རྣམས་དང་ང་རྒྱལ་གཟུང་བ་དང་བཀའ་བསྒོ་བའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོ་སོའི་ཉམས་བཏོན་པའི་གར་མང་པོ་བྱེད་པ་ཕྲེང་བའི་ལུགས་སུ་འདོད་པ་ནི། ཕྲེང་བ་དང་མན་སྙེ་དང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ་གཞན་གཉིས་དང་སྒྱུ་དྲའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་སུས་ཀྱང་མ་བཤད་པས། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་བོད་འགའ་ཞིག་གིས་བལ་པོའི་སྔགས་པ་མི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བྱ་བ་བསྡུས་པ་ལས་བཀའ་བསྒོ་བཞིར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་སྒོའི་སློབ་དཔོན་སོ་སོས་བྱེད་པར་བཤད་པ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་དྲ་ལས། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་སྟངས་སྟབས་སུ་འདུག་ལ་ལག་པ་གཡས་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་གཡོན་པས་དྲིལ་བུ་གསིལ་ནས་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་བརྗིད་བག་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས། ཤར་སྒོའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱེད་པར་འདོད་པའི་བཀའ་བསྒོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཀའ་བསྒོའི་ཚིག་ལས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེ་གེ་མོ་ 3-2-135b ཞེས་བྱ་བ་བདག་གིས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁུངས་ཐུབ་དུ་མས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གསོལ་གདབ་བྱས་པའི་སློབ་དཔོན་དེས་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཀའ་བསྒོ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་ཀྱང་བཀའ་བསྒོ་དང་པོར་མ་འདུས་པ་མི་སྣང་བ་དང་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀྱང་གདམ་པ་ཅན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བགེགས་བསྐྲད་པའི་བཀའ་བསྒོ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། ༈ སྟངས་སྟབས་བྱ་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ། གསུམ་པ་ནི། ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སྐོར་བའི་ཚེ་རྐང་འོག་ནས་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟ་བུའི་འོད་ཟེར་བྱུང་བས་གདུག་པ་རྣམས་བསྲེགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བྱེར་བར་བསམ་པར་ག
【現代漢語翻譯】 འ། །འདིར་ནི་འཇིག་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན། །（在此處，沒有其他的毀滅。）正如《總集經》第十三品所說，要念誦三遍，觀想與之前一樣。所謂身三，也稱為三身（སྐུ་གསུམ།，trikāya），其含義是三身合一，如《燈明論》所說，這是能破的差別，而不是所破的對境。壇城的地基，直到大權之深處，也要加持為從吽（ཧཱུཾ，hūṃ）字所生的金剛自性。無論在已說的和將要說的所有場合，在沒有明確觀想之前，都要不散亂地緩慢進行，這非常重要。對於頂禮和發心的對境，以及各自的眾生，還有我慢的執持和敕令的對境等等，做很多分別顯現各自狀態的舞蹈，認為這是念珠的方式。但是，念珠和曼涅，以及其他兩種合修的解釋，還有兩種幻網的解釋等等，任何可靠的論典都沒有這樣說過。這只不過是一些喜歡繁瑣的藏族人，依靠一些不精通咒語的尼泊爾人，自己臆想出來的而已。在簡略的儀軌中，將敕令分為四種，並說這些由各個門的阿阇黎來做，這也是不合理的。因為《幻網經》中說：『阿阇黎自己要處於本尊的姿態，右手緊握並搖動金剛杵，左手搖動鈴鐺，以金剛步法，莊嚴地繞壇城一週。』等等。因此，認為由東門阿阇黎來做的敕令，實際上是阿阇黎自己來做的。而且，在敕令的詞句中也說：『金剛阿阇黎某某，由我……』。而且，瑪爾麥匝桑波、拉瓦巴、達日嘎巴等等許多可靠的大師也說過，按照之前所說的祈請，由那位阿阇黎來做。而且，那些想要在其他方向做敕令的人，也看不出與第一個敕令有什麼不同，而且長短也有選擇性。因此，驅逐邪魔的敕令，是金剛阿阇黎必須要做的事情。 ༈ སྟངས་སྟབས་བྱ་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ།（這是關於姿勢和步法的特殊觀想。） 第三，拉瓦巴和黑行者說，在用腳加持后繞行時，從腳下生出如劫末之火般的光芒，觀想燒燬所有惡毒，使其四處逃散。
【English Translation】 Here, there is no other destruction. As it says in the thirteenth chapter of the Compendium, one should recite it three times, and the visualization is the same as before. The three bodies are also called the Trikaya (སྐུ་གསུམ།，trikāya), and their meaning is that the three bodies become one, as stated in the Lamp Illuminating Treatise, this is the difference of what can be broken, not the object to be broken. The ground of the mandala, even to the depths of the Great Empowerment, should also be blessed as the Vajra nature born from the Hum (ཧཱུཾ，hūṃ) syllable. In all the occasions that have been spoken of and will be spoken of, it is very important to proceed slowly without distraction until the visualization of each occasion is clear. For the objects of prostration and generation of Bodhicitta, and the individual sentient beings, as well as the holding of pride and the objects of command, etc., to perform many dances that separately manifest their respective states, considering this as the method of the rosary. However, the rosary and the ManNye, and the other two explanations of union, as well as the two explanations of the Illusion Net, etc., have not been spoken of by anyone in any reliable treatise. This is merely something that some Tibetans who like elaboration have imagined themselves, relying on some unskilled Nepalese mantra practitioners. In the abbreviated ritual, it is also unreasonable to divide the commands into four types and say that these are done by the Acharyas of each gate. Because the Illusion Net Sutra says: 'The Acharya himself should be in the posture of the deity, holding and shaking the Vajra in his right hand, ringing the bell in his left hand, and circumambulating the mandala with the Vajra gait, solemnly.' etc. Therefore, the command that is thought to be done by the East Gate Acharya is actually done by the Acharya himself. Moreover, in the words of the command, it also says: 'Vajra Acharya so-and-so, by me...' And many reliable masters such as Marmemdzasangpo, Lawapa, Darikapa, etc., have also said that the Acharya who made the request as mentioned before should do it. Moreover, those who want to make commands in other directions also do not see any difference from the first command, and the length is also said to be optional. Therefore, the command to expel obstacles is a task that the Vajra Acharya must do. ༈ སྟངས་སྟབས་བྱ་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ། (This is a special visualization regarding posture and gait.) Third, Lawapa and Krishnacharya said that when circumambulating after blessing the feet, rays of light like the fire of the end of the kalpa arise from under the feet, visualizing burning all the malicious ones and causing them to scatter in all directions.
སུངས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྐང་པས་ས་ལ་རྡོ་རྗེ་འདྲི་བ་མ་བཤད་ལ། ཤཱནྟི་བས་རྡོ་རྗེ་འབྲི་བ་བཤད་པ་བཞིན་དུ། ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། བཞི་པོ་འདི་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དང་རྡོ་རྗེ་རྣམས་འབྲི་བས་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཏེ་སོ་སོར་གཡས་སྐོར་དུ་གཡས་བརྐྱངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱེད་པས་ལན་རེ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ནི་བཞི་སྟེ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་རྩེ་གསུམ་པ་དང་རྩེ་ལྔ་པ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དེ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་གནས་ནི་རྐང་མཐིལ་དང་ས་བོན་ཧཱུཾ་ཡིན་ལ་རྐང་མཐིལ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ས་ལ་བྲི་ཞིང་གར་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕྱིར་ལོག་ནས་བསྐོར་ཅིང་རྗེས་གདོད་པར་ཕྲེང་བ་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྡོ་རྗེའི་མིག་གཉིས་ཀྱིས་མདུན་དུ་ལྟ་བའི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། རྒྱབ་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་སྟེ་ལྟ་བ་གཉིས་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པས་རྐང་སྟབས་བཞི་ 3-2-136a ཁ་ལ་ལྟ་བ་གཉིས་གཉིས་དགོས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ནི་ཕྲེང་བ་ལས། མིག་གཉིས་ལག་གཉིས་དེ་བཞིན་དཀུར། །རྐང་པ་གཞོགས་སུ་གཡས་སྐོར་དུ། །ཕེག་རྡོབ་སྦྱོར་བས་བཀྱེར་བར་བྱ། །སླར་ཡང་གཡོན་དུ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱུག་པའི་གར་བྱས་ནས། །དེ་ནས་གཡོ་ཞིང་གར་བྱའོ། །མྱུར་དུ་ཕེག་རྡོབ་དེ་བཞིན་དུ། །གར་བྱས་འཁོར་ལོ་རབ་བསྐོར་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔང་ལོའི་འགྱུར་ལས། གར་བྱས་འཁོར་ལོ་འདྲར་བསྐོར་ཞིང་། ཞེས་བསྒྱུར་བ་དང་། བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་ལས། འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་འཁོར་བར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལེགས་སོ། །དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྔར་ལྟར་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ལ་རྡོ་རྗེ་གསོར་དྲིལ་བུ་གསིལ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རྐང་པས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ས་ལ་བྲི་བ་ཟིན་པ་དང་ལག་པ་གཉིས་དཀུར་བཞག་ནས་གཡས་སུ་འཁོར་ལོ་བཞིན་བསྐོར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱུག་པའི་གར་ཏེ་གོམ་པ་མྱུར་དུ་དགོད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱས་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་གཡོན་ངོས་ནས་འཁོར་ལོ་བཞིན་བསྐོར་རོ། །དེ་ཡང་རྐང་སྟབས་དང་པོ་གསུམ་ལ་དང་པོར་རྐང་པ་གཡས་པས་རྒྱབ་མདུན་གཉིས་སུ་བྲི་ལ་དེ་ནས་གཡོན་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་འགྲོས་སྤེལ་ལ་བྱ་ཞིང་། བཞི་པ་ལ་རྐང་པ་གཡས་པས་མདུན་དང་གཡས་གཉིས་དང་གཡོན་པས་རྒྱབ་དང་གཡོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་བྲིས་ལ་བསྐོར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་རེ་རེས་ཀྱང་སྐོར་བ་རེ་བྱའོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་གདན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་མ་གཏོགས་སྔགས་གཞན་འདོན་པ་མ་བཤད་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲ་ 3-2-136b དང་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་གོམ་པས་བསྐོར་བའི་སྐབས་སུ
【現代漢語翻譯】 經文中沒有提到除了『蘇昂巴』（སུངས་པ་）之外，用腳在地上畫金剛杵，但寂天（Śāntipa）曾提到過繪製金剛杵的方法。在《鬘論》中也說：『這四種以金剛杵為標誌，並且繪製各種金剛杵，這就是金剛舞步，即各自順時針方向，向右伸展等，每次都要這樣做。』金剛舞步有四種，即單尖金剛杵、三尖金剛杵、五尖金剛杵和雜色金剛杵的舞步。這些金剛杵生起的位置是腳心，種子字是吽（ཧཱུྃ，hūṃ，हूं，hūṃ，摧破義）。用腳心在地上繪製金剛杵，並以舞蹈的形式旋轉，但要向後旋轉，這在《鬘論》中有記載。在金剛舞步的過程中，金剛眼的兩種觀看方式是：向前看，即面向前方；向後看，即面向後方。因此，《鬘論》中說，需要兩種觀看方式，所以四種舞步需要兩種觀看方式。 關於這些方式，《鬘論》中說：『雙眼、雙手以及腰部，雙腳向側面順時針旋轉，通過搖擺來伸展身體，然後再向左邊這樣做。』然後進行奔跑的舞蹈，接著搖曳著跳舞。迅速地搖擺，像輪子一樣旋轉。』正如『邦洛』（དཔང་ལོ）的譯本中翻譯為『像輪子一樣旋轉』，而『祥擁』（བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་）中說『像輪子一樣旋轉』，這樣說是很好的。這些步驟的順序是這樣的：像之前一樣加持雙腳，搖動金剛鈴，唸誦吽（ཧཱུྃ，hūṃ，हूं，hūṃ，摧破義），用腳在地上畫完單尖金剛杵等形狀后，雙手放在腰間，像輪子一樣向右旋轉。然後是奔跑的舞蹈，即以適當的方式快速邁步，然後再像之前一樣，之後從左側像輪子一樣旋轉。也就是說，在前三種舞步中，首先用右腳在前後各畫一次，然後用左腳也這樣做，交替進行。在第四種舞步中，用右腳畫出前方和右側的金剛杵，用左腳畫出後方和左側的金剛杵，然後旋轉。每一種金剛舞步都要旋轉一次。《鬘論》中說，唸誦吽（ཧཱུྃ，hūṃ，हूं，hūṃ，摧破義）字在先，除了在座墊的場合中提到的之外，沒有提到唸誦其他的咒語。在金剛空行、雙運、幻網以及許多壇城儀軌中，在用金剛步旋轉的時候……』
【English Translation】 The text does not mention drawing Vajras on the ground with feet except for 'Sungpa' (སུངས་པ་), but Śāntipa mentioned the method of drawing Vajras. In the 'Garland Treatise' (Phreng ba), it is also said: 'These four are marked with Vajras, and drawing various Vajras, this is the Vajra dance step, that is, each clockwise, extending to the right, etc., must be done once each.' There are four types of Vajra dance steps, namely the single-pointed Vajra, the three-pointed Vajra, the five-pointed Vajra, and the multi-colored Vajra dance steps. The place where these Vajras arise is the sole of the foot, and the seed syllable is Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，हूं，hūṃ，Destroying). Draw the Vajras on the ground with the soles of the feet, and rotate in the form of dance, but rotate backwards, which is recorded in the 'Garland Treatise'. During the Vajra dance steps, the two ways of looking with the Vajra eyes are: looking forward, that is, facing forward; looking backward, that is, facing backward. Therefore, the 'Garland Treatise' says that two ways of looking are needed, so the four dance steps need two ways of looking. Regarding these methods, the 'Garland Treatise' says: 'Both eyes, both hands, and the waist, both feet rotate clockwise to the side, stretch the body by swaying, and then do the same to the left.' Then perform the running dance, then dance while swaying. Quickly sway and rotate like a wheel.' Just as the translation of 'Banglo' (དཔང་ལོ) translates as 'rotate like a wheel', and 'Xiangyong' (བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་) says 'rotate like a wheel', it is good to say so. The order of these steps is as follows: Bless the feet as before, shake the Vajra bell, recite Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，हूं，hūṃ，Destroying), after drawing the shapes of single-pointed Vajra etc. on the ground with the feet, put both hands on the waist and rotate to the right like a wheel. Then it is the running dance, that is, taking quick steps in an appropriate way, and then as before, then rotate like a wheel from the left side. That is to say, in the first three dance steps, first draw once each in front and behind with the right foot, and then do the same with the left foot, alternating. In the fourth dance step, draw the Vajra in front and on the right with the right foot, and draw the Vajra in the back and on the left with the left foot, and then rotate. Each Vajra dance step must be rotated once. The 'Garland Treatise' says that reciting the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ，hūṃ，हूं，hūṃ，Destroying) comes first, except for what is mentioned in the context of the seat, there is no mention of reciting other mantras. In Vajra Dakini, Union, Illusion Net, and many Mandala rituals, when rotating with Vajra steps...'
་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་པར་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་གཞན་མང་པོ་བྱེད་ཀྱང་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་གཡས་བརྐྱངས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ལན་རེ་དང་ལན་གསུམ་བྱས་ནས་བྱེད་པ་དང་ངེས་པ་མེད་པའི་ལུགས་གསུམ་ཕྲེང་བར་གསུངས་པས་གང་འདོད་པ་བྱས་ལ། གཡས་བརྐྱངས་ནི། རྐང་པ་གཡོན་པའི་བྱིན་པ་བསྐུམས་ནས་མཐོ་ལྔའི་བར་དུ་རྐང་པ་གཡས་པ་འགྱིང་བ་དང་བཅས་པར་དྲང་པོར་བརྐྱངས་པའོ། །གཡོན་བརྐྱངས་ནི། དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ས་ག་ནི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སོར་ཉེར་དྲུག་ཡོད་པ་བྱས་ནས་རྐང་སོར་རྣམས་ལོགས་སུ་བསྟན་ཅིང་པུས་མོ་གཉིས་དྲང་པོར་བྱས་པའོ། །ཟླུམ་པོ་ནི། རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྲུ་དོ་བ་ངང་པའི་གཤོག་པ་ལྟར་བྱའོ། །མཉམ་པ་ནི། རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་སོར་མོ་ཕན་ཚུན་སྦྱར་བ་སྟེ་རྐང་པའི་མཐེ་བོང་དང་རྟིང་པ་གཉིས་བཅེར་བ་སྟེ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲའི་འགྲེལ་པར་ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་དོ། །དེ་ལྔ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཤར་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་དབུས་སུ་བྱའོ། །འདི་རྣམས་བགེགས་བསྐྲད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གང་བཟུང་བ་དེས་བྱས་པས་ཆོག་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ཨ་བྷྱ་སོགས་བཞེད་པས་ཧཱུཾ་མཛད་སོགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་ནས་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་ལ་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་དེ་རྣམས་ལ་གཞི་བཅའ་བ་རྐང་པ་དག་མདུན་དང་གཞོགས་དང་རྒྱབ་ཏུ་རེ་མོས་ཀྱིས་འཇོག་ཅིང་བཞི་པ་ལ་རྐང་སྟབས་གང་ཡིན་སྒྲུབ་ལ། ཁ་སྦྱོར་ལ་ཡང་གཞི་བཅའ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སློབ་དཔོན་ཁ་ནང་དུ་བལྟ་སློབ་མ་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་བས་ཤར་དུ་སློབ་ 3-2-137a དཔོན་གྱིས་གཡས་བརྐྱངས་དང་སློབ་མས་གཡོན་བརྐྱངས་བྱེད་ཅིང་ལྷོར་དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཕྱོགས་གཞན་གཉིས་སུ་རྐང་སྟབས་འདྲ་བར་བྱས་ནས་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཤེས་ཤིང་སྤྲོ་ན་རྐང་སྟབས་ལྷག་མ་བརྒྱད་དང་ཚུལ་རྣམས་དང་གདན་རྣམས་བྱའོ། །དེ་དག་མི་ཤེས་པའམ་ཤེས་ཀྱང་མི་སྤྲོ་ན་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའམ་མི་ནུས་པའམ་བྱ་བ་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའམ་མི་འདོད་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དམ་ཉུང་ཟད་མ་བསྒྲུབས་ནའང་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བགེགས་བསལ་བ་ནི། བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མན་ངག་རིག་པ་རྣམས་གསུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ས་ལ་རྡོ་རྗེ་འདྲི་བ་སོགས་ཀྱི་གར་མི་བྱེད་ཀྱང་རྐང་པ་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་སྐོར་བ་རྣམས་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ལ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་གསུངས་པ་ལྟར་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་དྲིས་བྱུགས་ལ་མེ་ཏོག་
【現代漢語翻譯】 接下來講述吽（ཧཱུྃ，hūṃ）字的唸誦。對於這些，藏地的喇嘛們雖然做了很多其他的，但看來金剛鏈的密意也僅限於此了。然後，在做右伸展等動作時，金剛步有時做一次，有時做三次，金剛鏈中說了三種不確定的方式，可以隨意選擇。右伸展是：彎曲左腳的腳跟，右腳伸直，挺拔地伸展到五指高的地方。左伸展是：與此相反。立式是：兩腳之間相隔二十六指，腳趾向外，膝蓋伸直。圓形是：兩腳之間相隔兩肘，像天鵝的翅膀一樣。並立是：兩腳的腳趾互相併攏，腳的大拇指和腳後跟緊貼。這些的特徵，昆寧在《合璧》和《幻網》的註釋中已經講過了。這五個姿勢按照順序，分別在東等四個方向和中央做。克魯江和阿毗亞等認為，這些在驅逐魔障的時候，用所持的本尊慢來做就可以了，安住在吽（ཧཱུྃ，hūṃ）字等本尊慢中唸誦吽（ཧཱུྃ，hūṃ）字。藏地的喇嘛們，對於這些，將基礎建立在腳上，將腳依次放在前面、側面和後面，在第四個方向上進行相應的步法。在合璧時，也是先建立基礎，上師面向內，弟子面向外，上師在東方做右伸展，弟子做左伸展，南方則相反，另外兩個方向則做相同的步法。然後，如果知道並且喜歡，可以做剩下的八個步法和姿勢以及坐墊。如果不知道或者知道也不喜歡，不做也沒有過失，金剛鏈中說：『完全不知道、不能做、喜歡簡化或者不願意，即使不修習全部或少許金剛步等，也不會損壞當下的情況，因為驅逐魔障可以通過繞圈等方式完成。』這就是口訣派的說法。即使不做在地上畫金剛等舞蹈，也不能隨意地將腳加持成金剛后繞壇城。在那些時候，要像黑行者所說的那樣，觀想得非常清楚。然後，用香水塗抹壇城的地面，獻上鮮花 Next, the recitation of the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ, hūṃ) is explained. Regarding these, although the Tibetan Lamas do many other things, it seems that the intent of the Vajra Chain is limited to this much. Then, when doing the right extension and other movements, the Vajra Step is sometimes done once, sometimes three times. The Vajra Chain speaks of three uncertain ways, which can be chosen at will. The right extension is: bending the heel of the left foot, the right foot is straightened, extending upright to the height of five fingers. The left extension is: the opposite of this. The standing posture is: the distance between the two feet is twenty-six fingers, the toes are outward, and the knees are straightened. The circular posture is: the distance between the two feet is two cubits, like the wings of a swan. The equal posture is: the toes of the two feet are joined together, and the big toes and heels of the feet are close together. The characteristics of these have already been explained by Kunzang in the commentaries on 'Union' and 'Net of Illusion'. These five postures are performed in the four directions of east, etc., and in the center, in order. Klung-byang and Abhaya, etc., believe that these can be done with the pride of the deity held when dispelling obstacles, and recite the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ, hūṃ) while abiding in the pride of the deity such as Hūṃ (ཧཱུྃ, hūṃ). The Tibetan Lamas, for these, establish the foundation on the feet, placing the feet in front, to the side, and behind in turn, and perform the corresponding steps in the fourth direction. In 'Union', the foundation is also established first, the teacher faces inward, and the disciple faces outward. The teacher in the east does the right extension, and the disciple does the left extension, and the south is the opposite, and the other two directions do the same steps. Then, if you know and like it, you can do the remaining eight steps and postures and the cushions. If you don't know or don't like it even if you know it, there is no fault in not doing it. The Vajra Chain says: 'Even if you don't know completely, can't do it, like to simplify, or don't want to, even if you don't practice all or a few Vajra Steps, etc., it will not damage the current situation, because dispelling obstacles can be accomplished by circumambulation, etc.' This is the teaching of the oral tradition. Even if you don't do the dance of drawing Vajras on the ground, you can't arbitrarily bless the feet into Vajras and circumambulate the mandala. At those times, the visualization should be very clear, as the Black Practitioner said. Then, smear the ground of the mandala with scented water and offer flowers.
【English Translation】 Next, the recitation of the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ, hūṃ) is explained. Regarding these, although the Tibetan Lamas do many other things, it seems that the intent of the Vajra Chain is limited to this much. Then, when doing the right extension and other movements, the Vajra Step is sometimes done once, sometimes three times. The Vajra Chain speaks of three uncertain ways, which can be chosen at will. The right extension is: bending the heel of the left foot, the right foot is straightened, extending upright to the height of five fingers. The left extension is: the opposite of this. The standing posture is: the distance between the two feet is twenty-six fingers, the toes are outward, and the knees are straightened. The circular posture is: the distance between the two feet is two cubits, like the wings of a swan. The equal posture is: the toes of the two feet are joined together, and the big toes and heels of the feet are close together. The characteristics of these have already been explained by Kunzang in the commentaries on 'Union' and 'Net of Illusion'. These five postures are performed in the four directions of east, etc., and in the center, in order. Klung-byang and Abhaya, etc., believe that these can be done with the pride of the deity held when dispelling obstacles, and recite the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ, hūṃ) while abiding in the pride of the deity such as Hūṃ (ཧཱུྃ, hūṃ). The Tibetan Lamas, for these, establish the foundation on the feet, placing the feet in front, to the side, and behind in turn, and perform the corresponding steps in the fourth direction. In 'Union', the foundation is also established first, the teacher faces inward, and the disciple faces outward. The teacher in the east does the right extension, and the disciple does the left extension, and the south is the opposite, and the other two directions do the same steps. Then, if you know and like it, you can do the remaining eight steps and postures and the cushions. If you don't know or don't like it even if you know it, there is no fault in not doing it. The Vajra Chain says: 'Even if you don't know completely, can't do it, like to simplify, or don't want to, even if you don't practice all or a few Vajra Steps, etc., it will not damage the current situation, because dispelling obstacles can be accomplished by circumambulation, etc.' This is the teaching of the oral tradition. Even if you don't do the dance of drawing Vajras on the ground, you can't arbitrarily bless the feet into Vajras and circumambulate the mandala. At those times, the visualization should be very clear, as the Black Practitioner said. Then, smear the ground of the mandala with scented water and offer flowers.
དང་སྤོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཟུར་བཞི་དང་སྒོ་བཞིར་སྤོས་ཕོར་ལ་སོགས་པ་དང་གར་དང་གླུ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། ལག་པས་རེག་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བས་ཉལ་བར་བྱའོ། །སའི་དབུས་སུ་མངོན་རྟོགས་བསྒོམས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་ཤཱནྟི་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ས་གཟུང་བར་གསུངས་ལ། ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲར་བགེགས་བསྐྲད་དེ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་ 3-2-137b སྟབས་ཀྱིས་སྐོར་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ས་གཟུང་བར་བཤད་པ་བཞིན་ཕྲེང་བར་ཡང་མཛད་པའོ། །ས་གཟུང་བར་འགྲོ་ཚུལ་ནི། སློབ་མ་རིགས་བཞིའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པས་ས་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པས་ས་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཞིར་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེར་གནས་པའི་བགེགས་དང་བྲལ་བས་སྒྲུབ་དགོས་པས་བཀའ་བསྒོ་དང་སྟངས་སྟབས་རྣམས་ཀྱང་ས་གཟུང་བར་བསྡུས་སོ། ། ༈ བསྲུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། ལྔ་པ་ལ་གཉིས། སྔོན་དུ་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་བགེགས་དགུག་པ། བཀུག་པའི་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པའོ། ། ༈ སྔོན་དུ་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་བགེགས་དགུག་པ། དང་པོ་ནི། ཤཱནྟི་པས་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་མཛད་པས་དེ་ཉིད་ལ་མ་ལྕོགས་ན་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ་ལྕོགས་ན་སྟངས་སྟབས་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བྱེད་ན་སྔ་བར་ལངས་ལ་འགྲོ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ལ་དགོད་པའི་དོན་དུ་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་ཉིད་དུ་བསམས་པའི་རྗེས་ལ་རཾ་ལས་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལྟེ་བ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པའི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྤྲོས་པས་ཕྱོགས་སུ་བར་མཚམས་མེད་པར་དུམ་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་། སྟེང་དུ་གུར་དང་དེའི་འོག་ར་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་བླ་རེ་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མདའི་དྲ་བ་དང་། འོག་གིས་ས་གཞི་ཡང་འབར་ཞིང་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེའི་དབུས་སུ་སྐད་ཅིག་གིས་རང་ཉིད་རྡོར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཁྲོ་བོ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྒྱལ་མིང་གཞན་ཧཱུཾ་མཛད་ 3-2-138a ཅེས་པ་རྩ་ཞལ་སྔོ་གཡས་སེར་གཡོན་ལྗང་བའི་ཞལ་གསུམ་གདངས་ཤིང་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་ལྗགས་འདྲིལ་བ། ཞལ་རེ་རེ་ཞིང་སྨིན་མ་འཁྱོག་ཅིང་ཁྲོ་གཉེར་དང་བཅས་པ་སྤྱན་གསུམ་དམར་ཞིང་ཟླུམ་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་དང་ལྡན་པ། དཔྲལ་བར་ཐོད་པ་ལྔས་བརྒྱན་ཅིང་ཁྲག་འཛག་པའི་མགོ་ཕྲེང་མགུལ་བ་ལ་འཕྱང་བ་མགོ་བོ་དང་བཅ
【現代漢語翻譯】 以香等供品，以及四角和四門處的香爐等，還有歌舞等來如法供養后，用手觸控，唸誦壇城主尊的咒語一百零八遍和百字明咒七遍，然後就在那裡舒展和收攝本尊的輪，之後就寢。在地的中央觀想現證，然後祈禱，寂天等也說要持地。如同交合和幻網上驅逐邪魔，以金剛步繞行等被說為持地一樣，念珠中也這樣做。前往持地的方法是：當弟子以四種姓的傲慢執著，爲了在那裡繪製壇城而祈禱時，阿阇黎也不說話，答應在那裡製作壇城，因此將該地作為壇城的基礎。而且，因為必須遠離住在那裡的邪魔才能成就，所以敕令和威儀等也包含在持地之中。 ༈ 守護和加持： 第五，分為兩部分：首先，化為本尊后，召請邪魔；然後，用橛降伏被召請的邪魔。 ༈ 首先，化為本尊后，召請邪魔： 第一，如同寂天論師所說，驅逐邪魔的第二天用橛降伏一樣，這裡也這樣做，如果不能勝任，也應如是行持，如果能夠勝任，就在儀軌的廣略之後進行。如果進行第二步，則應早起，爲了將眾生安置於金剛持的果位，而生起驅逐邪魔之心。剎那間觀想為空性之後，從[種子字]རཾ་（藏文，梵文天城體ram，梵文羅馬擬音ram，火）中，在日輪之上，從[種子字]ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城體hūṃ，梵文羅馬擬音hum，忿怒）中生出各種金剛，中心以[種子字]ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城體hūṃ，梵文羅馬擬音hum，忿怒）為標誌，從光芒中生出燃燒的金剛，放射出光芒，在各個方向無間斷地變成一體的金剛墻。上方有帳篷，帳篷下方的墻上是金剛幡，外面是箭網。下方的大地也在燃燒，觀想為難以忍受的各種金剛的自性。在那中央，剎那間自己完全變成金剛薩埵的體性，成為降伏三界的忿怒尊，別名吽贊（Hūṃmdzad）， 根本的臉是藍色的，右邊的臉是黃色的，左邊的臉是綠色的，三張臉張開著，咬著牙齒，捲著舌頭。每張臉上都眉毛彎曲，帶著怒容，三隻眼睛又紅又圓，具有輪等六種手印。額頭上裝飾著五個頭蓋骨，滴血的人頭鬘垂在脖子上，連著頭顱。
【English Translation】 Having properly offered with incense and other offerings, as well as incense burners and other items at the four corners and four doors, and with dances and songs, touch with your hands and recite the mantra of the mandala lord one hundred and eight times and the hundred-syllable mantra seven times, and then in that very place, expand and contract the deity's wheel, and then lie down. Meditating on the realization in the center of the earth and then praying, Shantipa and others also said to hold the ground. Just as expelling obstacles in union and illusion nets, circumambulating with vajra steps, etc., are said to be holding the ground, so also do it in the rosary. The way to go to hold the ground is: when the disciple, holding the pride of the four castes, prays for the purpose of drawing the mandala there, the Acharya also does not speak, but promises to make the mandala there, so that land is taken as the basis of the mandala. Moreover, because it is necessary to accomplish by being free from the obstacles residing there, the injunctions and postures are also included in holding the ground. ༈ Protecting and Blessing: Fifth, divided into two parts: First, transforming into the deity and then summoning the obstacles; then, subduing the summoned obstacles with the phurba. ༈ First, transforming into the deity and then summoning the obstacles: First, just as Shantipa said to subdue with the phurba on the second day of expelling obstacles, here also do so, and if you are not able to do so, you should act accordingly, and if you are able to do so, do it after any of the expanded or contracted postures. If you do the second step, you should get up early, and for the sake of placing beings in the state of Vajradhara, generate the mind to expel obstacles. In an instant, after contemplating emptiness, from [seed syllable] རཾ་ (Tibetan, Devanagari ram, Romanized Sanskrit ram, meaning 'fire'), on top of the sun disc, from [seed syllable] ཧཱུཾ་ (Tibetan, Devanagari hūṃ, Romanized Sanskrit hum, meaning 'wrathful'), various vajras arise, the center marked with [seed syllable] ཧཱུཾ་ (Tibetan, Devanagari hūṃ, Romanized Sanskrit hum, meaning 'wrathful'), blazing vajras arise from the rays, radiating light, becoming a single, uninterrupted vajra fence in all directions. Above is a tent, and below the tent, on top of the fence, is a vajra banner, and outside is a net of arrows. The ground below is also burning, and contemplate it as the nature of various unbearable vajras. In the center of that, in an instant, one completely transforms into the nature of Vajrasattva, becoming the wrathful deity who conquers the three realms, another name Hūṃmdzad, The root face is blue, the right face is yellow, and the left face is green, the three faces are open, biting the teeth, rolling the tongue. On each face, the eyebrows are curved, with a wrathful expression, the three eyes are red and round, possessing the six mudras such as the wheel. The forehead is adorned with five skulls, and a garland of bleeding heads hangs on the neck, connected to the heads.
ས་པའི་སྐ་རགས་ཅན་སྟག་ལྤགས་ཀྱི་ན་བཟའ་འཕྱང་བ། མཐའ་ཡས་ནག་པོས་བཅིངས་པའི་དབུ་སྐྲ་ཁམ་པ་གྱེན་དུ་འབར་བ་འཇོག་པོ་སོགས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཕྱག་དྲུག་གི་དང་པོ་གཉིས་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་རྒྱབ་སྦྱར་ཏེ་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་སྦྲེལ་ཞིང་མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྒྱལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་རང་འོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། གཡས་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ། གཡོན་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོད་པ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། གཡས་བརྐྱངས་ཤིང་གཡོན་བསྐུམས་པའི་ཞབས་གཉིས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་འཇིགས་བྱེད་དང་དུས་མཚན་མནན་པ། རབ་ཏུ་ཁྲོས་པའི་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་འབར་བ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཟ་བ་ལྟ་བུ། ཧཱུཾ་གི་སྒྲ་དྲག་པོ་སྒྲོག་ཅིང་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བས་རང་གི་སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་ལས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱོགས་བགེགས་རྣམས་བཀུག་སྟེ་ཧཱུཾ་ལས་སྤྲོས་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུ་ལ་གཏང་བར་བྱའོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་བགེགས་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་བགེགས་འཁོར་བཅས་སོ། །ཕྲེང་བ་དང་སྡོམ་ 3-2-138b འབྱུང་འགྲེལ་པར་ར་བ་སོགས་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ཕུར་བུས་འདེབས་པར་བཤད་ལ། མར་མེ་མཛད་དཱ་རི་ཀ་པ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཕུར་བུས་བཏབ་ནས་ར་བ་སོགས་མཛད་ཅིང་། ལྭ་བ་པས་སྐབས་གཉིས་ཀར་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །སྔར་གྱི་བགེགས་བསྐྲད་ནི་བགེགས་རྣམས་ལ་བཀའ་བསྒོས་ནས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་སྐྲོད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་བཀུག་པ་ནི་ལྭ་བ་པས་བྲོས་པའི་བགེགས་འགུགས་པར་གསུངས་པས། བཀའ་བསྒོ་བའི་དུས་སུ་བཀའ་བསྒོ་མི་ཉན་པར་གཞན་དུ་བྲོས་ནས་སླར་བགེགས་བྱེད་འདོད་པ་རྣམས་བཀུག་ནས་ཕུར་བུས་བཏབ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུར་བུ་འདོན་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །འདིར་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྐྱེད་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་བསྒོ་བ་མི་ཉན་པ་རྣམས་འགུགས་པ་སོགས་བྱེད་པ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་གཉིས་པ་ལས་དྲག་པོ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་མ་རུངས་པ་ཐམས་ཅད་སྔོན་དུས་སུ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས་བཏུལ་བར་གསུངས་པས། རྗེས་འཇུག་ལ་ཡང་དེའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ནས་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་བཏུལ་ན་ཁྱད་པར་ཆེ་བར་སློབ་དཔོན་འདིས་དགོངས་སོ། ། ༈ བཀུག་པའི་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཕུར་བུ་དང་དེའི་སྐྱེད་ཆོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། ཕུར་བུས་འདེབས་པའི་ཚུལ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ ཕུར་བུ་དང་དེའི་སྐྱེད་ཆོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། ཕུར་བུའི་རྒྱུ་ནི་སེང་ལྡེང་དང་རུས་པ་དང་ལྕགས་གསུམ་གང་རུང་ལས་བྱས་པ་སྲིད་ཀྱི་ཚད་སོར་བཅོ་བརྒྱད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བརྒྱད་པ་གས
【現代漢語翻譯】 身披虎皮裙，腰繫皮帶，無垠黑髮高豎如火焰，以顱骨等八大龍王為飾。六手中，前兩手結成『三界勝』手印，持金剛鈴杵，雙手背向相合，兩小指相連，兩食指伸展，與自生光明智慧母（指般若智慧）雙運。右下兩手持鐵鉤和繩索，左下兩手持顱碗和卡杖嘎。雙足右伸左屈，踩在雜色蓮花和日輪之上的怖畏金剛（Bhairava）和時母（Kalaratri）身上。極度忿怒，如劫末之火般燃燒的光芒，彷彿吞噬一切眾生的障礙。發出洪亮的『吽』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）聲，環顧四方，從自身心間的『吽』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字放射出光芒，勾召四方魔障，向『吽』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字所化的十忿怒尊拋擲。十方魔障是指以感官為首的有形魔障及其眷屬。念珠和結界 3-2-138b 在生起次第解釋等之後，據說要用金剛橛釘住。瑪爾麥匝達日嘎巴、黑行者等用金剛橛釘住后，才做結界等。拉瓦巴尊者說兩種情況下都可以做。之前的驅魔是將魔驅趕到其他地方，而這裡勾召魔障，是因為拉瓦巴尊者說這是爲了勾召逃跑的魔障。因此，在下令時，有些魔不聽從命令逃到別處，又想回來作祟，就把它們勾召回來，用金剛橛釘住，直到壇城法事圓滿結束。從取出金剛橛的時候就可以知道這一點。這裡觀想生起『吽』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字，然後對魔障下令，勾召不聽從命令的魔等，是因為在那部彙集本的第二部分中說，兇猛的自在天等一切惡劣之徒，在過去都曾被『吽』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字所降伏。因此，這位上師認為，後學者也應該效仿，以『吽』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字的傲慢來降伏惡毒之徒，這樣效果會更好。 ༈ 釘勾召來的魔障 第二部分分為兩點：如何製作金剛橛及其生起次第；以及釘金剛橛的方式，包括特殊觀想。 ༈ 如何製作金剛橛及其生起次第 第一點是：金剛橛的材質可以是紫檀木、骨頭或鐵，長度可以是十八指、十二指或八指。
【English Translation】 Adorned with a tiger skin skirt held by an earth belt, with boundless black hair blazing upwards like flames, adorned with skulls and the eight great Naga kings. Among the six hands, the first two form the 'Victory Over Three Realms' mudra, holding a vajra and bell, with the backs of the hands joined, the two little fingers linked, and the two index fingers extended, uniting with the wisdom mother of self-arisen light (referring to prajna wisdom). The lower two right hands hold an iron hook and a rope, and the lower two left hands hold a skull cup and a khatvanga. With the right leg extended and the left leg bent, trampling on Bhairava (the terrifying one) and Kalaratri (the night of time) who are on a variegated lotus and sun disc. Extremely wrathful, with a mass of light blazing like the fire at the end of an eon, as if devouring all the obstacles of all beings. Uttering a loud 'HUM' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable) sound, looking around in all directions, rays of light emanate from the 'HUM' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable) syllable in one's own heart, summoning the obstructing forces of all directions, and throwing them to the ten wrathful deities emanating from the 'HUM' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable) syllable. The obstructing forces of the ten directions refer to the corporeal obstructing forces, headed by the senses, and their retinues. Rosaries and boundaries 3-2-138b After the explanation of the generation stage, etc., it is said that the vajra kila should be nailed down. Marmemdzad Darika, the Black Practitioner, etc., nailed down the vajra kila before making the boundary, etc. Lawapa said that it can be done in both cases. The previous exorcism was to drive the demons to other places, but here the demons are summoned because Lawapa said that this is to summon the fleeing demons. Therefore, when giving orders, some demons do not obey the orders and flee to other places, and want to come back to cause trouble again, so they are summoned back and nailed down with the vajra kila until the mandala ceremony is completely finished. This can be known from the time of removing the vajra kila. Here, visualizing and generating the 'HUM' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable) syllable, and then ordering the demons, summoning the demons who do not obey the orders, etc., is because it is said in the second part of that compilation that all the fierce Isvara, etc., were subdued by the 'HUM' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable) syllable in the past. Therefore, this master believes that later practitioners should also imitate this, and it will be more effective to subdue the vicious ones with the pride of the 'HUM' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable) syllable. ༈ Nailing the summoned demons The second part is divided into two points: how to make the vajra kila and its generation stage; and the way to nail the vajra kila, including special visualizations. ༈ How to make the vajra kila and its generation stage The first point is: the material of the vajra kila can be sandalwood, bone, or iron, and the length can be eighteen fingers, twelve fingers, or eight fingers.
ུམ་གང་རུང་དང་སྦོམས་ཀྱི་ཚད་ནི་རང་རང་གི་སྲིད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་སུམ་ཆའོ། །དབྱིབས་ཇི་ལྟར་དུ་བྱ་བ་ལ་འདི་དང་ཀླུ་བྱང་དང་དཔལ་ 3-2-139a འཛིན་གྱིས་སྒོམ་དོན་ལ་སྟོད་ཁྲོ་བོ་དང་སྨད་ཕུར་བུའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་མི་གསལ་ཡང་། དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས། སྟོད་རང་རང་གི་གཟུགས་ལ་སྨད་ཕུར་བུར་འདུག་པ་བཅུ། ཞེས་དང་། ལི་ལ་བཛྲས་ཀྱང་། ཕུར་བ་སྟོད་ནི་ཁྲོ་བོ་ལ། །སྨད་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ། །ཞེས་བཤད་པས། ལྟེ་བ་ཡན་ཆད་སྒོམ་དོན་ལ་ཁྲོ་བོ་གང་དུ་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་ལྟེ་བ་མན་ཆད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤཱནྟི་པས་ཀྱང་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བཟོའོ། །དེ་ལ་ཚོན་སྐུད་སྣ་ལྔས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དཀྲི་ཡུངས་ཀར་དང་ཙནྡན་དམར་པོས་བྱུགས་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དམར་པོ་རེ་བཅིངས་པ་བཅུ་སྣོད་གསར་བར་གཞག་གོ། དཱ་རི་ཀ་བས། སེང་ལྡེང་ལ་སོགས་དྲི་དམར་བསྐུས། །དར་དམར་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བཏགས་པའི། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་ལ། ཚོན་སྐུད་སྣ་ལྔས་དཀྲི་བར་ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ཕུར་བའི་གྲངས་ལ་འདིར་བཅུ་དང་བཞི་བྱེད་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་བཞེད་ལ། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་གཅིག་དང་ལི་ལ་བཛྲས་ལྔ་བཤད་དོ། །ཕུར་བུའི་སྐྱེད་ཆོག་ལ་ལྷ་སོ་སོ་བར་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ལས་འདི་དང་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཕུར་བུ་རྣམས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་སོ་སོར་སྐྱེད་ཅིང་། ལྭ་བ་པ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ཀྱང་ཕུར་བུ་རྣམས་སྒོ་མཚམས་མ་བརྒྱད་དུ་སྐྱེད་པས་སོ་སོ་བའོ། །ཀླུ་བྱང་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་ཕུར་བུ་རྣམས་བགེགས་མཐར་བྱེད་དང་། དཔལ་འཛིན་གྱིས་རལ་གྲི་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དུ་སྐྱེད་པར་བཞེད་པས་སོ་སོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ཕུར་བུའང་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ལ་ལྷ་ 3-2-139b ཡང་བགེགས་མཐར་བྱེད་དུ་སྐྱེད་དོ། །གང་ལྟར་ནའང་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་སྟོད་རང་རང་གི་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ལ་སྨད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་འབར་བར་སྒོམ་སྟེ་བསྡུས་ན་དེས་ཆོག་ལ་སྤྲོ་ན་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་དང་དབང་བསྐུར་རྒྱས་གདབ་བྱས་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས། ཕུར་བུའི་མགོ་རུ་ཐོ་བ་ནི། །བཞག་པ་ལག་པ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས། །སྔོན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བརྡུང་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཐོ་བ་ལག་པ་གཡས་སུ་བཟུང་ནས་གཡོན་པའི་ཕུར་བུའི་མགོ་ནས་བརྡུངས་ཏེ་འདེབས་པར་བཤད་པས་ཐོ་བ་ཡང་དགོས་ལ། དེ་ནི་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྒོམ་དོན་ལ་གང་གིས་འདེབས་པའི་ལྷ་དེའི་གཡས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་དང་པོ་ལས་ཐོ་བར་བསྐྱེད་པས་ཆོག་གོ། ༈ ཕུར་བུས་འདེབས་པའི་ཚུལ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྒྲ་རིང་བོར་བརྗོད་པའི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི
【現代漢語翻譯】 任何一種容器，其粗細程度應為自身高度的三分之一。至於其形狀，雖然除了在此處以及Klu-byang（龍猛）和Pal-dzin（吉祥持）的觀修要義中提到上半部分觀想為忿怒尊，下半部分觀想為金剛橛之外，沒有明確說明。但在灌頂的解釋中說：『上半部分是各自的形象，下半部分是金剛橛。』Li-la-badzra（莉拉金剛）也說：『金剛橛的上半部分是忿怒尊，下半部分是獨股金剛杵。』因此，臍部以上觀想為忿怒尊，臍部以下觀想為獨股金剛杵的形象，Shanti-pa（寂天）也這樣說過，所以就這樣製作。然後用五種顏色的綵線依次纏繞，塗上芥子油和紅檀香，繫上紅色的花環，放入新的容器中。Da-ri-ka-ba（達日迦巴）也說：『塗抹檀香等紅色香料，繫上紅色絲綢花環。』Klu-byang（龍猛）也說了用五色彩線纏繞。關於金剛橛的數量，這裡說了十個和四個兩種方式，後者也被Gyalwa-bzangpo（勝賢）所認可，Marme-mdzad-bzangpo（燈作賢）說一個，Li-la-badzra（莉拉金剛）說五個。關於金剛橛的生起儀軌，有兩種方式，即是否將每個金剛橛都觀想為不同的本尊。根據此處和《律生釋》的方式，將金剛橛觀想為十個不同的忿怒尊，Lawa-pa（拉瓦巴）和Pradznya-rakshita（般若護）也將金剛橛觀想為八個方位守護神，因此是各自不同的。Klu-byang（龍猛）和Da-ri-ka-ba（達日迦巴）認為金剛橛是遣除障礙者，Pal-dzin（吉祥持）認為金剛橛是閻羅死主的劊子手，因此不是各自不同的。Marme-mdzad（燈作）說金剛橛是一個，本尊也是遣除障礙者。無論如何，首先進行凈化，然後觀想上半部分是各自的忿怒尊形象，下半部分是獨股金剛杵的形象，像劫末之火一樣燃燒，如果簡化，這樣就足夠了，如果想詳細，就迎請智慧尊，進行灌頂和印封，然後供養和讚頌。Mi-thub-zla-ba（無能勝月）說：『金剛橛的頭上放著錘子，用另一隻手，用之前的咒語敲打。』因此，需要錘子，先進行凈化，然後觀想用誰來敲打的金剛橛，就觀想為該本尊右手的第一個法器是錘子就可以了。 第二，從發出長音的吽 (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字) 中生起
【English Translation】 Any container, its thickness should be one-third of its height. As for its shape, although it is not clearly stated except that here and in the meditation essentials of Klu-byang (Nagarjuna) and Pal-dzin (Glorious Holder) it is mentioned that the upper part is visualized as a wrathful deity and the lower part as a vajrakila. But in the explanation of empowerment it says: 'The upper part is their respective forms, and the lower part is a vajrakila.' Li-la-badzra (Lila Vajra) also said: 'The upper part of the vajrakila is a wrathful deity, and the lower part is a single-pointed vajra.' Therefore, the part above the navel is visualized as a wrathful deity, and the part below the navel is visualized as a single-pointed vajra, as Shanti-pa (Shantideva) also said, so it should be made in this way. Then wrap it with five colors of colored thread in sequence, apply mustard oil and red sandalwood, tie a red garland of flowers, and place it in a new container. Da-ri-ka-ba (Darika) also said: 'Apply red fragrances such as sandalwood, and tie a red silk garland of flowers.' Klu-byang (Nagarjuna) also said to wrap it with five-colored threads. Regarding the number of vajrakilas, here are two ways of saying ten and four, the latter is also recognized by Gyalwa-bzangpo (Victorious Good), Marme-mdzad-bzangpo (Lamp Maker Good) said one, and Li-la-badzra (Lila Vajra) said five. Regarding the generation ritual of the vajrakila, there are two ways, whether or not to visualize each vajrakila as a different deity. According to the method here and in the commentary on the Vinaya Source, the vajrakilas are visualized as ten different wrathful deities, and Lawa-pa (Lavapa) and Pradznya-rakshita (Prajna Rakshita) also visualize the vajrakilas as eight directional guardians, so they are each different. Klu-byang (Nagarjuna) and Da-ri-ka-ba (Darika) believe that the vajrakila is the one who eliminates obstacles, and Pal-dzin (Glorious Holder) believes that the vajrakila is the executioner of Yama, the lord of death, so they are not each different. Marme-mdzad (Lamp Maker) said that the vajrakila is one, and the deity is also the one who eliminates obstacles. In any case, first purify, and then visualize the upper part as the image of their respective wrathful deities, and the lower part as the image of a single-pointed vajra, burning like the fire at the end of the kalpa, if simplified, this is enough, if you want to be detailed, then invite the wisdom deity, perform empowerment and sealing, and then make offerings and praises. Mi-thub-zla-ba (Invincible Moon) said: 'A hammer is placed on the head of the vajrakila, with the other hand, strike with the previous mantra.' Therefore, a hammer is needed, first purify, and then visualize who is striking the vajrakila, then visualize the first weapon in the right hand of that deity as a hammer is enough. Second, arising from the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) which is pronounced with a long sound
་ཁྲོན་པ་བཅུར་བགེགས་དེ་རྣམས་བཅུག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱ་ཧཱུཾ། ཞེས་པའམ། འདུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཨོཾ་གྷ་གྷ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མགོ་བོར་ཕུར་བུ་བཙུགས་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་མུད་ག་ར་ཨ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བརྡུངས་པར་བསམས་ལ། དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་ཏེ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བའི་ཕྱོགས་བརྒྱད་དུ་དང་པོར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གདབ་ཅིང་བརྡུང་། དེ་ནས་མི་ནུས་ན་དེའི་རྗེས་སུ་སྒོའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བྱའོ། །སྟེང་གི་ཕུར་བ་ནི། ཤར་གྱི་ཕུར་པའི་ཤར་དང་། འོག་གི་ཕུར་བ་ནི། ནུབ་ཀྱི་ཕུར་བའི་ནུབ་ཏུ་བྱའོ། །འདིར་དངོས་སུ་སློབ་དཔོན་ནམ་སློབ་མས་གཡོན་གྱིས་ཕུར་བུ་བཟུང་ནས་གཡས་པས་འདེབས་མོད་ཀྱང་སྒོམ་དོན་ལ་རང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྱས་པའི་འདེབས་མཁན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་ལོགས་པ་ 3-2-140a དགོས་སྙམ་ན། ཕྲེང་བ་ལས། ཁྲོ་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནས་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་སྟེ་གཡས་པས་མཚན་མའི་གཙོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་བའི་ཐོ་བ་མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་པ་བཟུང་ནས། ཞེས་གསུངས་པས། རང་གིས་བཀའ་བསྒོས་པས་སྔར་བགེགས་གཏད་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུས་རང་རང་གི་ཕུར་པ་འདེབས་པར་སྒོམ་པ་འདི་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་བཞེད་ལ། གསང་འདུས་འཕགས་ལུགས་པ་རང་གིས་བཀའ་བསྒོས་པས་འགུགས་པ་དང་འདེབས་པ་གཉིས་ཀ་གནོད་མཛེས་ཀྱིས་བྱེད་དོ། །འཇམ་རྡོར་དང་ཀྱཻ་རྡོར་དང་གཤེད་དམར་ལ་སྔར་བཀའ་བསྒོ་བའི་དུས་ཀྱི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གང་བཟུང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཏབ་པས་ཆོག་ཅིང་། ལྭ་བ་པ་དང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་སྒོ་མཚམས་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་འདེབས་པར་བཤད་དོ། །ཕུར་བུ་བཞིར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་བཞི་དང་། ཁ་ཅིག་མཚམས་བཞིར་འདེབས་པའི་ཚུལ་གཉིས་འདིར་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་བཞེད་ལ། འཇམ་རྡོར་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་རྩ་འགྲེལ་ལྟར་ན་ཕུར་བུ་གཅིག་པུ་དེ་དབུས་སུ་འདེབས་ཏེ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་པུ་དེས་འདེབས་སོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བགེགས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བསམས་པ་ལ་དབུས་སུ་བློས་གདབ་པར་བཤད་དེ། ཕུར་བུ་དངོས་སུ་ཡོད་ནའང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་དམིགས་པས་བཏབ་ནས་དབང་ལྡན་ལྟ་བུར་དངོས་སུ་བཏབ་ན་ལེགས་སོ། །ཕྱིའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་གསུངས་མོད་ཀྱང་། ད་ལྟར་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་ 3-2-140b པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕུར་བུས་བཏབ་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་སའི་གོང་བུ་བཅུ་བྱས་པས་ཕུར་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་ཐུན་སོ་སོ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་གདུགས་དང་གཏོར་མ་དབུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་མཛད་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། དེ་
【現代漢語翻譯】 將所有障礙放入十個坑中，唸誦『嗡 班雜 嘰利 嘰拉雅 薩瓦 維格納 吽』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱ་ཧཱུཾ།），或者唸誦《密集續》中所說的『嗡 嘎嘎』等咒語作為前行，然後將金剛橛插在頭頂上，唸誦『嗡 班雜 穆德嘎拉 阿郭扎雅 吽』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་མུད་ག་ར་ཨ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ།），並觀想敲擊。從大自在天（梵文：Maheśvara，藏文：དབང་ལྡན།，字面意思：有權力者）開始，首先由上師在光芒之環的八個方向上插橛並敲擊。如果上師不能做到，則由門的上師們接替。上面的金剛橛插在東方金剛橛的東方，下面的金剛橛插在西方金剛橛的西方。在這裡，實際上是由上師或弟子用左手握住金剛橛，用右手敲擊，但在禪修方面，如果認為僅僅以自己本尊的傲慢來敲擊就足夠了，或者需要其他方式，那麼在《鬘論》中說：『那些忿怒尊們也』，從『用左手的金剛拳握住』開始，『用右手握住完全成為標誌之主的錘子，錘子上繫著紅色的花鬘』。因此，讓被自己命令的先前被派去對付障礙的十個忿怒尊各自插自己的金剛橛，如是觀想，這是Ra-tna-rakṣi-ta（梵文：रत्न रक्षित，藏文：རཏྣ་རཀྵི་ཏ་）的觀點。秘密集會的聖者傳承認為，召喚和插橛都由惱怒尊（梵文：Krodheśvara，藏文：གནོད་མཛེས།）來完成，因為他們是被自己命令的。對於勝樂金剛（梵文：Hevajra，藏文：ཀྱཻ་རྡོར།）、怖畏金剛（梵文：Yamāntaka，藏文：གཤེད་དམར།）和紅閻摩敵（梵文：Rakta Yamāri，藏文：འཇམ་རྡོར།），只需以先前在命令時的本尊傲慢來插橛即可。Lwa-ba-pa（藏文：ལྭ་བ་པ་）和Prajñārakṣita（藏文：པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་）則說由八個門守護神來插橛。對於那些認為有四個金剛橛的人，有些人認為插在四個方向，有些人認為插在四個隅角，這裡所說的后一種方式是嘉瓦仰古（藏文：རྒྱལ་བ་བཟང་པོ།）的觀點。根據紅閻摩敵的壇城儀軌根本釋，單獨一個金剛橛插在中央，它也插向十方護法及其眷屬的所有障礙。據說，對於白天出現的所有障礙，觀想它們聚集在一起，然後在中央用意識插橛。即使實際上有金剛橛，也要觀想插在壇城的中央，如果像大自在天那樣實際插橛，那就更好了。雖然經中說用金剛橛插在外面的光芒之環上，但現在的上師們是在壇城房間的外面插金剛橛，然後在上面放十個土堆，這樣就能讓金剛橛形象的忿怒尊們高興，用各自的供品，如花等、傘和朵瑪來供養，這樣做並不矛盾，因為那是這樣做的。 3-2-140a 3-2-140b
【English Translation】 Place all the obstacles into ten pits, and recite 'Om Vajra Kīlī Kīlaya Sarva Vighnān Hūṃ' (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱ་ཧཱུཾ།), or recite the mantra 'Om Ghagha' etc. from the Guhyasamāja Tantra as a preliminary, then insert the kīla (ritual dagger) on the top of the head, and recite 'Om Vajra Mudgara Akoṭāya Hūṃ' (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་མུད་ག་ར་ཨ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ།), and visualize striking. Starting from Maheśvara (Tibetan: དབང་ལྡན།, literally: the powerful one), first the guru inserts and strikes the kīla in the eight directions of the circle of light. If the guru cannot do it, then the gate gurus take over. The upper kīla is inserted to the east of the eastern kīla, and the lower kīla is inserted to the west of the western kīla. Here, in reality, the guru or disciple holds the kīla with the left hand and strikes with the right hand, but in terms of meditation, if it is thought that it is enough to strike with the pride of one's own deity, or if another method is needed, then in the Garland Tantra it says: 'Those wrathful deities also', starting from 'holding with the left vajra fist', 'holding with the right hand the hammer that has become the chief of signs, bound with a garland of red flowers'. Therefore, let the ten wrathful deities who were previously sent to deal with the obstacles, who were commanded by oneself, each insert their own kīla, visualize in this way, this is the view of Ratna Rakṣita. The sacred tradition of Guhyasamāja believes that both summoning and inserting the kīla are done by Krodheśvara (Tibetan: གནོད་མཛེས།), because they are commanded by oneself. For Hevajra (Tibetan: ཀྱཻ་རྡོར།), Yamāntaka (Tibetan: གཤེད་དམར།), and Rakta Yamāri (Tibetan: འཇམ་རྡོར།), it is sufficient to insert the kīla with the pride of the deity at the time of the previous command. Lwa-ba-pa and Prajñārakṣita say that the eight gate guardians insert the kīla. For those who believe in four kīlas, some believe in inserting them in the four directions, and some believe in inserting them in the four corners, the latter method mentioned here is the view of Gyalwa Yang Gön. According to the root commentary of the Yamāntaka mandala ritual, the single kīla is inserted in the center, and it also inserts all the obstacles of the ten directions of protectors and their retinues. It is said that for all the obstacles that arise during the day, visualize them gathering together, and then insert the kīla in the center with the mind. Even if there is actually a kīla, visualize inserting it in the center of the mandala, and if you actually insert the kīla like Maheśvara, that would be even better. Although the sutra says to insert the kīla in the outer circle of light, the current gurus insert the kīla outside the mandala room, and then place ten mounds of earth on top of it, so that the wrathful deities in the form of the kīla can be pleased by offering their respective offerings, such as flowers, umbrellas, and tormas, doing so is not contradictory, because that is how it is done. 3-2-140a 3-2-140b
ལྟར་བྱས་ནའང་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གང་དུ་འདེབས་ཀྱང་ཕུར་བུ་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་སའི་གོང་བུའི་སྦུབས་སུ་འཛུད་པ་དང་ཐུན་སོ་སོ་ལ་ཕུར་མཆོད་བྱེད་པ་ནི་ཉིན་རེ་བཞིན་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕུར་བུ་དངོས་སུ་མེད་ན་བསྒོམས་པ་ཁོ་ནས་གདབ་པ་དང་བརྡུང་བ་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་བྱས་ལ་ལག་པ་གན་རྐྱལ་དུ་གནས་པ་བསྒྱུར་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ས་ལ་བསྣུན་ཏེ་དེ་ལྟར་མོས་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ནི་མི་ཐུབ་ཟླ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་། ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནུས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུར་བུས་གདབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕུར་བུ་གདབ་པ་དང་བརྡུངས་པས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བར་བསམ་ཞིང་བགེགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱང་རིང་དུ་བྲོས་པ་དང་། སྟེང་འོག་དང་ཕྱོགས་སུ་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོའི་བར་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བགེགས་དང་བྲལ་བར་མོས་པ་བརྟན་པོ་བྱ་བར་གསུངས་པས། ཕུར་བུ་འདེབས་པའི་དུས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་གསལ་ཞིང་བརྟན་པར་བྱའོ། ། ༈ གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་བཤད་པ། དྲུག་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་རྙིང་པ་དང་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་པའི་གནས་གཞན་དུ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་པ་དང་། རས་རིས་དང་ལུས་དཀྱིལ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་དབང་ 3-2-141a སྐུར་བ་སོགས་ལ་ས་ཆོག་འདི་རྣམས་དགོས་སམ་མི་དགོས་སྙམ་ན། འདི་ལ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དྲང་སྲོང་གནས་དང་བ་ལང་ལྷས། །ཕུག་དང་རི་ཡི་རྩེ་མོ་དང་། །ས་གཞི་གང་ན་མཐས་པ་དང་། །ཁང་སྟོང་དང་ནི་རྡོ་ལེབ་དང་། །མཆོད་རྟེན་དྲུང་དང་འབབ་ཆུའི་གླིང་། །མཚོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འགྲམ་དག་ཏུ། །ས་གཞི་སྦྱང་དང་བརྟག་པ་དང་། །ནན་ཏན་དུ་ནི་བྱ་མི་དགོས། །མཐས་པར་བཅག་ཀྱང་དེར་མི་དགོས། །མཐོ་དམན་ལ་སོགས་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱང་། །དེར་ནི་དོགས་པ་སྐྱེད་མི་དགོས། །ཞེས་གནས་དེ་རྣམས་སུ་ས་བརྟག་མི་དགོས་ཤིང་ཤར་དང་བྱང་དམའ་བ་དགོས་པར་བཤད་པ་ལས་བཟློག་པའི་མཐོ་བ་བྱུང་ཡང་དགོས་པ་བྱ་མི་དགོས་པར་གསུངས་པས། ས་བརྟག་པའི་སྐོར་དང་མཐོ་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་བརྩི་མི་དགོས་སོ། །སྦྱང་མི་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི། ས་བརྐོས་ནས་སྦྱོང་བའི་སྐོར་རྣམས་མི་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། སྦྱང་བ་གཏན་མི་དགོས་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རང་བཞིན་གནས་པའི་ས་གཞི་ལ། །བྱི་དོར་ལེགས་པར་བྱས་ནས་སུ། །ལག་པས་བྲམ་ཞིང་གསང་སྔགས་བཟླས། །དེ་ཡི་སྦྱང་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་གསུངས་སོ། །སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། སྔོན་དུ་ལས་བྱས་ས་ཡི་ཆར། །བརྐོ་བ་ལ་ས
【現代漢語翻譯】 即使這樣做，也是爲了成就所愿之事。』 如是說，無論種植于內外何處，爲了避免對橛（藏文：ཕུར་བུ，橛，Phurba）造成損害，應將其置於土塊的空隙中，並每日對每個橛進行供養。如果如上所述的橛實際不存在，則僅通過觀想來種植和擊打，如前所述，然後將手掌從仰臥的姿勢翻轉過來，唸誦 『嗡 班雜 阿 吽』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：om vajra ah hum，漢語字面意思：嗡，金剛，阿，吽），並將其按在地上，如此進行信解，這是追隨彌勒月（藏文：མི་ཐུབ་ཟླ་བ，彌勒月）的教言。勝者善（藏文：རྒྱལ་བ་བཟང་པོ，勝者善）也說：『或者，如果具有智慧的力量，就用三摩地的橛來種植。』 如是說。觀想通過種植和擊打橛，一切障礙都已轉化為大樂的真如，成為一體，剩餘的障礙也已逃往遠方，上下四方，在廣闊的範圍內，一切眾生都已完全遠離障礙，應堅定地信解。因此，對於種植橛時的所有觀想，應逐一清晰而堅定地進行。 第六，關於在其他處所和壇城是否需要凈地： 如果在舊的房屋或高樓等其他處所建造彩粉壇城，或者在唐卡或身壇城等其他壇城中進行灌頂等，是否需要這些凈地儀軌呢？對此，《總續》（藏文：སྤྱི་རྒྱུད，總續）中說：『仙人處所和牛圈，山洞和山頂，任何無邊際的土地，空屋和石板，佛塔旁和河流中的島嶼，以及湖泊的岸邊，都不需要凈地、勘察和努力。即使打破了邊際，也不需要。對於高低等缺點，也不需要產生懷疑。』 如是說，在這些地方不需要勘察土地，即使出現了與所說的東方和北方低窪相反的高地，也不需要進行處理。因此，勘察土地的環節以及高低差異都不需要考慮。』 不需要凈地』 的意思是，不需要挖掘土地進行凈地的環節，但並非完全不需要凈地，因為在同一部經中說：『在自然存在的土地上，仔細清掃乾淨后，用手摩擦並唸誦秘密咒語，這就是凈地。』 以及《金剛空行》（藏文：རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ，金剛空行）中也說了類似的話。《律生》（藏文：སྡོམ་འབྱུང，律生）第十八品中也說：『先前已完成工作的土地，挖掘等……』
【English Translation】 Even doing so is for the purpose of accomplishing desired achievements.' It is said that whether planting inside or outside, in order to avoid harm to the Phurba, it should be placed in the hollow of a clod of earth, and offerings should be made to each Phurba every day. If the actual Phurba as described above does not exist, then planting and striking should be done only through visualization, as previously described, and then the palms should be turned over from the supine position, reciting 'Om Vajra Ah Hum' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：om vajra ah hum，漢語字面意思：Om, Vajra, Ah, Hum) and pressing them to the ground, thus generating faith, which follows the teachings of Maitreya Moon. Gyalwa Zangpo also said, 'Or, if one has the power of wisdom, plant with the Phurba of Samadhi.' It is said that by planting and striking the Phurba, all obstacles are transformed into the Suchness of Great Bliss, becoming one taste, and the remaining obstacles flee far away, above, below, and in all directions, in a vast expanse, all beings are completely free from obstacles, and one should generate firm faith. Therefore, each of the visualizations at the time of planting the Phurba should be made clear and firm. Sixth, regarding whether or not ground purification is necessary for other places and mandalas: If a colored powder mandala is constructed in an old house or mansion, or if empowerment is performed in another mandala such as a painted canvas or body mandala, is it necessary to perform these ground purification rituals? Regarding this, the 'General Tantra' states: 'In the abodes of sages and cow pens, caves and mountaintops, any boundless land, empty houses and stone slabs, near stupas and islands in rivers, and on the shores of lakes, there is no need for ground purification, examination, or diligence. Even if the boundaries are broken, it is not necessary there. There is no need to raise doubts about faults such as high and low places.' It is said that in these places, there is no need to examine the ground, and even if a high place occurs contrary to the stated need for a low east and north, it is not necessary to do anything. Therefore, the aspects of examining the ground and the differences between high and low places do not need to be considered. 'Purification is not necessary' means that the aspects of digging up the ground for purification are not necessary, but it does not mean that purification is completely unnecessary, because in the same text it says: 'On naturally existing ground, after thoroughly cleaning it, rub it with your hands and recite secret mantras; that is its purification.' And Vajra Dakini also said something similar. The eighteenth chapter of 'Compendium of Discipline' also says: 'On land where work has been done before, digging, etc.…'
ོགས་མི་བྱའོ། །ལག་པས་རེག་སྟེ་ཧཱུཾ་ཡིག་ནི། །བཟླས་བྱ་སྔགས་ཀྱིས་ས་སྦྱང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པར་རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་ས་སྦྱང་བ་ཐམས་ཅད་བྱ་བར་བཤད་པ་བཞིན་ཕྲེང་བར་ཡང་གསུངས་པས་དེ་དག་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སྦྱང་བ་རྣམས་བྱའོ། །མི་སྣང་བ་ལ་བསླང་བའི་སྐོར་དང་ས་གཟུང་བའི་སྐོར་རྣམས་ 3-2-141b ཀྱང་གནས་དེ་དག་ཏུ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་ན་ཚང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །རས་བྲིས་ལ་བརྟེན་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་གསལ་བར་མ་གསུངས་ཀྱང་། རས་བྲིས་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བྱེད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་སྒྲ་གཅན་འཛིན་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དང་ངག་དབང་གྲགས་པ་དང་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་། དོན་ཐོབ་ལ་དཔྱད་ནའང་མི་དགོས་པར་སྣང་བས་ས་བརྟག་པ་དང་བསླང་བ་དང་སྦྱང་བ་རྣམས་མི་དགོས་སོ། །ས་གཟུང་བའི་སྐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རབ་གནས་དང་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བ་དང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱིས་བྱའོ། །ཞེས་ཡིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པས། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་ར་བ་སོགས་ཀྱི་བསྲུང་བ་རྣམས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་རྒྱ་གཞུང་རྣམས་ལས་མི་གསལ་ཡང་། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ས་ཆོག་གི་སྐོར་རྣམས་མི་དགོས་པར་བཞེད་པ་བཞིན་ནམ། ཡང་ན་ཡིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གསུངས་པའི་རིགས་པ་སྦྱར་ནའང་རུང་བར་མངོན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་མཐར་ཐུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོའི་དོན། །མ་ལུས་སྡུད་བྱེད་ལམ་གྱི་སྤྱི་ཡི་ཆིངས། །ལམ་གྱི་གོ་རིམ་ངེས་པའི་ཚུལ་དང་ནི། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པས་རྒྱུད་ནི་སྦྱངས་པ་ཡིས། །གང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ས་ཡི་ཆ། །ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་རྣམས། །མཁས་པའི་གཞུང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད། ། 3-2-142a རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། ལམ་གྱི་གནད་ཤེས་ཤིང་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། ༈ །། ༈ སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་གའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་གསུམ། སྟ་གོན་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང་། སྟ་གོན་སོ་སོའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གྱི་སྟ་གོན་བཤད་པའོ། ། ༈ སྟ་གོན་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ནི། སྟ་གོན་གྱི་ཆོས་ལ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པར་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་དང་། དེའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་དང་པོར་ལྷ་སྟ་གོན་དེ་ན
【現代漢語翻譯】 『不得為之。以手觸碰吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），唸誦真言以凈化土地。』如是說。其註釋中說，應以物質、真言、三摩地三種方式凈化土地。如《鬘論》中所說，也應進行這些以及無上瑜伽的凈化。至於不顯現的生起次第和攝取土地的次第，如果在那處所繪製彩粉壇城，則必須完整進行。如果依賴於布畫，雖然沒有明確說明如何進行，但依賴於布畫進行灌頂的壇城儀軌，格堅扎巴協寧、阿旺扎巴和達巴多杰都沒有撰寫過。即使從意義上分析，似乎也不需要，因此不需要土地的勘察、生起和凈化。至於攝取土地的儀軌，在《鬘論》中說：『以壇城主尊之形象攝取土地等，以及佛像等的開光、弟子灌頂和迎請等，直至寂靜息災火供的最後階段，一切皆以意念進行。』這是在以意念壇城進行灌頂時所說的。因此，應修持本尊瑜伽，並進行驅逐障礙、橛釘和結界的防護等。至於在身體壇城中進行灌頂是否需要土地儀軌，雖然在印度論典中沒有明確說明，但上師們認為不需要土地儀軌，或者也可以結合意念壇城中所說的道理。在此略說：殊勝金剛乘之究竟，無上瑜伽續部之海義，無餘攝集道之總綱，道之次第決定之理，先前以修持凈化相續，於何處繪製壇城之土地，為令完全清凈所行儀軌，如智者論典極為清晰宣說。 從金剛持大道的次第中，區分所有秘密的關鍵，從瞭解道路的關鍵並預先進行修持開始，第五章是關於如何進行土地儀軌的次第。 第二，預備儀軌分為三部分：預備儀軌的總綱、各個預備儀軌的儀軌，以及其他壇城的預備儀軌。 第一部分是預備儀軌的總綱：關於預備儀軌的法，在《結合論》的第七品第四節中提到了土地女神的預備儀軌，以及在後續的續部中，首先是本尊的預備儀軌。
【English Translation】 'It should not be done. Touching the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hūṃ) with the hand, one should purify the ground with mantra.' Thus it is said. In its commentary, it is said that all purification of the ground should be done with substance, mantra, and samādhi. As it is said in the 'Garland Treatise,' these and the purifications of unsurpassed yoga should also be performed. As for the generation stage of the invisible and the stages of seizing the ground, if a colored powder mandala is made in those places, it must be done completely. Although it is not clearly stated how to proceed if relying on a painted cloth, the mandala rituals for empowerment based on painted cloths were not composed by Gya Gen Drapa Shenyen, Ngakwang Drakpa, and Dakpo Dorje. Even if analyzed in terms of meaning, it seems unnecessary, so the examination, generation, and purification of the ground are not necessary. As for the ritual of seizing the ground, in the 'Garland Treatise' it says: 'Seizing the ground with the form of the mandala lord, etc., as well as the consecration of Buddha images, etc., the empowerment of disciples, and the sending away, etc., all the way to the end of the peaceful fire offering, everything should be done mentally.' This is said in the context of empowerment in the mental mandala. Therefore, one should meditate on the deity yoga and perform the expulsion of obstacles, the pegging, and the protection of fences, etc. As for whether or not ground rituals are necessary for empowerment in the body mandala, although it is not clearly stated in the Indian texts, the previous lamas considered the ground rituals unnecessary, or it may be appropriate to combine the reasoning stated for the mental mandala. Here, I briefly say: The ultimate of the glorious Vajrayana, the meaning of the ocean of unsurpassed yoga tantras, the general framework of the path that gathers everything without remainder, the way to determine the order of the path, having previously purified the continuum with practice, the rituals performed to completely purify the ground where the mandala is drawn, are explained very clearly according to the treatises of the wise. From the stages of the path of the Great Vajradhara, distinguishing the key points of all secrets, starting from understanding the key points of the path and having previously engaged in practice, the fifth chapter is about the order of how to perform the ground ritual. Secondly, the preliminary rituals are divided into three parts: the general outline of the preliminary rituals, the rituals of each preliminary ritual, and the preliminary rituals of other mandalas. The first part is the general outline of the preliminary rituals: Regarding the Dharma of the preliminary rituals, in the fourth section of the seventh chapter of the 'Union Treatise,' the preliminary ritual of the earth goddess is mentioned, and in the subsequent tantras, first is the preliminary ritual of the deity.
ས་བུམ་པ་སྟ་གོན་དེ་ནས་སློབ་མ་སྟ་གོན་ཏེ་སྟ་གོན་བཞིར་མཛད་ཅིང་སྐབས་ཀྱང་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཀླུ་བྱང་དང་མར་མེ་མཛད་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བཞི་པོ་དེ་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སའི་ལྷ་མོ་ནི་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཡོད་ལ་སྟ་གོན་གྱི་ཚེ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་། སྟ་གོན་གྱི་ཚེ་ཡོད་ལ་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་མེད་པ་ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲ་དང་ཀླུ་བྱང་དང་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་དང་། གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་སྟེ་བཤད་སྲོལ་གསུམ་ཡོད་དོ། །ཐིག་ཚོན་གྱིས་བྲིས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་སྡོམ་འབྱུང་ལས་སློབ་མ་སྟ་གོན་བཤད་ཅིང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་བུམ་པ་སྒྲུབ་པ་བཤད་ལ། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབས་པའི་འོག་ཏུ་བུམ་པ་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ནས་སློབ་མ་སྟ་གོན་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་སྡོམ་འབྱུང་ལྟར་མཛད་མོད་ཀྱང་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་སློབ་མ་སྟ་གོན་མི་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སའི་ལྷ་མོ་དང་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་བྱ་དགོས་ལ། སློབ་མ་སྟ་ 3-2-142b གོན་ལ་ཡང་བཤད་པའི་རིམ་པ་གང་བྱུང་ཡང་ལག་ལེན་ནི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་འཐད་དོ། །བུམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡང་ལག་ལེན་ལ་སྔོན་དུ་བྱས་ན་དགོས་པ་ཆེའོ། །ཕྲེང་བར་བུམ་པ་ལྷག་གནས་གྱི་འོག་ཏུ་ལྷ་ལྷག་གནས་བཤད་པ་ནི་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་འོག་ཏུ་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ལ་གསོལ་གདབ་བཤད་པའི་རིམ་པ་ལྟར་མཛད་པ་སྟེ་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པའི་སྟ་གོན་ཡིན་གྱི། ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དངོས་གཞི་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་སྔོན་དུ་མི་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་དྲི་ཞིམ་པོས་བྱུགས་པ་དང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་གཅལ་དུ་འགྲེམས་སུ་བཅུག་ནས་ཕྱི་དྲོ་ཆས་འཇུག་བྱས་ཏེ་སའི་དབུས་ནས་ཁ་ཤར་རམ་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་པས་འདུག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་བདུད་རྩི་དང་ཙནྡན་དང་གུར་གུམ་ལ་སོགས་པས་མཎྜལ་རྣམས་བྱས་ལ། རང་གི་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟ་བར་བསྒོམས་ནས་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཅུག་སྟེ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་སམ་ཕྱོགས་གཞན་ལ་ནི། བྱང་དུ་ཕྱོགས་པས་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ན་གནས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལྷའི་གནས་རྣམས་སུ་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་པའི་གཞིར་ལྷ་སྟ་གོན་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བུམ་པ་སྟ་གོན་བྱ་བར་གསུངས་པའ
【現代漢語翻譯】 從地壇（ས་བུམ་པ་，bhūmimaṇḍala，earth mandala，土地壇城）灌頂開始，然後是弟子灌頂，總共進行四種灌頂，並且在灌頂的場合中宣說。龍樹（ཀླུ་བྱང་，Nāgārjuna，那伽耳軍，龍樹）和燃燈賢（མར་མེ་མཛད་，Dīpaṃkara，迪潘卡拉，燃燈）以及達日迦巴（དཱ་རི་ཀ་པ་，Dārika，達日迦，達日迦）等人也是在那個場合宣說了這四種灌頂。關於這一點，地母（སའི་ལྷ་མོ་，bhūmadevatā，earth goddess，土地女神）在土地儀軌的場合存在，但在灌頂時不存在，這在金剛空行（རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་，vajraḍākinī，vajra dakini，金剛空行母）和黑行者（ནག་པོ་སྤྱོད་པ་，Kṛṣṇacārin，克里希那查林，黑行者）等的論著中有記載。在灌頂時存在，但在土地儀軌的場合不存在的情況，見於合修法（ཁ་སྦྱོར་，samputa，桑布扎，合修法）、幻網（སྒྱུ་དྲ་，māyājāla，瑪雅扎拉，幻網）、龍樹（ཀླུ་བྱང་，Nāgārjuna，那伽耳軍，龍樹）和燃燈賢（མར་མེ་མཛད་，Dīpaṃkara，迪潘卡拉，燃燈）等眾多的壇城儀軌中。在兩種場合都存在的情況，見於鬘論（ཕྲེང་བ་，mālā，瑪拉，鬘論）等論著，共有三種不同的說法。 在用線條和顏料繪製完成之後，《集經》（སྡོམ་འབྱུང་，saṃbhava，桑巴瓦，集經）中講述了弟子灌頂，而黑行者（ནག་པོ་སྤྱོད་པ་，Kṛṣṇacārin，克里希那查林，黑行者）和無勝月（མི་ཐུབ་ཟླ་བ，Ajita Candra，阿吉塔 錢德拉，無勝月）則講述了瓶的修法。吉祥賢（དཔལ་འཛིན་，Śrīdhara，室利達拉，吉祥賢）也是在壇城修成之後修瓶，然後宣說弟子灌頂。雖然《鬘論》（ཕྲེང་བ་，mālā，瑪拉，鬘論）也像《集經》（སྡོམ་འབྱུང་，saṃbhava，桑巴瓦，集經）一樣進行，但在灌頂的場合並非不進行弟子灌頂，這一點將在後面闡述。 因此，地母（སའི་ལྷ་མོ་，bhūmadevatā，earth goddess，土地女神）和天神灌頂必須在灌頂的場合進行。對於弟子灌頂，無論宣說的次第如何，實際操作都應在灌頂的場合進行。瓶的修法在實際操作中如果提前進行，則意義重大。《鬘論》（ཕྲེང་བ་，mālā，瑪拉，鬘論）中在瓶的安住之後講述天神的安住，這是按照燃燈賢（མར་མེ་མཛད་，Dīpaṃkara，迪潘卡拉，燃燈）在瓶灌頂之後講述向灌頂的天神祈請的次第進行的，是向天神祈請的灌頂。並非不在天神灌頂的實際正行之前進行瓶灌頂。如《鬘論》（ཕྲེང་བ་，mālā，瑪拉，鬘論）所說：『用香水塗抹壇城的土地，並鋪設各種鮮花，然後在下午準備就緒，從土地的中央面向東方或從東方面向西方安坐。與壇城的主尊瑜伽相應，用甘露、檀香和藏紅花等製作曼扎，作為諸神的住所。觀想自己的誓言輪，然後迎請安住在虛空中的智慧輪，供養、讚頌並品嚐甘露。然後，在所觀想的壇城之外，在東方等方位安放瓶，或者在其他方位，面向北方安放在自在天的方位上的瓶。』這裡說的是在諸神的住所製作香的壇城之後進行天神灌頂，然後在之後進行瓶灌頂。
【English Translation】 Starting with the earth mandala (ས་བུམ་པ་, bhūmimaṇḍala, earth mandala) initiation, followed by the disciple initiation, making a total of four initiations, and these are taught in the context of the initiation itself. Nāgārjuna (ཀླུ་བྱང་, Nāgārjuna) and Dīpaṃkara (མར་མེ་མཛད་, Dīpaṃkara) as well as Dārika (དཱ་རི་ཀ་པ་, Dārika) and others also taught these four in that very context. Regarding this, the earth goddess (ས་ལྷ་མོ་, bhūmadevatā, earth goddess) is present during the earth ritual but not during the initiation, as stated in the treatises of Vajraḍākinī (རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་, vajraḍākinī) and Kṛṣṇacārin (ནག་པོ་སྤྱོད་པ་, Kṛṣṇacārin) and others. The instances where it is present during the initiation but not during the earth ritual are found in many mandala rituals such as the Compendium (ཁ་སྦྱོར་, samputa), Māyājāla (སྒྱུ་དྲ་, māyājāla), Nāgārjuna (ཀླུ་བྱང་, Nāgārjuna), and Dīpaṃkara (མར་མེ་མཛད་, Dīpaṃkara). The instances where it is present in both contexts are found in treatises such as the Mālā (ཕྲེང་བ་, mālā), thus there are three different traditions of explanation. After the drawing with lines and colors is completed, the Saṃbhava (སྡོམ་འབྱུང་) explains the disciple initiation, while Kṛṣṇacārin (ནག་པོ་སྤྱོད་པ་) and Ajita Candra (མི་ཐུབ་ཟླ་བ) explain the accomplishment of the vase. Śrīdhara (དཔལ་འཛིན་) also accomplishes the vase after the mandala is accomplished, and then teaches the disciple initiation. Although the Mālā (ཕྲེང་བ་) also proceeds like the Saṃbhava, it is not that the disciple initiation is not performed during the initiation, as will be explained later. Therefore, the earth goddess (ས་ལྷ་མོ་) and the deity initiation must be performed during the initiation itself. For the disciple initiation, whatever the order of explanation, the actual practice should be appropriate during the initiation itself. Accomplishing the vase beforehand in the actual practice is of great importance. In the Mālā (ཕྲེང་བ་), the explanation of the deity's abiding after the vase's abiding is done according to the order in which Dīpaṃkara (མར་མེ་མཛད་) explains the supplication to the deities of the initiation after the vase initiation, which is the initiation of supplication to the deities. It is not that the actual main part of the deity initiation is not performed before the vase initiation. As the Mālā (ཕྲེང་བ་) says: 'The ground of the mandala is to be smeared with fragrant scents and various flowers are to be scattered, and in the afternoon, preparations are made, and one sits facing east from the center of the ground or facing west from the east. Endowed with the yoga of the lord of the mandala, maṇḍalas are made with nectar, sandalwood, saffron, etc., as the abodes of the deities. Meditating on one's own wheel of vows, one then invites and places the wheel of wisdom abiding in the sky there, and performs offerings, praises, and tasting of nectar. Then, outside the visualized mandala, the vases abiding in the directions such as the east, or in other directions, especially the vases abiding in the direction of the powerful one facing north, are made to abide.' Here, it is said that after making the mandala of scents in the abodes of the deities, the deity initiation is performed as the basis, and then the vase initiation is performed after that.
ི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། ས་གཞི་དྲི་ཞིམ་སོགས་བྱུགས་ 3-2-143a ཤིང་། །མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་སིལ་མ་དགྲམ། །ཟླ་སོགས་འཁོར་ལོ་ཅན་གནས་སུ། །མཁས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྱ། །དེ་ལ་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲང་བ། །བྱས་ནས་མཚམས་ལ་སོགས་བཅིངས་ཏེ། །མཆོད་བསྟོད་བདུད་རྩི་མྱང་བྱས་ནས། །བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་ཆས་སུ་ཞུགས་ཏེ་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་རང་རང་གི་གདན་བསམས་ལ་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པའི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་བུམ་པ་ལྷག་གནས་བྱ་བ་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པར་ལྷ་ལ་གསོལ་གདབ་ཀྱི་འོག་ཏུ་འདི་ནི་ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ་ཞེས་བུམ་པ་ལྷག་གནས་ཀྱི་འོག་ཏུ་བཤད་ལ། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀས་དེར་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དངོས་གཞི་བཤད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཕྲེང་བ་ལས་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་འོག་ཏུ་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དངོས་གཞི་བྱེད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་བཤད་ཀྱང་གསོལ་གདབ་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཤད་ཀྱི། དེར་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་མིན་པས་ལྷ་དང་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཁ་སྦྱོར་དང་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །འདི་རྣམས་དངོས་གཞིའི་ཆོ་གའི་ཉེར་བསྡོགས་ཡིན་པས་སྟ་གོན་ཞེས་བྱ་ལ་ལྷག་པར་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ལྷག་པའི་དོན་རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བཤད་དོ། ། ༈ སྟ་གོན་སོ་སོའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་ལ་ལྔ། སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན། བུམ་པ་སྟ་གོན། ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ། སློབ་མ་སྟ་གོན་ནོ། ། ༈ སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན། དང་པོ་ནི། ཕུར་གདབ་ཟིན་པ་དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་སྟེ་རང་གི་མདུན་དུའམ་ཡང་ན་ཤཱནྟི་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ 3-2-143b གྱི་དབུས་སུ་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར། དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ལ་དེར་བཾ་ལས་བྱུང་བའི་སའི་ལྷ་མོ་སྒོམ་སྟེ་སྡོམ་འབྱུང་ལས་པཾ་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ལཾ་ལས་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ལག་པར་གནས་པའི་ཟླ་བ་ལ་ཧཱུཾ་གསུམ་བསམས་ཏེ་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་ས་ལ་ལན་གསུམ་བསྣུན་ཏེ་ལྭ་བ་པས་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་སོར་མོས་བསྣུན་ནོ། །བསྣུན་པའི་སྒྲ་དང་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་བས་སའི་ལྷ་མོ་ཡེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ས་ནས་འཐོན་པ་དང་འདྲེས་པ། དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཐུགས་ཅན་སེར་མོ་ན་བཟའ་དཀར་བ་མནབས་པ་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཅན་ཞལ་གཅིག་མ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་གཡོན་པས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བཟང་པོ་བསྣམས་ཤིང་། གཡས་པས་མི་འཇིགས་པ་མཛད་པ་བསམས་ཏེ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མ
【現代漢語翻譯】 因此，這樣做也符合四百五十頌根本釋，即燃燈佛（Mar me mdzad，梵文：Dīpaṃkara，漢語字面意思：燃燈者）所說：『以香塗地等，散佈各種鮮花，在月亮等輪狀物所在之處，智者應善作壇城。於此迎請輪，之後束縛方位等，進行供養讚頌，品嚐甘露，使瓶得以安住。』其註釋中也說，傍晚時分進入儀式，進行主尊瑜伽，觀想諸神各自的處所，迎請安住于虛空的輪，進行供養等，使瓶得以安住，如念珠一般。註釋中在祈請諸神之後說：『這是使神安住的儀式。』在瓶安住之後進行解說。根本釋和註釋二者都沒有在那裡解說神設定的正行。因此，雖然念珠中在瓶設定的後面解說了類似神設定的正行，但那是爲了瞭解祈請的對象而說的，並非在那裡進行神設定，因此神和瓶設定的次第與金剛空行、合修和燃燈佛等相同。這些是正行儀式的準備，因此稱為設定，也稱為安住，安住的意義在勝義安住中以『日生』（nyin mo 'byung gnas）來解釋。 個別設定的儀軌： 第二部分分為五：地母設定、壇城諸神設定、瓶設定、祈請諸神、弟子設定。 地母設定： 首先，在打樁結束后，坐在壇城中央，在自己面前或者如寂天（Śāntipa）所說在壇城中央製作香壇。在那裡觀想從వం（藏文，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：വം）字產生的地母，集密經中說是從వం（藏文，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：വം）字產生，金剛空行中說是從ലം（藏文，梵文天城體：लं，梵文羅馬擬音：laṃ，漢語字面意思：ലം）字產生。之後，觀想在手掌中的月亮上有三個吽（藏文，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思： हूं）字，用指尖敲擊地面三次，拉瓦巴（Lāva pa）是用帶金剛杵的手指敲擊。由於敲擊的聲音和吽（藏文，梵文天城體：हूं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思： हूं）字的光芒的催促，地母以智慧身的形象從地下出現並融合，心懷喜悅，身著黃色和白色衣服，佩戴各種飾品，一面二臂，左手拿著金色的吉祥寶瓶，右手施無畏印，觀想雙手的手印。
【English Translation】 Therefore, doing so is also in accordance with the Four Hundred and Fifty Verses Root Commentary, that is, what Mar me mdzad (Sanskrit: Dīpaṃkara, literally: Lamp-maker) said: 'Anoint the ground with fragrant substances, scatter various flowers, in the place where the moon and other wheels are, the wise should make the mandala well. Here, invite the wheel, then bind the directions, etc., perform offerings and praises, taste the nectar, and let the vase abide.' The commentary also says that in the evening, one enters the ritual, performs the yoga of the main deity, visualizes the respective abodes of the deities, invites the wheel abiding in the sky there, performs offerings, etc., and makes the vase abide, like a rosary. The commentary says after the prayer to the deities: 'This is the ritual for making the deities abide.' It explains after the vase abides. Neither the root commentary nor the commentary explain the actual practice of deity establishment there. Therefore, although the rosary explains something similar to the actual practice of deity establishment after the vase establishment, it is said to understand the object of prayer, not to perform deity establishment there. Therefore, the order of deity and vase establishment is the same as Vajra Dakini, Conjunction, and Mar me mdzad, etc. These are preparations for the actual ritual, therefore called establishment, also called abiding, the meaning of abiding is explained in ultimate abiding as 'Day-born' (nyin mo 'byung gnas). The individual establishment rituals: The second part is divided into five: Earth Goddess establishment, Mandala Deities establishment, Vase establishment, Prayer to the Deities, Disciple establishment. Earth Goddess establishment: First, after the stakes are driven, sit in the center of the mandala, in front of oneself, or as Śāntipa said, make a fragrant mandala in the center of the mandala. There, visualize the Earth Goddess arising from vaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, literal meaning: वं), the Guhyasamāja Tantra says it arises from vaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: वं, Sanskrit Romanization: vaṃ, literal meaning: वं), Vajra Dakini says it arises from laṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: लं, Sanskrit Romanization: laṃ, literal meaning: लं). Then, visualize three hūṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: हूं, Sanskrit Romanization: hūṃ, literal meaning: हूं) syllables on the moon in the palm of the hand, and tap the ground three times with the fingertips, Lāva pa taps with fingers holding a vajra. Due to the sound of tapping and the urging of the light rays of the hūṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: हूं, Sanskrit Romanization: hūṃ, literal meaning: हूं) syllable, the Earth Goddess appears from the ground in the form of a wisdom body and merges, with a joyful heart, wearing yellow and white clothes, adorned with various ornaments, one face and two arms, the left hand holding a golden auspicious vase, the right hand making the fearless mudra, visualize the hand gestures.
་ནི་སྡོམ་འབྱུང་དང་མཐུན་ནོ། །ཁ་སྦྱོར་ལས་ཡེ་ཤེས་པ་དང་བསྲེ་བ་བཤད་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ལུས་ཕྱེད་འཐོན་ཞིང་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་བུམ་པ་འཛིན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་མ་བསྟིམས་པར་མཆོད་བསྟོད་སོགས་བྱེད་པར་བཤད་པ་བཞིན་རྒྱ་གཞུང་མང་པོས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་ལ་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པའི་མཇུག་ཏུ། ཨོཾ་ཚུར་སྤྱོན་ཚུར་སྤྱོན་ས་ཡི་ནི། །ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་འཇིག་རྟེན་ཡུམ། །རིན་ཆེན་ཀུན་གྱིས་རབ་གང་མ། །བཟང་པོའི་རྒྱན་གྱིས་རྣམ་བརྒྱན་མ། །དོ་ཤལ་རྐང་གདུབ་སྒྲ་ལྡན་མ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་མཆོད་མ། །མཆོད་ཡོན་འདི་ནི་བཞེས་ནས་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ནི་ལེགས་སྒྲུབས་མཛོད། །ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་སྤྱན་འདྲེན་དང་ཉེ་བར་གནས་པར་གསོལ་བ་དང་བཅས་པའི་ལྷག་གནས་བྱའོ། །ལེགས་སྒྲུབས་མཛོད་ཅེས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་བརྗོད་དོ། ། 3-2-144a ཡང་ན། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་ལ། །ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། །སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་དཔུང་བཅོམ་པ། །དེ་ལྟར་བདག་གིས་བདུད་ཀྱི་སྟོབས། །བཅོམ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་ལྷག་གནས་བྱའོ། །འདི་དང་ས་བསླང་བའི་སྐབས་གཉིས་ཀྱི་སའི་ལྷ་མོ་ལ་སྐྱེད་མི་སྐྱེད་དང་མཆོད་གཏོར་སོགས་ལ་ཁྱད་མེད་པས་ཆོ་ག་མཐུན་པར་བྱའོ། །ཚུར་སྦྱིན་སོགས་ནི། ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པ་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ན་རྒྱ་སྐད་དུ་ཡོད་པ་དང་དོན་གཅིག་ལ། སྐྱོབ་པ་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྒྱུ་དྲ་དང་གཉིས་པ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་སོ། །དེ་ནས་སའི་ལྷ་མོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། །ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཅི་བགྱི་བ་བཀའ་སྩོལ་ཞེས་སའི་ལྷ་མོས་སྨྲ་བར་བསམས་ལ། དེའི་ལན་དུ་མཆོད་པ་སོགས་ཕུལ་ནས་སྐྱོབ་པ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཞེས་གནང་བ་བྱིན་པར་སེམས་པར་འཆད་པ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལག་པ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ནང་བསྡམས་བྱས་ནས་དེས་ས་དེ་མནན་ལ། ཨོཾ་བཛྲི་བྷཱ་བ་ཧཱུཾ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཧཱུཾ་ཡིག་འོད་ཟེར་འབར་བ་འཕྲོས་པས་དབང་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་རྡོ་རྗེར་བྱས་པར་བསམས་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །འདིས་ས་རང་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དེ་དག་གིས་སའི་ལྷ་མོ་རང་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བའོ། ། 3-2-144b སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་ཚུལ་དང་། ས་ར་ཧས་ལག་པས་ས
【現代漢語翻譯】 這與防護誓言的產生相一致。在《合和續》中，描述了與智慧尊（指本尊的智慧化身）的融合，而在《金剛空行母續》中，描述了身體一半顯現，雙手持有寶瓶，並未融入智慧尊，而是進行供養和讚頌等，許多印度論典也這樣描述。因此，在供養等之後，在供養的結尾，唸誦：『嗡，請降臨，請降臨，大地之女神，偉大的世間之母，充滿珍寶，以美妙的裝飾莊嚴，佩戴著發出聲音的項鍊和腳鐲，受到金剛薩埵的崇拜，請享用這供養，並從壇城中圓滿成就。吽吽吽吽吽 梭哈。』唸誦三遍，祈請降臨並安住附近，以此來安住。『圓滿成就』的含義暗示著安住附近。 或者，唸誦：『救護者，一切諸佛的行持方式和特點，以及地和波羅蜜多，女神您都擁有自在。救護者釋迦獅子如何戰勝魔軍，我亦如是戰勝魔力，然後繪製壇城。』唸誦三遍，以此來安住。在念誦此偈和挖掘土地時，對於土地女神是否給予加持，以及供養朵瑪等，沒有區別，因此儀軌應保持一致。『請賜予』等，與《合和續》第七品和《金剛空行母續》第四十六品中梵文的內容相同，意義也相同。『救護者』這兩句偈頌，第一句出自《幻網續》，第二句出自《現觀莊嚴論》。然後，觀想土地女神說：『就這樣做吧』，然後融入其中。黑行者等認為，觀想土地女神說：『我該做什麼，請指示』，然後供養等，並唸誦『救護者』來祈請，作為迴應，她給予『就這樣做』的許可。 然後，雙手結金剛內縛印，用此手印按壓地面，唸誦『嗡 班則日 巴瓦 吽』（藏文：ཨོཾ་བཛྲི་བྷཱ་བ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：ओṃ वज्रि भावा हुṃ，梵文羅馬擬音：oṃ vajri bhāva hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，生，吽）三遍，觀想從金剛縛印中生出的吽字（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）發出光芒，直至觸及強大的金色地基，將其變成金剛。然後唸誦『嗡 班則日 哲達 諦叉』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ།，梵文天城體：ओṃ वज्र दृढ तिष्ठ，梵文羅馬擬音：oṃ vajra dṛḍha tiṣṭha，漢語字面意思：嗡，金剛，堅固，安住）三遍，並加持。經鬘中說，通過這些，土地將變為自己的控制之下，這意味著通過之前描述的儀軌，土地女神將變為自己的控制之下。 關於救護者們如何自在地行持，以及薩拉哈用手……
【English Translation】 This is consistent with the arising of the protective vows. In the 'Union Tantra,' the blending with the Wisdom Being (referring to the wisdom manifestation of the deity) is described, while in the 'Vajra Dakini Tantra,' it is described that half of the body appears, holding a vase with both hands, without blending with the Wisdom Being, but performing offerings and praises, etc. Many Indian treatises also describe it this way. Therefore, after offerings, etc., at the end of the offering, recite: 'Om, come here, come here, goddess of the earth, great mother of the world, filled with jewels, adorned with beautiful ornaments, wearing necklaces and anklets that make sound, worshiped by Vajrasattva, please accept this offering and perfectly accomplish from the mandala. Hī hī hī hī hī svāhā.' Recite three times, requesting to come and abide nearby, and thus remain. Or, recite: 'Protector, the ways and characteristics of all Buddhas' actions, and the earth and the perfections, goddess, you have power over them. How did the protector Shakya Simha defeat the armies of Mara, so too may I defeat the power of Mara, and then draw the mandala.' Recite three times, and thus remain. When reciting this verse and when digging the earth, there is no difference in whether the earth goddess gives blessings, and in offerings of tormas, etc., so the ritual should be consistent. 'Please grant,' etc., is the same as the Sanskrit content in the seventh chapter of the 'Union Tantra' and the forty-sixth chapter of the 'Vajra Dakini Tantra,' and the meaning is also the same. The two verses 'Protector,' the first comes from the 'Net of Illusion Tantra,' and the second comes from the 'Ornament of Clear Realization.' Then, visualize the earth goddess saying, 'Do it like that,' and then dissolving into it. The Black Practitioner, etc., thinks that the earth goddess says, 'What should I do, please instruct,' and then offerings, etc., are made, and 'Protector' is recited to request, and in response, she gives permission to 'Do it like that.' Then, with both hands forming the Vajra Inner Binding Mudra, press the ground with this mudra, and recite 'Om Vajri Bhava Hum' (藏文：ཨོཾ་བཛྲི་བྷཱ་བ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：ओṃ वज्रि भावा हुṃ，梵文羅馬擬音：oṃ vajri bhāva hūṃ，漢語字面意思：Om, Vajra, Become, Hum) three times, visualizing the Hum syllable (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hum) arising from the Vajra Binding Mudra emitting light, until it touches the powerful golden foundation, turning it into Vajra. Then recite 'Om Vajra Dridha Tistha' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ།，梵文天城體：ओṃ वज्र दृढ तिष्ठ，梵文羅馬擬音：oṃ vajra dṛḍha tiṣṭha，漢語字面意思：Om, Vajra, Firm, Abide) three times, and bless it. It is said in the Garland that through these, the earth will become under one's control, which means that through the rituals described earlier, the earth goddess will become under one's control. Regarding how the protectors freely act, and how Saraha with his hand...
་ལ་བསྣུན་ནས་སའི་ལྷ་མོ་སྐུལ་བ་སྔོན་བྱུང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་ལེའུ་ཉེར་གཅིག་པ་ལས། སྟོན་པས་བདུད་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གཅིག་གིས་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ངས་ནི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ན། བདུད་ཀྱིས་ངས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་ཁྱོད་དཔང་པོར་ཡོད་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་དཔང་པོ་མེད་དོ་བྱས་པས། དེའི་ཚེ་ཕྱག་གཡས་པས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱུགས་ཏེ་ས་ལ་བརྡབས་ནས། ས་འདི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་སྙོམས་ཤིང་ཉེ་མགོན་མེད། །འདི་ནི་བདག་གི་དཔང་སྟེ་བདག་རྫུན་མེད། །འདི་ལ་ཁྱོད་ནི་བདག་གི་དཔང་བྱོས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པས། རེག་མ་ཐག་ཏུ་ས་གཡོས་ནས་སྒྲ་རིང་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སའི་ལྷ་མོ་བརྟན་མ་འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ས་ཐམས་ཅད་གཡོས་པར་བྱས་ནས་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ས་བརྟོལ་ཏེ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ལུས་ཕྱེད་བྱུང་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞིང་བཏུད་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་ལ་མངོན་སུམ་མོ། །འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཔང་དང་ཚད་མ་དམ་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཐོས་པ་ན་བདུད་དཔུང་དང་བཅས་པ་བྲོས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་དུས་སུ་དཔང་པོ་མཛད་པ་བཞིན་ད་ལྟར་ཡང་བདག་གིས་བཟླས་སྒོམ་རྫོགས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་དབང་བ་ལ་དཔང་པོ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ་གསུང་ངོ་། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པར། སྟོན་པས་ 3-2-145a བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་བདུད་བཅོམ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ས་ཁྱོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཛད་པ་ལ་ཁྱོད་དཔང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ། བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅད་གྱི་དོན་དུ་ས་ཁྱོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་དེ་དཔང་པོ་མཛོད་ལ་བགེགས་མེད་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ས་བསླང་བ་དང་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་གཉིས་ཀར་སྐྱོབ་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་གཅིག་གིས་བྱེད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི་སྔ་མར་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་ས་ལ་གནང་བ་ཞུ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་པའི་གནང་བ་ཞུ་བའོ། །འདིར་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། སྔར་གྱི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཆོག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གཞན་མ་བཤད་དེ་གཞན་རྣམས་ལའང་བདག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཆོག་གོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལྷ་གནས་ངེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐིག་གདབ་པ་དང་། དེས་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་ཇི་ལྟར་བྱའོ། ། ༈ ལྷ་གནས་ངེ
【現代漢語翻譯】 關於拍打地面以喚醒地神，並說這是過去諸佛的行徑，在《廣大遊戲經》第二十一品中記載：『導師對魔說：『你僅僅通過一次無常的供養就獲得了欲界自在，而我通過無數百千萬億次的供養，進行了無常的供養。』魔說：『我這樣做有你作證，你這樣做卻沒有證人。』當時，導師用右手撫摸全身，然後拍打地面說：『此地是眾生之所依，無論有情無情，平等對待，無有親疏。此乃我的證人，我無虛言。你來為我作證吧！』說完，剛一觸地，大地便震動，發出長長的聲音。當時，地神堅牢地神（藏文：ས་ཡི་ལྷ་མོ་བརྟན་མ་，含義：地神）與百千萬億眷屬一起，使整個大地震動，在不長的時間裡，破土而出，以各種裝飾莊嚴，半身顯現，合掌恭敬，說：『偉大的聖人啊，確實如此！這對我來說是顯而易見的。然而，世尊您是天人世間的證人和可靠的量，善哉！』聽到這些話，魔及其軍隊便逃跑了。』正如過去作證一樣，現在我也圓滿了唸誦和禪修，請您為我能勝任壇城的儀式作證。』至尊策墨（藏文：རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ་，含義：至尊頂）如是說。《現觀莊嚴論》的註釋中說：『導師行持菩薩行，在菩提樹下戰勝魔軍而成佛，都是在你的土地上進行的，你就是證人。同樣，我也將爲了眾生的利益，在你的土地上繪製壇城，從而成佛。』意思是說，請您作證，並消除障礙。無論是喚醒土地還是準備階段，都用『救護』等相同的詞語，但區別在於，前者是請求允許在土地上建造壇城，而後者是請求允許為壇城的儀式作證。這裡，關於自身本尊的瑜伽，考慮到之前的吽字瑜伽（藏文：ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་）已經足夠，所以沒有另作說明，其他本尊也可以用主尊的瑜伽來代替。 壇城本尊的準備 第二部分分為兩部分：爲了確定本尊的位置而進行繪線，以及如何準備本尊。 確定本尊的位置
【English Translation】 Regarding striking the ground to awaken the earth goddess and saying that this was the practice of past Buddhas, it is recorded in the twenty-first chapter of the Extensive Play Sutra: 'The Teacher said to Mara: 'You have only gained dominion over desire through a single impermanent offering, whereas I have made countless billions of offerings, performing impermanent offerings.' Mara said: 'You are my witness that I have done this, but there is no witness that you have done this.' At that time, the Teacher stroked his entire body with his right hand and then struck the ground, saying: 'This earth is the abode of all beings, treating sentient and insentient beings equally, without partiality. This is my witness, I have no falsehood. You be my witness!' As soon as he touched the ground, the earth shook and a long sound arose. At that time, the earth goddess, Firm Earth (藏文：ས་ཡི་ལྷ་མོ་བརྟན་མ་，meaning: Earth Goddess), together with hundreds of millions of attendants, caused the entire earth to shake, and in a short time, she broke through the earth, adorned with various ornaments, appearing halfway, with palms joined in reverence, saying: 'Great being, it is indeed so! This is manifest to me. However, the Bhagavan himself is the witness and supreme authority of the world with gods, well done!' It is said that upon hearing these words, Mara and his army fled. Just as you were a witness in the past, now that I have completed the recitation and meditation, please be a witness that I am capable of the mandala ritual.' Jetsun Tsemö (藏文：རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ་，meaning: Supreme Pinnacle) said this. In the commentary on the Manifestation of Perfect Enlightenment Sutra: 'The Teacher practiced the conduct of a Bodhisattva, conquered the Maras under the Bodhi tree, and attained Buddhahood on your land, and you were the witness. Likewise, I will also draw a mandala on your land for the benefit of all beings and attain Buddhahood.' The meaning is, please be a witness and eliminate obstacles. Whether it is awakening the earth or the preparatory stage, the same words such as 'protection' are used, but the difference is that the former is requesting permission to build the mandala on the land, while the latter is requesting permission to be a witness to the mandala ritual. Here, regarding the yoga of one's own deity, considering that the previous Hum-syllable yoga (藏文：ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་) is sufficient, no further explanation is given, and other deities can also be replaced by the yoga of the main deity. Preparation of the Mandala Deities The second part is divided into two parts: drawing lines to determine the position of the deities, and how to prepare the deities. Determining the Position of the Deities
ས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐིག་གདབ་པ། དང་པོ་ལ་བཞི། ཇི་ཙམ་དུ་ཐིག་གདབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད། དེ་ཙམ་དུ་ཐིག་འདེབས་པའི་གོ་རིམས་དང་དུས་སྐབས། ལས་ཀྱི་ཐིག་ཇི་ལྟར་གདབ་པའི་རིམ་པ། བཏབ་པའི་ཐིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ ཇི་ཙམ་དུ་ཐིག་གདབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད། དང་པོ་ནི། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་འདེབས་པས་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གདབ་པར་བྱ་སྙམ་ན། འདི་ལ་ལྷའི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་དང་། སྦྱིན་བདག་གི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གུར་གྱི་གཉིས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཁྲུ་གསུམ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བཞི་པ། །ཁྲུ་ལྔ་པ་ནི་སྣང་བྱེད་ལའོ། །གར་དབང་ཕྱུག་གི་ཁྲུ་དྲུག་པ། །རྟ་ཡི་རྒྱལ་པོའི་ཁྲུ་བདུན་པའོ། །ཞེས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྣམ་སྣང་དང་རིན་འབྱུང་དང་འོད་དཔག་མེད་ 3-2-145b དང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཁྲུ་གསུམ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གསུངས་ལ། གསང་འདུས་ལས་ཐུགས་སྐུ་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་དྲུག་དང་ཉི་ཤུར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ནི་རྩ་ཐིག་གི་ངོས་བཞི་ཁའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་འདྲའོ། །སྦྱིན་བདག་འཁོར་སྒྱུར་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དཔག་ཚད་ཙམ་ཡང་གསུངས་ལ་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་ལག་མཐིལ་དུ་བྲིས་པས་ཆོག་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཕྲེང་བར་དྲངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་བརྗོད་ཀྱི། འདི་ཙམ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཛམ་བུ་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་གམ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །ཀུན་ནས་དཔག་ཚད་མཐའ་རུ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། །མཁས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཡི། །སེམས་རྣམས་ཡང་དག་བལྟས་ནས་ནི། །འདོད་པས་ཚད་ནི་བྱས་ན་ཡང་། །ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་འདོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན། །ལག་པའི་མཐིལ་དུ་བྲིས་བྱས་ནས། །བསྟན་བཅོས་ལས་གསུངས་དོན་བྱེད་དེ། །ས་སྟེང་སོགས་སུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། སེམས་ཅན་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཚད་ལ་སོགས་པ་ངེས་མཛད་ཀྱི། །ཐབས་ཤེས་ལས་བྱུང་དངོས་གྲུབ་ལ། །ཚད་སོགས་ངེས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ནི་ཁྲུ་གཅིག་ནས་བརྩམས་ཏེ། །ཇི་སྲིད་ཁྲུ་སྟོང་བར་དུ་བྱ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་དེ་ཐིག་གདབ། །ཅེས་གྲངས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་དགའ་བའི་ངོར་ཁྲུ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་མཛད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་ངེས་པར་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་སློབ་མའི་ནུས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཁྲུ་གང་ནས་ཁྲུ་སྟོང་གི་བར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ 3-2-146a ལྟར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། ཁྲུ་ཕྱེད་སོགས་ནས་ཡང་དག་བརྩམ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། ། ༈ དེ་ཙམ་དུ་ཐིག་འདེབས་པའི་གོ་རིམས་དང་དུས་སྐབས། གཉིས་པ
【現代漢語翻譯】 關於為土地繪製壇城線 分為四個部分：壇城繪製線條的尺寸；繪製線條的順序和時間；繪製壇城線的步驟；以及解釋所繪製線條的含義。 確定壇城繪製線條的尺寸 首先，如果有人想知道壇城繪製線條的尺寸應該是多少，這有兩種方法：從本尊的角度和從施主的角度。第一種方法，如《帳篷續》第二品所說：『金剛持（Vajradhara）三肘；佛壇城（Buddha-mandala）四肘；五肘用於顯現（Abhisambodhi）；六肘是舞自在（Garavangphyuk）；七肘是馬王（Hayagriva）。』這意味著不動佛（Akshobhya）、毗盧遮那佛（Vairochana）、寶生佛（Ratnasambhava）、阿彌陀佛（Amitabha）和不空成就佛（Amoghasiddhi）的壇城尺寸從三肘到七肘不等。如《密集金剛續》所說，身、語、意壇城分別有十二肘、十六肘和二十肘。這些尺寸是基於根本線的四邊。因此，之前的說法也可能是這樣。 如果施主是轉輪王（Chakravartin），據說壇城可以大到一瑜繕那（Yojana）。根據所化眾生的需要，有時在手掌上繪製就足夠了。《寶鬘經》中也引用了這一點。壇城的尺寸是衆所周知的，但不僅僅是這些。正如薄伽梵（Bhagavan）所說：『贍部洲（Jambudvipa）的統治者，或轉輪王，應該繪製一個周長為一瑜繕那的壇城。智者應觀察所化眾生的心，即使根據需要確定尺寸，也沒有任何過錯。通過根據自己的意願在手掌上繪製所有壇城，並按照經文中的指示行事，為什麼還要在地面上或其他地方提及呢？』 因此，燃燈佛（Dipamkara）說：『根據眾生的想法，確定尺寸等。對於通過方便和智慧獲得的成就，為什麼還要確定尺寸等呢？』從一肘開始，直到一千肘。因此，繪製壇城的線條。』這意味著，爲了滿足那些喜歡數字確定性的人，肘等單位被確定，但對於事物本身並沒有確定。龍樹（Nagarjuna）也說，應該根據弟子的能力，從一肘到一千肘。如《集經》所說：『從半肘等開始。』 繪製線條的順序和時間 第二
【English Translation】 Concerning Drawing Mandala Lines for the Ground This has four parts: the size of the mandala for drawing lines; the order and timing for drawing the lines; the procedure for drawing the lines for the activity; and explaining the meaning of the lines that have been drawn. Determining the Size of the Mandala for Drawing Lines First, if one wonders how large the mandala should be when drawing lines for a mandala, there are two approaches: from the perspective of the deity and from the perspective of the patron. The first, as stated in the second chapter of the Tent Tantra: 『Vajradhara (རྡོ་རྗེ་ཅན) three cubits; Buddha-mandala (སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར) four cubits; five cubits for Manifestation (སྣང་བྱེད); six cubits for Garavangphyuk (གར་དབང་ཕྱུག); seven cubits for the Horse King (རྟ་ཡི་རྒྱལ་པོ).』 This means that the mandalas of Akshobhya (མི་བསྐྱོད་པ་), Vairochana (རྣམ་སྣང་), Ratnasambhava (རིན་འབྱུང་), Amitabha (འོད་དཔག་མེད་), and Amoghasiddhi (དོན་གྲུབ་) range from three to seven cubits. As stated in the Guhyasamaja Tantra, the body, speech, and mind mandalas are twelve, sixteen, and twenty cubits respectively. These sizes are based on the four sides of the root line. Therefore, the previous statement may also be like that. If the patron is a Chakravartin (འཁོར་སྒྱུར་), it is said that the mandala can be as large as a yojana (དཔག་ཚད་). Depending on the needs of the disciples, sometimes drawing on the palm of the hand is sufficient. This is also quoted in the Garland of Jewels. The size of the mandala is well known, but it is not limited to these. As the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་) said: 『The ruler of Jambudvipa (འཛམ་བུ་གླིང་), or the Chakravartin king, should draw a mandala with a circumference of one yojana. The wise should observe the minds of the disciples, and even if the size is determined according to desire, there is no fault. By drawing all the mandalas on the palm of the hand according to one's own desire, and acting according to the instructions in the scriptures, why mention it on the ground or elsewhere?』 Therefore, Dipamkara (མར་མེ་མཛད་) said: 『Depending on the thoughts of sentient beings, determine the size, etc. For the accomplishment arising from skillful means and wisdom, why determine the size, etc.? Starting from one cubit, up to a thousand cubits. Therefore, draw the lines of that mandala.』 This means that, for the sake of those who delight in numerical certainty, units such as cubits are determined, but for the thing itself, it is not fixed. Nagarjuna (ཀླུ་བྱང་) also said that it should be done from one cubit to a thousand cubits, according to the ability of the disciple. As stated in the Compendium of Origins: 『Starting from half a cubit, etc.』 The Order and Timing for Drawing the Lines Second
་ནི། ལས་ཐིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པ་ལ་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་ན། ཐིག་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམས་ནི། ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མཁས་གྲུབ་དུ་མའི་གཞུང་ལས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཀླུ་བྱང་གིས་ནི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་ལ། ས་ར་ཧས་ཀྱང་། དང་པོར་དཀར་རྩི་ཐིག་སོགས་པས། །རིམ་བཞིན་ཐིག་གདབ་ངེས་པར་བྱ། །དེ་སྟེང་ཡེ་ཤེས་ཐིག་བཏབ་པས། །ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བརྐྱང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་པོར་དཀར་རྩིས་བྱུགས་པའི་ཐིག་བཏབ་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཐིག་བྱ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་བཤད་དོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཀྱང་། ཐིག་སྐུད་བཏབ་པའི་རིམ་པ་བཞིན། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་སྐུད་རབ་ཏུ་བརྐྱང་། །ཞེས་དང་། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཐིག་བཏབ་པས། །དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པའི་ཐིག་ལ་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་སྐུད་རབ་ཏུ་གདབ། །ཅེས་ལས་ཐིག་ཇི་ལྟར་བཏབ་པའི་རིམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཐིག་བརྐྱང་བར་གསུངས་ཤིང་། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུད་པའི་རི་མོའི་མཚན་མ་སྔར་བྱས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པ་བྲེ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། དེ་ནས་ཁ་དོག་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སའི་ཐིག་གདབ་ལ་ཐིག་དེའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཐིག་གདབ་ལ་སྔ་མའི་ཐིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཡེ་ཐིག་ནི་ལས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་བྱེད་དུ་གསུངས་ཏེ། མཁས་པ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་། ལས་ཀྱི་ཐིག་གི་རིམ་བཞིན་དུ། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བརྐྱང་བར་ 3-2-146b བྱ། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཐིག་རྣམས་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བསྟིམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལས་ཐིག་ལ་བསྟིམས་ནས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡིན་པས་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་ངེས་པར་གདབ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་ཡེ་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ལས་ཐིག་རྗེས་སུ་འདེབས་པ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་གདབ་བྱས་ནས། །ལས་འདི་ཡང་དག་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། སྡོམ་འབྱུང་ལས། བློ་ལྡན་ནམ་མཁར་ཐིག་གདབ་བྱ། །དེ་བཞིན་འོག་ཏུ་ཐིག་རབ་གདབ། །ཅེས་པས་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཐིག་སྐུད་གཤེགས་གསོལ་ནས། །དེ་ནས་ལས་འདི་བརྩམ་པར་བྱ། །འདོད་དང་ཐར་པ་རབ་སྟེར་བའི། །ཚོན་རྩི་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡེ་ཐིག་ཐེབས་པའི་འོག་ཏུ་ཚོན་རྩི་བསྐྱེད་ནས་བྲི་བ་ལས་བརྩམ་པའི་དོན་དུ་སྣང་གི་ལས་ཐིག་འདེབས་པའི་དོན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་
【現代漢語翻譯】 問：在繪製業線（藏文：ལས་ཐིག་，karma line）和智慧線（藏文：ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་，wisdom line）時，是否有固定的先後順序？ 答：繪製這兩條線的順序是，必須先繪製業線，然後再繪製智慧線。因為許多智者和成就者的著作中都這樣記載。正如克魯揚（Klu-byang）對此順序有非常清晰的闡述。薩ra哈（Saraha）也說：『首先用白色顏料等，依次認真地繪製線條。之後再在其上繪製智慧線，使其完全伸展。』正如先用白色塗料繪製線條，然後在上面繪製智慧線一樣，黑行者（Nagpopa）也這樣說過。彌勒月（Maitreyachandra）也說：『按照繪製線繩的順序，充分地伸展智慧線繩。』並且，『按照所說的繪製線條，對於壇城的幻化線，也要充分地繪製智慧線繩。』正如繪製業線的順序一樣，也要伸展智慧線。巴瓦巴扎（Bhāvabhadra）也說：『在事先做好所有業的線繩圖案的基礎上，繪製智慧的線繩。』無著賢（Asanga）也說：『然後用一種顏色的線繩，加持所有業，繪製地線，並在該線上繪製五種智慧的線，並加持之前的線。』智慧線是用來加持業線的。智者仁欽多吉（Rinchen Dorje）也說：『按照業線的順序，伸展智慧線。』並且，『對於壇城的線條，要融入智慧線。』 因此，繪製智慧線，就是將智慧的線融入業線，並進行加持，所以必須先繪製業線。因此，那些先繪製智慧線，后繪製業線的人，《金剛空行母續》（Vajraḍākinī Tantra）中說：『繪製智慧線之後，才開始進行這項事業。』《律生論》（Vinayodbhava）中說：『有智慧者在虛空中繪製線條，同樣在下面繪製線條。』他們認為這樣才是正確的，但這是不合理的。《金剛空行母續》中說：『祈請智慧線繩降臨之後，才開始進行這項事業。』『給予慾望和解脫的顏料要生起。』 這表明，在智慧線繪製之後，才開始生起顏料進行繪畫，而不是繪製業線。而且，《金剛空行母續》的註釋中，巴瓦巴扎（Bhāvabhadra）也說，在先繪製業線之後，再繪製智慧線。
【English Translation】 Q: When drawing the karma line (Tibetan: ལས་ཐིག་, las thig) and the wisdom line (Tibetan: ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་, ye shes kyi thig), is there a fixed order? A: The order of drawing these two lines is that the karma line must be drawn first, and then the wisdom line. This is because many scholars and accomplished masters have recorded it in their writings. As Klu-byang has a very clear explanation of this order. Saraha also said: 'First, with white paint, etc., carefully draw the lines in order. Then draw the wisdom line on top of it, so that it is fully extended.' Just as the lines are drawn with white paint first, and then the wisdom line is drawn on top of it, Nagpopa also said this. Maitreyachandra also said: 'According to the order of drawing the thread, fully extend the wisdom thread.' And, 'According to the lines drawn as said, for the emanation lines of the mandala, also fully draw the wisdom thread.' Just as the order of drawing the karma line is, so also extend the wisdom line. Bhāvabhadra also said: 'On the basis of first making the pattern of the thread of all karmas, draw the thread of wisdom.' Asanga also said: 'Then, with a thread of one color, bless all karmas, draw the earth line, and draw the five wisdom lines on that line, and bless the previous line.' The wisdom line is used to bless the karma line. The wise Rinchen Dorje also said: 'According to the order of the karma line, extend the wisdom line.' And, 'For the lines of the mandala, integrate the wisdom line.' Therefore, drawing the wisdom line is to integrate the wisdom line into the karma line and bless it, so the karma line must be drawn first. Therefore, those who draw the wisdom line first and then draw the karma line, the Vajraḍākinī Tantra says: 'After drawing the wisdom line, then begin this activity.' The Vinayodbhava says: 'The wise draw lines in the sky, and similarly draw lines below.' They think this is correct, but it is not reasonable. The Vajraḍākinī Tantra says: 'After inviting the wisdom thread to descend, then begin this activity.' 'The paints that give desire and liberation should arise.' This shows that after the wisdom line is drawn, the paints are generated for painting, rather than drawing the karma line. Moreover, in the commentary on the Vajraḍākinī Tantra, Bhāvabhadra also said that after drawing the karma line first, the wisdom line is drawn.
། སྡོམ་འབྱུང་གི་ལུང་གིས་ནི། ཡེ་ཐིག་ནམ་མཁའ་ལ་འདེབས་པ་བཞིན་ས་ལའང་གདབ་པར་གསུངས་པས། དེ་ཡེ་ཐིག་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཐིག་ས་ལ་འདེབས་པའི་ཁུངས་ཡིན་གྱི། ཡེ་ཐིག་ཐེབས་པའི་རྗེས་སུ་ལས་ཐིག་འདེབས་པའི་ཁུངས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་། སློབ་བཅས་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་འགྲོས་དལ་བ། །བྱས་པས་མཁར་གནས་ཐིག་ནི་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་བཞིན་ས་ལ་གནས་པ་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་། ལྷོ་རུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་། །ནམ་མཁར་དེ་བཞིན་ཐིག་ 3-2-147a གདབ་བོ། །ཞེས་དང་། ས་ལ་ཚངས་པའི་ཐིག་གཉིས་གདབ། །ཅེས་ནམ་མཁར་བཏབ་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ལ་འདེབས་པར་གསུངས་ཤིང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་། དེའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའི་ཐིག་བཞིན་དུ་ས་ལ་ཚངས་པའི་ཐིག་གཉིས་ལག་པ་གཉིས་མཉམ་དུ་ཕབ་ནས་གདབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་གསུམ་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ཡེ་ཐིག་རྗེས་སུ་འདེབས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་རང་ཉིད་བཞེད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཁྱད་པར་དུ་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་འདེབས་མི་འདེབས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཐིག་སྐུད་སོ་སོར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་སྤྱད་ཟིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་མི་རུང་བར་གསུངས། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་གསང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་ལོངས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐིག་སྐུད་སྔ་མས་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་ནི། ཡེ་ཐིག་གི་སྐུད་པས་ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་མིན་གྱི། ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ས་ལ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཤར་དུ་སྲད་བུ་བྲེ་བ་ནི། །ལྟེ་བའི་ཐད་ཀར་བཟུང་ནས་ནི། །བར་སྣང་ལ་ནི་བཟུང་བར་བྱ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སོང་ནས་སུ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་སྲད་བུ་གཉིས་པ་ནི། །རང་གིས་བླངས་ནས་ཞེས་ཤར་ནུབ་དང་ལྷོ་བྱང་གི་ནམ་མཁའི་ཐིག་གཉིས་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ས་ལ་འདེབས་པ་ན་སྲད་བུ་གཞན་ཞིག་བླང་བར་གསུངས་པ་ལ་སྔ་མས་ས་ལ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བའི་དགོངས་པ་འཆད་པ་ན། བསྡུས་འགྲེལ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་སྤྱད་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམན་པ་དང་ 3-2-147b འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཚིག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དེ་ནས་སྲད་བུ་ཕྱི་མ་དེ་རང་གིས་བླངས་ཞེས་པ་ནི། སྲད་བུ་སྔ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མའི་དམན་མས་བྲིར་མི་རུང་བས་ན་ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་སྐུད་པ་གཞན་ཞིག་བླངས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མ་བྲི་བའི་དོན་ཏེ། ཞེས་བཤད་དོ། །རྒྱུད་ལས་ཐིག་སྐུད་གཉིས་བཤད་པའི་དང་པོས་ནི། བར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདེབས་
【現代漢語翻譯】 根據《總集經》的記載，就像在虛空中設立標桿一樣，也應該在地上設立標桿。這說明在虛空中設立標桿之後，才是在地上設立標桿的依據，而不是在設立標桿之後再設立界線的依據。如果不是這樣，那麼克魯江（Klu-byang，人名）也說過：『以具誓金剛的步伐緩慢行走，就像城堡中的標桿一樣，也應該在地上設立。』納波秋巴（Nagpo spyodpa，人名）也說過：『面向南方顯現，也應該在虛空中設立標桿。』以及『在地上設立梵天的兩個標桿。』這些都說明在虛空中設立標桿之後，立即就在地上設立。比布提（Bi-bhu-ti，人名）也說過：『那時，就像虛空中的標桿一樣，應該將梵天的兩個標桿雙手合十地放在地上。』這三者都與您自己認為的先設立界線，後設立標桿的觀點相矛盾。 特別地，對於先設立界線還是不設立界線的兩種觀點，爲了證明要分別使用標桿線，在《現觀莊嚴論》的解釋中說：『因為已經用於其他壇城，所以不能用智慧的標桿線來做業的標桿線。』但我不認為這種說法是合理的。因為桑結桑瓦（Sangs-rgyas gsang-ba，人名）用已經用於其他壇城的原因來證明不能使用之前的標桿線，這並不是證明不能用智慧的標桿線來做業的標桿線，而是證明不能用在虛空中設立的標桿線來在地上設立。這也是《現觀莊嚴論》中說：『東方用線測量，在中心的正上方，在空中保持。然後向南方走去，向北方測量。然後拿起第二根線。』在設立東西和南北的兩個虛空標桿之後，在地上設立時，需要拿起另一根線，這說明之前的線不能在地上使用。在《總集經》的解釋中說：『因為已經用於其他壇城，所以就像低劣的東西一樣。』詞語解釋中也說：『然後自己拿起後面的線，』意思是說，因為之前的線不能用來畫之前壇城的劣等部分，所以拿起五彩線來畫後面的壇城。 經文中說到的兩根標桿線，第一根是在虛空中設立自性壇城。
【English Translation】 According to the 'Compendium of Vows' (Sdom 'byung), it is said that just as a pole is erected in the sky, so too should it be erected on the ground. This indicates that erecting a pole on the ground is based on erecting a pole in the sky, not that establishing boundaries is based on erecting a pole. If it were not so, then Klu-byang (person's name) would not have said: 'Walking slowly with the steps of a Vajra holder with vows, just like the pole in a castle, so too should it be erected on the ground.' Nagpo spyodpa (person's name) also said: 'Manifestly facing south, so too should a pole be erected in the sky.' And 'Erect two poles of Brahma on the ground.' These all indicate that immediately after erecting a pole in the sky, it should be erected on the ground. Bibhuti (person's name) also said: 'At that time, just like the pole in the sky, the two poles of Brahma should be placed on the ground with hands together.' These three contradict your own view that boundaries should be established first, and then a pole should be erected. In particular, regarding the two views of whether to establish boundaries first or not, to prove that separate pole lines should be used, the commentary on the 'Manifest Enlightenment of Vairocana' states: 'Because it has already been used for other mandalas, the line of wisdom cannot be used for the line of action.' But I do not think this statement is reasonable. Because Sangye Sangwa (person's name) uses the reason that it has already been used for other mandalas to prove that the previous pole line cannot be used, this is not proving that the line of wisdom cannot be used for the line of action, but rather proving that the pole line erected in the sky cannot be used to erect on the ground. This is also what the 'Manifest Enlightenment of Vairocana' says: 'In the east, measure with a thread, directly above the center, hold it in the space. Then go to the south, measure to the north. Then take the second thread.' After erecting the two sky poles of east-west and south-north, when erecting on the ground, another thread needs to be taken, which indicates that the previous one cannot be used on the ground. In the explanation of the 'Compendium,' it says: 'Because it has already been used for other mandalas, it is like something inferior.' The word explanation also says: 'Then take the later thread yourself,' meaning that because the previous thread cannot be used to draw the inferior parts of the previous mandala, another five-colored thread is taken to draw the later mandala. The first of the two pole lines mentioned in the scripture is to erect the self-nature mandala in space.
ལ། གཉིས་པས་ནི་ས་ལ་དེའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདེབས་ཤིང་དེ་གཉིས་ཀའང་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པའོ། །ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ནི།ཁ་དོག་དཀར་པོ་གཅིག་པུ་སྟེ་དེ་ཤེས་སླ་བ་ལ་དགོངས་ནས་རྒྱུད་དུ་མ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། བསྡུས་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་ནི། ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་སྲད་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ས་ལ་དེའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་སྟེ། སྲད་བུ་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་དེ། དཀར་པོ་སེར་པོ་དམར་པོ་དང་། །ནག་པོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ལྔ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བཤད། །བར་སྣང་ལ་ནི་བཟུང་ནས་སུ། །དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟག་པར་བྱ། །སྲད་བུ་དག་ནི་གཉིས་པ་ཡིས། །ས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གཤེར་ཐིག་གི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་ཀྱང་ཁ་དོག་འཆོལ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དཀར་པོ་ཁོ་ནར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཚིག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སྲད་བུ་བྲེས་ཏེ་ས་བཅད་ནས་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་གཤེར་ཐིག་ལ་བསྒྲེས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པས། ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་ཐིག་སྐུད་གཉིས་དང་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་ཐིག་སྐུད་གཅིག་སྟེ་གསུམ་བཞེད་དོ། །དེས་ 3-2-148a ན་དེ་དག་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་ནས་ཐིག་སྐུད་སོ་སོ་བར་སྒྲུབ་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་ཡེ་ཐིག་གིས་ས་ལ་འདེབས་པ་མི་རུང་བར་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྡོམ་འབྱུང་དང་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཚད་ལྡན་དུ་མས་ནམ་མཁའ་དང་ས་ལ་འདེབས་པའི་ཡེ་ཐིག་གཉིས་ཀ་ཐིག་སྐུད་གཅིག་གིས་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་མི་འདེབས་པར་ངེས་ཀྱང་ཡེ་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ས་དང་ནམ་མཁའ་གཉིས་ཀ་ལ་འདེབས་པ་ཡིན་པས། ས་ལ་ཐིག་གང་འདེབས་ཐམས་ཅད་ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་བྱེད་པར་མ་འཛིན་ཅིག །སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཀྱང་ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ས་ལ་འདེབས་པ་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་ཏུ་བཞེད་པས། བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་གཞི་ནི་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཐིག་རྣམས་ལ་བྱས་ནས། བཤད་པའི་རིམ་པ་ལྟར་མ་བྱས་པར་དོན་གྱི་རིམ་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ན་དགོངས་པ་རྣམས་མི་འགལ་ལོ། །ནམ་མཁར་བཏབ་པའི་སྐུད་པས་ས་ལ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི། རྣམ་གཞག་སོ་སོར་སྣང་སྟེ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་ཀྱཻ་རྡོར་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་ལྟར་ཐིག་སྐུད་གསུམ་དུ་བྱས་མོད་ཀྱང་། བླ་མེད་ཀྱི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་སུས་ཀྱང་མ་བཞད་པས་ཡིད་བརྟན་མི་བྱ
【現代漢語翻譯】 第二種方法是在地上繪製其（指本尊）形象的壇城，這兩種方法都使用五種顏色的線。關於事業線（las thig）的線繩，只有白色一種顏色，這是考慮到容易理解，因此經典中沒有詳細說明。在《略釋》（bsdus 'grel）中說：『壇城的線有繪製的方法，即用兩種五色絲線來表示，例如，在虛空中繪製自生壇城的線，以及在地上繪製其形象，加持后繪製壇城的線。有四種絲線的說法：白色、黃色、紅色和黑色，第五種被描述為像天空一樣。在虛空中抓住（線），在那裡檢查壇城。用第二種絲線，在地上繪製壇城。』這裡所說的就是這個意思。雖然沒有說明濕線（gsher thig）的特徵，但爲了完全避免顏色混雜，應該只用白色。』在《詞解》（tshig 'grel）中也說：『像這樣編織絲線，在地面上分割后，將單色的線纏繞在濕線上。』因此，認為有兩種五色線和一種單色線，總共三種。 如果將這些作為知識的來源，並在每條線之間進行區分，那麼就必須認為在虛空中繪製的原始線不能在地上繪製。如果是這樣，那麼所有符合標準的上師法和無上瑜伽部的壇城儀軌，都說用一根線在虛空和地上繪製原始線，這與您自己所做的一切都相矛盾。雖然可以確定事業線的線繩不在虛空中繪製，但原始線的線繩在地上和虛空中都繪製，因此不要認為所有在地上繪製的線都是用事業線的線繩繪製的。佛密（sangs rgyas gsang ba）也認為用五色線在地上繪製的線是加持壇城的線，因此，加持的基礎是對用單色線繪製的線進行加持，如果不按照所說的順序，而是按照之前所說的意義順序進行，那麼所有的觀點就不會矛盾。在虛空中繪製的線不能在地上繪製，這在不同的體系中有所不同，將在繪製原始線時進行說明。班智達智慧（prajnya shri）在《時輪金剛》（kye'i rdor）的壇城儀軌中，按照《現觀莊嚴論》（mngon byang）的解釋，使用了三根線，但由於沒有可靠的無上瑜伽部經典支援，因此不值得信任。
【English Translation】 The second is to draw the mandala of its (referring to the deity's) image on the ground, and both of these use five colors of thread. Regarding the thread of the action line (las thig), there is only one white color, which is considered easy to understand, so it is not detailed in the scriptures. In the 'Condensed Commentary' (bsdus 'grel), it says: 'There are methods for drawing the lines of the mandala, that is, using two kinds of five-colored threads to represent, for example, drawing the lines of the self-born mandala in the sky, and drawing the lines of the mandala that has been blessed after being transformed into its image on the ground. There are four kinds of threads: white, yellow, red, and black, and the fifth is described as being like the sky. Grasp (the thread) in the sky, and check the mandala there. Use the second thread to draw the mandala on the ground.' This is what is being said here. Although the characteristics of the wet line (gsher thig) are not specified, it should only be white in order to completely avoid color mixing.' In the 'Word Commentary' (tshig 'grel) it also says: 'Weave the thread like this, divide it on the ground, and wrap the monochrome thread around the wet line.' Therefore, it is believed that there are two kinds of five-colored threads and one kind of monochrome thread, a total of three. If these are taken as sources of knowledge, and distinctions are made between each line, then it must be assumed that the original line drawn in the sky cannot be drawn on the ground. If this is the case, then all the qualified guru practices and Anuttarayoga Tantra mandala rituals, which say that a single thread is used to draw the original line in both the sky and the ground, would contradict everything you yourself have done. Although it can be determined that the thread of the action line is not drawn in the sky, the thread of the original line is drawn in both the ground and the sky, so do not assume that all the lines drawn on the ground are drawn with the thread of the action line. Buddha Secret (sangs rgyas gsang ba) also believes that the line drawn on the ground with five-colored thread is the line of the blessed mandala, therefore, the basis of the blessing is to bless the lines drawn with monochrome thread, and if the order of meaning is followed as previously stated instead of the order of what was said, then all the views will not contradict each other. The fact that the line drawn in the sky cannot be drawn on the ground varies in different systems and will be explained when drawing the original line. Pandit Wisdom (prajnya shri) used three threads in the mandala ritual of Kalachakra (kye'i rdor), according to the explanation of the 'Manifestation of Enlightenment' (mngon byang), but since there is no reliable Anuttarayoga Tantra scripture to support it, it is not trustworthy.
འོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་སྡོམ་འབྱུང་དང་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་སོགས་མང་པོས་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ལས་གཞན་མ་བཤད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིག་རྣམས་འདེབས་པར་གསུངས་པ་ནི། ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ལ་དགོངས་ 3-2-148b ཀྱི། ཐིག་སྐུད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་ཐིག་འདེབས་པར་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན། ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ཐིག་རྣམས་འདེབས་པར་བཤད་མོད་ཀྱང་སྔོན་དུ་ལས་ཐིག་བཏབ་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་ཡང་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྲེང་བར་ཡང་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞིར་བྱེད་པའི་ཤེས་བྱེད་སྟོན་པ་ན། དེ་ནས་ཐིག་སྐུད་དཀར་བྱས་ནས། །ཅེས་དྲངས་ཏེ། དེར་ཐིག་སྐུད་དཀར་པོ་ཡང་བཤད་ལ་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱང་བཤད་པས་ཐིག་སྐུད་གཉིས་སུ་བཞེད་དེ། ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞི་པ་དང་གོ་དྲུག་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ནི། སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་སྟོན་པ་མིན་གྱི། རྒྱུད་སོ་སོའི་ལུགས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱ་ཏཱི་གཉིས་ནི། ཐིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཕྲེང་བའི་རྗེས་འབྲང་དུ་སྣང་ལ། སྔ་མས་གསལ་བར་མ་མཛད་ཀྱང་ཕྱི་མའི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། དང་པོ་རུ་ནི་སྐྱ་ཐིག་སྟེ། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཐིག །ཅེས་དྲངས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་ཀྱང་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཡེ་ཐིག་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། ཁྲག་ཆེན་གྱིས་ནི་སྦངས་པ་ཡི། །སུམ་སྒྲིལ་སྐུད་པ་ཚད་ལྡན་པ། །བདུད་རྩི་ཙནྡན་དཀར་པོ་ཡིས། །ལེགས་པར་བྱས་ཏེ་ཐིག་གདབ་བྱ། །ཞེས་ཐིག་སྐུད་སྔ་མ་ལ་སྐུད་པ་ཉེར་ལྔ་པ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སུམ་སྒྲིལ་དུ་བཤད་པས་ཡེ་ཐིག་དང་ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་སོ་སོར་གསུངས་སོ། །དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བརྒྱད་ཀྱི་རྗེས། །མཚན་ཉིད་བཟང་པོ་རྣམ་བསམས་ནས། །ཆ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཡེ་ཐིག་ཐམས་ཅད་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ལས་ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་བགོ་བའི་དོན་མིན་གྱི། ཡེ་ཐིག་གི་ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་ 3-2-149a བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཐིག་གཞན་འདེབས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཐིག་ཀྱང་ལས་ཐིག་བཞིན་ཚང་བར་གདབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐིག་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམས་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདེབས་པའི་སྐབས་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ལས་ཐིག་ནི། ཀླུ་བྱང་དང་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་འདེབས་པར་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་རྣམས་སུ། །ཙནྡན་སོགས་པས་གྲུ་བཞི་བྱ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་གང་དུ་ལྷ་འོང་བའི་གནས་དེར་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཐིག་མ་བཏབ་ན་གནས་ངོས་མི་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཀྱང
【現代漢語翻譯】 哦！關於金剛空行（Vajra Dakini，金剛瑜伽母）、集密（Guhyasamaja，密集金剛）和四百頌（Catuhsataka，中觀論頌）等眾多經典中，都說除了五色彩線的線繩外，沒有提到其他方法，而是用它來繪製線條。這指的是先繪製事業線（Karma Line），然後再繪製智慧線（Jnana Line）。 但他們並不認為只用線繩來繪製事業線。例如，薩ra哈（Saraha，印度八十四成就者之一）和黑行者（Kanhapa，印度八十四成就者之一）也說用五色彩線的線繩來繪製線條，但也說先繪製事業線，然後再在其上繪製智慧線。在《鬘論》（Phreng ba，可能是指某種儀軌或論典）中，也顯示了將線繩分成四個小部分的知識，引用說：『然後用白色的線繩。』那裡既說了白色的線繩，也說了五色彩線的線繩，因此認為有兩種線繩。將線繩分成四個小部分和六十四個部分，這並不是爲了顯示不同導師的觀點不同，而是爲了說明不同續部的傳統。 Ratna Rakshita（寶護）和Vibhatati（遍照）兩人似乎都遵循《鬘論》的線條等安排。前者沒有明確說明，但後者在《勝樂金剛》（Cakrasamvara，恰克拉桑瓦拉）的壇城儀軌中引用說：『首先是灰色的線條，然後是智慧的線條。』 達日迦巴（Darika pa，可能是指一位論師或修行者）也在說完五色彩的智慧線后說：『用浸泡在大量血中的，三股擰成的，尺寸合適的線繩，用甘露和白色旃檀，好好地製作后繪製線條。』因此，他分別說了智慧線和事業線的線繩，前者是二十五股的線繩，後者是三股擰成的線繩。在他的壇城儀軌中，他說：『智慧線在八之後，好好地思考好的特徵后，將部分分開。』 這並不是說在繪製完所有智慧線后，用事業線來劃分各個部分，而是說在繪製完八條大的智慧線后，再繪製其他的智慧線，因為智慧線也需要像事業線一樣完整地繪製。如果兩種線條的順序是這樣，那麼應該在什麼時候繪製呢？事業線應該像《龍猛菩薩書》（Klu byang，可能是指龍猛菩薩的著作）、《道路吉祥》（Lam ka rgyal bzang，可能是指某種儀軌或論典）和Jaya Sena（勝軍）所說的那樣，在迎請本尊之前繪製。正如《金剛空行》中所說：『在如來（Tathagata，如來）的處所，用旃檀等製作四方形。』等等。因此，在壇城中本尊要降臨的地方，必須製作迎請本尊的香氣壇城，如果沒有繪製線條，就無法確定位置。彌勒月（Mi thub zla ba，可能是指一位論師或修行者）也這樣認為。
【English Translation】 Oh! Regarding Vajra Dakini, Guhyasamaja, and Catuhsataka, etc., many scriptures state that apart from the five-colored thread, no other method is mentioned, and it is used to draw the lines. This refers to first drawing the Karma Line and then drawing the Jnana Line. However, they do not believe that the thread alone is used to draw the Karma Line. For example, Saraha and Kanhapa also say that the five-colored thread is used to draw the lines, but they also say that the Karma Line is drawn first, and then the Jnana Line is drawn on top of it. In the 'Garland Treatise' (Phreng ba, possibly referring to a ritual or treatise), it also shows the knowledge of dividing the thread into four small parts, quoting: 'Then use the white thread.' There, both the white thread and the five-colored thread are mentioned, so it is believed that there are two kinds of threads. Dividing the thread into four small parts and sixty-four parts is not to show the different views of different teachers, but to explain the traditions of different tantras. Ratna Rakshita and Vibhatati both seem to follow the arrangement of lines, etc., in the 'Garland Treatise'. The former did not explicitly state it, but the latter quoted in the Cakrasamvara mandala ritual: 'First is the gray line, then the line of wisdom.' Darika pa (possibly referring to a teacher or practitioner) also said after finishing the five-colored wisdom line: 'Use a thread soaked in a lot of blood, twisted into three strands, of suitable size, made well with nectar and white sandalwood, and draw the lines.' Therefore, he separately mentioned the threads for the wisdom line and the karma line, the former being a twenty-five-strand thread and the latter being a three-strand thread. In his mandala ritual, he said: 'The wisdom line is after eight, after carefully considering the good characteristics, divide the parts.' This does not mean that after drawing all the wisdom lines, the karma line is used to divide the parts, but that after drawing the eight large wisdom lines, other wisdom lines are drawn, because the wisdom line also needs to be drawn completely like the karma line. If the order of the two lines is like this, then when should they be drawn? The karma line should be drawn before inviting the deity, as stated in the 'Nagarjuna's Letter' (Klu byang, possibly referring to Nagarjuna's work), 'Auspicious Road' (Lam ka rgyal bzang, possibly referring to a ritual or treatise), and Jaya Sena. As stated in the 'Vajra Dakini': 'In the places of the Tathagatas, make a square with sandalwood, etc.' etc. Therefore, in the mandala, in the place where the deity is to descend, a fragrance mandala for inviting the deity must be made, and if the lines are not drawn, the position cannot be determined. Mi thub zla ba (possibly referring to a teacher or practitioner) also thinks so.
་། དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་ངེས་པ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ནི་དྲི་ལྔ་འམ། །ཡང་ན་གཞན་གྱིས་བྱུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ཤཱནྟི་པ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་སོགས་མང་པོས་ཀྱང་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དྲིའི་བྱུག་པ་རྣམས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ནི། སློབ་མ་ལྷག་གནས་ཟིན་ནས་ཚོན་གྱིས་བྲི་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཀླུ་བྱང་གིས་བཤད་པ་ལྟར་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་དུ་མས་ཀྱང་བཤད་པས་དེར་བྱའོ། ། ༈ ལས་ཀྱི་ཐིག་ཇི་ལྟར་གདབ་པའི་རིམ་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐིག་སྐུད་འདུ་བྱ་བ་དང་། ཐིག་སྐུད་གདབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཐིག་སྐུད་འདུ་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི། དཱ་རི་ཀ་པས། མ་ཉམས་རས་བལ་གཙང་མ་ལས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་མ་རྙེད་ན་རས་ཀྱི་སྐུད་པ་ལ་སོགས་པ་གཙང་ཞིང་མ་ཉམས་པ་སྐྲ་མ་འདྲེས་པ་ལ་བྱའོ། །འཁེལ་མཁན་དང་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་ཐིག་སྐུད་ནི། །ཁ་སྒྱུར་གཙང་མ་སྲ་ཞིང་ཕྲ། ། 3-2-149b དེ་བཞིན་བུ་མོ་གཞོན་ནུས་བཀལ། །གསར་བ་ཤིན་ཏུ་གཙང་བ་དང་། །མཛེས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རན་པ་དང་། །དྲི་ཞིམ་རེག་ན་བདེ་བ་དང་། །ལེགས་པར་བཀལ་དང་ཕྲ་བ་དང་། སྦོམ་ཕྲ་ལ་སོགས་བཀལ་ལེགས་དང་། །འཇུར་མདུད་མེད་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ཐིག་སྐུད་མེ་ཏོག་སྤོས་མཆོད་པས། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཐིག་གདབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁ་བསྒྱུར་བ་ནི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ལ་དགོངས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་གཞོན་ནུ་མ་མ་ཉམས་པས་བཀལ་བ་དང་དཔའ་བོའི་རིན་གྱིས་ཉོས་པའི་སྐུད་པ་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་པས། བདག་པོས་འདི་འདོད་ཟེར་བ་ལ་མ་བརྩེགས་པར་རིན་བྱིན་ནས་ཉོས་པ་ཡིན་ན་འཁེལ་མཁན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་ལ། ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པས་བཀལ་བ་ཞེས་བཤད་པས་དེས་ཀྱང་ཆོག་གོ། སྐུད་པའི་གྲངས་ནི། དཱ་རི་ཀ་པ་ལྟར་སུམ་སྒྲིལ་ཁ་དོག་དཀར་པོའོ། །རིང་ཐུང་གི་ཚད་དང་སྦོམས་ཀྱི་ཚད་ནི། ཡེ་ཐིག་ལྟར་ལག་པས་བཟུང་བའི་ཆ་མ་གཏོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་དང་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆའོ། །སྐྱེད་ཆོག་ནི། ལས་ཐམས་ཅད་པར་སྐྱེད་པ་བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་དོན་ཡོད་ཞབས་བཞེད་པས་དྲི་བཟང་པོའི་ཆུ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུགས་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གཞག་རང་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་ཞིང་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལས་ཐམས་ཅད་པ་གང་ཡིན་དུ་བསྐྱེད། ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་སོགས་བྱ་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ་ལག་པས་རེག་ཅིང་འཁྱིལ་པ་བཟླས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆུ་དང་ཡུངས་ཀར་དང་དྲིའི་ཆུས་གཏོར་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་ལག་པ་གཡས་པས་རེག་སྟེ། ཨོཾ་བ
【現代漢語翻譯】 『在何處確定壇城，就在那壇城塗抹五種香，或者用其他東西塗抹。』這樣說過。拉瓦巴、黑行者、寂靜者和日光生等許多人也說，諸神的壇城香塗抹應在諸神居住的地方進行。至於繪製基線，在弟子安住之後，用顏料繪製之前，按照龍猛菩薩所說，其他可靠的論著也有記載，應在那裡進行。 如何繪製事業線的次第： 分為三部分，這裡講兩部分：準備線繩和繪製線繩的方式。 準備線繩： 首先，線繩的材料，如達日迦巴所說：『不損的乾淨棉毛。』如果沒有找到，就用乾淨且未受損的棉線等，不要混入頭髮。紡線者和如何操作：如《總續》所說：『壇城線繩要反捻乾淨，堅固且細。』 『同樣由年輕少女紡織，新的非常乾淨，美麗且非常合適，氣味芬芳，觸感舒適，紡織良好且細，粗細均勻，沒有纏結。用鮮花和香供養線繩，智者應繪製。』這裡所說的反捻是指五色彩線的線繩。阿阇黎和勝賢以及扎亞賽那認為，應選擇由未受損的年輕女子紡織的線繩，或者用英雄的價值購買的線繩。如果主人說想要這個，不要討價還價，付錢購買，其他紡線者也可以。日光生說由具有誓言者紡織也可以。線繩的數量，按照達日迦巴的說法，是三股絞合的白色線。長短和粗細的尺寸，按照基線，除了用手握住的部分，是壇城的兩倍加上門的二十分之一。加持：在所有事業中加持，婆婆跋陀羅和有義足認為，用好聞的香水、五甘露和五種牛乳塗抹，放在金等容器中，與自己的本尊瑜伽相應，先行沐浴和凈化，在所有事業中加持。迎請智慧尊等，進行供養和讚頌，用手觸控並唸誦纏繞，進行保護。用唸誦所有事業的五甘露水、芥子和香水灑在上面，用右手持金剛杵觸控，唸誦嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡）
【English Translation】 'Wherever the mandala is determined, in that mandala, apply the five scents, or apply with something else.' Thus it was said. Lāva-pa, Black Practitioner, Śāntipa, and Day-Born, among many others, also said that the application of the deity's mandala scents should be done in the places where the deities reside. As for drawing the baseline, after the disciple has settled, before drawing with colors, as explained by Nāgārjuna and also mentioned in other reliable sources, it should be done there. How to draw the order of the karma lines: Divided into three parts, here we discuss two: preparing the thread and the manner of drawing the thread. Preparing the thread: First, the material for the thread, as Dārika-pa said: 'Undamaged, clean cotton wool.' If that is not found, then use clean and undamaged cotton thread, etc., without mixing hair. The spinner and how to do it: as the General Tantra says: 'The mandala thread should be reverse-twisted, clean, strong, and thin.' 'Likewise, spun by a young maiden, new, very clean, beautiful, and very suitable, fragrant, comfortable to the touch, well-spun and thin, with even thickness, without tangles. Offer flowers and incense to the thread, the wise should draw.' The reverse-twisting mentioned here refers to the thread of five colors. The Acharya, Victorious Good, and Jaya Sena believed that the thread should be chosen from that spun by an undamaged young woman, or thread bought with the value of a hero. If the owner says they want this, do not haggle, pay and buy it, other spinners are also acceptable. Day-Born said that spinning by someone with vows is also acceptable. The number of threads, according to Dārika-pa, is three-ply white. The length and thickness, according to the baseline, excluding the part held by the hand, is twice the mandala plus one-twentieth of the door. Blessing: Bless in all activities, Bhāva Bhadra and Don Yö Zhap believe that it should be smeared with good-smelling perfume, the five ambrosias, and the five kinds of milk, placed in a container of gold, etc., in accordance with one's own main yoga, preceded by bathing and purification, bless in whatever all activities are. Invite the wisdom being, etc., make offerings and praises, touch with the hand and recite the winding, protect it. Sprinkle with the five ambrosia water, mustard seeds, and perfume water recited for all activities, touch with the right hand holding the vajra, and recite Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡)
ཛྲ་ས་ 3-2-150a མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་པས་ལྷག་གནས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ཐིག་གཉིས་འདྲའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཙནྡན་དཀར་པོ་དང་བསྲེས་པའི་འབྲས་ཕྱེ་འམ་རྡོ་རྒྱུས་སམ་དཀར་རྩི་གཞན་གྱིས་ཐིག་སྐུད་སྦང་ངོ་། ། ༈ ཐིག་སྐུད་གདབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ནང་གི་ཐིག་གདབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཐིག་གདབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ལུགས་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐིག་གདབ་ཚུལ་དང་། ལུགས་གཉིས་སོ་སོའི་ཐིག་གདབ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ལུགས་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐིག་གདབ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་བུམ་ཆུས་གཏོར་ནས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་བསྟོད་ཀྱི་བར་འོག་བཞིན་དུ་བྱ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་བཙལ་དེར་ཐིག་ལེ་བྱ་ལ་དེ་ནས་ཚད་མཉམ་པའི་སྐུད་པས་ཕྱོགས་བཞིར་ཐིག་ལེ་རེ་བྱའོ། །དེ་ནས་སྔར་གྱི་ཚད་ལས་རིང་བའི་སྐུད་པས་ཐིག་ལེ་བཞིའི་སྟེང་དུ་བཟུང་ནས་ཟླུམ་སྐོར་རེ་བྱའོ། །འདིར་ཟླུམ་སྐོར་བཞི་ལས་མ་བཤད་ཀྱང་འོག་ཏུ་ཟླུམ་པོ་ལྔ་དབྱིའོ་ཞེས་གསུངས་པས། དབུས་ཀྱི་མཚན་མའི་སྟེང་ནས་ཟླུམ་སྐོར་གཅིག་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷོ་བྱང་དང་ཤར་ནུབ་དང་དབུས་ཀྱི་ཟླུམ་སྐོར་ནི། ཤར་ནུབ་དང་ལྷོ་བྱང་གི་ཚངས་ཐིག་གཉིས་དང་ཟུར་ཐིག་གཉིས་དྲང་པོར་འོང་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རང་ཉིད་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྒྲུབ་གྲོགས་རྣམ་སྣང་ངམ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བར་བསམས་ལ། ཐིག་སྐུད་གཏོང་བ་དང་ལེན་པ་དང་ལག་པས་བཟུང་བའི་ཚུལ་རྣམས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །རྣམ་སྣང་དུ་སྐྱེད་པ་ཀླུ་བྱང་དང་འཁྱིལ་པར་སྐྱེད་པ་ཤཱནྟི་པས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ལྭ་བ་པས་སློབ་མ་རང་གི་ལྷ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་དུམ་སྐྱེས་མ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་གྷསྨ་ 3-2-150b རིར་སྐྱེད་པར་བཤད་དེ། སློབ་མ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོའི་ལས་ཐམས་ཅད་པར་སྐྱེད་པའི་ལུགས་གཉིས་སོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཕྱོགས་ཀུན་མཉམ་པར་དམིགས་ནས་སུ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ནས་ཐིག་གདབ་པར་གསུངས་པ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཉམ་མོ་སྙམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཕྱོགས་འཆུགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་འགོག་གོ། ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་འདེབས་པའི་རིམ་པ་ནི། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས། དང་པོར་ཚངས་ཐིག དེ་ནས་ཟུར་ཐིག དེ་ནས་རྩ་ཐིག་གདབ་པར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་འདིས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་མཛ
【現代漢語翻譯】 唸誦『མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།』（藏文：མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：maya sutra mati kram hum，漢語字面意思：瑪雅經，智慧，次第，吽）然後用三個字唸誦一百零八遍，剩餘的（粉末）用來做標記，這些標記要像兩條線一樣。然後，按照རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་（Gyalwa Zangpo，賢劫）等人的說法，將檀香白粉混合的米粉、石灰或其它白色物質浸濕線繩。 繪製線繩的方法 第二部分分為兩部分：繪製壇城外部的線和繪製內部的線的方法。 繪製壇城外部的線 第一部分分為兩部分：兩種流派共同的繪製線的方法和兩種流派各自的繪製線的方法。 兩種流派共同的繪製線的方法 首先，用聖水灑在壇城的地面上，像準備天空壇城時一樣，上下都要這樣做。找到壇城的中心，在那裡做一個標記，然後用等長的線繩向四個方向各做一個標記。然後，用比之前的長度更長的線繩，在四個標記上固定，畫出圓圈。這裡只說了四個圓圈，但下面說『要畫五個圓圈』，因此，要從中心的標記上畫一個圓圈。南北和東西以及中心的圓圈，是爲了使東西和南北的直徑線以及兩條對角線保持筆直。然後，觀想自己是主尊瑜伽，或者觀想修行伴侶為རྣམ་སྣང་（Vairochana，毗盧遮那佛）或བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ་（Amrita Kundalin，甘露漩明王），按照下面將要描述的方法進行線繩的發送、接收和手持。觀想為རྣམ་སྣང་（Vairochana，毗盧遮那佛）是ཀླུ་བྱང་（Nagarjuna，龍樹）的說法，觀想為འཁྱིལ་པར་（Kundalin，軍荼利明王）是ཤཱནྟི་པ（Shantipa，寂天）的說法。ལྭ་བ་པ（Lavapa，拉瓦巴）說學生自己的本尊，རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་（Gyalwa Zangpo，賢劫）說是དུམ་སྐྱེས་མ་（Dumsal Kyema，童女），ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་（Nyinmo Jungne，生處日）說是གྷསྨ་རི（Ghasma Ri，格薩瑪山），這是學生自己的本尊，以及在所有壇城的各種事業中生起（本尊）的兩種流派。然後，《金剛空行母續》中說：『觀想所有方向平等。』許多壇城儀軌中也說，觀想所有方向平等后繪製線繩，這是因為東方等方向只是假想的，其自性並不存在，因此要預先想到無自性而平等，這樣做是爲了防止因方向錯誤而導致的過失。繪製八條大線繩的順序是，在《帳篷續》第八品中說：『首先是直徑線，然後是對角線，然後是根線。』大師遵循這個順序。 3-2-150b 大師遵循這個順序。
【English Translation】 Recite 'མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།' (Tibetan: མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: maya sutra mati kram hum, Literal meaning: Maya Sutra, Wisdom, Sequence, Hum) and then recite the three syllables one hundred and eight times. The remaining (powder) is used to make marks, and these marks should be like two lines. Then, according to the teachings of Gyalwa Zangpo (རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་, The Good Conqueror) and others, soak the thread with rice flour mixed with white sandalwood powder, lime, or other white substances. Method of Drawing the Thread The second part is divided into two parts: the method of drawing the outer lines of the mandala and the method of drawing the inner lines. Drawing the Outer Lines of the Mandala The first part is divided into two parts: the method of drawing lines common to both schools and the method of drawing lines specific to each school. Method of Drawing Lines Common to Both Schools First, sprinkle the ground of the mandala with holy water, just as when preparing the sky mandala, do this both above and below. Find the center of the mandala, make a mark there, and then make a mark in each of the four directions with a thread of equal length. Then, using a thread longer than the previous length, fix it on the four marks and draw circles. Here, only four circles are mentioned, but below it says 'draw five circles', therefore, draw a circle from the mark in the center. The north-south and east-west and the central circles are to keep the diameter lines of east-west and north-south and the two diagonal lines straight. Then, visualize yourself as the main deity yoga, or visualize the fellow practitioners as Vairochana (རྣམ་སྣང་) or Amrita Kundalin (བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བ་), and perform the sending, receiving, and holding of the thread as described below. Visualizing as Vairochana (རྣམ་སྣང་) is Nagarjuna's (ཀླུ་བྱང་) teaching, and visualizing as Kundalin (འཁྱིལ་པར་) is Shantipa's (ཤཱནྟི་པ) teaching. Lavapa (ལྭ་བ་པ) says the student's own yidam, Gyalwa Zangpo (རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་) says Dumsal Kyema (དུམ་སྐྱེས་མ་), and Nyinmo Jungne (ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་) says Ghasma Ri (གྷསྨ་རི), these are the two schools of the student's own yidam and arising (the deity) in all the various activities of all mandalas. Then, the Vajra Dakini Tantra says: 'Visualize all directions as equal.' Many mandala rituals also say that the lines should be drawn after visualizing all directions as equal, because the directions such as east are only imaginary, and their self-nature does not exist, so one should first think of non-self-nature and equality, and do this to prevent the fault caused by incorrect directions. The order of drawing the eight great lines is, in the eighth chapter of the Tent Tantra: 'First the diameter line, then the diagonal line, then the root line.' The master follows this order. 3-2-150b The master follows this order.
ད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་དགོངས་པ་ཡང་འགྲེལ་པས་དེ་བཞིན་དུ་བཀྲལ་ལོ། །ཕྱོགས་འདི་ནི་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་མཛད་དེ་ལྭ་བ་པའི་ཡང་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །ཚངས་ཐིག་གི་རྗེས་སུ་རྩ་ཐིག་དང་དེ་ནས་ཟུར་ཐིག་གདབ་པ་ཡང་ཀླུ་བྱང་དང་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པས་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲེང་བས་ནི་རྒྱུད་དེ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ལ། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཀྱཻ་རྡོར་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་ཐིག་ལ་ཡང་ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ལྷོ་བྱང་གི་ཚངས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཚངས་ཐིག་འདེབས་ 3-2-151a ལ། སྔར་བཤད་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཐིག་བཏབ་ནས་ལྷོ་བྱང་དུ་འདེབས་སོ། །བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བཤད་པའི་ལྷོ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཤར་གཉིས་དོན་གཅིག་སྟེ། བདེ་མཆོག་ཞལ་གང་དུ་ལྟ་བ་ལ་ལྷོར་བྱས་པས་མཁའ་འགྲོ་མ་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བི་བྷཱུ་ཏཱིས། དེ་ཕྱིར་གང་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད། །ལྷོར་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱིས་དགོངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་དྲངས་པར་སྣང་ལ་དེ་ལས། ལྷོ་ཡི་སྒོ་རུ་སོང་ནས་ནི། ལྷག་མ་རྣམས་སུ་ཡོངས་སུ་བསྐོར། །ལྷ་མོའི་རྒྱུད་གསུངས་རིམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རིག་ཤར་སོགས་ནས། །ལྷོ་ཡི་སྒོ་རུ་འགྲོ་བ་ནི། །གང་བསྟན་བདེན་པར་གསུངས་བ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བསྟན་པ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ། །ཕྱོགས་ནི་མཐའ་ཡས་ཆ་ཤས་ཀྱིས། །ལྷོ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་ན་མེད། །ལྷོ་ཡི་ཞལ་ནི་གང་ཡིན་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །ཅེས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ལྷོ་ནས་བསྐོར་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཤར་ནས་བསྐོར་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་གསུངས་པའི་ཕོགས་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བཤད་ཀྱང་ཕྱོགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ལ་འདྲ་བར་གསུངས་པས་ལྷོ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྷུ་བ་བློ་ལྡན་གྱི་ལུང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་དྲངས་པ་ལས་ཀྱང་། དང་པོར་གཤིན་རྗེར་ཁ་བལྟས་ཏེ། །འཁོར་ལོའི་ས་ཡི་བྱང་དུ་གནས། །མཁའ་དང་ས་ལ་ཐིག་གདབ་བྱ། །ཞེས་ཚངས་ཐིག་དང་པོ་འདེབས་པ་ལ་གཤིན་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་ 3-2-151b བལྟ་བ་དང་། བྱང་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་བྱང་ལ་གསུངས་པས་ལྷོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཟུར་ཐིག་ལ་ནི། མེ་རླུང་གི་ཟུར་ཐིག་གི་རྗེས་སུ་ཟུར་ཐིག་གཉ
【現代漢語翻譯】 現在，關於誓言起源的觀點也已通過註釋進行了類似的闡述。達日迦巴（Dārika，人名，傳承上師）、黑行者（Nāgpopa，人名，印度教神秘主義者）、薩惹哈（Sarahā，人名，八十四成就者之一）和勝賢（Gyalwa Zangpo，人名）也闡述了這一觀點，這似乎也是拉瓦巴（Lāva，人名）的觀點。在繪製中心線之後，繪製脈輪線，然後再繪製角線，克魯揚（Klu byang，人名）、四百頌釋（Phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel，書名）以及巴瓦巴扎（Bhāvabhadra，人名）和尼摩炯內（Nyin mo 'byung gnas，人名）等人的觀點都對此進行了闡述，因此這不是父續和母續的區分。鬘論師（Phreng ba，人名）將這些續部視為兩者共有的，並這樣宣說。巴瓦巴紮在《金剛空行母》（Vajraḍākiṇī）中，尼摩炯內在《喜金剛》（Kye rdor，Hevajra）壇城儀軌中也對此進行了闡述。關於中心線，薩惹哈、黑行者和毗布底（Vibhūti，人名）等人先繪製南北方向的中心線，然後再繪製東西方向的中心線。 而其他先前提到的人則先繪製東西方向的線，然後再繪製南北方向的線。藏地的學者們認為，毗布底所說的南方和達日迦巴等人所說的東方是同一個意思，因為在觀修勝樂金剛（Bde mchog，Cakrasamvara）時，面向的方向被認為是南方，因此空行母所居住的方向就被認為是南方。正如毗布底所說：『因此，所有瑜伽士都認為面向的方向是南方。』據說這是毗布底從布瓦羅丹（Bhūva Blodan，人名）的壇城儀軌中引用的，其中寫道：『從南門出去，繞過所有剩餘的地方。這是女神續部所說的順序。瑜伽續部從東方等開始，到南門去。所展示的都是真實的。壇城的繪製是爲了在世俗意義上理解。方向是無限的，如果按部分來分析，就沒有所謂的南方等。瑜伽士所說的南方就是面向的方向，這只是世俗的。』因此，瑜伽母續部說從南方開始繞行，而瑜伽續部說從東方開始繞行，雖然繪製壇城的方式不同，但據說在證悟方向的究竟意義上是相同的，因此南方只是字面意思。此外，毗布底引用的布瓦羅丹的經文中也說：『首先面向閻魔（Gshin rje），位於輪之地（'khor lo'i sa）的北方。在天空和地面上繪製線條。』因此，在繪製第一條中心線時，要面向閻魔所在的方向，並且北方也是指壇城之地的北方，因此南方等都是從外在的角度來考慮的。關於角線，在火風角線之後，繪製第二條角線。
【English Translation】 Now, the view on the origin of vows has also been similarly explained through commentaries. This view has also been elaborated by Dārika, Nāgpopa, Sarahā, and Gyalwa Zangpo, and it seems to be the view of Lāva as well. After drawing the central line, drawing the chakra line, and then drawing the corner line, the views of Klu byang, Phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel, Bhāvabhadra, and Nyin mo 'byung gnas, etc., have all been elaborated on this, so this is not a distinction between the father tantra and the mother tantra. The Garland Master (Phreng ba) considers these tantras to be common to both and declares it as such. Bhāvabhadra in Vajraḍākiṇī, and Nyin mo 'byung gnas in the Hevajra (Kye rdor) mandala ritual have also elaborated on this. Regarding the central line, Sarahā, Nāgpopa, and Vibhūti, etc., first draw the north-south central line, and then draw the east-west central line. While others previously mentioned first draw the east-west line, and then draw the north-south line. Tibetan scholars believe that the south mentioned by Vibhūti and the east mentioned by Dārika, etc., are the same meaning, because when contemplating Cakrasamvara (Bde mchog), the direction faced is considered south, so the direction where the ḍākiṇīs reside is considered south. As Vibhūti said: 'Therefore, all yogis consider the direction faced to be south.' It is said that this is quoted by Vibhūti from Bhūva Blodan's mandala ritual, which says: 'Going out from the south gate, circling around all the remaining places. This is the order spoken of in the goddess tantra. The yoga tantra starts from the east, etc., and goes to the south gate. What is shown is all true. The drawing of the mandala is to be understood in the mundane sense. Directions are infinite, and if analyzed by parts, there is no such thing as south, etc. The south that the yogis speak of is the direction faced, which is only mundane.' Therefore, the yoga mother tantra says to circle from the south, while the yoga tantra says to circle from the east, although the ways of drawing the mandala are different, it is said that they are the same in realizing the ultimate meaning of direction, so south is just a literal meaning. Furthermore, the scripture of Bhūva Blodan quoted by Vibhūti also says: 'First face Yama (Gshin rje), located north of the wheel's land ('khor lo'i sa). Draw lines in the sky and on the ground.' Therefore, when drawing the first central line, one should face the direction where Yama is, and the north is also referring to the north of the mandala's land, so south, etc., are all considered from an external perspective. Regarding the corner line, after the fire-wind corner line, draw the second corner line.
ིས་པ་འདེབས་པར་འདི་ནས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་དེ་རྣམས་ཀྱང་བཞེད་དོ། །རྩ་ཐིག་བཞིའི་རིམ་པ་ལ་ཤར་ནུབ་བྱང་ལྷོ་རིམ་པ་བཞིན་འདེབས་པར་འདིར་བཤད་པ་ལྟར་མར་མེ་མཛད་དཱ་རི་ཀ་པ་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་ལ། ཀླུ་བྱང་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་གི་རིམ་པ་བཞིན་མཛད་དོ། །ལྭ་བ་པས་ཤར་ནུབ་ལྷོ་བྱང་གི་རིམ་པ་བཞིན་ཡང་མཛད་ཅིང་ནུབ་དང་ལྷོའི་རྩ་ཐིག་གཉིས་ཐོག་མར་འདེབས་པ་ཡང་ཡོད་པས་མ་ངེས་སོ། །ཚངས་ཐིག་དང་ཟུར་ཐིག་དང་རྩ་ཐིག་འདེབས་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་གནས་གཉིས་གཉིས་སུ་ངེས་པས་ཚངས་ཐིག་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་གཉིས་ནི་བྱང་དང་ཤར་དང་། སློབ་མའི་གནས་གཉིས་ནི་ལྷོ་དང་ནུབ་ཏུ་ལྷོ་བྱང་གི་ཚངས་ཐིག་དང་པོར་འདེབས་པ་གསུམ་གྱིས་བཤད་ལ། སྔར་བཤད་པའི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནུབ་དང་ལྷོ་གཉིས་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་དང་ཤར་དང་བྱང་གཉིས་སློབ་མའི་གནས་སུ་བཤད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་བདུན་པ་ལས། ནུབ་དང་ལྷོ་ཡི་གནས་སུ་ནི། །སློབ་དཔོན་ངེས་པར་ཡང་དག་གནས། །ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་གནས་སུ། །སློབ་མ་གནས་ཏེ་མཉམ་གཞག་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མིན་གྱི། །གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །ཟུར་ཐིག་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་གཉིས་ནི་མེ་དང་བདེན་བྲལ་དང་། སློབ་མའི་གནས་གཉིས་ནི་རླུང་དང་དབང་ལྡན་དུ་འདིར་བཤད་པ་བཞིན་སྔ་མ་རྣམས་བཞེད་ 3-2-152a དེ། འོན་ཀྱང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་དེ་ལས་བཟློག་ནས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་སློབ་དཔོན་དབང་ལྡན་དང་སློབ་མ་བདེན་བྲལ་དུ་གནས་ནས་ཟུར་ཐིག་གདབ་པ་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལ་འབྱུང་ཡང་དཔྱལ་གྱི་འགྱུར་ལ་བཟློག་ནས་ཡོད་དོ། །རྩ་ཐིག་ལ་ནི་མེ་རླུང་གཉིས་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་དང་། བདེན་བྲལ་དང་དབང་ལྡན་གཉིས་སློབ་མའི་གནས་སུ་འདིར་མཛད་པ་བཞིན་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་འདྲའོ། །ཁ་ལྟ་ཕྱོགས་ནི། ཕྱོགས་དང་མཚམས་གང་ན་གནས་པ་དེ་ནས་དེའི་ཐད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཚམས་གཞན་དུ་ཁ་བལྟའོ། །ཐིག་སྐོར་བྱེད་ལུགས་ལ་གསུམ་ཡོད་པའི་གཡས་སྐོར་ནི། འདིར་བཤད་པ་བཞིན་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ལ། གཡོན་སྐོར་ནི། ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །གཡས་གཡོན་སྤེལ་མ་ནི་དཱ་རི་ཀ་པས། གཡོན་ནས་བསྐོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཐིག་གདབ་བྱ། །མཚམས་ཀྱི་ཆ་ནི་གཡས་སུ་སྟེ། །ཞེས་ཕྱོགས་ཐིག་གཡོན་སྐོར་དང་མཚམས་ཐིག་གཡས་སྐོར་བྱས་ནས་འདེབས་པར་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་དང་ལྭ་བ་པས་གསལ་བར་མ་མཛད་དོ། །བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་གཡོན་སྐོར་མ་བྱས་ནས་སློབ་མ་
【現代漢語翻譯】 關於壇城種子字的放置，正如這裡所說，那些上師們也是這樣認為的。關於四脈次第，如這裡所說，按照東西南北的順序放置，如燃燈佛（Mar me mdzad，字面意思：制燈者），達日迦巴（Dārika pa），吉祥勝（rGyal ba bzang po）等也這樣說。龍樹（kLu byang）和黑行者（Nag po spyod pa）則按照東南西北的順序放置。拉瓦巴（Lwa ba pa）也按照東西南北的順序放置，也有先放置西和南兩脈的情況，所以不一定。在放置梵天脈（tshangs thig）、角脈（zur thig）和主脈（rtsa thig）時，上師和弟子的位置是固定的，梵天脈上師的兩個位置是北和東，弟子的兩個位置是南和西，先放置南北梵天脈，這是三位上師的說法。之前說的其他人則認為西和南是上師的位置，東和北是弟子的位置。《集經》（sDom 'byung）第十七品中說：『西和南的位置，上師必須如實安住。東和北的方位，弟子安住並平等禪定。』這與經文相符。這些也不是兩部續部的區別，無論怎麼做都可以。角脈上師的兩個位置是火和離真（me dang bden bral），弟子的兩個位置是風和自在（rlung dang dbang ldan），正如這裡所說，之前的上師們也是這樣認為的。然而，吉祥勝（rGyal ba bzang po）和扎亞色那（Dza ya se）也說了相反的觀點。龍樹（kLu byang）認為上師在自在（dbang ldan）的位置，弟子在離真（bden bral）的位置放置角脈，在帕擦瓦（Pa tshab）的譯本中有，但在覺（dpyal）的譯本中則相反。主脈方面，火和風是上師的位置，離真（bden bral）和自在（dbang ldan）是弟子的位置，如這裡所做，之前的上師們也一樣。關於面朝方向：在哪個方位或角落，就面朝那個方位或角落的對面。關於壇城線旋轉的方式有三種，右旋：如這裡所說，《四百頌釋》（phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel）和《白日生處》（nyin mo 'byung gnas）以及寶護（Ratna rakṣita）等所說。左旋：薩ra哈（Sa ra ha）和黑行者（Nag po spyod pa）以及毗布底（Bi bhūti）等所說。左右交替：達日迦巴（Dārika pa）說：『以左旋的結合，在各種情況下放置壇城線，角落的部分是右旋。』即方位線左旋，角落線右旋放置。龍樹（kLu byang）和拉瓦巴（Lwa ba pa）沒有明確說明。菩提賢（Bhū ba blo ldan）和毗布底（Bi bhūti）在勝樂金剛（bDe mchog）的壇城儀軌中沒有左旋，而是弟子 關於壇城種子字的放置，正如這裡所說，那些上師們也是這樣認為的。關於四脈次第，如這裡所說，按照東西南北的順序放置，如燃燈佛（Mar me mdzad，字面意思：制燈者），達日迦巴（Dārika pa），吉祥勝（rGyal ba bzang po）等也這樣說。龍樹（kLu byang）和黑行者（Nag po spyod pa）則按照東南西北的順序放置。拉瓦巴（Lwa ba pa）也按照東西南北的順序放置，也有先放置西和南兩脈的情況，所以不一定。在放置梵天脈（tshangs thig）、角脈（zur thig）和主脈（rtsa thig）時，上師和弟子的位置是固定的，梵天脈上師的兩個位置是北和東，弟子的兩個位置是南和西，先放置南北梵天脈，這是三位上師的說法。之前說的其他人則認為西和南是上師的位置，東和北是弟子的位置。《集經》（sDom 'byung）第十七品中說：『西和南的位置，上師必須如實安住。東和北的方位，弟子安住並平等禪定。』這與經文相符。這些也不是兩部續部的區別，無論怎麼做都可以。角脈上師的兩個位置是火和離真（me dang bden bral），弟子的兩個位置是風和自在（rlung dang dbang ldan），正如這裡所說，之前的上師們也是這樣認為的。然而，吉祥勝（rGyal ba bzang po）和扎亞色那（Dza ya se）也說了相反的觀點。龍樹（kLu byang）認為上師在自在（dbang ldan）的位置，弟子在離真（bden bral）的位置放置角脈，在帕擦瓦（Pa tshab）的譯本中有，但在覺（dpyal）的譯本中則相反。主脈方面，火和風是上師的位置，離真（bden bral）和自在（dbang ldan）是弟子的位置，如這裡所做，之前的上師們也一樣。關於面朝方向：在哪個方位或角落，就面朝那個方位或角落的對面。關於壇城線旋轉的方式有三種，右旋：如這裡所說，《四百頌釋》（phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel）和《白日生處》（nyin mo 'byung gnas）以及寶護（Ratna rakṣita）等所說。左旋：薩ra哈（Sa ra ha）和黑行者（Nag po spyod pa）以及毗布底（Bi bhūti）等所說。左右交替：達日迦巴（Dārika pa）說：『以左旋的結合，在各種情況下放置壇城線，角落的部分是右旋。』即方位線左旋，角落線右旋放置。龍樹（kLu byang）和拉瓦巴（Lwa ba pa）沒有明確說明。菩提賢（Bhū ba blo ldan）和毗布底（Bi bhūti）在勝樂金剛（bDe mchog）的壇城儀軌中沒有左旋，而是弟子
【English Translation】 Regarding the placement of the seed syllables in the mandala, those teachers also agree as it is explained here. Regarding the order of the four channels, as explained here, they are placed in the order of east, west, north, and south, as stated by Mar me mdzad (lit. 'Lamp Maker'), Dārika pa, rGyal ba bzang po (Good Victory), and others. Nāgārjuna (kLu byang) and Kṛṣṇācārya (Nag po spyod pa) place them in the order of east, south, west, and north. Lwa ba pa also places them in the order of east, west, south, and north, and there are also cases where the west and south channels are placed first, so it is not fixed. When placing the Brahma channel (tshangs thig), the corner channel (zur thig), and the main channel (rtsa thig), the positions of the teacher and the disciple are fixed. For the Brahma channel, the two positions of the teacher are north and east, and the two positions of the disciple are south and west. Placing the north-south Brahma channel first is the explanation of three teachers. The others mentioned earlier say that west and south are the positions of the teacher, and east and north are the positions of the disciple. The seventeenth chapter of the Compendium of Sources (sDom 'byung) says: 'In the positions of west and south, the teacher must truly reside. In the directional positions of east and north, the disciple resides and meditates equally.' This is in accordance with the scripture. These are not differences between the two tantras, and it seems that it does not matter which way it is done. For the corner channel, the two positions of the teacher are fire and Emptiness of Truth (me dang bden bral), and the two positions of the disciple are wind and Power (rlung dang dbang ldan), as explained here, and the previous teachers also agree. However, rGyal ba bzang po and Jaya Sena also stated the opposite view. Nāgārjuna (kLu byang) places the teacher in the position of Power (dbang ldan) and the disciple in the position of Emptiness of Truth (bden bral) when placing the corner channel, which appears in the translation of Pa tshab, but the opposite is found in the translation of Dpyal. For the main channel, fire and wind are the positions of the teacher, and Emptiness of Truth (bden bral) and Power (dbang ldan) are the positions of the disciple, as done here, and the previous teachers are the same. Regarding the direction to face: whichever direction or corner one is in, one faces the opposite direction or corner. There are three ways to rotate the mandala line: clockwise: as explained here, in the Commentary on the Four Hundred Verses (phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel), The Source of Day (nyin mo 'byung gnas), and by Ratna Rakṣita and others. Counterclockwise: as explained by Sa ra ha, Kṛṣṇācārya (Nag po spyod pa), and Bi bhūti and others. Alternating clockwise and counterclockwise: Dārika pa says: 'With the combination of counterclockwise rotation, place the mandala line in all situations, the corner part is clockwise.' That is, the directional lines are placed counterclockwise, and the corner lines are placed clockwise. Nāgārjuna (kLu byang) and Lwa ba pa did not clearly explain this. Bhū ba blo ldan and Bi bhūti did not use counterclockwise rotation in the Hevajra (bDe mchog) mandala ritual, but the disciple Regarding the placement of the seed syllables in the mandala, those teachers also agree as it is explained here. Regarding the order of the four channels, as explained here, they are placed in the order of east, west, north, and south, as stated by Mar me mdzad (lit. 'Lamp Maker'), Dārika pa, rGyal ba bzang po (Good Victory), and others. Nāgārjuna (kLu byang) and Kṛṣṇācārya (Nag po spyod pa) place them in the order of east, south, west, and north. Lwa ba pa also places them in the order of east, west, south, and north, and there are also cases where the west and south channels are placed first, so it is not fixed. When placing the Brahma channel (tshangs thig), the corner channel (zur thig), and the main channel (rtsa thig), the positions of the teacher and the disciple are fixed. For the Brahma channel, the two positions of the teacher are north and east, and the two positions of the disciple are south and west. Placing the north-south Brahma channel first is the explanation of three teachers. The others mentioned earlier say that west and south are the positions of the teacher, and east and north are the positions of the disciple. The seventeenth chapter of the Compendium of Sources (sDom 'byung) says: 'In the positions of west and south, the teacher must truly reside. In the directional positions of east and north, the disciple resides and meditates equally.' This is in accordance with the scripture. These are not differences between the two tantras, and it seems that it does not matter which way it is done. For the corner channel, the two positions of the teacher are fire and Emptiness of Truth (me dang bden bral), and the two positions of the disciple are wind and Power (rlung dang dbang ldan), as explained here, and the previous teachers also agree. However, rGyal ba bzang po and Jaya Sena also stated the opposite view. Nāgārjuna (kLu byang) places the teacher in the position of Power (dbang ldan) and the disciple in the position of Emptiness of Truth (bden bral) when placing the corner channel, which appears in the translation of Pa tshab, but the opposite is found in the translation of Dpyal. For the main channel, fire and wind are the positions of the teacher, and Emptiness of Truth (bden bral) and Power (dbang ldan) are the positions of the disciple, as done here, and the previous teachers are the same. Regarding the direction to face: whichever direction or corner one is in, one faces the opposite direction or corner. There are three ways to rotate the mandala line: clockwise: as explained here, in the Commentary on the Four Hundred Verses (phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel), The Source of Day (nyin mo 'byung gnas), and by Ratna Rakṣita and others. Counterclockwise: as explained by Sa ra ha, Kṛṣṇācārya (Nag po spyod pa), and Bi bhūti and others. Alternating clockwise and counterclockwise: Dārika pa says: 'With the combination of counterclockwise rotation, place the mandala line in all situations, the corner part is clockwise.' That is, the directional lines are placed counterclockwise, and the corner lines are placed clockwise. Nāgārjuna (kLu byang) and Lwa ba pa did not clearly explain this. Bhū ba blo ldan and Bi bhūti did not use counterclockwise rotation in the Hevajra (bDe mchog) mandala ritual, but the disciple
བརླག་པར་བཤད་མོད་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། འདིར་ནི་སློབ་དཔོན་སློབ་མ་དག །གཡས་ཕྱོགས་སུ་ནི་བསྐོར་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། དཱ་རི་ཀ་པས་ཀྱང་མཚམས་གཡས་སྐོར་བྱ་བར་བཤད་པས་མ་རྒྱུད་ལ་གཡོན་སྐོར་ངེས་གཟུང་དུ་ 3-2-152b མི་དགོས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་གཡས་སྐོར་རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་མཛད་ལ། རཏྣ་རཀྵི་ཏས་བདེ་མཆོག་ལ་ཡང་གཡས་སྐོར་བཤད་པ་དང་། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སྒྲུབ་གྲོགས་དག །བསྐོར་ཞིང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི། །གཡོན་པའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར། །ཀུན་ཏུ་གཡོན་པའི་ཆོ་གས་བྱ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྟོས་པ་ཡིས། །རྟོགས་པར་དཀའ་བས་གཡས་སྐོར་བྱ། །ཞེས་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་ཛ་ཡ་སེ་ནས་ཀྱང་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཐིག་ལྷག་མ་རྣམས་འདེབས་པ་ནའང་ཐིག་སྐོར་དང་སྡོད་སའི་གནས་དང་གོ་རིམས་རྣམས་སྔར་བཞིན་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བ་ལས་ལེའུ་ཚེ་དགུའི་ཕྱོགས་སོ་སོའི་ཐིག་འདེབས་པ་ན་དེ་ལྟར་བཤད་ཅིང་། ལྭ་བ་པས་ཀྱང་ཐིག་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཆོ་ག་སྔ་མས་གདབ་པར་གསུངས་སོ། །ལས་ཐིག་འདེབས་པ་ན་ཀླུ་བྱང་གིས་དཔོན་སློབ་ཀྱི་སྡོད་ས་ངེས་པ་ཅན་གསུངས་པས་ཐིག་སྐོར་དངོས་སུ་མ་བཤད་ཀྱང་ཡེ་ཐིག་དང་འདྲའོ། །ལས་ཐིག་སློབ་དཔོན་དང་སྒྲུབ་གྲོགས་གཉིས་ཀས་གདབ་དགོས་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་བཞེད་ལ། རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཚོན་འགྱེད་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚོན་རྫོགས་པར་འགྱེད་མ་ནུས་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་དམིགས་བསལ་གསུངས་ཤིང་། ཐིག་ལ་སློབ་མ་ཡོད་ན་གཉིས་ཀ་དང་མེད་ན་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐིག་སྐུད་ཕུར་པ་ལ་བཏགས་ནས་འདེབས་པར་གསུངས་ཀྱི། སློབ་དཔོན་ལ་དམིགས་བསལ་མ་གསུངས་པས་ཐིག་གཉིས་ཀ་འདེབས་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ངེས་པར་དགོས་སོ། །དེ་ནས་རྩིག་པའི་ཐིག་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཆ་བགོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐིག་ 3-2-153a གདབ་སྟེ། དེ་དག་གི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཕྲེང་བ་ལས། ཤར་སོགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་སྟེང་། །སྲད་བུ་བཟུང་ནས་མཎྜལ་བཞིས། །ཉ་ཡི་མགོ་དང་མཇུག་མའི་མཐར། །ཚངས་ཐིག་དང་ནི་ཟུར་ཐིག་གདབ། །ཟུར་དེ་སྒོ་ཚད་བདུན་དང་ཕྱོགས། །ཁྲུ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་ཐིག་གི། དབུས་སུ་བརྒྱད་ཆ་ཕྱིས་པ་དེ། །སྒོ་དེའི་བཞི་ཆ་ཆ་ཆུང་སྟེ། །རྩ་བའི་ཕྱི་རོལ་གཅིག་དང་གཉིས། །གཅིག་གཉིས་གཅིག་དང་གཅིག་གི་མཐར། །ཐིག་དྲུག་ཟུར་ནས་ངོས་སུ་སྟེ། །ཚངས་ལས་རིམ་གྱིས་རིང་བར་ནི། །ཆ་ཆུང་གསུམ་དུ་དང་པོའི་ཐིག །གཉིས་ཐིག་ཆ་ཆུང་གཉིས་རྩེར་རེག །ཆ་ཆུང་བརྒྱད་དུ་གསུམ་སྟེགས་བུའི། །ཐིག་ལས་དྲང་པོའི་ཐིག་བཞི་སྟེ། །གས
【現代漢語翻譯】 雖然（經典中）說應該逆時針旋轉，但在《金剛空行母》（Vajra Dakini）中說：『在此，上師和弟子，應該向右旋轉。』註釋中也同樣如此說。達日迦巴（Darika）也說應該右旋。因此，在母續中，不必將左旋視為必須遵守的規則。這位上師也將右旋作為兩種續部的共同做法。Ra-tna Rak-shi-ta（寶護）也在《勝樂金剛》（Hevajra）中說了右旋。嘉瓦揚波（Gyalwa Yangpo）也說：『然後，上師和修行伴侶，旋轉和行走的行為，因為左派行為是主要的，所以一切都應以左派儀式進行。即使如此，由於依賴性難以理解，所以要右旋。』正如在《勝樂金剛》的壇城儀軌中所說的那樣，扎雅薩那（Jayasena）也在《空行海》（Kha-'gro rgya-mtsho）的壇城儀軌中說了右旋。在繪製壇城內外剩餘的線條時，線條的旋轉、座位的位置和順序都應如前一樣進行。在《珠鬘》（Phreng-ba）中，在繪製九個方向的線條時，就是這樣說的。拉瓦巴（Lawa-pa）也說，剩餘的線條應該用之前的儀式來繪製。在繪製事業線時，魯伊帕（Luipa）說了上師和弟子的固定座位，雖然沒有直接說線條的旋轉，但也類似於耶謝線（ye thig）。魯伊帕、拉姆嘉嘉揚（Lamkagyalyang）和扎雅薩那都認為，事業線應該由上師和修行伴侶共同繪製。在續部和壇城儀軌中也特別提到，如果上師不能完全塗抹顏色，就會出現問題。關於線條，如果弟子在場，則兩人一起繪製；如果弟子不在場，則上師自己將線繩繫在木釘上繪製。因為沒有對上師做特別說明，所以繪製兩條線都需要上師在場。然後，從墻壁的線條到箭桿之間的部分進行劃分，繪製線條。 這些線條的總結偈頌在《珠鬘》中說：『在東方等方向的線條之上，拿著線繩，用四個曼荼羅，在魚的頭和尾的末端，繪製中心線和角線。那個角是七個門的大小和方向，以肘為單位的基線，在中心擦除八分之一，那是門四分之一的小部分。在基線之外的一和二，一二一和一的末端，從角到面有六條線，從中心逐漸變長，第一條線是三個小部分，第二條線是兩個小部分接觸頂點，第三個臺階是八個小部分，從線上有四條直線，三』
【English Translation】 Although it is said (in the scriptures) that one should rotate counterclockwise, in the Vajra Dakini it says: 'Here, the master and disciples should rotate to the right.' The commentary also says the same. Darika also said that one should rotate to the right. Therefore, in the Mother Tantras, it is not necessary to regard counterclockwise rotation as a mandatory rule. This master also made clockwise rotation a common practice for both tantras. Ratna Rakshita also spoke of clockwise rotation in Hevajra. Gyalwa Yangpo also said: 'Then, the master and fellow practitioners, the act of rotating and walking, because left-handed conduct is primary, everything should be done with left-handed rituals. Even so, because dependence is difficult to understand, one should rotate to the right.' As it is said in the mandala ritual of Hevajra, Jayasena also spoke of clockwise rotation in the mandala ritual of the Ocean of Dakinis. When drawing the remaining lines inside and outside the mandala, the rotation of the lines, the positions of the seats, and the order should be done as before. In the Garland, it is said that when drawing the lines in the nine directions, it is done in this way. Lawapa also said that the remaining lines should be drawn with the previous rituals. When drawing the activity lines, Luipa spoke of the fixed seats of the master and disciples, although he did not directly speak of the rotation of the lines, it is similar to the Yeshe line. Luipa, Lamkagyalyang, and Jayasena all believe that the activity lines should be drawn jointly by the master and fellow practitioners. It is also specifically mentioned in the tantras and mandala rituals that if the master cannot completely apply the colors, there will be a problem. Regarding the lines, if the disciple is present, then the two draw together; if the disciple is not present, then the master himself ties the thread to a peg and draws. Because no special instructions were given to the master, the master is necessarily required to draw both lines. Then, the parts from the wall line to the arrow shaft are divided, and the lines are drawn. The summary verses of these lines are in the Garland: 'Above the lines of the eastern and other directions, holding the thread, with four mandalas, at the ends of the fish's head and tail, draw the central line and the corner line. That corner is the size and direction of the seven doors, the baseline in cubits, erasing one-eighth in the center, that is a small part of one-quarter of the door. Outside the baseline, one and two, one two one and one at the end, there are six lines from the corner to the face, gradually lengthening from the center, the first line is three small parts, the second line is two small parts touching the vertex, the third step is eight small parts, from the line there are four straight lines, three'
ུམ་ནི་ཆ་ཆུང་ལྔ་བཞི་པ། །ཆ་ཆུང་བཞི་དེའི་དང་པོ་ནི། །ངོས་ཐིག་རྩེ་མོར་ཡང་དག་རེག །གསུམ་ནི་ཆ་ཆུང་རེ་རེའི་བར། །བཞི་པའི་རྩེ་ནས་ངོས་སུ་ཐིག །ཆ་ཆུང་བཅུ་དང་ལྡན་པའོ། །རྩ་བའི་རྩེ་ནས་བྱུང་བའི་ཐིག །ཆ་ཆུང་བཞི་པ་ངོས་སྟེང་དུ། །ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་ཐད་ཀར་ནི། །ཆ་ཆུང་བརྒྱད་དེ་གསུམ་འཁྱོག་པ། །ཞེས་སོ། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མི་མཉམ་པ་འདི་ནི། ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་གོ་དྲུག་པ་དང་རེ་བཞི་པ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཡང་། གོ་དྲུག་པ་ལ་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་མི་མཉམ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པའི་ཚེ་ནི་དར་དབྱངས་དང་མུན་པའི་སྣམ་བུ་མེད་པས། སྟེགས་བུའི། །ཐིག་ལས་དྲང་པོའི་ཐིག་བཞི་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དྲང་པོའི་ཐིག་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་ཐིག་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀ་མཛད་ལ། ཐིག་རིང་ནི་ལྭ་བ་པ་དང་ས་ར་ཧ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་མཛད་དོ། ། 3-2-153b སྒོ་འཁོར་ལོའི་བཅུ་ཆ་དང་དགུ་ཆར་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཡོད་ཀྱང་རྒྱ་གར་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དེས་ཐ་སྙད་མི་མཛད་པས་སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་དེ་དག་བཞག་ནས་བརྒྱད་ཆར་གསུངས་ཏེ། གུར་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞིང་རྒྱ་གར་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་དོ། །ཐིག་འདེབས་པ་ན། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཐིག་སྐུད་ཆད་ན་སློབ་དཔོན་འཆི། །དམན་དང་ལྷག་པས་ནད་འབྱུང་སྟེ། །ཕྱོགས་ལ་འཁྲུལ་ན་སློབ་མ་མྱོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་བྱུང་ན་བཅོས་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། འདིས་བཅོས་མ་བཤད་ཀྱང་རྨི་ལྟས་ངན་པ་བྱུང་བ་བཟློག་ཐབས་ལྟར་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ལྟས་ངན་བྱུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། རིང་ཐུང་ཁྱེར་ན་ནད་ཀྱིས་འདེབས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཆད་པ་ལྟར་གྱི་ཚད་ལས་རིང་བ་དང་ཐུང་བའི་ཐིག་སྐུད་བྱས་ན་ནད་འབྱུང་སྟེ་སློབ་དཔོན་ལ་འབྱུང་བར་ཤཱནྟི་པས་སོ། །ཕྱོགས་ལ་རྨོངས་པ་ནི། དཔོན་སློབ་ཀྱི་སྡོད་ས་འཆུགས་པ་ཡིན་ལ། སློབ་མ་འཁྲུལ་པའམ་མྱོས་པ་ནི། དཱ་རི་ཀ་པས། ཕྱོགས་འཁྲུགས་སློབ་མ་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སློབ་མ་སྡུག་བསྔལ། །ཁ་ཅིག་རིང་ཐུང་བྱུང་བ་ཐིག་ཡིན་གྱི་ཐིག་སྐུད་མིན་ཞེས་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕྱི་དགོས་པའི་ཐིག་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བས་ཐིག་རིང་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐིག་སྐུད་ཀྱི་མཚན་མ་ངན་པ་འདི་ཐིག་གང་འདེབས་པའི་ཚེ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤཱནྟི་པས་ཚངས་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པའི་དུས་ལ་བཞེད་དེ། ཕྲེང་བར་ཡང་དེ་གཉིས་བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པས་དགོངས་པ་གཅིག་གོ། ཉིན་མོ་ 3-2-154a འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཚངས་ཐིག་གཉིས་དང་ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་དང་ཐིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལུགས་གསུམ་བཤད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་རྒྱུད་
【現代漢語翻譯】 『烏瑪』（藏文：ུམ་，含義：一種度量單位）是五又四分之一小單位（藏文：ཆ་ཆུང་，含義：小單位）。這四個小單位中的第一個，與頂點的線精確相交。三個小單位在每個小單位之間。第四個從頂點到表面。它包含十個小單位。從根部頂點出現的線，第四個小單位在表面上。兩個小單位直接相對。八個小單位，其中三個是彎曲的。』 這段文字描述了度量單位'烏瑪'的構成，以及如何用小單位來精確測量和定位點、線和麵。 『側面與門不相等』，這既是六十六個線單位（藏文：ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་གོ་དྲུག་པ་）的共同點，也是四十四個線單位（藏文：ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞི་པ་）的共同點。然而，對於六十六個單位，側面可能等於或不等於門。因此，當側面與門相等時，就沒有'達揚'（藏文：དར་དབྱངས་，含義：一種測量單位）和'穆恩布'（藏文：མུན་པའི་སྣམ་བུ་，含義：一種布料）。因此，'從平臺上，四條直線'（藏文：ཐིག་ལས་དྲང་པོའི་ཐིག་བཞི་སྟེ།）變成了兩條直線。 這段文字討論了在測量中可能出現的差異，以及如何根據不同的情況進行調整。當側面與門相等時，測量方式會發生變化。 導師（藏文：སློབ་དཔོན་）既製作長線也製作短線。許多人制作長線，如拉瓦巴（梵文：Lāva-pa，含義：印度佛教大師）和薩拉哈（梵文：Saraha，含義：印度佛教大師）等。 導師們在測量中會使用不同長度的線，其中長線被許多大師所使用。 雖然有經典提到門輪（藏文：སྒོ་འཁོར་ལོ，含義：壇城之門）的十分之一和九分之一，但印度的導師們並不使用這些術語，因此這位導師也省略了它們，只提到了八分之一。這是古爾（藏文：གུར，含義：帳篷）、金剛空行母（藏文：རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ，梵文：Vajraḍākiṇī）的意圖，印度的壇城儀式中也是這樣描述的。 這段文字解釋了壇城之門的測量比例，以及為何選擇使用八分之一而不是十分之一或九分之一。 在繪製線條時，金剛空行母（藏文：རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ）說：'如果線斷裂，導師會死亡。如果不足或過多，疾病會發生。如果方向錯誤，弟子會迷失。'（藏文：ཐིག་སྐུད་ཆད་ན་སློབ་དཔོན་འཆི། །དམན་དང་ལྷག་པས་ནད་འབྱུང་སྟེ། །ཕྱོགས་ལ་འཁྲུལ་ན་སློབ་མ་མྱོས། །）應該瞭解這些，如果發生這些情況，應該進行糾正的儀式。雖然這裡沒有提到糾正方法，但應該像避免不好的夢兆一樣避免這些情況。普遍經典（藏文：སྤྱི་རྒྱུད་）說：'如果出現不好的預兆，事情不會成功。'（藏文：ལྟས་ངན་བྱུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། །）'如果拿走長短，疾病會侵襲。'（藏文：རིང་ཐུང་ཁྱེར་ན་ནད་ཀྱིས་འདེབས། །）也就是說，如果繪製的線比解釋的尺寸長或短，疾病就會發生，而且會發生在導師身上，這是寂天（梵文：Śāntipa，含義：印度佛教大師）的觀點。方向上的迷惑是指導師和弟子的座位錯誤。弟子迷惑或迷失，如達里卡巴（梵文：Dārika-pa，含義：印度佛教大師）所說：'方向錯誤，弟子會變得痛苦。'（藏文：ཕྱོགས་འཁྲུགས་སློབ་མ་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །）也就是說，弟子會受苦。 這段文字強調了繪製線條時的精確性，以及錯誤可能導致的負面後果。如果出現錯誤，應該採取措施避免不好的預兆。 有些人說長短指的是線，而不是線繩，這是沒有道理的。如果是這樣，就不應該繪製外部所需的線，因此就不應該繪製長線。線繩的不好跡像是在繪製哪條線時出現的呢？寂天（梵文：Śāntipa）認為是在繪製梵天線（藏文：ཚངས་ཐིག་）時出現的。在《念珠》（藏文：ཕྲེང་བ）中，也是在繪製這兩條線之後提到的，所以他們的意圖是一致的。尼瑪永內（藏文：ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས，含義：太陽生）解釋了三種方法，包括梵天線、八大線（藏文：ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་）和所有線的權力。 這段文字討論了繪製線條時可能出現的錯誤，以及這些錯誤可能出現的時間。寂天認為這些錯誤主要出現在繪製梵天線時。 因此，普遍經典（藏文：སྤྱི་རྒྱུད་）...
【English Translation】 'Uma' is five and a quarter small units. The first of these four small units intersects the line at the vertex exactly. Three small units are between each small unit. The fourth is from the vertex to the surface. It contains ten small units. The line that comes from the root vertex, the fourth small unit is on the surface. Two small units are directly opposite. Eight small units, three of which are curved. This text describes the composition of the unit of measurement 'Uma' and how to use small units to accurately measure and locate points, lines, and surfaces. 'The side is not equal to the door,' which is common to both sixty-six line units and forty-four line units. However, for sixty-six units, the side may or may not be equal to the door. Therefore, when the side is equal to the door, there is no 'Daryang' and 'Moonbu'. Therefore, 'From the platform, four straight lines' becomes two straight lines. This text discusses the differences that may arise in measurement and how to adjust according to different situations. When the side is equal to the door, the measurement method changes. The teacher makes both long and short lines. Many people make long lines, such as Lāva-pa and Saraha. Teachers use lines of different lengths in measurement, with long lines being used by many masters. Although there are scriptures that mention one-tenth and one-ninth of the door wheel, the Indian teachers do not use these terms, so this teacher also omits them and only mentions one-eighth. This is the intention of the Gur and Vajraḍākiṇī, and it is also described in the Indian mandala rituals. This text explains the measurement ratio of the mandala gate and why one-eighth is chosen instead of one-tenth or one-ninth. When drawing lines, Vajraḍākiṇī says: 'If the line breaks, the teacher will die. If it is insufficient or excessive, disease will occur. If the direction is wrong, the disciple will be lost.' These should be understood, and if these things happen, a ritual of correction should be performed. Although the method of correction is not mentioned here, these situations should be avoided as if avoiding bad omens. The general scripture says: 'If a bad omen appears, things will not succeed.' 'If you take the length, disease will invade.' That is, if the drawn line is longer or shorter than the explained size, disease will occur, and it will occur to the teacher, according to Śāntipa. Confusion in direction refers to the wrong seating of the teacher and disciple. The disciple is confused or lost, as Dārika-pa said: 'If the direction is wrong, the disciple will become afflicted.' That is, the disciple will suffer. This text emphasizes the accuracy of drawing lines and the negative consequences that may result from errors. If errors occur, measures should be taken to avoid bad omens. Some people say that length refers to the line, not the line cord, which is unreasonable. If so, the externally required line should not be drawn, so the long line should not be drawn. When does the bad sign of the line cord appear? Śāntipa believes that it appears when drawing the Brahma line. In the 'Rosary', it is also mentioned after drawing these two lines, so their intentions are the same. Nyinmo Jungne explained three methods, including the power of the Brahma line, the eight great lines, and all lines. This text discusses the errors that may occur when drawing lines and when these errors may occur. Śāntipa believes that these errors mainly occur when drawing the Brahma line. Therefore, the general scripture...
ལས། དེ་བས་ཐམས་ཅད་ནན་ཏན་དུ། །མཁས་པས་ལེགས་པར་ཐིག་གདབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐིག་གཉིས་འདེབས་པ་དང་ཐིག་སྐུད་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་གཟབ་པར་བྱའོ། ། ༈ ལུགས་གཉིས་སོ་སོའི་ཐིག་གདབ་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། རྟ་བབས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་གཉིས་གསུངས་པའི་དབང་གིས་སོ་སོར་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྲིད་ཀྱི་ཚད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་དང་སྦོམས་ཀྱི་ཚད་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆར་བཞེད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་བདུན་པ་ལས། རིང་བ་འཁོར་ལོའི་ཉིས་འགྱུར་ཏེ། སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ་དག་གོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དཀྱིལ་ཆོག་སོགས་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །རིང་ཚད་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས་ཚངས་ཐིག་ཁོ་ན་གདབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པར་བཞེད་པས་ཐིག་གཞན་ལ་ཚད་དེ་མི་དགོས་ཀྱང་ཚངས་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པའི་ཕྱིར་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ཚངས་ཐིག་ནི་རིང་ཐུང་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་དང་འཁོར་ལོ་དང་རྭ་རྩེ་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི། རྩ་ཐིག་ནས་རྩ་ཐིག་གི་བར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས་པའི་ཉིས་འགྱུར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་ཡིན་ལ། རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་ལ་སྒོ་ཚད་གསུམ་དང་འཁོར་ལོ་དང་རྭ་རྩེ་ལ་སྒོ་ཚད་གཅིག་བྱས་པའི་ཚེ་ནི། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་སྔ་མ་དེས་མི་ཆོག་པས་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཉིས་འགྱུར་ཡིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། རྩ་བའི་ཐིག་བཞིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་རྩ་བའི་ 3-2-154b དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ན་ལས་ཐིག་སྐུད་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་རིང་བ་སྟེ་དེས་ཚངས་པའི་ཐིག་ཆ་ཆུང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་གདབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་འདིར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐར་ཆུད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྩ་བའི་ཐིག་ལས་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་སྟེ་ཆ་ཆུང་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་མཐར། དེའི་ཕྱིར་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རེ་བཞི་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། དེ་ནས་ཐིག་སྐུད་དཀར་བྱས་ནས། །རང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན། །ཙནྡན་དཀར་པོ་བསྲེས་པ་ཡི། །ས་ལུས་བཏགས་པས་སྤང་བར་བྱ། །ཚངས་པའི་ཐིག་ནི་དག་པ་གཉིས། །འཁོར་ལོའི་ཚད་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཡི་ཉིས་འགྱུར་གདབ་པར་བྱ། །དེ་ཡི་ཕྱེད་དུ་རྩ་བའི་ཐིག །ཅེས་དྲངས་པ་ནི་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ན་ཡོད་དོ། །འདིས་ཚངས་ཐིག་གི་ཕྱེད་དུ་རྩ་ཐིག་གདབ་པར་གསུངས་པས་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆེན་བཅུ་དྲུག་པར་བསྟན་ནོ། །རྩིག་པ་ནས་རྩིག་པའི་བར་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ། ཕ་གུ་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་ནི་དེ་ལ་བཏགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེའི་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་འགྲོ་བ་ན་ར
【現代漢語翻譯】 如經文所說：'因此，所有的事情都要認真地，由智者妥善地畫線。' 因此，在畫兩條線和製作兩條線繩時，必須非常小心。 二、各種儀軌各自的畫線方式 關於馬頭金剛（藏：རྟ་བབས།，含義：降臨的馬）等，由於經文中提到了兩種線繩的尺寸，所以各有不同。一般來說，線繩的長度是壇城直徑的兩倍，粗細是門寬的二十分之一。如《總集來源》（藏：སྡོམ་འབྱུང་།）第十七品所說：'長度是輪（壇城）的兩倍，是門寬的二十分之一。' 壇城儀軌等經典中也有很多類似的說法。這樣規定長度的原因是，爲了只畫花鬘（藏：ཕྲེང་བ།）中的直徑線。因此，其他的線不需要這個尺寸，但爲了畫兩條直徑線，所以要這樣做。直徑線有長短兩種。例如，當馬頭金剛的高度、輪和角尖分為兩個大段時，從根線到根線之間的距離是壇城的兩倍，這是線繩的尺寸。當馬頭金剛的高度是三個門寬，輪和角尖是一個門寬時，之前的線繩尺寸就不夠了，所以是包含輪的根本壇城的兩倍。如《花鬘》中所說：'用四條根線完全分割的根本壇城，只有用兩倍長的線繩才能畫出六十四個小段的直徑線。' 這裡所說的壇城，是指包含多種金剛杵中心的邊緣的壇城，從根線向外延伸八個小段，即四十八個小段。等等。' 最後說：'因此，線繩變為九十六個小段。' 在八十四頌（藏：རེ་བཞི་པ།）的知識之源中說：'然後將線繩染成白色，與成就自己的朋友在一起，混合白色旃檀，用土身固定。直徑線是純凈的二，輪的尺寸是多少，就畫它的兩倍。它的一半是根線。' 這段引文出自喇嘛卡嘉瓦桑（藏：ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་།）的壇城儀軌。這裡說直徑線的一半是根線，表明線繩是十六個大段。從墻到墻之間的宮殿是壇城的正身，從女兒墻到箭樓之間是附加在它上面的部分，所以稱為它的輪。國王及其眷屬前往……
【English Translation】 As the scripture says, 'Therefore, all things should be carefully and properly lined by the wise.' Therefore, one must be very careful when drawing two lines and making two line cords. 2. The methods of drawing lines for each of the two systems Regarding Hayagriva (Tibetan: རྟ་བབས།, meaning: Descending Horse) and others, there are differences due to the fact that two sizes of line cords are mentioned in the scriptures. Generally, the length of the line cord is twice the diameter of the mandala, and the thickness is one-twentieth of the width of the door. As stated in the seventeenth chapter of the 'Compendium of Sources' (Tibetan: སྡོམ་འབྱུང་།): 'The length is twice the wheel (mandala), and one-twentieth of the width of the door.' There are many similar statements in mandala rituals and other classics. The reason for specifying the length in this way is for the purpose of drawing only the diameter line in the garland (Tibetan: ཕྲེང་བ།). Therefore, other lines do not require this size, but this is done in order to draw two diameter lines. There are two types of diameter lines, long and short. For example, when the height of Hayagriva, the wheel, and the horn tips are divided into two large sections, the distance from the root line to the root line is twice the mandala, which is the size of the line cord. When the height of Hayagriva is three door widths, and the wheel and horn tips are one door width, the previous line cord size is not sufficient, so it is twice the fundamental mandala including the wheel. As stated in the 'Garland': 'The fundamental mandala completely divided by four root lines, only with a line cord twice as long can draw sixty-four small sections of the diameter line.' The mandala mentioned here refers to the mandala including the edge of the center of various vajras, extending outward from the root line by eight small sections, i.e., forty-eight small sections. Etc.' Finally, it says: 'Therefore, the line cord becomes ninety-six small sections.' In the source of knowledge of the Eighty-Four Verses (Tibetan: རེ་བཞི་པ།), it says: 'Then dye the line cord white, be with friends who accomplish oneself, mix white sandalwood, and fix it with an earth body. The diameter line is pure two, whatever the size of the wheel, draw twice that. Half of it is the root line.' This quote is from Lama Kagya Wangsang's (Tibetan: ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་།) mandala ritual. Here it says that half of the diameter line is the root line, indicating that the line cord is sixteen large sections. The palace from wall to wall is the main body of the mandala, and the part attached to it from the parapet to the battlement is called its wheel. The king and his entourage go to...
ྒྱལ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་དུ་གསུངས་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་དྲང་དུ་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་ལ་དབུས་ནས་རྩ་ཐིག་གི་བར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དང་རྩ་ཐིག་ནས་པདྨའི་ལྟེ་བའི་མཐའི་བར་གྱི་ཕྱི་གཉིས་མཉམ་པས་རྭ་རྩེ་ནས་རྭ་རྩེའི་ 3-2-155a བར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མ་ལ་ནི། དབུས་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ཐིག་གི་བར་དང་དེ་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་ཐིག་གི་བར་མཉམ་པས་འོད་ཕྲེང་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་བར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི།སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་བདུན་པ་ལས། ཐིག་གི་མཚན་མ་དྲུག་ཅུ་བཞི། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་ཕྱིའི་ཟླུམ་ཐིག་ཐོག་མར་སྐོར་བའི་ཕན་ཚུན་ལ་ཐིག་གི་མཚན་མ་རེ་བཞི་གསུངས་ཏེ། འགྲེལ་པས་རེ་བཞིའི་ཆ་རེ་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་ར་ཧ་དང་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། རེ་བཞི་པ་ལྟར་ན་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་སྒོ་ཚད་གཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་དང་འགྲམ་པ་དང་ལོགས་ཏེ་བཞི་ཁ་ཚད་མཉམ་དུ་བཤད་པས་དེས་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་གསུངས་པ་ནི་དཔངས་སུ་ཡིན་ཏེ། ངོས་ལ་བྱས་ན་སྣམ་བུ་འོག་མས་ཀ་བའི་སྟེང་དུ་མི་སླེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀླུའི་བློས་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆེན་ཉེར་བཞི་པའི་ཕྱོགས་བསྔགས་སོ། །ཆ་ཆེན་ཉེར་བཞི་པའི་རྟ་བབས་དང་ཟླུམ་ཐིག་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། ཀ་བའི་རྩེ་ནས་ཕྱི་ངོས་སུ། །ཆ་ཆུང་རེ་རེ་དོར་བར་ཐིག །བཅུ་གཅིག་འདི་ལ་ལྔ་པ་དང་། །བདུན་པ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གཉིས། །ཡང་ན་གསུམ་པ་བདུན་པ་དང་། དགུ་པ་ཆ་ཆུང་རེ་རེའོ། །བཞི་པ་དྲུག་པ་བཅུ་པ་རྣམས། །སོ་སོར་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ཕྱེད་དོ། །ལྔ་ནི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གཉིས། །དེ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ནི་རྒྱར། །ཚངས་པའི་གཡས་དང་གཡོན་དུ་ནི། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་བཅས་མདའ་ཡི་མཐར། །སྣམ་བུ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གསུམ། །ཐིག་ནི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཞི། །ཆ་ཆུང་དྲུག་མཐར་གཉིས་པ་དང་། །གསུམ་པ་ 3-2-155b ཆ་ཆུང་གསུམ་པའོ། །ཆ་ཆུང་བཞི་མཐར་བཞི་པ་ནི། །ཆ་ཆུང་ལྔ་སྟེ་མདའ་ཕྱེད་བཅས། །གསུམ་དོར་ནས་ནི་ཕྱེད་དང་ལྔ། །གསུམ་ནས་དྲུག་པ་ཆ་ཆུང་ལྔ། །བཞི་ནི་ཆ་ཆུང་བདུན་རྣམས་ཏེ། །ཐིག་བཅུ་གཅིག་པ་ཆ་ཆུང་ལྔ། །སྣམ་བུ་ལྔ་བའི་སྟེང་གི་ནི། །ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཞི། །བདུན་པའི་འོག་ལ་ཆ་ཆུང་གསུམ། །སྟེང་ནི་ཆ་ཆུང་དྲུག་སྟེང་དུ། །སྣམ་བུ་རྣམས་མཐར་སོན་པའི་ཐིག །གཞན་གྱི་མཐའ་དང་ལྷན་ཅིག་སྟེ། །ཀྱོག་པོ་གཅིག་གོ་འདི་ནང་དུའང་། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ནས་དེ་བཞིན་གཞན། །དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་རིག་བྱེད་མཐར། །ཐིག་ཟླུམ་དེ་ནས་གཉིས་ཡིན་ཏེ།
【現代漢語翻譯】 正如說『國王駕到』一樣，對於包含壇城的整個輪廓，也使用『壇城』這個詞，因此，所說的壇城的兩倍，可以公正地適用於兩者。這樣的話，對於前者，從中心到根脈線的距離是壇城的內部，從根脈線到蓮花中心的邊緣的距離是外部，兩者相等，因此從角到角的距離是壇城的兩倍。對於後者，從中心到箭桿線的距離，以及從箭桿線到光鬘線的距離相等，因此從光鬘到光鬘的距離是壇城的兩倍。 關於這一點，第一種觀點是：在《總集根本續》第十七章中說：『六十四個線條的標誌，是壇城線條的特徵。』這裡說的是首先繪製的外部圓形線條的相互之間的六十四個線條標誌。註釋者說，六十四個部分中的每一個都是一個小部分。同樣，薩ra哈（梵文：Saraha，含義：箭），拉瓦巴（梵文：Lavapa）等等許多人也這樣說過。按照六十四個部分來說，馬道的垂直高度被說成是一個單位。龍樹菩薩（梵文：Nāgārjuna）認為門、門框、側面和墻壁這四者尺寸相等，因此他認為馬道是門的三倍，這指的是垂直高度，如果指的是水平寬度，那麼下方的布料就無法到達柱子的頂部。因此，龍樹菩薩讚揚了二十四個大線條部分的觀點。 關於二十四個大線條部分的馬道和圓形線條等，在《鬘論》中說：『從柱子的頂部到外側，每一個小部分都要捨棄線條。第十一根線上，第五根和第七根線是半個小部分。或者第三根、第七根和第九根線，每一個都是一個小部分。第四根、第六根和第十根線，每一個都是半個小部分。第五根線是半個小部分。在它的兩個方向上，在梵天的左右兩側，都是包含半個小部分的箭桿的末端。布料是三個半小部分。線條是四個半小部分。第六根線的末端是第二根和第三根線，是三個小部分。第四根線的末端是第四根線，是五個小部分，包含一半的箭桿。捨棄三個后是五個半小部分。從三個到第六根線是五個小部分。第四根線是七個小部分。第十一根線是五個小部分。第五根布料的上方，表面是四個半小部分。第七根線的下方是三個小部分。上方是六個小部分。布料到達末端的線條。與其他末端一起，有一個彎曲，這也在內部。半個小部分，同樣是其他的。因此，在理解小部分的末端，圓形線條是兩個。』
【English Translation】 Just as it is said 'The king is coming,' the word 'mandala' is also applied to the entire outline that includes the mandala, so the doubling of the mandala that is spoken of can be justly applied to both. In that case, for the former, the distance from the center to the root line is the inside of the mandala, and the distance from the root line to the edge of the lotus center is the outside, and the two are equal, so the distance from corner to corner is twice the mandala. For the latter, the distance from the center to the arrow shaft line, and from the arrow shaft line to the garland of light line are equal, so the distance from the garland of light to the garland of light is twice the mandala. Regarding this, the first view is: In the seventeenth chapter of the 'Compendium of Origins Tantra', it says: 'Sixty-four marks of lines are the characteristics of the mandala lines.' Here it speaks of sixty-four line marks between each other of the outer circular line that is drawn first. The commentator says that each of the sixty-four parts is a small part. Similarly, Saraha (Sanskrit: Saraha, meaning: arrow), Lavapa (Sanskrit: Lavapa), and many others have also said this. According to the sixty-four parts, the vertical height of the horse path is said to be one unit. Nagarjuna (Sanskrit: Nāgārjuna) considers the door, door frame, side, and wall to be equal in size, so he considers the horse path to be three times the door, which refers to the vertical height, if it refers to the horizontal width, then the cloth below cannot reach the top of the pillar. Therefore, Nagarjuna praises the view of twenty-four large line parts. Regarding the horse path and circular lines, etc. of the twenty-four large line parts, it says in the 'Garland Treatise': 'From the top of the pillar to the outside, each small part must discard the line. On the eleventh line, the fifth and seventh lines are half a small part. Or the third, seventh, and ninth lines, each is a small part. The fourth, sixth, and tenth lines, each is half a small part. The fifth line is half a small part. On its two sides, on the left and right sides of Brahma, are the ends of the arrow shafts containing half a small part. The cloth is three and a half small parts. The line is four and a half small parts. The end of the sixth line is the second and third lines, which are three small parts. The end of the fourth line is the fourth line, which is five small parts, including half of the arrow shaft. Discarding three is five and a half small parts. From three to the sixth line is five small parts. The fourth line is seven small parts. The eleventh line is five small parts. Above the fifth cloth, the surface is four and a half small parts. Below the seventh line is three small parts. Above is six small parts. The line where the cloth reaches the end. Together with other ends, there is a curve, which is also inside. Half a small part, likewise the others. Therefore, at the end of understanding the small parts, the circular line is two.'
།ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་དོར་བར་རོ། །བཞི་དོར་བར་ནི་ཟླུམ་པོ་གཞན། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་ལ། །མུན་པའི་སྣམ་བུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། །དེ་ལ་ནི་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ཡང་མེད་དོ། །ཆ་ཆེན་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟ་བབས་དང་ཐིག་ཟླུམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། ཕྲེང་བ་ལས། རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་ནི། །ངོས་ཉིད་དུ་སྟེ་སྟེང་མིན་པ། །དེ་ཚེ་ཐིག་ནི་དྲང་པོ་གསུམ། །སྟེགས་བུའི་ཐིག་ལས་དེ་ལྟར་གཞལ། །ཕྱོགས་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྟ་བབས་སྣམ་བུ་དྲག་པོའི་ལས། །དཔངས་སུ་ཚད་ནི་སྒོ་ཡི་ཆ། །ནོར་ལྷ་ནོར་ལྷ་ཉི་མ་དང་། །རྒྱལ་བ་ནོར་ལྷ་རྒྱལ་བ་དང་། །ཉི་མ་ནོར་ལྷ་ཉི་མ་དང་། །རྒྱལ་བ་ནོར་ལྷ་གོ་རིམས་བཞིན། །འདི་རྣམས་ངོས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཚངས་པའི་གཡས་དང་གཡོན་དུ་ནི། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་དོར་ནས། །སྣམ་བུ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གསུམ། །ཐིག་ནི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཞི། །གཉིས་པ་དང་ནི་གསུམ་པ་ནི། །ཆ་ཆུང་ལྔ་ནས་ཆ་ཆུང་གསུམ། །བཞི་པ་ཆ་ཆུང་བཞི་དོར་ནས། །ཆ་ཆུང་གསུམ་མདའ་ཆ་ཆུང་ནི། །ཕྱེད་དང་བཞི་ནས་ཕྱེད་དང་ 3-2-156a བཞི། །གསུམ་ནས་དྲུག་པ་ཆ་ཆུང་ལྔ་། །དེ་ནས་གསུམ་ནི་བརྒྱད་གཅིག་ནི། །ཆ་ཆུང་བདུན་ཏེ་ཐ་མ་དྲུག །དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་རིག་བྱེད་མཐར། །ཟླུམ་པོའི་གཉིས་ནས་དེ་བཞིན་ཐིག །ཆ་ཆུང་གཉིས་མཐར་ཟླུམ་པོ་སྟེ། །ཐ་མ་ཆ་ཆུང་བཞི་ཡི་མཐར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་མུན་སྣམ་མེད་པས་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ཚེ་ཐིག་ནི་དྲང་པོ་གསུམ། །ཞེས་གསུངས་པས་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ནི་ཡོད་དོ། །འདི་ལ་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པར་བྱས་ན་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་དུ་རྟ་བབས་སྒོའི་སུམ་འགྱུར་དུ་ཕྲེང་བར་བཤད་པ་དང་མི་མཐུན་ལ། སྒོ་འགྲམ་ལ་ཆ་ཕྲན་གཉིས་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ལོགས་ལའང་བྱས་ན་མུན་སྣམ་མེད་པར་འདིར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །སྒོ་སྟེང་ནས་ཆ་ཕྲན་གཅིག་རྟ་བབས་ལ་འགྲོ་བ་བྱས་ན་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞི་པ་དང་མི་འགྲིག་ཅིང་ཀ་བ་དང་དར་དཔྱངས་བྱེད་པའི་ས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་པས་སྒོ་ལོགས་ལ་ཆ་ཆུང་གསུམ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྒོ་ནས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་བར་བཞི་པོ་མཉམ་མི་མཉམ་ལ་འདིར་གསུམ་བྱུང་སྟེ་སྒོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཁ་མཉམ་པ་གཅིག་དང་། སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་གཉིས་མཉམ་ཞིང་འགྲམ་ལོགས་གཉིས་དང་མི་མཉམ་ལ་འགྲམ་ལོགས་གཉིས་མཉམ་པ་གཅིག་དང་། འགྲམ་ལོགས་གཉིས་མི་མཉམ་པ་གཅིག་གོ། སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཕྱི་ལ་ཆ་ཆུང་ལྔ་དང་ནང་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་སུ་བྱས་ཤིང་། ནང་མའི་རྩེ་གཉིས་ནས་ཕྱི་ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ནི་གདུང་དང་དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་གཅིག་ནི་བར་སྣང་གི་སྣམ་བུ་སྔོན་པོར་འཆད་དེ་གདུང་གི་སྟེང་ན་རྩིག་ 3-2-156b པ་མེད་པའི་བར་སྟོང
【現代漢語翻譯】 『捨棄兩個小份，捨棄四個則為圓形。側面與門相同，沒有黑暗的布幔。』如是說，因此那裡也沒有懸掛的布幔。十六大份的馬蹬和圓形線條等，在花鬘中說：『馬蹬是門的三倍，在表面而非上方。那時線條是三條直線，從臺階的線條來衡量。方向是緊接著的，馬蹬是強力的工作。高度的尺寸是門的份數。財神、財神、太陽，勝者、財神、勝者，太陽、財神、太陽，勝者、財神，按順序。這些要在表面上陳述。梵天的左右兩側，捨棄一半和五個小份，布幔是三個半小份。線條是四個半小份。第二和第三個，從小份五個到小份三個。第四個捨棄四個小份，小份三個，箭矢的小份是，從四個半到四個半。三到第六個是小份五個。然後三個是八，一個是，小份七個，最後一個是六。因此，在知識的盡頭是小份，圓形的兩個，同樣線條也是。小份兩個的盡頭是圓形，最後一個是小份四個的盡頭。』如是說，因為這裡沒有黑暗的布幔，所以從柱子到柱子之間是十二個小份。『那時線條是三條直線。』如是說，所以有懸掛的布幔。如果這裡側面與門相同，那麼柱子到柱子之間是馬蹬是門的三倍，這與花鬘中所說的不符。如果像門邊有兩小份一樣，側面也有，那麼這與這裡所說的沒有黑暗的布幔相矛盾。如果從門上方取一小份給馬蹬，那麼線條的線繩與四分之一小份不符，而且柱子和懸掛的地方會非常不美觀，所以門側面應該是三個小份。如果這樣做，門到門側面之間的四個是否相同，這裡出現了三個，門等四個相同是一個，門和門框兩個相同，與側面兩個不同，側面兩個相同是一個，側面兩個不同是一個。在單一尺寸的門上，Ratna Rakshita（寶護）將門側面的外部設為五個小份，內部設為兩個小份。從內部的兩個頂點到外部，一個小份是棟樑，因此一個小份是天空的藍色布幔，棟樑上方沒有墻壁的空隙。 『舍棄兩個小份，捨棄四個則為圓形。側面與門相同，沒有黑暗的布幔。』如是說，因此那裡也沒有懸掛的布幔。十六大份的馬蹬和圓形線條等，在花鬘中說：『馬蹬是門的三倍，在表面而非上方。那時線條是三條直線，從臺階的線條來衡量。方向是緊接著的，馬蹬是強力的工作。高度的尺寸是門的份數。財神、財神、太陽，勝者、財神、勝者，太陽、財神、太陽，勝者、財神，按順序。這些要在表面上陳述。梵天的左右兩側，捨棄一半和五個小份，布幔是三個半小份。線條是四個半小份。第二和第三個，從小份五個到小份三個。第四個捨棄四個小份，小份三個，箭矢的小份是，從四個半到四個半。三到第六個是小份五個。然後三個是八，一個是，小份七個，最後一個是六。因此，在知識的盡頭是小份，圓形的兩個，同樣線條也是。小份兩個的盡頭是圓形，最後一個是小份四個的盡頭。』如是說，因為這裡沒有黑暗的布幔，所以從柱子到柱子之間是十二個小份。『那時線條是三條直線。』如是說，所以有懸掛的布幔。如果這裡側面與門相同，那麼柱子到柱子之間是馬蹬是門的三倍，這與花鬘中所說的不符。如果像門邊有兩小份一樣，側面也有，那麼這與這裡所說的沒有黑暗的布幔相矛盾。如果從門上方取一小份給馬蹬，那麼線條的線繩與四分之一小份不符，而且柱子和懸掛的地方會非常不美觀，所以門側面應該是三個小份。如果這樣做，門到門側面之間的四個是否相同，這裡出現了三個，門等四個相同是一個，門和門框兩個相同，與側面兩個不同，側面兩個相同是一個，側面兩個不同是一個。在單一尺寸的門上，Ratna Rakshita（寶護）將門側面的外部設為五個小份，內部設為兩個小份。從內部的兩個頂點到外部，一個小份是棟樑，因此一個小份是天空的藍色布幔，棟樑上方沒有牆壁的空隙。
【English Translation】 'Discard two small parts, discarding four results in a circle. The side is the same as the door, without a dark cloth curtain.' Thus it is said, therefore there is no hanging cloth curtain there. The sixteen large parts of the stirrup and circular lines, etc., are said in the garland: 'The stirrup is three times the door, on the surface and not above. At that time, the lines are three straight lines, measured from the lines of the platform. The direction is immediately following, the stirrup is a powerful work. The dimension of the height is the part of the door. Wealth God, Wealth God, Sun, Victorious One, Wealth God, Victorious One, Sun, Wealth God, Sun, Victorious One, Wealth God, in order. These are to be stated on the surface. On the left and right sides of Brahma, discarding half and five small parts, the cloth curtain is three and a half small parts. The line is four and a half small parts. The second and third, from five small parts to three small parts. The fourth discarding four small parts, three small parts, the small part of the arrow is, from four and a half to four and a half. Three to the sixth is five small parts. Then three is eight, one is, seven small parts, the last is six. Therefore, at the end of knowledge is the small part, two circles, likewise the line is also. The end of two small parts is a circle, the last is the end of four small parts.' Thus it is said, because there is no dark cloth curtain here, so from pillar to pillar is twelve small parts. 'At that time, the lines are three straight lines.' Thus it is said, so there is a hanging cloth curtain. If here the side is the same as the door, then the stirrup from pillar to pillar is three times the door, which is inconsistent with what is said in the garland. If, like the door side having two small parts, the side also has, then this contradicts what is said here about not having a dark cloth curtain. If one small part is taken from above the door for the stirrup, then the line cord does not match one-fourth of a small part, and the places for the pillar and hanging will be very unsightly, so the door side should be three small parts. If this is done, whether the four between the door and the door side are the same, here three appear, the door and the like four being the same is one, the door and the door frame two being the same, different from the side two, the side two being the same is one, the side two being different is one. On a single-sized door, Ratna Rakshita (Jewel Protector) set the outside of the door side to five small parts and the inside to two small parts. From the two vertices of the inside to the outside, one small part is the beam, therefore one small part is the blue cloth curtain of the sky, the gap above the beam without a wall. 『Discard two small parts, discarding four results in a circle. The side is the same as the door, without a dark cloth curtain.』 Thus it is said, therefore there is no hanging cloth curtain there. The sixteen large parts of the stirrup and circular lines, etc., are said in the garland: 'The stirrup is three times the door, on the surface and not above. At that time, the lines are three straight lines, measured from the lines of the platform. The direction is immediately following, the stirrup is a powerful work. The dimension of the height is the part of the door. Wealth God, Wealth God, Sun, Victorious One, Wealth God, Victorious One, Sun, Wealth God, Sun, Victorious One, Wealth God, in order. These are to be stated on the surface. On the left and right sides of Brahma, discarding half and five small parts, the cloth curtain is three and a half small parts. The line is four and a half small parts. The second and third, from five small parts to three small parts. The fourth discarding four small parts, three small parts, the small part of the arrow is, from four and a half to four and a half. Three to the sixth is five small parts. Then three is eight, one is, seven small parts, the last is six. Therefore, at the end of knowledge is the small part, two circles, likewise the line is also. The end of two small parts is a circle, the last is the end of four small parts.' Thus it is said, because there is no dark cloth curtain here, so from pillar to pillar is twelve small parts. 'At that time, the lines are three straight lines.' Thus it is said, so there is a hanging cloth curtain. If here the side is the same as the door, then the stirrup from pillar to pillar is three times the door, which is inconsistent with what is said in the garland. If, like the door side having two small parts, the side also has, then this contradicts what is said here about not having a dark cloth curtain. If one small part is taken from above the door for the stirrup, then the line cord does not match one-fourth of a small part, and the places for the pillar and hanging will be very unsightly, so the door side should be three small parts. If this is done, whether the four between the door and the door side are the same, here three appear, the door and the like four being the same is one, the door and the door frame two being the same, different from the side two, the side two being the same is one, the side two being different is one. On a single-sized door, Ratna Rakshita (Jewel Protector) set the outside of the door side to five small parts and the inside to two small parts. From the two vertices of the inside to the outside, one small part is the beam, therefore one small part is the blue cloth curtain of the sky, the gap above the beam without a wall.
་གི་སྣམ་བུར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་གདུང་གི་སྟེང་དུ་རྩིག་པ་མེད་པ་ལེགས་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་འདིས་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་ལ་ཆ་ཆེན་གསུམ་དང་གཅིག་ཡོད་པ་གཉིས་བཤད་ནས་དང་པོ་ལ་གཉིས་མཉམ་དགུ་མཉམ་དང་ལྔ་མཉམ་གསུམ་གསུམ་མཉམ་གཉིས་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ལྔ་མཉམ་གསུམ་གསུམ་མཉམ་ཁོ་ན་སྟེ་རྟ་བབས་ཀྱི་ལུགས་གསུམ་མཛད་དེ་སྣམ་བུ་ནི་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཕྲེང་བར། རྒྱལ་པོ་ཉེས་པ་གསུམ་ཉི་མ། །རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་དང་མི་རྣམ་གསུམ། །ཕྱོགས་ཏེ་ཐད་ཀར་ཆ་ཆུང་རྣམས། །རྟ་བབས་སྣམ་བུའི་རིམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སྣམ་བུ་གཉིས་པ་རིན་ཆེན་ཤར་བུའི་སྣམ་བུ་ལ་ཆ་ཆུང་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ། ཀྱོག་པོའི་ནང་ན་སྣམ་བུ་དེ་དག་ཆད་ནས་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་པས་ན། ཀྱོག་པོའི་ནང་གི་ཐད་ཀའི་སྣམ་བུ་རྣམས་ལ་གཡས་གཡོན་དུ་སྣམ་བུ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པས་གཉིས་ཀ་བསྡོམས་པའི་གྲངས་ལ་བཅུ་གཅིག་ཡིན་གྱི། སོ་སོར་ཕྱེ་ན་དེ་ལས་མང་ངོ་། །ཐིག་སྐུད་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་མདའ་ཡབ་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་ལ་རིང་ཐུང་མེད་ལ། རེ་བཞི་པའི་ལུགས་ལ་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ཕྱི་རུ་ཚངས་ཐིག་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་ལས་མེད་པས་ཕྱི་མ་ནི་ཆོས་འཁོར་དང་རྭ་རྩེ་ཡིན་པས་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་སྒོ་ཚད་གཅིག་ཏུ་ངེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཞུང་དུ་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་བཤད་པ་ནི། ངོས་སུ་ཡིན་པ་དང་སྒོ་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་བར་གྱི་མུན་སྣམ་མེད་པ་དང་སུམ་འགྱུར་ཡང་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་ལ་སློབ་དཔོན་འདི་བཞེད་དེ། ཕྲེང་བ་ལས། སྣ་ 3-2-157a ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ནི་སྒོའི་ཚད་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་ཐིག་གི་ནང་དུ་སྒོའི་ཚད་བརྒྱད་དོ། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྲིད་དུ་སྒོ་གཉིས་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་སྣམ་བུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྟ་བབས་ནི་ཀ་བའི་བར་དུ་ངོས་སུ་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་སྣམ་བུ་ཡང་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཀ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ངོས་སུ་སྣམ་བུ་ཆ་ཕྲན་རེ་རེ་ལྷག་པ་བཞེད་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆ་ཕྲན་བཅུ་བཞིའོ། །ལྭ་བ་པས་རྟ་བབས་དཔངས་སུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལ་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་ཚད་ཕྱེད་དུ་བཤད་ཅིང་རྟ་བབས་ངོས་སུ་སྒོའི་བཞི་འགྱུར་དུ་བཤད་པས་མུན་སྣམ་ཡང་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་བཤད་པའི་དགོངས་པར་ཤཱནྟི་པས་མཆུར་སུམ་འགྱུར་དང་དཔངས་སུ་ཇི་མཛེས་སུ་བྱ་བར་འཆད་དོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་ཕྱིའི་ཆ་ཆེན་གཅིག་ལ་ནི་ཕྱེད་ནང་མ་ལ་འཁོར་ལོ་བྱའོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མ་ལ་རྭ་དབུས་མའི་རྭ་རྩེ་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བ་ལས། འཁོར་ལོའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆ་ཆུང་གཉིས་ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྭའི་རྩེ་མོ་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྩེ་
【現代漢語翻譯】 他們認為這是布料。然而，我認為在棟樑之上沒有墻壁是不太好的。這位教師講述了馬落的高度，一個是三又四分之一個大單位，第一個是二等分、九等分和五等分，三個三個等分兩個；后一個是五等分三個三個等分，僅此而已，創造了三種馬落的風格，並說布料是十一種。然而，在《花鬘經》中：『國王有三種罪過，太陽啊！國王有方向和三種人。方向，即直接的小單位，是馬落布料的順序。』據說第二種布料，即珍寶光輝的布料，有十八個小單位等等。因為在彎曲處，那些布料已經斷裂不存在了，所以提出了理由並進行了反駁。因此，在彎曲處的直接布料的左右兩側各有兩塊布料，所以總數是十一個。如果分開計算，則會更多。對於長短線兩種風格，從箭桿到箭桿之間沒有長短之分。在四十四種風格中，箭桿之外的直徑只有兩個大單位，所以後者是法輪和角尖，因此馬落的高度必然是一個門的高度。因此，在他們的論著中，馬落被說成是門的三倍，這是在表面上，並且門和馬落之間沒有黑暗的布料，而且三倍也是從柱子到柱子之間，這位教師是這樣認為的。在《花鬘經》中：『各種金剛的中心是門的十二個單位。其中，根本線的內部是門的八個單位。在外部，兩側各有兩扇門。其中，沒有中間的布料。馬落是柱子之間表面上門的三個單位。』這樣說，並且也說了布料是十一種。因為認為在兩根柱子的上方，表面上多出一個小單位，所以如果按照這個來算，就是十四個小單位。拉瓦巴說馬落的高度是一個門的高度，側面是門高度的一半，馬落的表面是門的四倍，所以顯然也認為有黑暗的布料。瑪爾麥澤桑波說馬落是門的三倍，香提巴解釋說，在鼻子上做三倍，高度則按照美觀來做。馬落外部的一個大單位，一半做成內部的輪子。一半做成外部的中央角的角尖。在《花鬘經》中：『在輪子外部的兩個小單位上，是各種金剛角的頂端。』因此，方向的角尖 他們認為這是布料（Snam-bu）。然而，我認為在棟樑（gdung）之上沒有墻壁是不太好的。這位教師講述了馬落（rta babs）的高度，一個是三又四分之一個大單位，第一個是二等分、九等分和五等分，三個三個等分兩個；后一個是五等分三個三個等分，僅此而已，創造了三種馬落的風格，並說布料是十一種。然而，在《花鬘經》（phreng ba）中：『國王有三種罪過，太陽啊！國王有方向和三種人。方向，即直接的小單位，是馬落布料的順序。』據說第二種布料，即珍寶光輝（rin chen shar bu）的布料，有十八個小單位等等。因為在彎曲處，那些布料已經斷裂不存在了，所以提出了理由並進行了反駁。因此，在彎曲處的直接布料的左右兩側各有兩塊布料，所以總數是十一個。如果分開計算，則會更多。對於長短線兩種風格，從箭桿（mda' yab）到箭桿之間沒有長短之分。在四十四種風格中，箭桿之外的直徑只有兩個大單位，所以後者是法輪（chos 'khor）和角尖（rwa rtse），因此馬落的高度必然是一個門的高度。因此，在他們的論著中，馬落被說成是門的三倍，這是在表面上，並且門和馬落之間沒有黑暗的布料，而且三倍也是從柱子到柱子之間，這位教師是這樣認為的。在《花鬘經》中：『各種金剛的中心是門的十二個單位。其中，根本線的內部是門的八個單位。在外部，兩側各有兩扇門。其中，沒有中間的布料。馬落是柱子之間表面上門的三個單位。』這樣說，並且也說了布料是十一種。因為認為在兩根柱子的上方，表面上多出一個小單位，所以如果按照這個來算，就是十四個小單位。拉瓦巴（lwa ba pa）說馬落的高度是一個門的高度，側面是門高度的一半，馬落的表面是門的四倍，所以顯然也認為有黑暗的布料。瑪爾麥澤桑波（mar me mdzad bzang po）說馬落是門的三倍，香提巴（shAnti pa）解釋說，在鼻子上做三倍，高度則按照美觀來做。馬落外部的一個大單位，一半做成內部的輪子。一半做成外部的中央角的角尖。在《花鬘經》中：『在輪子外部的兩個小單位上，是各種金剛角的頂端。』因此，方向的角尖
【English Translation】 They consider it to be cloth (Snam-bu). However, I don't think it's good to have no wall above the beam (gdung). This teacher explained that the height of the horse landing (rta babs) is one and three-quarters of a large unit, the first being divided into two equal parts, nine equal parts, and five equal parts, three equal parts, and two equal parts; the latter being divided into five equal parts, three equal parts, and three equal parts only, thus creating three styles of horse landing, and said that the cloth is eleven kinds. However, in the Garland Sutra (phreng ba): 'The king has three faults, O sun! The king has directions and three kinds of people. Directions, that is, the direct small units, are the order of the horse landing cloth.' It is said that the second cloth, that is, the cloth of Jewel Radiance (rin chen shar bu), has eighteen small units, etc. Because in the curved part, those cloths have been broken and no longer exist, the reason was given and refuted. Therefore, on the left and right sides of the direct cloths in the curved part, there are two cloths each, so the total number is eleven. If calculated separately, there will be more. For both the long and short line styles, there is no difference in length from arrow shaft (mda' yab) to arrow shaft. In the forty-four styles, the diameter outside the arrow shaft has only two large units, so the latter is the Dharma wheel (chos 'khor) and the horn tip (rwa rtse), therefore the height of the horse landing must be one door height. Therefore, in their treatises, the horse landing is said to be three times the door, which is on the surface, and there is no dark cloth between the door and the horse landing, and the three times is also from pillar to pillar, this teacher thinks so. In the Garland Sutra: 'The center of various vajras is twelve units of the door. Among them, the inside of the root line is eight units of the door. On the outside, there are two doors on each side. Among them, there is no middle cloth. The horse landing is three units of the door on the surface between the pillars.' It is said like this, and it is also said that the cloth is eleven kinds. Because it is thought that above the two pillars, there is one more small unit on the surface, so if calculated according to this, it is fourteen small units. Lwa ba pa said that the height of the horse landing is one door height, the side is half the door height, and the surface of the horse landing is four times the door, so it is obvious that he also thinks there is dark cloth. Mar me mdzad bzang po said that the horse landing is three times the door, and ShAnti pa explained that it should be made three times on the nose, and the height should be made according to beauty. One large unit outside the horse landing, half of it is made into the inner wheel. Half of it is made into the horn tip of the outer central horn. In the Garland Sutra: 'On the two small units outside the wheel, are the tips of the horns of various vajras.' Therefore, the horn tip of the direction They consider it to be cloth (Snam-bu). However, I don't think it's good to have no wall above the beam (gdung). This teacher explained that the height of the horse landing (rta babs) is one and three-quarters of a large unit, the first being divided into two equal parts, nine equal parts, and five equal parts, three equal parts, and two equal parts; the latter being divided into five equal parts, three equal parts, and three equal parts only, thus creating three styles of horse landing, and said that the cloth is eleven kinds. However, in the Garland Sutra (phreng ba): 'The king has three faults, O sun! The king has directions and three kinds of people. Directions, that is, the direct small units, are the order of the horse landing cloth.' It is said that the second cloth, that is, the cloth of Jewel Radiance (rin chen shar bu), has eighteen small units, etc. Because in the curved part, those cloths have been broken and no longer exist, the reason was given and refuted. Therefore, on the left and right sides of the direct cloths in the curved part, there are two cloths each, so the total number is eleven. If calculated separately, there will be more. For both the long and short line styles, there is no difference in length from arrow shaft (mda' yab) to arrow shaft. In the forty-four styles, the diameter outside the arrow shaft has only two large units, so the latter is the Dharma wheel (chos 'khor) and the horn tip (rwa rtse), therefore the height of the horse landing must be one door height. Therefore, in their treatises, the horse landing is said to be three times the door, which is on the surface, and there is no dark cloth between the door and the horse landing, and the three times is also from pillar to pillar, this teacher thinks so. In the Garland Sutra: 'The center of various vajras is twelve units of the door. Among them, the inside of the root line is eight units of the door. On the outside, there are two doors on each side. Among them, there is no middle cloth. The horse landing is three units of the door on the surface between the pillars.' It is said like this, and it is also said that the cloth is eleven kinds. Because it is thought that above the two pillars, there is one more small unit on the surface, so if calculated according to this, it is fourteen small units. Lwa ba pa said that the height of the horse landing is one door height, the side is half the door height, and the surface of the horse landing is four times the door, so it is obvious that he also thinks there is dark cloth. Mar me mdzad bzang po said that the horse landing is three times the door, and ShAnti pa explained that it should be made three times on the nose, and the height should be made according to beauty. One large unit outside the horse landing, half of it is made into the inner wheel. Half of it is made into the horn tip of the outer central horn. In the Garland Sutra: 'On the two small units outside the wheel, are the tips of the horns of various vajras.' Therefore, the horn tip of the direction
རྣམས་རྭ་དབུས་མ་ལ་ཟུག་པའི་མཚམས་ཕྱིན་ལ་རྭ་རྩེར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དབུས་ཀྱི་རྭ་ཟད་མཚམས་ཀྱི་རྩེ་ནས་གཡས་གཡོན་དུ་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་བྱས་ནས་རྭ་རྩེ་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་བྱེད་པ་དོན་མིན་ཏེ། འདི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །ཆ་ཆུང་ནང་མ་འཁོར་ལོའི་གདན་གྱི་པདྨ་དང་དེ་ནས་གཉིས་འཁོར་ལོ་དང་དེ་ནས་གཅིག་ལ་གདུགས་དང་རི་དྭགས་འཁོར་ལོའི་ཐད་ཀར་གནས་པར་ཤྲཱདྡྷ་བཞེད་དོ། །དེ་ནས་ཟླུམ་ཐིག་ནི། ཐིག་རིང་བའི་ལུགས་ལ་པད་ར་ 3-2-157b དང་རྡོར་ར་གཉིས་ཆ་ཆེན་ཕྱེད་ཕྱེད་མེ་རི་ལ་ཆ་ཆེན་གཅིག་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དབུས་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་དང་མདའ་ཡབ་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་བར་ལ་སྒོ་ཚད་དྲུག་དྲུག་ཡོད་པས་ཕྱོགས་རེའི་ཚངས་ཐིག་ལ་ཆ་ཆེན་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་དེས་རྫོགས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ལུགས་འདི་ལ་པད་ར་དང་རྡོར་ར་ལ་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་དང་འོད་ཕྲེང་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་བཀག་ཅིང་། ཐིག་སྐུད་ཐུང་བའི་ལུགས་ལ་ནི་པད་ར་དང་རྡོར་ར་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་བ་དང་གཉིས་གཉིས་དང་འོད་ཕྲེང་ཆ་ཆུང་གཉིས་སམ་བཞི་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་པས་གང་རུང་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཕྱི་རོལ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །ཚོན་གྱི་ས་ཡི་ཉིས་འགྱུར་ཚད། །ཞེས་གསུངས་ལ། ལྭ་བ་པས། རྡོར་ཕྲེང་དང་འོད་ཕྲེང་གཉིས་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་བར་ཡང་བཤད་དོ། །ཕྲེང་བ་ལས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཁོར་ལོའི་གཟུགས། །ར་བ་གསུམ་ཡང་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ་དག་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་པད་ར་གཉིས་ཡོད་དེ། ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་ཡང་དེ་ལྟར་བཞེད་དོ། །ཟླུམ་ཐིག་བྱེད་པའི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་བུ་འོག་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་རྣམ་པ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པར་བསམས་ནས་ཕུར་བུ་གདབ་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་ནས། བརྡུང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ཐོ་བས་བརྡུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཐིག་སྐུད་གོ་དྲུག་པ་ཉིས་ལྟབ་ཏུ་བྱས་པ་བཏགས་ནས་དབང་ལྡན་ནས་གཡས་སྐོར་དུ་བསྐོར་ལ་གདབ་བོ། །ཐིག་སྐུད་རེ་བཞི་པའི་སྐབས་སུ་ཐིག་སྐུད་རྐྱང་པས་ཀྱང་ཟླུམ་ཐིག་བྱར་རུང་བ་དང་ཟླུམ་སྐོར་གྱི་དོན་དུ་ཐིག་སྐུད་མཐོ་གང་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་བྱ་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཐིག་ 3-2-158a སྐུད་ལྷག་པ་ལས་ནད་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ལ་འདི་འདྲ་མ་གཏོགས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དབུས་སུ་འདེབས་པའི་ཕུར་བུ་དངོས་སུ་བྱེད་པ་མ་བྱུང་ན་བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ། སྔར་ཕུར་བུ་འདེབས་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །རེ་བཞི་པ་ལ་ཡང་དབང་ལྡན་ནས་བསྐོར་བར་ལྭ་བ་པས་བཤད་དེ་སྔོན་ལ་ཚངས་ཐིག་གི་སྟེང་དུ་ཚད་བཙལ་ནས་བྱའོ། །དུར་ཁྲོད་གང་དུ་བྱ་བ་གསལ་བར
【現代漢語翻譯】 將（壇城）輪輻插入中央輪轂的交界處，並將其作為輪輻的尖端。而不是在中央輪轂的末端，從交界處的尖端向左右各做一個小部分，然後在輪輻的尖端做兩個小部分，這不是本意。這兩種方法都被認為是相似的。Śraddha（信）認為，小部分內側是輪座的蓮花，然後是兩個輪，然後是一個傘和動物輪直接位於其上。 然後是圓形線：在長線法中，蓮花環(pad ra)和金剛環(dor ra)各佔一個大部分的一半，火環(me ri)佔一個大部分。這樣，從中心到箭桿(mda' yab)的距離，以及從箭桿到光環(『od phreng)的距離，各有六個門限(sgo tshad)，因此每個方向的半徑有十二個大部分，這樣就完成了。在環的畫法中，這種方法禁止在蓮花環和金剛環上各畫一個小部分，在光環上畫兩個小部分等等。在短線法中，蓮花環和金剛環可以各畫一個或兩個小部分，光環可以畫兩個或四個小部分，可以隨意選擇。金剛空行母(rdo rje mkha' 『gro)中說：『外側的光環，是顏色的兩倍大小。』Lāvaṇapa（拉瓦納巴）也說：金剛環和光環也可以各畫一個小部分。環中說：『在某些情況下，勝樂金剛(bde mchog)的壇城，應該畫金剛、蓮花輪的形狀，以及三個環。』正如金剛環中所說，外側有蓮花和輪的環。因此，有兩個蓮花環。Lamka Gyaltsang（蘭卡·嘉燦）也這樣認為。 在畫圓形線時，在壇城的中心，想像一根旃檀木橛(seng ldeng gi phur bu)，下端是尖的，上端是五股金剛杵(rdo rje rtse lnga pa)的形狀，從吽(hūṃ)（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，摧壞）字生出，然後唸誦一百零八遍橛的咒語，然後用金剛杵錘(rdo rje tho ba)敲打，唸誦敲打的咒語。然後將九十六根線的線繩對摺，從有權者(dbang ldan)開始順時針纏繞並固定。在四十四根線的情況下，也可以用單根線繩畫圓形線，並且爲了圓形的目的，還應該額外準備一庹高的線繩等等。據說多餘的線繩會引起疾病，所以必須避免這種情況。如果不能真正地放置中央的橛，也可以通過冥想來完成，就像之前放置橛時所知道的那樣。Lāvaṇapa（拉瓦納巴）說，即使是四十四根線，也要從有權者開始纏繞，首先要在半徑上找到尺寸。應該清楚地說明在何處進行屍林（墳墓）儀式。
【English Translation】 The spokes are inserted at the junction of the central hub, and this is taken as the tip of the spoke. It is not meant to make a small part each to the left and right from the tip of the junction at the end of the central hub, and then make two small parts at the tip of the spoke. Both of these methods are considered similar. Śraddha (Faith) believes that the inner part is the lotus of the wheel seat, then two wheels, and then one umbrella and animal wheel directly above it. Then there is the circular line: In the long line method, the lotus ring (pad ra) and vajra ring (dor ra) each take half of a major part, and the fire ring (me ri) takes one major part. In this way, there are six gate limits (sgo tshad) from the center to the arrow shaft (mda' yab), and from the arrow shaft to the aura ('od phreng), so the radius of each direction has twelve major parts, thus completing it. In the drawing of the ring, this method prohibits drawing a small part each on the lotus ring and vajra ring, and drawing two small parts on the aura, etc. In the short line method, the lotus ring and vajra ring can each draw one or two small parts, and the aura can draw two or four small parts, which can be chosen at will. In Vajra Dakini (rdo rje mkha' 'gro) it says: 'The outer aura is twice the size of the color.' Lāvaṇapa also says: The vajra ring and aura can also each draw a small part. In the ring it says: 'In some cases, the mandala of Chakrasamvara (bde mchog), should draw the shape of the vajra, lotus wheel, and three rings.' As it says in the Vajra Ring, there are lotus and wheel rings on the outside. Therefore, there are two lotus rings. Lamka Gyaltsang also thinks so. When drawing the circular line, in the center of the mandala, imagine a sandalwood peg (seng ldeng gi phur bu), the lower end is pointed, and the upper end is in the shape of a five-pronged vajra (rdo rje rtse lnga pa), born from the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，摧壞), then recite the mantra of the peg one hundred and eight times, then strike with the vajra hammer (rdo rje tho ba), reciting the mantra of striking. Then fold the ninety-six-thread cord in half, and wind it clockwise from the powerful one (dbang ldan) and fix it. In the case of forty-four threads, it is also possible to draw a circular line with a single cord, and for the purpose of the circle, an additional fathom-high cord should also be prepared, etc. It is said that excess cord causes disease, so this must be avoided. If it is not possible to actually place the central peg, it can also be done through meditation, as known from the previous placement of the peg. Lāvaṇapa says that even with forty-four threads, it should be wound from the powerful one, first finding the dimensions on the radius. It should be clearly stated where to perform the charnel ground (graveyard) ritual.
་སློབ་དཔོན་འདིས་མ་བཤད་ལ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འོད་ཕྲེང་གི་ལུང་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཕྲེང་བར་དྲངས་པའི་འོག་ཏུ། འཁོར་ས་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །ཤིང་སོགས་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་པོ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། རྒྱུད་ལས་ནི། འཁོར་ལོ་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དཱ་རི་ཀ་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་ར་བ་མེ་འོད་བཅས། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དུར་ཁྲོད་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སྡོམ་འབྱུང་འགྱུར་རྙིང་ལས། རྡོ་རྗེ་ར་བའི་ནང་དུ་ནི། །དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། འགྱུར་གསར་ལས། རྡོ་རྗེ་ར་བ་ནང་དུ་སྟེ། །དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དག་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། འོད་ཟེར་ནི་ཁ་དོག་ལྔ་པའོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དུར་ཁྲོད་རྣམས་བྲི་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་གསལ་བར་མ་བཤད་དོ། །དུར་ཁྲོད་ནི་དེས་བསྐོར་བའི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་བདེ་མཆོག་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་ཡི་གཞན་ལ་མི་དགོས་པ་དང་སྐལ་མེད་འདུས་པ་ན་དེར་ཡང་མི་བྲི་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པས་དུས་འཁོར་ལྟ་བུ་རང་གི་རྒྱུད་ནས་ 3-2-158b མི་འདྲ་བར་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ། བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་པདྨ་དང་རྡོར་ར་དང་མེ་རི་རྣམས་ངེས་ཅན་དང་དུར་ཁྲོད་དང་བདེ་མཆོག་པའི་ར་བ་གསུམ་ལྟ་བུ་མ་ངེས་པར་བཞེད་ལ། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་གཉིས་ཀྱང་ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མིན་གྱི། གང་ཡང་རུང་བས་འགྲུབ་པ་དང་། འགྲམ་ལོགས་སྒོ་མཉམ་མི་མཉམ་ཡང་གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་བཞེད་ཀྱི། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཁོ་ནའི་ལུགས་སུ་མི་བཞེད་དོ། ། 3-2-124b རྟོག་པའོ། །ཁ་དོག་གི་སྒོ་ནས་རྟོག་པ་ཡང་ཕྱག་རྡོར་དབང་བསྐུར་བ་ལས། དཀར་པོ་དག་ནི་ཞི་བར་བསྟན། །དམར་པོ་དབང་གི་དོན་དུ་འདོད། །སེར་པོ་རྒྱས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ནག་པོ་དྲག་ཤུལ་སྤྱོད་པར་ཤེས། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ༈ ས་བསླང་བ། གཉིས་པ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ས་ཡི་བདག་པོས་གནང་ནས་ནི། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་སའི་བདག་པོ་ལ་གནང་བ་ཐོབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། བརྟགས་པས་རུང་པའི་ས་དེ་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་དབང་ན་མངོན་པའི་བདག་པོ་ལས་བསླངས་ཏེ་གནང་བ་གསོལ། དེ་ནས་སྔ་དྲོ་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ས་བརྟགས་པ་དེ་ལ་གཞི་དེར་དྲི་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་མཎྜལ་བྱས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་ལ་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་ནས་ནམ་མཁར་གདེག་གོ། དེར་གནས་པའི་ཞིང་སྐྱོང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མཆོད་ཅིང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས། གང་དག་འདིར་གནས་ལྷ་དང་ཀླུ།
【現代漢語翻譯】 這位論師沒有這樣說。金剛空行母光鬘的傳承中，之前所說的光鬘之後提到：『壇城之外，應設樹等八大尸林。』經典中說：『壇城之外』。在Darikapa的壇城儀軌中也是如此。Prajñarakshita也說：『金剛墻和火焰，在壇城之外，應設樹等尸林。』《總集根本續新舊譯》中說：『金剛墻內，以八大尸林莊嚴。』但新譯中說：『金剛墻內，以八大尸林莊嚴。』《總集根本續》的註釋中說：『光芒是五種顏色。在其外應繪製尸林。』Vibhuti也是如此說的。Bhava Bhadra沒有明確說明。尸林是指圍繞著本尊，如勝樂金剛等，其他本尊則不需要，無緣者聚集之處也不繪製，這是光鬘的觀點。這位論師認為，像時輪金剛一樣，與自己的續部不同的，除了這些，無上瑜伽部的壇城，蓮花、金剛墻和火焰山是必須的，而尸林和勝樂金剛的圍墻等則是不一定的。線繩的兩種測量方法也不是父續母續的區別，任何一種都可以。邊緣是否對齊，門是否對稱，都可以隨意，不一定非要按照所說的壇城儀軌來做。 觀想。從顏色的角度觀想，在金剛手灌頂中說：『白色表示寂靜，紅色表示權勢，黃色表示增長，黑色表示降伏。』 奠基。 第二，總續中說：『得到土地所有者的允許后，論師才能繪製壇城。』因此，必須得到土地所有者的允許。經過觀察，如果這塊合適的土地屬於國王等其他人，就要從實際的所有者那裡請求允許。然後，在早上，先進行佈施朵瑪，在這塊經過觀察的土地上，用香等供品製作曼扎，觀想壇城的輪，獻上供品朵瑪，然後舉向天空。也要供養住在那裡的土地神等，並佈施朵瑪，對所有住在這裡的神和龍說：
【English Translation】 This teacher did not say that. In the lineage of Vajra Dakini's Garland of Light, it is mentioned after the previously spoken Garland: 'Outside the mandala, there should be eight great charnel grounds with trees, etc.' The tantra says: 'Outside the wheel.' It is the same in the mandala ritual of Darikapa. Prajñarakshita also said: 'The vajra fence and flames, outside the mandala, should be charnel grounds with trees, etc.' The old translation of the Compendium of Sources says: 'Inside the vajra fence, adorned with eight charnel grounds.' But the new translation says: 'Inside the vajra fence, adorned with eight charnel grounds.' The commentary on the Compendium of Sources says: 'The rays are of five colors. Outside of that, the charnel grounds should be drawn.' Vibhuti also said the same. Bhava Bhadra did not clearly explain. The charnel ground refers to those surrounding the deity, such as Hevajra, etc. Other deities are not needed, and it is not drawn where the uninitiated gather, which is the view of the Garland. This teacher believes that, like Kalachakra, which is different from his own tantra, except for these, the mandalas of Anuttarayoga, the lotus, vajra fence, and fire mountain are necessary, while the charnel ground and the Hevajra enclosure, etc., are not necessarily fixed. The two measurements of the thread are not the distinction between the father tantra and the mother tantra, either one can be used. Whether the edges are aligned or the doors are symmetrical, it can be done arbitrarily, and it is not necessary to follow the mandala ritual as it is said. Visualization. Visualizing from the perspective of color, in the Vajrapani initiation it is said: 'White indicates pacification, red is desired for power, yellow is known to increase, black is known to practice wrathfulness.' Ground breaking. Second, the General Tantra says: 'After obtaining permission from the owner of the land, the teacher can draw the mandala.' Therefore, it is necessary to obtain permission from the owner of the land. After observation, if this suitable land belongs to the king or someone else, permission must be requested from the actual owner. Then, in the morning, first perform the offering of the torma, on this observed land, make a mandala with incense and other offerings, visualize the wheel of the mandala, offer the torma, and then raise it to the sky. Also offer to the land gods and others who live there, and give torma, saying to all the gods and nagas who live here:
།གནོད་སྦྱིན་སྲིན་པོའམ་གཞན་དག་ལ། །ས་འདི་བདག་གིས་བསླང་བར་བགྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་དོན་དུ་ཁྱེད་ཀྱིས་སྩོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་སྟེ། ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ། ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ། ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལག་པ་གཡོན་པས་ཁར་ལན་ཉེར་གཅིག་ཏུ་བསྔགས་ལ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་དུ་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མགོ་ལྷོ་དང་ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་ལ་གོས་གཙང་མ་གྱོན་ནས་ས་ཕྱོགས་གཙང་མར་ཉལ་བར་བྱའོ། །རྨི་ལམ་ངན་ན་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཟློས་པའམ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་མོས་པས་སམ། ཡང་ན་སླར་ཡང་རྨི་ལམ་བརྟགས་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་པའམ་མ་བཀག་པའི་ས་ལ་བྱའི་བཀག་པ་ལ་ནི་ 3-2-125a མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཉི་མ་གཞན་གྱི་སྔ་དྲོ་ལ་སྔར་ནམ་མཁར་བཏེག་པའི་ལྷ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་གནང་བ་ཞུས་ཏེ། ཉིན་གུང་ལ་བསྲུང་འཁོར་བསྒོམས་ནས་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་དྲག་པོའི་སྦྱིན་སྲེག་གིས་བགེགས་བསྐྲད་པ་གང་རུང་བྱའོ། །ཕྱི་མ་བྱེད་ན་སློབ་མ་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་ཕྱི་དྲོ་མེ་མཚམས་ཀྱི་ཐབ་ཁུང་དུ་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་ཀྱང་བྱའོ། །ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་ཡུངས་ཀར་དང་ཆུ་དང་ཐལ་བས་ས་དེར་གཏོར་ལ་བསང་ངོ་། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས་ཏེ་སའི་ལྷ་མོ་འཆད་པ་ལྟར་བསྒོམས་ལ་ཞབས་བསིལ་དང་ཞལ་བསིལ་དང་མཆོད་ཡོན་དང་མཆོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཨོཾ་ཚུར་སྦྱོན་ཞེས་སོགས་སམ། སྐྱོབ་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ལན་གསུམ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པ་ཅན་ཡིད་ཀྱིས་བཏེག་ལ་ནམ་མཁར་བཞུགས་སུ་གསོལ་ལོ། །ཕྲེང་བར་སྐབས་འདིར་སའི་ལྷ་མོ་ལ་ས་སློང་བ་མི་གསལ་ཡང་སྔར་གནས་སྩོལ་བའི་གནང་བ་ཞུ་བར་གསུངས་པས། འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ས་ལ་གནང་བ་ཞུ་བའོ། །ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པར་གཏོར་མ་དབུལ་བར་ཡང་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །འདི་དང་སྔ་མ་གཉིས་ནི། སའི་བདག་པོ་མི་མངོན་པ་ལ་བསླང་བའོ། ། ༈ ས་སྦྱང་བ། གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ས་བརྐོས་ནས་སྦྱང་བ་དང་། རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བ་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་དག་པས་སྦྱང་བའོ། ། ༈ ས་བརྐོས་ནས་སྦྱང་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སའི་ཟུག་རྔུ་དག་པའི་ཆེད་དུ་བརྐོ་བ་དང་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བའོ། ། ༈ སའི་ཟུག་རྔུ་དག་པའི་ཆེད་དུ་བརྐོ་བ། དང་པོ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། འཇོར་གྱིས་ས་ནི་སློག་བྱ་ཞིང་། །དེ་ནས་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་བར་ 3-2-125b བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང་ཟུག་རྔུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་དབྱུང་བ་ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཟུག་རྔུར་བཅས་པའི་ས་གཞི་ནི། །ལས་བྱས་པ་དག་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཟུག་རྔུ་ཉེས་པ་རུས་པ་དང་། །གྱོ་མོ་དང་ནི་ཐལ་བ་དང་། །སྡོང་དུམ་དང་ནི་ཚ
【現代漢語翻譯】 『祈請善神夜叉或其它神祇，允許我在此地建立壇城，爲了壇城的目的，請您們恩準。』如此祈請三次，唸誦：嗡 牟則利 梭哈（藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mucili svāhā，漢語字面意思：嗡，牟則利，梭哈），嗡 摩訶尼 梭哈（藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mohani svāhā，漢語字面意思：嗡，摩訶尼，梭哈），嗡 達諦利 梭哈（藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ dāṃtili svāhā，漢語字面意思：嗡，達諦利，梭哈）。左手向口方向彈指二十一次，在觀世音菩薩像前，先供養，然後頭朝南，面朝東，身穿乾淨的衣服，在乾淨的地方躺下。如果做了惡夢，就念誦甘露漩咒，或者真正地相信一切法皆無自性。或者再次觀察夢境，憑藉這些方法，在神祇允許或未禁止的土地上進行儀式，對於神祇禁止的土地則不行。 然後，在第二天的早晨，向之前升到空中的諸神祈禱，請求允許。中午，觀修防護輪，用金剛橛驅逐邪魔，或者用猛烈的火供驅逐邪魔，任選其一。如果選擇後者，爲了保護弟子，下午也要在火爐中進行息災火供。用唸誦過的芥子、水和灰燼灑在地上，進行凈化。然後，結金剛跏趺坐，如經文所述觀想地母，先進行洗腳、洗臉、供水、供養等儀式，唸誦『嗡，請降臨』等等，或者唸誦『救護者』等等，祈請三次。心中想著『就這樣做吧』，將地母迎請到空中安住。儀軌中，此處沒有明確說明向地母請求土地，但之前有說要請求允許留在原地。因此，這是指在繪製壇城的土地上請求允許。在四百頌儀軌等經文中，也說要供養食子，所以也要照做。這兩個儀軌，都是向看不見的地神請求土地。 凈地之法： 第三部分分為三個方面：挖掘土地進行凈化，通過物品、咒語和禪定進行凈化，以及通過無上清凈進行凈化。 挖掘土地進行凈化： 第一部分分為兩個方面：爲了清除土地的穢物而挖掘，以及通過觀察土地的肥沃程度來決定是否挖掘。 爲了清除土地的穢物而挖掘： 第一點是，在《總續》中說：『用犁翻耕土地，然後清除穢物。』經文中說必須清除穢物的原因，以及要清除什麼樣的穢物，也在同一經文中提到：『如果土地上有穢物，所做之事就不會成功。穢物指的是骨頭、瓦片、灰燼、樹樁和荊棘。』
【English Translation】 'Beseech the benevolent spirits, yakshas, or other deities, 'Allow me to establish this mandala here. For the purpose of the mandala, please grant your permission.' Make this request three times, reciting: Om Mucili Svaha (藏文：ཨོཾ་མུ་ཙི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mucili svāhā，漢語字面意思：Om, Mucili, Svaha), Om Mohani Svaha (藏文：ཨོཾ་མོ་ཧ་ནི་སཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ mohani svāhā，漢語字面意思：Om, Mohani, Svaha), Om Dantili Svaha (藏文：ཨོཾ་དཱཾ་ཏི་ལི་སྭཱཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ dāṃtili svāhā，漢語字面意思：Om, Dantili, Svaha). Snap the fingers of the left hand towards the mouth twenty-one times. In front of the image of Avalokiteśvara, first make offerings, then lie down in a clean place, with your head facing south and your face facing east, wearing clean clothes. If you have a bad dream, recite the nectar-swirling mantra, or truly believe that all dharmas are without inherent existence. Or observe the dream again. By these methods, perform the ritual on land that has been permitted or not forbidden by the deities; it is not permissible on land forbidden by the deities. Then, in the morning of the next day, pray to the deities who were previously raised into the sky, requesting permission. At noon, meditate on the protective wheel, and either drive away obstacles with a vajra stake or drive them away with a fierce fire offering. If you choose the latter, also perform a pacifying fire offering in the evening in the fireplace for the purpose of protecting the disciples. Sprinkle the ground with mustard seeds, water, and ashes that have been recited over, and purify it. Then, sit in the vajra posture, meditate on the earth goddess as described in the scriptures, and precede with washing the feet, washing the face, offering water, and making offerings. Recite 'Om, please come' etc., or recite 'Savior' etc., and pray three times. Thinking 'So be it,' invite the earth goddess to abide in the sky. In the ritual, it is not explicitly stated here to request land from the earth goddess, but it was previously said to request permission to remain in place. Therefore, this refers to requesting permission on the land where the mandala is to be drawn. In the four hundred verse ritual and other texts, it is also said to offer torma, so do so accordingly. These two rituals are both for requesting land from the invisible lords of the earth. Purifying the Ground: The third part is divided into three aspects: purifying by digging the ground, purifying by means of substances, mantras, and samadhi, and purifying by means of supreme purity. Purifying by Digging the Ground: The first part is divided into two aspects: digging to remove impurities from the ground, and deciding whether to dig by observing the fertility of the soil. Digging to Remove Impurities from the Ground: The first point is that in the 'General Tantra' it says: 'Plow the earth with a plow, and then remove the impurities.' The reason why impurities must be removed and what kind of impurities should be removed are also mentioned in the same text: 'If the ground has impurities, the actions performed will not succeed. Impurities refer to bones, tiles, ashes, stumps, and thorns.'
ེར་མ་དག །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་མ་ལུས་དབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིང་གཉིས་པ་ས་སེལ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བརྐོ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། དམན་སོགས་དངོས་གྲུབ་བྱེ་བྲག་གིས། །པུས་མོ་ཆུ་སོ་ལྟར་བའི་བར། །བརྐོས་ལ་ཕུབ་མ་རྡོ་དང་ནི། །གྱོ་མོ་སོལ་བ་ཟུག་རྔུ་དང་། །ཚེར་མ་ལ་སོགས་བསལ་ལ་བཅག །ཅེས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་ན་ལྟེ་བ་ཙམ་དུ་བརྐོ་ལ་འབྲིང་དང་དམན་པ་ལ་ཆུ་སོ་དང་པུས་མོའི་བར་ཙམ་བརྐོས་ནས་ས་སེལ་དབྱུང་བར་བཤད་དེ། ཟུག་རྔུས་ཇི་ལྟར་དག་པ་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བའོ། །རྡོ་བ་སོགས་མ་བསལ་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། རྡོ་བར་བཅས་ན་རླུང་ཆེན་པོ། །རུས་པར་བཅས་ན་ཟུག་གཟེར་འབྱུང་། །གྱོ་དུམ་བཅས་ན་ལྐུགས་པ་ཉིད། །ཕུབ་མ་སོལ་བར་ལྡན་ན་རིམས། །སྐྲ་དང་རྩ་བ་ཤིང་སོགས་བཅས། །ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཕྲ་མོ་འབྱུང་། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་བསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་དེ་རྣམས་བསལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པས་ན། མ་བསལ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་ས་བརྐོས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་ 3-2-126a མིན་ནོ། །ས་སྟེགས་གང་དུ་བྱེད་པའི་ས་དེ། དེའི་རྒྱ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་བརྐོས་ནས་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་དགོས་ཀྱི་གཞན་ཞིག་ཏུ་བརྐོས་ནས་ཟུག་རྔུ་ཕྱུང་བས་མི་ཕན་ནོ། །གལ་ཏེ་ས་སེལ་བསལ་བས་མ་ལང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། སྤྱི་རྒྱུད་ལས།ཟུག་རྔུའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །གལ་ཏེ་དབྱུང་བར་མི་ནུས་ན། །དེར་ནི་གསང་སྔགས་ཁོ་ན་ཡིས། །སྦྱང་བ་ལེགས་པར་བྱས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཕྲེང་བ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་ལག་པས་རེག་ཅིང་བྱབས་ནས་སྔགས་བཟླ་བར་བཤད་ཀྱི་སྔགས་གང་ཡིན་མི་གསལ་ཡང་། བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པ་ལ་བཤད་དོ། །ས་སེལ་དབྱུང་མ་ནུས་པའི་ཚད་ནི། པུས་ནུབ་ཙམ་བརྐོས་པས་མ་དག་ན། རྐེད་པ་ཙམ་བརྐོ་ལ་སྦྱང་དེས་མ་དག་ན་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱང་བར་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །ས་སེལ་གྱི་ཉེས་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྐོས་པའི་ཁུང་བུ་ལ་ས་དང་ཆུས་བརྟག་པར་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་ལ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་དང་པོ་གཉིས་གཅིག་པར་བཤད་དོ། །ས་སེལ་བསལ་ཟིན་པ་ནས་སེལ་མ་གཏོགས་པའི་ས་ལྷག་མ་དེ་ཉིད་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུ་དང་སྦྱར་བས་དོང་དེ་དགང་དེས་མ་ཁེངས་ན་ས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དགང་ངོ་། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་གཏོར་ཞིང་བརྡུངས་ནས་ས་ཁྲུ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་མཐོ་ཞིང་མཉམ་ལ་དབུས་ཅུང་ཟད་མཐོ་བ་ཤར་དང་བྱང་ཡིད་ཙམ་དམའ་བ
【現代漢語翻譯】 『Erma Dak! Strive diligently and remove everything.』 It is said. The second name is also called 'Sa Sel'. How much should one dig? From the forty-sixth chapter of 'Vajra Dakini': 'For inferior and other specific attainments, dig to the knee or shin level. Dig and remove pebbles, stones, shards, charcoal, thorns, and so on.' It is said that for achieving supreme accomplishment, one should dig to the navel level, and for intermediate and inferior accomplishments, one should dig between the shin and knee level to remove the 'Sa Sel'. The difference lies in how thoroughly the impurities are removed, which greatly affects the accomplishment of the desired result. The faults of not removing stones and other impurities are mentioned in 'Phreng Ba': 'If stones remain, there will be great winds. If bones remain, there will be piercing pains. If shards remain, there will be muteness. If pebbles and charcoal remain, there will be epidemics. If hair, roots, wood, and so on remain, subtle disturbances will arise.' It is said that one should understand this and remove them. In the great commentary of 'Palchok', it is also explained that these should be removed before drawing the mandala because the faults mentioned above will occur accordingly. Therefore, the faults arise from drawing the mandala without removing them, and it does not simply mean that these faults will occur just by digging the ground. The ground where the platform is to be made should be dug according to its size to remove the impurities; digging elsewhere and removing the impurities will not be beneficial. If removing the 'Sa Sel' is not enough, what should be done? From the 'Common Tantra': 'If all the faults of impurities cannot be removed, then purify it well with secret mantras.' It is said. 'Phreng Ba' and Darika Pa say to touch and wash with hands while reciting mantras, but the specific mantra is not clear. However, Zangpo Yongzung and Nyinmo Jungne explain it as: Om Hana Hana Krodha Hum Phat. The extent to which 'Sa Sel' cannot be removed is explained by Nyinmo Jungne: if it is not pure after digging to the knee level, dig to the waist level and purify it; if it is still not pure, purify it with mantras. Prajnarakshita says to test the dug hole with earth and water to purify the faults of 'Sa Sel', and Damtsik Dorje also says that the first two are the same. After removing the 'Sa Sel', fill the hole with the remaining earth mixed with fragrant water. If it is not enough, fill it with other earth. Then, sprinkle and beat with fragrant water while reciting Hum and 'Le Thamtchepa', making the ground half a cubit high, level, slightly elevated in the center, and slightly lower to the east and north. ེར་མ་དག །རབ་ཏུ་བསྒྲིམས་ཏེ་མ་ལུས་དབྱུང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིང་གཉིས་པ་ས་སེལ་ཞེས་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བརྐོ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། དམན་སོགས་དངོས་གྲུབ་བྱེ་བྲག་གིས། །པུས་མོ་ཆུ་སོ་ལྟར་བའི་བར། །བརྐོས་ལ་ཕུབ་མ་རྡོ་དང་ནི། །གྱོ་མོ་སོལ་བ་ཟུག་རྔུ་དང་། །ཚེར་མ་ལ་སོགས་བསལ་ལ་བཅག །ཅེས་དངོས་གྲུབ་མཆོག་སྒྲུབ་ན་ལྟེ་བ་ཙམ་དུ་བརྐོ་ལ་འབྲིང་དང་དམན་པ་ལ་ཆུ་སོ་དང་པུས་མོའི་བར་ཙམ་བརྐོས་ནས་ས་སེལ་དབྱུང་བར་བཤད་དེ། ཟུག་རྔུས་ཇི་ལྟར་དག་པ་ཙམ་གྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ལ་ཁྱད་ཆེ་བའོ། །རྡོ་བ་སོགས་མ་བསལ་བའི་ཉེས་དམིགས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། རྡོ་བར་བཅས་ན་རླུང་ཆེན་པོ། །རུས་པར་བཅས་ན་ཟུག་གཟེར་འབྱུང་། །གྱོ་དུམ་བཅས་ན་ལྐུགས་པ་ཉིད། །ཕུབ་མ་སོལ་བར་ལྡན་ན་རིམས། །སྐྲ་དང་རྩ་བ་ཤིང་སོགས་བཅས། །ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཕྲ་མོ་འབྱུང་། །ཞེས་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་བསལ་བར་གསུངས་ཤིང་། དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་དུ་ཡང་དེ་རྣམས་བསལ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པས་ན། མ་བསལ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཡིན་གྱི། སྤྱིར་ས་བརྐོས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱིས་ཉེས་དམིགས་དེ་དག་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ས་སྟེགས་གང་དུ་བྱེད་པའི་ས་དེ། དེའི་རྒྱ་ཇི་ཙམ་ཡོད་པ་ལ་བརྐོས་ནས་ཟུག་རྔུ་དབྱུང་དགོས་ཀྱི་གཞན་ཞིག་ཏུ་བརྐོས་ནས་ཟུག་རྔུ་ཕྱུང་བས་མི་ཕན་ནོ། །གལ་ཏེ་ས་སེལ་བསལ་བས་མ་ལང་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་སྙམ་ན། སྤྱི་རྒྱུད་ལས།ཟུག་རྔུའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །གལ་ཏེ་དབྱུང་བར་མི་ནུས་ན། །དེར་ནི་གསང་སྔགས་ཁོ་ན་ཡིས། །སྦྱང་བ་ལེགས་པར་བྱས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཕྲེང་བ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་ལག་པས་རེག་ཅིང་བྱབས་ནས་སྔགས་བཟླ་བར་བཤད་ཀྱི་སྔགས་གང་ཡིན་མི་གསལ་ཡང་། བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་པ་ལ་བཤད་དོ། །ས་སེལ་དབྱུང་མ་ནུས་པའི་ཚད་ནི། པུས་ནུབ་ཙམ་བརྐོས་པས་མ་དག་ན། རྐེད་པ་ཙམ་བརྐོ་ལ་སྦྱང་དེས་མ་དག་ན་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱང་བར་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་བཤད་དོ། །ས་སེལ་གྱི་ཉེས་པ་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དུ་བརྐོས་པའི་ཁུང་བུ་ལ་ས་དང་ཆུས་བརྟག་པར་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་ལ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་དང་པོ་གཉིས་གཅིག་པར་བཤད་དོ། །ས་སེལ་བསལ་ཟིན་པ་ནས་སེལ་མ་གཏོགས་པའི་ས་ལྷག་མ་དེ་ཉིད་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུ་དང་སྦྱར་བས་དོང་དེ་དགང་དེས་མ་ཁེངས་ན་ས་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དགང་ངོ་། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་གཏོར་ཞིང་བརྡུངས་ནས་ས་ཁྲུ་ཕྱེད་ཙམ་དུ་མཐོ་ཞིང་མཉམ་ལ་དབུས་ཅུང་ཟད་མཐོ་བ་ཤར་དང་བྱང་ཡིད་ཙམ་དམའ་བ 3-2-126a
【English Translation】 'Erma Dak! Strive diligently and remove everything.' It is said. The second name is also called 'Sa Sel' (earth purification). How much should one dig? From the forty-sixth chapter of 'Vajra Dakini' (Diamond Sky Dancer): 'For inferior and other specific attainments, dig to the knee or shin level. Dig and remove pebbles, stones, shards, charcoal, thorns, and so on.' It is said that for achieving supreme accomplishment, one should dig to the navel level, and for intermediate and inferior accomplishments, one should dig between the shin and knee level to remove the 'Sa Sel'. The difference lies in how thoroughly the impurities are removed, which greatly affects the accomplishment of the desired result. The faults of not removing stones and other impurities are mentioned in 'Phreng Ba' (Rosary): 'If stones remain, there will be great winds. If bones remain, there will be piercing pains. If shards remain, there will be muteness. If pebbles and charcoal remain, there will be epidemics. If hair, roots, wood, and so on remain, subtle disturbances will arise.' It is said that one should understand this and remove them. In the great commentary of 'Palchok' (Glorious Supreme), it is also explained that these should be removed before drawing the mandala because the faults mentioned above will occur accordingly. Therefore, the faults arise from drawing the mandala without removing them, and it does not simply mean that these faults will occur just by digging the ground. The ground where the platform is to be made should be dug according to its size to remove the impurities; digging elsewhere and removing the impurities will not be beneficial. If removing the 'Sa Sel' is not enough, what should be done? From the 'Common Tantra': 'If all the faults of impurities cannot be removed, then purify it well with secret mantras.' It is said. 'Phreng Ba' and Darika Pa say to touch and wash with hands while reciting mantras, but the specific mantra is not clear. However, Zangpo Yongzung and Nyinmo Jungne explain it as: Om Hana Hana Krodha Hum Phat (藏文：ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ hana hana krodha hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，摧毀，摧毀，忿怒，吽，啪). The extent to which 'Sa Sel' cannot be removed is explained by Nyinmo Jungne: if it is not pure after digging to the knee level, dig to the waist level and purify it; if it is still not pure, purify it with mantras. Prajnarakshita says to test the dug hole with earth and water to purify the faults of 'Sa Sel', and Damtsik Dorje also says that the first two are the same. After removing the 'Sa Sel', fill the hole with the remaining earth mixed with fragrant water. If it is not enough, fill it with other earth. Then, sprinkle and beat with fragrant water while reciting Hum and 'Le Thamtchepa', making the ground half a cubit high, level, slightly elevated in the center, and slightly lower to the east and north. 3-2-126a
ར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་བཟློས་སྟེ་བྱས་པའི་ཉེས་དམིགས་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། སྔར་བཤད་ས་ཡི་མཚན་ཉིད་ལ། །དབུས་སུ་མཐོ་བར་བྲི་བར་བྱ། ། 3-2-126b ཤར་དང་བྱང་དུ་གཞོལ་བ་ནི། །སྔགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྱུར། །དབུས་སུ་མཐོ་བས་རྒྱལ་སྲིད་དང་། །རིག་པ་འཛིན་པའི་གནས་དག་འཐོབ། །བྱང་དུ་མཐོ་བས་འཆི་འགྱུར་རམ། །ནོར་རྣམས་བརླག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །ཡང་ན་ནད་ཀྱིས་འདེབས་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཤར་མཐོ་བས། །མྱུར་དུ་རིགས་རྣམས་ཟད་པར་འགྱུར། །དབུས་བུ་དམའ་བའི་རང་བཞིན་ས། །སྒྲུབ་པ་པོ་ནི་འཇོམས་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་ས་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐོ་དམན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ས་ཕྱོགས་དང་སྟེགས་བུ་གཉིས་ཀ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་སྟེགས་བུའི་དབུས་སུ་ཁུང་བུ་ཅུང་ཞིག་བརྐོས་ནས་འབྲུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་བཏབ་སྟེ་གཞུག་པར་གསུངས་ལ། མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ཕྲེང་བ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དབུས་སུ་གཞུག་པར་བཤད་པ་ནི། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་གཅུག་པའི་བུམ་པ་བཅུག་ནས་སས་དགང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ས་གཏེར་བཙུད་ན་ལེགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ལྟོ་འཕྱེ་གང་ལ་བརྟག་ཅིང་གནས་པ་དང་རྒྱུ་བའི་ཚུལ་དང་། དེ་ཤེས་ནས་ཇི་ལྟར་བརྐོ་བའི་ཚུལ་དང་། བརྐོས་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པར་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་གསུངས་ཤིང་། མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་ཨ་བྷྱ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྡོ་རྗེ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་བརྟག་པར་བཤད་དོ། །ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་པ་གང་ལ་དགོས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། གཙུག་ལག་ 3-2-127a ཁང་དང་ཁང་བཟང་དང་། །མཆོད་རྟེན་དཀྱིལ་འཁོར་གྲོང་ཁྱེར་དང་། །ཁྱིམ་དང་ལྡུམ་ར་ལ་སོགས་ལ། །ལྟོ་འཕྱེའི་ལྟོ་བར་བརྐོ་བ་དང་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཕྲེང་བར་དགོན་གནས་བྱེད་པ་ལ་ཡང་བརྟག་པར་བཤད་དོ། །བི་བྷཱུ་ཏིའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་། ལྷ་ཁང་མཆོད་རྟེན་ཁང་བཟང་ཁང་བརྩེགས་དང་། རབ་གནས་དཀྱིལ་ཆོག་ལ་སོགས་བྱེད་འདོད་པས། །འདིར་ནི་ས་ཡི་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟག་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པས། འདི་བརྟག་པ་ནི་མང་པོ་ཞིག་ལ་མཁོ་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་བྱེད་པ་ལ་ནི། ངེས་པར་དགོས་ལ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བརྐོས་ནས་སྦྱངས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྟེགས་བུ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དགོས་སོ། །ས་བརྐོ་བའི་སྔོན་དུ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ས་གཞི་བགེགས་དང་བྲལ་བར་བྱས་ནས་གཏོར་མ་བྱིན་ཏེ་ས་བདག་ཀླུ་བརྟག་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །འདིར་ཕྲེང་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཐ
【現代漢語翻譯】 如此行事的利益和違背的過失是：在《金剛空行母》中說：『先前所說的土地的特徵，中央要高起。』 『向東和向北傾斜，對於咒士來說，成就將會改變。中央高起能獲得王位，以及持明者的地位。向北高起會導致死亡，或者損失財物，或者被疾病侵襲。如前所說，東邊高起會導致種姓迅速滅絕。中央低窪的土地，修行者會遭受摧毀。』 如是說，在《鬘論》中，對於建造壇城的土地的高低也這樣說，因此土地和臺基兩者都要理解。 在《總續》中說，在臺基的中央稍微挖一個孔，然後放入用咒語加持過的穀物和珍寶。彌勒月、達日迦巴、《鬘論》和《毗補底》等也說，要將藥物和五種珍寶放入中央。義成足說，放入裝有五種珍寶和五種穀物的寶瓶，然後用土填滿，像這樣埋藏地藏更好。 第二部分有三點：觀察腹蛇（lto 'phye）在何處棲息和遊走的方式；瞭解之後如何挖掘的方式；以及揭示挖掘好壞的過失和功德。 第一點是：在《金剛空行母》中說了要觀察腹蛇，彌勒月、阿毗耶、般若rakshita、ratna rakshita、日生和如來金剛等的儀軌中也說了要觀察。 觀察腹蛇有什麼必要呢？《金剛空行母》中說：『對於寺廟、宮殿、佛塔、壇城、城市、房屋和花園等，要在腹蛇的腹部挖掘。』 《鬘論》中也說，對於建造寺廟也要觀察。在《毗補底》的儀軌中也說：『想要建造寺廟、佛塔、宮殿、樓閣，以及進行開光和壇城等，這裡要觀察土地的腹蛇。』 因此，觀察這個對於很多事情都有用。對於建造壇城的房屋，是絕對必要的，並且像先前所說的那樣挖掘、凈化后，對於建造壇城的臺基也是必要的。 在挖掘土地之前，像先前所說的那樣，使土地遠離障礙，獻上朵瑪，並像所說的觀察地神和龍族那樣去做。這裡，《鬘論》中說，用金剛拳...
【English Translation】 The benefits of doing so and the faults of violating it are: In the Vajra Dakini, it says: 'The characteristics of the land mentioned earlier, the center should be written high.' 'Inclining to the east and north, for the mantra practitioners, the accomplishments will change. The high center can obtain the kingdom and the position of vidyadharas. The high north will lead to death, or loss of wealth, or be afflicted by disease. As mentioned earlier, the high east will lead to the rapid extinction of the lineage.' It is said that the nature of the low center of the earth, the practitioner will be destroyed. It is said that in the Garland, the height of the land for making mandalas is also said in this way, so both the land and the platform should be understood. In the General Tantra, it is said that a small hole should be dug in the center of the platform, and then grains and jewels blessed with mantras should be placed in it. Maitreya Chandra, Darikapa, the Garland, and Vibhuti also said that medicine and the five jewels should be placed in the center. Don Yod Zhap said that it is better to put a vase containing the five jewels and the five grains and fill it with earth, like burying the earth treasure. The second part has three points: how to examine where the 'belly serpent' (lto 'phye) dwells and moves; how to dig after knowing it; and revealing the faults and merits of good and bad digging. The first point is: In the Vajra Dakini, it is said to observe the 'belly serpent', and it is also said to observe it in the rituals of Maitreya Chandra, Abhaya, Prajñārakṣita, Ratnarakṣita, Nyingmo Jungne, and Tathāgata Vajra, etc. What is the need to observe the 'belly serpent'? The Vajra Dakini says: 'For temples, palaces, stupas, mandalas, cities, houses, and gardens, etc., one should dig in the belly of the 'belly serpent'.' It is also said in the Garland that one should also observe for building monasteries. In the Vibhuti ritual, it is also said: 'Wanting to build temples, stupas, palaces, mansions, and perform consecration and mandalas, etc., here one should examine the 'belly serpent' of the land.' Therefore, observing this seems to be useful for many things. For building a house for a mandala, it is absolutely necessary, and it is also necessary for making a platform for a mandala after digging and purifying it as mentioned earlier. Before digging the ground, one should make the ground free from obstacles as mentioned earlier, offer tormas, and do as it is said to examine the earth deities and nagas. Here, the Garland says, with a vajra fist...
ིག་སྐུད་བཟུང་སྟེ། སྒྲུབ་གྲོགས་དང་བཅས་པས་གཡས་སྐོར་གྱི་འགྲོས་ཀྱིས་སློབ་དཔོན་མེ་དང་རླུང་དུ་གནས་ལ་ཤར་དང་ནུབ་དང་བྱང་དང་ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐིག་བཏབ་ནས། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སོགས་པ་གང་དུ་བྱེད་པའི་གཞི་དེ་གྲུ་བཞིར་བྱས་ཏེ། སྟོན་ཟླ་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཟླ་བ་གསུམ་གསུམ་དུ་རིམ་པ་བཞིན་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་རྣམས་སུ་མགོ་བསྟན་ཅིང་ལྷོ་ལ་སོགས་པར་ཁ་ཕྱོགས་ནས་ཉལ་བ་བརྟགས་ཏེ། ཉི་མ་ཤར་བ་ནས་བརྩམས་ནས་ཀླུའི་མཚན་ལས་ཁྲུ་གང་དོར་བའི་མཆན་གྱི་ཆར་གཡས་སྐོར་དུ་རྩིག་རྨང་བརྐོ་བར་བྱ་ཞེས་རགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལས་མ་གསུངས་ཀྱང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཞིབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་ན། གཞི་གང་ཡིན་གྲུ་བཞིར་བྱས་ 3-2-127b པ་དེའི་ཕྱོགས་བཞི་པོ་རེ་རེར་ཡང་ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ཞག་གྲངས་དང་མཐུན་པར་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་རེ་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྟོ་འཕྱེ་གནས་པ་དང་རྒྱུ་བའི་ཚུལ་ནི། སྟོན་ཟླ་ར་བའི་ཚེས་གཅིག་ལ་མགོ་བྱང་ཤར་གྱི་མཚམས་ཀྱི་རེའུ་མིག་ཏུ་བཞག་ནས་མཇུག་རྩེ་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་རེའུ་མིག་ཏུ་བཞག་སྟེ་ཁ་ལྷོར་བལྟས་ནས་གནས་སོ། །དེ་ནས་ཞག་རེ་སོང་བ་ན་མགོས་ལྷོ་ངོས་སུ་རེའུ་མིག་རེ་དང་མཇུག་རྩེས་བྱང་ངོས་སུ་རེའུ་མིག་རེ་བགྲོད་ནས་གཡས་སྐོར་གྱིས་འཕོའོ། །ཟླ་བ་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་རེའི་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་རེ་བགྲོད་པས་ལོ་གཅིག་ལ་ཕྱོགས་བཞིའི་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་པ་ཕྲག་བཞི་ཁ་འཁོར་རོ། །དེ་ཡང་གཞོགས་གཡོན་འོག་ཏུ་བཅུག་ནས་ཉལ་བའི་གདེངས་ཀ་ནས་མཇུག་རྩེའི་བར་ལ་མཐོ་བཅུ་ཡོད་ལ་མཐོ་རེས་རེའུ་མིག་དགུ་རེ་ནོན་པས་ཕྱོགས་དང་མཚམས་གང་དུ་གནས་པའི་ཚེ་ཡང་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་རེ་ནོན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་ཞེང་གིས་ནི་སའི་རེའུ་མིག་གི་ཆ་དགུ་ཁྱབ་པར་ཉལ་ཞིང་གསང་གནས་ནི་ཕྱོགས་མཚམས་གང་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ནའང་དེའི་དབུས་སུ་བཞག་ནས་གནས་ཏེ། བི་བྷཱུ་ཏཱིའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། ས་གཞི་གང་ཡིན་དེ་ནི་གྲུ་བཞིར་བྱ། །ཟླ་བ་གསུམ་གྱི་ཉིན་མོའི་གྲངས་ཀྱིས་འདིར། །ཕྱོགས་ནི་སོ་སོར་ས་དེ་རྣམ་པར་དབྱེ། །དབང་ལྡན་ནས་ནི་མེ་ཡི་མཚམས་ཀྱི་བར། །ཤར་གྱི་ས་དེ་དགུ་བཅུར་རྣམ་པར་དབྱེ། །མེ་ནས་བདེན་བྲལ་མཚམས་ཀྱི་བར་དང་ནི། །བདེན་བྲལ་ནས་ནི་རླུང་གི་མཚམས་བར་དང་། །རླུང་ནས་འབྱུང་པོའི་བདག་པོའི་མཚམས་ཀྱི་བར། །དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་དགུ་བཅུར་རྣམ་དབྱེ་བྱ། །སྟོན་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མའི་བར། །དབང་ལྡན་མཚམས་ལ་སོགས་པར་ 3-2-128a མགོ་བོ་གནས། །བདེན་བྲལ་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མའི་ཆ། །གསང་བའི་གནས་ནི་ས་ཡི་དབུས་སུ་གཞག །ལྟེ་བའི་འོག་གི་ཆ་ནི་ལྟོ་འཕྱེའི་ལུས། །སྟེང་ཆ་གདེངས་ཀ་དང་ལྡན་མི་ཡི་གཟུགས། །ལྷོར་ལྟ་ལག་པ་གཡོན་པ་རྣ་བར་བཞག །གཡས་པ་རིན་ཆེན་ཐོགས་པས་དཀུར་བཀབ་ནས། །ས་ཡི་ཆ་དགུ་ཁྱབ་པར་ཉལ་ནས་གནས། །ཀླུ་ཡི་རྒྱ
【現代漢語翻譯】 拿著線，與修行伴侶一起，以順時針方向繞著火和風的位置，在東西南北方向畫線。無論是要建造寺廟或其他什麼，都將地基做成方形。在秋季的三個月等，按三個月為單位，依次觀察頭朝向東、南、西、北，面朝南等方向的睡姿。從太陽升起開始，在龍的名稱之外，挖出一個庫尺（khru，長度單位）的凹槽，以順時針方向挖掘地基。雖然只是粗略地說了這些，但如果按照毗補底（Bibhuti）詳細的說法來解釋，那麼無論是什麼樣的地基，都要做成方形。 對於這個方形地基的四個邊，每一邊都要有九十個表格，與三個月的日數相對應。關於腹行蟲（lto 'phye，指蛇或龍）的 অবস্থান（gnas pa，停留）和 движение（rgyu ba'i tshul，移動）方式：在秋季第一個月的初一，將頭放在東北方向的表格中，將尾端放在西南方向的表格中，面朝南。之後，每過一天，頭就向南移動一個表格，尾端向北移動一個表格，以順時針方向移動。三個月內，每一邊移動九十個表格，一年內，四個方向的九十個表格總共轉四圈。而且，將左側身體放在下面睡覺，從頸部到尾端有十個高度，每一個高度壓著九個表格，因此無論停留在哪個方向或角落，都會壓著九十個表格。身體的寬度則佔據了九個土地表格的寬度，無論生殖器停留在哪個方向或角落，都放在該方向的中央。正如毗補底的壇城儀軌中所說：『無論是什麼樣的土地，都要做成方形。在這裡，用三個月的日數，將土地在各個方向上分開。從自在（dbang ldan，Īśvara，自在天，力量）到火的方向，東方的土地分為九十份。從火到無真（bden bral，Nirrti， নৈঋত，羅剎）的方向，從無真到風的方向，從風到 భూపతి（'byung po'i bdag po，Bhūpati， भू पति，土地之主）的方向，同樣分為九十份。在秋季第一個月的上旬、中旬和下旬，頭停留在自在等方向，尾端停留在無真等方向。生殖器的位置放在土地的中央，肚臍以下的部位是腹行蟲的身體，上面的部分是頸部和人的形狀。面朝南，左手放在耳朵上，右手拿著珍寶遮住腰部，佔據九個土地表格的寬度睡覺。』龍的家族……'
【English Translation】 Holding the thread, together with the fellow practitioners, circumambulate clockwise around the positions of fire and wind, drawing lines in the directions of east, west, north, and south. Whether it is to build a temple or anything else, make the foundation square. In the three months of autumn, etc., observe the sleeping posture with the head pointing towards the east, south, west, and north in sequence, facing south, etc., in units of three months. Starting from sunrise, dig a groove of one khru (cubit) outside the name of the naga (klu, serpent, dragon). Dig the foundation clockwise. Although only these rough instructions were given, if explained according to the detailed explanation of Bibhuti, then whatever the foundation is, it should be made square. For each of the four sides of this square foundation, there should be ninety tables, corresponding to the number of days in three months. Regarding the manner of the lto 'phye (abdominal crawler, referring to snakes or dragons) staying and moving: On the first day of the first month of autumn, place the head in the table of the northeast direction, and place the tail end in the table of the southwest direction, facing south. Then, for each day that passes, the head moves one table to the south, and the tail end moves one table to the north, moving clockwise. In three months, ninety tables are moved on each side, and in one year, the ninety tables on the four sides revolve four times in total. Moreover, sleeping with the left side of the body underneath, there are ten heights from the neck to the tail end, with each height pressing on nine tables, so no matter which direction or corner it stays in, it will press on ninety tables. The width of the body occupies the width of nine land tables, and no matter which direction or corner the genitals stay in, they are placed in the center of that direction. As it is said in the Bibhuti mandala ritual: 'Whatever the land is, it should be made square. Here, with the number of days in three months, divide the land in each direction. From dbang ldan (Īśvara, the powerful one, Īśvara) to the direction of fire, the eastern land is divided into ninety parts. From fire to bden bral (Nirrti, the one without truth, নৈঋত, Rakshasa) direction, from bden bral to the direction of wind, from wind to 'byung po'i bdag po (Bhūpati, the lord of beings, भू पति, lord of the earth) direction, similarly divide into ninety parts. In the early, middle, and late parts of the first month of autumn, the head stays in the direction of dbang ldan, etc., and the tail end stays in the direction of bden bral, etc. The position of the genitals is placed in the center of the land, the part below the navel is the body of the abdominal crawler, and the upper part is the neck and the shape of a person. Facing south, the left hand is placed on the ear, and the right hand holds a jewel covering the waist, sleeping occupying the width of nine land tables.' The family of the naga...
ལ་པོ་ལུས་ཚད་མཐོ་བཅུ་པའོ། །ཤར་དང་ནུབ་ཀྱི་མཐའ་མར་གནས་ན་ཡང་། །ས་ཡི་དུམ་བུ་དེ་ནི་འཇལ་བ་ལྟར། །ཉི་མའི་བགྲོད་པས་ཚེས་གཅིག་ལ་སོགས་པར། །ཉིན་ཞག་རེ་རེ་ཞིང་ནི་ཆ་རེ་རེར། །ཇི་ལྟར་རིགས་པས་ཤར་གྱི་ཆ་རུ་རྒྱུ། །ལྷོ་དང་ནུབ་དང་བྱང་དུའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དགུན་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་ཡི། །དཀར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་ནུབ་ཏུ་ཁ་མིག་ལྟ། །མེ་ཡི་མཚམས་སུ་ཡན་ལག་མཆོག་བསྟན་ཏེ། །རླུང་གི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མ་གནས། །དཔྱིད་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་དེའི། །གནོད་སྦྱིན་བདག་ཕྱོགས་ཁ་དང་མིག་གིས་ལྟ། །བདེན་བྲལ་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མགོ་བོ་གནས། །དབང་ལྡན་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མའི་ཆ། །དབྱར་ཟླ་ར་བ་འབྲིང་དང་ཐ་མ་རུ། །ཤར་ཕྱོགས་སུ་ནི་ཁ་དང་མིག་གིས་ལྟ། །རླུང་གི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མགོ་བོ་གནས། །མེ་ཡི་མཚམས་ལ་སོགས་པར་མཇུག་མའི་ཆ། །ལོ་གཅིག་ལ་ནི་ས་གཞི་མཐའ་དག་ཏུ། །འཁོར་གཅིག་གིས་ནི་འབད་པས་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ། །ཅེས་སོ། །གཞན་ཡང་ཀླུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱང་དེའི་མཇུག་རྩེ་སོགས་གནས་བརྒྱད་ན་གནས་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ལྟོ་འཕྱེའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བ་ནི། །ཟླ་བ་རེ་རེའི་བྱེ་བྲག་ཤེས་ནས་སུ། །མཐའ་ཡས་ 3-2-128b བདག་ཉིད་དཀར་པོ་མཛེས་པའི་སྐུ། །མཇུག་མ་ལ་སོགས་རིམ་གྱིས་བསམས་ནས་སུ། །དེ་ཡི་ལུས་ལ་ཀླུ་ཡི་བདག་པོ་བརྒྱད། །འོ་མ་ལ་སོགས་ཉེ་བར་སྤྱོད་པས་མཆོད། །མཇུག་མའི་རྩེ་མོར་རིགས་ལྡན་ཤིན་ཏུ་སྔོ། །གསང་གནས་དུར་བ་ལྟར་ལྗང་སྟོབས་ཀྱི་རྒྱུ། །ལྟེ་བར་དུང་སྐྱོང་པདྨའི་རྩ་བ་བཞིན། །དཔུང་བར་པདྨ་ཆེན་པོ་གསེར་མཚུངས། །ནོར་རྒྱས་སྙིང་གར་གནས་པ་ལྗང་གུ་སྟེ། །འཇོག་པོ་ཞེས་བྱ་དམར་པོ་མགྲིན་པར་གནས། །རྣ་བར་པདྨ་དཀར་པོའི་འོད་ཟེར་ཅན། །སྤྱི་བོ་རུ་ནི་མཐའ་ཡས་སྔོན་པོ་གནས། །ཞེས་སོ། །ལྟོ་འཕྱེ་ཡང་མཐའ་ཡས་ཡིན་ཏེ་མདོག་དཀར་ལ་མཛེས་པའོ། །འོ་ན་ས་གཞི་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་ཡང་དེས་དེ་ལྟར་ཁྱབ་ནས་ཉལ་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་ཟླ་བ་ཤར་བའི་གཟུགས་བརྙན་སྣོད་ཆེ་ཆུང་གི་ཆུ་ནང་དུ་སྣང་བ་དང་འདྲ་བས་མི་འགལ་བར་འཆད་མོད་ཀྱང་མི་འཐད་དེ། ལྟོ་འཕྱེ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་སའི་ཆ་ཀུན་ཏུ་དེ་ལྟར་ཁྱབ་པ་ནི་འགལ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཡང་ས་སོ་སོ་ལ་གཟུགས་བརྙན་སོ་སོར་ཤར་བ་ཡང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གང་དུ་བརྐོས་པས་ས་བདག་ལ་མི་འཕྲོད་པ་འོང་བ་དང་མི་འོང་བའི་གནས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ས་ཆེ་ཆུང་གང་ཡིན་པའི་གཞི་དེར་རྟོག་ལུགས་དེ་འདྲ་ཞིག་གསུངས་ཀྱི་གར་རྟོག་པའི་ས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལྟར་གནས་མི་དགོས་སོ། ། ༈ ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཐོག་མར་བརྐོ་བའི་གནས་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ཉིད་ལས། ཤར་ནས་ཆ་ནི་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དོར། །བྱང་ནས
【現代漢語翻譯】 ལ་པོ་（Lāpo，人名）的身體高度是十個『མཐོ་』（mtho，度量單位）。即使它位於東方和西方的盡頭，這塊土地也像是被測量過一樣。隨著太陽的執行，從初一開始，每一天，它都按照規律向東移動一部分。南方、西方和北方也是如此。冬季的第一個月、第二個月和第三個月，在白分月（藏曆每月初一到十五）等時間裡，它的臉和眼睛朝向西方。它在火的方向顯示出最好的肢體，在風的方向等地方則是尾部。春季的第一個月、第二個月和第三個月，它的臉和眼睛朝向『གནོད་སྦྱིན་བདག་』（gnod sbyin bdag，夜叉之主）的方向。頭部位於『བདེན་བྲལ་』（bden bral，無真）的方向等處，尾部位於『དབང་ལྡན་』（dbang ldan，有權）的方向等處。夏季的第一個月、第二個月和第三個月，它的臉和眼睛朝向東方。頭部位於風的方向等處，尾部位於火的方向等處。一年之中，它以一次環繞覆蓋整個大地。這就是全部內容。 此外，八大龍王也位於它的尾端等八個位置。《དེ་ཉིད་ལས།》（De nyid las，即彼經）中說：『如果瞭解了每個月的『ལྟོ་འཕྱེའི་རྒྱལ་པོའི་རྒྱུ་བའི་དབྱེ་བ་』（lto 'phye'i rgyal po'i rgyu ba'i dbye ba，腹行王執行的差別），那麼就觀想『མཐའ་ཡས་བདག་ཉིད་དཀར་པོ་མཛེས་པའི་སྐུ』（mtha' yas bdag nyid dkar po mdzes pa'i sku，無邊自體白色美麗的身體）的尾部等，依次用牛奶等供養它的身體上的八大龍王。尾端是『རིགས་ལྡན་ཤིན་ཏུ་སྔོ』（rigs ldan shin tu sngo，具種非常藍），生殖器像墳墓一樣是綠色的力量之源，肚臍像海螺守護著蓮花的根，手臂像金色的巨大蓮花，『ནོར་རྒྱས་』（nor rgyas，財增）的心臟是綠色的，名為『འཇོག་པོ』（'jog po，持者）的紅色位於喉嚨，耳朵里有白色蓮花的光芒，頭頂是藍色的『མཐའ་ཡས』（mtha' yas，無邊）。』 『ལྟོ་འཕྱེ』（lto 'phye，腹行）也是『མཐའ་ཡས』（mtha' yas，無邊）的，顏色是白色且美麗的。』如果有人想知道大地的大小，以及它是如何覆蓋並躺臥在大地上的，西藏的喇嘛們解釋說，這就像月亮倒映在大小不同的容器中的水中一樣，並不矛盾。然而，這種說法是不合理的，因為一個『ལྟོ་འཕྱེ』（lto 'phye，腹行）覆蓋了所有的土地是矛盾的，而且它也沒有說明一個本體在不同的土地上會顯現出不同的倒影。因此，爲了知道在哪裡挖掘不會對地主造成傷害，以及哪些地方是可以挖掘的，才說了這樣一種關於土地大小的推測方法，而不是說所有被推測的土地都必須如此存在。 ༈ བརྟགས་ནས་བརྐོ་བ།（brtags nas brko ba，考察后挖掘） 第二，如果有人想知道最初應該挖掘的地方在哪裡，那麼《དེ་ཉིད་ལས།》（De nyid las，即彼經）中說：『從東方放棄二十七份，從北方……』
【English Translation】 The height of Lāpo's body is ten 'mtho' (a unit of measurement). Even though it is located at the eastern and western ends, this piece of land is as if it has been measured. With the movement of the sun, from the first day onwards, each day it moves a portion towards the east according to the pattern. It is the same in the south, west, and north. In the first, second, and third months of winter, during the white portion of the month (from the first to the fifteenth of the Tibetan lunar month), its face and eyes look towards the west. It shows the best limbs in the direction of fire, and the tail is in the direction of wind, etc. In the first, second, and third months of spring, its face and eyes look towards the direction of the 'gnod sbyin bdag' (Yakṣa Lord). The head is located in the direction of 'bden bral' (devoid of truth), etc., and the tail portion is located in the direction of 'dbang ldan' (powerful), etc. In the first, second, and third months of summer, its face and eyes look towards the east. The head is located in the direction of wind, etc., and the tail portion is located in the direction of fire, etc. In one year, it covers the entire earth with one revolution. That is all. Furthermore, the eight great Nāga kings are also located at the eight positions of its tail end, etc. It says in the 'De nyid las' (From That Itself): 'If one knows the differences in the movement of the 'lto 'phye'i rgyal po'i rgyu ba'i dbye ba' (the distinctions of the movement of the Serpent King), then one should contemplate the tail, etc., of the 'mtha' yas bdag nyid dkar po mdzes pa'i sku' (the beautiful white body of the self of infinity), and worship the eight lords of the Nāgas on its body with milk, etc. The tip of the tail is 'rigs ldan shin tu sngo' (extremely blue with lineage), the genitals are like a tomb, a source of green power, the navel is like a conch shell guarding the root of the lotus, the arms are like a great golden lotus, the heart of 'nor rgyas' (wealth increasing) is green, the red one called ''jog po' (holder) is located in the throat, the ears have the light of a white lotus, and the head is the blue 'mtha' yas' (infinite).' 'lto 'phye' (Serpent) is also 'mtha' yas' (infinite), its color is white and beautiful.' If someone wonders about the size of the earth and how it covers and lies on the earth, the Tibetan Lamas explain that it is like the reflection of the moon in water in containers of different sizes, which is not contradictory. However, this explanation is unreasonable because it is contradictory that one 'lto 'phye' (Serpent) covers all the land, and it does not explain that one entity will show different reflections on different lands. Therefore, in order to know where digging will not harm the earth owner and which places can be dug, such a method of speculation about the size of the land is spoken of, but it is not necessary that it exists in all the lands where it is speculated. ༈ བརྟགས་ནས་བརྐོ་བ། (brtags nas brko ba, Digging after Examination) Second, if someone wonders where the place to dig first is, then it says in 'De nyid las' (From That Itself): 'Abandon twenty-seven portions from the east, from the north...'
་ཕྱེད་དང་བཅུ་བཞིའི་ཆ་དོར་བར། །ཤར་ནུབ་ཆ་དགུ་ལྷོ་བྱང་ཕྱེད་དང་ལྔ། །འདི་ནི་མཆན་གྱི་མདུན་དུ་ཐོག་མར་བརྐོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ 3-2-129a དོན་ནི་མགོ་ཤར་དུ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་མགོས་རེའུ་མིག་གང་ནོན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ནས་ནུབ་ཏུ་རེའུ་མིག་དགུ་གསུམ་ཉེར་བདུན་དོར་པའི་བར་ལ་བརྐོར་མི་རུང་བས། མཚམས་དེ་ནས་ནུབ་ཏུ་རེའུ་མིག་དགུ་དང་རྒྱབ་ཀྱི་ལུས་ཀྱིས་ནོན་པའི་ས་ནས་མདུན་དུ་རེའུ་མིག་ཕྱེད་དང་བཅུ་བཞིའི་བར་ལ་བརྐོར་མི་རུང་བས་མཚམས་དེ་ནས་ལྷོར་རེའུ་མིག་ཕྱེད་དང་ལྔ་ནི་དང་པོར་བརྐོ་བའི་དམིགས་སོ། །དེ་ནི་མཆན་གྱི་མདུན་དུ་བཞེད་པས་མཆན་གྱི་ཐད་དུ་རེའུ་མིག་དགུ་སྤངས་པར་བརྐོ་བའི་ལུགས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཁྲུ་གང་སྤངས་པའི་མཆན་གྱི་ཐད་དུ་བརྐོ་བའི་རང་ལུགས་དང་མཐོང་བའི་ཐད་ཀར་བརྐོ་བའི་གཞན་ལུགས་གཉིས་བཤད་དོ། །སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས། མགོའི་ཕྱོགས་ལ་རེའུ་མིག་ཉི་ཤུའམ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་དང་ལྟོ་བར་ཡང་རེའུ་མིག་གཉིས་སམ་གསུམ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ཏེ་རྒྱབ་དང་མཇུག་མ་ཡང་ངེས་པར་བྱས་ནས་ལྟོ་བར་བརྐོ་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་མགོ་མཇུག་གིས་རེའུ་མིག་དགུ་བཅུ་ནོན་པ་དང་འགལ་མི་འགལ་བརྟག་གོ། གདེངས་ཀ་ལ་ནི་ཞལ་གང་སྟེ། །ཞལ་ལ་ཆ་ཕྲན་དགུ་རུ་ཤེས། །དེ་ལྟར་མགྲིན་དང་ཐུགས་ཀ་ཉིད། །ལྟེ་བ་ལ་ནི་དེ་ཡི་ཚད། །དེ་ནས་མཚན་མའང་དེ་ཙམ་ཡིན། །ལྷག་མ་ལྟོ་འཕྱེའི་རྣམ་པའོ། །ཞེས་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་ལུས་ཚད་ངེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གསང་གནས་སའི་དབུས་སུ་འོང་བའི་ལུགས་དང་འགལ་ལམ་སྙམ་མོ། །དེ་འདྲ་བའི་ལྟོ་འཕྱེ་བསམས་ལ་འོ་མ་ལ་སོགས་པའི་མཆོད་པས་མཆོད། རྐོ་མཁན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དུ་བསྐྱེད། ཏོག་ཙེ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པར་བསམ་ 3-2-129b ལག་པ་གཡས་སྟེང་དང་གཡོན་འོག་ཏུ་བྱས་ལ་བཟུང་སྟེ་ཁ་ཤར་དང་བྱང་དུ་བལྟ། འཇོར་ཁམ་བཞི་བརྒྱབ་པའི་ས་བླངས་ནས་ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཏོར་མའི་ནང་དུ་བླུག་པའམ་མེ་མཚམས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དོར་བར་བྱའོ། །ཁམ་ལྔ་བརྒྱབ་པའི་ས་ནི། ས་དེའི་དབུས་སུ་དགྲམ་དེའི་རྗེས་ནས་ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་ལས་མི་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྐོས་པས་ཆོག་སྟེ། བི་བྷཱུ་ཏཱིས། མི་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དཔའ་བོའི་ལག་པ་ཏོག་ཙེ་རྡོ་རྗེས་མཚན། །ལག་པ་གཡོན་པ་འོག་ཏུ་བྱས་ནས་གཟུང་། །དེ་ཡིས་བདུད་ཀྱི་ཚོགས་ནི་སྐྲག་ཅིང་ཟློག །ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་བལྟས་པས། །ཏོག་ཙེ་ཁམ་བཞི་བརྒྱབ་པས་བླངས་པའི་ས། །ཞི་བའི་སེམས་ཀྱིས་གཏོར་མའི་ནང་དུ་ནི། །གཞག་པའམ་མེ་མཚམས་ལ་སོགས་ཕྱི་རོལ་དོར། །འབད་པས་དེ་ཡི་ཁམ་ལྔ་པ་ཡི་ས། །ས་གཞིའི་དབུས་སུ་ལེགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་དགྲམ། །ཁམ་ལྔ་པ་དེར་ལས་མི་དུ་མ་ཡིས། །ཕྱོགས་དང་མཚམས་སུ་ཀ
【現代漢語翻譯】 『放棄十四分之半，東西方向九份，南北方向五份半。』據說這是首先在標記前面挖掘的規則。意思是，如果頭部朝東，從頭部所壓的表格方向向西，不能挖掘到放棄九、三、二十七個表格的距離。從那個界限向西九個表格，以及身體背部所壓的地面到前面十四個半表格的距離內，不能挖掘，因此從那個界限向南五個半表格是最初挖掘的目標。因為這是在標記前面考慮的，所以在標記的正上方，放棄九個表格進行挖掘。從念珠（phreng ba）放棄一肘的標記上方進行挖掘，有自己宗派的規則，也有在可見的正前方挖掘的其他宗派的規則。在《總集釋論》中說：『頭部的方向要完全放棄二十或二十一個表格，腹部也要完全放棄兩或三個表格，一定要確定背部和尾部，然後在腹部挖掘。』據說身體的頭部和尾部是否與壓住九十個表格相矛盾，需要進行檢查。至於高度，臉有多大？要知道臉有九個小部分。同樣，頸部和胸部也是如此。肚臍的尺寸也是如此。然後陰部的尺寸也是如此。其餘的是腹部的形狀。』據說一定要確定身體的尺寸，這似乎與來到隱秘處中心點的規則相矛盾。像這樣的腹部，要考慮到，並用牛奶等供品進行供養。將挖掘者觀想為摧毀障礙者。觀想手持金剛橛（藏文：ཏོག་ཙེ་རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：金剛橛），右手在上，左手在下握住，面向東方和北方。挖出四口所取的土，用平靜的心情倒入朵瑪（供品）中，或者丟棄在火界等外部。挖出五口所取的土是：將那塊土在那個地方的中央散開，從那之後，所有工匠都可以向各個方向挖掘。毗布提（Bi bhū ti）說：『人要觀想成摧毀障礙者的形象。勇士的手持著金剛橛。左手放在下面握住。這樣就能驚嚇和擊退魔眾。面向東方和北方。用金剛橛挖四口所取的土。用平靜的心情放在朵瑪中。或者丟棄在火界等外部。努力將那第五口土。用美好的心意散佈在土地的中央。在那第五口土上，許多工匠。向各個方向挖掘。』
【English Translation】 'Discard half of fourteen parts, nine parts east and west, and five and a half parts north and south.' It is said that this is the rule for digging in front of the mark first. The meaning is, if the head is facing east, from the direction of the table pressed by the head, westward, it is not allowed to dig to the distance of discarding nine, three, and twenty-seven tables. From that boundary westward nine tables, and from the ground pressed by the back of the body to the front within fourteen and a half tables, it is not allowed to dig, therefore from that boundary southward five and a half tables is the initial digging target. Because this is considered in front of the mark, directly above the mark, discard nine tables to dig. Digging above the mark, abandoning one cubit from the rosary (phreng ba), there is the rule of one's own sect, and there is also the rule of other sects digging directly in front of what is visible. In the 'Compendium of Sources Commentary', it says: 'The direction of the head must completely abandon twenty or twenty-one tables, and the abdomen must also completely abandon two or three tables, it is necessary to determine the back and the tail, and then dig in the abdomen.' It is said that it is necessary to check whether the head and tail of the body contradict pressing ninety tables. As for the height, how big is the face? Know that the face has nine small parts. Similarly, so are the neck and chest. The size of the navel is also the same. Then the size of the genitals is also the same. The rest is the shape of the abdomen.' It is said that it is necessary to determine the size of the body, which seems to contradict the rule of coming to the center of the secret place. Such an abdomen, consider it, and make offerings with milk and other offerings. Visualize the digger as the one who destroys obstacles. Visualize holding a vajra stake (藏文：ཏོག་ཙེ་རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：金剛橛), with the right hand on top and the left hand holding below, facing east and north. Take the soil dug out in four mouthfuls, and pour it into the ḍoma (offering) with a peaceful mind, or discard it outside the fire boundary, etc. The soil taken from digging five mouthfuls is: scatter that soil in the center of that place, and from then on, all craftsmen can dig in all directions. Bi bhū ti says: 'One should visualize oneself as the image of the one who destroys obstacles. The hero's hand holds a vajra stake. The left hand is placed below and held. In this way, the hordes of demons are frightened and repelled. Facing east and north. The soil taken from digging four mouthfuls with a vajra stake. Place it in the ḍoma with a peaceful mind. Or discard it outside the fire boundary, etc. Strive to take that fifth mouthful of soil. Scatter it in the center of the land with a good intention. On that fifth mouthful of soil, many craftsmen. Dig in all directions.'
ུན་ནས་བརྐོ་བར་བྱ། །ཞེས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གནས་སུ་བརྐོས་ན་ནི། ཆོས་དང་ནོར་དང་འདོད་དོན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ཅིང་འཕེལ་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་གནས་སུ་བརྐོས་ན་ནི། ཉེས་དམིགས་མང་པོ་འབྱུང་སྟེ་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ཡིས་ཆོས་ནོར་འདོད་དོན་འཕེལ་ཞིང་འགྲུབ། །གལ་ཏེ་ལྟོ་འཕྱེའི་རྒྱལ་པོ་གནས་པ་ཡི། །ཆ་དགུའི་ས་ཡི་ཆ་ལ་བརྐོས་ན་ནི། །ཕ་མ་བུ་དང་བུ་མོ་སྤུན་ཆུང་མ། །མནའ་མ་རང་གི་སྐྱེ་བོ་མཛའ་བཤེས་འཆི། །གལ་ཏེ་རྒྱབ་ཏུ་བརྐོས་ན་རང་འཆི་ཞིང་། །ཡང་ན་རང་གནས་ནས་འཕོ་ 3-2-130a ནོར་བརླག་འགྱུར། །འཇུག་མར་གླང་ཆེན་རྟ་དང་མ་ཧེ་ར། །བ་ལང་འཆི་ཞིང་སྟོབས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཁམ་ལྔའི་ནང་དུ་ཤིང་དང་སྐྲ། །གྲོག་མཁར་སྐྲ་སེན་ཐལ་བས་གནོད་པ་འབྱུང་། རྡོ་བས་རླུང་གི་འཇིགས་པ་ཕུབ་མ་དང་། །མགལ་དུམ་གྱིས་རིམས་རུས་པས་ཟུག་གཟེར་རོ། །ཞེས་སོ། །ཁམ་ལྔའི་སའི་ནང་དུ་ཤིང་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ན་སྐྱོན་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ནི། མ་བསལ་བའི་ཉེས་པ་ཡིན་གྱི་ཡོད་པ་ཙམ་གྱི་མིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ནས་སྔར་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོས་པའི་ས་ལ་གསུངས་པ་དང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་། དེ་ནས་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ཏེ་ས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སམ་དེས་མི་ལྡང་ན་གཞན་གྱི་ས་ལ་ཡང་དྲི་བཟང་གི་ཆུས་བཏབ་སྟེ་དོང་དགང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སའི་ཟུག་རྔུ་དེ་དག་བསལ་ནས་བྱ་བར་གསུངས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་སྤོ་བའམ་མཚན་མ་ངན་པ་བཟློག་པའི་ཐབས་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཟུག་རྔུ་དེ་མ་བསལ། །ཉེས་པ་དག་ནི་སྐྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང་། ཟུག་རྔུ་ལེགས་གསལ་དེས་ནི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་སེལ། །ཞེས་ལྟོ་འཕྱེ་བརྟགས་ནས་བརྐོས་པའི་ས་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་དོན་དུ་བརྐོ་བ་དང་ས་བདག་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བ་གཉིས་སོ་སོར་བཤད་ལ། ཕྲེང་བ་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་དེ་གཉིས་འཇུག་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྐབས་ལ་དགོངས་པས་དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་བདག་བརྟགས་ནས་བརྐོ་བའི་སྐབས་སུ་དངོས་གྲུབ་ 3-2-130b གསུམ་གྱི་དོན་དུ་བརྐོ་བའི་ཚུལ་རྣམས་མི་དགོས་སོ། ། ༈ རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་སྦྱང་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་ཡུངས་ཆུ་ཐལ་བས་ས་དེ་ལ་གཏོར་ལ་དེ་བཟླས་པའི་བ་བྱུང་ལྔས་ཤར་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱུག་ཅིང་དྲིའི་ཆུས་ཀྱང་གཏོར་ནས། ཨོཾ་བྷུ་ཁོཾ་ཞེས་པས་ནམ་མཁར་བྱ་བ་ནི། བདེ་མཆོག་གི་དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ། །ཧཱུྃ་ལྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་པས་ས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསམ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཨོཾ་ཨཿལཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཨོཾ་མེ་དི་ནི་བཛྲི་བྷ་བ་བཛྲ་བན
【現代漢語翻譯】 應徹底挖掘。（ इति ） 第三，如果按照前面所說的地方挖掘，那麼一切佛法、財富和願望都將實現和增長；如果挖掘其他地方，則會產生許多過患。正如經文所說：『因此，佛法、財富和願望將會增長和實現。如果挖掘到腹行之王（lto 'phye，蛇）所居之處，九分之一的土地上，父母、子女、姐妹、小妾、新娘、自己的親友都會死亡。如果挖掘到後面，自己會死亡，或者會從自己的住所遷移，失去財富。在入口處，大象、馬、水牛和牛會死亡，力量也會衰退。如果在五口（kham lnga）之內有樹木和毛髮，螞蟻窩、毛髮、指甲、灰燼會帶來損害。石頭會帶來風的恐懼，糠秕和木塊會帶來瘟疫，骨頭會帶來刺痛。』 因此，據說在五口之地的內部出現樹木等會帶來過患，這指的是未清除的過失，而不僅僅是存在。從《鬘論》中像以前一樣所說的，也是指在經過腹行占卜后挖掘的土地上所說的。比布底（bi bhūti）也說：『然後清除石頭等，用那塊土地本身，或者如果不夠，用其他土地，用香水浸泡后填滿坑。』因此，經文說要清除那些土地的刺痛后才能進行，沒有說要轉移到其他地方或扭轉不良徵兆的方法。白日生（nyin mo 'byung gnas）也說：『如果那些刺痛沒有清除，就會產生過患。』又說：『徹底清除刺痛，就能消除所有煩惱。』因此，這是指在經過腹行占卜后挖掘的土地上所說的。般若護（prajñā rakṣhita）分別解釋了爲了成就而挖掘和經過土地神占卜后挖掘這兩種情況。《鬘論》和寶護（ratna rakṣhita）將這兩種情況合二為一，這是考慮到壇城的場合，因此在其他經過土地神占卜后挖掘的場合，不需要爲了三種成就而挖掘的方法。 以物、咒、定三者凈化 第二，然後用唸誦一切事業咒語的芥子水和灰燼灑在那塊土地上，然後從東方開始，用唸誦該咒語的五種牛乳塗抹，並灑上香水。用『嗡 步 康』（藏文：ༀ་བྷུ་ཁོཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ bhu khoṃ，漢語字面意思：嗡，步，空）在虛空中進行，正如《勝樂輪根本續》的灌頂儀軌中所說，觀想為空性。用『吽 朗 吽』（藏文：ཧཱུྃ་ལྃ་ཧཱུྃ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ laṃ hūṃ，漢語字面意思：吽，朗，吽）觀想土地為金剛的自性。《金剛空行續》中出現『嗡 阿 朗 吽』（藏文：ༀ་ཨཿལཾ་ཧཱུྃ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ āḥ laṃ hūṃ，漢語字面意思：嗡，阿，朗，吽）。然後唸誦『嗡 美 地 尼 班 匝 哩 巴 哇 班 匝 班』
【English Translation】 It should be thoroughly excavated. ( इति ) Thirdly, if excavating in the place as previously described, then all Dharma, wealth, and wishes will be accomplished and increased; if excavating in other places, many faults will arise. As it says in the text: 'Therefore, Dharma, wealth, and wishes will increase and be accomplished. If excavating in the place where the king of the abdomen-goers (lto 'phye, serpent) resides, on one-ninth of the land, parents, children, sisters, concubines, brides, one's own relatives and friends will die. If excavating behind, one will die oneself, or one will move from one's own dwelling, losing wealth. At the entrance, elephants, horses, buffaloes, and cattle will die, and strength will also decline. If within the five mouths (kham lnga) there are trees and hairs, anthills, hairs, nails, ashes will bring harm. Stones will bring the fear of wind, chaff and lumps of wood will bring epidemics, bones will bring stinging pain.' Therefore, it is said that the appearance of trees, etc., within the land of the five mouths will bring faults, which refers to uncleared faults, not merely existence. What is said in the Garland Tantra (phreng ba), as before, also refers to the land excavated after divination of the abdomen-goers. Bi bhūti also says: 'Then clear away stones, etc., and fill the pit with that land itself, or if that is not enough, with other land, soaked in fragrant water.' Therefore, the text says that one should proceed after clearing away those stings of the land, without mentioning a method for moving to another place or reversing bad omens. The Day-Born One (nyin mo 'byung gnas) also says: 'If those stings are not cleared away, faults will arise.' It also says: 'Thoroughly clearing away the stings will eliminate all afflictions.' Therefore, this refers to the land excavated after divination of the abdomen-goers. Prajñā rakṣhita separately explained the two cases of excavating for the sake of accomplishment and excavating after divination of the land deities. The Garland Tantra and Ratna rakṣhita combined these two cases into one, which is in consideration of the occasion of the mandala, so in other occasions of excavating after divination of the land deities, the methods of excavating for the sake of the three accomplishments are not necessary. Purification with substance, mantra, and samadhi Secondly, then sprinkle that land with mustard water and ashes that have been recited with the mantra of all actions, and then starting from the east, smear with the five milks that have been recited with that mantra, and also sprinkle with fragrant water. With 'Oṃ Bhu Khoṃ' (藏文：ༀ་བྷུ་ཁོཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ bhu khoṃ，漢語字面意思：嗡，步，空) doing in the sky, as it is said in the empowerment ritual of the Supreme Bliss, contemplate emptiness. With 'Hūṃ Laṃ Hūṃ' (藏文：ཧཱུྃ་ལྃ་ཧཱུྃ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ laṃ hūṃ，漢語字面意思：吽，朗，吽) think of the earth as the nature of vajra. In the Vajra Dakini Tantra, 'Oṃ Āḥ Laṃ Hūṃ' (藏文：ༀ་ཨཿལཾ་ཧཱུྃ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ āḥ laṃ hūṃ，漢語字面意思：嗡，阿，朗，吽) appears. Then recite 'Oṃ Me Di Ni Vajri Bhava Vajra Ban'
ྡྷ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་ཧ་ན་ཧ་ན་བཛྲ་ཀྲོ་དྷ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཤོ་དྷཱ་ཡ་ཤོ་དྷཱ་ཡ་རཀྵ་རཀྵ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་ལ་ལག་པས་རེག་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ས་གཞི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བཅིངས་ནས་བརྟན་པར་བྱ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ཁྲོ་བོས་བགེགས་རྣམས་བཅོམ་པ་དང་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྐྱོན་སྦྱངས་ཤིང་བསྲུངས་པར་བསམ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་གུར་ལས་སྔགས་གསུམ་གྱི་དང་པོ་འདི་དང་མི་འདྲ་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་ལ་གཉིས་པ་ནི། གདན་བཞིར་ལག་པ་གཡས་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ནས་བརྐྱངས་པས་ས་ལ་བརྡེགས་པས་སྦྱང་བར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་སྔར་ནམ་མཁར་བཏེག་པའི་སའི་ལྷ་མོ་ཕབ་ལ་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་ཏེ་ས་ལ་བསྟིམས་ནས་པད་ཀོར་བྱས་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་དང་ཡིག་བརྒྱ་བཟླ་བ་ནི། སའི་ལྷ་མོས་ས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའོ། ། ༈ བླ་ན་མེད་པའི་དག་པས་སྦྱང་བ། གསུམ་པ་ནི། སྣ་ཚོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་མོས་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་མོས་པ་བྱ་སྟེ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། སྔགས་པ་རྟོག་ལ་གནས་ནས་སུ། །གང་ཞིག་ས་སྤོང་བྱེད་པ་ནི། ། 3-2-131a བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་རྣམ་སྤངས་པས། །གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་མི་འདག །དེ་བས་རྟོག་པ་རྣམ་སྤངས་ནས། །ས་ཀུན་རྣམ་པར་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པས་ས་སྦྱང་བ་ལ་འདི་གལ་ཆེའོ། །དེ་ནས་ཐིག་གི་སྐབས་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་ཕྱོགས་ངེས་པར་བྱས་ལ་ས་དེར་རྒྱར་ཇི་ཙམ་འདོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་པ་རྟ་བབས་བཞི་དང་ལྡན་པ་དྲ་བའི་ཁོར་ཡུག་གིས་ཁྱབ་པའི་དབུས་སུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་དེ་ཆུང་བ་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་ལ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སྦྱངས་པའི་ས་གཞི་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་རྗེས་མཐུན་པའི། །རིན་ཆེན་ལ་སོགས་བཞི་འགྱུར་གྱི། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཁང་པ་བྱ། །ཞེས་སྟེགས་བུའི་བཞི་འགྱུར་གྱི་ཁང་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། སྔར་བཤད་པའི་ས་ཆོག་རྣམས་ཕལ་ཆེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་ལོགས་སུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ ས་གཟུང་བ། བཞི་པ་ལ་གསུམ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གདེག་པ་དང་། ལངས་ཏེ་ང་རྒྱལ་བཟུངས་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་། སྟངས་སྟབས་བྱ་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གདེག་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་མེ་ཏོག་གཅལ་དུ་བཀྲམ་པའི་དབུས་སུ་འདུག་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་ཇི་ལྟར་གཟུང་བའི་སྐབས་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གཟུང་ཞིང་། འདྲི་བར་འགྱུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དང་བཅས་པ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པས་བསལ་ཏེ། ལྕེ་ཧཱུ
【現代漢語翻譯】 ྡྷ་ཧཱུཾ། 嗡 哈哈 班雜 卓達 吽 啪！ 嗡 阿 吽 效達亞 效達亞 惹叉 惹叉 吽 吽 啪！唸誦這些，用手觸控加持，將土地束縛成金剛自性，使其穩固，並觀想金剛忿怒尊摧毀邪魔，金剛三昧耶消除過患並守護。金剛空行母和續部中，這三個真言的第一個略有不同，第二個是：在四座上，觀想右手為金剛杵並伸展，擊打地面以凈化。然後，將先前升到空中的土地女神降下，供養食子，融入土地，做成蓮花座，唸誦三個字和百字明，這是土地女神加持土地。 無上清凈的凈化： 第三個是：將各種法都視為空性，與空性一味，並信解如是的自性極為清凈。如《現觀莊嚴論》所說：『持咒者安住于分別念，若捨棄土地，菩提心即被捨棄，秘密主亦不喜。因此，捨棄分別念，應完全凈化土地。』龍樹菩薩也這樣說過，因此，這對於凈化土地非常重要。然後，按照壇城儀軌中所說，確定方位，在土地上建造一個四方形的壇城房屋，大小隨喜，有四個門和四個馬道，被網狀的圍墻環繞，壇城的位置在中央要小，這是《鬘論》中所說。金剛空行母續中也說：『如此凈化土地后，建造與壇城相應的，由珍寶等四倍大的壇城房屋。』因此，建造比臺座大四倍的房屋。先前所說的土地儀軌，大多是針對單獨建造壇城房屋的情況。 取地： 第四個分為三個部分：進行本尊瑜伽，祈請並升起壇城；起身，生起慢心，對邪魔下令；以及具有特殊意義的姿勢。 進行本尊瑜伽，祈請並升起壇城： 首先，在鋪滿鮮花的壇城中央就座，如金剛鈴杵的執持方式所說的那樣執持，觀想所要請問的壇城瑜伽，連同守護輪圓滿觀想，然後用舌頭唸誦 ཧཱུྃ （藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。
【English Translation】 ྡྷ་ཧཱུཾ། Oṃ hana hana vajra krodha hūṃ phaṭ! Oṃ āḥ hūṃ śodhāya śodhāya rakṣa rakṣa hūṃ hūṃ phaṭ! Recite these, touch with your hand to bless, bind the earth into the nature of vajra, make it stable, and visualize Vajra Krodha destroying the obstacles, and the Vajra Samaya purifying and protecting from faults. In Vajra Dakini and the tantras, the first of these three mantras is slightly different, and the second is: On the four seats, visualize the right hand as a vajra and extend it, striking the ground to purify. Then, bring down the earth goddess who was previously raised into the sky, offer torma, merge it into the earth, make a lotus seat, and recite the three syllables and the hundred-syllable mantra, which is the earth goddess blessing the earth. Purification with Supreme Purity: The third is: To regard all kinds of dharmas as emptiness, as one taste with emptiness, and to believe that such nature is extremely pure. As it is said in the Manifest Enlightenment of Vairocana: 'The mantra holder dwells in conceptual thought, if one abandons the earth, the bodhicitta is abandoned, and the secret lord is not pleased. Therefore, abandoning conceptual thought, one should completely purify the earth.' Nagarjuna also said so, therefore, this is very important for purifying the earth. Then, according to what is said in the context of the mandala, determine the direction, and build a square mandala house on the land, the size as desired, with four doors and four horse ramps, surrounded by a net-like fence, the position of the mandala in the center should be small, as stated in the Garland Treatise. It is also said in the Vajra Dakini Tantra: 'After purifying the earth in this way, build a mandala house that corresponds to the mandala, four times larger with jewels and so on.' Therefore, build a house four times larger than the platform. Most of the previously mentioned earth rituals are based on the situation where the mandala house is built separately. Taking the Earth: The fourth is divided into three parts: performing the deity yoga, praying and raising the mandala; standing up, generating pride, and commanding the obstacles; and gestures with special meanings. Performing the Deity Yoga, Praying and Raising the Mandala: First, sit in the center of the mandala ground covered with flowers, hold the vajra and bell as described in the section on how to hold them, visualize the mandala yoga to be asked, complete with the protective wheel, and then recite ཧཱུྃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) with the tongue.
ཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་ཅིང་ལག་ 3-2-131b པ་གཡས་པས་སྤོས་ཕོར་བཟུང་ནས། མ་ལུས་ཕྱོགས་ན་བཞུགས་པ་ཡི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བདག་ལ་དགོངས། །བདག་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆེ་གེ་ཡིས། །འདིར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བགྱི། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་ཀུན་བྱོན་འཚལ། །དངོས་གྲུབ་འདི་ནི་ཡང་དག་སྩོལ། །ཞེས་རྩེ་མོ་ནས་འབྱུང་བ་འདིས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ལ་སྙན་གསན་དབབ་ཅིང་མཆོད་པ་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡོད་ན་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཞིར་གནས་པའི་སློབ་མ་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་སྣང་དང་རིན་འབྱུང་དང་འོད་དཔག་མེད་དང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པ་བཞིའམ། མེད་ན་སློབ་མ་གཅིག་ཉིད་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་དེ་དག་ཏུ་སོང་ལ་ཕྱོགས་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པས་ནམ་མཁར་གནས་པའི་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སློབ་དཔོན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ཞི་བ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་རྫོགས། །མཚན་ཉིད་མིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྐུ་ཡི་མཆོག །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞི་བའི་ཆོས་མཆོག་ལས་བྱུང་བ། །ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་མཛད། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོ། །རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད། །ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ 3-2-132a ལོ་སྒྱུར། །དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་གསང་འདུས་ཀྱི་བཞི་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་འདི་མ་འོངས་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་བསླབ་བྱའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་དུ་གསོལ་བ་གདབ་སྟེ་རྒྱ་གཞུང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །རྣམ་སྣང་སོགས་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི། མི་ཐུབ་ཟླ་བས། སློབ་དཔོན་རྡོ་རྗེ་སེམས་མཚུངས་ལ། །ཕྱི་ནས་རྟག་སོགས་རྒྱལ་བ་དང་། །མཉམ་པར་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཆང་བའི། །སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བ་གདབ། །ཅེས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རང་གཙོ་བོར་གནས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིས་གསོལ་བ་བཏབ་པར་བསམ་མོ། །སློབ་མ་དངོས་སུ་མེད་ན་བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་ཡིན་པར་ཕྲེང་བ་ལས་སོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་ནི་རིགས་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་ཞི་བ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབྱུང་བས་ཞི་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པས་ན་
【現代漢語翻譯】 然後，從蓮花中生出金剛杵，左手拿著香爐。『所有方向的諸佛，請垂聽我。我，金剛某某，將在此繪製壇城。請諸佛等降臨，賜予我成就。』通過從頂端發出的聲音，向諸佛菩薩稟告並供養。在《金剛生起》中說：『我，名為某某，將繪製金剛持的壇城。』 然後，如果有的話，讓位於東西南北四個方向的弟子，依次持有金剛鈴，與毗盧遮那佛（藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：光明遍照）、寶生佛（藏文：རིན་འབྱུང་，梵文天城體：रत्नसंभव，梵文羅馬擬音：Ratnasambhava，漢語字面意思：寶源）、無量光佛（藏文：འོད་དཔག་མེད་，梵文天城體：अमिताभ，梵文羅馬擬音：Amitābha，漢語字面意思：無量光）和不空成就佛（藏文：དོན་གྲུབ་，梵文天城體：अमोघसिद्धि，梵文羅馬擬音：Amoghasiddhi，漢語字面意思：成就一切）的瑜伽相應。如果沒有，則讓一個弟子依次前往這些方向，以各方如來的我慢，觀想自己與虛空中的毗盧遮那佛等同在，與上師壇城的主尊無二無別，唸誦：『諸如來皆寂靜，諸如來之所依，諸法無我為最勝，祈請開示勝壇城。一切相好皆圓滿，一切非相皆捨棄，普賢菩薩身最勝，祈請開示勝壇城。從寂靜之法所生起，清凈智慧之行持，普賢菩薩語最勝，祈請開示勝壇城。一切眾生大心性，自性清凈無垢染，普賢菩薩意最勝，祈請開示勝壇城。』 如《密集金剛》第四品中所說，諸如來向金剛持祈請開示灌頂壇城，是爲了未來調伏眾生而設的教誨，因此應如此祈請，這在許多印度論典的壇城儀軌中都有記載。與毗盧遮那佛等四尊一同祈請，如彌勒月稱所說：『上師等同金剛心，外有常等諸佛陀，與持金剛鈴者平等，弟子們應作此祈請。』這是遵循其後的做法。上師也應觀想自己安住于主尊之位，受到四方如來的祈請。如果沒有真實的弟子，則通過禪定也應如此行事，這是口訣，出自《鬘論》。 其中，諸如來皆具足五種姓。由於生起毗盧遮那佛等大寂靜的等持，故為寂靜。因為是諸如來一切的依處，所以……
【English Translation】 Then, generate the vajra from the lotus, holding the incense burner with the right hand. 'All Buddhas residing in all directions, please pay attention to me. I, Vajra so-and-so, will draw the mandala here. May all the Buddhas, etc., come and grant me accomplishment.' Through the sound emanating from the tip, inform and offer to all the Buddhas and Bodhisattvas. In 'Vajra Arising' it says: 'I, named so-and-so, will draw the mandala of Vajradhara.' Then, if there are any, let the disciples located in the four directions of east, etc., holding the vajra and bell, in sequence, be in union with the yoga of Vairochana (藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：Illuminating All), Ratnasambhava (藏文：རིན་འབྱུང་，梵文天城體：रत्नसंभव，梵文羅馬擬音：Ratnasambhava，漢語字面意思：Born from Jewel), Amitabha (藏文：འོད་དཔག་མེད་，梵文天城體：अमिताभ，梵文羅馬擬音：Amitābha，漢語字面意思：Immeasurable Light), and Amoghasiddhi (藏文：དོན་གྲུབ་，梵文天城體：अमोघसिद्धि，梵文羅馬擬音：Amoghasiddhi，漢語字面意思：Unfailing Success). If not, let one disciple go to those directions in sequence, holding the pride of the Tathagatas of each direction, contemplating that they are inseparable from the master, the chief of the mandala, together with Vairochana, etc., residing in the sky, and recite: 'All Tathagatas are peaceful, the abode of all Tathagatas, the best of all dharmas is selflessness, please explain the sacred mandala. All characteristics are perfectly complete, all non-characteristics are abandoned, Samantabhadra's body is the best, please explain the sacred mandala. Arising from the supreme peaceful dharma, performing the purification of wisdom conduct, Samantabhadra's speech is the best, please explain the sacred mandala. The great mind of all sentient beings, its nature is pure and without defilement, Samantabhadra's mind is the best, please explain the sacred mandala.' As stated in the fourth chapter of the Guhyasamaja Tantra, the Tathagatas requested Vajradhara to explain the initiation mandala for the sake of teaching future disciples, so one should pray in this way, as it appears in many Indian mandala rituals. Praying together with the four, Vairochana, etc., as Maitreyanatha says: 'The master is like the Vajra mind, outside are the Buddhas such as the eternal, the disciples holding the vajra and bell equally, should make this prayer.' This is following after that. The master should also contemplate that he is abiding in the position of the chief, being requested by the four Tathagatas. If there are no actual disciples, then one should do so through meditation, which is the oral instruction, from the Garland Tantra. Among them, all the Tathagatas possess the five families. Because the samadhi of great peace, such as Vairochana, etc., arises, it is peaceful. Because it is the abode of all the Tathagatas, therefore...
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས་སོ། །དྲན་པ་ཉེར་གཞག་ལ་སོགས་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ཆོས་ཀུན་བདག་མེད་པ་ཡི་མཆོག་གོ། དཀྱིལ་འཁོར་དམ་པ་བཤད་དུ་གསོལ། །ཞེས་པ་ལ་སྟོང་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོ་ལེན་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ལ། དེ་གསལ་བའམ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཏེ། དེ་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་ཞུ་བའོ། །མཚན་ཉིད་ཐམས་ 3-2-132b ཅད་ཡང་དག་རྫོགས་ནི་གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དང་ལྡན་པའོ། །མཚན་ཉིད་མིན་པ་ནི། རྡུལ་ཚོན་ཕྲ་བ་དང་སྦོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་སྟེ་དེ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་ན་ཡང་དག་སྤངས་པའོ། །སྐུའི་མཆོག་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་སྐུའི་མཆོག་གོ། དཀར་པོའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོར་གསལ་བར་བྱུང་བས་ཞི་བའི་ཆོས་མཆོག་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དེའི་ཆེད་དུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་སྦྱོང་བར་མཛད་པས་ན་ཡེ་ཤེས་སྤྱོད་པ་རྣམ་སྦྱོང་མཛད་པའོ། །དེ་གསལ་བར་མཛད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་གསུང་གི་མཆོག་གོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོར་སྤྲོ་ཞིང་ཁྱད་པར་བྱེད་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སེམས་ཆེན་པོའོ། །དོན་དམ་པར་ཀུན་བཏགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་དག་ཅིང་དྲི་མ་མེད་པའོ། །འདུལ་འོས་པ་རྣམས་འདུལ་བས་ན་ཀུན་བཟང་ཐུགས་མཆོག་ཁ་ལོ་སྒྱུར་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཤད་དུ་གསོལ་རྣམས་ནི་སྔར་བཞིན་ཏེ་ཕྲེང་བའི་བཤད་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་ལུགས་ལ་བདེ་མཆོག་ལ་རྣལ་འབྱོར་མ་བཞི་དང་གཤེད་དམར་ལ་གཏི་མུག་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བི་བྷཱུ་ཏཱི་དང་དཔལ་འཛིན་གྱིས་བཤད་དེ་དེའི་རིགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་བསྒྲེའོ། །བི་བྷཱུ་ཏཱིས་མཎྜལ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་འདེགས་པའི་སྔགས་ནི། ཧཱུཾ་བཛྲ་ཨུཏྟི་ཥྛ་ཞེས་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཉེ་བར་གནས་ཤིག་པའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་ཀྱི་མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱངས་ལ་རྩེ་མོ་ 3-2-133a སྦྱར་བ་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་པས་སྤྱི་བོར་གཟུང་བ་སྟེ་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་སྦྲེལ་བ་ནི་མ་དག་གོ། ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཅིངས་ལ་སྔགས་དེ་བརྗོད་ནས་ནམ་མཁར་གདེག་གོ། ༈ ལངས་ཏེ་ང་རྒྱལ་བཟུངས་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཤིག་ལ་ལངས་ཏེ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་པས་མཉམ་པའི་རྐང་སྟབས་བྱས་ལ་མགོ་བོར་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། ཨོཾ་པྲ་ན་མ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ན། ཞེས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱའོ། །དེ་ནས་སེམས་ཅན་མ་རིག་པའི་མུན་པས་བསྒྲིབས་ཤིང་བད
【現代漢語翻譯】 如來（Tathāgata）一切的居所啊！憶念安住等一切法，以無自性的體性，是諸法無我的至高境界。請開示神聖的壇城（Mandala）！』對此，空性（Śūnyatā）與慈悲（Karuṇā）無別的，獲取大樂（Mahāsukha）之精髓即是壇城。爲了闡明或象徵它，用彩砂製作的壇城也是壇城。因此，請求開示它。一切特徵皆圓滿，是指具備四方形等一切特徵。非特徵是指，彩砂粗細等過失，完全脫離這些過失，即是完全斷除。至上之身，因具有金剛身（Vajrakāya）的自性，所以普賢（Samantabhadra）是至上之身。以白色之法的體性顯現，是從寂靜之殊勝法中產生的。爲了那個智慧（Jñāna）而修持諸行，因此是智慧行圓滿修持者。因其自身能闡明，所以是語金剛（Vajravāṇī）的自性，因此普賢是語之至尊。作為一切法之體性而歡喜和區分，是所有眾生的大心。從勝義諦（Paramārtha）上講，遠離一切遍計所執（Parikalpita），心金剛（Vajracitta）的自性是自性清凈且無垢的。因能調伏所應調伏者，所以普賢是調御至上心。請開示壇城等如前所述，是關於念珠的開示。對於四如來（Tathāgata）的慢心執持方式，勝樂金剛（Cakrasamvara）執持四瑜伽母（yoginī）之慢，紅閻摩敵（Raktayamāri）執持愚癡（moha）之慢，死神閻魔敵（Yamāntaka）等執持四慢，比布底（Vibhūti）和吉祥賢（Śrīdhara）如此開示，其他也可依此類推。比布底開示說，應先供養壇城。然後是，將所觀修的壇城升到空中的咒語：『嗡 班雜 烏底 斯札』（Oṃ Vajra Uttiṣṭha），意思是金剛安住。手印（Mudrā）是，兩個金剛拳（Vajramuṣṭi）的食指伸展併合攏指尖，朝下置於頭頂，兩個小指相連是不清凈的。結那個手印，唸誦那個咒語，然後升到空中。 其次，起身並生起慢心，對魔障下達命令。 第二，然後解開跏趺坐，起身面向東方，雙腳併攏站立，雙手合掌于頭頂，唸誦：『嗡 缽啰 納嘛 彌 薩爾瓦 達塔嘎達 納』（Oṃ Praṇama Mi Sarva Tathāgata Na），以此向如來們頂禮。然後，眾生被無明的黑暗所矇蔽，並執著於我。
【English Translation】 The abode of all Thus-Gone Ones (Tathāgatas)! Since the nature of all dharmas, such as mindfulness, is the essence of non-self-existence, it is the supreme state of selflessness of all dharmas. Please explain the sacred mandala! To this, taking the essence of great bliss (Mahāsukha) that is inseparable from emptiness (Śūnyatā) and compassion (Karuṇā) is the mandala. To clarify or symbolize it, the mandala made of colored sand is also a mandala. Therefore, it is requested to explain it. All characteristics are perfectly complete, meaning it possesses all characteristics such as being square. Non-characteristics refer to faults such as the fineness or coarseness of the colored sand, being completely free from all these faults, thus being perfectly abandoned. The supreme body, because it possesses the nature of the Vajra body (Vajrakāya), is why Samantabhadra is the supreme body. Manifesting as the essence of white dharma, it arises from the supreme dharma of peace. Because one practices the practices for that wisdom (Jñāna), one is the one who perfects the practice of wisdom. Because it itself can clarify, it is the nature of speech Vajra (Vajravāṇī), therefore Samantabhadra is the supreme of speech. Rejoicing and distinguishing as the essence of all dharmas, it is the great mind of all sentient beings. From the ultimate truth (Paramārtha), being free from all imputed (Parikalpita), the nature of mind Vajra (Vajracitta) is self-purified and immaculate. Because it tames those who should be tamed, Samantabhadra is the supreme mind that guides. Please explain the mandala, etc., as before, is the explanation of the rosary. Regarding the manner of holding the pride of the four Thus-Gone Ones (Tathāgatas), Cakrasamvara holds the pride of the four yoginīs, Raktayamāri holds the pride of ignorance (moha), Yamāntaka, etc., hold the four prides, as Vibhūti and Śrīdhara explained, and other things can be inferred by analogy. Vibhūti explained that the mandala should be offered first. Then, the mantra for raising the visualized mandala into the sky: 'Oṃ Vajra Uttiṣṭha,' meaning Vajra, abide closely. The mudrā is that the index fingers of the two Vajra fists (Vajramuṣṭi) are extended and the tips are joined, facing downwards and held on the crown of the head, and connecting the two little fingers is impure. Tie that mudrā, recite that mantra, and then raise it into the sky. Secondly, stand up and generate pride, and issue commands to the obstructing forces. Second, then undo the cross-legged posture, stand up facing east, stand with feet together, join palms together on the head, and recite: 'Oṃ Praṇama Mi Sarva Tathāgata Na,' thereby prostrating to the Thus-Gone Ones. Then, sentient beings are obscured by the darkness of ignorance and cling to self.
ུད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་བ་རྣམས་ལ་བལྟས་ཏེ་བདུད་བསལ་བའི་ཕྱིར་དུ་རང་ཉིད་སྐད་ཅིག་གིས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་གྱི་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་སྐྱེད་ལ། མིག་གཡས་པ་མ་ལས་ཉི་མ་དང་གཡོན་པ་ཊ་ལས་ཟླ་བ་དང་མིག་འབྲས་ཧཱུཾ་ལས་དུས་མཐའི་མེ་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྟ་བས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བལྟའོ། །ཚུལ་དེས་ལྟ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་བྱེད་པ་ན་མིག་སོ་སོའི་བྱེད་ལས་ནི། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། མ་ལས་གཡས་སུ་ཉི་དམིགས་ཏེ། །རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་དེ་བཞིན་སྤྲོས། །མིག་འབྲས་ཧཱུཾ་ལས་བསྐལ་པའི་མེ། །རྡོ་རྗེ་གསོར་བར་བྱེད་བརྩོན་པས། །རྐང་པའི་འགྲོས་ཀྱིས་འོད་ཟེར་ཚོགས། །རྡོ་རྗེ་དུས་ཀྱི་མེ་འོད་འདྲ། །གདུག་པ་འབྲོས་པར་བལྟ་བར་བྱ། །གཡོན་པའི་ཟླ་བ་དྲི་མེད་ལ། །ཨཾ་ལས་བྱུང་བའི་འོད་ཟེར་ནི། །བདུད་རྩི་ཡི་ནི་ཚོགས་དང་ལྡན། །རང་གི་འཁོར་ཚོགས་འཐུང་བྱེད་ཅིང་། །ཚིམ་པར་བྱེད་ཅིང་མཆོད་བྱེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པར་བྱས་ནས་བགེགས་བསལ་བར་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། སློབ་དཔོན་འདིས་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བཏེག་རྗེས་སུ་ 3-2-133b གཙོ་བོ་གང་ཡིན་གྱི་ང་རྒྱལ་ལས་འཕོས་ནས་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་སྐྱེད་པར་བཤད་དེ། དཱ་རི་ཀ་བས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ་དུ་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །ཀྱཻ་རྡོར་ལ་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས་ཀྱཻ་རྡོར་དུ་སྒོམ་པ་དང་། གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་ནག་ལ་དཔལ་འཛིན་གྱིས་དེ་དག་ཏུ་སྒོམ་པར་གསུངས་པས། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་དེ་རྣམས་ལ་གཙོ་བོའི་ང་རྒྱལ་འཕོ་མི་དགོས་སོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་བསྒོམས་ནས་བགེགས་བསལ་བར་གསུངས་པས་དེ་ལའང་ང་རྒྱལ་འཕོ་མི་དགོས་ལ། འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་ས་ལ་རྡོ་རྗེ་བྲི་དགོས་པས་བཞེངས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱའོ། །འཇམ་རྡོར་ལ་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཁྲོ་བོར་བྱ་བར་གསུངས་པས་གཙོ་བོ་ཁྲོ་བོ་མིན་པ་རྣམས་ལ་ང་རྒྱལ་འཕོས་ནས་ཁྲོ་བོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བགེགས་བསལ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །དེ་ནས། ང་ནི་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཅན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་ཉིད་ང་། །ང་ནི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ང་ནི་སྟོབས་ཆེན་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ང་ནི་རྣལ་འབྱོར་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བརྟན་པ་དང་། །ང་ནི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཆེ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་མི་འདོར་རོ། །ཞེས་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པས་ང་རྒྱལ་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་ཡོ་ག་བའི་བླ་མ་རྣམས་རིགས་བཞིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པར་འཆད་ལ། འདིར་ནི་རིགས་དྲུག་གི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སྦྱར་ཏེ། བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ལས་རིགས་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀ
【現代漢語翻譯】 觀察那些被魔控制的人，爲了驅除魔障，觀想自己瞬間化為吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字），生起吽字尊。右眼觀想為從『མ་』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：種子字）中生出的太陽，左眼觀想為從『ཊ་』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：種子字）中生出的月亮，眼珠觀想為從『ཧཱུཾ』（藏文，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）中生出的末劫之火，以金剛之眼觀察一切方向。如此觀視的同時，進行金剛步，關於各個眼睛的作用，勝賢（རྒྱལ་བ་བཟང་པོ）說：『從『མ་』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：種子字）中觀想右眼為太陽，放射出金剛光芒。眼珠從『ཧཱུཾ』（藏文，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）中生出劫末之火，努力揮舞金剛杵。腳步移動時，光芒如金剛劫末之火。觀察惡魔逃竄。左眼觀想為無垢之月，從『ཨཾ་』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：種子字）中生出的光芒，充滿甘露，令自己的眷屬飲用，使之滿足並進行供養。』 按照《合部續》第七品第四節所說，觀想吽字尊為三面六臂，以此驅除魔障。導師在此之後，將壇城升到空中，從對主要本尊的自豪感轉變為生起吽字尊。達日卡巴（དཱ་རི་ཀ་བ་）也說要生起三界勝尊（ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ）。在《黑汝嘎》（ཀྱཻ་རྡོར）的《日生續》和《黑汝嘎次第儀軌》中，都說要觀想黑汝嘎。閻魔敵（གཤིན་རྗེའི་གཤེད་）的紅黑形象，吉祥賢（དཔལ་འཛིན་）也說要觀想成那樣。按照那些說法，那些本尊不需要轉變自豪感。龍樹菩薩（ཀླུ་བྱང་）也說，觀想嗔恨為金剛，以此驅除魔障，那樣也不需要轉變自豪感。然而，因為要用金剛步在地上畫金剛，所以要呈現站立的姿態。 《妙吉祥金剛》（འཇམ་རྡོར）的《四百頌》中說要化為忿怒尊，因此對於不是主要本尊的忿怒尊，需要轉變自豪感，以忿怒尊的自豪感來驅除魔障。然後說：『我即是金剛持，我即是金剛薩埵，我即是大佛王，我即是大力金剛持，我即是瑜伽自在王，我即是堅固的金剛手，我即是大金剛之主，不會捨棄加持。』如頂髻所說，要生起自豪感。那些瑜伽士的上師們解釋說，要持有四種姓輪王（རིགས་བཞིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ）的自豪感，這裡則要結合六種姓的自豪感，如《善護持》（བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་）所說，一切五種姓等的佛陀都應如此。
【English Translation】 Observing those who are controlled by demons, in order to dispel demonic obstacles, visualize oneself instantly transforming into Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), generating the deity of Hūṃ. Visualize the right eye as the sun arising from 'མ་' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：seed syllable), and the left eye as the moon arising from 'ཊ་' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：seed syllable), and the pupil as the fire of the final eon arising from 'ཧཱུཾ' (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), observing all directions with the vajra gaze. While observing in this manner, perform the vajra walk. Regarding the functions of each eye, Victorious Excellent One (རྒྱལ་བ་བཟང་པོ) said: 'Visualize the right eye as the sun from 'མ་' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：seed syllable), radiating vajra rays. The pupil arises as the fire of the eon from 'ཧཱུཾ' (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable), diligently wielding the vajra. As the feet move, the rays resemble the vajra fire of the eon's end. Observe the demons fleeing. The left eye is visualized as the immaculate moon, the rays arising from 'ཨཾ་' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思：seed syllable), filled with nectar, causing one's retinue to drink, satisfying them and making offerings.' Following the explanation in the fourth section of the seventh chapter of the Hevajra Tantra, visualize the Hūṃ deity as having three faces and six arms, thereby dispelling obstacles. After that, the teacher explains that after raising the mandala into the sky, one transforms from the pride of the main deity into generating the Hūṃ deity. Dārikapa (དཱ་རི་ཀ་བ་) also explains to generate the Victorious One of the Three Realms (ཁམས་གསུམ་རྣམ་རྒྱལ). In the Hevajra Day Origin and the Hevajra Gradual Ritual, it is said to meditate on Hevajra. Palden (དཔལ་འཛིན་) also said to meditate on the red-black form of Yamāntaka (གཤིན་རྗེའི་གཤེད་) in that way. According to those statements, it is not necessary to transform the pride of those deities. Nāgārjuna (ཀླུ་བྱང་) also said to meditate on anger as vajra, thereby dispelling obstacles, and it is also not necessary to transform pride in that case. However, because it is necessary to draw a vajra on the ground with the vajra step, one should assume a standing posture. In the Mañjuvajra Four Hundred Verses (འཇམ་རྡོར), it is said to transform into a wrathful deity, so it is evident that for those who are not the main wrathful deity, it is necessary to transform pride and dispel obstacles with the pride of the wrathful deity. Then it says: 'I am Vajradhara myself, I am Vajrasattva myself, I am the Great Buddha King, I am the powerful Vajradhara, I am the Lord of Yoga, I am the steadfast Vajrapāṇi, I am the Great Lord of Vajra, I will not abandon the blessings.' As stated at the crest, one should generate pride. Those yogi masters explain that one should hold the pride of the four caste wheel-turning kings (རིགས་བཞིའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ), and here one should combine it with the pride of the six castes, as stated in Excellent Protection (བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་), all Buddhas of the five castes and so on should be like that.
ྱི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པར་བཤད་པའི་དོད་ལ་འདི་མཛད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྐང་པ་ཐ་མའི་དོན་ནི། རིགས་ཀུན་གྱི་བདག་པོས་བཀའ་བསྒོས་ནས་ 3-2-134a བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་བཀའ་མི་འདོར་བའོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་མཐིལ་དུ་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་བསྒོམས་ལ་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །ས་བོན་ནི་ཕྲེང་བ་དང་ཁ་སྦྱོར་གཉིས་ཀྱིས་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེད་པར་བཤད་ལ། དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ཤཱནྟི་པས་ཨཿལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་འགྱིང་བ་དང་བཅས་པས་རྡོ་རྗེ་གསོར་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་དབང་ལྡན་དུ་ཕྱིན་ལ་དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སློབ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞིར་གཡས་སྐོར་དུ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་གར་བྱས་ཏེ་བསྐོར་བའི་འོག་ཏུ་བགེགས་བསྐྲད་དེ་སྒྱུ་དྲ་དང་དཔལ་འཛིན་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་སྔོན་དུ་བཀའ་བསྒོས་ནས་དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་སྐོར་བར་བཤད་པ་ཡང་སྔོན་དུ་ལན་ཅིག་བསྐོར་ནས་བཀའ་བསྒོས་པའི་འོག་ཏུ་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐོར་བ་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པ་ལྟར་བྱས་ན་མི་འགལ་ལོ། །འདིར་སྐོར་བའི་དུས་སུ་ཁ་སྦྱོར་བྱ་བར་གསུངས་པས་སྒོ་བཞི་སོ་སོར་རང་གི་གཡོན་ན་གནས་བའི་སློབ་མའི་དྲིལ་བུའི་ནང་དུ་རང་གི་རྡོ་རྗེ་དང་། དེའི་རྡོ་རྗེ་ཡང་རང་གི་དྲིལ་བུའི་ནང་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་མདུན་དུ་དང་དེ་ནས་གཡས་སུ་དང་དེ་ནས་རྒྱབ་ཏུ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ་ཕྱོགས་རེ་རེ་བཞི་བཞིའོ། །དེའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཁ་བཛྲ་དྷྲིཀ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་པས་བྱ་བར་བི་བྷཱུ་ཏིས་བཤད་དོ། །འདི་འོག་གི་སྐོར་བའི་སྐབས་སུ་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ནས་དབང་ལྡན་ནས་བཀའ་བསྒོ་བར་དཱ་རི་ཀ་པས་གསུངས་པས་དེར་གནས་ནས་བཀའ་སྒོ་རིང་བ་བྱེད་ན། གང་སུ་དག་ལྷ་དང་ 3-2-134b ལྷ་མ་ཡིན་དང་གནོད་སྦྱིན་དང་སྲིན་པོ་དང་ཡི་དྭགས་དང་ཤ་ཟ་དང་བརྗེད་བྱེད་དང་འབྱུང་པོ་དང་མཁའ་འགྲོ་དང་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་གྲིབ་གནོན་དང་རྒན་པོ་དང་རྒན་མོ་དང་གཡོག་དང་འཁོར་དང་ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང་མིའམ་ཅི་དང་རིག་སྔགས་གྲུབ་པ་ཁྱེད་རྣམས་དེངས་ཤིག །སའི་ཕྱོགས་འདིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་གིས་སེམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། སློབ་མ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རྫོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་དཔལ་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བྲི་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བཀའ་འདི་ཐོས་ནས་མྱུར་དུ་དེངས་ཤིག །གང་དག་མི་འགྲོ་བ་དེའི་མགོ་བོ་བདག་གིས་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྡོ་རྗ
【現代漢語翻譯】 似乎是爲了代替宣揚傲慢而做的。最後一行的意思是：不拋棄一切族群之主下令並加持的教誨。然後，在雙腳的腳底觀想燃燒的金剛杵，並加持雙腳。據說種子字是由念珠和合修二者從吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）中產生。達日迦巴（Dārikapa）和寂天（Śāntipa）則說從阿（藏文：ཨཿ，梵文天城體：अः，梵文羅馬擬音：aḥ，漢語字面意思：阿）中產生各種金剛杵。然後，以優雅的姿態搖動金剛鈴，以金剛步走向有權者，從那時起，與弟子一起以金剛步繞壇城右旋起舞，驅逐障礙。幻網（Sgyu-dra）、吉祥持（Dpal-dzin）和晝生（Nyin-mo 'byung-gnas）等也這樣說。拉瓦巴（Lāva-pa）、達日迦巴（Dārikapa）、黑行者（Nag-po spyod-pa）和毗布底（Vibhūti）說，先下令，然後在壇城地上繞行。如果按照念珠的意圖，先繞行一次，然後在下令之後以金剛步繞行，則不會有衝突。這裡說繞行時要合修，因此在每個門處，都要將自己的金剛杵放入位於自己左側的弟子的鈴鐺中，並將他的金剛杵也放入自己的鈴鐺中。然後，在前面、右邊和後面也這樣做，每個方向四次。其咒語是：嗡 喀 瓦日ra 德日嘎 瓦日ra 吽 嘎ra 吽 帕特（藏文：ཨོཾ་ཁ་བཛྲ་དྷྲིཀ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文羅馬擬音：oṃ kha vajra dhṛk vajra hūṃ kara hūṃ phaṭ，漢語字面意思：嗡，卡，金剛，持，金剛，吽，嘎ra，吽，帕特）。毗布底（Vibhūti）說要這樣做。在下面的繞行時做也可以。然後，達日迦巴（Dārikapa）說從有權者那裡下令，如果從那裡下達長長的命令，那麼無論誰是天神和非天、夜叉和羅剎、餓鬼和食肉者、遺忘者和生靈、空行母和空行母、陰影壓迫者和老人、老婦、僕人和眷屬、迦樓羅和緊那羅、明咒成就者，你們都離開！我，名為金剛上師某某，爲了使一切眾生獲得無上智慧，以及爲了使名為弟子某某的圓滿正等覺得以圓滿，將要繪製名為吉祥某某的大壇城。因此，聽到大金剛持的命令后，迅速離開！凡是不離開的，我將用吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）摧毀他們的頭顱和金剛杵。
【English Translation】 It seems that this was done to replace the proclamation of pride. The meaning of the last line is: do not abandon the teachings that have been commanded and blessed by the lord of all lineages. Then, visualize a burning vajra at the soles of both feet and bless the feet. It is said that the seed syllable is generated from Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，meaning: Hūṃ) by both the garland and union. Dārikapa and Śāntipa say that various vajras are generated from Aḥ (藏文：ཨཿ，梵文天城體：अः，梵文羅馬擬音：aḥ，meaning: Aḥ). Then, with a graceful posture, shake the vajra bell, walk towards the empowered one with vajra steps, and from then on, dance and circle the mandala clockwise with the disciples, dispelling obstacles. Sgyu-dra, Dpal-dzin, and Nyin-mo 'byung-gnas also say the same. Lāva-pa, Dārikapa, Nag-po spyod-pa, and Vibhūti say that one should first command and then circle the mandala ground. If, according to the intention of the garland, one circles once first and then circles with vajra steps after the command, there will be no conflict. Here it is said that union should be performed during the circling, so at each of the four doors, one should place one's own vajra into the bell of the disciple located to one's left, and also place his vajra into one's own bell. Then, do the same in front, to the right, and behind, four times in each direction. The mantra for this is: Oṃ Kha Vajra Dhṛk Vajra Hūṃ Kara Hūṃ Phaṭ (藏文：ཨོཾ་ཁ་བཛྲ་དྷྲིཀ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཀ་ར་ཧཱུཾ་ཕཊ།，梵文羅馬擬音：oṃ kha vajra dhṛk vajra hūṃ kara hūṃ phaṭ，meaning: Om, Kha, Vajra, Dhrik, Vajra, Hum, Kara, Hum, Phat). Vibhūti says to do this. It is also acceptable to do this during the circling below. Then, Dārikapa says to command from the empowered one, so if a long command is given from there, then whoever are gods and non-gods, yakshas and rakshasas, pretas and flesh-eaters, forgetters and spirits, dakinis and dakas, shadow oppressors and old men, old women, servants and retinues, garudas and kinnaras, mantra accomplished ones, you all depart! I, named Vajra Master So-and-so, in order to enable all beings to attain unsurpassed wisdom, and in order to perfect the complete enlightenment of the disciple named So-and-so, will draw the great mandala named Glorious So-and-so. Therefore, having heard the command of the Great Vajradhara, depart quickly! Whoever does not leave, I will destroy their heads and vajras with Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，meaning: Hūṃ).
ེ་རབ་ཏུ་འབར་བ་གསལ་ཞིང་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་འདིས་རྣམ་པ་བརྒྱར་འགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པ་དང་སྒྱུ་དྲའི་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ཁྲོ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་སྤྲོས་པས་བགེགས་རྣམས་བསལ་བར་བྱའོ། །བཀའ་བསྒོ་ཐུང་བ་བྱེད་ན། ལུས་ངག་སེམས་ལ་གནས་པ་ཡི། །བགེགས་ཀྱི་ཚོགས་ཀུན་ཡང་དག་ཉོན། །ང་ནི་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །བཀའ་ཡི་འཁོར་ལོ་སྦྱོར་བ་པོ། །རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ལུས་གསུམ་ལས་བྱུང་དགས་བྱ་སྟེ། །གལ་ཏེ་ཁ་ཅིག་བདག་ལས་འདའ། །འདིར་ནི་འཇིག་འགྱུར་གཞན་དུ་མིན། །ཞེས་འདུས་པའི་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་འབྱུང་བ་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་བྱ་སྟེ་དམིགས་པ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ལུས་གསུམ་ལ་ནི་སྐུ་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ལ། དེའི་དོན་ནི་སྐུ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སྒྲོན་ 3-2-135a གསལ་ལས་གསུངས་པས་འགས་བྱེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་གྱི། དགས་བྱའི་ཡུལ་མིན་ནོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་ཡང་དབང་ཆེན་གྱི་གཏིང་གི་བར་དུ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །བཤད་ཟིན་པ་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་སྐབས་གང་ཡིན་གྱི་དམིགས་པ་རྣམས་མ་གསལ་གྱི་བར་དུ་མ་ཡེངས་པར་དལ་བུས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །ཕྱག་དང་སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཡུལ་གྱི་སེམས་ཅན་སོ་སོ་བ་རྣམས་དང་ང་རྒྱལ་གཟུང་བ་དང་བཀའ་བསྒོ་བའི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོ་སོའི་ཉམས་བཏོན་པའི་གར་མང་པོ་བྱེད་པ་ཕྲེང་བའི་ལུགས་སུ་འདོད་པ་ནི། ཕྲེང་བ་དང་མན་སྙེ་དང་ཁ་སྦྱོར་གྱི་འགྲེལ་པ་གཞན་གཉིས་དང་སྒྱུ་དྲའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་སུས་ཀྱང་མ་བཤད་པས། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་བོད་འགའ་ཞིག་གིས་བལ་པོའི་སྔགས་པ་མི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བྱ་བ་བསྡུས་པ་ལས་བཀའ་བསྒོ་བཞིར་བྱས་ནས་དེ་རྣམས་སྒོའི་སློབ་དཔོན་སོ་སོས་བྱེད་པར་བཤད་པ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་དྲ་ལས། སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་སྟངས་སྟབས་སུ་འདུག་ལ་ལག་པ་གཡས་པས་བསྒྲིམས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་གཡོན་པས་དྲིལ་བུ་གསིལ་ནས་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་བརྗིད་བག་དང་བཅས་པར་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བར་བྱའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པས། ཤར་སྒོའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བྱེད་པར་འདོད་པའི་བཀའ་བསྒོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། བཀའ་བསྒོའི་ཚིག་ལས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཆེ་གེ་མོ་ 3-2-135b ཞེས་བྱ་བ་བདག་གིས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་ལ་སོགས་པ་ཁུངས་ཐུབ་དུ་མས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་གསོལ་གདབ་བྱས་པའི་སློ
【現代漢語翻譯】 『讓智慧金剛大放光明，徹底照亮，以此百般擊碎！』如《結合續》第七品第四節和《幻網續》第二品所說，唸誦三遍，並以無限忿怒驅除邪魔。 若作簡短敕令：『身語意所住，一切邪魔眾，諦聽！我乃具德金剛持，敕令輪之行者。以金剛熾燃之身，令三身所生者粉碎。若有違越我者，必將在此毀滅，別無他處。』如《總集續》第十三品所說，唸誦三遍，觀想如前。三身亦可稱為三身，其義為三身合一，如《燈明》所說，是擊碎之差別，而非粉碎之境。 壇城之地，直至大權之深處，亦以吽字所生之金剛自性加持。 無論已說或將說之時，於一切場合，在未明確觀想之前，不散亂而緩慢行事，至關重要。 對於頂禮和發心的有情眾生，以及我慢所執之境和敕令之境等，分別展現各自姿態的眾多舞蹈，若視為鬘之儀軌，則《鬘論》和《曼涅論》以及其他兩部《結合釋》和兩部《幻網釋》等可靠典籍皆未曾闡述，僅是喜好繁瑣的某些藏人，依仗一些不精通的尼泊爾咒師，憑空臆造而已。 將儀軌簡化，分為四種敕令，並說由四門之阿阇黎分別執行，亦不合理。因《幻網續》云：『阿阇黎自身處於本尊之姿，右手緊握，高舉金剛杵，左手搖動鈴鐺，以金剛之步伐，莊嚴地繞壇城一週。』等語。故認為由東方門阿阇黎執行之敕令，實為阿阇黎自身所為。且敕令之詞亦云：『金剛阿阇黎某某，我』。又如瑪爾麥匝桑波、拉瓦巴、達日嘎巴等眾多可靠上師，亦如前所述祈請。
【English Translation】 'May the greatly blazing, clear, and utterly clear wisdom vajra shatter them into a hundred pieces!' As stated in the seventh chapter, fourth section of the Union Tantra and the second chapter of the Net of Illusion Tantra, recite this three times and dispel the obstacles by manifesting immeasurable wrath. If performing a short command: 'Listen carefully, all you hosts of obstacles dwelling in body, speech, and mind! I am the glorious Vajradhara, the one who enacts the wheel of command. With the form of a blazing vajra, I will shatter those born from the three bodies. If anyone transgresses against me, they will be destroyed here and nowhere else!' As stated in the thirteenth chapter of the Collected Tantra, recite this three times and visualize as before. The three bodies are also explained as the three kayas, and their meaning is that the three kayas become one, as stated in the Lamp of Illumination, which is the distinction of shattering, not the object of shattering. The ground of the mandala, even to the depths of the great power, is also blessed with the vajra nature arising from the syllable HŪṂ. In all instances, whether already spoken or to be spoken, it is extremely important to act slowly and without distraction until the visualizations of whatever the occasion may be are clear. Regarding the many dances that separately display the respective attitudes towards sentient beings who are the objects of prostration and bodhicitta, as well as the objects of pride and the objects of command, etc., if these are regarded as the tradition of a garland, then no reliable texts such as the Garland Treatise, the Man Ney Treatise, the other two Commentaries on the Union, and the two Commentaries on the Net of Illusion, etc., have ever explained this. It is merely something fabricated by some Tibetans who enjoy elaboration, relying on some unskilled Nepalese mantra practitioners. It is also unreasonable to simplify the ritual, dividing it into four commands, and saying that each of these is performed by the gate masters. For the Net of Illusion Tantra states: 'The master himself stands in the posture of the deity, holding the vajra tightly in his right hand, ringing the bell in his left hand, and circumambulating the mandala with a majestic and dignified vajra gait.' Therefore, the command that is thought to be performed by the master of the eastern gate is actually performed by the master himself. Moreover, the words of the command also state: 'I, the vajra master so-and-so.' Furthermore, many reliable masters such as Marmey Dze Zangpo, Lawapa, and Darikapa also made supplications as previously described.
བ་དཔོན་དེས་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱོགས་གཞན་དུ་བཀའ་བསྒོ་བྱེད་པར་འདོད་པ་དག་ཀྱང་བཀའ་བསྒོ་དང་པོར་མ་འདུས་པ་མི་སྣང་བ་དང་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀྱང་གདམ་པ་ཅན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བགེགས་བསྐྲད་པའི་བཀའ་བསྒོ་ནི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ལས་ཡིན་ནོ། ། ༈ སྟངས་སྟབས་བྱ་བ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ། གསུམ་པ་ནི། ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སྐོར་བའི་ཚེ་རྐང་འོག་ནས་བསྐལ་པའི་མེ་ལྟ་བུའི་འོད་ཟེར་བྱུང་བས་གདུག་པ་རྣམས་བསྲེགས་ཏེ་ཕན་ཚུན་བྱེར་བར་བསམ་པར་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ་རྐང་པས་ས་ལ་རྡོ་རྗེ་འདྲི་བ་མ་བཤད་ལ། ཤཱནྟི་བས་རྡོ་རྗེ་འབྲི་བ་བཤད་པ་བཞིན་དུ། ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། བཞི་པོ་འདི་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དང་རྡོ་རྗེ་རྣམས་འབྲི་བས་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཏེ་སོ་སོར་གཡས་སྐོར་དུ་གཡས་བརྐྱངས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱེད་པས་ལན་རེ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ནི་བཞི་སྟེ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང་རྩེ་གསུམ་པ་དང་རྩེ་ལྔ་པ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་སོ། །རྡོ་རྗེ་དེ་རྣམས་སྐྱེད་པའི་གནས་ནི་རྐང་མཐིལ་དང་ས་བོན་ཧཱུཾ་ཡིན་ལ་རྐང་མཐིལ་གྱིས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ས་ལ་བྲི་ཞིང་གར་གྱིས་བསྐོར་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཕྱིར་ལོག་ནས་བསྐོར་ཅིང་རྗེས་གདོད་པར་ཕྲེང་བ་ལས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྡོ་རྗེའི་མིག་གཉིས་ཀྱིས་མདུན་དུ་ལྟ་བའི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། རྒྱབ་ཏུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་སྟེ་ལྟ་བ་གཉིས་བྱ་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པས་རྐང་སྟབས་བཞི་ 3-2-136a ཁ་ལ་ལྟ་བ་གཉིས་གཉིས་དགོས་སོ། །དེ་དག་གི་ཚུལ་ནི་ཕྲེང་བ་ལས། མིག་གཉིས་ལག་གཉིས་དེ་བཞིན་དཀུར། །རྐང་པ་གཞོགས་སུ་གཡས་སྐོར་དུ། །ཕེག་རྡོབ་སྦྱོར་བས་བཀྱེར་བར་བྱ། །སླར་ཡང་གཡོན་དུ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱུག་པའི་གར་བྱས་ནས། །དེ་ནས་གཡོ་ཞིང་གར་བྱའོ། །མྱུར་དུ་ཕེག་རྡོབ་དེ་བཞིན་དུ། །གར་བྱས་འཁོར་ལོ་རབ་བསྐོར་ཞིང་། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དཔང་ལོའི་འགྱུར་ལས། གར་བྱས་འཁོར་ལོ་འདྲར་བསྐོར་ཞིང་། ཞེས་བསྒྱུར་བ་དང་། བཟང་པོ་ཡོང་བཟུང་ལས། འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་འཁོར་བར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལེགས་སོ། །དེ་དག་གི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྔར་ལྟར་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ལ་རྡོ་རྗེ་གསོར་དྲིལ་བུ་གསིལ་ཏེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རྐང་པས་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ས་ལ་བྲི་བ་ཟིན་པ་དང་ལག་པ་གཉིས་དཀུར་བཞག་ནས་གཡས་སུ་འཁོར་ལོ་བཞིན་བསྐོར་རོ། །དེ་ནས་རྒྱུག་པའི་གར་ཏེ་གོམ་པ་མྱུར་དུ་དགོད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱས་ནས་ཡང་སྔར་བཞིན་དུ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་གཡོན་ངོས་ནས་འཁོར་ལོ་བཞིན་བསྐོར་རོ། །དེ་ཡང་རྐང་སྟབ
【現代漢語翻譯】 因為上師說要這樣做，並且也因為那些想要進行其他灌頂的人，如果他們沒有包含在第一次灌頂中，那麼長短的選擇是可選的。因此，驅逐邪魔的灌頂是金剛上師必須做的。 第三，關於姿勢和特殊動作： 喇瓦巴（Lāva pā，印度佛教大師）和黑行者（Nāgpopa，印度佛教大師）說，當用加持過的腳繞圈時，從腳下會發出像劫末之火一樣的光芒，焚燒所有邪惡，使它們四處逃散。除了這個說法之外，沒有提到用腳在地上畫金剛杵。正如香提巴（Śāntipa，印度佛教大師）所說的那樣，在地上畫金剛杵。在《鬘論》中也說：『這四個（姿勢）用金剛杵標記，並且通過繪製金剛杵，做出金剛步，即分別向右繞圈，右腿伸展等動作，做一次。』金剛步有四種，即獨股金剛步、三股金剛步、五股金剛步和雜金剛步。生起這些金剛杵的地方是腳底，種子字是吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）。用腳底在地上畫金剛杵，並跳舞繞圈。然而，要向後繞圈，然後按照《鬘論》中的說法進行。在金剛步的時候，金剛眼要向前看，即面向前方；向後看，即面向後方。因此，《鬘論》中說要做兩種觀看方式，所以四種金剛步需要兩種觀看方式。 關於這些姿勢，《鬘論》中說：『雙眼、雙手，同樣在腰間，腳向側面，向右繞圈。拍打和敲擊結合起來伸展開。再次向左也是一樣。然後跳舞奔跑，然後搖曳跳舞。迅速拍打和敲擊，跳舞並旋轉輪。』在邦洛的翻譯中，翻譯為『跳舞並像輪子一樣旋轉』，而《賢善守護》中說『像輪子一樣旋轉』，這很好。這些的順序是這樣的：像以前一樣加持腳，搖動金剛鈴，唸誦吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），用腳在地上畫出獨股金剛杵等的形狀，然後雙手放在腰間，像輪子一樣向右旋轉。然後是奔跑的舞蹈，即以適當的方式快速移動腳步，然後像以前一樣做，之後從左側像輪子一樣旋轉。這也是金剛步。
【English Translation】 Because the master said to do so, and also because those who wish to perform other initiations, if they are not included in the first initiation, then the choice of length is optional. Therefore, the initiation of expelling obstacles is a task that the Vajra Master must do. Third, regarding postures and special movements: Lāva pā (Indian Buddhist master) and Nāgpopa (Indian Buddhist master) said that when circling with blessed feet, rays of light like the fire at the end of the kalpa (aeon) would emerge from under the feet, burning all evil and causing them to scatter. Apart from this statement, there is no mention of drawing a vajra (diamond scepter) on the ground with the feet. Just as Śāntipa (Indian Buddhist master) said to draw a vajra. In the 'Garland Treatise' it also says: 'These four (postures) are marked with vajras, and by drawing vajras, make the vajra step, that is, separately circling to the right, extending the right leg, etc., do it once.' There are four types of vajra steps, namely the one-pointed vajra step, the three-pointed vajra step, the five-pointed vajra step, and the various vajra steps. The place where these vajras arise is the sole of the foot, and the seed syllable is Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ). Draw the vajras on the ground with the soles of the feet, and dance in circles. However, circle backwards, and then follow the instructions in the 'Garland Treatise'. During the vajra step, the vajra eyes should look forward, that is, facing forward; look backward, that is, facing backward. Therefore, the 'Garland Treatise' says to do two types of viewing, so the four vajra steps require two types of viewing. Regarding these postures, the 'Garland Treatise' says: 'Both eyes, both hands, likewise at the waist, feet to the side, circling to the right. Combining clapping and tapping, stretch out. Again to the left is the same. Then dance running, then swaying dance. Quickly clap and tap, dance and spin the wheel.' In Banglo's translation, it is translated as 'dance and spin like a wheel', while 'Virtuous Protection' says 'spin like a wheel', which is good. The order of these is as follows: Bless the feet as before, shake the vajra bell, recite Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ), draw the shapes of the one-pointed vajra etc. on the ground with the feet, then place both hands on the waist and spin to the right like a wheel. Then is the running dance, that is, moving the feet quickly in an appropriate manner, then do as before, after which spin like a wheel from the left side. This is also the vajra step.
ས་དང་པོ་གསུམ་ལ་དང་པོར་རྐང་པ་གཡས་པས་རྒྱབ་མདུན་གཉིས་སུ་བྲི་ལ་དེ་ནས་གཡོན་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་འགྲོས་སྤེལ་ལ་བྱ་ཞིང་། བཞི་པ་ལ་རྐང་པ་གཡས་པས་མདུན་དང་གཡས་གཉིས་དང་གཡོན་པས་རྒྱབ་དང་གཡོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་བྲིས་ལ་བསྐོར་རོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་རེ་རེས་ཀྱང་སྐོར་བ་རེ་བྱའོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཞེས་གདན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་མ་གཏོགས་སྔགས་གཞན་འདོན་པ་མ་བཤད་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲ་ 3-2-136b དང་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོས་ཀྱང་རྡོ་རྗེའི་གོམ་པས་བསྐོར་བའི་སྐབས་སུ་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་པར་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་གཞན་མང་པོ་བྱེད་ཀྱང་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པ་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་གཡས་བརྐྱངས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་ལ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ལན་རེ་དང་ལན་གསུམ་བྱས་ནས་བྱེད་པ་དང་ངེས་པ་མེད་པའི་ལུགས་གསུམ་ཕྲེང་བར་གསུངས་པས་གང་འདོད་པ་བྱས་ལ། གཡས་བརྐྱངས་ནི། རྐང་པ་གཡོན་པའི་བྱིན་པ་བསྐུམས་ནས་མཐོ་ལྔའི་བར་དུ་རྐང་པ་གཡས་པ་འགྱིང་བ་དང་བཅས་པར་དྲང་པོར་བརྐྱངས་པའོ། །གཡོན་བརྐྱངས་ནི། དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །ས་ག་ནི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་སོར་ཉེར་དྲུག་ཡོད་པ་བྱས་ནས་རྐང་སོར་རྣམས་ལོགས་སུ་བསྟན་ཅིང་པུས་མོ་གཉིས་དྲང་པོར་བྱས་པའོ། །ཟླུམ་པོ་ནི། རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཁྲུ་དོ་བ་ངང་པའི་གཤོག་པ་ལྟར་བྱའོ། །མཉམ་པ་ནི། རྐང་པ་གཉིས་ཀྱི་སོར་མོ་ཕན་ཚུན་སྦྱར་བ་སྟེ་རྐང་པའི་མཐེ་བོང་དང་རྟིང་པ་གཉིས་བཅེར་བ་སྟེ་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲའི་འགྲེལ་པར་ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་དོ། །དེ་ལྔ་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ཤར་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་དབུས་སུ་བྱའོ། །འདི་རྣམས་བགེགས་བསྐྲད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གང་བཟུང་བ་དེས་བྱས་པས་ཆོག་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ཨ་བྷྱ་སོགས་བཞེད་པས་ཧཱུཾ་མཛད་སོགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་ལ་གནས་ནས་ཧཱུཾ་ཡིག་བརྗོད་ལ་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་དེ་རྣམས་ལ་གཞི་བཅའ་བ་རྐང་པ་དག་མདུན་དང་གཞོགས་དང་རྒྱབ་ཏུ་རེ་མོས་ཀྱིས་འཇོག་ཅིང་བཞི་པ་ལ་རྐང་སྟབས་གང་ཡིན་སྒྲུབ་ལ། ཁ་སྦྱོར་ལ་ཡང་གཞི་བཅའ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སློབ་དཔོན་ཁ་ནང་དུ་བལྟ་སློབ་མ་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་བས་ཤར་དུ་སློབ་ 3-2-137a དཔོན་གྱིས་གཡས་བརྐྱངས་དང་སློབ་མས་གཡོན་བརྐྱངས་བྱེད་ཅིང་ལྷོར་དེ་ལས་བཟློག་པ་དང་། ཕྱོགས་གཞན་གཉིས་སུ་རྐང་སྟབས་འདྲ་བར་བྱས་ནས་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཤེས་ཤིང་སྤྲོ་ན་རྐང་སྟབས་ལྷག་མ་བརྒྱད་དང་ཚུལ་རྣམས་དང་གདན་རྣམས་བྱའོ། །དེ་དག་མི་ཤེས་པའམ་ཤེས་ཀྱང་མི་སྤྲོ་ན་མ་བྱས་ཀྱང་ཉེས་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའམ་མི་ནུས་པའམ་བྱ་བ་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བའམ་མི་འདོད་པས་ཀྱང་
【現代漢語翻譯】 在第一到第三個方位，首先用右腳前後交替地畫圈，然後用左腳也這樣做，交替進行。在第四個方位，用右腳畫前方和右方的金剛（藏文：རྡོ་རྗེ།，多吉，梵文：वज्र，vajra，金剛），用左腳畫後方和左方的金剛，然後旋轉。每一個金剛步都要旋轉一次。在《鬘論》中，除了在座墊的章節中提到唸誦「吽」字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）之外，沒有提到唸誦其他的真言。但在金剛空行（藏文：རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ།，多吉康卓，梵文：वज्रडाकिनी，vajraḍākinī，金剛空行母）、合修（藏文：ཁ་སྦྱོར།，卡覺，梵文：संयोग，saṃyoga，結合）和幻網（藏文：སྒྱུ་དྲ།，居扎，梵文：मायाजाल，māyājāla，幻網）以及許多壇城儀軌中，都提到在用金剛步旋轉時要念誦「吽」字。雖然西藏的喇嘛們對此做了許多其他的發揮，但《鬘論》的本意似乎僅限於此。 然後，在做右伸等動作時，可以做一次或三次金剛步，也可以不做，這三種方式在《鬘論》中都有提到，所以可以隨意選擇。右伸是指：彎曲左腿的脛骨，將右腿筆直伸展，並保持伸展的姿勢，高度達到五指高。左伸是指：與右伸相反。薩嘎是指：兩腿之間相隔二十六指寬，腳趾分開，膝蓋伸直。圓形是指：兩腿之間相隔一肘，姿勢像天鵝的翅膀。平等是指：兩腳的腳趾互相併攏，腳的大拇指和腳後跟併攏。這些姿勢的特徵在《合修》和《幻網》的註釋中，由一切心（藏文：ཀུན་སྙིང་，袞寧）解釋。這五種姿勢依次在東、南、西、北和中央進行。 在驅逐邪魔時，可以用所持的本尊慢（藏文：ང་རྒྱལ།，昂嘉，梵文：अभिमान，abhimāna，慢）來做這些姿勢，龍樹菩薩（藏文：ཀླུ་བྱང་།，龍迥，梵文：नागार्जुन，Nāgārjuna，龍樹）和阿毗跋陀羅（藏文：ཨ་བྷྱ།，阿毗跋陀羅，梵文：अभय，Abhaya，無畏）等大師都這樣認為。因此，要安住在「吽」字等本尊慢中，唸誦「吽」字並進行這些姿勢。西藏的喇嘛們在做這些姿勢時，會將腳前後左右交替地放置，在第四個方位時，則採用相應的步法。在《合修》中，由於以基位為先，所以上師面向內，弟子面向外，上師在東方做右伸，弟子做左伸，南方則相反，其他兩個方位則採用相同的步法。如果瞭解並有興趣，可以學習剩餘的八種步法、姿勢和座墊。如果不瞭解或瞭解但沒有興趣，不做也沒有過錯。《鬘論》中說：『即使完全不瞭解、不能做、喜歡簡化或不願意做，也沒有關係。』
【English Translation】 In the first three directions, first draw circles back and forth with the right foot, then do the same with the left foot, alternating. In the fourth direction, draw a vajra (Tibetan: རྡོ་རྗེ།, Dorje, Sanskrit: वज्र, vajra, diamond scepter) in front and to the right with the right foot, and draw a vajra behind and to the left with the left foot, then rotate. Each vajra step should rotate once. In the 'Garland of Tantras,' except for mentioning the recitation of 'Hūṃ' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, literal meaning: Hūṃ) in the chapter on cushions, there is no mention of reciting other mantras. However, in Vajraḍākinī (Tibetan: རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ།, Dorje Khandro, Sanskrit: वज्रडाकिनी, vajraḍākinī, Diamond Sky-Goer), Saṃyoga (Tibetan: ཁ་སྦྱོར།, Khajor, Sanskrit: संयोग, saṃyoga, Union), and Māyājāla (Tibetan: སྒྱུ་དྲ།, Gyudra, Sanskrit: मायाजाल, māyājāla, Net of Illusion), as well as many mandala rituals, it is mentioned that the 'Hūṃ' syllable should be recited when rotating with the vajra step. Although Tibetan lamas have made many other elaborations on this, the intent of the 'Garland of Tantras' seems limited to this. Then, when doing the right extension and other movements, one can do the vajra step once or three times, or not at all. These three methods are mentioned in the 'Garland of Tantras,' so one can choose as one wishes. The right extension means: bending the shin of the left leg, extending the right leg straight and maintaining the extended posture, reaching a height of five fingers. The left extension means: the opposite of the right extension. Sāga means: the legs are twenty-six fingers apart, the toes are separated, and the knees are straight. Circular means: the legs are one cubit apart, in a posture like the wings of a swan. Equal means: the toes of the two feet are joined together, and the big toes and heels of the feet are joined together. The characteristics of these postures are explained by Kunsnying (Tibetan: ཀུན་སྙིང་, Künnying) in the commentaries on 'Union' and 'Net of Illusion.' These five postures are performed in the east, south, west, north, and center, respectively. When dispelling obstacles, it is sufficient to perform these postures with the deity pride (Tibetan: ང་རྒྱལ།, Ngagyal, Sanskrit: अभिमान, abhimāna, pride) that is held. Nāgārjuna (Tibetan: ཀླུ་བྱང་།, Lujang, Sanskrit: नागार्जुन, Nāgārjuna, Nāgārjuna) and Abhaya (Tibetan: ཨ་བྷྱ།, Abhya, Sanskrit: अभय, Abhaya, Fearless) and other masters believe this. Therefore, one should abide in the deity pride of 'Hūṃ' and other syllables, recite the 'Hūṃ' syllable, and perform these postures. When Tibetan lamas perform these postures, they alternately place their feet forward, to the side, and backward, and in the fourth direction, they adopt the corresponding step. In 'Union,' since the base is prioritized, the guru faces inward and the disciple faces outward. In the east, the guru performs the right extension and the disciple performs the left extension, and in the south, it is the opposite. In the other two directions, the same steps are used. If one understands and is interested, one can learn the remaining eight steps, postures, and cushions. If one does not understand or understands but is not interested, there is no fault in not doing them. The 'Garland of Tantras' says: 'Even if one does not fully understand, cannot do, likes simplification, or is unwilling to do them, it does not matter.'
རུང་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དམ་ཉུང་ཟད་མ་བསྒྲུབས་ནའང་སྐབས་སུ་བབ་པ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བགེགས་བསལ་བ་ནི། བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་མན་ངག་རིག་པ་རྣམས་གསུང་ངོ་། །ཞེས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ས་ལ་རྡོ་རྗེ་འདྲི་བ་སོགས་ཀྱི་གར་མི་བྱེད་ཀྱང་རྐང་པ་རྡོ་རྗེར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱིས་སྐོར་བ་རྣམས་གཞག་ཏུ་མི་རུང་ལ། དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་གསུངས་པ་ལྟར་དམིགས་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་དྲིས་བྱུགས་ལ་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་ལ་སོགས་པ་དང་ཟུར་བཞི་དང་སྒོ་བཞིར་སྤོས་ཕོར་ལ་སོགས་པ་དང་གར་དང་གླུ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པར་མཆོད་ནས། ལག་པས་རེག་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་ཡི་གེ་བརྒྱ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྤྲོ་ཞིང་བསྡུ་བས་ཉལ་བར་བྱའོ། །སའི་དབུས་སུ་མངོན་རྟོགས་བསྒོམས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་ཤཱནྟི་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ས་གཟུང་བར་གསུངས་ལ། ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲར་བགེགས་བསྐྲད་དེ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་ 3-2-137b སྟབས་ཀྱིས་སྐོར་བ་བྱེད་པ་རྣམས་ས་གཟུང་བར་བཤད་པ་བཞིན་ཕྲེང་བར་ཡང་མཛད་པའོ། །ས་གཟུང་བར་འགྲོ་ཚུལ་ནི། སློབ་མ་རིགས་བཞིའི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པས་ས་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་དོན་དུ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་ཅང་མི་སྨྲ་བར་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་པས་ས་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཞིར་བཟུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེར་གནས་པའི་བགེགས་དང་བྲལ་བས་སྒྲུབ་དགོས་པས་བཀའ་བསྒོ་དང་སྟངས་སྟབས་རྣམས་ཀྱང་ས་གཟུང་བར་བསྡུས་སོ། ། ༈ བསྲུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། ལྔ་པ་ལ་གཉིས། སྔོན་དུ་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་བགེགས་དགུག་པ། བཀུག་པའི་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པའོ། ། ༈ སྔོན་དུ་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་བགེགས་དགུག་པ། དང་པོ་ནི། ཤཱནྟི་པས་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཉི་མ་གཉིས་པ་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་མཛད་པས་དེ་ཉིད་ལ་མ་ལྕོགས་ན་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ་ལྕོགས་ན་སྟངས་སྟབས་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་བྱེད་ན་སྔ་བར་ལངས་ལ་འགྲོ་བ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ལ་དགོད་པའི་དོན་དུ་བགེགས་བསྐྲད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་བསྐྱེད། སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་ཉིད་དུ་བསམས་པའི་རྗེས་ལ་རཾ་ལས་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་ལྟེ་བ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པའི་འོད་ཟེར་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྤྲོས་པས་ཕྱོགས་སུ་བར་མཚམས་མེད་པར་དུམ་བུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་དང་། སྟེང་དུ་གུར་དང་དེའི་འོག་ར་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་བླ་རེ་དང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མདའི་དྲ་བ་དང་། འོག་གིས་ས་གཞི་ཡང་འབར
【現代漢語翻譯】 即使沒有完全或少量地修習金剛舞步等，也不會失去當下情境的意義，因為驅除障礙可以通過繞行等方式完成。這些都是口訣派的教言。正如所說，即使不做在地上畫金剛等金剛舞步，也不能禁止用金剛加持雙腳后繞行壇城。在這些時候，應如黑行派所說，觀想應極其清晰。然後，在壇城的地基上塗抹香水，用鮮花和焚香等供品，以及四個角落和四個門處的香爐等，以及舞蹈和歌唱等來如法供養。用手觸控，唸誦壇城主尊的咒語一百零八遍和百字明七遍，然後就在那裡舒展和收攝本尊的輪涅，安然入睡。在地的中央觀修現觀，然後祈禱，寂天等也說要持地。在合修法和幻網上，驅除障礙后，用金剛舞步繞行等，如持地所說，在念珠中也這樣做。前往持地的方式是：當弟子以四種姓的傲慢認為是爲了在那裡繪製壇城而祈禱時，上師也不說話，答應在那裡製作壇城，這樣就將那塊地作為壇城的地基。而且，由於必須遠離居住在那裡的障礙才能成就，因此加持和姿勢等也包含在持地中。 第五，守護和加持，分為兩部分：首先，化為本尊后，召請障礙；召請來的障礙用金剛橛降伏。 首先，化為本尊后，召請障礙： 第一，如寂天所說，驅除障礙的第二天用金剛橛降伏，這裡也這樣做，如果不能勝任，也應如是做；如果能勝任，則在完成任何一種繁簡儀軌後進行。如果要做第二步，則應早起，爲了將眾生安置於金剛持的果位，應生起驅除障礙之心。瞬間觀想為空性后，從[種子字]རཾ་（藏文，梵文：ram，梵文羅馬擬音：ram，火）中，在日輪上，從[種子字]ཧཱུཾ་（藏文，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字）中生出雜色金剛，中心以[種子字]ཧཱུཾ་（藏文，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字）為標誌，從光芒中生出燃燒的金剛，放射出光芒，使所有方向無間隙地變成一塊金剛墻。上方有帳篷，帳篷下方的墻上是金剛幡，外面是箭網，下方燃燒著地基。
【English Translation】 Even if all or a small part of the Vajra steps are not practiced, the meaning of the present situation will not be lost, because the removal of obstacles can be accomplished by circumambulation and other means. These are all instructions of the oral tradition. As it is said, even if the Vajra steps such as drawing Vajras on the ground are not performed, it is not forbidden to circumambulate the mandala after blessing the feet with Vajra. At these times, the visualization should be very clear as stated by the Black Practitioner. Then, on the base of the mandala, smear perfume, offer flowers and incense, etc., as well as incense burners, etc. at the four corners and four gates, and worship properly with dances and songs, etc. Touching with hands, recite the mantra of the mandala's lord one hundred and eight times and the hundred-syllable mantra seven times, and then lie down there, spreading and gathering the deity's wheel. Meditate on the Abhisamaya in the center of the earth, and then pray. Shantipa and others also said to hold the ground. In the combined practice and the illusion net, after dispelling obstacles, circumambulating with Vajra steps, etc., as stated in holding the ground, it is also done in the rosary. The way to go to hold the ground is: when the disciple, with the pride of the four castes, thinks that he is praying for the purpose of drawing the mandala there, the teacher also does not speak, and agrees to make the mandala there, thus taking that land as the base of the mandala. Moreover, since it is necessary to be free from the obstacles residing there in order to achieve accomplishment, the empowerment and postures are also included in holding the ground. Fifth, protecting and blessing, is divided into two parts: First, transforming into the deity and then summoning obstacles; the summoned obstacles are subdued with a vajra stake. First, transforming into the deity and then summoning obstacles: First, as Shantipa said, the day after dispelling obstacles, subdue with a vajra stake, and this is also done here. If you are not able to do it, you should do it in the same way; if you are able to do it, then perform it after completing any kind of elaborate or concise ritual. If you want to do the second step, you should get up early, and with the intention of placing beings in the state of Vajradhara, you should generate the mind to dispel obstacles. Instantly visualize emptiness, and then from [seed syllable] རཾ་ (Tibetan, Sanskrit: ram, Romanized Sanskrit: ram, meaning: fire), on the sun disc, from [seed syllable] ཧཱུཾ་ (Tibetan, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hum, meaning: seed syllable) arises a variegated Vajra, marked in the center with [seed syllable] ཧཱུཾ་ (Tibetan, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hum, meaning: seed syllable), from the rays of light arises a blazing Vajra, radiating light, making all directions without gaps into a single piece of Vajra wall. Above is a tent, and on the wall below the tent is a Vajra banner, outside is a net of arrows, and below the ground is also burning.
་ཞིང་བཟོད་པར་དཀའ་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་མོ། །དེའི་དབུས་སུ་སྐད་ཅིག་གིས་རང་ཉིད་རྡོར་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཁྲོ་བོ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྒྱལ་མིང་གཞན་ཧཱུཾ་མཛད་ 3-2-138a ཅེས་པ་རྩ་ཞལ་སྔོ་གཡས་སེར་གཡོན་ལྗང་བའི་ཞལ་གསུམ་གདངས་ཤིང་མཆེ་བ་གཙིགས་པ་ལྗགས་འདྲིལ་བ། ཞལ་རེ་རེ་ཞིང་སྨིན་མ་འཁྱོག་ཅིང་ཁྲོ་གཉེར་དང་བཅས་པ་སྤྱན་གསུམ་དམར་ཞིང་ཟླུམ་པ་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་དང་ལྡན་པ། དཔྲལ་བར་ཐོད་པ་ལྔས་བརྒྱན་ཅིང་ཁྲག་འཛག་པའི་མགོ་ཕྲེང་མགུལ་བ་ལ་འཕྱང་བ་མགོ་བོ་དང་བཅས་པའི་སྐ་རགས་ཅན་སྟག་ལྤགས་ཀྱི་ན་བཟའ་འཕྱང་བ། མཐའ་ཡས་ནག་པོས་བཅིངས་པའི་དབུ་སྐྲ་ཁམ་པ་གྱེན་དུ་འབར་བ་འཇོག་པོ་སོགས་ཀླུའི་རྒྱལ་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། ཕྱག་དྲུག་གི་དང་པོ་གཉིས་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་པས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཉིས་རྒྱབ་སྦྱར་ཏེ་མཐེའུ་ཆུང་གཉིས་སྦྲེལ་ཞིང་མཛུབ་མོ་གཉིས་བརྐྱངས་པའི་འཇིག་རྟེན་གསུམ་རྒྱལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱས་རང་འོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་མ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ། གཡས་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ལྕགས་ཀྱུ་དང་ཞགས་པ། གཡོན་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོད་པ་དང་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་འཛིན་པ། གཡས་བརྐྱངས་ཤིང་གཡོན་བསྐུམས་པའི་ཞབས་གཉིས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་པདྨ་དང་ཉི་མ་ལ་གནས་པའི་འཇིགས་བྱེད་དང་དུས་མཚན་མནན་པ། རབ་ཏུ་ཁྲོས་པའི་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་འོད་ཟེར་གྱི་ཕུང་པོ་འབར་བ་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཟ་བ་ལྟ་བུ། ཧཱུཾ་གི་སྒྲ་དྲག་པོ་སྒྲོག་ཅིང་ཕྱོགས་སུ་ལྟ་བས་རང་གི་སྙིང་གའི་ཧཱུཾ་ལས་སྤྲོས་པའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱོགས་བགེགས་རྣམས་བཀུག་སྟེ་ཧཱུཾ་ལས་སྤྲོས་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུ་ལ་གཏང་བར་བྱའོ། །ཕྱོགས་བཅུའི་བགེགས་ནི་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཅན་གྱི་བགེགས་འཁོར་བཅས་སོ། །ཕྲེང་བ་དང་སྡོམ་ 3-2-138b འབྱུང་འགྲེལ་པར་ར་བ་སོགས་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ཕུར་བུས་འདེབས་པར་བཤད་ལ། མར་མེ་མཛད་དཱ་རི་ཀ་པ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པས་ཕུར་བུས་བཏབ་ནས་ར་བ་སོགས་མཛད་ཅིང་། ལྭ་བ་པས་སྐབས་གཉིས་ཀར་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །སྔར་གྱི་བགེགས་བསྐྲད་ནི་བགེགས་རྣམས་ལ་བཀའ་བསྒོས་ནས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་སྐྲོད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་བཀུག་པ་ནི་ལྭ་བ་པས་བྲོས་པའི་བགེགས་འགུགས་པར་གསུངས་པས། བཀའ་བསྒོ་བའི་དུས་སུ་བཀའ་བསྒོ་མི་ཉན་པར་གཞན་དུ་བྲོས་ནས་སླར་བགེགས་བྱེད་འདོད་པ་རྣམས་བཀུག་ནས་ཕུར་བུས་བཏབ་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུར་བུ་འདོན་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །འདིར་ཧཱུཾ་མཛད་དུ་བསྐྱེད་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་བསྒོ་བ་མི་ཉན་པ་རྣམས་འགུགས་པ་སོགས་བྱེད་པ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་གཉིས་པ་ལས་དྲག་པོ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའ
【現代漢語翻譯】 觀想一切皆為難以忍受的各種金剛自性。于其中心，剎那間自身完全轉變為金剛薩埵（Vajrasattva）之本體，即忿怒尊三界勝者，又名吽造（Hūṃ mdzad）。 其根本面容為藍色，右側為黃色，左側為綠色，三面張開，齜牙咧嘴，捲著舌頭。每個面容都眉毛彎曲，帶有怒容，三眼血紅且圓睜，具有輪等六種手印。前額以五個頭骨裝飾，頸部垂掛著滴血的頭鬘，腰間繫著頭骨腰帶，身穿虎皮裙。以無盡黑髮束縛，紅黃色頭髮向上燃燒，以持世等八大龍王裝飾。六隻手中的前兩隻手，以金剛杵和鈴，雙手背向交合，兩個小指相連，兩個食指伸展，以三界勝者的手印，與自生光明之智慧母（prajñā）交合。右下方兩隻手持鐵鉤和繩索，左下方兩隻手持頭骨碗和卡杖嘎（khaṭvāṅga）。右腿伸展，左腿彎曲，雙足立於各種蓮花和日輪之上，壓著怖畏金剛（Bhairava）和時母（Kālasaṃjñā）。如極度憤怒的劫末之火般，燃燒著光芒，彷彿吞噬一切眾生的所有障礙。發出強烈的吽（Hūṃ）聲，向四面張望，從自身心間的吽（Hūṃ）字放射出的光芒，勾召四方魔障，並將之施於從吽（Hūṃ）字放射出的十忿怒尊。 十方的魔障是具有形體的魔障及其眷屬，如感官等。據說在唸誦珠串和防護線等之後，用金剛橛釘住。燃燈智（Dīpaṃkara），達日迦巴（Dārika），黑行者（Kṛṣṇācārya）等，用金剛橛釘住后，製作防護線等。拉瓦巴（Lāva pa）說兩種情況下都可以這樣做。之前的驅魔是將魔障們訓誡后驅趕到其他地方，而這裡的勾召，拉瓦巴說是爲了勾引逃跑的魔障。因此，對於訓誡不聽從，逃到其他地方又想再次製造障礙的魔障們，勾召後用金剛橛釘住，直到壇城的事業圓滿為止。從取出金剛橛的時候就可以知道。這裡觀想為吽造（Hūṃ mdzad）后，訓誡魔障，以及勾引不聽從訓誡者等，是因為在那部彙集本的第二部分中，有關於猛厲自在（Ugra Maheśvara）等的內容。
【English Translation】 Meditate that all is the nature of various indestructible vajras that are difficult to endure. In the center of that, in an instant, one's own self is completely transformed into the essence of Vajrasattva, namely, the wrathful Three Worlds Conqueror, also known as Hūṃ mdzad. His root face is blue, the right is yellow, and the left is green, with three faces opened, baring fangs, and the tongue rolled. Each face has curved eyebrows, with a wrathful expression, three eyes red and round, possessing six mudras such as the wheel. The forehead is adorned with five skulls, and a garland of dripping blood hangs on the neck, with a girdle of heads, wearing a tiger skin garment. Bound by endless black hair, the reddish-yellow hair blazes upwards, adorned with the eight great nāga kings such as the Holder of the Earth. The first two of the six hands, holding vajra and bell, with vajra fists joined back to back, the two little fingers linked, and the two index fingers extended, with the mudra of the Three Worlds Conqueror, in union with the wisdom mother (prajñā) of self-arisen light. The lower two right hands hold a hook and a noose, and the lower two left hands hold a skull cup and a khaṭvāṅga. With the right leg extended and the left leg bent, both feet stand on various lotuses and sun discs, pressing down Bhairava and Kālasaṃjñā. Like the extremely wrathful fire of the eon's end, blazing with a mass of light, as if devouring all the obstacles of all beings. Uttering a fierce Hūṃ sound, looking in all directions, the rays of light emanating from the Hūṃ in one's own heart, hook the obstructing forces of the directions, and send them to the ten wrathful deities emanating from the Hūṃ. The obstructing forces of the ten directions are the obstructing forces with form and their retinue, such as the senses. It is said that after reciting the rosary and protective cords, one should stake them down with a phurba. Dīpaṃkara, Dārika, Kṛṣṇācārya, and others, after staking with a phurba, make protective cords and so on. Lāva pa said that it should be done in both cases. The previous expulsion of obstacles is to command the obstacles and drive them to other places, but here the hooking, Lāva pa said, is to attract the fleeing obstacles. Therefore, for those who do not listen to the command and flee to other places and want to cause obstacles again, hook them and stake them down with a phurba, keeping them there until the activities of the mandala are completed. This is known from the time of removing the phurba. Here, after generating as Hūṃ mdzad, commanding the obstacles, and attracting those who do not listen to the command, etc., is because in the second part of that compilation, there is content about Ugra Maheśvara, etc.
ི་མ་རུངས་པ་ཐམས་ཅད་སྔོན་དུས་སུ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱིས་བཏུལ་བར་གསུངས་པས། རྗེས་འཇུག་ལ་ཡང་དེའི་ང་རྒྱལ་བྱས་ནས་གདུག་པ་ཅན་རྣམས་བཏུལ་ན་ཁྱད་པར་ཆེ་བར་སློབ་དཔོན་འདིས་དགོངས་སོ། ། ༈ བཀུག་པའི་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཕུར་བུ་དང་དེའི་སྐྱེད་ཆོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། ཕུར་བུས་འདེབས་པའི་ཚུལ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ ཕུར་བུ་དང་དེའི་སྐྱེད་ཆོག་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། ཕུར་བུའི་རྒྱུ་ནི་སེང་ལྡེང་དང་རུས་པ་དང་ལྕགས་གསུམ་གང་རུང་ལས་བྱས་པ་སྲིད་ཀྱི་ཚད་སོར་བཅོ་བརྒྱད་པ་བཅུ་གཉིས་པ་བརྒྱད་པ་གསུམ་གང་རུང་དང་སྦོམས་ཀྱི་ཚད་ནི་རང་རང་གི་སྲིད་ཀྱི་ཚད་ཀྱི་སུམ་ཆའོ། །དབྱིབས་ཇི་ལྟར་དུ་བྱ་བ་ལ་འདི་དང་ཀླུ་བྱང་དང་དཔལ་ 3-2-139a འཛིན་གྱིས་སྒོམ་དོན་ལ་སྟོད་ཁྲོ་བོ་དང་སྨད་ཕུར་བུའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་མི་གསལ་ཡང་། དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས། སྟོད་རང་རང་གི་གཟུགས་ལ་སྨད་ཕུར་བུར་འདུག་པ་བཅུ། ཞེས་དང་། ལི་ལ་བཛྲས་ཀྱང་། ཕུར་བ་སྟོད་ནི་ཁྲོ་བོ་ལ། །སྨད་ནི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ། །ཞེས་བཤད་པས། ལྟེ་བ་ཡན་ཆད་སྒོམ་དོན་ལ་ཁྲོ་བོ་གང་དུ་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་ལྟེ་བ་མན་ཆད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་རྣམ་པར་ཤཱནྟི་པས་ཀྱང་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བཟོའོ། །དེ་ལ་ཚོན་སྐུད་སྣ་ལྔས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དཀྲི་ཡུངས་ཀར་དང་ཙནྡན་དམར་པོས་བྱུགས་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དམར་པོ་རེ་བཅིངས་པ་བཅུ་སྣོད་གསར་བར་གཞག་གོ། དཱ་རི་ཀ་བས། སེང་ལྡེང་ལ་སོགས་དྲི་དམར་བསྐུས། །དར་དམར་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བཏགས་པའི། །ཞེས་ཀྱང་བཤད་ལ། ཚོན་སྐུད་སྣ་ལྔས་དཀྲི་བར་ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ཕུར་བའི་གྲངས་ལ་འདིར་བཅུ་དང་བཞི་བྱེད་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་བཞེད་ལ། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་གཅིག་དང་ལི་ལ་བཛྲས་ལྔ་བཤད་དོ། །ཕུར་བུའི་སྐྱེད་ཆོག་ལ་ལྷ་སོ་སོ་བར་བྱེད་མི་བྱེད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ལས་འདི་དང་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པའི་ལུགས་ཀྱིས་ཕུར་བུ་རྣམས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་སོ་སོར་སྐྱེད་ཅིང་། ལྭ་བ་པ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ཀྱང་ཕུར་བུ་རྣམས་སྒོ་མཚམས་མ་བརྒྱད་དུ་སྐྱེད་པས་སོ་སོ་བའོ། །ཀླུ་བྱང་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་ཕུར་བུ་རྣམས་བགེགས་མཐར་བྱེད་དང་། དཔལ་འཛིན་གྱིས་རལ་གྲི་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དུ་སྐྱེད་པར་བཞེད་པས་སོ་སོ་བར་མི་བྱེད་དོ། །མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་ཕུར་བུའང་གཅིག་ཏུ་གསུངས་ལ་ལྷ་ 3-2-139b ཡང་བགེགས་མཐར་བྱེད་དུ་སྐྱེད་དོ། །གང་ལྟར་ནའང་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་སྟོད་རང་རང་གི་ཁྲོ་བོའི་གཟུགས་ལ་སྨད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་བསྐལ་བའི་མེ་ལྟར་འབར་བར་སྒོམ་སྟེ་བསྡུས་ན་དེས་ཆོག་ལ་སྤྲོ་ན་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ
【現代漢語翻譯】 據說，過去所有的頑劣之徒都被हा（Hum，吽，種子字，摧伏義）所降伏。因此，這位上師認為，如果後學者也能以同樣的傲氣去降伏那些頑劣之徒，將會非常殊勝。 ༈ 以橛擊退被勾召的魔障。 第二部分分為兩點：橛的製作和加持方法，以及以橛擊打的特殊方式。 ༈ 橛的製作和加持方法。 首先，橛的材質可以是檀木、骨頭或鐵，長度可以是十八、十二或八指中的任何一種，粗細是各自長度的三分之一。至於形狀，雖然此處和《龍猛菩提心釋》以及《吉祥持明》中，只提到觀修時上半部分觀想為忿怒尊，下半部分觀想為橛，沒有更詳細的說明。但《灌頂次第》中說：『上半部分是各自的形象，下半部分是橛。』莉拉瓦日ra（Lilavajra）也說：『橛的上半部分是忿怒尊，下半部分是獨股金剛。』因此，臍部以上觀想為忿怒尊的形象，臍部以下觀想為獨股金剛的形象，香提巴（Shantipa）也這樣說過，所以應該按照這種方式製作。然後用五色彩線依次纏繞，塗上芥子油和紅檀香，繫上紅色的花環，放在新的容器中。《達日迦釋》中也說：『檀木等塗上紅色香料，繫上紅色絲綢花環。』《龍猛菩提心釋》中也提到用五色彩線纏繞。關於橛的數量，這裡提到了十個和四個兩種說法，後者是嘉瓦揚巴（Gyalwa Yangpa）的觀點，瑪爾麥匝桑布（Marme Dze Sangpo）說一個，莉拉瓦日ra（Lilavajra）說五個。關於橛的加持方法，有兩種觀點，一種是分別加持為不同的本尊，另一種是不分別加持。根據此處和《總集釋》的觀點，是將橛分別加持為十個不同的忿怒尊。拉瓦巴（Lavapa）和布拉札亞ra吉達（Prajnarakshita）也將橛加持為八個方位守護神，所以是分別加持的。而《龍猛菩提心釋》和《達日迦釋》認為，橛是降伏魔障的，《吉祥持明》則認為是寶劍和閻魔敵，所以是不分別加持的。瑪爾麥匝（Marme Dze）認為橛只有一個，加持為降伏魔障的本尊。無論如何，首先進行凈化，然後觀想上半部分是各自忿怒尊的形象，下半部分是獨股金剛的形象，像劫末之火一樣燃燒。簡略的話這樣就可以了，如果想詳細的話，就迎請智慧尊。
【English Translation】 It is said that in the past, all the unruly ones were subdued by Hūṃ (ཧཱུཾ, बीज अक्षर, हूम, seed syllable, meaning to subdue). Therefore, this teacher thought that if later followers could also subdue those unruly ones with the same pride, it would be particularly excellent. ༈ Striking the summoned obstacles with the phurba (ritual dagger). The second part is divided into two points: how to make and consecrate the phurba, and the special way of striking with the phurba. ༈ How to make and consecrate the phurba. First, the material of the phurba can be sandalwood, bone, or iron. The length can be any of the three: eighteen, twelve, or eight fingers, and the thickness is one-third of its respective length. As for the shape, although here and in the Nāgārjuna's Bodhicitta Commentary and Glorious Holder, it is only mentioned that during visualization, the upper part is visualized as a wrathful deity and the lower part as a phurba, without more detailed explanation. However, the Initiation Sequence says: 'The upper part is their respective form, and the lower part is a phurba.' Lilavajra also said: 'The upper part of the phurba is a wrathful deity, and the lower part is a single-pointed vajra.' Therefore, the part above the navel is visualized as the form of the wrathful deity, and the part below the navel is visualized as the form of a single-pointed vajra, as Shantipa also said, so it should be made in this way. Then, it is wrapped with five-colored threads in order, smeared with mustard oil and red sandalwood, and tied with red flower garlands, and placed in a new container. The Darika Commentary also says: 'Sandalwood, etc., smeared with red fragrance, tied with red silk flower garlands.' The Nāgārjuna's Bodhicitta Commentary also mentions wrapping with five-colored threads. Regarding the number of phurbas, two views are mentioned here, ten and four, the latter being the view of Gyalwa Yangpa, while Marme Dze Sangpo says one, and Lilavajra says five. Regarding the consecration method of the phurba, there are two views, one is to consecrate them separately as different deities, and the other is not to consecrate them separately. According to the view here and in the Compendium Commentary, the phurbas are consecrated separately as ten different wrathful deities. Lavapa and Prajnarakshita also consecrate the phurbas as eight directional guardians, so they are consecrated separately. While the Nāgārjuna's Bodhicitta Commentary and the Darika Commentary believe that the phurbas are for subduing obstacles, and the Glorious Holder believes they are swords and Yamantaka, so they are not consecrated separately. Marme Dze believes that there is only one phurba, consecrated as a deity who subdues obstacles. In any case, first purify, then visualize the upper part as the image of their respective wrathful deity, and the lower part as the image of a single-pointed vajra, burning like the fire of the end of the kalpa. Briefly, this is enough, but if you want to be detailed, then invite the wisdom deity.
་དང་དབང་བསྐུར་རྒྱས་གདབ་བྱས་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས། ཕུར་བུའི་མགོ་རུ་ཐོ་བ་ནི། །བཞག་པ་ལག་པ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས། །སྔོན་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་བརྡུང་བྱ་སྟེ། ཞེས་ཐོ་བ་ལག་པ་གཡས་སུ་བཟུང་ནས་གཡོན་པའི་ཕུར་བུའི་མགོ་ནས་བརྡུངས་ཏེ་འདེབས་པར་བཤད་པས་ཐོ་བ་ཡང་དགོས་ལ། དེ་ནི་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སྒོམ་དོན་ལ་གང་གིས་འདེབས་པའི་ལྷ་དེའི་གཡས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་དང་པོ་ལས་ཐོ་བར་བསྐྱེད་པས་ཆོག་གོ། ༈ ཕུར་བུས་འདེབས་པའི་ཚུལ་དམིགས་བསལ་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྒྲ་རིང་བོར་བརྗོད་པའི་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཁྲོན་པ་བཅུར་བགེགས་དེ་རྣམས་བཅུག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱ་ཧཱུཾ། ཞེས་པའམ། འདུས་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཨོཾ་གྷ་གྷ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མགོ་བོར་ཕུར་བུ་བཙུགས་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་མུད་ག་ར་ཨ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བརྡུངས་པར་བསམས་ལ། དབང་ལྡན་ནས་བརྩམས་ཏེ་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བའི་ཕྱོགས་བརྒྱད་དུ་དང་པོར་སློབ་དཔོན་གྱིས་གདབ་ཅིང་བརྡུང་། དེ་ནས་མི་ནུས་ན་དེའི་རྗེས་སུ་སྒོའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བྱའོ། །སྟེང་གི་ཕུར་བ་ནི། ཤར་གྱི་ཕུར་པའི་ཤར་དང་། འོག་གི་ཕུར་བ་ནི། ནུབ་ཀྱི་ཕུར་བའི་ནུབ་ཏུ་བྱའོ། །འདིར་དངོས་སུ་སློབ་དཔོན་ནམ་སློབ་མས་གཡོན་གྱིས་ཕུར་བུ་བཟུང་ནས་གཡས་པས་འདེབས་མོད་ཀྱང་སྒོམ་དོན་ལ་རང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྱས་པའི་འདེབས་མཁན་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གམ་ལོགས་པ་ 3-2-140a དགོས་སྙམ་ན། ཕྲེང་བ་ལས། ཁྲོ་བོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཞེས་པ་ནས་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུང་སྟེ་གཡས་པས་མཚན་མའི་གཙོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་བའི་ཐོ་བ་མེ་ཏོག་དམར་པོའི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་པ་བཟུང་ནས། ཞེས་གསུངས་པས། རང་གིས་བཀའ་བསྒོས་པས་སྔར་བགེགས་གཏད་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུས་རང་རང་གི་ཕུར་པ་འདེབས་པར་སྒོམ་པ་འདི་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་བཞེད་ལ། གསང་འདུས་འཕགས་ལུགས་པ་རང་གིས་བཀའ་བསྒོས་པས་འགུགས་པ་དང་འདེབས་པ་གཉིས་ཀ་གནོད་མཛེས་ཀྱིས་བྱེད་དོ། །འཇམ་རྡོར་དང་ཀྱཻ་རྡོར་དང་གཤེད་དམར་ལ་སྔར་བཀའ་བསྒོ་བའི་དུས་ཀྱི་ལྷའི་ང་རྒྱལ་གང་བཟུང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཏབ་པས་ཆོག་ཅིང་། ལྭ་བ་པ་དང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་སྒོ་མཚམས་མ་བརྒྱད་ཀྱིས་འདེབས་པར་བཤད་དོ། །ཕུར་བུ་བཞིར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཁ་ཅིག་ཕྱོགས་བཞི་དང་། ཁ་ཅིག་མཚམས་བཞིར་འདེབས་པའི་ཚུལ་གཉིས་འདིར་བཤད་པའི་ཕྱི་མ་ནི་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་བཞེད་ལ། འཇམ་རྡོར་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་རྩ་འགྲེལ་ལྟར་ན་ཕུར་བུ་གཅིག་པུ་དེ་དབུས་སུ་འདེབས་ཏེ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅུ་འཁོར་བཅས་ཀྱི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་པུ་དེས་འདེབས་སོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བགེགས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་བསམས་པ་
【現代漢語翻譯】 並進行灌頂和加持，供養和讚頌。彌唐拉瓦（藏文：མི་ཐུབ་ཟླ་བ，字面意思：不可戰勝的月亮）說：『橛頭的頂上，放置鐵錘，另一隻手，以先前的真言敲擊。』因此，需要鐵錘，如是說右手持鐵錘，敲擊左邊的橛頭頂部而釘入。這需要先進行凈化，在觀修時，以何尊之手釘入，觀想該本尊右手的法器首先化為鐵錘即可。 以橛釘入之方式及特殊觀想： 其次，觀想從發出長音的吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字中生出的十個坑穴，將所有障礙置入其中。唸誦『嗡 班雜 枳里 枳拉亞 薩瓦 維格納 吽（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱ་ཧཱུཾ，梵文天城體：ओṃ वज्र कीलि कीलाय सर्व विघ्ना हुं，梵文羅馬擬音：oṃ vajra kīli kīlāya sarva vighnā hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛橛，摧毀一切障礙）』，或者唸誦《密集金剛》中所說的『嗡 嘎嘎』等咒語，然後將橛子插入頭部，唸誦『嗡 班雜 穆德嘎拉 阿果達亞 吽（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་མུད་ག་ར་ཨ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ，梵文天城體：ओṃ वज्र मुद्गर अकोटय हुं，梵文羅馬擬音：oṃ vajra mudgara akoṭaya hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛杵，敲擊，吽）』並觀想敲擊。從具力金剛開始，首先由上師在八個方向釘入並敲擊光芒之鬘。如果上師不能做到，則由門的上師們接著做。上方的橛子在東方橛子的東方，下方的橛子在西方橛子的西方。在此，實際上是由上師或弟子左手持橛，右手敲擊，但在觀修時，如果僅以自身本尊的慢心來敲擊是否可以，或者是否需要其他方式？《鬘論》中說：『諸忿怒尊也，』從『左手金剛拳執持，右手執持具足一切相好的主尊之鐵錘，以紅色鮮花之鬘束縛。』因此，觀想自己命令先前所鎮伏的十尊忿怒尊各自釘入自己的橛子，這與Ra那Ra克西達（藏文：རཏྣ་རཀྵི་ཏ，字面意思：寶護）的觀點一致。秘密集會的聖者傳承認為，呼喚和釘入都由惱怒母（藏文：གནོད་མཛེས）來完成。對於閻魔敵（藏文：འཇམ་རྡོར），金剛橛（藏文：ཀྱཻ་རྡོར）和紅閻魔敵（藏文：གཤེད་དམར），以先前加持時的本尊慢心來釘入即可。拉瓦巴（藏文：ལྭ་བ་པ）和般若Ra克西達（藏文：པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏ）說由八門母來釘入。對於認為有四個橛子的人，有些人認為釘在四個方向，有些人認為釘在四個角落，這裡所說的後者是嘉瓦桑布（藏文：རྒྱལ་བ་བཟང་པོ，字面意思：賢劫）的觀點。按照閻魔敵的壇城儀軌根本釋，單獨一個橛子釘在中央，以此單獨一個橛子釘入所有連同眷屬的十方守護神的障礙。觀想白天出現的所有障礙都聚集在一起。 3-2-140a
【English Translation】 And empower and bless, offering and praising. Mitup Lhawa (Tibetan: མི་ཐུབ་ཟླ་བ, meaning: Invincible Moon) said: 'On the head of the stake, place the hammer, with the other hand, strike with the previous mantra.' Therefore, a hammer is needed, as it is said to hold the hammer in the right hand and strike the top of the stake on the left to drive it in. This requires prior purification, and during visualization, whichever deity's hand drives it in, it is sufficient to visualize that deity's right hand implement transforming into a hammer first. The method of driving in the stake with special visualization: Secondly, visualize that the ten pits arising from the long-sounding Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: seed syllable) are filled with all the obstacles. Recite 'Oṃ Vajra Kīli Kīlāya Sarva Vighnā Hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཀཱི་ལི་ཀཱི་ལ་ཡ་སརྦ་བིགྷྣཱ་ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: ओṃ वज्र कीलि कीलाय सर्व विघ्ना हुं, Romanized Sanskrit: oṃ vajra kīli kīlāya sarva vighnā hūṃ, literal meaning: Om, Vajra Kilaya, destroy all obstacles)', or recite the mantra 'Oṃ Ghagha' etc. from the Guhyasamāja, and then insert the stake into the head, reciting 'Oṃ Vajra Mudgara Akoṭaya Hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་མུད་ག་ར་ཨ་ཀོ་ཊ་ཡ་ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: ओṃ वज्र मुद्गर अकोटय हुं, Romanized Sanskrit: oṃ vajra mudgara akoṭaya hūṃ, literal meaning: Om, Vajra hammer, strike, Hum)' and visualize striking. Starting with the Powerful One, first the guru drives in and strikes the garland of light in eight directions. If the guru cannot do it, then the gate gurus should do it next. The upper stake is to the east of the eastern stake, and the lower stake is to the west of the western stake. Here, in reality, the guru or disciple holds the stake with the left hand and strikes with the right, but during visualization, is it sufficient to strike only with the pride of one's own deity, or is another method needed? The 'Garland' says: 'Even the wrathful ones,' from 'holding the vajra fist in the left hand, holding the hammer that is the chief of all auspicious signs in the right hand, bound with a garland of red flowers.' Therefore, visualize that you command the ten wrathful deities who were previously subdued to each drive in their own stake, which is consistent with the view of Ratna Rakṣita (Tibetan: རཏྣ་རཀྵི་ཏ, literal meaning: Jewel Protector). The sacred tradition of Guhyasamāja believes that both summoning and driving in are done by the Annoyance Mother (Tibetan: གནོད་མཛེས). For Yamāntaka (Tibetan: འཇམ་རྡོར), Vajrakīla (Tibetan: ཀྱཻ་རྡོར), and Red Yamāri (Tibetan: གཤེད་དམར), it is sufficient to drive in with the pride of the deity from the time of the previous empowerment. Lāva-pa (Tibetan: ལྭ་བ་པ) and Prajñā Rakṣita (Tibetan: པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏ) said that the eight gate mothers drive in. For those who believe in four stakes, some believe in driving them in the four directions, and some believe in driving them in the four corners, the latter of which is the view of Gyalwa Zangpo (Tibetan: རྒྱལ་བ་བཟང་པོ, literal meaning: Good Aeon). According to the root commentary of the Yamāntaka mandala ritual, the single stake is driven into the center, and with this single stake, all the obstacles of the ten directional protectors along with their retinues are driven in. Visualize that all the obstacles that appear during the day are gathered together. 3-2-140a
ལ་དབུས་སུ་བློས་གདབ་པར་བཤད་དེ། ཕུར་བུ་དངོས་སུ་ཡོད་ནའང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་དམིགས་པས་བཏབ་ནས་དབང་ལྡན་ལྟ་བུར་དངོས་སུ་བཏབ་ན་ལེགས་སོ། །ཕྱིའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་གསུངས་མོད་ཀྱང་། ད་ལྟར་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་ 3-2-140b པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕུར་བུས་བཏབ་ནས། དེའི་སྟེང་དུ་སའི་གོང་བུ་བཅུ་བྱས་པས་ཕུར་བུའི་གཟུགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་ཐུན་སོ་སོ་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་གདུགས་དང་གཏོར་མ་དབུལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མཉེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་མཛད་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ནའང་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གང་དུ་འདེབས་ཀྱང་ཕུར་བུ་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་སའི་གོང་བུའི་སྦུབས་སུ་འཛུད་པ་དང་ཐུན་སོ་སོ་ལ་ཕུར་མཆོད་བྱེད་པ་ནི་ཉིན་རེ་བཞིན་བྱའོ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཕུར་བུ་དངོས་སུ་མེད་ན་བསྒོམས་པ་ཁོ་ནས་གདབ་པ་དང་བརྡུང་བ་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་བྱས་ལ་ལག་པ་གན་རྐྱལ་དུ་གནས་པ་བསྒྱུར་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ས་ལ་བསྣུན་ཏེ་དེ་ལྟར་མོས་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ནི་མི་ཐུབ་ཟླ་བའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་། ཡང་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ནུས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུར་བུས་གདབ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཕུར་བུ་གདབ་པ་དང་བརྡུངས་པས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བར་བསམ་ཞིང་བགེགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྒྱང་རིང་དུ་བྲོས་པ་དང་། སྟེང་འོག་དང་ཕྱོགས་སུ་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོའི་བར་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བགེགས་དང་བྲལ་བར་མོས་པ་བརྟན་པོ་བྱ་བར་གསུངས་པས། ཕུར་བུ་འདེབས་པའི་དུས་ཀྱི་དམིགས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་གསལ་ཞིང་བརྟན་པར་བྱའོ། ། ༈ གནས་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་བཤད་པ། དྲུག་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་རྙིང་པ་དང་ཁང་བཟང་ལ་སོགས་པའི་གནས་གཞན་དུ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞེངས་པ་དང་། རས་རིས་དང་ལུས་དཀྱིལ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་དབང་ 3-2-141a སྐུར་བ་སོགས་ལ་ས་ཆོག་འདི་རྣམས་དགོས་སམ་མི་དགོས་སྙམ་ན། འདི་ལ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དྲང་སྲོང་གནས་དང་བ་ལང་ལྷས། །ཕུག་དང་རི་ཡི་རྩེ་མོ་དང་། །ས་གཞི་གང་ན་མཐས་པ་དང་། །ཁང་སྟོང་དང་ནི་རྡོ་ལེབ་དང་། །མཆོད་རྟེན་དྲུང་དང་འབབ་ཆུའི་གླིང་། །མཚོ་རྣམས་ཀྱི་ནི་འགྲམ་དག་ཏུ། །ས་གཞི་སྦྱང་དང་བརྟག་པ་དང་། །ནན་ཏན་དུ་ནི་བྱ་མི་དགོས། །མཐས་པར་བཅག་ཀྱང་དེར་མི་དགོས། །མཐོ་དམན་ལ་སོགས་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱང་། །དེར་ནི་དོགས་པ་སྐྱེད་མི་དགོས། །ཞེས་གནས་དེ་རྣམས་སུ་ས་བརྟག་མི་དགོས་ཤིང་ཤར་དང་བྱང་དམའ་བ་དགོས་པར་བཤད་པ་ལས་བཟློག་པའི་མ
【現代漢語翻譯】 據說，應該將橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）安插在中心。即使橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）實際存在，也要觀想其安插在壇城的中心，像有權者一樣實際安插才好。雖然經中說要用橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）安插在外圍的光芒鏈上，但現在的上師們將橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）安插在壇城房屋的外面，然後在上面放十個土團，並用花等供品和傘蓋、朵瑪供養橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）的忿怒尊，使他們歡喜，這樣做並不矛盾，因為這樣做也能成就所愿。因此，無論安插在內外何處，爲了避免對橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）造成損害，都要將其放入土團中，並每天對每個橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）進行供養。如果如前所述沒有實際的橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：），則僅通過觀想來安插和擊打，然後將手掌從仰臥改為俯臥，唸誦'嗡 班雜 阿 吽'（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：），並敲擊地面，像這樣進行信奉。這是遵循了彌勒月的做法。勝者善賢也說：'或者，如果能以智慧力，用三摩地的橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）來安插。'通過安插和擊打橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：），觀想一切障礙都融入大樂的真如中，成為一體，剩餘的障礙也逃向遠方，上下四方廣大區域內的眾生都徹底遠離障礙，要堅定地信奉這一點。因此，在安插橛（藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：）時，要清晰而堅定地觀想每一個細節。 關於在其他地點和壇城是否需要凈地儀軌的討論： 第六個問題是：在舊壇城房屋和樓房等其他地方建造彩粉壇城，以及在唐卡和身壇城等其他壇城中進行灌頂等活動時，是否需要這些凈地儀軌？對此，《總續》中說：'仙人住處和牛圈，山洞和山頂，任何堅硬的土地，空屋和石板，佛塔旁和河流中的島嶼，以及湖泊的岸邊，無需凈地、勘察和努力。即使被破壞，也不需要修復。高低等缺陷，無需擔憂。'因此，在這些地方無需勘察土地，也不需要像經中說的那樣，東方和北方地勢低窪。
【English Translation】 It is said that the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) should be planted in the center. Even if the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) actually exists, it is good to visualize it being planted in the center of the mandala, and to actually plant it as if one has power. Although it is said in the scriptures that the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) should be planted on the outer chain of light, the current masters plant the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) outside the mandala house, and then place ten clods of earth on top of it, and offer flowers and other offerings, umbrellas, and tormas to the wrathful deities of the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) individually, making them happy. This is not contradictory, because doing so can also accomplish the desired attainments. Therefore, no matter where it is planted, inside or outside, in order to avoid harming the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：), it should be placed in the clods of earth, and offerings should be made to each stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) every day. If there is no actual stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) as described above, then only plant and strike through visualization, and then change the palm of the hand from supine to prone, reciting 'Om Vajra Ah Hum' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：), and strike the ground, and believe in this way. This follows the practice of Maitreya Month. The Victorious Good One also said: 'Or, if one has the power of wisdom, plant with the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) of samadhi.' By planting and striking the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：), visualize all obstacles merging into the suchness of great bliss, becoming one, and the remaining obstacles fleeing far away, and all beings in the vast area above, below, and in all directions being completely free from obstacles, and firmly believe in this. Therefore, when planting the stake (藏文：ཕུར་བུ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：), each detail of the visualization should be clear and firm. Discussion on whether land purification rituals are necessary for other places and mandalas: The sixth question is: When constructing colored powder mandalas in old mandala houses and buildings, and in other places, and when performing initiations in other mandalas such as thangkas and body mandalas, are these land purification rituals necessary? In response, the 'General Tantra' says: 'Hermitages and cow pens, caves and mountain peaks, any hard ground, empty houses and stone slabs, beside stupas and islands in rivers, and on the shores of lakes, there is no need for land purification, investigation, and effort. Even if it is destroyed, there is no need to repair it. There is no need to worry about defects such as high and low. 'Therefore, in these places, there is no need to investigate the land, nor is it necessary for the east and north to be low-lying as described in the scriptures.
ཐོ་བ་བྱུང་ཡང་དགོས་པ་བྱ་མི་དགོས་པར་གསུངས་པས། ས་བརྟག་པའི་སྐོར་དང་མཐོ་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་རྣམས་བརྩི་མི་དགོས་སོ། །སྦྱང་མི་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི། ས་བརྐོས་ནས་སྦྱོང་བའི་སྐོར་རྣམས་མི་དགོས་པ་ཡིན་གྱི། སྦྱང་བ་གཏན་མི་དགོས་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། རང་བཞིན་གནས་པའི་ས་གཞི་ལ། །བྱི་དོར་ལེགས་པར་བྱས་ནས་སུ། །ལག་པས་བྲམ་ཞིང་གསང་སྔགས་བཟླས། །དེ་ཡི་སྦྱང་བ་དེ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་གསུངས་སོ། །སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། སྔོན་དུ་ལས་བྱས་ས་ཡི་ཆར། །བརྐོ་བ་ལ་སོགས་མི་བྱའོ། །ལག་པས་རེག་སྟེ་ཧཱུཾ་ཡིག་ནི། །བཟླས་བྱ་སྔགས་ཀྱིས་ས་སྦྱང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་འགྲེལ་པར་རྫས་སྔགས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་གྱིས་ས་སྦྱང་བ་ཐམས་ཅད་བྱ་བར་བཤད་པ་བཞིན་ཕྲེང་བར་ཡང་གསུངས་པས་དེ་དག་དང་བླ་ན་མེད་པའི་སྦྱང་བ་རྣམས་བྱའོ། །མི་སྣང་བ་ལ་བསླང་བའི་སྐོར་དང་ས་གཟུང་བའི་སྐོར་རྣམས་ 3-2-141b ཀྱང་གནས་དེ་དག་ཏུ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་ན་ཚང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །རས་བྲིས་ལ་བརྟེན་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་གསལ་བར་མ་གསུངས་ཀྱང་། རས་བྲིས་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བྱེད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་སྒྲ་གཅན་འཛིན་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དང་ངག་དབང་གྲགས་པ་དང་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེས་མཛད་པ་ལས་མ་བྱུང་ཞིང་། དོན་ཐོབ་ལ་དཔྱད་ནའང་མི་དགོས་པར་སྣང་བས་ས་བརྟག་པ་དང་བསླང་བ་དང་སྦྱང་བ་རྣམས་མི་དགོས་སོ། །ས་གཟུང་བའི་སྐབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་གཟུགས་ཀྱིས་ས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རབ་གནས་དང་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བ་དང་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་། ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་གི་མཐར་ཐུག་པ་ཐམས་ཅད་ཡིད་ཀྱིས་བྱའོ། །ཞེས་ཡིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པས། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམས་ནས་བགེགས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བ་དང་ཕུར་བུས་གདབ་པ་དང་ར་བ་སོགས་ཀྱི་བསྲུང་བ་རྣམས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ས་ཆོག་དགོས་མི་དགོས་རྒྱ་གཞུང་རྣམས་ལས་མི་གསལ་ཡང་། བླ་མ་གོང་མ་རྣམས་ས་ཆོག་གི་སྐོར་རྣམས་མི་དགོས་པར་བཞེད་པ་བཞིན་ནམ། ཡང་ན་ཡིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གསུངས་པའི་རིགས་པ་སྦྱར་ནའང་རུང་བར་མངོན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་མཐར་ཐུག་པ། །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་རྒྱུད་སྡེ་རྒྱ་མཚོའི་དོན། །མ་ལུས་སྡུད་བྱེད་ལམ་གྱི་སྤྱི་ཡི་ཆིངས། །ལམ་གྱི་གོ་རིམ་ངེས་པའི་ཚུལ་དང་ནི། །སྔོན་དུ་བསྙེན་པས་རྒྱུད་ནི་སྦྱངས་པ་ཡིས། །གང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ས་ཡི་ཆ། །ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པའི་ཆོ་ག་རྣམས། །མཁས་པའི་གཞུང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད། ། 3-2-142a རྡོ་རྗེ་
【現代漢語翻譯】 既然說了即使出現徵兆也不必進行（儀式），那麼關於勘察土地以及高低差異等都不必考慮。說不必『凈化』，是指挖掘土地進行凈化的那些環節是不需要的，但並非完全不需要凈化。因為在同一部經典中說：『在自然存在的土地上，仔細清掃之後，用手撫摸並唸誦秘密真言，這就是它的凈化。』金剛空行母（Vajra Dakini）的儀軌中也說了類似的內容。在《律生》（Sdom 'byung）的第十八品中也說：『事先已動工的土地，挖掘等行為都不要做。用手觸控並唸誦吽字（Oṃ，種子字，ᱚ，oṃ，圓滿），用咒語來凈化土地。』並且，在那部經典的註釋中也說，要用物質、咒語、三摩地三種方式來進行所有的土地凈化。如同一部經續中所說的那樣，那些以及無上瑜伽的凈化都應當進行。關於喚起看不見之物以及取土的環節，如果在那些地方製作彩粉壇城，就必須完整地進行。 如果依賴於繪畫的唐卡，雖然沒有明確說明應該如何做，但依賴於繪畫唐卡來進行灌頂的儀軌，在格堅·扎巴協年（sGra gcan 'dzin dpal bshes gnyen）、阿旺扎巴（Ngag dbang grags pa）和達波仁波切·扎巴多杰（Dwags po rin po che rtag pa'i rdo rje）所著的文獻中都沒有出現過。從實際效果來考慮，似乎也不需要，因此勘察土地、喚起和凈化等環節都是不必要的。關於取土環節的儀軌，在《經續》（Phreng ba）中說：『以壇城主尊的形象來取土等等，以及佛像等的開光、弟子灌頂和遣送，以及寂靜息災火供的最後階段，所有這些都用心意來完成。』因為這是在用心意壇城進行灌頂時所說的，所以應當修習本尊瑜伽，並進行驅逐邪魔、用金剛橛釘橛以及設定保護墻等防護措施。關於在身體壇城中進行灌頂是否需要土地儀軌，雖然在印度論典中沒有明確說明，但可以按照上師們的觀點，認為不需要土地儀軌，或者也可以參照用心意壇城所說的道理來做。總之，怎麼做都可以。 在此總結：殊勝的金剛乘的究竟之義，無上瑜伽續部如海般的深意，全部彙集于道的總綱之中。爲了確定道的次第，以及事先通過修習來調伏自相續，在何處繪製壇城，對於那塊土地，爲了使其完全清凈所進行的各種儀軌，都按照智者們的論典，非常清晰地闡述了。
【English Translation】 Since it is said that even if signs appear, it is not necessary to perform (the rituals), then there is no need to consider the examination of the land and the differences in height. It is said that 'purification' is not necessary, which means that those steps of digging the land for purification are not necessary, but it is not that purification is completely unnecessary. Because in the same scripture it says: 'On the naturally existing land, after careful cleaning, stroke it with your hands and recite the secret mantra, this is its purification.' The Vajra Dakini ritual also says something similar. In the eighteenth chapter of the 'Sdom 'byung', it also says: 'For land that has been worked on beforehand, do not do digging or other actions. Touch it with your hands and recite the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：huṃ，漢語字面意思：圓滿), purify the land with mantra.' Moreover, in the commentary of that scripture, it is said that all land purification should be done with material, mantra, and samadhi. As stated in a tantra, those and the purifications of Anuttarayoga should be performed. Regarding the steps of summoning the invisible and taking soil, if a colored powder mandala is made in those places, it must be done completely. If relying on painted thangkas, although it is not clearly stated how to do it, the rituals for empowerment based on painted thangkas have not appeared in the literature written by Gegyen Drakpa Shenyen, Ngawang Drakpa, and Dakpo Rinpoche Drakpa Dorje. Considering the actual effect, it seems unnecessary, so the examination of the land, summoning, and purification are unnecessary. Regarding the ritual for taking soil, it is said in the 'Phreng ba': 'Taking soil with the image of the mandala deity, etc., as well as the consecration of Buddha images, etc., the empowerment of disciples, and the sending off, and the final stage of the peaceful pacifying fire puja, all of these are done with the mind.' Because this is said when giving empowerment in the mind mandala, one should practice the deity yoga and take protective measures such as expelling obstacles, driving pegs with the phurba, and setting up protective walls. Regarding whether land rituals are necessary for empowerment in the body mandala, although it is not clearly stated in the Indian treatises, it can be done according to the views of the previous masters, who believe that land rituals are not necessary, or it can be done by referring to the reasoning stated for the mind mandala. In short, either way is fine. Here is a summary: The ultimate meaning of the glorious Vajrayana, the profound meaning of the ocean-like Anuttarayoga tantras, are all gathered in the general framework of the path. In order to determine the order of the path, and to subdue one's own mind stream in advance through practice, where to draw the mandala, for that piece of land, the various rituals performed to make it completely pure, are all explained very clearly according to the treatises of the wise.
འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། ལམ་གྱི་གནད་ཤེས་ཤིང་བསྙེན་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་སའི་ཆོ་ག་ཇི་ལྟར་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་ལྔ་པའོ།། ༈ །། ༈ སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་གའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་ག་ལ་གསུམ། སྟ་གོན་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་དང་། སྟ་གོན་སོ་སོའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གྱི་སྟ་གོན་བཤད་པའོ། ། ༈ སྟ་གོན་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ནི། སྟ་གོན་གྱི་ཆོས་ལ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པའི་རབ་བྱེད་བཞི་པར་སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན་དང་། དེའི་རྒྱུད་ཕྱི་མར་དང་པོར་ལྷ་སྟ་གོན་དེ་ནས་བུམ་པ་སྟ་གོན་དེ་ནས་སློབ་མ་སྟ་གོན་ཏེ་སྟ་གོན་བཞིར་མཛད་ཅིང་སྐབས་ཀྱང་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཀླུ་བྱང་དང་མར་མེ་མཛད་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བཞི་པོ་དེ་སྐབས་དེ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སའི་ལྷ་མོ་ནི་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་ཡོད་ལ་སྟ་གོན་གྱི་ཚེ་མེད་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱི་གཞུང་དང་། སྟ་གོན་གྱི་ཚེ་ཡོད་ལ་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་མེད་པ་ཁ་སྦྱོར་དང་སྒྱུ་དྲ་དང་ཀླུ་བྱང་དང་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་དང་། གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་ཡོད་པ་ཕྲེང་བ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་སྟེ་བཤད་སྲོལ་གསུམ་ཡོད་དོ། །ཐིག་ཚོན་གྱིས་བྲིས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་སྡོམ་འབྱུང་ལས་སློབ་མ་སྟ་གོན་བཤད་ཅིང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་བུམ་པ་སྒྲུབ་པ་བཤད་ལ། དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབས་པའི་འོག་ཏུ་བུམ་པ་སྒྲུབ་ཅིང་དེ་ནས་སློབ་མ་སྟ་གོན་གསུངས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་སྡོམ་འབྱུང་ལྟར་མཛད་མོད་ཀྱང་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་སུ་སློབ་མ་སྟ་གོན་མི་བྱེད་པ་མིན་ཏེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སའི་ལྷ་མོ་དང་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་ནི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་བྱ་དགོས་ལ། སློབ་མ་སྟ་ 3-2-142b གོན་ལ་ཡང་བཤད་པའི་རིམ་པ་གང་བྱུང་ཡང་ལག་ལེན་ནི་སྟ་གོན་གྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་འཐད་དོ། །བུམ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡང་ལག་ལེན་ལ་སྔོན་དུ་བྱས་ན་དགོས་པ་ཆེའོ། །ཕྲེང་བར་བུམ་པ་ལྷག་གནས་གྱི་འོག་ཏུ་ལྷ་ལྷག་གནས་བཤད་པ་ནི་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་འོག་ཏུ་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ལ་གསོལ་གདབ་བཤད་པའི་རིམ་པ་ལྟར་མཛད་པ་སྟེ་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པའི་སྟ་གོན་ཡིན་གྱི། ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དངོས་གཞི་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་སྔོན་དུ་མི་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་དྲི་ཞིམ་པོས་བྱུགས་པ་དང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་གཅལ་དུ་འགྲེམས་སུ་བཅུག་ནས་ཕྱི་དྲོ་ཆས་འཇུག་བྱས་ཏེ་སའི་དབུས་ནས་ཁ་ཤར་རམ་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་པས་འདུག་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་བདུད་རྩི་དང་ཙནྡན་དང་གུར་གུམ་ལ་ས
【現代漢語翻譯】 《總持次第秘密要訣》中，關於瞭解道之要點並先行修持后，如何進行地儀軌的次第，即第五品。 第二，預備儀軌分為三部分：預備總體的綱要、預備各自的儀軌，以及其他壇城的預備說明。 第一，關於預備之法，在《合部》『七支』的第四部分中，有地神預備；在其後來的續部中，首先是本尊預備，然後是寶瓶預備，再后是弟子預備，共四種預備，並且在預備的章節中也這樣說過。龍樹菩薩（Klu-byang，那伽菩提）、燃燈賢（Mar-me-mdzad，阿底峽尊者）和達日迦巴（Dārika-pa）等也都在那個章節中說了這四種預備。其中，地神預備是在地儀軌時有，而在預備時沒有，這見於金剛空行母（rDo-rje mkha'-'gro）和黑行者（Nag-po spyod-pa）等的論著；預備時有，而地儀軌時沒有的，有《合部》、《幻網》（sgyu-dra）、龍樹菩薩和燃燈賢等的許多壇城儀軌；兩種情況下都有的，有念珠（phreng-ba）等的論著，共有三種說法。在用線條和顏料繪製完成後，《集經》（sdom 'byung）中說了弟子預備，黑行者和彌勒月（Mi-thub zla-ba）說了寶瓶修法，吉祥賢（dPal-'dzin）也在壇城修成后修寶瓶，然後說了弟子預備。念珠中也像《集經》一樣進行，但在預備時並非不做弟子預備，這將在後面闡述。其中，地神和本尊預備必須在預備時進行，對於弟子預備，無論講解的順序如何，實踐都應該在預備時進行。寶瓶修法在實踐中如果提前進行，則意義重大。念珠中在寶瓶安住之後講解本尊安住，這是按照燃燈賢在寶瓶預備之後講解祈請預備本尊的順序進行的，是祈請本尊的預備，而不是在本尊預備的實際內容之前不做寶瓶預備。念珠中說：『用香水塗抹壇城之地，鋪設各種鮮花，然後在下午準備就緒，從地的中央面向東方或從東方面向西方坐下，具有壇城主瑜伽的人，用甘露、旃檀和藏紅花等』
【English Translation】 From 'The Quintessence of All Secrets, Stages of the Great Empowerment Path', this is the fifth chapter on how to perform the earth ritual after understanding the key points of the path and having completed the preliminary practices. Second, the preliminary ritual is divided into three parts: the general outline of the preliminary, the individual preliminary rituals, and the explanation of the preliminary for other mandalas. First, regarding the Dharma of the preliminary, in the fourth part of the 'Seven Limbs' of the 'Union Tantra', there is the preliminary of the earth goddess; in its later tantras, first is the deity preliminary, then the vase preliminary, and then the disciple preliminary, making four preliminaries in total, and it is also stated in the context of the preliminary itself. Nāgārjuna (Klu-byang), Dīpaṃkaraśrījñāna (Mar-me-mdzad, Atiśa), and Dārika-pa, among others, have also spoken of these four in that context. Among them, the earth goddess preliminary is present during the earth ritual but not during the preliminary, as seen in the treatises of Vajraḍākinī (rDo-rje mkha'-'gro) and Kṛṣṇacārin (Nag-po spyod-pa), etc.; present during the preliminary but not during the earth ritual are many mandala rituals such as the 'Union Tantra', 'Illusion Net' (sgyu-dra), Nāgārjuna, and Dīpaṃkaraśrījñāna, etc.; present in both cases are treatises such as the Rosary (phreng-ba), thus there are three ways of explaining it. After the drawing is completed with lines and colors, the 'Compendium of Sources' (sdom 'byung) explains the disciple preliminary, and Kṛṣṇacārin and Ajita Candra (Mi-thub zla-ba) explain the accomplishment of the vase. Jñānaśrī also accomplishes the vase after the mandala is accomplished, and then speaks of the disciple preliminary. The Rosary also acts like the 'Compendium of Sources', but it is not that the disciple preliminary is not done during the preliminary, as will be explained later. Among them, the earth goddess and deity preliminary must be done during the preliminary itself, and for the disciple preliminary, no matter what the order of explanation, the practice should be done during the preliminary. Accomplishing the vase is also very important if done in advance in practice. In the Rosary, explaining the deity's abiding after the vase's abiding is done in the order of Dīpaṃkaraśrījñāna explaining the supplication to the preliminary deity after the vase preliminary, which is the preliminary of supplicating the deity, but it is not that the actual deity preliminary is not done before the vase preliminary. The Rosary says: 'After the mandala's ground is smeared with fragrant water and various flowers are spread out, in the afternoon, preparations are made, and one sits facing east from the center of the ground or facing west from the east, and one who possesses the yoga of the mandala's lord, with nectar, sandalwood, and saffron, etc., to the places of the deities.'
ོགས་པས་མཎྜལ་རྣམས་བྱས་ལ། རང་གི་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟ་བར་བསྒོམས་ནས་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཅུག་སྟེ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱའོ། །དེ་ནས་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གནས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་སམ་ཕྱོགས་གཞན་ལ་ནི། བྱང་དུ་ཕྱོགས་པས་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ན་གནས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ལྷའི་གནས་རྣམས་སུ་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་པའི་གཞིར་ལྷ་སྟ་གོན་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བུམ་པ་སྟ་གོན་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ཡང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། ས་གཞི་དྲི་ཞིམ་སོགས་བྱུགས་ 3-2-143a ཤིང་། །མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་སིལ་མ་དགྲམ། །ཟླ་སོགས་འཁོར་ལོ་ཅན་གནས་སུ། །མཁས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྱ། །དེ་ལ་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲང་བ། །བྱས་ནས་མཚམས་ལ་སོགས་བཅིངས་ཏེ། །མཆོད་བསྟོད་བདུད་རྩི་མྱང་བྱས་ནས། །བུམ་པ་ལྷག་པར་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་དྲོའི་དུས་སུ་ཆས་སུ་ཞུགས་ཏེ་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་རང་རང་གི་གདན་བསམས་ལ་དེར་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པའི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་བུམ་པ་ལྷག་གནས་བྱ་བ་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་པར་ལྷ་ལ་གསོལ་གདབ་ཀྱི་འོག་ཏུ་འདི་ནི་ལྷ་ལྷག་པར་གནས་པའི་ཆོ་གའོ་ཞེས་བུམ་པ་ལྷག་གནས་ཀྱི་འོག་ཏུ་བཤད་ལ། རྩ་འགྲེལ་གཉིས་ཀས་དེར་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དངོས་གཞི་བཤད་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཕྲེང་བ་ལས་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་འོག་ཏུ་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དངོས་གཞི་བྱེད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་བཤད་ཀྱང་གསོལ་གདབ་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བཤད་ཀྱི། དེར་ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པ་མིན་པས་ལྷ་དང་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་རིམ་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཁ་སྦྱོར་དང་མར་མེ་མཛད་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །འདི་རྣམས་དངོས་གཞིའི་ཆོ་གའི་ཉེར་བསྡོགས་ཡིན་པས་སྟ་གོན་ཞེས་བྱ་ལ་ལྷག་པར་གནས་པ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ལྷག་པའི་དོན་རབ་ཏུ་གནས་པ་ལ་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱི་བཤད་དོ། ། ༈ སྟ་གོན་སོ་སོའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་ལ་ལྔ། སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན། བུམ་པ་སྟ་གོན། ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ། སློབ་མ་སྟ་གོན་ནོ། ། ༈ སའི་ལྷ་མོ་སྟ་གོན། དང་པོ་ནི། ཕུར་གདབ་ཟིན་པ་དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདུག་སྟེ་རང་གི་མདུན་དུའམ་ཡང་ན་ཤཱནྟི་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ 3-2-143b གྱི་དབུས་སུ་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར། དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱས་ལ་དེར་བཾ་ལས་བྱུང་བའི་སའི་ལྷ་མོ་སྒོམ་སྟེ་སྡོམ་འབྱུང་ལས་པ
【現代漢語翻譯】 然後進行壇城（Mandala）的製作，觀想自己的誓言輪，迎請安住于虛空的智慧輪進入，進行供養、讚頌和享用甘露。之後，在所觀想的壇城之外，于東方等方位安放寶瓶，或者在其他方位，特別是在朝北的方位，于自在（dbang ldan）的方位安放寶瓶。正如經文所說，在諸神的處所製作香壇城（dri'i dkyil 'khor），以此為基礎進行神祇的預備（lha sta gon），然後在下面進行寶瓶的預備。這樣做是與《四百五十頌》的根本頌和註釋相符的。燃燈佛（Mar me mdzad）說：『以香塗抹大地等，散佈各種鮮花和穀物，在具有月亮等輪的地方，智者應善加製作壇城。於此迎請輪，之後束縛方位等，進行供養、讚頌和享用甘露，然後特別安放寶瓶。』其註釋中也說，在下午時分進入儀式，進行主尊的瑜伽，然後在諸神的處所觀想各自的座位，在那裡迎請安住于虛空的輪，進行供養等，然後如念珠般地安放寶瓶。註釋中在祈請諸神之後說：『這是諸神特別安住的儀軌』，並在寶瓶安放之後進行解說。根本頌和註釋都沒有在那裡解說神祇預備的正行。因此，雖然念珠經（phreng ba）中似乎在寶瓶預備之後解說了神祇預備的正行，但那是爲了瞭解祈請的對象而說的，並不是在那裡進行神祇預備，因此神祇和寶瓶預備的次第與金剛空行（rdo rje mkha' 'gro）、合修法（kha sbyor）和燃燈佛等相同。這些都是正行儀軌的準備，因此稱為預備，也稱為特別安住。特別的意義在於完全安住，如《晝夜生起經》（nyin mo 'byung gnas）中所說。 各自預備的儀軌： 第二部分分為五個方面：地母預備、壇城神預備、寶瓶預備、祈請諸神、弟子預備。 地母預備： 首先，在釘樁結束后，坐在壇城的中央，或者如寂天（Shanti pa）所說，在壇城的中央製作香壇城。在那裡觀想從邦（bam）字生起的地母，並進行防護事業。
【English Translation】 Then, perform the creation of the Mandala, visualize your own Samaya wheel, invite the wisdom wheel abiding in the sky to enter, and perform offerings, praises, and the enjoyment of nectar. After that, outside the visualized Mandala, place the vases in the eastern and other directions, or in other directions, especially in the northern direction, place the vases in the direction of the powerful one (dbang ldan). As the scripture says, create a fragrant Mandala (dri'i dkyil 'khor) in the places of the deities, and on this basis, prepare the deities (lha sta gon), and then prepare the vases below. Doing so is in accordance with the root verses and commentary of the 'Four Hundred and Fifty Verses'. Dipamkara (Mar me mdzad) said: 'Anoint the earth with fragrant substances, scatter various flowers and grains, in places with wheels such as the moon, the wise should create the Mandala well. Invite the wheel there, then bind the directions, etc., perform offerings, praises, and enjoy nectar, and then especially place the vases.' The commentary also says that in the afternoon, enter the ritual, perform the yoga of the main deity, then visualize their respective seats in the places of the deities, invite the wheel abiding in the sky there, perform offerings, etc., and then place the vases like a rosary. In the commentary, after the supplication to the deities, it says: 'This is the ritual for the deities to especially abide', and explains it after the placement of the vases. The root verses and commentary do not explain the actual practice of deity preparation there. Therefore, although the rosary scripture (phreng ba) seems to explain the actual practice of deity preparation after the vase preparation, it is said to understand the object of supplication, not to perform deity preparation there, so the order of deity and vase preparation is the same as Vajra Dakini (rdo rje mkha' 'gro), Conjunction (kha sbyor), and Dipamkara, etc. These are all preparations for the actual ritual, so they are called preparations, and they are also called especially abiding. The meaning of 'especially' is to abide completely, as explained in the 'Day and Night Arising Sutra' (nyin mo 'byung gnas). The Rituals of Individual Preparations: The second part is divided into five aspects: Earth Goddess Preparation, Mandala Deity Preparation, Vase Preparation, Supplication to the Deities, and Disciple Preparation. Earth Goddess Preparation: First, after the stakes are hammered in, sit in the center of the Mandala, or as Shantipa said, create a fragrant Mandala in the center of the Mandala. There, visualize the Earth Goddess arising from the letter Bam (bam), and perform the protective activities.
ཾ་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ལཾ་ལས་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ལག་པར་གནས་པའི་ཟླ་བ་ལ་ཧཱུཾ་གསུམ་བསམས་ཏེ་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་ས་ལ་ལན་གསུམ་བསྣུན་ཏེ་ལྭ་བ་པས་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་སོར་མོས་བསྣུན་ནོ། །བསྣུན་པའི་སྒྲ་དང་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཟེར་གྱིས་བསྐུལ་བས་སའི་ལྷ་མོ་ཡེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ས་ནས་འཐོན་པ་དང་འདྲེས་པ། དགའ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཐུགས་ཅན་སེར་མོ་ན་བཟའ་དཀར་བ་མནབས་པ་རྒྱན་སྣ་ཚོགས་ཅན་ཞལ་གཅིག་མ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་གཡོན་པས་གསེར་གྱི་བུམ་པ་བཟང་པོ་བསྣམས་ཤིང་། གཡས་པས་མི་འཇིགས་པ་མཛད་པ་བསམས་ཏེ་ཕྱག་གཉིས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་སྡོམ་འབྱུང་དང་མཐུན་ནོ། །ཁ་སྦྱོར་ལས་ཡེ་ཤེས་པ་དང་བསྲེ་བ་བཤད་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ལུས་ཕྱེད་འཐོན་ཞིང་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས་བུམ་པ་འཛིན་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་མ་བསྟིམས་པར་མཆོད་བསྟོད་སོགས་བྱེད་པར་བཤད་པ་བཞིན་རྒྱ་གཞུང་མང་པོས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་ལ་མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པའི་མཇུག་ཏུ། ཨོཾ་ཚུར་སྤྱོན་ཚུར་སྤྱོན་ས་ཡི་ནི། །ལྷ་མོ་ཆེན་མོ་འཇིག་རྟེན་ཡུམ། །རིན་ཆེན་ཀུན་གྱིས་རབ་གང་མ། །བཟང་པོའི་རྒྱན་གྱིས་རྣམ་བརྒྱན་མ། །དོ་ཤལ་རྐང་གདུབ་སྒྲ་ལྡན་མ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་མཆོད་མ། །མཆོད་ཡོན་འདི་ནི་བཞེས་ནས་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ནི་ལེགས་སྒྲུབས་མཛོད། །ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་སྭཱཧཱ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་སྤྱན་འདྲེན་དང་ཉེ་བར་གནས་པར་གསོལ་བ་དང་བཅས་པའི་ལྷག་གནས་བྱའོ། །ལེགས་སྒྲུབས་མཛོད་ཅེས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་གནས་པ་བརྗོད་དོ། ། 3-2-144a ཡང་ན། སྐྱོབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །སྤྱོད་པའི་ཚུལ་དང་ཁྱད་པར་དང་། །ས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་རྣམས་ལ། །ལྷ་མོ་ཁྱོད་ནི་དབང་དུ་གྱུར། །སྐྱོབ་པ་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་བདུད་ཀྱི་དཔུང་བཅོམ་པ། །དེ་ལྟར་བདག་གིས་བདུད་ཀྱི་སྟོབས། །བཅོམ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་ལྷག་གནས་བྱའོ། །འདི་དང་ས་བསླང་བའི་སྐབས་གཉིས་ཀྱི་སའི་ལྷ་མོ་ལ་སྐྱེད་མི་སྐྱེད་དང་མཆོད་གཏོར་སོགས་ལ་ཁྱད་མེད་པས་ཆོ་ག་མཐུན་པར་བྱའོ། །ཚུར་སྦྱིན་སོགས་ནི། ཁ་སྦྱོར་གྱི་བརྟག་པ་བདུན་པ་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ན་རྒྱ་སྐད་དུ་ཡོད་པ་དང་དོན་གཅིག་ལ། སྐྱོབ་པ་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་སྒྱུ་དྲ་དང་གཉིས་པ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་སོ། །དེ་ནས་སའི་ལྷ་མོས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གསུངས་ནས་དེ་ཉིད་དུ་ཐིམ་པར་བསམ་མོ། །ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱིས་བདག་གིས་ཅི་བགྱི་བ་བཀའ་སྩོལ་ཞེས་སའི་ལྷ་མོས་སྨྲ་བར་བསམས་ལ། དེའི་ལན་དུ་མཆོད་པ་སོགས་ཕུལ་ནས་སྐྱོབ་པ་ཞེས་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་ལན་དུ་དེ་ལྟར་གྱིས་ཞེས་གནང་བ་བྱིན་པར་སེམས་པར་འཆད་པ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ནས་ལག
【現代漢語翻譯】 此外，在《金剛空行母》中說，從「ལཾ་(藏文，null，null，null)」字中生起。然後，觀想在手掌中的月亮上有三個「ཧཱུྃ(藏文，हूँ，hūṃ，種子字)」字，用指尖敲擊地面三次，拉瓦巴（Lawapa）用帶著金剛杵的手指敲擊地面。敲擊的聲音和「ཧཱུྃ(藏文，हूँ，hūṃ，種子字)」字的光芒所激發，土地女神以智慧本性的形象從地下出現並融合，她心懷喜悅，身穿黃色和白色的袈裟，佩戴各種飾品，有一張臉和兩隻手，左手拿著一個金色的吉祥寶瓶，右手做出無畏印。這兩隻手的象徵與戒律之源相符。在《結合續》中說，要與智慧尊融合，而在《金剛空行母》中說，身體一半出現，兩隻手拿著寶瓶，不與智慧尊融合，而是進行供養和讚頌等，許多印度論典也是這樣說的。在供養供品等之後，在供養的結尾，唸誦：嗡，請降臨，請降臨，土地的女神，偉大的世界之母，充滿各種珍寶，以美好的裝飾來莊嚴，佩戴著發出聲音的手鐲和腳鐲，供養金剛薩埵，請享用這份供養，請在壇城中圓滿成就。ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་ཧཱི་སྭཱཧཱ(藏文，null，null，null)！唸誦三遍，祈請降臨並安住，並保持剩餘的觀想。『圓滿成就』的含義暗示著安住。 或者，（唸誦：）救護者，一切諸佛的，行為方式和殊勝之處，土地和度母們，女神您是主宰。救護者釋迦獅子，如何摧毀魔軍，我亦如是摧毀魔力，然後繪製壇城。唸誦三遍，並保持剩餘的觀想。在繪製壇城和喚起土地女神的這兩個場合，對於是否生起以及供養和朵瑪等沒有區別，因此儀軌應該一致。『請賜予』等在《結合續》的第七品和《金剛空行母》的第四十六品中有梵文，意義相同。『救護者』這兩句偈頌的第一句出自《幻網續》，第二句出自《現觀莊嚴論》。然後，觀想土地女神也這樣說：『就這樣做吧！』然後融入其中。黑行者等認為，土地女神會說：『我該做什麼？請指示。』作為迴應，供養供品等，然後祈請『救護者』，作為迴應，她會說：『就這樣做吧！』並給予許可。然後...
【English Translation】 Furthermore, in the Vajra Dakini, it is said to arise from the syllable 'ལཾ་(Tibetan, null, null, null)'. Then, visualize three 'ཧཱུྃ(Tibetan, हूँ, hūṃ, seed syllable)' syllables on the moon residing in the palm of the hand, strike the ground three times with the fingertips, Lawapa strikes with the fingers including the vajra. Urged by the sound of striking and the rays of light of the 'ཧཱུྃ(Tibetan, हूँ, hūṃ, seed syllable)' syllable, the earth goddess, the essence of wisdom, emerges from the earth and merges, with a joyful heart, wearing yellow and white robes, adorned with various ornaments, with one face and two hands, the left hand holding a golden auspicious vase, and the right hand making the gesture of fearlessness. The symbols of these two hands are in accordance with the source of discipline. In the Samputa Tantra, it is said to merge with the wisdom being, while in the Vajra Dakini, it is said that half of the body emerges, and the two hands hold the vase, without merging with the wisdom being, but making offerings and praises, etc., as many Indian texts also say. After offering the offering water, etc., at the end of the offering, recite: Om, come here, come here, goddess of the earth, great mother of the world, filled with all kinds of jewels, adorned with excellent ornaments, wearing sounding bracelets and anklets, offering to Vajrasattva, please accept this offering, please accomplish well from the mandala. Hī hī hī hī hī svāhā! Recite three times, inviting and requesting to abide nearby, and maintain the remaining visualization. The meaning of 'accomplish well' implies abiding nearby. Or, (recite:) Protector, of all the Buddhas, the manner of conduct and distinctions, the earth and the perfections, goddess, you are the master. Protector Shakya Simha, how he destroyed the armies of Mara, so too I destroy the power of Mara, and then draw the mandala. Recite three times, and maintain the remaining visualization. In these two occasions of drawing the mandala and invoking the earth goddess, there is no difference in whether to generate or not, and in offerings and tormas, etc., so the ritual should be consistent. 'Please grant' etc. are in the seventh chapter of the Samputa Tantra and the forty-sixth of the Vajra Dakini, which have Sanskrit in them, and the meaning is the same. The first of the two verses 'Protector' is from the Mayajala Tantra, and the second is from the Abhisamayalankara. Then, visualize the earth goddess also saying, 'Do it like that!' and then dissolving into it. The Black Practitioner etc. think that the earth goddess will say, 'What should I do? Please instruct.' In response, offer offerings etc., and then pray 'Protector', in response, she will say, 'Do it like that!' and give permission. Then...
་པ་གཉིས་རྡོ་རྗེ་ནང་བསྡམས་བྱས་ནས་དེས་ས་དེ་མནན་ལ། ཨོཾ་བཛྲི་བྷཱ་བ་ཧཱུཾ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་དེ་རྡོ་རྗེ་བསྡམས་པ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཧཱུཾ་ཡིག་འོད་ཟེར་འབར་བ་འཕྲོས་པས་དབང་ཆེན་གསེར་གྱི་ས་གཞི་ལ་ཐུག་གི་བར་རྡོ་རྗེར་བྱས་པར་བསམས་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་དྲི་ཌྷ་ཏིཥྛ། ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ། །འདིས་ས་རང་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཆོ་ག་དེ་དག་གིས་སའི་ལྷ་མོ་རང་གི་དབང་དུ་འགྱུར་བའོ། ། 3-2-144b སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་དབང་དུ་གྱུར་ཚུལ་དང་། ས་ར་ཧས་ལག་པས་ས་ལ་བསྣུན་ནས་སའི་ལྷ་མོ་སྐུལ་བ་སྔོན་བྱུང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚུལ་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་ལེའུ་ཉེར་གཅིག་པ་ལས། སྟོན་པས་བདུད་ལ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་གཅིག་གིས་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ངས་ནི་མཆོད་སྦྱིན་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་བརྒྱ་སྟོང་ཕྲག་དུ་མས་གཏན་པ་མེད་པའི་མཆོད་སྦྱིན་བྱས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ན། བདུད་ཀྱིས་ངས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་ཁྱོད་དཔང་པོར་ཡོད་ལ། ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱས་པ་ལ་དཔང་པོ་མེད་དོ་བྱས་པས། དེའི་ཚེ་ཕྱག་གཡས་པས་ལུས་ཐམས་ཅད་ལ་བྱུགས་ཏེ་ས་ལ་བརྡབས་ནས། ས་འདི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུ་སྙོམས་ཤིང་ཉེ་མགོན་མེད། །འདི་ནི་བདག་གི་དཔང་སྟེ་བདག་རྫུན་མེད། །འདི་ལ་ཁྱོད་ནི་བདག་གི་དཔང་བྱོས་ཤིག །ཅེས་གསུངས་པས། རེག་མ་ཐག་ཏུ་ས་གཡོས་ནས་སྒྲ་རིང་དུ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་སའི་ལྷ་མོ་བརྟན་མ་འཁོར་བྱེ་བ་ཕྲག་བརྒྱ་དང་ལྡན་པས་ས་ཐམས་ཅད་གཡོས་པར་བྱས་ནས་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་ཞིག་ཏུ་ས་བརྟོལ་ཏེ་རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ལུས་ཕྱེད་བྱུང་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཞིང་བཏུད་དེ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་བདག་ལ་མངོན་སུམ་མོ། །འོན་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ལྷ་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་དཔང་དང་ཚད་མ་དམ་པ་ལེགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ཐོས་པ་ན་བདུད་དཔུང་དང་བཅས་པ་བྲོས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོན་དུས་སུ་དཔང་པོ་མཛད་པ་བཞིན་ད་ལྟར་ཡང་བདག་གིས་བཟླས་སྒོམ་རྫོགས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་ལ་དབང་བ་ལ་དཔང་པོ་མཛོད་ཅིག་ཅེས་རྗེ་བཙུན་རྩེ་མོ་གསུང་ངོ་། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པར། སྟོན་པས་ 3-2-145a བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་བདུད་བཅོམ་སྟེ་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ས་ཁྱོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཛད་པ་ལ་ཁྱོད་དཔང་དུ་གྱུར་པ་བཞིན་དུ། བདག་གིས་ཀྱང་སེམས་ཅད་གྱི་དོན་དུ་ས་ཁྱོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཏེ་སངས་རྒྱས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་དེ་དཔང་པོ་མཛོད་ལ་བགེགས་མེད་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །ས་བསླང་བ་དང་སྟ་གོན
【現代漢語翻譯】 將兩個金剛杵相互捆綁，然後用它們按壓地面，唸誦三次『嗡 班匝 帕瓦 吽』。觀想從捆綁的金剛杵中生出的『吽』字，發出熾盛的光芒，直至觸及金色的地基，都變成金剛杵。然後唸誦三次『嗡 班匝 哲達 迪叉』，並加持。經文中說，通過這種方式，土地將歸於自己掌控。先前所說的儀式，就是爲了讓土地女神歸於自己掌控。 關於如何掌控諸佛的行為，以及薩拉哈用手拍打地面以召喚土地女神，並說這是過去諸佛的行徑，在《廣大嬉戲經》第二十一品中記載：『導師對魔說：你僅僅通過一次無常的供養就獲得了慾望的自在，而我通過成百上千俱胝的無常供養。』魔說：『我這樣做有你作證，而你這樣做卻沒有證人。』當時，世尊用右手觸及全身，然後拍打地面說：『此地是眾生之所依，平等對待有因和無因，無有親疏。此乃我的證人，我無虛言。你以此為我的證人吧！』世尊說完后，大地立即震動，發出長長的聲音。當時，土地女神堅牢地神（藏文：ས་ཡི་ལྷ་མོ་བརྟན་མ་，梵文天城體：दृढा，梵文羅馬擬音：Dṛḍhā，漢語字面意思：堅固者）與成百上千俱胝的眷屬一起，使整個大地都震動起來，然後從地裡冒出身軀的一半，裝飾著各種珍寶，合掌恭敬地說道：『這位偉大的聖人確實如此！這是我親眼所見。然而，世尊您才是包括天神在內的世間的證人和可靠的尺度。』聽到這些話后，魔及其軍隊都逃跑了。』就像過去作證一樣，現在我也在念誦和禪修圓滿后，請您為我能掌控壇城的儀式作證。尊者策莫說。 在《現觀莊嚴論》的註釋中說：『導師在菩提樹下通過菩薩行降伏魔軍併成佛，您是這一切的見證者。同樣，我也將爲了利益一切眾生，在這片土地上繪製壇城併成就佛果。』意思是請您作證，並消除一切障礙。關於喚起土地和準備工作。
【English Translation】 Bind the two vajras together and press them on the ground. Recite 'Om Vajri Bhava Hum' three times. Visualize that the 'Hum' (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) syllable arising from the bound vajras emits blazing light, transforming everything into vajras until it touches the golden ground. Then recite 'Om Vajra Dridha Tishta' three times and bless it. The scripture says that through this, the land will be under one's control. The previously mentioned rituals are for bringing the earth goddess under one's control. Regarding how to gain control over the actions of the saviors, and how Sarahah struck the ground with his hand to summon the earth goddess, saying it was the way of the Buddhas of the past, it is recorded in the twenty-first chapter of the Extensive Play Sutra: 'The Teacher said to Mara: You have only gained the power of desire through one impermanent offering, while I have made hundreds of thousands of kotis of impermanent offerings.' Mara said: 'You have me as a witness for doing that, but you have no witness for doing this.' At that time, the Bhagavan touched his entire body with his right hand and then struck the ground, saying: 'This earth is the abode of all beings, treating cause and non-cause equally, without partiality. This is my witness, I have no falsehood. Let this be my witness for you!' As soon as he said this, the earth shook and a long sound arose. At that time, the earth goddess, Dridha (藏文：ས་ཡི་ལྷ་མོ་བརྟན་མ་，梵文天城體：दृढा，梵文羅馬擬音：Dṛḍhā，漢語字面意思：Firm One), with hundreds of thousands of kotis of attendants, caused the entire earth to shake, and then emerged halfway from the ground, adorned with all kinds of jewels, with palms joined in reverence, saying: 'This great being is indeed so! This is manifest to me! However, the Bhagavan himself is the witness and the perfect measure of the world, including the gods.' It is said that upon hearing these words, Mara and his army fled. Just as you acted as a witness in the past, now I also ask you to witness that I have mastered the ritual of the mandala after completing the recitation and meditation. Lord Tsempo said. In the commentary on the Manifestation of Enlightenment, it says: 'The Teacher subdued Mara and attained Buddhahood under the Bodhi tree through the practice of the Bodhisattva path, and you were the witness of all this. Similarly, I will also draw a mandala on this earth for the benefit of all sentient beings and attain Buddhahood.' The meaning is to ask you to be a witness and to eliminate all obstacles. About invoking the earth and the preparations.
་གྱི་སྐབས་གཉིས་ཀར་སྐྱོབ་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཚིག་གཅིག་གིས་བྱེད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ནི་སྔ་མར་དཀྱིལ་འཁོར་བྱེད་པའི་ས་ལ་གནང་བ་ཞུ་བ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆོ་ག་བྱེད་པ་ལ་དཔང་པོ་བྱེད་པའི་གནང་བ་ཞུ་བའོ། །འདིར་རང་གི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། སྔར་གྱི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཆོག་པ་ལ་དགོངས་ནས་གཞན་མ་བཤད་དེ་གཞན་རྣམས་ལའང་བདག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཆོག་གོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟ་གོན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ལྷ་གནས་ངེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐིག་གདབ་པ་དང་། དེས་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་ཇི་ལྟར་བྱའོ། ། ༈ ལྷ་གནས་ངེས་པའི་ཕྱིར་དུ་ཐིག་གདབ་པ། དང་པོ་ལ་བཞི། ཇི་ཙམ་དུ་ཐིག་གདབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད། དེ་ཙམ་དུ་ཐིག་འདེབས་པའི་གོ་རིམས་དང་དུས་སྐབས། ལས་ཀྱི་ཐིག་ཇི་ལྟར་གདབ་པའི་རིམ་པ། བཏབ་པའི་ཐིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ ཇི་ཙམ་དུ་ཐིག་གདབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད། དང་པོ་ནི། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་འདེབས་པས་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་གདབ་པར་བྱ་སྙམ་ན། འདི་ལ་ལྷའི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་དང་། སྦྱིན་བདག་གི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ་ནི། གུར་གྱི་གཉིས་པ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་ཁྲུ་གསུམ་སྟེ། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་ཁྲུ་བཞི་པ། །ཁྲུ་ལྔ་པ་ནི་སྣང་བྱེད་ལའོ། །གར་དབང་ཕྱུག་གི་ཁྲུ་དྲུག་པ། །རྟ་ཡི་རྒྱལ་པོའི་ཁྲུ་བདུན་པའོ། །ཞེས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྣམ་སྣང་དང་རིན་འབྱུང་དང་འོད་དཔག་མེད་ 3-2-145b དང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཁྲུ་གསུམ་ནས་བདུན་པའི་བར་དུ་གསུངས་ལ། གསང་འདུས་ལས་ཐུགས་སྐུ་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཁྲུ་བཅུ་གཉིས་དང་བཅུ་དྲུག་དང་ཉི་ཤུར་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་ནི་རྩ་ཐིག་གི་ངོས་བཞི་ཁའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པས་སྔ་མ་ཡང་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་འདྲའོ། །སྦྱིན་བདག་འཁོར་སྒྱུར་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་དཔག་ཚད་ཙམ་ཡང་གསུངས་ལ་གདུལ་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་ལག་མཐིལ་དུ་བྲིས་པས་ཆོག་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཕྲེང་བར་དྲངས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚད་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་བརྗོད་ཀྱི། འདི་ཙམ་འབའ་ཞིག་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཛམ་བུ་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་གམ། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་པའི་རྒྱལ་པོ་ཡིས། །ཀུན་ནས་དཔག་ཚད་མཐའ་རུ་ནི། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། །མཁས་པས་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ཡི། །སེམས་རྣམས་ཡང་དག་བལྟས་ནས་ནི། །འདོད་པས་ཚད་ནི་བྱས་ན་ཡང་། །ཉེས་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་མ་ཡིན། །རང་གི་འདོད་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན། །ལག་པའི་མཐིལ་དུ་བྲིས་བྱས་ནས། །བསྟན་བཅོས་ལས་གསུངས་དོན་བྱེད་དེ། །ས་སྟེང་སོགས་སུ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས། སེམས་ཅན་བསམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །ཚད་ལ་སོགས་པ་ངེས་མཛད་ཀྱི། །ཐ
【現代漢語翻譯】 在兩種情況下，都用'保護'等詞語來表達，但區別在於，前者是請求在建造壇城的地方給予許可，而後者是請求允許作為在那裡進行壇城儀式的見證。至於這裡的自生本尊瑜伽，考慮到之前的吽字瑜伽就足夠了，所以沒有另作說明，其他本尊也以本尊瑜伽就足夠了。 壇城本尊的準備 第二部分分為兩點：爲了確定本尊的位置而畫線，以及如何準備本尊。 爲了確定本尊的位置而畫線 第一部分分為四點：畫壇城線的尺寸，畫線的順序和時間，如何畫作業線，以及解釋所畫線的含義。 畫壇城線的尺寸 首先，如果通過畫壇城線來確定尺寸，應該畫多大呢？這可以從本尊的角度和施主（供養者）的角度來確定。首先，根據《古茹儀軌》第二品：'金剛持的壇城三肘高，佛壇城四肘高，光明佛五肘高，自在天六肘高，馬王七肘高。' 這說明不動佛（藏文：མི་བསྐྱོད་པ་，梵文天城體：अचल，梵文羅馬擬音：Acala，漢語字面意思：不動）、毗盧遮那佛（藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：光明）、寶生佛（藏文：རིན་འབྱུང་，梵文天城體：रत्नसंभव，梵文羅馬擬音：Ratnasambhava，漢語字面意思：寶生）、無量光佛（藏文：འོད་དཔག་མེད་，梵文天城體：अमिताभ，梵文羅馬擬音：Amitābha，漢語字面意思：無量光）和不空成就佛的壇城尺寸從三肘到七肘不等。根據《密集金剛》，身語意壇城分別有十二肘、十六肘和二十肘。這些尺寸是基於主線的四面，所以之前的尺寸也應該是這樣。如果施主是轉輪王，甚至可以使用一瑜繕那（yojana）的尺寸。根據所化眾生的需要，也可以在手掌上繪製。經典中也引用了：'壇城的尺寸非常有名，但不僅限於此。' 世尊也說過：'贍部洲的統治者，或轉輪聖王，應該繪製周長為一瑜繕那的壇城。智者應觀察所化眾生的心，即使根據意願確定尺寸，也沒有任何過錯。根據自己的意願，在手掌上繪製所有壇城，並按照經文中的意義去做，何必在地上等處提及呢？' 因此，瑪爾麥匝（Marmeza）說：'根據眾生的想法，確定尺寸等，'
【English Translation】 In both cases, the word 'protection' etc. is used, but the difference is that the former is requesting permission to build the mandala in the place where it is being built, while the latter is requesting permission to be a witness to the mandala ritual being performed there. As for the self-generation deity yoga here, considering that the previous Hum-syllable yoga is sufficient, no further explanation is given, and the other deities are also sufficient with the self-generation deity yoga. Preparation of the Mandala Deities The second part is divided into two points: drawing lines to determine the position of the deities, and how to prepare the deities. Drawing Lines to Determine the Position of the Deities The first part is divided into four points: the size of the mandala lines to be drawn, the order and timing of drawing the lines, how to draw the work lines, and explaining the meaning of the lines drawn. Size of the Mandala Lines to be Drawn First, if the size is determined by drawing mandala lines, how large should it be drawn? This can be determined from the perspective of the deity and the benefactor (donor). First, according to the second chapter of the 'Guru Tantra': 'The Vajradhara's mandala is three cubits high, the Buddha's mandala is four cubits high, the Illuminating Buddha's is five cubits high, the Lord of Dance's is six cubits high, and the Horse King's is seven cubits high.' This indicates that the mandalas of Akshobhya (Tibetan: མི་བསྐྱོད་པ་, Sanskrit Devanagari: अचल, Sanskrit Romanization: Acala, Chinese literal meaning: Immovable), Vairochana (Tibetan: རྣམ་སྣང་, Sanskrit Devanagari: वैरोचन, Sanskrit Romanization: Vairocana, Chinese literal meaning: Illuminating), Ratnasambhava (Tibetan: རིན་འབྱུང་, Sanskrit Devanagari: रत्नसंभव, Sanskrit Romanization: Ratnasambhava, Chinese literal meaning: Jewel-born), Amitabha (Tibetan: འོད་དཔག་མེད་, Sanskrit Devanagari: अमिताभ, Sanskrit Romanization: Amitābha, Chinese literal meaning: Immeasurable Light), and Amoghasiddhi range from three to seven cubits. According to the Guhyasamaja Tantra, the body, speech, and mind mandalas are twelve, sixteen, and twenty cubits respectively. These dimensions are based on the four sides of the main line, so the previous dimensions should also be like this. If the benefactor is a Chakravartin, even a yojana can be used. Depending on the disciples to be tamed, it can also be drawn on the palm of the hand. It is also quoted in the scriptures: 'The size of the mandala is very famous, but it is not limited to this.' The Blessed One also said: 'The ruler of Jambudvipa, or the Chakravartin king, should draw a mandala with a circumference of one yojana. The wise should observe the minds of the disciples to be tamed, and even if the size is determined according to their wishes, there is no fault. According to one's own wishes, draw all the mandalas on the palm of the hand and act according to the meaning in the scriptures, why mention it on the ground, etc.?' Therefore, Marmeza said: 'Depending on the thoughts of sentient beings, determine the size, etc.,'
བས་ཤེས་ལས་བྱུང་དངོས་གྲུབ་ལ། །ཚད་སོགས་ངེས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ནི་ཁྲུ་གཅིག་ནས་བརྩམས་ཏེ། །ཇི་སྲིད་ཁྲུ་སྟོང་བར་དུ་བྱ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོ་དེ་ཐིག་གདབ། །ཅེས་གྲངས་ཀྱི་ངེས་པ་ལ་དགའ་བའི་ངོར་ཁྲུ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་མཛད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་མ་ངེས་པར་གསུངས་ཤིང་། ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་སློབ་མའི་ནུས་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཁྲུ་གང་ནས་ཁྲུ་སྟོང་གི་བར་དུ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ 3-2-146a ལྟར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། ཁྲུ་ཕྱེད་སོགས་ནས་ཡང་དག་བརྩམ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། ། ༈ དེ་ཙམ་དུ་ཐིག་འདེབས་པའི་གོ་རིམས་དང་དུས་སྐབས། གཉིས་པ་ནི། ལས་ཐིག་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པ་ལ་གོ་རིམས་ངེས་པ་ཡོད་དམ་མེད་སྙམ་ན། ཐིག་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམས་ནི། ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། མཁས་གྲུབ་དུ་མའི་གཞུང་ལས་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཀླུ་བྱང་གིས་ནི་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་ལ། ས་ར་ཧས་ཀྱང་། དང་པོར་དཀར་རྩི་ཐིག་སོགས་པས། །རིམ་བཞིན་ཐིག་གདབ་ངེས་པར་བྱ། །དེ་སྟེང་ཡེ་ཤེས་ཐིག་བཏབ་པས། །ཀུན་ནས་ཡོངས་སུ་བརྐྱང་བར་བྱ། །ཞེས་དང་པོར་དཀར་རྩིས་བྱུགས་པའི་ཐིག་བཏབ་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཐིག་བྱ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་བཤད་དོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཀྱང་། ཐིག་སྐུད་བཏབ་པའི་རིམ་པ་བཞིན། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་སྐུད་རབ་ཏུ་བརྐྱང་། །ཞེས་དང་། ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཐིག་བཏབ་པས། །དཀྱིལ་འཁོར་སྤྲུལ་པའི་ཐིག་ལ་ཡང་། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་སྐུད་རབ་ཏུ་གདབ། །ཅེས་ལས་ཐིག་ཇི་ལྟར་བཏབ་པའི་རིམ་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཐིག་བརྐྱང་བར་གསུངས་ཤིང་། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྐུད་པའི་རི་མོའི་མཚན་མ་སྔར་བྱས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པ་བྲེ་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་། དེ་ནས་ཁ་དོག་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་སའི་ཐིག་གདབ་ལ་ཐིག་དེའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ཐིག་གདབ་ལ་སྔ་མའི་ཐིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཡེ་ཐིག་ནི་ལས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་བྱེད་དུ་གསུངས་ཏེ། མཁས་པ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་། ལས་ཀྱི་ཐིག་གི་རིམ་བཞིན་དུ། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བརྐྱང་བར་ 3-2-146b བྱ། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ཐིག་རྣམས་ལ། །ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བསྟིམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལས་ཐིག་ལ་བསྟིམས་ནས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡིན་པས་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་ངེས་པར་གདབ་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་ཡེ་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ལས་ཐིག་རྗེས་སུ་འདེབས་པ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་གདབ་བྱས་ནས། །ལས་འདི་ཡང་དག་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། སྡོམ་འབྱུང་ལས། བློ་ལྡན་ནམ་མཁ
【現代漢語翻譯】 從知識而生的成就，需要用尺度等來確定什麼呢？從一肘開始，直到一千肘。像這樣畫輪的線。』這樣，對於喜歡數字確定性的人，說了肘等的確定性，但對於事物本身則是不確定的。龍樹菩薩也說，應根據弟子的能力，從一肘到一千肘之間進行。 如《集經》所說：『從半肘等開始正確地做。』 那麼，畫線的順序和時間是什麼呢？ 第二，如果認為畫事業線和智慧線，順序是否確定？線的順序是，必須先畫事業線，再畫智慧線。因為在許多智者的著作中都可見到。像這樣，龍樹菩薩非常清楚地說明了這個順序。薩ra哈（梵文：Sarah）也說：『首先用白灰等，依次畫線，必須確定。在其上畫智慧線，從各方面完全延伸。』像這樣，首先畫上塗有白灰的線，然後在上面畫智慧線，黑行者也這樣說。彌勒巴（梵文：Maitrīpa）也說：『按照畫線繩的順序，智慧線繩要充分延伸。』又說：『按照所說的畫線，對於幻化壇城的線，也要充分畫上智慧線繩。』像這樣，說了按照如何畫事業線的順序，也要延伸智慧線。巴瓦巴扎（梵文：Bhāvabhadra）也說：『對於所有事業的線繩圖案，先做好，然後畫上智慧的線繩。』義成足（梵文：Don-yod-zhabs）也說：『然後用一種顏色的線繩，加持所有事業，畫上地的線，線上的上面畫上五智慧的線，並加持之前的線。』像這樣，智慧線是加持事業線的，智者仁欽多吉（梵文：Rinchen Dorje）也說：『按照事業線的順序，智慧線要延伸。』又說：『對於壇城的線，要融入智慧線。』 因此，畫智慧線，是將智慧線融入事業線中進行加持，所以必須先畫事業線。因此，那些先畫智慧線，后畫事業線的人，《金剛空行》中說：『畫了智慧線之後，才能正確地開始這項事業。』《集經》中說：『有智慧的虛空。』
【English Translation】 What need is there to determine the attainment arising from knowledge with measures and the like? Begin from one cubit and proceed up to a thousand cubits. In this way, draw the lines of the wheel.』 Thus, for those who delight in numerical certainty, he spoke of the certainty of cubits and the like, but not of the certainty of the object itself. Nāgārjuna also said that it should be done according to the ability of the disciple, from one cubit to a thousand cubits. As it says in the Compendium of Origins: 『Begin correctly from half a cubit and so forth.』 So, what is the order and timing of drawing the lines? Secondly, if one wonders whether there is a definite order for drawing the action line and the wisdom line, the order of the two lines is that the action line must be drawn first, and then the wisdom line. This is because it is seen in the treatises of many learned and accomplished masters. In this way, Nāgārjuna explains the order very clearly. Saraḥa also says: 『First, with white lime and so forth, draw the lines in order, it must be determined. On top of that, draw the wisdom line, and extend it completely from all sides.』 Like this, first draw the lines smeared with white lime, and then draw the wisdom line on top of it, as the Black Practitioner also says. Maitrīpa also says: 『According to the order of drawing the thread lines, the wisdom thread line should be fully extended.』 And: 『Having drawn the lines as spoken, also on the lines of the emanated mandala, the wisdom thread line should be fully drawn.』 Like this, he said that according to the order of how the action line is drawn, the wisdom line should also be extended. Bhāvabhadra also says: 『For the pattern of the thread lines of all actions, do it first, and then draw the thread of wisdom.』 Don-yod-zhabs also says: 『Then, with a thread of one color, bless all actions, draw the earth line, and on top of that line, draw the lines of the five wisdoms, and bless the previous line.』 Like this, the wisdom line is said to be the blessing of the action line, as the wise Rinchen Dorje also says: 『According to the order of the action line, the wisdom line should be extended.』 And: 『For the lines of the mandala, the wisdom line should be infused.』 Therefore, drawing the wisdom line is to infuse the wisdom line into the action line and bless it, so the action line must be drawn first. Therefore, those who draw the wisdom line first and then draw the action line later, as it says in the Vajra Ḍākinī: 『Having drawn the wisdom line, this action should be correctly begun.』 As it says in the Compendium of Origins: 『The wise space.』
ར་ཐིག་གདབ་བྱ། །དེ་བཞིན་འོག་ཏུ་ཐིག་རབ་གདབ། །ཅེས་པས་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཐིག་སྐུད་གཤེགས་གསོལ་ནས། །དེ་ནས་ལས་འདི་བརྩམ་པར་བྱ། །འདོད་དང་ཐར་པ་རབ་སྟེར་བའི། །ཚོན་རྩི་དག་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས། ཡེ་ཐིག་ཐེབས་པའི་འོག་ཏུ་ཚོན་རྩི་བསྐྱེད་ནས་བྲི་བ་ལས་བརྩམ་པའི་དོན་དུ་སྣང་གི་ལས་ཐིག་འདེབས་པའི་དོན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འགྲེལ་པར་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྡོམ་འབྱུང་གི་ལུང་གིས་ནི། ཡེ་ཐིག་ནམ་མཁའ་ལ་འདེབས་པ་བཞིན་ས་ལའང་གདབ་པར་གསུངས་པས། དེ་ཡེ་ཐིག་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཐིག་ས་ལ་འདེབས་པའི་ཁུངས་ཡིན་གྱི། ཡེ་ཐིག་ཐེབས་པའི་རྗེས་སུ་ལས་ཐིག་འདེབས་པའི་ཁུངས་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་། སློབ་བཅས་རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་འགྲོས་དལ་བ། །བྱས་པས་མཁར་གནས་ཐིག་ནི་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་བཞིན་ས་ལ་གནས་པ་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཀྱང་། ལྷོ་རུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་། །ནམ་མཁར་དེ་བཞིན་ཐིག་ 3-2-147a གདབ་བོ། །ཞེས་དང་། ས་ལ་ཚངས་པའི་ཐིག་གཉིས་གདབ། །ཅེས་ནམ་མཁར་བཏབ་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ལ་འདེབས་པར་གསུངས་ཤིང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་། དེའི་དུས་སུ་ནམ་མཁའི་ཐིག་བཞིན་དུ་ས་ལ་ཚངས་པའི་ཐིག་གཉིས་ལག་པ་གཉིས་མཉམ་དུ་ཕབ་ནས་གདབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས། དེ་གསུམ་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ཡེ་ཐིག་རྗེས་སུ་འདེབས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པར་རང་ཉིད་བཞེད་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཁྱད་པར་དུ་ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་འདེབས་མི་འདེབས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་ཐིག་སྐུད་སོ་སོར་བྱེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་སྤྱད་ཟིན་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ལས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་མི་རུང་བར་གསུངས། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་གསང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་ལོངས་སྤྱད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཐིག་སྐུད་སྔ་མས་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་ནི། ཡེ་ཐིག་གི་སྐུད་པས་ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་མིན་གྱི། ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ས་ལ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བར་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཤར་དུ་སྲད་བུ་བྲེ་བ་ནི། །ལྟེ་བའི་ཐད་ཀར་བཟུང་ནས་ནི། །བར་སྣང་ལ་ནི་བཟུང་བར་བྱ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་སོང་ནས་སུ། །བྱང་ཕྱོགས་སུ་ནི་བྲེ་བར་བྱ། །དེ་ནས་སྲད་བུ་གཉིས་པ་ནི། །རང་གིས་བླངས་ནས་ཞེས་ཤར་ནུབ་དང་ལྷོ་བྱང་གི་ནམ་མཁའི་ཐིག་གཉིས་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ས་ལ་འདེབས་པ་ན་སྲད་བུ་གཞན་ཞིག་བླང་བར
【現代漢語翻譯】 認為'先畫線，然後在下面畫線'是合理的，這是不正確的。在《金剛空行母》中說：'祈請智慧線繩降臨后，然後開始這項工作。爲了給予慾望和解脫，應生起顏料。'因此，在智慧線畫好之後，生起顏料並開始繪畫，這似乎不是畫工作線的意思。此外，在《金剛空行母》的註釋中，婆婆跋陀羅也說，在先畫工作線之後，再畫智慧線。根據《總集經》的經文，就像在虛空中畫智慧線一樣，也應該在地上畫。因此，這是在虛空中畫智慧線之後，在地上畫智慧線的依據，而不是在智慧線畫好之後，畫工作線的依據。如果不是這樣，那麼龍樹菩薩也會說：'帶著弟子，以金剛的步伐緩慢行走，就像城堡中的線一樣，也應該在地上畫。'黑行者也說：'面向南方顯現，也應該在虛空中畫線。'並在地上畫梵天的兩條線。'這表明在虛空中畫線之後，立即在地上畫線。毗布底也說：'那時，就像虛空中的線一樣，應該同時放下雙手，在地上畫兩條梵天的線。'因此，這三者與自己認為的先畫工作線，再畫智慧線的觀點相矛盾。特別是，無論是否先畫工作線，爲了證明兩種方法都使用不同的線繩，在《現觀莊嚴論》的註釋中說：'由於壇城已經在其他地方使用過，所以不能用智慧的線繩來做工作線。'我認為這也是不合理的。佛密用在其他壇城中使用過的理由來證明不能使用以前的線繩，這並不是證明不能用智慧線繩來做工作線，而是證明不能用在虛空中畫過的線繩來在地上畫。此外，在《現觀莊嚴論》中說：'在東方拉線，保持在中心的正上方，然後在空中保持。然後向南方走，向北方拉線。然後拿起第二根線'，這表明在畫完東西方和南北方的兩條虛空線之後，在地上畫線時，需要拿起另一根線。
【English Translation】 It is not reasonable to think that 'draw a line first, and then draw a line below' is correct. In the Vajra Dakini, it says: 'After inviting the wisdom line cord to descend, then begin this work. In order to give desire and liberation, the pigments should be generated.' Therefore, after the wisdom line is drawn, generating the pigments and starting to paint, it does not seem to mean drawing the work line. Moreover, in the commentary of the Vajra Dakini, Bhava Bhadra also said that after drawing the work line first, then drawing the wisdom line. According to the scripture of the Compendium of Teachings, just as the wisdom line is drawn in the sky, it should also be drawn on the ground. Therefore, this is the basis for drawing the wisdom line on the ground after drawing the wisdom line in the sky, not the basis for drawing the work line after the wisdom line is drawn. If it is not so, then Nagarjuna would also say: 'Taking the disciples, walking slowly with the steps of Vajra, just like the line in the castle, it should also be drawn on the ground.' The Black Practitioner also said: 'Manifesting towards the south, one should also draw a line in the sky.' And draw two lines of Brahma on the ground. This shows that immediately after drawing the line in the sky, it is drawn on the ground. Vibhuti also said: 'At that time, just like the line in the sky, one should put down both hands together and draw two lines of Brahma on the ground.' Therefore, these three contradict the view that one draws the work line first and then the wisdom line. In particular, whether or not the work line is drawn first, in order to prove that both methods use different line cords, in the commentary of the Manifestation of Clear Knowing, it says: 'Since the mandala has already been used elsewhere, the work line cannot be done with the wisdom line cord.' I do not think this is reasonable either. Buddha Secret uses the reason that the mandala has been used in other places to prove that the previous line cord cannot be used, which is not to prove that the work line cannot be done with the wisdom line cord, but to prove that the line cord drawn in the sky cannot be used to draw on the ground. Moreover, in the Manifestation of Clear Knowing, it says: 'Pull the thread to the east, keeping it directly above the center, and then hold it in the air. Then go to the south and pull the thread to the north. Then pick up the second thread', which shows that after drawing the two sky lines of east-west and south-north, when drawing on the ground, another thread needs to be picked up.
་གསུངས་པ་ལ་སྔ་མས་ས་ལ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བའི་དགོངས་པ་འཆད་པ་ན། བསྡུས་འགྲེལ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་སྤྱད་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམན་པ་དང་ 3-2-147b འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། ཚིག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དེ་ནས་སྲད་བུ་ཕྱི་མ་དེ་རང་གིས་བླངས་ཞེས་པ་ནི། སྲད་བུ་སྔ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་སྔ་མའི་དམན་མས་བྲིར་མི་རུང་བས་ན་ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་སྐུད་པ་གཞན་ཞིག་བླངས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མ་བྲི་བའི་དོན་ཏེ། ཞེས་བཤད་དོ། །རྒྱུད་ལས་ཐིག་སྐུད་གཉིས་བཤད་པའི་དང་པོས་ནི། བར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདེབས་ལ། གཉིས་པས་ནི་ས་ལ་དེའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདེབས་ཤིང་དེ་གཉིས་ཀའང་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་པའོ། །ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ནི།ཁ་དོག་དཀར་པོ་གཅིག་པུ་སྟེ་དེ་ཤེས་སླ་བ་ལ་དགོངས་ནས་རྒྱུད་དུ་མ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། བསྡུས་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་ནི། ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་སྲད་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ས་ལ་དེའི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐིག་གདབ་པ་སྟེ། སྲད་བུ་རྣམ་པ་བཞིར་བཤད་དེ། དཀར་པོ་སེར་པོ་དམར་པོ་དང་། །ནག་པོ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །ལྔ་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་བཤད། །བར་སྣང་ལ་ནི་བཟུང་ནས་སུ། །དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བརྟག་པར་བྱ། །སྲད་བུ་དག་ནི་གཉིས་པ་ཡིས། །ས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གཤེར་ཐིག་གི་མཚན་ཉིད་མ་བསྟན་ཀྱང་ཁ་དོག་འཆོལ་བ་ཡོངས་སུ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དཀར་པོ་ཁོ་ནར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། ཚིག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་སྲད་བུ་བྲེས་ཏེ་ས་བཅད་ནས་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་སྐུད་པ་གཤེར་ཐིག་ལ་བསྒྲེས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པས། ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་ཐིག་སྐུད་གཉིས་དང་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་ཐིག་སྐུད་གཅིག་སྟེ་གསུམ་བཞེད་དོ། །དེས་ 3-2-148a ན་དེ་དག་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་ནས་ཐིག་སྐུད་སོ་སོ་བར་སྒྲུབ་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་ཡེ་ཐིག་གིས་ས་ལ་འདེབས་པ་མི་རུང་བར་འདོད་དགོས་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྡོམ་འབྱུང་དང་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཚད་ལྡན་དུ་མས་ནམ་མཁའ་དང་ས་ལ་འདེབས་པའི་ཡེ་ཐིག་གཉིས་ཀ་ཐིག་སྐུད་གཅིག་གིས་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང་། རང་གིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མཛད་པ་ཐམས་ཅད་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་མི་འདེབས་པར་ངེས་ཀྱང་ཡེ་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ས་དང་ནམ་མཁའ་གཉིས་ཀ་ལ་འདེབས་པ་ཡིན་པས། ས་ལ་ཐིག་གང་འདེབས་ཐམས་ཅད་ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་བྱེད་པར་མ་འཛིན་ཅིག །སངས་རྒྱས་གསང་བས་ཀྱང་ཚོན་སྣ་ལྔ་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ས་ལ་འདེབས་པ་དེ་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་དཀྱིལ་འཁ
【現代漢語翻譯】 關於先前所說『不能用於在地上打線』的意圖，在《總義釋》中解釋說：『因為已經用於其他壇城，所以被認為是低劣的。』在《詞義釋》中也說：『然後用同一根線』的意思是，因為先前的線不能用於先前壇城的低劣之處，所以取用其他五色線來繪製後面的壇城。』經典中提到的兩根線，第一根用於在虛空中繪製自性壇城，第二根用於在地上繪製其影像壇城，這兩者都是五色的。而事業線的線是純白色的，考慮到容易理解，經典中沒有詳細說明。在《總義釋》中說：『繪製壇城線時，顯示了兩種五色線，即在虛空中繪製自性壇城的線，以及在地上繪製其影像的加持壇城的線。』並說了四種線：『白色、黃色、紅色和黑色，第五種如同天空。在虛空中抓住它，在那裡觀察壇城。用第二根線，在地上繪製壇城。』雖然沒有說明濕線的特徵，但爲了完全避免顏色混雜，應該只用白色。在《詞義釋》中也說：『像這樣編織線，在地面上劃分后，用單色線來製作濕線。』因此，認為有三種線：兩種五色線和一種單色線。 因此，如果引用這些作為依據，並分別論證每根線，那麼就必須認為在虛空中繪製的本初線不能用於在地上繪製。如果這樣，那麼《集密》和無上瑜伽部的合格壇城儀軌中，都說用同一根線在虛空和地上繪製本初線，這與自己所做的一切都相矛盾。雖然可以確定事業線的線不用於在虛空中繪製，但本初線的線既可以用於在地上繪製，也可以用於在虛空中繪製。因此，不要認為所有在地上繪製的線都是用事業線的線來完成的。《佛密》中也說，用五色線在地上繪製的壇城是加持的壇城。
【English Translation】 Regarding the intention of the previous statement 'cannot be used to draw lines on the ground,' the 'Summary Commentary' explains: 'Because it has already been used for other mandalas, it is considered inferior.' The 'Word Commentary' also says: 'Then take the same thread' means that because the previous thread cannot be used for the inferior parts of the previous mandala, another five-colored thread is taken to draw the later mandala. The two threads mentioned in the scripture, the first is used to draw the self-nature mandala in space, and the second is used to draw its image mandala on the ground, both of which are five-colored. The thread for the karma line is pure white, and considering it is easy to understand, it is not described in detail in the scripture. The 'Summary Commentary' says: 'When drawing the mandala line, two kinds of five-colored threads are shown, namely, the thread for drawing the self-nature mandala in space, and the thread for drawing the blessed mandala that is its image on the ground.' And it says four kinds of threads: 'White, yellow, red, and black, the fifth is like the sky. Grasp it in space, and observe the mandala there. Use the second thread to draw the mandala on the ground.' Although the characteristics of the wet line are not described, it should only be white in order to completely avoid color mixing. The 'Word Commentary' also says: 'Like this, weave the thread, and after dividing it on the ground, use a single-colored thread to make the wet line.' Therefore, it is believed that there are three kinds of threads: two five-colored threads and one single-colored thread. Therefore, if these are cited as evidence and each thread is argued separately, then it must be considered that the original thread drawn in space cannot be used to draw on the ground. If so, then in the qualified mandala rituals of the Guhyasamaja and Anuttarayoga tantras, it is said that the original thread is drawn in both space and on the ground with the same thread, which contradicts everything that one has done oneself. Although it can be determined that the karma line thread is not used to draw in space, the original thread can be used to draw both on the ground and in space. Therefore, do not assume that all lines drawn on the ground are done with the karma line thread. The 'Buddha Secret' also says that the mandala drawn on the ground with a five-colored thread is a blessed mandala.
ོར་གྱི་ཐིག་ཏུ་བཞེད་པས། བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་གཞི་ནི་ཚོན་སྣ་གཅིག་པའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་བཏབ་པའི་ཐིག་རྣམས་ལ་བྱས་ནས། བཤད་པའི་རིམ་པ་ལྟར་མ་བྱས་པར་དོན་གྱི་རིམ་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ན་དགོངས་པ་རྣམས་མི་འགལ་ལོ། །ནམ་མཁར་བཏབ་པའི་སྐུད་པས་ས་ལ་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བ་ནི། རྣམ་གཞག་སོ་སོར་སྣང་སྟེ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པར་བྱའོ། །པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་ཀྱཻ་རྡོར་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་ལྟར་ཐིག་སྐུད་གསུམ་དུ་བྱས་མོད་ཀྱང་། བླ་མེད་ཀྱི་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་སུས་ཀྱང་མ་བཞད་པས་ཡིད་བརྟན་མི་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་སྡོམ་འབྱུང་དང་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་སོགས་མང་པོས་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ལས་གཞན་མ་བཤད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཐིག་རྣམས་འདེབས་པར་གསུངས་པ་ནི། ལས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་དེ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ལ་དགོངས་ 3-2-148b ཀྱི། ཐིག་སྐུད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་ཐིག་འདེབས་པར་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན། ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱིས་ཐིག་རྣམས་འདེབས་པར་བཤད་མོད་ཀྱང་སྔོན་དུ་ལས་ཐིག་བཏབ་ནས་དེའི་སྟེང་དུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་ཡང་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྲེང་བར་ཡང་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞིར་བྱེད་པའི་ཤེས་བྱེད་སྟོན་པ་ན། དེ་ནས་ཐིག་སྐུད་དཀར་བྱས་ནས། །ཅེས་དྲངས་ཏེ། དེར་ཐིག་སྐུད་དཀར་པོ་ཡང་བཤད་ལ་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ཀྱང་བཤད་པས་ཐིག་སྐུད་གཉིས་སུ་བཞེད་དེ། ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞི་པ་དང་གོ་དྲུག་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ནི། སློབ་དཔོན་སོ་སོའི་བཞེད་པ་མི་མཐུན་པ་སྟོན་པ་མིན་གྱི། རྒྱུད་སོ་སོའི་ལུགས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱ་ཏཱི་གཉིས་ནི། ཐིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཕྲེང་བའི་རྗེས་འབྲང་དུ་སྣང་ལ། སྔ་མས་གསལ་བར་མ་མཛད་ཀྱང་ཕྱི་མའི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། དང་པོ་རུ་ནི་སྐྱ་ཐིག་སྟེ། །དེ་ཡི་རྗེས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཐིག །ཅེས་དྲངས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་ཀྱང་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཡེ་ཐིག་བཤད་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ། ཁྲག་ཆེན་གྱིས་ནི་སྦངས་པ་ཡི། །སུམ་སྒྲིལ་སྐུད་པ་ཚད་ལྡན་པ། །བདུད་རྩི་ཙནྡན་དཀར་པོ་ཡིས། །ལེགས་པར་བྱས་ཏེ་ཐིག་གདབ་བྱ། །ཞེས་ཐིག་སྐུད་སྔ་མ་ལ་སྐུད་པ་ཉེར་ལྔ་པ་དང་ཕྱི་མ་ལ་སུམ་སྒྲིལ་དུ་བཤད་པས་ཡེ་ཐིག་དང་ལས་ཐིག་གི་ཐིག་སྐུད་སོ་སོར་གསུངས་སོ། །དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ནི་བརྒྱད་ཀྱི་རྗེས། །མཚན་ཉིད་བཟང་པོ་རྣམ་བསམས་ནས། །ཆ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཡེ་ཐིག་ཐམས་ཅད་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་ལས་ཐིག་གིས་ཆ་སོ་སོར་བགོ་བའི་དོན་མིན་གྱི། ཡེ་ཐིག་གི་ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་ 3-2-149a བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཐིག་གཞན་འདེབས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཐིག་ཀྱང
【現代漢語翻譯】 如果按照顏色的線來理解，那麼加持的基礎就是用一種顏色的線所畫的線，而不是按照講解的順序，而是按照意義的順序，如前所述，那麼觀點就不會矛盾。在空中畫的線不能用來在地上畫，因為形式各異，這將在繪製本初線的時候講解。Prajna Shris 在《凱夜金剛》（Kyai Rdor）的壇城儀軌中，雖然像《現觀莊嚴論》（Abhisamayalankara）的註釋一樣使用了三根線，但是因為沒有可靠的無上瑜伽部的論著支援，所以不可輕信。金剛空行母（Vajra Dakini）、《律海根本》（Vinayasamuccaya）和《四百頌》（Catuhsataka）等許多論著都沒有提到五種顏色線以外的線，而是說用這五種顏色的線來畫線，這是指先畫事業線，然後再畫本初線。但他們並不是認為用這根線來畫事業線，例如，薩拉哈（Saraha）和黑行者（ কৃষ্ণacharya）雖然說用五種顏色的線來畫線，但也說先畫事業線，然後再在其上畫本初線。在《鬘論》（Phreng ba）中，也引用了『然後用白線』，來顯示每四根線為一組的知識。那裡既說了白線，也說了五種顏色的線，所以認為有兩種線。四根線為一組和九十六根線為一組的兩種觀點，並不是顯示不同導師的觀點不同，而是因為這是不同續部的傳統。Ratna Rakshita 和 Vibhuticandra 兩人的觀點似乎都遵循《鬘論》，前者沒有明確說明，但後者在《勝樂金剛》（Cakrasamvara）的壇城儀軌中引用說：『首先是灰線，然後是智慧線。』達日迦巴（Darika pa）也在說完五種顏色的本初線之後說：『用大血浸泡的，三股擰成的合格的線，用甘露和白檀香，好好地製作后畫線。』這樣，他就分別說了本初線和事業線的線。在他的壇城儀軌中說：『智慧線在八之後，好好地思考好的特徵，然後進行區分。』這並不是說在畫完所有的本初線之後，用事業線來區分各個部分，而是說在畫完八根大的本初線之後，再畫其他的本初線，因為本初線也是……
【English Translation】 If understood according to the lines of color, then the basis of blessing is to make the lines drawn with a thread of one color, and not according to the order of explanation, but according to the order of meaning, as previously stated, then the views will not contradict. The thread drawn in the sky cannot be used to draw on the ground, because the forms are different, and this will be explained when drawing the original line. Although Prajna Shris used three lines in the mandala ritual of 'Kyai Rdor', like the commentary on 'Abhisamayalankara', it is not credible because no reliable Anuttarayoga Tantra texts support it. Vajra Dakini, Vinayasamuccaya, and Catuhsataka, etc., have not mentioned any lines other than the five-colored lines, but said that the lines are drawn with these five-colored lines, which means that the karma lines are drawn first, and then the original lines are drawn. But they do not mean that the karma lines are drawn with this line. For example, Saraha and Krishnacharya, although they said that the lines are drawn with five-colored lines, also said that the karma lines are drawn first, and then the original lines are drawn on top of them. In the 'Garland Treatise' (Phreng ba), it is also quoted 'Then use white thread', to show the knowledge of making each set of four threads. There, both white thread and five-colored thread are mentioned, so it is considered that there are two kinds of threads. The two views of four threads per group and ninety-six threads per group are not to show that the views of different teachers are different, but because it is explained according to the tradition of different tantras. Ratna Rakshita and Vibhuticandra seem to follow the 'Garland Treatise' in their views. The former did not explicitly state it, but the latter quoted in the mandala ritual of 'Cakrasamvara': 'First is the gray line, then the wisdom line.' Darika pa also said after finishing the five-colored original line: 'Use a qualified thread twisted with three strands, soaked in great blood, and make it well with nectar and white sandalwood before drawing the line.' In this way, he separately said the threads of the original line and the karma line. In his mandala ritual, it is said: 'The wisdom line is after eight, think well of the good characteristics, and then distinguish them.' This does not mean that after drawing all the original lines, the karma lines are used to distinguish the parts, but that after drawing the eight large original lines, other original lines are drawn, because the original lines are also...
་ལས་ཐིག་བཞིན་ཚང་བར་གདབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཐིག་གཉིས་ཀྱི་གོ་རིམས་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འདེབས་པའི་སྐབས་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ལས་ཐིག་ནི། ཀླུ་བྱང་དང་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་སྔ་རོལ་ཏུ་འདེབས་པར་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་རྣམས་སུ། །ཙནྡན་སོགས་པས་གྲུ་བཞི་བྱ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་གང་དུ་ལྷ་འོང་བའི་གནས་དེར་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དྲིའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱ་དགོས་ལ་དེ་ལ་ཐིག་མ་བཏབ་ན་གནས་ངོས་མི་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཀྱང་། དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་ངེས་པ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ནི་དྲི་ལྔ་འམ། །ཡང་ན་གཞན་གྱིས་བྱུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ཤཱནྟི་པ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་སོགས་མང་པོས་ཀྱང་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་དྲིའི་བྱུག་པ་རྣམས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ནི། སློབ་མ་ལྷག་གནས་ཟིན་ནས་ཚོན་གྱིས་བྲི་བའི་སྔ་རོལ་དུ་ཀླུ་བྱང་གིས་བཤད་པ་ལྟར་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་དུ་མས་ཀྱང་བཤད་པས་དེར་བྱའོ། ། ༈ ལས་ཀྱི་ཐིག་ཇི་ལྟར་གདབ་པའི་རིམ་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། ཐིག་སྐུད་འདུ་བྱ་བ་དང་། ཐིག་སྐུད་གདབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ཐིག་སྐུད་འདུ་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་རྒྱུ་ནི། དཱ་རི་ཀ་པས། མ་ཉམས་རས་བལ་གཙང་མ་ལས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་མ་རྙེད་ན་རས་ཀྱི་སྐུད་པ་ལ་སོགས་པ་གཙང་ཞིང་མ་ཉམས་པ་སྐྲ་མ་འདྲེས་པ་ལ་བྱའོ། །འཁེལ་མཁན་དང་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གདབ་ཐིག་སྐུད་ནི། །ཁ་སྒྱུར་གཙང་མ་སྲ་ཞིང་ཕྲ། ། 3-2-149b དེ་བཞིན་བུ་མོ་གཞོན་ནུས་བཀལ། །གསར་བ་ཤིན་ཏུ་གཙང་བ་དང་། །མཛེས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་རན་པ་དང་། །དྲི་ཞིམ་རེག་ན་བདེ་བ་དང་། །ལེགས་པར་བཀལ་དང་ཕྲ་བ་དང་། སྦོམ་ཕྲ་ལ་སོགས་བཀལ་ལེགས་དང་། །འཇུར་མདུད་མེད་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ཐིག་སྐུད་མེ་ཏོག་སྤོས་མཆོད་པས། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཐིག་གདབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཁ་བསྒྱུར་བ་ནི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་ལ་དགོངས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདི་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་གཞོན་ནུ་མ་མ་ཉམས་པས་བཀལ་བ་དང་དཔའ་བོའི་རིན་གྱིས་ཉོས་པའི་སྐུད་པ་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་པས། བདག་པོས་འདི་འདོད་ཟེར་བ་ལ་མ་བརྩེགས་པར་རིན་བྱིན་ནས་ཉོས་པ་ཡིན་ན་འཁེལ་མཁན་གཞན་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་ལ། ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པས་བཀལ་བ་ཞེས་བཤད་པས་དེས་ཀྱང་ཆོག་གོ། སྐུད་པའི་གྲངས་ནི། དཱ་རི་ཀ་པ་ལྟར་སུམ་སྒྲིལ་ཁ་དོག་དཀར་པོའོ། །རིང་ཐུང་གི་ཚད་དང་སྦོམས་ཀྱི་ཚད་ནི། ཡེ་ཐིག་ལྟར་ལག་པས་བཟུང་བའི་ཆ་མ་གཏོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཉིས་འགྱུར་དང་སྒོའི
【現代漢語翻譯】 因此，必須完整地繪製工作線。如果兩條線的順序是這樣，那麼在繪製時應該注意什麼呢？工作線應該像Klu-byang（龍猛），Lamka Gyaltsang（道歌勝），Jaya Sena（勝軍）所說的那樣，在繪製神像之前繪製。正如Vajra Dakini（金剛空行母）所說：『在如來（Tathagata）的住所，用檀香等物做成方形。』因此，在曼荼羅（mandala）中，神靈降臨的地方必須繪製神像的香氣曼荼羅，如果不繪製線條，就無法確定位置。Mithub Zla-wa（無勝月）也說：『在確定曼荼羅的地方，用五種香氣或其他東西塗抹。』Lawa-pa（拉瓦巴），Nagpo Chopa（黑行者），Shantipa（寂天）和Nyinmo Jungne（日生）等許多人也說，神像的香氣塗抹應該在神靈的住所進行。至於繪製智慧線，應該在學生完成剩餘部分並用顏色繪製之前，按照Klu-byang（龍猛）所說的那樣進行，其他可靠的來源也這樣說。 工作線的繪製順序 分為兩部分：準備線繩和繪製線繩的方式。 準備線繩 首先，線繩的材料應該像Darika-pa（達日迦巴）所說的那樣：『使用未損壞的乾淨棉花。』如果沒有找到，可以使用乾淨且未損壞的棉線等，不要混入頭髮。關於紡紗者和如何製作，在《總續》（spyi rgyud）中說：『繪製曼荼羅線繩，使用乾淨、堅固且細的紡車。』 『同樣，由年輕的少女紡織，新的非常乾淨，美麗且非常合適，氣味芬芳，觸控舒適，紡織良好且細，粗細合適，沒有纏結。用鮮花和香供養線繩，有智慧的人會繪製線條。』據說，所謂『改變方向』是指五色線繩。大師（Slob-dpon，阿阇黎）和Gyalwa Zangpo（勝賢）和Jaya Sena（勝軍）都說，應該選擇由未損壞的年輕女孩紡織的線繩，或者用英雄的價值購買的線繩。因此，如果主人（bdag po）說『我想要這個』，並且不增加價格就購買，那麼也可以由其他紡紗者紡織。Nyinmo Jungne（日生）說，應該由遵守誓言的人紡織，所以也可以這樣做。線繩的數量應該像Darika-pa（達日迦巴）一樣，是三股絞合的白色。長度和粗細的尺寸，除了用手握住的部分外，應該像智慧線一樣，是曼荼羅的兩倍和門的長度。
【English Translation】 Therefore, the work line must be drawn completely. If the order of the two lines is like this, then what should be paid attention to when drawing? The work line should be drawn before drawing the deity statue, as Klu-byang (Nagarjuna), Lamka Gyaltsang (Lamka the Good), and Jaya Sena (Victorious Army) said. As Vajra Dakini said: 'In the abode of the Tathagatas, make a square with sandalwood and other things.' Therefore, in the mandala, the place where the deity descends must be the place where the fragrance mandala of the deity statue is drawn. If the lines are not drawn, the position cannot be determined. Mithub Zla-wa (Invincible Moon) also said: 'In the place where the mandala is determined, smear with five fragrances or other things.' Lawa-pa, Nagpo Chopa (Black Practitioner), Shantipa (Shantideva), and Nyinmo Jungne (Day Born) and many others also said that the fragrance smearing of the deity statue should be done in the abode of the deities. As for drawing the wisdom line, it should be done before the student completes the remaining part and draws with colors, as Klu-byang (Nagarjuna) said, and other reliable sources also say so. The order of drawing the work line Divided into two parts: preparing the thread and the way of drawing the thread. Preparing the thread First, the material of the thread should be as Darika-pa said: 'Use undamaged clean cotton.' If it is not found, you can use clean and undamaged cotton thread, etc., do not mix hair. Regarding the spinner and how to make it, it is said in the 'General Tantra': 'Drawing the mandala thread, use a clean, strong and thin spinning wheel.' 'Likewise, spun by a young girl, new, very clean, beautiful and very suitable, fragrant, comfortable to touch, well spun and thin, suitable thickness, without tangles. Offer flowers and incense to the thread, the wise will draw the lines.' It is said that 'changing direction' refers to the five-colored thread. The master (Slob-dpon, Acharya) and Gyalwa Zangpo (Victorious Good) and Jaya Sena (Victorious Army) all said that the thread spun by an undamaged young girl, or the thread bought with the value of a hero, should be chosen. Therefore, if the owner (bdag po) says 'I want this' and buys it without increasing the price, then it can also be spun by other spinners. Nyinmo Jungne (Day Born) said that it should be spun by someone who keeps vows, so it can also be done. The number of threads should be like Darika-pa, which is three strands of white. The length and thickness of the dimensions, except for the part held by hand, should be like the wisdom line, twice the length of the mandala and the length of the door.
་ཉི་ཤུ་ཆའོ། །སྐྱེད་ཆོག་ནི། ལས་ཐམས་ཅད་པར་སྐྱེད་པ་བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་དོན་ཡོད་ཞབས་བཞེད་པས་དྲི་བཟང་པོའི་ཆུ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་བྱུགས་ཏེ་གསེར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་དུ་གཞག་རང་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་ཞིང་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ལས་ཐམས་ཅད་པ་གང་ཡིན་དུ་བསྐྱེད། ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་སོགས་བྱ་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ་ལག་པས་རེག་ཅིང་འཁྱིལ་པ་བཟླས་ཏེ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་བདུད་རྩི་ལྔའི་ཆུ་དང་ཡུངས་ཀར་དང་དྲིའི་ཆུས་གཏོར་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་ལག་པ་གཡས་པས་རེག་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་ 3-2-150a མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་བཟླས་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་པས་ལྷག་གནས་བྱ་སྟེ་དེ་དག་ནི་ཐིག་གཉིས་འདྲའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་ཙནྡན་དཀར་པོ་དང་བསྲེས་པའི་འབྲས་ཕྱེ་འམ་རྡོ་རྒྱུས་སམ་དཀར་རྩི་གཞན་གྱིས་ཐིག་སྐུད་སྦང་ངོ་། ། ༈ ཐིག་སྐུད་གདབ་པའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ནང་གི་ཐིག་གདབ་པའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཐིག་གདབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ལུགས་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐིག་གདབ་ཚུལ་དང་། ལུགས་གཉིས་སོ་སོའི་ཐིག་གདབ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ལུགས་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་ཐིག་གདབ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་བུམ་ཆུས་གཏོར་ནས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་བསྟོད་ཀྱི་བར་འོག་བཞིན་དུ་བྱ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་བཙལ་དེར་ཐིག་ལེ་བྱ་ལ་དེ་ནས་ཚད་མཉམ་པའི་སྐུད་པས་ཕྱོགས་བཞིར་ཐིག་ལེ་རེ་བྱའོ། །དེ་ནས་སྔར་གྱི་ཚད་ལས་རིང་བའི་སྐུད་པས་ཐིག་ལེ་བཞིའི་སྟེང་དུ་བཟུང་ནས་ཟླུམ་སྐོར་རེ་བྱའོ། །འདིར་ཟླུམ་སྐོར་བཞི་ལས་མ་བཤད་ཀྱང་འོག་ཏུ་ཟླུམ་པོ་ལྔ་དབྱིའོ་ཞེས་གསུངས་པས། དབུས་ཀྱི་མཚན་མའི་སྟེང་ནས་ཟླུམ་སྐོར་གཅིག་བྱའོ། །དེ་ལ་ལྷོ་བྱང་དང་ཤར་ནུབ་དང་དབུས་ཀྱི་ཟླུམ་སྐོར་ནི། ཤར་ནུབ་དང་ལྷོ་བྱང་གི་ཚངས་ཐིག་གཉིས་དང་ཟུར་ཐིག་གཉིས་དྲང་པོར་འོང་བའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རང་ཉིད་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་སྒྲུབ་གྲོགས་རྣམ་སྣང་ངམ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བར་བསམས་ལ། ཐིག་སྐུད་གཏོང་བ་དང་ལེན་པ་དང་ལག་པས་བཟུང་བའི་ཚུལ་རྣམས་འོག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །རྣམ་སྣང་དུ་སྐྱེད་པ་ཀླུ་བྱང་དང་འཁྱིལ་པར་སྐྱེད་པ་ཤཱནྟི་པས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། ལྭ་བ་པས་སློབ་མ་རང་གི་ལྷ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་དུམ་སྐྱེས་མ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་གྷསྨ་ 3-2-150b རིར་སྐྱེད་པར་བཤད་དེ། སློབ་མ་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་དང་དཀྱིལ་འཁོར་སོ་སོའི་ལས་ཐམས་ཅད་པར་སྐྱེད་པའི་ལུགས་གཉིས་སོ། །དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཕྱོགས་ཀུན
【現代漢語翻譯】 二十（遍）。加持方法是：將一切事業母（Lé thams cad par skyed pa）——Bhava Bhadra（བྷཱ་བ་བྷ་དྲ，梵文：Bhava Bhadra，吉祥有，吉祥賢）和義成足（Don yod zhabs bzhed pas）——用香水、五甘露和五種供養物塗抹，放置在金等器皿中。與自身本尊瑜伽相應，先行沐浴凈化，然後加持一切事業母。迎請智慧尊等，進行供養和讚頌，用手觸控並持咒加持守護。唸誦一切事業母的咒語，用五甘露水、芥子和香水灑之，然後用右手持金剛杵觸控，唸誦：嗡 班雜 薩瑪雅 蘇札瑪 迪克拉瑪 吽（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra samaya sūtra matī krama hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛誓言，經，智慧，次第，吽）。唸誦三字明一百零八遍，使其成為餘食，這些都與二合（Thig gnyis 'dra'o）相似。然後，按照善逝（Gyalwa Zangpo）等所說，將白檀香混合的米粉、石灰或其它白色塗料浸濕線繩。 繪製壇城線繩的方法： 分為兩部分：繪製壇城外圍線繩和繪製內部線繩的方法。 繪製壇城外圍線繩： 分為兩部分：兩種傳承共同的繪製線繩方法和兩種傳承各自的繪製線繩方法。 兩種傳承共同的繪製線繩方法： 首先，在壇城所在的地面上灑水，然後像上方一樣進行虛空壇城的供養和讚頌。尋找壇城的中心，在那裡做一個記號，然後用等長的線繩向四個方向各做一個記號。然後，用比先前更長的線繩，在四個記號上固定，畫出圓圈。這裡只說了四個圓圈，但下面說『畫五個圓圈』，因此，從中心的記號上畫一個圓圈。其中，南北、東西和中心的圓圈是爲了使東西和南北的直徑線以及對角線保持筆直。然後，觀想自己與本尊瑜伽相應，或者與修行伴侶觀想為毗盧佛（rNam snang）或甘露漩（bDud rtsi 'khyil bar），按照下面將要描述的方法進行線繩的施放、接收和手持。觀想為毗盧佛是龍樹（Klu byang）和觀想為甘露漩是寂天（Shāntipa）所說。拉瓦巴（Lwa ba pa）說學生自己的本尊，善逝（Gyalwa Zangpo）說是童女（Dum skyes ma），日光生（Nyin mo 'byung gnas）說是Ghasmari（གྷསྨ་རི，梵文：Ghasmari）。學生自己的本尊是什麼，以及各自壇城的一切事業母的兩種加持方法。然後，金剛空行母（rDo rje mkha' 'gro）中說：『一切方向……』
【English Translation】 Twenty (times). The method of empowerment is: to empower the 'Mother of All Activities' (Lé thams cad par skyed pa) - Bhava Bhadra (བྷཱ་བ་བྷ་དྲ, Sanskrit: Bhava Bhadra, Auspicious Good, Auspicious Virtuous) and 'Accomplishing Foot' (Don yod zhabs bzhed pas) - by anointing them with fragrant water, the five ambrosias, and the five offerings, placing them in vessels of gold, etc. In accordance with the yoga of one's own principal deity, first bathe and purify, and then empower the 'Mother of All Activities'. Invite the Wisdom Beings, etc., make offerings and praises, touch with the hands, and hold the mantra to protect. Recite the mantra of the 'Mother of All Activities', sprinkle with the water of the five ambrosias, mustard seeds, and fragrant water, and then touch with the right hand holding the vajra, reciting: Om Vajra Samaya Sutra Mati Krama Hum (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏཱི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra samaya sūtra matī krama hūṃ，漢語字面意思：Om, Vajra Commitment, Sutra, Intelligence, Step, Hum). Recite the three seed syllables one hundred and eight times, making them into leftovers, which are similar to the 'Two Drops' (Thig gnyis 'dra'o). Then, according to what was said by the Sugata (Gyalwa Zangpo) and others, soak the string with rice flour mixed with white sandalwood, or lime, or other white paint. The Method of Drawing the Mandala Threads: Divided into two parts: the method of drawing the outer threads of the mandala and the method of drawing the inner threads. Drawing the Outer Threads of the Mandala: Divided into two parts: the method of drawing threads common to both traditions and the method of drawing threads specific to each of the two traditions. The Method of Drawing Threads Common to Both Traditions: First, sprinkle water on the ground where the mandala will be, and then perform the offerings and praises of the sky mandala as above. Find the center of the mandala, make a mark there, and then make a mark in each of the four directions with a string of equal length. Then, with a string longer than before, fix it on the four marks and draw circles. Here, only four circles are mentioned, but below it says 'draw five circles', so draw one circle from the mark in the center. Among them, the north-south, east-west, and central circles are to keep the east-west and north-south diameter lines and the diagonal lines straight. Then, visualize oneself in union with the principal deity, or visualize the practice partners as Vairochana (rNam snang) or Ambrosia Vortex (bDud rtsi 'khyil bar), and perform the casting, receiving, and holding of the threads as described below. Visualizing as Vairochana is according to Nagarjuna (Klu byang), and visualizing as Ambrosia Vortex is according to Shantideva (Shāntipa). Lwa ba pa said the student's own deity, the Sugata (Gyalwa Zangpo) said the Virgin (Dum skyes ma), and Sunlight Source (Nyin mo 'byung gnas) said Ghasmari (གྷསྨ་རི, Sanskrit: Ghasmari). What is the student's own deity, and the two methods of empowering the 'Mother of All Activities' of each mandala. Then, in the Vajra Dakini (rDo rje mkha' 'gro) it says: 'All directions...'
་མཉམ་པར་དམིགས་ནས་སུ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་དམིགས་ནས་ཐིག་གདབ་པར་གསུངས་པ་ནི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རྣམས་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པས་རང་བཞིན་མེད་པར་མཉམ་མོ་སྙམ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཕྱོགས་འཆུགས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་འགོག་གོ། ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་འདེབས་པའི་རིམ་པ་ནི། གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས། དང་པོར་ཚངས་ཐིག དེ་ནས་ཟུར་ཐིག དེ་ནས་རྩ་ཐིག་གདབ་པར་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སློབ་དཔོན་འདིས་རིམ་པ་དེ་ལྟར་དུ་མཛད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་དགོངས་པ་ཡང་འགྲེལ་པས་དེ་བཞིན་དུ་བཀྲལ་ལོ། །ཕྱོགས་འདི་ནི་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་མཛད་དེ་ལྭ་བ་པའི་ཡང་དགོངས་པར་སྣང་ངོ་། །ཚངས་ཐིག་གི་རྗེས་སུ་རྩ་ཐིག་དང་དེ་ནས་ཟུར་ཐིག་གདབ་པ་ཡང་ཀླུ་བྱང་དང་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པས་ཕ་རྒྱུད་དང་མ་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྲེང་བས་ནི་རྒྱུད་དེ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ལ། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཀྱཻ་རྡོར་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚངས་ཐིག་ལ་ཡང་ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ལྷོ་བྱང་གི་ཚངས་ཐིག་སྔོན་དུ་བཏབ་ནས་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཚངས་ཐིག་འདེབས་ 3-2-151a ལ། སྔར་བཤད་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་དུ་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཐིག་བཏབ་ནས་ལྷོ་བྱང་དུ་འདེབས་སོ། །བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བཤད་པའི་ལྷོ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཤར་གཉིས་དོན་གཅིག་སྟེ། བདེ་མཆོག་ཞལ་གང་དུ་ལྟ་བ་ལ་ལྷོར་བྱས་པས་མཁའ་འགྲོ་མ་གནས་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བི་བྷཱུ་ཏཱིས། དེ་ཕྱིར་གང་དུ་ཕྱོགས་པ་ཉིད། །ལྷོར་ནི་རྣལ་འབྱོར་ཀུན་གྱིས་དགོངས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་དྲངས་པར་སྣང་ལ་དེ་ལས། ལྷོ་ཡི་སྒོ་རུ་སོང་ནས་ནི། ལྷག་མ་རྣམས་སུ་ཡོངས་སུ་བསྐོར། །ལྷ་མོའི་རྒྱུད་གསུངས་རིམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་རིག་ཤར་སོགས་ནས། །ལྷོ་ཡི་སྒོ་རུ་འགྲོ་བ་ནི། །གང་བསྟན་བདེན་པར་གསུངས་བ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་བསྟན་པ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱ། །ཕྱོགས་ནི་མཐའ་ཡས་ཆ་ཤས་ཀྱིས། །ལྷོ་ལ་སོགས་པ་བརྟགས་ན་མེད། །ལྷོ་ཡི་ཞལ་ནི་གང་ཡིན་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཉིད། །ཅེས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱིས་ལྷོ་ནས་བསྐོར་བ་དང་། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱིས་ཤར་ནས་བསྐོར་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བར་གསུངས་པའི་ཕ
【現代漢語翻譯】 他說：『專注于平等。』許多壇城儀軌也說，要專注於一切方向的平等來繪製線條，這是因為東方等方向只是假設的，本質上並不存在，因此沒有自性，要先想到無自性而平等，然後再進行繪製。這可以防止因方向錯誤而導致的過失。繪製八大線條的順序是：按照《帳篷第八品》所說，『首先是梵天線，然後是角線，然後是根線』的順序，這位論師也按照這個順序進行。總集的意圖也通過解釋來闡明。這個方向是Dārikapa（持傘者），Nāgpopāda（黑行者），Saraha（薩惹哈）和Kyabpa Zangpo（勝賢）所做的，似乎也是Lāvapā（洗衣匠）的意圖。在梵天線之後繪製根線，然後再繪製角線，這也是Klu Byang（龍樹），Phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel（四百論釋），Bhāvabhadra（聖生）和Nyin mo 'byung gnas（日生）等人所說的，這不是父續和母續的區別。Phreng ba（鬘論師）將此作為兩個續部的共同之處來說明，Bhāvabhadra（聖生），Vajraḍākiṇī（金剛空行母）和Nyin mo 'byung gnas（日生）在Kye rdor dkyil chog（喜金剛壇城儀軌）中也這樣說過。關於梵天線，Saraha（薩惹哈），Nāgpopāda（黑行者）和Vibhūti（吉祥光）先繪製南北方向的梵天線，然後再繪製東西方向的梵天線。 而其他先前提到的人則先繪製東西方向的線，然後再繪製南北方向的線。西藏的學者們認為，Vibhūti（吉祥光）所說的南方和Dārikapa（持傘者）等人所說的東方是同一個意思，因為在觀修上樂金剛時，面向的方向被認為是南方，因此將空行母所在的方向放在那裡。Vibhūti（吉祥光）說：『因此，瑜伽士們都認為面向的方向是南方。』據說這是Vibhūti（吉祥光）從Bhūva Blo-ldan（有慧地）的壇城儀軌中引用的，其中說：『走向南方之門，然後完全繞到其餘各處。這是女神續部所說的順序。瑜伽續部從東方等開始，走向南方之門，所展示的都是真實的。壇城的繪製是爲了理解世俗諦的意義。方向是無限的部分，如果考察南方等方向，則不存在。瑜伽士所說的南方之面，只是世俗諦。』瑜伽母續部說從南方開始繞，瑜伽續部說從東方開始繞來繪製壇城。
【English Translation】 He said, 'Focus on equality.' Many mandala rituals also say that lines should be drawn focusing on the equality of all directions, because directions such as east are merely assumptions, and there is no inherent existence in their essence. Therefore, there is no self-nature, and one should first think of no self-nature and equality before drawing. This prevents faults caused by incorrect directions. The order of drawing the eight major lines is: According to the 'Eighth Chapter of the Tent,' 'First is the Brahma line, then the corner line, then the root line.' This master also follows this order. The intention of the Compendium is also clarified through explanation. This direction is done by Dārikapa (Umbrella Holder), Nāgpopāda (Black Practitioner), Saraha, and Kyabpa Zangpo (Excellent Victorious One), and it seems to be the intention of Lāvapā (Washerman) as well. Drawing the root line after the Brahma line, and then drawing the corner line, is also what Klu Byang (Nāgārjuna), Phyed bcas bzhi brgya pa rtsa 'grel (Commentary on the Four Hundred Verses), Bhāvabhadra (Auspicious Being), and Nyin mo 'byung gnas (Day Arising) and others say. This is not a distinction between the Father Tantra and the Mother Tantra. Phreng ba (Garland Master) explains this as a common point of both tantras, and Bhāvabhadra (Auspicious Being), Vajraḍākiṇī, and Nyin mo 'byung gnas (Day Arising) also say this in the Kye rdor dkyil chog (Hevajra Mandala Ritual). Regarding the Brahma line, Saraha, Nāgpopāda (Black Practitioner), and Vibhūti (Glorious Light) first draw the north-south Brahma line, and then draw the east-west Brahma line. While others mentioned earlier first draw the east-west line, and then draw the north-south line. Tibetan scholars believe that the south mentioned by Vibhūti (Glorious Light) and the east mentioned by Dārikapa (Umbrella Holder) and others have the same meaning, because when practicing Hevajra, the direction one faces is considered south, so the direction where the ḍākiṇī resides is placed there. Vibhūti (Glorious Light) says: 'Therefore, all yogis consider the direction they face to be south.' It is said that this is quoted by Vibhūti (Glorious Light) from the mandala ritual of Bhūva Blo-ldan (Bhūva Intelligent), which says: 'Go to the southern gate, and then completely circle to all the rest. This is the order spoken of in the Goddess Tantra. The Yoga Tantra starts from the east, etc., and going to the southern gate, what is shown is true. The drawing of the mandala is to understand the meaning of conventional truth. Directions are infinite parts, and if one examines directions such as south, they do not exist. The southern face spoken of by yogis is only conventional truth.' The Yoginī Tantra says to circle starting from the south, and the Yoga Tantra says to circle starting from the east to draw the mandala.
ོགས་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བཤད་ཀྱང་ཕྱོགས་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་རྟོགས་པ་ལ་འདྲ་བར་གསུངས་པས་ལྷོ་ནི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་བྷུ་བ་བློ་ལྡན་གྱི་ལུང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་དྲངས་པ་ལས་ཀྱང་། དང་པོར་གཤིན་རྗེར་ཁ་བལྟས་ཏེ། །འཁོར་ལོའི་ས་ཡི་བྱང་དུ་གནས། །མཁའ་དང་ས་ལ་ཐིག་གདབ་བྱ། །ཞེས་ཚངས་ཐིག་དང་པོ་འདེབས་པ་ལ་གཤིན་རྗེ་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཁ་ 3-2-151b བལྟ་བ་དང་། བྱང་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་བྱང་ལ་གསུངས་པས་ལྷོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཟུར་ཐིག་ལ་ནི། མེ་རླུང་གི་ཟུར་ཐིག་གི་རྗེས་སུ་ཟུར་ཐིག་གཉིས་པ་འདེབས་པར་འདི་ནས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་དེ་རྣམས་ཀྱང་བཞེད་དོ། །རྩ་ཐིག་བཞིའི་རིམ་པ་ལ་ཤར་ནུབ་བྱང་ལྷོ་རིམ་པ་བཞིན་འདེབས་པར་འདིར་བཤད་པ་ལྟར་མར་མེ་མཛད་དཱ་རི་ཀ་པ་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་ལ། ཀླུ་བྱང་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ཤར་ལྷོ་ནུབ་བྱང་གི་རིམ་པ་བཞིན་མཛད་དོ། །ལྭ་བ་པས་ཤར་ནུབ་ལྷོ་བྱང་གི་རིམ་པ་བཞིན་ཡང་མཛད་ཅིང་ནུབ་དང་ལྷོའི་རྩ་ཐིག་གཉིས་ཐོག་མར་འདེབས་པ་ཡང་ཡོད་པས་མ་ངེས་སོ། །ཚངས་ཐིག་དང་ཟུར་ཐིག་དང་རྩ་ཐིག་འདེབས་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་གནས་གཉིས་གཉིས་སུ་ངེས་པས་ཚངས་ཐིག་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་གཉིས་ནི་བྱང་དང་ཤར་དང་། སློབ་མའི་གནས་གཉིས་ནི་ལྷོ་དང་ནུབ་ཏུ་ལྷོ་བྱང་གི་ཚངས་ཐིག་དང་པོར་འདེབས་པ་གསུམ་གྱིས་བཤད་ལ། སྔར་བཤད་པའི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ནུབ་དང་ལྷོ་གཉིས་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་དང་ཤར་དང་བྱང་གཉིས་སློབ་མའི་གནས་སུ་བཤད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་བདུན་པ་ལས། ནུབ་དང་ལྷོ་ཡི་གནས་སུ་ནི། །སློབ་དཔོན་ངེས་པར་ཡང་དག་གནས། །ཤར་དང་བྱང་གི་ཕྱོགས་གནས་སུ། །སློབ་མ་གནས་ཏེ་མཉམ་གཞག་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་རྒྱུད་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མིན་གྱི། །གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །ཟུར་ཐིག་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་གཉིས་ནི་མེ་དང་བདེན་བྲལ་དང་། སློབ་མའི་གནས་གཉིས་ནི་རླུང་དང་དབང་ལྡན་དུ་འདིར་བཤད་པ་བཞིན་སྔ་མ་རྣམས་བཞེད་ 3-2-152a དེ། འོན་ཀྱང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་དེ་ལས་བཟློག་ནས་ཀྱང་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་སློབ་དཔོན་དབང་ལྡན་དང་སློབ་མ་བདེན་བྲལ་དུ་གནས་ནས་ཟུར་ཐིག་གདབ་པ་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལ་འབྱུང་ཡང་དཔྱལ་གྱི་འགྱུར་ལ་བཟློག་ནས་ཡོད་དོ། །རྩ་ཐིག་ལ་ནི་མེ་རླུང་གཉིས་སློབ་དཔོན་གྱི་གནས་དང་། བདེན་བྲལ་དང་དབང་ལྡན་གཉིས་སློབ་མའི་གནས་སུ་འདིར་མཛད་པ་བཞིན་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱང་འདྲའོ། །ཁ་ལྟ་ཕྱོགས་ནི། ཕྱོགས་དང་མཚམས་གང་ན་གནས་པ་དེ་ནས་དེའི་ཐད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཚམས་གཞན་དུ་ཁ་བལྟའོ། །ཐིག་སྐོར་བྱེད་ལུགས་ལ་གསུམ་ཡོད་པའི་གཡས་སྐོར་ནི། འདིར་བཤད་པ་བཞི
【現代漢語翻譯】 雖然說了兩種不同的方面，但因為認識到在究竟意義上沒有成立，所以說它們是相似的。因此，南方是字面意義上的。 此外，在Bhibhuti引用的Bhuva Lodan的引文中也說：'首先面向閻羅王，位於輪之地的北方。在天空和地面上畫線。'因此，在繪製第一條梵線時，要面向閻羅王所在的方向，並且北方也被說成是壇城之地的北方，所以南方等是以外在為依據的。 關於角線，正如這裡所說的那樣，在火風角線之後繪製第二條角線，那些老師們也是這樣認為的。 關於四條根本線的順序，正如這裡所說的那樣，按照東西南北的順序繪製，燃燈佛、達日迦巴、嘉瓦桑波等也這樣說。但龍樹和黑行者則按照東南西北的順序繪製。 拉瓦巴也按照東西南北的順序繪製，也有先繪製西方和南方的兩條根本線的情況，所以不確定。 在繪製梵線、角線和根本線時，老師和弟子的位置各有兩個是確定的。關於梵線，三位大師說老師的兩個位置是北方和東方，弟子的兩個位置是南方和西方，首先繪製南北梵線。先前所說的其他人則說西方和南方是老師的位置，東方和北方是弟子的位置。在《集論》第十七品中說：'在西方和南方的位置上，老師必定要正確地安住。在東方和北方的方向上，弟子安住並保持平靜。'這與上述說法相符。這些也不是兩種續部的區別，無論怎麼做，似乎都是一樣的。 關於角線，正如這裡所說的那樣，老師的兩個位置是火和無實，弟子的兩個位置是風和自在，之前的那些大師也是這樣認為的。然而，嘉瓦桑波和扎亞塞納也說了相反的說法。龍樹讓老師位於自在的位置，弟子位於無實的位置來繪製角線，這出現在帕擦瓦的譯本中，但在達波的譯本中則相反。 關於根本線，正如這裡所做的那樣，火和風是老師的位置，無實和自在是弟子的位置，之前的那些大師也是一樣的。 關於面朝的方向，從所處的方向和角落，面向其正對的方向和角落。 關於畫線的方式有三種，右旋是這裡所說的。
【English Translation】 Although two different aspects are discussed, they are said to be similar because it is recognized that they are not established in the ultimate sense. Therefore, the south is literal. Furthermore, in the quotation from Bhuva Lodan cited by Bhibhuti, it is also said: 'First, face Yama, and be located to the north of the wheel's ground. Draw lines on the sky and the earth.' Therefore, when drawing the first Brahma line, one should face the direction where Yama is located, and the north is also said to be the north of the mandala's ground, so the south and so on are based on the external. Regarding the corner lines, just as it is said here, the second corner line is drawn after the fire-wind corner line, and those teachers also think so. Regarding the order of the four root lines, just as it is said here, they are drawn in the order of east, west, north, and south, and Dipamkarashrijnana, Darikapada, Gyalwa Zangpo, and others also say so. However, Nagarjuna and Krishnacharya draw them in the order of east, south, west, and north. Lavapa also draws them in the order of east, west, south, and north, and there are also cases where the west and south two root lines are drawn first, so it is uncertain. When drawing the Brahma line, corner lines, and root lines, the positions of the teacher and the disciple are each fixed in two places. Regarding the Brahma line, three masters say that the teacher's two positions are north and east, and the disciple's two positions are south and west, and the north-south Brahma line is drawn first. The others mentioned earlier say that west and south are the teacher's positions, and east and north are the disciple's positions. In the seventeenth chapter of the Compendium of Ascendancy, it is said: 'In the positions of west and south, the teacher must be correctly situated. In the direction of east and north, the disciple abides and remains calm.' This is in accordance with the above statement. These are not distinctions of two tantras, and it seems to be the same no matter how it is done. Regarding the corner lines, just as it is said here, the teacher's two positions are fire and non-truth, and the disciple's two positions are wind and power, and the previous masters also think so. However, Gyalwa Zangpo and Jayasena also said the opposite. Nagarjuna draws the corner lines with the teacher located in the position of power and the disciple located in the position of non-truth, which appears in Patsab's translation, but it is reversed in Dpal's translation. Regarding the root lines, just as it is done here, fire and wind are the teacher's positions, and non-truth and power are the disciple's positions, and the previous masters are the same. Regarding the direction to face, from the direction and corner where one is located, face the opposite direction and corner. Regarding the method of drawing lines, there are three types, and the clockwise direction is what is said here.
ན་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ལ། གཡོན་སྐོར་ནི། ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །གཡས་གཡོན་སྤེལ་མ་ནི་དཱ་རི་ཀ་པས། གཡོན་ནས་བསྐོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་ཐིག་གདབ་བྱ། །མཚམས་ཀྱི་ཆ་ནི་གཡས་སུ་སྟེ། །ཞེས་ཕྱོགས་ཐིག་གཡོན་སྐོར་དང་མཚམས་ཐིག་གཡས་སྐོར་བྱས་ནས་འདེབས་པར་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་དང་ལྭ་བ་པས་གསལ་བར་མ་མཛད་དོ། །བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་གཡོན་སྐོར་མ་བྱས་ནས་སློབ་མ་བརླག་པར་བཤད་མོད་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། འདིར་ནི་སློབ་དཔོན་སློབ་མ་དག །གཡས་ཕྱོགས་སུ་ནི་བསྐོར་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། དཱ་རི་ཀ་པས་ཀྱང་མཚམས་གཡས་སྐོར་བྱ་བར་བཤད་པས་མ་རྒྱུད་ལ་གཡོན་སྐོར་ངེས་གཟུང་དུ་ 3-2-152b མི་དགོས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་གཡས་སྐོར་རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་མཛད་ལ། རཏྣ་རཀྵི་ཏས་བདེ་མཆོག་ལ་ཡང་གཡས་སྐོར་བཤད་པ་དང་། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་། དེ་ནས་སློབ་དཔོན་སྒྲུབ་གྲོགས་དག །བསྐོར་ཞིང་འགྲོ་བའི་བྱ་བ་ནི། །གཡོན་པའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར། །ཀུན་ཏུ་གཡོན་པའི་ཆོ་གས་བྱ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྟོས་པ་ཡིས། །རྟོགས་པར་དཀའ་བས་གཡས་སྐོར་བྱ། །ཞེས་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་པ་བཞིན་ཛ་ཡ་སེ་ནས་ཀྱང་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བཤད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཐིག་ལྷག་མ་རྣམས་འདེབས་པ་ནའང་ཐིག་སྐོར་དང་སྡོད་སའི་གནས་དང་གོ་རིམས་རྣམས་སྔར་བཞིན་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བ་ལས་ལེའུ་ཚེ་དགུའི་ཕྱོགས་སོ་སོའི་ཐིག་འདེབས་པ་ན་དེ་ལྟར་བཤད་ཅིང་། ལྭ་བ་པས་ཀྱང་ཐིག་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཆོ་ག་སྔ་མས་གདབ་པར་གསུངས་སོ། །ལས་ཐིག་འདེབས་པ་ན་ཀླུ་བྱང་གིས་དཔོན་སློབ་ཀྱི་སྡོད་ས་ངེས་པ་ཅན་གསུངས་པས་ཐིག་སྐོར་དངོས་སུ་མ་བཤད་ཀྱང་ཡེ་ཐིག་དང་འདྲའོ། །ལས་ཐིག་སློབ་དཔོན་དང་སྒྲུབ་གྲོགས་གཉིས་ཀས་གདབ་དགོས་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་བཞེད་ལ། རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཚོན་འགྱེད་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཚོན་རྫོགས་པར་འགྱེད་མ་ནུས་ན་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་དམིགས་བསལ་གསུངས་ཤིང་། ཐིག་ལ་སློབ་མ་ཡོད་ན་གཉིས་ཀ་དང་མེད་ན་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཐིག་སྐུད་ཕུར་པ་ལ་བཏགས་ནས་འདེབས་པར་གསུངས་ཀྱི། སློབ་དཔོན་ལ་དམིགས་བསལ་མ་གསུངས་པས་ཐིག་གཉིས་ཀ་འདེབས་པ་ལ་སློབ་དཔོན་ངེས་པར་དགོས་སོ། །དེ་ནས་རྩིག་པའི་ཐིག་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཆ་བགོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐིག་ 3-2-153a གདབ་སྟེ། དེ་དག་གི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི་ཕྲེང་བ་ལས། ཤར་སོགས་ཕྱོ
【現代漢語翻譯】 關於右旋，由《四百頌》（ན་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་，含義待考）及其註釋，以及ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་（含義待考），རཏྣ་རཀྵི་ཏ་（Ratna Rakshita，寶護）等人闡述。關於左旋，由ས་ར་ཧ་（Sarah，薩拉哈），ནག་པོ་སྤྱོད་པ་（含義待考），བི་བྷཱུ་ཏཱི་（Vibhuti，光顯）等人闡述。關於左右交替，དཱ་རི་ཀ་པ་（Darika，達日迦）說：『從左側旋轉的結合，在各種情況下都要畫線。方位的劃分在右側。』因此，方位線要左旋，間隔線要右旋來繪製。ཀླུ་བྱང་（Klu byang，龍護）和ལྭ་བ་པ་（Lava，拉瓦）沒有明確說明。བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་（Bhuva Lodan，地生慧）和བི་བྷཱུ་ཏཱིས་（Vibhuti，光顯）在勝樂金剛的壇城儀軌中說，不進行左旋會導致弟子墮落。然而，《金剛空行母續》中說：『在此，上師和弟子，應向右側旋轉。』註釋中也同樣如此闡述。達日迦也說間隔線應右旋，因此母續不一定需要堅持左旋。 上師也把右旋作為父續和母續的共同做法。寶護也在勝樂金剛中闡述了右旋。རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་（Gyalwa Zangpo，善勝）也說：『然後上師和修行伴侶，旋轉行走的行為，因為左旋是主要行為，所以一切都應以左旋的儀式進行。即使如此，因為難以理解其含義，所以要右旋。』正如在勝樂金剛的壇城儀軌中所說的那樣，ཛ་ཡ་སེ་ན་（Jaya Sena，勝軍）也在空行海的壇城儀軌中這樣說。在繪製壇城內外剩餘的線條時，畫線的方式、停留的位置和順序都應如前所述。在《鬘論》中，第九章節的各個方位的畫線方式就是這樣闡述的。拉瓦也說，剩餘的線條要用之前的儀式來繪製。在繪製事業線時，龍護說了上師和弟子固定的位置，雖然沒有直接說畫線的方式，但也和本初線相似。龍護、ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་（Lamka Gyalwang，蘭卡勝王）和勝軍都認為，事業線需要上師和修行伴侶共同繪製。在續和壇城儀軌中也特別提到，如果上師無法完全涂繪顏色，就會導致過失。關於畫線，如果弟子在場，則兩人共同繪製；如果弟子不在場，則上師自己將線繩繫在橛子上進行繪製。因為沒有對上師做特別說明，所以繪製兩條線都需要上師在場。然後，從墻壁的線到箭桿之間的部分進行劃分，並繪製線條。關於這些的總結偈頌在《鬘論》中說：東方等……』
【English Translation】 Regarding clockwise rotation, it is explained by the 'Four Hundred Verses' (ན་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་) and its commentaries, as well as ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་, Ratna Rakshita (རཏྣ་རཀྵི་ཏ་, meaning 'Jewel Protector'), and others. Regarding counter-clockwise rotation, it is explained by Sarah (ས་ར་ཧ་), ནག་པོ་སྤྱོད་པ་, Vibhuti (བི་བྷཱུ་ཏཱི་, meaning 'Manifestation'), and others. Regarding alternating right and left rotation, Darika (དཱ་རི་ཀ་པ་) says: 'By the union of rotating from the left side, lines should be drawn in all ways. The division of directions is on the right side.' Therefore, directional lines should be drawn counter-clockwise, and interval lines should be drawn clockwise. Klu byang (ཀླུ་བྱང་) and Lava (ལྭ་བ་པ་) did not clearly explain this. Bhuva Lodan (བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་) and Vibhuti (བི་བྷཱུ་ཏཱིས་) said in the mandala ritual of Hevajra that not performing counter-clockwise rotation would cause the disciple to be ruined. However, the 'Vajra Dakini Tantra' says: 'Here, the guru and disciple should rotate to the right.' The commentary also explains it in the same way. Darika also said that interval lines should be drawn clockwise, so the Mother Tantra does not necessarily need to insist on counter-clockwise rotation. The guru also made clockwise rotation common to both Father and Mother Tantras. Ratna Rakshita also explained clockwise rotation in Hevajra. Gyalwa Zangpo (རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་) also said: 'Then the guru and fellow practitioners, the act of rotating and walking, because the left rotation is the main action, so everything should be done with the left rotation ritual. Even so, because it is difficult to understand its meaning, clockwise rotation should be done.' Just as it is said in the mandala ritual of Hevajra, Jaya Sena (ཛ་ཡ་སེ་ན་) also said this in the mandala ritual of the Ocean of Dakinis. When drawing the remaining lines inside and outside the mandala, the way of drawing lines, the places to stay, and the order should be the same as before. In the 'Garland Treatise', the drawing of lines in each direction of the ninth chapter is explained in this way. Lava also said that the remaining lines should be drawn with the previous ritual. When drawing the karma lines, Klu byang said the fixed positions of the guru and disciple, although he did not directly say the way of drawing lines, it is similar to the original line. Klu byang, Lamka Gyalwang (ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་), and Jaya Sena all believe that the karma lines need to be drawn jointly by the guru and fellow practitioners. In the tantras and mandala rituals, it is also specifically mentioned that if the guru cannot completely apply the colors, it will lead to faults. Regarding drawing lines, if the disciple is present, then the two draw together; if the disciple is not present, then the guru himself ties the thread to the peg and draws. Because there is no special explanation for the guru, the guru is necessarily required to draw both lines. Then, divide the parts from the wall line to the arrow shaft and draw the lines. The summarizing verses for these are in the 'Garland Treatise': East, etc.…'
གས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་སྟེང་། །སྲད་བུ་བཟུང་ནས་མཎྜལ་བཞིས། །ཉ་ཡི་མགོ་དང་མཇུག་མའི་མཐར། །ཚངས་ཐིག་དང་ནི་ཟུར་ཐིག་གདབ། །ཟུར་དེ་སྒོ་ཚད་བདུན་དང་ཕྱོགས། །ཁྲུ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་ཐིག་གི། དབུས་སུ་བརྒྱད་ཆ་ཕྱིས་པ་དེ། །སྒོ་དེའི་བཞི་ཆ་ཆ་ཆུང་སྟེ། །རྩ་བའི་ཕྱི་རོལ་གཅིག་དང་གཉིས། །གཅིག་གཉིས་གཅིག་དང་གཅིག་གི་མཐར། །ཐིག་དྲུག་ཟུར་ནས་ངོས་སུ་སྟེ། །ཚངས་ལས་རིམ་གྱིས་རིང་བར་ནི། །ཆ་ཆུང་གསུམ་དུ་དང་པོའི་ཐིག །གཉིས་ཐིག་ཆ་ཆུང་གཉིས་རྩེར་རེག །ཆ་ཆུང་བརྒྱད་དུ་གསུམ་སྟེགས་བུའི། །ཐིག་ལས་དྲང་པོའི་ཐིག་བཞི་སྟེ། །གསུམ་ནི་ཆ་ཆུང་ལྔ་བཞི་པ། །ཆ་ཆུང་བཞི་དེའི་དང་པོ་ནི། །ངོས་ཐིག་རྩེ་མོར་ཡང་དག་རེག །གསུམ་ནི་ཆ་ཆུང་རེ་རེའི་བར། །བཞི་པའི་རྩེ་ནས་ངོས་སུ་ཐིག །ཆ་ཆུང་བཅུ་དང་ལྡན་པའོ། །རྩ་བའི་རྩེ་ནས་བྱུང་བའི་ཐིག །ཆ་ཆུང་བཞི་པ་ངོས་སྟེང་དུ། །ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་ཐད་ཀར་ནི། །ཆ་ཆུང་བརྒྱད་དེ་གསུམ་འཁྱོག་པ། །ཞེས་སོ། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མི་མཉམ་པ་འདི་ནི། ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་གོ་དྲུག་པ་དང་རེ་བཞི་པ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་ཡིན་ཡང་། གོ་དྲུག་པ་ལ་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་མི་མཉམ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །དེས་ན་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པའི་ཚེ་ནི་དར་དབྱངས་དང་མུན་པའི་སྣམ་བུ་མེད་པས། སྟེགས་བུའི། །ཐིག་ལས་དྲང་པོའི་ཐིག་བཞི་སྟེ། །ཞེས་པ་ནི་དྲང་པོའི་ཐིག་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་ཐིག་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀ་མཛད་ལ། ཐིག་རིང་ནི་ལྭ་བ་པ་དང་ས་ར་ཧ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་མཛད་དོ། ། 3-2-153b སྒོ་འཁོར་ལོའི་བཅུ་ཆ་དང་དགུ་ཆར་གསུངས་པའི་རྒྱུད་ཡོད་ཀྱང་རྒྱ་གར་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་དེས་ཐ་སྙད་མི་མཛད་པས་སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་དེ་དག་བཞག་ནས་བརྒྱད་ཆར་གསུངས་ཏེ། གུར་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་དགོངས་པ་ཡིན་ཞིང་རྒྱ་གར་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་དུ་བཤད་དོ། །ཐིག་འདེབས་པ་ན། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཐིག་སྐུད་ཆད་ན་སློབ་དཔོན་འཆི། །དམན་དང་ལྷག་པས་ནད་འབྱུང་སྟེ། །ཕྱོགས་ལ་འཁྲུལ་ན་སློབ་མ་མྱོས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་དེ་དག་བྱུང་ན་བཅོས་པའི་ཆོ་ག་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། འདིས་བཅོས་མ་བཤད་ཀྱང་རྨི་ལྟས་ངན་པ་བྱུང་བ་བཟློག་ཐབས་ལྟར་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ལྟས་ངན་བྱུང་ན་དངོས་མི་འགྲུབ། །ཅེས་དང་། རིང་ཐུང་ཁྱེར་ན་ནད་ཀྱིས་འདེབས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཆད་པ་ལྟར་གྱི་ཚད་ལས་རིང་བ་དང་ཐུང་བའི་ཐིག་སྐུད་བྱས་ན་ནད་འབྱུང་སྟེ་སློབ་དཔོན་ལ་འབྱུང་བར་ཤཱནྟི་པས་སོ། །ཕྱོགས་ལ་རྨོངས་པ་ནི། དཔོན་སློབ་ཀྱི་སྡོད་ས་འཆུགས་པ་ཡིན་ལ། སློབ་མ་འཁྲུལ་པའམ་མྱོས་པ་ནི། དཱ་རི་ཀ་པས། ཕྱོགས་འཁྲུགས་སློབ་མ་ཉོན་མོངས་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་སློབ་མ
【現代漢語翻譯】 在『གས་』字的中心點上，用線繩固定，畫出四個壇城。在魚頭和魚尾的末端，畫上中心線和角線。這個角的尺寸是七個門寬的方向。在以腕尺等為基礎的基線中心，擦除八分之一的部分，這扇門的四分之一是小部分。在基線外側畫一和二，在一二一和一的末端，從六個角的側面到表面。從中心逐漸變長，第一條線是三個小部分。第二條線是兩個小部分接觸頂點。第三個臺階是八個小部分。從線上畫出四條直線，三條是五個小部分，第四條是四個小部分。它的第一條線，完全接觸表面線的頂點。三條線之間是每個小部分。從第四個頂點到表面線。包含十個小部分。從基線的頂點出現的線，第四個小部分在表面上。兩個小部分直接相對，八個小部分是三個彎曲的部分。 旁邊與門不對齊，這是六十六個小部分和四十四個小部分的共同點。六十六個小部分既可以與旁邊對齊，也可以不對齊。因此，當旁邊與門對齊時，沒有『dar dbyangs』和『mun pa』s snam bu』，臺階上的四條直線，變成兩條直線。這位老師製作了長短兩種線，長線是Lava pa和Saraha等許多人制作的。 雖然有經典說門是十分之和九分之，但印度的老師們不使用這些術語，所以這位老師也放棄了這些，說了八分之，這是古爾和金剛空行母的旨意，印度的儀式中也這樣說。畫線時，金剛空行母說：『線繩斷裂，老師會死。』『減少或增加會導致疾病。』『方向錯誤，弟子會迷惑。』要知道這些，如果發生這些情況，就要進行補救的儀式。雖然這沒有說補救，但要像避免做噩夢一樣。總經中說：『出現不好的預兆，事情不會成功。』『拿長短會導致疾病。』意思是說，如果按照解釋的尺寸，線繩過長或過短，會導致疾病，Shantipa說這會發生在老師身上。方向上的迷惑，是師徒的住所錯誤。弟子迷惑或迷醉，就像Darika pa所說：『方向錯誤，弟子會變得煩惱。』一樣，弟子會變得煩惱。
【English Translation】 On the center point of the letter 『གས་』, fix the thread and draw four mandalas. At the ends of the fish's head and tail, draw the central line and the corner line. The dimension of this corner is seven door-widths in direction. In the center of the baseline based on cubits etc., erase one-eighth of the portion, and one-fourth of that door is a small portion. Outside the baseline, draw one and two, and at the ends of one, two, one, and one, from the side of the six corners to the surface. Gradually lengthen from the center, the first line being three small portions. The second line is two small portions touching the vertex. The third step is eight small portions. Draw four straight lines from the line, three being five small portions, and the fourth being four small portions. Its first line, perfectly touches the vertex of the surface line. Between the three lines is each small portion. From the fourth vertex to the surface line. Containing ten small portions. The line that appears from the vertex of the baseline, the fourth small portion is on the surface. Two small portions directly opposite, eight small portions are three curved portions. The side not aligned with the door, this is common to both sixty-six small portions and forty-four small portions. Sixty-six small portions can be either aligned or not aligned with the side door. Therefore, when the side is aligned with the door, there is no 『dar dbyangs』 and 『mun pa』s snam bu』, the four straight lines on the step, become two straight lines. This teacher made both long and short lines, the long line was made by many such as Lava pa and Saraha. Although there are scriptures that say the door is tenths and ninths, the Indian teachers do not use these terms, so this teacher also abandoned these and said eighths, which is the intention of Gur and Vajra Dakini, and it is also said so in the Indian rituals. When drawing lines, Vajra Dakini says: 『If the thread breaks, the teacher will die.』 『Decreasing or increasing will cause disease.』 『If the direction is wrong, the disciple will be confused.』 Knowing these, if these things happen, one must perform a remedial ritual. Although this does not say remedy, one must act like avoiding having a nightmare. The general sutra says: 『If bad omens appear, things will not succeed.』 『Taking long and short will cause disease.』 It means that if the thread is too long or too short according to the explained dimensions, it will cause disease, and Shantipa says this will happen to the teacher. Confusion in direction is the wrong dwelling place of the teacher and disciple. The disciple being confused or intoxicated, is like what Darika pa said: 『If the direction is wrong, the disciple will become afflicted.』, the disciple will become afflicted.
་སྡུག་བསྔལ། །ཁ་ཅིག་རིང་ཐུང་བྱུང་བ་ཐིག་ཡིན་གྱི་ཐིག་སྐུད་མིན་ཞེས་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕྱི་དགོས་པའི་ཐིག་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བས་ཐིག་རིང་གདབ་ཏུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཐིག་སྐུད་ཀྱི་མཚན་མ་ངན་པ་འདི་ཐིག་གང་འདེབས་པའི་ཚེ་ཡིན་ཞེ་ན། ཤཱནྟི་པས་ཚངས་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པའི་དུས་ལ་བཞེད་དེ། ཕྲེང་བར་ཡང་དེ་གཉིས་བཏབ་པའི་འོག་ཏུ་གསུངས་པས་དགོངས་པ་གཅིག་གོ། ཉིན་མོ་ 3-2-154a འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཚངས་ཐིག་གཉིས་དང་ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་དང་ཐིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལུགས་གསུམ་བཤད་དོ། །དེས་ན་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དེ་བས་ཐམས་ཅད་ནན་ཏན་དུ། །མཁས་པས་ལེགས་པར་ཐིག་གདབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཐིག་གཉིས་འདེབས་པ་དང་ཐིག་སྐུད་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཤིན་ཏུ་གཟབ་པར་བྱའོ། ། ༈ ལུགས་གཉིས་སོ་སོའི་ཐིག་གདབ་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། རྟ་བབས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་གཉིས་གསུངས་པའི་དབང་གིས་སོ་སོར་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྲིད་ཀྱི་ཚད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་དང་སྦོམས་ཀྱི་ཚད་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆར་བཞེད་དེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་བདུན་པ་ལས། རིང་བ་འཁོར་ལོའི་ཉིས་འགྱུར་ཏེ། སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ་དག་གོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དཀྱིལ་ཆོག་སོགས་ལས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །རིང་ཚད་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་དགོས་པ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས་ཚངས་ཐིག་ཁོ་ན་གདབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པར་བཞེད་པས་ཐིག་གཞན་ལ་ཚད་དེ་མི་དགོས་ཀྱང་ཚངས་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པའི་ཕྱིར་དུ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་ཚངས་ཐིག་ནི་རིང་ཐུང་གཉིས་སུ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་དང་འཁོར་ལོ་དང་རྭ་རྩེ་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་སུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི། རྩ་ཐིག་ནས་རྩ་ཐིག་གི་བར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྱས་པའི་ཉིས་འགྱུར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་ཡིན་ལ། རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་ལ་སྒོ་ཚད་གསུམ་དང་འཁོར་ལོ་དང་རྭ་རྩེ་ལ་སྒོ་ཚད་གཅིག་བྱས་པའི་ཚེ་ནི། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་སྔ་མ་དེས་མི་ཆོག་པས་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་པའི་ཉིས་འགྱུར་ཡིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། རྩ་བའི་ཐིག་བཞིས་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་རྩ་བའི་ 3-2-154b དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ན་ལས་ཐིག་སྐུད་ཉིས་འགྱུར་གྱིས་རིང་བ་སྟེ་དེས་ཚངས་པའི་ཐིག་ཆ་ཆུང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་གདབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་འདིར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐར་ཆུད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྩ་བའི་ཐིག་ལས་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་སྟེ་ཆ་ཆུང་བཞི་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་མཐར། དེའི་ཕྱིར་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་དགུ་བཅུ་རྩ་དྲུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རེ་བཞི་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། དེ་ནས་ཐིག་སྐུད་དཀར་བྱས་ནས། །རང་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང་ལྡན། །ཙནྡན་དཀ
【現代漢語翻譯】 痛苦。有人說長短不一的線是線，不是線繩，這是沒有道理的。如果那樣，就不允許畫出需要的線，因此也不允許畫長線。那麼，線繩的壞跡像是在畫什麼線的時候出現呢？夏靜巴認為是畫梵天線的時候。因為《鬘論》中也是在那兩者畫完之後說的，所以他們的想法是一致的。日光生認為，梵天線、八大線和所有線都包括在內，並解釋了三種方式。因此，正如《總續》中所說：『因此，所有的一切都要認真地，智者要好好地畫線。』所以在畫兩條線和製作兩條線繩的時候，要非常小心。 兩種方式各自的畫線方法。 第二種是：馬落等是因為說了線繩的兩種尺寸，所以各有不同。一般來說，線繩的長度是壇城的兩倍，寬度是門的二十分之一。正如《總集根本續》第十七品中所說：『長度是輪的兩倍，是門的二十分之一。』壇城儀軌等中也多次這樣說。這樣說長度的必要性是：認為是《鬘論》中只畫梵天線的緣故，所以其他的線不需要這個尺寸，但是爲了畫兩條梵天線而製作的。其中，梵天線有長短兩種。像這樣，當馬落的高度和輪、羊角尖分為兩個大份時，從根線到根線之間，以壇城為兩倍的線繩的尺寸。當馬落的高度為三門尺寸，輪和羊角尖為一個門尺寸時，線繩的尺寸不能用之前的尺寸，而是根本壇城連同輪一起的兩倍。正如《鬘論》中所說：『被四條根線完全分割的根本壇城，只有用兩倍長的線繩才能畫出六十四個小的梵天線部分。』壇城在這裡也是指包括各種金剛杵中心的邊緣在內的壇城，從根線向外八個小部分，即四十八個小部分。等等。』最後說：『因此，線繩變為九十六個小部分。』在八十四的知識中說：『然後用白線繩，與成就自己的朋友在一起。檀香白……』
【English Translation】 Suffering. Some say that lines of varying lengths are lines, not cords, which is unreasonable. If that were the case, it would not be permissible to draw the required lines, and therefore it would not be permissible to draw long lines. So, when does the bad sign of the cord appear when drawing which line? Shantipa believes it is when drawing the Brahma lines. Because it is also said in the 'Garland' after those two have been drawn, so their thoughts are the same. Day-born explains the three ways in which the two Brahma lines, the eight great lines, and all the lines are included. Therefore, as it is said in the 'General Tantra': 'Therefore, all things must be done carefully, and the wise should draw the lines well.' So when drawing two lines and making two cords, be very careful. The methods of drawing lines for each of the two ways. The second is: Horse-falls and so on are different because two sizes of cords are mentioned. Generally speaking, the length of the cord is twice the mandala, and the width is one-twentieth of the door. As it is said in the seventeenth chapter of the 'Collection of Origins': 'The length is twice the wheel, and it is one-twentieth of the door.' It is also said many times in the mandala ritual and so on. The necessity of saying the length in this way is: it is considered to be for the sake of drawing only the Brahma line in the 'Garland', so other lines do not need this size, but it is made for the sake of drawing two Brahma lines. Among them, there are two kinds of Brahma lines, long and short. Like this, when the height of the horse-fall and the wheel and the tip of the horn are divided into two large parts, the size of the cord from the root line to the root line is twice the mandala. When the height of the horse-fall is three door sizes, and the wheel and the tip of the horn are one door size, the size of the cord cannot be the previous size, but is twice the root mandala together with the wheel. As it is said in the 'Garland': 'The root mandala, which is completely divided by the four root lines, can only be drawn with a cord twice as long to draw sixty-four small Brahma line parts.' The mandala here also refers to the mandala including the edges of the centers of various vajras, from the root line outwards eight small parts, that is, forty-eight small parts. And so on.' Finally it says: 'Therefore, the cord becomes ninety-six small parts.' In the knowledge of eighty-four it says: 'Then make a white cord, be with friends who accomplish yourself. Sandalwood white...'
ར་པོ་བསྲེས་པ་ཡི། །ས་ལུས་བཏགས་པས་སྤང་བར་བྱ། །ཚངས་པའི་ཐིག་ནི་དག་པ་གཉིས། །འཁོར་ལོའི་ཚད་ནི་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཡི་ཉིས་འགྱུར་གདབ་པར་བྱ། །དེ་ཡི་ཕྱེད་དུ་རྩ་བའི་ཐིག །ཅེས་དྲངས་པ་ནི་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ན་ཡོད་དོ། །འདིས་ཚངས་ཐིག་གི་ཕྱེད་དུ་རྩ་ཐིག་གདབ་པར་གསུངས་པས་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆེན་བཅུ་དྲུག་པར་བསྟན་ནོ། །རྩིག་པ་ནས་རྩིག་པའི་བར་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ། ཕ་གུ་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་ནི་དེ་ལ་བཏགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེའི་འཁོར་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱལ་པོ་འཁོར་བཅས་འགྲོ་བ་ན་རྒྱལ་པོ་འགྲོའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་བཞིན། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་དང་བཅས་པ་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་དུ་གསུངས་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་དྲང་དུ་རུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་ལ་དབུས་ནས་རྩ་ཐིག་གི་བར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དང་རྩ་ཐིག་ནས་པདྨའི་ལྟེ་བའི་མཐའི་བར་གྱི་ཕྱི་གཉིས་མཉམ་པས་རྭ་རྩེ་ནས་རྭ་རྩེའི་ 3-2-155a བར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་རོ། །ཕྱི་མ་ལ་ནི། དབུས་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ཐིག་གི་བར་དང་དེ་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་ཐིག་གི་བར་མཉམ་པས་འོད་ཕྲེང་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་བར་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི།སྡོམ་འབྱུང་གི་བཅུ་བདུན་པ་ལས། ཐིག་གི་མཚན་མ་དྲུག་ཅུ་བཞི། །དཀྱིལ་འཁོར་ཐིག་གི་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་ཕྱིའི་ཟླུམ་ཐིག་ཐོག་མར་སྐོར་བའི་ཕན་ཚུན་ལ་ཐིག་གི་མཚན་མ་རེ་བཞི་གསུངས་ཏེ། འགྲེལ་པས་རེ་བཞིའི་ཆ་རེ་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་ར་ཧ་དང་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། རེ་བཞི་པ་ལྟར་ན་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་སྒོ་ཚད་གཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་དང་འགྲམ་པ་དང་ལོགས་ཏེ་བཞི་ཁ་ཚད་མཉམ་དུ་བཤད་པས་དེས་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་གསུངས་པ་ནི་དཔངས་སུ་ཡིན་ཏེ། ངོས་ལ་བྱས་ན་སྣམ་བུ་འོག་མས་ཀ་བའི་སྟེང་དུ་མི་སླེབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀླུའི་བློས་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆེན་ཉེར་བཞི་པའི་ཕྱོགས་བསྔགས་སོ། །ཆ་ཆེན་ཉེར་བཞི་པའི་རྟ་བབས་དང་ཟླུམ་ཐིག་ལ་སོགས་པ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། ཀ་བའི་རྩེ་ནས་ཕྱི་ངོས་སུ། །ཆ་ཆུང་རེ་རེ་དོར་བར་ཐིག །བཅུ་གཅིག་འདི་ལ་ལྔ་པ་དང་། །བདུན་པ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གཉིས། །ཡང་ན་གསུམ་པ་བདུན་པ་དང་། དགུ་པ་ཆ་ཆུང་རེ་རེའོ། །བཞི་པ་དྲུག་པ་བཅུ་པ་རྣམས། །སོ་སོར་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ཕྱེད་དོ། །ལྔ་ནི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གཉིས། །དེ་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་སུ་ནི་རྒྱར། །ཚངས་པའི་གཡས་དང་གཡོན་དུ་ནི། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་བཅས་མདའ་ཡི་མཐར། །སྣམ་བུ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གསུམ། །ཐིག་ནི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཞི། །ཆ་ཆུང་དྲུག་མཐར་གཉིས་པ་དང་། །གསུམ་པ་ 3-2-155b ཆ་ཆུང་
【現代漢語翻譯】 『混合灰土筑造地基，用以覆蓋地面。梵天的線是兩種純凈。輪的尺寸是什麼？』 『將它的兩倍作為樁，它的二分之一作為根本線。』 以上引自喇嘛噶嘉桑的壇城儀軌。其中說到以梵天線的一半作為根本線，因此顯示線繩為十六大段。 從墻到墻之間的宮殿是壇城的實體，從帕古到箭桿之間是附加於它的分支，因此稱為它的『輪』。正如說『國王及其隨從出行』時，只說『國王出行』一樣，對於包含隨從的壇城，也使用『壇城』一詞，因此說壇城的兩倍，對兩者都適用。 這樣，對於前者，從中心到根本線之間是壇城的內部，從根本線到蓮花中心的邊緣之間是外部，兩者相等，因此從角到角之間是壇城的兩倍。對於後者，從中心到箭桿的線之間，以及從箭桿到光鬘的線之間相等，因此從光鬘到光鬘之間是壇城的兩倍。 關於這一點，第一種觀點來自《總集根本續》第十七章：『線的標誌有六十四，這是壇城線的特徵。』這裡說首先繪製外部圓線時，彼此之間有六十四個線的標誌，註釋中說六十四個部分，每個部分都是一個小部分。 同樣，薩拉哈、拉瓦巴等許多人也這樣說過。按照六十四個部分的說法，馬落的高度與門的高度相同。龍樹菩薩說門、門楣、門框和墻壁這四個部分的尺寸相等，因此他說馬落是門的三倍，這是指高度，如果算上表面，因為下方的布無法到達柱子的頂部。 因此，龍樹菩薩贊同線繩為二十四大段的觀點。關於二十四大段的馬落和圓線等，出自《鬘論》：『從柱子的頂部到外側，每隔一個小部分就捨棄一條線。第十一根線，第五根和第七根線是二分之一小部分。或者第三根、第七根和第九根線，每個都是一個小部分。第四根、第六根和第十根線，每個都是二分之一小部分。第五根線是二分之一小部分。』 『對於它，有兩個方向是寬度。在梵天的左右兩側，包含二分之一小部分的箭桿末端。布料是二分之三小部分。線是二分之四小部分。第六根線末端是第二根和第三根線，一個小部分。』
【English Translation】 'Mixing ash and earth, the ground is covered by applying the body of earth. Brahma's lines are two purities. What is the measure of the wheel?' 'Its double is planted as a stake, and half of it as the root line.' The above is quoted from Lama Kagyasang's mandala ritual. It says that half of Brahma's line is used as the root line, thus showing that the string is sixteen major segments. The palace from wall to wall is the entity of the mandala, and from Pagu to the arrow shaft is the branch attached to it, hence it is called its 'wheel'. Just as when it is said 'the king and his entourage are traveling', it is only said 'the king is traveling', so too for the mandala that includes the entourage, the word 'mandala' is used, so saying twice the mandala is applicable to both. Thus, for the former, from the center to the root line is the inside of the mandala, and from the root line to the edge of the lotus center is the outside, and the two are equal, so from corner to corner is twice the mandala. For the latter, from the center to the line of the arrow shaft, and from there to the line of the light garland are equal, so from light garland to light garland is twice the mandala. Regarding this, the first view comes from the seventeenth chapter of the 'Compendium of Sources': 'The marks of the lines are sixty-four, this is the characteristic of the mandala lines.' Here it says that when the outer circle is drawn first, there are sixty-four line marks between each other, and the commentary says sixty-four parts, each part being a small part. Similarly, Sarahaha, Lavapa, and many others have said so. According to the sixty-four parts, the height of the horse landing is the same as the height of the door. Nagarjuna says that the four parts of the door, lintel, frame, and wall are equal in size, so he says that the horse landing is three times the door, which refers to the height, if the surface is counted, because the cloth below cannot reach the top of the pillar. Therefore, Nagarjuna approves of the view that the string is twenty-four major segments. Regarding the twenty-four major segments of the horse landing and the circle, etc., it comes from the 'Garland Treatise': 'From the top of the pillar to the outside, a line is discarded every small part. The eleventh line, the fifth and seventh lines are one-half small part.' 'Or the third, seventh, and ninth lines, each is a small part. The fourth, sixth, and tenth lines, each is one-half small part. The fifth line is one-half small part. For it, there are two directions that are width. On the left and right sides of Brahma, the end of the arrow shaft including one-half small part. The cloth is two-thirds small part. The line is two-fourths small part. The end of the sixth line is the second and third lines, a small part.'
གསུམ་པའོ། །ཆ་ཆུང་བཞི་མཐར་བཞི་པ་ནི། །ཆ་ཆུང་ལྔ་སྟེ་མདའ་ཕྱེད་བཅས། །གསུམ་དོར་ནས་ནི་ཕྱེད་དང་ལྔ། །གསུམ་ནས་དྲུག་པ་ཆ་ཆུང་ལྔ། །བཞི་ནི་ཆ་ཆུང་བདུན་རྣམས་ཏེ། །ཐིག་བཅུ་གཅིག་པ་ཆ་ཆུང་ལྔ། །སྣམ་བུ་ལྔ་བའི་སྟེང་གི་ནི། །ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཞི། །བདུན་པའི་འོག་ལ་ཆ་ཆུང་གསུམ། །སྟེང་ནི་ཆ་ཆུང་དྲུག་སྟེང་དུ། །སྣམ་བུ་རྣམས་མཐར་སོན་པའི་ཐིག །གཞན་གྱི་མཐའ་དང་ལྷན་ཅིག་སྟེ། །ཀྱོག་པོ་གཅིག་གོ་འདི་ནང་དུའང་། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ནས་དེ་བཞིན་གཞན། །དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་རིག་བྱེད་མཐར། །ཐིག་ཟླུམ་དེ་ནས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་དོར་བར་རོ། །བཞི་དོར་བར་ནི་ཟླུམ་པོ་གཞན། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་ལ། །མུན་པའི་སྣམ་བུ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། །དེ་ལ་ནི་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ཡང་མེད་དོ། །ཆ་ཆེན་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟ་བབས་དང་ཐིག་ཟླུམ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། ཕྲེང་བ་ལས། རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་ནི། །ངོས་ཉིད་དུ་སྟེ་སྟེང་མིན་པ། །དེ་ཚེ་ཐིག་ནི་དྲང་པོ་གསུམ། །སྟེགས་བུའི་ཐིག་ལས་དེ་ལྟར་གཞལ། །ཕྱོགས་ནི་དེ་མ་ཐག་པ་ཡི། །རྟ་བབས་སྣམ་བུ་དྲག་པོའི་ལས། །དཔངས་སུ་ཚད་ནི་སྒོ་ཡི་ཆ། །ནོར་ལྷ་ནོར་ལྷ་ཉི་མ་དང་། །རྒྱལ་བ་ནོར་ལྷ་རྒྱལ་བ་དང་། །ཉི་མ་ནོར་ལྷ་ཉི་མ་དང་། །རྒྱལ་བ་ནོར་ལྷ་གོ་རིམས་བཞིན། །འདི་རྣམས་ངོས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཚངས་པའི་གཡས་དང་གཡོན་དུ་ནི། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་ལྔ་དོར་ནས། །སྣམ་བུ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གསུམ། །ཐིག་ནི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་བཞི། །གཉིས་པ་དང་ནི་གསུམ་པ་ནི། །ཆ་ཆུང་ལྔ་ནས་ཆ་ཆུང་གསུམ། །བཞི་པ་ཆ་ཆུང་བཞི་དོར་ནས། །ཆ་ཆུང་གསུམ་མདའ་ཆ་ཆུང་ནི། །ཕྱེད་དང་བཞི་ནས་ཕྱེད་དང་ 3-2-156a བཞི། །གསུམ་ནས་དྲུག་པ་ཆ་ཆུང་ལྔ་། །དེ་ནས་གསུམ་ནི་བརྒྱད་གཅིག་ནི། །ཆ་ཆུང་བདུན་ཏེ་ཐ་མ་དྲུག །དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་རིག་བྱེད་མཐར། །ཟླུམ་པོའི་གཉིས་ནས་དེ་བཞིན་ཐིག །ཆ་ཆུང་གཉིས་མཐར་ཟླུམ་པོ་སྟེ། །ཐ་མ་ཆ་ཆུང་བཞི་ཡི་མཐར། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདི་ལ་མུན་སྣམ་མེད་པས་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ཚེ་ཐིག་ནི་དྲང་པོ་གསུམ། །ཞེས་གསུངས་པས་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ནི་ཡོད་དོ། །འདི་ལ་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པར་བྱས་ན་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་དུ་རྟ་བབས་སྒོའི་སུམ་འགྱུར་དུ་ཕྲེང་བར་བཤད་པ་དང་མི་མཐུན་ལ། སྒོ་འགྲམ་ལ་ཆ་ཕྲན་གཉིས་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ལོགས་ལའང་བྱས་ན་མུན་སྣམ་མེད་པར་འདིར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །སྒོ་སྟེང་ནས་ཆ་ཕྲན་གཅིག་རྟ་བབས་ལ་འགྲོ་བ་བྱས་ན་ཐིག་སྐུད་ཆ་ཆུང་རེ་བཞི་པ་དང་མི་འགྲིག་ཅིང་ཀ་བ་དང་དར་དཔྱངས་བྱེད་པའི་ས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་མི་མཛེས་པས་སྒོ་ལོགས་ལ་ཆ་ཆུང་གསུམ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྒོ
【現代漢語翻譯】 第三部分。小分四的盡頭是第四個。小分五，包括一半的箭。捨棄三后是二分之一和五。從三到六是小分五。四是小分七。十一根線是小分五。五幅絲綢的上方，表面是小分二分之一和四。第七個的下方是小分三。上方是小分六的上方。絲綢都到達盡頭的線。與其他盡頭在一起。一個彎曲，這裡面也有。小分一半，同樣是其他的。因此，小分是知識的盡頭。圓線從那裡開始是二，捨棄小分二和二。捨棄四是其他的圓形。側面與門相同。沒有黑暗的絲綢。如是說，應當這樣做。那裡也沒有絲綢垂飾。十六大分的馬落和圓線等。從花鬘中說：馬落是門的三倍。在表面上，不是在上方。那時線是正直的三根。從臺階的線中那樣衡量。方向是緊接著的。馬落絲綢是猛烈的作業。高度的尺寸是門的份。財神，財神，太陽和。勝者財神，勝者和。太陽財神，太陽和。勝者財神，按照勝者的順序。這些應當在表面上說。梵天的右邊和左邊。捨棄小分二分之一和五后。絲綢小分二分之一和三。線是小分二分之一和四。第二個和第三個是。小分五到小分三。第四個捨棄小分四后。小分三，箭的小分是。二分之一和四到二分之一和。 四。從三到六是小分五。從那裡開始，三是八，一個是。小分七，最後是六。因此，小分是知識的盡頭。圓形的二，同樣是線。小分二的盡頭是圓形。最後是小分四的盡頭。如是說，應當這樣做。這裡沒有黑暗的絲綢，所以從柱子到柱子之間是十二小分。那時線是正直的三根。如是說，所以有絲綢垂飾。如果這裡側面與門相同，那麼從柱子到柱子之間是馬落是門的三倍，與花鬘中所說的不一致。如果像門邊有二小分一樣，側面也這樣做，那麼與這裡所說的沒有黑暗的絲綢相矛盾。如果從門上取一小分到馬落，那麼線繩與四分之一不一致，而且柱子和做絲綢垂飾的地方非常不美觀，所以門邊要做三分。如果這樣做，門。
【English Translation】 Third part. The end of four small parts is the fourth. Five small parts, including half an arrow. After abandoning three, it is one-half and five. From three to six is five small parts. Four are seven small parts. Eleven lines are five small parts. Above the five silks, the surface is one-half and four small parts. Below the seventh is three small parts. Above is six small parts above. The silks all reach the end of the line. Together with other ends. One bend, there is also inside here. Half a small part, the same as the others. Therefore, the small part is the end of knowledge. The round line starts from there is two, abandoning two small parts and two. Abandoning four is other circles. The side is the same as the door. There is no dark silk. As it is said, it should be done. There is also no silk pendant there. Sixteen large parts of the horse fall and round lines, etc. From the garland it says: The horse fall is three times the door. On the surface, not above. At that time, the line is three straight lines. Measure it that way from the line of the steps. The direction is immediately after. The horse fall silk is a fierce operation. The size of the height is the share of the door. Wealth God, Wealth God, Sun and. Victorious Wealth God, Victorious and. Sun Wealth God, Sun and. Victorious Wealth God, according to the order of the Victorious. These should be said on the surface. On the right and left of Brahma. After abandoning one-half and five small parts. Silk one-half and three small parts. The line is one-half and four small parts. The second and third are. Five small parts to three small parts. The fourth abandons four small parts. Three small parts, the small part of the arrow is. One-half and four to one-half and. Four. From three to six is five small parts. From there, three is eight, one is. Seven small parts, the last is six. Therefore, the small part is the end of knowledge. The round two, the same is the line. The end of two small parts is round. The last is the end of four small parts. As it is said, it should be done. There is no dark silk here, so from pillar to pillar there are twelve small parts. At that time, the line is three straight lines. As it is said, so there is a silk pendant. If the side here is the same as the door, then from pillar to pillar the horse fall is three times the door, which is inconsistent with what is said in the garland. If, like the door side has two small parts, the side is also done this way, then it contradicts what is said here that there is no dark silk. If one small part is taken from the door to the horse fall, then the thread does not match one-fourth, and the pillars and the places where silk pendants are made are very unsightly, so three parts should be made on the door side. If you do this, the door.
་ནས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་བར་བཞི་པོ་མཉམ་མི་མཉམ་ལ་འདིར་གསུམ་བྱུང་སྟེ་སྒོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཁ་མཉམ་པ་གཅིག་དང་། སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་གཉིས་མཉམ་ཞིང་འགྲམ་ལོགས་གཉིས་དང་མི་མཉམ་ལ་འགྲམ་ལོགས་གཉིས་མཉམ་པ་གཅིག་དང་། འགྲམ་ལོགས་གཉིས་མི་མཉམ་པ་གཅིག་གོ། སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཕྱི་ལ་ཆ་ཆུང་ལྔ་དང་ནང་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་སུ་བྱས་ཤིང་། ནང་མའི་རྩེ་གཉིས་ནས་ཕྱི་ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ནི་གདུང་དང་དེའི་ཕྱིར་ཆ་ཆུང་གཅིག་ནི་བར་སྣང་གི་སྣམ་བུ་སྔོན་པོར་འཆད་དེ་གདུང་གི་སྟེང་ན་རྩིག་ 3-2-156b པ་མེད་པའི་བར་སྟོང་གི་སྣམ་བུར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་གདུང་གི་སྟེང་དུ་རྩིག་པ་མེད་པ་ལེགས་པར་མ་མཐོང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་འདིས་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་ལ་ཆ་ཆེན་གསུམ་དང་གཅིག་ཡོད་པ་གཉིས་བཤད་ནས་དང་པོ་ལ་གཉིས་མཉམ་དགུ་མཉམ་དང་ལྔ་མཉམ་གསུམ་གསུམ་མཉམ་གཉིས་དང་། ཕྱི་མ་ལ་ལྔ་མཉམ་གསུམ་གསུམ་མཉམ་ཁོ་ན་སྟེ་རྟ་བབས་ཀྱི་ལུགས་གསུམ་མཛད་དེ་སྣམ་བུ་ནི་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཕྲེང་བར། རྒྱལ་པོ་ཉེས་པ་གསུམ་ཉི་མ། །རྒྱལ་པོ་ཕྱོགས་དང་མི་རྣམ་གསུམ། །ཕྱོགས་ཏེ་ཐད་ཀར་ཆ་ཆུང་རྣམས། །རྟ་བབས་སྣམ་བུའི་རིམ་པ་ཡིན། །ཞེས་སྣམ་བུ་གཉིས་པ་རིན་ཆེན་ཤར་བུའི་སྣམ་བུ་ལ་ཆ་ཆུང་བཅོ་བརྒྱད་སོགས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ། ཀྱོག་པོའི་ནང་ན་སྣམ་བུ་དེ་དག་ཆད་ནས་མེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་པས་ན། ཀྱོག་པོའི་ནང་གི་ཐད་ཀའི་སྣམ་བུ་རྣམས་ལ་གཡས་གཡོན་དུ་སྣམ་བུ་གཉིས་གཉིས་ཡོད་པས་གཉིས་ཀ་བསྡོམས་པའི་གྲངས་ལ་བཅུ་གཅིག་ཡིན་གྱི། སོ་སོར་ཕྱེ་ན་དེ་ལས་མང་ངོ་། །ཐིག་སྐུད་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀའི་ལུགས་ལ་མདའ་ཡབ་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་ལ་རིང་ཐུང་མེད་ལ། རེ་བཞི་པའི་ལུགས་ལ་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ཕྱི་རུ་ཚངས་ཐིག་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་ལས་མེད་པས་ཕྱི་མ་ནི་ཆོས་འཁོར་དང་རྭ་རྩེ་ཡིན་པས་རྟ་བབས་ཀྱི་དཔངས་སྒོ་ཚད་གཅིག་ཏུ་ངེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་གཞུང་དུ་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་བཤད་པ་ནི། ངོས་སུ་ཡིན་པ་དང་སྒོ་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་བར་གྱི་མུན་སྣམ་མེད་པ་དང་སུམ་འགྱུར་ཡང་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་ལ་སློབ་དཔོན་འདི་བཞེད་དེ། ཕྲེང་བ་ལས། སྣ་ 3-2-157a ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ནི་སྒོའི་ཚད་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་རྩ་བའི་ཐིག་གི་ནང་དུ་སྒོའི་ཚད་བརྒྱད་དོ། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་སྲིད་དུ་སྒོ་གཉིས་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་བར་སྐབས་ཀྱི་སྣམ་བུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །རྟ་བབས་ནི་ཀ་བའི་བར་དུ་ངོས་སུ་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་སྣམ་བུ་ཡང་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བཤད་དོ། །ཀ་བ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་ནས་ངོས་སུ་སྣམ་བུ་ཆ་ཕྲན་རེ་རེ་ལྷག་པ་བཞེད་པས་དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆ་ཕྲན་བཅུ་བཞིའོ། །ལྭ་བ་པས་རྟ་བབས་དཔངས
【現代漢語翻譯】 關於門框四邊是否相等的問題，這裡出現了三種情況：一是門等四邊相等；二是門和門框相等，但與兩邊的墻不相等，而兩邊的墻相等；三是兩邊的墻不相等。關於一個門的高度，Ratna Rakshita（寶護）將門框外部分為五個小部分，內部分為兩個小部分。從內部兩個頂端到外部，一個小部分是梁，因此一個小部分被解釋為天空的藍色布料，認為樑上是沒有墻壁的空隙的布料。然而，我認為樑上沒有墻壁是不太好的。這位老師（指作者或註釋者）解釋了馬道的高度有兩種情況：三又四分之一和二。第一種情況包括二相等、九相等和五相等、三三相等；后一種情況只有五相等和三三相等。因此，他創造了三種馬道的樣式，並說布料有十一種。然而，在《花鬘經》中說：『國王有三種過失，太陽啊！國王有方向和三種人。方向，即直接的小部分，是馬道布料的順序。』認為第二種布料，即珍寶 Sharbu（名稱待考）的布料，有十八個小部分等。他以彎曲的內部缺少這些布料為理由進行了反駁。因此，彎曲內部的直接布料左右各有兩塊布料，加起來總共有十一種。如果分開計算，數量會更多。對於長短兩種線繩的樣式，從箭桿到箭桿之間沒有長短之分。在四十四種樣式中，箭桿外部的直徑只有兩個大單位，因此後者是法輪和角尖，馬道的高度必須是一個門的高度。因此，在他們的著作中，馬道被描述為門的三倍高，這是指表面，並且門和馬道之間沒有黑暗的布料，三倍高也是指從柱子到柱子之間的距離，這位老師是這樣認為的。在《花鬘經》中說：『各種金剛的中心是門的十二個單位。其中，在根本線的內部，是門的八個單位。在外部，寬度是兩個門。其中，沒有中間的布料。馬道是柱子之間表面上門的三個單位。』並說布料也有十一種。認為兩根柱子的上方表面上各多出一個小部分，如果這樣計算，就是十四個小部分。Lawa Pa（名稱待考）認為馬道的高度是…… 關於門框四邊是否相等的問題，這裡出現了三種情況：一是門等四邊相等；二是門和門框相等，但與兩邊的墻不相等，而兩邊的墻相等；三是兩邊的墻不相等。關於一個門的高度，Ratna Rakshita（寶護）將門框外部分為五個小部分，內部分為兩個小部分。從內部兩個頂端到外部，一個小部分是梁，因此一個小部分被解釋為天空的藍色布料，認為樑上是沒有墻壁的空隙的布料。然而，我認為樑上沒有墻壁是不太好的。這位老師（指作者或註釋者）解釋了馬道的高度有兩種情況：三又四分之一和二。第一種情況包括二相等、九相等和五相等、三三相等；后一種情況只有五相等和三三相等。因此，他創造了三種馬道的樣式，並說布料有十一種。然而，在《花鬘經》中說：『國王有三種過失，太陽啊！國王有方向和三種人。方向，即直接的小部分，是馬道布料的順序。』認為第二種布料，即珍寶 Sharbu（名稱待考）的布料，有十八個小部分等。他以彎曲的內部缺少這些布料為理由進行了反駁。因此，彎曲內部的直接布料左右各有兩塊布料，加起來總共有十一種。如果分開計算，數量會更多。對於長短兩種線繩的樣式，從箭桿到箭桿之間沒有長短之分。在四十四種樣式中，箭桿外部的直徑只有兩個大單位，因此後者是法輪和角尖，馬道的高度必須是一個門的高度。因此，在他們的著作中，馬道被描述為門的三倍高，這是指表面，並且門和馬道之間沒有黑暗的布料，三倍高也是指從柱子到柱子之間的距離，這位老師是這樣認為的。在《花鬘經》中說：『各種金剛的中心是門的十二個單位。其中，在根本線的內部，是門的八個單位。在外部，寬度是兩個門。其中，沒有中間的布料。馬道是柱子之間表面上門的三個單位。』並說布料也有十一種。認為兩根柱子的上方表面上各多出一個小部分，如果這樣計算，就是十四個小部分。Lawa Pa（名稱待考）認為馬道的高度是……
【English Translation】 Regarding the equality of the four sides of a door frame, three situations arise here: first, the door and all four sides are equal; second, the door and the door frame are equal, but not equal to the two side walls, while the two side walls are equal; third, the two side walls are not equal. Regarding the height of a door, Ratna Rakshita (Precious Protector) divided the outer part of the door frame into five small parts and the inner part into two small parts. From the two inner tops to the outside, one small part is the beam, and therefore one small part is interpreted as the blue cloth of the sky, considering the space above the beam without a wall as cloth. However, I don't think it's good to have no wall above the beam. This teacher (referring to the author or commentator) explained that there are two situations for the height of the horse path: three and a quarter and two. The first situation includes two equal, nine equal, and five equal, three three equal; the latter situation only has five equal and three three equal. Therefore, he created three styles of horse paths and said that there are eleven kinds of cloth. However, in the Garland Sutra, it says: 'The king has three faults, O sun! The king has directions and three kinds of people. Directions, that is, the direct small parts, are the order of the horse path cloth.' It is believed that the second cloth, the cloth of Precious Sharbu (name to be researched), has eighteen small parts, etc. He refuted this by citing the reason that these cloths are missing in the curved interior. Therefore, the direct cloths in the curved interior have two cloths on the left and right, totaling eleven. If calculated separately, the number will be more. For the styles of both long and short ropes, there is no difference in length from arrow shaft to arrow shaft. In the forty-four styles, the diameter outside the arrow shaft has only two large units, so the latter is the Dharma wheel and the horn tip, and the height of the horse path must be the height of one door. Therefore, in their writings, the horse path is described as three times the height of the door, which refers to the surface, and there is no dark cloth between the door and the horse path, and three times the height also refers to the distance from pillar to pillar, which is what this teacher believes. In the Garland Sutra, it says: 'The center of various vajras is twelve units of the door. Among them, inside the root line, there are eight units of the door. Outside, the width is two doors. Among them, there is no intermediate cloth. The horse path is three times the door on the surface between the pillars.' And it is said that there are also eleven kinds of cloth. It is believed that there is one more small part on the surface above the two pillars, and if calculated in this way, there are fourteen small parts. Lawa Pa (name to be researched) believes that the height of the horse path is... Regarding the equality of the four sides of a door frame, three situations arise here: first, the door and all four sides are equal; second, the door and the door frame are equal, but not equal to the two side walls, while the two side walls are equal; third, the two side walls are not equal. Regarding the height of a door, Ratna Rakshita (Precious Protector) divided the outer part of the door frame into five small parts and the inner part into two small parts. From the two inner tops to the outside, one small part is the beam, and therefore one small part is interpreted as the blue cloth of the sky, considering the space above the beam without a wall as cloth. However, I don't think it's good to have no wall above the beam. This teacher (referring to the author or commentator) explained that there are two situations for the height of the horse path: three and a quarter and two. The first situation includes two equal, nine equal, and five equal, three three equal; the latter situation only has five equal and three three equal. Therefore, he created three styles of horse paths and said that there are eleven kinds of cloth. However, in the Garland Sutra, it says: 'The king has three faults, O sun! The king has directions and three kinds of people. Directions, that is, the direct small parts, are the order of the horse path cloth.' It is believed that the second cloth, the cloth of Precious Sharbu (name to be researched), has eighteen small parts, etc. He refuted this by citing the reason that these cloths are missing in the curved interior. Therefore, the direct cloths in the curved interior have two cloths on the left and right, totaling eleven. If calculated separately, the number will be more. For the styles of both long and short ropes, there is no difference in length from arrow shaft to arrow shaft. In the forty-four styles, the diameter outside the arrow shaft has only two large units, so the latter is the Dharma wheel and the horn tip, and the height of the horse path must be the height of one door. Therefore, in their writings, the horse path is described as three times the height of the door, which refers to the surface, and there is no dark cloth between the door and the horse path, and three times the height also refers to the distance from pillar to pillar, which is what this teacher believes. In the Garland Sutra, it says: 'The center of various vajras is twelve units of the door. Among them, inside the root line, there are eight units of the door. Outside, the width is two doors. Among them, there is no intermediate cloth. The horse path is three times the door on the surface between the pillars.' And it is said that there are also eleven kinds of cloth. It is believed that there is one more small part on the surface above the two pillars, and if calculated in this way, there are fourteen small parts. Lawa Pa (name to be researched) believes that the height of the horse path is...
་སུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལ་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་ཚད་ཕྱེད་དུ་བཤད་ཅིང་རྟ་བབས་ངོས་སུ་སྒོའི་བཞི་འགྱུར་དུ་བཤད་པས་མུན་སྣམ་ཡང་བཞེད་པར་མངོན་ནོ། །མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་བཤད་པའི་དགོངས་པར་ཤཱནྟི་པས་མཆུར་སུམ་འགྱུར་དང་དཔངས་སུ་ཇི་མཛེས་སུ་བྱ་བར་འཆད་དོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་ཕྱིའི་ཆ་ཆེན་གཅིག་ལ་ནི་ཕྱེད་ནང་མ་ལ་འཁོར་ལོ་བྱའོ། །ཕྱེད་ཕྱི་མ་ལ་རྭ་དབུས་མའི་རྭ་རྩེ་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བ་ལས། འཁོར་ལོའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཆ་ཆུང་གཉིས་ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྭའི་རྩེ་མོ་སྟེ། ཞེས་སོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྩེ་རྣམས་རྭ་དབུས་མ་ལ་ཟུག་པའི་མཚམས་ཕྱིན་ལ་རྭ་རྩེར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དབུས་ཀྱི་རྭ་ཟད་མཚམས་ཀྱི་རྩེ་ནས་གཡས་གཡོན་དུ་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་བྱས་ནས་རྭ་རྩེ་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་བྱེད་པ་དོན་མིན་ཏེ། འདི་ལུགས་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །ཆ་ཆུང་ནང་མ་འཁོར་ལོའི་གདན་གྱི་པདྨ་དང་དེ་ནས་གཉིས་འཁོར་ལོ་དང་དེ་ནས་གཅིག་ལ་གདུགས་དང་རི་དྭགས་འཁོར་ལོའི་ཐད་ཀར་གནས་པར་ཤྲཱདྡྷ་བཞེད་དོ། །དེ་ནས་ཟླུམ་ཐིག་ནི། ཐིག་རིང་བའི་ལུགས་ལ་པད་ར་ 3-2-157b དང་རྡོར་ར་གཉིས་ཆ་ཆེན་ཕྱེད་ཕྱེད་མེ་རི་ལ་ཆ་ཆེན་གཅིག་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་དབུས་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་དང་མདའ་ཡབ་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་བར་ལ་སྒོ་ཚད་དྲུག་དྲུག་ཡོད་པས་ཕྱོགས་རེའི་ཚངས་ཐིག་ལ་ཆ་ཆེན་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པ་དེས་རྫོགས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ལུགས་འདི་ལ་པད་ར་དང་རྡོར་ར་ལ་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་དང་འོད་ཕྲེང་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པ་བཀག་ཅིང་། ཐིག་སྐུད་ཐུང་བའི་ལུགས་ལ་ནི་པད་ར་དང་རྡོར་ར་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་བ་དང་གཉིས་གཉིས་དང་འོད་ཕྲེང་ཆ་ཆུང་གཉིས་སམ་བཞི་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་པས་གང་རུང་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཕྱི་རོལ་འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །ཚོན་གྱི་ས་ཡི་ཉིས་འགྱུར་ཚད། །ཞེས་གསུངས་ལ། ལྭ་བ་པས། རྡོར་ཕྲེང་དང་འོད་ཕྲེང་གཉིས་ཆ་ཆུང་རེ་རེ་བར་ཡང་བཤད་དོ། །ཕྲེང་བ་ལས། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཁོར་ལོའི་གཟུགས། །ར་བ་གསུམ་ཡང་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ་དག་གསུངས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ན་པད་ར་གཉིས་ཡོད་དེ། ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་ཡང་དེ་ལྟར་བཞེད་དོ། །ཟླུམ་ཐིག་བྱེད་པའི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སེང་ལྡེང་གི་ཕུར་བུ་འོག་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་རྣམ་པ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པར་བསམས་ནས་ཕུར་བུ་གདབ་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་ནས། བརྡུང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ཐོ་བས་བརྡུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཐིག་སྐུད་གོ་དྲུག་པ་ཉིས་ལྟབ་ཏུ་བྱས་པ་བཏགས་ནས་དབང་ལྡན་ནས་གཡས་སྐོར་དུ་བསྐོར་ལ་གདབ་བོ། །
【現代漢語翻譯】 據說，一度量單位的門，其側面為半個度量單位，馬廄處為門高度的四倍，這似乎也符合穆恩納姆（Munnam）的觀點。瑪爾梅澤桑波（Marmeze Sangpo）認為馬廄是門的三倍高，香提巴（Shantipa）解釋說，喙部應為三倍，高度應儘可能美觀。馬廄外側的大部分應為一半，內側應繪製輪。外側的另一半應繪製中央角的角尖。在《花鬘經》（Phrengba）中說：『輪外側的兩小部分是各種金剛角的尖端。』因此，側面的角尖應插入中央角，並完成角尖的繪製。從中央角的末端開始，左右各繪製一個小部分作為角尖是沒有意義的。這兩種方法都被認為是相似的。內部的小部分是輪座的蓮花，然後是兩個輪，然後是一個傘和動物，Shrawaddha認為它們直接位於輪的上方。 接下來是圓形圖。在長線法中，蓮花環（pad ra）和金剛環（dor ra）各佔一半，火環（me ri）佔一個整體。這樣，從中心到箭桿（mda' yab），再從箭桿到光環（'od phreng），各有六個度量單位，因此每個方向的直徑有十二個整體單位，這樣就完成了。在《花鬘經》中，禁止在這種方法中將蓮花環和金剛環各分為一個小部分，光環分為兩個小部分等。在短線法中，蓮花環和金剛環可以各分為一個或兩個小部分，光環可以分為兩個或四個小部分，可以根據選擇進行繪製。《金剛空行續》（rdo rje mkha' 'gro）中說：『外側的光環，是顏色的兩倍大小。』拉瓦巴（Lawa Pa）也說：金剛環和光環都可以各分為一個小部分。《花鬘經》中說：『在某些地方，勝樂金剛壇城（bde mchog gi dkyil 'khor la）中，應繪製金剛、蓮花和輪的形狀，以及三個環。』正如所說，金剛花鬘經中提到了外側的蓮花和輪環。因此，有兩個蓮花環，蘭卡嘉爾桑（Lamka Gyaltsang）也這樣認為。繪製圓形圖時，在壇城的中心，應想像一根鐵木橛（seng ldeng gi phur bu），下端尖銳，上端是五股金剛杵的形狀，由吽（ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，種子字）字所化生，然後唸誦一百零八遍橛的咒語，用金剛錘敲打，然後將九十六根線的繩子對摺，從旺丹（dbang ldan）開始順時針纏繞並固定。
【English Translation】 It is said that a door with a measurement of one unit has a side with a measurement of half a unit, and the stable is said to be four times the height of the door, which seems to be in line with Munnam's view as well. Marmeze Sangpo believes that the stable is three times the height of the door, and Shantipa explains that the beak should be three times as high and the height should be as beautiful as possible. The large part of the outside of the stable should be half, and the wheel should be drawn on the inside. The other half of the outside should be the tip of the central horn. In the 'Garland Sutra' (Phrengba), it says: 'The two small parts outside the wheel are the tips of various vajra horns.' Therefore, the horn tips on the sides should be inserted into the central horn, and the drawing of the horn tips should be completed. It is meaningless to draw a small part on each side from the end of the central horn as the horn tip. Both methods are considered similar. The small part inside is the lotus of the wheel seat, then two wheels, then an umbrella and an animal, which Shrawaddha believes are directly above the wheel. Next is the circular diagram. In the long line method, the lotus ring (pad ra) and the vajra ring (dor ra) each occupy half, and the fire ring (me ri) occupies one whole. In this way, there are six units from the center to the arrow shaft (mda' yab), and then from the arrow shaft to the halo ('od phreng), so the diameter of each direction has twelve whole units, which completes it. In the 'Garland Sutra', it is forbidden to divide the lotus ring and the vajra ring into one small part each, and the halo into two small parts, etc., in this method. In the short line method, the lotus ring and the vajra ring can each be divided into one or two small parts, and the halo can be divided into two or four small parts, which can be drawn according to the choice. The 'Vajra Dakini Tantra' (rdo rje mkha' 'gro) says: 'The outer halo is twice the size of the color.' Lawa Pa also said: The vajra ring and the halo can each be divided into one small part. The 'Garland Sutra' says: 'In some places, in the Mandala of Chakrasamvara (bde mchog gi dkyil 'khor la), the shapes of vajra, lotus and wheel, and three rings should be drawn.' As it is said, the Vajra Garland Sutra mentions the lotus and wheel rings on the outside. Therefore, there are two lotus rings, and Lamka Gyaltsang also thinks so. When drawing a circular diagram, in the center of the mandala, a khadira wood peg (seng ldeng gi phur bu) should be imagined, with a sharp lower end and a five-pronged vajra shape at the top, transformed from the syllable Hum (ཧཱུྃ，हूँ，hūṃ，seed syllable), and then the mantra of the peg should be recited one hundred and eight times, and struck with a vajra hammer, and then a rope of ninety-six threads should be folded in half, wrapped clockwise from Wangdan (dbang ldan) and fixed.
ཐིག་སྐུད་རེ་བཞི་པའི་སྐབས་སུ་ཐིག་སྐུད་རྐྱང་པས་ཀྱང་ཟླུམ་ཐིག་བྱར་རུང་བ་དང་ཟླུམ་སྐོར་གྱི་དོན་དུ་ཐིག་སྐུད་མཐོ་གང་ལ་སོགས་པ་ལྷག་པར་བྱ་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཐིག་ 3-2-158a སྐུད་ལྷག་པ་ལས་ནད་སྐྱེད་པར་གསུངས་པ་ལ་འདི་འདྲ་མ་གཏོགས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །དབུས་སུ་འདེབས་པའི་ཕུར་བུ་དངོས་སུ་བྱེད་པ་མ་བྱུང་ན་བསམ་གཏན་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་སྟེ། སྔར་ཕུར་བུ་འདེབས་པའི་སྐབས་ཀྱིས་ཤེས་སོ། །རེ་བཞི་པ་ལ་ཡང་དབང་ལྡན་ནས་བསྐོར་བར་ལྭ་བ་པས་བཤད་དེ་སྔོན་ལ་ཚངས་ཐིག་གི་སྟེང་དུ་ཚད་བཙལ་ནས་བྱའོ། །དུར་ཁྲོད་གང་དུ་བྱ་བ་གསལ་བར་སློབ་དཔོན་འདིས་མ་བཤད་ལ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་འོད་ཕྲེང་གི་ལུང་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཕྲེང་བར་དྲངས་པའི་འོག་ཏུ། འཁོར་ས་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །ཤིང་སོགས་དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་པོ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ། རྒྱུད་ལས་ནི། འཁོར་ལོ་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དཱ་རི་ཀ་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་ར་བ་མེ་འོད་བཅས། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །ཤིང་ལ་སོགས་པའི་དུར་ཁྲོད་བྱ། །ཞེས་བཤད་དོ། །སྡོམ་འབྱུང་འགྱུར་རྙིང་ལས། རྡོ་རྗེ་ར་བའི་ནང་དུ་ནི། །དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་སྟེ། །ཞེས་འབྱུང་མོད་ཀྱང་། འགྱུར་གསར་ལས། རྡོ་རྗེ་ར་བ་ནང་དུ་སྟེ། །དུར་ཁྲོད་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དག་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། འོད་ཟེར་ནི་ཁ་དོག་ལྔ་པའོ། །དེའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དུར་ཁྲོད་རྣམས་བྲི་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་གསལ་བར་མ་བཤད་དོ། །དུར་ཁྲོད་ནི་དེས་བསྐོར་བའི་དབུས་ན་བཞུགས་པ་བདེ་མཆོག་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་ཡི་གཞན་ལ་མི་དགོས་པ་དང་སྐལ་མེད་འདུས་པ་ན་དེར་ཡང་མི་བྲི་བ་ནི་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པའོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པས་དུས་འཁོར་ལྟ་བུ་རང་གི་རྒྱུད་ནས་ 3-2-158b མི་འདྲ་བར་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ། བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལ་པདྨ་དང་རྡོར་ར་དང་མེ་རི་རྣམས་ངེས་ཅན་དང་དུར་ཁྲོད་དང་བདེ་མཆོག་པའི་ར་བ་གསུམ་ལྟ་བུ་མ་ངེས་པར་བཞེད་ལ། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་གཉིས་ཀྱང་ཕ་རྒྱུད་མ་རྒྱུད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མིན་གྱི། གང་ཡང་རུང་བས་འགྲུབ་པ་དང་། འགྲམ་ལོགས་སྒོ་མཉམ་མི་མཉམ་ཡང་གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་བཞེད་ཀྱི། དེ་ལྟར་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཁོ་ནའི་ལུགས་སུ་མི་བཞེད་དོ། ། 3-2-159a པའི་འོད་ཕྲེང་མ་གསུངས་པས་སྔ་མ་ལ་ཟླུམ་པོ་གཅིག་གིས་ཆོག་གོ། དེ་ནས་ཆ་ཆུང་གསུམ་དོར་བའི་མཚམས་ནས་ཟུར་ཐིག་ནས་ཟུར་ཐིག་གི་བར་དུ་འདེབས་པའི་ཆ་ཆུང་གསུམ་པའི་སྣམ་བུ་ནི། རྡོ་རྗེ་མ་བཞིའི་གནས་ཡིན་ལ།ཕྱི་མ་ཆ་ཆུང་བཞི་པ་ནི། སེམས་དཔའ་བརྒྱ
【現代漢語翻譯】 在第四十四條線繩的章節中，提到僅用一根線繩也可以畫圓，並且爲了畫圓，需要額外使用如高線等工具。還提到線繩過長會導致疾病，因此必須避免這種情況。如果無法實際安插中心樁，也可以通過禪定來代替，就像之前安插樁時所瞭解的那樣。關於第四十四條線繩，拉瓦巴（Lāva-pa）解釋說要從自在天（Īśvara）開始繪製，首先要在直徑上找到尺寸。這位老師沒有明確說明在何處進行墓地儀式。但在之前提到的《金剛空行母光鬘》（Vajraḍāki-prabhāvalī）的引文中，在引述之後說：『在壇城之外，應設定木等八大尸林。』經典中也說：『在輪之外』。在達日卡巴（Dārika-pa）的壇城儀軌中也是如此。般若拉克西塔（Prajñārakṣita）也說：『金剛墻和火焰，應在壇城之外，設定木等尸林。』在舊譯的《集經》（Sdom 'byung 'gyur rnying）中說：『在金剛墻內，應以八大尸林裝飾。』但在新譯的《集經》（'Gyur gsar）中說：『在金剛墻內，應以八大尸林裝飾。』這是正確的。在《集經》的註釋中說：『光芒是五種顏色。在其外應繪製尸林。』毗布底（Vibhūti）也同樣如此說。婆瓦跋陀羅（Bhāva-bhadra）沒有明確說明。尸林是指環繞其中心而立的勝樂金剛（Cakrasaṃvara）等，其他則不需要。在不具備資格的人聚集的地方也不應繪製，這是光鬘的觀點。按照這位老師的觀點，除了時輪金剛（Kālacakra）等與自身經典不同的情況外，對於無上瑜伽部的壇城來說，蓮花、金剛墻和火焰山是必需的，而尸林和勝樂金剛的圍墻等則是不確定的。線繩的兩種測量方法並非父續母續的區別，而是任何一種都可以完成。至於邊緣的門是否對齊，無論怎樣做都可以，這位老師不認為只有按照這樣描述的壇城才是正確的。 《光鬘》中沒有提到光芒，所以之前用一個圓圈就足夠了。然後，從捨棄三個小部分的邊界開始，從角線到角線之間繪製的第三個小部分的布料是金剛母四尊（Vajra-mātṛ）的位置。第四個小部分是三十二尊勇識（Sattva）。
【English Translation】 In the section on the forty-fourth thread, it is mentioned that a circle can be drawn with just one thread, and that tools such as high threads should be used in addition for drawing circles. It is also mentioned that excess thread can cause illness, so this must be avoided. If it is not possible to actually insert a central stake, it can be replaced by meditation, as learned during the previous stake insertion. Regarding the forty-fourth thread, Lāva-pa explains that it should be drawn starting from Īśvara, first finding the measurement on the diameter. This teacher does not clearly state where to perform the charnel ground ritual. However, in the previously mentioned quote from the Vajraḍāki-prabhāvalī, after quoting, it says: 'Outside that mandala, one should set up wood and other eight great charnel grounds.' The scripture also says: 'Outside the wheel.' This is also the case in the Dārika-pa's mandala ritual. Prajñārakṣita also says: 'Vajra wall and flames, one should set up wood and other charnel grounds outside the mandala.' In the old translation of the Sdom 'byung 'gyur rnying, it says: 'Inside the vajra wall, it should be decorated with eight great charnel grounds.' But in the new translation of the 'Gyur gsar, it says: 'Inside the vajra wall, it should be decorated with eight charnel grounds.' This is correct. In the commentary on the Sdom 'byung, it says: 'The radiance is of five colors. Charnel grounds should be drawn outside of it.' Vibhūti also says the same. Bhāva-bhadra does not clearly explain. The charnel ground refers to Cakrasaṃvara, etc., standing around its center, and others are not needed. It should not be drawn in places where unqualified people gather, which is the view of the garland. According to this teacher's view, except for cases like Kālacakra that differ from their own scriptures, for the mandalas of Anuttarayoga Tantra, the lotus, vajra wall, and fire mountain are necessary, while charnel grounds and Cakrasaṃvara's enclosure, etc., are uncertain. The two methods of measuring the thread are not a distinction between father and mother tantras, but either can be accomplished. As for whether the doors on the edges are aligned, it doesn't matter how it's done; this teacher does not think that only the mandala described in this way is correct. The radiance is not mentioned in the 'Garland', so one circle was sufficient before. Then, starting from the boundary where three small parts are discarded, the cloth of the third small part drawn from corner line to corner line is the position of the four Vajra-mātṛ. The fourth small part is the thirty-two Sattvas.
ད་དང་མཚམས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་ལྷ་སྣམ་ཀྱི་དོན་དུ་སྟེ། ཀླུ་བྱང་གིས། ནང་གི་འཁོར་ལོའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །ཐིག་བཞི་མཉམ་པར་ཀུན་ནས་བྲི། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །འཇམ་རྡོར་ལ་ནི། ཟླུམ་ཐིག་ཕྱི་མ་ནས་རྩ་ཐིག་གི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་ཡོད་པས། ཐིག་གི་ལྷུག་པའི་སྐབས་སུ་རྩ་ཐིག་གི་ནང་དུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་གི་ལྷ་སྣམ་དོར་ནས་ངོས་ཐིག་གཅིག་ཟུར་ཐིག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་གདབ་པ་དང་། དེ་ནས་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དགོད་པའི་དོན་དུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་དོར་བར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །འོ་ན་འཕགས་ལུགས་ཀྱི་ཟླུམ་ཐིག་ལ་ཕྲེང་བའི་ཐིག་གི་ལྷུག་པའི་སྐབས་སུ། ཁྱད་པར་དུ་ཟླུམ་པོའི་ཐིག་གཉིས་པའི་ནང་དུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་ཆ་ཆུང་དོར་བར་ཟླུམ་པོའི་ཐིག་གསུམ་པའོ། །ཟླུམ་པོ་དང་པོའི་ནང་དུ་ནི་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བའོ། །ཟླུམ་པོའི་ཐིག་དང་པོ་ལས་ཕྱི་ངོས་སུ་ནི་ཟླུམ་པོའི་ཐིག་མེད་དོ། །ཞེས་སྔར་ཆ་ཆུང་བདུན་པ་ནས་བསྐོར་བའི་ཟླུམ་ཐིག་གཉིས་པའི་ནང་ནས་རྡོར་ཕྲེང་གི་ཆ་ཆུང་སྐོར་བ་དང་བརྒྱད་པ་ནས་བསྐོར་བའི་ཟླུམ་ཐིག་དང་པོ་ལས་ཕྱི་ངོས་སུ་ཟླུམ་པོའི་ཐིག་མེད་པར་བཤད་པ་དང་ཐིག་རྩའི་ཚིགས་བཅད་གཉིས་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཕྲེང་བར་འཕགས་ལུགས་ཀྱི་ཐིག་སྔར་ལྟར་མཛད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། 3-2-159b ཚངས་ལས་སྟེགས་བུ་ཙམ་དུ་འགྱུར། །སྟེགས་བུའི་ཕྱེད་དུ་གཉིས་པ་སྟེ། །གསུམ་པ་སྟེགས་བུ་ཕྱེད་དང་གཉིས། །སྟེགས་བུའི་ཕྱེད་ཀྱིས་གཞན་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་དྲངས་པ་ལྟར་ན་ཐིག་རྩ་ལྷུག་པ་བཞིན་བྱ་དགོས་ཏེ། ཀླུའི་བློས་སྟེགས་བུའི་ཚད་ཆ་ཆུང་གཉིས་སུ་གསུངས་པས་ཚངས་ཐིག་ནས་ཆ་ཆུང་གཉིས་སོང་བར་ཐིག་དང་པོ་དང་། དེ་ནས་ཆ་ཆུང་གཅིག་སོང་བར་ཐིག་གཉིས་པ་འདེབས་ཤིང་། དེ་ནས་ཆ་ཆུང་གསུམ་སོང་བར་ཟླུམ་ཐིག་ནང་མ་སྐོར་ཏེ་གསུམ་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱི་མའི་ཟླུམ་ཐིག་ནི་བཞི་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྐང་པ་འདི་བཞི་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལ་ཆད་ཅིང་དཔྱལ་གྱི་འགྱུར་ལ་སྟེགས་བུའི་དོད་ལྟེ་བ་ཞེས་པར་བསྒྱུར་རོ། །ཡང་ཕྲེང་བར། དབུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡི་ནི་ཚད། །རྩ་བའི་ཐིག་གི་ཕྱེད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་རྩ་ཐིག་གི་ཕྱེད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་མ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པའི་དོན་ལྟར་ན། རྡོར་ཕྲེང་གི་རྩིག་པ་ཟླུམ་པོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་མའི་མཚམས་གཟུང་དགོས་པས་དེ་རྩ་ཐིག་གི་ཕྱེད་ནས་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ན་ཐིག་རྩ་ཚིགས་བཅད་མ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་སོ། །ཚིགས་བཅད་དང་ལྷུག་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཆག་དང་དཔང་གི་འགྱུར་གཉིས་ཀ་མཐུན་པར་དེ་ལྟར་འབྱུང་བས་དཔེ་མ་དག་པ་མིན་ལ། ཕྲེང་བ་ལས། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོར་ནི། ཟླུམ་པོའི་ཐིག་དང་པོ་ལས་ཕྱིར་འོད་ཀྱི་ཕྲེང་བའི་དོན་དུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་སྤངས་པར་ཟླ
【現代漢語翻譯】 現在來說明四位忿怒尊（Krodha）的壇城布（Lhasnam）的意義。克魯江（Klu-byang）說：『在內輪之外，畫四條等距的線。』這就是它的意義。對於蔣多爾（'Jam-rdor）來說：『從外圓線到根線之間有八個小部分。在畫線時，在根線內捨棄一個門限（Sgotsad）的壇城布，然後在麵線（Ngos-thig）和角線（Zur-thig）之間畫一條線。』然後，爲了畫金剛杵（Vajra）等，捨棄一個門限。因此，應該這樣做。那麼，按照聖者派（'Phags-lugs）的圓線，在畫花鬘線（Phreng-ba'i thig）時，特別是在第二條圓線內，也捨棄金剛杵花鬘的小部分，即第三條圓線。第一條圓線內是光的花鬘。在第一條圓線之外沒有圓線。』如前所述，從第七個小部分開始畫的第二條圓線內，畫金剛杵花鬘的小部分，從第八個小部分開始畫的第一條圓線之外，沒有圓線。這與線算的兩個偈頌相矛盾。如果有人這樣說，那麼，爲了表明花鬘按照聖者派的線來畫， 『從梵天（Tshangs）變成臺階（Stegs-bu）的大小。第二個是臺階的一半。第三個是臺階的一半加二。另一個是臺階的一半。』如所引用的那樣，必須像畫線算一樣。克魯（Klu）的智慧說臺階的大小是兩個小部分，因此從梵天線（Tshangs thig）開始，經過兩個小部分是第一條線。然後，經過一個小部分畫第二條線。然後，經過三個小部分畫內圓線，這是第三條線。第四條圓線是它的外圓線，因此必須有一個小部分。這四句偈頌在恰（Tshab）的譯本中缺失，而在嘉（dpyal）的譯本中，『臺階』被翻譯成『中心』。此外，在花鬘中：『中心的輪的尺寸是根線的一半。』如所引用的那樣，爲了表明從根線的一半畫中心輪，必須從金剛杵花鬘的墻壁到內輪的邊界，這是根線的一半，如果這樣，就必須像線算的偈頌一樣。偈頌和畫線都與恰和嘉的譯本一致，因此不是範本不正確。在花鬘中：『對於金剛杵空行母（Vajra-dakini），從第一條圓線之外，爲了光的花鬘的意義，捨棄一個小部分。』
【English Translation】 Now, to explain the meaning of the Lhasnam (altar cloth) of the four Wrathful Deities (Krodha) of the intermediate state. Klu-byang said: 'Outside the inner wheel, draw four equidistant lines.' This is its meaning. For 'Jam-rdor: 'From the outer circle to the root line, there are eight small parts. When drawing the lines, within the root line, discard a gate-width (Sgotsad) of the Lhasnam, and then draw a line between the face line (Ngos-thig) and the corner line (Zur-thig).' Then, in order to draw the Vajra and so on, discard a gate-width. Therefore, it should be done like that. Then, according to the circular line of the Arya tradition ('Phags-lugs), when drawing the garland line (Phreng-ba'i thig), especially within the second circular line, also discard the small part of the Vajra garland, which is the third circular line. Within the first circular line is the garland of light. Outside the first circular line, there is no circular line.' As mentioned before, within the second circular line drawn from the seventh small part, draw the small part of the Vajra garland, and outside the first circular line drawn from the eighth small part, there is no circular line. This contradicts the two verses of the line calculation. If someone says this, then, in order to show that the garland is drawn according to the lines of the Arya tradition, 'From Brahma (Tshangs) it becomes the size of a platform (Stegs-bu). The second is half of the platform. The third is half of the platform plus two. The other is half of the platform.' As quoted, it must be done like drawing the line calculation. Klu's wisdom says that the size of the platform is two small parts, therefore from the Brahma line (Tshangs thig), after two small parts, is the first line. Then, after one small part, draw the second line. Then, after three small parts, draw the inner circular line, which is the third line. The outer circular line of that is the fourth line, therefore there must be one small part. These four verses are missing in the Tshab translation, and in the Dpyal translation, 'platform' is translated as 'center'. Furthermore, in the garland: 'The size of the central wheel is half of the root line.' As quoted, in order to show that the central wheel is drawn from half of the root line, it is necessary to take the boundary from the wall of the Vajra garland to the inner wheel, which is half of the root line, and if so, it must be done like the verses of the line calculation. Both the verses and the drawing of the lines are consistent with the Tshab and Dpyal translations, therefore it is not that the exemplar is incorrect. In the garland: 'For the Vajra Dakini, from outside the first circular line, for the meaning of the garland of light, discard one small part.'
ུམ་པོའི་ཐིག་གཅིག་གོ། ཞེས་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པ་ནས་རྡོར་ཕྲེང་སྐོར་བའི་སྐབས་སུ་གསུངས་པས། ཐིག་རྩ་ཚིགས་བཅད་མ་ནི་དེ་དང་མཐུན་པས་ལུགས་གཉིས་གང་བྱས་ཀྱང་ཆོག་པར་བཞེད་དོ། །ད་ལྟ་འགྱུར་བའི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། 3-2-160a ནང་གི་འཁོར་ལོ་རྡོ་རྗེ་ར། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རིམ་གཉིས་སུ། །དབང་ལྡན་མཚམས་ནས་བརྩམས་ནས་ནི། །གཡས་སྐོར་དུ་ནི་སྐུད་པ་བསྐོར། །ཞེས་པ་ལས་མ་བྱུང་ཡང་། རྒྱ་དཔེ་ལ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་ཕྱི་ནས་འོད་ཕྲེང་སྐོར་བ་ཡོད་པར་གསལ་ལོ། །ཕྲེང་བ་ལས། གསང་འདུས་གཉིས་ཀ་ལ་རྩ་ཐིག་ནས་ནང་དུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་དོར་བར་ངོས་ཐིག་འདེབས་པ་མ་གཏོགས་པ་ལྷ་སྣམ་ནང་མ་ལ་ངོས་ཐིག་འདེབས་པའི་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །ནང་ཐིག་ཐེབས་ནས་རེའུ་མིག་དབུས་མའི་ནང་གི་ཟུར་ཐིག་དང་དེའི་སྣམ་བུའི་ནང་གི་ཐིག་རྣམས་དང་ཕྱི་ནང་གི་ཚངས་ཐིག་རྣམས་དབྱི་ཞིང་། ཟུར་ཐིག་གཞན་དང་ལྷ་སྣམ་གྱི་ཐིག་ནི་གཞག་ཅིང་རྡུལ་ཚོན་གྱིས་གཡོག་པར་བྱ་སྟེ་ལྷའི་གནས་དང་ཚོན་སའི་ཁྱད་པར་དབྱེ་བའི་དོན་དུའོ། །བདེ་མཆོག་རེ་གཉིས་པའི་ནང་ཐིག་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། རྩ་བའི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །ལྷ་ཡི་དབྱེ་བས་ཐིག་གདབ་པ། །ཅུང་ཟད་ཐ་དད་བདེ་མཆོག་གི། གཞན་ཏེ་དེ་ཡི་བརྗོད་པར་བྱ། །ཚངས་དང་ཟུར་ཐིག་གནས་པ་ལས། །གཞན་མིན་དེ་ཡི་ཚངས་ལས་ཕྱིར། །ཆ་ཆུང་གཉིས་དོར་རྩ་བའི་བར། །ཐིག་གདབ་ཟུར་གྱི་འགྲམ་དག་ཏུ། །དེ་བཞིན་ལྟེ་བའི་ལོགས་དག་ལས། །སྒོ་ནི་བཞི་བཞི་དེ་ཡི་སྲིད། །ལྟེ་བའི་ཕྱི་རུ་ཆ་ཆུང་བཞི། །དོར་བར་ཆ་ཆུང་བཞི་པའི་ཐིག །ཐད་ཀར་ཚངས་དང་ཟུར་ལ་གནས། །འདིར་ནི་ཡང་ནི་ཐིག་ལྔ་ཡང་། །ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་དོར་བར་རོ། །དེ་བཞིན་དེ་རྣམས་དང་དྲུག་པ། །མཚམས་སུ་ཡང་དག་སོན་པའོ། །ཚངས་པ་དང་ནི་ཟུར་ཐིག་གི། གཡས་དང་གཡོན་པའི་བདུན་རྣམས་ལས། །ལྔ་པ་ 3-2-160b གསུམ་པ་དང་པོ་ཡི། །ཆ་ཆུང་གཅིག་གི་མཐའ་ལས་འཐོན། །རང་གི་གཉིས་པའི་རྩེར་སོང་ནས། །བདུན་པ་ཡི་ནི་དབུས་སུ་སོང་། །ཐིག་གཅིག་ཀྱོག་པོ་ལྔ་རུ་འགྱུར། །དེ་ནང་དུ་ཡང་ཆ་ཆུང་ཕྱེད། །དོར་ནས་དེ་བཞིན་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཚངས་ལས་རིམ་བཞིན་རྒྱལ་པོ་དང་། །ཉི་ཀླུ་ཆུ་མིག་ཆ་ཆུང་ནི། །དོར་བར་ཟླུམ་པོའི་ཐིག་ལྔའོ། །དང་པོ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཡང་། །ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ཕྱེད་དོར་ནས་ཐིག །ཟླུམ་པོ་གསུམ་མོ་རྩིབས་ཟླུམ་གྱི། །ཐིག་ལས་གཞན་ནི་དབྱི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །འདིར་ཕྲེང་བ་ལས། རྩ་བའི་ཐིག་ནས་ཉེར་བཟུང་སྟེ། །ཟླུམ་པོའི་ཐིག་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །འཁོར་ལོ་གསུམ་ནི་སྒོ་ཚད་དུ། །ཡང་དག་བསྐོར་བས་ཕྱིན་པའོ། །ལྷག་མ་པདྨ་འདབ་མ་བརྒྱད། །ཚད་དེ་འདི་ལས་ལྷག་ཆད་མིན། །ཐུགས་སོགས་འཁོར་ལོའི་མུ་ཁྱུད་ལ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་། །ཞེས་
【現代漢語翻譯】 『烏瑪波的提格吉果』（藏文：ུམ་པོའི་ཐིག་གཅིག་གོ།），在第八小節繞金剛鬘時說過。提格擦策（藏文：ཐིག་རྩ་ཚིགས་བཅད་མ་）與此相符，因此認為兩種方式都可以採用。現在翻譯的金剛空行母法本中： 『內部輪為金剛輪，光之壇城有兩層。從有權勢的邊界開始，順時針方向纏繞線。』雖然沒有出現這樣的說法，但在藏文版本中，第八小節之外有光鬘環繞是明確的。在《鬘論》中，對於密集金剛，從根線到內部，要放棄一個門限來繪製麵線，除此之外，在內層唐卡上繪製麵線的說法並不常見。在繪製內線后，擦除表格中心內部的角線以及唐卡內部的線條，還有內外圓的直徑線。保留其他的角線和唐卡的線條，並用彩粉覆蓋，以此來區分神的位置和著色區域。 勝樂金剛六十二尊的內線是，在《鬘論》中說：『根本的內部壇城，因神的類別而繪製線條，勝樂金剛略有不同，其他與此相同。直徑和角線的位置，與其他不同，從直徑向外，放棄兩個小部分到根部之間，繪製角線邊緣的線條。同樣，從中心的側面，有四個門。中心之外有四個小部分，放棄四個小部分的線。直接位於直徑和角線上。這裡還有五條線，放棄兩個小部分。同樣，這六個也完全位於邊界處。直徑和角線的，左右兩側的七個中，第五個、第三個和第一個，從一個小部分的邊緣發出，到達自己第二個的頂端，到達第七個的中心。一條彎曲的線變成五個。在其中也放棄半個小部分，其他也是如此。從直徑開始依次是國王、日、龍、水、眼，放棄小部分，是五個圓線。在第一個和第三個內部，也放棄半個小部分，是三個圓線，擦除輪輻圓線之外的線。』按照所說的去做。 這裡《鬘論》中說：『從根本線開始靠近，有四種圓線。三個輪是門限，正確地環繞。剩餘的八瓣蓮花，尺寸與此相同，不多不少。在心等輪的邊緣，是金剛蓮花輪的鬘。』
【English Translation】 'Uma Bo'i Thig Gcig Go' (藏文：ུམ་པོའི་ཐིག་གཅིག་གོ།) was said when circumambulating the Vajra Garland in the eighth small section. Thig Tsa Tshigs Chad Ma (藏文：ཐིག་རྩ་ཚིགས་བཅད་མ་) is consistent with this, so it is believed that either method can be adopted. In the currently translated Vajra Dakini text: 'The inner wheel is the Vajra Wheel, the Mandala of Light has two layers. Starting from the powerful boundary, wind the thread clockwise.' Although such a statement does not appear, it is clear in the Tibetan version that there is a garland of light surrounding the outside of the eighth small section. In the 'Garland Treatise', for Guhyasamaja, from the root line to the inside, one gate threshold should be abandoned to draw the face line, apart from that, the statement of drawing the face line on the inner Thangka is not common. After drawing the inner line, erase the corner lines inside the center of the table and the lines inside the Thangka, as well as the diameter lines of the inner and outer circles. Keep the other corner lines and the lines of the Thangka, and cover them with colored powder to distinguish the position of the deity and the coloring area. The inner line of the Sixty-two Deities of Chakrasamvara is, as stated in the 'Garland Treatise': 'The fundamental inner Mandala, lines are drawn according to the category of the deity, Chakrasamvara is slightly different, others are the same as this. The position of the diameter and corner lines, different from others, from the diameter outwards, abandon two small parts to between the root, draw the lines on the edge of the corner lines. Similarly, from the side of the center, there are four gates. Outside the center there are four small parts, abandon the lines of the four small parts. Directly located on the diameter and corner lines. Here there are also five lines, abandoning two small parts. Similarly, these six are also completely located at the boundary. Of the seven on the left and right sides of the diameter and corner lines, the fifth, third, and first, emanate from the edge of a small part, reach the top of their own second, and reach the center of the seventh. One curved line becomes five. In it also abandon half a small part, and others are the same. Starting from the diameter, in order are the King, Sun, Dragon, Water, Eye, abandoning small parts, are five circular lines. Inside the first and third, also abandon half a small part, are three circular lines, erase the lines other than the spoke circular lines.' Do as it is said. Here the 'Garland Treatise' says: 'Starting from the root line, approach, there are four kinds of circular lines. The three wheels are the gate threshold, correctly circumambulating. The remaining eight lotus petals, the size is the same as this, no more, no less. On the edge of the wheel of the heart etc., is the garland of the Vajra Lotus Wheel.'
དྲངས་པ་ནི་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ན་ཡོད་དེ་འགྱུར་ཅུང་མི་འདྲ་ཙམ་སྣང་ངོ་། །ཕྲེང་བའི་ཐིག་གི་ལྷུག་པའི་སྐབས་ལ། བཞི་པ་ཐུགས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ལྟེ་བའི་ནང་དུ་ཆ་ཆུང་གི་བཞི་ཆ་ལས་ཕ་རོལ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གསུམ་པའི་འདབ་མ་དོར་བར་ལྟེ་བའི་དོན་དུ་གེ་སར་གྱི་ཕྲེང་བའི་ངོ་བོ་ཐིག་གཅིག་གོ། ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཐིག་རྩ་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་དབུས་ནས་ཆ་ཆུང་གཉིས་དོར་བར་པདྨའི་ལྟེ་བ་སྐོར་བར་བཤད་པ་གཉིས་སྒྲ་སོར་བཞག་ན་མི་མཐུན་ཀྱང་ཚིགས་བཅད་ནི་རགས་རྩི་ཡིན་ལ་ལྷུག་པས་ཞིབ་རྩིས་མཛད་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ། སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་ཕྱོགས་རེའི་ལྟེ་བ་ལ་གང་ཡོད་པའི་ཉིས་འགྱུར་ཕྱོགས་རེའི་འདབ་མ་ལ་གསུངས་ 3-2-161a པ་མང་བས་འདབ་མ་ལ་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་དང་གསུམ་དང་། ལྟེ་བ་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག་དང་དེའི་བཞི་ཆ་གཅིག་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཕྲེང་བའི་ཐིག་རྩ་སོར་བཞག་པ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་གིས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་དོན་དུ་འཁོར་ལོ་ནང་མ་ལ་ཡང་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་པའི་ཟླུམ་ཐིག་བྱེད་པ་དང་གཞན་ནི་རྩིབས་ཀྱི་གློ་དག་ཏུ་ཤིན་ཏུ་མི་བཟད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཞིས་བསྐོར་བ་དང་། །ཁ་ཅིག་རྩིབས་ཀྱི་འགྲམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་ཕྲེང་བ་བྱེད་པའི་འདོད་པ་གསུམ་ཕྲེང་བར་བཀོད་དོ། །དེའི་གཉིས་པ་ནི་ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་བཞེད་ལ། གསུམ་པ་ནི་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ཡང་བཞེད་དོ། །ཀྱཻ་རྡོར་ལྷ་དགུ་ལ་དབུས་ནས་ཕྱི་ངོས་སུ་ལྟེ་བའི་དོན་དུ་ཆ་ཆུང་ལྔ་དོར་ནས་ཐིག་ཟླུམ་པོ་གཅིག་དང་། དེའི་ཕྱི་ངོས་སུ་འདབ་མའི་དོན་དུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་སྤངས་པར་ཐིག་གཅིག་གོ། དེའི་ཕྱི་ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ལ་བུམ་པ་རྣམས་སམ་རྡོ་རྗེའི་ཕྲེང་བ་བྱེད་པའི་འདོད་པ་བཀོད་དོ། །གཤེད་དམར་ལྷ་ལྔ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཀྱཻ་རྡོར་ལྷ་དགུའི་གནས་ལ་ལེའུ་ཚེ་དགུའི་ཐིག་བྱེད་དེ། རྡོ་རྗེ་འཇིགས་བྱེད་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །འདི་དག་གིས་མཚོན་ནས་གཞན་ཕལ་མོ་ཆེ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐིག་གི་སྐབས་སུ་སྒོ་དབྱེ་བ་ནི། ཐིག་ཆེན་བརྒྱད་ཐེབས་པ་དང་ཐིག་རྣམས་རྫོགས་པའི་མཚམས་གཉིས་སུ་བྱ་བར་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་གང་རུང་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚུལ་ནི། རང་གཙོ་བོར་གསལ་བའི་མིག་གཉིས་ཧཱི་ལས་གཡས་ཉི་མ་དང་གཡོན་ཟླ་བར་བསྐྱེད་ལ་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བས་ཐམས་ཅད་དུ་བལྟ་ཞིང་ཧཱིཿཧཱིཿཞེས་བརྗོད་ལ། 3-2-161b ཐར་བའི་སྒོའི་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་དབྱི་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ལྷག་པར་མོས་པས་ཚངས་ཐིག་དང་རྩ་ཐིག་གཉིས་ཕྲད་པའི་གཡས་གཡོན་ཆ་ཆུང་གཉིས་གཉིས་རྩ་ཐིག་གི་ས་དང་བཅས་པ་དབྱི་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། ཧཱིཿཡིག་ཁྲོ་བོའི་ལྟ་བ་ཡིས། །དེ་ནས་སྒོ་ཡང་དབྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས
【現代漢語翻譯】 據記載，《道果·勝道》的壇城儀軌中存在一些略微不同的變體。在關於線之量的段落中，第四個（變體）指出，在心輪的中心，應捨棄四分之一的微量，並在超過二又四分之三微量的花瓣處，將花蕊的線之本質視為一條線。而關於線之根本頌詞，則說從中心捨棄兩個微量，以環繞蓮花中心。如果字面意思保持不變，這兩者是不一致的，但頌詞是粗略的計算，而散文則進行了詳細的計算。在其他地方，也多次提到每一側中心的內容是每一側花瓣的兩倍，因此花瓣應為二又二分之一微量，中心應為一個微量加上四分之一微量。對於畢布底（Vibhuti）保持線之根本頌詞不變的情況，也應如此處理。 有些人認為，爲了金剛線，內部輪也應有一個半微量的圓形線，而另一些人則認為，應該用四個非常可怕的金剛圍繞輪輻的末端。還有一些人認為，應該在輪輻邊緣的上方，根據情況佈置金剛、蓮花和輪的線。這三種觀點都被納入了線圖中。其中第二種觀點是《道果·勝道》所贊同的，第三種觀點是畢布底（Vibhuti）也贊同的。在九尊喜金剛（Hevajra）中，從中心到外側，爲了中心，捨棄五個微量，畫一個圓；在外側，爲了花瓣，捨棄十個微量，畫一條線。再在外側，用一個微量來佈置寶瓶或金剛線。五尊紅閻摩敵（Rakta Yamari）也是如此。尼摩炯內（Nyimö Jungne）用九個微量線來表示九尊喜金剛（Hevajra）的位置，對金剛怖畏金剛（Vajrabhairava）也是如此。從這些例子中，可以瞭解大多數其他情況。 關於開門（繪製出口）的方法：據說應該在畫完八條大線之後，以及所有線都完成的時候進行。應該選擇其中任何一種方法。方法是：觀想自己是本尊，從雙眼中發出'哈'（ཧཱིཿ，梵文：hrīḥ，梵文羅馬擬音：hrīḥ，種子字）字，右眼化為太陽，左眼化為月亮，以忿怒的目光注視一切，唸誦'哈 ཧཱིཿ 哈 ཧཱིཿ'，並特別相信自己正在消除成為解脫之門的障礙。然後，消除梵線和脈線相交處左右兩側的兩個微量，以及脈線的位置。正如《四百五十頌》中所說：'以'哈'（ཧཱིཿ，梵文：hrīḥ，梵文羅馬擬音：hrīḥ，種子字）字忿怒的目光，然後應該打開門。'
【English Translation】 It is recorded that there are some slightly different variations in the mandala ritual of the 'Lamdré Gyaltsen' (Lamdré Gyaltsen, Fruit Path - Victorious Way). In the section on the measure of lines, the fourth (variation) states that in the center of the heart wheel, one should discard a quarter of a minute amount, and at the petals exceeding two and three-quarters of a minute amount, the essence of the filaments' line should be regarded as one line. And regarding the root verses of the lines, it says to discard two minute amounts from the center to encircle the lotus center. If the literal meaning remains unchanged, these two are inconsistent, but the verses are a rough calculation, while the prose makes a detailed calculation. In other places, it is also mentioned many times that what is in the center of each side is twice the petals of each side, so the petals should be two and a half minute amounts, and the center should be one minute amount plus one-quarter of a minute amount. For the case where Vibhuti keeps the root verses of the lines unchanged, it should also be treated in this way. Some people think that for the Vajra line, the inner wheel should also have a circular line of half a minute amount, while others think that it should be surrounded by four very terrifying Vajras around the ends of the spokes. Still others think that above the edges of the spokes, Vajras, lotuses, and wheel lines should be arranged as appropriate. These three views are incorporated into the line diagram. The second view is the one favored by 'Lamdré Gyaltsen', and the third view is also favored by Vibhuti. In the nine-deity Hevajra, from the center to the outside, for the center, discard five minute amounts and draw a circle; on the outside, for the petals, discard ten minute amounts and draw a line. Further on the outside, use one minute amount to arrange vases or Vajra lines. The five-deity Rakta Yamari is also the same. Nyimö Jungne uses nine minute amount lines to represent the positions of the nine-deity Hevajra, and the same is done for Vajrabhairava. From these examples, most other situations can be understood. Regarding the method of opening the door (drawing the exit): it is said that it should be done after drawing the eight great lines, and when all the lines are completed. Either of these methods should be chosen. The method is: visualize oneself as the main deity, emit the syllable 'Hrih' (ཧཱིཿ，梵文：hrīḥ，梵文羅馬擬音：hrīḥ，seed syllable) from both eyes, transform the right eye into the sun and the left eye into the moon, look at everything with a wrathful gaze, recite 'Hrih Hrih' (ཧཱིཿཧཱིཿ), and have particular faith that one is eliminating the obstacles that become the door to liberation. Then, eliminate the two minute amounts on the left and right sides where the Brahma line and the vein line intersect, as well as the position of the vein line. As it is said in the 'Four Hundred and Fifty Verses': 'With the wrathful gaze of the syllable 'Hrih' (ཧཱིཿ，梵文：hrīḥ，梵文羅馬擬音：hrīḥ，seed syllable), then the door should be opened.'
་ཤིང་། ཀླུའི་བློས། སྒྱུ་མའི་ལུས་ནི་དྲན་བཞིན་དུ། །དེ་ནས་སྒོ་ནི་རྣམ་པར་དབྱེ། །ཞེས་གསུངས་པས། རང་ལྷའི་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་བལྟས་ལ་བྱའོ། །ཐིག་རྫོགས་པའི་འོག་ཏུ་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་དེ་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་པ་གཤེགས་སུ་གསོལ་ནས་ཐིག་སྐུད་དབེན་པར་འཇོག་པ་ནི་འདིར་ཡང་འདྲའོ། ། ༈ བཏབ་པའི་ཐིག་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ། བཞི་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ་དང་། ནང་ཐིག་བཏབ་པའི་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཟླུམ་ཐིག་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ་དང་། མདའ་ཡབ་ནས་རྩིག་པའི་བར་གྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ ཟླུམ་ཐིག་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཟླུམ་པོ་དང་རྭའི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ་དང་། རྟ་བབས་ཀྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ ཟླུམ་པོ་དང་རྭའི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། ཐིག་གིས་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ཡིན་པས་ཐིག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ཤེས་དགོས་པས་དེ་བཤད་པར་བྱ་བ་ལ། དུར་ཁྲོད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། སྡོམ་འབྱུང་དང་སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕྱོགས་ཀུན་གྱི་མེ་རི་ཚད་མཉམ་པ་ནི། འོད་ཟེར་འཕྲོ་བའི་ཚད་མཉམ་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། ཆ་ཆུང་བཞི་ཕན་ཆད་དུ་མི་འགྲོ་བ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དེའི་རྩེར་ཚོན་གྱི་རེ་ཁ་མི་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་ཚད་མེད་པར་འཕྲོ་བའོ། །ཕྱོགས་མཚམས་ཀུན་ཏུ་མེ་དཔུང་འཕྲོ་བ་དེའི་ 3-2-162a ནང་དུ་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་ནི་འཐུག་ཅིང་སྲ་བ་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྒོམ་དོན་ལ་འོག་ཏུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྟེང་དུ་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་ཡོད་པར་སློབ་དཔོན་འདི་བཞེད་པས་རྡོ་རྗེ་གནས་པའི་སྣམ་བུ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་གོ་དགོས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ནི་རྩེ་ལྔ་པའམ་རྩེ་གསུམ་པའམ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་གང་རུང་ཡིན་པས་བྲི་བ་ན་ཡང་དེ་ལྟར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པད་རའི་བར་གྱི་ཟླུམ་ཐིག་ནི། རང་ལུགས་ཀྱིས་ཆོས་འབྱུང་མཚོན་བྱེད་ཡིན་ཞིང་། ཆོས་འབྱུང་སྒོམ་པ་ཡོད་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ལ། བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་ཆོས་འབྱུང་སྒོམ་པ་མེད་པ་ལ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་ཀྱི་ནང་དུ་ཚུད་པ་ཡིན་པས། ཐིག་དེ་ཆོས་དབྱིངས་མཚོན་བྱེད་དུ་འདོད་པ་དང་། ཐིག་དེ་ཁོར་ཡུག་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་འདོད་པའི་གཞན་ལུགས་གཉིས་ཕྲེང་བར་རོ། །དེས་ན་མེ་རི་དང་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་ཟླུམ་ཐིག་གིས་གང་མཚོན་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང་། ཁོར་ཡུག་གི་ངོ་བོར་བྱས་ནས་རྡོར་ར་ལ་གཏོགས་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །རྡོར་རའི་བསྲུང་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཚུད་པའི་ཆོས་འབྱུང་གི་ཐིག་ལ་རྩེ་མོས་རེག་པ་ནི་
【現代漢語翻譯】 『樹，龍的智慧，幻化的身體要憶念。』然後門就被區分開了。因此，應當觀想自身本尊如幻化一般。圓滿畫線后，進行供養和讚頌，然後迎請線繩的智慧尊降臨，並將線繩放置在僻靜之處，這裡也是如此。 接下來解釋所畫線條的含義。 第四部分分為兩部分：解釋壇城外部線條的含義和內部線條的含義。 解釋壇城外部線條的含義。 第一部分分為兩部分：解釋圓形線條和馬蹄形線條的含義，以及從箭樓到墻壁的線條的含義。 解釋圓形線條和馬蹄形線條的含義。 第一部分是：因為線條確定了宮殿的特徵，所以必須依靠線條來了解如何觀想宮殿，因此將要解釋。關於尸陀林的解釋，可以從《律生》（Vinayasamudbhava）和《十二穗》（Siksamuccaya）中瞭解。四面八方的火焰山大小相等，意思是光芒照射的程度相等，而不是指不能分割成小於四分之一的部分。因此，經文中說不要在火焰山的頂端畫顏色線條，意思是光芒無限照射。四面八方照射的火焰之中， 金剛墻是厚實而堅固的巨大屏障的本質。根據上師的觀點，在觀想時，它位於下方的風輪和上方的色究竟天之間，因此金剛安身之處的布料也應如此理解。金剛的本質可以是五股金剛、三股金剛或各種金剛，所以在繪製時也應如此繪製。金剛和蓮花墻之間的圓形線條，按照自宗的觀點，是代表法生（Dharmodbhava），如果有法生的觀想，那就是這樣。而在勝樂金剛（Cakrasamvara）等一些壇城的特殊情況下，如果沒有法生的觀想，那就是包含在法界（Dharmadhatu）之中。因此，有人認為這條線代表法界，也有人認為這條線是巨大屏障的本質，這兩種他宗觀點是相互關聯的。因此，雖然沒有明確說明火焰山和金剛之間的圓形線條代表什麼，但顯然它被認為是屏障的本質，屬於金剛墻。與金剛墻的守護輪包含在一起的法生線條與頂端相接。
【English Translation】 'Tree, the dragon's wisdom, the illusory body should be remembered.' Then the doors are distinguished. Therefore, one should visualize one's own deity as if it were an illusion. After completing the drawing of the lines, offer and praise, then invite the wisdom being of the thread to descend, and place the thread in a secluded place, and it is the same here. Next, explain the meaning of the drawn lines. The fourth part is divided into two parts: explaining the meaning of the outer lines of the mandala and the meaning of the inner lines. Explaining the meaning of the outer lines of the mandala. The first part is divided into two parts: explaining the meaning of the circular lines and the horseshoe lines, and the meaning of the lines from the arrow tower to the wall. Explaining the meaning of the circular lines and the horseshoe lines. The first part is: Because the lines determine the characteristics of the palace, one must rely on the lines to understand how to visualize the palace, so it will be explained. The explanation of the charnel ground can be found in the Vinayasamudbhava and the Siksamuccaya. The fire mountains in all directions are equal in size, meaning that the degree of light irradiation is equal, not that it cannot be divided into parts smaller than a quarter. Therefore, the scripture says not to draw colored lines on the top of the fire mountain, meaning that the light shines infinitely. Among the flames shining in all directions, the vajra wall is the essence of a thick and solid great barrier. According to the teacher's view, in visualization, it is located between the wind circle below and the Akanistha above, so the cloth where the vajra resides should also be understood in this way. The essence of the vajra can be a five-pronged vajra, a three-pronged vajra, or various vajras, so it should be drawn in this way as well. The circular line between the vajra and the lotus fence, according to one's own tradition, represents Dharmodbhava, and if there is a visualization of Dharmodbhava, that is the case. However, in some special cases of mandalas such as Cakrasamvara, if there is no visualization of Dharmodbhava, it is included in Dharmadhatu. Therefore, some believe that this line represents Dharmadhatu, and others believe that this line is the essence of a great barrier, and these two other traditions are related. Therefore, although it is not clearly stated what the circular line between the fire mountain and the vajra represents, it is clear that it is regarded as the essence of the barrier and belongs to the vajra fence. The Dharmodbhava line, which is included in the protective wheel of the vajra fence, touches the top.
པདྨའི་འདབ་མ་ཡིན་ལ། འདབ་མ་གནས་པའི་ས་ནི་ཆོས་འབྱུང་དང་། ནང་གི་ཟླུམ་ཐིག་དང་པོ་ནི་པདྨའི་གེ་སར་གྱི་རི་མོ་ཡིན་པས་གེ་སར་ནས་གེ་སར་གྱི་བར་ནི་པདྨའི་ལྟེ་བ་ཟླུམ་པོའོ། །ཕྲེང་བར་གེ་སར་གྱི་རེ་ཁ་ནས་བཟུང་ནས་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འདོད་པ་ལ། ཀླུའི་བློས། རྟ་བབས་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ཅན། །དེ་ཡི་ཕྱི་རོལ་ཁོར་ཡུག་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་འོད་བཟང་ལྡན། །ཞེས་རྡོར་ཕྲེང་ཉིད་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཤད་པས། རྡོར་ར་ཁོར་ཡུག་ཡིན་ལ། གེ་སར་ 3-2-162b དང་འདབ་མ་དང་ཆོས་འབྱུང་རྣམས་རྡོར་ར་ལ་མི་གཏོགས་པས་དེ་རྣམས་ཁོར་ཡུག་མིན་ཞེས་བཀག་ནས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྭ་རྩེའི་ཕྱི་ནས་ཁོར་ཡུག་ཏུ་གསུངས་པས། དེ་དག་ཀྱང་ཁོར་ཡུག་བཏགས་པ་བར་འདོད་ན་ནི་ལེགས་སོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ཡང་ལུང་དེས་རྭ་རྩེའི་ཕྱི་ནས་རྡོར་རའི་ཁོར་ཡུག་ཏུ་བཤད་པས་པདྨ་དང་ཆོས་འབྱུང་མེད་པར་འདོད་པ་བཀག་ནས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་པདྨ་ལ་གནས་པར་བསྒྲུབས་པའི་མཐར་པདྨ་མེད་པར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆེར་འཁྲུལ་ལོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། པདྨ་གསལ་བར་མ་བཤད་པར་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེ་གསུངས་པའི་གཞུང་ཚད་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་པདྨ་ཡོད་པའི་ལུགས་སུ་འགྲེལ་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་པདྨའི་ལྟེ་བའི་མཐའ་ནས་མཐའི་བར་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྭའི་རྩེ་ནས་རྩེ་གཞན་གྱི་བར་གྱིས་ནོན་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་དབྱིབས་ནི་གྲུ་བཞིར་གནས་ལ་ལྟེ་བའི་མཐའ་ནས་མཐའི་རྒྱ་ཚད་ནི་ཆ་ཆེན་བཅུ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལ་ནི་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཀ་འདྲའོ། །དེ་ལ་ཟུག་པའི་རྭའི་སྲིད་ཀྱི་ཚད་ལ་ནི་ཐིག་སྐུད་གོ་དྲུག་པ་ལྟར་ན་ཆ་ཆེན་བཞི་ཡོད་ལ། རེ་བཞི་པ་ལྟར་ན་ཆ་ཆེན་གཉིས་སོ། །རྭ་ཆ་ཆུང་བཅུ་བཞི་པར་འདོད་པ་ལ་ཕྲེང་བར་དགག་པ་མཛད་ནས་སྔ་མ་གཉིས་སུ་ངེས་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་རྭ་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་འདོད་ན་རྟ་བབས་སྒོ་ཚད་གཅིག་ཏུ་བྱེད་ལ་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ནའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་དོ། །རྭ་ལ་ཆ་ཆེན་བཞི་འདོད་ན་རྟ་བབས་སྒོ་ཚད་གསུམ་ཡིན་ལ། རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཉིས་འགྱུར་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ཚད་དོ། ། 3-2-163a འོ་ན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྭ་རྣམས་ལྟེ་བའི་མཚམས་གང་ནས་ཟུག་པ་ཡིན་སྙམ་ན། འདི་ལ་རྭ་སྒོ་ཚད་བཞི་པ་ལྟར་ན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་རེ་ལ་སྒོ་ཚད་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའི་བཞི་གཡས་དང་བཞི་གཡོན་དུ་བཞག་པའི་བར་གྱི་སྒོ་ཚད་བཞིའི་མཐའ་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྣམས་འཐོན་པ་དགོས་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། རྟ་བབས་ཀྱི་གློ་རྣམས་སུ་ནི། དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུའི་སྟེང་དུ་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁ་ལས་བྱུང་བའི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི
【現代漢語翻譯】 是蓮花的花瓣，花瓣所依之處是法生（chos 'byung，dharmodaya，法界生），內部的第一個圓圈是蓮花的雄蕊圖案，因此從雄蕊到雄蕊之間是蓮花的圓形中心。在花鬘中，從雄蕊的線條開始環繞四周。如《龍之智慧》（klu'i blos）所說：『馬頭金剛杵的頂端，那是外圍的環繞，金剛花鬘光芒萬丈。』因此，金剛花鬘本身被描述為環繞。金剛墻是環繞，雄蕊、花瓣和法生不屬於金剛墻，因此禁止說它們不是環繞，而是從各種金剛的角尖之外說是環繞。如果認為那些也是環繞的假名，那就好了。還有，該經文說從角尖之外是金剛墻的環繞，因此禁止認為沒有蓮花和法生，在證明各種金剛安住在蓮花上之後，說沒有蓮花，只有各種金剛，那就大錯特錯了。』 如是說，在沒有清楚說明蓮花的情況下，所說的各種金剛，符合標準的經文的意圖，也解釋為有蓮花的方式。這樣，從蓮花中心的邊緣到邊緣，各種金剛的角尖從一個角尖到另一個角尖都覆蓋著。關於這一點，各種金剛的中心形狀是正方形，從中心邊緣到邊緣的寬度是十二個大單位，這方面兩種線繩的測量方法都相似。關於刺入的角的寬度，如果按照九十六根線繩的方法，則有四個大單位，如果按照八十四根線繩的方法，則有兩個大單位。對於認為角是十四個小單位的說法，花鬘中進行了駁斥，並確定為前兩種說法。這樣，如果按照這位學者的說法，角有兩個大單位，那麼馬頭金剛的門寬就是一個單位，只有根本壇城的二倍線繩的測量方法。如果角有四個大單位，那麼馬頭金剛的門寬就是三個單位，根本壇城及其周圍的二倍線繩的測量方法。 那麼，各種金剛的角從中心的哪個位置刺入呢？關於這一點，如果按照角門寬四個單位的方法，那麼各種金剛的中心每個方向有十二個單位，在左右各放置四個單位之間的四個單位的邊緣，必須出現方向的角。如花鬘中所說：『在馬頭金剛的側面，從懸掛的絲綢上，出現摩羯魚口中吐出的各種金剛。』
【English Translation】 It is the petal of a lotus, and the place where the petal resides is the Dharmodaya (chos 'byung, dharmodaya, 法界生). The first circle inside is the pattern of the stamen of the lotus, so from stamen to stamen is the round center of the lotus. In the garland, starting from the line of the stamen, it surrounds the circumference. As 'Wisdom of the Naga' (klu'i blos) says: 'The tip of the Vajra with a Horse Head, that is the surrounding circumference, the Vajra garland is full of good light.' Therefore, the Vajra garland itself is described as surrounding. The Vajra fence is the surrounding, and the stamen, petals, and Dharmodaya do not belong to the Vajra fence, so it is forbidden to say that they are not the surrounding, but from outside the tips of various Vajras it is said to be the surrounding. If it is thought that those are also nominal surroundings, then that is good. Also, that scripture says that from outside the tips is the surrounding of the Vajra fence, so it forbids thinking that there are no lotus and Dharmodaya, and after proving that various Vajras reside on the lotus, saying that there is no lotus, only various Vajras, that is a big mistake.' It is said that without clearly explaining the lotus, the various Vajras that are spoken of, the intention of the standard scriptures, is also explained as the way of having a lotus. In this way, from the edge of the lotus center to the edge, the tips of the horns of various Vajras cover from one tip to another. Regarding this, the central shape of the various Vajras is square, and the width from the central edge to the edge is twelve large units, and in this respect, the measurements of both line cords are similar. Regarding the width of the inserted horn, if according to the method of ninety-six line cords, there are four large units, and if according to the method of eighty-four line cords, there are two large units. For the claim that the horn is fourteen small units, it is refuted in the garland, and it is determined to be the first two claims. In this way, if according to the method of this scholar, the horn has two large units, then the door width of the Horse Head Vajra is one unit, and only the measurement of the double line cord of the root mandala. If the horn has four large units, then the door width of the Horse Head Vajra is three units, and the measurement of the double line cord of the root mandala and its surroundings. Then, from which point of the center do the horns of the various Vajras pierce? Regarding this, if according to the method of four horn door widths, then each direction of the center of the various Vajras has twelve units, and from the edge of the four units between placing four units on the left and four units on the right, the horns of the direction must emerge. As it is said in the garland: 'On the sides of the Horse Head Vajra, from the hanging silk, emerge various Vajras from the mouth of the Makara.'
་རྭ་རྣམས་ནི། ཅུང་ཟད་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་ཕྱིར་བྱུང་བ་དབུས་ཀྱི་རྒྱར་ཆ་ཆུང་གསུམ་དང་ལྡན་པ་སྲིད་དུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་དྲུག་པའོ། །ཞེས་རྟ་བབས་དཔངས་སུ་སྒོ་ཚད་གསུམ་མའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ལ། དེ་ལ་ནི་དར་དཔྱངས་ནས་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུའི་བར་ལ་སྒོ་ཚད་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁ་ནི་དེ་ནས་བྱུང་བའི་རྭ་རྣམས་ཀྱི་རྩ་བ་ངོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭའི་ཕྱི་ངོས་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུའི་ཐིག་ཕྱི་མ་ལས་འདར་མི་རུང་བས་སྣམ་བུ་དེའི་ཕྱི་རོལ་ནས་རྭ་སྐོར་བ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ཚངས་ཐིག་ནས་གཡས་གཡོན་དུ་སྒོ་ཚད་གཉིས་གཉིས་སོང་བ་ནས་རྭ་སྐོར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཆ་ཆུང་བཅུ་དྲུག་པའི་ཐིག་ཚད་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་གུག་པའི་ཆ་ལ་བཏང་ནས་སྐུད་པ་འཐེན་པས་དབུས་རྭའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཆུང་གཉིས་ཕྱིར་བཞག་པའི་མཚམས་སུ་གང་ནས་སླེབས་བལྟས་པས་ཤེས་ཏེ་དེ་ཡང་རྭའི་ནང་ངོས་ཀྱི་ཐིག་གོ འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་ལ་ཡང་ཚངས་ཐིག་ནས་གཡས་གཡོན་དུ་སྒོ་ཚད་གཉིས་གཉིས་སོང་བའི་མཚམས་ནས་འཐོན་པའི་རྭའི་ཕྱི་ཐིག་ནི། ཀ་བའི་ཐིག་ཕྱི་མ་ལས་ 3-2-163b མི་འདའ་སྟེ་རྭའི་སྐོར་མཚམས་འདི་ལས་རིང་བ་མ་བཤད་དོ། །རྭ་རྣམས་ནི། ཅུང་ཟད་ཕྱོགས་སུ་སོང་ནས་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཐད་ཀར་སོང་ནས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྣམས་ནི། སྲིད་དུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་དྲུག་པར་བཤད་པས་དབུས་ཀྱི་རྭ་དང་མཉམ་པ་ལ་དབུས་ཀྱི་རྭ་རྩེ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྩེ་ལས་ཆ་ཆུང་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱིར་རིང་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྣམས་གུག་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཞན་དུ་རྡོ་རྗེའི་རྭ་གཡས་གཡོན་དང་དེ་དག་གི་བར་རྣམས་མཉམ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་ཏེ། ཕྱོགས་གཞན་དུ་པདྨའི་ལྟེ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉིས་འགྱུར་འདབ་མའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་བཤད་ཀྱང་། འདིར་པདྨའི་ལྟེ་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་འདབ་མ་ཆ་ཕྲན་གཉིས་ལས་མ་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །རྭའི་སྲིད་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ལྟར་ན། ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་ཇི་ཙམ་ནས་འཐོན་པ་ཕྲེང་བ་དང་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་མི་གསལ་ལ། ཕྲེང་བར་རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་སྟེགས་བུ་གྲུ་བཞི་ལ་གནས་པའི་བུམ་པ་ལ་གནས་པའི་ཁུངས་སུ། ཆུ་སྲིན་ཁ་ནས་ཆུ་སྲིན་པར། །རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་ཏེ། །སྟེགས་བུ་བུམ་པ་ལས་བྱུང་བའི། །རྟ་བབས་ཀ་བ་དྲང་པོར་བྱ། །ཞེས་རྒྱལ་བ་བཟང་པོའི་དཀྱིལ་ཆོག་དྲངས་པའི་ཞར་ལ་བྱུང་བའི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁ་ནས་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁའི་བར་ལ་སྒོའི་སུམ་འགྱུར་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ན། གཡས་གཡོན་དུ་ཆ་ཆུང་བཅོ་བརྒྱད་རེ་བཞག་པའི་དབུས་སུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་གཉིས་ཡོད་པའི་མཚམས་ནས་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་འཐོན་པར་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ
【現代漢語翻譯】 關於角（ra）的描述：稍微偏離方向並向外延伸，中央部分的寬度為三個小單位，長度為十六個小單位。正如在描述馬座（rta babs）高度為三門高度時所說的那樣。因為那裡懸掛著帷幔，帷幔的織物之間有四個門的高度，而且摩羯（chu srin）的嘴是那些角生長的根部。因此，側面角的外部不應超過帷幔織物的最外側線，所以從那塊織物外面環繞角是不合理的。在這個方向上，從直徑向左右各移動兩個門的高度后需要環繞角的原因是：將十六個小單位的線段，彎曲兩個小單位，然後拉線，通過觀察中央角頂端保留兩個小單位的位置就可以知道，這也是角內側的線。與側面門相同，從直徑向左右各移動兩個門的高度后出現的角的外側線，不應超過柱子的外側線，沒有描述比這個角環繞範圍更長的了。 角（ra）稍微偏離方向並向外延伸，正如比布提（bi bhūti）所說的那樣，直接延伸出去。側面的角被描述為長度為十六個小單位，與中央的角相同，中央角的頂端比側面角的頂端長兩個小單位，這是因為側面的角是彎曲的。在其他地方，金剛（rdo rje）的左右角以及它們之間的距離被描述為相等的三份，這並不矛盾。正如在其他地方，蓮花（padma）的中心一側是花瓣一側的兩倍一樣，這裡蓮花的中心非常寬，而花瓣只描述為兩個小部分。按照角的長度為兩個大單位的說法，側面的角從哪裡出現，在《花鬘》（phreng ba）和《總集》（sdom 'byung）的註釋中沒有明確說明。在《花鬘》中，關於馬座的柱子位於方形的臺座上，臺座位於寶瓶上的來源中：'從摩羯的嘴到摩羯之間，是門的三倍，從臺座寶瓶中出現的，馬座的柱子要筆直。'引用嘉瓦仰（rgyal ba bzang po）的壇城儀軌時，順便提到的前兩句說，從摩羯的嘴到摩羯的嘴之間是門的三倍，按照這種說法，左右各留出十八個小單位，中間有十二個小單位的位置，側面的角從那裡出現就很清楚了。如果這樣做，空行母海（mkha' 'gro rgya mtsho）...
【English Translation】 Regarding the horns (ra): They deviate slightly to the side and extend outwards, with the central part having a width of three small units and a length of sixteen small units. As it is said when describing the height of the horse-landing (rta babs) as three door-heights. Because there are curtains hanging there, and there are four door-heights between the fabrics of the curtains, and the mouth of the Capricorn (chu srin) is the root from which those horns grow. Therefore, the outer surface of the side horns should not exceed the outermost line of the curtain fabric, so it is unreasonable to encircle the horns from outside that fabric. The reason why the horns need to be encircled after moving two door-heights to the left and right from the diameter in this direction is: take a segment of sixteen small units, bend two small units, and then draw a line, it can be known by observing where it arrives at the point where the tip of the central horn retains two small units, which is also the line on the inside of the horn. The outer line of the horn that emerges after moving two door-heights to the left and right from the diameter, which is the same as the side door, should not exceed the outer line of the pillar, and there is no description of a horn encircling range longer than this. The horns (ra) deviate slightly to the side and extend outwards, as Vibhuti (bi bhūti) said, extending directly outwards. The side horns are described as having a length of sixteen small units, which is the same as the central horn, and the tip of the central horn is longer than the tip of the side horn by two small units, which is because the side horns are curved. In other places, the left and right vajra (rdo rje) horns and the distances between them are described as equal thirds, which is not contradictory. Just as in other places, one side of the lotus (padma) center is twice the side of the petals, here the center of the lotus is very wide, while the petals are only described as two small parts. According to the statement that the length of the horn is two large units, it is not clear from where the side horns emerge in the Garland (phreng ba) and the Compendium (sdom 'byung) commentaries. In the Garland, regarding the source of the horse-landing pillar located on the square pedestal on the vase: 'From the mouth of the Capricorn to the Capricorn, it is three times the door, the horse-landing pillar that emerges from the pedestal vase should be straight.' When quoting the mandala ritual of Gyalwa Yang (rgyal ba bzang po), the first two lines mentioned in passing say that the distance from the mouth of the Capricorn to the mouth of the Capricorn is three times the door, according to this statement, it is clear that the side horns emerge from the position where eighteen small units are left on the left and right, and twelve small units are in the middle. If this is done, Dakini Ocean (mkha' 'gro rgya mtsho)...
་ལས། ཀ་བའི་རྩ་ལས་འཐོན་རྩེ་མོ། །སྣ་ 3-2-164a ཚོགས་རྡོ་རྗེ་འོད་ཆེན་པོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་རྩེ་ཟུག་པའི་མཚམས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་རྭ་དབུས་མ་ལ་ཆ་ཕྲན་གཉིས་བཤད་པས་ཆ་ཆུང་གཉིས་གུག་པའི་ཆ་ལ་སོང་བ་སྔར་དང་འདྲའོ། །འདིར་ཚངས་ཐིག་ནས་གཡས་གཡོན་དུ་སྒོ་ཚད་ཕྱེད་དང་གཉིས་སོང་བའི་མཚམས་ནས་རྭ་སྐོར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་ཐིག་སྐུད་ལ་ཆ་ཆུང་གཉིས་གུག་པའི་ཆ་ལ་བཏང་ནས་སྐུད་པ་གང་ནས་འཐེན་པས་དབུས་རྭ་ལ་སླེབས་འོང་བ་བལྟས་པས་ཤེས་ཏེ་རྭའི་ནང་གི་ཐིག་ཡིན་ལ། རྭའི་ཕྱི་ཐིག་ནི་ཀ་བའི་ཕྱི་ཐིག་ལས་འདར་མི་རུང་ངོ་། །རྭའི་ཚད་རིང་ཐུང་གཉིས་ཀ་ལ་དབུས་ནས་ཟླུམ་པོར་བསྐོར་བའི་རྩིས་བྱས་ན་དེའི་མཐའ་ནས་མཐའ་ལ་སྔ་མ་ལ་ཆ་ཆེན་བཞི་དང་ཕྱི་མ་ལ་ཆ་ཆེན་གཉིས་ཡིན་གསུང་ཡང་ཕྱོགས་རེ་ལ་རྭ་རྩེ་གསུམ་པ་བྱེད་ན་དེ་མི་དགོས་ལ། རྩེ་ལྔ་པ་བྱེད་ན་རྭ་དབུས་མ་འོང་སའི་དབུས་དྲང་པོ་ནས་གཡས་གཡོན་དང་མདུན་རྒྱབ་ཏུ་སྔ་མ་ལ་སྒོ་ཚད་གཉིས་གཉིས་དང་ཕྱི་མ་ལ་སྒོ་ཚད་ཕྱེད་དང་གཉིས་གཉིས་ཡོད་དོ། །སྔ་མ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭའི་སྦོམ་སར་ཆ་ཆུང་གསུམ་བཤད་ཅིང་རྭ་དབུས་མ་ལ་བཤད་པ་མི་གསལ་ལ་བླ་མ་དག་སྦོམ་སར་སྒོ་ཚད་གཅིག་བཞེད་དོ། །རྭ་ཐུང་བ་ལ་རྭའི་སྦོམས་ལ་ཅི་ཡོད་མི་གསལ་ཡང་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། ། ༈ རྟ་བབས་ཀྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་ཕྱི་མ་ལ་རྟ་བབས་སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་དུ་བྱེད་པ་མི་རིགས་ཏེ། སྣམ་བུ་འོག་མའི་མཐའ་ནས་གཞན་གྱི་མཐའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་བཞི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། སུམ་འགྱུར་ནི་རྟ་བབས་ཀྱི་ཐོག་ 3-2-164b ངོས་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་རྨང་གི་རྒྱ་ཚད་ཡིན་ལ། རྨང་ལ་ཡང་རྩིག་པ་མེད་པས་ཕན་ཚུན་གྱི་ཀ་བའི་རྩ་བ་ནས་རྩ་བའི་བར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་ལ་ངོས་སུ་བཞི་འགྱུར་དུ་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་ཡང་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་ལ་ཡིན་ནོ། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མི་མཉམ་པའི་རྟ་བབས་དཔངས་སུ་སྒོ་ཚད་གསུམ་མ་ལ་ནི་ཀ་བ་ནས་ཀ་བའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་བཞི་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁ་ནས་ཆུ་སྲིན་གྱི་ཁའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་དྲུག་ཡོད་ཀྱང་། རྟ་བབས་ཀྱི་མཐིལ་གྱི་རྒྱ་ཚད་ནི་ཀ་བ་ཕན་ཚུན་གྱི་བར་ཡིན་ཏེ། །ཀ་བའི་ཕྱི་ལོགས་སུ་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ནི་ཐོག་མཚམས་ནས་འཕྱང་པའི་དར་གྱི་རྒྱན་ཡིན་པས་འོག་གི་རྒྱ་ཚད་ལ་མི་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་རྟ་བབས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་གནས་སྙམ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱོགས་བཞིའི་རྩིག་པ་ཕྱོགས་སུ་ཅི་ཙམ་སོང་ཡང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་དུ། རྟ་བབས་ཀྱི་འོག་གི་རྒྱ་ཡང་གཡས་གཡོན་གྱི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་རྭ
【現代漢語翻譯】 也與『從柱基生出頂端，各種金剛大光明』之語相符。此處也是從側面角頂刺入之處向外，主柱分為兩個小部分，兩個小部分彎曲的部分與之前相同。此處從梵線向左右各走半個門寬的距離開始繪製角，原因在於將小部分八分之一的線繩彎曲兩個小部分，看從何處拉線能夠到達中央角，可知是角內的線。角的外部線不能超過柱子的外部線。角的長短尺寸都以從中央圓形繪製來計算，從其邊緣到邊緣，前者為四個大分，後者為兩個大分。如果每一側都做三個角頂，則不需要這樣計算；如果做五個角頂，則主角應該位於正中央，向左右和前後，前者各有兩個門寬，後者各有半個門寬。前者說側面角的粗細處為三個小分，而主角的粗細處則不明確，但上師們認為粗細處為一個門寬。短角的粗細處如何也不明確，但看起來與前者相似。 第二，有人認為，如果後者的馬蹬（rTa babs，臺階）是門寬的三倍，那是不合理的，因為下層布幔的邊緣到另一邊緣之間有十四個小分。但這是沒有問題的，三倍是指馬蹬頂面的寬度，而不是地基的寬度。而且地基也沒有墻壁，所以是指柱子根部到根部之間的距離。側面與門相同，表面是四倍的橫樑，這也是指柱子到柱子之間的距離。側面與門不相同的馬蹬，高度為三個門寬，也是指柱子到柱子之間的距離有十四個小分。其中，從摩羯魚（Chu srin，一種水生生物）口到摩羯魚口之間有十六個小分，但馬蹬底部的寬度是指柱子之間的距離。即使柱子外側有懸掛的布幔，那也是從頂端懸掛下來的裝飾，不屬於底部的寬度。那麼，馬蹬應該有多大呢？就像壇城的四面墻壁無論延伸多遠，都不會超過各種金剛的中心一樣，馬蹬底部的寬度也不能超過左右兩側各種金剛的角
【English Translation】 It also corresponds to the saying, 'From the base of the pillar emerges the tip, a great light of various vajras.' Here, too, from the point where the side horn pierces, the main horn is divided into two small parts outward, and the bending of the two small parts is the same as before. Here, the reason for drawing the horn from the point where half a door width goes to the left and right from the Brahmanical line is that the thread of the eighth small part is bent to the part where two small parts bend, and it is known by looking at where the thread is pulled from to reach the central horn, which is the line inside the horn. The outer line of the horn must not deviate from the outer line of the pillar. If the calculation is made by rounding from the center for both the length and shortness of the horn, it is said that from its edge to edge, the former is four large parts and the latter is two large parts. If three horn tips are made on each side, that is not necessary; if five tips are made, the main horn should be in the exact center, with two door widths each to the left and right and to the front and back for the former, and two and a half door widths each for the latter. The former says that the thickness of the side horn is three small parts, and it is not clear about the main horn, but the lamas consider the thickness to be one door width. It is not clear what the thickness of the short horn is, but it appears to be similar to the former. Secondly, it is unreasonable to make the horse landing (rTa babs, step) three times the door width for the latter, because there are fourteen small parts from the edge of the lower cloth to the edge of the other. But there is no fault, the triple is the width of the top surface of the horse landing, not the width of the foundation. And the foundation has no walls, so it is the distance from the base of the pillar to the base of the pillar. It is also said that the side is the same as the door, and the surface is four times the beam, which is also the distance from pillar to pillar. The horse landing whose side is not the same as the door, the height is three door widths, and the distance from pillar to pillar is fourteen small parts. Among them, there are sixteen small parts from the mouth of the Makara (Chu srin, a kind of aquatic creature) to the mouth of the Makara, but the width of the bottom of the horse landing is the distance between the pillars. Even if there is a hanging cloth on the outside of the pillar, it is a decoration hanging from the top, and it does not belong to the width of the bottom. So, how big should the horse landing be? Just as the four walls of the mandala, no matter how far they extend, do not exceed the center of the various vajras, the width of the bottom of the horse landing cannot exceed the horns of the various vajras on the left and right sides.
འི་མཚམས་ལས་མི་འདའོ། །དེའི་ཀ་བ་ཡང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལ་མི་གནས་པར་ངེས་ལ། དེ་ཕན་ཆད་དུ་ནི་བྲི་བྱ་ལ་མུན་སྣམ་ཡོད་པ་ལྟར་ན་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་ནས་ཆ་ཆུང་གཅིག་སོང་བ་ན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐར་སླེབས་པས་ལྟེ་བའི་ཟད་མཚམས་ནས་རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་ཡོད་དོ། །བྲི་བྱ་ལ་མུན་པ་མེད་པ་ལྟར་ན་སྒོ་ལོགས་ཕྱི་མའི་འོག་གི་རྩེ་མོ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐའ་གཉིས་ཁད་ཆད་དུ་ཡོད་པས་དེ་ནས་བར་སྟོང་ཆ་ཆུང་གཅིག་སོང་བའི་མཚམས་ནས་ཀ་བ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་སྒོ་ལོགས་ཕྱི་མའི་རྩེ་མོ་ནས་ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་སོང་ 3-2-165a བའི་མཚམས་སུ་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་འདྲའོ། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་ལ་མུན་སྣམ་བྱས་ན་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྩ་ཐིག་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་ཐིག་གི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་ལས་མ་བཤད་པ་དང་འགལ་ཞིང་། ཀ་བའི་དཔངས་ལ་ཆ་ཕྲན་ལྔ་ལས་མེད་པས་སྣམ་བུ་འོག་མ་ཀ་བའི་སྟེང་དུ་མི་ཁེལ་བའི་སྐྱོན་ཡོད་པས་བྲི་བྱ་ལ་མུན་སྣམ་ཆད་དོ། །དཔངས་སུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལ་ཡང་ཚངས་ཐིག་ནས་གཡས་གཡོན་དུ་ཆ་ཆུང་དྲུག་དྲུག་སོང་བའི་མཚམས་སུ་ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་འཐོན་དགོས་པ་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་པས། དེའི་མཚམས་སུ་མུན་པ་བྱས་ན་དེའི་སྣམ་བུ་ལས་རྭ་འཐོན་པ་ཇི་ལྟར་རུང་། དེའི་ཕྱིར་མཚམས་དེར་ཀ་བ་འོང་རིགས་པས་བྲི་བྱ་ལ་མུན་སྣམ་ཆད་པ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་བྱ་ལ་སྒོ་དང་རྟ་བབས་ལ་བར་སྟོང་མེད་ནས་མུན་སྣམ་མ་བྱས་པ་མིན་ནོ། །ཕྲེང་བ་ལས། རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་རྩིག་པའི་ཐིག་ལས་འཐོན་ཞིང་ཆ་ཆུང་བདུན་པའོ་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཞལ་ཡས་ཁང་ལས་ཅུང་ཟད་རིང་བར་རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང་སྟེགས་བུ་གྲུ་བཞི་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་མཉམ་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟེགས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་བཞིན་མཐོང་བས་སྟེགས་བུའི་ཕྱི་ངོས་སུ་འདི་རྣམས་བྲི་བར་རིགས་སོ། །ཞེས་ཀ་བ་རྩིག་པའི་ཐིག་ལས་འཐོན་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ན། ཀ་བ་རྣམས་གཞལ་ཡས་ཁང་ལ་ཅུང་ཟད་རིང་བར་གནས་པ་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་པའི་ཕྱོགས་སྔས་ཀྱང་བྲི་བྱ་ལ་མུན་པ་ཡོད་མེད་ཕྱེ་ནས་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་པ་མིན་ལ། གནོད་བྱེད་ཀྱང་ 3-2-165b བྲི་བྱ་ལ་མུན་སྣམ་ཡོད་མེད་མི་འབྱེད་ཀྱི། སྤྱིར་དེ་ལྟར་འདོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཞལ་ཡས་ཁང་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་རིང་བར་གནས་པ་ནི་རྟ་བབས་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གསང་ལྡན་གྱི་ཐིག་གི་ཆོ་ག་ལས་ཀྱང་། རྟ་བབས་ཡ་ཕུབས་དག་ལས་ནི། །ཆ་གཅིག་དོར་བའི་ཆ་ཆེན་ཚད། །སྒོ་ཡི་མཚམས་དང་ཏྭ་ར་ན། །ཤིན་ཏུ་གཅིག་ཉིད་མི་བྱའོ། །ཞེས་རྟ་བབས་སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་སྒོ་ལ་སྦྱོར་བ་སྨྲྀ་ཏས་བཀག་གོ། རང་ལུགས་ཀྱིས་སྟེགས་བུ་དང་ཀ་བ་གཉིས་བར་ཐག་ཧ་ཅང་མི་རིང་བ་དང་གཉིས་ཀ་ཡང་
【現代漢語翻譯】 不超出界限。而且，可以肯定的是，它的柱子並不位於各種金剛杵的中心。如果所繪之物有陰影，那麼從門框的邊緣稍微移動一小部分，就會到達各種金剛杵的中心邊緣，從中心邊緣到馬頸柱子。如果所繪之物沒有陰影，那麼外門框下方的尖端和各種金剛杵的中心邊緣之間存在一定距離，從那裡稍微移動一小部分空間，就會有柱子。而且，從外門框的尖端到表面稍微移動一小部分的地方，對所有情況都是一樣的。如果側面與門齊平並有陰影，那麼這與大車（Śakaṭa，梵文，Śakaṭa，字面意思：大車）的根線到箭桿線的距離只有八小部分的說法相矛盾。而且，由於柱子的高度只有五小部分，因此下方的陰影無法覆蓋柱子頂部，因此所繪之物的陰影會中斷。即使對於高度為一個門高的物體，也必須像之前顯示的那樣，從中心線向左右各移動六小部分才能出現側面的角。如果在那個位置有陰影，那麼如何能從陰影中出現角呢？因此，那個位置應該有柱子，所以所繪之物的陰影會中斷。這不是因為冥想之物（dhyeya，梵文，dhyeya，字面意思：冥想之物）的門和馬頸之間沒有空間，所以沒有陰影。在《鬘論》中說：『馬頸的柱子從墻壁的線上伸出，是第七小部分』，這種說法是不合理的，因為馬頸的柱子比殿堂稍微長一些，並且每個柱子都位於一個正方形的平臺上。由於它們位於同一水平面上，因此看起來與平臺相連，因此應該將它們繪製在平臺的外表面上。當阻止柱子從墻壁的線上伸出的說法時，將柱子比殿堂稍微長一些作為論據來反駁，這種說法並沒有區分所繪之物是否有陰影，並且也沒有那樣承認。而且，反駁者也沒有區分所繪之物是否有陰影，而是一概地阻止這種說法。因此，柱子比殿堂稍微長一些，這是就一般的馬頸而言的。在《秘密儀軌》中也說：『從馬頸的屋檐上，放棄一部分的大部分尺寸，門的邊界和門樓，絕對不能相同。』因此，《smṛti》（梵文，smṛti，字面意思：記憶）禁止將一個門高的馬頸與門連線。按照自己的體系，平臺和柱子之間的距離不是很遠，而且兩者都…… 不超出界限。而且，可以肯定的是，它的柱子並不位於各種金剛杵的中心。如果所繪之物有陰影，那麼從門框的邊緣稍微移動一小部分，就會到達各種金剛杵的中心邊緣，從中心邊緣到馬頸柱子。如果所繪之物沒有陰影，那麼外門框下方的尖端和各種金剛杵的中心邊緣之間存在一定距離，從那裡稍微移動一小部分空間，就會有柱子。而且，從外門框的尖端到表面稍微移動一小部分的地方，對所有情況都是一樣的。如果側面與門齊平並有陰影，那麼這與大車（Śakaṭa，梵文，Śakaṭa，字面意思：大車）的根線到箭桿線的距離只有八小部分的說法相矛盾。而且，由於柱子的高度只有五小部分，因此下方的陰影無法覆蓋柱子頂部，因此所繪之物的陰影會中斷。即使對於高度為一個門高的物體，也必須像之前顯示的那樣，從中心線向左右各移動六小部分才能出現側面的角。如果在那個位置有陰影，那麼如何能從陰影中出現角呢？因此，那個位置應該有柱子，所以所繪之物的陰影會中斷。這不是因為冥想之物（dhyeya，梵文，dhyeya，字面意思：冥想之物）的門和馬頸之間沒有空間，所以沒有陰影。在《鬘論》中說：『馬頸的柱子從墻壁的線上伸出，是第七小部分』，這種說法是不合理的，因為馬頸的柱子比殿堂稍微長一些，並且每個柱子都位於一個正方形的平臺上。由於它們位於同一水平面上，因此看起來與平臺相連，因此應該將它們繪製在平臺的外表面上。當阻止柱子從墻壁的線上伸出的說法時，將柱子比殿堂稍微長一些作為論據來反駁，這種說法並沒有區分所繪之物是否有陰影，並且也沒有那樣承認。而且，反駁者也沒有區分所繪之物是否有陰影，而是一概地阻止這種說法。因此，柱子比殿堂稍微長一些，這是就一般的馬頸而言的。在《秘密儀軌》中也說：『從馬頸的屋檐上，放棄一部分的大部分尺寸，門的邊界和門樓，絕對不能相同。』因此，《smṛti》（梵文，smṛti，字面意思：記憶）禁止將一個門高的馬頸與門連線。按照自己的體系，平臺和柱子之間的距離不是很遠，而且兩者都……
【English Translation】 It does not exceed the boundary. Moreover, it is certain that its pillars are not located at the center of the various vajras. If the object to be painted has a shadow, then moving a small fraction from the edge of the door frame will reach the edge of the center of the various vajras, from the edge of the center to the horse-neck pillar. If the object to be painted has no shadow, then there is a certain distance between the tip below the outer door frame and the edge of the center of the various vajras, and from there, moving a small fraction of space, there will be a pillar. Moreover, from the tip of the outer door frame to the surface, moving a small fraction of the place is the same for all situations. If the side is flush with the door and has a shadow, then this contradicts the statement that the distance from the root line of the cart (Śakaṭa, Sanskrit, Śakaṭa, literal meaning: cart) to the arrow shaft line is only eight small parts. Moreover, since the height of the pillar is only five small parts, the shadow below cannot cover the top of the pillar, so the shadow of the object to be painted will be interrupted. Even for an object that is one door high, the side corners must appear by moving six small parts to the left and right from the center line, as shown before. If there is a shadow in that position, how can corners appear from the shadow? Therefore, there should be a pillar in that position, so the shadow of the object to be painted will be interrupted. This is not because there is no space between the door and the horse-neck of the object of meditation (dhyeya, Sanskrit, dhyeya, literal meaning: object of meditation), so there is no shadow. In the 'Garland Treatise' it says: 'The pillar of the horse-neck protrudes from the line of the wall and is the seventh small part', this statement is unreasonable because the pillar of the horse-neck is slightly longer than the temple and each pillar is located on a square platform. Since they are located on the same horizontal plane, they appear to be connected to the platform, so they should be painted on the outer surface of the platform. When preventing the statement that the pillar protrudes from the line of the wall, using the argument that the pillar is slightly longer than the temple to refute it, this statement does not distinguish whether the object to be painted has a shadow, and it has not admitted that way. Moreover, the refuter does not distinguish whether the object to be painted has a shadow, but generally prevents this statement. Therefore, the pillar being slightly longer than the temple is in terms of the general horse-neck. In the 'Secret Ritual' it also says: 'From the eaves of the horse-neck, abandon a part of the large size, the boundary of the door and the gate tower, must not be the same.' Therefore, 'smṛti' (Sanskrit, smṛti, literal meaning: memory) prohibits connecting a one-door-high horse-neck to the door. According to one's own system, the distance between the platform and the pillar is not very far, and both are... It does not exceed the boundary. Moreover, it is certain that its pillars are not located at the center of the various vajras. If the object to be painted has a shadow, then moving a small fraction from the edge of the door frame will reach the edge of the center of the various vajras, from the edge of the center to the horse-neck pillar. If the object to be painted has no shadow, then there is a certain distance between the tip below the outer door frame and the edge of the center of the various vajras, and from there, moving a small fraction of space, there will be a pillar. Moreover, from the tip of the outer door frame to the surface, moving a small fraction of the place is the same for all situations. If the side is flush with the door and has a shadow, then this contradicts the statement that the distance from the root line of the cart (Śakaṭa, Sanskrit, Śakaṭa, literal meaning: cart) to the arrow shaft line is only eight small parts. Moreover, since the height of the pillar is only five small parts, the shadow below cannot cover the top of the pillar, so the shadow of the object to be painted will be interrupted. Even for an object that is one door high, the side corners must appear by moving six small parts to the left and right from the center line, as shown before. If there is a shadow in that position, how can corners appear from the shadow? Therefore, there should be a pillar in that position, so the shadow of the object to be painted will be interrupted. This is not because there is no space between the door and the horse-neck of the object of meditation (dhyeya, Sanskrit, dhyeya, literal meaning: object of meditation), so there is no shadow. In the 'Garland Treatise' it says: 'The pillar of the horse-neck protrudes from the line of the wall and is the seventh small part', this statement is unreasonable because the pillar of the horse-neck is slightly longer than the temple and each pillar is located on a square platform. Since they are located on the same horizontal plane, they appear to be connected to the platform, so they should be painted on the outer surface of the platform. When preventing the statement that the pillar protrudes from the line of the wall, using the argument that the pillar is slightly longer than the temple to refute it, this statement does not distinguish whether the object to be painted has a shadow, and it has not admitted that way. Moreover, the refuter does not distinguish whether the object to be painted has a shadow, but generally prevents this statement. Therefore, the pillar being slightly longer than the temple is in terms of the general horse-neck. In the 'Secret Ritual' it also says: 'From the eaves of the horse-neck, abandon a part of the large size, the boundary of the door and the gate tower, must not be the same.' Therefore, 'smṛti' (Sanskrit, smṛti, literal meaning: memory) prohibits connecting a one-door-high horse-neck to the door. According to one's own system, the distance between the platform and the pillar is not very far, and both are...
འོག་གཞི་ཁང་མཉམ་ལ་གནས་པས་ཕ་ཟད་ནས་ལྟ་བ་ན་སྟེགས་བུ་དང་བར་མ་ཚད་པ་ལྟར་སྣང་བས་སྟེགས་བུའི་ཐིག་ལས་འཐོན་པར་བྱེད་པ་རིགས་སོ། །ཞེས་བཞེད་པས། སྟེགས་བུ་ལྟེ་བའི་སྟེང་དང་ཀ་བ་ལྟེ་བ་ཐོན་ནས་ཡོད་ཀྱང་དཔངས་མཐོ་དམན་བྱར་མི་རུང་བར་ཡང་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅུང་ཟད་རིང་བའི་ཚད་ཀྱང་ཕྲེང་བ་ལས་མུན་སྣམ་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག་བཤད་པ་དེ་ཡིན་ལ། དེས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་བར་སྟོང་ཡིན་པས་བར་གྱི་སྣམ་བུར་ཡང་གསུངས་པས་མུན་སྣམ་ནི། བསྒོམ་བྱ་ལ་ཀ་བ་ཕན་ཚུན་གྱི་བར་མིན་གྱི། སྒོ་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་བར་རོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་ནི། བྲི་བྱ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་ཐད་ནས་ཡོད་དེ། ཞེང་དུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ལ་སྲིད་དུ་ལྔ་སྟེ་དེ་ཡང་འོག་ཏུ་སྟེགས་བུ་གྲུ་བཞི་དེའི་སྟེང་དུ་བུམ་པ་དེ་ལས་ཀ་བ་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚད་དོ། །ཀ་བའི་རྩ་བ་དང་རྩེ་མོ་ལ་ནོར་བུས་སྤྲས་པའི་དབུས་སུ་སྟེང་དུ་དཔུང་བ་བཏེག་པའི་སེང་གེ་བྱ་སྟེ། ཁ་ཅིག་ཏུ་ཀ་བའི་དབུས་སུ་མེ་ལོང་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །ཀ་བའི་གྲངས་ནི། མན་སྙེ་ལ་སོགས་པའི་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ལས་ཕྱོགས་ 3-2-166a རེར་གཉིས་གཉིས་གསུངས་སོ། །དར་དཔྱངས་ནི། རྟ་བབས་ཀྱི་སྣམ་བུ་འོག་མ་ཀ་བས་འདེགས་པ་ལ་བར་དུ་གདུང་ཡོད་པ་ལྟར་ན་གདུང་ནས་དང་། མེད་པ་ལྟར་ན་རིན་ཆེན་ཤར་བུ་ནས་འཕྱང་སྟེ། དེ་ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་པ་ཏྲ་འཕྲོ་བ་ལས་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་དཔྱངས་པའི་ཁ་དོག་དམར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་སྣ་ཚོགས་པའི་དར་དཔྱངས་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཡུ་བ་ཅན་གྱི་རྔ་ཡབ་བོ། །འདི་ཡང་བྲི་བྱ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ལྟར་གྱི་ཐད་ནས་འཕྱང་བས་ཀ་རྒྱན་མིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དར་དཔྱངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ལ་གླང་པོ་ཆེའི་སྟེང་དུ་སེང་གེའི་ཁ་ནས་རིན་པོ་ཆེའི་དོ་ཤལ་འཕྱང་བ་གསུངས་སོ། །འདིས་དར་དཔྱངས་སེང་གེའི་ཁ་ནས་འཕྱང་བར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། སྣམ་བུའི་ལོགས་ལ་གླང་པོའི་སྟེང་ན་སེང་གེའི་ཁ་ནས་དོ་ཤལ་འཕྱང་བ་བྱེད་པའི་ལུགས་སོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ནི། མས་རིམ་ནས་གསེར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་ཤར་བུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྨིག་པ་དང་མུན་པ་དང་བབ་རན་དང་མུན་པ་དང་ཤར་བུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྨིག་པ་དང་མདའ་ཡབ་ཅེས་བྱ་སྟེ་གཉིས་མཉམ་དགུ་མཉམ་གྱི་སྣམ་བུ་རྣམས་སོ། །ཡང་ན་མས་རིམ་ནས་ཤར་བུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྨིག་པ་དང་གསེར་དང་ཆུ་སྲིན་དང་གསེར་དང་རྨིག་པ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྨིག་པ་དང་གསེར་དང་མདའ་ཡབ་སྟེ་སྒོ་ཚད་གསུམ་མ་དང་སྒོ་ཚད་གཅིག་མའི་ལྔ་མཉམ་གསུམ་གསུམ་མཉམ་གྱི་སྣམ་བུའོ། །ལུགས་དང་པོ་ལ་སྣམ་བུ་འོག་མ་ལ་གསེར་སྣམ་མེད་པར་བྲེ་ཕུལ་གྱི་སྣམ་བུར་ཁ་ཅིག་འདོད་པར་བཤད་དོ། །རྟ་རྨིག་དང་བབ་རན་གྱི་མཐའ་རྣམས་སུ་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་ཇི་མཛེས་སུ་བྱ་ཞིང་། སེང་གེ་དང་སེང
【現代漢語翻譯】 由於下基與上基處於同一水平，因此，從父（pha zad，推測為一種測量單位）的角度來看，它看起來像一個平臺，並且沒有中間的間隔，因此，讓它從平臺的線上出來是合理的。因此，有人認為，即使平臺位於中心之上，柱子也從中心伸出，也不應改變其高度。 稍微長一點的尺寸，就是從花環（phreng ba）到黑暗布料（mun snam）的一個小部分。因此，壇城（dkyil 'khor，曼荼羅）和馬座（rta babs）之間是空的，所以也提到了中間的布料，所以黑暗布料不是柱子之間的，而是門和馬座之間的。馬座的柱子，在繪畫時，按照它實際存在的方式存在，寬度為一個小部分，高度為五個小部分，這也是在下面的方形平臺之上放置寶瓶，然後從寶瓶中生出柱子，這就是所有這些的尺寸。柱子的根部和頂端都裝飾著寶石，中央是舉起手臂的獅子。在一些地方，據說柱子的中央應該有一面鏡子。 柱子的數量，在《曼殊室利根本續》（man snye）等主要經典中，每個方向都說了兩個。 關於懸掛的絲綢，如果馬座的下部布料由柱子支撐，並且中間有梁，那麼就從樑上懸掛；如果沒有梁，就從珍貴的夏爾布（shar bu）上懸掛。也就是說，從珍寶的帕atra（pa tra，一種容器）中散發出來，懸掛著各種美麗的紅色和黃色等顏色的絲綢，以及帶有珍寶手柄的拂塵。這也是根據繪畫時實際存在的方式懸掛的，所以不是柱子的裝飾品。有些人說，在懸掛的絲綢布料上，大象的上方，獅子的嘴裡懸掛著珍寶項鍊。這並不是說絲綢是從獅子的嘴裡懸掛下來的，而是說在布料的側面，以大象上方獅子的嘴裡懸掛項鍊的方式來製作。 馬座的布料，從下往上依次是黃金和珍寶的夏爾布、珍寶和蹄子、黑暗、巴布然（bab ran）、黑暗、夏爾布、珍寶和蹄子、箭桿，這些都是兩兩相同、九個相同的布料。或者，從下往上依次是夏爾布、珍寶和蹄子、黃金和鱷魚、黃金和蹄子、珍寶和蹄子、黃金和箭桿，這些是三個門寬、一個門寬的五個相同、三個三個相同的布料。在第一種方式中，據說有些人認為下部的布料沒有金色的布料，而是布瑞普（bre phul，一種測量單位）的布料。在馬蹄和巴布然的邊緣，要裝飾勝利幢和旗幟，獅子和獅子...
【English Translation】 Since the lower base and the upper base are at the same level, from the perspective of 'pha zad' (presumably a unit of measurement), it appears like a platform and there is no intermediate space, so it is reasonable to let it come out from the line of the platform. Therefore, it is considered that even if the platform is above the center and the pillar protrudes from the center, its height should not be changed. The slightly longer dimension is one small part from the garland ('phreng ba') to the dark cloth ('mun snam'). Therefore, the space between the mandala ('dkyil 'khor') and the horse seat ('rta babs') is empty, so the intermediate cloth is also mentioned, so the dark cloth is not between the pillars, but between the door and the horse seat. The pillars of the horse seat, when painting, exist as they actually are, with a width of one small part and a height of five small parts, which is also placing a vase on top of the square platform below, and then the pillar emerges from the vase, which is the dimension of all of these. The roots and tops of the pillars are decorated with jewels, and in the center is a lion with its arms raised. In some places, it is said that there should be a mirror in the center of the pillar. The number of pillars, in major scriptures such as the 'Manjushri Root Tantra' ('man snye'), two are mentioned in each direction. Regarding the hanging silk, if the lower cloth of the horse seat is supported by pillars and there is a beam in the middle, then it is hung from the beam; if there is no beam, it is hung from the precious 'shar bu'. That is, emanating from the precious 'pa tra' (a type of container), various beautiful colors such as red and yellow are hung, as well as whisks with precious handles. This is also hung according to how it actually exists when painting, so it is not an ornament of the pillar. Some say that on the hanging silk cloth, above the elephant, a jewel necklace hangs from the lion's mouth. This does not mean that the silk is hung from the lion's mouth, but that on the side of the cloth, it is made in the manner of a necklace hanging from the lion's mouth above the elephant. The cloth of the horse seat, from bottom to top, is gold and precious 'shar bu', precious and hooves, darkness, 'bab ran', darkness, 'shar bu', precious and hooves, arrow shafts, these are all two by two the same, nine the same cloths. Or, from bottom to top, 'shar bu', precious and hooves, gold and crocodile, gold and hooves, precious and hooves, gold and arrow shafts, these are three door widths, one door width, five the same, three three the same cloths. In the first way, it is said that some people think that the lower cloth is not golden cloth, but 'bre phul' cloth. On the edges of the horse hooves and 'bab ran', victory banners and flags should be decorated beautifully, lions and lions...
ྒེ་རྐང་པ་བརྒྱད་པ་དང་ངང་པ་དང་རྨ་བྱ་དང་མི་འམ་ 3-2-166b ཅི་དང་མི་འམ་ཅི་མོ་རྣམས་ཀྱང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པས། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མུན་སྣམ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་གི་སྣམ་བུ་འདེགས་པ་བྱ་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ། །དབང་འགྱུར་ལས་སྟག་རྐང་པ་བརྒྱད་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །རྟ་བབས་ལ་རྣམ་པར་བཀྲ་བའི་བླ་བྲེ་དང་དོ་ཤལ་དང་དོ་ཤལ་ཕྱེད་པ་བྱ་བར་གསུངས་པ་ནི། ཀྱོག་པོའི་ནང་དུ་སྟེ་དོ་ཤལ་སོགས་ནི་སྟེང་དུ་ཆ་སྲིན་གྱི་ཁ་ལས་འཐོན་པའི་མུ་ཏིག་གི་ཆུན་འཕྱང་ལ་སོགས་པ་ཇི་མཛེས་སུ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ཏེ་ཆུན་འཕྱང་ནི་ཕྲེང་བའོ། །ཀྱོག་པོའི་ནང་གི་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་པ་ནི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པ་བྲི་བའི་དོན་དུའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་མུན་སྣམ་ལ་མུན་སེལ་གྱི་ནོར་བུ་དགོད་པར་བཞེད་དོ། །སྣམ་བུ་བཅུ་གཅིག་པ་ལ་ཁ་ཅིག་རི་དྭགས་ཁོ་ན་གནས་ཀྱི་མདའ་ཡབ་མེད་དོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ་ཀླུའི་བློས། བུ་པ་ཀ་བའི་སྟེང་གནས་པའི། །སྒོ་ལས་སུམ་འགྱུར་རྟ་བབས་ནི། །ཕྱོགས་ཅན་མདའ་ཡབ་དག་དང་ལྡན། །དྲིལ་བུའི་སྒྲ་ནི་ཡང་དག་སྒྲོག །ཅེས་གསུངས་པས་བཀག་ནས། འདིས་ནི་གདན་གྱི་གཞོགས་ན་གནས་པའི་རི་དྭགས་ཕོ་མོའི་མཇུག་མའི་ཕ་རོལ་ཏུ་མདའ་ཡབ་གཉིས་གཉིས་གསུངས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱོགས་ཅན་ཞེས་པ་ནི་གཉིས་ཀྱི་བརྡ་ཚིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཅན་ནི་བྱ་དང་ཟླ་བ་ཡར་ངོ་མར་ངོ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས། པ་ཚབ་ཀྱིས་བྱ་རུ་བསྒྱུར་བ་འགྱུར་ཉེས་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །དེས་ན་རི་དྭགས་ནི། མདའ་ཡབ་ལ་མི་གནས་ཀྱི། མདའ་ཡབ་ཀྱི་སྣམ་བུ་ལ་གནས་སོ། །མདའ་ཡབ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་སྤྲེའུས་གདུགས་བཟུང་བ་བྱ་སྟེ། ཟླ་ཚེས་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོ་ཅན་གྱི་རིན་པོ་ཆེའི་ཡུ་བ་ཆ་ཆུང་གསུམ་ཡོད་པ་དར་ལྕེའི་ཤམ་བུ་དང་བཅས་ 3-2-167a པའི་གཡོགས་ཆ་ཆུང་གཉིས་པའི་གདུགས་དཀར་པོ་གཉིས་སོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་དམར་པོ་དང་དར་དཔྱངས་གཉིས་འཕྱང་བ་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་གདུགས་ཆ་ཆུང་དྲུག་པར་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་ནི། དེ་སྟེང་ཡུ་བ་ཞི་བའི་ཚད། གདུགས་གཡོགས་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་བའི་ལུགས་གཉིས་བཀོད་དོ། །ཕྲེང་བར་ལུང་དྲངས་པ་ལས། བཞི་ཆ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་ཆ་ཞི། །ཞེས་གསུངས་པས་སྒོའི་བརྒྱད་ཆ་ལ་ཞི་བ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདའ་ཡབ་ཐ་མ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་པའི་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་བྱའོ། །རྭ་རྩེ་བཤད་ཟིན་ལ། འཁོར་ལོ་ནི། རྒྱ་ཚད་ཆ་ཆུང་གཉིས་ལ་རྩིབས་བཅུ་པའི་ཆོས་འཁོར་ཏེ། དེའི་གདན་པད་ཟླ་ནི་སྣམ་བུ་བཅུ་གཅིག་པ་ལའོ། །གདན་དེའི་གཡས་གཡོན་དུ་མདའ་ཡབ་ཀྱི་སྣམ་བུ་ལ་རི་དྭགས་ཕོ་མོ་ནི་འཁོར་ལོ་ལ་ཁ་ལྟ་ཞིང་། འཁོར་ལོ་ལས་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ཙམ་དུ་རིང་བར་གནས་པ་སྟེ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ཏུ་མགྲིན་པ
【現代漢語翻譯】 還有八腳獸、天鵝、孔雀、人非人（梵文：किंनर，kinnara，字面意思：非人）以及人非人女。 如是說，那麼這些動物的形象是如何在兩塊黑布上支撐起布幔的呢？在《自在續》中記載為『虎和八腳獸』。在馬座上，要製作各種顏色的幡和項鍊，以及半截項鍊。所謂『在彎曲處』，是指項鍊等從上方惡魔的口中吐出的珍珠串等，要儘可能地裝飾華麗。所謂『串』，就是念珠。彎曲處的半截小部分，是指繪製寶石等。西藏的喇嘛們認為應該在黑布上放置驅散黑暗的寶珠。 對於十一塊布幔，有些人認為只有動物，沒有箭羽。對此，龍樹菩薩以『位於蓮花之上的，門的三倍是馬座，具有方向性的箭羽，鈴鐺的聲音真實』來駁斥，並說：『這指的是位於坐墊側面的雌雄動物尾巴的另一側的兩支箭羽。』所謂『具有方向性』，是二的代名詞。『具有方向性』也指鳥和上弦月下弦月，因此帕擦瓦將其翻譯成鳥是錯誤的。 因此，動物不是位於箭羽上，而是位於箭羽的布幔上。在後面的兩支箭羽上，要做猴子拿著傘，傘上有月牙和寶石，以及帶有金剛杵尖端的寶石手柄，三個小部分，以及帶有流蘇的絲綢，以及兩個小部分的白色傘。有些人說傘是紅色的，並懸掛著兩條絲綢。有些人認為有六個小部分的傘。有些人引用『其上是寂靜的尺寸，傘蓋也同樣』這兩種說法。 在引用的經文中，『四分之一是小部分，八分之一是寂靜』，因此稱門的八分之一為寂靜。在最後兩支箭羽上，要做一個小部分的勝幢和旗幟。角頂已經講完。關於法輪：尺寸是兩個小部分，是具有十個輻條的法輪，其底座蓮花月亮位於十一塊布幔上。底座的左右兩側，箭羽的布幔上，雌雄動物面向法輪，並且位於比法輪小一半的位置，即一個小部分的位置。
【English Translation】 Also the eight-legged animal, the swan, the peacock, the non-human (Sanskrit: किन्नर, kinnara, literally: non-human), and the non-human female. Thus it is said, how do these animal images support the cloth on the two black cloths? In the 'Free Will Tantra', it is recorded as 'tiger and eight-legged animal'. On the horse seat, various colored banners and necklaces, and half necklaces, should be made. The so-called 'in the curved place' refers to the pearl strings, etc., that are spit out from the mouth of the upper demon, which should be decorated as gorgeously as possible. The so-called 'string' is the rosary. The half small part of the curved place refers to drawing gems, etc. The Tibetan lamas believe that a jewel that dispels darkness should be placed on the black cloth. For the eleven cloths, some people think that there are only animals and no arrow feathers. In response, Nagarjuna refuted with 'Located on the lotus, three times the door is the horse seat, with directional arrow feathers, the sound of the bell is real', and said: 'This refers to the two arrow feathers on the other side of the tails of the male and female animals located on the side of the cushion.' The so-called 'directional' is a synonym for two. 'Directional' also refers to birds and waxing and waning moons, so it is wrong for Patsab to translate it as birds. Therefore, the animal is not located on the arrow feathers, but on the cloth of the arrow feathers. On the latter two arrow feathers, a monkey holding an umbrella should be made, with a crescent moon and gems on the umbrella, and a gem handle with a vajra tip, three small parts, and silk with tassels, and two small parts of white umbrellas. Some people say that the umbrella is red and hangs two silks. Some people think there are six small parts of the umbrella. Some people quote the two sayings 'Above it is the size of tranquility, and the umbrella cover is the same'. In the quoted scriptures, 'one-quarter is a small part, and one-eighth is tranquility', so the eighth of the door is called tranquility. On the last two arrow feathers, a small part of the victory banner and flag should be made. The horn top has been explained. Regarding the Dharma wheel: the size is two small parts, which is a Dharma wheel with ten spokes, and its base lotus moon is located on eleven cloths. On the left and right sides of the base, on the cloth of the arrow feathers, the male and female animals face the Dharma wheel and are located half the size smaller than the Dharma wheel, that is, one small part.
་དང་བཅས་པའི་གདོང་འགྲེང་ཞིང་མིག་འཁོར་ལོའི་རྩེ་མོ་ལ་ལྟ་བ་བྲིའོ། །རྩིབས་བརྒྱད་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོ་ནི། །ཆ་ལྔ་ལྡན་པའི་མུ་ཁྱུད་ཅན། །ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་པ་བཀོད་དེ། ཆ་ཆུང་གཅིག་གི་ལྔ་ཆས་མུ་ཁྱུད་བྱེད་པ་ནི་རྩིབས་བཅུ་བ་ལ་ཡང་འདྲའོ། །རྩིབས་དེའི་བར་བར་དུ་རྭ་དབུས་མ་མཐོང་བ་བྱ་སྟེ་འདི་བྲི་བྱ་ལྟར་སྒོམ་དོན་ལ་ཡང་བསླངས་ནས་གནས་པའོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་གཡས་གཡོན་དུ་ཧ་ཅང་མི་རིང་བར་བུམ་པ་བཟང་པོ་ལས་སྐྱེས་པའི་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རྣམས་ཏེ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་དང་ལྡན་པའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་རྩིབས་བརྒྱད་སེར་པོ་དང་། གླང་པོ་ཆེ་མཆེ་བ་དྲུག་པ་དཀར་པོ་ 3-2-167b དང་། རྟ་ལྗང་གུ་དང་། བུད་མེད་ལོ་བཅུ་དྲུག་པའི་རྣམ་པ་སྔོ་བསངས་དང་། ནོར་བུ་རྩེ་དྲུག་པ་སེར་པོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དམར་པོ་མཛོད་མི་ཟད་པ་དང་ལྡན་པ་དང་། དམག་དཔོན་ནག་པོ་གོ་ཆ་དང་བཅས་པ་མདུང་དང་རལ་གྲི་འཛིན་པར་དགོངས་པ་རབ་གསལ་ལས་བཤད་ལ། མདོ་ལས་ནོར་བུ་སྔོན་པོ་ཟུར་བརྒྱད་པར་བཤད་དོ་ཞེས་གསུང་བ་ལྟར་བྱ་སྟེ། ཕྲེང་བར་དེ་དག་གི་མཚན་ཉིད་མ་བཤད་དོ། །བར་བར་དུ་གྲུབ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་དང་སྤྲིན་གྱི་སྦུབས་ལས་བྱུང་བའི་ལྷའི་ལུས་ཅན་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུང་བ་རྣམས་བྱའོ། ། ༈ མདའ་ཡབ་ནས་རྩིག་པའི་བར་གྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྩིག་པའི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ་དང་། ཕ་གུ་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པའོ། ། ༈ རྩིག་པའི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། རྩིག་པ་རིམ་པ་ལྔ་ལ་སྟེང་ནས་བརྩེགས་པ་དང་ཕྱི་ནང་དུ་ལྔ་སྦྲག་ཏུ་ཡོད་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་ནས་དེ་གཉིས་ལས་འདི་འཐད་གསལ་བར་མ་མཛད་ཀྱང་ཕྱི་མ་ལེགས་ཏེ། རྩིག་པ་ལྔ་ཁ་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག་བཤད་པ་དེ་ཞེང་གི་ཚད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་བྲི་བ་ན་ཕྱི་ནང་གི་རིམ་པ་གསལ་བར་གསུངས་པ་མང་ལ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ལ་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི། དེ་ལྔ་ཁ་བ་སྒོའི་བཞི་ཆ་གཅིག་ལས་མེད་ལ་རེ་རེ་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆར་བཤད་པས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བ་ཡིན་གྱི་བར་སྟོང་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས། རི་མོ་ཕན་ཚུན་ནས་གང་གིས། །མ་རེག་པར་ནི་བྲི་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང་། སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ་རུ་ནི། །རི་མོ་མཉམ་པར་དགྱེ་བར་བྱ། །ཞེས་པ་གཉིས་ནང་འགལ་ལོ་ཞེས་སྨྲ་པ་ནི་སྨྲ་ཁམ་ཆེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སྡོམ་འབྱུང་ལས། རི་མོ་ཕན་ཚུན་དག་གི་བར། །ནས་ཙམ་དུ་ནི་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འགལ་ 3-2-168a བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། རྩིག་པ་ལ་སྒོའི་བཞི་ཆ་ལས་མེད་པ་དེའི་ཡང་ལུགས་ཡིན་པས་རྩིག་ཞེང་ལ་ཆ་ལྔར་བགོས་པ་ན་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་གཉིས་ནི་རྩ་ཐིག་ཁྲུ་གང་བའི་དབང་དུ་མ
【現代漢語翻譯】 繪製面向前方，眼睛注視輪頂的形象。有些人認為，『八輻輪，具有五部分的輪輞』，他們認為用一個小部分的五分之一來做輪輞，這與十輻輪相似。輻條之間不要看到中央的角，要像繪製的那樣觀想，並將其提升到觀想的意義上。在馬頭明王（Hayagriva）的左右兩側，不要太長，要有從吉祥寶瓶中生出的如意樹，以及具有大象等七寶。輪是黃色的八輻輪，六牙白象，綠色的馬，十六歲的青藍色少女，六角黃色寶石，紅色持無盡寶藏的戶主，以及黑色身著盔甲、手持矛和劍的將軍，這些都如《明燈論》（Rab gsal）中所述。經中說寶石是八角形的藍色，但這裡沒有提到這些的特徵。在它們之間，要有成就者和從雲中出現的持花環的天人。 第二部分分為兩部分：墻壁線條的意義，以及從帕古（pha gu）到箭道的線條的意義。 第一部分是：墻壁有五層，有兩種說法，一種是從上到下堆疊，另一種是內外有五層。雖然沒有明確說明哪種更好，但後者更好。因為五層墻壁的寬度是一個小部分，這是寬度的尺寸。在繪畫時，內外層要清晰，而且沒有理由說這不適合觀想。有些人說，這五層只佔門的四分之一，每一層占門的二十分之一，所以它們是接觸的，沒有空隙。因此，瑪爾梅澤桑波（Marme Dze Sangpo）說：『繪畫時，線條之間不要相互接觸。』以及『門的二十分之一，線條要均勻地抬起。』這兩種說法是矛盾的。這種說法是錯誤的，因為如果是這樣，《律經》（'Dul ba）中說：『線條之間，要像芥子一樣放置。』也會變得矛盾。因為墻壁只有門的四分之一，這是其中一種說法，所以將墻壁寬度分成五份，每一份就是門的二十分之一。因此，這兩種說法都是基於根線一庹的說法。
【English Translation】 Draw the image facing forward, with eyes looking at the top of the wheel. Some believe, 'An eight-spoked wheel, with a rim of five parts,' they suggest using one-fifth of a small part for the rim, which is similar to a ten-spoked wheel. Between the spokes, do not see the central horn, visualize it as drawn, and elevate it to the meaning of contemplation. On the left and right of Hayagriva, not too long, should be wish-fulfilling trees born from auspicious vases, and possessing the seven treasures such as elephants. The wheel is a yellow eight-spoked wheel, a white six-tusked elephant, a green horse, a sixteen-year-old cyan-blue maiden, a six-cornered yellow jewel, a red householder with inexhaustible treasures, and a black general in armor, holding a spear and sword, as described in the 'Rab gsal' (Clear Light). The sutra says the jewel is an eight-sided blue one, but the characteristics of these are not mentioned here. In between them, there should be accomplished ones and celestial beings emerging from clouds, holding garlands of flowers. The second part is divided into two parts: the meaning of the wall lines, and the meaning of the lines from the pha gu to the arrow path. The first part is: the wall has five layers, and there are two ways of explaining it, one is stacking from top to bottom, and the other is having five layers inside and out. Although it is not explicitly stated which is better, the latter is better. Because the width of the five layers of the wall is a small part, which is the dimension of the width. When drawing, the inner and outer layers should be clear, and there is no reason to say that this is not suitable for contemplation. Some say that these five layers only account for a quarter of the door, and each layer accounts for one-twentieth of the door, so they are in contact and there is no gap. Therefore, Marme Dze Sangpo said: 'When drawing, the lines should not touch each other.' and 'One-twentieth of the door, the lines should be raised evenly.' These two statements are contradictory. This statement is wrong, because if it were so, the 'Vinaya Sutra' ('Dul ba) says: 'Between the lines, it should be placed like a mustard seed.' would also become contradictory. Because the wall is only a quarter of the door, this is one way of saying it, so dividing the wall width into five parts, each part becomes one-twentieth of the door. Therefore, these two statements are based on the saying that the root line is one cubit.
ཛད་པ་སྟེ་དེ་ལ་སྒོའི་བཞི་ཆ་གཅིག་ལ་ནས་ལྔ་དང་ནས་གཅིག་གི་བཞི་ཆ་ལས་མེད་པས་རི་མོ་རེ་རེའི་ཞེང་གི་ཕ་མཐའ་ནས་ཚུར་མཐའི་བར་ལ་ནས་རེ་རེར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རི་ལོ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ནས་རེ་རེ་ཡོད་པར་འདོད་པ་མིན་ནོ། །ནས་གཅིག་གི་བཞི་ཆ་ཡོད་མོད་ཀྱང་དེ་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ནས་རགས་རྩིས་མཛད་པའོ། །མ་རེག་པར་ནི་དཱ་རི་ཀ་པས། ནས་གང་གིས་ནི་མ་འདྲེས་པས། རི་མོ་ཀུན་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཚོན་ཕན་ཚུན་མ་འདྲེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། མ་རེག་པའི་བར་སྟོང་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཤཱནྟི་པས། ནས་གང་གིས་མ་རེག་པ་ཞེས་པ་ནི་འོག་གི་ཆའི་ཚད་དེ་སྟེང་དུ་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི། བྲི་བྱ་ལ་རྩིག་པའི་རྩ་བ་སྦོམ་པས་ནས་གང་གི་ཚད་ཡོད་པ་ལྟར་རྩེ་མོ་ལ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་སྒོམ་དོན་ལ་མིན་ནོ། །སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆ་དང་ནས་ཀྱི་ཚད་གཉིས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །རྩིག་པ་དེ་འགྲོ་བའི་མཚམས་ནི། འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་ལྟར་ན་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་རྩིག་པ་ལྔ་ཁ་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐའ་བར་དུ་འགྲོའོ། །འདི་ལ་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུང་ནི་ཡོད་དེ། ཕྲེང་བ་ལས། ཀླུའི་བློའི་ཞབས་ནི་ལོགས་ཀྱི་ཐིག་གཉིས་ལ་གནས་པའི་ཐིག་ཉིད་གདུང་དུ་དགོངས་ནས་བར་གྱི་སྣམ་བུ་དང་ཡ་ཕུབས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ནི་མི་བཞེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཐིག་དེ་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་བཞི་ཡོད་མོད་ཀྱང་། གདུང་ནི་རྩིག་པ་ནང་མའི་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ 3-2-168b ངོས་ནས་གཞན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ནང་ངོས་བར་དུ་བྱ་ཡི་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་ནས་བྱས་ན་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ལས་ཐལ་ནས་འགྲོ་བས་མི་རུང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་སྲིད་དུ་ཆ་ཆུང་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ལ་ཞེང་དུ་ནི་ཆ་ཆུང་གཅིག་འཐོབ་བོ། །འདི་ལ་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུང་གི་སྟེང་དུ་རྩིག་པ་ལྔ་ནི་མི་བྱེད་པར་ངེས་སོ། །འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མི་མཉམ་པ་རྟ་བབས་དཔངས་སུ་སྒོ་ཚད་གསུམ་མ་ལྟར་ན་བྲི་བྱ་ལ་མུན་སྣམ་ཡོད་པས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་ནས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐའ་ལ་བར་དུ་ཆ་ཆུང་གཅིག་ཡོད་པས་དེ་བར་དུ་རྩིག་རྒྱུན་འགྲོའོ། །འདི་ལ་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཐིག་ནང་མའི་རྩེ་ནས་ནང་མའི་རྩེའི་བར་དུ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་ཐིག་ནི་གདུང་ཆུ་ཆུང་བརྒྱད་པར་ཕྲེང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཐིག་ཕྱི་མའི་རྩེ་ནས་རྩེ་གཞན་གྱི་བར་ཆ་ཆུང་བཅུ་པའི་ཐིག་ནི། གདུང་དང་བཅས་པའི་བྲེ་ཕུལ་གྱི་སའམ་ཡ་ཕུབས་ཀྱི་སའམ་གདུང་གི་སྟེང་གི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་སར་ཕྲེང་བར་གསུངས་སོ། །ཐིག་དེ་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་ཞེང་ཚད་ཆ་ཆུང་གཅིག་པ་ལ་རྩིག་པ་ལྔ་བྱེད་པ་ནི་བྲི་བྱ་ལ་ཡིན་གྱི། བསྒོམ་བྱ་ལ་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུང་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་སྟེང་དུ་ཡ
【現代漢語翻譯】 即，門的四分之一只有五粒麥子和一個麥子的四分之一，所以每條線的寬度是從這端到那端的一粒麥子。並非認為兩條線之間有一粒麥子。雖然有一個麥子的四分之一，但將其忽略，進行粗略計算。正如Darikapa所說：'不要接觸，不要與麥子混合，在所有線條上繪製。' 這意味著顏色之間不要混合，而不是顯示不接觸的空白。Shantipa說：'所謂不接觸麥子，是指下部的尺寸，如何使上部美觀。' 這指的是，對於繪畫對像來說，墻的根部較粗，有一粒麥子的尺寸，而頂部沒有，這指的是繪畫對象，而不是禪修對象。關於門的二十分之一和麥子的尺寸，其含義將在後面解釋。墻壁延伸的邊界是：如果側面與門相同，則門側的五面墻壁延伸到各種金剛的中心邊緣。這裡有門側的梁。在《花鬘》中說：'龍智的腳位於兩側的兩條線上，認為這條線就是梁，因此不需要中間的布和屋檐下的布。' 雖然這條線有十四個小部分，但梁是從內部墻壁的門側表面到另一側門側的內表面，如果從門側的正面開始，就會超出各種金剛的中心，因此不行。因此，長度上有十二個小部分，寬度上有一個小部分。這裡必須注意，不要在門側的樑上做五面墻壁。如果側面與門不相同，像馬一樣傾斜，高度像三個門的高度，那麼繪畫對像有黑暗的布，因此從門側的正面到各種金剛的中心邊緣之間有一個小部分，墻壁將延伸到那裡。這裡，《花鬘》及其追隨者說，從門側內部線的頂部到內部頂部的八個小部分的線是八個小部分的梁。然後，從門側外部線的頂部到另一側頂部的十個小部分的線，在《花鬘》中說是帶有梁的量具的地方，或屋檐下的地方，或樑上五種顏色的地方。這兩條線之間的寬度為一個小部分，做五面墻壁是對於繪畫對像而言的，對於禪修對像來說，不要在八個小部分的門側樑上做。 That is, one-fourth of the door has only five grains of barley and one-fourth of one grain of barley, so the width of each line is one grain of barley from one end to the other. It is not meant to be that there is one grain of barley between every two lines. Although there is one-fourth of one grain of barley, it is ignored and a rough calculation is made. As Darikapa said: 'Do not touch, do not mix with barley, draw on all lines.' This means that the colors should not be mixed with each other, not that it shows an untouched blank space. Shantipa said: 'The so-called not touching the barley refers to the size of the lower part, how to make the upper part beautiful.' This refers to the fact that for the object to be painted, the root of the wall is thicker and has the size of one grain of barley, while the top does not, which refers to the object to be painted, not the object of meditation. The meaning of the twenty-first part of the door and the size of the barley will be explained later. The boundary where the wall extends is: if the side is the same as the door, then the five walls on the side of the door extend to the edge of the center of the various vajras. Here there is a beam on the side of the door. In the Garland it says: 'The feet of the wisdom of the Naga are located on the two lines on the sides, and it is thought that this line is the beam, so the middle cloth and the cloth under the eaves are not needed.' Although that line has fourteen small parts, the beam is from the door side surface of the inner wall to the inner surface of the door side on the other side. If it is done from the front of the door side, it will go beyond the center of the various vajras, so it is not right. Therefore, there are twelve small parts in length and one small part in width. It must be noted here that the five walls are not made on top of the beam on the side of the door. If the side is not the same as the door, sloping like a horse, and the height is like three door heights, then the object to be painted has a dark cloth, so there is one small part between the front of the door side and the edge of the center of the various vajras, and the wall will extend to there. Here, the Garland and its followers say that the line of eight small parts from the top of the inner line of the door side to the inner top is the beam of eight small parts. Then, the line of ten small parts from the top of the outer line of the door side to the top of the other side is said in the Garland to be the place of the measure with the beam, or the place under the eaves, or the place of the five colors on the beam. The width between these two lines is one small part, and making five walls is for the object to be painted, not for the object of meditation, do not make it on the beam of eight small parts on the side of the door.
【English Translation】 That is, one-fourth of the door has only five grains of barley and one-fourth of one grain of barley, so the width of each line is one grain of barley from one end to the other. It is not meant to be that there is one grain of barley between every two lines. Although there is one-fourth of one grain of barley, it is ignored and a rough calculation is made. As Darikapa said: 'Do not touch, do not mix with barley, draw on all lines.' This means that the colors should not be mixed with each other, not that it shows an untouched blank space. Shantipa said: 'The so-called not touching the barley refers to the size of the lower part, how to make the upper part beautiful.' This refers to the fact that for the object to be painted, the root of the wall is thicker and has the size of one grain of barley, while the top does not, which refers to the object to be painted, not the object of meditation. The meaning of the twenty-first part of the door and the size of the barley will be explained later. The boundary where the wall extends is: if the side is the same as the door, then the five walls on the side of the door extend to the edge of the center of the various vajras. Here there is a beam on the side of the door. In the Garland it says: 'The feet of the wisdom of the Naga are located on the two lines on the sides, and it is thought that this line is the beam, so the middle cloth and the cloth under the eaves are not needed.' Although that line has fourteen small parts, the beam is from the door side surface of the inner wall to the inner surface of the door side on the other side. If it is done from the front of the door side, it will go beyond the center of the various vajras, so it is not right. Therefore, there are twelve small parts in length and one small part in width. It must be noted here that the five walls are not made on top of the beam on the side of the door. If the side is not the same as the door, sloping like a horse, and the height is like three door heights, then the object to be painted has a dark cloth, so there is one small part between the front of the door side and the edge of the center of the various vajras, and the wall will extend to there. Here, the Garland and its followers say that the line of eight small parts from the top of the inner line of the door side to the inner top is the beam of eight small parts. Then, the line of ten small parts from the top of the outer line of the door side to the top of the other side is said in the Garland to be the place of the measure with the beam, or the place under the eaves, or the place of the five colors on the beam. The width between these two lines is one small part, and making five walls is for the object to be painted, not for the object of meditation, do not make it on the beam of eight small parts on the side of the door.
ོད་པས་སྒོ་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་བར་ན་བར་སྟོང་ཆ་ཆུང་གཉིས་ཡོད་ཅེས་བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་གསུང་ངོ་། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། གདུང་གི་སྟེང་གི་རྩིག་པ་ལྔ་ནི་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་རྩིག་པ་ལྔའི་རྒྱུན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུན་མ་ཆད་པ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་གི་རྩིག་པ་ལྔ་གདུང་སྟེང་དུ་འོངས་པ་ཡིན་ན་ནི་བྲི་བྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རྩིག་དགོས་པས། དེའི་ས་སྒོ་དང་རྟ་བབས་ཀྱི་བར་སྟོང་དུ་འོང་དོན་མེད་ལ། སྒོ་ལོགས་ 3-2-169a ཀྱི་རྩིག་པ་ནང་མའི་མཚམས་ནས་རྩིག་པ་ཕྱི་མའི་བར་ལ་ཁྲིགས་ཆོད་དུ་བཏང་ན་ནི་འཕྲེང་བ་ལས་བཞི་པ་ནི་ཆ་ཆུང་བཞི་པའོ་ཞེས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཕྱི་ལ་ཆ་ཆུང་བཞི་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ། །གདུང་ལ་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་དུ་བཤད་པ་ལ་འཁྲུལ་བར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་སྒོ་ལོགས་ནང་མའི་རྩེ་ཕན་ཚུན་དུ་འགྲོ་བའི་གདུང་གི་ཚད་ལ་དངོས་སུ་གསུངས་པས་དེ་ནས་ཕྱི་ལ་གདུང་མི་འགྲོ་བ་ག་ལ་ཡིན། དེས་ན་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་གི་རྩིག་པ་ཕྱི་ནང་ལྔ་མཉམ་པོར་མེད་ཀྱི། རིང་ཐུང་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་གདུང་ཡང་བསེགས་གར་རིང་ཐུང་དུ་རྩིག་པ་ཕྱི་མའི་རྩེ་མོ་བར་དུ་འགྲོ་བས་གདུང་གི་ཕྱི་མཐའ་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་ཅུང་མེད་ཅིག་འོང་ངོ་། །འདི་ལ་གདུང་ལེབ་ཆེན་པོ་གཅིག་གམ་ཡང་ན་བྲེ་ཕུལ་དང་བཅས་པའི་གདུང་འགྲོ་བར་བཤད་པས་གདུང་གི་ཞེང་དེ་ཙམ་དུ་འགྲོའོ། །དཔེར་ན། སྒོ་ལོགས་ཕྱི་མའི་རྩེ་ནས་གཞན་གྱི་རྩེའི་བར་གྱི་ཐིག་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་ཡོད་པར་བཤད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཚོན་སྣ་ལྔའི་སར་ཡང་གསུངས་པ་ལ་ཚོན་སྣ་ཕྱི་མ་མ་གཏོགས་པ་ནང་མ་བཞིའི་ས་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་ཡོད་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། གདུང་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པ་ཡང་ནང་གི་འགྲོ་མཚམས་ཡིན་གྱི་ཕྱི་ལ་ཚད་དེར་ངེས་མི་དགོས་སོ། །སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས། ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་སྟེང་དུ་གདུང་། །ཆ་ཆུང་བཅུ་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གདུང་ཆ་ཆུང་བཅུ་པར་གསུངས་པ་ཡང་ཡོད་དེ་སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལའོ། །འདི་ལ་འོག་གི་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་མི་གསལ་ཡང་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་བཞིན་རྩིག་གདོང་ལྔ་མཉམ་པོར་མེད་ལ་དེ་མི་མཛེས་པས་ཐད་ཀར་སོང་པའི་མཚམས་ནས་ 3-2-169b ཅུང་ཟད་རེ་རིམ་གྱིས་ངོས་སུ་འོངས་པ་བྱས་ན་མཛེས་སོ། །རྟ་བབས་དཔངས་སུ་སྒོ་ཚད་གཅིག་མ་ལ་ནི། སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཕྱི་ནང་ནི། འགྲམ་པ་ལས་རིང་དུ་འགྲོ་དགོས་པར་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་པས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདོང་གི་རྩིག་པ་ཕྱི་མས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བའི་མཐའ་བར་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །གདུང་གིས་ནི་འོག་གི་ཆའི་དབང་དུ་བྱས་ལ། ཚོན་སྣ་ལྔའི་ས་ནི་སྟེང་གི་དབང་དུ་མཛད་ཅིང་ཡ་ཕུབས་ཀྱི་ས་ནི་དེ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས་འགྲམ་ལོགས་སྒོ་དང་མཉམ་པ་མིན་པ་རྣམས་ལ་སྟེང་དུ་སྒོ་ལོགས་གཉིས་ཀྱི་རྩིག་རྒྱུན་བྲི་བྱ་བཞིན་དུ་
【現代漢語翻譯】 藏地的喇嘛們說，門和馬道之間有兩個小空間。這是不合理的，因為棟樑上的五層磚墻是門框五層磚墻的延續，所以必須保證這些延續不能中斷。因此，如果門框正面的五層磚墻延伸到棟樑上，就必須按照應有的方式建造。這樣一來，門和馬道之間就沒有空間了。如果門框內側磚墻的邊界到外側磚墻之間是筆直的，那麼就與『花鬘』中說的門框外側有四個小部分相矛盾。不要誤以為棟樑有八個小部分，因為這是指門框內側之間棟樑的實際尺寸，棟樑怎麼可能不向外延伸呢？因此，門框正面的內外五層磚墻並不完全相同，而是有長短之分，棟樑也根據磚墻的長短延伸到外側磚墻的頂部，所以棟樑的外邊緣會有十個小部分，但不會完全沒有。據說這裡有一塊大棟樑板，或者有帶量具的棟樑，所以棟樑的寬度會延伸到那個程度。例如，據說門框外側頂部到另一側頂部的線有十個小部分，並且在五色線的地方也這樣說，就像五色線外側不需要有十個小部分一樣，棟樑的八個小部分也是內側的邊界，不一定需要外側的尺寸。在《律生論》中說：『在八個小部分的上方是棟樑，應該知道是十個小部分。』也有說棟樑是十個小部分的，這是指單扇門的情況。這裡沒有明確說明下面的門框正面應該如何建造，但就像側面的門與門相同一樣，五層磚墻並不完全相同，而且那樣也不美觀，所以從筆直的邊界開始逐漸向內傾斜會更美觀。對於單扇門的馬道高度，由於之前已經確定門框的內外側必須比側面長，所以門框正面的外側磚墻會延伸到各種金剛杵中心的邊緣。棟樑是根據下面的部分來確定的，五色線的位置是根據上面的部分來確定的，而屋檐的位置則適用於兩者，所以對於那些與側面門不相同的地方，就像在上面繪製兩個門框的磚墻延續一樣。 藏地的喇嘛們說，門和馬道之間有兩個小空間。這是不合理的，因為棟樑上的五層磚墻是門框五層磚墻的延續，所以必須保證這些延續不能中斷。因此，如果門框正面的五層磚墻延伸到棟樑上，就必須按照應有的方式建造。這樣一來，門和馬道之間就沒有空間了。如果門框內側磚墻的邊界到外側磚墻之間是筆直的，那麼就與『花鬘』中說的門框外側有四個小部分相矛盾。不要誤以為棟樑有八個小部分，因為這是指門框內側之間棟樑的實際尺寸，棟樑怎麼可能不向外延伸呢？因此，門框正面的內外五層磚墻並不完全相同，而是有長短之分，棟樑也根據磚墻的長短延伸到外側磚墻的頂部，所以棟樑的外邊緣會有十個小部分，但不會完全沒有。據說這裡有一塊大棟樑板，或者有帶量具的棟樑，所以棟樑的寬度會延伸到那個程度。例如，據說門框外側頂部到另一側頂部的線有十個小部分，並且在五色線的地方也這樣說，就像五色線外側不需要有十個小部分一樣，棟樑的八個小部分也是內側的邊界，不一定需要外側的尺寸。在《律生論》中說：『在八個小部分的上方是棟樑，應該知道是十個小部分。』也有說棟樑是十個小部分的，這是指單扇門的情況。這裡沒有明確說明下面的門框正面應該如何建造，但就像側面的門與門相同一樣，五層磚墻並不完全相同，而且那樣也不美觀，所以從筆直的邊界開始逐漸向內傾斜會更美觀。對於單扇門的馬道高度，由於之前已經確定門框的內外側必須比側面長，所以門框正面的外側磚墻會延伸到各種金剛杵中心的邊緣。棟樑是根據下面的部分來確定的，五色線的位置是根據上面的部分來確定的，而屋檐的位置則適用於兩者，所以對於那些與側面門不相同的地方，就像在上面繪製兩個門框的磚墻延續一樣。
【English Translation】 The Tibetan lamas say that there are two small spaces between the door and the horse landing. This is unreasonable because the five layers of brick walls on the beams are a continuation of the five layers of brick walls of the door frame, so it is necessary to ensure that these continuations are not interrupted. Therefore, if the five layers of brick walls on the front of the door frame extend to the beams, they must be built in the way they should be. In this way, there is no space between the door and the horse landing. If the boundary of the inner brick wall of the door frame to the outer brick wall is straight, then it contradicts the 'Garland' which says that there are four small parts on the outside of the door frame. Do not mistakenly think that the beams have eight small parts, because this refers to the actual size of the beams between the inner sides of the door frame, how can the beams not extend outwards? Therefore, the inner and outer five layers of brick walls on the front of the door frame are not exactly the same, but have different lengths, and the beams also extend to the top of the outer brick wall according to the length of the brick wall, so the outer edge of the beam will have ten small parts, but it will not be completely without. It is said that there is a large beam plate here, or a beam with a measuring tool, so the width of the beam will extend to that extent. For example, it is said that the line from the top of the outer door frame to the top of the other side has ten small parts, and it is also said in the place of the five-color line, just like the outer side of the five-color line does not need to have ten small parts, the eight small parts of the beam are also the boundary of the inner side, and the size of the outer side is not necessarily required. In the 'Vinaya Origin Commentary' it says: 'Above the eight small parts is the beam, it should be known that it is ten small parts.' There is also a saying that the beam is ten small parts, which refers to the case of a single door. It is not clear here how the front of the lower door frame should be built, but just like the side door is the same as the door, the five layers of brick walls are not exactly the same, and it is not beautiful that way, so it would be more beautiful to gradually incline inward from the straight boundary. For the height of the horse landing of a single door, since it has been determined before that the inner and outer sides of the door frame must be longer than the side, the outer brick wall on the front of the door frame will extend to the edge of the center of various vajras. The beam is determined according to the lower part, the position of the five-color line is determined according to the upper part, and the position of the eaves applies to both, so for those places that are not the same as the side door, just like drawing the continuation of the brick wall of the two door frames above. The Tibetan lamas say that there are two small spaces between the door and the horse landing. This is unreasonable because the five layers of brick walls on the beams are a continuation of the five layers of brick walls of the door frame, so it is necessary to ensure that these continuations are not interrupted. Therefore, if the five layers of brick walls on the front of the door frame extend to the beams, they must be built in the way they should be. In this way, there is no space between the door and the horse landing. If the boundary of the inner brick wall of the door frame to the outer brick wall is straight, then it contradicts the 'Garland' which says that there are four small parts on the outside of the door frame. Do not mistakenly think that the beams have eight small parts, because this refers to the actual size of the beams between the inner sides of the door frame, how can the beams not extend outwards? Therefore, the inner and outer five layers of brick walls on the front of the door frame are not exactly the same, but have different lengths, and the beams also extend to the top of the outer brick wall according to the length of the brick wall, so the outer edge of the beam will have ten small parts, but it will not be completely without. It is said that there is a large beam plate here, or a beam with a measuring tool, so the width of the beam will extend to that extent. For example, it is said that the line from the top of the outer door frame to the top of the other side has ten small parts, and it is also said in the place of the five-color line, just like the outer side of the five-color line does not need to have ten small parts, the eight small parts of the beam are also the boundary of the inner side, and the size of the outer side is not necessarily required. In the 'Vinaya Origin Commentary' it says: 'Above the eight small parts is the beam, it should be known that it is ten small parts.' There is also a saying that the beam is ten small parts, which refers to the case of a single door. It is not clear here how the front of the lower door frame should be built, but just like the side door is the same as the door, the five layers of brick walls are not exactly the same, and it is not beautiful that way, so it would be more beautiful to gradually incline inward from the straight boundary. For the height of the horse landing of a single door, since it has been determined before that the inner and outer sides of the door frame must be longer than the side, the outer brick wall on the front of the door frame will extend to the edge of the center of various vajras. The beam is determined according to the lower part, the position of the five-color line is determined according to the upper part, and the position of the eaves applies to both, so for those places that are not the same as the side door, just like drawing the continuation of the brick wall of the two door frames above.
འོང་བ་བྱས་ན་མཛེས་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ག་ལ་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུང་གི་འོག་གི་ཀ་བ་གཉིས་བྲི་བྱ་ལ་མེད་ཀྱང་བསྒོམ་བྱ་ལ་ཡོད་དེ། གྲུ་བཞི་བ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། །ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས། །ཞེས་པའི་ལུང་གིས་སོ། །གལ་ཏེ་དེས་མི་འགྲུབ་སྟེ་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ནང་གི་ཀ་བ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་མི་འཐད་དེ། ནང་གི་ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་བདེ་མཆོག་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་འགའ་ཞིག་ལ་མེད་པས། ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁྱབ་བྱེད་ཡིན་པས་སོ། །འདི་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་བཞི་སྒོ་གཅིག་པ་དང་ཟླུམ་པོ་སྒོ་བཞི་པ་སོགས་བཤད་ཅིང་། མཁའ་འགྲོ་རྒྱ་མཚོ་དང་ངེས་བརྗོད་བླ་མར་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་འགའ་ཞིག་ལ་ནང་གི་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱང་བཤད་པས་ཚིག་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི། པཎྜི་ཏས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལོངས་བར་སྣང་སྟེ། ཕྲེང་བ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་གྱི་ཁྱབ་བྱེད་དུ། ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས། །ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཅིག་པོ་དེ་དྲངས་ཀྱི། 3-2-170a གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། །ཞེས་པ་མ་དྲངས་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་ཟླུམ་པོ་དང་གྲུ་བཞི་སྒོ་གཅིག་པ་བྱུང་བས་ཅི་ཡང་མི་གནོད་དོ། །ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཛེས་ས་ནི་གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ་ཡིན་ལ། ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་མཛེས་བྱེད་ཡིན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་ཐམས་ཅད་ལ་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་མཛེས་པ་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བྱེད་ཀྱི། དཀྱིལ་འཁོར་འདུག་ཚད་ལ་བྱེད་པ་མིན་ལ། བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཀ་བ་བརྒྱད་བྱུང་ཡང་མི་གནོད་དེ། འདིར་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་པའི་བདེ་མཆོག་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནང་དུ་ཀ་བ་བརྒྱད་མེད་པ་ཞིག་བྱུང་ན་དེས་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་ལ་ཀ་བ་བརྒྱད་ངེས་པར་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ཀ་བ་བརྒྱད་ནང་གི་ཀ་བ་ལ་འདོད་པ་འགོག་པའི་སྐབས་ཡིན་པས་སོ། །གལ་ཏེ་སྒོའི་གཞོགས་ཀྱི་ཀ་བ་བརྒྱད་ལ་དགོངས་ནས། ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་པས། སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུང་གི་འོག་གི་ཀ་བ་བསྟན་མི་དགོས་སོ་སྙམ་ན། གྲུ་བཞི་པ་ལ་སྒོ་བཞི་པ། །ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་པའི་མཛེས་ས་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྣང་ལ། སྒོའི་གཞོགས་ཀྱི་ཀ་བ་རྣམས་ནི་རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལ་དྲང་དུ་རུང་བ་སོམས་ཤིག སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུང་གི་འོག་ཏུ་ཀ་བ་གཉིས་ཡོད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སྒོ་ཁྱུད་སོགས་གསུམ་པོ་གཅིག་སྟེང་དུ་གཅིག་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་མ་ཤེས་པར་གསུངས་ཏེ། བསླངས་ན་འགྲམ་པའི་ས་བར་སྣང་ལ་སྡོད་མི་ཉན་པས་ལོགས་ཀྱི་རྩིག་པའང་མི་རུང་ལ་དེའི་ཕྱིར་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་གདུ
【現代漢語翻譯】 如果這樣做，會顯得很美觀。因此，在所有三種情況下，門楣下的兩根柱子在繪畫中可以省略，但在觀想中必須存在。正如經文所說：『四方形有四個門，八根柱子使其更加美麗。』如果有人認為這不成立，因為這八根柱子是壇城內部的柱子，那也是不合理的。因為有些壇城，如勝樂金剛（Cakrasamvara），沒有內部的八根柱子。因此，『八根柱子使其更加美麗』這句話適用於所有壇城。有些藏族喇嘛說壇城有四方形單門和圓形四門等形式。空行海（Kha'gro Gyatso）和確定語（Nges-brjod）上師也說，有些勝樂金剛壇城有內部的八根柱子，因此這句話適用於所有壇城。班智達說，這是沒有恰當區分。之前的觀點似乎是站不住腳的，因為在《鬘論》中，只引用了『八根柱子使其更加美麗』這一句，而沒有引用『四方形有四個門』。因此，出現圓形和四方形單門壇城並沒有什麼妨礙。八根柱子使其美麗的地方是四方形四門壇城。八根柱子是美化的因素，因此八根柱子美化所有四方形四門壇城是普遍適用的，而不是取決於壇城的具體形式。即使勝樂金剛壇城有八根柱子也沒有妨礙，因為這裡指的是四方形四門勝樂金剛壇城內部沒有八根柱子的情況。因為有人說四方形四門壇城必須有八根柱子，這是爲了防止將這八根柱子理解為內部的柱子。如果有人認為，『八根柱子使其更加美麗』指的是門邊的八根柱子，因此沒有必要指出門楣下的柱子，那麼，『四方形有四個門，八根柱子使其更加美麗』這句話所說的美麗之處似乎是指宮殿，而門邊的柱子是馬道的柱子，怎麼能把它們混為一談呢？認為門楣下有兩根柱子，因此三個門拱等一個疊一個，這是不理解經文的含義。如果豎立起來，就不能停留在墻壁的空隙處，因此側面的墻壁也是不行的，因此門楣...
【English Translation】 It appears beautiful if it is done that way. Therefore, in all three cases, the two pillars under the lintel of the doorway can be omitted in the drawing, but must be present in the visualization. As the scripture says: 'The square has four doors, and is beautified by eight pillars.' If one thinks that this is not established, because these eight pillars are the inner pillars of the mandala, that is also unreasonable. Because some mandalas, such as Cakrasamvara, do not have inner eight pillars. Therefore, the statement 'beautified by eight pillars' is applicable to all mandalas. Some Tibetan lamas say that mandalas have square single doors and round four doors, etc. The Kha'gro Gyatso and Nges-brjod lamas also say that some Cakrasamvara mandalas have inner eight pillars, so the statement applies to all mandalas. The Pandit said that this was not properly distinguished. The previous view seems untenable, because in the Garland, only the phrase 'beautified by eight pillars' is quoted, and not 'the square has four doors.' Therefore, there is no harm in the appearance of round and square single-door mandalas. The place beautified by eight pillars is the square four-door mandala. The eight pillars are the beautifying factor, so the eight pillars beautifying all square four-door mandalas is universally applicable, not depending on the specific form of the mandala. Even if the Cakrasamvara mandala has eight pillars, there is no harm, because here it refers to the case where the square four-door Cakrasamvara mandala does not have eight pillars inside. Because it is said that the square four-door mandala must have eight pillars, this is to prevent the eight pillars from being understood as inner pillars. If one thinks that 'beautified by eight pillars' refers to the eight pillars on the sides of the door, so there is no need to point out the pillars under the lintel, then the beauty mentioned in 'the square has four doors, beautified by eight pillars' seems to refer to the palace, while the pillars on the sides of the door are the pillars of the horse path, how can they be confused? Thinking that there are two pillars under the lintel, so the three door arches, etc., are stacked one on top of the other, is speaking without understanding the meaning of the scriptures. If erected, it cannot stay in the gap of the wall, so the side wall is also not possible, therefore the lintel...
ང་མེད་པས་དེའི་འོག་གི་ཀ་བ་མེད་པས་སོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། ། ༈ ཕ་གུ་ནས་མདའ་ཡབ་ཀྱི་བར་གྱི་ཐིག་གི་དོན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། ཕ་གུ་ནི་ 3-2-170b རྩིག་པའི་སྟེང་ནས་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་རྩིག་པ་ཇི་ལྟར་སོང་བ་བཞིན་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཕྲེང་བ་ལས། རིན་པོ་ཆེའི་སྣམ་བུ་ལ་ནི་ཟུར་གསུམ་དང་ཐིག་ལེ་དང་གྲུ་བཞི་དང་ཟླུམ་པོ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རིན་པོ་ཆེས་སྤྲས་པ་ནི་ཀ་བ་སོ་སོའི་གཞོགས་སུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཀ་བའི་གཞོགས་སུ་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི་བྲི་བྱ་ལ་དགོངས་སོ། །ཕ་གུ་རྩིག་པ་ལས་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ཀྱིས་འཕྱར་དུ་ཡོད་པར་བླ་མ་དག་བཞེད་དེ། དེ་ལྟ་ན་ཆ་ཆུང་ཕྱེད་ཀྱིས་རྩིག་པའི་སྟེང་ནོན་པ་བྱ་དགོས་སོ། །དྲ་བའི་སྣམ་བུ་ལ་གསེར་གྱི་སྐ་རགས་བཞིའི་ཕྱི་ངོས་སུ་ཆུ་སྲིན་མ་ཀ་རའི་ཁ་ནས་བྱུང་བའི་དོ་ཤལ་དང་དོ་ཤལ་ཕྱེད་པ་འཕྱང་བྱ་བ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་ཕ་གུའི་སྟེང་ནས་ཇི་ལྟར་ཡོད་མ་གསུངས་ལ། བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་ཕ་གུའི་སྟེང་དུ་གཞི་ནག་པོར་བཤད་པས་བར་སྟོང་ལ་བར་སྐབས་སུ་སྐ་རག་འདེགས་པའི་རིན་པོ་ཆེའི་བྲེ་ཕུལ་བྱེད་ཅིང་སྟེང་གི་དཔངས་བྲི་བྱ་བཞིན་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་དོ་ཤལ་ནི། སྐུད་པ་དམར་པོ་ལ་བརྒྱུས་པའི་མུ་ཏིག་གི་ཕྲེང་བ་གློ་གཉིས་དང་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་གསེར་གྱིས་བཅིངས་པའི་ནོར་བུ་དབུས་ན་ཡོད་པའོ། །དོ་ཤལ་ཕྱེད་པ་ནི། དོ་ཤལ་གློ་གཉིས་སུ་དོ་ཤལ་ལས་ཅུང་ཟད་ཐུང་བར་འཕྱང་བའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཕྲེང་བ་དྲང་པོ་བྱ་བར་གསུངས་པས་དོ་ཤལ་ནི་ཁུག་པར་ཡོད་པར་བསྟན་ཏོ། །དོ་ཤལ་ཕྱེད་པའི་རྩེ་མོ་ལ་གསེར་གྱིས་བསྡམས་པའི་ནོར་བུ་སྦོམ་པོ་དང་། ཁ་ཅིག་ཏུ་རིན་པོ་ཆེའི་ཡུ་བ་ཅན་གྱི་རྔ་ཡབ་དང་དྲིལ་བུའི་མཐར་རྔ་ཡབ་འཕྱང་བའི་ཚུལ་གསུམ་གསུངས་པས་རེ་རེའི་རྩེ་མོ་ལ་དེ་གསུམ་གང་རུང་རེ་བྱས་ཏེ་སྤེལ་ལོ། །འདི་ལ་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ནི། སྔར་གྱི་དྲ་ཕྱེད་དེའི་གློ་གཉིས་སུ་ཡིད་དུ་འོང་བའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་དྲ་ཕྱེད་ 3-2-171a དང་དེའི་གློར་གོས་སྣ་ཚོགས་པའི་དྲ་ཕྱེད་བཞེད་པར་གསུངས་ཏེ། དེའི་ལྟར་ན་དྲ་ཕྱེད་ལྔ་སྒྲིགས་སམ་བཞི་སྒྲིགས་འོང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་གཞན་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་དོ་ཤལ་ཕྱེད་པ་དང་གོས་ཀྱི་ཆུན་པོའི་དོ་ཤལ་བྱེད་པར་གསུངས་ཏེ། དེ་བྱེད་པའི་གནས་ལ་འགྱུར་ཁ་ཅིག་ལས་བར་རྣམས་སུ་ཞེས་འབྱུང་ལ། ཁ་ཅིག་ལས་གྲྭ་རྣམས་སུ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དོ་ཤལ་གྱི་ནང་དུ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་པདྨ་ལ་ཟླ་ཚེས་དང་དེའི་སྟེང་དུ་ཉི་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕྱེད་པས་མཚན་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རིན་པོ་ཆེའོ། །ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་པདྨ་ལ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་ཕྱི་མ་འདི་རྡོ་རྗེ་རྫོགས་པའོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཤར་བུ་ནི། བྱ་འདབ་ལས་དཔྱངས་བར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྐ
【現代漢語翻譯】 他心想，因為我不在，所以下面的柱子也不在了。 ༈ 從帕固（藏語：ཕ་གུ་，墻壁上部裝飾線）到箭桿（藏語：མདའ་ཡབ་，門楣）之間的線條的意義解釋： 第二部分是：帕固（藏語：ཕ་གུ་） 就像墻壁從墻頂到門框頂部的延伸一樣。在《花鬘經》中說：『珍寶的布料上，三角形、圓點、正方形和圓形，按順序用珍寶裝飾，位於每個柱子的側面。』這裡所說的位於柱子側面，是指繪畫時需要注意的。上師們認為，帕固（藏語：ཕ་གུ་）從墻壁伸出的部分應該小於一半。如果是這樣，那麼就需要用小於一半的部分壓在墻上。關於網狀布料，經文中沒有提到在金腰帶的外面，除了從鱷魚（梵語：Makara）口中出來的項鍊和半截項鍊可以懸掛之外，帕固（藏語：ཕ་གུ་）上面應該如何佈置。而藏地的上師們認為帕固（藏語：ཕ་གུ་）上面應該是黑色的底色，在空白處，間或用珍寶製成的量具來裝飾，上面的高度應該按照繪畫的要求來確定。關於項鍊，是用紅繩串起來的珍珠項鍊，兩端和上下用金子固定，中間有一顆寶珠。半截項鍊是比項鍊稍短的珍寶串，從兩端懸掛下來，經文中說應該保持筆直，這表明項鍊是彎曲的。半截項鍊的頂端用金子包裹著一顆大寶珠，有些人說在頂端懸掛著帶有珍寶手柄的拂塵和鈴鐺，共有三種形式，因此每個頂端都可以選擇這三種形式中的任何一種來交替使用。有些學者認為，之前半截網的兩端應該懸掛令人愉悅的花朵花環的半截網，以及在花朵上懸掛各種布料的半截網。如果按照這種說法，那麼就會有五層或四層半截網。另一些學者則認為應該製作花朵花環的半截項鍊和布料束的項鍊。在製作這些的地方，有些譯本中寫的是『之間』，有些譯本中寫的是『角落』。在項鍊的內部，有些地方畫的是蓮花上的月亮，月亮上面是帶有半截金剛杵的太陽。有些地方畫的是珍寶。有些地方畫的是位於蓮花上的金剛杵，後者指的是完整的金剛杵。珍寶的流蘇，應該理解為懸掛在鳥的翅膀上。』 སྐ
【English Translation】 He thought, 'Because I am not here, the pillar below is also not here.' ༈ Explanation of the meaning of the line from Pagu (Tibetan: ཕ་གུ་, upper decorative line of the wall) to the arrow shaft (Tibetan: མདའ་ཡབ་, lintel): The second part is: Pagu (Tibetan: ཕ་གུ་) It is like the wall extending from the top of the wall to the top of the door frame. In the 'Garland of Flowers Sutra,' it says: 'On the precious cloth, triangles, dots, squares, and circles, decorated with jewels in order, are located on the sides of each pillar.' What is said here to be located on the sides of the pillars refers to what needs to be paid attention to when painting. The Lamas believe that the part of Pagu (Tibetan: ཕ་གུ་) that extends from the wall should be less than half. If so, then it is necessary to press the top of the wall with less than half of the Pagu. Regarding the net-like cloth, the sutra does not mention how it should be arranged on top of the Pagu, except that necklaces and half-necklaces coming out of the mouth of Makara (Sanskrit: Makara, crocodile) can be hung outside the golden belt. The Tibetan Lamas believe that the top of the Pagu (Tibetan: ཕ་གུ་) should be a black background, and in the blank space, precious measuring instruments should be used to decorate it intermittently, and the height above should be determined according to the requirements of the painting. Regarding the necklace, it is a pearl necklace strung with red thread, fixed with gold at both ends and at the top and bottom, with a jewel in the middle. The half-necklace is a string of jewels slightly shorter than the necklace, hanging down from both ends, and the sutra says that it should be kept straight, which indicates that the necklace is curved. At the top of the half-necklace, there is a large jewel wrapped in gold, and some say that a whisk and a bell with jewel handles are hung at the top, with three forms in total, so each top can choose any of these three forms to alternate. Some scholars believe that the two ends of the previous half-net should hang half-nets of pleasant flower garlands, and half-nets of various fabrics should be hung on the flowers. According to this statement, there would be five or four layers of half-nets. Other scholars believe that half-necklaces of flower garlands and necklaces of cloth bundles should be made. In the places where these are made, some translations write 'between,' and some translations write 'corners.' Inside the necklace, some places depict a lotus with a moon on it, and above the moon is a sun marked with a half-vajra. Some places depict jewels. Some places depict a vajra located on a lotus, the latter referring to a complete vajra. The jewel tassel should be understood as hanging from the wings of a bird.' sk
་རགས་བཞིའི་སྟེང་ནས་ཕུབས་པའི་བྱ་འདབ་ཀྱི་ཕྱམ་སྣ་ལས་འཕྱང་བའོ། །ཤར་བུའི་སྣམ་བུ་ལ་ཇི་ལྟར་འབྲི་བ་ནི། ཁ་ཅིག་ཏུ་རིན་ཆེན་ཤར་བུའི་ཆ་ཆུང་བདུན་པ་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཤར་བུ་འབྲི་བ་དང་རིན་པོ་ཆེ་འབྲི་བའི་ཚུལ་གཉིས་མཛད་ནས་ཤར་བུ་ཇི་ལྟར་འབྲི་བ་མ་གསུངས་སོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་མཆུ་མེད་པའི་སྤྱི་བླུགས་མགོ་མཇུག་བཟློག་པ་ལྟ་བུའམ་རུས་རྒྱན་རྙིང་བའི་ཟ་ར་ཚགས་ཀྱི་སྣེ་མོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བཞེད་པའི་ཕྱི་མ་ནི། དཔྱལ་གྱིས་བསྒྱུར་བའི་ཀླུ་བྱང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། ཟ་ར་ཚགས་དང་བྲེ་ཕྲེང་སོགས་ཞེས་ཤར་བུ་ཟ་ར་ཚགས་སུ་བསྒྱུར་བ་དང་མཐུན་ནོ། །འདི་ལ་མིང་གཞན་བཱ་ཀུ་ལི་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །ཕྲེང་བ་ལས་ཤར་བུའི་སྐབས་སུ་བྱ་འདབ་ལས་དཔྱངས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་བྱ་འདབ་ནི། གཞལ་ཡས་ཁང་དངོས་གཞིའི་ཐོག་བཀབ་པའི་ཕྱི་ 3-2-171b མཚམས་ནས་བྱ་འདབ་གུད་དུ་འདོགས་པར་བླ་མ་རྣམས་བཞེད་དོ། །མདའ་ཡབ་ཐད་གང་དུ་ཡོད་པ་དང་ཇི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། འདིར་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པའི་མདའ་ཡབ་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཞལ་ཡས་ཁང་མཛེས་པ་དེ་ལྟར་མདའ་ཡབ་དང་བྲལ་ན་མགོ་བཅད་པ་ལྟ་བུའི་རིན་པོ་ཆེའི་ཤར་བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཞིང་ལྷ་ཁང་ཆེན་མོ་རྣམས་ལའང་མཐོང་བས་འདིར་བྲི་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མདའ་ཡབ་ནི། དར་དཔྱངས་ཀྱི་ཐིག་གི་བར་དུའོ། །བསྒོམ་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་སྟེང་གི་བར་དུ་སྟེ་མདའ་ཡབ་རྣམས་ནི་ལོགས་ཅན་དང་། ཞེས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་རྩ་ཐིག་ནས་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་སོང་བའི་ཆ་ཆུང་བརྒྱད་པ་ལ་ཡོད་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་མཛེས་ཀྱི། བདུན་པ་ཚུན་ཆད་དུ་བྱས་ན་ཤར་བུ་རྣམས་མགོ་བཅད་པ་ལྟར་འགྱུར་བས་མི་མཛེས་པར་གསུངས་པས། འོག་གི་ཤར་བུ་གང་ན་ཡོད་པའི་སྟེང་ཉིད་ན་ཡོད་པ་བྱའོ། །འདིའི་སྐད་དོད་ཀྲ་མ་ཤིརྵ་ཞེས་པ་དྲང་པོར་བསྒྱུར་ན་མགོ་བོའི་རིམ་པར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་གིས་བྲེ་ཕྲེང་ཞེས་པར་ཡང་བསྒྱུར་རོ། འདི་བྲི་བྱ་ལ་དར་དཔྱངས་ཀྱི་ཐིག་གི་བར་ལས་མེད་ཀྱང་བསྒོམ་བྱ་ལ་སྒོ་ལོགས་ཀྱི་སྟེང་གི་བར་དུ་ཡོད་པར་གསུངས་པས། དེའི་འོག་གི་ཤར་བུ་དང་དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་དང་ཕ་གུ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །མདའ་ཡབ་ཀྱི་དབྱིབས་ནི་པདྨ་འདབ་མ་ཕྱེད་པའི་དབྱིབས་ཅན་དུ་ཕྲེང་བར་གསུངས་ཤིང་། རྡུལ་ཚོན་གྱི་རྩིག་པ་ལ་ནི། ཕ་གུ་དང་དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་དང་ཤར་བུ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟེང་དུ་བརྩེགས་པས་གསུངས་པའི་རྡུལ་ཚོན་གྱི་རྩིག་པ་ཞེས་པ་ནི་ཚོན་སྣ་ལྔའི་རྩིག་པ་ལ་རྡུལ་ 3-2-172a ཚོན་ཁོ་ན་ལ་མི་གཟུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་ཤར་བུ་ནི། དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཀྱི་ཕྱི་ངོས་སུ་གནས་ཀྱི་བྲིས་པ་ལྟར་མེད་དོ། །བྱ་འད
【現代漢語翻譯】 它懸掛在四根橫樑上搭建的鳥翼狀檐篷的邊緣。至於如何繪製夏布（ཤར་བུ།，一種裝飾物），有人說，在珍貴的夏布的第七個小部分上，應該繪製珍寶。這樣就說明了繪製夏布和珍寶的兩種方式，但沒有說明如何繪製夏布。西藏的喇嘛們認為它像一個沒有壺嘴、首尾顛倒的公共水壺，或者像舊骨飾扎拉網（ཟ་ར་ཚགས།）末端的形狀。後者與貝若扎那（དཔྱལ།）翻譯的《龍猛菩薩灌頂儀軌》（ཀླུ་བྱང་གི་དཀྱིལ་ཆོག）中的說法一致，其中說：『扎拉網和珠串等』，這與將夏布翻譯成扎拉網相符。它還有一個名字叫巴庫里（བཱ་ཀུ་ལི།）。在《鬘論》（ཕྲེང་བ།）中，關於夏布的部分說，它懸掛在鳥翼狀檐篷上，喇嘛們認為鳥翼狀檐篷是從壇城（གཞལ་ཡས་ཁང་，宮殿）主體建築的頂部覆蓋的外部邊界上單獨懸掛的。 箭飾（མདའ་ཡབ།）位於何處，有多少？《鬘論》中說：『在此，第八個小部分的箭飾如何裝飾壇城，同樣，如果沒有箭飾，就像被砍頭一樣，珍寶夏布就不能起到裝飾作用，而且在大型寺廟中也能看到，因此，在此繪製的壇城中，箭飾位於旗旛線之間。對於觀修的壇城，則位於門楣上方，箭飾是帶側面的。』正如《金剛鬘續》（རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད།）中所說。因此，從根本線（རྩ་ཐིག）開始，第八個小部分上如果有箭飾，壇城就會顯得美麗，如果在第七個小部分或更低的位置，夏布就會像被砍頭一樣，變得不美觀。因此，它應該位於下方夏布所在位置的正上方。這個詞的梵語是『Kīrtimukha』（梵文天城體：कीर्तिमुख，梵文羅馬擬音：kīrtimukha，漢語字面意思：光榮之面），直譯過來就是『頭部的順序』。有些人也將其翻譯為珠串。雖然在繪製時，它只存在於旗旛線之間，但在觀修時，它存在於門楣上方。因此，其下方的夏布、網格、半網格和帕古（ཕ་གུ）也應該位於相同的位置。箭飾的形狀在《鬘論》中說是半蓮花瓣的形狀。在顏料墻上，帕古、網格、半網格和夏布依次堆疊在頂部。這裡所說的顏料墻指的是五色顏料的墻，而不僅僅是粉末顏料。然而，夏布位於網格和半網格的外側，而不是像繪畫中那樣。鳥翼……
【English Translation】 It hangs from the edge of the bird-wing-like canopy erected on top of the four beams. As for how to draw the 'shar bu' ( ornament), some say that on the seventh small part of the precious 'shar bu', jewels should be drawn. Thus, it explains the two ways of drawing 'shar bu' and jewels, but it does not explain how to draw 'shar bu'. Tibetan lamas consider it to be like a spoutless, upside-down common kettle, or like the shape of the end of an old bone ornament 'za ra tshags' (a type of net). The latter is consistent with what is said in the 'Abhiṣeka Ritual of Nāgārjuna' (empowerment of nagarjuna) translated by Vairochana (translator), which says: 'Za ra tshags and rosaries, etc.', which is consistent with translating 'shar bu' as 'za ra tshags'. It also has another name, 'Bakuli'. In the 'Garland Treatise', in the section on 'shar bu', it is said that it hangs from the bird-wing-like canopy, and lamas believe that the bird-wing-like canopy is hung separately from the outer boundary covered on top of the main structure of the mandala (palace). Where is the 'arrow ornament' (mdav-yab) located, and how much of it is there? The 'Garland Treatise' says: 'Here, how the arrow ornament of the eighth small part adorns the mandala, similarly, without the arrow ornament, it is like being beheaded, and the jewel 'shar bu' cannot serve as an adornment, and it can also be seen in large temples, therefore, in the mandala to be drawn here, the arrow ornament is between the flag lines. For the mandala to be meditated upon, it is above the door lintel, and the arrow ornaments are sided.' As it is said in the 'Vajramala Tantra'. Therefore, starting from the root line, if there is an arrow ornament on the eighth small part, the mandala will look beautiful, but if it is made on the seventh small part or lower, the 'shar bu' will become like being beheaded and will not be beautiful. Therefore, it should be located directly above where the 'shar bu' below is located. The Sanskrit word for this is 'Kīrtimukha' (Sanskrit Devanagari: कीर्तिमुख, Sanskrit Romanization: kīrtimukha, Chinese literal meaning: glorious face), which literally translates to 'sequence of heads'. Some also translate it as a rosary. Although in drawing, it only exists between the flag lines, in meditation, it exists above the door lintel. Therefore, the 'shar bu', grids, half-grids, and 'pa gu' (a type of decoration) below it should also be located in the same place. The shape of the arrow ornament is said to be the shape of a half lotus petal in the 'Garland Treatise'. On the pigment wall, the 'pa gu', grids, half-grids, and 'shar bu' are stacked on top of each other in sequence. The pigment wall mentioned here refers to a wall of five-colored pigments, not just powder pigments. However, the 'shar bu' is located on the outside of the grids and half-grids, not like in a painting. Bird wing...
བ་ཀྱི་ཞེང་ལ་རྒྱ་གཞུང་ནས་བཤད་པ་མ་བྱུང་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་འདོད་སྣམ་གྱི་མཐའ་དང་མཉམ་པ་ཙམ་དུ་བཞེད་པ་ལ་སྒོ་ཁྱུད་དང་སྒོ་འགྲམ་གྱི་ཐད་དུ་ཚད་དེ་བྱས་མི་བདེ་བས་བཞེངས་པ་ལ་གཅིག་ཕག་ཏུ་གཅིག་སོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཅི་མཛེས་བྱ་གསུང་ངོ་། །སྟེགས་བུ་ནི། བྲི་བྱ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ལྟར་བསྒོམ་བྱ་ལ་ཡང་ཡིན་པས་སྒོའི་ཐད་ཀར་ཆད་ནས་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁ་ཁྱེར་བཞི་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གཟུངས་ཀྱི་སྣམ་བུ་དང་གར་གྱི་སྣམ་བུ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་ལྷ་མོ་དགོད་པ་འདིར་མ་བཤད་ཀྱང་གར་སྟབས་ལ་སོགས་པའི་བཞུགས་སྟབས་དང་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་དགོད་དོ། །སྒོ་དང་སྒོ་ཁྱུད་ཀྱི་མཚམས་རྣམས་སུ་ཟླ་ཚེས་ལ་གནས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་དམར་སེར་ལྗང་ནག་གང་རུང་ལ་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕྱེད་པའམ་ཡོངས་རྫོགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་བྱ་སྟེ་ཟླ་བ་ནས་རྡོ་རྗེའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག་པའོ། །འདི་འཕྲེང་བར་ལུང་དྲངས་པ་ལས་ཕྱིའི་མཚམས་སུ་བྱ་བར་གསུངས་ཤིང་། སྟེགས་བུའི་ཕྱི་དང་ནང་གི་ཟུར་རྣམས་སུ། །ཟླ་བ་ཉི་མ་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེ་དག །རྡོ་རྗེས་མཚན་པའམ་རིན་ཆེན་གཅིག་པུ་ཉིད། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་བཞིན་ཡང་དག་བྲི། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་འདོད་སྣམ་གྱི་ཕྱི་ནང་གི་ཟུར་གཉིས་ཀར་ཡང་ཟླ་ཉི་སོགས་བྱའོ། །ཕྱོགས་རྣམས་སུ་པདྨ་འདབ་མ་ཕྱེད་པའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་མདའ་ཡབ་རྣམས་ལ་གསེར་གྱི་བུམ་པའམ་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པ་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་བརྒྱད་དེ། 3-2-172b ཞེས་གསུངས་པས་ཕྱོགས་སྤྱིར་བསྡོམས་ནས་རྒྱལ་མཚན་བརྒྱད་དང་བ་དན་བརྒྱད་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་རེ་ལ་བཅུ་དྲུག་གམ་བརྒྱད་མིན་ནོ། །འཛུགས་ས་ནི་ཁ་ཅིག་མདའ་ཡབ་ཀྱི་སྣམ་བུ་ལ་བྱ་ཡི་མདའ་ཡབ་མིན་པའམ་ཡང་ན་མདའ་ཡབ་ཀྱི་དཔུང་པ་ལ་བཞེད་མེད་ཀྱང་པདྨ་ཕྱེད་པའི་དབྱིབས་ཅན་གྱི་མདའ་ཡབ་ཅེས་གསལ་བར་གསུངས་པས་མདའ་ཡབ་ཡིན་ཞིང་དེའི་ཡང་དཔུང་པ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་མ་ལ་བུམ་པ་ཡོད་པའི་ཁར་གཙུགས་སོ། །རྒྱལ་མཚན་ནི། ཟླ་ཚེས་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་རྡོ་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་རྩེ་མོ་ཅན་གྱི་རིན་པོ་ཆེའི་དབྱུག་པ་ལ་བཅིངས་ཤིང་། དྲིལ་བུ་འཁྲོལ་བ་བཅིངས་པའི་དར་ལྕེ་གསུམ་པ་རྩེ་མོ་ལ་རི་དྭགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དང་ངང་པའི་རྒྱལ་པོ་དང་ཀླུ་ཟ་བ་དང་ཉ་སྤུ་རྒྱལ་པ་དང་ཆུ་སྲིན་གྱིས་མཚན་པ་རླུང་གིས་བསྐྱོད་པས་སུམ་ཁུགས་སུ་འཁྱོག་ཅིང་འགྱིང་བའི་ཆ་བྱད་ཅན།དྲིལ་ཆུང་གི་སྒྲ་སྒྲོགས་པ་ལས་སིལ་སིལ་ཞེས་ཟེར་བ་རྔ་ཡབ་དང་བཅས་པའོ། །སྲོག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་མ་བྱེད་པའི་རྩེ་མོ་ནི་དར་ལྕེའི་རྩེ་མོའོ། །བ་དན་ཡང་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་མ་མ་གཏོགས་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །དེ་རྣམས་ཕྱོགས་རེ་རེར་བཞི་བཞིའོ། །གྲྭ་བཞིར་མདའ་ཡབ་ཀྱི་སྟེང་དུ་གདུགས་བཞ
【現代漢語翻譯】 關於墻壁的寬度，漢地沒有明確的說法，而藏地的喇嘛們認為它與帳篷的邊緣齊平即可。由於門框和門邊的尺寸難以確定，所以在建造時，可以通過調整使之美觀。至於臺階，因為書寫的內容與觀想的內容一致，所以臺階不會中斷門的位置。因此，也稱為『四角門』。也有人稱之為『護身符帳篷』和『舞蹈帳篷』。雖然這裡沒有提到嬉笑的女神，但在舞蹈的姿勢中，各種顏色的女神都會嬉笑。在門和門框的交界處，應放置新月形的紅、黃、綠、黑等顏色的寶石，上面裝飾著半個或完整的金剛杵，從月亮到金剛杵的部分應大小一致。在經文中引用說，這應該在外部邊界上進行。在臺階的內外角上，應按照經文所說：『月亮、太陽、珍寶、金剛杵，用金剛杵裝飾或僅用珍寶，智者應依次正確地繪製。』因此，帳篷內外角的兩側也應繪製月亮、太陽等。在各個方向上，蓮花花瓣形狀的箭桿上，有金瓶或寶瓶中的勝利幢和幡旗八個。因此，總共有八個勝利幢和八個幡旗，而不是每個方向十六個或八個。至於放置的位置，有些人認為應該在箭桿的帳篷上，而不是箭桿本身上，或者在箭桿的臂膀上。但經文中明確地說，是蓮花花瓣形狀的箭桿，所以應該在箭桿上，並且在箭桿兩個臂膀的中間放置瓶子。勝利幢是用珍寶棍綁紮的，棍子頂端有新月和珍寶和金剛杵，並繫有搖鈴。三條絲帶的頂端裝飾著獸王、鵝王、龍吞、魚和摩羯魚，隨風飄動，彎曲搖曳。搖鈴發出『絲絲』的聲音，並帶有拂塵。作為動物標誌的頂端是絲帶的頂端。幡旗也與此類似，只是沒有動物標誌。每個方向有四個。在四個角落的箭桿上放置四個傘蓋。 關於墻壁的寬度，漢地沒有明確的說法，而藏地的喇嘛們認為它與帳篷的邊緣齊平即可。由於門框和門邊的尺寸難以確定，所以在建造時，可以通過調整使之美觀。至於臺階，因為書寫的內容與觀想的內容一致，所以臺階不會中斷門的位置。因此，也稱為『四角門』。也有人稱之為『護身符帳篷』和『舞蹈帳篷』。雖然這裡沒有提到嬉笑的女神，但在舞蹈的姿勢中，各種顏色的女神都會嬉笑。在門和門框的交界處，應放置新月形的紅、黃、綠、黑等顏色的寶石，上面裝飾著半個或完整的金剛杵，從月亮到金剛杵的部分應大小一致。在經文中引用說，這應該在外部邊界上進行。在臺階的內外角上，應按照經文所說：『月亮、太陽、珍寶、金剛杵，用金剛杵裝飾或僅用珍寶，智者應依次正確地繪製。』因此，帳篷內外角的兩側也應繪製月亮、太陽等。在各個方向上，蓮花花瓣形狀的箭桿上，有金瓶或寶瓶中的勝利幢和幡旗八個。因此，總共有八個勝利幢和八個幡旗，而不是每個方向十六個或八個。至於放置的位置，有些人認為應該在箭桿的帳篷上，而不是箭桿本身上，或者在箭桿的臂膀上。但經文中明確地說，是蓮花花瓣形狀的箭桿，所以應該在箭桿上，並且在箭桿兩個臂膀的中間放置瓶子。勝利幢是用珍寶棍綁紮的，棍子頂端有新月和珍寶和金剛杵，並繫有搖鈴。三條絲帶的頂端裝飾著獸王、鵝王、龍吞、魚和摩羯魚，隨風飄動，彎曲搖曳。搖鈴發出『絲絲』的聲音，並帶有拂塵。作為動物標誌的頂端是絲帶的頂端。幡旗也與此類似，只是沒有動物標誌。每個方向有四個。在四個角落的箭桿上放置四個傘蓋。
【English Translation】 Regarding the width of the walls, there is no specific explanation from the Han Chinese tradition. Tibetan lamas consider it sufficient for the width to be level with the edge of the tent. Since the dimensions of the door frame and door edges are difficult to determine, adjustments can be made during construction to make it aesthetically pleasing. As for the platform, because what is written is consistent with what is visualized, the platform does not interrupt the position of the door. Therefore, it is also called the 'four-cornered door'. It is also referred to as the 'amulet tent' and the 'dance tent'. Although the laughing goddess is not mentioned here, goddesses of various colors laugh in dance poses. At the junction of the door and the door frame, crescent-shaped gems of red, yellow, green, black, etc., should be placed, decorated with half or a complete vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵), and the part from the moon to the vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵) should be of the same size. It is quoted in the scriptures that this should be done on the outer boundary. On the inner and outer corners of the platform, according to the scriptures: 'Moon, sun, jewels, vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵), decorated with vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵) or only with jewels, the wise should draw them correctly in order.' Therefore, the moon, sun, etc., should also be drawn on both sides of the inner and outer corners of the tent. In each direction, on the lotus petal-shaped arrow shafts, there are eight victory banners and flags in golden or jeweled vases. Therefore, there are a total of eight victory banners and eight flags, not sixteen or eight in each direction. As for the placement, some believe that it should be on the tent of the arrow shaft, not on the arrow shaft itself, or on the arms of the arrow shaft. However, the scriptures clearly state that it is a lotus petal-shaped arrow shaft, so it should be on the arrow shaft, and the vase should be placed in the middle of the two arms of the arrow shaft. The victory banner is tied with a jeweled stick, the top of which has a crescent moon, jewels, and a vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵), and is tied with a bell. The tops of the three ribbons are decorated with the king of beasts, the king of geese, the dragon-eater, the fish, and the makara, fluttering in the wind, bending and swaying. The bell makes a 'sisi' sound and comes with a whisk. The top, which serves as an animal symbol, is the top of the ribbon. The flag is similar to this, except that it does not have an animal symbol. There are four in each direction. Place four umbrellas on the arrow shafts in the four corners. Regarding the width of the walls, there is no specific explanation from the Han Chinese tradition. Tibetan lamas consider it sufficient for the width to be level with the edge of the tent. Since the dimensions of the door frame and door edges are difficult to determine, adjustments can be made during construction to make it aesthetically pleasing. As for the platform, because what is written is consistent with what is visualized, the platform does not interrupt the position of the door. Therefore, it is also called the 'four-cornered door'. It is also referred to as the 'amulet tent' and the 'dance tent'. Although the laughing goddess is not mentioned here, goddesses of various colors laugh in dance poses. At the junction of the door and the door frame, crescent-shaped gems of red, yellow, green, black, etc., should be placed, decorated with half or a complete vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵), and the part from the moon to the vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵) should be of the same size. It is quoted in the scriptures that this should be done on the outer boundary. On the inner and outer corners of the platform, according to the scriptures: 'Moon, sun, jewels, vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵), decorated with vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵) or only with jewels, the wise should draw them correctly in order.' Therefore, the moon, sun, etc., should also be drawn on both sides of the inner and outer corners of the tent. In each direction, on the lotus petal-shaped arrow shafts, there are eight victory banners and flags in golden or jeweled vases. Therefore, there are a total of eight victory banners and eight flags, not sixteen or eight in each direction. As for the placement, some believe that it should be on the tent of the arrow shaft, not on the arrow shaft itself, or on the arms of the arrow shaft. However, the scriptures clearly state that it is a lotus petal-shaped arrow shaft, so it should be on the arrow shaft, and the vase should be placed in the middle of the two arms of the arrow shaft. The victory banner is tied with a jeweled stick, the top of which has a crescent moon, jewels, and a vajra (藏文：རྡོ་རྗེ།，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛杵), and is tied with a bell. The tops of the three ribbons are decorated with the king of beasts, the king of geese, the dragon-eater, the fish, and the makara, fluttering in the wind, bending and swaying. The bell makes a 'sisi' sound and comes with a whisk. The top, which serves as an animal symbol, is the top of the ribbon. The flag is similar to this, except that it does not have an animal symbol. There are four in each direction. Place four umbrellas on the arrow shafts in the four corners.
ི་བྱ་སྟེ་ཚད་ནི་རྟ་བབས་ཀྱི་གདུགས་ལྟར་རོ། ། ༈ ནང་ཐིག་བཏབ་པའི་དོན་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། གཞལ་ཡས་ཁང་ཕྱི་མའི་དབུས་སུ་རེའུ་མིག་དགུ་པའི་རྡོར་ཕྲེང་གི་སྣམ་བུ་ནི། དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བར་ཆད་མེད་པར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བས་ཀ་བ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ཟླུམ་པོས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་བའོ། །ཞེས་ཀ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེའི་གདུང་ཟླུམ་ཡོད་པར་བཤད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་བྱས་ནས་ས་ལ་མ་བྱས་ན་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚམས་གང་ནས་ཡོད་པའི་ཁྱད་ 3-2-173a པར་ངོས་མི་ཟིན་པས་སྒོ་སྦྲག་མེད་པ་རྣམས་ལ་ས་ལ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་རྩིག་པ་ཡོད་དགོས་སོ། །ཟླུམ་པོའི་དབུས་སུ་གཙོ་བོའི་གནས་ཀྱི་ཕྱིའི་གྲུ་བཞི་པའི་སྣམ་བུ་ནི། གཙོ་བོའི་མཚན་མ་དང་གཙོ་བོའི་སྣམ་བུར་ཕྲེང་བར་གསུངས་པས་ས་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པའོ། །གཞན་ལྷ་གནས་ཀྱི་ཕྱི་ངོས་སུ་ཕྱོགས་ཕྱོགས་སུ་སོང་བའི་ཐིག་གཉིས་ཀྱི་བར་གྱི་ས་ནི། ཀ་བ་ཡིན་པས་གདུང་དུ་འདོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཀླུའི་བློས། རྡོ་རྗེས་མཚན་ཞིང་ལེགས་མཛེས་པའི། །ཀ་བ་བརྒྱད་ནི་ནང་དུ་བྲི། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རེའུ་མིག་དགུ། །རྡོ་རྗེ་ཀ་བའི་བར་བར་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེ་ལྟར་བཤད་པ་མང་ངོ་། །སྙེ་མ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས། དེའི་སྟེང་དུ་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་རྣམ་པར་དག་པས་གདུང་བཞི་སྟེ་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཁུར་འཁུར་བར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀ་བའི་སྟེང་དུ་གདུང་བཞི་ཡོད་དོ། །རྩེ་མོ་ལས་གཅོ་བོའི་ཁྲི་ལ་དཔག་ཚད་བརྒྱད་ཁྲི་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིའི་ཁྲི་ལ་དྲུག་ཁྲི་རེ་བཤད་པས། དབུས་ཀྱི་རེའུ་མིག་ནི་ཕྱོགས་བཞིའི་རེའུ་མིག་ལས་བཞི་ཆས་ཆེ་བ་བྱས་ན་བྲི་བྱ་ལ་ཀ་ཐིག་གིས་བཅད་པས་ཤོང་ས་མེད་ཀྱང་གློས་སློང་བཞེངས་པ་ལ་དེ་མེད་པས་རུང་ངོ་ཞེས་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་གསུང་ངོ་། །འདི་ལ་གཙོ་བོའི་གནས་ཀྱི་མཐའི་གྲུ་བཞི་པ་ནི་གདུང་བསྣོལ་མར་བཏང་བའི་རེའུ་མིག་དབུས་མ་མིན་ཏེ། བྲིས་པ་ལ་གདུང་བཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀ་བ་ཡང་མིན་ལ་གཙོ་བོའི་དབུས་ཀྱི་ས་གཅོད་བྱེད་ཡིན་པས་གློས་སློང་ལ་ཡང་དེ་ས་ལ་གནས་དགོས་པས་བྲི་བྱ་ལ་རྒྱ་ཆེ་ཆུང་མི་རུང་ན་གློས་སློང་ལ་ཡང་མི་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཚུལ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ 3-2-173b གནས་ལ་ཆེ་ཆུང་འདོད་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་བྱེད་ན་ཆེ་ཆུང་མི་བྱེད་པའི་ཐིག་སོན་མི་འཇོག་དགོས་པས་བྲི་བྱ་ལ་ཡང་བཞི་ཆས་ཆེ་བ་བྱ་སྟེ། འདི་ཐིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བཏབ་ནས་རས་བྲིས་བྱེད་པ་ལ་གྲྭའི་ས་རུ་ལྷ་ཡོད་ན་བྲི་ཅུང་ཟད་དཀའ་ཡང་གཙོ་བོའི་ས་ལ་ཁྱད་ཆེ་བར་སྣང་ངོ་། །འཕྲེང་བ་ལས་ཐིག་རྣམས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཀྱང་ཐོག་འབུབས་ལུགས་མི་གསལ་ཞིང་རྒ
【現代漢語翻譯】 其大小如騎馬者所撐的傘蓋一般。 接下來解釋繪製內線的意義： 第二點是，壇城外圍中央的九宮格金剛鏈條，如《吉祥勝根本續釋》中所說：『諸佛無間斷地以金剛乘的方式，不斷地轉動法輪，因此八根柱子上以圓形的金剛鏈條環繞。』這裡說的是柱子上有圓形的金剛棟樑。如果只理解為這樣，而不將其繪製在地面上，就無法區分內部壇城的界限在哪裡。對於沒有門廊的建築，也需要在地面上設定類似的墻壁。圓形中央是主尊位置的外圍方形圖案。因為經典中說主尊的標誌和主尊的圖案是鏈條狀的，所以要在地面上如此設定。其他諸佛位置外側，向四面八方延伸的兩條線之間的區域，是柱子的位置，因此不應被認為是棟樑。《龍樹菩薩的智慧》中說：『以金剛標識，精美莊嚴，八根柱子繪于內。於此之中有九宮格，金剛柱之間隔開。』如此的說法很多。十八穗續中說：『其上各自以四種正見完全清凈，故有四根棟樑，能承擔起利益他人的重任。』因此柱子上有四根棟樑。頂續中說，主尊的寶座有八萬由旬，四方如來的寶座各有六萬由旬。如果中央的格子比四方的格子大四倍，那麼在繪製時，由於柱子的線條分割，會沒有足夠的空間。但如果是用土堆塑，則沒有這個問題。』這是藏地學者們的說法。這裡，主尊位置邊緣的方形不是棟樑交錯的中央格子，因為在繪畫中沒有四根棟樑。它也不是柱子，而是主尊中央區域的分割線，因此在土堆塑時也必須在地面上設定。如果繪畫時不能調整大小，那麼土堆塑時也不能調整大小。因此，這種方法是認為五如來的位置有大小區別的宗派的做法。如果這樣做，就不能設定不調整大小的線條種子字（藏文：ཐིག་སོན，梵文天城體：सूत्रबीज，梵文羅馬擬音：sūtra bīja，漢語字面意思：線種子），因此繪畫時也應該放大四倍。如果按照線條如實繪製，然後在布上繪畫，如果在寺廟裡有佛像，繪製會有些困難，但主尊的位置會顯得非常突出。』鏈條中說線條非常詳細，但沒有明確說明如何開始繪製，而且非常複雜。
【English Translation】 Its size is like the umbrella held by a rider. Next, explaining the meaning of drawing the inner lines: The second point is that the nine-grid vajra chain in the center of the outer mandala, as stated in the 'Glorious Supreme Root Tantra Commentary': 'All Buddhas continuously turn the wheel of Dharma in the manner of the Vajrayana without interruption, therefore the eight pillars are surrounded by circular vajra chains.' This refers to the fact that there are circular vajra beams on the pillars. If it is only understood in this way and not drawn on the ground, it will not be possible to distinguish where the boundaries of the inner mandala are. For buildings without porches, similar walls must also be set on the ground. The square pattern on the outside of the main deity's position in the center of the circle. Because the scriptures say that the symbol of the main deity and the pattern of the main deity are chain-like, they must be set on the ground in this way. The area between the two lines extending in all directions on the outside of the other Buddha positions is the position of the pillars, so it should not be considered a beam. 'The Wisdom of Nagarjuna' says: 'Marked with vajra, beautifully decorated, the eight pillars are drawn inside. Within this, there are nine grids, separated between the vajra pillars.' There are many such statements. The Eighteen Spikes Tantra says: 'On top of each, there are four beams that are completely purified by four correct views, so they can bear the heavy responsibility of benefiting others.' Therefore, there are four beams on the pillars. The Top Tantra says that the throne of the main deity is 80,000 yojanas, and the thrones of the four Tathagatas are each 60,000 yojanas. If the central grid is four times larger than the grids in the four directions, then when drawing, there will not be enough space due to the division of the pillar lines. But if it is sculpted with earth, there is no problem. 'This is the saying of Tibetan scholars. Here, the square at the edge of the main deity's position is not the central grid where the beams intersect, because there are no four beams in the painting. It is also not a pillar, but a dividing line of the central area of the main deity, so it must also be set on the ground when sculpting with earth. If the size cannot be adjusted when painting, then the size cannot be adjusted when sculpting with earth. Therefore, this method is the practice of sects that believe that the positions of the five Tathagatas have different sizes. If you do this, you cannot set the line seed syllable (藏文：ཐིག་སོན，梵文天城體：सूत्रबीज，梵文羅馬擬音：sūtra bīja，漢語字面意思：line seed), so the painting should also be enlarged four times. If you draw according to the lines as they are and then paint on cloth, it will be a little difficult to draw if there are Buddhas in the temple, but the position of the main deity will appear very prominent.' The chain says that the lines are very detailed, but it does not clearly state how to start drawing, and it is very complicated.
ྱ་གཞུང་ཁུངས་ཐུབ་གཞན་ལས་ཀྱང་གསལ་བར་མ་བཤད་པས། ཐོག་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་སྦྲག་མའི་ཐོག་བྱེད་ལུགས་ལ་ངེས་པ་ཐོབ་པར་དཀའོ། །བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ཀོ་ས་ལར་སྒོ་རེ་རེའི་ཐད་ཀར་ཀ་བ་གཉིས་གཉིས་ཏེ། མཐའ་གཅིག་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཐིག་ལ་བརྟེན་ལ། མཐའ་གཅིག་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བ་ལ་བརྟེན་ནོ། །ཞེས་པས་རྩ་བ་རྩིག་པ་ནས་རྩེ་མོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སླེབས་པར་བསྟན་པས་ཆ་ཆེན་བཞི་ཡིན་ལ། དེའི་རིགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ཕྱི་མའི་ཐོག་དཔངས་ཀྱང་རྒྱའི་ཕྱེད་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རྩིག་པ་ལྔའི་དཔངས་ལ་ཆ་ཆེན་གསུམ་དང་ཆ་ཆུང་གཅིག ཕ་གུ་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཀྱི་ས་ལ་ཆ་ཕྲན་གཉིས་ཏེ་དེ་དང་ནང་གི་གདུང་གཉིས་དཔངས་མཉམ་པར་བྱ། སངས་རྒྱས་གསང་པས། ཕུགས་ན་ཀ་བ་བརྒྱད་པོ་ཡིས། །གདུང་ཆེན་བཞི་ཡི་རྩེ་ནས་བཏེག །གདུང་ཆེན་བཞི་ཡི་རེའུ་མིག་ཀྱང་། །ཕྱམ་རྩ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་ཀྱིས་བཀབ། །དེ་བཞིན་དྲལ་ཐོག་ཅི་རིགས་པའོ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་བྱ་སྟེ་ཡང་ཚངས་ཐིག་དང་རྩ་ཐིག་ཕྲད་མཚམས་ནས་ནང་དུ་ཆ་ཆེན་གཅིག་འོངས་པ་ནས་ངོས་སུ་ཆ་ཆུང་ལྔ་དོར་བའི་མཚམས་སུ་ཞེང་ཆ་ཆུང་གཅིག་པའི་ཀ་བ་བརྒྱད་བཙུགས་ནས་གདུང་འདེགས་པའི་ཐོག་བྱ་བར་བཞེད་དོ། །སངས་རྒྱས་གསང་པས་བྱས་ 3-2-174a ཟེར་བ་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་ནང་ན་ཕོ་བྲང་ཟུར་པ་མི་སྣང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་གཞིའི་ཐོག་འབུབས་ལུགས་སུ་འདུག་ཀྱང་ཀ་བ་འདི་ནས་འཛུགས་དང་ཐོག་དཔངས་ལ་འདི་ཡོད་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་ལུང་དེས་ཀ་བ་ལ་ཆ་ཆེན་བཞི་བསྟན་པར་མི་སྣང་ཡང་སྤྱིར་ནང་ན་ཕོ་བྲང་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་གསང་འདུས་གཉིས་ལྟ་བུ་རྣམས་ལ་ཐོག་འབུབས་ལུགས་དེ་འདྲ་ཞིག་འཐད་དམ་བརྟགས་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་གསང་བས་མཛད་ཟེར་བ་དེ་ལས། ཕྱི་དབྱིབས་མཆོད་རྟེན་མཁར་ཐབས་དང་། །རྒྱལ་ཁབ་རི་བོའི་གུར་དུ་འདོད། །ཅེས་མཆོད་རྟེན་དང་རྫོང་དང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་དང་གུར་དང་འདྲ་བ་བཞི་གང་རུང་དུ་ཕྱིའི་དབྱིབས་བཤད་དོ། །པདྨ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མཛད་ཟེར་བ་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བར་སྣང་ངོ་། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཏོག་གི་རྩེ་ནས་རྨང་ལ་ཐུག་པ་དང་ནང་གི་རྒྱ་གཉིས་ཚད་མཉམ་པར་འདོད་པ་ལ་ཡང་ཤེས་བྱེད་ཡང་དག་པ་མ་མཐོང་ངོ་། །ནང་ཐིག་གཞན་རྣམས་ནི་གོ་སླ་ལ། བདེ་མཆོག་ལྟ་བུ་ལ་ནི་ཚིག་མང་པོ་དགོས་པར་སྣང་བས་མངས་པས་འཇིགས་པས་མ་བྲིས་སོ། །སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་དང་པོར་སྣོད་རུང་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དགོས་ལ། བར་དུ་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལམ་བགྲོད་དགོས་ཤིང་། མཐར་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནའང་རྟེ
【現代漢語翻譯】 由於沒有比其他可靠來源更清楚地說明，因此很難確定普通和特殊的宮殿建造方法的確定性。藏族學者說，在科薩拉，每扇門的正上方都有兩根柱子，一端依靠金剛線，另一端依靠壇城的中心。這表明從地基墻壁到頂部的壇城中心，分為四個主要部分。按照這個邏輯，外壇的高度也是寬度的一半。桑結古雅（Sangye Gyenpa）說：『內部的八根柱子從四個大梁的頂部升起，四個大梁的欄桿也被二十八根橫木覆蓋，同樣，各種屋頂也應按照所說的去做。』也就是說，從寬度線和根線相交的地方向內延伸一個主要部分，然後在表面上放棄五個小部分的地方，豎立八根寬度為一個小部分的柱子，以支撐大梁。桑結古雅（Sangye Gyenpa）所著的書籍中說，由於內部沒有角落宮殿，因此似乎是建造實際壇城的方法，但沒有說明從哪裡建造這些柱子以及屋頂的高度。夏迦謝寧（Shakya Shenyen）的引言似乎沒有顯示柱子的四個主要部分，但一般來說，對於內部沒有宮殿的和有宮殿的，如密集金剛，應該檢查這種建造方法是否合理。桑結古雅（Sangye Gyenpa）所著的書籍中說：『外部形狀被認為是佛塔、城堡或王國山脈的帳篷。』也就是說，外部形狀被描述為佛塔、城堡、國王的住所或帳篷四種中的任何一種。據說蓮花生大師也寫過一些東西，但這似乎不可靠。藏族喇嘛認為，宮殿的尖頂到地基的距離與內部的寬度相等，但也沒有看到正確的證據。其他的內部線條很容易理解，而對於勝樂金剛之類的，似乎需要很多話，因為害怕冗長而沒有寫。按照密宗的傳統，首先需要使容器合適，為此也需要進入壇城並接受灌頂。其次，兩個階段的瑜伽士也需要通過依賴和所依賴的壇城瑜伽來行走道路。最後，當結果顯現時，也需要依賴…… 由於沒有比其他可靠來源更清楚地說明，因此很難確定普通和特殊的宮殿建造方法的確定性。藏族學者說，在科薩拉，每扇門的正上方都有兩根柱子，一端依靠金剛線，另一端依靠壇城的中心。這表明從地基墻壁到頂部的壇城中心，分為四個主要部分。按照這個邏輯，外壇的高度也是寬度的一半。桑結古雅（Sangye Gyenpa）說：『內部的八根柱子從四個大梁的頂部升起，四個大梁的欄桿也被二十八根橫木覆蓋，同樣，各種屋頂也應按照所說的去做。』也就是說，從寬度線和根線相交的地方向內延伸一個主要部分，然後在表面上放棄五個小部分的地方，豎立八根寬度為一個小部分的柱子，以支撐大梁。桑結古雅（Sangye Gyenpa）所著的書籍中說，由於內部沒有角落宮殿，因此似乎是建造實際壇城的方法，但沒有說明從哪裡建造這些柱子以及屋頂的高度。夏迦謝寧（Shakya Shenyen）的引言似乎沒有顯示柱子的四個主要部分，但一般來說，對於內部沒有宮殿的和有宮殿的，如密集金剛，應該檢查這種建造方法是否合理。桑結古雅（Sangye Gyenpa）所著的書籍中說：『外部形狀被認為是佛塔、城堡或王國山脈的帳篷。』也就是說，外部形狀被描述為佛塔、城堡、國王的住所或帳篷四種中的任何一種。據說蓮花生大師也寫過一些東西，但這似乎不可靠。藏族喇嘛認為，宮殿的尖頂到地基的距離與內部的寬度相等，但也沒有看到正確的證據。其他的內部線條很容易理解，而對於勝樂金剛之類的，似乎需要很多話，因為害怕冗長而沒有寫。按照密宗的傳統，首先需要使容器合適，為此也需要進入壇城並接受灌頂。其次，兩個階段的瑜伽士也需要通過依賴和所依賴的壇城瑜伽來行走道路。最後，當結果顯現時，也需要依賴……
【English Translation】 Since it has not been explained more clearly than other reliable sources, it is difficult to obtain certainty about the construction methods of ordinary and special palaces. Tibetan scholars say that in Kosala, there are two pillars directly above each door, one end relying on the vajra line and the other relying on the center of the mandala. This indicates that from the foundation walls to the center of the mandala at the top, it is divided into four main parts. According to this logic, the height of the outer mandala is also half of the width. Sangye Gyenpa said: 'The eight pillars inside rise from the top of the four great beams, and the railings of the four great beams are also covered by twenty-eight crossbars. Similarly, various roofs should also be made according to what is said.' That is, extending one major part inward from the intersection of the width line and the root line, and then erecting eight pillars with a width of one minor part at the place where five minor parts are abandoned on the surface to support the beams. In the books written by Sangye Gyenpa, it is said that since there are no corner palaces inside, it seems to be a method of constructing the actual mandala, but it does not say where to build these pillars and the height of the roof. Shakya Shenyen's introduction does not seem to show the four main parts of the pillars, but in general, for those with and without palaces inside, such as Guhyasamaja, it should be checked whether this construction method is reasonable. In the books written by Sangye Gyenpa, it is said: 'The external shape is considered to be a stupa, a castle, or a tent of a kingdom mountain.' That is, the external shape is described as any of the four types: stupa, castle, king's residence, or tent. It is said that Padmasambhava also wrote something, but this seems unreliable. Tibetan lamas believe that the distance from the spire of the palace to the foundation is equal to the width of the interior, but no correct evidence has been seen. Other internal lines are easy to understand, but for Hevajra and the like, it seems that many words are needed, so I did not write it for fear of being lengthy. According to the tradition of Tantra, first of all, it is necessary to make the container suitable, for which it is also necessary to enter the mandala and receive initiation. Secondly, yogis in both stages also need to walk the path through the yoga of the dependent and the depended mandala. Finally, when the result manifests, it is also necessary to rely on... Since it has not been explained more clearly than other reliable sources, it is difficult to obtain certainty about the construction methods of ordinary and special palaces. Tibetan scholars say that in Kosala, there are two pillars directly above each door, one end relying on the vajra line and the other relying on the center of the mandala. This indicates that from the foundation walls to the center of the mandala at the top, it is divided into four main parts. According to this logic, the height of the outer mandala is also half of the width. Sangye Gyenpa said: 'The eight pillars inside rise from the top of the four great beams, and the railings of the four great beams are also covered by twenty-eight crossbars. Similarly, various roofs should also be made according to what is said.' That is, extending one major part inward from the intersection of the width line and the root line, and then erecting eight pillars with a width of one minor part at the place where five minor parts are abandoned on the surface to support the beams. In the books written by Sangye Gyenpa, it is said that since there are no corner palaces inside, it seems to be a method of constructing the actual mandala, but it does not say where to build these pillars and the height of the roof. Shakya Shenyen's introduction does not seem to show the four main parts of the pillars, but in general, for those with and without palaces inside, such as Guhyasamaja, it should be checked whether this construction method is reasonable. In the books written by Sangye Gyenpa, it is said: 'The external shape is considered to be a stupa, a castle, or a tent of a kingdom mountain.' That is, the external shape is described as any of the four types: stupa, castle, king's residence, or tent. It is said that Padmasambhava also wrote something, but this seems unreliable. Tibetan lamas believe that the distance from the spire of the palace to the foundation is equal to the width of the interior, but no correct evidence has been seen. Other internal lines are easy to understand, but for Hevajra and the like, it seems that many words are needed, so I did not write it for fear of being lengthy. According to the tradition of Tantra, first of all, it is necessary to make the container suitable, for which it is also necessary to enter the mandala and receive initiation. Secondly, yogis in both stages also need to walk the path through the yoga of the dependent and the depended mandala. Finally, when the result manifests, it is also necessary to rely on...
ན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བས། དེ་ཐམས་ཅད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གནད་ཆེ་ཞིང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཐིག་གིས་གཏན་ལ་འབེབས་ལ། ཐིག་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་མཐའ་ 3-2-174b ཆོད་པར་སྣང་བས་དེའི་ལུགས་བཞིན་དུ་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐིག་གི་ཆོ་ག་རྣམས་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ དེས་ནས་ལྷ་སྟ་གོན་ཇི་ལྟར་བྱ། གཉིས་པ་ནི། སྔར་མདོར་བསྟན་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་དང་ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་པ་ནི་རང་གི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པའི་སྡོད་ས་ཡིན་ལ། ལྷ་སྟ་གོན་བྱེད་པའི་ཚེ་ནི་སྐབས་འདིར་གསུངས་པ་ལྟར་ཤར་ནས་ནུབ་ཏུ་ཕྱོགས་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞི་དྲི་བཟང་ལ་སོགས་པས་བྱུག་ཅིང་མེ་ཏོག་གཅལ་དུ་དགྲམ་སྟེ་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བཅས་པའི་དྲི་བཟང་པོས་ལྷ་གནས་གང་དུ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བའི་གནས་དེར་མཎྜལ་རེ་བྱའོ། །དེ་ཡང་བདག་པོ་ལྔའི་ལེའུ་ཚེ་རྣམས་སུ་གྲུ་བཞི་དང་ལྷ་གཞན་རྣམས་ལ་ཟླུམ་པོ་བྱའོ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། བདུད་རྩི་ལྔས་ནི་ཀུན་ཏུ་བྱུག །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གནས་རྣམས་སུ། །ཙནྡན་སོགས་པས་གྲུ་བཞི་བྱ། །ཕལ་བ་ཡི་ནི་གནས་རྣམས་སུ། །སོ་སོར་ཟླུམ་པོར་བྱས་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཏེ། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ཀྱང་བདེ་མཆོག་རེ་གཉིས་པ་ལ་དེ་ལྟར་བཤད་པས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་གནས་གྲུ་བཞིར་བྱ་སྟེ་རིགས་པ་དེ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཀླུ་བྱང་དང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ཕྲེང་བས་མེ་ཏོག་གཅལ་དུ་འགྲམས་པ་ལས་གཞན་པའི་མེ་ཏོག་མ་བཤད་ལ། ས་ར་ཧ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་ལྷ་གནས་སུ་མེ་ཏོག་དགོད་པར་ཡང་བཤད་ཅིང་། ཕྱི་མས་དྲིའི་ཐིག་ལེའི་དབུས་སུ་མེ་ཏོག་བཀོད་པ་དེ་གདན་དུ་དབུལ་བར་བཤད་པས། མེ་ཏོག་ཚོམ་བུ་བྱེད་པ་ལྟར་ནའང་དེ་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པ་མིན་ནོ། །མེ་ཏོག་ནི་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་འགོད་པར་དཱ་རི་ཀ་པ་བཞེད་དོ། །དེ་ནས་སྔར་བཤད་པ་ 3-2-175a བཞིན་དུ་གནས་སོ་སོར་རང་གི་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྒོམས་ནས་དེར་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་གནས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བཅུག་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སྔར་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་ནམ་མཁར་བཏེག་པ་དེའོ། །དེ་ལྟར་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་ནས་པདྨ་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བའམ་ཉི་མའི་གདན་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ལ་བཀོད་ལ་མཆོད་པ་དང་བསྟོད་པ་དང་བདུད་རྩི་མྱང་བ་བྱའོ། །འདི་དང་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པར་གདན་བཤད་པས་དེ་གང་ལ་གནས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་ཡང་སྔོན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ལྷའི་འཁོར་ལོ་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་ནས་ནམ་མཁར་གནས་པ་དང་གཅིག་ཏུ་སྲེ་བར་བཤད་ལ། ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་སོགས་ལས་ལྷ་སོ་སོའི་ས་བོན་གྱིས་སྐྱེད་པ་ཡང་
【現代漢語翻譯】 因此，通過依賴和聯繫的壇城方式證悟成佛。所有這些壇城都至關重要，其特徵由線條確定。這些線條也顯現為無盡的金剛鏈，因此按照這種方式進行了詳細的解釋。線條的儀式已經詳細闡述完畢。 那麼，如何進行迎請本尊（lha sta gon）呢？ 第二部分是，先前在簡要介紹中提到的壇城中心和朝西的兩種方式，是自己修持生起次第的住所。當進行迎請本尊時，應如這裡所說的那樣，從東向西。用香水等塗抹壇城的地基，鋪撒鮮花，並在本尊應該出現的地方，用包括五甘露（bdud rtsi lnga）在內的香水製作曼荼羅。也就是說，五部部主（bdag po lnga）的方位是方形的，其他本尊的方位是圓形的。正如《金剛空行母》（rdo rje mkha' 'gro）中所說：'用五甘露塗抹一切，在如來（de bzhin gshegs pa，梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：Tathāgata，漢語字面意思：如來）的處所，用旃檀等製作方形，在其他普通處所，分別製作圓形。' Prajñārakṣita也在《勝樂金剛》（bde mchog）的二座壇城中這樣解釋，因此空行母等四位的處所應為方形，這種推理也適用於其他情況。經文中沒有提到除了用龍腦香（klu byang）、酥油燈（mar me mdzad bzang po）和花環鋪撒鮮花之外的其他鮮花。Saraha、Dārika 和 Don yod zhabs 也提到在本尊處放置鮮花。後者提到在香水滴的中心放置鮮花，這被解釋為供養墊子。即使像製作花束一樣，那也不是將它生起為本尊。Dārika 認為，鮮花應該用各自的咒語放置。 然後，如前所述，在每個處所觀想各自的誓言輪（dam tshig gi 'khor lo）的樣子，然後從自己心間的種子字（藏文：ས་བོན་，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：種子）的光芒中，迎請安住于虛空的智慧輪（ye shes kyi 'khor lo），並將其融入其中。'正如先前在土地儀軌（sa chog）中所說的那樣，將其提升到空中。這樣，在融入智慧尊（ye shes pa）之後，根據情況將其放置在蓮花上的月亮或太陽墊子上，並進行供養、讚頌和品嚐甘露。'這和四百頌（bzhi brgya pa）的一半一起解釋了墊子，因此應該首先觀想它所安住的宮殿（gzhal yas khang）。Bhāvabhadra 認為，應該立即生起本尊的輪，並將其與安住于虛空的輪融合。在《喜金剛》（kyཻ་ rdor）的次第儀軌等中，也提到用各個本尊的種子字生起。
【English Translation】 Therefore, enlightenment is attained through the method of the mandala of dependence and connection. All of these mandalas are crucial, and their characteristics are determined by lines. These lines also appear as an endless vajra chain, and thus it has been well explained according to this method. The rituals of the lines have been extensively explained. So, how does one perform the invocation of the deity (lha sta gon)? The second part is that the two methods of the center of the mandala and facing west, which were mentioned earlier in the brief introduction, are the dwelling place for one's own practice of the generation stage. When performing the invocation of the deity, it should be from east to west, as stated here. The ground of the mandala should be anointed with fragrant water and so on, and flowers should be scattered. A maṇḍala should be made with fragrant water, including the five ambrosias (bdud rtsi lnga), in the place where the deity should appear. That is to say, the directions of the five lords (bdag po lnga) are square, and the directions of the other deities are round. As it is said in the Vajra Ḍākinī (rdo rje mkha' 'gro): 'Anoint everything with the five ambrosias, in the places of the Tathāgatas (de bzhin gshegs pa, Sanskrit: Tathāgata, Romanized Sanskrit: Tathāgata, literal meaning: Thus Gone), make squares with sandalwood and so on, in the places of the ordinary ones, make them round separately.' Prajñārakṣita also explained it that way in the two-seated Hevajra (bde mchog) mandala, so the places of the Ḍākinīs and so on should be square, and this reasoning also applies to other situations. The texts do not mention any flowers other than those scattered with dragon brain incense (klu byang), butter lamps (mar me mdzad bzang po), and garlands. Saraha, Dārika, and Don yod zhabs also mentioned placing flowers in the deity's place. The latter mentioned placing flowers in the center of the fragrant water drop, which is explained as offering a cushion. Even if it is like making a bouquet, it is not generating it as the deity. Dārika believes that the flowers should be placed with their respective mantras. Then, as mentioned before, in each place, contemplate the appearance of one's own samaya wheel (dam tshig gi 'khor lo), and then from the rays of light of the seed syllable (藏文：ས་བོན་，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：seed) in one's heart, invoke the wisdom wheel (ye shes kyi 'khor lo) that abides in the sky and merge it into it.' As mentioned earlier in the land ritual (sa chog), lift it into the sky. In this way, after merging the wisdom being (ye shes pa), place it on the moon or sun cushion on the lotus, as appropriate, and make offerings, praises, and taste the ambrosia.' This, together with half of the Four Hundred Verses (bzhi brgya pa), explains the cushion, so one should first contemplate the palace (gzhal yas khang) in which it abides. Bhāvabhadra believes that one should immediately generate the deity's wheel and merge it with the one that abides in the sky. In the Hevajra (kyཻ་ rdor) sequential ritual and so on, it is also mentioned that one should generate it with the seed syllables of the various deities.
བཤད་པས་དམིགས་པ་གསལ་ན་དཀྲོང་སྐྱེད་དང་མི་གསལ་ན་ས་བོན་སོགས་ལས་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་ཅིང་དབང་བསྐུར་རྒྱས་གདབ་ཀྱང་བྱའོ། །མཆོད་པའི་གྲངས་ནི། དཱ་རི་ཀ་པས། མར་མེ་ལ་སོགས་མཆོད་པ་ཀུན། །ལྷ་ཡི་གྲངས་བཞིན་རྣམས་བཀོད་དེ། །བཅུ་ལས་དམན་པ་ཉིད་མི་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པའམ་མ་འབྱོར་ན་ཡང་བཅུ་ལས་ཉུང་བ་མི་བྱའོ། །མཆོད་པ་བཤམ་ཚུལ་ནི། བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་སྟ་གོན་གྱི་མཆོད་པ་གྲུ་བཞིར་བཤམ་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཁ་ཅིག་རྩིག་པའི་སྟེང་ནས་དང་། གཞན་དག་ལྷ་རེ་རེའི་མདུན་དུ་གྲུ་བཞིར་བྱ་གསུང་མོད་ཀྱང་སྤྱི་ལྟར་བྱས་པས་ཆོག་གོ། འདིར་དམ་ཚིག་པ་སྐྱེད་པ་མ་བྱས་པར་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་མཆོད་བསྟོད་སོགས་བྱེད་པ་དཔལ་འཛིན་དང་ལྭ་བ་པ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ཀྱང་། དེ་དག་གི་ 3-2-175b དགོངས་པ་ཡང་ས་ར་ཧ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ཕྲེང་བ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལྟར་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་བྱས་ན་ལེགས་སོ། ། ༈ བུམ་པ་སྟ་གོན། གསུམ་པ་ལ་བཞི། བུམ་པའི་རྒྱུ་དང་ཚད་དང་གྲངས་བསྟན་པ། བུམ་རྫས་དང་མཚན་མ་བྲི་ཚུལ། བུམ་པ་ཇི་ལྟར་བཤམ་པ། བུམ་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ བུམ་པའི་རྒྱུ་དང་ཚད་དང་གྲངས་བསྟན་པ། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་གསེར་དངུལ་ཟངས་དང་འཇིམ་པ་གང་རུང་དང་ཇི་ལྟར་འབྱོར་བའི་བུམ་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། དེ་བཞི་ལས་གཞན་པའི་ར་གན་ལ་སོགས་པ་ཡང་རུང་ངོ་། །ཚད་ལ་དུས་འཁོར་ལས་ཞི་རྒྱས་ཀྱི་བུམ་པ་ལ་ལྟོ་བའི་ཟླུམས་སུ་སོར་བཅུ་དྲུག་དང་ལྟོ་བའི་འོག་ནས་ཁ་དང་མཆུའི་བར་གྱི་དཔངས་སུ་སོར་ཉི་ཤུ། ཁའི་མཚམས་ནས་འཕྱང་བའི་མཆུ་ལ་སོར་གཉིས་དང་མགྲིན་པའི་དཔངས་སུ་སོར་དྲུག་མཆུའི་མཐའ་ནས་མཐའ་གཞན་གྱི་བར་ལ་སོར་བརྒྱད་ཡོད་པའི་ཆ་གཉིས་མགུལ་བའི་སྤུབས་དང་ཆ་གཅིག་མཆུ་གཉིས་ཀྱི་ཞེང་དུ་གསུངས་ཏེ་དབང་གི་བུམ་པ་ཡང་འདྲའོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ལས་བུམ་པ་རྩ་བ་དང་ནག་ནོག་མེད་པ་མཆུ་འཕྱང་བ་མགྲིན་པ་རིང་བ་གསུས་པ་ཆེ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྩ་བ་ནི་ཞབས་སྟེགས་སོ། །ནག་པོ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དཀར་ན་དེས་ཆོག་ལ་དེ་ལྟ་མིན་ན་འབྲས་བཏགས་པའམ་ཐོད་ལེ་ཀོར་རམ་ཙནྡན་གྱི་ལྡེ་གུས་དཀར་པོར་བྱ་སྟེ་རྡོ་རྒྱུས་དང་ས་དཀར་གྱིས་ཀྱང་བྱུག་པར་བཤད་དོ། །མཆུ་ནི་གྲགས་པ་ལྟར་མིན་གྱི་ཁའི་འགྲམ་ནས་འཕྱང་བའོ། །ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས། བུམ་པ་དེ་དག་ནང་ནས་ནི། །རྣམ་རྒྱལ་མཚན་ཉིད་ལྡན་པར་བྱ། །སོར་མོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚད་ཀྱིས་ནི། །མགྲིན་པ་མཐོ་ཞིང་རྣམ་པར་མཛེས། །ལྟོ་བའི་རྒྱར་ནི་མཐོ་ལྔའོ། །གལ་ 3-2-176a ཏེ་དེ་ལས་ཚད་ཞན་ན། །ཡོན་བདག་དགེ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ནག་པོ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །རྩ་བ་དོར་ཞིང་མ་འབྱ
【現代漢語翻譯】 如果通過講解能清晰觀想，則按次第生起本尊；如果不清晰，則從種子字等開始按次第生起，並進行灌頂和加持。關於供品的數量，達日迦巴（Darika，梵文名）曾說：『燈等一切供品，應按本尊的數量陳設，不得少於十。』因此，供品的數量應與本尊的數量相等，即使無法達到，也不應少於十。關於陳設供品的方式，有些藏地的上師說，預備的供品應陳設成方形，有的說應在每個本尊前陳設成方形，但通常按照一般的方式陳設即可。這裡，巴沃·多杰扎（dPal 'dzin）和拉瓦巴（Lwa ba pa）等人說，不生起誓言尊，而是迎請智慧尊，並進行供養和讚頌。但他們的觀點也應如薩ra哈（Sa ra ha）、彌勒巴（Mi thub zla ba）、黑行者（Nag po spyod pa）、達日迦巴（Darika）和鬘者（Phreng ba）等人所說的那樣，先生起誓言尊，然後再迎請智慧尊為好。 接下來是寶瓶的預備工作。 第三部分分為四個方面：寶瓶的材質、尺寸和數量；寶瓶的材料和圖案繪製方法；寶瓶的陳設方式；以及寶瓶的修法及其組成部分。 首先是寶瓶的材質、尺寸和數量。 關於第一點，《金剛空行母續》（rDo rje mkha' 'gro）中說，可以用金、銀、銅或泥土等任何材質製作寶瓶，也可以用任何可用的材料。因此，除了這四種材質外，也可以使用其他材質，如紅銅等。關於尺寸，《時輪金剛》（Dus 'khor）中說，息增懷誅的寶瓶，其腹部的圓形直徑為十六指，從腹部下方到瓶口和瓶嘴的高度為二十指，從瓶口到下垂的瓶嘴為兩指，頸部的高度為六指，瓶嘴一端到另一端的距離為八指，頸部的寬度是瓶嘴寬度的兩倍，權力的寶瓶也是如此。其他續部中說，寶瓶應無根、無污垢，瓶嘴下垂，頸部細長，腹部寬大。根是指底座。無污垢是指如果寶瓶本身是白色的，則可以；如果不是，則用米粉、石灰或檀香粉塗成白色，也有說可以用白堊土或白色泥土塗抹。瓶嘴是指從瓶口邊緣下垂的部分，而不是通常所說的瓶嘴。在《雙運明燈》（Zung 'jug gsal ba）中說：『這些寶瓶內部，應具有勝利幢的特徵。頸部高八指，非常美麗。腹部的寬度為五指高。如果尺寸小於此，則對施主不利。應避免黑色，去除根部和不潔之物。』
【English Translation】 If visualization is clear through explanation, then generate the deity in sequence; if not clear, then generate from seed syllables etc. in sequence, and also perform empowerment and blessing. Regarding the number of offerings, Darika said: 'All offerings such as lamps, should be arranged according to the number of deities, and should not be less than ten.' Therefore, the number of offerings should be equal to the number of deities, or even if it cannot be achieved, it should not be less than ten. Regarding the method of arranging offerings, some Tibetan lamas say that the preliminary offerings should be arranged in a square shape, and some say that they should be arranged in a square shape in front of each deity, but usually arranging them in a general way is sufficient. Here, Pal 'dzin and Lwa ba pa etc. say that without generating the Samaya Being, the Wisdom Being is invited, and offerings and praises etc. are performed. But their intention should also be that, as said by Sa ra ha, Mi thub zla ba, Nag po spyod pa, Darika, and Phreng ba etc., it is better to generate the Samaya Being first, and then invite the Wisdom Being. Next is the preparation of the vase. The third part has four aspects: showing the material, size, and number of vases; the materials of the vase and how to draw the symbols; how to arrange the vase; and the method of accomplishing the vase with its components. First is showing the material, size, and number of vases. Regarding the first point, the Vajra Dakini Tantra says that a vase of gold, silver, copper, or clay, or whatever is available, should be made. Therefore, other than these four materials, other materials such as copper are also acceptable. Regarding the size, the Kalachakra Tantra says that for the vase of pacifying and increasing, the roundness of the belly should be sixteen fingers, the height from below the belly to the mouth and spout should be twenty fingers, the spout hanging from the mouth should be two fingers, the height of the neck should be six fingers, the distance from one end of the spout to the other should be eight fingers, and the width of the neck should be twice the width of the spout, and the vase of power is also similar. Other tantras say that the vase should be without roots and without stains, the spout should be hanging, the neck should be long, and the belly should be large. The root is the base. Without blackness means that if it is naturally white, then that is sufficient, but if it is not, then it should be whitened with rice flour or lime or sandalwood paste, and it is also said that it should be smeared with chalk or white earth. The spout is the part hanging from the edge of the mouth, not the spout as commonly said. In the Clear Explanation of Union, it says: 'Inside these vases, there should be the characteristics of a victory banner. The neck should be eight fingers high and very beautiful. The width of the belly should be five fingers high. If the size is smaller than this, it will not be auspicious for the patron. Blackness should be completely avoided, and the root should be discarded and not mixed.'
ར་བ། །བུ་ག་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་གས་པ་མེད་པ་གཟུང་། །ཞེས་རྣམ་རྒྱལ་ལ་དེ་ལྟར་དགོས་པར་གསུངས་པས་གཞན་མ་ངེས་པར་བཞེད་པའོ། །གྲངས་ལ་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པས་འཇམ་རྡོར་ལ་རྒྱས་པ་ལ་ལྷ་དུ་ཡོད་ཀྱི་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་ལས་བུམ་བསྣན་པ་དང་། བསྡུས་ན་རྣམ་རྒྱལ་དང་ལས་བུམ་གཉིས་སམ་རྣམ་རྒྱལ་གཅིག་པུ་བྱེད་པའང་བཤད་ལ། ཕོ་བྲང་དབུས་མའི་ལྷ་གྲངས་སམ་དེའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་གྲངས་སམ། མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ལ་གཤེགས་པ་དང་གཤེགས་མ་དང་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་དང་ཁྲོ་བོར་བསྡུས་ནས་ལྔར་བྱེད་པ་དང་། བདེ་མཆོག་ལྟ་བུ་ལ་འཁོར་ལོ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ལྔར་བྱེད་པ་སོགས་སྡུད་ལུགས་མང་པོ་ཞིག་གསུངས་ནས་དེ་དག་ལ་དཔགས་ཏེ་གཞན་ལའང་ཤེས་པར་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་ཀྱང་། རྡུལ་ཚོན་ལ་ནི་ལྷ་གྲངས་སམ། །ཡང་ན་བུམ་པ་ལྔ་བརྒྱད་དགུ། །ཞེས་རབ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་ཁུངས་སུ་བྱས་ནས་གསུངས་པས་དེ་དག་ལ་དཔགས་ནས་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་གྲངས་བྱའོ། ། ༈ བུམ་རྫས་དང་མཚན་མ་བྲི་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། བུམ་པའི་ནང་རྫས་ཇི་ཙམ་གཞུག་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་ཞེ་དྲུག་པ་ལས། སྨན་ལྔ་དང་རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་དང་འབྲུ་ལྔ་དང་། ག་བུར་ཙནྡན་དམར་པོ་སོགས། །སྨན་གྱི་ཆུ་ཡིས་དགང་བར་བྱ། །ཞེས་དྲི་ལྔ་ཡང་གསུངས་སོ། །རིན་པོ་ཆེ་ལྔ་ནི། མུ་ཏིག་དང་གསེར་དང་པདྨ་རཱ་ག་དང་བྱི་རུ་དང་མུ་མེན་ནོ། །པདྨ་རཱ་ག་མེད་ན་དངུལ་དང་ཟངས་དང་དུང་གང་རུང་ངོ་། །མུ་མེན་མེད་ན་ནོར་བུ་ཡང་རུང་ངོ་། །སྨན་ལྔ་ནི། བྲྀ་ཧཱ་ཏཱི་དང་ཀཎྜ་ཀཱ་རི་དང་ཨ་པ་རཱ་ཛི་ཏ་ 3-2-176b དཀར་པོ་དང་དཎྜ་ཨུཏྤལ་དཀར་དམར་ཏེ་དབྱུག་པའི་ཨུཏྤལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྟག་ཚེར་བ་ཡིན་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་དཀར་པོའོ། །དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས་དབང་ལག་གཅིག་ལ་བགྲངས་སོ། །འབྲུ་ལྔ་ནི། ཏིལ་དང་ནས་དང་མོན་སྲན་དང་འབྲས་གསོ་བ་དང་གྲོའོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་གྲོའི་དོད་ལ་མོན་སྲན་གྲེའུ་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཆག་འགྱུར་ལས་འབྱུང་ལ། དཔལ་ལོའི་འགྱུར་དང་དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས་འབྲས་སོ་བའི་དོད་དུ་གསུངས་སོ། །མོན་སྲན་གྲེའུ་དང་མོན་སྲན་རྡེའུ་ནི་སྲན་མ་ཆ་ཆུང་ཡིན་ཞེས་བླ་མ་དག་གསུང་ངོ་། །འབྲུ་ལྔ་དང་སྨན་ལྔ་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོར་འདི་དང་ཅུང་མི་འདྲ་ཙམ་རེ་གསུངས་སོ། །གཞུང་འདིར་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བཅས་པའི་དྲིའི་ཆུ་དང་ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་དྲི་ནི་དཱ་རི་ཀ་པས། ག་པུར་གུར་ཀུམ་ཙནྡན་དང་། ཙནྡན་དམར་པོ་གླ་རྩི་རྣམས། །སྔགས་བཟླས་ནས་ནི་བླུག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དྲི་ལྔ་སྟེ་ལྔ་ཚན་ལྔའོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་སྙིང་པོ་ལྔ་ཡང་བཤད་པས་ལྔ་ཕྲག་དྲུག་སྟེ་བུམ་རྫས་སུམ་ཅུའོ། །སྙིང་པོ་ལྔ་ནི། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་འཇ
【現代漢語翻譯】 ར་བ། (Rawa) 『應避免孔隙，同樣也要避免裂縫。』如是，勝樂金剛壇城對此有所要求，因此認為其他壇城並非必須如此。 關於數量，按照這位學者的觀點，在勝樂金剛壇城中，如果繪製廣式壇城，則壇城本尊上方需要加上事業瓶；如果繪製簡式壇城，則繪製勝樂金剛和事業瓶兩個本尊，或者只繪製勝樂金剛一個本尊。此外，關於布達拉宮中央的本尊數量，或者五方佛的數量，例如不動金剛，可以將佛父、佛母、菩薩和忿怒尊歸納為五類。對於勝樂金剛等壇城，可以通過五輪的方式歸納為五類。經典中講述了很多種歸納方式，應該參考這些方式來了解其他壇城的本尊數量。 《雙運明燈》中也說：『在彩粉壇城中，本尊的數量，或者是五、八、九個瓶。』這是以灌頂續部為依據而說的，因此應該參考這些內容，按照適當的方式來確定本尊的數量。 ༈ 瓶之物及標識之書寫方式 第二，關於瓶中應放入多少物品，《金剛空行母》第四十六品中說：『五藥、五寶、五穀，以及樟腦、紅檀香等，用藥水充滿。』其中也提到了五香。五寶是：珍珠、黃金、紅寶石、珊瑚和硨磲。如果沒有紅寶石，可以用白銀、銅或海螺代替。如果沒有硨磲，也可以用寶石代替。五藥是：Bṛhatī（藏文：སྟག་ཚེར་བ་，漢語：虎刺）、Kaṇṭakārī（藏文：དབྱུག་པའི་ཨུཏྤལ་，漢語：杖Utpala）、白色的Aparājitā（藏文：གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་དཀར་པོའོ，漢語：白色無能勝）、Daṇḍotpala（藏文：དཀར་དམར་ཏེ་དབྱུག་པའི་ཨུཏྤལ་ལོ，漢語：白色紅色杖Utpala）。據說第一個是虎刺。第三個是白色無能勝。在《自在成就》中，將它們算作一個自在手。五穀是：芝麻、青稞、豌豆、稻米和麥子。有些經典中說用豌豆代替麥子。這些出自《損益經》。《吉祥成就》和《自在成就》中說用稻米代替稻穀。豌豆和小豌豆，指的是小扁豆，這是上師們說的。在《金剛空行母》中，關於五穀和五藥的說法與這裡略有不同。這部經中說要加入包含五甘露的香水，因此，其中的香指的是Dārika所說的：『樟腦、藏紅花、檀香，以及紅檀香、麝香等，唸誦咒語後放入。』如是，五香即五組五種物品。Prajñārakṣita也說了五種心要，因此共有六組五種物品，即三十種瓶之物。五種心要是：智慧金剛的各種顯現。
【English Translation】 Rawa: 'Holes should be avoided, and cracks should also be avoided.' Thus, it is said that this is required for the Shri Chakrasamvara mandala, so it is considered that it is not necessary for other mandalas. Regarding the number, according to this scholar's view, in the Shri Chakrasamvara mandala, if a detailed mandala is drawn, then a karma vase should be added on top of the mandala deity; if a simplified mandala is drawn, then draw Shri Chakrasamvara and the karma vase as two deities, or draw only Shri Chakrasamvara as one deity. In addition, regarding the number of deities in the center of the Potala Palace, or the number of the Five Tathagatas, such as Akshobhya Vajra, the Buddhas, Bodhisattvas, and wrathful deities can be summarized into five categories. For mandalas such as Chakrasamvara, they can be summarized into five categories through the five chakras. The scriptures describe many ways of summarizing, and one should refer to these methods to understand the number of deities in other mandalas. The 'Clear Light of Union' also says: 'In the colored powder mandala, the number of deities, or five, eight, or nine vases.' This is based on the initiation tantras, so one should refer to these contents and determine the number of deities in an appropriate manner. ༈ The method of writing the vase substances and symbols Second, regarding how much substance should be put into the vase, the forty-sixth chapter of the Vajra Dakini says: 'Five medicines, five jewels, five grains, and camphor, red sandalwood, etc., should be filled with medicinal water.' The five fragrances are also mentioned. The five jewels are: pearl, gold, ruby, coral, and tridacna. If there is no ruby, silver, copper, or conch can be used instead. If there is no tridacna, a gem can also be used. The five medicines are: Bṛhatī (藏文：སྟག་ཚེར་བ་，漢語：Tiger thorn), Kaṇṭakārī (藏文：དབྱུག་པའི་ཨུཏྤལ་，漢語：Staff Utpala), white Aparājitā (藏文：གཞན་གྱིས་མི་ཐུབ་པ་དཀར་པོའོ，漢語：White Unconquerable), Daṇḍotpala (藏文：དཀར་དམར་ཏེ་དབྱུག་པའི་ཨུཏྤལ་ལོ，漢語：White and red Staff Utpala). It is said that the first is tiger thorn. The third is white Aparājitā. In 'Accomplishing Power', they are counted as one hand of power. The five grains are: sesame, barley, peas, rice, and wheat. Some scriptures say to use peas instead of wheat. These come from the 'Profit and Loss Sutra'. 'Auspicious Accomplishment' and 'Accomplishing Power' say to use rice instead of paddy. Peas and small peas refer to lentils, which is what the lamas say. In the Vajra Dakini, the descriptions of the five grains and five medicines are slightly different from here. This scripture says to add fragrant water containing the five amritas, so the fragrance refers to what Dārika said: 'Camphor, saffron, sandalwood, and red sandalwood, musk, etc., should be put in after reciting mantras.' Thus, the five fragrances are five sets of five items. Prajñārakṣita also spoke of five essences, so there are six sets of five items, that is, thirty vase substances. The five essences are: various manifestations of wisdom vajra.
ོམས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། སའི་སྙིང་པོ་ཏིལ་དང་ཆུའི་སྙིང་པོ་ལན་ཚྭ་དང་རྩི་ཐོག་གི་སྙིང་པོ་མར་དང་ཤིང་ཐོག་གི་སྙིང་པོ་བུ་རམ་དང་མེ་ཏོ་གི་སྙིང་པོ་སྦྲང་རྩིའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་དཱ་རི་ཀ་པས། བསང་བདུག་བགེགས་བསྐྲད་སྔོན་འགྲོ་བས། །དྲི་ཞིམ་པ་ཡི་ཆུས་བཀང་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་། པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་པ་ལྟར་བུམ་པ་རྣམས་ལེགས་པར་བཀྲུ་ཞིང་གུ་གུལ་གྱིས་བདུག་ཡུངས་ཀར་གྱིས་བརྡེགས་ལ་བགེགས་བསྐྲད་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་སོགས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་ངོ་། །དགང་བའི་ཆུ་ལ་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་རྟ་གླང་དང་བོང་བུ་སོགས་ཀྱིས་མ་བགྲོད་བའི་ཆུ་བླངས་ལ་སྣོད་ 3-2-177a གཞན་དང་མ་རེག་པར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཆུ་གཙང་མ་སྲོག་ཆགས་མེད་པ་དྲི་བཟང་དང་བསྲེས་པས་རན་པར་དགང་ངོ་། །ཆུ་ལ་འོ་མ་དང་ཆང་བསྲེ་བར་ས་ར་ཧས་བཤད་དོ། །བུམ་པ་གང་ལ་བུམ་རྫས་ཇི་ལྟར་གཞུག་པ་ནི་གཞུང་འདིར་འབྱོར་པ་ཆུང་ན་རྣམ་རྒྱལ་དང་ལས་བུམ་གཉིས་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱ་ཡི་བུམ་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་རྒྱལ་ནི། ངེས་པར་རིན་པོ་ཆེའི་སྙིང་པོ་ཅན་དུ་བྱ་བར་གསུངས་པས་བུམ་རྫས་གཞན་རྣམས་བུམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འཇུག་མི་འཇུག་འདྲ་བར་བཞེད་དོ། །དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་འབྲུ་སྨན་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་གཙོ་བོའི་བུམ་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་བུམ་པ་གཞན་རྣམས་དྲིའི་ཆུས་དགང་བར་བཤད་དོ། །ཤཱནྟི་པ་དང་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་ཀྱང་འབྲུ་སྨན་ལ་སོགས་པའི་བུམ་རྫས་རྣམས་རྣམ་རྒྱལ་ལ་འཇུག་པར་བཤད་ལ། ཤཱནྟི་པས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང་བྱ་བ་མང་བ་བཀོད་ནས་བུམ་པ་གཞན་ལས་དེ་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཕྱེད་བཅས་བའི་བརྒྱ་པ་ལས་གསུངས་པར་བཞེད་དོ། །ནང་རྫས་རྣམས་གཞུག་ཚུལ་ལ་པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་འབྲུ་སྨན་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་གཙོ་བོའི་སྔགས་ཀྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླས་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་རས་ཀྱིས་གཏུམས་པ་ལ་རྒྱན་ལ་བཏགས་ནས་སྤོས་ཀྱིས་བདུགས་ལ་བུམ་ཆུའི་ནང་དུ་གཞུག་ཅེས་འཆད་ཀྱང་། བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བུམ་པའི་ནང་དུ་ལྡུགས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །འཇིགས་བྱེད་ལྷས་བུམ་རྫས་ཀྱིས་བཀང་པའི་སྣོད་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་འཇོག་པར་འདོད་པ་ནི་དོན་མིན་ནོ། །ནང་རྫས་དེ་དག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་པཉྩ་བྷཻ་ཥ་ཛྱེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་པཉྩ་རདྣ་ཨཱཿཧཱུཾ། 3-2-177b ཨོཾ་པཉྩ་བེ་ག་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་པཉྩ་གརྦྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་པ་སྨན་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་འབྲུ་དང་སྙིང་པོ་དང་བདུད་རྩི་ལྔའི་སྔགས་སུ་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་པས། དྲི་ལྔ་ལ་ཡང་། ཨོཾ་པཉྩ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ། ཞེས་བྱའོ། །བུམ་པའི་མགུལ་ཆིངས་ལ་རས་དཀར་སེར་དམར་གསུམ་མམ་གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་
【現代漢語翻譯】 在《總集釋論》中說：『地的精華是芝麻，水的精華是鹽，植物的精華是酥油，水果的精華是紅糖，花朵的精華是蜂蜜。』之後，達日嘎巴說：『先進行掃除、焚香、驅除邪魔的前行，然後用充滿香氣的凈水。』如Prajñārakṣita所說，將寶瓶清洗乾淨，用古古香薰，用芥子油塗抹，驅除邪魔，用甘露漩明等一切咒語守護。 灌水時，白天取水，取馬、牛、驢等未經過的乾淨水，按照不與其他容器接觸的說法，取無有生物、混合香氣的乾淨水適量灌入。薩ra哈說，可以在水中混合牛奶和酒。至於如何將寶瓶的材料放入寶瓶中，如果按照此論典，財力不足，則勝樂和事業寶瓶應以珍寶為精華，其他寶瓶則不然。因為經中說，勝樂寶瓶必須以珍寶為精華，所以其他寶瓶的材料是否放入寶瓶中，可以根據情況而定。多聞賢說，穀物、藥物、珍寶等放入主寶瓶中，其他寶瓶則用香水灌滿。寂天和婆瓦跋陀羅也說，穀物、藥物等寶瓶材料放入勝樂寶瓶中。寂天解釋說，因為勝樂寶瓶是主要的，作用很多，爲了表明它與其他寶瓶的區別，所以在《分別百法》中這樣說的。關於如何放入內部材料，Prajñāśrī解釋說，將穀物、藥物、五甘露等用主尊的咒語唸誦一百零八遍加持，用布包裹，繫上裝飾品，用香薰，然後放入寶瓶水中。但是，應該按照婆瓦跋陀羅和毗布底所說，倒入寶瓶中。怖畏金剛認為將裝滿寶瓶材料的容器放在寶瓶上是沒有意義的。加持這些內部材料的咒語是：嗡 班雜 貝卡 匝耶 阿 吽。（藏文：ཨོཾ་པཉྩ་བྷཻ་ཥ་ཛྱེ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ pañca bhaiṣajye āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，五種藥物，啊，吽。）嗡 班雜 惹的納 阿 吽。（藏文：ཨོཾ་པཉྩ་རདྣ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ pañca ratna āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，五種珍寶，啊，吽。） 嗡 班雜 貝嘎 阿 吽。（藏文：ཨོཾ་པཉྩ་བེ་ག་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ pañca bega āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，五種穀物，啊，吽。）嗡 班雜 嘎爾貝 阿 吽。（藏文：ཨོཾ་པཉྩ་གརྦྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ pañca garbhe āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，五種精華，啊，吽。）嗡 班雜 阿姆日 德 阿 吽。（藏文：ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ pañca amṛte āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，五種甘露，啊，吽。）Prajñārakṣita說這是藥物、珍寶、穀物、精華和五甘露的咒語。對於五香，也念誦：嗡 班雜 根德 阿 吽。（藏文：ཨོཾ་པཉྩ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ pañca gandhe āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，五種香，啊，吽。）寶瓶的頸帶用白色、黃色、紅色三種布，或者在一些論典中……
【English Translation】 In the commentary of 'The Compendium', it is said: 'The essence of earth is sesame, the essence of water is salt, the essence of plants is butter, the essence of fruits is brown sugar, and the essence of flowers is honey.' Then, Dārikapa said: 'First perform the preliminaries of sweeping, incense offering, and dispelling obstacles, then fill with fragrant water.' As Prajñārakṣita said, the vases should be thoroughly cleaned, fumigated with gugul incense, smeared with mustard oil, and protected with mantras such as 'Nectar Swirl' to dispel obstacles. When filling with water, take clean water during the day that has not been traversed by horses, cattle, donkeys, etc., and according to the statement that it should not come into contact with other containers, take clean water without living creatures and mix it with fragrance to fill it appropriately. Saraha said that milk and alcohol can be mixed in the water. As for how to put the vase materials into the vase, if according to this treatise, the financial resources are insufficient, then the Victory and Karma vases should be made with jewels as their essence, but not other vases. Because it is said in the sutra that the Victory vase must be made with jewels as its essence, it is up to you whether or not to put the other vase materials into the vases. Donyö Zhap said that grains, medicines, and jewels are put into the main vase, and the other vases are filled with fragrant water. Shantipa and Bhāvabhadra also said that vase materials such as grains and medicines are put into the Victory vase. Shantipa explained that because the Victory vase is the main one and has many functions, in order to show its distinction from other vases, it is said in the 'Hundred Separate Actions'. Regarding how to put in the internal materials, Prajñāśrī explained that the grains, medicines, five nectars, etc., are blessed by reciting the mantra of the main deity one hundred and eight times, wrapped in cloth, tied with ornaments, fumigated with incense, and then put into the vase water. However, it should be done as Bhāvabhadra and Vibhuti said, pouring it into the vase. Jikjé Lha thinks that it is meaningless to put the container filled with vase materials on top of the vase. The mantra for blessing these internal materials is: Om Pañca Bhaiṣajye Āḥ Hūṃ. (Tibetan: ཨོཾ་པཉྩ་བྷཻ་ཥ་ཛྱེ་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ pañca bhaiṣajye āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, five medicines, ah, hum.) Om Pañca Ratna Āḥ Hūṃ. (Tibetan: ཨོཾ་པཉྩ་རདྣ་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ pañca ratna āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, five jewels, ah, hum.) Om Pañca Bega Āḥ Hūṃ. (Tibetan: ཨོཾ་པཉྩ་བེ་ག་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ pañca bega āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, five grains, ah, hum.) Om Pañca Garbhe Āḥ Hūṃ. (Tibetan: ཨོཾ་པཉྩ་གརྦྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ pañca garbhe āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, five essences, ah, hum.) Om Pañca Amṛte Āḥ Hūṃ. (Tibetan: ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏེ་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ pañca amṛte āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, five nectars, ah, hum.) Prajñārakṣita said that these are the mantras of medicine, jewels, grains, essence, and five nectars. For the five fragrances, also recite: Om Pañca Gandhe Āḥ Hūṃ. (Tibetan: ཨོཾ་པཉྩ་གནྡྷེ་ཨཱཿཧཱུཾ།, Sanskrit Devanagari: , Sanskrit Romanization: oṃ pañca gandhe āḥ hūṃ, Literal Chinese meaning: Om, five fragrances, ah, hum.) The neckband of the vase is made of three cloths, white, yellow, and red, or in some treatises...
ལྗང་གུ་དང་སྔོན་པོ་ཡང་གསུངས་པས་དེ་དག་གང་རུང་སྟེ་རས་ཟུང་དང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་འཆིང་བར་མང་པོས་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་། མགྲིན་པར་རས་ཟུང་གསར་པས་དཀྲི་ཞེས་རས་གསར་པ་ཉིས་རིམ་གྱིས་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །འཇིགས་བྱེད་ལྷས་བུམ་པ་སོ་སོའི་ལྷའི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པའི་མགུལ་ཆིངས་འདོད་མོད་ཀྱང་ཤེས་བྱེད་མི་སྣང་ངོ་། །ཀླུ་བྱང་གིས། གོས་ནི་དཀར་པོ་ཆེན་པོ་ཡིས། །བུམ་པའི་མགྲིན་པ་བཅིང་བར་བྱ། །གོས་ཀྱིས་སྟེང་དུ་སྲད་བུ་དག །དཀར་པོ་ཆོ་ག་མཁས་པས་དགོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཧཱུཾ་ལན་བདུན་བཟླས་པའི་སྲད་བུ་དཀར་པོ་བདུན་གྱིས་དཀྲི་ཞིང་། དཀྲི་བའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་བཛྲ་ཤེ་ཁ་ར་རུ་ཊ་མ་ཊ་དི་ཤཾ་བནྡྷ་ཧཱུཾ། ཞེས་པའོ། །སྲད་བུ་དེས་མགུལ་ཆིངས་འཆིང་བར་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་དུ་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་དང་མཐུན་པའི་ཁ་དོག་ལྔས་དཀྲི་བར་བཤད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་སྐུད་པ་དཀར་པོ་ཁོ་ནར་མ་ངེས་པའི་ཁུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཁ་དོག་བཅོས་པའི་སྐུད་པས་བརྒྱན། །ཅེས་གསུངས་པས་སོ། །མགུལ་ཆིངས་ལ་རས་ཞེས་ཕལ་ཆེ་བ་ལས་གསུངས་ལ་ཁ་ཅིག་ཏུ་གོས་ཞེས་སྤྱིར་སྨོས་ཤིང་། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་སྣམ་བུ་ལ་ཡང་བཤད་པས་ལོངས་མ་སྤྱད་པའི་རས་གཙང་མ་རྙེད་ན་དེ་ལ་བྱ་ལ་མ་རྙེད་ན་དར་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་ལས་བྱའོ། །རས་ལ་ཁ་ཚར་མ་ཉམས་ 3-2-178a པ་ཞེས་ཀྱང་དཀྱིལ་ཆོག་འགའ་ཞིག་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །མགུལ་ཆིངས་ལ་བྲོག་འདི་བྱ་རྒྱ་གཞུང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ན་མི་གསལ་ལ་སངས་རྒྱས་གསང་བའི་རྣམ་འཇོམས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་གཞན་དུ་ལོངས་མ་སྤྱད་པའི་རས་གཙང་མས་ཐོར་ཅོག་གསུམ་གྱི་ཚུལ་དུ་དཀྲིའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཁ་རྒྱན་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཁ་ནི་ཤིང་ལ་གསར་བས་དགང་། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ནས་ཀྱང་ཡལ་འདབ་དང་བཅས་པའི་ཤིང་གིས་ཁ་བརྒྱན་པར་བཤད་དོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་ལྡུམ་བུ་བཟང་པོ་དང་ཤིང་གི་ཡལ་འདབ་ཀྱིས་ཁ་བརྒྱན་པར་གསུངས་སོ། །ཤིང་ལ་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་པའི་ཤིང་ལྔ་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོས་གསུངས་ལ་འདིར་ཡང་བཤད་ཀྱང་། དེ་དག་བོད་ན་མི་རྙེད་པས་འབྲས་བུ་དང་ཡལ་འདབ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་དྲི་ཞིམ་པོ་ལ་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཀུ་ཤའི་ཆུན་པོ་འོག་ཏུ་གདིང་། །ཞེས་ཀུ་ཤ་ནི་བུམ་པའི་གདན་དུ་བཤད་ཀྱི། ཁ་རྒྱན་དུ་མ་བཤད་ལ་དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་རྣམས་ནས་ཀྱང་ཀུ་ཤའི་ཁ་རྒྱན་མ་བཤད་པར་ཡལ་འདབ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཤིང་གིས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ནོར་བུ་ཡུངས་ཀར་དུར་བ་དང་། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར། དུར་བ་ནི་རམ་པ་སྟེ་བཀྲ་ཤིས་པས་ལོ་མ་དང་བཅས་པ་དང་ཀུ་ཤ་དང་རྨ་བྱའི་སྒྲོ་བདུན་བདུན་གཟུག ཅེས་སངས་རྒྱས་གསང་བས་བཤད་པ་ན
【現代漢語翻譯】 由於（經文中）也提到了綠色和藍色，因此許多人說，可以使用其中任何一種顏色的雙層布或花環來纏繞（瓶頸）。《金剛空行母》中也說：『用新的雙層布纏繞頸部』，意思是說要用新的雙層布。《怖畏金剛》本尊希望每個寶瓶都用與其本尊顏色相符的頸帶，但沒有明顯的標誌。《龍樹菩薩》說：『用巨大的白色布，纏繞寶瓶的頸部。在布上，智者應畫上白色的絲線圖案。』遵循這些話，用唸誦七遍「吽」字后的七根白線纏繞，纏繞的咒語是：嗡 班雜 舍卡繞 繞扎 瑪扎 迪香 班達 吽。比布提（Vibhuti）說，用這些線纏繞頸帶。其他續部中說，用與息災等事業相應的五種顏色纏繞，這表明不一定只用白線，因為《金剛空行母》中說：『用染色的線裝飾。』大多數經文中都說頸帶是『布』，有些則泛指『衣服』。誓言金剛（Damtsig Dorje）也提到了亞麻布，因此，如果沒有用過的乾淨布，就用它，如果沒有，就用絲綢等適當的材料。有些曼荼羅儀軌中也提到『沒有磨損的布』。 關於頸帶的裝飾，在主要儀軌中並不清楚，但在《佛密部破相論》的註釋中說：『在其他地方，用未用過的乾淨布以三個髮髻的形式纏繞。』因此，應照此辦理。關於口部的裝飾，《金剛空行母》中說：『用新鮮的樹枝填滿口部。』許多曼荼羅儀軌中也說，用帶樹枝的樹木裝飾口部。總續部中也說，用好的花園植物和樹枝裝飾口部。許多曼荼羅儀軌中提到了芒果等五種樹木，這裡也提到了，但由於這些在西藏找不到，所以用帶有果實和樹枝等，且氣味芬芳的植物代替。《金剛空行母》中說：『在下面鋪上吉祥草束。』吉祥草是作為寶瓶的墊子，而不是口部的裝飾，而且可靠的曼荼羅儀軌中也沒有提到用吉祥草裝飾口部，而是用帶有樹枝等的樹木裝飾。在『珍寶、芥子、杜爾瓦』的註釋中，《佛密部》說：『杜爾瓦是吉祥草，因為它是吉祥的，所以要用帶葉子的吉祥草、吉祥草和七根孔雀羽毛來裝飾。』
【English Translation】 Since green and blue are also mentioned (in the scriptures), many say that either of these colors, a double-layered cloth or a garland of flowers, can be used to wrap (the neck of the vase). The Vajra Dakini also says: 'Wrap the neck with a new double-layered cloth,' meaning that a new double-layered cloth should be used. The Yamantaka deity desires that each vase be adorned with a neckband that matches the color of its deity, but there is no clear indication. Nagarjuna says: 'With a large white cloth, bind the neck of the vase. On the cloth, the wise should draw white thread patterns.' Following these words, wrap it with seven white threads after reciting 'Hum' seven times, and the mantra for wrapping is: Om Vajra Shekhara Ruta Mata Disham Bandha Hum. Vibhuti says that the neckband should be tied with these threads. Other tantras say that it should be wrapped with five colors corresponding to the activities of pacifying, etc., which indicates that it is not necessarily only white thread, because the Vajra Dakini says: 'Adorn with colored threads.' Most texts say that the neckband is 'cloth,' while some generally refer to it as 'clothing.' Damtsig Dorje also mentions linen, so if clean, unused cloth is available, use it, and if not, use silk or other appropriate materials. Some mandala rituals also mention 'unworn cloth.' Regarding the decoration of the neckband, it is not clear in the main rituals, but the commentary on the Secret Buddha's Destruction of Appearances says: 'Elsewhere, wrap clean, unused cloth in the form of three topknots.' Therefore, it should be done accordingly. Regarding the decoration of the mouth, the Vajra Dakini says: 'Fill the mouth with fresh branches.' Many mandala rituals also say that the mouth should be decorated with trees with branches. The General Tantra also says that the mouth should be decorated with good garden plants and branches. Many mandala rituals mention five trees such as mango, and this is also mentioned here, but since these are not found in Tibet, plants with fruits and branches, etc., and with fragrant smells should be used instead. The Vajra Dakini says: 'Spread a bundle of kusha grass underneath.' Kusha grass is used as a cushion for the vase, not as a decoration for the mouth, and reliable mandala rituals do not mention decorating the mouth with kusha grass, but with trees with branches, etc. In the commentary on 'Jewels, mustard seeds, durva,' the Secret Buddha says: 'Durva is kusha grass, because it is auspicious, so it should be decorated with auspicious grass with leaves, kusha grass, and seven peacock feathers.'
ི་ཁ་བརྒྱན་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། དེའི་ཁར་ནི། བཀྲ་ཤིས་པའི་ཤིང་མྱ་ངན་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྲས་བུ་ཅན་གྱིས་བརྒྱན་ལ་རྡོ་རྗེ་གཞག་སྟེ་བཀྲ་ཤིས་པའི་ཐག་པས་བཏགས་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། དེ་དག་གིས་ཁ་རྒྱན་བྱ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དུར་བ་སོགས་ 3-2-178b འཛུགས་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་པ་ལས་མགུལ་ཆིངས་ལ་ལྕི་བས་གླན་པའི་སྟེང་དུ་རྩ་དུར་བ་ཉག་མ་བདུན་བགེགས་ལ་སོགས་པ་མི་འཇུག་པའི་དོན་དུ་འཛུགས་པར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་དང་བདེ་བའི་མྱུ་གུས་དུར་བ་ནི་ཁ་རྒྱན་གྱི་དོན་ཏེ་ཞེས་བཤད་ཀྱང་། གསང་བ་སྤྱི་རྒྱུད་དང་མི་མཐུན་པས་ཚད་མར་གཟུང་དུ་མི་རུང་ལ། དུར་བ་ཁ་རྒྱན་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཀུ་ཤས་ཁ་རྒྱན་བྱེད་པའི་ཁུངས་མིན་ཞིང་བླ་མེད་ཀྱི་རང་གཞུང་ནས་བཤད་པའི་ཁ་རྒྱན་བཞག་ནས་བྱ་རྒྱུད་པའི་གཞུང་གིས་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་གི་དག་པ་ལ་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས། སྨན་དང་འབྲུ་དང་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཐུགས་དང་སྐུ་མདོག་གི་རྟགས་སུ་བཤད་ལ། མཉམ་སྦྱོར་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། བུམ་པ་ལྷ་ཡི་གནས་ཡིན་ཏེ། །ཁ་རྒྱན་མགུལ་ཆིངས་རྟ་བབས་རྒྱན། །གཟུངས་ཐག་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རྟགས། །སྨན་ལྔ་ཐུགས་རྗེ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །འབྲུ་རྣམས་ལྷ་ཡི་རང་བཞིན་ཡིན། །རིན་ཆེན་རྣམ་ལྔ་སྐུ་ཡི་འོད། །སྙིང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་ཀྱི་དབྱིངས། །སྤོས་སོགས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོན་ཏན་རྒྱལ། །ཞེས་ཀུ་ཀུ་ར་ཛས་བཤད་དོ། །མཚན་མ་བྲི་ཚུལ་ནི། རྣམ་རྒྱལ་ལ་ཆོས་འབྱུང་གི་དབུས་སུ་པདྨར་ཟླ་བའམ་ཉི་མ་དང་བུམ་པ། གཞན་རྣམས་ལ་པདྨ་ལ་གནས་པའི་ཟླ་བའམ་ཉི་མའི་སྟེང་དུ་རང་རང་གི་ས་བོན་ནམ་ཕྱག་མཚན་བྲི་སྟེ། ཀླུའི་བློས། དཀྱིལ་འཁོར་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །ས་བོན་ཡང་ན་མཚན་མའང་རུང་། །གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་མངོན་འདུས་བྱས། །མཁས་པས་བུམ་པའི་ལོགས་ལ་བྲི། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །རྐང་པ་གསུམ་པས་ནི་སྣག་ཚ་དང་། བཞི་པས་ནི་བྲི་ས་བསྟན་ཏེ་བུམ་པ་ཉིད་ 3-2-179a ལ་འབྲི་བར་བཤད་དོ། །ཆོས་འབྱུང་འབྲི་བ་ཤཱནྟི་པའི་ལུགས་སོ། །ཕྱག་མཚན་གྱི་མདོག་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། མཚན་མ་རང་རང་མདོག་ཏུ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། ཡི་གེ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །བུམ་པ་གཅིག་ལས་མེད་ན་དེའི་གདོད་ལ་གཙོ་བོའི་མཚན་མ་དང་གཡོན་དུ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་མཚན་མ་བྲིའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་བཞིར་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་འབྲི་བར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ནི། རྣམ་སྣང་གི་མཚན་མའི་སྟེང་དུ་གཙོ་བོའི་མཚན་མ་བྱེད་དོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་བུམ་པའི་ཁའི་སྟེང་དུ་གཙོ་བོའི་མཚན་མ་བྱ་བར་བཤད་དོ། །སྤྱན་མ་སོགས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་ཕ
【現代漢語翻譯】 並非爲了裝飾，而是如經文所說：『在其上，用吉祥樹、無憂樹等結果實的樹木裝飾，放置金剛杵，用吉祥繩繫上。』因為這些被說是用來裝飾的。因此，豎立墓碑等，如《智慧金剛》的註釋中所說，爲了防止邪魔等入侵，在頸飾上用重物壓住，豎立七根幼嫩的墓碑。雖然Vimalamitra（無垢友）和幸福生芽說墓碑是裝飾的意思，但這與《秘密總續》不符，不能作為依據。即使墓碑是裝飾，也沒有用吉祥草裝飾的依據，捨棄了無上瑜伽部自己宗派所說的裝飾，即使以事續部的論典來論證也無法成立。關於這些的清凈，在《勝樂金剛》儀軌次第中說：藥物、穀物和珍寶依次被說成是壇城本尊的菩提心、心和身色的象徵。在《合修壇城儀軌》中，Kukkuraja（狗王）說：『寶瓶是本尊的住所，裝飾、頸飾、馬絡頭是裝飾，護身繩是大悲的象徵，五種藥物是大悲菩提心，穀物是本尊的自性，五種珍寶是本尊身的光芒，心髓是智慧心的法界，香等是戒律功德之王。』書寫標誌的方法是：在尊勝佛母（Vijaya）的壇城中，在法生（Dharmodaya）的中央畫蓮花上的月亮或太陽和寶瓶。其他本尊則在蓮花上的月亮或太陽上書寫各自的種子字或標誌。如Klu'i blos（龍智）所說：『壇城者，一切的種子字或者標誌都可以，用紅花等混合，智者在寶瓶的側面書寫。』因此，第三個足跡表示墨水，第四個足跡表示書寫的地方，即在寶瓶上書寫。書寫法生是寂天（Śāntipa）的宗派。標誌的顏色如《金剛空行母》中所說：『標誌做成各自的顏色。』文字也顯然需要如此。如果只有一個寶瓶，那麼在其正面書寫主尊的標誌，左邊書寫一切事業的標誌。對於想要在上面四個方向書寫毗盧遮那佛（Vairocana）等標誌的宗派來說，在毗盧遮那佛的標誌上做主尊的標誌。有些論典中說在寶瓶的口上做主尊的標誌。眼母（Locanā）等的標誌也應如此。
【English Translation】 It is not for decoration, but as the scripture says: 'On it, decorate with auspicious trees, sorrowless trees, and other fruit-bearing trees, place a vajra, and tie it with an auspicious rope.' Because these are said to be used for decoration. Therefore, erecting tombstones, etc., as stated in the commentary of 'Jnana Vajra', in order to prevent demons, etc., from entering, place heavy objects on the neck ornament and erect seven tender tombstones. Although Vimalamitra and Happiness Sprout say that the tombstone is the meaning of decoration, this is inconsistent with the 'Secret General Tantra' and cannot be used as a basis. Even if the tombstone is a decoration, there is no basis for decorating with kusha grass. Abandoning the decoration mentioned by the Unsurpassed Yoga Tantra's own sect, even if it is demonstrated by the Action Tantra's treatises, it cannot be established. Regarding the purification of these, in the 'Chakrasamvara' ritual sequence, it is said that medicine, grains, and jewels are successively said to be symbols of the Bodhicitta, heart, and body color of the mandala deity. In the 'Combined Practice Mandala Ritual', Kukkuraja said: 'The vase is the abode of the deity, decorations, neck ornaments, and horse halters are decorations, the amulet rope is a symbol of great compassion, the five medicines are great compassion Bodhicitta, grains are the nature of the deity, the five jewels are the light of the deity's body, the heart essence is the Dharmadhatu of the wisdom mind, incense, etc., are the king of discipline and merit.' The method of writing the symbols is: In the mandala of Vijaya, in the center of the Dharmodaya, draw a lotus with the moon or sun and a vase. For other deities, write their respective seed syllables or symbols on the moon or sun on the lotus. As Klu'i blos (Nāgabodhi) said: 'The mandala practitioner, any seed syllable or symbol is fine, mixed with saffron, etc., the wise write on the side of the vase.' Therefore, the third footprint indicates ink, and the fourth footprint indicates the place to write, that is, writing on the vase. The method of writing Dharmodaya is the sect of Śāntipa. The color of the symbols is as stated in the 'Vajra Dakini': 'Make the symbols in their respective colors.' It is obvious that the letters also need to be like this. If there is only one vase, then write the symbol of the main deity on its front and the symbol of all activities on the left. For the sect that wants to write the symbols of Vairocana, etc., in the four directions above, make the symbol of the main deity on the symbol of Vairocana. Some treatises say to make the symbol of the main deity on the mouth of the vase. The symbols of Locanā, etc., should also be like this.
ྱོགས་བཞིར་བྲིའོ། །ཞེས་གཞན་དག་འདོད་པའི་ལུགས་རྣམས་ཕྲེང་བར་བཀོད་དོ། ། ༈ བུམ་པ་ཇི་ལྟར་བཤམ་པ། གསུམ་པ་ནི། བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་དུ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་བཤམ་པ་དང་། བྱང་དུ་ཕྱོགས་པས་དབང་ལྡན་གྱི་མཚམས་ན་གནས་པའི་བུམ་པ་ལྷག་གནས་བྱེད་པའི་ལུགས་གཉིས་བཤད་པའི་སྔ་མ་ནི། ལྷ་ལྟ་གོན་བྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ཕྱིའི་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་བུམ་པ་འགོད་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོའི་བུམ་པ་ནི་དབུས་སུ་བྱའོ། །ཕྱི་མ་ནི། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མཚན་མ་དགོད་པའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དྲིའི་མཎྜལ་རེ་རེའི་སྟེང་དུ་རང་དང་མཐུན་པའི་གདན་ཀུ་ཤ་སོགས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་བཀོད་པའོ། །དཱ་རི་ཀ་པ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བུམ་པ་བརྒྱད་སྒོ་དང་མཚམས་དང་དགུ་པ་དབུས་སུ་དགོད་ཅིང་དཱ་རི་ཀ་པས་ཤར་སྒོའི་གཡོན་དུ་ལས་བུམ་འགོད་དེ་བུམ་པ་འགོད་པའི་སྐབས་གཉིས་ལས་འདི་ནི་ལྷག་གནས་བྱེད་པའི་ 3-2-179b དུས་སུ་ཇི་ལྟར་དགོད་པའོ། ། ༈ བུམ་པ་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ། བཞི་པ་ནི། བུམ་པའི་སྟེང་དུ་ཧཱུཾ་ཡིག་གིས་བསྔགས་པའི་དུང་ཆོས་སམ་ཐོད་པ་གཞག་གོ། དེ་དག་མ་རྙེད་ན་རྫ་སྣོད་ཀྱིས་ཀྱང་འགྲུབ་སྟེ། ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས། བུམ་པར་གནས་པའི་རྫ་ཕོར་གྱི། །སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་གཞག་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་ལྭ་བ་པས་ཀྱང་དྲི་བཟང་གི་ཆུ་དང་བཅས་པའི་སྣོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་གཞག་པར་གསུངས་སོ། །དཔལ་འཛིན་སོགས་མང་པོས། དུང་ཆོས་སོགས་མ་བཞག་པར་མེ་ཏོག་གི་འཕྲེང་བ་དང་བཅས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་བུམ་པའི་ཁར་འཇོག་པ་ཡང་བཤད་དོ། །དུང་ལ་སོགས་པའི་ནང་དུ་ཇི་ལྟར་རྙེད་པའི་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་དྲི་བཟང་གི་ཆུ་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་མྲྀ་ཏོ་ད་ཀ་ཋ་ཧཱུཾ་དང་། ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་ལན་བདུན་བསྔག་གོ། ཕྲེང་བ་ལས་ལན་བདུན་བསྔགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྔགས་དེ་དག་བརྗོད་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་དང་ཆུའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པར་སེམས་པ་སྟེ་སྔགས་དོན་ཡད་དེ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བུམ་པ་ཆུས་འགེངས་པའི་ཚེ་བུམ་པའི་ཁར་རྡོ་རྗེ་བཟུང་ནས་བཀང་པས་རྡོ་རྗེའི་ཆུར་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་དང་བྱ་བ་མང་བས་དེའི་ཁར་དུང་ཆོས་སོགས་གཞག་པར་འདིར་གསུངས་པས་བུམ་པ་གཞན་ལ་མི་དགོས་སོ། །དེའི་སྟེང་དུ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དབུས་སུ་བཅིངས་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞག་གོ། ཨོཾ་ཏཔྟེ་ཏཔྟོ་མ་ཧཱ་པྟེཏེ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ལྷའི་གངྒཱའི་ཆུ་ཡིད་ཀྱིས་བཀུག་ལ་བུམ་པའི་ཆུ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ལྷ་བསྐྱེད་དོ། །རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བ
【現代漢語翻譯】 其他宗派的觀點也已編入序列。 如何佈置寶瓶？ 第三，在禪修壇城之外的東部等方位佈置寶瓶，以及朝北佈置，使寶瓶位於自在天的方位，這兩種方式都有說明。前者是指在觀想本尊的壇城之外的東部等方位佈置寶瓶，主寶瓶位於中央。後者是指按照在彩粉壇城中放置標誌的順序，在每個香水壇城上，用適合自己的吉祥草等材料，佈置成壇城的形狀。Dārikapa 和 Prajñārakṣita 認為，應將八個寶瓶放置在門和角落，第九個放置在中央。Dārikapa 還認為，應在東門的左側放置事業寶瓶。這兩種佈置寶瓶的方式中，這是在停留期間如何佈置的方式。 寶瓶修法及其支分 第四，在寶瓶上放置刻有吽字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）的法螺或顱器。如果找不到這些，也可以用陶器代替。《雙運明》中說：『在寶瓶中的陶碗上，應放置金剛杵。』四百五十頌的根本釋和拉瓦巴也說，應在裝有香水的容器上放置金剛杵。許多如吉祥護等大師也說，不放置法螺等，而是將帶有花環的金剛杵直接放在寶瓶口上。在法螺等容器中，放入能找到的五甘露和香水，唸誦嗡 班雜 阿彌利多 達嘎 吽（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་མྲྀ་ཏོ་ད་ཀ་ཋ་ཧཱུྃ，梵文天城體：ॐ वज्र अमṛतोदक ठः हुं，梵文羅馬擬音：oṃ vajra amṛtodaka ṭhaḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，甘露，水，呸，吽）和三個字，加持七遍。經鬘中說，加持七遍后，就成了具有智慧甘露的金剛微塵的自性。意思是說，唸誦這些咒語，就觀想智慧甘露和水的微塵都變成了金剛的自性，咒語的含義就是這樣。因此，在用水裝滿寶瓶時，不是拿著金剛杵裝滿寶瓶，就成了金剛水。因為尊勝寶瓶是主尊，要做的事情很多，所以這裡說在其上放置法螺等，其他寶瓶則不需要。在其上放置用花環在中央繫緊的金剛杵，唸誦嗡 達貝 達多 瑪哈 貝得 達 梭哈（藏文：ཨོཾ་ཏཔྟེ་ཏཔྟོ་མ་ཧཱ་པྟེཏེ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城體：ॐ तप्ते तप्तो महाप्तेते स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ tapte tapto mahāptete svāhā，漢語字面意思：嗡，熱，熱，大，貝得，達，梭哈），用意念迎請天界的恒河之水，使其與寶瓶中的水融為一體，然後在下面生起本尊。Ratna Rakṣita 和 Bi
【English Translation】 The views of other schools are also arranged in a sequence. How to arrange the vase? Third, there are two ways to arrange the vases: one is to arrange them in the east and other directions outside the mandala of meditation, and the other is to arrange them facing north, so that the vase is located in the direction of the Independent Lord. The former refers to placing the vases in the directions outside the mandala where the deity is visualized, with the main vase in the center. The latter refers to arranging the mandala in the shape of a mandala on each scented mandala, using materials such as kusha grass that are suitable for oneself, in the same order as placing the symbols in the colored powder mandala. Dārikapa and Prajñārakṣita believe that eight vases should be placed at the doors and corners, and the ninth in the center. Dārikapa also believes that the karma vase should be placed to the left of the east door. Of these two ways of arranging the vases, this is how to arrange them during the stay. Vase practice and its components Fourth, place a conch shell or skull cup inscribed with the syllable Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽) on top of the vase. If these cannot be found, earthenware can also be used instead. The 'Clear Union' states: 'On the earthenware bowl in the vase, a vajra should be placed.' The root commentary of the Four Hundred and Fifty Verses and Lawapa also state that a vajra should be placed on top of a container filled with fragrant water. Many masters such as Shri Dhara also say that instead of placing a conch shell or other items, the vajra with a garland of flowers should be placed directly on the mouth of the vase. In the conch shell or other containers, place the five elixirs and fragrant water that can be found, and recite Oṃ Vajra Amṛtodaka Ṭhaḥ Hūṃ (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་མྲྀ་ཏོ་ད་ཀ་ཋ་ཧཱུྃ，梵文天城體：ॐ वज्र अमṛतोदक ठः हुं，梵文羅馬擬音：oṃ vajra amṛtodaka ṭhaḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，甘露，水，呸，吽) and the three syllables, blessing them seven times. The Garland Sutra states that by blessing them seven times, they become the nature of the vajra micro-particles of wisdom nectar. This means that by reciting these mantras, one visualizes that the wisdom nectar and the micro-particles of water have transformed into the nature of the vajra, and that is the meaning of the mantra. Therefore, when filling the vase with water, it is not that holding the vajra and filling the vase makes it vajra water. Because the Victorious Vase is the main deity and there are many things to do, it is said here that a conch shell or other items should be placed on it, which is not necessary for other vases. Place a vajra tied in the center with a garland of flowers on top of it, and recite Oṃ Tapte Tapto Mahāptete Svāhā (藏文：ཨོཾ་ཏཔྟེ་ཏཔྟོ་མ་ཧཱ་པྟེཏེ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城體：ॐ तप्ते तप्तो महाप्तेते स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ tapte tapto mahāptete svāhā，漢語字面意思：嗡，熱，熱，大，貝得，達，梭哈), and mentally invite the water of the Ganges from the heavens, making it one with the water in the vase, and then generate the deity below. Ratna Rakṣita and Bi
ྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་བཾ་ལས་རིན་པོ་ཆེའི་བུམ་པར་བསྒོམ་སྟེ་ཕྲེང་བའི་འགྱུར་གཉིས་ཀ་ལས་དེ་ལྟར་ 3-2-180a འབྱུང་བ་ལྟར་ཤཱནྟི་པ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་ངོ་། །བྷྲཱུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྐྱེད་པར་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་སོ། །དེ་ནས་བུམ་པའི་ནང་དུ་ལྷའི་འཁོར་ལོ་གདན་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་བསམས་ལ་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་མདུན་དུ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ཞབས་བསིལ་དང་ཞལ་བསིལ་དང་མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ལ། དམ་ཚིག་པ་ལ་བཅུག་པས་ཆགས་པ་ཆེན་པོས་ཞུ་བར་གྱུར་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྔར་བླུགས་པའི་ཆུ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ་མོ། །མཚན་མ་ལ་དམ་ཚིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ་པར་གསུངས་པས་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་དམ་ཚིག་པར་བསྐྱེད་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་དང་བསྲེའོ། །ལས་བུམ་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བསྐྱེད་དགོས་སོ། །རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་འདི་ལྟར་དུ་བཤད་ནས་བུམ་པ་འདི་དང་འདིར་ལྷ་འདི་སྐྱེད་མི་གསལ་ལོ། །ཀླུ་བྱང་དང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་མ་བཤད་དོ། །པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས། རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་བུམ་པ་རུ། །ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོ་རྫོགས་པར་ཡང་། །སྐད་ཅིག་གིས་ནི་བསམ་པར་བྱ། །གཞན་དུ་འཁོར་ལོའི་རྗེས་འབྲང་བ། །རིགས་དང་བཅས་པ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་ལ་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས་ཀྱང་གཙོ་བོའི་བུམ་པར་ལྷ་རྫོགས་པར་སྐྱེད་དོ། །དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་གཙོ་བོའི་བུམ་པར་གཙོ་རྐྱང་དང་བུམ་པ་གཞན་དུ་ལྷ་སོ་སོར་ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་བཤད་པ་དང་སློབ་དཔོན་འདི་དགོངས་པ་མཐུན་ཏེ་སྔགས་བཟླ་བའི་སྐབས་སུ་གཙོ་བོའི་བུམ་པ་ལ་གཙོ་བོའི་སྔགས་དང་ཨུ་ད་ཀ་གང་རུང་ 3-2-180b བཟླ་བར་གསུངས་ཀྱི་སྔགས་གཞན་བཟླ་བར་མ་གསུངས་ཤིང་། བུམ་པ་གཞན་ལྷ་གང་གི་ཡིན་པ་ལ་དེ་དང་དེའི་སྔགས་བཟླ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བུམ་པ་གཉིས་སམ་གཅིག་ལས་མེད་ན་གཙོ་བོའི་བུམ་པར་ལྷ་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་ལ་དེ་དག་ལས་མང་བར་ཡོད་ན་ལྷའི་སྒོ་ནས་བུམ་པ་ཇི་ལྟར་བསྡུས་དཔྱད་ལ་བུམ་པ་གང་དུ་ལྷ་གང་སྐྱེད་ཤེས་པར་བྱའོ། །བུམ་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱོགས་ལ་གཙོ་བོའི་བུམ་པར་ལྷ་ཚང་བ་མི་སྐྱེད་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་མེད་ཀྱང་གདན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པར་མངོན་ལ་སྐྱེད་ཚུལ་ནི། དོན་ཡོད་ཞབས་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་ཆོ་ག་གསུམ་ལས་སྐྱེད་པའང་བཤད་པས་ལྷ་སྟ་གོན་ལ་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་མཚོ་སྐྱེས་ཀྱི་བརྟག་གཉིས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། རང་གི་ཉིད་ཡིད་དམ་ལྷ་སྦྱོར་བས། སྔར་གསུང
【現代漢語翻譯】 同樣，Bhutiti（名稱）等人也這樣說。然後，通過預先進行的凈化，觀想從Ban（藏文：བཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：種子字）中生出珍寶瓶，正如兩種念珠變化中所出現的那樣，Shantipa（寂靜者）, Gyalwa Zangpo（善勝）, Ratna Rakshita（寶護）和 Vibhuti（光顯）也是如此。Dari Kapala（持顱器）和 Prajna Rakshita（慧護）則認為從Bhrum（藏文：བྷྲཱུཾ，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，漢語字面意思：種子字）中生出宮殿。然後，瞬間觀想瓶內有帶座的本尊壇城，從心間的種子字發出光芒，迎請智慧壇城到前方，獻上洗足水和漱口水以及供養。通過融入誓言尊，觀想其以大貪慾融化，與先前注入的水融為一體，成為菩提心的本質。經文中說，觀想形象與誓言尊和智慧尊合一，因此也要將形象轉化為各自的誓言尊，然後與智慧尊融合。對於事業瓶，需要生起所有事業。Ratna Rakshita（寶護）和 Vibhuti（光顯）也這樣說，但沒有明確說明在這個瓶子里生起哪個本尊。Klu Byang（龍菩提）, 四百五十頌的根本頌和註釋，以及 Lawapa（拉瓦巴）, Nagpo Chopa（黑行者）和 Mi Thup Dawa（無勝月）等人也沒有明確說明。 Prajna Rakshita（慧護）說：『在勝樂瓶中，瞬間觀想圓滿的本尊壇城。或者觀想壇城的追隨者，以及眷屬。』Kyedor（喜金剛）的次第儀軌中也說，在主瓶中圓滿生起本尊。Donyo Zhap（義成足）說，在主瓶中只生起主尊，而在其他瓶中通過三種儀軌分別生起不同的本尊，這位上師的觀點是一致的，因為在念誦咒語時，只念誦主瓶的主尊咒或 Udaka（水）咒，沒有說唸誦其他咒語。對於其他瓶，則唸誦與瓶中本尊相對應的咒語。因此，如果沒有兩個或只有一個瓶，就在主瓶中生起所有本尊，如果有很多瓶，就要考慮如何根據本尊來安排瓶，並知道在哪個瓶中生起哪個本尊。如果不將瓶生起為宮殿，如果不在主瓶中生起所有本尊，那麼似乎只需要一個座即可，而生起的方式是，Donyo Zhap（義成足）和 Jaya Sena（勝軍）也說了通過三種儀軌來生起，所以要按照本尊的準備工作中所說的那樣做。一些藏族喇嘛引用了海生金剛的《二觀察》註釋：『將自己的誓言與本尊結合。』先前所說
【English Translation】 Similarly, Bhutiti (name) and others also said so. Then, through the preliminary purification, visualize a precious vase arising from Bam (藏文：བཾ，梵文天城體：वं，梵文羅馬擬音：vaṃ，漢語字面意思：seed syllable), as it appears in both rosary transformations, as do Shantipa, Gyalwa Zangpo, Ratna Rakshita, and Vibhuti. Dari Kapala and Prajna Rakshita consider the palace to arise from Bhrum (藏文：བྷྲཱུཾ，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，漢語字面意思：seed syllable). Then, instantly visualize the mandala of deities with seats inside the vase, and from the seed syllable in the heart, radiate light and invite the wisdom mandala to the front, offering foot-washing water, mouth-washing water, and offerings. By merging with the Samaya Being, visualize it melting with great desire, becoming one with the previously poured water, becoming the essence of Bodhicitta. The scriptures say to visualize the form as the Samaya Being and the Wisdom Being becoming one, so also transform the forms into their respective Samaya Beings, and then merge them with the Wisdom Beings. For the Karma vase, it is necessary to generate all karmas. Ratna Rakshita and Vibhuti also say this, but it is not clear which deity is generated in this vase. Klu Byang (Nāgabodhi), the root verses and commentary of the Four Hundred and Fifty Verses, as well as Lawapa, Nagpo Chopa, and Mi Thup Dawa, etc., also do not clearly explain it. Prajna Rakshita says: 'In the vase of complete victory, instantly visualize the complete mandala of deities. Or visualize the followers of the mandala, along with the retinue.' In the Kyedor (Hevajra) sequential ritual, it is also said that the main deity is fully generated in the main vase. Donyo Zhap (Don yod zhabs) says that in the main vase, only the main deity is generated, and in other vases, different deities are generated separately through three rituals, and this master's view is consistent, because when reciting mantras, only the main deity's mantra or the Udaka (water) mantra is recited for the main vase, and it is not said to recite other mantras. For other vases, the mantra corresponding to the deity in the vase is recited. Therefore, if there are not two or only one vase, then generate all the deities in the main vase, and if there are many vases, then consider how to arrange the vases according to the deities, and know which deity is generated in which vase. If the vase is not generated as a palace, if all the deities are not generated in the main vase, then it seems that only a seat is needed, and the way to generate it is that Donyo Zhap and Jaya Sena also said to generate it through three rituals, so do as it is said in the preparation of the deities. Some Tibetan Lamas quoted the commentary on the Two Examinations of the Ocean-Born Vajra: 'Combine your own Samaya with the deity.' As previously said
ས་པ་ཡི་བུམ་པ་ལས། །ཐམས་ཅད་ཆུ་ལས་ཁམ་ཕོར་དུ། །ཉུང་ཟད་བླུགས་ཏེ་རྣམ་རྒྱལ་གྱི། །བུམ་པ་བཾ་ལས་བསྐྱེད་པ་ཡི། །རིན་ཆེན་བུམ་པའི་སྟེང་གཞག་བྱ། །དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་བྱ་སྟེ། །དམ་ཚིག་བདག་ཉིད་རྫོགས་པ་དང་། །ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། །ཞབས་བསིལ་ལ་སོགས་རིམ་པས་དབུལ། །དམ་ཚིག་ལྷན་ཅིག་གཅིག་བྱས་ཏེ། །མཆོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་དུང་ཆོས་སུ་ལྷ་རྫོགས་པར་སྐྱེད་པ་བསྟན་ཏོ། གསུངས་ཀྱང་། ལུང་དེས་དེ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་པ་དེར་བརྟག་པ་དང་པོར་བུམ་པའི་གྲངས་དང་བུམ་རྫས་སོགས་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་ལྷའི་སྐྱེད་ཆོག་མ་བསྟན་པས་བརྟག་པ་ཕྱི། མའི་རབ་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བུམ་པར་ལྷ་སྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་པ་ཡིན་པས། དེར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་བྱ་སྟེ། ཞེས་པ་ནི་རྣམ་རྒྱལ་དུ་ 3-2-181a དཀྱིལ་འཁོར་སྐྱེད་པའི་ཁུངས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་སྟེང་གི་ཁམ་ཕོར་དུ་ལྷ་སྐྱེད་པ་སྟོན་ན་རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པར་ལྷ་སྐྱེད་པ་སྐབས་དེ་དང་སྔ་མ་གཉིས་ཀར་མ་བསྟན་པར་འདོད་དགོས་སོ། །གཞུང་ཚད་ལྡན་གཞན་དུའང་དུང་ཆོས་སུ་ལྷ་སྐྱེད་པའི་བཤད་པ་མ་མཐོང་བས་དེར་ལྷ་སྐྱེད་མི་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །བུམ་པའི་སྟེང་དུ་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུས་བཀང་བའི་དུང་ངམ་ཐོད་པའམ་ཁམ་ཕོར་འཇོག་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་མཆོད་ཡོན་འབུལ་བའི་སྣོད་དུ་བཤད་དེ། ལྭ་བ་པས། དེའི་སྟེང་དུ་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུ་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་བཅས་པ་གཞག་སྟེ། དེའི་སྟེང་དུ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་པའི་རྡོ་རྗེ་གཞག་ལ། ཞེས་དང་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་བཅས་པའི་མཆོད་ཡོན་བུམ་པར་ཕུལ་བས། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཆུའི་སྐྱེད་ཆོག་ནི། ཨུ་ད་ཀ་དང་ཡི་གེ་གསུམ་ལན་བདུན་བཟླས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩིར་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་སེམས་པར་ཕྲེང་བར་གསུངས་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྔོན་དུ་ལྷ་བཞུས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ཕྲེང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པའི་ལུགས་ནི། ལམ་ཀ་རྒྱལ་བཟང་དང་མཐུན་ལ་ཛ་ཡ་སེ་ན་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། །དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་ལས་བུམ་གྱི་ལྷ་མི་བཞུ་བར་གསུངས་ལ་འདིར་དེའི་དམིགས་གསལ་མ་བྱུང་ངོ་། །ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས་བཟླས་པའི་མཐར་བཞུ་བ་ཡང་གསུངས་པས་གོ་རིམས་གང་བྱས་ཀྱང་རུང་ངོ་། །ལྷ་ཞུ་ནས་ཆུར་གྱུར་པའི་སྐབས་སུ་སྔར་བུམ་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསྐྱེད་ན་ཞུ་ནས་བུམ་པའི་རྣམ་པ་དང་མཚན་མ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ཡང་ 3-2-181b ཞུ་ནས་མཚན་མའི་རྣམ་པར་བྱའོ། །ལྷ་བཞུས་པ་དེ་ནས་ཧཱུཾ་བརྗོད་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་སྣ་ནས་ལག་པ་གཡོན་པའི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུངས་ཏེ་གཙོ་བོའི་སྙིང་པོའི་སྔ
【現代漢語翻譯】 從土做的瓶子中，將所有水從碗中稍微倒出，放置在由『བཾ་』（藏文，梵文天城體：vam，梵文羅馬擬音：vam，漢語字面意思：種子字）中生起的勝利寶瓶之上。在那裡，應該創造壇城，圓滿誓言的自性，迎請智慧壇城，並按順序供養洗腳水等。與誓言尊合為一體，以各種供品使之滿足。』如是說，表明在海螺法中圓滿生起本尊。雖然這樣說，但該論典並未表明這一點。因為在那個註釋中，在第一個考察中，當提到瓶子的數量和瓶子的材料等時，也沒有表明本尊的生起儀軌，所以是考察之後。在母親灌頂的時候，表明了在瓶中生起本尊的儀軌。因此，『在那裡，應該創造壇城』，是因為在勝利女神中創造壇城的來源。如果它表明在勝利女神之上的碗中生起本尊，那麼就必須認為在勝利寶瓶中生起本尊，無論是在那個時候還是在之前，都沒有表明。在其他合格的論典中，也沒有看到在海螺法中生起本尊的解釋，因此似乎不需要在那裡生起本尊，這需要研究。在瓶子上放置裝滿香水的海螺、頭蓋骨或碗，是爲了作為向瓶子供奉供水的容器而說的。如拉瓦巴所說：『在其上放置供水的容器，其中有香水和白花，並在其上放置用花環纏繞的金剛杵。』以及『用白花供奉的供水獻給瓶子。』如是說。水的生起儀軌是：唸誦『ཨུ་ད་ཀ་』（藏文，梵文天城體：udaka，梵文羅馬擬音：udaka，漢語字面意思：水）和三個字母七遍，將其觀想為智慧甘露的金剛微塵的自性，這是之前所說的花鬘中所說的意義。這裡，先將本尊融入，然後在之後進行唸誦，這種花鬘隨行的方式與拉姆卡嘉桑一致，扎亞色那也遵循它。頓約夏布說不融入事業瓶的本尊，但這裡沒有明確說明。拉瓦巴等人也說了在念誦結束時融入，所以無論做什麼順序都可以。在本尊融入並變成水的時候，如果之前將瓶子觀想為宮殿，那麼融入后，瓶子的形狀和相也應該融入，變成相的形狀。融入本尊之後，唸誦『ཧཱུཾ་』（藏文，梵文天城體：hūṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字），用左手握住花鬘的末端，唸誦主尊的心咒。
【English Translation】 From the earthen vase, pour a little of all the water from the bowl, and place it on top of the victorious vase generated from 『བཾ་』 (Tibetan, Devanagari: vam, Romanized Sanskrit: vam, Literal Chinese meaning: seed syllable). There, one should create the mandala, perfect the nature of the samaya, invite the wisdom mandala, and offer foot-washing water and so on in order. Unite with the samaya being, and satisfy them with various offerings.』 Thus it is said, indicating the complete generation of the deity in the conch ritual. Although it is said, that scripture does not indicate that. Because in that commentary, in the first examination, when mentioning the number of vases and the materials of the vases, the generation ritual of the deity is not indicated, so it is after the examination. At the time of the mother's empowerment, the ritual of generating the deity in the vase is indicated. Therefore, 『There, one should create the mandala,』 is because it is the source of creating the mandala in the Victory Goddess. If it shows the generation of the deity in the bowl on top of the Victory Goddess, then it must be assumed that the generation of the deity in the Victory Vase is not shown either at that time or before. In other qualified scriptures, there is no explanation of generating the deity in the conch ritual, so it seems that it is not necessary to generate the deity there, which needs to be studied. Placing a conch, skull cup, or bowl filled with fragrant water on top of the vase is said to be a vessel for offering water to the vase. As Lāva-pa said: 『Place on it a vessel of offering water with fragrant water and white flowers, and place a vajra tied with a garland of flowers on it.』 And 『Offering water with white flowers offered to the vase.』 Thus it is said. The generation ritual of the water is: Reciting 『ཨུ་ད་ཀ་』 (Tibetan, Devanagari: udaka, Romanized Sanskrit: udaka, Literal Chinese meaning: water) and three letters seven times, contemplating it as the nature of the vajra fine dust of wisdom nectar, which is the meaning mentioned earlier in the garland. Here, first dissolving the deity and then reciting afterwards, this method of following the garland is consistent with Lamka Gyaltsang, and Jaya Sena also follows it. Donyö Zhap said not to dissolve the deity of the activity vase, but here there is no specific mention of it. Lāva-pa and others also said to dissolve at the end of the recitation, so any order is fine. When the deity is dissolved and becomes water, if the vase was previously visualized as a palace, then after dissolving, the shape and characteristics of the vase should also be dissolved, becoming the shape of the characteristics. After dissolving the deity, recite 『ཧཱུཾ་』 (Tibetan, Devanagari: hūṃ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: seed syllable), hold the end of the flower garland with the left fist, and recite the heart mantra of the main deity.
གས་སམ་ཨུ་ད་ཀས་ཆུ་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བསྔགས་ནས་གཙོ་བོའི་བུམ་པར་འཁྱིལ་བ་བཟླས་པའི་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་གསུམ་གཞུག་གོ། བུམ་པ་གཞན་ལྷ་གང་དང་གང་གི་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་སྔགས་ཀྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དམ་ཉེར་གཅིག་གམ་བདུན་དུ་བཟླས་ཏེ། བུམ་པ་དེ་དག་གི་སྟེང་དུའང་རྡོ་རྗེའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་སྣ་ནས་སྔར་བཞིན་བཟུངས་ལ་བྱ་ཞིང་མེ་ཏོག་ཀྱང་སྔར་ལྟར་གཞུག་གོ། གཡོན་པས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུང་བའི་ཚེ་གཡས་པས་ཕྲེང་བ་བཟུང་བར་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་སོ། །བྷཱ་བ་བྷ་དྲས། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བས་བཅིངས་པའི་རྡོ་རྗེ་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་སློབ་མས་བཟུངས་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བའི་སྣ་གཅིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཟུངས་ཏེ་ཧཱུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་ལ་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་གཙོ་བོ་ལ་བརྒྱད་ཀྱིས་ལྷག་པའི་སྟོང་ཕྲག་གཅིག་དང་ཨུ་ད་ཀ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་བཟླ་བར་བཤད་དོ། །ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང་། མཆོད་ཡོན་ཕུལ་ཏེ་ཡང་དག་མཆོད། །མེ་ཏོག་དཀར་པོ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་དུང་ཆོས་སོགས་ཀྱིས་མཆོད་ཡོན་ཡང་དབུལ་ལོ། །བདག་པོའི་སྔགས་དང་ཧཱུཾ་ལན་བདུན་བཟླས་ནས་དབུལ་བར་དེའི་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས། མེ་ཏོག་དག་ཀྱང་བླུགས་ནས་སུ། །བདུག་སྤོས་ཀྱིས་ནི་བདུག་པར་བྱ། །ཞེས་དབང་བསྐུར་བའི་བུམ་པ་ལ་དེ་ལྟར་བྱ་བར་གསུངས་པས་བདུག་སྤོས་ཀྱིས་ཀྱང་བདུག་གོ། བུམ་པའི་བཟླས་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་དམིགས་པ་ཟུར་པ་མ་གསུངས་པས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ 3-2-182a སྐབས་ཀྱི་བཟླས་པའི་དམིགས་པ་ལྟར་རང་རང་གི་ཐུགས་ཀར་སྔགས་ཕྲེང་བཀོད་ནས་འོད་ཟེར་སྤྲོ་བསྡུས་རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདུད་རྩི་བཀུག་ནས་ཐིམ་པར་བསམས་པས་ཆོག་པ་འདྲའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་རང་གི་ཁ་ནས་འོད་ཟེར་དམར་པོ་བྱུང་ནས་གཟུངས་ཐག་ལ་ཞོན་ཏེ་སོང་བས་བུམ་ནང་གི་ལྷ་རྣམས་ལ་འཕོག་པས་དམར་ལམ་ལམ་སོང་ཞིང་རང་གི་དབང་དུ་འདུ་བ་དང་དེ་དག་གི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་འཛག་པར་བསམ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནས་བུམ་པ་རྣམས་ལ་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་ལ་ལས་བུམ་གྱི་ཆུ་དེའི་ཁ་རྒྱན་གྱི་ཡལ་འདབ་ཀྱིས་བླངས་ལ་བསང་སྟེ་བསྲུང་བའི་དོན་དུའོ། །འདིར་ཇི་སྲིད་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་པ་དེ་སྲིད་དུ་བགེགས་ཟློག་པར་མཛོད་ཅིག་ཅེས་བརྗོད་ཅིང་གཏོར་མ་བྱིན་ནས་ཉེ་བར་རེག་སྟེ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། །བགེགས་ཟློག་པའི་གསོལ་བ་གདབ་པའི་ཡུལ་ནི། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ལྷ་ལ་བྱེད་པར་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་བཤད་ལ་བཞུས་པའི་འོག་ཏུ་བསྟོད་པ་བྱེད་པར་ལྭ་བ་པས་ཀྱང་བཤད་དེ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་བསྟོད་ཟིན་པའི་འོག་
【現代漢語翻譯】 然後，用一百零八遍的『嗡 阿 達 嘎 薩 瑪 達』咒語加持水，將三朵白花放入主瓶中。其他瓶子，無論是哪個本尊（含義：所尊崇的神祇）的，就用該本尊的咒語唸誦一百零八遍、二十一遍或七遍。在這些瓶子上，也像之前一樣，從金剛花環的末端開始進行，並像之前一樣放入鮮花。當左手拿著花環時，右手拿著花環，這是由太陽生（含義：太陽神）所說。巴瓦巴扎（含義：存在賢）說：『弟子拿著用花環纏繞的金剛瓶，上師拿著花環的一端，唸誦一百零八遍「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）這個咒語。』勝賢（含義：功德圓滿者）說，要為主尊唸誦一千零八遍，以及一百零八遍的『嗡 阿 達 嘎』。在《四百頌》中也說：『獻上供品，進行真實的供養，並放入白花。』因此，也要用海螺等供品進行供養。在那的註釋中說，唸誦七遍本尊的咒語和「吽」（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）來獻供。在《總續》中說：『也放入鮮花，用焚香薰香。』因此，要對灌頂瓶這樣做，也要用焚香薰香。在進行瓶子的唸誦時，因為沒有提到特別的觀想，所以可以像在現觀（含義：現證）階段的唸誦觀想一樣，在自己的心中觀想咒鬘，然後放出和收回光芒，從諸佛菩薩處迎請智慧甘露，並觀想融入其中，這樣就可以了。西藏的喇嘛們說，從自己的口中發出紅色的光芒，沿著咒繩移動，觸及瓶中的本尊，使其變得鮮紅，並融入自己的控制之下，並觀想從他們的毛孔中滴下甘露。然後，用鮮花等供養瓶子，用事業瓶中的水，用其頂飾的枝葉舀起，進行灑掃，以達到保護的目的。在這裡，要說：『在壇城（含義：曼荼羅）的事業完成之前，請阻止障礙。』並給予食子（含義：祭品），然後輕輕觸控，並敲擊鈴鐺，前面是讚頌不動金剛（含義：堅不可摧的金剛）等。勝賢（含義：功德圓滿者）說，祈禱遣除障礙的對象是所有事業的本尊，拉瓦巴（含義：穿袈裟者）也說，在坐下之後進行讚頌，而其他人則在供養和讚頌之後 3-2-182a 在進行。
【English Translation】 Then, consecrate the water with 108 recitations of the mantra 'Om Udaka Samada', and place three white flowers in the main vase. For other vases, whichever deity (meaning: the deity being venerated) it belongs to, recite the mantra of that deity 108 times, 21 times, or 7 times. On these vases, also, as before, proceed from the end of the vajra (meaning: diamond or thunderbolt) flower garland, and place flowers as before. When the left hand holds the flower garland, the right hand holds the garland, as stated by Surya-bhava (meaning: Sun-born). Bhava-bhadra (meaning: Existence-Good) said: 'The disciple holds the vajra vase entwined with the flower garland, the guru holds one end of the flower garland, and recites the mantra 'Hum' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable) 108 times.' Victorious Good (meaning: Auspicious Conqueror) said that one should recite one thousand and eight times for the main deity, and 108 times for 'Om Udaka'. In the 'Four Hundred Verses' it is also said: 'Offer the offering, make the true offering, and place white flowers.' Therefore, one should also offer with conch shells and other offerings. In its commentary, it is said to offer by reciting the owner's mantra and 'Hum' (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable) seven times. In the 'General Tantra' it says: 'Also pour in flowers, and fumigate with incense.' Therefore, one should do this for the empowerment vase, and also fumigate with incense. When performing the recitation of the vase, since no specific visualization is mentioned, it seems sufficient to visualize the mantra garland in one's heart as in the visualization of recitation during the stage of Abhisamaya (meaning: Manifest Realization), then emit and withdraw light, invoke the nectar of wisdom from all the Buddhas and Bodhisattvas, and visualize it dissolving into oneself. Tibetan lamas say that red light emerges from one's mouth, travels along the mantra thread, touches the deities in the vase, making them bright red, and integrates them into one's control, and visualize streams of nectar dripping from their pores. Then, offer flowers and other offerings to the vases, and take the water from the activity vase with the branches of its crest, and sprinkle it for the purpose of protection. Here, one should say: 'Until the activities of the mandala (meaning: sacred enclosure) are completed, please avert obstacles.' And give the torma (meaning: sacrificial cake), then gently touch, and ring the bell, preceded by praises to Akshobhya Vajra (meaning: Immovable Diamond) and others. Victorious Good (meaning: Auspicious Conqueror) said that the object of praying for the removal of obstacles is the deity of all activities, and Lāva-pa (meaning: Wearer of Robes) also said to perform the praise after sitting down, while others after the offerings and praises are completed 3-2-182a proceed.
ཏུ་བཞུ་བར་གསུངས་སོ། །བུམ་པའི་ཆུ་ཉིད་ལྷའི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱས་ནས་གཏོར་མ་འབུལ་བ་དང་བསྟོད་པ་བྱེད་པ་སོགས་མི་བདེན་གཞན་རྣམས་ལྟར་བྱས་ཀྱང་ཆོག་གོ། ཐོད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། ཐོད་པའི་མཆོད་ཡོན་སྔོན་འགྲོ་བས། །སྤོས་སོགས་ལྷ་བཤོས་དག་གི་བར། །བུམ་པའི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་དབུལ། །ནང་དང་གསང་བར་བཅས་པས་ཀྱང་། །བུམ་པའི་ལྷ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་ལྷ་སྟ་གོན་ལ་ཕྱག་ 3-2-182b ལེན་འདུག་པ་ལྟར་བུམ་པ་ལ་ཡང་ལྷ་གྲངས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་བུམ་པ་རྣམས་རང་གི་ཁང་པར་སྦ་བར་དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །རང་དང་སློབ་མ་རྣམས་ལ་བསང་གཏོར་བྱ་བའི་དོན་དུ་བུམ་པ་རྣམས་ལས་ཆུ་ཅུང་ཟད་བསྡུས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པའམ་དེ་མེད་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་བྱ་བའི་གནས་ཁང་དེའི་ཤར་སྒོའི་བྱང་གི་ཆར་མཉྫི་ལ་གནས་པའི་དུང་ཆོས་ལ་སོགས་པར་བླུག་ལ་གཞག་གོ། གཞན་དུ་ནི་ལས་བུམ་ཉིད་ཀུ་ཤའི་ཆུན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེའི་དོན་དུ་དེར་གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་སོ། །བུམ་བཟླས་དང་མཆོད་པ་སོགས་ལ་ཉི་མ་རེ་རེར་ཐུན་གསུམ་མམ་ཐུན་གཅིག་ཏུ་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་དང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་རྩ་འགྲེལ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་སོགས་མང་པོས་ཉིན་རེ་ཞིང་ཐུན་གསུམ་དུ་བུམ་བཟླས་བྱ་བར་གསུངས་ལ་ཕྲེང་བར་ཐུན་གཅིག་ཏུའང་བྱ་བར་གསུངས་པས་ཉི་མ་གཞན་ལ་སྔར་ལྟར་སྐྱེད་ཆོག་སོགས་ཚང་བ་གསུམ་གསུམ་མམ་དེ་མ་གྲུབ་ན་རེ་རེ་དབང་མ་བསྐུར་བར་དུ་བྱའོ། ། ༈ ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ། བཞི་པ་ནི། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས། སླར་ཡང་འཁོར་ལོ་མཆོད་བྱས་ལ། ཞེས་སྔར་ལྟར་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ལ་མཆོད་པར་མ་ཟད་འདིར་ཡང་མཆོད་པ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་སྤྱི་རྒྱུད་དུ་ཡང་གསུངས་པས་མཆོད་ལ། པུས་མོ་གཡས་པ་ས་ལ་བཙུགས་ཤིང་། ལྕེ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པར་བསྐྱེད་ལག་པ་གཡས་སྤོས་ཕོར་ཐོགས་ཏེ་གཡོན་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་། བཅོམ་ལྡན་ཆེ་གེ་རྡོ་རྗེ་མཆོག །རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཁྱོད་ལ་འདུད། །སློབ་མ་རྣམས་ལ་བརྩེ་ཕྱིར་དང་། །ཁྱེད་རྣམས་ལ་ཡང་མཆོད་པའི་ཕྱིར། །མགོན་པོ་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དཀྱིལ་འཁོར་འདྲི་བར་བདག་འཚལ་ལོ། །དེ་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་ 3-2-183a བདག་གུས་ལ། །བཀའ་དྲིན་གནང་བར་མཛད་པར་རིགས། །སངས་རྒྱས་འགྲོ་འཁོར་བྱ་དོན་སྩོལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབྲས་གནས་དང་། །གཞན་ཡང་གང་དག་གསང་སྔགས་ལྷ། །ལྷ་དང་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་དང་། །འབྱུང་པོ་བྱང་ཆུབ་བསྟན་གནས་དང་། །སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་མངོན་དགའ་བ། །གང་སུ་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་མངའ་རྣམས། །བདག་ལ་ཡང་དག་དགོངས་སུ་གསོལ། །བདག་ནི་ཆེ་གེ་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ཆེ་གེ་འབྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཉེར་སྤྱོད་པས། །འགྲོ་བ་སྦྱང
【現代漢語翻譯】 據說要融化。將寶瓶中的水觀想為天神之性，然後供奉朵瑪（torma，供品）和讚頌等，像其他不真實的事物一樣做也可以。《顱器儀軌》中說：『顱器的供養先要準備，香等天神的食物之間，要供奉與寶瓶數量相同的份數。包括內在和秘密的供養，也要讓寶瓶中的諸神歡喜。』 如是說，就像供奉神靈時要行禮一樣，也要對寶瓶做與神靈數量相等的供養。然後，頓月（Don yod，不空）上師說，將寶瓶藏在自己的房間里是有意義的。爲了給自己和弟子們做煙供，從寶瓶中取少量水，倒入壇城的房間里，如果沒有壇城，就倒在要做壇城的房間的東門北側，放在供臺上或海螺等器物中。或者，將裝有吉祥草的業寶瓶放在那裡。寶瓶唸誦和供養等，每天要做三座或一座。許多如《總續》、《四百五十頌根本釋》和《賢劫經》等都說每天要做三座寶瓶唸誦，也有說一座的，所以在其他日子裡，可以像以前一樣增加，做三個或一個，在灌頂之前都要做。 第四，瑪爾麥澤桑波（Marme Dze Sangpo，作明燈賢）說：『再次供養輪壇。』 就像以前一樣，不僅要供養準備的神靈，這裡也要供養后祈禱，就像《總續》中所說的那樣，要供養。右膝著地，觀想舌頭從吽（hūṃ，種子字， ཧཱུྃ， Devanāgarī: हुं，hūṃ，摧伏）中生出，並以金剛吽（vajra hūṃ，金剛吽， རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ， Devanāgarī: वज्र हुं，vajra huṃ，金剛 吽）為標誌，右手拿著香爐，左手搖著鈴鐺，唸誦：『世尊某某金剛勝，明王您前我頂禮，爲了慈愛諸弟子，亦為供養您等故，怙主大悲之自性，我欲請問壇城事，是故世尊我恭敬，理應施予您恩德，祈賜佛陀利生事，菩薩果位及安樂，以及其他諸密咒神，天神世間守護者，以及有情菩提處，有情樂於佛法者，凡具金剛慧眼者，祈請垂念於我等，我乃某某金剛持，某某生起之壇城，盡我所能作供養，凈化有情諸眾生。』
【English Translation】 It is said that it should be melted. The water in the vase is visualized as the nature of the deities, and then offering torma (offerings) and praises, etc., can be done like other unreal things. The 'Skull Cup Ritual' says: 'The offering of the skull cup should be prepared first, between the incense and other food of the gods, the same number as the vases should be offered. Including the inner and secret offerings, the deities in the vases should also be pleased.' As it is said, just as one bows when offering to the deities, one should also make offerings to the vases equal to the number of deities. Then, Don yod (Amogha) Guru said that it is meaningful to hide the vases in one's own room. In order to make smoke offerings to oneself and the disciples, take a small amount of water from the vases and pour it into the mandala room, or if there is no mandala, pour it on the north side of the east door of the room where the mandala is to be made, and place it on a table or in a conch shell or other vessel. Alternatively, the karma vase with the bunch of kusha grass should be placed there for that purpose. For vase recitations and offerings, etc., three sessions or one session should be done each day. Many such as the 'General Tantra', the 'Root Commentary on the Four Hundred and Fifty Verses' and the 'Bhadrakalpika Sutra' say that three sessions of vase recitation should be done every day, and some say one session, so on other days, one can increase as before, doing three or one, until the empowerment is given. Fourth, Marme Dze Sangpo (Lamp Maker Good) said: 'Offer the wheel mandala again.' Just as before, not only should offerings be made to the prepared deities, but here also offerings should be made and prayers offered, as stated in the 'General Tantra'. Kneel on the right knee, visualize the tongue arising from hūṃ (seed syllable, ཧཱུྃ， Devanāgarī: हुं，hūṃ，Subjugation), and marked with vajra hūṃ (vajra hūṃ, རྡོ་རྗེ་ཧཱུྃ， Devanāgarī: वज्र हुं，vajra huṃ，Vajra Hūṃ), holding an incense burner in the right hand and ringing a bell in the left hand, recite: 'Blessed One, so-and-so Vajra Supreme, King of Knowledge, I prostrate before you, For the sake of compassion for the disciples, And also for the sake of offering to you, Protector, self-nature of great compassion, I wish to inquire about the mandala, Therefore, Blessed One, I respectfully, Should grant your kindness, Please grant the deeds of benefiting beings of the Buddha, The fruit of the Bodhisattva and happiness, And also other secret mantra deities, Gods and protectors of the world, And sentient beings in the place of enlightenment, Sentient beings who delight in the Dharma, All who possess the Vajra Eye of Wisdom, Please remember me, I am so-and-so Vajra Holder, The mandala arising from so-and-so, To the best of my ability, I make offerings, Purifying all sentient beings.'
་ཕྱིར་བྲི་བར་བྱ། །དེ་ཕྱིར་བདག་དང་སློབ་མ་ལ། །རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་ཉེར་བཟུངས་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཉེ་བར་བྱོན་པར་མཛད་པར་རིགས། །ཞེས་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་ལན་གསུམ་བརྗོད་པས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱའོ། །སྡོམ་འབྱུང་དང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཀྱང་ཚིག་འདི་དག་ཅི་རིགས་པར་འབྱུང་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་སྟེ་འགྱུར་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་རེ་ཡོད་དོ། །ལན་གསུམ་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་སྤྱི་རྒྱུད་གཉིས་ཀས་བཤད་དོ། །དེ་དག་གི་དོན་མངོན་དུ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། འགྲོ་འཁོར་བྱ་དོན་སྩོལ་ནི། འགྲོ་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བྱ་བས་དོན་སྩོལ་བའོ། །བྱང་སེམས་འབྲས་གནས་ནི་ས་ཐོབ་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྷ་ནི་ས་མ་ཐོབ་པའོ། །དེའི་འོག་གི་རྐང་པ་ལ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བའི་ལྷ་རྣམས་དང་ཞེས་སོ། །དེའི་འོག་གི་རྐང་པ་ལ་སྡོམ་འབྱུང་ལས། འབྱུང་པོ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་གནས། ཞེས་འབྱུང་ལ་དེའི་དོན་ཤཱནྟི་པས་བྱང་ཆུབ་ལ་བཀོད་པའི་མི་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤད་དེ་རྫོགས་བྱང་དུ་ 3-2-183b ཞུགས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་ནི་ལྷའི་མིག་གོ། ཕྲེང་བར་སེམས་ཅན་ནི། མི་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་པ་ལས་མི་གསལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་སྤྱན་མངའ་བ་དང་གཞི་མཐུན་དུ་སྡུད་པར་མངོན་ཏེ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། གང་སུ་ལྷ་ཡི་སྤྱན་མངའ་བའི། །སེམས་ཅན་བསྟན་ལ་དགའ་བ་རྣམས། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཞན་རྣམས་གོ་སླའོ། །འདི་བུམ་པ་སྟ་གོན་གྱི་རྗེས་སུ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་ཀྱང་མཛད་དེ་འདིར་ཡང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། ། ༈ སློབ་མ་སྟ་གོན། ལྔ་པ་ལ་བཞི། སྒོའི་སློབ་དཔོན་དང་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྷག་གནས་བྱ་ཚུལ། སློབ་མ་ལྷག་གནས་ཀྱི་གྲངས་དང་གོ་རིམས། སློབ་མ་ལྷག་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་དངོས་དཀྱིལ་འཁོར་གདེག་ཅིང་རྨི་ལྟས་བཟང་ངན་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། ། ༈ སྒོའི་སློབ་དཔོན་དང་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྷག་གནས་བྱ་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སྒོའི་སློབ་དཔོན་དུ་འོས་པ་རང་གིས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་ན་མི་དགོས་ལ་དེ་ལྟ་མིན་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པའི་ཤར་སྒོར་འདུག་སྟེ་སྡོམ་པ་གཉིས་སམ་ཡང་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་སྦྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལྷག་གནས་ཀྱི་ཆོ་གས་ལྷག་གནས་བྱའོ། །དེ་དག་ཀྱང་བཞི་དང་མེད་ན་གསུམ་མམ་གཉིས་སམ་ཐ་ན་གཅིག་གིས་ཀྱང་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་གཞན་དེ་ལྟར་བྱས་པའི་སློབ་མ་ལྔ་པ་ནི་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེར་བྱའོ་ཞེས་རྒྱུད་གཞན་དུ་བརྗོད་དེ། ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཟུར་པ་མེད་ན་སྒོའི་སློབ་དཔོན་དེ་རྣམས་ཉིད་ལ་བྱ་བར་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་ནི་མི་ཐུབ་ཟླ་བས། དམ་ཚིག་ཉམས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར། །སློབ་མ་མིན་
【現代漢語翻譯】 因此，應當寫下來。因此，對於我和弟子，懷著慈愛之心，將壇城等一切，請降臨於此。』如此顯明意義，唸誦三遍以祈請。在《律生》和《金剛空行》中，也有這些詞語，但完整的是在《總續》中，只是有些許翻譯上的差異。唸誦三遍，是《金剛空行》和《總續》都提到的。因為說了要顯明其意義后祈請，所以『行眾生之事』，是指以壇城之事利益眾生。『菩薩果位』是指獲得果位者。除此之外的其他密咒本尊，則是未獲得果位者。在其後的偈頌中，《總續》說：『守護世間的諸神等。』在其後的偈頌中，《律生》說：『圓滿菩提之所依。』其意義，寂天菩薩解釋為安置於菩提的眾生等，即已進入圓滿菩提者。金剛眼是本尊的眼睛。『念珠中的有情』，是指人類等，雖然此處未明確說明，但顯然是指具有金剛眼者，並將其歸納為同一基礎，如《總續》所說：『凡是具有本尊之眼，歡喜教導有情者。』其餘的都容易理解。這是在瓶灌頂之後，如《金剛空行》所說，瑪爾梅匝桑波也這樣做了，此處也遵循了同樣的做法。 第五，弟子準備，分四部分：門師和業金剛安住的方式；弟子安住的數量和順序；弟子安住的實際儀軌，觀察壇城和夢兆的好壞以及如何應對。 第一，關於門師和業金剛安住的方式：之後，適合作為門師的人，如果是自己灌頂，則不需要，如果不是，則應坐在壇城房屋的東門，以授予兩種戒律或僅授予上師戒律的安住儀軌來安住。這些人可以是四個，如果沒有，則三個、兩個，甚至一個也可以。其他的人，按照上述方式做的第五個弟子，應作為業金剛，這是其他續部所說的。如果沒有額外的業金剛，則門師們自己來做，這是念珠中所說的，彌普扎巴說：『因為害怕誓言破損，不是弟子……』
【English Translation】 Therefore, it should be written down. Therefore, with love and affection for myself and the disciples, all the mandalas and everything else should be invited to come here.' Thus, making the meaning clear, one should supplicate by reciting it three times. In both the Vinayasamudbhava and the Vajra Dakini, these words appear in various forms, but the complete version is found in the General Tantra, with only slight differences in translation. Reciting it three times is mentioned in both the Vajra Dakini and the General Tantra. Because it is said that one should supplicate after making the meaning clear, 'granting the purpose of beings' means benefiting beings through the activities of the mandala. 'Bodhisattva fruit position' refers to those who have attained the ground. Other than that, the secret mantra deities are those who have not attained the ground. In the subsequent verse, the General Tantra says: 'The gods who protect the world and so on.' In the subsequent verse, the Vinayasamudbhava says: 'The abode of complete enlightenment.' Its meaning is explained by Shantipa as beings such as humans who are placed in enlightenment, that is, those who have entered complete enlightenment. The Vajra Eye is the eye of the deity. 'Sentient beings on the rosary' refers to humans and so on, although it is not explicitly stated here, it is clear that it refers to those who possess the Vajra Eye and includes them in the same basis, as the General Tantra says: 'Whoever possesses the eye of the deity, rejoices in teaching sentient beings.' The rest is easy to understand. This is done after the vase initiation, as stated in the Vajra Dakini, and Marmeshvara also did it this way, and here we follow the same practice. Fifth, the preparation of the disciple, in four parts: the manner in which the gate master and the karma-vajra abide; the number and order of the disciples abiding; the actual ritual of the disciples abiding, observing the mandala and the good or bad omens of dreams and how to respond. First, regarding the manner in which the gate master and the karma-vajra abide: After that, the person suitable to be the gate master, if it is oneself who is giving the initiation, then it is not necessary, but if not, then one should sit at the east gate of the mandala house and abide by the ritual of abiding that bestows the two vows or only the guru's vow. These can be four, and if there are not four, then three, two, or even one is sufficient. Others, the fifth disciple who has done it in the manner described above, should be made the karma-vajra, as stated in other tantras. If there is no additional karma-vajra, then the gate masters themselves should do it, as stated in the rosary, Mipham Rinpoche said: 'Because of the fear of breaking the vows, not a disciple...'
པ་གཞུག་མི་བྱ། །མེད་ན་གཉིས་སམ་གསུམ་གཟུང་བྱ། །ཐ་མར་ཡང་ན་གཅིག་འདོད་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །སློབ་མ་ནི་འདིར་རང་གིས་དབང་བསྐུར་བ་དང་ལྷག་གནས་བྱས་པ་གང་རུང་ངོ་། ། 3-2-184a མདོར་ན་རང་གི་སྒྲུབ་གྲོགས་བྱེད་པའི་སྒོའི་སློབ་དཔོན་དང་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ནི། རང་གིས་དབང་བསྐུར་བ་སོགས་མིན་པ་བཅུག་ན་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གསུངས་པས་དེ་འདྲ་བའི་སློབ་མ་མིན་པའི་དབང་ལྟད་ལྟ་བ་ཡང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། ། ༈ སློབ་མ་ལྷག་གནས་ཀྱི་གྲངས་དང་གོ་རིམས། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་སློབ་མ་གྲངས་ཇི་ཙམ་ཞིག་ལྷག་གནས་བྱ་བར་རུང་སྙམ་ན། ཀླུ་བྱང་དང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱིས་གྲངས་ཇི་ཙམ་བྱ་བའི་གསལ་ཁ་མ་མཛད་ལ། དཱ་རི་ཀ་པས་ཉེར་ལྔ་མན་ཆད་ཟུང་དུ་མ་གྱུར་པ་གཟུང་བར་གསུངས་པ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། མཁས་པས་སློབ་མ་གཅིག་གམ་གསུམ། །ལྔ་འམ་ཡང་ན་བདུན་དག་གམ། །ཉི་ཤུ་རྩ་ནི་ལྔ་ཡི་བར། །ཟུང་དུ་མ་གྱུར་ཡོངས་སུ་གཟུང་། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་སློབ་མ་དག །ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མི་ཤིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པའོ། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། སློབ་མ་དད་ཅིང་རིགས་བཙུན་པ། །དེ་བཞིན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད། །ཟབ་མོ་ཡི་ནི་བློ་དང་ལྡན། །སྤྲོ་བ་ཆེ་ཞིང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན། །བཟོད་དང་ལྡན་ཞིང་སེར་སྣ་མེད། །དཔའ་ལ་ཡི་དམ་བརྟན་པ་ནི། །བཅུ་འམ་བརྒྱད་དམ་བདུན་ནམ་ལྔ། །གཅིག་གཉིས་བཞི་ལས་ལྷག་ཀྱང་རུང་། །དཔྱད་མི་དགོས་པས་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཚང་བའི་སློབ་མ་ལ་ཟུང་དུ་གྱུར་པ་ཡང་གསུངས་ལ་བཅུ་མན་ཆད་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་ཚད་མཛད་དེ། དེ་ཡང་མཚན་ཉིད་དེ་དག་ཚང་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་འདྲ་བས་དཀོན་པའི་ཕྱིར་གྲངས་ཀྱི་ཚད་དེ་ལྟར་གསུངས་ཏེ་དབང་བསྐུར་བའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ཙམ་ལ་ 3-2-184b གྲངས་མ་ངེས་པར་ཡང་བཞེད་དེ། དེ་ཉིད་ལས། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་གང་དག་གིས་སྔོན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གསང་སྔགས་སྤྱད་པའི་ཚུལ་སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་དེ་དག་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་གྲངས་ཀྱི་ཚད་འདི་བྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་སློབ་དཔོན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་པ་བསྒྲལ་བར་ཡི་དམ་བཅའ་བ་ཁོ་ནར་བྱ་སྟེ། དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་གི་དོན་འགྲེལ་པས་སྔར་བཞིན་དུ་བཤད་པས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་སློབ་མ་ཚད་མེད་གཟུང་བར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཁྱད་པར་འདི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོ་ལ་ཡང་ཤེས་དགོས་སོ། །
【現代漢語翻譯】 遵循著『沒有就取兩個或三個，最後也要取一個』的說法。這裡的『弟子』指的是自己灌頂或進行後續安住的任何一方。 總而言之，如果接納非自己灌頂等的上師和事業金剛作為修法伴侶，據說會違犯誓言，因此也禁止觀看這類非弟子的灌頂。 關於弟子後續安住的數量和順序 第二，那麼，一次性可以為多少弟子進行後續安住呢？克呂江（Klu-byang，龍猛），瑪爾梅匝桑波（Mar-me-mdzad-bzang-po，燃燈賢），拉瓦巴（Lwa-ba-pa），米圖突達瓦（Mi-thub-zla-ba，無勝月）和納波覺巴（Nag-po-spyod-pa，黑行者）等沒有明確說明數量。達日卡巴（Dārika-pa）說，可以接受少於二十五且未成雙的弟子，這是基於《總續》所說：『智者應取一或三弟子，五或七亦可，直至二十五之間，應取未成雙者。超過此數之弟子，接受則不吉祥。』的意圖。《現觀莊嚴論》中說：『弟子具信心，種姓高貴，同樣對三寶具信心，具有深刻智慧，熱情高漲且具戒律，具足忍耐且無慳吝，勇敢且對本尊堅定者，十或八或七或五，一二四以上亦可，無需考察即可接受。』對於具備這些特徵的弟子，即使是成雙的也可以接受，並限定了十以下的數量。這是因為具備這些特徵的人如同金剛薩埵般稀少，所以才這樣限定數量，這是指灌頂的情況。僅僅引入壇城 數量不定也是可以接受的。正如《現觀莊嚴論》所說：『秘密主，那些先前修持大乘秘密真言，習慣於成就無邊方便之道的行者，即是金剛薩埵，為此等人的緣故才限定數量。』然而，上師應具大悲心，立誓度化所有眾生，爲了使之成為菩提心的因，應接納無量眾生。』這些話的意思與註釋中的解釋相同，並非表明灌頂時可以一次性接受無量弟子。特別是，這一點也需要在《略續》和《金剛頂經》中瞭解。
【English Translation】 Following the saying, 'If there are none, take two or three; at the very least, desire one.' Here, 'disciple' refers to anyone who has been either initiated or has undergone subsequent abiding by oneself. In short, if one accepts a guru or karma-vajra who has not been initiated by oneself, etc., as a Dharma companion, it is said that one will break one's vows. Therefore, watching such initiations by non-disciples is also prohibited. Regarding the Number and Order of Disciples for Subsequent Abiding Secondly, one might wonder, how many disciples can be given subsequent abiding at one time? Klu-byang (Nāgārjuna), Mar-me-mdzad-bzang-po (Dīpaṃkaraśrījñāna), Lwa-ba-pa (Kambalapāda), Mi-thub-zla-ba (Ajita Chandra) and Nag-po-spyod-pa (Kṛṣṇācārya), etc., did not explicitly state the number. Dārika-pa said that one should accept fewer than twenty-five disciples who are not in pairs, which is based on the intention of the 'General Tantra' which states: 'The wise should take one or three disciples, or five or seven, up to twenty-five, and should take those who are not in pairs. Accepting more disciples than that is not auspicious.' The Abhisamayālaṃkāra states: 'A disciple with faith, of noble lineage, likewise with faith in the Three Jewels, possessing profound wisdom, great enthusiasm, and discipline, endowed with patience and without stinginess, courageous and steadfast in their chosen deity, ten or eight or seven or five, one, two, or four or more are also acceptable, and should be accepted without examination.' For disciples who possess these qualities, even those in pairs can be accepted, and the number is limited to less than ten. This is because those who possess these qualities are as rare as Vajrasattva, so the number is limited in this way, which refers to the case of initiation. Merely introducing them to the mandala Accepting an indefinite number is also acceptable. As the Abhisamayālaṃkāra says: 'Secret Lord, those who previously practiced the Great Vehicle secret mantra, accustomed to accomplishing the boundless means of practice, are Vajrasattvas, and for the sake of these alone is this number limited.' However, the guru should possess great compassion and vow to liberate all sentient beings, and in order to make it the cause of bodhicitta, one should accept immeasurable sentient beings.' The meaning of these words is the same as the explanation in the commentary, and it does not indicate that one can accept immeasurable disciples at one time for initiation. In particular, this point should also be understood in the Condensed Tantra and the Vajraśekhara Tantra.
དམ་ཚིག་གསུམ་བཀོད་ལས་ཀྱང་། མེ་ཏོག་དང་བཅས་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་གཅིག་གཉིས་གསུམ་བཞི་ལྔ་ཡང་གཞུག་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་གྲངས་ཁ་འཆམ་ཡང་གསུངས་ལ། ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་སློབ་མ་གཅིག་གམ་གཉིས་སམ་མང་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ནའང་བོད་ཀྱི་བླ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་ལེན་ལ་སྤྱི་རྒྱུད་ལྟར་མཛད་པར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། མདོར་ན་སློབ་མ་ཕན་ཚུན་དུ། །ནང་མི་གཤིན་པ་མི་གཟུང་ངོ་། །གཅིག་ལ་གཅིག་ནི་སེམས་བཟང་ཞིང་། །ཞི་དུལ་བླ་མ་ལ་ཕན་པ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེའོ། །སྔར་སློབ་མ་རྗེས་གཟུང་གི་ཆོ་ག་བྱས་པའི་སློབ་མ་རྣམས་སྟ་གོན་གྱི་ཚེ་མ་ཚང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བཟུངས་པ་གང་། །སྟ་གོན་གནས་ཚེ་མེད་ན་ནི། །དེ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་བྱས་ནས་སུ། །ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ 3-2-185a ལས་རྣམས་བྱ། །སློབ་མ་ཡོངས་སུ་བཟུངས་པ་གང་། །གལ་ཏེ་རྐྱེན་འགའ་ཞིག་གིས་ནི། །དེར་ནི་འོངས་པར་མ་གྱུར་ན། །གཞན་དག་དེ་ཡི་སྐྱིན་པར་གཞུག །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྡོམ་འབྱུང་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་སློབ་མ་ལྷག་གནས་བྱེད་པ་གསུངས་ཤིང་དཔལ་འཛིན་དང་སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་རབ་གནས་དང་སློབ་མ་ལྷག་གནས་བཤད་པ་ནི། ལྷག་གནས་གཞན་གསུམ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བསྒྲུབ་ནི་ལྷ་དང་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་བཤད་པའི་རིམ་པ་ཡིན་གྱི་ལག་ཏུ་བླང་བའི་རིམ་པ་མིན་ཏེ། ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ལྟར་སློབ་མ་ལྷག་པར་གནས་པ་ཙམ་བྱས་ལ་ལྷག་པར་གནས་པའི་དོན་དུ་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པ་རྣམས་མཆོད་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་ལ་སོགས་པའི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་གཞིའི་སྟེང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བློས་བཀོད་ནས། ཞེས་སྐབས་འདིར་སློབ་མ་ལྷག་གནས་བྱས་ཟིན་པའི་རྗེས་སུ་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ནམ་མཁར་འདེགས་ཤིང་དེའི་འོག་ཏུ་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། ། ༈ སློབ་མ་ལྷག་གནས་ཀྱི་ཆོ་ག་དངོས། གསུམ་པ་ལ་ལྔ། ཀུན་སློང་བཅོས་ཤིང་ནང་དབང་བསྐུར་བ་དང་། གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་དང་། སྡོམ་པ་གཟུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང་། སོ་ཤིང་དོར་ཞིང་ཁྱོར་ཆུ་སོགས་གསུམ་སྦྱིན་པ་དང་། སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྲུངས་ཏེ་རྨི་ལམ་བརྟག་པར་གདམས་པའོ། ། ༈ ཀུན་སློང་བཅོས་ཤིང་ནང་དབང་བསྐུར་བ། དང་པོ་ནི། འདིར་དཀྱིལ་འཁོར་གང་དུ་བྱེད་པའི་ཁང་པ་དེར་ལྷག་གནས་བྱེད་ན་བྲིས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཞལ་དགབ་ལྷ་སྟ་གོན་གྱི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དང་བུམ་པ་རྣམས་མི་མཐོང་ 3-2-185b བར་བྱ་ཞེས་བོད་ཀྱི་བླ་མ་སྔ་མ་དག་གསུང་ངོ་། །སློབ་མ་རྣམས་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་གོས་གསར་པ་བགོ་བར་བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱས་ཏེ་མཎྜལ
【現代漢語翻譯】 在《三昧耶誓句》中也說到：『合掌並帶著鮮花，進行一、二、三、四、五次投擲』，明確地說明了次數要一致。在《鬘論》中也說：『一個或兩個或多個弟子』。儘管如此，西藏的喇嘛和學者們的實踐似乎是按照《總續》進行的，所以應該這樣做。《總續》中說：『總而言之，弟子之間，不應像對待死去的家人一樣。彼此心懷善意，溫和順從，對上師有益』，這些話非常重要。如果之前已經舉行過攝受弟子的儀式，那麼在準備階段，如果弟子不齊全，該怎麼辦呢？《總續》中說：『凡是已經完全攝受的弟子，如果在準備階段不在場，就製作他的替身，按照所說的儀軌進行。凡是已經完全攝受的弟子，如果因為某種原因沒有前來，就讓其他人代替他。』《律生經》中說，在壇城繪製完畢后，要讓弟子留下來。吉祥持和這位上師也說，在壇城修成之後，要進行開光和弟子留住。這是因為留住和其他三種留住，以及壇城的繪製和修持，都顯示了是本尊和弟子灌頂二者的共同之處，所以這只是講述的順序，而不是實際操作的順序。正如《鬘論》中所說：『就這樣讓弟子留住，爲了留住的目的，供養所佈置的本尊壇城，然後在壇城地面的虛空中，以意念佈置智慧線等。』正如這裡所說，在弟子留住之後，將準備階段的本尊迎請到空中，然後在下面繪製智慧線。 接下來是弟子留住的實際儀軌。 第三部分分為五個方面：調整發心並進行內灌頂；祈請並使其進入；受持誓言並加持；丟棄木牙籤並佈施三捧水等；生起歡喜心並守護，勸誡觀察夢境。 調整發心並進行內灌頂。 首先，在進行壇城儀式的房間里，如果進行留住，要遮蓋住畫像等，以及本尊準備階段的鮮花等，還有瓶子，不要讓它們被看到，這是以前的西藏喇嘛們所說的。按照《善現經》中所說，讓弟子們沐浴並穿上新衣服，然後獻上曼扎。
【English Translation】 In the Damtsik Sumkö it is also said: 'Joining the palms with flowers, one, two, three, four, five times should be thrown', clearly stating that the number should be consistent. In the Trengwa it is also said: 'One or two or many disciples'. Nevertheless, the practice of the Tibetan lamas and scholars seems to be in accordance with the General Tantra, so it should be done that way. The General Tantra says: 'In short, among disciples, one should not treat each other like deceased family members. One should have good intentions towards each other, be gentle and obedient, and be beneficial to the guru', these words are very important. If the ritual of accepting disciples has been done before, what should be done if the disciples are not complete during the preparation stage? The General Tantra says: 'Whoever has been fully accepted as a disciple, if he is not present during the preparation stage, then make a likeness of him and perform the actions as described. Whoever has been fully accepted as a disciple, if for some reason he does not come there, then let others take his place.' The Domjung says that after the mandala has been drawn, the disciple should remain. And Paljin and this master also said that after the mandala has been completed, the consecration and the remaining disciple should be explained. This is because the remaining and the other three remaining, and the drawing and accomplishment of the mandala, are shown to be common to both the deity and the disciple's empowerment, so this is the order of explanation, not the order of practice. As the Trengwa says: 'In this way, just let the disciple remain, and for the purpose of remaining, offer the mandalas of the deities that have been arranged, and then arrange the wisdom line and so on in the sky above the ground of the mandala with the mind.' As it is said here, after the disciple has remained, the deity of the preparation stage is raised into the sky, and then the wisdom line is drawn below it. The actual ritual of the remaining disciple. The third part has five aspects: adjusting the motivation and giving the inner empowerment; requesting and causing to enter; taking vows and blessing; discarding the wooden toothpick and giving three handfuls of water, etc.; generating joy and protecting, and advising to examine dreams. Adjusting motivation and giving inner empowerment. First, in the room where the mandala is being performed, if the remaining is being performed, the painted images, etc., should be covered, as well as the flowers, etc., for the deity's preparation stage, and the vases should not be seen, as the former Tibetan lamas said. According to what is said in the Zangpo Yongzung, it is good for the disciples to bathe and wear new clothes, and then offer the mandala.
་བྱས་ནས་པུས་མོ་བཙུགས་ཏེ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་སྙིམ་པས་འཛིན་པའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་རྣམས་ལ་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕྱི་མའི་མངོན་པར་མཐོ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་མངོན་མཐོ་གཉིས་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒྲག་གོ། དེ་ནི་སྤྱི་རྒྱུད་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ་སྤྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ནི་ཕྱེད་བཅས་བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྱུར་ལེགས་ཏེ། ལ་ལ་གསང་སྔགས་སྒྲུབ་དོན་གཉེར། །འདི་ན་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་པར་བྱེད། །བསོད་ནམས་འདོད་པས་དེ་ལས་གཞན། །གཞན་དག་འཇིག་རྟེན་གཞན་དོན་གཉེར། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་བའི། །དད་པ་མང་དུ་བྱེད་པ་ཡིས། །བློ་ལྡན་དཀྱིལ་འཁོར་འཇུག་བྱ་ཡི། །ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདོད་མི་བྱ། །ཚེ་འདི་འདོད་པར་གྱུར་པ་ལ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་མི་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དོན་གཉེར་སྐྱེས། །འཇིག་རྟེན་འདི་ཡི་འབྲས་བུ་རྒྱས། །ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཀུན་སློང་གསུམ་ལས་སྔགས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་འཇུག་པ་ནི་ཚེ་འདིར་མངོན་མཐོ་འདོད་པའོ། །དེ་ལས་གཞན་ལ་བསོད་ནམས་འདོད་པས་འཇུག་པ་ནི་ཚེ་ཕྱི་མར་མངོན་མཐོ་འདོད་པའོ། །འཇིག་རྟེན་གཞན་དོན་དུ་གཉེར་ནས་འཇུག་པ་ནི་སྐུ་གཉིས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་དོན་དུ་གཉེར་བའོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལས་གསུམ་པ་ལྟར་དུ་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་དགོས་ཀྱི་ 3-2-186a སྔ་མ་གཉིས་ལྟར་མི་བྱ་བ་ནི། ཚེ་འདིའི་འབྲས་བུ་འདོད་མི་བྱ། ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ་འདི་ཉིད་དུ་དམན་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་གྱུར་པས་འདི་དང་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀའི་མངོན་མཐོ་ལ་ཚེ་འདི་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་འདིའི་ཕུན་ཚོགས་ཁོ་ན་ལ་མི་བྱའོ། །དེ་རིགས་པས་སྒྲུབ་པ་ནི། རྐང་པ་ཐ་མ་བཞིས་བསྟན་པར་ཤཱནྟི་པས་བཤད་པ་ལེགས་ཏེ་རྒྱུད་ལས་འཇུག་པའི་ཀུན་སློང་གསུམ་བཤད་པ་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་ནོ། །དེས་ན་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་སོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་འགའ་ཞིག་ལས། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དོན་གཉེར་གང་། །དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་ནི་གཞུག་བྱ་སྟེ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ནི། འགྱུར་གྱིས་མ་ཐོན་པའོ། །བླ་ན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཞུགས་ན་མངོན་མཐོ་གཉིས་ཞར་ལ་འབྱུང་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་བློ་སློབ་མ་ལ་སྐྱེད་པའི་ཚུལ་བླ་མས་དམིགས་ཕྱེད་པར་བརྡ་སྤྲད་དོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་རྣམས་རང་གི་ཁ་ནས་ལུས་ལ་བཅུག་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་འཐོན་ནས་ཡུམ་གྱི་པདྨར་གནས་པ་ལ། སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་པའི་རྒྱལ་བ་ཡུམ་དང་བཅས་པ་རང་གི་ཁ་ནས་ཞུགས་ཤིང་ཞུ་བར་གྱུར་པས་དབང་བསྐུར་བར་བསྒོམས་ནས
【現代漢語翻譯】 然後，（弟子們）跪下，雙手合十，手捧花環，（上師宣稱）『進入壇城並非僅僅爲了追求今生來世的顯赫，而是爲了獲得如來三身的圓滿。』 如此，（你們）也將獲得兩種顯赫。』 這是從總續（指《一切瑜伽母續》）中提取的要義。總續的文字是四百頌的善譯本。有些人爲了修持真言的成就，在此進入壇城。有些人爲了功德，有些人爲了來世，有些人爲了來世的利益，以極大的信心。智者應進入壇城，不應貪求今生的果報。貪求今生者，來世無益。追求來世利益者，今生的果報也會增長。』 進入壇城有三種發心：爲了修持真言而進入是爲了希求今生的顯赫；爲了功德而進入是爲了希求來世的顯赫；爲了追求其他世界的利益而進入是爲了追求二身的圓滿。因此，必須以第三種發心進入壇城，而不是前兩種發心，正如『不應貪求今生的果報』所說的那樣。因為這本身就變成了低劣的世間，所以今生和來世的顯赫都被稱為『今生』，而不是僅僅爲了此生的圓滿。香提巴（Shantipa）解釋說，這可以用最後四句詩來證明，這與續部中解釋的三種進入壇城的發心非常一致。因此，在一些《雙運明》等壇城儀軌中，『任何追求真言成就的人，都應進入此壇城』這樣的翻譯是不準確的。如果爲了無上的佛果而進入，那麼兩種顯赫自然會隨之而來，因此，上師以暗示的方式告知弟子，要生起爲了佛果而進入壇城的想法。然後，弟子們觀想諸佛及其佛母被心間的種子字（藏文：ས་བོན།，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：種子）的光芒所吸引，從自己的口中進入，融化，從而接受灌頂。 Then, kneeling down with palms together holding a garland of flowers, (the guru declares) 'Entering the mandala is not merely for the sake of seeking high status in this life and the next, but to obtain the perfection of the three bodies of the Tathagata.' Thus, (you) will also obtain the two high statuses.' This is a summary of the meaning from the general tantra (referring to the Sarvayoginītantra). The text of the general tantra is a well-translated version of four hundred verses: 'Some seek the accomplishment of mantra practice, and enter the mandala here. Some for merit, some for the next life, some seek the benefit of the next world, with great faith. The wise should enter the mandala, not desiring the fruits of this life. Those who desire this life will not benefit the next. Those who seek the benefit of the next world, the fruits of this life will increase.' There are three motivations for entering the mandala: entering to practice mantra is to hope for high status in this life; entering for merit is to hope for high status in the next life; entering to seek the benefit of other worlds is to seek the perfection of the two bodies. Therefore, one must enter the mandala with the third motivation, not the first two, as it says, 'One should not desire the fruits of this life.' Because this itself becomes an inferior world, the high status of both this life and the next are called 'this life,' not merely for the perfection of this life alone. Shantipa explains that this can be proven by the last four lines of the poem, which are very consistent with the three motivations for entering the mandala explained in the tantra. Therefore, in some mandala rituals such as 'The Clear Union,' the translation 'Anyone who seeks the accomplishment of mantra should enter this mandala' is inaccurate. If one enters for the sake of unsurpassed Buddhahood, then the two high statuses will naturally follow, so the guru informs the disciple in an suggestive way to generate the thought of entering the mandala for the sake of Buddhahood. Then, the disciples visualize that the Buddhas and their consorts, attracted by the light of the seed syllable (Tibetan: ས་བོན།, Devanagari: बीज, Romanized Sanskrit: bīja, literal meaning: seed) in their hearts, enter from their own mouths and dissolve, thereby receiving empowerment.
【English Translation】 Then, kneeling down with palms together holding a garland of flowers, (the guru declares) 'Entering the mandala is not merely for the sake of seeking high status in this life and the next, but to obtain the perfection of the three bodies of the Tathagata.' Thus, (you) will also obtain the two high statuses.' This is a summary of the meaning from the general tantra (referring to the Sarvayoginītantra). The text of the general tantra is a well-translated version of four hundred verses: 'Some seek the accomplishment of mantra practice, and enter the mandala here. Some for merit, some for the next life, some seek the benefit of the next world, with great faith. The wise should enter the mandala, not desiring the fruits of this life. Those who desire this life will not benefit the next. Those who seek the benefit of the next world, the fruits of this life will increase.' There are three motivations for entering the mandala: entering to practice mantra is to hope for high status in this life; entering for merit is to hope for high status in the next life; entering to seek the benefit of other worlds is to seek the perfection of the two bodies. Therefore, one must enter the mandala with the third motivation, not the first two, as it says, 'One should not desire the fruits of this life.' Because this itself becomes an inferior world, the high status of both this life and the next are called 'this life,' not merely for the perfection of this life alone. Shantipa explains that this can be proven by the last four lines of the poem, which are very consistent with the three motivations for entering the mandala explained in the tantra. Therefore, in some mandala rituals such as 'The Clear Union,' the translation 'Anyone who seeks the accomplishment of mantra should enter this mandala' is inaccurate. If one enters for the sake of unsurpassed Buddhahood, then the two high statuses will naturally follow, so the guru informs the disciple in an suggestive way to generate the thought of entering the mandala for the sake of Buddhahood. Then, the disciples visualize that the Buddhas and their consorts, attracted by the light of the seed syllable (Tibetan: ས་བོན།, Devanagari: बीज, Romanized Sanskrit: bīja, literal meaning: seed) in their hearts, enter from their own mouths and dissolve, thereby receiving empowerment.
་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོར་གཞག་གོ། སྐབས་འདིར་རང་ཉིད་ལྷ་གང་གི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་དང་སློབ་མ་ཐབས་གང་གིས་རང་གི་ཁར་འགུགས་པ་ནི། ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་རང་གཙོ་བོར་གསལ་བའི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་འགུགས་པར་བཤད་པ་བཞིན་བྱའོ། །སློབ་མ་ལྷ་གང་དུ་སྐྱེད་འདིར་མི་གསལ་ཡང་ལྭ་བ་པས་ཧེ་རུ་ཀ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པར་སྒོམ་པར་གསུངས་པས། 3-2-186b སྐབས་གང་ཡིན་གྱི་གཙོ་བོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་འདི་དག་སློབ་མ་ལ་སྤོད་སྒོམ་བྱ་བ་གསལ་བར་མ་གསུངས་པས་སློབ་དཔོན་རང་གིས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོག་པ་འདྲ་སྟེ་སློབ་མ་རེ་རེ་ནས་དམིགས་པ་གསལ་བར་བྱའོ། ། ༈ གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་འཛིན་དུ་གཞུག་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་ཤར་སྒོ་ནས་འཇུག་པར་གསོལ་བ་འདེབས་སུ་གཞུག་པ་ནི། སྐྱེ་རྒ་འཆི་བ་ན་ཀྲ་ཡ། །ཆུ་སྲིན་ལ་སོགས་འཇིགས་རུང་བ། །སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་བདག་སྒྲོལ་མཛོད། །དགའ་ཆེན་སྟོན་པ་ཁྱོད་གཅིག་པུ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་བརྟན་པ། །མགོན་པོ་ཆེན་པོ་བདག་འཚལ་ལོ། །དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་བདག་ལ་སྩོལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བདག་ལ་སྩོལ། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཏེ། །སྐྱབས་གསུམ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། །ཐར་པ་ཆེན་པོའི་གྲོང་མཆོག་ཏུ། །མགོན་པོ་བདག་ནི་གཞུག་ཏུ་གསོལ། །ཞེས་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། འདི་ལན་གསུམ་བྱ་བར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་གསུངས་པ་མཎྜལ་ཕུལ་ཏེ་བྱེད་པར་དཱ་རི་ཀ་པས་སོ། །བླ་མ་ལ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་ཞེས་བོས་ནས་ཁྱོད་གཅིག་པུ་བདག་གི་སྟོན་པའོ་ཞེས་ཏེ། དགའ་ཆེན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མཚན་ཡིན་པས་བླ་མ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བར་ལྟ་བའོ། །ཚུལ་ནི། དེའི་ལམ་སྟེ་བརྟན་པ་ནི། གཞན་གྱིས་མི་ཤིགས་པ་ལ་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དོ། །རྩེ་མོ་ལས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་བརྟན་པ། ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །འཚལ་བ་ནི་དེ་འདོད་པའོ། །དམ་ཚིག་ནི། སྔགས་དང་རྒྱུད་དང་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱང་ཞེས་པ་ལ་རྡོར་ཕྲེང་དང་རྩེ་མོར། སྡོམ་པ་དག་ཀྱང་བདག་ལ་སྩོལ། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །སྐྱབས་གསུམ་ནི། གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའོ། །རྐང་པ་འདི་ 3-2-187a གཉིས་རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་དང་རྩེ་མོ་ན་མེད་ཀྱང་སྡོམ་འབྱུང་ལས་འབྱུང་ཞིང་དང་པོ་གསུམ་དང་འདྲ་བ་ཞིག་རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་ལས་སོ། །གཞན་ནི་གོ་སླ་སྟེ་དོན་དེ་དག་གོ་བར་བྱ་ལ་འདུན་པ་དྲག་པོས་གསོལ་བ་འདེབས་སུ་གཞུག་གོ། དེ་ནས་སློབ་མ་གཅིག་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་དེའི་སྒོ་ནས་ཐམས་ཅད་ལ་འདི་སྐད་སྨྲ་བར་བྱའོ། །བུ་ཚུར་ཤོག་ཅིག་ཐེག་ཆེན་པོ། །གསང་སྔགས་སྤྱོད་ཚུལ་ཆོ་ག་ནི། །ཁྱོད་ལ་ཡང་དག་བསྟན་པར་བྱ། །ཁྱོད་ནི་ཚུལ་ཆེན་སྣོད་ཡིན་གྱིས། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན། །དུས་གསུམ་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །རྡོ་རྗེ་སྔགས་
【現代漢語翻譯】 將壇城的東門安置好。此時，自己應生起何種本尊的慢心，又應以何種方便將弟子引入自身呢？如《雙運明》中所說，應以自身為主尊，從心間種子字（藏文：ས་བོན་，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：種子）放出光明來引入。至於應將弟子安置於何種本尊之中，此處雖未明說，但拉瓦巴（Lawapa）曾說應觀想黑汝嘎（藏文：ཧེ་རུ་ཀ་，梵文天城體：हेरुक，梵文羅馬擬音：Heruka，漢語字面意思：飲血尊）一面二臂之相。 3-2-186b 無論何時，都應觀想主尊為一面二臂之相。這些觀想，經中並未明確說明要讓弟子修習，似乎只需上師自己修習即可，但要讓每一位弟子都清楚地觀想。 祈請並引入 第二，從東門引入時，應讓弟子祈請：『生老病死諸怖畏，水族等類極可怖，愿度我出於有海，大樂導師唯有汝，大菩提行極堅固，大怙主我 refuge，誓言彼即賜予我，菩提心亦賜予我，佛法僧眾三寶尊，亦祈賜予我 refuge，祈請怙主引入我，解脫大城最勝處。』應讓弟子唸誦此偈。瑪爾梅匝桑波（Marme Zangpo）說應唸誦三遍，達日喀巴（Darika）說應供曼扎（藏文：མཎྜལ་，梵文天城體：मण्डल，梵文羅馬擬音：Maṇḍala，漢語字面意思：壇城）后唸誦。稱呼上師為『大樂』，意為唯有您是我的導師。『大樂』是金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：持金剛）的名號，因此應視上師與金剛持無別。『行』指其道，『堅固』指不可摧毀，寂天（Shantipa）如是說。《頂髻經》中也說：『菩薩之行極堅固』。『求』即是希求。『誓言』指真言（藏文：སྔགས་，梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：咒語），續部（藏文：རྒྱུད་，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：密續），手印（藏文：ཕྱག་རྒྱ་，梵文天城體：मुद्रा，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：印契）等。至於『菩提心』，《金剛鬘》和《頂髻經》中說：『亦祈賜予我諸律儀』。三寶指皈依三處。 3-2-187a 這兩句在《金剛鬘》和《頂髻經》中沒有，但在《律儀海》中有，且與前三句相似，在《金剛鬘》中有。其他都容易理解，要理解這些意義，並以強烈的意樂讓弟子祈請。然後，以一位弟子為主，通過他向所有人說：『汝來此，大乘子，密咒行儀軌，我當爲汝說，汝乃大器故，身語意金剛，三世諸佛陀，金剛咒（藏文：རྡོ་རྗེ་སྔགས་，梵文天城體：वज्रमन्त्र，梵文羅馬擬音：vajramantra，漢語字面意思：金剛咒）。』
【English Translation】 The east gate of the mandala should be set in place. At this time, what kind of pride of which deity should one generate, and by what means should one draw the disciple into oneself? As stated in 'The Clear Union,' one should draw them in with the light from the seed syllable (藏文：ས་བོན་，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：seed) at the heart of oneself, appearing primarily as the main deity. Although it is not clear here into which deity the disciple should be generated, Lawapa said to meditate on Heruka (藏文：ཧེ་རུ་ཀ་，梵文天城體：हेरुक，梵文羅馬擬音：Heruka，漢語字面意思：blood drinker) with one face and two arms. 3-2-186b At any time, the main deity should be visualized with one face and two arms. Since these visualizations are not clearly stated to be practiced by the disciple, it seems sufficient for the teacher to do them himself, but each disciple should clearly visualize. Supplication and Introduction Secondly, when entering from the east gate, one should have the disciple make the supplication: 'Fear of birth, old age, and death, fearsome beings such as aquatic creatures, may you deliver me from the ocean of existence, Great Bliss Teacher, you alone, the conduct of Great Enlightenment is steadfast, Great Protector, I refuge, grant me that very commitment, grant me the mind of enlightenment, the Buddha, Dharma, and Sangha, also grant me the three refuges, I beseech the Protector to lead me into the supreme city of great liberation.' The disciple should be made to recite this. Marme Zangpo said that it should be done three times, and Darika said that it should be done after offering a mandala (藏文：མཎྜལ་，梵文天城體：मण्डल，梵文羅馬擬音：Maṇḍala，漢語字面意思：circle). Calling the lama 'Great Bliss' means that you alone are my teacher. 'Great Bliss' is a name for Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：Vajra Holder), so one should view the lama as being the same. 'Conduct' refers to that path, and 'steadfast' refers to that which cannot be destroyed by others, as Shantipa said. In the 'Summit,' it also says, 'The conduct of a Bodhisattva is steadfast.' 'Seek' means desiring that. 'Commitment' refers to mantra (藏文：སྔགས་，梵文天城體：मन्त्र，梵文羅馬擬音：mantra，漢語字面意思：mantra), tantra (藏文：རྒྱུད་，梵文天城體：तन्त्र，梵文羅馬擬音：tantra，漢語字面意思：tantra), mudra (藏文：ཕྱག་རྒྱ་，梵文天城體：मुद्रा，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：seal), and so on. Regarding 'the mind of enlightenment,' the 'Vajra Garland' and 'Summit' say, 'Also grant me the vows.' The Three Refuges are going for refuge to the three. 3-2-187a These two lines are not in the 'Vajra Garland' and 'Summit,' but they are in the 'Ocean of Vows,' and they are similar to the first three lines, which are in the 'Vajra Garland.' The others are easy to understand; one should understand those meanings and have the disciple supplicate with strong intention. Then, making one disciple the main one, one should say to everyone through him: 'Come here, great vehicle son, the conduct of secret mantra practice, I will truly teach you, for you are a great vessel, vajra of body, speech, and mind, Buddhas arising in the three times, vajra mantra (藏文：རྡོ་རྗེ་སྔགས་，梵文天城體：वज्रमन्त्र，梵文羅馬擬音：vajramantra，漢語字面意思：vajra mantra).'
ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ནི། །ཡེ་ཤེས་མཉམ་མེད་ཡང་དག་བརྙེས། །གསང་སྔགས་སྦྱོར་བ་མཉམ་མེད་པ། །གང་གིས་ཤཱཀྱ་སེང་གེ་སོགས། །མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བདུད་ཀྱི་སྡེ། །མི་བཟད་ཆེན་པོ་སྟོབས་ཆེན་བཅོམ། །འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་རྟོགས་ནས་ནི། །འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་མྱ་ངན་འདས། །དེ་བས་ཀུན་མཁྱེན་ཐོབ་བྱའི་ཕྱིར། །བུ་ཡིས་བློ་གྲོས་འདི་གྱིས་ཤིག །ཅེས་བྱ་བས་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གསང་སྔགས་ཞེས་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་ལས་འབྱུང་བས་ཆོ་ག་ནི་ཐབས་སོ། །དེ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཁྱོད་སྣོད་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་བཞིའི་ཐ་མ་གཉིས་ནི། སྡོམ་འབྱུང་ལས་གསུངས་ལ་བཞི་ཁ་ལྭ་བ་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པའི་རྡོ་རྗེ་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ནི་བཟླས་བསྒོམ་གྱི་མཐུ་ལ་ཤཱནྟི་པས་སོ། །སྟོན་པས་འཇིག་རྟེན་རང་གི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་མཁྱེན་པའམ་རྟོགས་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་ལཱ་བ་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་། འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་ 3-2-187b མཁྱེན་ནས་ནི། ཞེས་བསྒྱུར་བ་བདེའོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་གཞོལ་བའོ། །འདི་རྣམས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ནས་འབྱུང་བ་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་སུ་བཀོད་པར་སྣང་ལ་ད་ལྟ་འགྱུར་བའི་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་ཚིགས་བཅད་གཉིས་པ་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གང་འདས་དང་། །དེ་བཞིན་གང་དག་མ་བྱོན་དང་། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་མགོན་པོ་རྣམས། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་བཞུགས་པ་དག །དེ་དག་ཀུན་གྱིས་གསང་སྔགས་ཀྱི། །ཆོ་ག་མཆོག་བཟང་འདི་མཁྱེན་ནས། །དཔའ་བོས་བྱང་ཆུབ་ཤིང་དྲུང་དུ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མཚན་མེད་བརྙེས། །ཞེས་གསུངས་ལ་འཇིག་རྟེན་རྗེས་འཇུག་ཅེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་མི་སྣང་ངོ་། །མདོར་ན་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སྔགས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་པས་ཁྱོད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་སྔགས་ལ་གཞོལ་བར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །འོ་ན་སྔར་བདག་འཚལ་ཞེས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་འདོད་ནས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་འདིར་སྔགས་ལ་འདུན་པར་གྱིས་ཞེས་བརྗོད་ཅི་དགོས་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གསོལ་བ་ལྟར་ངས་བྱ་ཡིས་ཁྱེད་རང་ལམ་འདི་ལས་ཡིད་གཞན་དུ་མ་གཡེང་བར་འདི་ཉིད་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་མོས་པ་བརྟན་དུ་འཇུག་པས་སོ། །དེས་ན་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་ཞེས་ཕྲེང་བར་གསུངས་སོ། ། ༈ སྡོམ་པ་གཟུང་ཞིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ། གསུམ་པ་ནི། འདིར་ལྭ་བ་པ་དང་ཤཱནྟི་པ་དང་ཨ་བྷྱ་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་གཉིས་མཛད་ལ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། ཤཱནྟི་པས། དེ་ལ་སྡོམ་པ་གང་སློབ་དཔོན་དུ་མི་བྱ
【現代漢語翻譯】 憑藉其威力，獲得了無與倫比的智慧。 憑藉無與倫比的密咒瑜伽， 釋迦獅子等一切殊勝者， 摧毀了不可忍受的強大魔軍。 在領悟到世間追隨之後， 轉動法輪後進入涅槃。 因此，爲了獲得一切智， 弟子啊，請你修習此法！' 通過這樣的話語，使他正確地領受。 大乘密咒，在許多壇城儀軌中出現，儀軌即是方便。 宣說此理的原因是，你是有資格的法器。 然後，四句偈的最後兩句，出自《律儀根本》，也出自卡拉瓦帕的壇城儀軌。 諸佛憑藉獲得智慧的金剛咒的力量，即唸誦和修習的力量，這是寂天菩薩所說。 導師在知曉或領悟到世間追隨自己之後，轉動法輪，意思是說，在拉瓦帕的壇城儀軌中也有：'在知曉世間追隨之後'，這樣翻譯是正確的。 這裡的'此'指的是專注于咒語之法。 這些出自《現觀莊嚴論》，似乎被編入了壇城儀軌中，但現在翻譯的《現觀莊嚴論》中，第二句偈頌是： '所有圓滿的已逝佛陀，以及未來諸佛，和現在出現的怙主們，爲了利益眾生而安住。' '他們都知曉這殊勝的密咒儀軌，勇士在菩提樹下，獲得了無相的一切智。' 其中沒有'領悟世間追隨'這兩句。 總之，三世諸佛都是依靠咒語儀軌而成佛的，因此，爲了讓你也能獲得佛果，請專注于咒語！ 如果有人想，之前我已經祈禱想要密咒之道了，為什麼這裡還要說要渴望密咒呢？ 沒有過失，因為我會按照你祈禱的那樣去做，我會讓你不要從這條道路上分心，而要堅持這條道路，從而堅定你的信心。 因此，經文中說要讓他正確地領受此法。 受戒和加持。 第三部分是：在這裡，拉瓦帕、寂天菩薩、阿瓦雅、拉那拉吉達、常金剛和毗布底都做了共同的戒律和上師的戒律兩種，這兩種的體性是：寂天菩薩說：'對於不將誰作為上師的戒律……'
【English Translation】 By the power of which, one attains the unparalleled wisdom. By the unparalleled union of secret mantras, Whoever, like Shakya Simha and others, Destroyed the unbearable great army of demons. After realizing that the world follows, Having turned the wheel, passed into Nirvana. Therefore, in order to attain omniscience, Son, please cultivate this wisdom!' Through these words, he is made to take it up correctly. The Great Vehicle's Secret Mantra, which appears in many mandala rituals, the ritual is the means. The reason for teaching it is that you are a suitable vessel. Then, the last two of the four lines come from the Vinaya-sutra, and also from the mandala ritual of Kahlavapa. The power of the Vajra mantra by which the Buddhas attained wisdom is the power of recitation and meditation, according to Shantipa. The Teacher, knowing or realizing that the world follows him, turned the wheel of Dharma, which means that in the mandala ritual of Lava-pa also: 'After knowing that the world follows', this translation is correct. This 'this' refers to focusing on the way of mantra. These appear to be arranged in the mandala rituals that come from the Manifest Enlightenment of Vairochana, but in the currently translated Manifest Enlightenment of Vairochana, the second verse is: 'All the perfect Buddhas who have passed away, as well as those who have not yet come, and the protectors who are now appearing, abide for the benefit of beings.' 'All of them, knowing this excellent secret mantra ritual, the hero, at the foot of the Bodhi tree, attained the nameless omniscience.' The two lines 'realizing that the world follows' are not visible. In short, all the Buddhas of the three times became Buddhas by relying on the mantra ritual, so in order for you to attain Buddhahood, please focus on the mantra! If one thinks, 'I have already prayed to desire the path of mantra, why is it necessary to say here to desire mantra?' There is no fault, because I will do as you have prayed, I will make you not be distracted from this path, but to hold onto this path, thereby strengthening your faith. Therefore, it is said in the rosary that he is made to take it up correctly. Taking vows and blessing. The third part is: Here, Lavapa, Shantipa, Abhaya, Ratnarakshita, Tagpa Dorje, and Vibhuti all performed the two types of common vows and the vows of the teacher, and the nature of these two is: Shantipa said: 'For the vows that do not make anyone a teacher...'
ེད་ཀྱང་སྦྱིན་པ་དེ་ནི་སྤྱིའི་ཡིན་ཏེ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་སྔར་ 3-2-188a བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་དུ་བྱེད་པར་བྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་སྟེ་རིགས་ལྔས་བསྡུས་པའོ། །ཞེས་སྐྱབས་འགྲོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་དང་། རིགས་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྡོམ་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པའམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པར་གསུངས་ཏེ་ཕྲེང་བ་དང་སྡོམ་འབྱུང་གི་འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཞེས་པའི་ཙམ་གྱི་སྒྲས་ནི་རིགས་ལྔས་བསྡུས་པའི་དམ་ཚིག་གཅོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཅད་ནས་སེམས་བསྐྱེད་རྐྱང་པ་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་དེ་ནས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པ་དང་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་བླ་ན་མེད་པའི་ཕས་ཕམ་པ་བཅུ་བཞི་དང་སྦོམ་པོ་དྲུག་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་དཔོག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ཁ་ཐུན་མོང་པ་ཡིན་པས་ཐུན་མོང་བའི་སྡོམ་པའོ། །རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་སོགས་སྤང་པའི་དམ་ཚིག་འབོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ནི་ད་ཁོ་ན་ལ་མི་བྱའི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དང་གཉིས་ཀ་ལ་བྱ་སྟེ། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་གིས་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་ཕས་ཕམ་བཅུ་བཞིའི་བཅས་པ་མི་བཞེད་ན། རྩེ་མོ་ལས། དེ་ལས་གཞན་པ་བཅུ་བཞི་ནི། །ཕས་ཕམ་པར་ནི་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་གཉིས་ཀའི་ཡིན་ལ་བྱ་སྤྱོད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ཡང་སློབ་མའི་དབང་ནི། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་བཟུང་མ་བཟུང་ 3-2-188b གཉིས་ཀ་ལ་སྐུར་བས་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ནི། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་བཟུངས་པ་ཁོ་ན་ལ་སྐུར་བས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དབང་ཞེས་ཟེར་བ་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་དབང་གང་ཞུ་ཡང་འཛིན་དགོས་པས་ཐུན་མོང་བ་དང་། གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཞུ་བ་ཁོ་ན་ལ་སྟེར་བས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་སྡོམ་པ་དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡིན་པས་སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ་གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ་ཐུན་མོང་ཡིན་མིན་དུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་དོ། །སྡོམ་པ་གཉིས་འབོགས་པའི་ཆོ་ག་ནི། སློབ་དཔོན་དྲུག་པོ་དེས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྐང་པ་བཞི་དང་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་གི་
【現代漢語翻譯】 然而，佈施是共同的，其特點僅在於皈依和發起菩提心，如前所述。那麼，給予作為上師的是什麼呢？是上師的律儀，即五種姓所攝持的。』也就是說，以皈依為先導的發起菩提心是共同的律儀，而依於五種姓的律儀是上師的律儀或不共的律儀。』在《鬘論》和《律儀生起論》的註釋中也是這樣說的。『僅發起菩提心』中的『僅』字，並非指斷除了五種姓所攝持的誓言行為，而只是顯示發起菩提心。共同和不共同，如功德光（དོན་ཡོད་ཞབས་，梵文：Amoghavajra，梵文羅馬擬音：Amoghavajra，漢語字面意思：不空金剛）所說：『從那時起，作密續等和共同的律儀，以及瑜伽密續無上部的十四根本墮和六粗罪等也應推知。』如是說，四部密續總體上是共同的，所以是共同的律儀。十四根本墮等的誓言，是無上瑜伽的。現在，不應只對無上瑜伽密續這樣做，而應對兩者都這樣做。因為以五種姓的律儀受持律儀，也是瑜伽密續所說的。如果瑜伽密續不承認十四根本墮的規定，那麼就與《頂續》所說：『除此之外的十四條，被宣說是根本墮。』相違背。因此，上師的律儀是瑜伽和無上瑜伽兩者的，並且對於作密續和行密續是不共同的。此外，弟子的灌頂，無論是否受持五種姓的律儀，都可以給予，所以是共同的灌頂。而上師的灌頂，只給予受持五種姓律儀者，所以是不共同的灌頂。』正如所說，第一種律儀，無論上師和弟子接受哪個灌頂，都必須受持，所以是共同的。第二種律儀，只給予接受上師灌頂者，所以是不共同的。還有，第一種律儀是菩薩律儀，所以是顯宗和密宗兩者的共同律儀，而第二種律儀只是金剛乘行者的，所以也可以說是不共同的。因此，有三種安立共同和不共同的方式。受持兩種律儀的儀軌是，六位上師說：『我皈依三寶（དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི，梵文：ratna-trayaṁ śaraṇaṁ gacchāmi，梵文羅馬擬音：ratna-trayaṁ śaraṇaṁ gacchāmi，漢語字面意思：我皈依三寶）』等四句，以及五種姓的律儀受持的...
【English Translation】 However, that generosity is common, its characteristic being merely taking refuge and generating Bodhicitta, as previously explained. Then, what is given as a teacher? It is the teacher's vows, which are encompassed by the five families. That is to say, generating Bodhicitta preceded by taking refuge is a common vow, and the vow based on the five families is the teacher's vow or the uncommon vow. This is also stated in the commentaries on the 'Garland' and 'Source of Vows'. The word 'merely' in 'merely generating Bodhicitta' does not mean cutting off the practice of vows encompassed by the five families, but merely shows the generation of Bodhicitta. Common and uncommon, as Amoghavajra said: 'From then on, the action tantras and so forth, and the common vows, and the fourteen root downfalls and six gross transgressions of the unsurpassed yoga tantra, etc., should also be inferred.' As it is said, the four classes of tantras are generally common, so they are common vows. The vows to abandon the fourteen root downfalls, etc., belong to the Unsurpassed Yoga. Now, this should not only be done for the Unsurpassed Yoga Tantra, but should be done for both. Because holding the vows by taking the vows of the five families is also stated in the Yoga Tantra. If the Yoga Tantra does not acknowledge the stipulations of the fourteen root downfalls, then it contradicts what is said in the 'Summit Tantra': 'Other than that, the fourteen are declared to be root downfalls.' Therefore, the teacher's vows belong to both Yoga and Unsurpassed Yoga, and are uncommon to Action and Performance. Furthermore, the disciple's empowerment, whether or not the vows of the five families are taken, can be given, so it is a common empowerment. And the teacher's empowerment is only given to those who have taken the vows of the five families, so it is an uncommon empowerment. As it is said, the first vow, whether the teacher or the disciple receives the empowerment, must be held, so it is common. The second vow is only given to those who receive the teacher's empowerment, so it is uncommon. Also, the first vow is the Bodhisattva vow, so it is common to both Sutra and Tantra, and the second vow is only for Vajrayana practitioners, so it can also be said to be uncommon. Therefore, there are three ways of establishing common and uncommon. The ritual for bestowing the two vows is that the six teachers say: 'I take refuge in the Three Jewels (དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི，梵文：ratna-trayaṁ śaraṇaṁ gacchāmi，梵文羅馬擬音：ratna-trayaṁ śaraṇaṁ gacchāmi，漢語字面意思：I take refuge in the Three Jewels)' and the taking of the vows of the five families...
ཆོ་ག་ལ་བཞེད་དོ། །དེས་ན། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་བདག་སྐྱབས་མཆི། །སྡིག་པ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་བཤགས། །འགྲོ་བའི་དགེ་ལ་རྗེས་ཡི་རང་། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ཀྱིས་གཟུང་། །ཞེས་པ་ལན་གསུམ་བརྗོད་དུ་གཞུག་ལ་སྡོམ་པ་དཔོག་གོ། ཆོ་ག་འདི་སྒྱུ་དྲའི་གཉིས་པ་དང་གུར་གྱི་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་རྐང་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་དོན་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་དང་སྡིག་བཤགས་དང་ཡི་རང་གསུམ་ཡིན་པས་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་མིན་ལ་བཞི་པ་ལ་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་མི་གསལ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་སྡོམ་པའི་ཆོ་གར་རུང་སྙམ་ན། བདེན་ཏེ་རྐང་པ་བཞི་པ་ནི། སྒེག་རྡོར་དང་ཤཱནྟི་པའི་གཞུང་ལས། སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ་སྨོན་སེམས་ཙམ་བཟུངས་པ་སྡོམ་པར་མི་རུང་བས་འཇུག་ 3-2-189a སེམས་བཟུངས་བའོ། །འདི་འདྲ་བའི་ཚིག་ཉུང་ངུས་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ནི། གང་ཟག་ཤིན་ཏུ་དབང་པོ་རྣོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། ཐུབ་པའི་དགོངས་རྒྱན་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་མཆོག་ལ། །བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །ཞེས་པས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་གྱི་སྐྱབས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་འདི་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་ལས་བཏོན་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཞེས་དབང་པོ་རབ་ཀྱི་རབ་མདོར་བསྡུས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྡོམ་པའི་རང་བཞིན་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་འདིའི་སྒོ་ནས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་ནི་ཚིག་ཉུང་བས་བརྡ་འཕྲོད་དཀའ་བའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྐང་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་སྡོམ་པ་ལེན་པའི་སྔོན་འགྲོ་དང་བཞི་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་བསྐྱེད་འཛིན་པའི་ཁས་ལེན་བྱེད་ལུགས་གསལ་བར་བརྡ་སྤྲད་པར་བྱའོ། །རྐང་པ་དེ་བཞིའི་ལྷག་མ་གུར་གྱི་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་ཚོགས་མཆོག་ལ། བྱང་ཆུབ་བར་དུ་སྐྱབས་སུ་མཆི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་འདི་བགྱི་སྟེ། །བདག་དང་གཞན་དོན་རབ་བསྒྲུབ་ཕྱིར། །བདག་གིས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་སེམས་བསྐྱེད། །ཨེ་མའོ་སེམས་ཅན་ཀུན་མགྲོན་གཉེར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་མཆོག་མཛད་བཞན་སྤྱད། །འགྲོ་ལ་ཕན་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཤོག །ཅེས་འབྱུང་བ་དང་བཅས་པའི་ཆོ་གས་བཟུངས་ན་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་ཡིན་པ་བརྡའ་འཕྲོད་པར་སླ་སྟེ། བསླབ་བཏུས་ལས་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ 3-2-189b སྡོམ་པ་གཟུང་བར་གསུངས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པ་དང་བཅས་པ་ཆོ་གས་བཟུངས་ན་སྡོམ་པའི་ཆོ་ག་ཡིན་ལ་སེམས་བསྐྱེད་རྐྱང་པ་བཟུངས་ན་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་ཆོ་གའོ། །ཤཱནྟི་པས། ཡང་གང་ཞིག་ལ་རི
【現代漢語翻譯】 儀軌方面是認可的。因此，皈依三寶！各自懺悔一切罪業！隨喜眾生的善根！以意念執持佛陀的菩提！'應唸誦三遍，然後授予律儀。此儀軌出自《幻網》第二品和《帳篷》第十二品。那麼，如果認為前三句的意義是皈依、懺悔和隨喜，並非律儀的儀軌，而第四句沒有明確說明如何受持律儀，那麼它怎麼能成為律儀的儀軌呢？確實如此，第四句如Gegdor和寂天論師的論著中所說：'發菩提心！'是受持發心。僅僅受持愿菩提心不足以成為律儀，所以要受持行菩提心。像這樣用極少的詞句來受持律儀，是針對根器極其敏銳的人。如《能仁密意莊嚴》中所說：'諸佛正法賢聖僧，直至菩提我皈依！'憑藉色身佛、法身佛和不退轉的菩薩僧的皈依，自己轉變為圓滿正等覺的佛陀，將所有這些世間眾生從痛苦中解脫出來，安置於圓滿正等覺的佛陀果位。'像這樣，對於根器最上等的人，以簡略的方式生起菩提心律儀的自性。因此，通過這種方式受持菩薩律儀，因為詞句簡略難以理解，所以阿阇黎應該清楚地說明，前三句是受持律儀的預備，第四句是承諾受持包含菩薩行在內的發心的方式。這四句的其餘部分在《帳篷》第十二品中說：'諸佛正法賢聖僧，直至菩提我皈依！我今發菩提心，為利自他勤修證。我發殊勝菩提心，祈願眾產生為座上賓。奉行菩薩殊勝行，饒益有情願成佛！'如果通過這些儀軌來受持，就容易理解是律儀的儀軌，因為《學集論》中說，受持律儀要與行持相結合。因此，如果通過包含行持的儀軌來受持，就是律儀的儀軌，如果僅僅受持發心，就只是發心的儀軌。寂天說：'再說，對於誰……' In terms of ritual, it is accepted. Therefore, I take refuge in the Three Jewels! I confess all sins individually! I rejoice in the merits of all beings! I hold the enlightenment of the Buddha in my mind!' It should be recited three times, and then the vows are conferred. This ritual is mentioned in the second chapter of the Mayajala and the twelfth chapter of the Tent. Now, if the meaning of the first three lines is refuge, confession, and rejoicing, which are not rituals for vows, and the fourth line does not clearly state how to take the vows, then how can it be a ritual for vows? It is true that the fourth line, as stated in the texts of Gegdor and Shantipa: 'Generate the mind of enlightenment!' is to take the generation of the mind. Merely taking the aspiration mind is not sufficient for vows, so one must take the engaging mind. Taking vows with such few words is intended for those with extremely sharp faculties. As stated in Ornament of the Sugata's Intent: 'I take refuge in the Buddha, Dharma, and the supreme Sangha, until enlightenment!' Relying on the refuge of the Rupakaya (form body) and Dharmakaya (dharma body) and the irreversible Bodhisattva Sangha, may I become a perfectly complete Buddha, and having liberated all these worlds from suffering, may I join them to the state of perfect and complete Buddhahood. Thus, for those with the highest faculties, the essence of the Bodhicitta vow is generated by this concise method. Therefore, taking the Bodhisattva vows through this method, because the words are few and difficult to understand, the teacher should clearly explain that the first three lines are preliminary to taking the vows, and the fourth line is an acknowledgment of taking the mind of enlightenment, including the conduct of a Bodhisattva. The remainder of these four lines is found in the twelfth chapter of the Tent: 'I take refuge in the Buddha, Dharma, and the supreme Sangha, until enlightenment! I will generate the mind of enlightenment, in order to accomplish the benefit of myself and others. I generate the supreme mind of enlightenment, may all sentient beings be my guests. I will practice the supreme conduct of a Bodhisattva, and for the benefit of beings, may I become a Buddha!' If one takes the vows with these rituals, it is easier to understand that it is a ritual for vows, because the Compendium of Trainings states that taking vows should be combined with practice. Therefore, if one takes the vows with a ritual that includes practice, it is a ritual for vows, and if one only takes the generation of the mind, it is only a ritual for the generation of the mind. Shantipa said: 'Furthermore, to whom...'
【English Translation】 In terms of ritual, it is accepted. Therefore, I take refuge in the Three Jewels! I confess all sins individually! I rejoice in the merits of all beings! I hold the enlightenment of the Buddha in my mind!' It should be recited three times, and then the vows are conferred. This ritual is mentioned in the second chapter of the Mayajala and the twelfth chapter of the Tent. Now, if the meaning of the first three lines is refuge, confession, and rejoicing, which are not rituals for vows, and the fourth line does not clearly state how to take the vows, then how can it be a ritual for vows? It is true that the fourth line, as stated in the texts of Gegdor and Shantipa: 'Generate the mind of enlightenment!' is to take the generation of the mind. Merely taking the aspiration mind is not sufficient for vows, so one must take the engaging mind. Taking vows with such few words is intended for those with extremely sharp faculties. As stated in Ornament of the Sugata's Intent: 'I take refuge in the Buddha, Dharma, and the supreme Sangha, until enlightenment!' Relying on the refuge of the Rupakaya (form body) and Dharmakaya (dharma body) and the irreversible Bodhisattva Sangha, may I become a perfectly complete Buddha, and having liberated all these worlds from suffering, may I join them to the state of perfect and complete Buddhahood.' Thus, for those with the highest faculties, the essence of the Bodhicitta vow is generated by this concise method. Therefore, taking the Bodhisattva vows through this method, because the words are few and difficult to understand, the teacher should clearly explain that the first three lines are preliminary to taking the vows, and the fourth line is an acknowledgment of taking the mind of enlightenment, including the conduct of a Bodhisattva. The remainder of these four lines is found in the twelfth chapter of the Tent: 'I take refuge in the Buddha, Dharma, and the supreme Sangha, until enlightenment! I will generate the mind of enlightenment, in order to accomplish the benefit of myself and others. I generate the supreme mind of enlightenment, may all sentient beings be my guests. I will practice the supreme conduct of a Bodhisattva, and for the benefit of beings, may I become a Buddha!' If one takes the vows with these rituals, it is easier to understand that it is a ritual for vows, because the Compendium of Trainings states that taking vows should be combined with practice. Therefore, if one takes the vows with a ritual that includes practice, it is a ritual for vows, and if one only takes the generation of the mind, it is only a ritual for the generation of the mind. Shantipa said: 'Furthermore, to whom...'
ག་པའི་དབང་བསྐུར་བ་འབའ་ཞིག་ཙམ་སྦྱིན་ཞེ་ན། སློབ་དཔོན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བའམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་སྤྱིའི་སྡོམ་པ་ཉི་ཚེ་ཙམ་ལེན་པར་བྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དག་ལའོ། །ཞེས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཞུ་བར་མི་འདོད་པ་དང་འདོད་ཀྱང་སྡོམ་པ་ཐུན་མོང་བ་ཙམ་སྲུང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྡོམ་པ་མི་སྲུང་བ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ཙམ་ཞིག་སྐུར་བར་གསུངས་ཤིང་སྔར་གྱི་སློབ་དཔོན་གཞན་ལྔ་པོ་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་བཞེད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་སྲུང་གི་སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་མི་སྲུང་བ་ལ་སློབ་མའི་དབང་ལས་མ་གཏོགས་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཡན་ཆད་སྐུར་དུ་མི་རུང་ཞིང་དབང་གོང་མ་སྐུར་ན་སྔགས་སྡོམ་ཡང་སྲུང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱ་སྤྱོད་ལ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་པདྨ་ལྕགས་ཀྱུ་སོགས་ཁ་ཅིག་གིས་བྱས་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཐིག་ལེ་ལས་དེ་དག་ལ་ཆུ་ཅོད་པན་སོགས་ལས་གཞན་པའི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་དང་དགོངས་འགྲེལ་ཚད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཀུན་དགའ་སྙིང་པོས་ཀྱང་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་མི་འཛིན་པ་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་མི་སྐུར་བར་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ་རྒྱས་པར་རྩ་ལྟུང་གི་རྣམ་བཤད་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མདོར་ན་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ 3-2-190a བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་དྲུག་སོགས་ལ་སློབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་འཇིག་རྒྱུ་རྩ་ལྟུང་རྣམས་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྲུང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་དུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པ་དང་སྔགས་ཀྱི་ལམ་ལ་སློབ་པ་གཉིས་ཚ་གྲང་ལྟར་འགལ་བར་མ་འཛིན་ཅིག སྡོམ་པ་གང་ཡང་མི་སྲུང་བ་ལ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པར་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྩེ་མོ་ནས་གསུངས་པའི་དོན་ཀུན་སྙིང་གིས་གསལ་བར་བཤད་ཅིང་།སངས་རྒྱས་གསང་བས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པ་ནི། རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་ཡང་དོན་དུ་བཀྲལ་ཏེ་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་དུ། འཁོར་ལོ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་། །དམ་པ་བདག་ལ་སྩལ་ནས་ནི། །མགོན་པོ་འཁོར་ལོ་ལྷ་དག་གི། དེ་ཉིད་སློབ་དཔོན་འཕྲིན་ལས་དང་། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་དང་། །སྡོམ་པ་གསང་མཆོག་བཤད་དུ་གསོལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་བདག་ནི་སློབ་དཔོན་བགྱིད། །ཅེས་ཁྱད་པར་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་སུ་བཅུག་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་གཞུག་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་
【現代漢語翻譯】 如果僅僅給予弟子的灌頂可以嗎？對於不追求或僅僅追求上師灌頂的人，只是給予共同的戒律，而不是上師的戒律。因此，對於那些不希望接受上師灌頂，或者即使希望接受也只守護共同戒律，而不守護不共戒律的人，只給予弟子的灌頂。之前的五位上師也是這樣認為的。對於守護菩薩戒而不守護密咒戒的人，不能給予超過弟子灌頂的上師灌頂，如果給予更高的灌頂，也必須守護密咒戒。因此，某些人按照行部和續部接受五種姓的戒律，如蓮花、鐵鉤等是不合理的，因為《智慧明點》中說，對於這些人，除了水冠等之外，沒有其他的上師灌頂。而且，行部和續部的經典以及可靠的註釋中也沒有提到接受五種姓的戒律。上師根嘎寧波（Kunga Nyingpo，一切喜藏）也明確地說，對於不持守五種姓戒律的人，不給予上師灌頂，這在根本墮罪的解釋中已經詳細說明。簡而言之，受持共同戒律就是受持菩薩戒，也就是承諾學習菩薩的六度等行為，因此也必須瞭解並守護菩薩戒的根本墮罪。因此，不要認為學習波羅蜜多的行為和學習密咒道是像冷熱一樣矛盾的。對於不守護任何戒律的人，僅僅允許進入壇城，這在《集經》和《頂經》中都有說明，昆欽寧布（Kunkhyen Nyingpo，遍知心要）對此作了清晰的解釋。佛密（Sangye Sangwa，佛密）將僅僅允許進入壇城解釋為現證毗盧遮那的意義，這在其他地方已經詳細說明。因此，爲了受持具有共同戒律的上師戒律，要祈請：『請賜予我不退轉之輪的灌頂，聖者啊！爲了利益一切眾生，我將永遠作為上師，請開示怙主諸輪之神、上師的事業、一切佛的誓言和最秘密的戒律。』特別要讓他們這樣祈請，並引導他們發起菩提心，一切佛和菩薩
【English Translation】 Is it permissible to bestow only the empowerment of a disciple? For those who do not seek or only seek the empowerment of a master, only the common vows are given, not the vows of a master. Thus, for those who do not wish to receive the empowerment of a master, or even if they wish to receive it, only guard the common vows and do not guard the uncommon vows, only the empowerment of a disciple is given. The previous five masters also held this view. For those who guard the Bodhisattva vows but do not guard the mantra vows, it is not permissible to bestow empowerments higher than the disciple's empowerment, up to the master's empowerment. If a higher empowerment is bestowed, the mantra vows must also be guarded. Therefore, it is unreasonable for some to take the vows of the five families in Kriya and Charya, such as Padma, Iron Hook, etc., because the Yeshe Thigle (Primordial Wisdom Bindu) states that for those individuals, there is no master empowerment other than water, diadem, etc. Furthermore, the Kriya and Charya tantras and valid commentaries do not explain taking the vows of the five families. Master Kunga Nyingpo (Kunga Nyingpo, All-Joy Heart) also clearly stated that the master's empowerment is not bestowed upon those who do not uphold the vows of the five families, which has been explained in detail in the commentary on the root downfalls. In short, taking the common vows is taking the Bodhisattva vows, which means promising to learn the six perfections and other practices of a Bodhisattva. Therefore, one must also understand and protect the root downfalls that destroy the Bodhisattva vows. Therefore, do not regard learning the practices of the Paramitas and learning the path of mantra as contradictory like heat and cold. For those who do not keep any vows, merely allowing them to enter the mandala is mentioned in the Compendium and the Peak, and Kunkhyen Nyingpo (Omniscient Heart) clearly explained this. Sangye Sangwa (Buddha's Secret) explained that merely allowing entry into the mandala is the meaning of directly realizing Vairochana, which has been explained in detail elsewhere. Thus, in order to take the master's vows with the common vows, one should pray: 'Please grant me the empowerment of the irreversible wheel, O Holy One! For the benefit of all sentient beings, I will always act as a master. Please explain the vows and most secret commitments of the protector, the deities of the wheel, the activities of the master, and all the Buddhas.' In particular, they should be made to pray in this way and guided to generate Bodhicitta, all the Buddhas and Bodhisattvas.
བདག་ལ་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་ཆེ་གེ་མོ་ཞེས་བགྱི་བ་དུས་འདི་ནས་བཟུངས་ཏེ་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ། ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་མགོན་པོ་རྣམས། ཞེས་པ་ནས་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་དགོད། ཅེས་པའི་བར་ལན་གསུམ་བརྗོད་དུ་གཞུག་སྟེ་ཚིག་དེ་དག་ནི་གྲགས་ཆེ་བས་མ་བྲིས་སོ། །འདིར་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ 3-2-190b པོ་ནི། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་ཟིན་པ་ཞིག་གིས་བྱེད་པར་ཤཱནྟི་པས་གསུངས་ཏེ་ཨ་བྷྱ་དང་ཀུན་སྙིང་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དབང་བསྐུར་བའི་སློབ་མས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་གཟུང་དགོས་པར་མང་དུ་གསུངས་པས། སོ་ཐར་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་ན་དགེ་བསྙེན་ཡན་ཆད་ཀྱི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་སྔ་རོལ་དུ་སྟེར་ཞིང་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ཡང་བཟུངས་པ་ཞིག་གིས་བྱེད་དོ། །དེས་སྔོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་བཏུད་དེ་ལག་ཏུ་མེ་ཏོག་བཟུངས་ནས་ཕྱག་བྱས་ལ་མེ་ཏོག་གཏོར་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་ཤཱནྟི་པས་གསུངས་ལ། ལྭ་བ་པས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱི་ཞབས་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་རྣམས་ལའང་འདྲའོ། །གསོལ་གདབ་ཀྱི་དོན་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དུ་བདག་སློབ་དཔོན་བགྱིད་པས་བཤད་དུ་གསོལ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བོན་ཁྱད་པར་བ་སྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་དང་བསྩལ་ནས་སློབ་དཔོན་བགྱིད་དོ། །འཁོར་ལོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན་གང་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་འཁོར་ལོའི་ཞེས་པ་ལྟར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སློབ་དཔོན་བྱེད་པའི་དབང་ལ་བྱའོ། །འཁོར་ལོ་ལྷའི་ཞེས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་ཀྱི་རིམ་པ་རྣམས་ཤོད་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་ཁྱད་པར་བ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞིའོ། །གསོལ་གདབ་འདི་མ་བྱས་པ་དང་བྱས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་སྣང་བས་འདིར་གསོལ་གདབ་འདི་མི་བྱེད་ན་སྔར་གྱི་གསོལ་གདབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་ 3-2-191a འདི་དག་གི་དོན་བརྗོད་ལ་གསོལ་གདབ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་བྱའོ། །སྡོམ་པ་གཟུང་བའི་སྔ་རོལ་དུ་སྡོམ་པ་བསྒྲག་པ་རྩེ་མོ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཀྱང་མང་པོ་ན་སྣང་ལ་སྡོམ་པ་སྒྲག་མེད་པ་ཡང་སྣང་ངོ་། །དེ་གཉིས་གང་ཡིན་ཡང་སྔོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་རགས་རིམ་ཞིག་གོ་བར་བྱས་ལ་རིགས་ལྔ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གི་དམ་ཚིག་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གཟུང་སྙམ་པའི་བློ་སློབ་མ་ལ་ལེགས་པར་བསྐྱེད་ལ་དེ་ནས་སྡོམ་པ་གཟུང་དགོས་ཏེ། སྡོམ་པ་ལ་དམིགས་ཕུག་པའི་ལེན་འདོད་དང་དམ་ཚིག་རྣམས་ལ་རིས་གཅོད་མེད་པར་མཐའ་དག་ག
【現代漢語翻譯】 請垂聽我！我，名為某某者，從此時起直至菩提道場，如三世諸佛（指過去、現在、未來三世的一切佛陀），乃至利益一切眾生至涅槃之間（此處省略了中間的皈依發心文，因為廣為人知，故不贅述）。 在此，祈請者應是已受居士戒等戒律之人，寂天（Śāntipa）論師如是說。阿跋耶（Abhaya）和具誓（Kunsnying）等也多次強調，灌頂的弟子必須受持別解脫戒。因此，如果具備別解脫戒的基礎，應事先授予居士戒以上的別解脫戒，並且是由已受菩薩戒者來做。 此人應首先頂禮上師雙足，手持鮮花，行禮並撒花，然後祈請，寂天論師如是說。拉瓦巴（Lāva pa）也說應頂禮上師雙足後行事，這與其他情況也類似。祈請的意義是：爲了利益眾生，請上師為我宣說。 這也意味著，請賜予我能生起不退轉之因的殊勝金剛阿阇黎灌頂，賜予后我將成為上師。如經中所說之『輪』（cakra），指的是灌頂的壇城。 有些論典中說『輪之』（cakrasya），指的是成為壇城上師的灌頂。『輪、天』（cakra-deva）指的是，請開示壇城與本尊的真如二者，以及上師事業的次第。 祈請上師的誓言和殊勝戒律，即是『佛』（buddha）字四句（指皈依佛、法、僧、上師）。因為有許多儀軌在做此祈請之前和之後都有，所以如果此處不做此祈請，則應在之前的祈請中述說這些內容，使祈請成為一體。 如《頂髻經》所說，在受戒之前要宣說戒律，但也有許多無上瑜伽的儀軌中沒有宣說戒律。無論哪種情況，都應事先讓上師大致瞭解五部的誓言，並讓弟子充分生起爲了利益一切眾生直至獲得菩提而受持五部共同和個別誓言的意樂，然後才能受戒。因為要對戒律有堅定的受持意願，並且對所有誓言沒有分別取捨。
【English Translation】 Please listen to me! I, named so-and-so, from this time until reaching the Bodhi tree, like the protectors of the three times (referring to all Buddhas of the past, present, and future), and to benefit all sentient beings until Nirvana (here, the refuge and Bodhicitta vows are omitted because they are widely known and therefore not repeated). Here, the petitioner should be someone who has already taken vows such as the lay vows, as stated by Śāntipa. Abhaya and Kunsnying have also repeatedly emphasized that disciples receiving initiation must uphold the Pratimoksha vows. Therefore, if one has the foundation of Pratimoksha vows, one should first be granted Pratimoksha vows above the lay vows, and it should be done by someone who has taken the Bodhisattva vows. This person should first prostrate at the feet of the Guru, hold flowers in their hands, pay homage and scatter flowers, and then make the request, as stated by Śāntipa. Lāva pa also said that one should pay homage to the feet of the Guru before acting, and this is similar in other situations as well. The meaning of the request is: 'For the benefit of sentient beings, please, Guru, explain to me.' This also means, 'Please grant me the special Vajra Acharya initiation that generates the seed of non-retrogression, and after granting it, I will become the Guru.' As the 'wheel' (cakra) is mentioned in the scriptures, it refers to the mandala of initiation. Some treatises say 'of the wheel' (cakrasya), which refers to the initiation to become the Guru of the mandala. 'Wheel, deity' (cakra-deva) refers to, 'Please reveal the suchness of the mandala and the deity, and the order of the Guru's activities.' The request for the Guru's vows and special precepts is the four lines of the word 'Buddha' (referring to taking refuge in the Buddha, Dharma, Sangha, and Guru). Because there are many rituals before and after making this request, if this request is not made here, then these contents should be stated in the previous request, so that the request becomes unified. As stated in the Sutra of the Crown, the precepts should be proclaimed before taking the vows, but there are also many Anuttarayoga Tantra rituals that do not proclaim the precepts. In either case, the Guru should first give a general understanding of the vows of the five families, and then the disciple should fully generate the intention to uphold the common and individual vows of the five families for the benefit of all sentient beings until attaining Bodhi, and then take the vows. Because one must have a firm intention to uphold the vows, and there should be no discrimination in accepting all the vows.
ཟུང་འདོད་བསྐྱེད་པ་ནི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་མེད་ཁ་མེད་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། དེས་ན་རྩེ་མོ་ལས་སྔོན་དུ་ལེན་འདོད་ཡོད་མེད་དྲི་བར་ཡང་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཚད་ལྡན་དག་ཏུ་ཡང་བཤད་དོ། །ཆོ་ག་འདི་ལན་གསུམ་བྱེད་པར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། ཀླུ་བྱང་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་གསུངས་པས་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་སྟེ། སྡོམ་པ་གང་ལ་ཡང་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་མ་ཆད་པ་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བ་ལ་ངེས་པར་དགོས་པ་ནི་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དང་པོ་ལེན་པ་དང་ཉམས་པ་སླར་སྐྱོར་བ་ལ་ལྷག་པར་ཡང་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ཚང་བ་གསུམ་གསུམ་ངེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་དང་པོ་བཞིས་སེམས་བསྐྱེད་དང་དེ་ནས་བཞིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་ཅིང་ལྷག་མས་སྔགས་སྡོམ་འཛིན་པར་འདོད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ 3-2-191b བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པ་འཛིན་པའི་ཆོ་ག་ནི། ཟུར་དུ་བཤད་ཅིང་ཇི་ལྟར་དུས་གསུམ་ནས་སེམས་ཅན་མྱ་ངན་འདས་ལ་འགོད། ཅེས་པའི་བར་ནི། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་གཟུང་བའི་ཆོ་གར་མང་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གསུམ་ལ་སློབ་པར་ཁས་ལེན་པ་དེར་བྱུང་བ་ནི། སྔགས་སྡོམ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་གྱི་ཐུན་མོང་གི་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་མིན་ནོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་སྡོམ་པ་བསྒྲག་པ་རྒྱས་པར་བྱས་ན། གཙོ་བོས་ཇི་ལྟར་བཀའ་སྩལ་པ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བདག་གིས་བགྱི། ཞེས་སྡོམ་པ་འཛིན་པ་བསྡུས་པ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ཆོག་ལ་སྡོམ་བསྒྲག་བསྡུས་ན་གཟུང་བ་རྒྱས་པར་བྱ་ཞེས་གསུང་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ། རྩེ་མོར་སྡོམ་པ་བསྒྲག་པ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་ཀྱང་གཟུང་བའི་སྐབས་སུ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་གི་ཆོ་གས་མཛད་པ་དང་། ལྭ་བ་པ་དང་ཤཱནྟི་པ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྡོམ་པ་བསྒྲག་པ་རྒྱས་པར་མཛད་ཀྱང་ལེན་པའི་སྐབས་སུ་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་གི་ཆོ་གས་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔགས་སྡོམ་ལེན་པའི་ཆོ་ག་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་གཉིས་དང་རྩེ་མོ་གསུམ་གར་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་གཟུང་ལ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དམ་ཚིག་རྣམས་ལ་ཁས་ལེན་བྱེད་པ་ཙམ་དང་སྔགས་སྡོམ་འཛིན་པའི་ཆོ་ག་གཉིས་ཁྱད་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་སྡོམ་ལེན་པའི་སྐབས་ལ་ས་ར་ཧ་དང་ཀུན་སྙིང་ལ་སོགས་པས་དངོས་གཞིའི་སྐབས་སུ་མཛད་དེ་རྩེ་མོའི་དགོངས་པའོ། །ཀླུ་བྱང་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ཕྲེང་བ་སོགས་ཀྱིས་སྐབས་འདིར་མཛད་ལ། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་རྨི་ལམ་དྲིས་པའི་འོག་ 3-2-192a ཏུ་ཡང་མཛད་པས་དེ་དག་གང་དུ་བྱས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་གསལ་ལོ། །དེ་ལ་དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་ལ
【現代漢語翻譯】 生起欲求是生起律儀不可或缺的支分。因此，經文中也說，在灌頂之前要詢問是否想要接受。同樣，在無上瑜伽部的合格壇城儀軌中也有說明。如《鬘論》所說，這個儀軌要做三次。龍樹（Klu-byang，龍樹）、無能勝月（Mi-thub Zla-ba，彌勒月）、雙運明（Zung-'jug gSal-ba）、生源日（Nyin-mo 'byung-gnas）、Ratna Rakshita（梵文：Ratnarakṣita，寶護）和Vibhūti（梵文：Vibhūti，光顯）等許多人都這樣說過，所以非常重要。無論接受哪種律儀，正行儀軌的完整性對於生起律儀都是必不可少的，這一點是相同的。因此，無論是初次接受還是重受已失的律儀，都必須完整地進行三次正行儀軌。 認為《如何三時》這首詩的前四句是生起菩提心，接下來的四句是受持菩薩律儀，剩餘部分是受持密咒律儀，這種觀點是不合理的。如前所述，智者們已經 3-2-191b 單獨闡述了受持菩薩律儀的儀軌，並且《如何三時》中從『如何三時』到『安置眾生於涅槃』之間的部分，在許多地方都被闡述為受持五部律儀的儀軌。因此，發兩種菩提心並承諾學習三種戒律，是受持密咒律儀的支分，而不是受持共同律儀。 一些藏族上師如果詳細宣講律儀，就說：『主尊如何教導，我將全部奉行。』僅僅以這種簡略的受持律儀方式也可以，如果律儀宣講簡略，那麼受持律儀就要詳細，這種說法非常不合理。因為在灌頂時，即使律儀宣講得非常詳細，在受持時也只是進行五部律儀的受持儀軌。而且，Lāvaṇapa（梵文：Lāvaṇapa，鹽行者）、Śāntipa（梵文：Śāntipa，寂天）和Gyalwa Zangpo（Rgyal-ba bZang-po，善賢勝者）等人，雖然詳細地宣講律儀，但在接受時也只是進行五部律儀的受持儀軌。此外，接受密咒律儀的儀軌，在無上瑜伽部的兩個續部和灌頂的三個部分中，都說是受持五部律儀。因此，僅僅承諾遵守誓言和受持密咒律儀的儀軌並不是沒有區別的。在接受密咒律儀時，Saraha（梵文：Saraha，薩惹哈）和Kunsnying（Kun-snying，一切心）等人是在正行時進行，這是灌頂的觀點。龍樹、無能勝月、Dārika（梵文：Dārika，童子）和《鬘論》等是在此時進行。Marme Dze Zangpo（Mar-me-mdzad bZang-po，吉祥燃燈）等人在詢問夢境之後也進行，因此無論在哪裡進行，都能清楚地生起律儀。其中，在正行時，
【English Translation】 Generating desire is an indispensable part of generating vows. Therefore, it is also said in the scriptures that one should be asked whether one wants to receive the vows before the vase empowerment. Similarly, it is also explained in the qualified mandala rituals of Anuttarayoga Tantra. As stated in the 'Garland Treatise', this ritual should be performed three times. Nāgārjuna (Klu-byang), Ajitamitra (Mi-thub Zla-ba), Zung-'jug gSal-ba, Divākara (Nyin-mo 'byung-gnas), Ratnarakṣita, and Vibhūti, among many others, have said this, so it is very important. The completeness of the main ritual is essential for generating vows, no matter which vows are being taken; this is the same. Therefore, whether it is the first time taking vows or retaking vows that have been broken, the complete main ritual must be performed three times. It is unreasonable to think that the first four lines of the poem 'How the Three Times' generate Bodhicitta, the next four lines take the Bodhisattva vows, and the remainder takes the mantra vows. As mentioned earlier, the wise have 3-2-191b separately explained the ritual for taking the Bodhisattva vows, and the part from 'How the Three Times' to 'Place sentient beings in Nirvana' is often explained as the ritual for taking the vows of the five families. Therefore, generating two types of Bodhicitta and promising to learn the three trainings is a part of taking the mantra vows, not taking the common vows. Some Tibetan lamas, if they explain the vows in detail, say, 'As the main deity has taught, I will practice all of them.' It is sufficient to take the vows in this brief way, but it is very unreasonable to say that if the explanation of the vows is brief, then the taking of the vows should be detailed. Because even if the explanation of the vows is very detailed during the vase empowerment, only the ritual for taking the vows of the five families is performed during the taking of the vows. Moreover, Lāvaṇapa, Śāntipa, and Gyalwa Zangpo and others, although they explained the vows in detail, only performed the ritual for taking the vows of the five families when taking the vows. Furthermore, the ritual for taking the mantra vows is said to be the taking of the vows of the five families in the two tantras of Anuttarayoga and in the three parts of the vase empowerment. Therefore, merely promising to keep the samayas and the ritual for taking the mantra vows are not the same. When taking the mantra vows, Saraha and Kunsnying and others perform it during the main part, which is the view of the vase empowerment. Nāgārjuna, Ajitamitra, Dārika, and the 'Garland Treatise' and others perform it at this time. Marme Dze Zangpo and others also perform it after asking about dreams, so it is clear that the vows can be generated no matter where it is performed. Among these, during the main part,
ེན་ན་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་འཇུག་སྔོན་དུ་བྱེད་པའི་དུས་སུ་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དམིགས་ཕྱེད་པར་བྱས་ནས་བླངས་ན་སྔར་རྩ་ལྟུང་བྱུང་ཡང་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བས་སློབ་མ་ལ་འབོགས་པའི་དུས་སུ་རང་སྡོམ་ལྡན་དུ་ཡོད་དོ། །སྐབས་འདིར་བྱེད་ན་ནི། རྩ་ལྟུང་གྲངས་མང་ལ་འབྱུང་ཉེ་ཞིང་བསྲུང་སྡོམ་ལ་ཤིན་ཏུ་ལྷོད་པའི་དུས་སུ་སྣང་བས་རང་རྒྱུད་ལ་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ལ་བྱ་སྟེ། ཕལ་ཆེར་བདག་འཇུག་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་སྡོམ་པ་ཕོག་ན་འཐད་པར་སེམས་སོ། །སྐྱེ་བའི་དུས་ནི། འབོགས་ཆོག་ལན་གསུམ་བྱས་པའི་མཐར་སྐྱེ་ཡི་ཆུ་དབང་ཕྱིན་ཅད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་འཐོབ་པ་ལ་མི་བལྟོས་ཏེ་རྩེ་མོ་ལས། སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་བཀོད་ནས་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་སྔགས་སྡོམ་ལ་བཀོད་པའི་འོག་ཏུ་ལྷ་ངོ་བསྟན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུང་བར་འདིར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི། མི་ཐུབ་ཟླ་བས་དྲིའི་ཆུས་གཏོར་ནས་བྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རམ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་སློབ་མའི་མགོར་ལག་པ་བཞག་སྟེ་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ལན་བདུན་བཟླ་བར་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་ག་མགྲིན་པ་མགོ་བོ་རྣམས་སུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་དང་འཁོར་ལོའི་སྟེང་དུ་རིམ་པ་ལྟར་ཉི་མ་གཉིས་དང་ཟླ་བའམ་ཉི་མ་གཅིག་དང་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་གནས་པའི་ཧཱུཾ་ནག་པོ་ཨཱཿདམར་པོ་ཨོཾ་དཀར་པོ་བསམ་མོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་བརྗོད་ཅིང་སྙིང་ག་སོགས་གསུམ་ལ་དྲིའི་ཆུ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་ཁུ་ཚུར་གཡས་པས་བྱུགས་ཏེ་མགོ་ 3-2-192b བོ་ལ་མེ་ཏོག་མདུན་དུ་བདུག་སྤོས་དང་མར་མེ་སྙིང་གར་སླར་ཡང་དྲི་སྦྱིན་པར་ཕྲེང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བཤད་དོ། །སྒོམ་པ་དང་རེག་པ་དང་བརྗོད་པ་རྣམས་མས་རིམ་ནས་བྱེད་ཅིང་འབྲུ་གསུམ་ལས། མཚན་མ་གསུམ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་མཚན་པར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་བཞེད་ལ། སྒོམ་རེག་བརྗོད་པ་རྣམས་ཡས་རིམ་ནས་བྱེད་པ་ཡང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བས་བཤད་དེ་གང་རུང་གཅིག་གིས་ཆོག་གོ། མཚན་མ་གསུམ་སྒོམ་པ་མང་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ལྷར་སྒོམ་པ་ཡང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་བཤད་དོ། །མཆོད་པ་རྣམས་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སྟེར་བར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ལ་རང་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་སྟེར་བར་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་བཤད་དོ། །ཞལ་ཟས་དང་སྒྲ་སྙན་འབུལ་བར་ཡང་འགའ་ཞིག་གིས་བཞེད་དོ། །མདོར་ན་སྔར་གཙོ་བོར་བསྐྱེད་པའི་སློབ་མའི་གནས་གསུམ་དུ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་མཚན་མ་བསྒོམས་ནས་མཆོད་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་མཆོད་དེ་དུས་འདི་ནས་བཟུངས་ནས་འཁོར་བའི་ཉེས་པས་མ་གོས་པར་མཆོད་པ་དང་ལྡན་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་པར་དཱ་རི་ཀ་པ་སོགས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། ། ༈ སོ་ཤིང་དོར་ཞིང་ཁྱོར་ཆུ་སོགས་གསུམ་སྦྱིན་
【現代漢語翻譯】 如果上師在先行自入壇時，如前所述，取一半的灌頂，即使之前犯過根本墮罪，也能生起律儀，因此在傳授給弟子時，自己是具有律儀的。如果在這個時候做，因為根本墮罪容易發生，而且對於守護律儀非常鬆懈，所以要仔細檢查自己的相續。大多數情況下，我認為應該先進行自入壇，然後再將律儀傳授給弟子才是合適的。生起的時間是：在念誦三遍傳授儀軌之後，生起。這不取決於是否獲得所有生起次第的水灌頂，因為《頂續》中說：『安置三種律儀后，然後指示壇城。』因為在安置密咒律儀之後，才指示本尊。然後，這裡說要用甘露旋轉的咒語來守護，那麼應該怎麼做呢？就像《無勝月》中所說，用香水灑水，或者像誓言金剛所說，將手放在弟子的頭上，唸誦七遍旋轉的咒語。在他們的心、喉嚨、頭頂上，依次觀想金剛、蓮花、法輪之上，依次有兩輪太陽和月亮，或者一輪太陽和兩輪月亮，上面有黑色的吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）、紅色的阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：種子字）、白色的嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：種子字）。然後唸誦這些，用右手的金剛拳塗抹在心等三個地方，在頭頂獻花，在前面焚香和點燈，在心中再次施香，並與念珠隨行者一起講述。觀想、觸控和唸誦，從下往上依次進行，三個字上，用三個標誌和三個字母來標記，這是瑪爾麥·瑪匝桑波的觀點。觀想、觸控和唸誦，從上往下依次進行，這也是雙運明晰的說法，任選其一即可。觀想三個標誌有很多種，觀想為身語意的本尊，這也是扎智亞·熱克智達的說法。在所有供品中，用『一切』的咒語來給予，這是瑪爾麥·瑪匝桑波等人的說法，用各自的咒語來給予，這是熱智納·熱克智達的說法。也有人認為應該供養食物和樂器。總之，觀想先前主要生起的弟子的三個位置上有三種金剛的標誌，作為供養處進行供養，從現在開始，不要被輪迴的過患所染污，要具備供養，就像達日嘎巴等人所說的那樣去做。 拋棄牙木，施予三捧水等。
【English Translation】 If the guru first enters the mandala himself, as previously stated, taking half of the empowerment, even if he had previously committed a root downfall, he can generate the vows. Therefore, when bestowing them upon the disciple, he possesses the vows himself. If done at this time, it appears that root downfalls easily occur, and there is great laxity in guarding the vows, so one should carefully examine one's own continuum. In most cases, I think it is appropriate to first undertake self-initiation and then bestow the vows upon the disciple. The time of generation is: after reciting the empowerment ritual three times. This does not depend on whether one has obtained all the water empowerments of the generation stage, because the 'Supreme Tantra' says: 'Having established the three vows, then indicate the mandala.' Because after establishing the mantra vows, the deity is indicated. Then, it is said here to protect with the mantra of swirling nectar. So how should it be done? Just as 'Invincible Moon' says, sprinkle with scented water, or as Vow Vajra says, place the hand on the disciple's head and recite the swirling mantra seven times. In their heart, throat, and crown, respectively, visualize a vajra, lotus, and wheel, respectively, with two suns and moons, or one sun and two moons, upon which are a black Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Seed Syllable), a red Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：Seed Syllable), and a white Oṃ (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Seed Syllable). Then recite these, and smear the heart and the other three places with the right fist holding a vajra with scented water, offer flowers on the head, burn incense and light a lamp in front, and offer incense again in the heart, and tell it with rosary followers. Contemplation, touch, and recitation are done in descending order, and on the three syllables, the three signs are marked with three letters, which is the view of Marmé Dzé Zangpo. Contemplation, touch, and recitation are also done in ascending order, which is also the explanation of the clarity of union, and either one is sufficient. There are many ways to contemplate the three signs, and contemplating them as the deities of body, speech, and mind is also the explanation of Prajñārakṣita. Among all the offerings, giving with the mantra of 'everything' is the explanation of Marmé Dzé Zangpo and others, and giving with their respective mantras is the explanation of Ratnarakṣita. Some also think that food and musical instruments should be offered. In short, contemplate the signs of the three vajras in the three places of the disciple who was previously mainly generated, and offer them as objects of offering, and from this time onwards, do not be defiled by the faults of samsara, and be endowed with offerings, as said by Darikapa and others. Discard the tooth stick and offer three handfuls of water, etc.
པ། བཞི་པ་ནི། སོ་ཤིང་དོར་བའི་གནས་ནི། ཁྲུ་བཞི་པ་གྲུ་བཞི་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྕི་བ་ལ་སོགས་པས་བྱུགས་པར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་ཤིང་། བའི་ཀོ་བ་ཙམ་དུ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སྲབ་འཐུག་གི་ཚད་དུ་བིདྱཱ་བཱ་ཏས་བཤད་དོ། །འཇིགས་བྱེད་ལྷས་ཁྱམས་གྲུ་བཞི་པའི་ནང་དུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བྲིས་པ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཚོམ་བུ་དགོད་པར་བཤད་དེ་ཚད་ལྡན་གཞན་གྱིས་མ་བཤད་དོ། །སོ་ཤིང་ནི། ཨ་ཤྭད་ཐ་ལ་སོགས་པ་འདིར་མི་རྙེད་པས་ཀླུ་བྱང་གིས་གསུངས་པ་ལྟར་འོ་མ་ཅན་གྱི་ཤིང་ཧ་ཅང་སྦོམ་པ་དང་ཕྲ་བ་མིན་པ་དྲང་ཞིང་སྲོག་ཆགས་མེད་པ་མ་གས་པ་ 3-2-193a རྨ་མེད་པ་མགོ་མཇུག་མཉམ་པའི་དྲི་བཟང་གི་ཆུས་བཀྲུས་པ་བདུག་པས་བདུགས་པ་སོར་བཅུ་གཉིས་པ་རྩེ་མོར་མེ་ཏོག་བཅིངས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་སློབ་དཔོན་བྱང་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་སློབ་མ་ལ་སྦྱིན་ལ་སློབ་མ་ཤར་རམ་བྱང་དུ་ཕྱོགས་པས་ཨོཾ་བཛྲ་ཧཱ་ས་ཧཾ་ཞེས་བརྗོད་ནས་རྩེ་མོ་ནས་འཆོས་ཏེ་མིག་སྟེང་དུ་བལྟ་ཞིང་བལྟོས་པ་མེད་པར་མདུན་དུ་དོར་རོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་སློབ་མ་ཁ་བྱང་དུ་ཕྱོགས་པ་ལ་སྦྱིན་ཞིང་སློབ་མས་ཤར་དུ་བལྟས་ཏེ་འདོར་བར་བཤད་དོ། །སོ་ཤིང་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཟླ་བའི་སྔགས་ཕྲེང་བར་མ་བྱུང་ཡང་དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་སྔགས་བཟླ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་རམ་མི་ཐུབ་ཟླ་བས། ཨོཾ་ཨཱཿཛི་ཧ་སཾ་བརྟི་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ་ཅེས་ལན་བདུན་བཟླ་བར་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་སོ་ཤིང་སྟོང་པར་བྱས་ནས་ཧཱུཾ་མཐིང་ནག་འོད་འབར་བར་གྱུར་པ་ལས་སོ་ཤིང་འོད་ཅན་བྱུང་བར་བསམ་ཟེར་ཏེ་མཁས་པ་དག་གི་གཞུང་ལས་མ་བཤད་དོ། །དོར་བའི་ལྟས་ལ་ཤར་བྱང་ནུབ་ལྷོ་སྟེང་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་པར་ལྟུང་ན་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཞི་རྒྱས་དབང་དྲག་རིག་འཛིན་ས་འོག་གི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་ཅིང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷུང་ན་དངོས་གྲུབ་མེད་དོ། །ཕྱོགས་པ་ནི། རྩེ་མོ་གང་ལ་བསྟན་པ་སྟེ་རྩེ་མོར་མེ་ཏོག་འཆིང་བར་གསུངས་པས་དེ་ནི་མགོའོ། །དེ་ནས་བཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཆུ་བཾ་བཟླས་པ་ཁ་བཤལ་བའི་ཕྱིར་བྱིན་ནས་འཁྱིལ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཆུ་ཁྱོར་བ་གསུམ། ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་དྷརྨཱཿསརྦ་པཱ་བཾ་ནི་ཙ་ཨ་སྱ་ཤོདྡྷ་སརྦ་བི་ཀལྤཱ་ན་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བླུད་དོ། །ཕྲེང་བར་ཁ་བཤལ་བ་དང་ཁྱོར་བ་གསུམ་གྱི་ཆུ་གཉིས་སོ་སོར་མཛད་དོ། །བོད་ཁ་ཅིག་གཡས་པའི་ཁྱོར་བར་འདོད་ལ་ 3-2-193b འཇིགས་བྱེད་ལྷས་གཡོན་པའི་ཁྱོད་པར་བཤད་དོ། །བོད་ཁ་ཅིག་རྨི་ལམ་གསལ་པོ་འོང་བའི་དོན་དུ་འདོད་མོད་ཀྱང་ཀླུ་བྱང་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་དག་གི་ཉེས་པ་སྦྱང་བའི་དོན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་ཞིང་དེའམ་འཁྱིལ་པ་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤ་མང་པོ་རྩེ་མོ་མ་ཉམས་པ་སྟན་དུ་གདིང་བའི་དོན་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྔས་ཀྱི་དོན་དུ
【現代漢語翻譯】 四、關於丟棄牙木（藏文：སོ་ཤིང་，so shing，漱口用的樹枝）的位置：經文中說，應在四肘（約1.8米）見方的區域中央，用牛糞等塗抹。而關於『僅有牛皮厚度』的說法， Vidyāpāta 在解釋厚薄程度時提到了這一點。怖畏金剛（藏文：འཇིགས་བྱེད་，Jigje，梵文：Bhairava）殿的四方形院落內，應繪製八瓣蓮花，並供奉花束，但其他權威著作中沒有提到這一點。 關於牙木：由於此處無法找到阿濕波他（梵文：Aśvattha）等樹木，因此按照龍樹菩薩（藏文：ཀླུ་བྱང་，Klu byang，意為龍菩提）的說法，應選擇有乳汁的樹木，粗細適中，筆直，沒有生物，沒有裂縫，沒有損傷，頭尾粗細均勻，用散發香味的水清洗，用香薰熏，長十二指（約23釐米），頂端繫上花朵。然後，上師面向北方，將牙木交給弟子，弟子面向東方或北方，唸誦『嗡 班雜 哈哈 吽』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཧཱ་ས་ཧཾ་，梵文：oṃ vajra hāsa huṃ，梵文羅馬擬音：om vajra hāsa hum，金剛歡笑 吽），從頂端開始清潔牙齒，看著眼睛上方，不要猶豫地丟到前方。總續（藏文：སྤྱི་རྒྱུད་，spyi rgyud）中說，上師應將牙木交給面向北方的弟子，弟子應面向東方丟棄。 雖然牙木沒有上師唸誦的咒語，但如義成（藏文：དོན་ཡོད་ཞབས་，don yod zhabs）所說，可以唸誦摧毀障礙的咒語，或者如彌勒月（藏文：མི་ཐུབ་ཟླ་，mi thub zla）所說，唸誦『嗡 阿 智哈 桑巴爾迪尼 吽 帕特』（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཛི་ཧ་སཾ་བརྟི་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ་，梵文：oṃ āḥ jihva saṃvartini hūṃ phaṭ，梵文羅馬擬音：om ah jihva samvartini hum phat，嗡 啊 舌頭 轉變 吽 啪）七遍。般若室利（藏文：པྲཛྙཱ་ཤྲཱིཿ，Prajñāśrī）說，觀想牙木變空，從空性中生出藍黑色、發光的『吽』（藏文：ཧཱུཾ་，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字，表示智慧），然後牙木變得光芒四射，但其他智者的著作中沒有提到這一點。 關於丟棄牙木的徵兆：如果牙木分別落在東、北、西、南、上、下，則依次成就息災、增益、懷愛、降伏、持明（藏文：རིག་འཛིན་，rig 'dzin，vidyādhara，明咒持有者）和地下的成就。如果落在外面，則沒有成就。方向是指頂端所指的方向，因為經文中說頂端要繫上花朵，所以那是頭部。然後，用從『വം』（藏文：བཾ་，梵文：vaṃ，梵文羅馬擬音：vam，水大種子字）產生的，並唸誦『വം』的凈水漱口，然後用唸誦七遍『嗡 赫利 維殊提 達摩 薩瓦 巴巴 尼扎 阿斯亞 效達 薩瓦 維嘎拉巴那 阿巴那亞 吽』（藏文：ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་དྷརྨཱཿསརྦ་པཱ་བཾ་ནི་ཙ་ཨ་སྱ་ཤོདྡྷ་སརྦ་བི་ཀལྤཱ་ན་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་，梵文：oṃ hrīḥ viśuddha dharmāḥ sarva pāpa ni ca asya śuddha sarva vikalpāna apanaya hūṃ，梵文羅馬擬音：om hrih vishuddha dharmah sarva papa ni ca asya shuddha sarva vikalpana apanaya hum，嗡 赫利 清凈 法 一切 罪 消除 此 清凈 一切 妄念 遣除 吽）的香水漱口三次。經文中分別提到了漱口水和三次香水。 一些藏人認為應該用右手漱口，而怖畏金剛法（藏文：འཇིགས་བྱེད་ལྷ，jigs byed lha）中說應該用左手。一些藏人認為這是爲了讓夢境清晰，但龍樹菩薩和達日迦巴（藏文：དཱ་རི་ཀ་པ，dā ri ka pa）說這是爲了凈化罪業。然後，用從『吽』（藏文：ཧཱུཾ་，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hum，種子字，表示智慧）產生的，或者唸誦『വം』的許多未損壞尖端的吉祥草（梵文：kuśa）作為墊子，同樣也作為枕頭。
【English Translation】 Fourth, regarding the place to discard the tooth-stick (Tibetan: སོ་ཤིང་, so shing, a twig used for oral hygiene): The scriptures state that it should be in the center of a square area of four cubits (approximately 1.8 meters), smeared with cow dung, etc. Regarding the statement 'only the thickness of cowhide,' Vidyāpāta explains the degree of thickness. In the square courtyard of the Bhairava (Tibetan: འཇིགས་བྱེད་, Jigje, Bhairava) temple, an eight-petaled lotus should be drawn, and flower bouquets should be offered, but other authoritative texts do not mention this. Regarding the tooth-stick: Since trees like Aśvattha (Sanskrit) cannot be found here, according to Nāgārjuna (Tibetan: ཀླུ་བྱང་, Klu byang, meaning Dragon Bodhi), a tree with milky sap should be chosen, of moderate thickness, straight, without living creatures, without cracks, without damage, with uniform thickness at both ends, washed with fragrant water, fumigated with incense, twelve fingers long (approximately 23 centimeters), and with flowers tied at the tip. Then, the guru should face north and give the tooth-stick to the disciple, who should face east or north, reciting 'Om Vajra Hāsa Hum' (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཧཱ་ས་ཧཾ་, Sanskrit: oṃ vajra hāsa huṃ, Romanized Sanskrit: om vajra hāsa hum, Om Vajra Laugh Hum), cleaning the teeth from the tip, looking above the eyes, and discarding it forward without hesitation. The General Tantra (Tibetan: སྤྱི་རྒྱུད་, spyi rgyud) states that the guru should give the tooth-stick to the disciple facing north, and the disciple should look east and discard it. Although there is no mantra for the tooth-stick recited by the guru, as Doonyö Zhap (Tibetan: དོན་ཡོད་ཞབས་, don yod zhabs) said, one can recite the mantra that destroys obstacles, or as Mituk Zla (Tibetan: མི་ཐུབ་ཟླ་, mi thub zla) said, recite 'Om Ah Jihva Samvartini Hum Phat' (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿཛི་ཧ་སཾ་བརྟི་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ་, Sanskrit: oṃ āḥ jihva saṃvartini hūṃ phaṭ, Romanized Sanskrit: om ah jihva samvartini hum phat, Om Ah Tongue Transforming Hum Phat) seven times. Prajñāśrī (Tibetan: པྲཛྙཱ་ཤྲཱིཿ, Prajñāśrī) said that one should visualize the tooth-stick becoming empty, and from emptiness, a dark blue, radiant 'Hum' (Tibetan: ཧཱུཾ་, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hum, seed syllable, representing wisdom) arises, and then the tooth-stick becomes radiant, but other scholars' texts do not mention this. Regarding the signs of discarding the tooth-stick: If the tooth-stick falls in the east, north, west, south, up, or down directions, then pacifying, increasing, magnetizing, subjugating, vidyādhara (Tibetan: རིག་འཛིན་, rig 'dzin, vidyādhara, mantra holder), and underground accomplishments are achieved respectively. If it falls outside, there is no accomplishment. The direction refers to the direction the tip points to, because the scriptures say that flowers should be tied to the tip, so that is the head. Then, rinse the mouth with pure water generated from 'വം' (Tibetan: བཾ་, Sanskrit: vaṃ, Romanized Sanskrit: vam, water element seed syllable) and recite 'വം', then rinse the mouth three times with fragrant water, reciting seven times 'Om Hrih Vishuddha Dharma Sarva Papa Ni Ca Asya Shuddha Sarva Vikalpana Apanaya Hum' (Tibetan: ཨོཾ་ཧྲཱིཿབི་ཤུདྡྷ་དྷརྨཱཿསརྦ་པཱ་བཾ་ནི་ཙ་ཨ་སྱ་ཤོདྡྷ་སརྦ་བི་ཀལྤཱ་ན་ཨ་པ་ན་ཡ་ཧཱུཾ་, Sanskrit: oṃ hrīḥ viśuddha dharmāḥ sarva pāpa ni ca asya śuddha sarva vikalpāna apanaya hūṃ, Romanized Sanskrit: om hrih vishuddha dharmah sarva papa ni ca asya shuddha sarva vikalpana apanaya hum, Om Hrih Pure Dharma All Sins Eliminate This Pure All Conceptions Remove Hum). The scriptures mention the rinsing water and the three times of fragrant water separately. Some Tibetans believe that one should rinse the mouth with the right hand, while the Bhairava Dharma (Tibetan: འཇིགས་བྱེད་ལྷ, jigs byed lha) says that one should use the left hand. Some Tibetans believe that this is to make dreams clear, but Nāgārjuna and Dārikapa (Tibetan: དཱ་རི་ཀ་པ, dā ri ka pa) say that this is to purify sins. Then, use many kuśa (Sanskrit) grasses generated from 'Hum' (Tibetan: ཧཱུཾ་, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hum, seed syllable, representing wisdom) or recite 'വം', with undamaged tips, as a mat, and similarly as a pillow.
་ཡི་གེ་དྷཱིཿལས་སྐྱེས་ཤིང་དེ་དང་འཁྱིལ་པ་བཟླས་པའི་ཀུ་ཤ་གཅིག ཨོཾ་བཛྲ་ཏཱིཀྵྞ་བཾ་ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སྦྱིན་ནོ། །སྡོམ་འབྱུང་ལས། དྷཱིཿཡིག་གི་ནི་སྔགས་བཟླས་པའི། །ཀུ་ཤ་དེ་ལ་རབ་སྦྱིན་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ལ་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཀུ་ཤ་གཉིས་ཀ་དྷཱིཿལས་བྱུང་བར་བཞེད་དོ། །སྔ་མ་ལ་མང་པོ་ཞེས་གསུངས་པས་ཕྱི་མ་ཉུང་བར་བྱའོ། །བོད་རྣམས་ཆེ་བ་གཡས་དང་ཆུང་བ་གཡོན་ཏུ་སྟེང་ལ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ལག་པ་གཡོན་པར་སྟེར་བར་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྒྱུ་དྲ་ལས། ལག་མཐིལ་སོ་ཤིང་ཀུ་ཤ་སྦྱིན། ཞེས་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་ཀ་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་དབུས་སུ་སྦྱིན་ནོ། །འདི་བཀྲ་ཤིས་པའི་རྨི་ལམ་མི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་བི་དྱཱ་པཱ་ཏས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་སྐུད་པ་དམར་པོ་སློབ་མའི་ལུས་ཚད་སུམ་ལྟབ་བྱས་ཏེ་འཁྱིལ་པ་ལན་བདུན་བཟླས་ལ་མདུད་པ་གསུམ་མམ་དྲུག་བྱས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དཔུང་པ་གཡས་སམ་རྒྱུད་གཞན་དུ་གཡོན་པར་གསུངས་པས། ཨོཾ་བུདྡྷ་མཻ་ཏྲི་རཀྵ་རཀྵ་སརྦཱ་ན་སྭཱཧཱ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བཅིངས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྲུང་ངོ་། །ལུས་ཚད་ཀྱི་སྐུད་པ་སུམ་ལྟབ་བྱས་པས་ལུས་ཀྱི་སུམ་ཆར་འགྱུར་ལ་དེ་ལ་མདུད་པ་དྲུག་དང་གསུམ་དང་དཔུང་པ་གཡས་གཡོན་གདམ་ང་ཅན་ནོ། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས་གཡོན་པ་དང་སྒྱུ་དྲ་ལས་གཡས་སུ་འཆིང་བར་བཤད་ལ་ཀླུ་བྱང་དང་ལྭ་བ་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་སོགས་མང་པོས་ 3-2-194a གཡས་ལ་འཆིང་ཞིང་མདུད་པ་གསུམ་བྱེད་ལ། རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་ལས་ཁྲུ་གང་སོར་བཞི་པའི་སྐུད་པ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་མདུད་པ་ཅན་དཔུང་པ་གཡོན་པ་ལ་ལན་གསུམ་དཀྲི་བར་བཤད་དོ། །སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཡས་གཡོན་ཕྱེ་བ་དང་མདུད་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་སོགས་བོད་རྣམས་བྱེད་པ་ནི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ན་མི་སྣང་ངོ་། །སྐུད་པ་འཁེལ་བ་ནི་བུ་མོས་བྱ་བར་ཀླུ་བྱང་དང་ཟུང་འཇུག་གསལ་པས་བཤད་དོ། །ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པ་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེའི་སྐུད་པར་སྒོམ་པར་པྲཛྙཱ་ཤྲཱི་འདོད་དེ་ཚད་ལྡན་དག་གིས་མ་བཤད་དོ། ། ༈ སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ཅིང་བསྲུངས་ཏེ་རྨི་ལམ་བརྟག་པར་གདམས་པ། ལྔ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་དུ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་རྣམས། །རེས་འགའ་འབྱུང་ངམ་མི་འབྱུང་སྲིད། །ཨུ་དུམྦ་རའི་མེ་ཏོག་བཞིན། །བརྒྱ་ལམ་ཡང་ནི་རེས་འགའ་ཞིག །གང་གིས་སེམས་ཅན་མཉམ་མེད་དོན། །མྱ་ངན་མི་འདའ་བྱེད་པར་ནུས། །གསང་སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་འབྱུང་བ། །དེ་བས་ཀྱང་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན། །བསྐལ་པ་བྱེ་བ་དུ་མ་རུ། །སྡིག་པ་གང་ཞིག་སྔོན་བྱས་པ། །དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲ་མཐོང་བ་ཡིས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཟད་འགྱུར་ན། །གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སྔགས་སྤྱོད་པའི། །ཚུལ་ལ་གནས་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །སྐྱོབ་པའི་གསང་སྔགས་བཟླས་ན་ནི། །གོ་འཕང་བླ་ན་མེད་པར་འགྱ
【現代漢語翻譯】 唸誦從字母དྷཱིཿ（藏文，धी，dhih，智慧）中生起並與其纏繞的吉祥草，以『嗡 班雜 迪克什那 班』（藏文，嗡 班雜 迪克什那 班，oṃ vajra tīkṣṇa vaṃ，嗡，金剛，銳利，വം）的真言加持。在《總集經》中說：『唸誦དྷཱིཿ字之真言，將吉祥草善加布施。』 米圖拉瓦認為，兩根吉祥草都源於དྷཱིཿ。由於前面說『很多』，所以後面應該少一些。藏人認為大的在右邊，小的在左邊，上面用三昧耶金剛，用左手給予。然而，《幻網經》中說：『手掌、牙木、吉祥草佈施。』 因此，兩者都應佈施在合掌的中央。 比雅巴達說，這是爲了吉祥的夢不紊亂。 然後，將從ཧཱུཾ་（藏文，हूं，hūṃ，種子字）中生起的紅繩，按學生的身體尺寸摺疊三倍，唸誦纏繞七次，打三個或六個結，將這些結繫在右臂上，或者按照其他傳承所說，繫在左臂上。唸誦『嗡 布達 麥德里 Raksha Raksha 薩瓦納 梭哈』（藏文，嗡 布達 麥德里 Raksha Raksha 薩瓦納 梭哈，oṃ buddha maitri rakṣa rakṣa sarvāna svāhā，嗡，佛陀，慈愛，保護，保護，一切，梭哈），自己繫上並好好守護。將身體尺寸的繩子摺疊三倍，變成身體的三分之一，然後打六個或三個結，繫在右臂或左臂上，可以自由選擇。在《現觀莊嚴論》中說繫在左邊，在《幻網經》中說繫在右邊，而龍樹、拉瓦巴和米圖拉瓦等許多人繫在右邊，打三個結。在《金剛鬘續》中說，用一肘零四指的繩子，打三個金剛結，在左臂上纏繞三圈。至於根據男女來區分左右，以及在打結的地方如何處理等，這些藏人的做法在灌頂儀軌中沒有出現。龍樹和雙運明燈中說，繩子的紡織應該由女孩來做。巴智那西日認為，將五色繩觀想為從ཧཱུཾ་中生起的金剛繩，但這是不符合標準的說法。 第五，勸導生起歡喜心並守護，從而觀察夢境： 在世間，一切智者們，有時出現或不出現，就像烏曇跋羅花一樣。即使經過百劫，也偶爾出現。誰能爲了眾生無與倫比的利益，而不辭辛勞地努力呢？秘密真言的修行出現，比這更加稀有。在無數劫中，無論過去造了什麼罪業，僅僅通過見到這樣的壇城，所有這些罪業都會消盡。更何況是安住于無邊名聲的真言行者呢？如果唸誦救護的秘密真言，就能獲得無上的果位。
【English Translation】 Recite the kuśa grass born from the letter དྷཱིཿ (Tibetan, धी, dhih, wisdom) and intertwined with it, and bless it with the mantra 'oṃ vajra tīkṣṇa vaṃ' (Tibetan, 嗡 班雜 迪克什那 班, oṃ vajra tīkṣṇa vaṃ, Om, Vajra, Sharp, वं). In the Sdom 'byung it is said: 'Recite the mantra of the letter དྷཱིཿ, and bestow the kuśa grass well.' Mitukzla ba considers both kuśa grasses to have originated from དྷཱིཿ. Since the former is said to be 'many', the latter should be fewer. Tibetans consider the larger one to be on the right and the smaller one on the left, with the samaya vajra on top, given to the left hand. However, in the Sgyu dra it is said: 'Give the palm, tooth stick, and kuśa grass.' Therefore, both should be given in the middle of the joined palms. Vidyāpāta said that this is so that auspicious dreams are not confused. Then, take the red thread born from ཧཱུཾ་ (Tibetan, हूं, hūṃ, seed syllable), fold it three times the student's body size, recite and wrap it seven times, tie three or six knots, and tie these knots on the right arm, or according to other traditions, on the left arm. Recite 'oṃ buddha maitri rakṣa rakṣa sarvāna svāhā' (Tibetan, 嗡 布達 麥德里 Raksha Raksha 薩瓦納 梭哈, oṃ buddha maitri rakṣa rakṣa sarvāna svāhā, Om, Buddha, Loving-kindness, Protect, Protect, All, Svaha), tie it yourself and protect it well. Folding the body-sized thread three times makes it one-third of the body, and then tie six or three knots, and the right or left arm is optional. The Rnam snang mngon byang says to tie it on the left, and the Sgyu dra says to tie it on the right, while KLu byang, Lwa ba pa, and Mi thub zla ba and many others tie it on the right and make three knots. The Gyud rdor phreng says to wrap a thread one cubit and four fingers long with three vajra knots three times around the left arm. As for distinguishing between right and left according to male and female, and how to deal with the knots, etc., these Tibetan practices do not appear in the mandala rituals. KLu byang and Zung 'jug gsal pa say that the spinning of the thread should be done by a girl. Prajñāśrī wants to contemplate the five-colored thread as a vajra thread born from ཧཱུཾ་, but this is not said by qualified ones. Fifth, advising to generate joy and protect, and then examine dreams: In the world, all-knowing ones, sometimes appear or do not appear, like the udumbara flower. Even after a hundred kalpas, they appear only occasionally. Who can strive tirelessly for the unparalleled benefit of sentient beings? The practice of secret mantras is even rarer than this. In countless kalpas, whatever sins have been committed in the past, all those sins will be exhausted simply by seeing such a mandala. What need is there to mention those who abide in the practice of mantras with boundless fame? If one recites the secret mantra of protection, one will attain the unsurpassed state.
ུར། །སྤྱོད་མཆོག་འདི་ལ་གང་རྣམས་ཀྱི། །བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །འབྱུང་བའི་ངན་འགྲོ་ཡང་དག་ཞི། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། །དེ་རིང་རྙེད་པ་མཉམ་མེད་རྙེད། །གང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་རྒྱལ་བ་ཀུན། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སྲས་བཅས་ཀྱིས། །བསྟན་འདི་ཀུན་ལ་ཡོངས་སུ་བཟུང་། །གནས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི། །དེ་ཡིས་ཁྱེད་རྣམས་ཐེག་ཆེན་ལ། །ལེགས་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ཐེག་པ་ 3-2-194b ཆེན་པོ་ཆེར་འབྱུང་བའི། །ལམ་མཆོག་འདི་ནི་དཔལ་དང་ལྡན། །གང་གིས་ཁྱེད་རྣམས་འགྲོ་འགྱུར་བས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་པའི་དོན་བཤད་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དོ། །གང་གིས་སེམས་ཅན་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ད་ལྟའི་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལ་མི་སྣང་ཞིང་འགྲེལ་པས་མ་བཤད་ཀྱང་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་བྱུང་ངོ་། །རྐང་པ་དང་པོ་ནས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྔགས་འབྱུང་བ་དཀོན་པ་དང་དེ་ནས་བཞིས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་མཐུ་ཆེ་བ་དང་། དེ་ནས་བཞིས་སྔགས་བཟླ་ཞིང་སྒོམ་པ་མཐུ་ཆེ་བ་དང་།དེ་ནས་བཞིས་སྔགས་ལ་དད་པ་མཐུ་ཆེ་བར་བསྟན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ནི། མཐོང་བ་ཙམ་མིན་གྱི་ཆོས་གསུམ་དང་ལྡན་ན་འབྱང་སྟེ་སྦྱོར་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དུ་སྡིག་པ་བཤགས་ཤིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང་སྡོམ་པ་འཛིན་པའོ། །རྩ་བ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་ཀྱི་སྐུ་དང་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་མཐོང་ནས་དང་བ་སྐྱེས་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཆོས་མི་སྤོང་བ་དང་སེམས་བསྐྱེད་མི་གཏོང་བ་སོགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བཟུང་བ་སྟེ་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་ན་བསྐལ་པ་དུ་མར་བསགས་པའི་སྡིག་པ་འདག་པ་དང་། གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་ནི། ཡོན་ཏན་མཐའ་ཡས་པར་གྲགས་པའི་སྔགས་ལ་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པར་བཤད་དོ། །ཤཱནྟི་པས་སངས་རྒྱས་ལ་གྲགས་པ་མཐའ་ཡས་སུ་བཤད་དོ། །བློ་གྲོས་དྲི་མེད་ལ་བློ་གྲོས་མི་གཡོ་བ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ལས་གཞན་དུ་ཡིད་མི་གཡོ་བ་དང་། ཡོངས་སུ་བཟུང་སྟེ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཞེས་འབྱུང་ལ་དེང་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་སྐྱེ་བཞིན་པ་ཡིན་ལ་སང་ནི་ཐེག་ཆེན་ལ་སྐྱེས་བར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་ 3-2-195a འགྲེལ་པར་འཆད་དེ་ཕྲེང་བར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སྐྱེས་པར་གྱུར་པར་བཤད་དོ། །སྔགས་སྤྱོད་པའི་ཐེག་ཆེན་ནི། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་ཆེར་འབྱུང་བ་སྟེ་འབྱུང་བ་ཆེ་བ་ལ་འགྲེལ་པས་བཤད་པ་ནི། ཕྲེང་བ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་བརྒྱུད་ནས་མཆོག་ཏུ་ཆེར་འབྱུང་བ་མངའ་བ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ལ་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བསྲུངས་ནས་བཟླས་པའི་དོན་དུ་སྔགས་སྦྱིན
【現代漢語翻譯】 於此殊勝行，何者之 智慧極凈無垢染？ 彼等一切諸苦難， 惡趣之源悉皆寂。 大士汝等諸位， 今朝獲得無等獲。 何者令汝等，一切勝者， 大士連同諸佛子， 於此教法悉攝持， 安住生起復增長。 彼令汝等大乘中， 善妙生起真實成。 大乘 增長廣大之， 此道殊勝具光輝。 何者令汝等趨入， 彼即是如來之因。 以上乃是為解釋其義而生歡喜。『何者有情』此二句，于現觀莊嚴之現行中未見，雖註釋未釋，然于諸多儀軌中出現。 從第一句至『極為稀有』之間，說明真言出現之稀有；從其後四句，說明見壇城之威力巨大；從再后四句，說明唸誦和修持真言之威力巨大；從再后四句，說明對真言之信心威力巨大。 所謂見壇城，並非僅是見，若具足三種法，則能清凈。所謂『結合』，乃是爲了進入壇城而懺悔罪業、皈依和受戒。 根本是：進入壇城之時，生起菩提心，見到佛陀及其佛子之身像和手印等后，生起歡喜心。 第三是：持守不捨棄佛法、不捨棄菩提心等之誓言。若具足此三者而見壇城，則能清凈多劫所積之罪業。 所謂『無邊名聲』，是指于具有無邊功德之真言，在《現觀莊嚴論》之註釋中有解釋。 寂天菩薩（Śāntipa）將佛陀解釋為『無邊名聲』。 所謂『無垢智慧』，即指『不動的智慧』，意為心意不為真言之義以外的事物所動搖。 所謂『攝持而生起』，是指現在於大乘中生起，明日則已於大乘中出生。 註釋中解釋說，于鬘論中，進入壇城者，即已出生。 修持真言的大乘，是無上菩提生起之主要原因，因此會增長廣大。註釋中解釋說：鬘論中說，通過大乘本身而擁有最殊勝增長廣大者，即是。 之後，以盤旋之真言守護彼等，爲了唸誦之目的而佈施真言。
【English Translation】 In this supreme conduct, whose Wisdom is utterly stainless? For them, all sufferings, The evil paths of arising are completely pacified. Great beings, all of you, Today have found the unparalleled finding. By which you all, all the Victorious Ones, Great beings, together with their sons, Completely uphold this teaching, Abiding, arising, and growing. That makes you in the Great Vehicle, A good birth truly become. The Great Vehicle, Of great arising, This supreme path is glorious. By which you all go, That is how you become a Tathagata. This is to generate joy in explaining the meaning. The two lines 'Whoever sentient beings' are not visible in the present manifestation of Manifest Enlightenment, and although the commentary does not explain it, it appears in many mandalas. From the first line to 'extremely rare' shows the rarity of the mantra's arising, and then the four show the great power of seeing the mandala, and then the four show the great power of reciting and meditating on the mantra, and then the four show the great power of faith in the mantra. Seeing the mandala is not just seeing, but if it is combined with the three dharmas, it will be purified. 'Joining' is to confess sins, take refuge, and take vows in order to enter the mandala. The root is: at the time of entering the mandala, generating bodhicitta, and seeing the body and mudras of the Buddha and his sons, etc., and generating joy. The third is: holding the vows of not abandoning the Dharma, not abandoning bodhicitta, etc. If one sees the mandala with these three, the sins accumulated over many kalpas will be purified. The immeasurable fame is explained in the commentary on Manifest Enlightenment as the mantra of immeasurable qualities. Śāntipa explained the Buddha as immeasurable fame. Immaculate wisdom is called unwavering wisdom, meaning that the mind does not waver to anything other than the meaning of the mantra. Being completely held and arising means that one is now arising in the Great Vehicle, and tomorrow one will have been born in the Great Vehicle. The commentary explains that in the Garland, one who has entered the mandala has become born. The Great Vehicle of mantra practice is the main cause of the arising of unsurpassed enlightenment, so it greatly increases. The commentary explains that the Garland says that it is the one who possesses the most supreme and great arising through the Great Vehicle itself. Then, protecting them with coiled mantras, giving mantras for the purpose of recitation.
་ལ་རྨི་ལམ་རྟོགས་ལ་ནང་པར་ང་ལ་སྨྲོས་ཤིག་ཅེས་བརྗོད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པའམ་གཞན་དུའང་རུང་སྟེ་སེང་གེའི་ཉལ་སྟབས་ཀྱིས་ཉལ་དུ་གཞུག་གོ། དེའི་ཚེ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཀུ་ཤ་བཏིང་བའི་ས་གཞི་ལ། ཤར་ཕྱོགས་སྔས་བལྟས་ཉལ་དུ་གཞུག །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ས་ར་ཧས། ཀུ་ཤའི་སྟན་ལ་ཁྱོད་ཉོལ་ལ། ནང་པར་བཞིན་བཟང་རྣམས་ལོངས་ཤིག །སང་ནི་ནང་པར་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱིས། །དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་མཐོང་ཞེས་བརྗོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡང་བརྗོད་དེ་ཐོད་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། ། 3-2-195b ཕྲེང་བས་སྐབས་འདིར་འདེགས་པར་བཤད་པ་གསུམ་དང་། སྤྱི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་དང་ས་ར་ཧས་སྙིང་གར་སྡུད་པ་དང་། གཞན་རྣམས་ལྟར་ནམ་མཁར་འདེགས་པ་སྟེ་ཚུལ་གསུམ་ཡོད་དོ། །དེ་ནས་ནང་པར་བླ་མས་གཏོང་མ་བཏང་ནས་སློབ་མ་རྣམས་ལ་རྨི་ལམ་དྲི་ལ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་མཛའ་བཤེས་སོགས་མཐོང་བ་རྨིས་ན་དགའ་བ་བསྐྱེད་རི་ལས་ལྷུང་བ་སོགས་རྨིས་ན་བསྲུང་བར་བྱའོ། །རྨི་ལམ་ཡང་མཚན་ལ་ཆ་བཞིར་བྱས་པའི་དང་པོ་གསུམ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཆ་བཞི་པ་ལ་བྱ་སྟེ་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ལས། དང་པོའི་ཐུན་གྱི་རྨི་ལམ་གང་། །བད་ཀན་ལས་བྱུང་ཤེས་པར་བྱ། །གཉིས་པར་གང་བྱུང་མཁྲིས་པ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཡོད་སྨད་པ་ཡིན། །གསུམ་པ་རླུང་བྱུང་ཤེས་པར་བྱ། །བཞི་པ་བདེན་པར་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །ངན་པའི་ཟློག་ཐབས་ལ་ཕྲེང་བར་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སྲུང་བར་བཤད་ཅིང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོས་ཀྱང་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱིས་གཞོམ་པར་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་བདག་མེད་པའི་དོན་བསམས་ནས་སྦྱང་བར་བཤད་དེ་ཟློག་ཐབས་གཉིས་སོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་དེ་ཉིད་བསྔགས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་སློབ་མ་ལ་རྨི་ལྟས་ངན་པ་བྱུང་ན་ལས་ཐམས་ཅད་པས་གཞོམ་ལ། སློབ་དཔོན་ལ་བྱུང་ན་ཟློག་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་མང་དུ་གསུངས་ཏེ། རྨི་ལམ་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ། །ནང་པར་ང་ལ་རབ་ཏུ་ཟློས། །སྡིག་པ་ལས་ཀུན་བྱེད་པས་གཞོམ། །སློབ་དཔོན་ལ་ནི་མི་དགེ་བའི། །ལྟས་དག་མཐོང་ན་སྤངས་ནས་ནི། །ཞིང་སྐྱོང་མཁའ་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ལ། །གཏོང་མ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྦྱིན། །ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་བརྟན་བྱས་ཤིང་། །བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱད། ། 3-2-196a དཔའ་བོའི་ཞལ་གྱི་སྔགས་ལ་སོགས། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་ནི་བཟླས་བྱ་སྟེ། །གོ་ཆས་བདག་ཉིད་བསྲུང་བ་དང་། །དཔའ་བོ་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་ལ། །གསོལ་གདབ་རྒྱན་སོགས་ང་རྒྱལ་བླང་། །མེ་ཡི་ལས་ལ་ཀུན་བརྩོན་པས། །བགེགས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱ། །ཞེས་གཏོར་མ་དང་བསྲུང་འཁོར་དང་བཟླས་པ་དང་གོ་ཆའི་ལྷ་དགོད་པ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་རྒྱན་དྲུག་བགོས་ནས་ལྷའི་ང་རྒྱལ་བྱ་བ་དང་སྦྱི
【現代漢語翻譯】 然後告訴學生們：『爲了明白夢境，明天早上告訴我。』然後讓他們以獅子臥的姿勢，躺在壇城房間或其他任何地方。那時，如《總續》所說：『在鋪有吉祥草的地上，頭朝東躺臥。』應如是做。薩ra哈（梵文：Sarahah，人名）說：『你躺在吉祥草墊上，明天早上享受美好的事物。明天早上，你們將會看到吉祥的桑結托巴（梵文：Sangye Thodpa，人名）的偉大壇城。』也應如是說，托巴（梵文：Thodpa）只是象徵性的。 關於念珠，有三種說法：如《總續》所說，迎請本尊降臨；薩ra哈（梵文：Sarahah）將本尊收攝於心間；其他人則將本尊提升至空中。這有三種方式。然後，第二天早上，上師在未給予開示之前，詢問學生們的夢境。如果夢見三寶（藏文：དཀོན་མཆོག་གསུམ་，梵文：Triratna，梵文羅馬擬音：Triratna，漢語字面意思：三顆寶石）和善友等，應感到高興；如果夢見從山上墜落等，應加以防護。夢境也應以夜晚的四個時段來判斷，前三個時段的夢境不確定，應以第四個時段的夢境為準。如《文殊根本續》所說：『第一個時段的夢境，應知是因培根（藏文：བད་ཀན་，梵文：Kapha，梵文羅馬擬音：Kapha，漢語字面意思：黏液）而生；第二個時段的夢境，是因赤巴（藏文：མཁྲིས་པ་，梵文：Pitta，梵文羅馬擬音：Pitta，漢語字面意思：膽汁）而生，世人會加以貶低；第三個時段的夢境，應知是因隆（藏文：རླུང་，梵文：Vata，梵文羅馬擬音：Vata，漢語字面意思：風）而生；第四個時段的夢境，是真實的。』 對於不祥之夢的遣除方法，念珠中說，用甘露漩咒（藏文：བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་）來防護。瑪爾麥澤桑波（藏文：མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ，人名）也說，用『格特塔杰』（藏文：བགེགས་མཐར་བྱེད，梵文：Vighnantakrt，梵文羅馬擬音：Vighnantakrit，漢語字面意思：障礙終結者）來摧毀。洛江（藏文：ཀླུ་བྱང་，人名）說，應思維無我的道理來凈化，這是兩種遣除方法。《總續》中說，應進行息災火供，對此加以讚歎。達日嘎巴（梵文：Darika，人名）說，如果學生做了不好的夢，應以一切事業來摧毀；如果上師做了不好的夢，則有很多遣除方法：『夢境是好是壞，明天早上告訴我。以罪業來摧毀一切。如果上師看到不祥之兆，應捨棄，並如儀軌般供養田地守護神和空行母。以百字明（藏文：ཡི་གེ་བརྒྱ་པ，梵文：Vajrasattva mantra，梵文羅馬擬音：Vajrasattva mantra，漢語字面意思：金剛薩埵咒）來穩固，並始終使用防護輪。』 『勇士面部的咒語等，所有這些都應唸誦。以盔甲來保護自己，並向勇士和瑜伽母祈禱，接受裝飾等，生起慢心。精勤於火的事業，從而平息一切障礙。』通過朵瑪（藏文：གཏོར་མ，梵文：Bali，梵文羅馬擬音：Bali，漢語字面意思：食子）、防護輪、唸誦、迎請盔甲神、祈禱、分發六種裝飾，生起本尊慢，並精勤於火供等。
【English Translation】 Then tell the students, 'To understand the dreams, tell me tomorrow morning.' Then have them lie down in the lion's posture, either in the mandala room or elsewhere. At that time, as stated in the 'General Tantra': 'On the ground covered with kusha grass, lie down with your head facing east.' This should be done accordingly. Sarahah said, 'You lie down on the kusha grass mat, and tomorrow morning enjoy the good things. Tomorrow morning, you will see the great mandala of glorious Sangye Thodpa.' This should also be said, Thodpa is only symbolic. Regarding the mala, there are three ways mentioned here: as stated in the 'General Tantra', invite the deity to descend; Sarahah gathers the deity into the heart; and others raise the deity into the sky. These are the three methods. Then, the next morning, before the lama gives any instructions, he asks the students about their dreams. If they dream of seeing the Three Jewels (Tibetan: དཀོན་མཆོག་གསུམ་, Sanskrit: Triratna, Romanized Sanskrit: Triratna, Literal meaning: Three Gems) and good friends, they should be happy; if they dream of falling from a mountain, they should take precautions. Dreams should also be judged according to the four parts of the night. The first three parts are uncertain, so the fourth part should be considered. As stated in the 'Manjushri Root Tantra': 'The dream of the first part, know that it arises from Kapha (Tibetan: བད་ཀན་, Sanskrit: Kapha, Romanized Sanskrit: Kapha, Literal meaning: Phlegm); the dream of the second part, arises from Pitta (Tibetan: མཁྲིས་པ་, Sanskrit: Pitta, Romanized Sanskrit: Pitta, Literal meaning: Bile), which the world despises; the third part arises from Vata (Tibetan: རླུང་, Sanskrit: Vata, Romanized Sanskrit: Vata, Literal meaning: Wind); the fourth part is true.' For the method of averting bad dreams, the mala says to protect with the mantra of the swirling nectar. Marmetzepa also says to destroy with 'Vighnantakrit' (Tibetan: བགེགས་མཐར་བྱེད, Sanskrit: Vighnantakrt, Romanized Sanskrit: Vighnantakrit, Literal meaning: Obstacle Terminator). Luyang says to purify by contemplating the meaning of selflessness, these are two methods of aversion. The 'General Tantra' says to perform a peaceful fire puja, which is praised. Darika says that if a student has a bad dream, it should be destroyed by all activities; if the guru has a bad dream, there are many methods of aversion: 'Whether the dream is good or bad, tell me in the morning. Destroy everything with sinful deeds. If the guru sees bad omens, he should abandon them and offer to the field protectors and dakinis according to the ritual. Stabilize with the Hundred Syllable Mantra (Tibetan: ཡི་གེ་བརྒྱ་པ, Sanskrit: Vajrasattva mantra, Romanized Sanskrit: Vajrasattva mantra, Literal meaning: Vajrasattva Mantra) and always use the protection wheel.' 'The mantra of the hero's face, etc., all of these should be recited. Protect yourself with armor, and pray to the heroes and yoginis, accept decorations, and generate pride. Diligently engage in the activities of fire, thereby pacifying all obstacles.' Through tormas (Tibetan: གཏོར་མ, Sanskrit: Bali, Romanized Sanskrit: Bali, Literal meaning: Food Offering), protection wheels, recitations, invoking the armor deity, prayers, distributing the six ornaments, generating deity pride, and diligently engaging in fire pujas, etc.
ན་སྲེག་སྟེ་ཟློག་ཐབས་བདུན་བདེ་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་ཀྱང་གཞན་ལའང་འདྲའོ། །འདི་རྨི་ལྟས་ངན་པའི་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ལ་ཟློག་ཐབས་ཀྱང་རྒྱས་པར་སྣང་ངོ་། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གྱི་སྟ་གོན་བཤད་པ། གསུམ་པ་ནི། རས་རིས་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བ་སྔར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་གསུམ་ལས་ངག་དབང་གྲགས་པས་སྟ་གོན་གང་ཡང་མ་བཤད་པར་དངོས་གཞི་ནས་བྱེད་པར་གསུངས་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གཞན་གཉིས་ཀྱིས་བུམ་པ་དང་སློབ་མ་སྟ་གོན་བཤད་པས་དེ་གཉིས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི། སྔར་ཕྲེང་བའི་ལུང་དྲངས་ཟིན་པ་བཞིན་ཡིན་ལ་ལུས་དཀྱིལ་ལ་རྒྱ་གཞུང་ནས་སྟ་གོན་དགོས་མི་དགོས་གསལ་བར་མ་བྱུང་ཞིང་བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་མི་དགོས་པར་བཞེད་པ་ལྟར་རིམ་བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དགོས་པའི་རིགས་པ་སྦྱར་ཡང་རུང་བར་མངོན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཟབ་མོའི་ལམ་གྱི་སྣོད་དུ་སྒྲུབ་བྱེད་པའི། །དབང་གི་ཉེར་བསྡོགས་དམ་ཙམ་པ་སྟ་གོན་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སྟ་གོན་ཆོ་ག་དག་པ་ནི། །ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་ཆེ་བར་མཐོང་གྱུར་ནས། །ཆོ་གའི་ཡན་ལག་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ནི། །མཁས་པའི་གཞུང་ལས་ཡང་དག་ལེགས་བཏུས་ནས། །སྲས་བཅས་རྒྱལ་བའི་བཞེད་དང་མི་འགལ་བར། །ཤིན་ 3-2-196b ཏུ་གསལ་བའི་ངག་གིས་ལེགས་པར་བཤད། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། སྟ་གོན་གྱི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་བསྟན་པ་སྟེ་ལེའུ་དྲུག་པའོ།། ༈ །། ༈ དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག། དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག་ལ་གསུམ། ཡེ་ཐིག་གདབ་ཅིང་ཚོན་དགྱེ་བ་དང་། བུམ་པ་དགོད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱབ་པ་དང་། བསྒྲུབས་ཤིང་མཆོད་ནས་དབང་བསྐུར་བའོ། ། ༈ ཡེ་ཐིག་གདབ་ཅིང་ཚོན་དགྱེ་བ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡེ་ཐིག་གདབ་པ་དང་། ཚོན་དགྱེ་བའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་ལ་བགེགས་ཟློག་ཐབས་སོ། ། ༈ ཡེ་ཐིག་གདབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཡེ་ཐིག་འདུ་བྱ་བ་དང་། འདེབས་པའི་རིམ་པ་གཤེགས་གསོལ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ ཡེ་ཐིག་འདུ་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། ཤར་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངམ་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་ཞིང་མཚན་མ་ཐོབ་པས་འཁེལ་མཁན་དང་རྒྱུ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སྐུད་པ་ལྔ་ཚན་ལྔ་སྣོད་ལྔར་གཞག་ལ་ཡུངས་ཀར་གྱི་ཕྱེ་མ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྲེས་པའི་དྲི་ཞིམ་པོའི་ཚོན་ཁ་དོག་སྣ་ལྔས་སྐུད་པ་རྣམས་སོ་སོར་ཁ་བསྒྱུར་རོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་སྡོམ་འབྱུང་ལས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ལྡན་གྱི་སྲད་བུ་ཉེར་ལྔར་གསུངས་ཏེ། སྲད་བུ་ཚན་པ་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་ཡེ་ཤེས་རེ་རེ་ལ་ཡེ་ཤེས་བཞི་བཞི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་དང་ས་བོན་རེ་རེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་སྤྲོ་ཞིང་སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཉེར་ལྔར་ཕྱེ་བ་ཡིན་པར་ཕྲེང་བར་རོ། །
【現代漢語翻譯】 即使通過七種息災方法，以勝樂金剛（梵文：Śrīcakrasaṃvara，藏文：བདེ་མཆོག，意為'至樂輪'）的灌頂方式宣說，對其他本尊也同樣適用。當出現不祥之夢時，若能運用此法，則極為吉祥，且息災之法也顯得更為詳盡。 接下來，講述其他壇城的準備工作。 第三，關於依賴畫像進行灌頂，在之前所說的三位上師中，語自在稱（藏文：ངག་དབང་གྲགས་པ）未曾講述任何準備工作，而是直接從正行開始。然而，另外兩位上師講述了寶瓶和弟子的準備工作，因此必須進行這兩項準備。對於三摩地（梵文：Samādhi，藏文：བསམ་གཏན）壇城，如先前引用的念珠經文所述。至於身壇城，印度論典中未明確說明是否需要準備工作，而藏族上師們認為不需要。因此，可以類比三摩地壇城，認為身壇城也需要準備工作。 在此略述：為使修行者成為深奧之道的法器，灌頂的近取（梵文：upasaṃpadā，藏文：ཉེར་བསྡོགས་）和誓言（梵文：samaya，藏文：དམ་）即是準備工作。因此，準備工作的儀軌清凈至關重要。我深知其重要性，故從智者的論典中精選儀軌的細微部分，使其與諸佛之意不相違背，並以清晰的語言加以闡述。 從大金剛持（梵文：Vajradhara，藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་）的道次第，即開顯一切秘密要點的《秘密總持》（名稱待考證）中，闡述準備儀軌的次第，即第六品。 正行儀軌分三部分：立本尊線並著色；安放寶瓶並繪製壇城；修持並供養後進行灌頂。 立本尊線並著色分三部分：立本尊線；著色儀軌；繪製壇城時的息災方法。 立本尊線分兩部分：準備本尊線；以及立線的次第，包括迎請和供養。 首先是準備本尊線：面向東方，與金剛持或主尊的瑜伽相應，並已獲得徵兆的畫師。材料是：如前所述的五種顏色的線，將五種物品放置在五個容器中，用芥子粉和五甘露（藏文：བདུད་རྩི་ལྔ）混合的香料，以五種顏色分別浸染五根線。金剛空行（梵文：Vajraḍākiṇī，藏文：རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་）和律生（名稱待考證）中說有二十五根具有五智（梵文：pañcajñāna，藏文：ཡེ་ཤེས་ལྔ）的絲線，五組絲線是五智的自性，每一種智慧都有四種智慧隨之而來，並且每個種子字（藏文：ས་བོན།）都會生起和收攝五如來（梵文：Tathāgata，藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་），因此分為二十五根線，這是念珠經文中的說法。
【English Translation】 Even if explained through seven methods of averting, based on the empowerment of Śrīcakrasaṃvara (Tibetan: བདེ་མཆོག, meaning 'Supreme Bliss Wheel'), it is similar for other deities as well. When inauspicious dreams occur, it is very good to apply this method, and the methods of averting also appear to be more extensive. Next, explaining the preparations for other mandalas. Third, regarding empowerment based on painted cloth, among the three teachers mentioned earlier, Ngakwang Drakpa (Tibetan: ངག་དབང་གྲགས་པ) did not explain any preparations but said to proceed directly from the main practice. However, the other two teachers explained the preparations for the vase and the disciple, so these two must be done. For the Samādhi (Tibetan: བསམ་གཏན) mandala, it is as mentioned in the previously quoted garland scripture. As for the body mandala, it is not clearly stated in the Indian texts whether preparations are necessary, and Tibetan lamas consider them unnecessary. Therefore, it seems reasonable to apply the reasoning that is necessary for the Samādhi mandala to the body mandala as well. Here it is said: To make practitioners vessels for the profound path, the upasaṃpadā (Tibetan: ཉེར་བསྡོགས་) and samaya (Tibetan: དམ་) of empowerment are the preparations. Therefore, the purity of the preparatory rituals is extremely important. Knowing its importance, I have carefully selected the subtle parts of the rituals from the treatises of the wise, making them not contradictory to the intentions of the Buddhas, and have explained them well with clear words. From the stages of the path of the Great Vajradhara (Tibetan: རྡོ་རྗེ་འཆང་), which is the 'Secret Essence' (title needs confirmation) that reveals all the key points of secrets, the order of the preparatory rituals is explained, which is the sixth chapter. The main ritual has three parts: establishing the deity line and applying colors; placing the vase and drawing the mandala; practicing and offering, then bestowing empowerment. Establishing the deity line and applying colors has three parts: establishing the deity line; the ritual of applying colors; and methods of averting obstacles when drawing the mandala. Establishing the deity line has two parts: preparing the deity line; and the order of establishing the line, including welcoming and offering. First is preparing the deity line: facing east, in union with the yoga of Vajradhara or the main deity, and the painter who has obtained signs. The materials are: the five-colored threads as previously described, placing the five items in five containers, and separately dyeing the threads with five colors of fragrant paint mixed with mustard powder and the five amṛtas (Tibetan: བདུད་རྩི་ལྔ). Vajraḍākiṇī (Tibetan: རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་) and 'Discipline Born' (name needs confirmation) say there are twenty-five threads with five wisdoms (Tibetan: ཡེ་ཤེས་ལྔ), the five sets of threads are the nature of the five wisdoms, each wisdom has four wisdoms following it, and each seed syllable (Tibetan: ས་བོན།) arises and gathers the five Tathāgatas (Tibetan: དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་), therefore it is divided into twenty-five threads, which is what the garland scripture says.
དེས་ན་སྐུད་པའི་གྲངས་ཀྱང་ཉེར་ལྔ་དགོས་ལ་ཁ་སྒྱུར་ལུགས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་ཆོག་གོ། དེ་ནས་རང་དང་སློབ་མ་སྔར་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་གཡོན་པའི་ལག་མཐིལ་དུ་མཐེའུ་ཆུང་གི་རྩ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མཐེ་བོང་གི་རྩ་བའི་བར་དུ་སྐུད་པ་རྣམས་བཀོད་ལ་དཀར་པོ་རྣམ་སྣང་སེར་པོ་རིམ་འབྱུང་དམར་པོ་འོད་དཔག་མེད་ལྗང་ཁུ་དོན་གྲུབ་སྔོན་པོ་ 3-2-197a མི་བསྐྱོད་པའི་ངོ་བོར་རང་རང་གི་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་དོ། །ས་བོན་ནི། བྲུཾ་ཨཱཾ་ཧྲཱིཿཁཾ་ཧཱུཾ་ངམ། བྲུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ་ངམ། ཨོཾ་སྭ་ཨཿཧ་ཧཱུཾ་སྟེ་རྒྱུད་སོ་སོ་ནས་རིགས་ལྔའི་ས་བོན་བཤད་པ་རྣམས་སོ། །དམ་ཚིག་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ནི་སྔར་ནམ་མཁར་བཏེག་པའི་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་ལྔའི་ཐུགས་ཀར་བྲུཾ་ལ་སོགས་པའི་ས་བོན་ལས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུད་པ་འོད་ཟེར་གྱི་རང་བཞིན་བལྟས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཤཱ་ཤྭ་ཏ་བཛྲ་སཱུ་ཏྲ་མེ་པྲ་ཡཙྪ་མ་ཧཱ་མཎྜལ་སཱུ་ཏྲ་ཎཱ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་རྣམ་སྣང་ལ་གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་ཤཱ་ཤྭ་ཏའི་གནས་སུ་རིགས་གཞན་བཞིའི་མཚན་བཅུག་ནས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་བོ། །སྔགས་དོན་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོའི་ཐིག་གདབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེའི་ཐིག་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་པ་ཡིན་ལ་ཤཱ་ཤྭ་ཏ་ནི་རྟག་པ་སྟེ་རྣམ་སྣང་ལ་བསྐུལ་བའོ། །མིག་གཡས་གཡོན་དུ་ཛ་སེར་པོ་བཀོད་ལ་རིམ་པ་བཞིན་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ཏེ། ཨོཾ་དཱིཔྟ་དྲཥྚི་ཨཾ་ཀུ་ཤི་ཛ་ཞེས་བརྗོད་ནས་མིག་ཤིན་ཏུ་མྱུར་དུ་བསྒྲིལ་ནས་མིག་གི་རྫི་མ་འདེགས་ཤིང་རྡེབས་བ་འབར་བའི་ལྟ་སྟངས་ལྕགས་ཀྱུ་ལྟ་བུས་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་བའམ་བཏང་བའི་ཐིག་སྐུད་རྣམས་བཀུག་ལ་རང་རང་གི་ཁ་དོག་ཅན་གྱི་སྐུད་པ་ལག་ན་གནས་པ་རྣམས་ལ་བསྟིམ་མོ། །ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པས་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་ནས་འཇུག་ལ། ལྭ་བ་པ་དང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་སོགས་མང་པོས་ཐིག་སྐུད་སྤྱན་དྲངས་ནས་བསྟིམ་མོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། ཨོཾ་ཨཱཿཨ་ནྱོ་ནྱ་ཨ་ནུ་ག་ཏཱ་སརྦ་དྷརྨཱཿསྥ་ར་སྥ་ར་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚཱཿསརྦ་དྷརྨཱཿཨ་ཏྱན་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚཱཿ 3-2-197b སརྦ་དྷརྨཱཿཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དང་པོར་སྐུད་པ་ལྔས་སྐུད་པ་རེ་རེར་བྱ་ལ་དེ་ནས་ལྔ་པོ་གཅིག་ཏུ་བསྒྲིལ་བའི་ཐིག་སྐུད་བྱའོ། །སྔགས་དང་པོའི་དོན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་སོན་པ་ཞེས་པ་སྟེ་གཅིག་ལ་གཅིག་གནས་པའོ། །གཉིས་པའི་དོན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་སྟེ་གཅིག་ལ་གཅིག་འདྲེས་པའོ། །གསུམ་པའི་དོན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་སྟེ་གཅིག་ལ་གཅིག་དབྱེར་མེད་དུ་འདྲེས་པའོ། །སྡོམ་འབྱུང་ལས་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། སྲད་བུ་ཕན་ཚུན་བསྒྲིལ་བར་བྱ
【現代漢語翻譯】 因此，繩子的數量需要二十五根，並且放置方式也不能與之前所說的不同。然後，像之前一樣，自己和弟子在生起次第中，於左手掌心，從小指根部開始，到拇指根部之間，排列繩子，白色為毗盧遮那佛（藏文：རྣམ་སྣང་，含義：一切光明遍照），黃色為寶生佛（藏文：རིམ་འབྱུང་，含義：珍寶生起），紅色為阿彌陀佛（藏文：འོད་དཔག་མེད་，含義：無量光），綠色為不空成就佛（藏文：དོན་གྲུབ་，含義：成就義），藍色為不動佛（藏文：མི་བསྐྱོད་པ་，含義：不可動搖），從各自的種子字中生起。種子字是：བྲུཾ་ཨཱཾ་ཧྲཱིཿཁཾ་ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城體：भ्रुं आं ह्रीः खं हुं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ āṃ hrīḥ khaṃ hūṃ，漢語字面意思：五方佛種子字）或者བྲུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城體：भ्रुं आं ज्रं खं हुं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ āṃ jraṃ khaṃ hūṃ，漢語字面意思：五方佛種子字），或者ཨོཾ་སྭ་ཨཿཧ་ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城體：ओं स्वः आः हः हुं，梵文羅馬擬音：oṃ svaḥ āḥ haḥ hūṃ，漢語字面意思：五方佛種子字），這些都是各個續部中所說的五部佛的種子字。將誓言尊融入智慧尊的方法是，首先觀想先前升到空中的各自方位的諸佛，都匯聚成五部佛，在他們的心間，從བྲུཾ་（藏文，梵文天城體：भ्रुं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，漢語字面意思：種子字）等種子字中，觀想智慧繩如光芒般顯現，然後唸誦：ཨོཾ་ཨཱཿཤཱ་ཤྭ་ཏ་བཛྲ་སཱུ་ཏྲ་མེ་པྲ་ཡཙྪ་མ་ཧཱ་མཎྜལ་སཱུ་ཏྲ་ཎཱ་ཡ་ཧཱུཾ། （藏文，梵文羅馬擬音：oṃ āḥ śāśvata vajra sūtra me prayaccha mahāmaṇḍala sūtra ṇāya hūṃ，漢語字面意思：嗡 啊，永恒金剛線，請賜予我，大壇城線，引導 吽），向毗盧遮那佛祈請，並在『永恒』的位置加入其他四部佛的名號，也向他們祈請。這個咒語的意思是：爲了繪製大壇城的線，請賜予我金剛線的主宰。『永恒』是常在的意思，這裡是祈請毗盧遮那佛。在左右眼處放置黃色的ཛ་（藏文，梵文天城體：ज，梵文羅馬擬音：ja，漢語字面意思：種子字），並依次觀想為太陽和月亮般的黃色，唸誦：ཨོཾ་དཱིཔྟ་དྲཥྚི་ཨཾ་ཀུ་ཤི་ཛ་（藏文，梵文羅馬擬音：oṃ dīpta draṣṭi aṃ kuśi ja，漢語字面意思：嗡，明亮之眼，鉤 子，ja），然後迅速轉動眼球，抬起眼瞼，以閃耀的目光，如鐵鉤般，鉤召或放出毗盧遮那佛等，將他們各自顏色的繩子融入手中持有的繩子中。薩ra哈（梵文：Sarahah）和黑行者（梵文：Kṛṣṇācārya）迎請本尊並融入，拉瓦巴（梵文：Lavapa）和燃燈賢（梵文：Dīpaṃkarabhadra）等許多人迎請線繩並融入。 然後與弟子一起唸誦：ཨོཾ་ཨཱཿཨ་ནྱོ་ནྱ་ཨ་ནུ་ག་ཏཱ་སརྦ་དྷརྨཱཿསྥ་ར་སྥ་ར་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚཱཿསརྦ་དྷརྨཱཿཨ་ཏྱན་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚཱཿསརྦ་དྷརྨཱཿཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་（藏文，梵文羅馬擬音：oṃ āḥ anyonya anugatā sarvadharmāḥ sphara sphara anupraviṣṭāḥ sarvadharmāḥ atyan anupraviṣṭāḥ sarvadharmāḥ oṃ āḥ hūṃ，漢語字面意思：嗡 啊，一切法互相隨順，開展開展，互相進入，一切法，完全互相進入，一切法，嗡 啊 吽），首先用五根繩子做成一根繩子，然後將五根繩子擰成一根線繩。第一個咒語的意思是：一切法互相隨順，即一個安住于另一個之中。第二個咒語的意思是：一切法互相進入，即一個融入另一個之中。第三個咒語的意思是：一切法完全互相進入，即一個與另一個無分別地融合。在《集學論》中說：一切法的自性，如同線繩互相纏繞。
【English Translation】 Therefore, the number of cords needed is twenty-five, and the method of placing them must not differ from what was said before. Then, as before, oneself and the disciple, in the generation stage, in the palm of the left hand, starting from the base of the little finger and extending to the base of the thumb, arrange the cords, with white for Vairocana (Tibetan: རྣམ་སྣང་, meaning: all-illuminating), yellow for Ratnasambhava (Tibetan: རིམ་འབྱུང་, meaning: arising of jewels), red for Amitabha (Tibetan: འོད་དཔག་མེད་, meaning: immeasurable light), green for Amoghasiddhi (Tibetan: དོན་གྲུབ་, meaning: accomplishing the meaning), and blue for Akshobhya (Tibetan: མི་བསྐྱོད་པ་, meaning: immovable), arising from their respective seed syllables. The seed syllables are: བྲུཾ་ཨཱཾ་ཧྲཱིཿཁཾ་ཧཱུཾ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: भ्रुं आं ह्रीः खं हुं, Sanskrit Romanization: bhrūṃ āṃ hrīḥ khaṃ hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllables of the Five Buddhas) or བྲུཾ་ཨཱཾ་ཛྲཾ་ཁཾ་ཧཱུཾ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: भ्रुं आं ज्रं खं हुं, Sanskrit Romanization: bhrūṃ āṃ jraṃ khaṃ hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllables of the Five Buddhas), or ཨོཾ་སྭ་ཨཿཧ་ཧཱུཾ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: ओं स्वः आः हः हुं, Sanskrit Romanization: oṃ svaḥ āḥ haḥ hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllables of the Five Buddhas), these are the seed syllables of the Five Families as taught in the various tantras. The method of integrating the Samaya Being into the Wisdom Being is to first visualize that all the Tathagatas of one's own direction, who were previously raised into the sky, have gathered into the Five Buddhas, and in their hearts, from the seed syllables such as བྲུཾ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: भ्रुं, Sanskrit Romanization: bhrūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable), visualize the wisdom cord appearing like rays of light, and then recite: ཨོཾ་ཨཱཿཤཱ་ཤྭ་ཏ་བཛྲ་སཱུ་ཏྲ་མེ་པྲ་ཡཙྪ་མ་ཧཱ་མཎྜལ་སཱུ་ཏྲ་ཎཱ་ཡ་ཧཱུཾ། (Tibetan, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ śāśvata vajra sūtra me prayaccha mahāmaṇḍala sūtra ṇāya hūṃ, Chinese literal meaning: Om Ah, eternal vajra thread, please grant me, great mandala thread, guide Hum), praying to Vairocana, and adding the names of the other four families in the position of 'eternal', also praying to them. The meaning of this mantra is: 'In order to draw the line of the great mandala, please grant me the master of the vajra line.' 'Eternal' means constant, here it is a request to Vairocana. Place yellow ཛ་ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: ज, Sanskrit Romanization: ja, Chinese literal meaning: seed syllable) in the right and left eyes, and visualize them in turn as yellow like the sun and moon, reciting: ཨོཾ་དཱིཔྟ་དྲཥྚི་ཨཾ་ཀུ་ཤི་ཛ་ (Tibetan, Sanskrit Romanization: oṃ dīpta draṣṭi aṃ kuśi ja, Chinese literal meaning: Om, bright eye, hook, ja), then quickly roll the eyes, raise the eyelids, and with a blazing gaze, like an iron hook, hook or emit Vairocana and others, integrating their respective colored cords into the cords held in the hand. Sarahah and Kṛṣṇācārya invite the deity and integrate them, Lavapa and Dīpaṃkarabhadra and many others invite the thread cord and integrate it. Then, together with the disciple, recite: ཨོཾ་ཨཱཿཨ་ནྱོ་ནྱ་ཨ་ནུ་ག་ཏཱ་སརྦ་དྷརྨཱཿསྥ་ར་སྥ་ར་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚཱཿསརྦ་དྷརྨཱཿཨ་ཏྱན་ཨ་ནུ་པྲ་བིཥྚཱཿསརྦ་དྷརྨཱཿཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ (Tibetan, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ anyonya anugatā sarvadharmāḥ sphara sphara anupraviṣṭāḥ sarvadharmāḥ atyan anupraviṣṭāḥ sarvadharmāḥ oṃ āḥ hūṃ, Chinese literal meaning: Om Ah, all dharmas mutually follow, expand expand, mutually enter, all dharmas, completely mutually enter, all dharmas, Om Ah Hum), first make one cord from five cords, and then twist the five cords into one thread cord. The meaning of the first mantra is: 'All dharmas mutually follow,' that is, one dwells in the other. The meaning of the second mantra is: 'All dharmas mutually enter,' that is, one merges into the other. The meaning of the third mantra is: 'All dharmas completely mutually enter,' that is, one merges into the other without distinction. In the Compendium of Trainings it says: 'The nature of all dharmas is like threads intertwined with each other.'
། །ཞེས་སོ། །ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྲིད་ཀྱི་ཚད་ནི། བླ་མ་དང་སློབ་མས་གཡོན་པའི་མཛུབ་མོ་ནས་སོར་མོ་བཞིའི་དབུས་སུ་བཅུག་ཅིང་དྲངས་ནས་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་དུ་བྱས་པས་མཛུབ་མོའི་རྒྱབ་ས་ལ་སྦྱར་བ་མ་གཏོགས་པ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉིས་འགྱུར་དང་སྦོམས་སུ་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆའོ། །བསྒྲིལ་ཟིན་པ་དང་སྔར་གྱི་ས་གཞིར་དྲིས་བྱུགས་པའི་གསེར་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་གཙང་མར་དྲིའི་ཆུ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བའི་རྣམ་ལྔས་སྤངས་ཤིང་ཡི་གེ་གསུམ་ནང་དུ་ཚུད་པ་གཞག་ལ་དྲི་དང་མེ་ཏོག་དང་སྤོས་ཀྱིས་མཆོད་དེ་ལག་པས་རེག་ཅིང་འཁྱིལ་པ་བཟླས་ལ་བསྲུང་ངོ་། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཡིག་གསུམ་ཆུད་པར་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་པས་ཞེས་གསུངས་པས་ཡི་གེ་གསུམ་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་ནང་དུ་བསྟིམ་པ་མིན་གྱི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཐིག་སྐུད་ཚུད་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཚུལ་ནི། ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་གསུམ་མཐའ་གཉིས་དང་དབུས་སུ་བཀོད་ལ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །དེ་ནས་གཡས་གཡོན་གྱི་མིག་ལ་མ་དང་ཊ་ལས་ཉི་ཟླ་བསྐྱེད་ལ་བཛྲ་དྲི་ཥྚི་མ་ཊ། ཞེས་པས་བརྟན་ 3-2-198a པར་བྱས་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་པ་བཟླས་པའི་བདུད་རྩིའི་ཆུ་དང་ཡུངས་ཀར་དང་དྲིའི་ཆུས་གཏོར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་ལག་པ་གཡས་པས་རེག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ་མ་ཏི་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ། ཞེས་པས་བཟླས་ནས་འབྲུ་གསུམ་གྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བཟླས་ཏེ་ལྷག་གནས་བྱའོ། ། ༈ འདེབས་པའི་རིམ་པ་གཤེགས་གསོལ་དང་བཅས་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆུས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ས་ལ་བསང་གཏོར་བྱ་ཞིང་། ཨོཾ་སརྦ་སཾ་ཤོ་དྷ་ནི་ཧཱུཾ་ཕཊ། ཅེས་བརྗོད་པས་གཙང་མར་བྱས་པའི་ས་ལ་དྲིས་བྱུགས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མེ་ཏོག་གཅལ་དུ་བཀྲམ་ལ།ནམ་མཁའ་ལ་བྲི་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞུགས་པར་དམིགས་ཏེ་མཆོད་ཡོན་དབུལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་མཆོད་ཅིང་བསྟོད་ནས་རང་དང་སྒྲུབ་གྲོགས་ཀྱི་གཡོན་པ་དང་གཡས་པའི་མིག་དག་ལ་ཛ་ཡིག་ལས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་འོད་ཟེར་སེར་པོ་ཅན་སྒོམ་མོ། །སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་ཟླ་བ་དང་ཉི་མ་ཞེས་འབྱུང་བའི་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །དེ་ནས་རང་གི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གཡོན་པས་ཐིག་སྐུད་ལྟེ་བར་བཟུང་ཞིང་གྲོགས་ལ་ཛྫཿཛྫཿཛྫཿཞེས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་དང་ཛ་གསུམ་གྱིས་གཏད་ལ་དེས་ཀྱང་དེ་དག་བརྗོད་ནས་དྲངས་ཏེ་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ལྟེ་བར་བཟུངས་ལ། ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མོས་ཤིང་སློབ་དཔོན་ལ་རྒྱབ་མི་བསྟན་པར་འགྲོ་བའི་སློབ་མ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་ལག་པ་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་དང་མཛུབ་མོས་ཐིག་སྐུད་བཟུངས་བས་འདེབས་ཤིང་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲ་བྱའོ། །ཐིག་གདབ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་ཨོཾ་བཛ
【現代漢語翻譯】 就這樣。線繩的長度是：上師和弟子用左手的拇指到四指的中間夾住線繩，拉直后握成金剛拳，除了拇指的背面，線繩的長度是壇城直徑的兩倍，粗細是門寬的二十分之一。纏繞好后，放入先前用香水塗過的，裝有黃金等物的乾淨容器中，用香水、五甘露和五寶充滿，將三個字放入其中，用香、花和香焚供養，用手觸控並唸誦纏繞的線繩，進行守護。 《四百五十頌》中說：『瑜伽士應將三字放入其中。』註釋中說：『通過將三個字放入其中』，所以不是將三個字融入線繩中，而是將線繩放入三個字中。方法是：如《勝樂金剛次第儀軌》中所說：『將嗡、阿、吽三字佈置在兩端和中央。』然後，用嘛和吒字在左右眼創造日月，用『班雜 德里 提 嘛 吒』使其穩固，唸誦所有事業咒語的甘露水、芥子和香水灑在上面，用右手觸控金剛杵，唸誦：『嗡 班雜 薩瑪雅 蘇扎 瑪迪 扎瑪 吽。』唸誦三字咒一百零八遍，然後停止。 第二，是安座的次第，包括迎請和遣送。 然後，用所有寶瓶中的水灑掃壇城的地面，唸誦『嗡 薩瓦 桑 शोधनी 吽 啪 ṭ』，將地面清理乾淨后塗上香水，在外面鋪上鮮花。觀想虛空中安住著要繪製的壇城，首先供養供品和浴水，進行供養和讚頌，觀想自己和修行伴侶的左右眼中，由扎字化現出具有黃色光芒的太陽和月亮。按照《攝集論釋》中出現的日月次第進行。然後，自己用左手握金剛拳抓住線繩的中心，讓同伴唸誦三個字和三個扎字，然後拉直線繩，自己也念誦這些字，用左手金剛拳抓住中心。觀想一切方向都是平等的，不要背對上師，與弟子一起用右手拇指和食指抓住線繩進行安座，並搖動手鈴。所有安線的地方都要念誦『嗡 班雜』。
【English Translation】 Thus it is. The measurement of the thread's length is: the lama and the disciple insert the thread from the left hand's index finger to the middle of the four fingers, pull it straight, and make a vajra fist, so that apart from attaching it to the back of the finger, the length is twice the mandala's diameter and the thickness is one-twentieth of the door's width. After it is rolled, it is placed in a clean container of gold etc. that has been smeared with fragrance on the former ground, filled with fragrant water, five elixirs, and five kinds of jewels, and the three syllables are placed inside. It is offered with fragrance, flowers, and incense, and the coiled thread is touched with the hand, recited, and protected. From the 'Four Hundred and Fifty Verses': 'The yogi should place the three syllables inside.' In the commentary, it says: 'By placing the three syllables inside,' so it is not that the three syllables are absorbed into the thread, but that the thread is placed inside the three syllables. The method is: as it appears in the ritual of the Kye Dor practice: 'Place Om, Ah, Hum at the two ends and in the center.' Then, create the sun and moon from Ma and Ṭa in the right and left eyes, and stabilize them with 'Vajra Drishti Ma Ṭa.' Sprinkle the nectar water, mustard seeds, and fragrant water of all karma mantras, and touch it with the right hand holding the vajra, and recite: 'Om Vajra Samaya Sutra Mati Krama Hum.' Recite the three seed syllables one hundred and eight times, and then stop. Next, the order of planting, including welcoming and sending away. Secondly, it is the sequence of installation, including welcoming and sending forth. Then, sprinkle and scatter water from all the vases on the ground of the mandala, and say, 'Om Sarva Samshodhani Hum Phat,' purify the ground, smear it with fragrance, and spread flowers outside. Meditate that the mandala to be drawn resides in the sky, and first offer offerings and ablution water, offer and praise, and meditate that in the left and right eyes of oneself and one's fellow practitioners, the sun and moon with yellow rays are created from the Ja syllable. Do it according to the order in which the moon and sun appear in the Compendium of Origin commentary. Then, hold the center of the thread with your left vajra fist, and let your companion say the three syllables and the three Ja syllables, and then pull the thread straight, and you also say those syllables, and hold the center with your left vajra fist. Meditate that all directions are equal, and without turning your back to the teacher, together with the disciple, hold the thread with the thumb and index finger of the right hand holding the vajra, and install it, and make the sound of the hand bell. In all thread installations, also say 'Om Vajra.'
ྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ། ཞེས་པའི་སྔགས་དང་ཧཱུཾ་ཨོཾ་སྭཱ་ཨཱཿཧཱ། ཞེས་བརྗོད་དོ། །སློབ་དཔོན་ལ་སློབ་མས་རྒྱབ་མི་བསྟན་པར་འགྲོ་བ་ནི། ལས་ཐིག་ལ་ཡང་དགོས་སོ། །ཐིག་གི་སྒྲ་དེས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པའི་སངས་རྒྱས་ 3-2-198b རྣམས་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང་བྱོན་ནས་ཐིག་སྐུད་རྣམས་ལ་ཐིམ་པར་སྒོམ་མོ། །སྒྲ་དེའི་དོན་ནི། སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཁྱེད་རྣམས་ཀྱི། །དུས་ཡིན་དེ་ཕྱིར་འདིར་སྦྱིན་ཅིག །ཅེས་བྱ་བའི་བརྡའོ་ཞེས་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་ཀྱང་བཤད་པས། ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྒྲས་སེམས་ཅན་དོན་དུ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པར་བསམ་གྱི་རང་གི་ཚིག་དེ་བརྗོད་མི་དགོས་སོ། །ཐིག་སྐུད་ལ་དེ་ལྟར་བསྟིམ་པ་ནི། དེས་ལས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་ཆེད་དོ། །འདིར་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཐིག་འདེབས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་ནམ་མཁའ་ལ་བྲི་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བཏབ་ནས་མཆོད་པ་སོགས་བྱེད་པར་བཤད་ཀྱང་ཐིག་བཏབ་པ་ན་བྲི་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྱུང་བར་སེམས་པ་མིན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྐུལ་ནས་བསྟིམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པར་ནམ་མཁའ་ལ་བཏབ་པའི་ཐིག་སྐུད་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་དུ་ལོངས་སྤྱད་པས་གསར་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་དེས་ས་ལ་མི་འདེབས་པར་ཚོན་སྣ་ལྔ་པ་གཞན་ཅིག་གིས་འདེབས་པར་བཤད་པ་དང་། འདི་རྣམས་རྣམ་གཞག་མི་གཅིག་པས་དེའི་རྣམ་གཞག་འདིར་ཁས་མི་བླང་སྟེ་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་རྣམ་གཞག་དེ་ཀྱཻ་རྡོར་ལ་བྱས་པ་ནི། སྐབས་སུ་མ་བབ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ལ་གང་གིས་བཏབ་པའི་ཐིག་སྐུད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ས་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གདབ་བོ། །ནམ་མཁར་བཏབ་པའི་དེ་མ་ཐག་ས་ལ་འདེབས་པ་ན་དཔོན་སློབ་གཉིས་གའི་ལག་པ་མཉམ་པོར་སྨད་ནས་གདབ་པར་ཕྲེང་བ་ས་སོགས་ནས་གསུངས་སོ། །ནམ་མཁའ་དང་སའི་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པ་ནི། ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཚངས་ 3-2-199a ཐིག་གཉིས་མིན་པ་ལ་མ་བཤད་པས་ཡེ་ཐིག་གཞན་ལ་ནམ་མཁའི་ཐིག་མི་དགོས་སོ། །དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་བྱས་ཟེར་བའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས། སྟེང་དུ་བལྟས་ལ་བཅུ་དྲུག་གདབ་པ་ཡེ་ཐིག་དང་ཐུར་དུ་བལྟས་པ་བཅུ་དྲུག་གནམ་ཐིག་གདབ་ཅེས་འཆད་ཀྱང་ཡིད་བརྟན་མེད་དོ། །འོ་ན་ཡེ་ཐིག་ས་ལ་འདེབས་པ་ན་ལས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་དམིགས་པ་ཡོད་དམ་འདེབས་པ་ཙམ་ཡིན་སྙམ་ན། ཡེ་ཐིག་བཏབ་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་ངོ་བོ་རྣམ་པ་སྲད་བུ་ཁ་དོག་ལྔར་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་རེ་ཆད་ནས་ལས་ཐིག་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་དགོས་ཏེ་སྔར་རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་ལུང་དྲངས་པ་ལས་ཀྱང་ཡེ་ཐིག་བསྟིམ་པར་གསུངས་ཤིང་། ཛ་ཡ་སེ་ནས་ཀྱང་། ཚོན་རྩི་འགྱེད་པའི་དུས་སུ་ནི། །ཡེ་ཤེས་ཐི
【現代漢語翻譯】 唸誦『扎薩瑪雅蘇扎』（དྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ།）的咒語，以及『吽 嗡 梭哈 阿』（ཧཱུཾ་ཨོཾ་སྭཱ་ཨཱཿཧཱ།）。 弟子不應背對上師行走，這對於工作線（ལས་ཐིག་）也很重要。工作線的音聲也應激勵遍佈虛空的諸佛。 觀想他們降臨並融入線繩之中。此聲音的意義是：『爲了眾生的利益，這是你們的時刻，因此請賜予此地。』正如念珠中所說，瑪爾麥匝桑波（མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་），拉瓦巴（ལྭ་བ་པ་），那波覺巴（ནག་པོ་སྤྱོད་པ་），薩ra哈（ས་ར་ཧ་）等等許多人也這樣解釋過。因此，應想著工作線的音聲是爲了眾生的利益等等，而不必唸誦自己的話語。如此將諸佛融入線繩，是爲了加持工作線。 這裡，如前所述，在繪製線之前，據說要在虛空中清晰地觀想所要繪製的壇城並進行供養等，但繪製線時，並非認為出現了所要繪製的壇城，而是激勵諸佛並將其融入其中。因此，在《現觀莊嚴論》（རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་）的註釋中說，在虛空中繪製的線繩壇城已經被他人享用過，因此不是新的，所以不用它在地上繪製，而是用另一種五色顏料繪製。這些觀點並不一致，因此不採納此觀點，因為之前已經解釋過了。 因此，班智達布拉札尼亞師利（པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་）將此觀點應用於《喜金剛》（ཀྱཻ་རྡོར་）是不恰當的，因為必須用在虛空中繪製的同一根線繩來加持工作線，因此在地上也應使用同一根線繩繪製。當在虛空中繪製后立即在地上繪製時，上師和弟子的手應同時向下繪製，正如念珠等中所說。 繪製虛空和地面的兩條線，是因為在偉大者的壇城儀軌中沒有提到兩條線，因此對於其他耶線（ཡེ་ཐིག་）不需要虛空線。據說在勇士金剛（དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་）所作的壇城儀軌中，向上看繪製十六條線是耶線，向下看繪製十六條線是天線，但這並不可靠。 那麼，在地上繪製耶線時，是否有加持工作線的目的，還是僅僅是繪製而已呢？當繪製耶線時，必須想著五智的自性顯現為五種顏色的線，每條智慧線都斷裂並融入工作線中，因為之前引用的寶金剛（རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་）的教證中也說要融入耶線。扎雅色那（ཛ་ཡ་སེ་ནས་）也說：『在塗抹顏料時，智慧線……』
【English Translation】 Recite the mantra of 『Tra Sa Maya Sutra』 (ྲ་ས་མ་ཡ་སཱུ་ཏྲ།), and 『Hum Om Svaha Ah』 (ཧཱུཾ་ཨོཾ་སྭཱ་ཨཱཿཧཱ།). The disciple should not walk with his back to the master, which is also necessary for the work thread (ལས་ཐིག་). The sound of the work thread should also inspire all the Buddhas pervading the sky. Meditate on them coming and dissolving into the threads. The meaning of this sound is: 『For the benefit of sentient beings, this is your time, so please give here.』 As stated in the rosary, Marmemdze Zangpo (མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་), Lawapa (ལྭ་བ་པ་), Nagpo Chopa (ནག་པོ་སྤྱོད་པ་), Saraha (ས་ར་ཧ་), and many others have also explained it this way. Therefore, one should think that the sound of the work thread is for the benefit of sentient beings, etc., without having to recite one's own words. Dissolving the Buddhas into the thread in this way is for the purpose of blessing the work thread. Here, as mentioned earlier, before drawing the thread, it is said that one should clearly visualize the mandala to be drawn in the sky and make offerings, etc., but when drawing the thread, it is not that the mandala to be drawn appears, but that the Buddhas are inspired and dissolved into it. Therefore, in the commentary on the Abhisamayalankara (རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་), it says that the thread mandala drawn in the sky has already been enjoyed by others, so it is not new, so it is not drawn on the ground with it, but with another five-colored paint. These views are not consistent, so this view is not adopted, because it has already been explained before. Therefore, it is inappropriate for Pandit Prajnashri (པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་) to apply this view to the Hevajra (ཀྱཻ་རྡོར་), because the same thread drawn in the sky must be used to bless the work thread, so the same thread should also be drawn on the ground. When drawing on the ground immediately after drawing in the sky, the hands of both the master and the disciple should be lowered together to draw, as stated in the rosary, etc. Drawing the two lines of sky and earth is because the two threads are not mentioned in the mandala rituals of the great ones, so the sky thread is not needed for other Ye threads (ཡེ་ཐིག་). It is said that in the mandala ritual made by Warrior Vajra (དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་), looking up and drawing sixteen lines is the Ye thread, and looking down and drawing sixteen lines is the sky thread, but this is not reliable. So, when drawing the Ye thread on the ground, is there a purpose of blessing the work thread, or is it just drawing? When drawing the Ye thread, one must think that the nature of the five wisdoms appears as five colors of thread, and each wisdom thread breaks and dissolves into the work thread, because the quote from Precious Vajra (རིན་ཆེན་རྡོ་རྗེའི་) mentioned earlier also says to dissolve the Ye thread. Jaya Sena (ཛ་ཡ་སེ་ནས་) also says: 『When applying paint, the wisdom thread...』
ག་ནི་ནམ་མཁའ་ལ། །རྩ་བའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་བཏེག་སྟེ། །བྲི་བ་ཟིན་ནས་ཕབ་ལ་བསྟིམ། ཞེས་ཚོན་འགྱེད་པའི་ཚེ་ན་ཡེ་ཐིག་ལ་འགོམས་པའི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་ཡེ་ཐིག་ནམ་མཁར་འདེབས་པར་བཤད་པས་ཡེ་ཐིག་འདེབས་པ་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བསྟིམས་པར་གསལ་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡེ་ཐིག་འདེགས་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྭ་བ་པ་དང་ཕྲེང་བས་ཀྱང་འདེགས་པར་བཤད་དེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཕྲེང་བ་དང་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་ཡེ་ཐིག་ས་ལ་འདེབས་པ་ན་ནམ་མཁའ་ལ་འདེབས་པའི་མོས་པས་གདབ་པར་གསུངས་པས་ཐིག་གི་སྒྲས་བསྐུལ་ནས་བྱོན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཐིག་ལ་ཐིམ་པར་བསམ་དགོས་ཏེ། འདི་དང་དམིགས་པ་སྔ་མ་ཡེ་ཐིག་བཏབ་པའི་དགོས་པ་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་མ་ཆད་པ་དགོས་སོ། །ཡེ་ཐིག་གདབ་པའི་ཚད་ལ་ཚངས་ཐིག་གཉིས་འོང་ཕྲེང་ནས་འོད་ཕྲེང་གི་བར་ 3-2-199b དུ་གདབ་པར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་པ་ནི། ཐིག་སྐུད་རིང་བ་ལ་དགོངས་ལ་ཐིག་སྐུད་ཐུང་བ་འདེབས་ན་རྭ་རྩེ་ནས་རྭ་རྩེའི་བར་རོ། །ཟུར་ཐིག་གཉིས་ནི། མདའ་ཡབ་ཀྱི་རྩེ་ནས་རྩེའི་བར་དང་རྩ་ཐིག་རྣམས་འཁོར་ལོའི་ཚད་དུ་གདབ་པར་གསུངས་ཤིང་ཐིག་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ལས་ཐིག་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་ཐིག་སྐུད་བརྐྱངས་ནས་གདབ་པར་སྔར་མང་དུ་དྲངས་ཟིན་ཏོ། །ཡེ་ཐིག་ཐེབས་པའི་མོད་ལ་གཤེགས་གསོལ་བྱེད་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་ཚོན་སྣ་ལྔའི་སྐུད་པས་ཐིག་ཐམས་ཅད་གདབ་པར་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་གཤེགས་གསོལ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡེ་ཐིག་གིས་ལས་ཐིག་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ལ་རྣལ་དབྱེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཡེ་ཐིག་བཏབ་ནས་ཐིག་གང་ལ་འགོད་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་འཇུག་པ་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ལས་ཐིག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཐིག་གདབ་པར་བྱའོ། །ཡེ་ཐིག་འདེབས་པའི་ཚེ་བླ་མས་རྡོར་དྲིལ་འཛིན་པར་ལྭ་བ་པས་བཤད་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཐིག་སྐུད་འཛིན་པ་དང་པོར་བྱས་ན་དེའི་འོག་ཏུ་འཛིན་ལུགས་གང་བདེས་ཆོག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་ནི། ལྟེ་བར་གཞག་སྟེ་གཟུང་བར་བྱ། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ཅི་བདེར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་དང་སྐོར་ཕྱོགས་དང་སྡོད་ས་དང་ཁ་ལྟ་ཕྱོགས་དང་ཐིག་འདེབས་པའི་གོ་རིམས་རྣམས་སྔར་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་པ་ལྟར་བྱའོ། །འདིར་ཕྲེང་བ་ལས་བར་སྣང་ལ་ཐིག་སྐུད་འཛིན་པའི་དུས་སུ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་པས་ཞེས་པ་དང་ས་ལ་ཚངས་ཐིག་གཉིས་འདེབས་པའི་དུས་སུ་རྐང་པ་གཡོན་པ་སྐྱིལ་ཀྲུང་ཕྱེད་པ་དང་གཡས་པ་ས་ལ་འཛུགས་ 3-2-200a ཤིང་སློབ་མས་དེ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་ལ། སྔ་མ་ལ་བི་བྷཱུ་ཏཱིས། རྡོ་རྗེའི་འགྲོས་ཀྱིས་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཀླུ་
【現代漢語翻譯】 那麼，關於虛空（ག་ནི་ནམ་མཁའ་ལ།），從根本咒語開始提起（རྩ་བའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་བཏེག་སྟེ།），書寫完畢後放下並融入（བྲི་བ་ཟིན་ནས་ཕབ་ལ་བསྟིམ།）。當進行顏料塗抹時，爲了避免陷入對原始點的執著，據說原始點要安立於虛空中，因此在安立原始點時，如前所述，要融入其中，這一點很明確。如果不是這樣，就沒有提起原始點的必要了。Lawa-pa（ལྭ་བ་པ་）和Phrengwa（ཕྲེང་བས་）也說了要提起，這將在後面解釋。此外，在Phrengwa（ཕྲེང་བ་）和《Sdom-byung འགྲེལ་པ་》中說，當在地上安立原始點時，要以在虛空中安立的意念來安立。因此，必須觀想由『點』這個詞所勸請而來的如來們融入于點中。這個和之前的觀想，是安立原始點的真正目的，所以不能中斷。關於安立原始點的尺寸，會有梵天線和梵線兩種，Phrengwa（ཕྲེང་བ་）中說要從光線到光線之間安立，這是指線繩較長的情況。如果安立較短的線繩，則從角尖到角尖之間。兩個角線，從箭桿的尖端到尖端之間，以及主線都要按照壇城的尺寸來安立。對於其他的線，也要像事業線那樣，拉直線繩來安立，這在之前已經多次引用過了。 在原始點安立的瞬間，爲了進行迎請，在《金剛空行》（རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་）和許多壇城儀軌中說，用五種顏色的線繩安立所有的線之後，要進行迎請。因為原始點加持事業線沒有分別，而且安立原始點后，無論在哪個線上進行繪製，都必須進行金剛力量的注入，所以要在所有的事業線上安立原始點。在安立原始點時，Lawa-pa（ལྭ་བ་པ་）說上師要手持金剛鈴，所以要這樣做。如果首先用金剛拳握住線繩，那麼之後可以用任何方便的方式握持，因為《金剛空行》（རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་）中說：『左手的金剛拳，放在臍部握持，在那之後可以隨意。』 要觀想一切方向平等，以及旋轉的方向、站立的位置、面朝的方向和安立線的順序等，都要按照之前詳細解釋的那樣去做。這裡，Phrengwa（ཕྲེང་བ་）中說，在虛空中握持線繩的時候，要用金剛的腳。在地上安立梵天線和梵線的時候，左腳半跏趺坐，右腳踩在地上，學生則要相反。後來的追隨者們也這樣說。之前的《Vibhutis》中說：『用金剛的步伐』，就像龍……
【English Translation】 So, regarding the sky (ག་ནི་ནམ་མཁའ་ལ།), starting from the root mantra, lift up (རྩ་བའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་བཏེག་སྟེ།), after writing, put down and merge (བྲི་བ་ཟིན་ནས་ཕབ་ལ་བསྟིམ།). When applying colors, in order to avoid falling into attachment to the original point, it is said that the original point should be established in the sky. Therefore, when establishing the original point, as mentioned before, it should be merged into it, which is clear. If it is not like this, there is no need to lift the original point. Lawa-pa (ལྭ་བ་པ་) and Phrengwa (ཕྲེང་བས་) also said to lift it up, which will be explained later. Furthermore, in Phrengwa (ཕྲེང་བ་) and the commentary on 'Sdom-byung', it says that when establishing the original point on the ground, it should be established with the intention of establishing it in the sky. Therefore, it is necessary to visualize that the Tathagatas, who are invited by the word 'point', merge into the point. This and the previous visualization are the real purpose of establishing the original point, so it should not be interrupted. Regarding the size of establishing the original point, there will be Brahma line and Brahma line. Phrengwa (ཕྲེང་བ་) says that it should be established from light ray to light ray, which refers to the case where the string is long. If establishing a shorter string, then it is between the tip of the horn to the tip of the horn. The two corner lines, from the tip of the arrow shaft to the tip, and the main lines should be established according to the size of the mandala. For the other lines, also like the activity line, stretch the string to establish, which has been quoted many times before. At the moment of establishing the original point, in order to perform the welcoming, in 'Vajra Dakini' (རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་) and many mandala rituals, it says that after establishing all the lines with five colored strings, the welcoming should be performed. Because there is no distinction between the original point blessing the activity line, and after establishing the original point, no matter which line is drawn on, the entry of Vajra power must be performed, so the original point should be established on all the activity lines. When establishing the original point, Lawa-pa (ལྭ་བ་པ་) said that the guru should hold the vajra bell, so it should be done like that. If the vajra fist is used to hold the string first, then any convenient way of holding it can be used after that, because 'Vajra Dakini' (རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་) says: 'The left hand's vajra fist, place it on the navel and hold it, after that, do whatever is convenient.' One should contemplate that all directions are equal, and the direction of rotation, the position of standing, the direction of facing, and the order of establishing the lines, etc., should all be done as explained in detail before. Here, Phrengwa (ཕྲེང་བ་) says that when holding the string in the sky, one should use the vajra foot. When establishing the Brahma line and Brahma line on the ground, the left foot should be in half-lotus position, and the right foot should be placed on the ground, and the student should do the opposite. Later followers also say this. The previous 'Vibhutis' said: 'With the vajra steps', like the Naga...
བྱང་གིས་ཀྱང་གསུངས་པས་འགྲོ་བའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རྐང་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་འགྲོ་ལ་ས་ལ་འདེབས་པ་ན་བསྡད་ལ་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རྐང་སྟབས་བྱ་བ་ནི། ཐིག་གཞན་ལ་ཡང་འདྲ་སྟེ་ལས་ཐིག་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱའོ། །འོ་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་དང་ལས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་ཅེས་པའི་མིང་གི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། ངོ་བོ་རིགས་ལྔ་དང་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་ལ་རྣམ་པ་སྲད་བུ་ཁ་དོག་ལྔར་སྣང་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་ཅེས་བྱ་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ལྷའི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་པའི་ཐིག་སྐུད་ཡིན་པས་ལས་ཐིག་ཅེས་བྱ་སྟེ་ལས་བུམ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐིག་ཐམས་ཅད་ཐེབས་པའི་མཐར་མཆོད་གཏོར་ཕུལ་བའི་འོག་ཏུ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཛྲ་མུཿཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་སྐུད་སྔར་སྤྱན་དྲངས་པའི་སྟ་གོན་གྱི་ལྷའི་ཐུགས་ཀར་གཤེགས་སུ་གསོལ་ནས་ཚོན་སྣ་ལྔའི་ཐིག་སྐུད་རང་གི་གནས་ཇི་ལྟ་བར་གཞག་གོ། ༈ ཚོན་དགྱེ་བའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་ལ་བཞི། ཚོན་རྩི་འདུ་བྱ་ཞིང་ཕུར་བུ་དབྱུང་བ་དང་། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མས་ཇི་ལྟར་དགྱེ་བ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚོན་ས་བསྟན་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཚན་མ་བཀོད་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོན་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའོ། ། ༈ ཚོན་རྩི་འདུ་བྱ་ཞིང་ཕུར་བུ་དབྱུང་བ། དང་པོ་ནི། སྐབས་འདིར་གཏོར་མ་སྦྱིན་པར་ཕྲེང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་གསུངས་པ་ལ་འདིའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་མི་གསལ་ཡང་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཚོན་འགྱེད་པའི་སྔོན་ཙམ་དུ་གོས་དམར་པོ་གྱོན་ནས་གཏོར་མ་གཏོང་བར་བཤད་པ་དང་དོན་གཅིག་སྟེ་ཚོན་འགྱེད་པའི་སྔོན་འགྲོར་བྱེད་པའོ། །སྣོད་གསར་པར་བཞག་པའི་ཚོན་རྩི་དཀར་སེར་དམར་ལྗང་ 3-2-200b ནག་པོ་རྣམས་རིམ་པ་བཞིན་དུ། བྃ་ལྃ་རྃ་ཧྃ་ཨྃ་རྣམས་ལས་བྱུང་བར་བསམ་སྟེ། ཕྲེང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བཤད་དོ། །དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚོན་རྩིའི་རྒྱུ་ནི། རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཟླ་ཤེལ་དང་སྤུག་དང་པདྨ་རཱ་ག་དང་མར་ག་ཏ་དང་ཨིནྡྲ་ནཱི་ལ་ལས་བྱས་པའམ། ཡང་ན་མུ་ཏིག་དང་གསེར་དང་བྱི་རུ་དང་མུ་མེན་རྣམས་སམ་ཡང་ན་དེ་བཞི་བསྲེས་པ་ལ་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་འབྱོར་པ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །ཡང་ན་ཁམ་པ་ལས་བྱས་པའམ་འབྲས་ལས་བྱས་པའམ་མེ་ཏོག་ལས་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་སོ་ཕག་གི་ཕྱེ་མའམ་སོལ་བ་དང་རུས་པའི་ཕྱེ་མ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ལེགས་པར་འདུ་བྱས་པ་བཟང་པོ་རྣམས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། འབྱོར་པ་ཆུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །འདི་རྣམས་སྡོམ་འབྱུང་དང་སྤྱི་རྒྱུད་དུ་བཤད་པའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ནས། བྲུཾ་ཨཱཾ་ཧྲཱིཿཁཾ་ཧཱུཾ་ལས་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པར་སྐྱེད་པ་ཙམ་ལས་ཕྲེང་བར་མ་གསུངས་ཀྱང་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞིར་ཚོན་རྣམས་སྐབས་སུ་གང་བབ་པའི་ལྷའི་རིམ་པ་བཞིན་གཞག །ཡི་གེ་ལྔ་པོ་རྣམས་སོ་སོར་བྲིས་ལ་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ས་བོན་ཙ
【現代漢語翻譯】 蔣（Byang）也如是說，行走時如前所述，加持雙足而行，落腳于地時，如前所述安住，行持步法。其他線條也相同，工作線條也應如此。那麼，智慧線條和事業線條的名稱有何意義呢？其自性為五部（Rigs Lnga）和五智（Ye shes lnga），顯現為五色絲線，故稱為智慧線條。而將一切事業觀想為本尊的自性所形成的線條，稱為事業線條，如事業寶瓶一般。如此，在所有線條繪製完畢之後，供養食子，唸誦『嗡啊吽 班雜 穆（Om Ah Hum Vajra Muh）』，祈請先前迎請的智慧線條融入本尊的心間，然後將五色線條按照其各自的位置安放。 第二部分：彩粉儀軌，分為四部分：準備彩粉並取出橛；上師和弟子如何撒彩粉；指示壇城的彩粉位置；在壇城上繪製標誌並迎請智慧彩粉。 第一部分：準備彩粉並取出橛。此時，按照念珠傳承的說法，應供養食子。雖然此處沒有明確說明供養，但彌勒月（Mi thub zla ba）尊者說，在撒彩粉之前，應穿紅色衣服並供養食子，這與上述說法的意思相同，即作為撒彩粉的前行。將放置在新器皿中的白色、黃色、紅色、綠色、黑色彩粉，依次觀想為從班（Bam）、藍（Lam）、讓（Ram）、康（Kham）、昂（Am）中產生，這是念珠傳承的說法。白色等彩粉的材料，依次為月亮石和珍珠、珊瑚、紅寶石、綠寶石、藍寶石製成，或者用珍珠、黃金、珊瑚、煤精製成，或者將這四種混合製成，這是根據財富狀況而定的。或者用蜂蜜製成，或者用大米制成，或者用鮮花製成，根據情況，也可以用磚粉、煤粉、骨灰等製成。經文中說，精心準備的彩粉是最好的，這是根據財富較少的情況而定的。這些是《總集根本續》（sdom 'byung）和《共同續》（spyi rgyud）中所說的含義。然後，觀想從布隆（Bhrum）、昂（Am）、舍（Hrih）、康（Kham）、吽（Hum）中生起毗盧遮那佛（rnam snang）等本尊，雖然念珠傳承中沒有明確說明，但應將彩粉按照本尊的順序放置在中央和四方。將五個種子字分別寫下，事先進行凈化，然後放置種子字。
【English Translation】 Byang also said that when walking, as mentioned before, bless the feet and walk, and when placing them on the ground, stay as mentioned before and perform the footwork. The same applies to other lines, and the same should be done for the work lines. Then, what is the meaning of the names 'wisdom line' and 'action line'? Its essence is the nature of the Five Families (Rigs Lnga) and the Five Wisdoms (Ye shes lnga), appearing as five-colored threads, hence it is called the wisdom line. And the line formed by visualizing all actions as the nature of the deity is called the action line, like an action vase. Thus, after all the lines have been drawn, offer the torma, recite 'Om Ah Hum Vajra Muh', and request the wisdom line that was previously invited to dissolve into the heart of the deity of the preliminary practice, and then place the five-colored lines in their respective positions. Section 2: The Colored Powder Ritual, divided into four parts: preparing the colored powder and extracting the peg; how the master and disciples scatter the colored powder; indicating the colored powder positions of the mandala; drawing symbols on the mandala and inviting the wisdom colored powder. Section 1: Preparing the colored powder and extracting the peg. At this time, according to the Rosary Tradition, tormas should be offered. Although the offering is not explicitly stated here, Mi thub zla ba said that before scattering the colored powder, one should wear red clothes and offer tormas, which is the same meaning as the above statement, that is, as a preliminary to scattering the colored powder. The white, yellow, red, green, and black colored powders placed in the new vessel are visualized as arising from Bam, Lam, Ram, Kham, and Am respectively, according to the Rosary Tradition. The materials for the white, etc., colored powders are made from moonstone and pearl, coral, ruby, emerald, and sapphire respectively, or from pearl, gold, coral, jet, or a mixture of these four, depending on the wealth situation. Or it can be made from honey, or from rice, or from flowers, and depending on the situation, it can also be made from brick powder, coal powder, bone ash, etc. The text says that well-prepared colored powder is the best, which is based on the situation of less wealth. These are the meanings stated in the Compendium of Origins (sdom 'byung) and the Common Tantra (spyi rgyud). Then, visualize the arising of Vairochana (rnam snang) and other deities from Bhrum, Am, Hrih, Kham, Hum, although it is not explicitly stated in the Rosary Tradition, the colored powders should be placed in the center and the four directions according to the order of the deities. Write the five seed syllables separately, purify them beforehand, and then place the seed syllables.
མ་མམ་ཆོ་ག་གསུམ་སྐྱེད་ཀྱིས་རིགས་ལྔར་བསྐྱེད་དོ། །ནམ་མཁར་བཀོད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཐུགས་ཀར་བྲུཾ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོན་རྣམས་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་འབར་བའི་ལྟ་སྟངས་ཀྱིས་བཀུག་སྟེ་བཅུག་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡུལ་ཚོན་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམས་ལ། བུམ་ལ་སོགས་པས་བསྔགས་ནས། ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་ཞེས་པས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བསྔག་གོ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོན་ཉིད་བཀུག་ནས་བསྟིམ་པ་ནི། ལྭ་བ་པས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དེ་ནས་འབར་བའི་ལྟ་བས་གཟི་བརྗིད་བསྐྱེད་ཅིང་ཧཱིཿཡིག་བཀོད་ནས་བདེན་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་ 3-2-201a རྣམས་རྡུལ་ཚོན་མང་ཞིང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆགས་པས་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བའི་བདེན་པ་དེས་རྡུལ་ཚོན་རྣམས་འབར་བར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བདེན་པའི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་སྦར་བར་བྱའོ། །ལྷ་སྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལས་ནི། འབར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་འབར་བའི་ལྟ་བས་བལྟས་པས་ཚོན་མང་པོར་འཕེལ་བར་བསམ་ཞིང་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་རྡུལ་ཚོན་མང་ཞིང་ཞེས་པ་ལ་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་རྡུལ་མང་ཞིང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྟོབས་ཆེ་ན་རྡུལ་ཚོན་མང་པོར་སྤེལ་ནུས་སོ། །དེ་ནས་དྲི་དང་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་དོ། །ཚོན་སྐྱེད་པ་སོགས་དེ་དག་ནི། འདུས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་སྟེ་དེ་གཉིས་སུ་སྦར་བ་ལ་འདི་བཞིན་དུ་མི་གསལ་ལོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྟེ་བར་སྔར་ཟླུམ་ཐིག་བྱེད་པའི་ཚེ་བཏབ་པའི་ཕུར་བུ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཧཱུཾ་བཞི་པའི་སྔགས་ཀྱིས་བཏོན་ནས་ཡིད་ཀྱིས་རང་གི་ལག་གི་རྡོ་རྗེ་ལ་བསྟིམས་ཏེ་ཕུར་ཁུང་ཚོན་སྣ་ལྔས་བཀང་ལ་མཉམ་པོར་བྱའོ། །ཕུར་བུ་དངོས་སུ་བཏབ་ན་དེ་ལྟར་བྱ་ལ་མ་བཏབ་ན་མི་དགོས་ཤིང་ཚོན་གྱིས་འགེངས་པ་ལ་རིམ་པ་ངེས་པ་མེད་དོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མས་ཇི་ལྟར་དགྱེ་བ། གཉིས་པ་ནི། འདིར་ཕྲེང་བར་དྲིལ་བུའི་སྒྲ་དང་རྡོ་རྗེའི་གླུས་མཚན་མ་ངན་པ་བསལ་བར་བྱའོ། །ཆོས་དབྱིངས་འདི་ནི་དག་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རབ་གྲོལ་བར། །རྒྱལ་ཆེན་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྲི་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་དཱ་རཱི་ཀ་པ་དང་པྲ་ཛྙཱ་རཀྵི་ཏས། འདི་ནི་མེ་ལོང་དག་པ་སྟེ། །ཞེས་སོགས་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་སྦྱར་བ་ལན་ལྔར་བརྗོད་པར་གསུངས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་དྲིལ་བུ་གསིལ་ཞིང་ 3-2-201b ཚར་རེ་སོང་བ་ན་ཕུར་ཁུང་དུ་ཚོན་རེ་ལྡུགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་ཚོན་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་མ་ངན་པ་སེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་དྲིལ་བུ་གསིལ་ནས་ཚིག་དེ་དག་ངག་ཏུ་འདོན་ཡིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དྲན་པར་བྱ
【現代漢語翻譯】 通過母、鬘、儀軌三種生起，化現為五部佛。在虛空中安住的五如來（Tathagata，如來）的心間，觀想由勃嚕姆（藏文：བྲུཾ་，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，種子字）等字所成的智慧之色，以線繩儀軌中所述的燃燒之觀想方式勾召融入，觀想其與智慧之顏料融為一體。然後以寶瓶等物讚頌，並唸誦嗡 班雜 支扎 薩瑪雅 吽（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ，梵文天城體：ॐ वज्र चित्र समय हूँ，梵文羅馬擬音：oṃ vajra citra samaya hūṃ，金剛彩繪三昧耶 吽）一百零八遍。將智慧之顏料勾召融入的方法，拉瓦巴（Lawapa）也曾講述過。 之後，以燃燒之觀想生起光輝，並書寫吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，種子字）字，以真實語加持：『以何真實，令眾生顏料增多，諸佛對眾生生起貪戀而隨之染著，以此真實，令顏料燃燒！』應以真實語加持使其燃燒。從殊勝的本尊瑜伽來說，說『燃燒吧』，以燃燒之觀想觀視，觀想顏料增多，並唸誦真實語。關於『眾生顏料增多』，毗布底（Vibhuti）說『顏料增多』。如果本尊瑜伽的力量強大，就能使顏料增多。然後以香和花等供養。生起顏料等，這些都遵循會聚壇城儀軌二續，在那二續中，對於燃燒沒有像這樣明確的說明。 之後，在壇城的中心，取出之前在繪製圓形線時所放置的橛，以將要講述的四吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，種子字）咒取出，並以意念將其融入自己的手中的金剛杵（Vajra，金剛），然後用五種顏色的顏料填滿橛孔，使其平整。如果實際安放了橛，就應該這樣做，如果沒有安放，則不需要，用顏料填充時沒有固定的順序。 如何使上師和弟子歡喜？ 第二，在此，應以鈴聲和金剛歌消除不祥之兆。『此法界清凈，眾生界徹底解脫，大王歡喜，應繪製金剛壇城。』如是說。對此，藏地的喇嘛們認為，達日迦巴（Darika）和般若拉克西塔（Prajñarakshita）所說的『此為清凈之鏡』等與五種智慧相結合，應唸誦五遍，因此搖動鈴鐺，每唸誦一遍，就向橛孔中傾倒一種顏料。那不是的，這是爲了消除依賴顏料的不祥之兆，因此搖動金剛杵和鈴鐺，口中唸誦那些語句，心中憶念那真實之義。 How to Delight the Master and Disciple? Secondly, here, in the rosary, the sound of the bell and the song of the vajra should dispel the bad omens. 'This Dharmadhatu is pure, the realm of sentient beings is completely liberated, the great king is pleased, and the vajra mandala should be painted.' So it is said. Regarding this, the Tibetan lamas, Darika and Prajñarakshita, said, 'This is a pure mirror,' etc., combined with the five wisdoms, should be recited five times. Therefore, ringing the bell, and after each recitation, one color should be poured into the peg hole. That is not the case. This is to eliminate the bad omens that depend on the colors. Therefore, shaking the vajra and ringing the bell, reciting those words in the mouth, and remembering the meaning of that very reality in the mind.
【English Translation】 Through the three productions of mother, garland, and ritual, it is transformed into the five families. In the hearts of the five Tathagatas (Tathagata, 如來) dwelling in the sky, visualize the colors of wisdom formed from the letter bhrūṃ (藏文：བྲུཾ་，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，seed syllable), and draw them in with the burning visualization described in the thread ritual, visualizing them merging into one with the wisdom pigments. Then praise with vases and other objects, and recite Oṃ Vajra Citra Samaya Hūṃ (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ，梵文天城體：ॐ वज्र चित्र समय हूँ，梵文羅馬擬音：oṃ vajra citra samaya hūṃ，Vajra Painting Samaya Hūṃ) one hundred and eight times. Lawapa also spoke of the method of drawing in and absorbing the colors of wisdom. After that, generate splendor with the burning view, and write the letter Hūṃ (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，seed syllable), and bless with the truth: 'By what truth, may the pigments of sentient beings increase, and may the Buddhas become attached to sentient beings and become attached to them, by this truth, may the pigments burn!' It should be burned by blessing with the truth. From the excellent deity yoga, it is said 'Burn', and by looking with the burning view, think that the colors increase, and recite the power of truth. Regarding 'the pigments of sentient beings increase', Vibhuti said 'the pigments increase'. If the power of deity yoga is strong, it can increase the pigments. Then offer with incense and flowers, etc. Generating colors, etc., these follow the two continuations of the gathering mandala ritual, in those two continuations, there is no clear explanation of burning like this. After that, in the center of the mandala, take out the peg that was placed when drawing the circular line, and take it out with the mantra of the four Hūṃs (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，seed syllable) that will be explained, and mentally absorb it into the vajra (Vajra, 金剛) in your hand, and then fill the peg hole with five colors of paint and make it level. If the peg is actually placed, it should be done like this, but if it is not placed, it is not necessary, and there is no fixed order for filling with paint.
ེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལ་འདི་ནི། རྡུལ་ཚོན་གདབ་པའི་དམ་ཚིག་གོ། ཆོས་དབྱིངས་འདི་ནི་དག་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་རབ་གྲོལ་བར། །རྒྱལ་ཆེན་དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དཀྱིལ་འཁོར་རབ་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཚོན་འགྱེད་པ་ལ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་ཀྱང་། ཤར་དུ་ཁ་བལྟས་གཡོན་པ་ཡི། །ཁུ་ཚུར་གྱིས་ནི་བཟུངས་ནས་སུ། །བདེན་པ་བརྗོད་ཅིང་བྲི་བར་བྱ། །འདི་ནི་མེ་ལོང་དག་པ་སྟེ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་སྒྲོལ་བྱེད་པ། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་རྒྱལ་པོ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ། ལན་ལྔ་རུ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་ཚད་ལྡན་པར། །དྲང་ཞིང་མཐོ་ལ་སྙོམས་པ་དང་། །ནས་གང་གིས་ནི་མ་འདྲེས་པས། །རི་མོ་ཀུན་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་བདེན་པ་བརྗོད་པ་ནི། འདི་ནི་ཞེས་སོགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་བཏོན་ནས་བྲི་བར་གསུངས་པ་ནི། སོར་ནི་བཅུ་གཉིས་ཞེས་པ་ནས། རི་མོ་ཀུན་ཏུ་བྲི་བར་བྱ། ཞེས་པ་དེ་ཡིན་པས་ན་ཕུར་ཁུང་འགེངས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་འགྲིག །དེར་རྩིག་པ་ཕྱི་མ་དཀར་པོར་ཡོད་པས་དེ་བྲི་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མེ་ལོང་དག་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་རེ་རེའི་མིང་སྦྱར་བའི་ཚར་རེ་དང་རྩིག་པ་རེ་འདྲི་བ་གཉིས་མཉམ་པོར་བྱེད་པའོ། །འོག་ནས་ཚོན་གྱི་ལྟས་ངན་པ་འབྱུང་བ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསམ་སྦྱོར་མེད་པ་ལ་ཡིན་གྱི་ཡོད་པ་ལ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་ཚོན་གྱི་ལྟས་སམ་མཚན་མ་ 3-2-202a ངན་པ་ཟློག་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྩིག་པ་ལྔ་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་བྲི་བ་ནི། སོར་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཚད་དུ་གསུངས་ལ་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་མཐོ་གང་དུ་བྲི་བར་བཤད་དོ། །ལག་པ་གཡོན་པའི་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་འབྲི་བར་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ལས་གསུངས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས་ཐིག་སྐུད་གཟུང་བ་ལ་དང་པོ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུངས་ནས་ཕྱིས་ཅི་བདེར་བྱས་པས་ཆོག་པར་གསུངས་པ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་བྱ་དགོས་པ་འདྲ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་རེ་ཁ་ཤིན་ཏུ་འདྲོངས་པ་བྲི་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ནི། རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་སྦྱོར་བའམ། །ཡང་ན་ལྕགས་ཀྱུའི་ཕྱག་རྒྱ་འམ། །ལྷུང་བཟེད་ཕྱག་རྒྱའི་སྦྱོར་བའམ། །ཡང་ན་རིག་བྱེད་ལག་པས་བྲི། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་བླ་མེད་དུ་ནི་སྔ་མ་ཁོ་ན་འབྱུང་ངོ་། །གཡོན་པས་རྡོ་རྗེ་བཟུངས་ནས་འབྲི་བ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱི་དོན་དུ་འདོད་པ་ནི། ལག་པ་གཡས་པ་རྡོ་རྗེས་མཚན་ཞིང་ཞེས་པས་བཀག་གོ། ཚོན་འགྱེད་པའི་རིམ་པ་ནི། ཕྱི་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འགྱེད་པར་གསུངས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དཀར་དང་སེར་དང་དམར་དང་ལྗང་། །ཀུན་གྱི་ནང་རོལ་ནག་པོ་རུ།
【現代漢語翻譯】 因為這個緣故。《古爾之八法》中也說：『對此，這是涂顏色的誓言。法界是清凈的，眾生界是完全解脫的。大自在金剛的壇城要好好地繪製。』清楚地說明了繪製壇城時涂顏色的方法。達日迦巴也說：『面向東方，用左手的拳頭握住，說真實語並繪製。這是清凈的鏡子，是度化眾生界的。吉祥大樂之王，是所有如來之所。嗡 班匝 澤扎 薩瑪雅 吽 (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra citra samaya hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，圖案，誓言，吽)。要念誦五遍。十二指的長度要符合標準，要直、高且均勻，不能混入麥粒，要繪製所有的線條。』說了要說真實語，說『這是』等等，說了之後再繪製，從『十二指』開始，到『繪製所有的線條』為止。那麼，如何填充柱孔呢？那裡後來的墻壁是白色的，所以說是以繪製白色墻壁的方式，說是『清凈的鏡子』，將每個智慧的名字與每一道墻壁的繪製結合起來，兩者同時進行。下面說出現不好的顏色預兆，是因為沒有如實地思考和修行，而不是因為有如實的思考和修行，所以這是避免顏色預兆或不祥之兆的方法。 這裡上師要繪製多大的五面墻呢？說是十二指的長度，而且《喜金剛》的儀軌中也說要繪製一庹的高度。在無上瑜伽的許多儀軌中都說要用左手的金剛拳來繪製，如《金剛空行母》中說，在拿線繩時，先用金剛拳握住，之後隨意即可。這似乎也應該這樣做，因為用金剛拳很難畫出非常筆直的線條。總續部中說：『或者結金剛拳印，或者結鐵鉤手印，或者結缽印，或者用作明妃的手來繪製。』而無上瑜伽中只有前一種。認為用左手握住金剛來繪製就是金剛拳的意思，這是被『右手用金剛加持』所禁止的。涂顏色的順序是，說是從外向內依次塗色，如《金剛空行母》中說：『白、黃、紅、綠，所有這些的內側是黑色。』
【English Translation】 It is for this reason. It is also said in 'The Eighth of Gur': 'For this, this is the vow of applying colors. The Dharmadhatu is pure, and the realm of sentient beings is completely liberated. The mandala of the Great Lord Vajra should be drawn well.' It clearly explains the method of applying colors when drawing the mandala. Darika also said: 'Facing east, hold with the left fist, speak the truth and draw. This is a pure mirror, which liberates the realm of sentient beings. The glorious Great Bliss King is the abode of all Tathagatas. Oṃ Vajra Citra Samaya Hūṃ (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཙི་ཏྲ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra citra samaya hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，圖案，誓言，吽). It should be recited five times. The length of twelve fingers should be standard, straight, high, and even, and without mixing with barley, all the lines should be drawn.' It is said to speak the truth, saying 'This is' and so on, and after saying that, draw, starting from 'twelve fingers' to 'draw all the lines.' So, how to fill the pillar holes? There the later wall is white, so it is said to be in the way of drawing the white wall, saying 'pure mirror', combining the name of each wisdom with the drawing of each wall, doing both at the same time. Below it says that bad color omens appear because there is no true thought and practice, not because there is true thought and practice, so this is the way to avoid color omens or inauspicious signs. Here, how big should the master draw the five walls? It is said to be the length of twelve fingers, and it is also said in the ritual of the Kye Dor that it should be drawn to the height of one cubit. In many rituals of Anuttarayoga, it is said to draw with the left hand's Vajra fist, as it is said in 'Vajra Dakini', when taking the thread, first hold it with the Vajra fist, and then do as you please. It seems that this should also be done, because it is difficult to draw very straight lines with the Vajra fist. It is said in the general tantra: 'Or form the Vajra fist mudra, or form the iron hook mudra, or form the bowl mudra, or draw with the hand of the Vidyadhari.' And in Anuttarayoga, only the former appears. It is forbidden by 'the right hand blesses with the Vajra' to think that drawing with the left hand holding the Vajra means the Vajra fist. The order of applying colors is said to be from the outside to the inside, as it is said in 'Vajra Dakini': 'White, yellow, red, green, the inside of all these is black.'
།ཚོན་གྱི་ཆ་ནི་རིམ་བཞིན་དགྱེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕྱི་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྩིག་པ་ལྔའི་ཚོན་འགྱེད་པར་ངེས་ཀྱང་དཀར་པོ་སོགས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི་མ་ངེས་པས་སྐབས་དང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་ལས། ཚོན་ནི་ནང་ནས་དགྱེ་བར་བྱ། །ཕྱི་རོལ་ནས་ནི་ཚོན་མི་དགྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། འགྱེད་པ་པོ་གང་དུ་གནས་ནས་བྱ་བ་ལ་དགོངས་པར་བླ་མ་དག་བཞེད་པ་ལེགས་ཏེ་ཚིག་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །འགྱེད་པའི་ཚུལ་ནི། ཤིན་ཏུ་དྲང་ཞིང་སྦོམ་ཕྲ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ 3-2-202b དང་བྲལ་བར་དགྱེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཚོན་རྩི་རེ་རེའི་ཞེང་དུ་ནི། །སྒོ་ཡི་ཉི་ཤུ་ཆ་ཡི་ཚད། །གལ་ཏེ་ཚོན་རྩི་མི་མཉམ་ཞིང་། །ཡོ་དང་དམའ་བར་གྱུར་ན་ནི། །རི་མོ་དམའ་བས་དངོས་མི་འགྲུབ། །ཡོན་པོས་གདུང་བ་སྐྱེད་བྱེད་པས། །དཔངས་ནི་མཐེའུ་ཆུང་ཚད་ཙམ་དུ། །མཐོ་ཞིང་དྲང་བར་བྲི་བར་བྱ། །དེ་ལས་སྦོམ་ན་ནད་འབྱུང་སྟེ། །དམའ་ན་ནོར་ནི་ཟད་པར་འགྱུར། །ཡོན་པོས་ཕན་ཚུན་སྡང་འགྱུར་ཏེ། །གཉིས་ཀ་འཆི་བར་ཤེས་པར་བྱ། །གཡས་སྐོར་མ་ཡིན་བྲིས་ན་ནི། །རྡུལ་ཚོན་ཕུར་བུས་བཏབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཕུར་བུས་བཏབ་པ་ནི། དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང་རྡུལ་ཚོན་ཕན་ཚུན་འདྲེས་པས་རིགས་འཆད་པར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དོ། །བོད་ཀྱི་སྔགས་པ་དག་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་དུ་བཀྱེ་བ་ལ་ཡང་ཐོད་ཕོར་དང་རིན་པོ་ཆེའི་སྣོད་བཀབ་ནས་བཞག་སྟེ་ཕྱོགས་གཞན་ནས་བྲིས་པའི་རྩིག་པ་དེ་ལ་སྦྲེལ་རན་པ་དང་ཕྱེ་ནས་བལྟས་པས་སྦོམ་པའམ་ཆད་པ་སོགས་བྱུང་ན་ཟློག་ཐབས་བྱ་བཟང་ན་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པ་སོགས་བྱ་ཟེར་བ་ནི་གཞུང་གི་འབྲུ་མ་ནོན་པའི་གཏམ་དུ་སྣང་སྟེ། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། སྦོམ་པོར་བཀྱེ་བས་ནད་ཀྱིས་འདེབས། ཞེས་དང་ཕྲེང་བར་དྲངས་པར་ཡང་། སྦོམ་པོར་བཀྱེ་ན་ནད་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་དང་དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་། ཀུན་ཀྱང་སྦོམ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བར་བྲི་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦོམ་པོ་བྲིས་ན་ནད་འབྱུང་ངོ་། །ཞེས་གསུངས་པས་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་བ་དང་ཡོ་བར་བྲིས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་གྱི་དང་པོ་སྐྱོན་མེད་བྲིས་པ་ལ་ཕྱིས་སྦོམ་པོ་སོགས་སུ་སོང་བའི་སྐྱོན་དུ་ཚད་ལྡན་སུས་ཀྱང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དཔེར་ན་གཡས་སྐོར་མིན་པར་བཀྱེ་ན་ནི། ཞེས་གསུངས་པ་ཚོན་ 3-2-203a འགྱེད་ལུགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཡིན་པ་དང་འདྲའོ། །འབྲི་བའི་སྐྱོན་ཡིན་པས་སྐྱོན་དེ་དག་ཡོད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་མཛད་དེ་འབད་ནས་ཚོན་དགྱེ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་བྲི་བའི་ཚེ་ལེགས་པར་བྲིས་ཀྱང་ད་གཟོད་བལྟས་པའི་ཚེ་སྐྱོན་དེ་རྣམས་འོང་ན་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་ཡང་རིགས་པར་ག་ལ་འགྱུར། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། བྱང་ཤར་མཚམས་ནས་བརྩམས་ནས་ནི། །ཕྱེ་མ་དག་ནི་དགྱེ་བར་བྱ། །ག
【現代漢語翻譯】 『顏色的部分應逐步增加。』這是（經文里）所說的。雖然必須從外到內逐步涂繪五種顏色的墻壁，但白色等的順序是不確定的，所以應根據具體情況而定。在《現觀莊嚴論》中說：『顏色應從內向外增加，不應從外向內增加。』上師們認為，這指的是涂繪者所處的位置。詞義解釋中也是這樣說的。涂繪的方式是：應非常正直，避免粗細等方面的缺陷。金剛空行母（續）中說：『每條色帶的寬度，是門寬的二十分之一。如果色帶不均勻，彎曲或低矮，由於線條低矮，事物不會成功。彎曲會引起痛苦。高度應如小拇指般高，並正直地繪製。如果比這粗，會生病；如果低矮，財富會耗盡。彎曲會導致相互憎恨，要知道兩者都會死亡。如果不是順時針繪製，會被金剛橛擊中。』這裡所說的『被金剛橛擊中』，是指不是成就的因，並且由於顏料相互混合，會破壞傳承，這是在《鬘論》中說的。西藏的瑜伽士們按照上師所說的那樣涂繪時，會用頭蓋骨碗和珍寶容器蓋住（顏料），然後從其他地方繪製的墻壁連線，準備好后打開看，如果出現粗細或斷裂等情況，就採取補救措施，如果好的話，就說吉祥的話等等。這似乎是不理解經文含義的說法。在《四百五十頌》中說：『涂繪得太粗會引發疾病。』《鬘論》中也引用說：『涂繪得太粗會生病。』吉祥持（論師）也說：『一切都應避免粗細等方面的缺陷來繪製。如果繪製得太粗，會生病。』因此，粗細和彎曲是繪製的缺陷，而不是一開始繪製得沒有缺陷，後來才變成粗細等的缺陷。沒有一位有資格的人這樣說過。例如，『如果不是順時針繪製』，這就像是涂繪方式的缺陷。因為是繪製的缺陷，所以應以這些缺陷為理由，努力涂繪。』也就是說，即使繪製時繪製得很好，但如果現在看到時出現這些缺陷，那麼這樣說又怎麼會合理呢？在《總續》中說：『應從東北角開始，涂繪粉末。』 『The portion of colors should gradually increase.』 This is what is said (in the scripture). Although it is necessary to gradually paint the five colors of the walls from the inside out, the order of white, etc., is uncertain, so it should be determined according to the specific situation. In the Abhisamayalankara it says: 『Colors should increase from the inside out, and should not increase from the outside in.』 The lamas believe that this refers to the position of the painter. This is also what is said in the explanation of the words. The way of painting is: it should be very upright, avoiding defects such as thickness. In the Vajra Dakini (Tantra) it says: 『The width of each color band is one-twentieth of the width of the door. If the color bands are uneven, curved, or low, because the lines are low, things will not succeed. Curvature will cause pain. The height should be as high as a little finger, and draw upright. If it is thicker than this, it will cause illness; if it is low, wealth will be exhausted. Curvature will cause mutual hatred, and know that both will die. If it is not drawn clockwise, it will be struck by a vajra stake.』 Here, 『struck by a vajra stake』 means that it is not the cause of accomplishment, and because the pigments are mixed with each other, it will destroy the lineage, which is said in the Garland Treatise. When the Tibetan yogis paint as the guru said, they cover (the paint) with a skull bowl and a precious container, and then connect the walls painted from other places. After preparing, they open it and look. If there are problems such as thickness or breakage, they take remedial measures. If it is good, they say auspicious words, etc. This seems to be a statement that does not understand the meaning of the scriptures. In the Four Hundred and Fifty Verses it says: 『Painting too thick will cause disease.』 It is also quoted in the Garland Treatise: 『Painting too thick will cause illness.』 Jizhin (Acharya) also said: 『Everything should be drawn avoiding defects such as thickness. If it is drawn too thick, it will cause illness.』 Therefore, thickness and curvature are defects in drawing, not that it was drawn without defects at the beginning, and then became defects such as thickness. No qualified person has said this. For example, 『If it is not drawn clockwise,』 this is like a defect in the way of painting. Because it is a defect in drawing, these defects should be used as a reason to strive to paint.』 That is to say, even if it is drawn well when drawing, but if these defects appear when you see it now, how can it be reasonable to say that?
【English Translation】 『The portion of colors should gradually increase.』 This is what is said. Although it is necessary to gradually paint the five colors of the walls from the outside in, the order of white, etc., is uncertain, so it should be determined according to the specific situation. In the Abhisamayalankara it says: 『Colors should increase from the inside out, and should not increase from the outside in.』 The lamas believe that this refers to the position of the painter. This is also what is said in the explanation of the words. The way of painting is: it should be very upright, avoiding defects such as thickness. In the Vajra Dakini (Tantra) it says: 『The width of each color band is one-twentieth of the width of the door. If the color bands are uneven, curved, or low, because the lines are low, things will not succeed. Curvature will cause pain. The height should be as high as a little finger, and draw upright. If it is thicker than this, it will cause illness; if it is low, wealth will be exhausted. Curvature will cause mutual hatred, and know that both will die. If it is not drawn clockwise, it will be struck by a vajra stake.』 Here, 『struck by a vajra stake』 means that it is not the cause of accomplishment, and because the pigments are mixed with each other, it will destroy the lineage, which is said in the Garland Treatise. When the Tibetan yogis paint as the guru said, they cover (the paint) with a skull bowl and a precious container, and then connect the walls painted from other places. After preparing, they open it and look. If there are problems such as thickness or breakage, they take remedial measures. If it is good, they say auspicious words, etc. This seems to be a statement that does not understand the meaning of the scriptures. In the Four Hundred and Fifty Verses it says: 『Painting too thick will cause disease.』 It is also quoted in the Garland Treatise: 『Painting too thick will cause illness.』 Jizhin (Acharya) also said: 『Everything should be drawn avoiding defects such as thickness. If it is drawn too thick, it will cause illness.』 Therefore, thickness and curvature are defects in drawing, not that it was drawn without defects at the beginning, and then became defects such as thickness. No qualified person has said this. For example, 『If it is not drawn clockwise,』 this is like a defect in the way of painting. Because it is a defect in drawing, these defects should be used as a reason to strive to paint.』 That is to say, even if it is drawn well when drawing, but if these defects appear when you see it now, how can it be reasonable to say that? In the General Tantra it says: 『Starting from the northeast corner, the powders should be applied.』
ཡས་སུ་བསྐོར་ཞིང་རྒྱུན་མི་འཆད། །ཐམས་ཅད་མཉམ་ཞིང་བར་ཆད་མེད། །ངན་པ་དང་ནི་ཉམས་པ་དང་། །མ་སྙོམས་པ་དང་བར་ཆད་ན། །གནོད་པ་མང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བས་ནན་ཏན་ཆེར་བྱས་ཏེ། །མཁས་པས་ཕྱེ་མ་དགྱེ་བར་བྱ། ཞེས་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧས་ཀྱང་སྦོམ་པ་སོགས་སུ་བྲིས་པ་ལ་སྐྱོན་སྐྱེད་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་འབད་ནས་བྲི་བ་དང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པར་བྲི་བར་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཐིག་སྐུད་ཆད་པ་སོགས་ཀྱི་ལྟས་ནི། ཐིག་འདེབས་པའི་ཚེ་ཡིན་གྱི་དེ་ལ་ཐིག་པྲ་བརྟག་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ་ཚོན་ལ་ཡང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འདྲའོ། །བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བདེ་མཆོག་ལ་གཡོན་སྐོར་མིན་པར་བཀྱེ་ན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རྡུལ་ཚོན་ཕུར་བུས་འདེབས་པའི་སྐྱོན་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །སྐྱོན་དེ་དག་ཀྱང་རྩིག་པ་ལྔ་པོ་འབྲི་བ་ལ་གསུངས་ཀྱི་རྡུལ་ཚོན་གཞན་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་དང་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་མ་བཤད་དོ། །པྲཛྙཱ་ཤྲཱིས་མཐོ་གང་ཙམ་དུ་བྲིས་པའི་ཚེ་གསེར་གཞོང་སོགས་བཀབ་ནས་མེ་ཏོག་གིས་མཐའ་སྐོར་ལ་གཞག །དེ་ནས་པྲ་བཟང་ན་ཨེ་མའོ་ཞེས་བརྗོད་ངན་ན་རྡུལ་ཚོན་ལ་བགེགས་བསྟིམས་ལ་ཕུར་བུས་ 3-2-203b གདབ་ཅེས་འཆད་པ་ནི། ཚད་ལྡན་དག་གི་གཞུང་ལས་དེ་ལྟར་བཤད་པ་མེད་པས་ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་སྟེ་དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་ན་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བ་མང་དུ་སྣང་ངོ་། །དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་རི་མོ་ལྔ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བྲིས་ནས་ཁམ་ཕོར་ལ་སོགས་པས་བཀབ་སྟེ་ཕྱི་ནས་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བདེར་དགྱེ་ཞེས་པ་དང་། བིདྱཱ་པཱ་ཏས་མེ་ཏོག་དང་ལྡན་པའི་སྣོད་ཀྱིས་བཀབ་ནས་དེ་ནས་ཅི་བདེར་བྲིའོ་ཞེས་བཤད་ཀྱང་ཚོན་པྲ་བཟང་ངན་རྟོག་པ་མ་བཤད་ལ་འོན་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་ནི། ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས་རེ་ཁ་ལ་མེ་ཏོག་སིལ་མ་གཏོར་ཞིང་མཆོད་པ་དབུལ་བར་བཤད་པ་ལྟར་རྩིག་པ་ལ་མཆོད་ཅིང་མེ་ཏོག་འཐོར་བ་བྱེད་པས་དེས་རྡུལ་ཚོན་ལ་གནོད་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་བཀབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཤད་པས་བྱ་དགོས་མི་དགོས་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཚོན་ལྟས་ངན་པ་བྱུང་ན་ཞི་བའི་ཐབས་ནི། རྒྱལ་བས་ཉེས་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དུ། ཚོན་བཀྱེ་བ་ལ་ཉེས་པ་གང་། །དེ་ཉིད་བསམ་སྦྱོར་མེད་རྣམས་ལའོ། །དེ་ཉིད་བསམ་སྦྱོར་བཟང་རྣམས་ལ། །སུས་ཀྱང་ངར་ཆད་བྱ་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་པར་ཕྲེང་བ་ལས་བཤད་དེ། དེ་དག་ནི་ཀླུ་བྱང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །རྩིག་པ་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆ་དང་བར་ནས་ཙམ་པར་བྱས་པ་ནི། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་དཔལ་འཛིན་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་དང་བྷཱུ་བ་བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པས་རགས་པ་འདི་འདྲ་ལ་མཁས་གྲུབ་དེ་རྣམས་འཁྲུལ་བ་མི་སྲིད་པས་ནང་འགལ་ཡིན་པར་སྨྲ་བ་ནི། གཏན་མི་རིགས་ཏེ་དགོངས་པ་བཙལ་དགོས་སོ། །དགོ
【現代漢語翻譯】 『向上環繞永不斷，一切平等無阻礙，若有惡劣與衰敗，不均以及有阻礙，眾多損害將會生。因此務必勤精進，智者應善揚彩粉。』如達日迦巴、黑行者和薩ra哈等，以于粗略之處等製造過失為由，教導應努力書寫，並書寫具有特徵者。因此，線繩斷裂等的預兆，僅在拉線時出現，無需對其進行線繩占卜，顏料亦是如此。Bhūbā Lodan（地生慧）和Bibhūti（光顯）說，若吉祥喜金剛壇城向左繞行，則會如前所述，因粉末顏料的粗糙而產生過失。這些過失僅在繪製五層墻時提及，而在其他粉末顏料壇城，如金剛空行母和儀軌中未提及。Prajñāśrī（慧吉祥）說，當繪製約一庹高時，用金盤等覆蓋，並用鮮花環繞放置。然後，若占卜吉祥，則說『唉瑪』，若不吉祥，則將邪魔融入顏料中，並用粗糙之物塗抹。此種說法，在具量傳承的論典中並未如此記載，故不可輕信，因其儀軌中存在諸多不可信之處。誓言金剛說，稍微繪製五種顏色后，用碗等覆蓋，然後讓弟子們隨意揚彩粉。Vidya Pata（明賢）也說，用裝滿鮮花的容器覆蓋，然後隨意繪製，但未提及顏料占卜的吉兇。然而，如此行事，如《吉祥喜金剛》續部的儀軌中所說，在 रेखा （藏文，梵文天城體：रेखा，梵文羅馬擬音：rekhā，漢語字面意思：線）上撒鮮花，並供養，同樣，對墻壁進行供養並撒花，以此避免對顏料的損害。然而，由於大成就者們未曾如此宣說，故應考察是否需要這樣做。若出現顏料不祥之兆，息災之法為：勝者為息滅罪業故，于揚彩粉之罪業，唯于無思無慮者，彼等具善思善行，無人能令其衰退。此于《念珠經》中宣說，亦見於龍樹菩薩的儀軌中。墻壁的門寬為二十分之一，中間留出間隙，此為燃燈賢、吉祥護、Prajñārakṣita（慧護）和Bhūbā Lodan（地生慧）所說。如此粗略之處，這些智者不可能犯錯，故若有人說其中存在矛盾，則完全不合理，應尋求其密意。 「向上環繞永不斷，一切平等無阻礙，若有惡劣與衰敗，不均以及有阻礙，眾多損害將會生。因此務必勤精進，智者應善揚彩粉。」 如達日迦巴、黑行者和薩ra哈等，以于粗略之處等製造過失為由，教導應努力書寫，並書寫具有特徵者。因此，線繩斷裂等的預兆，僅在拉線時出現，無需對其進行線繩占卜，顏料亦是如此。Bhūbā Lodan（地生慧）和Bibhūti（光顯）說，若吉祥喜金剛壇城向左繞行，則會如前所述，因粉末顏料的粗糙而產生過失。這些過失僅在繪製五層墻時提及，而在其他粉末顏料壇城，如金剛空行母和儀軌中未提及。Prajñāśrī（慧吉祥）說，當繪製約一庹高時，用金盤等覆蓋，並用鮮花環繞放置。然後，若占卜吉祥，則說『唉瑪』，若不吉祥，則將邪魔融入顏料中，並用粗糙之物塗抹。此種說法，在具量傳承的論典中並未如此記載，故不可輕信，因其儀軌中存在諸多不可信之處。誓言金剛說，稍微繪製五種顏色后，用碗等覆蓋，然後讓弟子們隨意揚彩粉。Vidya Pata（明賢）也說，用裝滿鮮花的容器覆蓋，然後隨意繪製，但未提及顏料占卜的吉兇。然而，如此行事，如《吉祥喜金剛》續部的儀軌中所說，在 रेखा （藏文，梵文天城體：रेखा，梵文羅馬擬音：rekhā，漢語字面意思：線）上撒鮮花，並供養，同樣，對墻壁進行供養並撒花，以此避免對顏料的損害。然而，由於大成就者們未曾如此宣說，故應考察是否需要這樣做。若出現顏料不祥之兆，息災之法為：勝者為息滅罪業故，于揚彩粉之罪業，唯于無思無慮者，彼等具善思善行，無人能令其衰退。此于《念珠經》中宣說，亦見於龍樹菩薩的儀軌中。墻壁的門寬為二十分之一，中間留出間隙，此為燃燈賢、吉祥護、Prajñārakṣita（慧護）和Bhūbā Lodan（地生慧）所說。如此粗略之處，這些智者不可能犯錯，故若有人說其中存在矛盾，則完全不合理，應尋求其密意。」
【English Translation】 'Circling upwards without ceasing, all equal without obstruction, if there is evil and decay, unevenness and obstruction, many harms will arise. Therefore, diligently exert yourself, the wise should skillfully spread the colored powder.' Like Dārikapa, Krishnacharya, and Saraha, citing the reason of creating faults in rough places, they taught to write diligently and to write with characteristics. Therefore, the omens of broken thread, etc., only appear when drawing the line, and there is no need to examine the line divination for it, and the same is true for pigments. Bhūbā Lodan (Earth-born Wisdom) and Bibhūti (Manifest Splendor) said that if the Hevajra mandala is drawn counterclockwise, it will, as previously stated, cause faults due to the roughness of the powder pigments. These faults are only mentioned when drawing the five-layered wall, and are not mentioned in other powder pigment mandalas, such as Vajra Dakini and rituals. Prajñāśrī (Wisdom Glory) said that when drawing about a fathom high, cover it with a golden plate, etc., and place it surrounded by flowers. Then, if the divination is auspicious, say 'Emaho', if it is inauspicious, immerse the demons in the pigment and smear it with rough things. This statement is not recorded in the treatises of qualified lineages, so it should not be lightly believed, because there are many unbelievable things in its rituals. Vow Vajra said that after drawing five colors slightly, cover it with a bowl, etc., and then let the disciples spread the colored powder as they please. Vidya Pata (Knowledge Master) also said to cover it with a container full of flowers, and then draw as you please, but did not mention the divination of the pigment's auspiciousness or inauspiciousness. However, doing so, as stated in the ritual of the Hevajra Tantra, sprinkle flowers on the रेखा (Tibetan, Devanagari: रेखा, Romanized Sanskrit: rekhā, Literal meaning: line) and offer it, similarly, offer and scatter flowers on the wall, in order to avoid damage to the pigment. However, since the great accomplished ones have not said so, it should be examined whether it is necessary to do so. If an inauspicious omen of pigment appears, the method of pacification is: For the sake of pacifying faults, the Victorious One said, the faults of spreading pigment, only for those who are without thought, those with good thoughts and good deeds, no one can cause them to decline. This is stated in the 'Rosary Sutra', and also appears in Nagarjuna's ritual. The width of the door in the wall is one-twentieth, and a gap is left in the middle, which is what Dipamkara, Auspicious Protector, Prajñārakṣita (Wisdom Protected), and Bhūbā Lodan (Earth-born Wisdom) said. In such rough places, these wise men could not possibly make mistakes, so if someone says that there is a contradiction, it is completely unreasonable, and its secret meaning should be sought. "Circling upwards without ceasing, all equal without obstruction, if there is evil and decay, unevenness and obstruction, many harms will arise. Therefore, diligently exert yourself, the wise should skillfully spread the colored powder." Like Dārikapa, Krishnacharya, and Saraha, citing the reason of creating faults in rough places, they taught to write diligently and to write with characteristics. Therefore, the omens of broken thread, etc., only appear when drawing the line, and there is no need to examine the line divination for it, and the same is true for pigments. Bhūbā Lodan (Earth-born Wisdom) and Bibhūti (Manifest Splendor) said that if the Hevajra mandala is drawn counterclockwise, it will, as previously stated, cause faults due to the roughness of the powder pigments. These faults are only mentioned when drawing the five-layered wall, and are not mentioned in other powder pigment mandalas, such as Vajra Dakini and rituals. Prajñāśrī (Wisdom Glory) said that when drawing about a fathom high, cover it with a golden plate, etc., and place it surrounded by flowers. Then, if the divination is auspicious, say 'Emaho', if it is inauspicious, immerse the demons in the pigment and smear it with rough things. This statement is not recorded in the treatises of qualified lineages, so it should not be lightly believed, because there are many unbelievable things in its rituals. Vow Vajra said that after drawing five colors slightly, cover it with a bowl, etc., and then let the disciples spread the colored powder as they please. Vidya Pata (Knowledge Master) also said to cover it with a container full of flowers, and then draw as you please, but did not mention the divination of the pigment's auspiciousness or inauspiciousness. However, doing so, as stated in the ritual of the Hevajra Tantra, sprinkle flowers on the रेखा (Tibetan, Devanagari: रेखा, Romanized Sanskrit: rekhā, Literal meaning: line) and offer it, similarly, offer and scatter flowers on the wall, in order to avoid damage to the pigment. However, since the great accomplished ones have not said so, it should be examined whether it is necessary to do so. If an inauspicious omen of pigment appears, the method of pacification is: For the sake of pacifying faults, the Victorious One said, the faults of spreading pigment, only for those who are without thought, those with good thoughts and good deeds, no one can cause them to decline. This is stated in the 'Rosary Sutra', and also appears in Nagarjuna's ritual. The width of the door in the wall is one-twentieth, and a gap is left in the middle, which is what Dipamkara, Auspicious Protector, Prajñārakṣita (Wisdom Protected), and Bhūbā Lodan (Earth-born Wisdom) said. In such rough places, these wise men could not possibly make mistakes, so if someone says that there is a contradiction, it is completely unreasonable, and its secret meaning should be sought.
ངས་པ་ཡང་ཕྲེང་བ་ལས། བསྒོམ་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྩིག་པ་ལྔ་པོ་འདི་དག་རིན་པོ་ཆེ་ཁ་དོག་ལྔ་ལས་གྲུབ་ཅིང་བར་ནས་ཙམ་པའོ་ཞེས་པ་ནི། ཁ་ཅིག་གིའོ་ཞེས་འགའ་ཞིག་གི་ 3-2-204a འདོད་པ་བཀོད་པ་ལྟར་བསྒོམ་བྱ་ལ་བར་ནས་ཙམ་དུ་འདོད་པ་ཡང་སྣང་མོད་ཀྱང་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ནས་བྲི་བྱ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་གསུངས་སྣང་བས་བྲི་བྱ་ལ་མི་འགལ་བར་བཤད་དགོས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཐིག་སྐུད་ཀྱི་སྦོམས་སུ་ནས་ཉི་ཤུ་ཆས་ལྷག་པའི་ནས་ཀྱི་ཚད་དུ་བྱས་ནས་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆར་གསུངས་པ་ནི་རྩ་ཐིག་ཁྲུ་གང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་རྩིག་པ་རེ་རེའི་མཐའ་ནས་མཐའི་ཞེང་ལ་བར་ནས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་ནི། རྩ་ཐིག་ཁྲུ་གང་པ་ཁོ་ནའི་རྩིག་ཞེང་ཡིན་ལ་སྒོའི་ཉི་ཤུ་ཆར་བཤད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩིག་ཞེང་གི་ཚད་དུ་བྱས་ནས་གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཞེང་ཚད་བསྟན་པར་བྱས་ན་མི་འགལ་བར་གོའོ། །ཚོན་གྱི་རེ་ཁ་རྣམས་ལ་ཡང་རིན་པོ་ཆེ་དཀར་པོ་སོགས་ལས་བྱས་པའི་ཐུར་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་མོས་པ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་ཚད་ཙམ་བྲིས་ཟིན་པ་དང་སློབ་མའམ་རི་མོ་མཁན་ལ་སོགས་པས་ཅི་བདེར་དགྱེ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དེ་ནས་སློབ་མས་ཅི་དགར་དགྱེ། ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་པ་དང་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་ཐིག་དང་ཚོན་ལ་འགོམ་པའི་ཉེས་པས་འཇིགས་པས་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་འཇུག་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོན་གྱི་རེ་ཁ་ཡིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ལ་བཏེག་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཀྲ་མ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཕྲེང་བར་བཤད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཐིག་འདེབས་པར་ལྭ་བ་པས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། དེ་དག་གི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཕྱིས་ནི་བཏེག་པ་སླར་བསྟིམ་པར་ཛ་ཡ་སེ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཚོན་ས་བསྟན་པ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཚོན་ས་དང་། ནང་གི་ཚོན་ས་བསྟན་པའོ། ། 3-2-204b ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་ཚོན་ས། དང་པོ་ནི། ཚོན་གྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་བཅས་ཀྱི་ཁ་དོག་ངེས་པར་བྱེད་པས་དེ་ལ་རྩིག་པ་ལྔ་ནི། ཕྱི་ནས་ནང་གི་བར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཁ་དོག་གང་འོང་བ་ཤེས་པར་བྱེད་ཚུལ་ལ་གཉིས་ལས། དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞིར་རིགས་ལྔ་སྐུ་མདོག་སྤྱི་འགྲོ་ལྟར་ཡོད་པ་གསང་འདུས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ཤར་ནས་དབུས་བར་དུ་གཡས་སྐོར་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་ཁ་དོག་གི་རིམ་པ་བཞིན་བྱ་ལ། ཕྱོགས་དང་དབུས་སུ་ལྷ་གཞན་བཀོད་པ་ཡིན་ན་ནི། རྒྱས་འདེབས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁ་དོག་གི་རིམ་པ་ལྟར་བྱའོ། །རྩིག་པ་ལྔ་རེ་རེའི་ཁ་དོག་ཀྱང་ཕྱོགས་བཞི་ཁར་འགྲོ་དགོས་པས་ཤར་དཀར་ལྷོ་སེར་ལ་སོགས་པ་ཚོན་ས་གཞན་རྣམས་དང་མི་འདྲའོ། །བསྒོམ
【現代漢語翻譯】 在《鬘論》中，關於『所觀想的壇城五層墻壁由五種珍寶顏色構成，中間是那亞』，有些人按照自己的意願認為所觀想的壇城中間是那亞。雖然這種觀點也存在，但在壇城儀軌中，似乎只提到書寫對象是這樣，因此必須解釋為不違背書寫對象。在《鬘論》中，關於『線繩的粗細超過二十倍大麥粒的尺寸，門的尺寸是二十份』，正如所說，這僅僅是針對根線為一肘長的壇城而言。同樣，關於每層墻壁邊緣到邊緣的寬度是那亞，這僅僅是一肘長的根線的墻壁寬度。而門的二十份的說法，則是針對所有大小壇城的墻壁寬度尺寸。如果兩者都用來表示寬度尺寸，就不會有衝突。對於顏色的線條，也應觀想為由白色珍寶等製成的顏料等物質的自性。這樣，當按照先前所說的尺寸繪製完畢后，弟子或畫師等可以隨意增減。如《金剛空行》中所說：『之後，弟子可以隨意增減。』在進入和離開壇城時，由於害怕踩到線條和顏色而造成的過失，因此通過金剛力的方式，用意念將智慧顏色的線條抬升到空中，並唸誦『嗡 班雜 貝嘎 扎 瑪哈吽』（藏文：ༀ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཀྲ་མ་ཧཱུྃ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra vega kraṃ hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，迅速，作，吽）。《鬘論》中是這樣說的。關於繪製壇城的智慧線條，拉瓦巴（Lava pa）也曾說過，其含義如前所述。之後，按照扎亞色那（Jaya sena）所說，將抬升的線條重新融入。 壇城的顏色位置 第三部分分為兩部分：壇城外部的顏色位置和內部的顏色位置。 壇城外部的顏色位置 首先，通過顏色來確定壇城及其周圍的顏色，因此對於五層墻壁，要知道從外到內的顏色順序，有兩種方式：如果中央和四方是按照五種姓佛（五部如來）的身色普遍規律排列，如《密集金剛》（Guhyasamaja）和《金剛界》（Vajradhatu）壇城那樣，則從東方到中央，按照右旋的方式，依次是五部如來的顏色順序。如果四方和中央安置了其他本尊，則按照增長的如來顏色順序排列。每層墻壁的顏色也必須與四方相對應，因此東方為白色，南方為黃色等等，與其他顏色位置不同。觀想
【English Translation】 In the Garland Treatise, regarding 'the five walls of the mandala to be meditated upon are made of five precious colors, and the middle is naya,' some, according to their own wishes, believe that the middle of the mandala to be meditated upon is naya. Although this view exists, in the mandala rituals, it seems that only the object of writing is mentioned in this way, so it must be explained as not contradicting the object of writing. In the Garland Treatise, regarding 'the thickness of the thread is more than twenty times the size of a barley grain, and the size of the door is twenty parts,' as it is said, this is only for the mandala with a root thread of one cubit. Similarly, regarding the width from edge to edge of each wall being naya, this is only the wall width of a root thread of one cubit. The statement of twenty parts for the door is for the wall width size of all mandalas, large and small. If both are used to indicate the width size, there will be no conflict. For the color lines, one should also contemplate them as the nature of substances such as pigments made of white jewels, etc. Thus, when drawing is completed according to the previously mentioned dimensions, disciples or painters, etc., can increase or decrease as they please. As it is said in Vajra Dakini: 'Then, the disciple can increase or decrease as they please.' When entering and leaving the mandala, fearing the faults caused by stepping on the lines and colors, therefore, through the power of Vajra, mentally lift the lines of wisdom colors into the sky, and recite 'Om Vajra Vega Tra Maha Hum' (藏文：ༀ་བཛྲ་བེ་གཱ་ཀྲ་མ་ཧཱུྃ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra vega kraṃ hūṃ，漢語字面意思：Om, Vajra, Swift, Act, Hum). This is what is said in the Garland Treatise. Regarding drawing the wisdom lines of the mandala, Lava pa also said, and its meaning is as previously mentioned. Later, according to what Jaya sena said, the lifted lines are re-integrated. The Color Positions of the Mandala The third part is divided into two parts: the color positions outside the mandala and the color positions inside the mandala. The Color Positions Outside the Mandala First, the colors are used to determine the colors of the mandala and its surroundings, so for the five walls, to know the color order from outside to inside, there are two ways: If the center and the four directions are arranged according to the general rule of the body colors of the Five Buddha Families (Five Tathagatas), such as the Guhyasamaja and Vajradhatu mandalas, then from the east to the center, in a clockwise direction, the color order of the Five Buddha Families is followed. If other deities are placed in the four directions and the center, then the color order of the increasing Tathagatas is followed. The color of each wall must also correspond to the four directions, so the east is white, the south is yellow, etc., which is different from other color positions. Contemplate
་བྱ་ལ་རྩིག་པ་ལྔ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ལ་ནི། སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ཕྱི་ནང་དུ་ལྔ་སྦྲག་འདོད་པ་དང་གཞན་དག་རྩིག་པ་གཅིག་ཉིད་རིམ་གྱིས་སྟེང་ནས་སྟེང་དུ་ཁ་དོག་སྣ་ལྔར་བརྩེགས་པར་འདོད་པའི་ལུགས་གཉིས་བཀོད་ནས་རང་ལུགས་གསལ་བར་མ་མཛད་ཀྱང་སྔ་མ་བཞེད་པར་གསལ་ཏེ། སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཐིག་ཕྱི་མ་ནས་ཕྱི་མའི་བར་ལ་ཆ་ཆུང་བཅུ་ཡོད་པར་ཐིག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་རྩིག་པ་ལ་ཆ་ཆུང་གཅིག་བཤད་པ་རྩིག་ཞེང་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་མ་ལྟར་ན་རྩིག་ཞེང་ལ་ཆ་ཕྲན་གཅིག་གི་ལྔ་ཆ་འདོད་དགོས་པས་རྩིག་པ་ཧ་ཅང་ཕྲད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །ཕ་གུ་འམ་རིན་ཆེན་སྣམ་བུའི་ས་ནི། དམར་པོ་དང་དྲ་བ་དྲ་ཕྱེད་ཀྱི་ས་ནག་པོའོ། །རྩིག་པ་རྩེག་མར་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་དེ་གཉིས་ལ་གཞན་དུ་བཤད་པ་རྣམས་འདིར་མི་དགོས་སོ། །སྟེགས་བུའམ་འདོད་ཡོན་གྱི་སྣམ་བུ་ནི། ཤེལ་ལམ་གསེར་རམ་པདྨ་རཱ་གའམ་རིན་ 3-2-205a པོ་ཆེ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་ཅི་མཛེས་སུ་བྱ་བར་བཤད་ཀྱང་བླ་མ་རྣམས་པདྨ་རཱ་གའི་མདོག་ཏུ་མཛད་དོ། །ཤར་བུ་དང་མདའ་ཡབ་རྣམས་ནི་དཀར་པོ་ཡིན་ལ། དེ་དག་གི་ས་ནི་སྔོན་པོར་བྱ་སྟེ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བར་གྱི་སྣམ་བུ་ལ་མུན་པའི་སྣམ་བུ་ཞེས་བརྗོད་དེ་བར་སྟོང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒོ་ལོགས་ཀྱི་ཐད་ཀའི་གདུང་ནི། རིན་པོ་ཆེ་ལས་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བྱས་པ་སྟེ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པའི་པ་ཏྲ་འཕྲོ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པའོ། །བྲི་བྱ་ལ་སྒོའི་ཐད་ཀར་རྩིག་པ་ཡོད་པའི་སར་ནི་གདུང་བྲི་མི་དགོས་སོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་ཀ་བ་དང་ཀྱོག་པོའི་ནང་གི་བླ་བྲེ་བྲེས་པའི་འོག་གི་ས་ནི། རང་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁ་དོག་ཡིན་ལ་ཕྱི་མ་ནི་ཕྱོགས་མདོག་གིས་སྤྲས་པའི་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྟ་རྨིག་དང་བབ་རན་དང་ཆུ་སྲིན་གྱི་སྣམ་བུའི་ཁ་དོག་ནི་གང་མཛེས་སུ་བྱ་བར་གསུངས་ནས་སྣམ་བུ་གཞན་ལ་བཤད་པ་མི་གསལ་བ་ནི་གོ་སླ་བར་དགོངས་པའོ། །གོ་སླ་ཚུལ་ནི། ཤར་བུ་དང་མདའ་ཡབ་དཀར་པོ་ལ་དེ་དག་གི་ས་སྔོན་པོ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་སྣམ་བུ་དང་མུན་སྣམ་རྣམས་ཀྱང་སྔར་བཤད་ཟིན་པས་དེ་དག་དང་འདྲ་ལ་གསེར་སྣམ་ནི། རང་མིང་གིས་སེར་པོར་གོ་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་ལོ་བཞི་ནི། གསེར་གྱི་ཁ་དོག་ཏུ་བྱ་བའི་རང་ལུགས་དང་། རིན་པོ་ཆེ་གཞན་ལས་ཀྱང་བྱས་པའི་ལུགས་གཉིས་གསུངས་སོ། །རི་དྭགས་ཕོ་མོ་བརྒྱད་ནི། གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ལ་རིན་པོ་ཆེ་གཞན་གྱིས་སྤྲས་པའོ། །གཞལ་ཡས་ཁང་གི་འོག་གི་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་ལྟེ་བ་ནི་ནག་པོའོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་གཙོ་བོའི་སྐུ་མདོག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་རྭ་དབུས་མ་རྣམས་ནི། རང་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོག་གོ། རྭ་རྩེ་གསུམ་པ་ཡིན་ན་ནི། རྭ་གཞན་གཉ
【現代漢語翻譯】 關於壇城五層墻的建造方式：有些學者認為內外共有五層，另一些學者則認為只有一層墻，但從下到上逐漸疊加五種顏色。雖然這兩種觀點都被提出，但作者並未明確說明自己的觀點，不過從前後文來看，他似乎更傾向於前一種觀點。因為在描述墻壁的線條時，提到外層到外層之間有十個小單位，並且提到墻壁本身有一個小單位的寬度，這表明他認為這是一個墻的寬度。如果按照后一種觀點，墻的寬度只有十分之一個小單位，這會導致墻壁非常薄的問題。幡或珍貴布料的底色是紅色，網格或半網格的底色是黑色。對於將墻壁視為堆疊結構的觀點，其他地方對這兩種顏色的解釋在這裡並不適用。 臺座或如意布料：可以用水晶、黃金、紅寶石或其他任何美麗的材料製成。雖然經典中說要儘可能美觀，但上師們通常將其製成紅寶石的顏色。箭和箭桿是白色的，它們的底色應該是藍色的，因為藍色代表天空的本質。因此，中間的布料被稱為『黑暗的布料』，因為它代表空間的本質。門楣上的橫樑應該用珍貴的材料裝飾，例如用各種寶石製成的蓮花圖案等。如果繪畫中門的上方有墻壁，則不需要繪製橫樑。馬廄的柱子和彎曲部分內側懸掛的帷幔下方的地面顏色，應與各自方向的如來佛的顏色相同，而外側則應是裝飾有方向顏色的天空的本質。 關於馬蹄、馬鐙和摩羯魚布料的顏色，經典中說要儘可能美觀，但沒有明確說明其他布料的顏色，這可能是爲了方便理解。方便理解的方式是：箭和箭桿是白色的，它們的底色是藍色的，珍貴的布料和黑暗的布料的顏色與之前描述的相同。至於金色的布料，從字面上就可以理解為是黃色的。四個輪子應該做成金色的，這是通常的做法，也可以用其他珍貴的材料製成。八隻雌雄鹿應該是金色的，並用其他珍貴的材料裝飾。壇城下方的各種金剛杵的中心是黑色的。有些經典中說，中心應該與主尊的顏色相同。各個方向的角頂顏色應與各自方向的如來佛的顏色相同。如果是三個角頂，那麼另外兩個角頂的顏色又該如何呢？
【English Translation】 Regarding how the five walls of the mandala are constructed: Some scholars believe that there are five layers both inside and outside, while others believe that there is only one wall, but it gradually stacks five colors from bottom to top. Although these two views are presented, the author does not clearly state his own view, but from the context, he seems to prefer the former view. Because when describing the lines of the wall, it is mentioned that there are ten small units between the outer layer and the outer layer, and it is mentioned that the wall itself has a width of one small unit, which indicates that he considers this to be the width of a wall. If according to the latter view, the width of the wall is only one-tenth of a small unit, which would lead to the problem of the wall being very thin. The background color of the banner or precious cloth is red, and the background color of the grid or half-grid is black. For the view that regards the wall as a stacked structure, the explanations of these two colors in other places are not applicable here. The pedestal or wish-fulfilling cloth: It can be made of crystal, gold, ruby, or any other beautiful material. Although the scriptures say to make it as beautiful as possible, the lamas usually make it the color of ruby. The arrows and arrow shafts are white, and their background color should be blue, because blue represents the essence of the sky. Therefore, the middle cloth is called the 'dark cloth' because it represents the essence of space. The beam on the lintel should be decorated with precious materials, such as lotus patterns made of various gems. If there is a wall above the door in the painting, there is no need to draw the beam. The color of the ground under the pillars of the stable and the curtain hanging inside the curved part should be the same as the color of the Tathagata Buddha in their respective directions, while the outside should be the essence of the sky decorated with the colors of the directions. Regarding the color of the horse's hooves, stirrups, and makara fish cloth, the scriptures say to make it as beautiful as possible, but it does not clearly state the color of other cloths, which may be for ease of understanding. The way to understand it easily is: the arrows and arrow shafts are white, their background color is blue, and the colors of the precious cloth and the dark cloth are the same as described before. As for the golden cloth, it can be understood literally as yellow. The four wheels should be made of gold, which is the usual practice, or they can be made of other precious materials. The eight male and female deer should be golden and decorated with other precious materials. The center of the various vajras below the mandala is black. Some scriptures say that the center should be the same color as the main deity. The color of the corner peaks in each direction should be the same as the color of the Tathagata Buddha in their respective directions. If there are three corner peaks, then what should be the color of the other two corner peaks?
ིས་ནི། དེའི་གློ་དག་གི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོག་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ། །ཞེས་ 3-2-205b གསུངས་པའི་དོན་ནི། གསང་འདུས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་མཚོན་ན་ཤར་གྱི་རྭ་གཡས་དོན་གྲུབ་ཀྱི་མདོག་དང་གཡོན་རིན་འབྱུང་གི་མདོག་ཏུ་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རྭ་ལྔ་པ་ལ་ནི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱོགས་དང་དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་མདོག་སྟེ་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། སྔ་མ་ལ་མཚོན་ན་བྲི་བྱ་ལ་ཅུང་ཟད་ཕག་ཏུ་སོང་བའི་གཡས་ནི། འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་མདོག་དང་གཡོན་ནི། དབུས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་མདོག་ཏུ་བྱ་སྟེ་གསལ་བར་མཐོང་བ་གཉིས་ནི། གཡས་གཡོན་གྱི་རྭ་ཡིན་པས་གཡས་གཡོན་གྱི་རྒྱལ་བའི་ཁ་དོག་ཏུ་བྱ་དགོས་པས་སོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་རྭ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་རྒྱལ་བའི་མདོག་ཏུ་བྱ་བར་ཡང་གསུངས་པས་སྔ་མ་དང་འདི་གཉིས་གང་རུང་བྱས་པས་ཆོག་གོ། གཙོ་བོ་ཞལ་བཞི་པ་ལ་རང་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཞལ་གྱི་མདོག་གོ་ཞེས་པ་ནི་ཕྱོགས་གཞན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བདེ་མཆོག་ལྟ་བུ་ལ་ཤར་གྱི་རྭ་སྔོན་པོར་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ལུགས་ཏེ་འདི་ལུགས་གཞན་ནོ། །རྟ་བབས་ཀྱི་གཡས་གཡོན་གྱི་བུམ་པ་བཟང་པོ་རྣམས་ནི། གསེར་ལས་བྱས་པ་དང་དཔག་བསམ་གྱི་ཤིང་རྣམས་ནི། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤིང་བཟང་པོ་ལྟ་བུའོ། །སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་འོག་གི་པདྨའི་ལྟེ་བ་ནི་ལྗང་གུ་གེ་སར་ནི་སེར་པོ་འདབ་མ་རྣམས་ནི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའོ། །འདབ་མའི་གཞི་ནི། ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་ཡིན་པས་དམར་པོ་ཤས་ཆེ་བའི་དཀར་པོའོ། །ཆོས་འབྱུང་གི་ཆ་སྟེ་དེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་རེ་ཁ་པད་རྭ་དང་། རྡོར་རྭ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་ཡོད་པ་ནི་དཀར་པོའོ། །རེ་ཁ་དེ་སྔར་ཐིག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ལུགས་གསུམ་ལས་ཁོར་ཡུག་ཏུ་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་ཤེལ་ཡིན་ན་དཀར་པོ་དང་གསེར་ཡིན་ན་སེར་པོ་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེའི་ཁ་དོག་གི་དབང་གིས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་དང་དེའི་ 3-2-206a རེ་ཁའི་གཅོད་མཚམས་རྣམས་ནག་པོར་རོ། །གཞུང་གཞན་དག་ཏུ་དེ་གཉིས་དཀར་པོ་དང་སེར་པོར་ཡང་གསུངས་པས་དེ་ཡང་གང་རུང་གིས་ཆོག་གོ། རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་སྟེ་དེའི་སྣམ་བུ་ནི་མདོག་སྣ་ཚོགས་པ་སྟེ། བསྒོམ་བྱ་ལ་འོག་ཏུ་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཐའ་ནས་སྟེང་དུ་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་རྡོ་རྗེའི་རྭ་བ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང་རླུང་ལ་སོགས་པ་ནི་ཁ་དོག་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོད་ཕྲེང་གི་ཁ་དོག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་མདོག་སྟེ་ཕྱིར་ལ་འཕྲོ་བའི་ཚུལ་ལོ། ། ༈ ནང་གི་ཚོན་ས་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། རྩ་ཐིག་གི་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཟུར་ཐིག་གཉིས་ཀྱིས་བཅད་པའི་ཕྱོགས་བཞིའི་ས་གཞི་རྣམས་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོག་གོ། བསྒོམ་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱོགས་བཞིའི་ཐོག་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ
【現代漢語翻譯】 關於『如何確定本尊的顏色』的問題，例如，密集金剛（Guhyasamāja）的不動金剛（Akṣobhya）的例子中，右邊的角是成所作智（kṛtyānuṣṭhāna-jñāna）的顏色，左邊的角是寶生佛（Ratnasambhava）的顏色。對於五角的情況，經文中說：『其餘的，即其他方位和中央的佛陀的顏色，應如何確定？』意思是，以前面的例子來說，稍微偏向書寫者右側的角，是無量光佛（Amitābha）的顏色，左側的角是中央佛陀的顏色。因為清晰可見的兩個角是左右角，所以必須採用左右佛陀的顏色。有些經典中說，一個方向的所有角都應採用該方向佛陀的顏色，因此，採用前一種或后一種方法都可以。對於四面本尊，每個面都採用其對應方向的面部的顏色。『其他方向』指的是，例如勝樂金剛（Cakrasaṃvara）的情況，東面的角是藍色的，這是一種不同的傳統。馬頭金剛（Hayagrīva）左右兩側的好瓶是黃金製成的，如意樹（Kalpavriksha）是其他的好樹。各種金剛下方的蓮花中心是綠色的，花蕊是黃色的，花瓣是各種顏色的。花瓣的底部是法界源（Dharmodaya）的內部，因此是偏紅色的白色。法界源的部分，即代表它的蓮花和金剛之間的線條是白色的。至於線條，如之前在繪製線條時所說，根據三種傳統，如果認為是環繞的，如果是水晶，則是白色的，如果是黃金，則是黃色的，這取決於金剛的顏色。金剛的本質及其線條的邊界是黑色的。其他經典中也說這兩種顏色是白色和黃色，因此採用任何一種都可以。金剛的地面，即它的布料是各種顏色的。對於觀修的對象，從下方的風輪邊緣到上方的色究竟天（Akaniṣṭha），都存在金剛墻，風等元素也是各種顏色的。光環的顏色是五方佛的顏色，以向外發散的方式呈現。 內部顏色的指示： 第二部分是：在根脈和線條內部的壇城中，被兩條角線分割的四個方向的地面，是其對應方向的佛陀的顏色。觀修的壇城的四個方向的頂部也是如此。
【English Translation】 Regarding the question of 'how to determine the colors of the deities,' for example, in the case of Akṣobhya of Guhyasamāja, the right horn is the color of the wisdom of accomplishing activities (kṛtyānuṣṭhāna-jñāna), and the left horn is the color of Ratnasambhava. For the case of five horns, the scripture says: 'The rest, that is, the colors of the Buddhas of other directions and the center, how should they be determined?' The meaning is that, taking the previous example, the horn slightly to the right of the writer is the color of Amitābha, and the left horn is the color of the central Buddha. Because the two clearly visible horns are the left and right horns, the colors of the left and right Buddhas must be used. Some scriptures say that all the horns in one direction should be the color of the Buddha in that direction, so either the former or the latter method can be used. For the four-faced deity, each face should be the color of the face in its corresponding direction. 'Other directions' refers to, for example, in the case of Cakrasaṃvara, the eastern horn being blue, which is a different tradition. The good vases on the left and right sides of Hayagrīva are made of gold, and the Kalpavriksha is another good tree. The center of the lotus below the various vajras is green, the stamens are yellow, and the petals are various colors. The base of the petals is inside the Dharmodaya, so it is a whitish color with a reddish tinge. The part of the Dharmodaya, that is, the line representing it between the lotus and the vajra, is white. As for the lines, as mentioned earlier when drawing the lines, according to the three traditions, if it is considered to be encircling, if it is crystal, it is white, and if it is gold, it is yellow, depending on the color of the vajra. The essence of the vajra and the boundaries of its lines are black. Other scriptures also say that these two colors are white and yellow, so either one can be used. The ground of the vajra, that is, its cloth, is of various colors. For the object of meditation, from the edge of the wind mandala below to Akaniṣṭha above, there is a vajra wall, and the wind and other elements are also of various colors. The color of the aura is the color of the five Tathāgatas, presented in a way that radiates outwards. Instructions on Internal Colors: The second part is: In the mandala inside the root veins and lines, the ground of the four directions divided by two diagonal lines is the color of the Buddha in its corresponding direction. The tops of the four directions of the meditation mandala are also the same.
་ཞེས་ཐོག་གི་ནང་དང་ཕྱི་གཉིས་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་སྤྱིའི་ཁ་དོག་ཏུ་གསུངས་སོ། །ནང་གི་ཀ་བ་རྣམས་ཀྱང་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོག་སྟེ་ཕྱོགས་སོ་སོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཚན་མ་འཁོར་ལོ་སོགས་ཀྱི་ཕྲེང་བས་མཚན་པའོ། །རྡོར་ཕྲེང་གི་ཟླུམ་པོ་དང་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ལ་ཁ་དོག་གསལ་བར་མ་བཤད་དོ། །ཟླུམ་པོ་སྒོམ་དོན་ལ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་བྲི་བྱའི་ཟླུམ་པོ་གདུང་ཟླུམ་དུ་བྱ་དགོས་ལ་དེའི་ཁ་དོག་ནི། བླ་མ་རྣམས་ནག་པོའམ་སྔོན་པོར་བྱེད་པ་ལྟར་བྱ་ལ་རྡོ་རྗེ་ནི་ཕྱིའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཁ་དོག་ལུགས་གསུམ་བཤད་པ་གང་རུང་གིས་ཆོག་གོ། ནང་གི་འོད་ཕྲེང་ལ་ཡང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཚོན་གྱི་རེ་ཁ་མི་བྱ་བར་གསུངས་སོ་ཞེས་ཕྲེང་བར་བཤད་པས་མེ་རིའི་རྩེ་མོར་ཚོན་གྱི་རེ་ཁ་མི་བྱ་ལ་ཁ་དོག་ནི་ཕྱིའི་འོད་ཕྲེང་དང་འདྲའོ། །གཙོ་བོའི་ས་ནི་གཙོ་བོའི་མདོག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གཙོ་བོ་རིགས་ལྔ་སྤྱི་ 3-2-206b འགྲོ་ལྟར་ཡིན་ན་དེའི་མདོག་དང་དེ་ལྟ་མིན་ན་རིགས་བདག་གང་ཡིན་གྱིས་བྱ་དགོས་ཏེ། འཇམ་རྡོར་གྱི་གཙོ་བོ་གུར་གུམ་མདོག་ཡིན་ཡང་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། དབུས་ཀྱི་ས་གཞིའི་ཆ་དག་ནི། །ཨིནྡྲ་ནཱི་ལའི་འོད་གསལ་བར། ཞེས་གསུངས་ཤིང་གཤེད་དམར་བཅུ་གསུམ་མ་ལ་ཡང་དབུས་ཀྱི་ས་གཞིའི་མདོག་སྔོན་པོར་དཔལ་འཛིན་གྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣ་ཚོགས་པདྨའི་ལྟེ་བའི་མདོག་ནི་ལྗང་གུ་ཡིན་ལ་འདབ་མའི་མདོག་ནི། བདེན་བྲལ་ལྗང་དང་དབང་ལྡན་ནག །མེ་དང་རླུང་གི་མཚམས་ནི་སེར། །ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི་ནི་དམར་པོའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཙོ་བོའི་སྣམ་བུ་ལ་ནི། གཙོ་བོའི་མཚན་མའི་ཕྲེང་བའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་སྣམ་བུ་ནི་རེའུ་མིག་དགུ་པའི་ཕོ་བྲང་ལ་གཙོ་བོའི་སའི་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བསྐོར་བའི་གྲུ་བཞི་པའོ། །འདི་ས་ལ་བྲིས་པ་ལྟར་བསྐོར་ནས་ཡོད་དེ་ཁ་དོག་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང་དབུས་ཀྱི་སའི་མདོག་གོ། ཟླུམ་པོའི་ཐིག་གི་ཕྱི་ངོས་སུ་ཚངས་ཐིག་གི་གློ་སོ་སོར་ཆ་ཆུང་བཞི་དོར་ནས་བུམ་པ་ཆ་ཆུང་བཞི་པ་སྟེ་བདུད་རྩིས་བཀང་བའི་བུམ་པ་བརྒྱད་ནི། གསེར་དུ་འདོད་པ་དང་རིན་པོ་ཆེའི་རང་བཞིན་རང་ཕྱོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མདོག་ཏུ་འདོད་པའི་ལུགས་གཉིས་སོ། །རེ་ཁ་གཞན་ནི་མདོག་དང་སྦོམ་ཕྲ་ཇི་ལྟར་མཛེས་པར་བྱའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཚན་མ་བཀོད་ནས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོན་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ལྷའི་གདན་གྱི་བར་རྣམས་རྫོགས་པ་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟར་དགོད་པ་ལ་ཚུལ་གསུམ་སྟེ། རང་རང་གི་ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་དང་ཕྱག་མཚན་དང་ལུགས་མ་དང་འབུར་དུ་བཏོད་པའི་ལྷའི་སྐུ་དགོད་པ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་དང་མཐུན་པར་བྱ་སྟེ་ཀླུའི་བློས། ཇི་ལྟར་ནུས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ། །ས་བོན་དགོད་བྱ་ཡང་ན་ནི། །མ
【現代漢語翻譯】 據此，內部和外部沒有分開，而是被說成是一個整體的顏色。內部的柱子也具有各自方位的如來（Tathagata）的顏色，即飾有各自方位的如來的標誌，如法輪等。金剛鬘的圓形和金剛杵沒有明確說明顏色。雖然圓形在觀修意義上有兩種，但繪製的圓形必須是骨灰罈的圓形，其顏色應像上師們做成黑色或藍色一樣。金剛杵的顏色可以採用外部金剛杵的三種顏色中的任何一種。關於內部的光鬘，學者們說不要用顏色的線條來繪製，因此，鬘上說不要在火焰山的頂端繪製顏色的線條，顏色應與外部的光鬘相同。關於主尊的位置，經中說：『主尊的顏色是主尊的顏色。』如果主尊是五部如來（Five Tathagatas）的共同形式，則應採用該顏色；如果不是，則應採用部主的顏色。例如，雖然怖畏金剛（Yamantaka）的主尊是藏紅花色，但在《四百五十頌》中說：『中央地面的部分，是因陀羅尼羅（Indranila）的光芒。』吉祥勝（Paljin）也說十三尊紅閻摩敵（Red Yamari）的中央地面是藍色的。蓮花的蓮心是綠色的，花瓣的顏色是：『真理是無色的綠色，權力是黑色，火和風的交界處是黃色，各個方向是紅色。』關於主尊的布，經中說：『主尊的標誌之鬘。』布是指圍繞九宮殿的主尊位置的所有方向的方形。它像畫在地上一樣環繞著，雖然沒有明確說明顏色，但它是中央地面的顏色。在圓形的線條外側，在直徑的每一側放棄四個小部分，然後是四個小部分的花瓶，即八個裝滿甘露的花瓶。有兩種觀點：一種認為是金色，另一種認為是珍寶的自性，即各自方位的如來的顏色。其他線條應儘可能美觀地繪製顏色和粗細。 第四，如何佈置諸佛的座位之間的所有空隙，以及如何佈置所依據的壇城，有三種方式：根據自己的能力，佈置各自的種子字（藏文：ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་，梵文天城體：बीज，梵文羅馬擬音：bīja，漢語字面意思：種子）、手印（藏文：ཕྱག་མཚན་，梵文天城體：मुद्रा，梵文羅馬擬音：mudrā，漢語字面意思：印章）和儀軌，以及凸顯的佛像。如龍樹（Nagarjuna）所說：『根據能力在壇城中，佈置種子字或，'
【English Translation】 Accordingly, the inner and outer are not separated, but spoken of as a general color. The inner pillars also have the color of the Tathagatas of their respective directions, that is, adorned with the marks of the Tathagatas of the respective directions, such as the wheel. The color of the round part and the vajras of the Vajra Garland are not clearly explained. Although there are two meanings of the round part in meditation, the round part to be drawn must be the round part of the funerary urn, and its color should be like the lamas making it black or blue. The color of the vajra can be any of the three colors of the outer vajra. Regarding the inner light garland, the scholars say not to draw color lines, so the garland says not to draw color lines on the top of the fire mountain, and the color should be the same as the outer light garland. Regarding the position of the main deity, it is said that 'the color of the main deity is the color of the main deity.' If the main deity is the common form of the Five Tathagatas, then that color should be used; if not, then the color of the family lord should be used. For example, although the main deity of Yamantaka is saffron-colored, it is said in the Four Hundred and Fifty Verses that 'the parts of the central ground are the clear light of Indranila.' Paljin also said that the central ground of the thirteen Red Yamaris is blue. The center of the lotus is green, and the color of the petals is: 'Truth is colorless green, power is black, the junction of fire and wind is yellow, and the directions are red.' Regarding the main deity's cloth, it is said that 'the garland of the main deity's marks.' The cloth refers to the square that surrounds all directions of the main deity's position in the nine-palace mansion. It surrounds like it is drawn on the ground, and although the color is not clearly stated, it is the color of the central ground. On the outside of the round line, discarding four small parts on each side of the diameter, then four small parts of the vase, that is, eight vases filled with nectar. There are two views: one is that it is considered gold, and the other is that it is the nature of jewels, that is, the color of the Tathagatas of their respective directions. Other lines should be drawn as beautifully as possible with color and thickness. Fourth, how to arrange all the spaces between the seats of the deities, and how to arrange the mandala on which they are based, there are three ways: according to one's ability, arrange the respective seed syllables (Tibetan: ས་བོན་གྱི་ཡི་གེ་, Sanskrit Devanagari: बीज, Sanskrit Romanization: bīja, Chinese literal meaning: seed), hand gestures (Tibetan: ཕྱག་མཚན་, Sanskrit Devanagari: मुद्रा, Sanskrit Romanization: mudrā, Chinese literal meaning: seal), and rituals, and the prominent deity images. As Nagarjuna said: 'According to ability in the mandala, arrange the seed syllables or,'
ཚན་མའམ་ལྷ་ཡི་གཟུགས་ཉིད་དེ། །ལུགས་མའམ་ 3-2-207a འདུ་བྱས་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་ཆོག་གི་འགྱུར་ལ་ནི། འབུར་དུ་བཏོད་དང་ལུགས་མ་ནི། ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་སྐལ་མི་ལྡན་ཡོད་ན་མཚན་མ་དང་ཕྱག་རྒྱ་བྲི་ལ། དེ་མེད་ན་ལྷའི་སྐུ་བྲི་བར་བྱ་ཞིང་བྲིས་སྐུའམ་ལུགས་སྐུའམ་བཟོ་བྱས་པའམ་འབུར་དུ་དོད་པའམ་ལེགས་པར་འདུ་བྱས་པ་བཞག་པར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་བྲི་བ་ནི། མངོན་བརྗོད་བླ་མ་ལས་གསུངས་ཏེ། མི་ནུས་ན་ནི་བྲིས་པ་ཡི། །ཕྱག་རྒྱའམ་མཚན་མ་དགོད་པར་བྱ། །གང་ཡང་གསུངས་པ། ཚོན་ནམ་ཡང་ན་པིར་རྣམས་ཀྱིས། །བྲིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤྲས། །ཞེས་སོ། །ཕྱག་རྒྱ་ནི་ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིན་ལ་མཚན་མ་ནི་ཕྱག་མཚན་ནོ། །མངོན་བརྗོད་ཀྱི་གསུམ་པ་ལས། ཡི་གེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་མཚན་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན། །ལག་པའི་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་པ་སྟེ། །གཟུགས་བརྙན་དགོད་པ་བཞི་པའོ། །མེ་ཏོག་དགྲམ་པ་ལྔ་པ་སྟེ། །དྲུག་པ་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། གཟུགས་ནི། ཐད་ཀར་བྲིས་པ་དང་བརྐོས་པ་དང་ལུགས་མ་དང་གསར་མའི་ལས་ཀྱིས་འདུ་བྱས་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་བཞི་པས་ནི། རྡུལ་ཚོན་ལ་དགོད་པའི་ལུགས་མ་སོགས་དང་རས་བྲིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་ཀ་བསྟན་པར་གཟུང་ངོ་། །ལྷག་མ་གཉིས་ལ་བཤད་པ་མ་བྱུང་ཡང་ལྔ་པ་ནི་གོ་སླ་ལ་དྲུག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཕོ་མོ་ལྷའི་འདྲ་འབག་ཏུ་ཞུགས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གནས་ཇི་བཞིན་དུ་འཁོད་པའི་ཚུལ་སྤྱོད་བསྡུས་སོགས་སུ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་སུ་མངོན་ནོ། །དཔའ་བོ་རྡོ་རྗེས་བྱས་ཟེར་བར་དྲིའི་ཐིག་ལེ་དགོད་པར་འདོད་དོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ལྷ་སྐུ་དང་ཕྱག་མཚན་དང་སྟན་དང་གནས་འགོད་པའི་ཚུལ་གསུམ་གསུངས་ཤིང་ལྷའི་ཡན་ལག་རྫོགས་རྫོགས་སུ་བྲིས་ན་རིང་དུ་འགོར་ལ་ཡན་ལག་ 3-2-207b ཉམས་ན་བྱིན་གྱིས་མི་རློབ་པས་ཕྱག་མཚན་བྲི་བ་ལ་བསྔགས་ཏེ་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་ཀྱང་དེ་བཀོད་པ་མང་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ལྟར་བྲིས་ནས་བྱུང་མ་བྱུང་ལེགས་པར་བརྟགས་ལ་མ་བྱུང་བ་རྣམས་བཅོས་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བྲིས་ནས་ནི། །ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་མཉམ་གཞག་ནས། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་མང་བརྟགས་ཏེ། །བརྒྱ་ལ་འགའ་ཞིག་མ་ལེགས་ན། །དེ་ནི་ཕྱིར་ཡང་བཅོས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་དབང་ཐོབ་པ་ཞིག་མེད་པར་སྟོང་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ་སྤྱི་རྒྱུད་ལས། ཁྲུས་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པའི་ཚེ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་གཞན་བཞག་སྟེ། །དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཚེ་ན་ནི། །ནམ་ཡང་སྟོང་པར་མི་གཞག་གོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བར་གྱུར་པར་ཤེས་ནས། ཧཱུཾ་དང་འཁྱིལ་པ་བཟླས་པའི་བདུད་
【現代漢語翻譯】 『ཚན་མའམ་ལྷ་ཡི་གཟུགས་ཉིད་དེ། །ལུགས་མའམ་འདུ་བྱས་དགོད་པར་བྱ། །』——意思是說，可以設定神像，或者塑造的模型。 在壇城儀軌的翻譯中，有『突出的』和『模型』的說法。如果有人沒有資格，就畫符號和手印；如果沒有，就畫神像，或者放置繪畫的像、塑造的像、製作的像、突出的像，或者精心製作的像。 關於繪製手印，在《詞彙釋義上師》中說：『如果不能，就畫手印或符號。』還說：『用顏料或畫筆，用繪畫來裝飾。』手印是手的印契，符號是法器。 在《詞彙釋義》的第三部分中說：『第一個是字母壇城，第二個是符號壇城，第三個是手的印契，第四個是放置影象，第五個是撒花，第六個是會眾壇城。』 在《十二穗》中說：『影象是直接繪製的、雕刻的、塑造的，或者用新的工藝製作的。』因此，第四個指的是用於粉末顏料的模具等，以及畫布繪製的壇城。 雖然沒有對剩下的兩個進行解釋，但第五個很容易理解，第六個是指男女瑜伽士進入神的化身，按照壇城的位置排列的方式，這在行為彙集中有所描述。 據說勇士金剛想要放置墨水滴。 在共同續部中，講述了神像、法器、坐墊和位置的三種設定方式，如果神的肢體完整地繪製，會花費很長時間，如果肢體不完整，就不會加持，因此讚美繪製法器，而且在壇城儀軌中也經常看到這種做法。 這樣繪製之後，要仔細檢查是否正確，如果不正確就要修改。共同續部中說：『壇城完整繪製后，用心仔細冥想，然後在下面仔細檢查，如果一百個中有一個不正確，就要重新修改。』 從繪製壇城開始，如果沒有獲得灌頂，就不能空著放置，共同續部中說：『在進行沐浴等儀式時，可以放置其他可見的壇城，但在繪製壇城時，任何時候都不能空著放置。』 然後，知道繪製的壇城在各方面都變得清晰之後，唸誦吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）和盤繞的
【English Translation】 『Tshen ma'am lha yi zug nyi de. Lug ma'am 'du byas dgod par bya.』—This means that one can set up a deity image or a sculpted model. In the translation of the mandala ritual, there are terms like 'protruding' and 'model.' If someone is not qualified, draw symbols and mudras; if not, draw a deity image, or place a painted image, a sculpted image, a crafted image, a protruding image, or a well-made image. Regarding drawing mudras, it is said in 'Nomenclature Lama': 'If one cannot, then draw a mudra or symbol.' It also says: 'With paint or brushes, adorn with drawings.' Mudras are hand gestures, and symbols are implements. In the third part of 'Nomenclature,' it says: 'The first is the letter mandala, the second is the symbol mandala, the third is the hand mudra, the fourth is placing images, the fifth is scattering flowers, and the sixth is the assembly mandala.' In 'Twelve Sheaves,' it says: 'Images are directly drawn, carved, sculpted, or made with new crafts.' Therefore, the fourth refers to molds for powder colors, etc., and both canvas-drawn mandalas. Although the remaining two are not explained, the fifth is easy to understand, and the sixth refers to the way male and female yogis enter the deity's embodiment, arranged according to the mandala's position, as described in the behavioral compendium. It is said that the Hero Vajra wants to place ink drops. In the Common Tantra, it speaks of three ways of setting up deity images, implements, cushions, and positions. If the deity's limbs are drawn completely, it takes a long time, and if the limbs are incomplete, there will be no blessing. Therefore, it praises drawing implements, and this is often seen in mandala rituals. After drawing in this way, carefully check whether it is correct, and if it is incorrect, correct it. The Common Tantra says: 'After drawing the mandala completely, meditate carefully with the mind, then carefully examine it below. If one out of a hundred is incorrect, then correct it again.' Starting from drawing the mandala, one cannot leave it empty without having received empowerment. The Common Tantra says: 'When performing bathing and other rituals, one can place other visible mandalas, but when drawing a mandala, one should never leave it empty.' Then, knowing that the drawn mandala has become clear in all aspects, recite Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable) and the coiled
རྩི་ལྔ་དང་བཅས་པའི་དྲིའི་ཆུས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་ངོས་སུ་བྱུགས་ལ་དེ་བཟླས་པའི་ཆུས་འཁོར་ལོ་བསངས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཛྲ་མུཿཞེས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོན་གཤེགས་སུ་གསོལ་ཏེ་སྣོད་ན་གནས་པའི་ས་ཚོན་རྣམས་དབེན་པར་གཞག་པར་བྱའོ། །འདིར་ཚོན་ལ་མཆོད་པ་མ་བཤད་ཀྱང་ཡེ་ཐིག་ལ་བཤད་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཚོན་འཐོར་བ་རྣམས་རས་ལ་སོགས་པས་ཕྱི་བར་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་བཤད་པ་བཞིན་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དྲིའི་ཆུས་བྱུག་པའི་གོང་དུ་བྱའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་ལ་བགེགས་ཟློག་ཐབས། གསུམ་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་སོགས་ཆུ་རྡོལ་དང་རླུང་དང་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་བགེགས་ཀྱི་འཚེ་བ་ལྷས་བྱས་པ་དང་མིས་བྱས་པ་འབྱུང་བ་སྲིད་དེ། དེའི་ཚེ་འཚེ་བ་སོ་སོའི་བསལ་ཐབས་གྲུབ་ན་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ་མ་གྲུབ་ན་རྡོ་རྗེའི་རྭ་གུར་དང་མདའི་དྲ་བ་དང་བླ་རེའི་ནང་གི་ཁོང་སེང་ལ་གནས་པའི་རྩིབས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ལ་བརྟན་པར་གནས་པའི་ཁྲོ་བོ་ 3-2-208a བཅུ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་རྩིབས་བཅུ་པའི་འཁོར་ལོ་སེར་པོ་གཡས་སྐོར་དུ་འཁོར་བའི་ལྟེ་བའི་དབུས་སུ་གནས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་རྣམ་པར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་སྐད་ཅིག་གིས་རབ་ཏུ་བརྟན་པར་མོས་པ་བྱའོ། །རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞི་ལ་སོགས་པས་བགེགས་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་ཡང་བསྒོམ་མོ། །འདི་ནི་བསྲུང་བྱ་གཞན་ལ་ཡང་འདོན་པ་སྤོས་པས་ཆོག་གོ། ༈ བུམ་པ་དགོད་ཅིང་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱབ་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བུམ་པ་དགོད་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱན་པའོ། ། ༈ བུམ་པ་དགོད་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་སྔར་ལྷག་གནས་བྱས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་གཡས་སྐོར་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། །འདིའི་དུས་སུ་སྤོས་ཀྱིས་སྣ་དྲངས་ནས་རོལ་མོའི་ཆ་བྱད་སྣ་ཚོགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་ལན་གསུམ་བསྐོར་ནས་འགོད་པར་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས་བཤད་པ་ནི་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས། བུམ་པ་མཆོད་རྫས་ལ་སོགས་པ། །གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་རོལ་མོ་དང་། །སིལ་སྙན་གླུ་ཡིས་སྤྱན་དྲངས་ལ། །དཀྱིལ་འཁོར་གནས་སུ་དགོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དགོད་པའི་གནས་ནི། མེ་རིའི་ཕྱི་ངོས་སུ་འགོད་པར་ཕྲེང་བ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བཤད་ལ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་དུར་ཁྲོད་ཡོད་ན་དེའི་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་དགོད་པར་བཤད་དོ། །དཱ་རི་ཀ་པས། རྡོ་རྗེ་རྭ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །བགེགས་སྐྱེར་འགྱུར་བས་མི་དགོད་དོ། །ཞེས་སྔ་མ་དང་མི་མཐུན་པར་གསུངས་སོ། །འགོད་ལུགས་ལ་ཕྲེང་བར་འཇམ་རྡོར་དང་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའི་བུམ་པ་འགོད་ལུགས་བཤད་ནས་དེས་གཞན་གྱི་བུམ་པ་འགོད་ལུགས་རྟོགས་སླ་བར་བཞེད་པས། དེའི་ལུགས་ནི། འཇམ་རྡོར་ལ་ཤར་སྒོའི་ཐད་ཀའི་གནས་ལས་ཅུང་ཟད་ཀྱི་གཡས་སུ་ནི་གཙོ་བོའི་བུམ་པ་གཞག་གོ། སྒོའི་གཡོན་ལོགས་སུ་ནི། །གཡ
【現代漢語翻譯】 用包含五種精華的香水塗抹壇城的外表面，然後用誦經加持過的水清潔輪子。通過唸誦'嗡 啊 吽 班雜 穆' (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཛྲ་མུཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：om ah hum vajra muh，漢語字面意思：嗡 啊 吽 金剛 穆)祈請智慧之色降臨，並將容器中的顏料放置在僻靜之處。雖然這裡沒有提到對顏料的供養，但應按照對耶提的描述進行。如勝者善所說，在用香水塗抹壇城之前，用布等擦拭掉散落的顏料。 壇城繪製中的障礙消除方法： 第三，在繪製壇城等過程中，可能會出現水災、風、云等自然災害，以及神靈或人類造成的障礙。此時，如果能找到消除每種障礙的方法，就按照該方法進行；如果找不到，就觀想金剛柵欄、箭網，以及居住在房屋內部空隙中、穩固地位於輻條頂端的忿怒尊。觀想由十根輻條組成的黃色輪子，被十位極其恐怖的忿怒尊加持，以順時針方向旋轉，其中心是宮殿的形狀，壇城之屋瞬間變得非常堅固。還要觀想通過金剛的自性，消除所有地基等的障礙。這種方法也可以通過新增供品來用於其他需要保護的事物。 安放寶瓶和裝飾壇城： 第二部分分為兩部分：安放寶瓶和裝飾壇城。 安放寶瓶： 首先，將之前放置的寶瓶以順時針方向安放在壇城周圍。此時，根據《黑汝嘎續》儀軌的描述，應以香引導，用各種樂器繞壇城三圈后安放。Pradjnyarakshita說：'用寶瓶、供品等，以及傘、幢、樂器、鈸和歌聲迎請，然後安放在壇城的位置。'這與上述說法一致。關於安放的位置，花鬘和毗布底說應安放在火壇的外側，而Ratnarakshita說如果存在墓地，則應安放在墓地的外側。Darika說：'不要安放在金剛柵欄的外側，因為這會導致障礙產生。'這與之前的說法不一致。關於安放的方式，花鬘解釋了安放文殊金剛和不動金剛寶瓶的方式，並認為通過這些方式可以更容易地理解其他寶瓶的安放方式。按照花鬘的說法，對於文殊金剛，主寶瓶應放置在東門正對的位置稍微偏右的地方。在門的左側，放置...
【English Translation】 Apply perfume containing the five essences to the outer surface of the mandala, and cleanse the wheel with water that has been recited over. Invoke the wisdom colors to descend by reciting 'Om Ah Hum Vajra Muh' (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་བཛྲ་མུཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：om ah hum vajra muh，漢語字面意思：嗡 啊 吽 金剛 穆), and place the ground colors in the containers in a secluded place. Although offerings to the colors are not mentioned here, they should be done as described for Yetik. As the Victorious Good One said, wipe away the scattered colors with a cloth, etc., before applying perfume to the mandala. Methods for Averting Obstacles in Mandala Drawing: Third, in the process of drawing a mandala, there may be harm from obstacles such as floods, wind, clouds, etc., as well as obstacles caused by gods or humans. At that time, if a method for eliminating each obstacle can be found, it should be done accordingly; if not, visualize the vajra fence, the net of arrows, and the wrathful deities residing firmly at the tips of the spokes within the empty space of the house. Visualize the yellow wheel of ten spokes, blessed by ten extremely terrifying wrathful deities, rotating clockwise, with the palace in the center, and the mandala house becoming very stable in an instant. Also, meditate on averting all obstacles from the ground, etc., through the nature of the vajra. This method can also be used for other things that need protection by adding offerings. Placing the Vase and Adorning the Mandala: The second part is divided into two parts: placing the vase and adorning the mandala. Placing the Vase: First, place the vases that were previously placed around the mandala in a clockwise direction. At this time, according to the Kye Dor ritual, it should be guided by incense, and placed after circling the mandala three times with various musical instruments. Pradjnyarakshita said: 'Invite with vases, offerings, etc., as well as umbrellas, banners, musical instruments, cymbals, and songs, and then place them in the mandala's location.' This is consistent with the above statement. Regarding the location of placement, Hrengwa and Bibhuti said that it should be placed on the outside of the fire altar, while Ratnarakshita said that if there is a cemetery, it should be placed on the outside of the cemetery. Darika said: 'Do not place it outside the vajra fence, because this will cause obstacles to arise.' This is inconsistent with the previous statement. Regarding the method of placement, Hrengwa explained the method of placing Manjushri Vajra and Akshobhya Vajra vases, and believes that through these methods it is easier to understand the method of placing other vases. According to Hrengwa, for Manjushri Vajra, the main vase should be placed slightly to the right of the position directly opposite the east gate. On the left side of the door, place...
ས་སྐོར་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་སྣང་དང་སྤྱན་མ་དང་ལས་བུམ་མོ། །འདིར་ 3-2-208b གཡས་གཡོན་ནི་ཁ་ནང་ལྟའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །གཙོ་པོའི་བུམ་པའི་གཡས་སུ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་དང་ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་མ་དང་གཤིན་རྗེའི་གཤེད་ཀྱི་བུམ་པའོ། །ལྷོ་སྒོའི་གཡོན་དུ་རིན་འབྱུང་དང་མཱ་མ་ཀཱི་དང་གཡས་སུ་སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ་དང་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་ཀྱིའོ། །ནུབ་སྒོའི་གཡོན་དུ་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་གོས་དཀར་མོ་དང་གཡས་སུ་དྲི་རྡོ་རྗེ་མ་དང་པདྨ་མཐར་བྱེད་ཀྱིའོ། །བྱང་སྒོའི་གཡོན་དུ་དོན་གྲུབ་དང་སྒྲོལ་མ་དང་གཡས་སུ་རོ་རྡོ་རྗེ་མ་དང་རེག་རྡོ་རྗེ་མ་དང་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱིའོ། །མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ལ་ནི། ཕྱོགས་སོ་སོའི་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་བཞི་པོའི་དེ་མ་ཐག་དང་གཡས་སུ་ཡང་གཙོ་བོ་མ་གཏོགས་པའི་དང་པོར་ཕྱོགས་ཀྱི་སེམས་དཔའ་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་བུམ་པ་དགོད་ལ། མཚམས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་བུམ་པ་ཟུར་བཞིར་དགོད་ཅིང་ཤར་ནུབ་ཀྱི་ཁྲོ་བོའི་བུམ་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟེང་འོག་གི་བུམ་པ་དགོད་དོ། །འདི་བུམ་པ་གཞན་དགོད་པ་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་ནི། རཏྣ་རཀྵི་ཏས་བདེ་མཆོག་བཅུ་གསུམ་མ་ལ་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ཏེ་ཤར་སྒོའི་གཡས་སུ་དང་པོར་གཅོ་བོའི་བུམ་པ་དགོད། དེ་ནས་ཁྭ་གདོང་མའི་བུམ་པ་དང་གཡོན་དུ་མཁའ་འགྲོ་མ་དང་ལས་ཐམས་ཅད་པའི་བུམ་པ་གཉིས་སོ། །བྱང་དང་ནུབ་དང་ལྷོའི་གཡོན་དུ་ལཱ་མ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་གཡས་སུ་འུག་གདོང་མ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་ཤར་ལྷོ་ལ་སོགས་པའི་མཚམས་བཞིར་གཤིན་རྗེ་བརྟན་མ་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་འཇོག་གོ། གྲྭ་བཞིའི་བུམ་པ་རྣམས་ལ་བྱ་རྒོད་ཀྱི་སྒྲོ་དང་བཅས་པའི་མདའ་བཞི་སྟེ། ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ་ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དགོད་པར་ཕྲེང་བ་དང་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པ་ལས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་བུམ་པ་བཅུར་བྱས་ནས་གཙོ་བའི་བུམ་པ་དང་ལས་བུམ་གཉིས་ཤར་སྒོའི་གཡས་གཡོན་དུ་འགོད་ཅིང་བུམ་པ་གཞན་བརྒྱད་པོ་རྣམས་སྒོ་དང་མཚམས་སུ་འགོད་དེ་འདིའི་རིགས་པ་ 3-2-209a མང་པོ་ལ་སྦྱར་སླའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱན་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་ངོས་སུ་ཕྱོགས་བཞིར་ཤེར་ཕྱིན་ལ་སོགས་པའི་དམ་པའི་ཆོས་ཀློག་ཏུ་གཞུག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཤར་དུ་ཤེར་ཕྱིན་ཀློག་ལ་ལྷོ་ནས་བྱང་གི་བར་གཞན་གསུམ་དུ་ནི་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ལང་གཤེགས་དང་ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་དང་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་འདོན་པར་བཤད་ལ་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ལས་སྡོང་པོ་བཀོད་པ་དང་གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་གསེར་འོད་དམ་པ་གདོན་པར་བཤད་དོ། །ག་བུར་དང་ཨ་ཀ་རུ་དང་དུ་རུ་ཀ་ལ་སོགས་པའི་སྤོས་ཕོར་བརྒྱད་བཞག་པར་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས། བོག་ཕོར་ཁམ་པ་ལ་སོགས་པའི། །སོ་མ་བཏང་བ་ཁམ་ཕོར་བཅུ། །བྱས་ནས་ཕྱོགས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་ནི། །རྒྱབ་དང་དེ་བཞིན་མདུན་དུའོ
【現代漢語翻譯】 在壇城周圍，按照順序依次是：尊勝佛母（藏文：རྣམ་སྣང་，含義：一切光明遍照）、聖救度母（藏文：སྤྱན་མ་，含義：觀自在，以慈眼垂視眾生）和事業瓶。這裡，左右是指面向壇城內部的方向。主瓶的右側是身金剛母（藏文：གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་）和法界金剛母（藏文：ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་མ་），以及閻魔敵（藏文：གཤིན་རྗེའི་གཤེད་，梵文：Yamāntaka）的瓶。南門的左側是寶生佛（藏文：རིན་འབྱུང་）和嘛嘛枳佛母（藏文：མཱ་མ་ཀཱི་），右側是聲金剛母（藏文：སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ་）和慧度母（藏文：ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་）。西門的左側是無量光佛（藏文：སྣང་བ་མཐའ་ཡས་）和白衣佛母（藏文：གོས་དཀར་མོ་），右側是香金剛母（藏文：དྲི་རྡོ་རྗེ་མ་）和蓮花度母（藏文：པདྨ་མཐར་བྱེད་）。北門的左側是不空成就佛（藏文：དོན་གྲུབ་）和度母（藏文：སྒྲོལ་མ་），右側是味金剛母（藏文：རོ་རྡོ་རྗེ་མ་）、觸金剛母（藏文：རེག་རྡོ་རྗེ་མ་）和除障度母（藏文：བགེགས་མཐར་བྱེད་）。 對於不動金剛（藏文：མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་，梵文：Acala），在每個方向的四部佛母之後，以及右側，除了主尊之外，首先放置每個方向的兩位菩薩的瓶，然後在四個角落放置四位忿怒尊的瓶，東西方向的忿怒尊瓶的緊鄰處放置上下方的瓶。 關於如何放置其他瓶，如Ratrākaraśānti在《十三尊勝樂金剛》中所述：東門的右側首先放置主瓶，然後是烏鴉面母（藏文：ཁྭ་གདོང་མ་）的瓶，左側是空行母（藏文：མཁའ་འགྲོ་མ་）和一切事業的瓶。北、西、南門的左側放置喇嘛等三位，右側放置貓頭鷹面母（藏文：འུག་གདོང་མ་）等三位，東南等四個角落放置閻魔堅固母（藏文：གཤིན་རྗེ་བརྟན་མ་）等的瓶。在四個角落的瓶上，放置帶有兀鷲羽毛的四支箭，用『嗡 班雜 藥叉 吽』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra yakṣa hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，夜叉，吽）的咒語來固定，這是出自《鬘論》和《總集經釋》。 達日迦巴（Dārikapa）將瓶分為十個，將主瓶和事業瓶放置在東門的左右兩側，其餘八個瓶放置在門和角落，這種方法很容易應用於許多情況。 莊嚴壇城 第二部分是：然後，在壇城的外側，在四個方向上安排誦讀《般若波羅蜜多經》等神聖的佛法，如經文所說。在東方誦讀《般若波羅蜜多經》，從南方到北方，其他三方由毗布底（Vibhūti）誦讀《楞伽經》、《三昧王經》和《華嚴經》，而在《金剛生經》中則說誦讀《華嚴經》、《秘密不可思議經》和《金光明經》。放置八個裝有樟腦、沉香、杜嚕迦（Turushka）等香料的香爐。在《總續》中說：『放置十個裝有肉等的缽，分別在四個方向和四個角落，以及後方和前方。』
【English Translation】 Around the mandala, in sequence, are placed the Vairochana vase (Tibetan: རྣམ་སྣང་, meaning: All-illuminating), the Tara vase (Tibetan: སྤྱན་མ་, meaning: Avalokiteshvara, who gazes upon beings with compassionate eyes), and the karma vase. Here, left and right are oriented as facing the inside of the mandala. To the right of the main vase are the Form Vajra Mother (Tibetan: གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་) and the Dharmadhatu Vajra Mother (Tibetan: ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་མ་), as well as the vase of Yamāntaka (Tibetan: གཤིན་རྗེའི་གཤེད་, Sanskrit: Yamāntaka). To the left of the south gate are Ratnasambhava (Tibetan: རིན་འབྱུང་) and Māmaki (Tibetan: མཱ་མ་ཀཱི་), and to the right are the Sound Vajra Mother (Tibetan: སྒྲ་རྡོ་རྗེ་མ་) and the Prajñāpāramitā Mother (Tibetan: ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་). To the left of the west gate are Amitābha (Tibetan: སྣང་བ་མཐའ་ཡས་) and White-clad Mother (Tibetan: གོས་དཀར་མོ་), and to the right are the Scent Vajra Mother (Tibetan: དྲི་རྡོ་རྗེ་མ་) and the Padma Mother (Tibetan: པདྨ་མཐར་བྱེད་). To the left of the north gate are Amoghasiddhi (Tibetan: དོན་གྲུབ་) and Tara (Tibetan: སྒྲོལ་མ་), and to the right are the Taste Vajra Mother (Tibetan: རོ་རྡོ་རྗེ་མ་), the Touch Vajra Mother (Tibetan: རེག་རྡོ་རྗེ་མ་), and the Destroyer of Obstacles Mother (Tibetan: བགེགས་མཐར་བྱེད་). For Akshobhya (Tibetan: མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་, Sanskrit: Acala), after the four consorts of each direction, and to the right, except for the main deity, first place the vases of the two bodhisattvas of each direction, and then place the vases of the four wrathful deities in the four corners, with the vases of the upper and lower directions placed next to the vases of the wrathful deities of the east and west. Regarding how to place other vases, as described by Ratrākaraśānti in the 'Thirteen-Deity Chakrasamvara': to the right of the east gate, first place the main vase, then the vase of the Crow-faced Mother (Tibetan: ཁྭ་གདོང་མ་), and to the left, the vase of the Dakini (Tibetan: མཁའ་འགྲོ་མ་) and the vase of all activities. To the left of the north, west, and south gates, place the three, such as the Lama, and to the right, place the three, such as the Owl-faced Mother (Tibetan: འུག་གདོང་མ་), and in the four corners, such as the southeast, place the vases of the Yama-firm Mother (Tibetan: གཤིན་རྗེ་བརྟན་མ་) and others. On the vases in the four corners, place four arrows with vulture feathers, secured with the mantra 'Om Vajra Yaksha Hum' (Tibetan: ཨོཾ་བཛྲ་ཡཀྵ་ཧཱུཾ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization: oṃ vajra yakṣa hūṃ, Literal meaning: Om, Vajra, Yaksha, Hum), as stated in the 'Garland Treatise' and the 'Explanation of the Compendium of Origins'. Dārikapa divides the vases into ten, placing the main vase and the karma vase to the left and right of the east gate, and the remaining eight vases in the gates and corners, a method that can be easily applied to many situations. Adorning the Mandala The second part is: Then, on the outer side of the mandala, arrange for the recitation of the sacred Dharma, such as the Prajñāpāramitā Sutra, in the four directions, as the text says. In the east, recite the Prajñāpāramitā Sutra, and from the south to the north, the other three are recited by Vibhūti: the Lankavatara Sutra, the Samadhiraja Sutra, and the Avatamsaka Sutra, while the Vajra-born Sutra says to recite the Avatamsaka Sutra, the Inconceivable Secret Sutra, and the Golden Light Sutra. Place eight incense burners containing camphor, agarwood, Turushka, and other spices. In the 'General Tantra', it says: 'Place ten bowls containing meat and so on, in the four directions and four corners, as well as in the back and front.'
། །སྤོས་ཕོར་དག་ཏུ་མ་འབྱོར་ན། །ཁམ་པའི་ཕོར་པུའི་ནང་ནས་དབུལ། །དེ་དག་ཀྱང་ནི་མ་འབྱོར་ན། །གཅིག་གཅིག་སྒོར་ནི་བཞག་ནས་དབུལ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ན་བཟའ་སྣ་ཚོགས་པ་སྟོང་ལ་སོགས་པའམ་ལྷ་སོ་སོ་ལ་རེ་རེའམ་ཇི་ལྟར་ནུས་པ་ཡང་རུང་སྟེ་སློང་མ་ལ་སོགས་པར་གཞག་གོ། སྤྱི་རྒྱུད་ལས། འབྱོར་ན་ལྷ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ། །རས་ནི་ཟུང་རེ་དབུལ་བར་བྱ། །མ་འབྱོར་ན་ཡང་རིགས་གསུམ་གྱི། །བདག་པོ་རྣམས་ལ་ཟུང་རེ་དབུལ། །ཡང་ན་ཆོ་ག་ཤེས་པ་ཡིས། །དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་སུ་རས་ཕྲན་ནི། །ཟུང་གཅིག་སློབ་མའི་སྟེང་བཞག་སྟེ། །ཕུལ་ནས་ཀུན་ལ་བསྔོ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་རྣམས་དང་རྟ་བབས་དང་རས་བཟང་པོ་དང་དྲིལ་བུ་དང་བཅས་པའི་རྔ་ཡབ་དང་བུམ་པ་གང་བ་དང་ལོ་མ་དང་བཅས་པའི་ཆུ་ཤིང་གི་སྡོང་པོ་རྣམས་ཕུལ་ཏེ་གནས་ཇི་ལྟ་བར་བཞག་གོ། དེ་རྣམས་ལ་ཧཱུཾ་དང་གཙོ་བོའི་སྔགས་བཟླས་ལ། ཨོཾ་བཛྲ་སྥ་ར་ན་ཁཾ་ཞེས་པས་དབུལ་ 3-2-209b ལོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཤར་ལ་སོགས་པར་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དཀར་པོ་དང་སེར་སྐྱ་དང་ནག་པོ་དང་དུད་ཁ་དང་དམར་པོ་དང་ཁྲ་བོ་དང་སེར་པོ་དང་ལྗང་ཁུའི་བ་དན་བརྒྱད་ལྷ་རྣམས་ལ་ཕུལ་ཏེ་གཟུག་ཅེས་ཤེས་རབ་བསྐྱངས་བཞེད་ལ། ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་སྣང་དང་རིན་འབྱུང་དང་འོད་དཔག་མེད་དང་དོན་གྲུབ་དང་དེ་བཞིའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བ་དན་ནི། རིམ་པ་བཞིན་མེ་ནས་དབང་ལྡན་གྱི་བར་གྱི་མཚམས་བཞི་དང་གཙོ་བོའི་བ་དན་ནི། ཤར་དང་དེའི་རིགས་ཀྱི་བ་དན་ནི་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་གཟུགས་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་ནི། སྤྱི་རྒྱུད་དང་ཤར་ལྷོར་ལེབ་རྒན་གཟུགས་པར་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ་མཐུན་ཏེ་དེར་རྒྱལ་མཚན་བརྒྱད་དུ་བཤད་པས་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་གང་རུང་གིས་ཆོག་པར་མངོན་ནོ། །ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་མཉེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་བ་དན་བཅོ་ལྔ་གཟུགས་ཏེ། དབང་པོའི་སེར་པོ་དང་ཁྱབ་འཇུག་གི་ནག་པོ་དང་ཟླ་བའི་དཀར་པོ་དང་ཉི་མའི་དམར་པོ་དང་མེས་པོའི་སེར་པོ་སྟེ་ཤར་དུའོ། །མེ་ལྷའི་དམར་པོ་དང་གཤིན་རྗེའི་ནག་པོ་དང་བདེན་བྲལ་གྱི་དུད་ཁ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་ཕྱོགས་སུའོ། །ནུབ་ཏུ་ཆུ་ལྷའི་དཀར་པོ་དང་སའི་ལྷ་མོའི་སེར་པོ་དང་ཐག་བཟང་རིས་ཀྱི་ནག་པོའོ། །རླུང་དུ་རླུང་ལྷའི་ལྗང་གུའོ། །བྱང་དུ་ལུས་ངན་པོའི་སེར་པོ་དང་ཚོགས་བདག་གི་དཀར་པོའོ། །དབང་ལྡན་དུ་དབང་ལྡན་གྱི་དཀར་པོའོ། །མ་འབྱོར་ན་ནུས་པ་ཇི་ལྟ་བར་བ་དན་རྣམས་དབུལ་ལོ། །རྒྱལ་མཚན་རྣམས་ཚང་བ་མ་རྙེད་ན་རྒྱལ་མཚན་ཐལ་ཀར་གཅིག་པུ་དབུལ་བ་དང་རྒྱལ་མཚན་གྱི་རྩེ་མོ་ལ་ཏོག་ནི་རྨ་བྱའི་མདོངས་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་བྱ་བ་དང་། མང་པོ་ཡོད་ན་ཤར་ཕྱོགས་སུ་གཟུགས་པར་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་བཤད་དོ། །ས་ར་ཧས། དེ་ནས་མེ་ཏོག་སྤོས
【現代漢語翻譯】 如果香爐不足，就用土碗來代替供養。如果土碗也沒有，就放一個（硬幣）在地上供養。』 如是說。各種顏色的衣服，或者一百件等等，或者對每個神祇單獨供養，或者根據能力，放在乞討的缽等容器中。』 《總續》中說：『如果富裕，就對所有神祇，供養一對布匹。如果不夠富裕，也對三部主（觀世音菩薩，文殊菩薩，金剛手菩薩）供養一對。或者，懂得儀軌的人，在壇城的中央，將一小塊布，放一對在弟子的上方，獻上后迴向給一切眾生。』 如是說。供養傘、勝幢、幡旗等，以及馬鞍、上好的布匹、帶有鈴鐺的拂塵、裝滿的寶瓶，以及帶有樹葉的樹木，按照各自的位置擺放。對這些唸誦吽（ཧཱུྃ，吽，hūṃ，種子字）和主尊的咒語，並用嗡 班雜 斯帕ra納 康（ཨོཾ་བཛྲ་སྥ་ར་ན་ཁཾ་，嗡 班匝 斯帕ra納 康，oṃ vajra spharaṇa khaṃ，金剛遍觸空）來供養。 在壇城房屋的外面，從東邊開始，按照順序，將白色、淡黃色、黑色、煙色、紅色、雜色、黃色和綠色的八個幡旗供養給諸神，並豎立起來，這是《般若守護》的觀點。有些人認為，毗盧遮那佛（རྣམ་སྣང་），寶生佛（རིན་འབྱུང་），無量光佛（འོད་དཔག་མེད་），不空成就佛（དོན་གྲུབ་）以及這四種佛部的幡旗，按照順序，從火天到自在天的四個方位，以及主尊的幡旗在東方，其眷屬的幡旗在各自的方位豎立起來。 對於前者，《總續》中說，除了在東南方豎立扁平的老年人形象外，其餘都一致，因為那裡說了八個勝幢，所以用勝幢或幡旗都可以。爲了使護法神們高興，豎立十五個幡旗：帝釋天的黃色，遍入天的黑色，月亮的白色，太陽的紅色，火神的黃色，在東方。火神的紅色，閻魔的黑色，無有真實的煙色，在各自的方位。西方水神的白色，地母的黃色，善巧方便的黑色。風神處風神的綠色。北方身惡者的黃色，像頭神的白色。自在天處自在天的白色。如果條件不允許，就根據能力供養幡旗。如果找不到完整的勝幢，就供養一個白色的勝幢，並在勝幢的頂端用孔雀羽毛裝飾，如果有很多，就在東方豎立，這是《總續》中說的。 薩ra哈說：『然後是鮮花、香……』
【English Translation】 『If incense burners are not available, offer with earthen bowls. If even earthen bowls are not available, offer by placing a (coin) on the ground.』 Thus it is said. Various colored clothes, or a hundred pieces etc., or offer individually to each deity, or according to ability, place them in begging bowls or other containers.』 The 'General Tantra' says: 'If wealthy, offer a pair of cloths to all the deities. If not wealthy, offer a pair to the lords of the three families (Avalokiteśvara, Mañjuśrī, Vajrapāṇi). Or, one who knows the ritual, in the center of the mandala, place a small piece of cloth, a pair, above the disciple, offer it and dedicate it to all beings.』 Thus it is said. Offer umbrellas, victory banners, flags, etc., as well as saddles, excellent cloths, fly-whisks with bells, full vases, and trees with leaves, placing them according to their respective positions. Recite Hūṃ (ཧཱུྃ，吽，hūṃ，seed syllable) and the mantra of the main deity for these, and offer with Oṃ Vajra Spharaṇa Khaṃ (ཨོཾ་བཛྲ་སྥ་ར་ན་ཁཾ་，嗡 班匝 斯帕ra納 康，oṃ vajra spharaṇa khaṃ，Vajra all-pervading space). Outside the mandala house, starting from the east, in order, offer white, pale yellow, black, smoky, red, variegated, yellow, and green eight flags to the deities, and erect them, this is the view of 'Prajñāpāramitā'. Some think that the flags of Vairocana (རྣམ་སྣང་), Ratnasambhava (རིན་འབྱུང་), Amitābha (འོད་དཔག་མེད་), Amoghasiddhi (དོན་གྲུབ་), and the families of these four Buddhas, in order, from the fire deity to the Īśāna, and the flag of the main deity in the east, and the flags of its retinue are erected in their respective directions. For the former, the 'General Tantra' says that except for erecting a flat old man image in the southeast, the rest is consistent, because it speaks of eight victory banners there, so it seems that either victory banners or flags are sufficient. In order to please the guardians of the directions, erect fifteen flags: Indra's yellow, Viṣṇu's black, the Moon's white, the Sun's red, Agni's yellow, in the east. Agni's red, Yama's black, non-existent smoky, in their respective directions. The west, Varuna's white, Pṛthivi's yellow, skillful means' black. In the wind, Vāyu's green. In the north, Nirṛti's yellow, Gaṇapati's white. In Īśāna, Īśāna's white. If conditions do not allow, offer flags according to ability. If complete victory banners are not found, offer a single white victory banner, and decorate the top of the victory banner with peacock feathers, and if there are many, erect them in the east, this is what the 'General Tantra' says. Saraha said: 'Then flowers, incense...'
་ལ་སོགས། །ལྷ་ཡི་གྲངས་དང་མཉམ་པར་དབུལ། །ཞེས་གསུངས་པས་ལྷ་རེ་རེ་ 3-2-210a ལ་མཆོད་པ་རྫོགས་པ་རེ་རེ་བཤམ་པར་བྱའོ། ། ༈ བསྒྲུབས་ཤིང་མཆོད་ནས་དབང་བསྐུར་བ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་ཅིང་མཆོད་པ་དང་། དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་ཅིང་མཆོད་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གྱི་སྒྲུབ་ཚུལ་ལོ། ། ༈ རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ཁྲུས་བྱས་ཤིང་དྲི་ཞིམ་པོས་ལུས་ལ་བསྒོས་ལ་སྟོད་གཡོགས་དང་གཙུག་ཏོར་དང་རྒྱན་དང་བཅས་པས་འཁྱིལ་པ་བཟླས་པའི་ཆུས་དཀྱིལ་འཁོར་བསངས་ཏེ་ཡི་གེ་གསུམ་དང་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྲུངས་ནས་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བཟུངས་ཏེ་ཤར་སྒོ་དང་ཉེ་བར་ནུབ་ཏུ་ཁ་བལྟས་ཏེ་འདུག་ལ་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པར་སློབ་དཔོན་འདི་བཞེད་པ་བཞིན་དུ་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ། །ས་ར་ཧ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་སྒྲུབ་ཐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམས་པའི་འོག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་བོ། །དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ལ་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་སྐྱེད་ཚུལ་དང་དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་ལུགས་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་ལ་བསྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་དང་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་འཁོར་དང་བཅས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པར་བརྟགས་ནས། བཙུན་མོ་མཛེས་ཤིང་མདངས་བཟང་བ། །ལོ་གྲངས་བཅུ་དྲུག་ལོན་རྙེད་ནས། །དྲི་དང་མེ་ཏོག་བརྒྱན་བྱས་ཏེ། །དེ་ཡི་དབུས་སུ་འདོད་པ་བྱ། །ཡོན་ཏན་སྐ་རགས་མཱ་མ་ཀཱིར། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་དེ་བྱིན་བརླབ། །ཞི་བ་སྤྲོ་བྱ་སངས་རྒྱས་གནས། །མཁའ་ཡི་དབྱིངས་ནི་རབ་ 3-2-210b ཏུ་བརྒྱན། ཅེས་གསུངས་པས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་སམ། དེ་མེད་ན་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་ཡང་དག་པར་བསྐྱོད་པའི་དགའ་བའི་སྒྲས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྤྱན་དྲངས་ལ། ཞབས་བསིལ་དང་མཆོད་ཡོན་འབུལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རང་གི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་ཞུ་བར་གྱུར་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་པདྨར་ཕྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྷའི་འཁོར་ལོའི་བདག་ཉིད་སྤྲོས་ཏེ་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་གནས་ཇི་ལྟ་བར་ཞུགས་པར་བསམས་ནས། ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདིའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ཀྱིས་ཀྱང་ལུང་དེ་མ་དྲངས་པ་མ་གཏོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་བསང་བ་སྔར་སོང་ཟིན་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་
【現代漢語翻譯】 等。與天神數量相等地供奉。』因此，要為每一位天神準備一份完整的供品。 成就並供養后灌頂 第三部分分為兩部分：壇城的成就與供養，以及灌頂的儀軌。 壇城的成就與供養 第一部分分為兩部分：彩粉壇城的成就方法，以及其他壇城的成就方法。 彩粉壇城的成就方法 首先，沐浴後用香水涂身，戴上頭飾和裝飾品，用唸誦加持過的水清潔壇城，然後用三個字和加持咒語守護壇城。手持金剛杵和鈴，面向西方坐在東門附近，以主尊的瑜伽姿態成就壇城。Ratrna Rakshita（寶護）和Bibhuti（光顯）也如這位導師所愿那樣做。Saraha（薩ra哈）和Darika（達日卡）在圓滿地觀想成就方法后，才開始成就壇城。關於壇城成就中誓言輪的生起方式以及智慧尊融入其中的方式，在《鬘論》中說：『在書寫的壇城瞬間化為空性之後，通過守護輪和用橛降伏邪魔等儀軌，觀想壇城的自性。找到一位美麗動人、容光煥發的十六歲少女，用香和鮮花裝飾她，然後在她中間行欲。具功德的母續，有智慧者應加持她。寂靜歡愉，乃佛之居所，天空的法界極其莊嚴。』因此，通過與成就壇城之外的明妃手印相合，或者如果沒有，則與智慧手印相合，以真實生起的喜樂之聲迎請智慧輪。在奉上洗足水和供養后，將其納入自身，以大貪慾使其融化，從金剛道中取出蓮花中的智慧本尊之輪，觀想誓言輪安住其中。』據說，這兩位追隨者也以同樣的方式解釋，只是沒有引用那段引文。壇城的清潔已在前面講過，瞬間化為空性。
【English Translation】 etc. Offerings are made equal to the number of deities.』 Therefore, a complete offering should be prepared for each deity. Accomplishing, Offering, and then Empowering The third section has two parts: the accomplishment and offering of the mandala, and the ritual of empowerment. Accomplishing and Offering the Mandala The first part has two sections: the method of accomplishing a colored powder mandala, and the method of accomplishing other mandalas. The Method of Accomplishing a Colored Powder Mandala First, having bathed and anointed the body with fragrant perfume, wearing a headdress and ornaments, the mandala is cleansed with water that has been blessed with the Akshara mantra. The mandala is then protected with the three syllables and the Akshara mantra. Holding the vajra and bell, one sits facing west near the east gate, and accomplishes the mandala with the yoga of the main deity. Ratrna Rakshita (Jewel Protector) and Bibhuti (Glorious) also do it as this teacher wishes. Saraha and Darika accomplish the mandala after fully contemplating the method of accomplishment. Regarding how the wheel of samaya arises in the accomplishment of the mandala and how the wisdom being enters into it, it is said in the Garland Tantra: 『After the written mandala instantly becomes emptiness, contemplate the nature of the mandala with the wheel of protection and the ritual of subduing obstacles with the phurba, etc. Find a beautiful and radiant maiden, sixteen years of age, adorn her with incense and flowers, and engage in desire in her midst. The qualities of the mother lineage, may the wise one bless her. Peaceful and joyful, the abode of the Buddha, the realm of space is extremely adorned.』 Therefore, by uniting with the mudra outside of the accomplished mandala, or if that is not possible, by uniting with the wisdom mudra, invite the wheel of wisdom with the sound of joy that arises from true activity. After offering foot-washing water and offerings, bring it into oneself, melt it with great desire, extract the wheel of the wisdom deity from the lotus through the vajra path, and contemplate that the samaya wheel abides therein.』 It is said that these two followers also explained it in the same way, except that they did not quote that passage. The cleansing of the mandala has already been discussed, and it instantly becomes emptiness.
ཉིད་དུ་བསམ་པའི་སྦྱང་བ་བྱས་པའི་རྗེས་ལ་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྒོམ་པའོ། །འོ་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒོམ་པ་ཙམ་ནས་བསྐྱེད་པས་ཆོག་གམ་སྙམ་ན། སྔོན་དུ་བསྲུང་འཁོར་དང་ཕུར་གདབ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་གའི་འཁོར་རྣམས་བྱ་ཞིང་འབྱུང་བ་རིམ་རྩེགས་སོགས་ནས་གདན་གྱི་བར་གྱི་སྐྱེད་ཆོག་དང་ལྷའི་སྐྱེད་ཆོག་རྣམས་ཀྱང་རང་རང་གི་སྒྲུབ་ཐབས་ལྟར་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ནི། གསང་འདུས་ལེའུ་བཞི་པའི་ལུང་དྲངས་ནས་བྱེད་དེ་དངོས་སམ་བསྒོམས་པའི་རིག་མ་གང་རུང་དང་སྙོམས་འཇུག་བྱས་པའི་སྒྲས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། རང་གི་ཁ་ནས་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་པ་ཞུ་ནས་པདྨར་ཕྱུང་བ་ན་ལྷའི་འཁོར་ལོར་གྱུར་པ་རྣམས་དེ་ནས་སྤྲོས་ཏེ་དམ་ཚིག་གི་འཁོར་ལོ་ལ་འཇུག་གོ། དེ་ལྟར་ན་ཞི་ན་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་སངས་རྒྱས་གནས་ཀྱི་ནམ་ 3-2-211a མཁའི་དབྱིངས་ནི། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དང་དེར་སྤྲོས་པ་ནི། བརྒྱན་པའི་དོན་དུ་བཞེད་པས། རིག་མ་དང་སྙོམས་འཇུག་བྱས་པའི་སྦྱོར་མཚམས་ནས་ལྷ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྤྲོ་བ་དགོས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ལུང་དེ་དྲངས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དམ་ཚིག་པ་མིན་གྱི་ཡེ་ཤེས་པའི་ཁུངས་སུ་བཞེད་དོ། །ལུང་དེ་འདུས་པའི་རྒྱུད་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ཚོན་གྱིས་བྲིས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་ལ་དེའི་དོན་ནི། རང་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་མཱ་མ་ཀཱི་དང་འདྲ་བར་བསྐྱེད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་དེ་ལ་རོལ་ནས་ནང་གི་མཆོད་པ་བྱ་བར་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་སོ། །བྲིས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་དེ་ལྟར་བྱ་བ་དངོས་སུ་མི་རུང་བས་སྒོམ་དོན་ལ་བྱ་དགོས་པར་གསལ་ལ་དེ་ལྟ་ན་རང་དང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་ནས་མཆོད་དགོས་སོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་ལུང་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་དྲངས་ནས་རིག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་སོ་གཉིས་སྤྲོས་ཏེ། མཛད་པ་རྣམས་མཛད་ནས་རང་རང་གི་ཞིང་དུ་གཤེགས་ཏེ་སླར་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འབྱོན་པར་བཞེད་ནས་བཞུགས་པ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ལ་འཇུག་པར་མཛད་དོ། །འདིས་ཀྱང་དེའི་དབུས་སུ་འདོད་པ་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི་སྔར་ལྟར་བྱ་དགོས་པས་རིག་མ་དང་སྙོམས་འཇུག་བྱས་ནས་ལྷ་སྤྲོས་པའི་དུས་སུ་ནི། རང་དང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱ་དགོས་ལ་སྤྲོས་པའི་ལྷ་ནི་ཡེ་ཤེས་པར་བཞེད་ཀྱི་དམ་ཚིག་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་འདུས་པའི་ལུང་དེ་དྲངས་ནས་དམ་ཚིག་པ་ལ་
【現代漢語翻譯】 在進行了思維訓練之後，應當觀察所修習的壇城的自性。也就是說，要觀想依憑和所依憑的壇城，其自性是由智慧的顯現所成就的。那麼，是否僅僅觀想依憑和所依憑的壇城就足夠生起次第了呢？並非如此，首先要進行防護輪和橛的安插等儀軌，並且要按照各自的修法，進行從地基到坐墊之間的生起儀軌，以及本尊的生起儀軌。然後是智慧尊的迎請，引用《密集金剛》第四品中的經文來進行。通過與真實或觀想的明妃進行雙運，以雙運的音聲迎請智慧尊，從自己的口中進入身體，然後從蓮花中取出，化為本尊的輪涅。之後再進行擴充套件，進入誓言的輪涅。 如此，寂天菩薩認為，諸佛和諸佛所居之地的虛空界，是宮殿的內部，而對其進行擴充套件，則是爲了莊嚴。因此，引用該經文是爲了說明，從與明妃雙運的結合處，需要將本尊擴充套件至宮殿之中，並且這被認為是智慧尊的來源，而非誓言尊。該經文是在《密集金剛》的續部中，在用顏料繪製完壇城之後，在對壇城進行供養時所說的，其含義是：像自己的種姓之女瑪瑪噶（藏文：མ་མ་ཀཱི་，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：瑪瑪噶）一樣生起，在壇城的中央與她嬉戲，進行內在的供養，這是《燈明》中所說的。由於在彩繪壇城的中央這樣做實際上是不允許的，因此很明顯需要在觀想中進行，這樣就需要將自己和彩繪壇城的主尊視為無二無別來進行供養。 龍樹菩薩引用該經文，在修習壇城時，從與明妃結合的菩提心中生起三十二尊本尊，進行各種事業，然後返回各自的剎土，再次來到壇城，迎請安住者，進入彩繪壇城的本尊之中。這也說明了在該壇城中央需要進行慾望的行為，因此需要像之前一樣，在與明妃雙運並擴充套件本尊時，將自己和彩繪壇城的主尊視為無二無別，並且所擴充套件的本尊被認為是智慧尊，而非誓言尊。因此，引用《密集金剛》的經文來迎請誓言尊...
【English Translation】 After engaging in mental training, one should examine the nature of the mandala that is being meditated upon. That is to say, one should meditate on the mandala of the dependent and the depended upon, whose nature is accomplished from the appearance of wisdom. So, is it sufficient to generate the generation stage merely by meditating on the dependent and depended upon mandala? Not so, first one must perform the rituals of the protection wheel and the placement of the pegs, and according to their respective methods, one must perform the generation rituals from the ground to the seat, as well as the generation rituals of the deities. Then comes the invocation of the wisdom being, which is done by quoting the fourth chapter of the Guhyasamaja. By means of the sound of union with either a real or visualized consort, the wisdom being is invited, and it is requested to enter the body from one's mouth, and then when it is taken out from the lotus, all those who have become the wheel of deities then expand and enter the wheel of samaya. Thus, Shantideva considers that the Buddhas and the sphere of space where the Buddhas reside are the interior of the palace, and that expanding upon it is for the sake of adornment. Therefore, quoting that scripture is to explain that from the juncture of union with the consort, it is necessary to expand the deity into the palace, and that is considered to be the source of the wisdom being, not the samaya being. That scripture is spoken in the Guhyasamaja tantra, after the mandala has been painted with colors, at the time of making offerings to the mandala, and its meaning is: generate like one's own caste daughter Mamaki (藏文：མ་མ་ཀཱི་，梵文天城體：मामाकी，梵文羅馬擬音：māmakī，漢語字面意思：Mamaki), and in the center of the mandala, play with her and make inner offerings, as stated in the Lamp Illuminating. Since doing so in the center of the painted mandala is actually not allowed, it is clear that it needs to be done in visualization, so one needs to make oneself and the main deity of the colored mandala non-dual and make offerings. Nagarjuna quoted that scripture at the time of accomplishing the mandala, and from the bodhicitta generated from union with the consort, he expanded thirty-two deities, performed various deeds, and then returned to their respective Buddha-fields, and again came to the mandala, invited those who were dwelling, and made them enter the deities of the colored mandala. This also states that the meaning of doing desire in the center of it needs to be done as before, so at the time of uniting with the consort and expanding the deity, one needs to make oneself and the main deity of the colored mandala non-dual, and the expanded deity is considered to be the wisdom being, not the samaya being. Therefore, quoting the scripture of the Guhyasamaja to invite the samaya being...
ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ལུགས་ 3-2-211b ལ་རིག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དུས་སུ་བདག་མདུན་ཐ་མི་དད་དུ་བྱ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་དམ་ཚིག་པ་སྐྱེད་པའི་དུས་སུ་ཡང་བདག་དང་མདུན་གྱི་གཙོ་བོ་ཐ་མི་དད་དུ་སྒྲུབ་པ་བྱས་ན་འཐད་པར་སེམས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཞི་བའི་གནས་སྤྲོས་པས། །ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྒྱན། །ཅེས་པའི་དོན་ཀླུ་བྱང་གི་བཞེད་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །དཔལ་འཛིན་གྱིས་ཀྱང་དགྲ་ནག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་བདག་མདུན་ཐ་མི་དད་དུ་བསྒྲུབས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་གནས་ནས་རང་དང་འདྲ་བའི་རིག་མ་དང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་སྤྲུལ་བའི་ལྷ་རྣམས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་པར་སྤྲོས་ནས་རང་རང་གི་གནས་སུ་བཀོད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་འཇུག་པས་སྔ་མ་དམ་ཚིག་པར་བཞེད་པར་སྣང་ངོ་། །ལྭ་བའི་ན་བཟའ་ཅན་གྱི་དགོངས་པ་ཡང་བདག་མདུན་ཐ་མི་དད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ལུང་རྣམས་ཚིག་མངས་སུ་དོགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པ་དང་ས་ར་ཧས་ནི་བདག་མདུན་ཐ་དད་དུ་བྱས་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པས་གཅིག་ཁོ་ན་ངེས་གཟུང་དུ་མི་དགོས་སོ། །ཕྱོགས་དེ་གཉིས་ཀས་ཀྱང་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པར་བཞེད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཟིན་པ་དང་དམ་ཚིག་པ་གསར་དུ་མི་སྐྱེད་པར་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ཕབ་ནས་གནས་རྣམས་སུ་འགོད། དེ་ལ་མངལ་ནས་སྤྲོས་པའི་ལྷ་རྣམས་འཇུག །དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ནས་བསྟིམ་པ་ཡང་ལི་ལ་བཛྲས་བཤད་དོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུམ་དང་སྙོམས་འཇུག་བྱས་པའི་སྒྲས་སྤྱན་དྲངས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་སྙིང་ག་ནས་ཞུགས་པ་པདྨ་ནས་སྤྲོས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ནས་ཚུར་བྱོན་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཟུར་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་བཀོད་པ་མཚན་མ་རྣམས་ལ་དགུག་གཞུག་བཅིང་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སྐྱེད་པ་མིན་པ་ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་མ་བཤད་པ་ 3-2-212a ཡང་ཡོད་དེ་དེ་གཉིས་ཀ་བདག་མདུན་ཐ་དད་ཀྱི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་མདུན་ཐ་དད་དུ་བྱེད་ན་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྔོན་དུ་སྒྲུབ་ཐབས་བཞིན་དུ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་དགོས་ལ་ཐ་མི་དད་དུ་བྱེད་ན་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སོ་སོ་བ་མི་དགོས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བཀོད་པའི་མཚན་མ་ལྷར་སྐྱེད་མི་སྐྱེད་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་ཅི་རིགས་སུ་འབྱུང་ཡང་ཕྱག་མཚན་ལྟ་བུ་ལྷ་མཚན་བཀོད་པ་རྣམས་སྟོང་པར་མ་སྦྱངས་པར་ནི། སྐྱེད་པར་ནི་འཐད་ལ་སྦྱངས་ནས་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལ་མཚན་མ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཏེ་དེ་ནི།བྲིས་པའི་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་འདྲའོ། །ཡེ་ཤེས་པ་འཇུག་པ་ལ་དཱ་རི་ཀ་པས། བསངས་ཏེ་ལྷ་ཉིད་རྣམ་པར་བསམ། །ནམ་མཁའི་ལྷ་རྣམས་ཕབ་ནས་ཀྱང་། །ཡེ་ཤེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དྲུག་པོ་རོ་གཅིག་གྱུར་པར་བྱ།
【現代漢語翻譯】 關於引入智慧尊的方法 3-2-211b 正如在與明妃平等結合時，必須將自前觀為無別一樣，在生起誓言尊時，如果將自己和麵前的主尊觀為無別，我認為是合理的。『佛陀寂靜之境所化現，虛空界遍佈莊嚴。』此句的意義，龍樹和聖天菩薩的觀點如前所述。吉祥持（Śrīdhara）也認為，在黑敵（Dgra nag）的壇城儀軌中，將自前觀為無別，安住于壇城中央，從與自己相似的明妃平等結合的菩提心中，化現遍佈虛空的諸尊，並將他們安置於各自的位置，然後迎請智慧尊融入，因此他似乎認為前者是誓言尊。拉瓦巴（Lāva pa）的觀點也是將自前觀為無別，因為擔心文字過多，所以沒有寫出經文。 達日迦巴（Dārika pa）和薩ra哈（Sara ha）則是將自前觀為有別來修持壇城，因此不必只執著於一種方式。這兩個派別都認為，在壇城繪製完畢后，不新產生誓言尊，而是降下預備的本尊，並將他們安置於各位。然後，融入胎藏界所生的諸尊。之後，迎請智慧尊融入，這也是利拉瓦日ra（Līlāvajra）所說的。尼摩奧炯內（Nyin mo 'byung gnas）說：『具備三種等持的瑜伽士，通過與明妃平等結合的聲音迎請諸佛，從心間進入，從蓮花中化現而去，返回后安置於壇城角落的虛空中，對相進行勾招、束縛和控制，而不是生起，也沒有說引入智慧尊。』 3-2-212a 這兩種方式都是自前觀為有別的派別。如果將自前觀為有別，那麼在修持壇城之前，必須按照修法進行本尊瑜伽，如果觀為無別，則不需要單獨的本尊瑜伽。壇城上安置的相是否生起為本尊，根據壇城儀軌的不同而有所不同，但對於法器等本尊的標誌，如果沒有修習空性，那麼生起是合理的，修習空性後生起為本尊，則稱為『相生起為本尊』，這與繪製的壇城也相似。關於引入智慧尊，達日迦巴說：『清凈后觀想本尊，降下虛空中的本尊，迎請智慧壇城，使六者融為一體。』
【English Translation】 The Method of Introducing the Wisdom Being 3-2-211b Just as one must view oneself and the front as inseparable when engaging equally with a consort, so too, when generating the Samaya Being, it seems reasonable to establish oneself and the principal deity in front as inseparable. 'The peaceful realm of the Buddha is manifested, adorning the expanse of space everywhere.' The meaning of this verse, according to Nāgārjuna and Āryadeva, remains as before. Śrīdhara also believes that in the Black Enemy (Dgra nag) mandala ritual, one should establish oneself and the front as inseparable, abide in the center of the mandala, and from the Bodhicitta arising from equal union with a consort similar to oneself, emanate deities pervading the sky, and place them in their respective positions. Then, one invites the Wisdom Being to enter, thus he seems to consider the former as the Samaya Being. The view of Lāva pa is also to establish oneself and the front as inseparable, but the scriptures are not written out of concern for excessive words. Dārika pa and Sara ha practice the mandala by viewing oneself and the front as separate, so it is not necessary to adhere to only one method. Both of these schools believe that after the mandala is drawn, one does not newly generate the Samaya Being, but rather descends the preparatory deities and places them in their respective positions. Then, the deities born from the womb are integrated. After that, the Wisdom Being is invited to enter, which is also what Līlāvajra said. Nyin mo 'byung gnas said: 'The yogi who possesses the three Samādhis invites the Buddhas with the sound of equal union with the consort, enters from the heart, emanates from the lotus and goes forth, returns and places them in the sky at the corners of the mandala, and performs hooking, binding, and controlling on the signs, but does not generate, nor does he speak of introducing the Wisdom Being.' 3-2-212a Both of these methods are schools that view oneself and the front as separate. If one views oneself and the front as separate, then before practicing the mandala, one must perform the deity yoga according to the sadhana, but if one views them as inseparable, then a separate deity yoga is not necessary. Whether the signs placed on the mandala are generated as deities or not varies according to the mandala rituals, but for deity emblems such as hand implements, if one has not trained in emptiness, then it is reasonable to generate them, and generating them as deities after training in emptiness is called 'generating the signs as deities,' which is similar to a painted mandala. Regarding the introduction of the Wisdom Being, Dārika pa says: 'Having purified, visualize the deity, descend the deities of the sky, invite the Wisdom Mandala, and make the six become of one taste.'
ཞེས་གསུངས་ཏེ་ནམ་མཁར་བཏེག་པའི་ལྷ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞན་ཞིག་སྤྱན་དྲངས་ནས་འཇུག་པ་གཉིས་མཛད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ལ་དམ་ཚིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་པ་གཉིས་ཡོད་ལ་ས་ཆོག་གི་སྐབས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བཏེག་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་བཞི་དང་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དམ་ཚིག་པའོ། །ས་ར་ཧས། སྔར་གསུངས་སྟ་གོན་ལྷ་རྣམས་ནི། །སྙིང་ག་ཉིད་ནས་རབ་སྤྲུལ་ནས། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཡང་ན་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱིས། །ཡེ་ཤེས་ལྷ་རྣམས་བཀུག་བྱས་ཏེ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཅེས་གསུངས་པས་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ལ་གཉིས་ཡོད་པས་བཞི་བསྲེས་སོ། །ཕྲེང་བར་སྐབས་འདིར་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་འཇུག་པ་མ་བཤད་ཀྱང་སྔར་ནམ་མཁར་བཏེག་པ་གཤེགས་གསོལ་མ་བྱས་པར་ཡོད་པས་དེ་ཡང་བསྟིམ་དགོས་ལ་སྟ་གོན་གྱི་ལྷ་ལ་ས་ 3-2-212b ཆོག་གི་དུས་སུ་ནམ་མཁར་བཏེག་པ་ཡང་བསྟིམས་ཤིང་ཡེ་ཤེས་པ་གཞན་བཅུག་པ་མེད་པས་ལྔ་བསྲེས་སོ། ལྭ་བ་པ་དང་དཔལ་འཛིན་ལྟར་ན་གཉིས་བསྲེས་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ལྟར་ན་གང་དང་ཡང་མ་བསྲེས་ལ། ལི་ལ་བཛྲ་ལྟར་ན་སུམ་བསྲེས་ཏེ་གཅིག་ནས་དྲུག་གི་བར་སྣང་ངོ་། །དེ་ནས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ནས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རྒྱས་གདབ་བོ། །རིགས་ངོ་མི་ཤེས་པ་རྣམས་ལ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འམ་མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱས་གདབ་བོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གྱི་སྒྲུབ་ཚུལ། གཉིས་པ་ནི། རས་བྲིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་ནའང་བསང་སྦྱང་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སོ་སོའི་མངོན་རྟོགས་བཞིན་བྱ་སྟེ་རྡུལ་ཚོན་དང་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ནས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ་རས་བྲིས་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ་ཡིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་དེར་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྐུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རབ་གནས་ཀྱང་སློབ་མ་རབ་ཏུ་གནས་པ་བཞིན་བྱའོ། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབས་པའི་འོག་ཏུ་བཤད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་ལུགས་ཐུན་མོང་བ་ལ་དགོངས་ནས་དེ་ལྟར་གསུངས་སོ། །སྔར་བཤད་པའི་བྲིས་སྐུ་ལ་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་གསུམ་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་མ་བཤད་པར་མཆོད་པ་སོགས་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ་ནི་གོ་སླ་བ་ལ་དགོངས་པས་སྒྲུབ་ལུགས་འདྲ་བར་བྱའོ། །མངོན་བརྗོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་པས་ཀྱང་རས་བྲིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པས་རས་བྲིས་ལ་བརྟེན་པའི་ཁུངས་ནི་མང་པོ་ཡོད་དོ། །འདིར་བྲིས་སྐུའི་ལྷ་ཕྱུང་ནས་སྐྱེད་པའི་འོག་ཏུ་སླར་ 3-2-213a བསྟིམ་པ་ཁ་ཅིག་བྱེད་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་དེ་རབ་གནས་ཀྱི་བར
【現代漢語翻譯】 如是說后，迎請升至虛空之天神和智慧尊，進行兩次融入。（註：此處的『融入』指將智慧尊融入誓言尊） 第六，預備之神有誓言尊和智慧尊兩種，地基儀軌時，壇城升至虛空有兩種，加上迎請智慧尊和顏料粉末的誓言尊，共四種。薩ra哈（梵文：Sarahah，人名）說：『先前所說的預備之神，從心間化現，加持壇城。或者用心間的種子字，迎請智慧尊，加持壇城諸神。』因為預備之神有兩種，所以混合四種。 在Phrengba（藏文，一種儀軌）中，此處未提及預備之神的融入，但先前升至虛空后未進行遣送，因此也需要融入，預備之神在地基儀軌時升至虛空也需要融入，且沒有迎請其他智慧尊，因此混合五種。按照Lawa Pa（人名）和貝丹（人名）的說法，混合兩種；按照尼摩炯內（人名）的說法，與任何一種都不混合；按照利拉瓦吉ra（梵文：Lilavajra，人名）的說法，混合三種，即從一種到六種都有可能。 然後加持眼睛等，緊接著以自身心間種子字的光芒迎請的如來和天女們灌頂，並按照各自的種姓進行印封。對於不瞭解種姓的人，則由金剛薩埵（梵文：Vajrasattva）或不動佛（梵文：Akshobhya）進行印封。 其他壇城的修法 第二，如果修制畫布壇城，也應先進行凈化，然後按照各自的現觀進行，與顏料壇城相同。正如Phrengba（藏文，一種儀軌）中所說：『然後，無論是顏料壇城、畫布壇城，還是意念壇城，在顯現之後，都要像安置弟子一樣，進行供養等前行，以及身像的開光。』在壇城修制之後進行講解，這是考慮到壇城修法的共同之處。先前所說的依靠畫像的三種壇城儀軌中，沒有提到壇城的修制，而是進行供養等後進行灌頂，這是考慮到容易理解，因此修法應相同。現觀的第四壇城也展示了畫布壇城，因此依靠畫布的依據有很多。此處，有些人將畫像之神請出后，在生起次第之後再次融入，這是非常不合理的，因為開光的…（此處原文不完整）
【English Translation】 Having said this, invite the deities lifted into the sky and another wisdom being to perform two entries. (Note: Here, 'entry' refers to the integration of the wisdom being into the commitment being.) Sixth, there are two types of preparatory deities: the commitment being and the wisdom being. When the mandala is lifted into the sky during the ground consecration ritual, there are two types. Adding the invitation of the wisdom being and the commitment being of the pigment powder, there are four types in total. Sarahah said: 'The previously mentioned preparatory deities, emanate from the heart center, bless the mandala. Or, with the seed syllable of the heart, invite the wisdom deities, bless the deities of the mandala.' Because there are two types of preparatory deities, four types are mixed. In Phrengba, the entry of the preparatory deities is not mentioned here, but since the deities lifted into the sky earlier were not dismissed, they also need to be integrated. The preparatory deities also need to be integrated when the mandala is lifted into the sky during the ground consecration ritual, and since no other wisdom being is invited, five types are mixed. According to Lawa Pa and Peldzin, two types are mixed; according to Nyinmo Jungne, none are mixed; according to Lilavajra, three types are mixed, that is, anything from one to six is possible. Then, after blessing the eyes and so on, immediately empower the Tathagatas and goddesses invited by the rays of the seed syllable in one's own heart, and seal them according to their respective families. For those who do not know their families, Vajrasattva or Akshobhya will seal them. Methods for constructing other mandalas Second, if constructing a painted mandala on cloth, purification should also be performed first, and then proceed according to the respective Abhisamaya, similar to the pigment mandala. As it says in Phrengba: 'Then, whether it is a pigment mandala, a painted mandala on cloth, or a mind mandala, after it is manifested, one should perform the consecration of the body image, etc., with offerings and so on as preliminaries, just like installing a disciple.' It is explained after the construction of the mandala, which is based on the common aspects of mandala construction. In the three mandala rituals based on painted images mentioned earlier, the construction of the mandala is not mentioned, but empowerment is given after making offerings, etc., which is based on ease of understanding, so the construction method should be the same. The fourth mandala of Abhisamaya also shows the painted mandala on cloth, so there are many sources for relying on painted cloth. Here, some people take out the deities of the painted image and then integrate them again after the generation stage, which is very unreasonable, because the consecration…
ྟན་བཞུགས་བྱས་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་ལྷ་མ་ཕྱུང་བར་སྐྱེད་པ་ལ་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྡུལ་ཚོན་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་བྲིས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་ལྷ་སྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ཚོན་རྩི་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ལྷ་ཕྱུང་ནས་སྐྱེད་དགོས་པ་དང་། རབ་གནས་ཀྱི་ལྷའི་སྐུ་གཟུགས་དང་སློབ་མ་མི་བསྐྱོད་པར་བསྐྱེད་ནས་ཆུ་དབང་བསྐུར་བའི་འོག་ཏུ་ཅོད་པན་གྱི་དབང་སྐུར་བ་ནའང་མི་བསྐྱོད་པ་ཕྱུང་ནས་རིན་འབྱུང་དུ་སྐྱེད་དགོས་པར་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་དོ། །ཚུལ་འདི་གཞན་ལའང་རིག་པར་བྱའོ། །བསམ་གཏན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནི། མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པའི་སྐབས་བཞིན་དུ་བྱས་པས་ཆོག་གོ། ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་ལུགས་ནི་ཅུང་ཟད་དཀའ་བས་དེའི་ཚུལ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་གཞིའི་ལུས་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་གང་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཡིན། གཞི་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། འདི་ལ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་དབང་གི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་ལས་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། དྲིལ་བུ་པས། འགྲོ་བ་འདི་དག་རང་བཞིན་གྱིས། །གྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཉིད་གང་ཞིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་སྒྲུབ་གཞིའི་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རྡུལ་ཚོན་དང་རས་བྲིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྐབས་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་གཞི་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་གསུམ་གའང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་བསྒྲུབས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་དོ། །ལུས་དཀྱིལ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ 3-2-213b དང་གཞན་གཉིས་ལ་བཅོས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཆོ་གས་བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ཏེ། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་གསུམ་ག་ཡང་ཡིད་ཀྱིས་བཅོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གྲུབ་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་ལ་ཡང་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་གསུམ་ག་ལ་ཡོད་མེད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང་འགྲོ་བ་རྣམས་བདེ་མཆོག་གི་ལྷར་གདོད་མ་ནས་ཡོད་ན། དེ་ཡི་རང་བཞིན་མི་ཤེས་རྣམས། །སྣོད་དུ་བྱ་བར་བཞེད་པ་སྟེ། །ཞེས་གསུང་པ་མི་རིགས་ཏེ་བདེ་མཆོག་གིས་ལུས་དཀྱིལ་མི་ཤེས་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ལུས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བསམས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་སྨྲ་ན་རྡུལ་ཚོན་དང་བྲིས་སྐུའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་མཚུངས་པས་དེ་གཉིས་བཅོས་མར་འཇོག་པ་མི་རིགས་སོ། །དེས་ན་དྲིལ་བུ་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་ལས་གྲུ
【現代漢語翻譯】 因為這與安住相違背，並且不驅除本尊而進行生起沒有任何過失。如果不是這樣，那麼用彩粉繪製並生起本尊的壇城，也需要將顏料加持的本尊驅除后再進行生起。在灌頂的本尊像和弟子不驅除不動明王的情況下，進行水灌頂之後，授予冠冕灌頂時，也需要將不動明王驅除後生起寶生佛，等等，會有諸多過患。這種道理也應在其他方面理解。修持三摩地壇城，就像修持現觀一樣就可以了。修持身體壇城的方法稍微困難，因此，關於它的道理，應該這樣想：所要修持的修持所依之身體是怎樣的？所要修持的壇城又是怎樣的？以何種方式將此基礎修持成彼壇城？對此進行解釋，在灌頂前行的三種壇城中，身體壇城，金剛鈴論師說：『這些有情自性成，無二壇城即是彼。』這正是所要修持的修持所依之身體壇城，例如彩粉和繪畫的壇城是彼時修持壇城的修持所依。這三者即使沒有修持成壇城，也使用了壇城這個詞。身體壇城是自性成就的 而其他兩個被稱為造作的壇城，這個意思並不是指通過儀軌修成的壇城，如果是那樣，那麼三者都是由意念造作的壇城。從智慧顯現中成就的所依和能依壇城，也不應以本體存在與否來區分，因為三者在存在與否上是相同的。如果眾生本來就是勝樂金剛的本尊，那麼，『不知彼之自性者，視為法器是彼意。』這樣說是不合理的，因為勝樂金剛不認識身體壇城是相違背的。如果思維眾生身體的真如和壇城本尊的真如無二無別，從而說是自性成就，那麼彩粉和繪畫的真如與諸本尊的真如也相同，因此將這二者視為造作是不合理的。因此，金剛鈴論師的觀點是，從智慧顯現中成就的…
【English Translation】 Because it contradicts abiding, and there is no fault in generating without expelling the deity. If it were not so, then for the mandala drawn with colored powders and the deity generated, it would also be necessary to expel the deity of blessing from the paint and then generate. When bestowing the crown empowerment after the water empowerment, with the deity image of the consecration and the disciple not expelling Akshobhya, it would be necessary to expel Akshobhya and generate Ratnasambhava, and so on, there would be many harms. This principle should also be understood in other aspects. Practicing the Samadhi Mandala is sufficient to do as in the case of practicing Abhisamaya. The method of practicing the Body Mandala is somewhat difficult, so regarding its method, one should think: What is the body of the basis of practice that is to be practiced like? What kind of mandala is it that is to be practiced in? How is the method of practicing that basis into that mandala? To explain this, among the three mandalas that precede empowerment, the Body Mandala, Drilbupa said: 'These beings are naturally accomplished, the non-dual mandala is that.' This itself is the Body Mandala of the basis of practice that is to be practiced, for example, the mandala of colored powders and painted cloth is the basis of practice for practicing the mandala at that time. All three are called mandalas even though they are not practiced as mandalas. The Body Mandala is naturally accomplished, while the other two are called artificial mandalas, this meaning does not refer to the mandala accomplished through rituals, because if it did, then all three would be mandalas created by the mind. The dependent and supporting mandalas accomplished from the appearance of wisdom should not be distinguished by whether the essence exists or not, because the three are the same in existence or non-existence. If beings are originally the deities of Chakrasamvara, then, 'Those who do not know its nature, are considered to be vessels.' It is unreasonable to say this, because Chakrasamvara not knowing the Body Mandala is contradictory. If one thinks that the suchness of the body of sentient beings and the suchness of the mandala deity are inseparable, and therefore says that it is naturally accomplished, then the suchness of colored powders and paintings is also the same as the suchness of the deities, so it is unreasonable to consider these two as artificial. Therefore, the view of Drilbu Zhap is that the dependent and supporting mandalas accomplished from the appearance of wisdom...
བ་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྐྱེད་རྒྱུའི་གཞི་རྣམས་གསར་དུ་འབད་པས་བསྒྲུབས་མ་བསྒྲུབས་ལ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གཉིས་ལ་སྐྱེད་གཞི་རྣམས་ཐིག་ཚོན་ལ་སོགས་པས་གསར་དུ་བསྒྲུབ་དགོས་ལ་ལུས་དཀྱིལ་ལ་ལྷར་སྐྱེད་རྒྱུའི་རྩ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་གསར་དུ་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ནི། དེ་དག་ཉིད་ལྷར་སྐྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དེས་ན་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་རྒྱུ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ལུས་ཤིག་ངེས་པར་དགོས་སོ། །འོ་ན་འགྲོ་བ་འདི་དག་ཅེས་སྤྱིར་གསུངས་ན་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ལུས་དཀྱིལ་དེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་སམ་སློབ་མའི་ལུས་སམ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལུས་སམ་དེ་དག་སོ་སོར་ 3-2-214a མི་འབྱེད་པར་སྤྱིར་ལུས་ཙམ་ཞིག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་པ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འདིར་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནི། ལུས་དཀྱིལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་པོ་དེས་རང་གི་ལུས་ཉིད་ལྷར་སྒོམ་པ་དང་འདྲ་བར་འདིར་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་མཁན་གྱི་སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒྲུབས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་གྱི་ལུས་གཞན་དེར་དོན་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དྲིལ་བུ་པས། དང་པོར་རེ་ཤིག་འཁོར་ལོ་གསུམ། །བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དང་། །དེ་ནས་སློབ་མ་བདག་འདྲར་བསམ། །དེ་ནས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་དབང་བསྐུར་བའི་དང་པོར་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་འཁོར་ལོ་གསུམ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམས་ནས་དེ་ནས་དབང་བསྐུར་བར་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་དང་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་གཉིས་གཞི་མཐུན་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེས་ན་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་ཕྱི་དཀྱིལ་སྒོམ་པའི་མངོན་རྟོགས་བཞིན་དུ་གཞལ་ཡས་ཁང་རྟེན་བཅས་མདུན་དུ་བསྐྱེད་པའི་གཙོ་བོ་དང་བླ་མ་ཐ་མི་དད་ཀྱི་ལུས་ལ་ལུས་དཀྱིལ་ཚང་བར་བསྒོམས་ནས་བྱེད་པ་དང་། གཞན་དག་བདག་བསྐྱེད་ལུས་དཀྱིལ་ལྟར་བསྒོམས་པ་ལས་ཧེ་རུ་ཀ་ཆ་གཉིས་པར་བྱེ་ནས་རང་གི་ལུས་དཀྱིལ་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པ་གཉིས་སྣང་བ་ནི། ཕྱི་མ་ལེགས་ཏེ་སྔ་མ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞི་དུས་ཀྱི་ལུས་དཀྱིལ་འཁོད་དུ་བསྐྱེད་པ་མེད་པས། དེར་ཞུགས་ནས་དབང་བླངས་པ་རྣམས་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་རང་ཉིད་གང་དུ་ཞུགས་ནས་དབང་བླངས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་སློབ་མ་ཡང་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ནི། 3-2-214b དབང་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ཡིན་པས་སློབ་མས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུས་དཀྱིལ་དུ་དབང་མ་བླངས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གཙོ་བོ་ལས་ཕྱེ་ནས་བདག་ཉིད་འཇུག་པ་ནི། བདག་མདུན་ཐ་མི་དད་དུ་སྒྲ
【現代漢語翻譯】 關於生起父續本尊和所依能依壇城之基，是否需要通過新造的方式來成就，這取決於具體情況。對於其他兩種情況（母續和不二續），生起之基需要通過繪製唐卡等方式來新造；而對於身壇城，則不需要新造作為本尊生起之基的脈和明點等，因為它們本來就存在。所謂『不二』的含義，是指將這些（脈和明點等）視為本尊來進行修持。因此，在觀修的壇城中，必須要有自性成就的身。 那麼，如果泛指『這些有情』，那麼在為弟子灌頂時，這個身壇城是指上師的身，還是弟子的身，還是其他身，還是不區分這些而只是將一個普通的身作為壇城來修持呢？實際上，修持身壇城，就是觀修身壇城的現觀，除此之外沒有其他。因此，就像觀修身壇城的瑜伽士將自己的身體觀想為本尊一樣，這裡也是將壇城修持者的上師的身體修持為能依和所依的壇城，然後進行灌頂，否則對其他身體就沒有意義了。 對此，金剛鈴論師（Drilbupa）曾說：『首先略作三輪觀，自身即是金剛阿阇黎，然後觀想弟子如自身，之後成辦一切事。』 這說明在灌頂之初，上師首先要將自己觀想為三輪壇城，然後再進行灌頂。這是一種現觀修持和身壇城修持二者基相同的瑜伽。 因此，一些藏地的上師，就像觀修外壇城現觀一樣，在面前生起具有所依的宮殿，觀想主尊與上師無二無別，並在身體上圓滿身壇城來進行修持；而另一些人則像觀修自生本尊身壇城一樣，將黑汝嘎（Heruka）分成兩部分，然後想讓自己的身體融入壇城。這兩種做法中，後者更好。因為如果像前者那樣，沒有將自性成就的基位時的身體安住在壇城中，那麼進入其中接受灌頂的人就無法獲得身壇城的灌頂。而且，將自己融入並接受灌頂的壇城，也要讓弟子進入其中並進行灌頂，這是灌頂的一般規律，否則弟子就無法在上師的身壇城中獲得灌頂。將自己從主尊中分離出來並融入（壇城），意味著將自己觀想為與本尊無二無別。
【English Translation】 Regarding whether the basis for generating the father tantra deity and the dependent and supporting mandala needs to be newly created through effort, it depends on the specific situation. For the other two situations (mother tantra and non-dual tantra), the basis for generation needs to be newly created by drawing thangkas, etc. However, for the body mandala, there is no need to newly create the channels and essences, etc., which are the basis for the deity's generation, because they already exist. The meaning of 'non-dual' is to regard these (channels and essences, etc.) as deities for practice. Therefore, in the visualized mandala, there must be a self-existing body. So, if it is generally said 'these sentient beings,' then when initiating disciples, does this body mandala refer to the body of the guru, the body of the disciple, or another body, or is it that these are not distinguished separately, but just a general body is practiced as the mandala? In reality, practicing the body mandala is just meditating on the realization of the body mandala, and there is nothing else. Therefore, just as the yogi who meditates on the realization of the body mandala visualizes his own body as the deity, here also the body of the guru who practices the mandala is practiced as the dependent and supporting mandala, and then the initiation is performed, otherwise it is meaningless for other bodies. In this regard, Drilbupa said: 'First, briefly contemplate the three wheels, the self is the Vajra Acharya, then visualize the disciple as oneself, and then accomplish everything.' This explains that at the beginning of the initiation, the guru must first visualize himself as the mandala of the three wheels, and then perform the initiation. This is a yoga where the realization practice and the body mandala practice have the same basis. Therefore, some Tibetan lamas, just like practicing the visualization of the outer mandala, generate a palace with supports in front, visualize the main deity as inseparable from the guru, and practice with the body mandala complete on the body; while others, like practicing the self-generation deity body mandala, divide Heruka into two parts and then want to merge their own body into the mandala. Among these two practices, the latter is better. Because if it is like the former, without placing the self-existing body of the base time in the mandala, then those who enter it and receive the initiation will not receive the initiation of the body mandala. Moreover, the mandala in which one merges and receives the initiation should also allow the disciple to enter and perform the initiation, which is the general rule of initiation, otherwise the disciple will not receive the initiation in the guru's body mandala. Separating oneself from the main deity and merging (into the mandala) means visualizing oneself as inseparable from the deity.
ུབ་པའི་ཕྱི་དཀྱིལ་གཉིས་ལ་ཡང་ཡོད་ལ་དབང་བླང་བའི་ཡུལ་ནི་གཙོ་བོ་དང་བླ་མ་གཉིས་ཐ་མི་དད་ལ་བྱའོ། །མདོར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནི། ལུས་དཀྱིལ་གྱི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ཞིག་བསྒྲུབས་ནས་དབང་དང་བདག་འཇུག་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ཞིག་ཏུ་བྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན། གང་དུ་བསྒྲུབ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ནི། ལུས་འདོམ་གང་གྲུ་བཞི་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་ཞེས་པ་ལ་མཚོན་ན་ཁ་ཅིག་དེ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གནས་པ་གསལ་འདེབས་ཟེར་ལ་ཁ་ཅིག་དེ་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞིའི་དོད་ཡིན་པར་མོས་པ་ཙམ་བྱེད་ཟེར་བ་སོགས་མང་དུ་སྣང་ནའང་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ། ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་གྲུ་བཞི་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་གདོད་མ་ནས་ཡོད་པ་ལ་དེར་ངོ་མ་ཤེས་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་སོགས་སུ་འདོད་ན་ནི་སྔར་བཀག་ཟིན་ལ། དོད་དུ་མོས་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་ན་རྩ་དང་ཁམས་རྣམས་ཀྱང་ལྷར་མི་སྒོམ་པར་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དོད་དུ་མོས་པ་ཙམ་བྱ་བར་རིགས་སོ། །དེས་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པ་ནི། རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྐྱེད་པའི་གཞི་མི་འདྲ་བ་ཡིན་གྱི་གང་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ནི་རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་མེད་དེ་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ན་ལྷ་རེ་གཉིས་ཀྱི་སྐུ་མདོག་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་དགོས་པ་བཞིན་དུ་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པ་ནའང་གྲུ་བཞི་སྒོ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒྲུབ་པ་གཉིས་རྒྱུ་མཚན་ཀུན་ནས་མཚུངས་ 3-2-215a པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་ལས་ཀྱང་། ལུས་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྱུར། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཡང་དག་རྟེན། །ཞེས་མདོར་བསྟན་ཅིང་ལུས་ཀྱི་ཆ་གང་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཆ་གང་དུ་སྒོམ་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པའི་དོན་བསྡུས་པ་ན། དེ་དག་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྒོམ། །ཞེས་ལུས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྒོམ་པར་བཤད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་། ཚངས་པའི་ཐིག་ནས་ཡང་དག་བརྩམ། །གྲུ་བཞི་པ་རུ་རྣམ་པར་དབྱེ། །གཞལ་ཡས་ཁང་ལྟར་སྣང་བ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་སྐུ་དཀྱིལ་འཁོར། །ཞེས་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་ལུས་གྲུ་བཞི་པ་ལ་སོགས་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྣང་བར་སྒོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལུས་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒོམ་པ་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་སྒོམ་ན་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་ལྷ་མི་འགོད་པར་རང་གི་ལུས་ལ་འགོད་པ་མི་རིགས་སོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དཔེར་ན་གསང་འདུས་མི་བསྐྱེད་རྡོ་རྗེའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབུས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་བསྐྱེད་ནས་དེས་ལུས་ལ་ལྷ་སོ་གཉིས་འགོད་པའི་ལུས་དཀྱིལ་གསུངས་པའི་སྐབས་སུ་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་སུ་མ་བཀོད་པ་བཞིན་ཏེ། གཞལ
【現代漢語翻譯】 此外，外部和內部壇城都有接受灌頂的對象，主要是上師和本尊無二無別。總之，修持壇城就是觀想身壇城的現觀，如果修持其他壇城，然後在其他壇城中接受灌頂和自入，那怎麼行呢？還要講在何處修持的壇城，如何修持所依壇城呢？例如，『身體一尋為四方宮殿』，有些人說這是爲了明觀宮殿而安住，有些人則認為這僅僅是象徵四方宮殿，諸如此類的說法很多，但我認為不合理。如果認為身體本來就具有四方宮殿等的自性，現在只是認識到原本不認識的，這在前面已經駁斥過了。如果僅僅是象徵，那麼脈和明點也不用觀想為本尊，僅僅象徵本尊就可以了。因此，第三個壇城是生起所依和能依壇城的基礎不同，但作為生起之處的壇城，其形象沒有不同。就像修持能依壇城時，需要觀想每一尊本尊的身色、面容、手印等形象，同樣，修持所依壇城時，也需要觀想四方四門等形象，這兩者在所有理由上都是相同的。 《金剛鬘續》中也說：『身體變成宮殿，是諸佛的真實所依。』簡要地說明了身體的哪一部分觀想成宮殿的哪一部分，總結了詳細描述的內容：『將這些觀想成宮殿。』意思是說，從完全變成身體開始，觀想成宮殿。克珠杰也說：『從梵天之線開始，正確地開始，分為四方形，如宮殿般顯現，瑜伽士的身壇城。』因此，在修持身壇城的所依壇城時，要觀想身體顯現為四方形等的宮殿。 如果認為在將身體觀想為所依壇城時，如果觀想宮殿，就不應該在宮殿的方位安置本尊，而是安置在自己的身體上，這樣不合理。那麼，沒有過失。例如，在《密集金剛》的不生起金剛的修法中，在宮殿的中央生起金剛持，然後用他來在身體上安置三十二尊本尊的身壇城時，就沒有在宮殿的方位上安置本尊。
【English Translation】 Furthermore, both the outer and inner mandalas have objects for receiving empowerment, primarily the guru and the deity as inseparable. In short, practicing the mandala is simply meditating on the realization of the body mandala. How can one practice another mandala and then receive empowerment and self-initiation in another mandala? The mandala in which one practices should also be explained, and how to practice the support mandala. For example, 'The body, one fathom, is a square palace.' Some say that this is to clarify the palace and abide in it, while others believe that it is merely a symbol of the square palace. There are many such views, but I don't find them reasonable. If one believes that the body inherently possesses the nature of a square palace, etc., and now one is simply recognizing what was previously unrecognized, this has already been refuted. If it is merely a symbol, then the channels and bindus need not be visualized as deities; merely symbolizing the deities would suffice. Therefore, the third mandala is different in the basis for generating the support and supported mandalas, but there is no difference in the appearance of the mandala in which one generates. Just as when practicing the supported mandala, one must visualize the form of each deity, such as their body color, face, and hand gestures, similarly, when practicing the support mandala, one must visualize the form of the square with four doors, etc. The reasons for both are entirely the same. The Vajra Garland Tantra also states: 'The body becomes a palace, the true support of all Buddhas.' It briefly explains which part of the body is visualized as which part of the palace, summarizing the detailed descriptions: 'Visualize these as the palace.' This means that one visualizes the palace from the complete transformation of the body. Khedrup Je also said: 'Starting from the Brahma line, correctly begin, divide into a square, appearing like a palace, the body mandala of the yogi.' Therefore, when practicing the support mandala of the body mandala, one should visualize the body appearing as a square palace, etc. If one thinks that when visualizing the body as the support mandala, if one visualizes the palace, one should not place the deities in the directions of the palace, but rather on one's own body, which is unreasonable. Then, there is no fault. For example, in the practice of the unarisen Vajra of Guhyasamaja, when generating Vajradhara in the center of the palace and then using him to place the thirty-two deities on the body mandala, the deities are not placed in the directions of the palace.
་ཡས་ཁང་སྒོམ་པ་དང་ལྷ་ལུས་ལ་འགོད་པ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་ཚུལ་ནི་རྩ་དང་ཁམས་རྣམས་དཔའ་བོ་དང་དཔའ་མོའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ་མི་མཐུན་པ་མི་སྣང་ངོ་། །གཞི་དེ་དག་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན་ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་ཡྃ་རྃ་སོགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལས་འབྱུང་བ་དང་རི་རབ་སྐྱེད་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ནི་རྐང་པ་གཉིས་བགྲད་ 3-2-215b པའི་གཞུའི་དབྱིབས་ཅན་དང་སུམ་མདོ་གྲུ་གསུམ་སོགས་ལས་ས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་ལ། ཕྱི་དཀྱིལ་ལ་བྲིས་པའི་རྩིག་པ་ལ་སོགས་པ་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྐྱེད་པ་བཞིན་དུ། འདིར་ནི་ལུས་ཀྱི་རླུང་ཁ་དོག་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་སྐྱེད་དེ། དེ་ཡང་ལུས་ནི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་གྱུར། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལུས་ཀྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྩ་རྣམས་དང་རྩ་ནང་གི་ཁམས་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་ལྷར་སྐྱེད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་གཉིས་བཞིན་དུ་སྟོང་པར་སྦྱངས་ནས་སྐྱེད་མི་དགོས་ཀྱི་དེ་དག་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གཉིས་སུ་བྱེད་པའོ་རྩ་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། ཕྱི་དཀྱིལ་ལྟར་ན་ལྷ་མཚན་བཀོད་པའི་དོད་དོ། །འོ་ན་དྲིལ་བུ་པས། བཅོས་མ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་། །དེ་ནི་གདུལ་བྱའི་དབང་ལས་འདོད། །མཁས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་མིན་ཏེ། །ཡང་དག་དོན་མཐོང་གྲོལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ལུས་དཀྱིལ་གཞན་གཉིས་ལས་མཆོག་ཏུ་གསུངས་པ་མི་རིགས་ཏེ་བསྒོམ་བྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོར་བཅོས་མ་བཅོས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་འདིར་གང་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། རྒྱལ་བའི་སྐུའི་བཀོད་པ་ཉིད་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་ཤར་བ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུའོ། །དེ་གང་ལ་སྒྲུབ་པའི་གཞི་ནི། འབྲས་བུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཤིག་ལ་བྱ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་གང་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་ནི། རང་གི་ལུས་ཀྱི་རྩ་དང་དེའི་ནང་གི་ཁམས་དང་རླུང་རྣམས་དཔའ་བོ་དཔའ་མོར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ལས་རུང་དུ་གྱུར་པ་ལས་སྐྱེ་བས་སྐྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་དེ་དག་ཡིན་ལ། 3-2-216a ཕྱི་དཀྱིལ་གྱི་བྷྲཱུཾ་དང་དབྱངས་གསལ་གྱི་ཡི་གེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱང་ནང་གི་བཞིན་དུ་ལམ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པས་དེ་གཉིས་ལས་བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཆོག་དམན་ཀྱང་འཐད་དོ། །དེས་ན་བཅོས་མ་གཉིས་གདུལ་བྱའི་དབང་ལས་འདོད། ཅེས་གསུངས་པ་ནི། ཐབས་བཅོས་མ་དེ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབས་ཏེ་དེར་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ནི། གདུལ་བྱ་མ་བཅོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཀྲི་བའི་ཐབས་སུ་འདོད
【現代漢語翻譯】 因為修習本尊壇城（Yaskhang Gompa）和融入天神之身（Lha Lü la Göpa）二者並不衝突。所依壇城的修法是觀想脈和明點等同於勇士和勇母之相，這樣就不會有不協調之處顯現。將這些基礎轉化為壇城的方法是：例如，外壇城從『揚（藏文：ཡྃ，梵文天城體：यं，梵文羅馬擬音：yaṃ，漢語字面意思：風）』、『讓（藏文：རྃ，梵文天城體：रं，梵文羅馬擬音：raṃ，漢語字面意思：火）』等字中生出，並生起須彌山；而在此（指身壇城）則是雙腿張開成弓形，從三岔路口、三角形等處生出地等。如同在外壇城中繪製的墻壁等轉化為宮殿一樣，在此則是將身體的風、五種顏色等身體各部分轉化為宮殿。正如經中所說：『身體即是宮殿』，身體的各個部分完全轉化，從而生起壇城的各個部分。同樣，脈和脈中的明點也完全轉化，從而生起本尊。不像其他兩個壇城那樣，需要先修空性再進行生起，而是通過這些的完全轉化來成就兩個壇城。脈和明點就像外壇城中繪製的本尊標誌一樣。 那麼，持鈴者（Drilbupa）說：『兩種造作的自性是什麼？那是根據所化眾生的根器而設定的。對於智者來說，那不是要修持的，而是爲了證悟真實義而解脫。』這樣說來，身壇城比其他兩個壇城更為殊勝是不合理的，因為所修習的壇城的自性，造作與非造作是相同的。如果這樣想，就沒有過失，因為在此所要修習的壇城，是勝者之身的顯現，即本尊和所依顯現，這是瑜伽士所要獲得的果。那麼，在何處修持的基礎呢？必須是將果所依賴而獲得的方便。如果是這樣，那麼依賴什麼來使果顯現的道之證悟呢？是將自己身體的脈和其中的明點、風加持為勇士和勇母，使之堪能，由此而生起。因此，生起方便的主要就是這些。即使加持外壇城的『勃隆（藏文：བྷྲཱུྃ，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，漢語字面意思：種子字）』和元音輔音等，也不能像內在一樣生起道，因此，從這兩者修成的壇城的優劣也是合理的。因此，經中說：『兩種造作是根據所化眾生的根器而設定的。』意思是說，依賴這兩種造作的方便來修成壇城，並將他們引入其中而灌頂，這是將所化眾生引導至非造作壇城的方便。
【English Translation】 Because practicing Yaskhang Gompa (Deity Mandala) and integrating into the divine body (Lha Lü la Göpa) are not contradictory. The method of practicing the dependent mandala is to visualize the channels and essences as forms of heroes and heroines, so that no disharmony appears. The method of transforming these bases into a mandala is: for example, just as the outer mandala arises from letters such as 'Yam (藏文：ཡྃ，梵文天城體：यं，梵文羅馬擬音：yaṃ，漢語字面意思：Wind)' and 'Ram (藏文：རྃ，梵文天城體：रं，梵文羅馬擬音：raṃ，漢語字面意思：Fire)' and generates Mount Meru; here (referring to the body mandala), the two legs are spread in an arch shape, and earth and so on arise from the triple junction, triangle, etc. Just as the walls and so on drawn in the outer mandala are transformed into a palace, here the five colors of the body's winds and so on, the parts of the body, are transformed into a palace. As it is said in the scripture: 'The body is the palace,' the various parts of the body are completely transformed, thereby generating the various parts of the mandala. Similarly, the channels and the essences within the channels are also completely transformed, thereby generating the deities. Unlike the other two mandalas, it is not necessary to first cultivate emptiness and then generate; rather, the two mandalas are accomplished through the complete transformation of these. The channels and essences are like the deity symbols drawn in the outer mandala. Then, the Bell-Holder (Drilbupa) says: 'What is the nature of the two fabrications? That is determined according to the capacity of the beings to be tamed. For the wise, that is not what is to be practiced, but for the sake of liberation through seeing the true meaning.' In this way, it is unreasonable to say that the body mandala is superior to the other two mandalas, because the nature of the mandala to be practiced, fabrication and non-fabrication, are the same. If you think this way, there is no fault, because here the mandala to be practiced is the manifestation of the Victorious One's body, that is, the deity and the dependent appearing, which is the fruit to be attained by the yogi. So, what is the basis for practicing on? It must be a means by which the fruit is attained. If so, then what is the realization of the path by which the fruit is manifested? It is to bless one's own body's channels and the essences and winds within them as heroes and heroines, making them capable, and from this arises. Therefore, the main means of generation is these. Even if the 'Bhrum (藏文：བྷྲཱུྃ，梵文天城體：भ्रूं，梵文羅馬擬音：bhrūṃ，漢語字面意思：Seed Syllable)' and vowels and consonants of the outer mandala are blessed, they cannot generate the path like the inner ones, so the superiority and inferiority of the mandalas accomplished from these two are also reasonable. Therefore, it is said in the scripture: 'The two fabrications are determined according to the capacity of the beings to be tamed.' This means that relying on these two fabricated means to accomplish the mandala, and introducing them into it and bestowing empowerment, is a means of guiding the beings to be tamed to the non-fabricated mandala.
་ཀྱི་མ་བཅོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཐབས་གཙོ་བོ་མིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རབ་ལ་བཅོས་མ་གཉིས་ཀྱི་དབང་མི་དགོས་སོ་ཞེས་པ་ནི། གཏན་མིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་གང་ཡིན་ཡང་དང་པོར་རྒྱུད་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་བཅོས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་དགོས་པར་གཞུང་དུ་མ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཁས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་མིན་ཏེ། ཞེས་པ་ཡང་མཁས་པས་ཐབས་སྔ་མ་གཉིས་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོར་མི་གཟུང་ཞེས་པའོ། །དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཡང་དག་པའི་དོན་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྩ་དང་ཁམས་ཀྱི་གནད་རྣམས་ཇི་བཞིན་དུ་མཐོང་བ་སྟེ་ཤེས་ནས་དེ་དག་ཏུ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱིའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཟླ་ཉི་དང་ཕྱག་མཚན་སོགས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པས་གྲོལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས།རྣལ་མའི་སྦྱོར་བ་རྟོགས་བྱའི་ཕྱིར། །བཅོས་མ་ཡི་ནི་བསྒོམ་པ་དང་། །བཅོས་མ་ཡི་ནི་བཟླས་པ་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་མ་བཅོས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སྔོན་དུ་བཅོས་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་དགོས་པས་དེ་དག་རྒྱུ་འབྲས་ 3-2-216b སུ་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །འདི་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང་མངས་པས་འཇིགས་ནས་མ་བྲིས་སོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་མཆོད་པ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། མཆོད་པ་དངོས་དང་། ཆད་ལྷག་ཞི་བར་བྱ་ཞིང་བསྐོར་ནས་སྒོ་དབྱེ་བའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་མཆོད་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཏོར་མའི་མཆོད་པའོ། ། ༈ རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ། དང་པོ་ལ་གཉིས། མཆོད་པ་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྤྱིར་བཤད་པ་དང་། མཆོད་ཡོན་གྱི་ཆོ་ག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། ། ༈ མཆོད་པ་བྱ་བའི་རིམ་པ་སྤྱིར་བཤད་པ། དང་པོ་ནི། འདིར་མ་བཤད་ཀྱང་མཆོད་རྫས་རྣམས་བསངས་སྦྱངས་ལ་རང་རང་གི་སྐྱེད་ཆོག་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་ནས་དབུལ་དགོས་སོ། །དེ་ནས་ལྷ་མོ་སྤྲོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཆོད་པས་མཆོད་དེ་བསིལ་བའི་གོས་ཟུང་དང་བླ་བྲེ་ལ་གོས་དཔྱངས་པ་དང་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བསྔགས་པའི་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བ་དང་བལྡག་པ་དང་གཞིབ་པ་དང་བཏུང་བའི་ཉེར་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་དང་། གསེར་དང་བུ་མོ་དང་གླང་པོ་དང་རྟ་དང་བ་གླང་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་བཅུ་དྲུག་གམ་བརྒྱད་དམ་བཞི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་རང་གི་མཆོད་པས་མཆོད་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟོད་དོ། །རང་དང་རིག་མ་གཉིས་ཀྱི་ཁམས་དཀར་དམར་ཐོད་པའི་སྣོད་དུ་བཅུག་ནས་བདུད་རྩིར་བྱས་པ་ཕུལ་ཏེ་ད
【現代漢語翻譯】 這意味著，未經修飾的壇城（kyi ma bcos pa'i dkyil 'khor）並非主要方法。因此，對於根器上等的受化者來說，不需要兩種人為的灌頂（dbang）。這絕對不是說，無論真言乘（sngags）的受化者根器是上等、中等還是下等，首先都必須通過人為的壇城進入並接受灌頂，以使相續成為法器，因為許多經論中都這樣說過。『智者的修行並非如此』，這也不是說智者不認為前兩種方法是修持壇城的主要方法。原因是，能夠如實地看到真實的身體壇城（lus kyi dkyil 'khor）的脈、界（khams）的關鍵，並通過專注于這些關鍵點而獲得解脫。而專注于外在的修持對象，如日月和法器等，則無法獲得解脫。正如《金剛空行母》（rdo rje mkha' 'gro）中所說：『爲了證悟真實的瑜伽，應當修持人為的觀修，應當修持人為的唸誦。』因此，在這裡，爲了在未經修飾的壇城中進行灌頂，必須首先在人為的壇城中進行灌頂，因此要知道這些是因果關係。 關於這一點有很多要說的，但因為害怕內容過多，所以沒有寫。 壇城供養（dkyil 'khor mchod pa） 第二部分分為兩部分：實際的供養，以及爲了平息缺失和過剩而進行的環繞和開門。 壇城修持（dkyil 'khor bsgrub pa） 第一部分分為兩部分：內在的壇城本尊供養，以及外在的食子供養。 以彩沙修持壇城的方式（rdul tshon gyi dkyil 'khor sgrub pa'i tshul） 第一部分分為兩部分： общей 供養的次第，以及供養水的儀軌的具體解釋。 общей 供養次第的解釋 第一部分：雖然這裡沒有說明，但必須凈化供品，並按照各自的生起次第生起，然後獻供。然後，以嬉女等以意之自性的供養來供養，獻上清涼的絲衣和幡幢，以及用三個字讚頌的食物，包括吃、嚼、舔、吮、飲用的受用等。獻上黃金、少女、大象、馬、牛等，然後由外在的十六位或八位或四位瑜伽母，以金剛母等形象的自性，以各自的供養來供養，搖動鈴鐺，並以『不動金剛』等來讚頌。將自己和明妃的紅白菩提放入顱器中，製成甘露並獻上。
【English Translation】 This means that the unelaborated maṇḍala (kyi ma bcos pa'i dkyil 'khor) is not the primary method. Therefore, it is not necessary for disciples of superior faculty to receive the two elaborated empowerments (dbang). This is definitely not to say that whether the disciples of mantra (sngags) are of superior, middling, or inferior faculty, they must first enter the elaborated maṇḍala and receive empowerment in order to make the continuum suitable, because it is stated in many scriptures. 'The practice of the wise is not like that,' which also means that the wise do not consider the first two methods to be the primary methods of practicing the maṇḍala. The reason is that one can truly see the key points of the channels and elements (khams) of the maṇḍala of the body (lus kyi dkyil 'khor) and be liberated by focusing on those key points. However, one cannot be liberated by focusing on external objects of practice such as the sun, moon, and hand implements. As it is said in the Vajra Khechari (rdo rje mkha' 'gro): 'In order to realize the true union, one should meditate on the elaborated, and one should recite the elaborated.' Therefore, here, in order to empower in the unelaborated maṇḍala, one must first empower in the elaborated maṇḍala, so know these as cause and effect. There is much to be said about this, but I have not written it for fear of being too lengthy. Maṇḍala Offering (dkyil 'khor mchod pa) The second part has two parts: the actual offering, and the circumambulation and opening of the door to pacify deficiencies and excesses. Maṇḍala Practice (dkyil 'khor bsgrub pa) The first part has two parts: the inner offering to the deities of the maṇḍala, and the outer offering of the torma. The Method of Practicing the Maṇḍala with Colored Sand (rdul tshon gyi dkyil 'khor sgrub pa'i tshul) The first part has two parts: a general explanation of the order of making offerings, and a specific explanation of the ritual of offering water. Explanation of the General Order of Making Offerings The first part: Although it is not explained here, the offering substances must be purified and generated according to their respective generation procedures, and then offered. Then, offer with the offerings of the nature of mind by the goddesses, offering cool silk garments and hanging cloths on banners, and foods praised with the three syllables, including enjoyments such as eating, chewing, licking, sucking, and drinking. Offer gold, maidens, elephants, horses, cattle, etc., and then the sixteen or eight or four outer yoginis, in the nature of Vajra Ma and others, offer with their respective offerings, ringing the bell, and praising with 'Immovable Vajra' and others. Place the white and red elements of oneself and the consort in a skull cup, make it into nectar, and offer it.
ེ་རྣམས་བདུད་རྩི་མྱངས་པས་ཚིམ་པར་བྱས་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་མོས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་རིག་མ་དངོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ལ་ཡི་རྒྱ་ཡིན་ན་དེ་ལྟར་མོས་ནས་འབུལ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །ཆང་གི་མཆོད་པ་ཡང་བྱ་སྟེ་སྐྱེད་ཆོག་སྔོན་དུ་སོང་ནས་སོ། །དེ་ནས་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོའི་སྔགས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཉེར་གཅིག་དང་ཡིག་བརྒྱ་བཟླ་སྟེ་ 3-2-217a མངོན་བརྗོད་ཀྱི་གསུམ་པ་ལས། ཡི་གེ་བརྒྱ་པས་ཐམས་ཅད་དུ། །གསང་སྔགས་བརྟན་པར་བསྒོམས་ནས་སུ། །རང་གི་མིང་བཞིན་ལྡན་པར་ནི། །གཅིག་ཏུ་སྤེལ་ནས་བཟླས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ལྭ་བ་པས་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་རེའི་བཟླས་པ་དང་བཟླས་པའི་མཐར་ཡང་མཆོད་བསྟོད་བྱ་བར་གསུངས་སོ། །སྐབས་འདིར་ཚོགས་ཀྱི་མཆོད་པ་བྱ་བར་ས་ར་ཧ་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་བཤད་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་མང་པོས་ནང་གི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་དོན་གཅིག་གོ ། ༈ མཆོད་ཡོན་གྱི་ཆོ་ག་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། གཉིས་པ་ནི། མཆོད་ཡོན་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ནི། གསེར་དངུལ་རྡོ་དང་ཟངས་དང་ཤིང་། །ས་བྱས་ཉ་ཕྱིས་དུང་དང་ནི། །འདབ་མའི་སྐྱོང་བུ་ཞབས་བསིལ་དང་། །བསང་གཏོར་ཞལ་བསིལ་མཆོད་ཡོན་སྣོད། །དེ་དང་སྣོད་གཞན་གང་རུང་དུ། །ཞེས་དངོས་སུ་སྨོས་པ་དགུ་དང་གཞན་ཡང་རུང་ངོ་། །འདི་རྣམས་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་དུ་བཤད་ཀྱང་ཆུ་གཞན་རྣམས་ཀྱིའང་སྣོད་ཡིན་ཏེ། མི་ཐུབ་ཟླ་བས། འདི་ཀུན་མཆོད་ཡོན་ཡན་ལག་ཕྱིར། །མཆོད་ཡོན་སྒྲ་རུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ནང་རྫས་དང་སྔགས་ནི། ནས་དང་འོ་མ་དང་མེ་ཏོག་དཀར་པོ་དང་ཀུ་ཤ་དང་ཏིལ་དང་འབྲས་ཡོས་དང་བདུད་རྩི་དང་བཅས་པའི་དྲི་དཀར་པོའི་ཆུ་རྣམས་བླུགས་ལ། ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཞེས་པ་དང་རང་གི་བདག་པོའི་སྔགས་དང་འཁྱིལ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་ལན་བདུན་ནམ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བསྔགས་པར་བྱ་སྟེ་ཞི་བའི་དོན་དུའོ། །དེ་དག་ནི། མཆོད་ཡོན་གྱི་རྫས་བདུན་དུ་གྲགས་པའོ། །རྒྱས་པའི་དོན་དུ་ཏིལ་དང་ཞོ་དང་མེ་ཏོག་སེར་པོ་དང་ཀུ་ཤ་དང་དྲི་སེར་པོའི་ཆུ་བདུད་རྩི་དང་བཅས་པ་བླུགས་ལ་དེ་ལྟར་བཟླས་པ་བྱའོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས། དེ་ནས་དྲི་ཞིམ་ཆུ་ 3-2-217b བླུགས་ནས། །བློ་ལྡན་ལག་གིས་བྲན་བྱ་ཞིང་། །བདུག་སྤོས་ཀྱིས་ནི་བདུག་བཞིན་དུ། །ཡིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བཟླས་བརྗོད་བྱ། །ཞེས་སོ། །གང་དུ་འགོད་པའི་ཚུལ་ནི། དེ་ནས་རང་གི་གཡོན་དུ་མཆོད་ཡོན་དང་ཞབས་བསིལ་དང་བསང་གཏོར་དང་ཞལ་བསིལ་གྱི་སྣོད་བཞག་ཅིང་དེ་དག་གི་མདུན་དུའང་བཟེད་ཞལ་གྱི་སྣོད་སྟོང་པ་གསུམ་གཞག་གོ། མི་ཐུབ་ཟླ་བས། མེ་ཏོག་སྤོས་དང་མར་མེ་དང་། །དྲི་ཡི་དུང་སོགས་གཡས་སུ་བཞག །གཡོན་དུ་སྔགས་ཀྱི་མཆོད་ཡོན་སྣོད། །མདུན་དུ་ཡང་ནི་སྣ
【現代漢語翻譯】 然後，通過品嚐甘露使他們感到滿足，並讓他們專注于偉大的幸福的本質。如果這是關於明妃（藏文：རིག་མ་，智慧母）的真實灌頂，那麼顯然應該這樣專注于供養。也應該進行酒的供養，首先要進行生起次第。然後，唸誦一百零八遍輪之主（藏文：འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོ་，Chakravartin）的咒語，以及二十一遍輪眷屬的咒語，並唸誦百字明（藏文：ཡིག་བརྒྱ་）。 如《顯句論》（梵文：Prasphutapada）第三品所說：『通過百字明，在一切時，秘密咒語變得穩固，像自己的名字一樣，合一地擴充套件並唸誦。』拉瓦巴（藏文：ལྭ་བ་པ་，Lavapa）說，應該對所有本尊唸誦一百零八遍咒語，並在唸誦結束時進行供養和讚頌。在此期間，薩拉哈（藏文：ས་ར་ཧ་，Saraha）、布達札惹克西達（藏文：པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་，Prajnarakshita）等許多人說應該進行會供，而黑行者（藏文：ནག་པོ་སྤྱོད་པ་，Krishnacharya）等許多人說應該進行內火供，但意義是相同的。 特別解釋供養儀軌： 第二，關於供養等物品的容器：金、銀、石頭、銅、木頭、泥土製作的、海螺、貝殼、蓮花瓣狀的杯子、洗腳水容器、涂香、漱口水、供養容器，這九種是明確提到的，其他任何容器也可以。這些通常在續部中被描述為供養容器，但它們也可以是其他水的容器。如彌勝月（藏文：མི་ཐུབ་ཟླ་བ་，Ajitamitra）所說：『所有這些都是供養的組成部分，因此被稱為供養。』 關於內部物質和咒語：裝滿大麥、牛奶、白花、吉祥草、芝麻、稻米、甘露以及所有白色香水的液體，唸誦七遍或一百零八遍『嗡、啊、吽』（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་，梵文：Om Ah Hum，梵文羅馬擬音：oṃ āḥ hūṃ，身語意）以及自生本尊的咒語和盤繞的咒語，這是爲了息災的目的。這些被稱為供養的七種物質。爲了增長的目的，裝滿芝麻、酸奶、黃花、吉祥草、黃色香水、甘露，並以同樣的方式唸誦。 《總續》（藏文：སྤྱི་རྒྱུད་）中說：『然後倒入香水，有智慧的人用手灑水，用焚香薰香，心中唸誦。』 關於放置的方式：然後，在自己的左邊放置供養、洗腳水、涂香和漱口水的容器，並在這些容器的前面放置三個空的盛水容器。彌勝月（藏文：མི་ཐུབ་ཟླ་བ་，Ajitamitra）說：『花、香、燈和香水等放在右邊，左邊是咒語的供養容器，前面也是容器。』
【English Translation】 Then, having satisfied them by tasting the nectar, one should focus on the nature of great bliss. If this is about the actual empowerment of the Vidyadhari (Tibetan: རིག་མ་, Rigma, Wisdom Mother), then it is clear that one should focus and offer in this way. One should also make offerings of alcohol, having first gone through the generation stage. Then, recite the mantra of the Lord of the Wheel (Tibetan: འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོ་, Khorlo'i Tsowo, Chakravartin) one hundred and eight times, and the mantra of the retinue of the wheel twenty-one times, and recite the Hundred Syllable Mantra (Tibetan: ཡིག་བརྒྱ་). As it says in the third chapter of the Prasphutapada: 'Through the Hundred Syllable Mantra, at all times, the secret mantra becomes stable, like one's own name, unitedly expanded and recited.' Lavapa (Tibetan: ལྭ་བ་པ་, Lavapa) said that one should recite the mantra one hundred and eight times for all the deities, and at the end of the recitation, one should make offerings and praises. During this time, Saraha (Tibetan: ས་ར་ཧ་, Saraha), Prajnarakshita (Tibetan: པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏ་, Prajnarakshita), and many others said that one should perform a Ganachakra, while Krishnacharya (Tibetan: ནག་པོ་སྤྱོད་པ་, Nakpo Chopa) and many others said that one should perform an inner fire offering, but the meaning is the same. Detailed explanation of the offering ritual: Second, regarding the containers for offerings and other items: gold, silver, stone, copper, wood, made of earth, conch shell, shell, lotus petal-shaped cups, foot washing container, unguent, mouthwash, offering containers, these nine are explicitly mentioned, and any other container is also acceptable. These are usually described in the tantras as offering containers, but they can also be containers for other waters. As Ajitamitra (Tibetan: མི་ཐུབ་ཟླ་བ་, Mitup Dawa) said: 'All of these are components of the offering, therefore they are called offerings.' Regarding the internal substances and mantras: fill with barley, milk, white flowers, kusha grass, sesame, rice, nectar, and all white fragrant liquids, and recite 'Om Ah Hum' (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་, Sanskrit: Om Ah Hum, Sanskrit Romanization: oṃ āḥ hūṃ, Body Speech Mind) seven times or one hundred and eight times, as well as the mantra of the self-arisen deity and the coiled mantra, for the purpose of pacification. These are known as the seven substances of offering. For the purpose of increase, fill with sesame, yogurt, yellow flowers, kusha grass, yellow fragrance, nectar, and recite in the same way. The General Tantra (Tibetan: སྤྱི་རྒྱུད་) says: 'Then pour in fragrant water, the wise person sprinkles water with their hands, fumigates with incense, and recites in their heart.' Regarding the manner of placement: Then, place the containers for offering, foot washing water, unguent, and mouthwash on one's left, and in front of these containers, place three empty water-holding containers. Ajitamitra (Tibetan: མི་ཐུབ་ཟླ་བ་, Mitup Dawa) said: 'Flowers, incense, lamps, and perfumes, etc., are placed on the right, on the left are the offering containers for mantras, and in front are also containers.'
ོད་གཞག་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་བཟེད་ཞལ་རྣམས་མཉྫིའི་ཁར་གཞག་པར་བཤད་དོ། །འབུལ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྔགས་ནི། ཁུ་ཚུར་གཡས་པའི་མཐེ་བོང་དང་མཛུབ་མོའི་སྐམ་པས་ཞབས་བསིལ་གྱི་སྣོད་ཀྱི་ཆུ་དང་མེ་ཏོག་འགྱིང་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོར་མོ་རྣམས་བསྐོར་ཅིང་བླངས་ལ། མཛུབ་མོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཕྱེ་སྟེ། ཨོཾ་ཨཱཿཧྲཱིཿཔྲ་ཝ་ར་སད་ཀཱ་རཾ་པཱ་ཏྱཾ་བ་ཏཱི་ཙྪ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བཟེད་ཞལ་དུ་དབུལ་ལོ། །སྣོད་གཉིས་པའི་ཆུ་ལག་པ་གཡས་པས་བཟུངས་བའི་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོས་བླངས་ཏེ་པཱ་ཏྱཾ་གྱི་གནས་སུ། པྲོཀྵ་ཎཾ་བཅུག་ནས་བཟེད་ཞལ་གཉིས་པར་བསང་གཏོར་ལན་གསུམ་བྱ་སྟེ་ལས་བུམ་གྱི་ཆུས་བསང་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །སྣོད་གཉིས་པའི་ཆུ་མེ་ཏོག་དང་བཅས་པ་གཡས་པའི་མཐེབ་མཛུབ་ཀྱིས་བཟུངས་ལ་ཁ་འོག་ཏུ་ཕྱོགས་པའི་མཐེའུ་ཆུང་ནས་རིམ་གྱིས་དགྲོལ་ཞིང་། ཨཱཉྩ་མ་ཎཾ་བཅུག་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་བཟེད་ཞལ་གཉིས་པ་ཉིད་དུ་དབུལ་ལོ། །གསུམ་པ་མཆོད་ཡོན་གྱི་སྣོད་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དང་བཅས་པ་སྙིམ་པས་བཟུངས་ལ། ཨརྒྷཾ་བཅུག་པའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་ཕྱེ་བས་བཟེད་ཞལ་གྱི་སྣོད་གསུམ་པར་དབུལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ལ་ལན་གསུམ་གསུམ་མོ། །དེ་ 3-2-218a ལྟར་ན་ཆུ་བཞི་ལ་ནི། སྣོད་གསུམ་སྟེ་བསང་གཏོར་དང་ཞལ་བསིལ་གྱི་སྣོད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབུལ་བའི་གོ་རིམས་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཆུ་བཞི་འབུལ་བའི་རིམ་པ་འདི་ནི་ཕལ་ཆེར་ལས་མཐོང་ངོ་། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལས་གཞན་དུ་འབྱུང་ལ་བསང་གཏོར་ནི། ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱའོ། །གཞུང་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི། དང་པོར་མཆོད་ཡོན་འབུལ་བ་ཡོད་ལ་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཆུ་གཞན་གསུམ་མེད་པར་མཆོད་ཡོན་འབུལ་བ་ཁོ་ན་བཤད་དེ་སྐབས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་བྱའོ། །གནས་གང་དུ་འབུལ་བ་ནི། ཞབས་བསིལ་ནི། ཞབས་བཀྲུ་བས་ཞབས་ལ་འབུལ་བར་བསམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསང་གཏོར་ནི། སྐུ་ཐམས་ཅད་ལ་དང་ཞལ་བསིལ་ནི་ཕྱག་གམ་ཞལ་དུ་དང་མཆོད་ཡོན་ནི། མདུན་ནམ་དབུ་ལ་དང་། མེ་ཏོག་ནི། དབུ་དང་སྤོས་དང་མར་མེ་ནི། མདུན་དང་ལྷ་བཤོས་ནི། མདུན་ནམ་ཕྱག་གམ་ཞལ་དུ་དང་། དྲི་ནི། ཐུགས་ཀར་དབུལ་བར་བསམ་ཏེ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཆོ་ག་ཐམས་ཅད་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ༈ ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཏོར་མའི་མཆོད་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྒྲུབ་གྲོགས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བཞག་ལ་རང་ཕྱིར་བྱུང་ནས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་གཏོར་མའི་ཆོ་གས་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་གཏོར་མ་དབུལ་བར་ཕྲེང་བར་གསུངས་པས་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཏོར་མ་བྱེད་དེ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་འདས་གཏོར་འབུལ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་སོ་སོར་བྱེད་པའི་ལུགས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱོགས་མཚ
【現代漢語翻譯】 據此安放供品。據說將盛器放在矮桌上。供養的手印和真言是：以右拳的大拇指和食指的指尖，以水和花朵搖曳的姿態環繞盛放洗腳水的容器，然後拿起，從食指開始依次打開，唸誦：嗡啊吽，普拉瓦拉，薩嘎拉姆，巴德揚，瓦迪，匝，吽，梭哈。（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧྲཱིཿཔྲ་ཝ་ར་སད་ཀཱ་རཾ་པཱ་ཏྱཾ་བ་ཏཱི་ཙྪ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：om ah hrih pravara sat karam patyam bati ccha hum svaha，漢語字面意思：嗡啊吽，勝妙，供養，洗足，領受，吽，梭哈。）並將水倒入盛器中。用右手拿著第二個容器中的水，用吉祥草的尖端蘸取，在洗腳水的位置，灑水凈化，然後用第二個盛器進行三次灑掃，用事業瓶中的水灑掃也是如此。用右手的拇指和食指拿著第二個容器中帶有花朵的水，從小指開始逐漸傾倒，唸誦阿匝瑪納姆（藏文：ཨཱཉྩ་མ་ཎཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：Añcamanam，漢語字面意思：漱口）的真言，然後倒入第二個盛器中。第三個供養飲用水的容器，連同水等，用手捧著，唸誦阿嘎姆（藏文：ཨརྒྷཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：Argham，漢語字面意思：供水）的真言，並以金剛合掌的姿勢倒入第三個盛器中，所有這些都重複三次。 這樣，對於四種水，只有三個容器，因為灑掃和洗腳水的容器是同一個。供養的順序是：如前所述，供養四種水的順序通常在儀軌中見到。有些論典中，與前面所說的不同，灑掃的方式應根據具體情況而定。有些論典中，首先供養飲用水，有些論典中，沒有其他三種水，只提到供養飲用水，應根據具體情況而定。供養的位置是：洗腳水，因為是洗腳，所以應觀想供養在腳上。同樣，灑掃，應觀想供養在全身，洗臉水，應觀想供養在手或臉上，飲用水，應觀想供養在面前或頭上，花，應觀想供養在頭上，香和燈，應觀想供養在面前，食物，應觀想供養在面前或手或臉上，香水，應觀想供養在心間，所有儀軌都應如此理解。 外供朵瑪 第二，然後將修行伴侶安置在壇城中，自己出來，向東方等方向，按照朵瑪的儀軌，向自己想要供養的本尊和護法等供養朵瑪，經文中說，要向世間和出世間的神靈都進行外供朵瑪，這是分別向彩沙壇城和超度朵瑪的壇城中的神靈進行供養的方式，也就是在神靈壇城之外的特定方向。
【English Translation】 Accordingly, place the offerings. It is said that the offering bowls are placed on a low table. The hand gesture and mantra for offering are: With the thumb and forefinger tips of the right fist, in a swaying manner with water and flowers, encircle the vessel holding the foot-washing water, then pick it up, and open the fingers one by one starting from the forefinger, reciting: Om Ah Hrih, Pravara Satkaram, Patyam, Bati, Ccha, Hum, Svaha. (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧྲཱིཿཔྲ་ཝ་ར་སད་ཀཱ་རཾ་པཱ་ཏྱཾ་བ་ཏཱི་ཙྪ་ཧཱུཾ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：om ah hrih pravara sat karam patyam bati ccha hum svaha，漢語字面意思：Om Ah Hrih, Excellent Offering, Foot Washing, Accept, Hum, Svaha.) And pour the water into the vessel. With the right hand, take the water from the second vessel, dip the tip of the kusha grass, sprinkle it at the place of the foot-washing water for purification, and then sprinkle three times with the second vessel, and it is the same when sprinkling with the water from the activity vase. With the thumb and forefinger of the right hand, take the water with flowers from the second vessel, gradually pour it out starting from the little finger facing downwards, reciting the mantra of Aañcamanam (藏文：ཨཱཉྩ་མ་ཎཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：Añcamanam，漢語字面意思：Rinsing the mouth), and pour it into the second vessel. The third vessel for offering drinking water, along with water etc., hold it with cupped hands, recite the mantra of Argham (藏文：ཨརྒྷཾ་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：Argham，漢語字面意思：Water for drinking), and pour it into the third vessel with the vajra-folded palms open, all repeated three times each. Thus, for the four waters, there are only three vessels, because the vessels for sprinkling and foot-washing water are the same. The order of offering is: As mentioned before, the order of offering the four waters is usually seen in rituals. In some texts, it is different from what was said before, and the method of sprinkling should be determined according to the specific situation. In some texts, the drinking water is offered first, and in some texts, there are no other three waters, only the offering of drinking water is mentioned, which should be determined according to the specific situation. The places of offering are: Foot-washing water, because it is for washing the feet, it should be visualized as being offered on the feet. Similarly, sprinkling, it should be visualized as being offered on the whole body, face-washing water, it should be visualized as being offered on the hands or face, drinking water, it should be visualized as being offered in front or on the head, flowers, it should be visualized as being offered on the head, incense and lamps, it should be visualized as being offered in front, food, it should be visualized as being offered in front or on the hands or face, perfume, it should be visualized as being offered in the heart, and all rituals should be understood in this way. Outer Torma Offering Secondly, then place the fellow practitioners in the mandala, and come out yourself, and in the direction of the east etc., according to the ritual of the torma, offer the torma to the deity and protectors etc. that you wish to offer to. The scriptures say to perform outer torma offerings to both worldly and transworldly deities, which is the way to offer separately to the deities in the sand mandala and the transcendence torma offering mandala, that is, in a specific direction outside the deity's mandala.
མས་རྣམས་སུ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་ནས་གཏོར་མ་འབུལ་བར་སློབ་དཔོན་འདི་བཞེད་དོ། །ས་ར་ཧ་དང་མར་མེ་མཛད་ 3-2-218b བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་ཞིང་སྐྱོང་དང་ཕྱོགས་སྐྱོང་ལ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འབུལ་བ་མ་གཏོགས་འདས་གཏོར་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འབུལ་བ་མ་བཤད་ལ། བི་བྷཱུ་ཏཱིས་རང་གིས་གཏོར་མ་ཕུལ་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱོགས་ཀྱི་གཏོར་མ་གཞན་ལ་ཡང་འབུལ་དུ་འཇུག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་ནི། ནང་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་དང་རང་གི་ཆོས་སྐྱོང་སོགས་ཀྱི་གཏོར་མའི་རིམ་པ་ཀུན་བྱས་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པའི་གཏོར་མ་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པའི་གཏོར་མ་འབུལ་བའི་ཡུལ་ནི། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། དེ་ནས་ཤར་སྒོ་ལས་བྱུང་ནས། །དབང་པོ་ལ་སོགས་ཕྱོགས་བདག་ཀུན། །ཚིག་གིས་ཉེ་བར་སྤྱན་དྲངས་བྱ། །དེ་ལ་ཚིག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཁ་ཅིག་བཅོམ་ལྡན་ལྷན་ཅིག་འོངས། །གང་འདིར་གནས་པ་དེ་དག་ཀུན། །དེ་རྣམས་བདག་ལ་རྗེས་དགོངས་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་ཡོད་པའི་དྲི་དང་ནི། །མེ་ཏོག་སོགས་ཀྱི་གཏོར་བཞེས་ལ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་སེམས་དང་། །སློབ་མ་ཡང་དག་བགེགས་མེད་མཛོད། །ཅེས་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འོངས་པའི་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་འབུལ་བར་བཞེད་ལ་སློབ་དཔོན་འདིས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་གཏོར་མགྲོན་དུ་སྤྱན་དྲངས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དབང་པོ་སོགས་སྤྱན་དྲངས་ནས་འདས་པའི་ལྷར་བསྒྱུར་བ་ལ་འབུལ་ཞིང་གཏོར་མ་ཕུལ་བའི་མཐར་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རང་ལ་སྡུད། ཁྲོ་བོ་བཅུ་དང་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཕྱོགས་བཅུར་བཀོད་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལས་མ་ཟིན་གྱི་བར་དུ་འཇོག་གོ། དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་སའི་གོང་བུ་དང་ཉེ་བའི་མདུན་དུ་གཏོར་མ་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱི་ངོས་སུ་སའི་གོང་བུ་བཅོ་ལྔའམ་དེ་མེད་ན་མཎྜལ་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་ཕྱོགས་སྐྱོང་བཅོ་ལྔ་ལ་ཕྱོགས་བརྒྱད་དུ་སྦྱིན་ནོ། ། 3-2-219a དེ་དག་གི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་སའི་གོང་བུ་བརྒྱད་དམ་བ་ལྕིས་མཎྜལ་བྱས་པ་རྣམས་སུ་ཀླུ་རྣམས་ལ་ཁམ་ཕོར་དུ་འོ་མ་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ཏུ་ཡང་གཏོར་མ་ཟན་ལ་སོགས་པ་དང་མར་དང་སྦྲང་རྩི་དང་ཆུ་དང་འོ་མ་དང་ཆང་གི་རྒྱུན་རྣམ་པ་ལྔ་གཡས་སྐོར་དུ་གཏོར་བར་བྱའོ། །རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བའི་རྗེས་ལ་གཏོར་མ་ལ་སོགས་པ་ཕུལ་ནས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་རང་ལ་གཞུག་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བཤད་དེ་དེ་དག་ལ་ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་བ་ནི་ཕུར་བུ་དང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །འདི་ནི་འདི་འདྲ་བ་གཞན་ལ་ཡང་བྱས་ན་བར་ཆད་ཟློག་པ་ལ་ཁྱད་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བར་གསལ་ལོ། །གཏོར་མའི་སྐྱེད་ཆོག་ལ་སོགས་པ་ནི། འོག་ཏུ་བཤད་པ
【現代漢語翻譯】 這位老師認為，在方位等處，應以諸如 इंद्र (Indra) 等為對境，供養朵瑪（Torma，食子）。 薩ra哈（Saraha）和瑪爾麥匝（Marmeza，即燃燈智，梵文：Dīpaṃkara-śrījñāna）等，只說了向護田神和 दिशापाल (dikpāla， दिशा के रक्षक，守護方位者) 在外供養，沒有說向 बाहर (bāhar， बाहर， बाहर) 供養已逝者的朵瑪。比布提（Bibhuti）說：『自己供養朵瑪后，也讓別人在外供養方位朵瑪。』 藏地的喇嘛們是，在內部做好壇城本尊和自己的護法等的朵瑪儀軌后，在外做世間朵瑪。 關於供養世間朵瑪的對境，賢護（Bhadra-pāla）說：『然後從東門出來，向 इंद्र (Indra) 等方位守護神，以言辭懇請降臨。』 『那言辭是：有些 भगवन (bhagavan，भगवन्，bhagavan，世尊) 一起來，凡在此處安住的，那些爲了顧念我，享用如有的香和花等的朵瑪，對眾生懷有慈心，使弟子沒有障礙。』 認為應向與迎請來的智慧尊一起到來的 दिशापाल (dikpāla， दिशा के रक्षक，守護方位者) 供養，而這位老師認為：與迎請來的壇城本尊一起，迎請 इंद्र (Indra) 等，轉化為已逝之神后供養，供養朵瑪的最後，將壇城本尊收回自身。 將 क्रोध (krodha，क्रोध，krodha，忿怒尊) 十尊和 दिशापाल (dikpāla， दिशा के रक्षक，守護方位者) 們安置在壇城殿的 बाहर (bāhar， बाहर， बाहर) 的十個方位，直到壇城的 कार्य (kārya，कार्य，kārya，事業) 完成為止。 而且，應在壇城殿等方位的 क्रोध (krodha，क्रोध，krodha，忿怒尊) 十尊的土堆附近供養朵瑪。在那外側，在十五個土堆或沒有土堆時在 मैण्डल (maiṇḍala，मण्डल，maṇḍala，壇城) 上，向十五位 दिशापाल (dikpāla， दिशा के रक्षक，守護方位者) 在八個方位佈施。 在那些外側，在八個土堆或用樹枝做 मैण्डल (maiṇḍala，मण्डल，maṇḍala，壇城) 的地方，向龍族用碗佈施牛奶等。 在外側，也應將朵瑪糌粑等和酥油、蜂蜜、水、牛奶和酒的五種液體，右旋傾倒。 在遣送彩粉壇城后，供養朵瑪等后，說應將 क्रोध (krodha，क्रोध，krodha，忿怒尊) 十尊送回自身，遣送 दिशापाल (dikpāla， दिशा के रक्षक，守護方位者) 們，像木星一樣，每天對他們進行供養等。 如果對其他事物也這樣做，那麼很明顯，對於消除障礙有特別大的作用。關於朵瑪的增長儀軌等，將在下面講述。
【English Translation】 This teacher believes that in places such as directions, Torma (food offering) should be offered to objects such as Indra. Saraha and Marmeza (Dīpaṃkara-śrījñāna) only mentioned offering to field-protecting deities and dikpālas (guardians of the directions) externally, but did not mention offering Torma to the deceased externally. Bibhuti said: 'After offering Torma himself, he also allows others to offer directional Torma externally.' The lamas of Tibet are: after performing all the Torma rituals for the mandala deities and their own Dharma protectors internally, they perform worldly Torma externally. Regarding the objects of offering worldly Torma, Bhadra-pāla said: 'Then, coming out from the east gate, invite all the directional lords such as Indra with words.' 'Those words are: Some Bhagavans (Blessed Ones) come together, and all those who dwell here, for the sake of remembering me, partake of the Torma of incense and flowers, have compassion for sentient beings, and make the disciples without obstacles.' It is believed that offerings should be made to the dikpālas (guardians of the directions) who come together with the invited wisdom deities, while this teacher believes that: together with the invited mandala deities, Indra and others are invited, transformed into deceased deities, and offered to, and at the end of offering Torma, the mandala deities are withdrawn into oneself. The ten Krodhas (wrathful deities) and the dikpālas (guardians of the directions) are placed outside the mandala hall in ten directions, until the work of the mandala is completed. Moreover, Torma should be offered near the mounds of the ten Krodhas (wrathful deities) in the directions of the mandala hall, etc. On the outside of that, on fifteen mounds or, if there are no mounds, on mandalas, offerings are distributed to fifteen dikpālas (guardians of the directions) in eight directions. On the outside of those, in eight mounds or places where mandalas are made with branches, milk and other things are offered to the nāgas in bowls. On the outside, five kinds of liquids, such as Torma tsampa and butter, honey, water, milk, and wine, should be poured clockwise. After dismissing the colored powder mandala, after offering Torma and other things, it is said that the ten Krodhas (wrathful deities) should be sent back to oneself, and the dikpālas (guardians of the directions) should be dismissed, and offerings and other things should be made to them every day, like Jupiter. If this is done to other things as well, then it is clear that it is particularly effective in eliminating obstacles. The rituals for increasing Torma, etc., will be discussed below.
ར་བྱའོ། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་གཏོར་མ་བཏང་ཟིན་པ་དང་རོལ་མོ་དང་བཅས་པས་སྣ་དྲངས་ཏེ་གཏོར་མ་སྐྱེལ།བགེགས་བསྐྲད་དེ་གཏོར་སྐྱེལ་ལ་སོགས་པའི་གནས་གསུམ་སྲུང་། སློབ་དཔོན་གྱིས་རྟིང་མནན་ནས་ནང་དུ་འོང་ཞིང་རྩ་སྔགས་སོགས་འདོན་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ཟིན་པ་དང་ཉེ་རེག་བྱ་སྟེ་དེའི་ཆོ་ག་ནི། ཙོག་ཙོག་པོར་འདུག་ཅིང་ངག་བཅད་ལག་པ་གཉིས་པུས་མོའི་ནང་དུ་འོང་བར་བྱ་གཡས་པ་གན་རྐྱལ་དུ་གནས་པའི་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་ཅུང་ཟད་བཀུག་ལ་ཁ་ལ་ཕྱོགས་པར་གཟུང་ངོ་། །ཟེ་འབྲུའི་ཆས་ཁ་ལ་ལན་མང་དུ་བྱབ་ཅིང་ལན་གཉིས་གསུམ་དུ་རྣ་བུག་གཉིས་དང་མིག་དག་དང་སྣ་དང་ཁ་དང་ལག་པ་དག་དང་ལྟེ་བ་དང་མགོ་ལ་རེག་པར་བྱའོ། །འདི་འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ནས་བཤད་ལ་དེར་ཆུ་གཙང་མ་ལག་ཏུ་བླངས་ནས་བྱ་བར་བཤད་ཅིང་དཔུང་བཟང་གི་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་ཆུ་ཡིས་ལག་པ་རྐང་པ་བཀྲུས་ནས་སུ། པུས་མོ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ནི་བསྟན་བྱས་ཏེ། །བར་དུ་ལག་བཞག་ཙོག་ཙོག་ 3-2-219b པོར་འདུག་ནས། །སྒྲ་མེད་དབུ་བ་མེད་པའི་ཉེ་རེག་བྱ། །ལན་གསུམ་བར་དུ་ཆུ་ནི་འཐུངས་ནས་ཀྱང་། །མཆུ་ལ་ལན་གཉིས་ཡོངས་སུ་ཕྱི་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་དང་པོར་ལག་པ་གཉིས་བཀྲུ་སྟེ་དེ་ནས་ལག་པ་གཡོན་པའི་མཐིལ་དུ་ཆུ་གཙང་བླུག་ལ་གཡས་པའི་སོར་མོས་ཆུ་བླངས་ནས་སྔར་ལྟར་ཉེ་རེག་བྱས་པའི་རྗེས་སུ་ཧུབ་གསུམ་འཐུངས་ནས་མཆུ་ལ་ལན་གཉིས་ཕྱི་བར་བྱའོ། །འདི་འབྱུང་པོ་དང་ཁ་ལབ་བྱས་པའི་མ་དག་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱང་ཕྲེང་བར་བཤད་ནི། དེ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕྱོགས་སྐྱོང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལྷར་བསྐྱེད་ནས་གཏོར་མ་འབུལ་བའི་ཕྱིར་དང་གཏོར་ཆོག་བཤད་པ་བཞི་ཁ་ལ་ཕྱོགས་སྐྱོང་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་གཉིས་སྦྲགས་ནས་འབུལ་བར་གསུངས་པ་ལ་སྐབས་གཞན་དུ་ཉེ་རེག་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཉེ་རེག་ནི། སྤྱིར་མ་དག་པ་སེལ་བྱེད་དུ་མངོན་ནོ། ། ༈ ཆད་ལྷག་ཞི་བར་བྱ་ཞིང་བསྐོར་ནས་སྒོ་དབྱེ་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་གྲུབ་ན་ཆད་ལྷག་གི་ཉེས་པ་ཞི་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ་དཀྱིལ་འཁོར་ཚིམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྒྱས་པའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱ། དེ་ནས་སྔར་བཤད་པའི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་དང་ལྡན་པར་བྱས་པ་ཧཱུཾ་བཞི་པའི་སྔགས་ཟློས་ཤིང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བླངས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་སྟེང་དུ་བཏེག་པའི་འོག་ནས་འཛུལ་བའི་དམིགས་པ་དང་སྔགས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་འཇུག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེ་གསོར་ཞིང་དྲིལ་བུ་གསིལ་ཏེ་སྔར་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྐང་པས་སྒོའི་སློབ་དཔོན་བཞི་དང་ལྷན་ཅིག་བསྐོར་བ་གསུམ་བྱས་ནས་འཁོར་ལོ་ལ་བལྟས་ཏེ་ཕྲེང་བ་གཙོ་བོ་ལ་དབུལ་ལོ། །ཤར་སྒོ་ལ་སོགས་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཕཊ་དང་།
【現代漢語翻譯】 然後開始送朵瑪（藏文：གཏོར་མ་，梵文：bali，梵文羅馬擬音：bali，漢語字面意思：祭品）。西藏的喇嘛們在朵瑪準備好后，在音樂的引導下護送朵瑪。驅逐邪魔，守護送朵瑪等三個場所。上師壓後進入，並希望唸誦根本咒等。完成後，進行近觸（藏文：ཉེ་རེག་），其儀軌如下： 端坐，禁語，雙手置於膝蓋內側，右手仰放，中指和無名指稍微彎曲，朝向嘴巴。用藏紅花多次擦拭嘴巴，然後兩次或三次觸控兩個耳孔、眼睛、鼻子、嘴巴、手、肚臍和頭部。這在《文殊根本續》（梵文：Mañjuśrī-mūla-tantra）中有所描述，其中提到用乾淨的水洗手。在《勇猛臂》（梵文：Bhujabala）第十章中也說：『用水洗手腳后，膝蓋向外伸展，雙手放在中間，端坐。進行無聲無唾沫的近觸。喝三次水，擦拭嘴唇兩次。』因此，首先洗手，然後將乾淨的水倒入左手掌心，用右手的指尖取水，像之前一樣進行近觸，然後喝三口，擦拭嘴唇兩次。有人說，這是爲了消除與鬼神交談后的不潔，但《鬘論》（藏文：Phreng ba）中說：『並非如此，而是爲了將方位守護神觀想為超越世間的神靈，並供養朵瑪。』朵瑪儀軌中說，將方位守護神和壇城本尊一起供養，但在其他情況下不進行近觸。因此，近觸通常是爲了消除不潔。 爲了平息缺失和多餘，繞行后開門： 第二部分是：之後，如果完成，爲了平息缺失和多餘的過失，進行息災火供；爲了使壇城滿意，進行增益火供。然後，像之前所說的那樣，與具足吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）手印的瑜伽士一起，唸誦四吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）咒，拿起花環，從舉起的壇城下方進入，觀想並唸誦之前所說的金剛力進入咒，進入壇城，搖動金剛杵，搖鈴，像之前所說的那樣，與四門教師一起，用金剛步繞行三圈，看著輪子，將花環獻給主尊。東西南北門的教師們依次唸誦：嗡（藏文：ཨོཾ，梵文：oṃ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：圓滿）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文：hūṃ，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）、啪（藏文：ཕཊ，梵文：phaṭ，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：摧破）等。
【English Translation】 Then begin the offering of the Torma (Tibetan: གཏོར་མ་, Sanskrit: bali, Romanized Sanskrit: bali, literal meaning: offering). Tibetan lamas, after the Torma is prepared, escorted by music, escort the Torma. Expel obstacles and protect the three places of Torma offering. The master follows behind and wishes to recite the root mantra, etc. After this is completed, the near touch (Tibetan: ཉེ་རེག་) is performed, and its ritual is as follows: Sit upright, keep silent, place both hands inside the knees, the right hand facing upwards, the middle and ring fingers slightly bent, facing the mouth. Wipe the mouth with saffron many times, and then touch the two ear holes, eyes, nose, mouth, hands, navel, and head two or three times. This is described in the Mañjuśrī-mūla-tantra, which mentions washing hands with clean water. In the tenth chapter of Bhujabala, it is also said: 'After washing hands and feet with water, knees are stretched outwards, hands are placed in the middle, sit upright. Perform silent and saliva-free near touch. Drink water three times, wipe the lips twice.' Therefore, first wash hands, then pour clean water into the palm of the left hand, take water with the fingertips of the right hand, perform near touch as before, then drink three sips and wipe the lips twice. Some say that this is to eliminate the impurity after talking to ghosts, but the Garland Treatise (Tibetan: Phreng ba) says: 'It is not so, but to visualize the directional guardians as deities beyond the world and offer Torma.' The Torma ritual says that the directional guardians and the mandala deities are offered together, but near touch is not performed in other cases. Therefore, near touch is usually to eliminate impurity. To pacify deficiencies and excesses, circumambulate and open the door: The second part is: Afterwards, if completed, to pacify the faults of deficiencies and excesses, perform the pacifying fire offering; to satisfy the mandala, perform the increasing fire offering. Then, as mentioned before, with the yogi who possesses the Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: seed syllable) mudra, recite the four Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: seed syllable) mantra, take the garland of flowers, enter from under the raised mandala, visualize and recite the Vajra force entering mantra as mentioned before, enter the mandala, shake the vajra, ring the bell, and as mentioned before, with the Vajra step, circumambulate three times with the four door teachers, look at the wheel, and offer the garland to the main deity. The teachers of the east, south, west, and north doors recite in order: Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit: oṃ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal meaning: perfection), Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit: hūṃ, Romanized Sanskrit: hūṃ, literal meaning: seed syllable), Phat (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit: phaṭ, Romanized Sanskrit: phaṭ, literal meaning: destruction), etc.
ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཨཱཿཕཊ་དང་། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཨཱཿཨཱཿཨཱཿཕཊ་དང་། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ 3-2-220a ཧ་ན་མཱ་ར་ཡ་དུཥྚན་གྷཱ་ཏ་ཡ་གྷཱ་ཏ་ཡ་ཨཿཨཿཧཱུཾ་ཧྲཱིཿཕཊ། ཅེས་བཟླས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་དང་རྡོ་རྗེའི་རྐང་པས་འགྲོ་བ་སྔ་མ་བཞིན་བྱའོ། །དཔལ་མཆོག་ལས་ལན་གསུམ་བསྐོར་ཏེ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་པས་ལྷག་ཆད་ཀྱི་མ་ཚང་བ་ཁ་སྐོང་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་སྐོར་བ་རེ་རེ་བྱས་ནས་སྒོ་རེ་རེ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ་ཐོག་མར་ནུབ་ཏུ་སོང་ནས། ཨོཾ་བཛྲོད་གྷཱ་ཊ་ས་མ་ཡ་པྲ་པེ་ཤཱ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་ཤར་སྒོ་དབྱེ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ནས་ལྷོ་སྒོ་དང་ཤར་ནས་ནུབ་སྒོ་དང་ལྷོ་ནས་བྱང་སྒོ་དབྱེའོ། །དེའི་ཚེ་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་ཞིང་གཡོན་བརྐྱངས་སུ་གནས་ཏེ་ཕྱག་རྒྱ་དེ་བཀྲོལ་ནས་དབྱེ་བར་ཀླུ་བྱང་གིས་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་དེ་ཕ་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས་མ་རྒྱུད་ལ་གཡས་བརྐྱངས་ཀྱིས་དབྱེ་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱང་ཕྲེང་བར་སྔར་ས་ཆོག་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བྱ་བར་གསུངས་ཤིང་། དེར་གཡས་བརྐྱངས་སུ་བཤད་པ་རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་དུ་བཞེད་པས་དབྱེ་བ་དེ་མི་དགོས་སོ། །ཤར་སྒོ་འབྱེད་པ་ནུབ་ནས་བྱེད་པ་ནི། སྒོ་ནང་ནས་དབྱེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་གཞན་ལ་ཡང་དེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས། ཨོཾ་ས་མ་ཡ་པྲ་པེ་ཤཱ་ཡ་མི། བརྗོད་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ཕུལ་བ་སླར་གར་བྱེད་ཅིང་བླངས་ལ་རང་གི་མགོ་བོ་ལ་བཅིངས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཕྱག་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བསྒོམ་བཟླས་བྱའོ། །སྐལ་ལྡན་གང་དུ་བཅུག་ནས་དབང་བསྐུར་བའི། །དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞིང་དང་སྐུར། །ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་ནས་མཉེས་པར་བྱེད་པ་ཡི། །ཆོ་གའི་རིམ་པ་མཁས་པའི་གཞུང་བཞིན་བཤད། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་ 3-2-220b པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་ཤིང་བསྒྲུབས་ནས་མཆོད་པའི་ཆོ་གའི་རིམ་པ་སྟེ་ལེའུ་བདུན་པའོ།། ༈ །། ༈ དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས། རང་ཉིད་ཞུགས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཞུ་ཞིང་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བ་དང་། གཞན་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ རང་ཉིད་ཞུགས་ནས་དངོས་གྲུབ་ཞུ་ཞིང་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཞུགས་ཤིང་དབང་བླངས་ནས་གནང་བ་ནོད་པ་དང་། དངོས་གྲུབ་ཞུ་ཞིང་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བའོ། ། ༈ ཞུགས་ཤིང་དབང་བླངས་ནས་གནང་བ་ནོད་པ། དང་པོ་ནི། འདིར་ཕྲེང་བ་ལས། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱིས། ཨོཾ་པྲ་པི་ཤ་བྷ་ག་ཝཱན་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་མོཀྵ་སུ་རཾ་སརྦ་སིདྡྷི་སུ་ཁ་པྲ་དི་པ་རཾ་མ་སུ་ཁ་ཨུད་ཏ་མ་སིདྡྷྱ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཔ
【現代漢語翻譯】 嗡 吽 阿 啪 (藏文，種子字，oṃ hūṃ āḥ phaṭ，摧伏) 和，嗡 吽 阿 阿 阿 啪 (藏文，種子字，oṃ hūṃ āḥ āḥ āḥ phaṭ，摧伏)，嗡 吽 哈那 瑪拉雅 杜什塔 噶達雅 噶達雅 阿 阿 吽 赫利 啪 (藏文，咒語，hana mārāya duṣṭan ghātaya ghātaya aḥ aḥ hūṃ hrīḥ phaṭ，殺害兇惡的瑪拉) 。唸誦此咒後進入壇城，並如前以金剛步行走。經文中說，繞行吉祥勝壇三次，搖動金剛鈴，以補足任何遺漏或不足之處。 然後，每次繞行后打開一道門，首先向西走。唸誦：『嗡 班匝 噶達 薩瑪雅 扎 貝 薩雅 吽 (藏文，咒語，oṃ vajra-ghāṭa samaya prapeśāya hūṃ，金剛鎖，進入三昧耶，吽)』，打開東門。同樣地，從北向南門，從東向西門，從南向北門打開。 打開門時，結『吽』印，左手伸展，然後解開手印打開門，這是龍樹菩薩所說。有些人說，這是父續的情況，因此在母續中應該用右手伸展來打開。然而，在花鬘續中說，之前在立地儀軌時已經做了『吽』印的瑜伽。那裡說用右手伸展，這被認為是兩部續的共同做法，因此不需要區分。從西邊打開東門，是因為從裡面打開門的緣故，其他情況也應依此理解。 然後，唸誦：『嗡 薩瑪雅 扎 貝 薩雅 彌 (藏文，咒語，oṃ samaya prapeśāya mi，進入三昧耶) 』，獻上花鬘，再次跳舞並取回花鬘，戴在自己的頭上，向壇城頂禮，祈請賜予一切眾生一切成就的恩賜，然後進行禪修和唸誦。將有緣者引入並灌頂的壇城，是諸佛的凈土和化身。如法修持並令其歡喜，儀軌的次第如智者之論述。偉大的金剛持的道次第， 開啟一切秘密之要點，其中繪製並修持壇城后供養的儀軌次第，即第七品。 灌頂儀軌 第二，灌頂的儀軌分為兩部分：自己進入壇城以祈求成就並獲得真實的加持；以及為他人灌頂的儀軌。 自己進入壇城以祈求成就並獲得真實的加持 第一部分分為兩部分：進入壇城並接受灌頂，然後請求允許；以及祈求成就並獲得真實的加持。 進入壇城並接受灌頂，然後請求允許 首先，在花鬘續中說：『當弟子們進入壇城殿時，唸誦：嗡 扎 貝 薩 班嘎萬 瑪哈 索嘎 莫扎 索讓 薩瓦 悉地 索嘎 扎 地 巴讓 瑪 索嘎 額達瑪 悉地 雅 匝 吽 班 霍 (藏文，咒語，oṃ prapiśa bhagavan mahā-sukha mokṣa suraṃ sarva siddhi sukha pradīparaṃ ma sukha uttama siddhyā jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ，進入，世尊，大樂，解脫，諸天，一切成就，樂，光明，非樂，至上成就，匝 吽 班 霍)』
【English Translation】 Oṃ Hūṃ Āḥ Phaṭ (Tibetan, Seed Syllable, oṃ hūṃ āḥ phaṭ, Subjugation) and, Oṃ Hūṃ Āḥ Āḥ Āḥ Phaṭ (Tibetan, Seed Syllable, oṃ hūṃ āḥ āḥ āḥ phaṭ, Subjugation), Oṃ Hūṃ Hana Mārāya Duṣṭan Ghātaya Ghātaya Aḥ Aḥ Hūṃ Hrīḥ Phaṭ (Tibetan, Mantra, hana mārāya duṣṭan ghātaya ghātaya aḥ aḥ hūṃ hrīḥ phaṭ, Kill the evil Māra). Recite this and enter the mandala, and walk with the vajra step as before. It is said in the text that circumambulating the glorious supreme mandala three times and ringing the vajra bell will complete any omissions or deficiencies. Then, after each circumambulation, open one door at a time, first going to the west. Recite: 'Oṃ Vajra-ghāṭa Samaya Prapeśāya Hūṃ (Tibetan, Mantra, oṃ vajra-ghāṭa samaya prapeśāya hūṃ, Vajra Lock, Enter Samaya, Hūṃ)', and open the east door. Similarly, open the south door from the north, the west door from the east, and the north door from the south. When opening the doors, make the 'Hūṃ' mudra, with the left hand extended, and then release the mudra to open the door, as Nāgārjuna said. Some say that this is the case for the Father Tantra, so in the Mother Tantra, one should open the door with the right hand extended. However, in the Garland Tantra, it is said that the yoga of the 'Hūṃ' mudra, which was previously described in the ground ritual, has already been performed. There it says to extend the right hand, which is considered common to both tantras, so there is no need to differentiate. Opening the east door from the west is because the door is opened from the inside, and other situations should be understood accordingly. Then, recite: 'Oṃ Samaya Prapeśāya Mi (Tibetan, Mantra, oṃ samaya prapeśāya mi, Enter Samaya)', offer the flower garland, dance again and take back the garland, place it on your head, prostrate to the mandala, and pray to bestow the grace of all accomplishments upon all sentient beings, and then meditate and recite. The mandala into which the fortunate are led and initiated is the pure land and embodiment of all Buddhas. Practicing properly and making them happy, the order of the ritual is as described in the treatises of the wise. The path of the great Vajradhara, Which reveals the essence of all secrets, the order of the ritual of drawing and practicing the mandala and then making offerings, is the seventh chapter. The Ritual of Empowerment Second, the ritual of empowerment is divided into two parts: entering the mandala oneself to request accomplishments and receive true blessings; and the ritual of empowering others. Entering the Mandala Oneself to Request Accomplishments and Receive True Blessings The first part is divided into two parts: entering the mandala and receiving empowerment, then requesting permission; and requesting accomplishments and receiving true blessings. Entering the Mandala and Receiving Empowerment, then Requesting Permission First, in the Garland Tantra, it says: 'When the disciples enter the mandala palace, recite: Oṃ Prapiśa Bhagavan Mahā-sukha Mokṣa Suraṃ Sarva Siddhi Sukha Pradīparaṃ Ma Sukha Uttama Siddhyā Jaḥ Hūṃ Vaṃ Hoḥ (Tibetan, Mantra, oṃ prapiśa bhagavan mahā-sukha mokṣa suraṃ sarva siddhi sukha pradīparaṃ ma sukha uttama siddhyā jaḥ hūṃ vaṃ hoḥ, Enter, Blessed One, Great Bliss, Liberation, Gods, All Accomplishments, Bliss, Light, Non-Bliss, Supreme Accomplishment, Jaḥ Hūṃ Vaṃ Hoḥ)'
ྲ་སིདྡྷྱ་སྭ། ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པས་ཞུགས་ནས་གཡས་སྐོར་དུ་འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་གི་གཟུགས་ཀྱིས་ནུབ་ལ་སོགས་པའི་སྒོར་གནས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོ་ལ་སོགས་པ། ཨོཾ་བཛྲོད་གྷཱ་ཊ་ཡ་ས་མ་ཡ་པྲ་བེ་ཤཱ་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་འདོན་ཞིང་ཕྱེ་ནས། ཞེས་སློབ་མས་སྔགས་སྔ་མས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དེ་ཞུགས་ནས་གཡས་སྐོར་དུ་ཞུགས་ཏེ་གཙོ་བོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་སླར་ཡང་སྒོ་འབྱེད་པ་ཞིག་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པར་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །སྐབས་འདིར་སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཁང་པར་ཞུགས་ནས་གཡས་སྐོར་གྱིས་སྒོ་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ཤིན་ཏུ་མ་འབྲེལ་བ་ཞིག་སྣང་བ་ལ་བདེ་མཆོག་གི་དབང་གི་རབ་བྱེད་ཨ་བྷྱས་མཛད་ཟེར་བ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་ཀྱི་ཁང་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་སློབ་མ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་དུ་སློབ་དཔོན་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། གཙོ་བོ་སློབ་དཔོན་དག་གི་ནི། །དཔའ་བོ་དབང་ཕྱུག་གཟུགས་བཟུངས་ནས། །དེ་ནས་འཇུག་པའི་དུས་སུ་ནི། །སློབ་མས་འདི་བཞིན་དུ་བརྗོད་དེ། །ཞེས་པྲ་པི་ཤའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་ཞུགས་ཏེ་སྐོར་བ་གསུམ་བྱས་པའི་འོག་ 3-2-221a ཏུ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་པ་ར་མ་སུ་ཁའི་སྔགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་དོར་ནས་རང་གི་མགོ་ལ་འཆིང་བ་སོགས་བྱེད་པ་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱི་བདག་འཇུག་གི་སྐབས་སུ་གསུངས་པས་ཕྲེང་བའི་དེ་ཡང་དེ་དང་བསྟུན་པར་སྣང་ངོ་། །དེ་ནི་རང་གི་བླ་མ་དེ་གཅི་བོའི་གཟུགས་སུ་གནས་པར་བསམས་ནས་བདག་འཇུག་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་པས་འདིར་སློབ་དཔོན་ཞེས་པ་ནི། ཆོ་ག་བྱེད་མཁན་གྱི་བླ་མ་ཡིན་ལ། དེས་ན་སློབ་མས་འདི་བཞིན་བརྗོད་ཅེས་པའི་སློབ་མ་ནི། ཆོ་ག་བྱེད་མཁན་རང་ཡིན་གྱི་རང་གི་སློབ་མ་ལ་བྱེད་པ་མིན་པས་ཕྲེང་བའི་འགྱུར་རྣམས་ཀྱིས་ཅུང་མ་ཐོན་པར་གསལ་ལོ། །དབང་གི་རབ་བྱེད་འདི་ཕྲེང་བ་ལ་འདྲིས་པའི་རྒྱ་གར་བ་ཞིག་གིས་བྱས་ཀྱི་ཨ་བྷྱས་བྱས་པ་མིན་པར་སྣང་སྟེ་རྒྱུ་མཚན་འོག་ཏུ་སྟོན་ནོ། །དེ་རྩོམ་པ་པོས་ཀྱང་དཔྱོད་པ་ཞུགས་ནས་སྔར་ལྟར་མཛད་ཀྱང་ཕྲེང་བ་ན་རྒྱལ་བ་བཟང་པོའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་མང་པོ་སྣང་བས་འདི་ཡང་དེ་དང་བསྟུན་པའོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་རང་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་ཚེ་པྲ་བི་ཤ་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་དེ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་ནས་འཇུག་ལ་དེ་ཡང་སྔོན་དུ་སྒོ་ཕྱེ་ནས་སྒོ་ནས་འཇུག་པས་འདིར་སྒོ་དབྱེ་བ་གསུངས་ཏེ་གཙོ་བོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་འབྱེད་པས་སྔར་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་དབྱེ་བར་གསུངས་པ་དང་མི་འདྲའོ། །སྔར་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱི་འཇུག་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་རང་གི་མགོ་ལ་འཆིང་བའི་བར་བྱས་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་སྒོ་བཅད་པར་གསལ་ཏེ་དེར་མ་བཅད་ན་སླར་ཡང་དབྱེ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་སློབ་མ་འཇུག་པ
【現代漢語翻譯】 'Ra siddhya sva!'（藏文，無，無，成就吉祥！）通過歡喜進入，以右旋的方式，以輪王之形象安住于西等門處，然後是壇城的東門等。唸誦'Om vajrodghata ya samaya prabeshaya hum'（藏文，梵文天城體：ओṃ वज्रोद्घट या समय प्रवेशय हुं，梵文羅馬擬音：Om vajrodghata ya samaya praveshaya hum，漢語字面意思：嗡，金剛開，三昧耶，進入，吽），然後打開。正如所說，弟子以之前的咒語生起歡喜而進入，以右旋的方式進入，以主尊的慢心再次開門，在《集密釋續》中也有記載。此處，弟子進入壇城殿宇后以右旋的方式開門，似乎非常不相關，但所謂的阿毗耶所著的《勝樂金剛灌頂論》中說，進入壇城殿宇時，應由金剛上師先於弟子進入。然而，嘉瓦揚巴（Gyalwa Yangpa）說：'主尊金剛上師，化現勇士自在王之形象，于彼進入之時，弟子如是念誦，'唸誦'pra pi sha'（藏文，無，無，進入）的咒語後進入，繞三圈后，降臨智慧，之後以'paramasukha'（藏文，梵文天城體：परमसुख，梵文羅馬擬音：paramasukha，漢語字面意思：極樂）的咒語拋擲鮮花，然後將花鬘等繫於自己頭上，這是在金剛上師的自入階段所說的，因此花鬘也應與此相符。這是因為觀想自己的上師安住于主尊的形象中，然後進行自入。因此，此處的'金剛上師'是指進行儀軌的上師，因此'弟子如是念誦'中的'弟子'是指進行儀軌者自己，而不是指自己的弟子，因此花鬘的翻譯有些不明確。這個灌頂論似乎是由一個熟悉花鬘的印度人所作，而不是阿毗耶所作，原因將在下文說明。作者也應進行分析，並如先前一樣進行，但花鬘中有很多遵循嘉瓦揚巴的內容，因此這也應與之相符。因此，金剛上師自己在進入壇城時，唸誦'pra bi sha'（藏文，無，無，進入）等的咒語，生起歡喜而進入，並且也是先開門，然後從門進入，因此此處說了開門，以主尊的慢心打開，這與先前唸誦'吽'（藏文，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）以慢心打開不同。先前以金剛力的進入方式進入壇城后，直到將花鬘繫於自己頭上，之後才封門，因為如果不封門，就不需要再次打開，並且弟子進入。
【English Translation】 'Ra siddhya sva!' Having entered with joy, circumambulating clockwise, abiding in the form of the Lord of the Wheel at the western gate, etc., and then the eastern gate of the mandala, etc. Reciting 'Om vajrodghata ya samaya prabeshaya hum,' and then opening. As it is said, the disciple, having generated joy with the previous mantra, enters, circumambulating clockwise, and opens the door again with the pride of the main deity, as is also mentioned in the commentary on the Compendium of Origins. Here, it seems very irrelevant that the disciple enters the mandala palace and opens the door by circumambulating clockwise, but in the 'Elaboration of the Empowerment of Hevajra' said to be written by Abhya, it is explained that when entering the mandala palace, the Vajra Master should enter before the disciples. However, Gyalwa Yangpa said: 'The main Vajra Master, having assumed the form of the Hero, the Lord of Power, at the time of entering, the disciple should recite thus,' reciting the mantra of 'pra pi sha' and entering, after making three rounds, the wisdom descends, and after that, throwing flowers with the mantra of 'paramasukha,' and then tying garlands, etc., on one's own head, this is said in the context of the self-entry of the Vajra Master, so the garland should also be in accordance with this. This is because one contemplates one's own guru as abiding in the form of the main deity, and then performs self-entry. Therefore, the 'Vajra Master' here refers to the guru who performs the ritual, so the 'disciple' in 'the disciple should recite thus' refers to the one performing the ritual himself, not to his own disciple, so the translations of the garland are somewhat unclear. This elaboration of empowerment seems to have been done by an Indian familiar with the garland, not by Abhya, for reasons that will be shown below. The author should also analyze it and proceed as before, but there are many contents in the garland that follow Gyalwa Yangpa, so this should also be in accordance with that. Therefore, when the Vajra Master himself enters the mandala, he recites the mantra of 'pra bi sha,' etc., and enters with joy, and also opens the door first and enters through the door, so here it is said to open the door, opening with the pride of the main deity, which is different from the previous saying that 'hum' is recited with pride. Previously, after entering the mandala with the force of Vajra, until the garland is tied on one's own head, it is clear that the door is closed after that, because if it is not closed there, it is not necessary to open it again, and the disciple enters.
་སྒོ་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའི་སྔགས་དེ་ནི། དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་བདེ་བ་ཉམས་དགའ་བའི། །ཐར་པའི་གྲོང་དུ་བཅོམ་ལྡན་བདེ་ཆེན་འཇུག །མཆོག་ཏུ་བདེ་བ་དམ་པའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱིས། །ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿརབ་ཏུ་ 3-2-221b གྲུབ་པར་མཛོད། ཅེས་དཔལ་མཆོག་ན་བོད་སྐད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ཏེ་ཕོ་བྲང་དུ་ཞུགས་པའི་ཕན་ཡོན་མཐོང་ནས་འཇུག་པར་སྤྲོ་བའོ། །སྔགས་འདི་ཀླུ་བྱང་གིས་མིག་དར་འཆིང་བའི་སྐབས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་བ་ལས། མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ། ཨོཾ་པ་ར་མ་སུ་ཁཱ་ཤ་ཡ་སུ་ལ་ལི་ཏ་བི་ལཱས་ན་མི་ཏ་ན་མི་ཏཻརྣ་མཱ་མི་བྷ་ག་ཝཱནྟཾ་ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཧི་ཧི་ཧི་ཧཱི་ཧཱིཿ པྲ་ཏཱི་ཙྪ་ཀུ་སུ་མཱནྫ་ལི་ནཱ་ཐ་ཧོཿ ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དོར་ནས་སླར་བཟུངས་སྟེ་ཕྲེང་བའི་དབང་གི་བསམ་པས་རང་གི་མགོ་བོར་བཅིང་ལ་འཁོར་ལོའི་དབང་ཕྱུག་བླ་མ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པར་མོས་པ་བྱས་ཏེ། དེས་སྟེར་བཞིན་པའི་ཕྲེང་བའི་དབང་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་དབང་མ་ལུས་པ་དང་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་རྗེས་སུ་གནང་བ་ཐོབ་པར་བྱས་ལ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་སྡོམ་འབྱུང་འགྲེལ་པར་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །མེ་ཏོག་དོར་བའི་སྔགས་དེ་ནི་དཔལ་མཆོག་ལས། མཆོག་གི་བདེ་བའི་སེམས་ནི་རོལ་པར་ལྡན། །སྒེག་པའི་ཕྱག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདུད། །ཛཿཧཱུཾ་བཾ་ཧོཿཧི་ཧི་ཧི་ཧཱི་ཧཱིཿ མགོན་པོ་སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་བཞེས་སུ་གསོལ། ཞེས་བོད་སྐད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཚིག་ཟིན་ལྟར་ན་མེ་ཏོག་དོར་བའི་གོང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་སྐོར་རྣམས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདག་འཇུག་བྱེད་པ་ལ་མི་དགོས་པ་འདྲ་བ་ཞིག་སྣང་མོད་ཀྱང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པའི་སྐོར་གཞན་རྣམས་ཅི་རིགས་པར་མཛད་ནས་མཁས་པའི་ཆོ་ག་མདོར་བསྡུས་པ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་འདིར་ཡང་འཇུག་པའི་སྐོར་རྣམས་སློབ་མ་འཇུག་པ་དང་ཁྱད་མེད་པར་བྱ་སྟེ། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་ས་ར་ཧ་ལ་སོགས་པ་དུ་མས་ཀྱང་སློབ་མ་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་འཇུག་ 3-2-222a པར་གསུངས་ཤིང་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་འཇུག་པའི་ཆོ་གའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་མདུན་ཐ་དད་དུ་བསྒྲུབས་ན་མི་དགོས་ལ་ཐ་མི་དད་དུ་བསྒྲུབས་ན་རང་གཙོ་བོ་ལས་ཕྱེ་ནས་གཙོ་བོ་དང་བླ་མ་ཐ་མི་དད་དུ་བསྒོམས་པས་བླ་མའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མཛད་པར་བསམས་ལ་དངོས་སུ་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་རང་གིས་བྱས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་དབང་ལེན་པ་རྣམས་རྫོགས་པར་བྱས་པའི་མཐར། སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་གནང་བ་ནོད་པ་ཡང་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པས་བྱ་དགོས་ལ། དེའི་བྱེད་ཚུལ་ནི། ཛ་ཡ་སེ་ནས། དེ་ནས་སློབ་མ་འཇུ
【現代漢語翻譯】 因此，要通過門戶進入。生起歡喜的咒語是：『成就一切的安樂，令人愉悅，世尊大樂進入解脫之城。以至上安樂的殊勝成就，扎 吽 班 霍，愿迅速成就。』這在吉祥勝樂（Śrīcakrasaṃvara）中以藏語存在，見到進入宮殿的利益後生起進入的歡喜。此咒是克魯江（Klu-byang）在矇眼時所說。 然後，關於花鬘：以『嗡 帕拉瑪 蘇卡 薩雅 蘇拉 利達 維拉斯 那米達 那米達 納瑪彌 巴嘎萬當 扎 吽 班 霍 嘿 嘿 嘿 嘿 嘿 普拉底 扎 庫蘇瑪安扎利 納塔 霍』（Om Paramasukha Saya Sula Lalita Vilasa Namita Namita Nami Bhagavantam Jah Hum Vam Hoh He He He Hi Hih Praticcha Kusumanjali Natha Hoh）的咒語拋向壇城，然後再次拿起，以花鬘灌頂的想法，將花鬘繫在自己的頭上，觀想輪之自在主上師顯現，接受他給予的花鬘灌頂等，以及將要講解的所有灌頂，如儀軌般，獲得金剛上師的隨許。』如是說，在《集經釋》（Sdom 'byung 'grel pa）中也有記載。 拋花咒語在吉祥勝樂（Śrīcakrasaṃvara）中是：『至上安樂之心充滿嬉戲，以嫵媚之手敬禮世尊。扎 吽 班 霍 嘿 嘿 嘿 嘿 嘿 怙主，請接受合掌之花。』這是藏語的說法。按照這些詞句，拋花之前的進入壇城等環節，似乎不需要金剛上師進行自入，但嘉瓦仰巴（rGyal-ba bZang-po）也說，進入壇城的其他環節應儘可能地做，這是智者儀軌的簡略。因此，這裡進入的環節應與弟子進入無異。正如瑪爾麥澤桑波（Mar-me-mdzad bZang-po）、拉瓦巴（Lwa-ba-pa）和薩拉哈（Sa-ra-ha）等許多人所說，金剛上師也應如弟子般進入。 而且在《花鬘》（Phreng-ba）中也說：『這是金剛上師進入的儀軌。』因此，如果觀修自身和本尊為異體，則不需要；如果觀修自身和本尊為一體，則將自己從主尊中分離出來，觀想主尊和上師無二無別，認為上師做一切事業，然後親自做需要做的，圓滿進入和接受灌頂等，最後，瑪爾麥澤桑波（Mar-me-mdzad bZang-po）和拉瓦巴（Lwa-ba-pa）等人也說，應該請求金剛上師的事業的隨許，其做法是：扎亞色納（Jaya-sena）說：『然後弟子進入……』
【English Translation】 Therefore, it is through the gate that one enters. The mantra for generating joy is: 'The bliss of all accomplishments, delightful, the Bhagavan of Great Bliss enters the city of liberation. With the supreme bliss of the sacred accomplishment, Jaḥ Hūṃ Vaṃ Hoḥ, may it be swiftly accomplished.' This exists in Tibetan in the Śrīcakrasaṃvara (吉祥勝樂), seeing the benefit of entering the palace, joy arises in entering. This mantra was spoken by Klu-byang (克魯江) when blindfolding. Then, regarding the garland: Throwing into the mandala with the mantra 'Oṃ Paramasukha Saya Sula Lalita Vilasa Namita Namita Nami Bhagavantam Jaḥ Hūṃ Vaṃ Hoḥ He He He Hi Hih Praticcha Kusumanjali Natha Hoḥ', then picking it up again, with the thought of the garland empowerment, tying the garland on one's own head, visualizing the Lord of the Wheel, the guru, appearing manifestly, receiving the garland empowerment being given by him, etc., and all the empowerments that will be explained, as in the ritual, obtaining the permission of the Vajra Master. As it is said, it also appears in the Sdom 'byung 'grel pa (集經釋). The mantra for throwing flowers is in the Śrīcakrasaṃvara (吉祥勝樂): 'The mind of supreme bliss is full of play, with a charming hand, I prostrate to the Bhagavan. Jaḥ Hūṃ Vaṃ Hoḥ He He He Hi Hih Protector, please accept the flowers in the añjali.' This is the Tibetan saying. According to these words, the parts of entering the mandala before throwing the flowers, etc., seem to not require the Vajra Master to do self-entry, but Gyal-ba bZang-po (嘉瓦仰巴) also said that the other parts of entering the mandala should be done as much as possible, this is an abbreviated ritual of the wise. Therefore, here the parts of entering should be done no differently from the entry of the disciple. Just as Mar-me-mdzad bZang-po (瑪爾麥澤桑波), Lwa-ba-pa (拉瓦巴), and Saraha (薩拉哈), and many others have said, the Vajra Master should also enter like the disciple. Moreover, in the Phreng-ba (花鬘) it is also said: 'This is the ritual for the Vajra Master to enter.' Therefore, if one cultivates oneself and the deity as different entities, it is not necessary; if one cultivates oneself and the deity as non-different, then separating oneself from the main deity, contemplating the main deity and the guru as non-different, thinking that the guru does all the activities, and then personally doing what needs to be done, completing the entry and receiving the empowerments, etc., finally, Mar-me-mdzad bZang-po (瑪爾麥澤桑波) and Lwa-ba-pa (拉瓦巴), etc., also said that one should request the permission of the activities of the Vajra Master, the way to do it is: Jaya-sena (扎亞色納) said: 'Then the disciple enters...'
ག་དོན་དུ། མཁས་པས་འདི་ལྟར་མཁྱེན་པར་གསོལ། །བདག་མིང་ཆེ་གེ་ཞེས་བྱ་ཡི། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་སློབ་དཔོན་ཆེ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀུན་གྱི། །གསུངས་པའི་ཆོ་ག་དག་གིས་ནི། །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཆོ་ག་ཡིས། །སེམས་ཅན་དོན་ནི་བདག་གིས་བགྱི། །དེ་ལ་རྗེས་གནང་སྩོལ་མཛོད་ལ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་ཀྱིས། །བདག་ལ་ཉེ་བར་མཛད་དུ་གསོལ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་གནང་། །བདག་གིས་རྗེས་སུ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གནང་བ་ཞུས་པས་དེ་ལྟར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གནང་བ་བསྩལ་བར་བསམ་པའོ། ། ༈ དངོས་གྲུབ་ཞུ་ཞིང་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སློབ་མ་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཞུ་ཞིང་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་བྱ་བ་ནི། ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཚིགས་བཅད་དགུའོ། །དེ་ལ་ཚིགས་བཅད་དང་པོ་ལྔ་ནི། དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་གླུའི་མཆོད་པ་དང་དེ་ནས་གཅིག་ 3-2-222b གིས་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒྲག་པ་དང་དེ་ནས་གསུམ་གྱིས་ནི་བདེན་པ་བསྒྲག་པའོ། །གླུ་གསུམ་ནི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གླུ་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གླུ་དང་ཕྱག་རྒྱའི་གླུའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་ལས་རང་བཞིན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བ་མཚན་མའི་ཕྱིར། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་པའི་མཆོག །སེམས་དཔའ་རྡོ་རྗེ་ཆེ་རང་བཞིན། །མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྒྲུབས། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་དཔའ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མི་ཕྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པ་ས་རྣམས་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་རིམ་གྱིས་བསལ་ནས་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ནི། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡིན་ལ་དེས་ན་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་མཆོག་གོ། རྩིག་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲིབ་གཡོགས་བསལ་བ་ན་ནམ་མཁའ་སྐྱེ་བའམ་འབྱུང་བར་ཐ་སྙད་འདོགས་སོ། །ནམ་མཁའ་དེའི་མཚན་མ་སྟེ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་དཔེ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ན་མཚན་ལྡན་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ན་གསལ་བར་གྱུར་པས་སྐྱེ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མཐའ་སྐྱེ་འཇིག་མེད་དོ། །དཔལ་མཆོག་ལས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལ་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་སུ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་འཇམ་རྡོར་དང་བདེ་མཆོག་སོགས་ཀྱི་འདོན་པ་སྤོས་ནས་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་ལ་བསྟོད་པ་དང་གླུས་མཆོད་པར་བཤད་པས་
【現代漢語翻譯】 祈請尊者以智觀察，我名為[某某]。 嘿汝嘎（Heruka，忿怒尊）吉祥上師大德！ 為利益一切有情眾生，我將依循諸佛菩薩所宣說的儀軌，行持圓滿的儀軌。 祈請您賜予我許可，愿諸佛菩薩親近於我。 之後，我將如他們所允諾的那樣，隨之修持。如是請求之後，思維他們應允道：『就這樣做吧』。 接下來是祈請成就和真實的加持。 第二部分是：爲了引導弟子入門，首先以讚頌大樂自性、方便智慧的自性，來祈請壇城的成就，並給予真實的加持。這包括《虛空生》等九個偈頌。 其中，前五個偈頌是三昧耶（samaya，誓言）之歌的供養，然後用一個偈頌來宣說真如，再用三個偈頌來宣說真諦。這三首歌分別是：真如之歌、法性之歌和手印之歌。 在第一首歌中，有三種真如，其中自性真如是：『虛空生，以名相之故，無始無終之勝妙，金剛薩埵（Vajrasattva）大自性，不動金剛（Akshobhya-vajra）今祈成就。』 其中，『薩埵（sattva，勇士）』是指與真如一體、無戲論的無分別智慧菩提心，這就是金剛薩埵（Vajrasattva）的自性。它因無分別念而不可分割，所以是偉大的金剛。 那麼，什麼是菩提心呢？菩提心是菩薩們無始無終的心續，其自性本凈，逐漸去除諸地的客塵垢染，最終達到完全清凈的法身，這就是勝義菩提心，因此是無始無終的勝妙。 就像去除墻壁等遮蔽物時，會稱之為虛空生起或顯現一樣。虛空的名相，即具有作為象徵的例子，同樣，真如在脫離遮蔽時也會顯現，因此只是假立了『生』的名詞。因此，無有起始、終結、生起和毀滅。 《吉祥最勝續》中說『金剛薩埵（Vajrasattva）』，而在壇城儀軌中，則加入了不動佛（Akshobhya）、降閻魔尊（Yamantaka）、勝樂金剛（Chakrasamvara）等的唸誦。 這些都被解釋為對壇城本尊的讚頌和歌舞供養。
【English Translation】 Please, with wisdom, may the wise ones know thus. I am called by the name [so-and-so]. Heruka (wrathful deity) glorious great master! For the sake of all sentient beings, I will perform the perfect ritual with the rites spoken by all the Buddhas and Bodhisattvas. Please grant me permission for that, and may all the Buddhas and Bodhisattvas be close to me. Then, I shall contemplate accordingly as they have granted. After requesting thus, think that they grant, saying, 'Do it thus'. Next is requesting accomplishment and the blessing of truth. The second part is: In order to lead the disciples in, first, by preceding with praise of the nature of great bliss, the nature of skillful means and wisdom, one requests the accomplishment of the mandala and performs the blessing of truth. This includes nine verses, such as 'Sky-born'. Among them, the first five verses are the offering of the song of the three samayas (vows), then with one verse, the proclamation of Suchness, and then with three verses, the proclamation of truth. The three songs are: the song of Suchness, the song of Dharmata (the nature of reality), and the song of Mudra (seal). In the first song, among the three Suchnesses, the Suchness of self-nature is: 'Sky-born, because of signs, supreme without beginning or end, Vajrasattva (Diamond Being) great self-nature, Immovable Vajra (Akshobhya-vajra) now grant accomplishment.' Among them, 'sattva (hero)' is the non-dualistic wisdom Bodhicitta (mind of enlightenment) that is one taste with Suchness, and that is the nature of Vajrasattva (Diamond Being). That itself is indivisible by conceptual thought, therefore it is the great Vajra. And what is that Bodhicitta (mind of enlightenment)? The continuum of the minds of the Bodhisattvas (enlightenment beings) without beginning or end, whose nature is pure, gradually removing the adventitious stains of the grounds, and the completely pure Dharmakaya (body of truth), that is the ultimate Bodhicitta (mind of enlightenment), therefore it is the supreme without beginning or end. When removing the obscurations such as walls, it is nominally designated as the arising or appearing of space. Because that space has the sign, that is, the example of a symbol, similarly, when Suchness is free from obscurations, it becomes clear, therefore it is merely designated with the term 'born'. Therefore, there is no beginning, end, birth, or destruction. In the 'Glorious Supreme Tantra' it says 'Vajrasattva (Diamond Being)', but in the mandala rituals, the recitations of Akshobhya (Immovable One), Yamantaka (Lord of Death), Chakrasamvara (Wheel of Bliss), etc., are added and explained. These are explained as praises and song offerings to the deities of the mandala.
མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སོགས་ནི། བསྟོད་ཡུལ་ལ་བོད་པ་དང་དེའི་གོ་འཕང་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་པ་གཉིས་ཀར་གོ་བར་བྱ་སྟེ་འོག་མ་རྣམས་སུ་ཡང་ངོ་། ། 3-2-223a འབྱོར་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག །དབང་ཕྱུག་ཆེན་པོ་ལྷག་པའི་ལྷ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱལ། །མི་འགྱུར་མཆོག་ཏུ་བདག་གྲུབ་མཛོད། །ཅེས་པའོ། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་བོ། །དེས་ན་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་དབང་སྒྱུར་བའི་དབང་ཕྱུག་གོ། དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ལྷག་པའི་ལྷའོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་བརྙེས་པས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཀུན་ཀྱང་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཕུན་ཚོགས་ཐམས་ཅད་འདི་ལ་རག་ལས་པས་རྒྱལ་པོའང་ཡིན་ནོ། །དེའི་འབྱོར་པ་དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་མི་འགྱུར་བའི་མཆོག་གོ། རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། །ཉེས་པ་མེད་པ་རྟག་པ་ཁྱོད། །འདོད་ཆགས་ཀུན་གྱི་རྗེས་ཆགས་པ། །བཅོམ་ལྡན་ཆགས་ཆེན་དགའ་བ་ཆེ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བདག་གྲུབ་མཛོད། །ཅེས་པའོ། །ཉེས་པ་མེད་པ་ནི། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའོ། །རྟག་པའི་དོན་ནི། སྐུ་གསུམ་གྱིས་ནམ་མཁའ་ཇི་སྲིད་པ་དེ་སྲིད་དུ་བཞུགས་པའོ། །དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པའི་འདོད་ཆགས་ཀུན་ཏེ་འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ལ་དེའི་ཕྱིར་དམིགས་མེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཅན་ནོ། །མཚན་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་བས་དགྱེས་པས་ན་དགའ་བ་ཆེའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བཏོན་ནས་དེའི་དོན་སྔར་བཤད་པའི་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་བཤད་པ་ལ་ཤཱནྟི་པས་བཀྲལ་བས་བྱེད་ཚིག་ཡོད་ན་དག་གོ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གླུ་ནི། ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ཆོས་ཀྱི་མཆོག །གདོད་ནས་གྲོལ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། །བྱང་ཆུབ་ 3-2-223b སེམས་དཔའ་བདག་གྲུབ་མཛོད། །ཅེས་པའོ། །སླར་མི་ལྡོག་པའི་དག་པ་མངའ་པས་ན་ཤིན་ཏུ་དག་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ནི། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་མཆོག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱང་འདས་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གོ། རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས་གདོད་ནས་གྲོལ་བའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །བཟང་པོ་ནི། དགེ་བ་ཡིན་ལ་ཀུན་ནི། མ་ལུས་པ་སྟེ་འདི་ལས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །ཕྱག་རྒྱའི་གླུ་ནི། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ཀུན་གྱི་མཆོག །དབང་ཆེན་མཆོག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཡིས། །རྡོ་
【現代漢語翻譯】 『不動金剛』等等，應理解為既讚頌的對象是藏族人，又賜予我他的地位，下面的內容也一樣。 成就的真如是：一切大成就中最殊勝的，大自在天更殊勝的天，一切金剛持之王，愿您成就我不變的至高之境。這是說，成為一切成就中最殊勝的偉大成就是圓滿的菩提。因此，對力量等法自在的即為大自在天。因此，是超越一切世間之天的至上之天。由於獲得了所有身語意金剛，所以也是一切金剛持，並且由於一切佛菩薩的功德都依賴於此，所以也是國王。而那樣的財富也是永恒不變的至高之境。 清凈的真如是：無過失，永恒的您，貪慾一切的隨著者，世尊大貪大樂，愿您成就我真如。這是說，無過失是指捨棄了一切習氣和障礙。永恒的意義是，以三身存在直至虛空存在之時。獲得成就的貪慾一切，即以一切慾望隨順一切眾生而行事業，因此具有無緣大悲的大貪。以無相之法的喜樂而喜悅，所以是大樂。唸誦『那本身』，並通過之前所說的三個偈頌來解釋它的意義，如果香提巴的解釋中有能動詞，那就對了。 法性的歌是：極其清凈的法之至上，本來解脫的如來，普賢一切之自性，菩提薩埵愿您成就我。這是說，由於具有不再退轉的清凈，所以是極其清凈的。一切法中最殊勝的是涅槃，而涅槃中最殊勝的是佛的涅槃，由於是它的自性，所以是法之至上。由於自性清凈，所以是本來解脫的。由於如實證悟了諸法的法性，所以是如來。善良是善，一切是無餘，即從此生出。法界是一切法的體性或自性，所以是一切的自性。具有菩提自性的心是菩提薩埵。 手印之歌是：一切大成就中最殊勝的，大自在至上手印。
【English Translation】 『Immovable Vajra』 etc., should be understood as both praising the object as a Tibetan and granting me his status, and the same applies to the following. The Suchness of attainment is: The most supreme of all great attainments, The supreme god beyond the great powerful one, The king of all Vajra holders, May you accomplish me in the supreme state of immutability. This means that the great attainment that is supreme among all attainments is perfect enlightenment. Therefore, the one who has power over the qualities of strength etc. is the great powerful one. Therefore, it is the supreme god beyond all worldly beings. Since all body, speech, and mind vajras are attained, it is also the holder of all vajras, and since all the perfections of Buddhas and Bodhisattvas depend on this, it is also the king. And that wealth is also the supreme state of constant immutability. The pure Suchness is: Without fault, eternal you, Following all desires, Blessed One, great desire, great joy, May you accomplish me in that Suchness. This means that without fault is abandoning all obscurations along with their imprints. The meaning of eternal is residing with the three bodies as long as space exists. The desire for all attainments, that is, acting in accordance with all beings with all desires, therefore possessing great desire of objectless compassion. Rejoicing with the joy of the signless Dharma, therefore being great joy. Reciting 『that itself』, and explaining its meaning through the three verses mentioned earlier, it would be correct if Shantipa's explanation had an agentive word. The song of Dharmata is: Utterly pure, supreme of Dharma, Primordially liberated, Thus Gone One, Samantabhadra, essence of all, Bodhisattva, may you accomplish me. This means that since it possesses purity that does not regress, it is utterly pure. The most supreme of all dharmas is Nirvana, and the most supreme of Nirvana is the Nirvana of the Buddha, since it is its nature, it is the supreme of Dharma. Since it is pure by nature, it is primordially liberated. Since the Dharmata of dharmas is realized as it is, it is the Thus Gone One. Goodness is virtue, all is without remainder, that is, these arise from this. The Dharmadhatu is the characteristic or nature of all dharmas, therefore it is the essence of all. The mind possessing the essence of Bodhi is the Bodhisattva. The song of the Mudra is: The most supreme of all great attainments, The great powerful supreme Mudra.
རྗེ་ཆེན་པོ་གསོར་བ་ལས། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་བདག་བདག་གྲུབ་མཛོད། ཅེས་པའོ། །རྐང་པ་དང་པོ་དང་དབང་ཆེན་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་ཕྱག་རྒྱ་ནི། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོའི་སྐུའོ། །ཕྱག་རྒྱ་དེས་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་སྙེམས་མའི་ཕྱག་རྒྱའི་བདག་པོ་སྟེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་བདག་ལ་གྲུབ་པར་མཛོད་ཅིག་པའོ། །དེ་ཡང་དང་པོའི་རྡོ་རྗེ་ཕྱག་གཡས་པས་གསོར་བའམ་སྟོད་པ་སྟེ་འདི་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །དམ་ཚིག་འདི་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་དེ་ཉིད་བརྗོད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བདག་པོ་རྣམས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒྲག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡིད་ཁྱབ་པ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་གནས། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་ཡབ་ཀྱང་ཡིན། །དམ་ཚིག་མཆོག་གི་འདོད་པ་མཆོག །ཅེས་པའོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འདོད་པར་ 3-2-224a བྱ་བས་འདོད་པ་སྟེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མཆོག་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གོ། འདོད་པར་བྱ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ནས་སོ་སྐྱེའི་བར་གྱི་ཡིད་ལ་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ནི། རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐུགས་ལ་ཁྱབ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ནི་རང་གི་སའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྒོམས་པས་བདེ་བ་སྟེར་བས་ན་ཕ་དང་འདྲ་ལ་གཞུང་ཁ་ཅིག་ལས་སྙིང་ལ་གནས་ཞེས་པ་ལྟར་ན་བདེ་བ་སྩོལ་པས་སྙིང་དུ་སྡུག་པས་ན་སྙིང་ལ་གནས་པའོ། །འདོད་པར་བྱ་བ་དེ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཡབ་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་རྣམས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལས་འཁྲུངས་པའོ། །དེ་གཉིས་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིའང་ཡབ་ཡིན་ཏེ་དེ་དག་གི་ལུས་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་ཁྱབ་ཚུལ་སྔར་མ་བཤད་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །བདེན་པ་བསྒྲག་པ་ནི། བདེན་པ་གང་གི་ཡེ་ཤེས་མཆོག །ཤེས་རབ་ཐབས་བདག་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི། །བདེན་པ་དེ་ཡིས་མགོན་པོ་ཁྱོད། །འདོད་པ་བདག་ལ་ཡོངས་རྫོགས་མཛོད། །ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་སྟེ། །གསལ་ཞིང་དག་ལ་རྙོག་པ་མེད། །གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད། །རྒྱུ་དང་ལས་ལས་ཡང་དག་བྱུང་། །དེ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ངེས་འབྱུང་། །བདེན་པ་དེ་ཡིས་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། །གཟུགས་བརྙན་གསལ་བ་སློབ་མ་རྣམས། །ཀུན་གྱིས་སྒྲིབ་མེད་མཐོང་བར་ཤོག །ཅེས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་མཆོག་ནི། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ 3-2
【現代漢語翻譯】 尊者祈請道：『金剛慢主，請您成就我！』第一句和灌頂如前所述。其手印是金剛薩埵（Dorje Sempa）的身語意金剛的自性之身。此手印是金剛慢母（Dorje Nyemma）手印的主尊，請您成就我。首先，以右金剛手祈請或讚頌，這僅僅是象徵。這些誓言表達了金剛持（Dorje Chang）的真如，壇城的主尊們也具有金剛持的自性，因此他們也同樣具有真如。宣說真如是：『遍佈一切有情之心，安住於一切有情之心中，亦是一切有情之父，至高誓言的至高願望！』 主要指清凈一切障礙的真如，是所愿求的，即與真實智慧之至高誓言相應者的至高者。所愿求的真如，遍佈從佛陀到凡夫的心。在佛陀的境界中，以完全清凈的方式遍佈於心中，對於菩薩們來說，則是以各自境界的障礙完全清凈的方式。專注于真如，修持無分別，從而帶來安樂，因此如同父親一般。有些經文中說『安住於心中』，意為施予安樂，因此珍愛而安住於心中。所愿求的，是成為有情之父，即佛陀和菩薩們從完全清凈的智慧之身中誕生。這二者如其所是，也是凡夫之父，因為他們的身心安樂，是依賴於真如的清凈自性。由此，也應瞭解之前未曾闡述的遍佈于凡夫的方式。 宣說真諦是：『以何真諦之殊勝智慧，智慧與方便之主，壇城之，以此真諦，祈請怙主您，圓滿成就我的願望！諸法如影像，清晰而清凈，毫無混濁，不可執取，不可言說，從因和業中真實生起。』 『彼即是真如，是解脫之源。以此真諦，愿壇城之影像清晰，令所有弟子毫無障礙地得見！』殊勝智慧是無二智慧，具有二和無二之相。
【English Translation】 The great lord prays: 'Vajra Pride Master, please accomplish me!' The first line and empowerment are as previously described. The mudra is the essence of the Vajra Body, Speech, and Mind of Vajrasattva (Dorje Sempa). This mudra is the master of the Vajra Pride Mother (Dorje Nyemma) mudra, please accomplish me. First, with the right vajra hand, pray or praise, this is merely symbolic. These vows express the suchness of Vajradhara (Dorje Chang), and the deities of the mandala also have the nature of Vajradhara, so they also have the same suchness. Declaring suchness is: 'Pervading the hearts of all sentient beings, abiding in the hearts of all sentient beings, also the father of all sentient beings, the supreme desire of the supreme vow!' Mainly refers to the suchness that purifies all obscurations, which is desired, that is, the supreme of those who are in accordance with the supreme vow of true wisdom. The desired suchness pervades the minds from the Buddha to ordinary beings. In the realm of the Buddha, it pervades the mind in a completely pure way, and for Bodhisattvas, it is in the way that the obscurations of their respective realms are completely purified. Focusing on suchness, practicing non-discrimination, thereby bringing happiness, therefore like a father. Some scriptures say 'abiding in the heart', meaning giving happiness, therefore cherished and abiding in the heart. What is desired is to become the father of sentient beings, that is, the Buddhas and Bodhisattvas are born from the completely pure wisdom body. These two as they are, are also the fathers of ordinary beings, because their physical and mental happiness depends on the pure nature of suchness. From this, one should also understand the way of pervading ordinary beings that has not been explained before. Declaring the truth is: 'With what truth's supreme wisdom, the lord of wisdom and means, of the mandala, with this truth, pray to the protector, completely fulfill my wishes! All phenomena are like reflections, clear and pure, without turbidity, cannot be grasped, cannot be spoken, truly arise from cause and action.' 'That is suchness, the source of liberation. With this truth, may the reflection of the mandala be clear, so that all disciples may see it without obstruction!' Supreme wisdom is non-dual wisdom, having the aspect of two and non-two.
-224b ཐབས་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །ཤེས་རབ་ཐབས་བདག་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིན། །ཞེས་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །བདེན་པ་སྟེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དེས་ཡིད་ལ་མངོན་པར་བསམས་པའི་འདོད་པ་རྫོགས་པར་མཛོད་ཅེས་པའོ། །ཆོས་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རྣམས་སོ། །གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ནི། སེམས་ཙམ་གྱི་སྣང་བའོ། །ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་སྒྲིབ་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བས་དག་པ་དང་གསལ་བ་དང་རྙོག་པ་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་མེད་ཅིང་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པས་ཤེས་པ་བཞན་གྱིས་གཟུང་དུ་མེད་པ་དང་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་མིན་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །ལས་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ་དཀྱིལ་འཁོར་པ་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའོ། །གཟུགས་བརྙན་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བྲིས་པའོ། །གསལ་བར་ནི་གང་གི་གཟུགས་སུ་བྲིས་པ་དེའི་སྐུར་ལྟ་བའོ། །སྒྲིབ་མེད་དམ་དྲི་མེད་ནི། བདེན་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱིས་སྡིག་པ་བསལ་བ་ལ་བརྟན་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བར་ཤོག་ཅིག་པའོ། །སློབ་མ་ནི་ཀུན་གྱིས་ཞེས་མང་པོ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །འདི་དག་ནི། དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ཞིག་ནས་འབྱུང་ཞིང་དོན་ལེགས་པར་གོ་བ་གལ་ཆེ་བར་སྣང་བས་ཤཱནྟི་པ་དང་ཨ་བྷྱས་བཤད་པ་བཞིན་བཀོད་པའོ། །དཔལ་མཆོག་ལས་ཚིགས་བཅད་ལྷག་མ་ལྔ་མི་འབྱུང་ཞིང་དང་པོ་ལ། ཨོཾ་ནམ་མཁའ་ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་འགྲེལ་ཆེན་གྱི་བཤད་པ་ཡང་ཕལ་ཆེར་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཕྱི་མ་བཞི་ནི། བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོ་ལས་གསུངས་སོ། །འདི་ལན་གསུམ་བྱ་བར་དཱ་རི་ཀ་པས་བཤད་དོ། ། ༈ གཞན་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་ 3-2-225a བ་སྣོད་རུང་གི་ཆོ་ག་དང་། ལྷ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་རང་གནས་ཀྱི་ཆོ་གའོ། ། ༈ སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་སྣོད་རུང་གི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་དང་། དམ་ཚིག་ཉམས་ན་གསོ་བའི་ཚུལ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་མཇུག་གི་ཆོ་གའོ། ། ༈ ཐོག་མར་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་གཉིས། རྡུལ་ཚོན་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་དོགས་པ་གཅོད་པའོ། ། ༈ རྡུལ་ཚོན་ལ་བརྟེན་ནས་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་ལྔ། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་དང་། ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ་དང་། དབང་གི་མཐའ་རྟེན་གྱི་ཆོ་ག་དང་། དབང་རྣམས་ཀྱི་དོན་བཤད་པ་དང་། མཐའ་རྟེན་བྱེད་ཚུལ་དབང་གི་དབྱེ་བསྡུ་དང་བཅས་པའོ། ། ༈ དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། གདོང་གཡོགས་དང་བཅས
【現代漢語翻譯】 是方便與智慧本性的壇城。智慧方便本性的壇城。』許多壇城儀軌中都有提到。真諦，即不顛倒，以此心中顯現思念的願望圓滿。（這是它的意思）。諸法即壇城中的諸神。如影像一般，是唯心所現。遠離煩惱、所知障和等持的障礙這三種，因此是清凈、明朗且無染污的。無自性，各自以自證智所知，他人無法把握，且非言語概念的範疇，因此不可言說。這些的因是法界。業是聞、思、修等。如是性與如是之性，即是真實的智慧金剛持，一切壇城皆由此而生。影像即是壇城中所繪之像。明朗是指觀想所繪之像的本尊身。無障或無垢是指，依靠真諦和薄伽梵的加持，消除罪業，從而能夠見到壇城。（這是它的意思）。弟子是『一切』，許多經文中都有提到。這些是從許多壇城儀軌中摘錄的，理解其含義非常重要，因此按照寂天菩薩和阿跋亞的說法進行整理。吉祥勝樂輪中沒有後五頌，開頭是『嗡，虛空』。其大疏的解釋也大多與之前相同。後面的四頌，在四百五十頌和拉瓦巴等許多壇城儀軌中都有提到。達日迦巴說，這應唸誦三遍。 以下為灌頂儀軌： 分為兩部分：給予弟子灌頂，使其成為法器的儀軌；以及給予本尊灌頂，使其安住本位的儀軌。 給予弟子灌頂，使其成為法器的儀軌： 分為三部分：首先是灌頂儀軌；其次是如果誓言破損，恢復的方法；最後是壇城的結尾儀軌。 首先是灌頂儀軌： 分為兩部分：依靠彩粉進行灌頂的儀軌；以及對於依靠其他壇城進行灌頂的疑惑進行辨析。 依靠彩粉進行灌頂的儀軌： 分為五個部分：引入壇城；進入壇城後進行灌頂的方法；灌頂的結尾儀軌；解釋各種灌頂的含義；以及結尾儀軌的進行方式，包括灌頂的分類和總結。 引入壇城： 分為兩部分：遮眼等。
【English Translation】 It is the mandala of the nature of skillful means and wisdom. It is the mandala of the nature of wisdom and skillful means.' It is mentioned in many mandala rituals. Truth, that is, non-inversion, with this, may the desires conceived in the mind be fulfilled. (This is its meaning). The dharmas are the deities of the mandala. Like an image, it is the appearance of mind-only. Being free from the three obscurations of afflictions, cognitive obscurations, and meditative absorption, it is therefore pure, clear, and without turbidity. Without inherent existence, known individually by self-cognizant wisdom, not graspable by others, and not within the realm of sound and concept, it is therefore inexpressible. The cause of these is the dharmadhatu. The action is hearing, thinking, meditating, and so on. Suchness and the suchness of suchness are the true wisdom Vajradhara, and all mandalas arise from this. The image is what is drawn in the mandala. Clear is to visualize the deity's body in the form in which it is drawn. Without obscuration or without stain means, relying on the truth and the blessings of the Bhagavan, eliminating sins, may one see the mandala. The disciple is 'all,' it is mentioned in many texts. These are extracted from many mandala rituals, and it seems important to understand their meaning well, so they are arranged according to the explanations of Shantipa and Abhaya. The following is the empowerment ritual: Divided into two parts: the ritual of empowering the disciple to become a vessel, and the ritual of empowering the deity to abide in its own place. The ritual of empowering the disciple to become a vessel: Divided into three parts: first, the empowerment ritual; second, the method of restoring if the vows are broken; and finally, the concluding ritual of the mandala. First, the empowerment ritual: Divided into two parts: the ritual of empowering based on colored powders; and clarifying doubts about empowering based on other mandalas. The ritual of empowering based on colored powders: Divided into five parts: entering the mandala; the method of empowering after entering; the concluding ritual of the empowerment; explaining the meaning of the various empowerments; and the manner of performing the concluding ritual, including the classification and summary of the empowerments. Entering the mandala: Divided into two parts: blindfolding, etc.
་པར་གཞུག་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གཞུག་པའོ། ། ༈ གདོང་གཡོགས་དང་བཅས་པར་གཞུག་པ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཡོལ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གཞུག་པ་དང་། ནང་དུ་གཞུག་པའོ། ། 3-2-225b ཀྱང་བཤད་ལ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་དུམ་བུ་སོ་སོ་ལ་ཁ་དོག་སོ་སོ་བ་གསུངས་པས་དམར་པོ་ཁོ་ན་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལ་བཟླ་བའི་སྔགས་ནི། འཁྱིལ་པའི་སྔགས་སོ། །བཅིང་བའི་སྔགས་ནི། ཨོཾ་ཙཀྵུ་བན་དྷཾ་བ་ར་མ་ན་ཡ་ཧཱུཾ། ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྔགས་འདི་ཁོ་ནར་མ་ངེས་སོ། །འཆིང་ཚུལ་ལ་ལྭ་བ་པས་སློབ་མ་ཐ་མ་དང་འབྲིང་ལ་ཡེ་མི་མཐོང་བ་དང་རབ་ལ་ཅུང་ཟད་མཐོང་བར་བཅིང་བར་གསུངས་པས་མེ་ཏོག་དོར་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་མིག་རས་མ་བསལ་བར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་མཐོང་དུ་མི་རུང་བས་མིག་རས་འཆིང་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་བའི་འོག་ཏུ་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་དེ་ནས་ལྟ་བ་ལ་སྐུལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུངས་ཤིང་ཡོན་ཕུལ་ལ་ཞེས་པ་མ་གཏོགས་པ་གསོལ་བ་གདབ་པ་མ་བཤད་དེ་སྔར་གྱི་གསོལ་གདབ་འཇུག་པའི་གསོལ་གདབ་ཡིན་པ་ལ་དགོངས་སོ།།ཤཱནྟི་པ་དང་བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་སྨད་གཡོགས་མ་གཏོགས་པའི་ཆས་འཇུག་མཛད་ལ་གཞན་མང་པོས་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་དང་མིག་རས་འཛིན་པ་ཙམ་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ལས་ཐམས་ཅད་པའི་ཆུས་བསངས་ཏེ་སྙིང་མགྲིན་སྤྱི་བོར་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་པདྨ་འཁོར་ལོ་ལ་བཀོད་པའི་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ། ཧཱུཾ་ནག་པོ་དང་ཨཱཿདམར་པོ་དང་ཨོཾ་དཀར་པོའི་འོད་ཟེར་གྱིས་ལུས་འོད་གསལ་བར་བྱས་ཤིང་། ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོར་བཞག་གོ། ཤཱནྟི་པ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡང་བཤད་དེ་རྒྱས་བསྡུས་སོ། །རིགས་དང་མོས་པ་འདྲི་བ་ནི། སློབ་མ་ལས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་བཟུང་བ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱཻ་དགའ་བ་ལ་དགའ་ཁྱེད་སུ་ཡིན་ཞེས་དྲི་བར་བྱའོ། །དེས་བདེ་ཆེན་བདག་ནི། སྐལ་བ་བཟང་ཞེས་བརྗོད་ 3-2-226a པར་བྱའོ། །དྲིས་ལན་འདི་ནི། དཱ་རི་ཀ་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་གི་འགྱུར་ལྟར་བདེ་སྟེ། བུ་ཁྱོད་སུ་ཡིན་ཅི་ལ་དགའ། །སྐལ་བཟང་བདེ་ཆེན་གནས་ལ་ཞེས། དྲིས་ལན་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རིགས་དང་མོས་པ་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ། །སྐལ་བཟང་ནི། ས་ར་ཧས་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ཡིན་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པར་བསྟན་པས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་ཏུ་རུང་བར་ཤེས་པའོ། །མཉམ་སྦྱོར་དུ་ཅི་ལ་དགའ་བ་དྲིས་པའི་ལན་དུ་སྐལ་བ་བཟང་པོ་ལ་དགའ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་གཟུང་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། ཀྱཻ་ཁྱོད་སུ་ཞེས་དྲི་བྱ་སྟེ། །བདག་སྐལ་བཟང་ཞེས་བརྗོད་དང་ལྡན། །ཞེས་གསུ
【現代漢語翻譯】 進入（壇城），使其成為能見壇城之自性。 進入覆蓋面紗的狀態。 首先分為兩部分：在帷幕之外進入和在帷幕之內進入。 也有解釋說，從簡略的儀軌中，每個部分都使用了不同的顏色，因此不一定非要紅色。其中，唸誦的咒語是盤繞的咒語。束縛的咒語是：嗡 恰克殊 班達 瓦拉 瑪那 亞 吽 (藏文：ཨོཾ་ཙཀྵུ་བན་དྷཾ་བ་ར་མ་ན་ཡ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ cakṣu bandhaṃ vara mana ya hūṃ，漢語字面意思：嗡，眼，束縛，vara，心，呀，吽)。但並不一定非要是這個咒語。關於束縛的方式，穿袈裟的人說，對於下等和中等的弟子，應該完全看不見；對於上等的弟子，應該稍微能看見。因此，扔花之後，在金剛上師沒有揭開眼罩之前，不能完整地看到壇城，所以要束縛眼罩。在外面（扔花）之後，說『嘿，金剛，看啊！』這是爲了鼓勵觀看。唸誦『阿 康 貝ra 吽 (藏文：ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ khaṃ bīra hūṃ，漢語字面意思：阿，康，英雄，吽)』之後，拿起花環，除了供養之外，沒有提到祈請，這是因為考慮到之前的祈請是進入的祈請。寂天和巴瓦巴扎只穿戴下裙，而許多其他人只提到拿著花環和眼罩。然後是加持：用一切事業的水灑凈，在位於心、喉、頂的蓮花金剛輪上，安放太陽和月亮，用吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）黑色、阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿）紅色和嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）白色的光芒照亮身體，唸誦『吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）』，然後放在壇城的東門。寂天和晝生也說了加持眼睛等，這是廣略的差別。詢問種姓和意願：爲了讓弟子進入壇城，金剛上師應該問拿著事業金剛的弟子：『嘿，喜歡快樂的人，你是誰？』。他應該回答說：『我是大樂的擁有者，是幸運的人』。 這個問答，按照達日卡巴壇城儀軌的翻譯，比較好懂：『孩子，你是誰？你喜歡什麼？』『我喜歡住在幸運的大樂之中。』應該完全使用這個問答。這就是詢問種姓和意願。幸運的人，就像薩拉哈所說的『勝者的兒子』一樣，表明喜歡大樂，因此知道可以進入壇城。在雙運中，問喜歡什麼，回答說喜歡幸運，其含義應該如前所述。在《總集續》中說：『嘿，應該問你是誰，應該回答說我擁有幸運。』
【English Translation】 To enter (the mandala) and make it the self-nature of seeing the mandala. To enter with a face covering. First, it is divided into two parts: entering outside the curtain and entering inside. It is also explained that from the abbreviated ritual, different colors are used for each part, so it is not necessarily only red. Among them, the mantra to be recited is the coiling mantra. The binding mantra is: Om Chakshu Bandham Vara Mana Ya Hum (藏文：ཨོཾ་ཙཀྵུ་བན་དྷཾ་བ་ར་མ་ན་ཡ་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ cakṣu bandhaṃ vara mana ya hūṃ，漢語字面意思：Om, Eye, Bind, Vara, Mind, Ya, Hum). But it is not necessarily this mantra. Regarding the method of binding, the one wearing the robe says that for lower and middle disciples, they should not be able to see at all; for upper disciples, they should be able to see a little. Therefore, after throwing the flower, the mandala cannot be fully seen until the Vajra Master has removed the blindfold, so the blindfold must be bound. After (throwing the flower) outside, say 'Hey, Vajra, look!' This is to encourage viewing. Recite 'Ah Kham Bira Hum (藏文：ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ khaṃ bīra hūṃ，漢語字面意思：Ah, Kham, Hero, Hum)', then pick up the garland, and apart from offering, there is no mention of supplication, because it is considered that the previous supplication was the supplication for entering. Shantipa and Bhavabhadra only wear the lower skirt, while many others only mention holding the garland and blindfold. Then there is the blessing: purify with the water of all activities, and on the lotus vajra wheel located in the heart, throat, and crown, place the sun and moon, and illuminate the body with the light of Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hum) black, Ah (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：Ah) red, and Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om) white, and recite 'Hum (藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：Hum)', and then place it at the east gate of the mandala. Shantipa and Daytime Source also spoke of blessing the eyes, etc., which is the difference between extensive and concise. Asking about lineage and wishes: In order to allow the disciple to enter the mandala, the Vajra Master should ask the disciple holding the Karma Vajra: 'Hey, you who like happiness, who are you?'. He should answer: 'I am the owner of great bliss, the lucky one.' This question and answer, according to the translation of the Darika Mandala Ritual, is easier to understand: 'Child, who are you? What do you like?' 'I like to live in the lucky great bliss.' This question and answer should be fully used. This is asking about lineage and wishes. The lucky one, like Saraha's 'son of the victor', shows that he likes great bliss, so he knows that he can enter the mandala. In union, when asked what he likes, the answer is that he likes luck, and its meaning should be as previously stated. In the 'Compendium Tantra' it says: 'Hey, you should be asked who you are, and you should answer that I possess luck.'
ངས་པ་བཞིན་དུ་ཚད་ལྡན་གཞན་ཡང་མང་པོས་བཤད་པས་སྐལ་བཟང་ནི། དགའ་བ་པོ་ཡིན་གྱི་དགའ་བའི་ཡུལ་མིན་ནོ། །ལྭ་བ་པས་སྔར་ལྟར་དྲིས་ལན་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་བུ་ཅི་བྱ། དེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་མཆོག་གི་དམ་ཚིག་བགྱི་འཚལ་ཞེས་སོ། །ཞེས་དྲིས་ལན་གཞན་ཅིག་གསུངས་ཏེ་ཁྱེད་སྐལ་བ་བཟང་ཞིང་བདེ་ཆེན་ལ་མོས་ན་དེས་ཅི་ཞིག་བྱེད་ཅེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དམ་ཚིག་མཆོག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དྲིས་ལན་འདི་མཉམ་སྦྱོར་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་གཉིས་སུ་ཡང་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ནས་རྣལ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟཾ་ཨུད་པཱ་ཏ་ཡཱ་མི། ཞེས་འདོན་དུ་གཞུག་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ལ། ཞེས་སྔགས་འདི་སློབ་མ་རྣམས་འདོན་དུ་བཅུག་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པར་ཕྲེང་བ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་བཤད་པ་ལེགས་ཏེ་དཔལ་མཆོག་ལས། དེ་ལ་དང་པོ་ཁོ་ནར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བ་དམ་པའི་སྔགས་ལན་ཅིག་བརྗོད་པས་སྐྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ། 3-2-226b ཞེས་སྔགས་འདིའི་སྔོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པར་བགྱིའོ་ཞེས་པའི་སྔགས་དོན་དང་ཤིན་ཏུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་འདིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་དང་ས་ར་ཧ་དང་དཱ་རི་ཀ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་ལ། ཀླུ་བྱང་དང་བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་མ་བཤད་པ་ཡང་མང་པོ་སྣང་ངོ་། །སེམས་སྐྱེད་ཚུལ་ལ་དཔལ་མཆོག་ཏུ་སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུངས་ཀྱི་སྙིང་ཁར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་བསྒོམས་ནས་སྐྱེད་པ་རྒྱུད་འགྲེལ་གཉིས་ཀ་ན་མི་སྣང་ལ་ཀུན་སྙིང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་གཞན་རྣམས་དང་བླ་མེད་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཕལ་མོ་ཆེར་ཡང་མ་བྱུང་ངོ་། །བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་དཀར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་གཅིག་པུ་བསྒོམས་ནས་མཛད་ལ་ཁ་ཅིག་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་གཉིས་ཆར་སྒོམ་པར་མཛད་དོ། །ཡང་དཔལ་མཆོག་ལས། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་དོགས་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་གཏང་མི་བྱ། །ཕྱག་རྒྱ་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་པའི་དོན་འགྲེལ་ཆེན་ལས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་ཏིཥྛ་ཞེས་པས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བག་ཆགས་སྐྱེད་པས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཀྲལ་བ་དེར་ཏིཥྛ་ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་སྐྱེད་པར་བཤད་ལ་འདིར་སྔགས་དེ་མ་བྱུང་བས། སློབ་དཔོན་དེའི་དགོངས་པ་ནི། ཕྱག་བཞིའི་དང་པོའི་སྐབས་སུ་རྡོར་སེམས་ཞུགས་ནས་ས
【現代漢語翻譯】 正如其他許多有資格的人所說，有福者是快樂的給予者，而不是快樂的接受者。拉瓦巴（Lāvapā）像以前一樣回答后，又問：『那麼，該怎麼做呢？』 他也說：『應該遵守至高佛陀的誓言。』 也就是說，如果你有福報並且渴望大樂，那麼這有什麼用呢？ 答案是爲了實現佛陀的至高誓言。這個答案也出現在結合法的兩個儀軌中。 然後，所有瑜伽士的發心是：『嗡，薩瓦，瑜伽，吉當，烏達，達亞彌。』（藏文：ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟཾ་ཨུད་པཱ་ཏ་ཡཱ་མི།，梵文天城體：ॐ सर्व योग चित्तम् उत्पादयामि，梵文羅馬擬音：oṃ sarva yoga cittam utpādayāmi，漢語字面意思：嗡，所有，瑜伽，心，生起）。讓他們唸誦，並在生起菩提心時，』 讓學生們唸誦這個真言，然後跟隨念珠來解釋發心是很好的，正如《吉祥勝樂輪根本續》（Śrīcakrasaṃvara Tantra）中所說：『首先，讓他們唸誦一次所有如來（Tathāgata）的至高秘密真言。』 因為這個真言是在此之前說的，並且與『我將生起所有瑜伽士的發心』的真言意義非常一致。用這個真言生起發心，是燃燈賢（Dīpaṃkarabhadra）、拉瓦巴（Lāvapā）、薩拉哈（Sarahā）、達日卡（Dārika）等人所說的。而龍樹菩薩（Nāgārjuna）、巴瓦巴札（Bhāvabhadra）、黑行者（Kṛṣṇacārin）等沒有說的情況也很多。關於生起發心的方式，《吉祥勝樂輪根本續》（Śrīcakrasaṃvara Tantra）中說，在生起愿菩提心之後，生起證悟佛性的自性菩提心。但在心間觀想月亮上的金剛，在續部和註釋中都沒有出現，在《總集續》（Kunjings）的其他儀軌和大多數無上瑜伽儀軌中也沒有出現。西藏的一些上師只觀想心間一個五股白色金剛，而另一些上師則觀想月亮和金剛兩者。 此外，《吉祥勝樂輪根本續》（Śrīcakrasaṃvara Tantra）中說：『僅僅通過生起，就能毫無疑問地成佛，不應捨棄菩提心，也就是金剛手印。』 在《大疏》（Great Commentary）中解釋說：『空性的金剛，也就是五股金剛手印，在月亮上用「底叉」（藏文：ཏིཥྛ་，梵文天城體：तिष्ठ，梵文羅馬擬音：tiṣṭha，漢語字面意思：安住）生起，僅僅通過生起，就能生起不退轉的習氣。因此，與所有如來平等，應該證悟為現在出現的佛陀。』 在那裡，據說用「底叉」（藏文：ཏིཥྛ་，梵文天城體：तिष्ठ，梵文羅馬擬音：tiṣṭha，漢語字面意思：安住）這個真言來生起，但這裡沒有出現這個真言。因此，阿阇黎（Ācārya）的意圖是，在四手法的第一個階段，金剛薩埵（Vajrasattva）進入后，……
【English Translation】 As many other qualified ones have said, the fortunate one is the giver of joy, not the receiver of joy. Lāvapā, after answering as before, asked again: 'Then, what should be done?' He also said: 'One should keep the vows of the supreme Buddha.' That is to say, if you are fortunate and desire great bliss, then what is the use of that? The answer is for the sake of accomplishing the supreme vows of the Buddha. This answer also appears in the two ritual sections of the combined practice. Then, the generation of bodhicitta for all yogis is: 'Oṃ sarva yoga cittam utpādayāmi.' (Tibetan: ཨོཾ་སརྦ་ཡོ་ག་ཙིཏྟཾ་ཨུད་པཱ་ཏ་ཡཱ་མི།, Sanskrit Devanagari: ॐ सर्व योग चित्तम् उत्पादयामि, Sanskrit Romanization: oṃ sarva yoga cittam utpādayāmi, Literal Chinese meaning: Om, all, yoga, mind, generate). Let them recite, and when generating the mind of enlightenment,' It is good to have the students recite this mantra and then explain the generation of bodhicitta by following the rosary, as it says in the Śrīcakrasaṃvara Tantra: 'First, let them recite once the supreme secret mantra of all the Tathāgatas.' Because this mantra is said before this, and it is very consistent with the meaning of the mantra 'I will generate the mind of all yogis.' Generating the mind with this mantra is what Dīpaṃkarabhadra, Lāvapā, Sarahā, Dārika, and others have said. And there are many cases where Nāgārjuna, Bhāvabhadra, Kṛṣṇacārin, etc., have not said it. Regarding the way to generate the mind, the Śrīcakrasaṃvara Tantra says that after generating the aspiration bodhicitta, one generates the self-nature bodhicitta that realizes the Buddha-nature. But visualizing a vajra on the moon in the heart does not appear in the tantra and commentaries, nor does it appear in other rituals of the Kunjings and most of the Anuttarayoga tantras. Some Tibetan lamas only visualize a single five-pronged white vajra in the heart, while others visualize both the moon and the vajra. Furthermore, the Śrīcakrasaṃvara Tantra says: 'By merely generating it, one will undoubtedly become a Buddha, one should not abandon the bodhicitta, which is the vajra mudrā.' In the Great Commentary, it is explained: 'The vajra of emptiness, which is the five-pronged vajra mudrā, is generated on the moon with 'tiṣṭha' (Tibetan: ཏིཥྛ་, Sanskrit Devanagari: तिष्ठ, Sanskrit Romanization: tiṣṭha, Literal Chinese meaning: abide), and by merely generating it, one generates the habit of non-regression. Therefore, being equal to all the Tathāgatas, one should realize that one is a Buddha who has appeared now.' There, it is said that it is generated by the mantra 'tiṣṭha' (Tibetan: ཏིཥྛ་, Sanskrit Devanagari: तिष्ठ, Sanskrit Romanization: tiṣṭha, Literal Chinese meaning: abide), but this mantra does not appear here. Therefore, the intention of the Ācārya is that in the first stage of the four mudrās, after Vajrasattva enters,……
ྙིང་གར་ཟླ་བའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའི་གཟུགས་ཀྱིས་བཞུགས་པ་ལ་ལྟ་བའི་ཡིད་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་ 3-2-227a པར་སྟོད་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པ་དེར་སྣང་ངོ་། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་དང་དེའི་འགྲེལ་པ་ཤཱནྟི་པས་མཛད་པ་ལས་ཕྱག་བཞི་མ་བཤད་ཀྱང་། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ཞེས་སོགས་དམ་ཚིག་བསྟན་པའི་སྐགས་སུ་འབྱུང་བའི་འགྲེལ་པ་ལས། བསྐྱེད་པ་ཙམ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པ་ལས་སམ་འཇུག་པ་ལས་ཏེ་སྙིང་གའི་ཟླ་བར་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ལ་འདི་ཐམས་ཅད་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་མ་བྱས་ན་གཞན་དུ་བཤད་ས་ཡང་མེད་པས་འདིའི་ཤེས་བྱེད་དུ་བྱ་སྟེ་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་ལས་ཀྱང་། རྣལ་འབྱོར་སེམས་ནི་ཡང་དག་བསྐྱེད། །སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་བསམ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཡང་ཟུར་ཙམ་ཞིག་སྣང་ངོ་། །གཞན་ཡང་དཔལ་མཆོག་ལས། འདི་བརྗོད་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མི་འབྲེལ་ཞིང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང་བདུད་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཞེས་སེམས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་། སེམས་དེ་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱི་མཐུས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་དང་། གང་ཞིག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ནི། ཞེས་སོགས་དོན་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་སེམས་དེ་སྐྱེད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་སྐྱེད་པ་འདི་ལ་ཀུན་སྙིང་དང་ཤཱནྟི་པ་གཉིས་ཀས་སྨོན་སེམས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་རྟོགས་པའི་འཇུག་སེམས་སྐྱེད་པར་གསུངས་པས། བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ 3-2-227b སེམས་གཉིས་སྐྱེད་པར་མཛད་པ་དང་ཟླ་བའི་སྟེང་གི་རྡོ་རྗེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ཀུན་སྙིང་གིས་གསུངས་པས་རྡོ་རྗེ་དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དང་ཟླ་བ་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྦྱོར་བ་ཡང་ལེགས་སོ། །འདི་ལེགས་པར་བརྡ་འཕྲོད་ན་སྔགས་ཀྱི་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་རིགས་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཁྱད་པར་ཅན་ཞིག་སྣང་བས་ལྟ་བའི་སྟེང་ནས་དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྨོན་པ་གཉིས་དམིགས་བྱེད་བར་བྱས་ནས་ཟླ་བ་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དང་འདི་འདྲ་བ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཚིག་སྤྱི་ལ་མ་ལུས་པར་བརྡ་འཕྲོད་པར་བྱས་ན་རྟེན་འབྲེལ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མ་ཞིག་འགྲིག་པས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་བསྔགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་མེ་ཏོག་དང
【現代漢語翻譯】 觀想心間月輪上安住五股金剛之相，此意乃是方便與智慧之心生起，于《發菩提心論》的釋文中有所闡述。雖然《四百五十頌》及其作者寂天菩薩的釋文中未提及四臂本尊，但在解釋『僅僅生起』等誓言時，釋文中提到：『僅僅生起，即從發願菩提心或入行菩提心，於心間月輪上觀想金剛之相。』此等皆應理解為瑜伽士生起菩提心之方便，否則無其他解釋之處，故可作為此觀想的依據。《四百五十頌》中也說：『瑜伽心應如實生，於心間思惟金剛藏。』此亦略有提及。 此外，《吉祥勝樂輪根本續》中說：『僅唸誦此（心），便與一切如來不分離，且不退轉，降伏一切魔眾，此大菩薩亦應證悟為如來。』此乃是生起此心的功德。其釋文中也說：『僅以生起此心的力量，便可不退轉。因已確定證得無上菩提，與諸如來平等，故應證悟為如來。』此意與『僅僅生起』等意義相同，故亦可應用於生起此心。寂天菩薩和《集一切功德根本經》皆說，生起此心即是生起愿菩提心和證悟菩提自性的行菩提心。因此，前代上師們所作的生起世俗和勝義二種菩提心，以及《集一切功德根本經》所說的月輪上的金剛是空性的本體，將金剛與勝義菩提心，月輪與世俗菩提心相結合，也是非常好的方法。若能善解此意，則以密咒的善巧方便，定能成為大乘種姓之人，此乃一種殊勝的征相。因此，應在觀想的基礎上，以證悟空性的勝義菩提心和為利益一切眾生而欲成佛的愿菩提心作為所緣，生起月輪金剛之相。若能通達此等語句的深層含義，則能成就諸多殊勝的緣起，因此灌頂的功德極大。然後，於心間觀想金剛花等。
【English Translation】 The mind that contemplates the presence of a five-pronged vajra on a lunar disc in the heart is said in the commentary on the Bodhisattvacaryāvatāra to be the arising of the mind of skillful means and wisdom. Although the Catuḥśataka and its commentary by Śāntipa do not discuss the four-armed deity, in the explanation of the vows that arise in the context of 'merely generating', it is said in the commentary: 'Merely generating is from aspiring to enlightenment or entering into it, in the form of a vajra on the lunar disc in the heart.' All of this should be understood as the yogi's generation of the mind of enlightenment, otherwise there is no other place to explain it, so this should be taken as evidence for it. In the Catuḥśataka it is also said: 'The yogic mind is truly generated, the vajra essence is contemplated in the heart.' There is also a slight hint of this. Furthermore, in the Śrīcakrasaṃvara Tantra, it says: 'Merely uttering this, one is inseparable from all the Tathāgatas, and irreversible, and that great Bodhisattva who subdues all the māras should also realize himself as the Tathāgata.' This is said to be the benefit of generating that mind, and in its commentary it is also said: 'By the power of merely generating that mind, one becomes irreversible. Because of the certainty of unsurpassed enlightenment, being equal to the Tathāgatas, one should realize oneself as the Tathāgata.' The meaning of this and 'merely generating' etc. appear to be the same, so it can also be applied to generating that mind. Both the Kunjing and Śāntipa say that generating this mind is generating the aspiration mind and the entering mind that realizes the nature of enlightenment. Therefore, the earlier lamas generated the two minds of conventional and ultimate enlightenment, and the Kunjing said that the vajra on the moon is the essence of emptiness, so it is good to combine the vajra with the ultimate mind of enlightenment and the moon with the conventional mind of enlightenment. If this is well understood, then it seems to be a special sign that one is definitely of the Mahāyāna lineage through the skillful means of mantra, so on the basis of contemplation, one should generate the form of the moon and vajra, with the ultimate mind of enlightenment that realizes emptiness and the aspiration to attain Buddhahood for the benefit of all sentient beings as the object of focus. If this and other similar things are not completely understood in the general sense of the words, but are understood in terms of their meaning, then many special interdependent connections will be established, so the praise for empowerment is very great. Then, in the heart, a vajra flower etc.
་བཅས་པ། ཨོཾ་སུ་ར་ཏེ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཧོཿསིདྷྱ་བཛྲ་ཡ་ཐཱ་སུ་ཁཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བཟུང་སྟེ།དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པར་འགྱུར་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་མ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཞིང་མ་དད་པར་ཡང་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཧོཿཞེས་པ་ཡན་ཆད་དཔལ་མཆོག་ན་ཡོད་ལ་ཕྱི་མའི་སྔགས་ནི། མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་གར་འཛིན་པ་མཚམས་འདི་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་དཔལ་མཆོག་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སྔོན་ནས་བྱེད་པ་ཡང་དཱ་རི་ཀ་པ་སོགས་མང་པོས་གསུངས་སོ། །དེང་ཁྱོད་ཅེས་སོགས་འདི་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས་མཛད་ལ་གཞན་མང་པོས་མ་བཤད་དོ། །མ་དད་པ་རྣམས་ལའང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་འགྱུར་ལེགས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་སྔགས་ 3-2-228a ལ་མི་དད་ན་དེ་ལ་ཡང་མི་བསྟན་པའི་དོན་ཡིན་པས་དམ་གཞག་དང་པོ་ལ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། ། ༈ ནང་དུ་གཞུག་པ། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ནང་དུ་གཞུག་ཅིང་བསྐོར་ནས་ཕྱག་བྱ་བ་དང་། དམ་ལ་གཞག་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཕབ་ནས་བདེན་པ་བརྗོད་པའོ། ། ༈ ནང་དུ་གཞུག་ཅིང་བསྐོར་ནས་ཕྱག་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ཨོཾ་ཡ་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་ཧཱུཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་ཁྲིད་ལ། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། ཞེས་པ་འདིས་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་བཅུག་སྟེ། མ་ཧཱ་ར་ཏ་སུ་དྲི་ཌྷ་སུ་ཏོ་ཥོ་སུ་སུ་ཁོ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཨཱཿདྱ་སིདྡྷྱ་མཱཾ། ཞེས་པ་གདོན་ལ་བསྐོར་བ་བྱའོ། །སྔགས་གཉིས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བརྗོད་དགོས་སོ། །སྔགས་སྔ་མས་སློབ་མ་འགུགས་པར་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དེ་ལྭ་བ་པས་ཀྱང་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་སྐྱོང་བའི་སྔགས་ཀྱིས་སློབ་མ་བཅུག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པས་སྔགས་དེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོར་དགུག་པའི་དམིགས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་ལྔས་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་གཞུག་པར་ལྭ་བ་པ་ཀྱང་གསུངས་པ་ནི། འདུས་པའི་བཅུ་དྲུག་པ་ལས། དེ་ལ་འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་གོ། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། ཞེས་སྔགས་འདིས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པར་གསུངས་པས་དངོས་སུ་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཡང་སྒོམ་དོན་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཚུད་པ་དགོས་སོ། །དབང་སྐུར་བ་ལ་སྔོན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་གཞུག་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི། ལྷ་དེ་དག་གི་གསང་བའི་གཏམ་ཁྱད་པར་ཅན་བཤད་པའི་སྣོད་དུ་རུང་བ་ལ་དེ་དག་གི་ནང་དུ་ཚུད་པ་ཅིག་དགོས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་འཇུག་པའི་ཐོག་མ་ཡང་འདི་ནས་ཡིན་པས་བརྡ་འབྱོར་དགོས་སོ། །བི་བྷཱུ་ཏཱིའི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ཀྱང་། བདེ་བ་མཆོག་གི་ཕོ་བྲང་དུ། །བུ་ཁྱོད་བདག་གིས་དྲངས་པའོ། །ཞེས་དང་
【現代漢語翻譯】 唸誦『嗡 索惹德 薩瑪雅 斯瓦航 吽 悉地 班雜 雅塔 斯康』，並持之。如今你將被所有如來所加持，你也絕不可向未入壇者宣說如來一切秘密壇城，亦不可向不信者宣說。』唸誦至『吽』為止，此乃吉祥勝樂處所有，後面的真言，由燃燈賢等諸多大德所說。持金剛於心間，此儀軌如吉祥勝樂處所出，生起次第之前行，亦由達日迦巴等諸多大德所說。『如今你』等語，由燃燈賢及拉瓦巴等所作，其他大德未曾宣說。『亦不可向不信者宣說』，此譯文甚佳，即使已入壇城，若不信真言，亦不可示之，此乃與第一條誓言不同之處。 入壇之法。 第二部分分為三：入壇繞行后禮拜，立誓，降臨智慧並說諦實語。 入壇繞行后禮拜。 首先，唸誦『嗡 亞曼達嘎 惹達 吽』並引導，以『阿 康 貝ra 吽』令入帷幕內，唸誦『瑪哈惹達 蘇扎達 蘇多效 蘇蘇闊 班雜 薩埵 阿 迪雅 悉地 芒』，繞鬼魅而行。此二咒語需由金剛阿阇黎唸誦。寂靜論師釋說，前一咒語用於勾召弟子，拉瓦巴亦云：『以東方門守護之咒語引入弟子』，故以此咒語作意勾召壇城東方之門。其後，拉瓦巴亦說以五字明令入帷幕內，集經十六云：『此乃入大壇城之金剛誓言。阿 康 貝ra 吽，此咒語宣說入壇之法』，故雖是實際進入帷幕內，然就修法而言，需入壇城之內。灌頂之前需先入壇城內，此乃因欲成為宣說諸本尊秘密語之法器，故需入其內。此亦為入壇城之始，故需明瞭其意。毗布提之壇城儀軌亦云：『于至上安樂之宮殿，我已引導汝子。』
【English Translation】 Recite 'Om Surate Samaya Tvam Hum Siddhi Vajra Yatha Sukham,' and hold it. Now you will be blessed by all the Tathagatas, and you must never speak of the supreme secret mandala of all the Tathagatas to those who have not entered the mandala, nor to those who do not have faith.' Recite up to 'Hum,' which is all in the glorious supreme place, and the latter mantra is spoken by many great virtues such as Burning Lamp Sage. Holding the vajra in the heart, this ritual comes from the glorious supreme place, and the preliminary practice before the generation stage is also spoken by many great virtues such as Darikapa. 'Now you' and other words are made by Burning Lamp Sage and Lavapa, and other great virtues have not spoken. 'Also do not speak to those who do not have faith,' this translation is very good, even if you have entered the mandala, if you do not believe in the mantra, you must not show it, this is the difference from the first vow. The method of entering the altar. The second part is divided into three: entering the altar, circumambulating and then worshiping, making vows, descending wisdom and speaking the truth. Enter the altar, circumambulate and then worship. First, recite 'Om Yamantaka Krita Hum' and guide, and use 'Ah Kham Bira Hum' to enter the curtain, recite 'Maharata Sudridha Sutosho Susukho Vajra Sattva Ah Dya Siddhi Mam', and walk around the ghosts. These two mantras need to be recited by the Vajra Acharya. Shantipa explained that the previous mantra was used to hook the disciples, and Lavapa also said: 'Introduce the disciples with the mantra of guarding the east gate', so use this mantra to visualize hooking the east gate of the mandala. After that, Lavapa also said that the five-character mantra should be used to enter the curtain. The sixteenth volume of the Collection Sutra says: 'This is the Vajra vow to enter the Great Mandala. Ah Kham Bira Hum, this mantra declares the method of entering the altar', so although it is actually entering the curtain, in terms of practice, it is necessary to enter the mandala. Before the initiation, you must first enter the mandala, because you want to become a vessel for declaring the secret words of the deities, so you need to enter it. This is also the beginning of entering the mandala, so you need to understand its meaning. The mandala ritual of Vibhuti also says: 'In the palace of supreme bliss, I have led your son.'
། ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧས་ 3-2-228b ཀྱང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཀུན་གྱི་གནས། །ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག །སྙིང་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་རུ་ནི། །བདག་གིས་སློབ་མ་གཞུག་པར་བགྱི། །ཞེས་གསུངས་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཀྲི་ཞིང་སློབ་མ་ལ་ཡང་དམིགས་པ་རྣམས་བསྟན་པར་བྱའོ། །བྷཱ་བ་བྷ་དྲས། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་ལ་ཡིད་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་བསྒོམས་ཏེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཉེ་འཁོར་དུ་གཞུག་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དཱ་རི་ཀ་པས་ཀྱང་ལྷ་དང་ཐ་དད་མེད་པར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་དོན་ནི།དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བཅུག་པས་ལྷ་རྣམས་དང་ཕྱི་ནང་གི་ཁྱད་པར་མེད་པར་དེ་དག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སོང་བར་ཡིད་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་དོན་ཏེ་ནང་དུ་བཅུག་པའི་དོན་འདི་གསལ་ལོ། །སྐོར་བའི་སྔགས་ནི། དཔལ་མཆོག་ལས་གསུངས་ལ་དེའི་འགྲེལ་ཆེན་ལས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སྒོ་མ་རེ་རེའི་སྙིང་པོ་བརྗོད་ནས་སྒོ་དེ་དང་དེར་རང་ཉིད་སྒོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཀུག་པར་བསམས་ཏེ་མཐར་ཤར་སྒོར་ཞུགས་ནས་སྔགས་འདི་བརྗོད་པར་གསུངས་པས་དང་པོ་ཤར་སྒོ་ནས་ཞུགས་པ་ཕྱིར་འཐོན་ནས་སྐོར་བ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་སྒོ་གཞན་ལ་ཡང་དེའི་རིགས་པ་སྦྱར་བས་ཆོག་པ་འདྲའོ། །དེ་ནས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་སྒོར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛོ་པསྠ་ན་ནཱ་ཡ། ཨཱ་ཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་མཱཾ། ཨོཾ་སརྦ་བུདྡྷ་པཱུ་ཛོ་པསྠཱ་ནཱ་ཡ། ཨཱ་ཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་བཻ་རོ་ཙ་ན་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་མཱཾ། ཞེས་པ་དང་ལྷོར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀཱ་ཡཱ་ཨཱ་ཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་རཏྣ་ཨ་བྷི་ཥི་ཉྩ་མཱཾ། ནུབ་ཏུ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་པྲ་བརྟ་ནཱ་ཡ་ཨཱ་ཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། 3-2-229a སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་དྷརྨ་པྲ་བརྟ་ཡ་མཱཾ། བྱང་དུ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་པཱུ་ཛ་ཀརྨཱ་ཎེ་ཨཱ་ཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ཀརྨཱ་ཀུ་རུ་མཱཾ། ཞེས་བྱ་བའི་སྔགས་ལྔས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ན་བཞུགས་པའི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ་ཡང་ཤར་སྒོར། ཨོཾ་གུ་རུ་ཙ་ར་ཎོ་པསྠཱ་ནཱ་ཡ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། ཨོཾ་སརྦ་ས་ཏྭ་པ་རི་དྲ་ཎཱ་རྠཾ་ཨཱཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི། ཞེས་བྱ་བ་དོན་གོ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འདོན་དུ་གཞུག་གོ། སྔགས་གཉིས་པ་དང་ལྔ་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་དུམ་བུ་དང་པོ་ལས་གསུངས་ལ་སློབ་དཔོན་འདིས་དང་པོ་གཙོ་བོ་དང་གཉིས་པ་རྣམ་སྣང་ལ་བྱེད་པས་དབུས་སུ་མི་བསྐྱོད་པའི་རིགས་བཞུགས་པའི་དབང་དུ་མཛད་དོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་མི་བསྐྱོད་པར་བསམས་ནས་ཕྱག་ད
【現代漢語翻譯】 那伽菩提（Nāgārjuna）和薩惹哈（Sarah）， 同樣地，是所有如來（Tathāgata）的居所。嘿嚕嘎（Heruka）是光榮的殊勝之城。在此精華壇城（Maṇḍala）中，我將引入弟子。』 如是說后，上師應引導，並向弟子展示所有觀想之境。巴瓦巴扎（Bhāva Bhadra）說：『唸誦「ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། (Āḥ khaṃ vīra hūṃ)」，心中觀想與壇城本尊無二無別，然後引入壇城附近。』 達日迦巴（Dārika）也說應與本尊無別，其含義是：進入壇城后，心中觀想與諸本尊內外無別，與他們分享同樣的命運，進入其中的意義在此闡明。 環繞的咒語出自《吉祥勝樂輪根本續》（Śrīcakrasaṃvara Tantra），其大疏中說，從東方等門開始，唸誦每個門守護神的精華，觀想自己被門守護神們召喚，最後從東門進入，唸誦此咒。因此，首先從東門進入，然後出來環繞，其他門也應以此類推。然後合掌，在壇城的東門： 『嗡，供養一切如來，我獻出自己。一切如來金剛薩埵（Vajrasattva），請加持我。嗡，供養一切佛陀，我獻出自己。一切如來金剛毗盧遮那（Vairocana），請加持我。』在南方：『嗡，為一切如來供養灌頂，我獻出自己。一切如來金剛寶（Vajraratna），請灌頂我。』在西方：『嗡，為一切如來供養轉法輪，我獻出自己。 一切如來金剛法（Vajradharma），請轉法輪於我。』在北方：『嗡，為一切如來供養事業，我獻出自己。一切如來金剛業（Vajrakarma），請為我行事業。』 通過這五個咒語，依次讓弟子向壇城中的不動佛（Akṣobhya）等如來頂禮。然後在東門：『嗡，為上師足下供養，我獻出自己。嗡，為救度一切眾生，我獻出自己。』 應在理解其含義的前提下唸誦。除了第二個和第五個咒語外，其餘都出自《集經》的第一部分。這位上師首先將第一個咒語用於主尊，第二個用於毗盧遮那佛，因為中心是不動佛的部族。龍樹（Nāgārjuna）觀想不動佛后頂禮。
【English Translation】 Nāgārjuna and Sarah, Likewise, it is the abode of all Tathāgatas. Heruka is the glorious supreme city. In this essence-Maṇḍala, I shall introduce the disciple.』 Having said this, the master should guide and show the disciple all the objects of contemplation. Bhāva Bhadra said: 『Recite 「ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ། (Āḥ khaṃ vīra hūṃ)」, mentally meditate on being non-dual with the deities of the Maṇḍala, and then introduce them near the Maṇḍala.』 Dārika also said that one should be non-different from the deity, meaning: after entering the Maṇḍala, mentally contemplate being non-different from the deities, both internally and externally, sharing the same destiny with them, the meaning of entering is explained here. The mantra for circumambulation is from the Śrīcakrasaṃvara Tantra, and its great commentary says that starting from the eastern gate, etc., recite the essence of each gate guardian, visualize oneself being summoned by the gate guardians, and finally enter from the eastern gate, reciting this mantra. Therefore, first enter from the eastern gate, then come out and circumambulate, and the same principle should be applied to the other gates. Then, with palms joined, at the eastern gate of the Maṇḍala: 『Oṃ, for the offering to all Tathāgatas, I offer myself. All Tathāgata Vajrasattva, please bless me. Oṃ, for the offering to all Buddhas, I offer myself. All Tathāgata Vairocana, please bless me.』 At the south: 『Oṃ, for the initiation offering to all Tathāgatas, I offer myself. All Tathāgata Vajraratna, please initiate me.』 At the west: 『Oṃ, for the offering of turning the wheel of Dharma to all Tathāgatas, I offer myself. All Tathāgata Vajradharma, please turn the wheel of Dharma for me.』 At the north: 『Oṃ, for the offering of the activities to all Tathāgatas, I offer myself. All Tathāgata Vajrakarma, please perform activities for me.』 Through these five mantras, sequentially have the disciple prostrate to the Tathāgatas such as Akṣobhya in the Maṇḍala. Then at the eastern gate: 『Oṃ, for the offering at the feet of the guru, I offer myself. Oṃ, for the sake of saving all beings, I offer myself.』 One should recite with the understanding of its meaning. Except for the second and fifth mantras, the rest are from the first part of the Saṃpuṭa Tantra. This master first uses the first mantra for the main deity and the second for Vairocana, because the center is the family of Akṣobhya. Nāgārjuna, having visualized Akṣobhya, prostrates.
ང་པོ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་བཞི་ལས་མ་གསུངས་ལ་དབུས་ན་མི་བསྐྱོད་པ་བཞུགས་པས་དེའི་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱག་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། །ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧས་དང་པོར་ན་མ་ཏེ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཕྱག་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཕྱོགས་བཞིའི་ཕྱག་བྱེད་དེ་སྔ་མས་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པར་མངོན་ནོ། །དེ་དག་གིས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་སོ་སོའི་ལྷའི་མཚན་འདོན་པ་སྤོས་ནས་མཛད་ལ། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་འདོན་པ་སྤོས་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱེད་ཅིང་གཙོ་བོ་དེ་བཞི་ཁའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བཤད་དོ། །སྔགས་དེ་དག་གི་དོན་གོ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཕྱག་བྱ་བར་གསུངས་པས་སྔགས་དོན་ནི། 3-2-229b ཨཱཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་ཞེས་པ་བཞིས་ནི་བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་སྟོན་ལ་གང་གི་ཕྱིར་འབུལ་བ་ནི། སྔགས་དེའི་གོང་མ་བཞིས་སྟོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་མཆོད་པའི་ལས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུའོ། །སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་པས་གཞི་མཐུན་ཏེ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། །སྔགས་ཚན་ཐ་མ་བཞི་ནི། དེ་དག་ལ་བོས་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་བདག་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་བདག་ལ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་བདག་ལ་མཆོད་པའི་ལས་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་སྔགས་གཉིས་པའི་དོན་ཡང་དེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞི་ན་རིགས་ལྔའམ་དེ་དག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་ལྷ་གང་བཞུགས་སྐབས་དང་སྦྱར་ནས་བརྡ་སྤྲད་དོ། །དེའི་ཚེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་སྒོམ་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བས་བཤད་དོ། །ཕྱག་འཚལ་ཚུལ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དང་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྐྱངས་ཏེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང་གཉིས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ཏེ་དཔྲལ་བས་དང་གསུམ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་སྦྱར་ཏེ་ཁས་དང་བཞི་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོ་ནས་ཕབ་སྟེ་སྙིང་གར་བཞག་ནས་སྤྱི་བོས་ས་ལ་རེག་པའི་ཕྱག་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ཕྱག་བཞིའི་སྐབས་སུ་རྡོར་སེམས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་བར་བཞི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞིར་ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དང་དེ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་སོགས་བཞི་ཡིན་པར་ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་ལ། ཕྲེང་བ་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་འདིའི་སྙིང་གར་སྙོམས་འཇུག་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་ག་ལ་སོགས་པར་ 3-2-230a དགོད་པ་གཞན་ཡང་
【現代漢語翻譯】 在ང་པོ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་བཞི་ལས་མ་གསུངས་ལ་དབུས་ན་མི་བསྐྱོད་པ་བཞུགས་པས་དེའི་ལུགས་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱག་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་པར་མངོན་ནོ། (前二者等四種禮拜中未提及，中央是不動佛，因此按照該儀軌，四方的禮拜應如念珠般進行。) ལྭ་བ་པ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧས་དང་པོར་ན་མ་ཏེ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་ཕྱག་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཕྱོགས་བཞིའི་ཕྱག་བྱེད་དེ་སྔ་མས་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པར་མངོན་ནོ། (Lava-pa、黑行者、薩raha以及最初的Na-ma-ti等人，先做身語意三門之禮拜，然後進行四方之禮拜，前者似為對主尊之禮拜。) དེ་དག་གིས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་ཕྱོགས་སོ་སོའི་ལྷའི་མཚན་འདོན་པ་སྤོས་ནས་མཛད་ལ། (他們唸誦空行母等各方神祇之名。) རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་བཞི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་འདོན་པ་སྤོས་ནས་ཕྱག་བཞི་བྱེད་ཅིང་གཙོ་བོ་དེ་བཞི་ཁའི་རང་བཞིན་དུ་བྱས་ནས་མཁའ་འགྲོ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པར་བཤད་དོ། (嘉瓦樣波也說，唸誦金剛薩埵等四尊，以及不動佛等四尊之名，進行四種禮拜，主尊具有四種特質，並受到空行母等四尊的加持。) སྔགས་དེ་དག་གི་དོན་གོ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་ཕྱག་བྱ་བར་གསུངས་པས་སྔགས་དོན་ནི། (據說應先理解這些真言的含義再進行禮拜，這些真言的含義是：) ཨཱཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་ཞེས་པ་བཞིས་ནི་བདག་ཉིད་དབུལ་བར་བགྱིའོ། །ཞེས་སྟོན་ལ་གང་གི་ཕྱིར་འབུལ་བ་ནི། (『ཨཱཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་』（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）這四個字的意思是『我將奉獻自身』，那麼為何要奉獻呢？) སྔགས་དེའི་གོང་མ་བཞིས་སྟོན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་མཆོད་པའི་ལས་ཏེ་དེ་དག་གི་ཕྱིར་དུའོ། (之前的四個真言表明，是爲了供養、侍奉一切如來，爲了供養、灌頂，爲了供養、環繞，以及爲了供養之事業。) སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡང་ཡིན་པས་གཞི་མཐུན་ཏེ་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རོ། (སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་ཏྭ་（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）意為一切如來亦是金剛薩埵，故其本體相同，其他諸尊亦是如此。) སྔགས་ཚན་ཐ་མ་བཞི་ནི། དེ་དག་ལ་བོས་ནས་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་དང་བདག་ལ་དབང་བསྐུར་བ་དང་བདག་ལ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་དང་བདག་ལ་མཆོད་པའི་ལས་མཛོད་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་སྔགས་གཉིས་པའི་དོན་ཡང་དེས་ཤེས་པར་བྱའོ། (最後的四個真言是呼喚諸尊，祈請他們加持我、灌頂我、環繞我、行供養之事業，第二個真言的含義也應由此理解。) དེ་ལྟར་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་དང་ཕྱོགས་བཞི་ན་རིགས་ལྔའམ་དེ་དག་གི་རིགས་ཅན་གྱི་ལྷ་གང་བཞུགས་སྐབས་དང་སྦྱར་ནས་བརྡ་སྤྲད་དོ། (如此，應結合曼荼羅中央和四方所安住的五部佛或其部族之神，來理解其象徵意義。) དེའི་ཚེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིར་སྒོམ་པར་ཀླུ་བྱང་དང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བས་བཤད་དོ། (龍樹和雙融光明解釋說，此時應觀想為不動佛等四尊。) ཕྱག་འཚལ་ཚུལ་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དང་པོ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་བརྐྱངས་ཏེ་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དང་གཉིས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྙིང་གར་སྦྱར་ཏེ་དཔྲལ་བས་དང་གསུམ་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོར་སྦྱར་ཏེ་ཁས་དང་བཞི་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐལ་མོ་སྤྱི་བོ་ནས་ཕབ་སྟེ་སྙིང་གར་བཞག་ནས་སྤྱི་བོས་ས་ལ་རེག་པའི་ཕྱག་བྱ་བར་བཤད་དོ། (禮拜的方式，《彼性彙集》中說：首先，結金剛合掌，全身禮拜；其次，金剛合掌置於心間，以額頭禮拜；再次，金剛合掌置於頭頂，以口禮拜；最後，金剛合掌從頭頂放下，置於心間，以頭觸地禮拜。) ཕྱག་བཞིའི་སྐབས་སུ་རྡོར་སེམས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱི་བར་བཞི་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞིར་ཞུགས་ནས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བཞིའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་དང་དེ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ཉིད་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་སོགས་བཞི་ཡིན་པར་ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་ལ། (昆努說，在四種禮拜時，從金剛薩埵到金剛事業四尊融入心間等四處，以金剛等四種象徵的形式安住，觀視彼等即是供養、侍奉等四事。) ཕྲེང་བ་ལས། ཁ་ཅིག་གིས་འདིའི་སྙིང་གར་སྙོམས་འཇུག་གི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་ག་ལ་སོགས་པར་དགོད་པ་གཞན་ཡང་། (《念珠》中說：有些人認為，此尊心間有結合之大樂，心間等處還有其他歡笑。)
【English Translation】 It is not mentioned in the four prostrations such as the first two, and since Akshobhya (不動佛) resides in the center, it seems that the prostrations of the directions should be done like a rosary according to that tradition. Lava-pa, Black Practitioner, Saraha, and the first Na-ma-ti, etc., first perform prostrations with the three doors of body, speech, and mind, and then perform the prostrations of the four directions, the former seeming to be prostrations to the main deity. They chant the names of the Dakinis (空行母) and other deities of each direction. Gyalwa Yang also said that the four, such as Vajrasattva (金剛薩埵), and the four, such as Akshobhya (不動佛), chant the names and perform the four prostrations, making the main deity the nature of the four faces, and blessed by the four, such as the Dakinis (空行母). It is said that one should understand the meaning of these mantras before prostrating, so the meaning of the mantras is: The four words 'Ātma-naṃ niryāta-yāmi' (ཨཱཏྨ་ནཾ་ནི་རྱཱ་ཏ་ཡཱ་མི་，आत्मन् न निर्यातयामि，atman niryatayami，I offer myself) show that 'I will offer myself.' Then, why offer? The previous four mantras show that it is for offering and serving all the Tathagatas (如來), for offering and empowerment, for offering and circumambulation, and for the work of offering. 'Sarva-tathāgata-vajra-sattva' (སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་བཛྲ་ས་ཏྭ་，सर्वतथागतवज्रसत्त्व，sarvatathagatavajrasattva，All Tathagatas are also Vajrasattva) means that all the Tathagatas (如來) are also Vajrasattva (金剛薩埵), so their essence is the same, and it is the same for the others. The last four mantras mean: calling upon them, 'Please bless me, empower me, circumambulate me, and do the work of offering to me.' The meaning of the second mantra should also be understood in this way. In this way, the symbolism should be understood by combining which of the five families or deities of those families reside in the center and the four directions of the mandala (壇城). Nagarjuna (龍樹) and Zungjug Salwa (雙融光明) explained that at that time, one should meditate on the four, such as Akshobhya (不動佛). The way to prostrate is: From 'That Which is Condensed': First, extend the vajra palms and prostrate with the whole body; second, join the vajra palms at the heart and prostrate with the forehead; third, join the vajra palms at the crown of the head and prostrate with the mouth; fourth, lower the vajra palms from the crown of the head and place them at the heart, then prostrate by touching the ground with the crown of the head. Kunnu (昆努) said that in the case of the four prostrations, the four from Vajrasattva (金剛薩埵) to Vajra Karma (金剛事業) enter the four places such as the heart, abide in the form of the four symbols such as the vajra, and looking at them is the four things such as offering and serving. From 'Rosary': Some say that there is great bliss of union in the heart of this deity, and other laughter in the heart and other places.
བཤད་པ་ནི་སྐབས་འདིར་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་ཆོ་ག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྙིང་གར་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སྒོམ་པ་དང་སྙིང་ག་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞིར་མཚན་མ་འགོད་པ་ལ་དགག་པ་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་ཀྱིས་རིགས་སོ་སོ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་ཅིང་བསྙེན་བཀུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བ་དང་མཆོད་ཅིང་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་དང་འཕྲིན་ལས་ཕུན་ཚོགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅན་དུ་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་མོས་པ་བྱེད་པ་མིན་པ་ལྷ་བསྟིམ་པ་སོགས་མ་བཤད་ལ། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། སྙིང་གར་བཅོམ་ལྡན་ཞུགས་པ་རུ། །ཡིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་དང་། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །དབང་བསྐུར་བར་ནི་རྣམ་བརྟག་བྱ། །ཞེས་དང་། འོད་དཔག་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས། །དེ་ནི་ནུས་པ་ལྷག་པར་བརྟག །ཅེས་དང་། གསང་བའི་མཆོད་པ་ནུས་པ་རུ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པས་རིགས་སོ་སོའི་ལྷ་རེ་ཆད་ནས་ཐིམ་པ་བྱས་ཀྱང་མི་འགལ་ལོ། །བླ་མ་ལ་ཕྱག་བྱེད་པའི་སྔགས་དོན་ནི། བླ་མ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བའི་ཕྱིར་དང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྒྲལ་ཞིང་སྦྱང་བའི་ཕྱིར་དུ་བདག་ཉིད་འབུལ་བ་གཉིས་ཏེ་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བ་མ་གཏོགས་པ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་སོ་གཉིས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །ཕྱག་བཞིའི་འོག་ཏུ་སྔགས་སྡོམ་འཛིན་པ་ས་ར་ཧ་དང་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་རྒྱལ་བ་བཟང་པོས་བཤད་ཅིང་སྔ་མ་གཉིས་ཀྱིས་སྡོམ་པ་སྟེར་བའི་ཚེ་སློབ་མའི་ལག་པ་ནས་བཟུངས་ཏེ་སྦྱིན་པར་བཤད་དོ། །ས་ར་ཧ་ས་སྡོམ་པ་བསྒྲག་པ་ཙམ་མིན་པ་གཟུང་བའི་ཆོ་ག་མ་བཤད་པ་ནི་བསྒྲག་པའི་ཚིག་དེ་ཉིད་གཟུང་བའི་ཆོ་གར་ 3-2-230b བསྒྱུར་བས་ཆོག་པས་གོ་སླ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །དཱ་རི་ཀ་པས་སློབ་མ་ལས་བུམ་གྱི་ཆུས་བཀྲུས་ནས་མིག་དར་བཅིངས་ཤིང་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཟུང་བའི་འོག་ཏུ་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བཤད་དེ། སྟ་གོན་དང་དངོས་གཞིའི་སྐབས་གཉིས་ཀར་འཛིན་པའི་ལུགས་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་བྱས་ན་དགོས་པ་ཆེའོ། ། ༈ དམ་ལ་གཞག་པ། གཉིས་པ་ནི། དམ་ལ་འཇོག་པ་ནི། སློབ་མས་ཁས་ལེན་བྱེད་པ་མིན་ཡང་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་ལྟར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རང་གི་ཁས་བླངས་དང་འདྲ་བར་སྲུང་དགོས་པའི་ཕྱིར། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ཙམ་ཞིག་བྱེད་པའི་བསྲུང་སྡོམ་མི་ནུས་པ་ལ་འདི་མི་བྱེད་པར་གསུངས་སོ། །དམ་གཞག་བྱེད་པའི་གནས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བྱེད་པར་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ཕན་ཡོན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དམ་ལ་གཞག་པ་ནི། དེང་ཁྱོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རིགས་སུ་ཞུགས་ཀྱིས་དེས་ན་ངས་ཁྱོད་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་ཁྱོད་དེ་བ
【現代漢語翻譯】 此處的『講解』並非指禪修，而是一種其他的儀式。』 這句話否定了觀想心間的本尊雙運，以及在心間等四處安立標誌的做法。按照這位論師的觀點，當向各個部族祈請時，並非觀想對所有如來作供養、承侍和頂禮，作供養和灌頂，作供養和轉法輪，以及他們以圓滿事業的力量加持自己，而是沒有講到融入本尊等內容。勝賢（རྒྱལ་བ་བཟང་པོ，梵文：Śrībhadrá，英文：Glorious Good One）說：『心中觀想薄伽梵融入，以意念完全觀察。』 寶生金剛（རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རྡོ་རྗེ，梵文：Ratnakarodayavajra，英文：Jewel-Arising Vajra）說：『觀想正在接受灌頂。』 無量光（འོད་དཔག་མེད་པ，梵文：Amitābha，英文：Immeasurable Light）的自性，觀想那是更殊勝的力量。』 秘密供養的力量中，思維有意義的成就。』 因此，即使將各個部族本尊依次融入，也沒有任何矛盾。頂禮上師的咒語含義是：爲了承侍上師，以及爲了完全救度和凈化一切眾生而獻出自己，這兩者略有不同，在金剛空行母三十二法中有所闡述。在四手（ཕྱག་བཞི）之下持有咒語誓言，薩ra哈（ས་ར་ཧ，梵文：Sarahá，英文：Saraha），黑行（ནག་པོ་སྤྱོད་པ，梵文：Kṛṣṇācārya，英文：Black Practitioner）和勝賢（རྒྱལ་བ་བཟང་པོ）都曾講述過，前兩者在給予誓言時，會握住弟子的手給予。薩ra哈（ས་ར་ཧ）沒有講述僅僅是宣告誓言，而是接受的儀式，這是因為宣告的詞語本身就可以轉化為接受的儀式，所以是考慮到容易理解。達日嘎巴（དཱ་རི་ཀ་པ，梵文：Dārikapa，英文：Darika）說，弟子用瓶中的水洗浴后，蒙上眼睛，手持花環，之後接受誓言並祈請，因為這是預備和正行兩個階段都持有的方式，所以這樣做非常有必要。 第二，安立誓言：即使弟子沒有承諾，上師也必須這樣做。這是因為要像守護自己的承諾一樣守護誓言。據說，僅僅進入壇城而無法守護誓言的人，不應進行此步驟。安立誓言的位置：拉瓦巴（ལྭ་བ་པ，梵文：Lāvapa，英文：Lava）等人說，應該在壇城的東方進行。首先，通過講述利益的方式安立誓言：『如今你已進入所有如來的部族，因此我將為你生起金剛智慧，憑藉此智慧，你將……』
【English Translation】 『Explanation』 here does not refer to meditation, but to another ritual.』 This refutes the practice of visualizing the union of deities in the heart, and establishing symbols in the four places such as the heart. According to this teacher's view, when praying to each family, it is not the practice of offering, serving, and honoring all the Tathāgatas, making offerings and empowerments, making offerings and turning the wheel of Dharma, and imagining that they bless oneself with the power of perfect activities, but there is no mention of merging with the deity, etc. Śrībhadrá (རྒྱལ་བ་བཟང་པོ) said: 『Visualize the Bhagavan entering the heart, and fully examine it with the mind.』 Ratnakarodayavajra (རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རྡོ་རྗེ) said: 『Contemplate the empowerment.』 With the nature of Amitābha (འོད་དཔག་མེད་པ), contemplate that as a more superior power.』 In the power of secret offerings, contemplate meaningful accomplishments.』 Therefore, even if each deity of each family is merged one by one, there is no contradiction. The meaning of the mantra for prostrating to the guru is: To serve the guru, and to completely save and purify all sentient beings by offering oneself, these two are slightly different, and are explained in the thirty-two practices of Vajra Dakini. Holding the mantra vows under the four hands (ཕྱག་བཞི), Sarahá (ས་ར་ཧ), Kṛṣṇācārya (ནག་པོ་སྤྱོད་པ) and Śrībhadrá (རྒྱལ་བ་བཟང་པོ) have all explained it, and the former two are said to give the vows by holding the disciple's hand. Sarahá (ས་ར་ཧ) did not explain the ritual of receiving, but only proclaiming the vows, because the words of proclamation themselves can be transformed into the ritual of receiving, so it is intended to be easily understood. Dārikapa (དཱ་རི་ཀ་པ) said that after the disciple is bathed with water from a vase, blindfolded, and holding a garland of flowers, they take the vows and pray, because this is the way to hold them in both the preparatory and actual stages, so it is very necessary to do so. Secondly, establishing the vows: Even if the disciple does not make a promise, the teacher must do so. This is because the vows must be guarded as if guarding one's own promise. It is said that those who can only enter the mandala but cannot keep the vows should not do this step. The location for establishing the vows: Lāvapa (ལྭ་བ་པ) and others say that it should be done in the east of the mandala. First, establishing the vows by explaining the benefits: 『Now you have entered the family of all the Tathāgatas, therefore I will generate Vajra wisdom for you, and with this wisdom, you will...』
ཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱང་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་དངོས་གྲུབ་གཞན་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱ་སྟེ་ཁྱོད་དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ། ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིའི་དུས་སུ་ལག་པ་ནས་བཟུངས་ནས་བྱ་བར་ལྭ་བ་པ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་བཤད་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་དག་མགོ་བོར་རྡོ་རྗེ་བཞག་ནས་བྱེད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ནི།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དུ་གྱུར་པས་ན་དེ་དག་གི་རིགས་སུ་ཞུགས་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི། དུས་གསུམ་ཤེས་པའི་ལྷའི་ཡེ་ཤེས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཕབ་པས་སྐྱེ་བ་སྟེ་དེ་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཞེས་པའམ་བྱ་ཡིས་ཞེས་པའོ། །ཡེ་ཤེས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ 3-2-231a ཕན་ཡོན་ནི། ཡེ་ཤེས་གང་གིས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ་མཆོག་དང་ཐུན་མོང་འགྲུབ་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ནི། ཆོ་ག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཅུག་ནས་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་དེ་མིན་པ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་མ་མཐོང་བའོ། །མནའ་ཆུ་བླུད་པ་ལ་སོགས་པས་དམ་ཚིག་ཅན་དུ་བྱས་ཤིང་མནའི་སྙིང་པོ་བྱིན་པ་ལས་འདས་ན་དམ་ཚིག་ཉམས་པ་སྟེ་འདིར་ནད་ལ་སོགས་པ་དང་ཕྱི་མར་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཐོབ་པ་ལ། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་བཤད་དོ། །ཀུན་སྙིང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། རིགས་ལྔ་དང་དེའི་རིགས་ནི་དེ་དག་སྐྱེད་པའི་ཡུམ་རྣམས་དང་རིགས་དེར་ཞུགས་པ་ལ་གཉིས་ལས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་པ་ནི། ཕྱི་འཇུག་དང་དེའི་དུས་སུ་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཕབ་པ་ནི་གསང་བའི་འཇུག་པར་བཤད་དེ། ཡེ་ཤེས་ཕབ་པ་འདི་ནི། སྔགས་དེས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་རྣམས་ནས་བཅུག་པའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་བྱེད་ཀྱི་འོག་གི་ཡེ་ཤེས་ཕབ་པ་དང་མི་གཅིག་གོ། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ནི། ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ལ་དེ་བསྐྱེད་པ་སྟེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་ཡིས་ཞེས་ཏེ་དེའི་ཁྱད་པར་ནི་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་སོགས་སོ། །སྟོད་འགྲེལ་ལས། རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པར་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདས་མ་ཐག་ཏུ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཞེས་བཤད་པས་ས་མ་ཡ་ཧཱུཾ་གིས་བཅུག་པའི་དུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་ནང་ཞུགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བབས་པར་ཀུན་སྙིང་བཞེད་དོ། །སྨྲ་བ་ནི། རྡོར་དབྱིངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདི་འདྲའོ་ཞེས་སྨྲ་ 3-2-231b བ་ལ་བཤད་པ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ་སྔགས་ཀྱི་གསང་བ་ཐམས་ཅད་དོ། །དམ་ཚིག་ཉམས་པར་གྱུར་ཏ་རེ་ཞེས་པ་ནི། དམ་ཚིག་ལས་འདའ་བར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོ་བ་ལ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ་མགོ་བོར་རྡོ་རྗེ་བཟ
【現代漢語翻譯】 如果能獲得所有如來的成就，那其他的成就更不用說了。你也不要在沒有見過此壇城的人面前說，否則你就會違背誓言。』這樣說道。在這個時候，從手開始做起，是喇瓦巴和彌圖扎瓦所說的，而西藏的喇嘛們則是頭上放著金剛杵來做的。進入壇城，是因為成爲了所有如來的種子，所以是進入了他們的種姓。金剛智慧是，如同講述通達三時之智慧本尊的智慧一樣降臨，是產生，即已經生起，或者說要生起。生起此智慧的利益是，通過『以何智慧』等來顯示，能成就殊勝和共同的成就。見到壇城是，按照儀軌進入后，指示本尊，不是這樣就沒見到壇城。灌頂等使之成為有誓言者，如果違背了誓言的精髓，就是違背了誓言，在這裡會得到疾病等的痛苦，來世會墮入惡趣。這是釋迦友的說法。一切心要說，所有如來是五部，而他們的種姓是生起他們的佛母們，進入此種姓有兩種，進入彩粉壇城是外入，此時以薩瑪雅吽（ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ，समयहूँ，samayahūṃ，誓言種子字）所有如來降下所有如來的智慧，這是秘密的進入。降下智慧是，當以咒語從壇城之門進入時，是對如來們的加持，與下方的智慧降臨不同。金剛智慧是，具有初地等自性的智慧，生起它是指顯現，即要顯現，它的差別是以何智慧等。上疏中說，『生起金剛智慧』是指剛剛進入者，所以昆努認為，以薩瑪雅吽（ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ，समयहूँ，samayahūṃ，誓言種子字）進入時，如來們加持是內入的智慧降臨。說，說出『金剛界壇城是這樣的』，只是象徵性的說明，是所有咒語的秘密。『違背誓言』是指，不要違背誓言的教誨。這樣說道，頭上放著金剛杵。
【English Translation】 If one can attain the accomplishments of all Tathagatas (ཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་，如來), what need is there to mention other accomplishments? You should not speak of this before those who have not seen this mandala, lest you break your vows.』 Thus it is said. At this time, starting from the hands, it is explained by Lawapa and Mitukdzawa, while the lamas of Tibet place a vajra (རྡོ་རྗེ་，वज्र，vajra，金剛杵) on their heads to do it. Entering the mandala is because it becomes the seed of all Tathagatas, therefore it is entering their lineage. Vajra wisdom is, like explaining the wisdom of the deity who knows the three times, it descends, it is produced, that is, it has already arisen, or it will arise. The benefit of generating this wisdom is that, by showing 『by what wisdom』 etc., one can accomplish supreme and common accomplishments. Seeing the mandala is, after entering according to the ritual, indicating the deity, if not, then one has not seen the mandala. The oath of allegiance, etc., makes one a vow-holder, and if one deviates from the essence of the oath, one has broken the vow, and here one will suffer from illnesses, etc., and in the next life one will fall into evil destinies. This is the saying of Shakya Friend. All-Pervading Heart says that all Tathagatas are the five families, and their lineages are the consorts who give rise to them, and there are two ways to enter this lineage. Entering the colored powder mandala is the outer entry, and at this time, with Samaya Hum (ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ，समयहूँ，samayahūṃ，誓言種子字), all Tathagatas descend the wisdom of all Tathagatas, which is said to be the secret entry. Descending wisdom is, when entering through the gates of the mandala with the mantra, it is the blessing of the Tathagatas, which is different from the descending of the wisdom below. Vajra wisdom is the wisdom with the nature of the first bhumi (ས་，地) etc., and generating it means manifesting, that is, it will manifest, and its difference is by what wisdom etc. The Upper Commentary says, 『Generating Vajra wisdom』 refers to the one who has just entered, so Kunsing believes that when entering with Samaya Hum (ས་མ་ཡ་ཧཱུྃ，समयहूँ，samayahūṃ，誓言種子字), the blessing of the Tathagatas is the descent of the inner entry wisdom. Speaking, speaking 『the Vajradhatu mandala is like this』 is only a symbolic explanation, it is the secret of all mantras. 『Breaking the vow』 means, do not deviate from the teachings of the vow. Thus it is said, placing a vajra (རྡོ་རྗེ་，वज्र，vajra，金剛杵) on the head.
ུངས་ནས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་། ཁྱོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་འདི། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ལ། །འདི་སྨྲས་ན་ནི་མགོ་བོ་འགེམས། །ཞེས་བསྒྲག་གོ། འདི་ཡང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ཡིན་གྱིས་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ལ་སྨྲས་ན་ཀླད་པ་འགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའོ། །འདི་ལ་ཀུན་སྙིང་དང་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ་མི་སྣང་ཡང་གསང་བ་མི་བསྒྲག་པ་འདི་ནི། ཁྱོད་ཀྱིས་འདར་མི་རུང་བའི་དམ་ཚིག་ཡིན་གྱིས་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ཡང་མི་ཕྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའི་མགོ་བོར་བཞག་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་མི་བྱའོ། །གང་ལ་སྨྲས་པ་དང་ཅི་ཞིག་སྨྲས་པ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །མགོ་བོའམ་ཀླད་པ་འགས་པ་ནི་ལུས་ལ་འབྱུང་བའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །དེ་ནས་སྙིང་གར་རྡོ་རྗེ་བཟུངས་ཏེ། ཨོཾ་དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་། །ཁྱོད་ཀྱི་སྙིང་ལ་ཡང་དག་ཞུགས། །གལ་ཏེ་ཚུལ་འདི་སྨྲས་ན་ནི། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་དྲལ་ཏེ་གཤེགས། །ཞེས་བཀའ་བསྒོའོ། །ཚུལ་འདི་ཞེས་པ་དང་གང་ལ་སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་གཉིས་སུ་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང་དམ་གཞག་དང་པོ་ལ་བཤད་པས་གོ་ནུས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །སྐབས་འདིར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་ལ་ཞུགས་པར་གྱུར་ཅེས་བརྗོད་པའི་ཚིག་འདིས་སློབ་མ་ལ་སྔར་ཞུགས་ཟིན་པ་ཞིག་བསྟན་པས་དེ་སྐབས་གང་དུ་ཡིན་སྙམ་ན། ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་པ་ནི་ཡོ་ག་བའི་སྒོས་ཀྱི་ཞུགས་ཚུལ་དུ་སྣང་བས་འདིར་དེས་མི་ཕན་ལ། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ནི། སྔར་གནང་བ་ནོད་པའི་ཚེ་སློབ་དཔོན་དང་ཕྱག་བཞིའི་ཚེ་སློབ་མས་ 3-2-232a གསོལ་བ་བཏབ་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀས་ཀྱང་དེའི་ཚེ་སློབ་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་སྙིང་ལ་གནས་པར་བཤད་པ་དེ་ལ་འཆད་པས་འདིར་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཨོཾ་ཞེས་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཚིགས་བཅད་དེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་བཤད་ལ་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་དེར་ཁྱོད་ཀྱི། ཞེས་འཆད་པས་རྡོར་སེམས་ནི། སྐབས་དང་སྦྱར་ན་རྣམ་པ་གསལ་ལོ། །འདི་ནི། ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་ལུས་ལ་བཞུགས་པ་མི་བཞུགས་པར་འབྱོན་པའི་ཉེས་དམིགས་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་ཤིང་ལྷ་ངོ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་གསང་བ་བསྟན་པའི་ཉེས་དམིགས་སུ་དཀྱིལ་ཆོག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བཤད་པས་ན། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་སྐོར་དང་སློབ་མའི་དབང་མ་བྱས་པ་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཕྲ་མོ་རེ་དང་དབང་གཞན་རྣམས་བསྐུར་ནས་གསང་བ་སྟོན་པ་ནི་མ་དག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཕན་ཡོན་དང་ཉེས་དམིགས་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་དམ་ལ་གཞག་པ་ནི། དེ་ནས་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་བུམ་པའི་སྟེང་ན་གནས་པའི་ཆུ་མིང་མེད་དང་མཐེ་བོང་གིས་བཟུངས་བའི་སྣོད་ཀྱི་ཁས་སློབ་མའི་ཁར་བླུགས་ཤིང་། འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དམ
【現代漢語翻譯】 然後搖動鈴鐺，宣告：'如果你們泄露這個金剛誓言，你們的頭顱將會爆裂！' 這是對之前誓言的總結：'這是你的金剛誓言，如果泄露給他人，頭顱將會爆裂。' 這是遵循了之前的教導。雖然袞謙（Kunchen）和釋迦友（Shakya Shé Nyen）沒有對此進行解釋，但保守秘密是你們不可動搖的誓言。因為不可分割，所以被稱為金剛，而不是放在頭頂上的金剛。泄露給誰以及泄露什麼內容，都和之前一樣。頭顱或大腦爆裂，是身體上會發生的懲罰。 然後，將金剛杵放在心間，唸誦：'嗡，今日金剛薩埵（Dorje Sempa）親自進入你的心中。如果泄露此事，立即死亡！' 這是告誡。雖然沒有明確說明'此事'指的是什麼，以及泄露給誰，但可以通過第一個誓言的解釋來理解。這裡說金剛薩埵進入心中，這表明學生之前已經進入了這種狀態。那麼，這是什麼時候發生的呢？袞謙的解釋似乎是瑜伽士特殊的進入方式，但在這裡並不適用。釋迦友則解釋說，在之前接受灌頂時，上師和四手觀音（Phag Zhi）祈請，以及薄伽梵（Bhagavan）的加持下，金剛薩埵已經住在學生的心中。因此，這裡也適用。除了'嗡'字以外的詩句，都來自之前的總結。拉瓦巴（Lawa pa）等人解釋說：'嘿汝嘎（Heruka）的榮耀在那裡。' 因此，金剛薩埵的顯現方式取決於具體情況。這是指本尊智慧尊（Lha Yeshepa）是否安住于身體內，這是一個嚴重的過失。所有壇城儀軌都說，進入壇城並被指示本尊，卻向沒有見過壇城的人泄露秘密，是一種過失。因此，未經允許進入壇城，或者沒有給學生灌頂，只是給予一些加持儀軌或其他的灌頂，然後泄露秘密，是非常不純凈的行為。 通過利益和懲罰兩個方面來確立誓言：然後，將位於勝樂金剛（Namgyal）寶瓶上的無名之水，用拇指按住容器的口，倒入學生的口中。'這是你的誓...
【English Translation】 Then, ringing the bell, proclaim: 'If you reveal this Vajra vow, your heads will explode!' This is a summary of the previous vow: 'This is your Vajra vow, if revealed to others, the head will explode.' This follows the previous teachings. Although Kunchen and Shakya Shé Nyen did not explain this, keeping secrets is your unwavering vow. Because it is indivisible, it is called Vajra, not the Vajra placed on the head. To whom it is revealed and what is revealed are the same as before. The head or brain exploding is a punishment that will occur on the body. Then, holding the Vajra at the heart, recite: 'Om, today Vajrasattva (Dorje Sempa) himself enters your heart. If you reveal this, die immediately!' This is an admonition. Although it is not explicitly stated what 'this' refers to and to whom it is revealed, it can be understood through the explanation of the first vow. Here it says that Vajrasattva enters the heart, which indicates that the student has already entered this state before. So, when did this happen? Kunchen's explanation seems to be a special way of entering for yogis, but it is not applicable here. Shakya Shé Nyen explained that during the previous empowerment, the guru and Four-Armed Avalokiteśvara (Phag Zhi) prayed, and with the blessing of the Bhagavan, Vajrasattva already resided in the student's heart. Therefore, it also applies here. The verses except for the word 'Om' are from the previous summary. Lawapa and others explained: 'The glory of Heruka is there.' Therefore, the manifestation of Vajrasattva depends on the specific situation. This refers to whether the wisdom deity (Lha Yeshepa) resides in the body or not, which is a serious offense. All mandala rituals say that entering the mandala and being instructed on the deity, but revealing secrets to those who have not seen the mandala, is an offense. Therefore, entering the mandala without permission, or not giving the student empowerment, but only giving some blessing rituals or other empowerments, and then revealing secrets, is a very impure act. Establishing the vow through both benefits and punishments: Then, the nameless water located on the vase of Namgyal, with the thumb holding the mouth of the container, is poured into the student's mouth. 'This is your vow...'
ྱལ་བའི་ཆུ། །དམ་ཚིག་ཉམས་ན་སྲེག་པར་བྱེད། །དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དངོས་གྲུབ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་བདུད་རྩིའི་ཆུ་འཐུངས་ཤིག །ཨོཾ་པཉྩ་ཨ་མྲྀ་ཏ་ཨུ་ད་ཀ་ཋཿ ཞེས་བརྗོད་ཅིང་མནའི་ཆུ་འཐུང་དུ་གཞུག་སྟེ་དེ་གཉིས་ཀ་རྒྱུད་རྡོར་ཕྲེང་ནས་ཅུང་མི་འདྲ་ཙམ་ཞིག་འབྱུང་ངོ་། །དོན་ཡོད་ཞབས་ཀྱིས་ལག་ཏུ་ཆུ་ལྡུགས་པར་བཤད་ལ། ཋཿགསུམ་དང་གཅིག་བྱས་པ་ཅི་རིགས་སུ་ཡོད་དོ། །ཚར་གཅོད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་དང་ཕན་འདོགས་པས་བདུད་རྩིའི་ཆུའོ། །འདི་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་རྩེ་མོ་དང་ཀླུ་བྱང་ 3-2-232b ལ་སོགས་པས་མནའ་ཆུར་བཤད་པས་མནའ་བསྒགས་ནས་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རྣམས་སྲུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ་རྩེ་མོ་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་མནའ་ཡི་ནི། །སྙིང་པོ་འདི་ཡིས་མནའ་བསྒག་གོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྔགས་པས་འདི་ལྟར་བྱས་པ་དྲན་པར་བྱས་ནས་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་བསྲུང་བ་ལ་འབད་པ་ཆེར་བྱོས་ཤིག །དེ་ནས་བླ་མའི་བཀའ་ཉན་པའི་སྒོ་ནས་དམ་ལ་གཞག་པ་ནི། དེང་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་ང་ཡིན་གྱིས་ངས་འདི་གྱིས་ཤིག་ཅེས་གང་བསྒོ་བ་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་བྱ་དགོས་སོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ང་ལ་བརྙས་པར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ་ཁྱོད་ཡ་ང་བ་མ་སྤངས་པར་ཤི་བའི་དུས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏ་རེ། ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་གསུངས་སོ། །འདི་བརྗོད་པའི་ཚེ་ལག་པ་ནས་བཟུངས་ཏེ་བྱ་བར་ཀླུ་བྱང་གིས་བཤད་དོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པར་མི་བདེ་བ་མ་སྤངས་པར་རེག་འབྱུང་ལ་དེའི་སྐབས་གཞན་དུ་དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་གནོད་པའམ་མི་བདེ་བ་ནི། རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལས་འདས་པ་ལ་བཤད་ཀྱང་སྐབས་འདིར་བླ་མ་ལ་བརྙས་པར་མ་བྱེད་ཅིག་ཅེས་བསྒོས་པ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་མ་སྤངས་པས་ལོ་བརྒྱ་ཐུབ་པ་ཡང་ཚེ་མ་རྫོགས་པར་དུས་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་དུ་མྱུར་བར་དུས་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ལྟུང་ངོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་ཡ་ང་བ་མ་སྤངས་པས་ཞེས་འབྱུང་བ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་མར་མེ་མཛད་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བརྟན་པར་བྱ་བ་ལ་བཤད་ལ་དེའི་དོན་མི་ཐུབ་ཟླ་བས། དད་པ་ཉེ་བར་གནས་པ་ལ། །ཅི་སྟེ་འདི་ནི་མི་བརྟན་པར། །དོགས་ཕྱིར་བླ་མས་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་དམ་གཞག་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་ལ་བཞག་པ་དེ་མ་བརྟན་གྱིས་དོགས་ནས་བཀའ་ཉན་པའི་གཞག་འདི་མཛད་དོ། །དེ་ལྟར་ 3-2-233a ན་མནའ་ཆུ་བླུད་པའི་དམ་གཞག་ནི། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་དམ་ཚིག་སྤྱིའི་དམ་གཞག་ཡིན་ལ་ལྷག་མ་ནི་ཁྱད་པར་བའི་དམ་གཞག་གོ། དེ་ཡང་སྣོད་མིན་ལ་གསང་བ་སྒྲོག་པ་དང་བླ་མ་ལ་བརྙས་ཤིང་བཀའ་ལས་འདས་པ་དངོས་གྲུབ་འཕྲོག་པའི་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བར་དགོངས་ནས་རྩ་ལྟུང་དང་པོ་དང་བདུན་པ་སྲུང་བ་ལ་ཁྱད་པར་བའི་དམ་གཞག་ནན་ཆེར་མཛད་དོ། ། ༈ ཡེ་ཤེས་ཕབ་ནས་བདེན་པ་བརྗོད་པ། གསུམ་པ་ནི། ཕྲེང་བར་སྐབས་གཞན་དང་འདིར་
【現代漢語翻譯】 甘露之水啊！如果誓言破損，它將焚燒；如果誓言守護，它將成就悉地（成就）。飲用金剛甘露之水吧！唸誦：嗡 班雜 阿彌利達 烏達嘎 啪！(Oṃ pañca amṛta udaka ṭhaḥ)，然後讓人飲用誓言之水。這兩種方式在《續部金剛鬘》中略有不同。頓約扎巴（義成足）說，上師將水倒入弟子手中。至於「啪！（ṭhaḥ）」的數量，有的是三個，有的是一個，各有不同。由於能斷除，故為金剛；由於能利益，故為甘露之水。這在《彼續略釋》、《頂端續》和《龍猛菩提心釋》等文獻中都被解釋為誓言之水，因此發誓之後，要讓人守護真言的誓言。如《頂端續》所說：『以金剛薩埵之誓言，以此心要來發誓。』因此，修持真言者應牢記這些，並努力守護誓言和戒律。 然後，通過聽從上師的教誨來立誓：『從今天開始，我是你的金剛手（Vajrapāṇi），你必須做我所吩咐的一切。你也不得輕蔑我，如果你不放棄痛苦，從死亡的那一刻起，你將墮入地獄！』這是《彼續略釋》中所說的。龍猛菩提心釋說，在說這些話的時候，要抓住弟子的手。在《彼續略釋》中，『不放棄不適』是指與根源斷絕關係，在這種情況下，其他情況下的損害或不適是指違背諸佛的教誨，但在這裡是指違背上師的教誨。如果不放棄這種狀態，即使能活到一百歲，也會在未盡天年之時，迅速地死去並墮入地獄。因此，『不放棄痛苦』的說法是正確的。瑪爾梅匝（燃燈賢）解釋說，這是爲了鞏固誓言，而彌圖圖瓦（無勝月）則說：『爲了使信心堅定，如果有人不堅定，上師應進行考察，以消除疑慮。』因此，之前的誓言可能不夠堅定，所以才需要通過聽從教誨來立誓。 因此，飲用誓言之水的誓言是根本和支分誓言的共同誓言，而其餘的則是特殊的誓言。考慮到向非器之人泄露秘密、輕蔑上師、違背教誨以及奪取成就的巨大過患，因此特別強調守護第一條和第七條根本墮罪，併爲此設立特殊的誓言。 智慧降臨后陳述實情 第三，在念珠儀軌中，其他場合和這裡……
【English Translation】 The water of nectar! If the samaya (vow) is broken, it will burn; if the samaya is kept, it will accomplish siddhi (accomplishment). Drink the water of Vajra nectar! Recite: Oṃ pañca amṛta udaka ṭhaḥ! (嗡 班雜 阿彌利達 烏達嘎 啪！)(Oṃ pañca amṛta udaka ṭhaḥ) and then have them drink the water of the oath. These two methods are slightly different in the 'Tantra Vajra Garland'. Don yod zhap (Meaningful Feet) said that the guru pours water into the disciple's hand. As for the number of 'ṭhaḥ!', some have three, some have one, each is different. Because it can cut off, it is Vajra; because it can benefit, it is the water of nectar. This is explained as the water of oath in 'Condensed Tantra', 'Summit Tantra', and 'Nāgārjuna's Bodhicitta Commentary', so after taking the oath, one must make them keep the vows of mantra. As the 'Summit Tantra' says: 'With the oath of Vajrasattva, swear with this essence.' Therefore, practitioners of mantra should remember these and strive to keep the vows and precepts. Then, taking the vow by listening to the guru's instructions: 'From today onwards, I am your Vajrapāṇi (金剛手), you must do whatever I command. You must not despise me either, if you do not abandon suffering, from the moment of death, you will fall into hell!' This is what is said in the 'Condensed Tantra'. Nāgārjuna's Bodhicitta Commentary says that when saying these words, one should hold the disciple's hand. In the 'Condensed Tantra', 'not abandoning discomfort' refers to severing ties with the root, in which case, harm or discomfort in other situations refers to transgressing the teachings of the Buddhas, but here it refers to transgressing the guru's teachings. If one does not abandon this state, even if one can live to be a hundred years old, one will die quickly before the end of one's life and fall into hell. Therefore, the saying 'not abandoning suffering' is correct. Marmé dzé (Lamp Maker) explained that this is to consolidate the vows, while Mitutulwa (Unsurpassed Moon) said: 'In order to make faith firm, if someone is not firm, the guru should examine them to eliminate doubts.' Therefore, the previous vows may not have been firm enough, so this vow of listening to instructions is made. Therefore, the vow of drinking the water of oath is a common vow for the root and branch vows, while the rest are special vows. Considering the great faults of revealing secrets to non-vessels, despising the guru, transgressing teachings, and stealing accomplishments, special emphasis is placed on guarding the first and seventh root downfalls, and special vows are established for this purpose. Speaking the truth after the descent of wisdom Third, in the rosary ritual, other occasions and here...
ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་ཆོ་ག་གཉིས་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་དེ་ཕབ་པའི་དགོས་པ་ནི། དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་དུས་ལས་སྔོན་དུ་སྒྲུབ་པ་བྱས་པས་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །འབེབས་པའི་ཡུལ་ནི། སློབ་མ་དང་སྣོད་ལ་དབབ་པར་གསུངས་པའི་སྣོད་ནི། ཁྱེའུ་དང་བུ་མོ་ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་རྣམས་ཚང་བ་གྲོང་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ལ་དབབ་པར་རྒྱུད་ཁ་ཅིག་ལས་གསུངས་ཀྱང་། བླ་མ་དུས་རྒྱུན་དུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་བསོད་ནམས་བསགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་བརྟན་པར་སྒོམ་ནུས་པས་ཡན་ལག་མ་ཚང་བ་དང་རྒན་པ་དང་གྲོང་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གོས་པ་ལ་ཡང་དབབ་པར་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །དབབ་པའི་ཡུལ་ལ་ལྷག་གནས་བྱས་པ་དགོས་པར་གསུངས་པ་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་འདྲའོ། །འབེབས་པ་པོ་ནི། དང་པོར་རི་ལ་སོགས་པ་ཡིད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་གནས་སུ་སྔོན་དུ་བསྙེན་པ་བྱས་ཤིང་སེམས་བརྟན་པ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྣལ་འབྱོར་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པར་དམིགས་ནས་དབབ་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་པས་བྱ་བར་གསུངས་ཤིང་མི་ནུས་པས་ནི། འབེབས་པའི་ཆོ་ག་མ་བྱས་པར་དམ་ཚིག་གི་ཆུ་བྱིན་པའི་མཇུག་ཏུ་སྣང་བ་ 3-2-233b སོགས་ཐམས་ཅད་བྱའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་པའི་ལུགས་ཀྱང་བཀོད་དོ། །ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་ཀྱང་གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འབེབས་པའི་ཆོ་གའི་ནུས་པ་ཐོབ་ན་ཀླུ་བྱང་གི་ཆོ་གས་དབབ་སྟེ་དེས་ན་འདིར་མ་སྨྲས་སོ། །ཞེས་རང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པ་མ་བཤད་དེ་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་ཀྱང་མ་བཤད་དོ། །དབབ་པའི་ཆོ་ག་ལ་གཉིས་ལས་གསང་བ་འདུས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དབབ་པ་ནི། སློབ་མ་མདུན་དུ་བྱས་ལ་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་བ་ཉིད་དུ་བསམས་པའི་རྗེས་སུ་ཨཱཿ ལས་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་བསྐྱེད་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ཏུ་གསོལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་ལ་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་གསུངས་པ་འདིས་གསོལ་བ་འདེབས་སུ་གཞུག་གོ། དེའི་སྙིང་གར་ལཾ་ལས་སྐྱེས་པའི་ས་དཀྱིལ་སེར་པོ་གྲུ་བཞི་པ་རྡོ་རྗེས་མཚན་པར་ཉི་མ་ལ་ཧཱུཾ་སྔོན་པོ་བསྒོམ་མོ། །ལྭ་བ་པས་གྲྭ་རྣམས་སུ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གསུམ་པས་མཚན་པར་མཛད་དོ། །མགོ་བོར་བཾ་ལས་བྱུང་བའི་ཆུ་དཀྱིལ་དཀར་ཞིང་ཟླུམ་པོ་བུམ་པས་མཚན་པར་ཟླ་བ་ལ་ཧཿ དཀར་པོ་དང་། མགྲིན་པར་ཡཾ་ལས་རླུང་དཀྱིལ་སྔོན་པོ་གཞུ་ལྟ་བུ་བ་དན་གཡོ་བ་གཉིས་ཀྱིས་མཚན་པར་ཟླ་བ་ལ་ཨཱཿ དམར་པོ་བསྒོམ་མོ། །དེ་ནས་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཐུགས་སྐུ་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་པ་ཡི་གེ་གསུམ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བསྟིམ་ལ། རྐང་པའི་འོག་ནས་རླུང་དཀྱིལ་གྱིས་སྦར་བའི་རཾ་ལས་མེ་དཀྱིལ་དམར་པོ་གྲུ་གསུམ་པ་རས་མཚན་པའི་འོད་ཟེར
【現代漢語翻譯】 共同講述並傳授智慧降臨儀軌的必要性在於：如果在成就悉地（梵文：siddhi，成就）之前進行修持，就能瞭解將成就何種悉地等事宜。降臨的對象是：經典中說可以降臨于弟子和容器上，而容器指的是：十二歲以下的男孩和女孩，肢體健全，未受世俗污染者。有些經典中說要降臨於此類人。然而，上師如果能經常顯現金剛持（梵文：Vajradhara）之身，並能瞬間穩固地觀修積累福德，那麼即使肢體不全、年長或受世俗污染者，也可降臨于其上，其他經典中對此有諸多闡述。經典中說，降臨的對象需要安住于本位，這對於兩者來說是相同的。降臨者：首先需要在與自己意願相符的山等處預先進行閉關，心 स्थिर（梵文，穩定）之人，通過對金剛薩埵（梵文：Vajrasattva）瑜伽的穩固觀修，獲得降臨的能力才能進行此 कार्य（梵文，事業）。如果無此能力，則不應進行降臨儀軌，而應在給予誓言之水后，進行所有後續事宜，這是某些人的觀點。在《雙運明燈》中也說：『如果上師獲得了降臨儀軌的能力，則應通過龍猛菩薩（梵文：Nāgārjuna）的儀軌進行降臨，因此此處不再贅述。』因此，他自己的壇城儀軌中沒有講述智慧降臨，毗布底（梵文：Vibhuti）也沒有講述。降臨儀軌有兩種，一是跟隨《密集金剛》進行降臨：讓弟子在面前，瞬間觀想為空性，之後從ཨཱཿ（藏文，梵文天城體，Āḥ，無生）中生起無量光佛（梵文：Amitābha）之身，祈請諸佛加持，祈願金剛薩埵降臨於我。這是從《彼集略》中所說的祈請方式。在其心間觀想：從ལཾ（藏文，梵文天城體，Laṃ，地）中生起的黃色方形地輪，以金剛杵為標誌，在太陽上觀想藍色的ཧཱུྃ（藏文，梵文天城體，Hūṃ，不動）。拉瓦巴（藏文：Lava-pa）在僧侶中以三尖金剛杵為標誌。在頭部觀想：從བཾ（藏文，梵文天城體，Vaṃ，水）中生起的白色圓形水輪，以寶瓶為標誌，在月亮上觀想白色的ཧཿ（藏文，梵文天城體，Haḥ，空）。在喉嚨觀想：從ཡཾ（藏文，梵文天城體，Yaṃ，風）中生起的藍色弓形風輪，以兩面飄動的旗幟為標誌，在月亮上觀想紅色的ཨཱཿ（藏文，梵文天城體，Āḥ，無生）。然後，從自己心間的種子字的光芒中迎請佛陀的身、語、意金剛，依次融入三個字中。從腳下，通過風輪點燃，從རཾ（藏文，梵文天城體，Raṃ，火）中生起的紅色三角形火輪，以屍體為標誌的光芒……
【English Translation】 The necessity of jointly explaining and transmitting the ritual of invoking wisdom is: if one practices before achieving siddhi (accomplishment), one can know what kind of siddhi will be achieved, etc. The object of invocation is: the scriptures say it can be invoked upon disciples and vessels, and the vessel refers to: boys and girls under the age of twelve, with complete limbs, and not contaminated by worldly affairs. Some scriptures say to invoke upon such people. However, if the lama can constantly manifest the body of Vajradhara and can instantly and firmly contemplate accumulating merit, then even those with incomplete limbs, the elderly, or those contaminated by worldly affairs can be invoked upon, as many other scriptures have stated. The scriptures say that the object of invocation needs to remain in its place, which is the same for both. The invoker: first needs to have done retreat in a place such as a mountain that is in accordance with one's wishes, a person with a stable mind, who has firmly contemplated the yoga of Vajrasattva, and has obtained the ability to invoke, can perform this task. If one does not have this ability, then one should not perform the invocation ritual, but should perform all subsequent matters after giving the water of samaya (vow), this is the view of some. In 'The Clear Light of Union', it also says: 'If the guru has obtained the ability of the invocation ritual, then one should invoke through the ritual of Nāgārjuna, therefore it is not elaborated here.' Therefore, he himself did not explain the invocation of wisdom in his own mandala ritual, and Vibhuti also did not explain it. There are two types of invocation rituals, one is to follow the Guhyasamaja (Secret Assembly) to invoke: having the disciple in front, instantly contemplate emptiness, then from Āḥ arise the form of Amitābha (Infinite Light), pray for the blessings of all the Tathagatas (Thus Gone Ones), and pray that Vajrasattva descends upon me. This is the way of praying as stated in 'The Condensed Collection'. In its heart, contemplate: the yellow square earth mandala born from Laṃ, marked with a vajra, on the sun contemplate the blue Hūṃ. Lava-pa marked the monks with a three-pronged vajra. In the head, contemplate: the white round water mandala born from Vaṃ, marked with a vase, on the moon contemplate the white Haḥ. In the throat, contemplate: the blue bow-shaped wind mandala born from Yaṃ, marked with two fluttering banners, on the moon contemplate the red Āḥ. Then, from the light rays of the seed syllable in one's own heart, invite the body, speech, and mind vajras of the Buddhas, and gradually absorb them into the three syllables. From under the feet, ignited by the wind mandala, the light rays of the red triangular fire mandala born from Raṃ, marked with a corpse...
་འཕྲོ་བ་ལ་གནས་པའི་ཛྷཻཿདམར་པོས་སློབ་མ་འདེགས་ཤིང་ཛྷཻཿའི་འོད་ཀྱི་ཚོགས་རྐང་པའི་བུ་ག་ནས་ཞུགས་པར་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པའི་འོད་ཀྱིས་ལུས་མཐའ་དག་ཀུན་ནས་བཀང་བར་བསྒོམ་པར་ 3-2-234a བཤད་པས། རྐང་འོག་ཏུ་རླུང་སྔ་མ་ལྟ་བུ་དང་དེའི་སྟེང་དུ་མེ་དང་དེའི་སྟེང་དུ་རྐང་མཐིལ་གཉིས་སུ་ཛྷཻཿབསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་སྤོས་ཕོར་འདེགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་ཞིང་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ་ར་ར་ར་ར་ཙཱ་ལ་ཡ་ཙཱ་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཿཨཱཿ ཛྷཻཿ ཞེས་པའི་སྔགས་རྣམ་པ་བརྒྱར་གདོན་ཞིང་བསམ་གཏན་ལ་གཞོལ་བས་དབབ་པར་བྱའོ། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར་སྙིང་གར་ས་མགྲིན་པར་ཆུ་སྤྱི་བོར་རླུང་དང་རྐང་འོག་ཏུ་སྔར་ལྟར་སྒོམ་པར་བཤད་ལ། ལྭ་བ་པས་ལྟེ་བར་མེ་སྙིང་གར་ས་སྤྱི་བོར་ཆུ་དང་རྐང་འོག་ཏུ་རླུང་དང་ཛྷཻཿ དྲག་པོ་མེ་འབར་བ་སྒོམ་ཞིང་ཛྷཻཿའི་མེ་རླུང་གིས་ལྟེ་བའི་བར་དུ་བུས་པས་དེ་དང་ཕྲད་ནས་འབར་བས་ས་བསྲེགས་ཤིང་ཆུ་བསྐོལ་བས་བདུད་རྩི་འཛགས་པས་ཚིམ་ཞིང་རླུང་གིས་བཏེག་པར་བསམས་ནས་དབབ་པར་བཤད་དོ། །ཡང་ན་འབུམ་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་དབབ་སྟེ། བླ་མ་བདེ་མཆོག་གི་གཟུགས་ཅན་གཡས་བརྐྱངས་སུ་གནས་པས་སློབ་མ་ཡང་དེ་ལྟར་གནས་ཤིང་སྙིང་གར་ཐལ་མོ་སྦྱར་བ་ལ་ལག་པ་གཡོན་གྱིས་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་གཡས་པས་བདུག་པས་བདུགས་ལ་སྔགས་བརྗིད་བག་དང་བཅས་པར་བརྗོད་དེ་དབབ་བོ། །སྔགས་ནི། ཏིཥྛ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀཱ་ཡ་བིད་མ་ཧེ་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཡ་དྷི་མ་ཧཱེ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་པ་སྟེ་འདིས་དཔའ་བོ་བསྐུལ་བར་བྱའོ། །བདུག་པའི་རྫས་ནི། བུད་མེད་ཀྱི་འདོམས་དཀྲིས་ཟླ་མཚན་གྱིས་གོས་པ་གཏུབས་པ་ལ་ཤ་ལྔ་དང་བདུད་རྩི་ལྔ་དང་བྱི་ལའི་བྲུན་གྱིས་བྱུག་ཅིང་གུ་གུལ་དང་བསྲེས་པ་སྟེ། ཐོད་ཕོར་དུ་བཞག་པའི་རོ་སོལ་གྱི་མེ་ལ་བསྲེགས་ནས་བདུག་པར་དྲིལ་བུ་པས་གསུངས་སོ། །འདི་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་དབབ་པའི་ཐབས་སོ། །ས་ར་ཧས་མ་ཕེབས་ 3-2-234b པའི་སྤོགས་ཆོག་ལ་སྙིང་ཀར་སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཡབ་ཡུམ་ཡུངས་ཀར་ཙམ་ཞིག་བསྒོམས་ལ་དེའི་མཁའ་གསང་བསྐྱོད་པས་འོད་ཟེར་དམར་པོས་ལུས་ཀུན་གང་བར་བསམས་ལ་སྔགས་བཏོན་ནས་དབབ་པར་བཤད་དེ་ཐོད་པ་ཡབ་ཡུམ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ། །གལ་ཏེ་ཕེབས་པ་རིང་དུ་འཕར་ན་དེའི་ཚེ་དེའི་སྟེང་དུ་རི་རབ་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་དེའི་སྟེང་དུ་དབང་ཆེན་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་སྟེང་དུ་རྡོ་རྗེ་སེར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་དེའི་སྟེང་དུ་ཡི་གེ་ཨཱཿདེའི་སྟེང་དུ་རྣམ་སྣང་བསྒོམས་ལ་ཞི་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕེབས་པ་ན་སློབ་མའི་ཧཱུཾ་གི་འོད་ཀྱིས་ཨཱཿ བསྐུལ་ཞིང་ལྕེའམ་ཟླ་བ་ལ་གནས་པའི་ཨཱཿ དམར་པོའི་འོད་ཟེར་གྱི་ཕྲེང་བ་འཁྲིགས་པ་བསྒོམས་ནས་རྡོ་རྗེ་སྨྲོས་ཤིག་ཅ
【現代漢語翻譯】 據此，安住于放射光芒的紅色字種ཛྷཻཿ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：字種)的上師，提攜弟子，觀想ཛྷཻཿ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：字種)的光芒從腳底的孔隙進入，並以嗡（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）等光芒充滿全身。 據說，在腳下觀想如風一般的存在，其上是火，再其上是在兩個腳心觀想ཛྷཻཿ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：字種)。然後，手持香爐先行，搖動鈴鐺，唸誦八遍『ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་སྟཾ་བྷ་ཡ་ར་ར་ར་ར་ཙཱ་ལ་ཡ་ཙཱ་ལ་ཡ་ཧཱུཾ་ཧཿཨཱཿ ཛྷཻཿ』的咒語，並專注于禪定，以此降臨。 四百五十頌的註釋中說，在心間觀想地，在喉嚨觀想水，在頭頂觀想風，在腳下如前一樣觀想。拉瓦巴則說，在臍間觀想火，在心間觀想地，在頭頂觀想水，在腳下觀想風，並觀想ཛྷཻཿ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：字種)猛烈的火焰燃燒，以ཛྷཻཿ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：字種)的火風吹向臍間，與其相遇並燃燒，燒燬大地，煮沸水，從而滴下甘露，感到滿足，並觀想被風抬起，以此降臨。 或者，按照《十萬頌顯說續》中所說的儀軌降臨。上師呈現樂空金剛的身相，位於右側伸展的位置，弟子也同樣如此站立，雙手在心間合掌，左手搖動鈴鐺，右手用香薰，唸誦威嚴而莊重的咒語，然後降臨。咒語是：『ཏིཥྛ་མ་ཧཱ་ཀྲོ་དྷ་ཨཱ་བེ་ཤ་ཡ་ཧཱུཾ་ཤྲཱི་ཧེ་རུ་ཀཱ་ཡ་བིད་མ་ཧེ་བིདྱཱ་རཱ་ཛ་ཡ་དྷི་མ་ཧཱེ་སྭཱ་ཧཱ་』，以此來激勵勇士。 薰香的材料是：切割被婦女經血浸染的腰帶，塗上五肉和五甘露，以及貓的糞便，並與古古魯香混合。鈴鐺巴說，將其放在顱碗中的屍體炭火上焚燒，然後薰香。這是依賴物質而降臨的方法。 薩ra哈（Saraha）未降臨的預備儀軌是，在心間觀想如芥子般大小的佛陀顱骨父母，並移動其空界，觀想紅色光芒充滿全身，然後唸誦咒語以降臨，顱骨父母只是象徵性的。 如果降臨的時間過長，那麼就在其上觀想如金剛自性的須彌山，其上是自在天的壇城，其上是五股金剛杵，其上是字母阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿），其上是毗盧遮那佛，以此來平息。 如果這樣降臨，那麼就用弟子心間的嗡（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）的光芒來激勵阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿），並觀想位於舌頭或月亮上的紅色阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：阿）字的光芒如念珠般纏繞，然後說出金剛語。
【English Translation】 Accordingly, the guru, abiding in the radiating red syllable Dhyaiḥ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：seed syllable), lifts the disciple, and one should visualize the light of Dhyaiḥ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：seed syllable) entering from the pores of the feet, and the entire body being filled with light such as Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable). It is said that one should visualize something like wind under the feet, above that fire, and above that Dhyaiḥ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：seed syllable) in the two soles of the feet. Then, holding the incense burner in front, ringing the bell, and reciting the mantra 'Āveśaya staṃbhaya ra ra ra ra cālaya cālaya hūṃ haḥ āḥ dhyaiḥ' eight times, and focusing on meditation, one should cause the descent. In the commentary on the Four Hundred and Fifty Verses, it is said to visualize earth in the heart, water in the throat, wind in the crown of the head, and as before under the feet. Lāva pa said to visualize fire in the navel, earth in the heart, water in the crown of the head, and wind under the feet, and to visualize Dhyaiḥ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：seed syllable) as a fierce burning fire, and by blowing with the fire-wind of Dhyaiḥ (藏文：ཛྷཻཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：dhyaiḥ，漢語字面意思：seed syllable) towards the navel, it meets and burns, burning the earth, boiling the water, thus nectar drips, feeling satisfied, and visualizing being lifted by the wind, one should cause the descent. Alternatively, one should cause the descent by the ritual spoken of in the Tantra of the Manifestation of the Hundred Thousand. The guru appears in the form of Hevajra, abiding in a right-extended position, and the disciple also stands in the same way, with hands joined at the heart, ringing the bell with the left hand, and fumigating with incense with the right hand, reciting the mantra with majesty and solemnity, and then causing the descent. The mantra is: 'Tiṣṭha mahākrodha āveśaya hūṃ śrī herukāya bidmahe vidyārājāya dhīmahe svāhā', with this one should inspire the hero. The substance for incense is: cutting the girdle of a woman stained with menstrual blood, anointing it with the five meats and five nectars, and the excrement of a cat, and mixing it with guggulu incense. Bellpa said to burn it on the charcoal fire of a skull cup and then fumigate. This is the method of descending relying on substances. The preliminary ritual when Saraha has not descended is to visualize a Buddha skull father-mother the size of a mustard seed in the heart, and by moving its space, visualize red rays of light filling the entire body, and then recite the mantra to cause the descent, the skull father-mother is only symbolic. If the descent is prolonged, then at that time, on top of that, visualize Mount Meru as the nature of a vajra, on top of that the mandala of the Great Authority, on top of that a yellow five-pronged vajra, on top of that the letter Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：A), on top of that Vairocana, and pacify it. When descending in this way, inspire the Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：A) with the light of the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) of the disciple, and visualize a garland of red rays of light of the Āḥ (藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：A) abiding on the tongue or moon, and then speak the vajra words.
ེས་བརྗོད་པས་རང་ངམ་གཞན་ལ་དགེ་མི་དགེ་གང་ཡིན་བདེན་པར་སྨྲའོ། །བྲུ་ཧི་བཛྲི་ཞེས་པ་དང་དོན་གཅིག་གོ། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་ཞུགས་པའི་ལྷ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཀྱིས་བཀུག་ནས་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་ལ་བསྟིམ་ཞིང་། སློབ་མའི་མགོ་བོར་རྡོ་རྗེ་བཟུངས་ལ། ཨོཾ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཞེས་སོགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཧཱུཾ་ཧཿ ཨཱཿ ཛྷཻཿམུཿཞེས་པས་གཤེགས་སུ་གསོལ་ལོ། །ཞེས་སྐབས་འདིར་གསུངས་པ་རང་ལུགས་ཡིན་ལ་མེ་ཏོག་དོར་བའི་འོག་ཏུ་ཕེབས་པར་གྱུར་ན་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་པའི་རྗེས་ལ། ཏིཥྛ་བཛྲ་ཞེས་པས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་མིག་གི་སྣང་བ་དྲི་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མགོར་བཅིང་བའི་བར་བྱས་ནས་དབབ་པའི་ལྷ་གཤེགས་སུ་གསོལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གཞན་གྱི་བཞེད་པ་བཀོད་པའོ། །འདི་དང་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་གཤེགས་གསོལ་བྱེད་ལ་དཀྱིལ་ཆོག་གཞན་རྣམས་ནས་བརྟན་བཞུགས་ཁོ་ན་མཛད་ཅིང་ཕེབས་པ་ལ་འདྲི་བ་ན་འོད་དཔག་མེད་དམ་དེའི་རིགས་ཀྱི་ལྷར་བྱས་ནས་འདྲི་བར་བཤད་དོ། །དེ་ 3-2-235a ནས་སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་ཞེས་དྲིས་ལ་དཀར་པོ་སོགས་སུ་སྣང་ཟེར་ན་ཞི་སོགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་ལ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གོ་བར་བྱའོ། །དེ་ནས་སློབ་མའི་མཐེ་བོང་གཉིས་རྡོ་རྗེ་དང་བཅས་པའི་ལག་པ་གཡས་ཀྱིས་བཟུངས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་རྐང་སྟབས་ཀྱིས་གར་གྱི་ཚུལ་གྱིས་འཁྱིལ་པ་བརྗོད་ཅིང་བསྐོར་བ་གསུམ་བྱེད་དུ་བཅུག་ལ་བདེན་པའི་བྱིན་བརླབ་འདི་བྱའོ། །ཡང་དག་པ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར། །བདག་གི་སློབ་མ་བཅུག་པ་འདིའི། །ལྷ་རྣམས་རིགས་ཀྱི་རིམ་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཇི་ལྟ་དེ་ལྟར་ཤོག །འདི་ཡི་དངོས་གྲུབ་ཇི་འདྲར་འགྱུར། །རིགས་ནི་གང་གི་སྣོད་དུ་འགྱུར། །བསོད་ནམས་མཐུ་ཡང་ཇི་འདྲ་བ། །དེ་འདྲ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གྱུར་ཅིག ཅེས་པ་སྟེ་སྤྱི་རྒྱུད་ནས་བཏུས་པའོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་བདག་གིས་སློབ་མ་འདི་རྣམས་ལྷ་ལ་མེ་ཏོག་དོར་བའི་ཕྱིར་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འཇུག་ལགས་ན་ལྷ་རྣམས་གང་གི་རིགས་ཡིན་པའི་རིམ་པ་དེ་ནི། འདི་དག་གི་བསོད་ནམས་ཀྱི་མཐུ་ཅི་ཡོད་པ་དེ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་འབབ་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྤྱིར་བདེན་རྗོད་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བདེན་རྗོད་བྱེད་པ་ནི། འདིའི་དངོས་གྲུབ་ཅེས་སོགས་སོ། །སྤྱི་རྒྱུད་ལས། འདིས་ནི་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་དང་། ཞེས་འབྱུང་བ་བདེ་བས་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་གང་འགྲུབ་པ་དེ་དཀྱིལ་འཁོར་འདིར་དེ་འདྲར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའོ། །རིགས་ནི་ཞེས་པས་ནི། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་པ་གསལ་དུ་བཏང་བའོ། །བསོད་ནམས་མཐུ་ཡང་ཇི་འདྲ་བ། ཞེས་པ་ནི། དངོས་གྲུབ་དེ་འགྲུབ་པའི་ཡུན་རིང་ཐུང་དང་སྐལ་བ་ཡོད་མེད་རྣམས་མེ་ཏོག་དོར་བ་ལས་སྟོན་ཅིག་ཅེས་པའོ། ། ༈ དཀ
【現代漢語翻譯】 以真實之語，說對於自己或他人，何者有益，何者無益。『布魯嘿瓦日』（བྲུ་ཧི་བཛྲི་，梵文天城體：bruhi vajri，梵文羅馬擬音：bruhi vajri，漢語字面意思：說金剛）與此同義。然後，迎請已入學的本尊，以自身心間種子字的放光迎請，融入自身心間的種子字中。手持金剛杵置於弟子頭頂，先念誦『嗡，您』等，再以吽 舍 阿 齋 穆（藏文：ཧཱུཾ་ཧཿ ཨཱཿ ཛྷཻཿམུཿ，梵文天城體：hūṃ haḥ āḥ jhaiḥ muḥ，梵文羅馬擬音：hūṃ haḥ āḥ jhaiḥ muḥ，漢語字面意思：吽 舍 阿 齋 穆）迎請降臨。』此處所說是自宗觀點，若於拋花之後降臨，則于陳述吉祥等語之後，以『底叉 瓦日』（藏文：ཏིཥྛ་བཛྲ་，梵文天城體：tiṣṭha vajra，梵文羅馬擬音：tiṣṭha vajra，漢語字面意思：住金剛）使其安住，從詢問眼睛所見開始，直至頭頂繫縛，然後迎請降臨之本尊。』此為引述他宗觀點。此法與Ratna Rakshita（寶護）的迎請降臨法相同，其他壇法中僅作安住，詢問降臨時，則觀想無量光佛或其部族的本尊進行詢問。之後 當弟子面向壇城時，詢問『你眼中所見如何？』若答覆所見為白色等，則應知其有緣獲得息災等成就。然後，以右手持弟子之二拇指及金剛杵，以金剛舞步作舞，令其繞行三圈，並作此真實加持：『於此真實之壇城，吾之弟子入此中，諸尊部族之次第，福德如何即如何。此之成就將如何，部族將成何之器，福德威力亦如何，如是壇城愿成就。』此乃摘自總續。其義為：我為令此等弟子向本尊拋花，故引入壇城，諸本尊為何部族之次第，即依此等之福德威力，于壇城中降臨。此為總的真實語。然後，作特別的真實語，即『此之成就』等。總續中雲：『以此將成就何成就』，意為無論成就上、中、下何種成就，愿於此壇城中成就如是成就。『部族』一句，乃是使『諸本尊之』一句更加明晰。『福德威力亦如何』一句，意為成就之久暫，有緣與否等，皆由拋花所示現。 ༈ དཀ
【English Translation】 Speaking truthfully, state what is beneficial and what is not beneficial for oneself or others. 'Bruhi Vajri' (བྲུ་ཧི་བཛྲི་，梵文天城體：bruhi vajri，梵文羅馬擬音：bruhi vajri，meaning: Speak Vajra) has the same meaning. Then, invite the deity who has entered as a student, inviting them with the light from the seed syllable in one's own heart, and dissolve them into the seed syllable in one's own heart. Hold the vajra on the student's head, first reciting 'Om, you,' etc., and then invite the descent with Hūṃ Haḥ Āḥ Jhaiḥ Muḥ (藏文：ཧཱུཾ་ཧཿ ཨཱཿ ཛྷཻཿམུཿ，梵文天城體：hūṃ haḥ āḥ jhaiḥ muḥ，梵文羅馬擬音：hūṃ haḥ āḥ jhaiḥ muḥ，meaning: Hūṃ Haḥ Āḥ Jhaiḥ Muḥ). What is said here is one's own tradition. If the descent occurs after the throwing of the flower, then after stating auspicious words, stabilize them with 'Tiṣṭha Vajra' (藏文：ཏིཥྛ་བཛྲ་，梵文天城體：tiṣṭha vajra，梵文羅馬擬音：tiṣṭha vajra，meaning: Stay Vajra), starting from asking about the appearance to the eyes, up to tying the head, and then invite the descending deity. This is quoting the views of others. This method is the same as Ratna Rakshita's method of inviting the descent. In other mandala rituals, only the stabilization is done, and when asking about the descent, it is explained that Amitabha or a deity of his family is visualized and asked. Then, when the student faces the mandala, ask, 'How does it appear to your eyes?' If they say it appears as white, etc., then it should be understood that they are destined to obtain the accomplishment of pacification, etc. Then, holding the student's two thumbs together with the vajra in the right hand, dance with the vajra steps, making them circle three times, and make this truthful blessing: 'In this true mandala, my student has entered. The order of the deities' families, may it be according to their merit. How will this accomplishment be? Which family will become the vessel? How is the power of merit? May such a mandala be accomplished.' This is taken from the general tantra. Its meaning is: I am introducing these students into the mandala for the purpose of throwing flowers to the deities, so the order of which family the deities belong to, may it descend into the mandala from whatever power of merit these have. This is a general statement of truth. Then, making a special statement of truth, is 'How will this accomplishment,' etc. In the general tantra it says: 'With this, which accomplishment will be achieved,' meaning whatever accomplishment, whether superior, middling, or inferior, is achieved, may such an accomplishment be achieved in this mandala. The word 'family' clarifies 'of the deities.' The phrase 'How is the power of merit' means that the duration of the accomplishment, whether there is a connection or not, etc., will be shown by the throwing of the flower. ༈ དཀ
ྱིལ་འཁོར་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གཞུག་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྔར་བཟུང་ 3-2-235b བའི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་ཏྲཱཾ་གྱིས་བསྔགས་པ་ལས་ཡང་ཞིང་མ་རྙིངས་པའི་མེ་ཏོག་གཅིག་བཏོན་ལ་སློབ་མ་དེའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་བའི་བར་དུ་སྦྱིན་ཏེ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བ་ཧྲིལ་པོ་མི་འདོར་གྱི་དེའི་གསེབ་ཀྱི་གཅིག་འདོར་བའོ། །དེས་དེའི་ཚེ་མེ་ཏོག་དེ་ཕྲེང་བར་མོས་ཏེ་ཞེས་པ་ནི་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་འབུལ་བ་ནི་ལྷའི་དབུ་ལ་འཆིང་བར་བསམས་ནས་འབུལ་ལ་འདིར་ཡང་ལྷའི་དབུ་ལ་འབུལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རང་ཡང་འབྲུ་གསུམ་གྱི་འོད་ཀྱིས་གསལ་བར་བྱས་ཤིང་སྡིག་པ་བཀྲུས་པར་མོས་ནས་བླ་མས་དེ་ལྟར་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་གུས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་འཁོར་དང་བཅས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབང་ཕྱུག་གི་མདུན་ན་གནས་པ་བཞིན་དུ་དམིགས་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དེར་ཡིད་ཀྱིས་ཞུགས་ཏེ་དེའི་དབུ་ལ་ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་དྲི་བྷོ་མེ་བྷ་བ་ཤཱ་ཤྭ་ཏོ་མེ་བྷ་བ་ཧྲྀ་ད་ཡཾ་མེ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སརྦ་སིདྡྷི་མེ་པྲ་ཡཙྪ་ཧཱུཾ། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཀུ་སུ་མ་ཨཉྩ་ལི་ནཱ་ཐ་ཧོཿཞེས་བརྗོད་ཅིང་མེ་ཏོག་དོར་བར་བྱའོ། །ཧཱུཾ་ཞེས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྔགས་ནི། དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ནས་གསུངས་ལ་དེར་མེ་ཏོག་དོར་བའི་སྔགས་ལ་པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོཿ ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་སྔ་མས་འདོར་བ་ནི། ཀླུ་བྱང་གི་ལུགས་ཏེ་དེས་ཧ་བཞི་དང་ཧོ་དང་ཨོཾ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཏྲཱཾ་གྱིས་བསྔག་པར་ལྭ་བ་པ་དང་ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་ཀྱང་བཤད་དོ། །དོན་ཡོད་ཞབས་ནི། ལན་གསུམ་འདོར་བར་བཞེད་དོ། །རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་འགྲེལ་པ་ལས་སྔར་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་པས་ནི། རང་གི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་ལ་མེ་ཏོག་འཇོག་པར་བཤད་དོ། །རེ་ཁ་ལྔའི་ནང་དུ་མེ་ཏོག་ལྷུང་བ་དང་བསྟུན་ནས་འདི་ལ་རིགས་བརྟག་པར་བྱའོ། །ལྷ་དེའི་རྣལ་འབྱོར་ཡང་སྦྱིན་ལ་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་མཚོན་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ན་ལྷའི་སྐུ་ཡོད་ན་ལྷའི་མཛོད་སྤུ་འམ་དབུ་འམ་གཙུག་ཏོར་ལ་ལྷུང་ན་ཕྱག་ཆེན་དང་ 3-2-236a སྤྱན་ནམ་ཞལ་ལ་ནི། སྔགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་བོ། །ལུས་ཀྱི་སྟོད་དང་བར་དང་སྨད་ལ་དངོས་གྲུབ་མཆོག་འབྲིང་དམན་པའོ། །ལྭ་བ་པས་བྱང་ཆུབ་དང་དབང་ཕྱུག་དང་ནོར་ལ་བཤད་དོ། །སྐུ་ལས་ཧ་ཅང་རིང་ན་ཡུན་རིང་པོས་འགྲུབ་ལ་ཉེ་ན་དངོས་གྲུབ་མྱུར་རོ། །ལྷའི་གནས་ནི། རང་གི་རེའུ་མིག་ལ་སོགས་པས་བར་བཅད་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྷ་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ལྷུང་ན་གང་ལ་ཉེ་བ་དེའི་རིགས་ཏེ་སྤྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །མཉམ་ན་གཉིས་ཀའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་ལ་གང་ལ་དད་པ་དེའི་རིགས་སོ། །རྩིག་པའི་ཕྱི་ངོས་སུ་ལྷུང་ན་ལན་གསུམ་དུ་དོར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷུང་ན་དངོས་གྲུབ་ཕྲ་མོའོ། །འདི་ལྭ་བ་པས་མི་གཟུང་བར་བཤད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ར
【現代漢語翻譯】 安置於能見壇城之自性中。 第二，然後從先前持有的花鬘中，以『ཏྲཱཾ་』（藏文：ཏྲཱཾ，梵文天城體：त्रं，梵文羅馬擬音：traṃ，漢語字面意思：扎）讚頌后，取出一朵新鮮且未凋謝的花，置於學生合掌之間，但不要丟棄整個花鬘，而是丟棄其中的一朵。當他這樣做時，他應該相信那朵花屬於花鬘，也就是說，獻上花鬘應被視為束縛于神之頂髻，這裡也應視為獻于神之頂髻。自己也應觀想被三字（指ཨོཾ་（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡），ཨཱཿ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आः，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：啊），ཧཱུྃ（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽））之光照亮，罪業得以洗凈，並以恭敬之心，觀想自己如同與眷屬一同立於壇城自在主之前。以意入于壇城，唸誦：『ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་དྲི་བྷོ་མེ་བྷ་བ་ཤཱ་ཤྭ་ཏོ་མེ་བྷ་བ་ཧྲྀ་ད་ཡཾ་མེ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སརྦ་སིདྡྷི་མེ་པྲ་ཡཙྪ་ཧཱུཾ། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཀུ་སུ་མ་ཨཉྩ་ལི་ནཱ་ཐ་ཧོཿ』，然後拋擲鮮花。唸誦至『ཧཱུཾ་』為止的咒語出自《總集續》，其中關於拋擲鮮花的咒語是『པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོཿ』。然而，前者（指唸誦至『ཧཱུཾ་』為止的咒語）是龍樹（Nāgārjuna）的傳承，其中也念誦了四個『ཧ་』、『ཧོ་』和『ཨོཾ་』。ལྭ་བ་པ་（Lavapa）和ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་（Nyinmo Jungne）也解釋了以『ཏྲཱཾ་』讚頌。དོན་ཡོད་ཞབས་（Amoghavajra）認為應拋擲三次。在《現觀莊嚴論》的註釋中，先前已獲得灌頂者，應將鮮花放置於自己的本尊處。根據鮮花落入五條線中的位置，來觀察此人的種姓。也應給予該本尊的瑜伽，並象徵成就。如果壇城中有本尊的形象，鮮花落於本尊的眉間、頭部或頂髻，則象徵大手印， 如果落於眼睛或面部，則象徵咒語的成就。落於身體的上部、中部和下部，則象徵上等、中等和下等的成就。ལྭ་བ་པ་（Lavapa）解釋為菩提、自在和財富。如果離本尊很遠，則需要很長時間才能成就，如果很近，則很快就能成就。本尊的位置應通過自己的星盤等來確定。如果落於兩個本尊之間，則屬於離其較近的本尊的種姓，這是總續的觀點。如果相等，則兩個本尊的成就都能獲得，並屬於自己信仰的本尊的種姓。如果落於墻壁的外側，則應拋擲三次。即使那樣，如果落於外側，則成就微小。ལྭ་བ་པ་（Lavapa）說不應接受這個。外側的...
【English Translation】 To place [the disciple] in the nature of seeing the mandala. Secondly, then from the garland of flowers previously held, after praising with 'ཏྲཱཾ་' (Tibetan: ཏྲཱཾ, Sanskrit Devanagari: त्रं, Sanskrit Romanization: traṃ, Literal Chinese meaning: Zha), take out a fresh and unwithered flower and give it to the student between their joined palms, but do not discard the entire garland, but discard one from among them. When he does that, he should believe that the flower belongs to the garland, that is, offering the garland of flowers should be regarded as binding on the crown of the deity, and here it should also be regarded as offering to the crown of the deity. One should also visualize oneself illuminated by the light of the three syllables (referring to ཨོཾ་ (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Literal Chinese meaning: Om), ཨཱཿ (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आः, Sanskrit Romanization: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah), ཧཱུྃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum)), and that sins are washed away, and with reverence, visualize oneself as standing before the Lord of the Mandala together with the retinue. Entering the mandala with the mind, recite: 'ཨོཾ་ཏིཥྛ་བཛྲ་དྲི་བྷོ་མེ་བྷ་བ་ཤཱ་ཤྭ་ཏོ་མེ་བྷ་བ་ཧྲྀ་ད་ཡཾ་མེ་ཨ་དྷི་ཏིཥྛ་སརྦ་སིདྡྷི་མེ་པྲ་ཡཙྪ་ཧཱུཾ། ཨཱཿཁཾ་བཱི་ར་ཧཱུཾ་པྲ་ཏཱིཙྪ་ཀུ་སུ་མ་ཨཉྩ་ལི་ནཱ་ཐ་ཧོཿ', and then throw the flower. The mantra up to 'ཧཱུཾ་' is from the Condensed Tantra, where the mantra for throwing the flower is given as 'པྲ་ཏཱིཙྪ་བཛྲ་ཧོཿ'. However, the former (referring to the mantra up to 'ཧཱུཾ་') is the tradition of Nāgārjuna, in which four 'ཧ་', 'ཧོ་', and 'ཨོཾ་' are also recited. Lavapa and Nyinmo Jungne also explained praising with 'ཏྲཱཾ་'. Amoghavajra believes that it should be thrown three times. In the commentary on the Manifestation of Perfect Enlightenment, it is explained that one who has previously received empowerment should place the flower on their own deity. According to where the flower falls within the five lines, one should examine the lineage of this person. One should also give the yoga of that deity and symbolize accomplishment. If there is an image of the deity in the mandala, if the flower falls on the deity's brow, head, or crown, it symbolizes Mahamudra, if it falls on the eyes or face, it symbolizes the accomplishment of the mantra. Falling on the upper, middle, and lower parts of the body symbolizes superior, intermediate, and inferior accomplishments. Lavapa explains it as enlightenment, freedom, and wealth. If it is very far from the deity, it will take a long time to accomplish, and if it is close, the accomplishment will be quick. The position of the deity should be determined by one's own horoscope, etc. If it falls between two deities, it belongs to the lineage of the one closer to it, which is the view of the General Tantra. If it is equal, the accomplishments of both deities will be achieved, and it belongs to the lineage of the one in whom one has faith. If it falls on the outside of the wall, it should be thrown three times. Even then, if it falls outside, the accomplishment is small. Lavapa says that this should not be accepted. The outside...
ེ་ཁ་ཟླུམ་པོ་རྣམས་དང་ཕྱིའི་རྡོ་རྗེ་རྭ་བའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ལྷུང་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མེད་དོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་མི་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པས་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ནས་སྐབས་གཞན་དུ་གཞུག་གོ། སྤྱི་རྒྱུད་ནས་ཞི་བའི་སྦྱིན་སྲེག་བྱས་ནས་དེ་ནས་གཞུག་པར་བཤད་ལ་རྩིག་པ་ལ་མེ་ཏོག་ལྷུང་བ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བཤད་ཅིང་གཙོ་བོ་ལ་ཕོག་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་གསུངས་སོ། །ཕྱིའི་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་ནང་དུ་ལྷུང་ན་ཚེགས་ཆེན་པོས་ས། །དེ་ནས་མེ་ཏོག་དེ་བཟུངས་ནས་ཕྲེང་བ་ལ་བཅིངས་ཏེ། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྟཱཾ་ཨི་མཾ་ས་ཏྭ་མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སློབ་མའི་མགོར་བཅིང་ངོ་། །མགོ་ལ་འཆིང་བར་རྒྱུད་དང་དཀྱིལ་ཆོག་དུ་མ་ཞིག་གིས་བཤད་པས་ཕྲེང་བ་དེ་སློབ་མའི་མགོར་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གོ། སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི། སེམས་དཔའ་སྟོབས་པོ་ཆེ་འདི་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་སྡོམ་འབྱུང་གི་འགྲེལ་པ་ལས། སེམས་དཔའ་སྟོབས་ཆེན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །འདི་ནི་རབ་ཏུ་གཟུང་བར་ 3-2-236b མཛོད། །ཅེས་མགོ་ལ་ཕྲེང་བ་བཅིངས་ནས་འདི་བརྗོད་པར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་སེམས་དཔའ་སྟོབས་པོ་ཆེ་ཞེས་པ་ནི། མེ་ཏོག་གང་ལ་ཕོག་པའི་ལྷ་ལ་བོས་ནས་སློབ་མ་འདི་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དེ་བཅིངས་པས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་བདག་གིར་བྱས་པར་འགྱུར་བས་འདི་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་ཀོ་ས་ལའི་རྒྱན་ལས་ཀྱང་། མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལྷ་ལ་རྗེ་སར་བོད་པའོ། །འདི་ནི་ཕྲེང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་སྟེ་དང་པོའོ། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་བདག་གིར་བྱས་པར་གྱུར་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལ་གནས་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང་། སྟོད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དེ་ནས་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་དེ་དོར་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཕྲེང་བ་ཕུལ་བས་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་གྱུར་ན་འདིའི་དངོས་གྲུབ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་མི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བདེན་སྟོབས་བརྗོད་དམོད་པ་དོར་ཞིང་སློབ་མས་ཀྱང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་དམིགས་པ་དང་སྔགས་བརྗོད་ནས་རང་དང་འབྲེལ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ལྷ་ལ་འབབ་པར་ཤོག་ཅིག་སྙམ་ནས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་དད་པས་མེ་ཏོག་དོར་བ་ཡིན་ལ་དེ་ནས་མེ་ཏོག་དེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མའི་མགོར་བཅིངས་ནས་ཁྱེད་རང་གི་རིགས་ཅན་གྱི་སློབ་མ་འདི་བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་རྗེས་སུ་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་རང་གི་ལྷག་པའི་ལྷ་ལ་སློབ་མ་གཏོད་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་ཉིད་ལ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་ཟེར་
【現代漢語翻譯】 如果花朵落在壇城外或外金剛墻之外，就不會有成就，壇城也不會顯現。通過唸誦真言等方式，使其具備資格，然後在其他場合使用。普遍的續部中說，通過寂靜的火供之後再使用。花朵落在墻上也這樣說，如果落在主尊上，則說會迅速成就。如果落在外金剛墻內，則會非常艱難。然後拿起那朵花，繫在花環上，唸誦：'嗡，接受，薩埵，瑪哈巴拉 (藏文：ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྟཱཾ་ཨི་མཾ་ས་ཏྭ་མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ།，梵文天城體：ओṃ प्रतिगृह्ण स्तां इमं सत्त्व महाबाला，梵文羅馬擬音：oṃ pratigṛhṇa stāṃ imaṃ sattva mahābālā，漢語字面意思：嗡，接受，這個，薩埵，大力者)'，然後將花環繫在弟子的頭上。許多續部和壇城儀軌都說要繫在頭上，所以僅僅將花環放在弟子的頭上是不夠的。真言的含義是：'接受這位勇猛的菩薩'。《律生論》的註釋中說：'勇猛大菩薩，請您接受此。'正如所說，在頭上繫上花環后唸誦此咒。因此，'勇猛大菩薩'的意思是：呼喚花朵落到的本尊，說：'請接受這位弟子'。同樣，在《攝略》中說：'繫上花環后，偉大的菩薩就會擁有他，因此會迅速成就。'《俱舍莊嚴論》中也說：'瑪哈巴拉 (藏文：མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ་，梵文天城體：महाबाला，梵文羅馬擬音：mahābālā，漢語字面意思：大力者)是呼喚本尊為尊主。這是花環的灌頂，是第一個。偉大的菩薩擁有他，直到安住于菩提心。'《上部註釋》中也說：'然後丟棄花環'的意思是：獻上花環后，如果諸佛擁有了他，那麼此人的上、中、下成就都會圓滿，因為已經完全擁有了他。所說的完全擁有就是：'嗡，接受，斯瓦米，伊芒，薩埵，瑪哈巴拉 (藏文：ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་མི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ་，梵文天城體：ओṃ प्रतिगृह्ण स्वमिमं सत्त्व महाबाला，梵文羅馬擬音：oṃ pratigṛhṇa svāmimaṃ sattva mahābālā，漢語字面意思：嗡，接受，我的主人，這個，薩埵，大力者)'。因此，上師唸誦真實語，丟棄詛咒，弟子也如前所述進行觀想和唸誦，心想讓與自己有緣的本尊降臨，然後以堅定的信念丟棄花朵。然後上師將花朵繫在弟子的頭上，說：'請您們這些同族的本尊，在未獲得菩提之前，一直攝受這位弟子'，這是將弟子託付給自己的本尊，這就是花環的灌頂。
【English Translation】 If the flowers fall outside the maṇḍala or outside the outer vajra fence, there will be no accomplishment, and the maṇḍala will not be shown. Having made it qualified by reciting mantras, etc., it is used on other occasions. It is said in the general tantras that it is used after performing a peaceful fire offering. It is also said that the flowers falling on the wall are the same, and if they fall on the main deity, it is said that it will be accomplished quickly. If it falls inside the outer vajra garland, it will be very difficult. Then, taking that flower, tie it to the garland and say: 'Oṃ pratigṛhṇa stāṃ imaṃ sattva mahābālā (藏文：ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྟཱཾ་ཨི་མཾ་ས་ཏྭ་མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ།，梵文天城體：ओṃ प्रतिगृह्ण स्तां इमं सत्त्व महाबाला，梵文羅馬擬音：oṃ pratigṛhṇa stāṃ imaṃ sattva mahābālā，漢語字面意思：嗡，接受，這個，薩埵，大力者)', and then tie the garland on the head of the disciple. Many tantras and maṇḍala rituals say to tie it on the head, so it is not enough to just put the garland on the head of the disciple. The meaning of the mantra is: 'Accept this courageous bodhisattva'. The commentary on the Vinayasamuccaya says: 'O courageous great bodhisattva, please accept this.' As it is said, after tying the garland on the head, recite this mantra. Therefore, 'courageous great bodhisattva' means: calling upon the deity on whom the flower fell, saying: 'Please accept this disciple'. Similarly, in the Compendium it says: 'By tying it, the great bodhisattva will possess him, therefore it will be accomplished quickly.' The Ornament of Kosala also says: 'Mahābālā (藏文：མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ་，梵文天城體：महाबाला，梵文羅馬擬音：mahābālā，漢語字面意思：大力者) is calling the deity as the lord. This is the garland empowerment, the first one. The great bodhisattva possessing him means that he will be completely possessed until he abides in the heart of bodhi.' The Upper Commentary also says: 'Then discard the flower garland' means: if the gods possess him by offering the garland, then the supreme, intermediate, and inferior accomplishments of this person will be completely fulfilled, because that complete possession is what is said: 'Oṃ pratigṛhṇa svāmimaṃ sattva mahābālā (藏文：ཨོཾ་པྲ་ཏི་གྲྀཧྞ་སྭ་མི་མཾ་སཏྭ་མ་ཧཱ་བཱ་ལཱ་，梵文天城體：ओṃ प्रतिगृह्ण स्वमिमं सत्त्व महाबाला，梵文羅馬擬音：oṃ pratigṛhṇa svāmimaṃ sattva mahābālā，漢語字面意思：嗡，接受，我的主人，這個，薩埵，大力者)'. Therefore, the teacher speaks the truth, discarding the curse, and the disciple also visualizes and recites as before, thinking that the deity who is related to him should descend, and then discards the flower with firm faith. Then the teacher ties the flower on the head of the disciple, saying: 'Please, you deities of the same lineage, always take care of this disciple until he attains enlightenment', this is entrusting the disciple to his own deity, and that is called the garland empowerment.
བ་ཡིན་པས་བརྡ་དོན་འབྱོར་པོ་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པའི་དགོས་པ་ནི། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབས་ན་དངོས་གྲུབ་མྱུར་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡི་དམ་དེས་རྗེས་སུ་འཛིན་པས་གནད་ 3-2-237a ཆེའོ། །དེས་ན་དཔལ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་སེམས་ཅན་སྟོབས་པོ་ཆེ་འདི་ལོངས་ཤིག་ཅེས་བསྒྱུར་བ་ནི་འགྱུར་གྱིས་ལེགས་པར་མ་ཐོན་པའོ། །འདིར་དྲི་མེད་འོད་ལས་རྡུལ་ཚོན་ལ་མེ་ཏོག་དོར་ན་ཚོན་རྩི་ཉམས་པའི་སྡིག་ཏུ་འགྱུར་བས་ལམ་རྣི་རྒྱལ་གྱི་བུམ་པ་ལ་གནས་པའི་མཚན་མ་ལ་མེ་ཏོག་དོར་བར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། ཅེས་གསུངས་པས་དེ་ལྟར་མི་ཤེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པར་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་སོ། །དེའི་རྗེས་སུ་སློབ་མའི་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ་བདག་པོ་དང་དཔྲལ་བར་རཾ་དང་མིག་གཉིས་ལ་འབར་བ་དང་བཅས་པའི་ཨོཾ་གཉིས་བསྒོམས་ནས། ཨོཾ་དེ་རིང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རང་། །ཁྱོད་ཀྱི་མིག་ནི་འབྱེད་པར་བརྩོན། །རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི་བླ་ན་མེད། །ཐམས་ཅད་མིག་ནི་འབྱེད་པར་མཛད། །ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཙཀྵུཿཧཱུཾ་ཨཱཿསྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བརྗོད་ཅིང་གདོང་གཡོགས་བསལ་བར་བྱའོ། །ཚིགས་བཅད་དེ་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་རྒྱ་སྐད་དུ་འབྱུང་ཞིང་དེར་ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྡོ་རྗེའི་མིག་ནི། གཟུགས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་མིག་གོ། བླ་ན་མེད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་དང་འདྲ་བའོ། །ཐམས་ཅད་མིག་ནི་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་མིག་གོ། འབྱེད་པར་འཛད་པ་ནི། སྒྲིབ་པ་རྣམས་བསལ་བས་སོ་ཞེས་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དེ། ཕྲེང་བའི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །དོན་བསྡུ་ན་ཁྱོད་ཀྱི་མིག་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་འམ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀས་འབྱེད་པར་མཛད་ཀྱི་ཕྱེ་བས་ནི། ཐམས་ཅད་མཐོང་བའི་རྡོ་རྗེའི་མིག་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་སློབ་མས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསམ་མོ། །སྐབས་འདིར་ཛ་ཡ་སེ་ནས། དེ་ནས་མིག་གཉིས་ཟླ་བ་ལ། །ཨོཾ་མོ་སྙིང་གར་ཟླ་བ་ལ། །བདག་པོ་ཡང་དག་དམིགས་བྱས་ནས། །དེ་ཡིས་མིག་བལྟས་འོད་རྣམས་ཀྱིས། ། 3-2-237b དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱན་དང་དབྱེར་མེད་རང་བཞིན་དུ། །ཡང་དག་དམིགས་ནས་དེ་ནས་སྦྱིན། །མིག་གཉིས་ལ་ནི་ལེགས་བསྡུས་ཏེ། །ཞེས་མིག་གཉིས་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་རང་གི་མིག་དང་ལྷའི་སྤྱན་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ནས་སླར་བསྡུ་བར་བཤད་པ་ནི། རྒྱལ་བ་བཟང་པོའི་ལུགས་ཏེ་ཕྲེང་བ་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་བྱས་ན་དགོངས་པ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བདག་པོ་དམིགས་པ་ནི། སྒྲོན་གསལ་ལྟར་ན་གཙོ་བོ་ཉིད་བསྒོམས་པས་ཆོག་མོད་ཀྱང་དེ་དང་འདི་མི་འདྲ་བས་གཙོ་བོའི་ས་བོན་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱའོ། །ཛྙཱ་ན་ཙཀྵུཿསོགས་ཀྱིས་འབྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ལྷ་དང་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་བཤད་ལ་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་
【現代漢語翻譯】 因為是詞語，所以需要豐富的含義。這樣做的必要是：依靠它來修持，能迅速獲得成就，並且生生世世都會被本尊攝受，所以至關重要。因此，在吉祥持明的壇城儀軌中，將『讓這個強大的眾生享受』翻譯成這樣，是翻譯得不夠好的。這裡，在《無垢光》中說，如果將花朵扔在顏料粉上，會變成損壞顏料的罪過，所以應該將花朵扔在道路自在王的寶瓶所處的位置的標誌上。因為經中說：『心懷善意沒有過錯。』《鬘論》中說，這是因為不瞭解這種情況。之後，在弟子的心間觀想月亮，額頭上觀想讓（藏文：རཾ，梵文天城體：रं，梵文羅馬擬音：raṃ，漢語字面意思：讓），雙眼觀想帶有火焰的兩個嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡），然後唸誦：『嗡，今天金剛薩埵你，努力睜開你的眼睛。金剛之眼至高無上，一切之眼請睜開。嗡 嘉納 扎秋 吽 阿 梭哈（藏文：ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཙཀྵུཿཧཱུཾ་ཨཱཿསྭཱ་ཧཱ，梵文天城體：ॐ ज्ञान चक्षुः हुं आः स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ jñāna cakṣuḥ hūṃ āḥ svāhā，漢語字面意思：嗡，智慧之眼，吽，阿，梭哈）』，並揭開面具。』這個偈頌在《攝略》中有，用梵文說是『嘿 瓦吉ra 帕夏』。金剛之眼是：對於一切有形之物都沒有阻礙的眼睛。至高無上是：與佛的眼睛相同。一切之眼是：能看到一切的眼睛。睜開是：消除障礙。香提巴這樣解釋，而《鬘論》的觀點也與此相同。總結來說，意思是你的眼睛由金剛薩埵或吉祥黑汝嘎睜開，因為睜開了，所以會變成能看到一切的至高無上的金剛之眼，弟子也應該這樣想。此時，扎亞色那說：『然後雙眼在月亮上，嗡 莫在心間月亮上，正確地觀想主人後，用那眼睛觀看的光芒，壇城中的諸位本尊，與眼睛無二的自性中，正確地觀想后然後給予，雙眼完全地收集。』意思是說從雙眼中發出光芒，使自己的眼睛和本尊的眼睛二者無別，然後再收回，這是善逝的宗派，在《鬘論》中也這樣做，這樣觀點就一致了。觀想主人是：如《明燈》中所說，觀想主尊就可以了，但這和這裡不同，所以應該觀想主尊的種子字吽等。用嘉納 扎秋等來睜開眼睛，聖天和拉瓦巴等也這樣說過，黑行者和達日嘎 Then, because it is a word, rich meaning is needed. The necessity of doing so is: relying on it to practice, one can quickly attain accomplishments, and in all lifetimes one will be taken care of by the Yidam, so it is crucial. Therefore, in the mandala ritual of glorious Vajradhara, translating 'Let this powerful sentient being enjoy' in this way is not a good translation. Here, in 'Vimalaprabha', it says that if flowers are thrown on the colored powder, it will become a sin of damaging the paint, so flowers should be thrown on the sign located at the vase of the Lord of the Path. Because it is said in the sutra: 'There is no fault in having good intentions.' It is said in the 'Garland Treatise' that this is because one does not understand this situation. Afterwards, in the disciple's heart, visualize the moon, on the forehead visualize Raṃ (藏文：རཾ，梵文天城體：रं，梵文羅馬擬音：raṃ，漢語字面意思：Raṃ), and in both eyes visualize two Oṃs (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Oṃ) with flames, and then recite: 'Oṃ, today Vajrasattva, strive to open your eyes. The Vajra eye is supreme, may all eyes be opened. Oṃ Jñāna Cakṣuḥ Hūṃ Āḥ Svāhā (藏文：ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཙཀྵུཿཧཱུཾ་ཨཱཿསྭཱ་ཧཱ，梵文天城體：ॐ ज्ञान चक्षुः हुं आः स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ jñāna cakṣuḥ hūṃ āḥ svāhā，漢語字面意思：Oṃ, Eye of Wisdom, Hūṃ, Āḥ, Svāhā)', and remove the mask. This verse appears in the 'Condensed Version' and in Sanskrit it is said 'Hevajra Pāśya'. The Vajra eye is: the eye that has no obstruction to all forms. Supreme is: like the eye of the Buddha. All eyes are: the eye that sees all. Opening is: removing the obscurations, as explained by Śāntipa, and the view of the 'Garland Treatise' is also the same. In summary, it means that your eyes are opened by Vajrasattva or glorious Heruka, and because they are opened, they will become the supreme Vajra eye that sees all, and the disciple should also think in this way. At this time, Jaya Sena said: 'Then the two eyes on the moon, Oṃ Mo on the moon in the heart, after correctly visualizing the master, with the light of those eyes, the deities of the mandala, in the nature of being inseparable from the eyes, after correctly visualizing, then give, the two eyes are completely gathered.' It means that light radiates from the two eyes, making one's own eyes and the eyes of the deity inseparable, and then retracting them. This is the tradition of the Sugata, and if it is done in the 'Garland Treatise' as well, the views will be consistent. Visualizing the master is: as said in 'Pradipoddyotana', it is sufficient to visualize the main deity, but this is different from here, so one should visualize the seed syllable Hūṃ, etc., of the main deity. Opening with Jñāna Cakṣuḥ, etc., is also explained by Āryadeva and Lāvaṇapa, etc., and Kṛṣṇacārin and Dārika.
【English Translation】 Because it is a word, rich meaning is needed. The necessity of doing so is: relying on it to practice, one can quickly attain accomplishments, and in all lifetimes one will be taken care of by the Yidam, so it is crucial. Therefore, in the mandala ritual of glorious Vajradhara, translating 'Let this powerful sentient being enjoy' in this way is not a good translation. Here, in 'Vimalaprabha', it says that if flowers are thrown on the colored powder, it will become a sin of damaging the paint, so flowers should be thrown on the sign located at the vase of the Lord of the Path. Because it is said in the sutra: 'There is no fault in having good intentions.' It is said in the 'Garland Treatise' that this is because one does not understand this situation. Afterwards, in the disciple's heart, visualize the moon, on the forehead visualize Raṃ (藏文：རཾ，梵文天城體：रं，梵文羅馬擬音：raṃ，漢語字面意思：Raṃ), and in both eyes visualize two Oṃs (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Oṃ) with flames, and then recite: 'Oṃ, today Vajrasattva, strive to open your eyes. The Vajra eye is supreme, may all eyes be opened. Oṃ Jñāna Cakṣuḥ Hūṃ Āḥ Svāhā (藏文：ཨོཾ་ཛྙཱ་ན་ཙཀྵུཿཧཱུཾ་ཨཱཿསྭཱ་ཧཱ，梵文天城體：ॐ ज्ञान चक्षुः हुं आः स्वाहा，梵文羅馬擬音：oṃ jñāna cakṣuḥ hūṃ āḥ svāhā，漢語字面意思：Oṃ, Eye of Wisdom, Hūṃ, Āḥ, Svāhā)', and remove the mask. This verse appears in the 'Condensed Version' and in Sanskrit it is said 'Hevajra Pāśya'. The Vajra eye is: the eye that has no obstruction to all forms. Supreme is: like the eye of the Buddha. All eyes are: the eye that sees all. Opening is: removing the obscurations, as explained by Śāntipa, and the view of the 'Garland Treatise' is also the same. In summary, it means that your eyes are opened by Vajrasattva or glorious Heruka, and because they are opened, they will become the supreme Vajra eye that sees all, and the disciple should also think in this way. At this time, Jaya Sena said: 'Then the two eyes on the moon, Oṃ Mo on the moon in the heart, after correctly visualizing the master, with the light of those eyes, the deities of the mandala, in the nature of being inseparable from the eyes, after correctly visualizing, then give, the two eyes are completely gathered.' It means that light radiates from the two eyes, making one's own eyes and the eyes of the deity inseparable, and then retracting them. This is the tradition of the Sugata, and if it is done in the 'Garland Treatise' as well, the views will be consistent. Visualizing the master is: as said in 'Pradipoddyotana', it is sufficient to visualize the main deity, but this is different from here, so one should visualize the seed syllable Hūṃ, etc., of the main deity. Opening with Jñāna Cakṣuḥ, etc., is also explained by Āryadeva and Lāvaṇapa, etc., and Kṛṣṇacārin and Dārika.
པ་སོགས་མང་པོས་མིག་ཐུར་གྱིས་མིག་འབྱེད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་འབྱེད་པས་མཛད་དོ། །ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱེ། ཞེས་པས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ལྟ་བར་བསྐུལ་བ་ཡིན་གྱི་མིག་འབྱེད་པའི་སྔགས་མིན་ནོ། །དེ་ནས་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལྟོས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱང་མིང་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་གཙོ་བོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱང་གི་སྒོ་སྲུངས་སམ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་འོག་གི་གནོད་མཛེས་ཀྱི་བར་དུ་བསྟན་ཏེ་འདུས་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སོ། །ལྭ་བ་པས་ཤར་སྒོའི་ལྷ་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཙོ་བོའི་བར་དུ་དང་དཔལ་འཛིན་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་བྱང་སྒོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མས་རིམ་ནས་སྟོན་ཏེ་གང་བྱས་ཀྱང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ནས། ད་ནི་དད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་སུ། །དཀྱིལ་འཁོར་འདི་དེ་ཉིད་ལ་ལྟོས། །ཁྱོད་ནི་སངས་རྒྱས་རིགས་སུ་སྐྱེས། །ཕྱག་རྒྱ་སྔགས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས། །དངོས་གྲུབ་ཀུན་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །དམ་ཚིག་མཆོག་ཏུ་ཁྱོད་འགྱུར་གྱིས། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་རྩེ་རོལ་པ། །གསང་སྔགས་རྣམས་ལ་སྒྲུབ་པ་གྱིས། །ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདི་རྣམས་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་གསུམ་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ་དེར། 3-2-238a དམ་ཚིག་མཆོག་ཏུ་འགྲུབ་པར་བྱེད། །རྡོ་རྗེ་པདྨོ་རོལ་པའི་མཆོག །སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །རྐང་པ་བདུན་པ་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་སྤྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ལ་དེར། དངོས་གྲུབ་ཕྱིར་ནི་དམ་ཚིག་སྐྱོངས། །གསང་སྔགས་ལ་ཡང་བརྩོན་པར་གྱིས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་གོ་སླའོ། །དེ་ནས་སློབ་མས། རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་བདག་ཞུགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་བདག་གིས་མཐོང་། །གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་བདག་དབང་བསྐུར། །ཞེས་བརྗོད་དུ་གཞུག་ལ་དམ་ཚིག་བརྗོད་དུ་གཞུག་གོ། ཧོཿཧོཿཧོཿཞེས་བྱའོ། །བཟང་པོ་ཡོངས་བཟུང་ལས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སོགས་གསུམ་གྱི་མགོར། ཨོཾ་རེ་རེ་དང་ས་མ་ཡ་ཧོཿ ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱི་མ་ནི་འདིར་ཡང་ཡོད་ན་ལེགས་ཏེ་དམ་ཚིག་བརྗོད་དུ་གཞུག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བཞི་པ་ན་དབང་གོང་མ་བསྐུར་ནས་ཡོན་ཕུལ་བའི་རྗེས་སུ་ཡོད་ཀྱང་འཕགས་པ་ལྷ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བས་ཀྱང་སྐབས་འདིར་མཛད་པས་རྒྱུད་དང་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ནི། སྔར་ཡོལ་བའི་ནང་དུ་འཇུག་དུས་དང་མེ་ཏོག་འདོར་བའི་ཚེ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཞུགས་ནས་འདོར་བས་དེར་ཞུགས་པའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཐོང་བ་ནི། གདོང་གཡོགས་བསལ་ནས་བསྟན་པའི་དུས་སུའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ནི་འདི་ཡན་ཆད་གཞུག་པའི་སྐོར་ཡིན་ཀྱང་དང་པོ་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བའི་དབང་ཐོབ་པ་ལ་བྱའོ། །སྐབས་འདིར་ཀླུ་བྱང་གིས་རྟེན་དང་བརྟན་པའི་དཀྱིལ་འཁ
【現代漢語翻譯】 然後，通過使用塗有各種物質的針來睜開眼睛的咒語來睜開眼睛。（藏文：ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱེ།）這句的意思是勸人觀看壇城，而不是睜眼的咒語。然後，唸誦『嘿，金剛，看啊！』，並從主尊開始，唸誦諸神的名字，直到北方的門衛或下方的『有益的美麗』，這符合兩種聚集壇城儀軌的傳統。Lāvaṇḍa 從東門神開始，直到主尊，而 Śrīdhara 等人則從北門開始，從下往上展示，無論怎麼做都可以。然後說：『現在，憑藉信仰的力量，觀看這個壇城本身。你生於佛陀家族，受到手印和咒語的加持。所有成就都圓滿具足，你將成為至上的誓言。金剛蓮花嬉戲者，修持秘密咒語。』這些話出自《金剛心要莊嚴續》第三品，其中說：『成就至上的誓言，金剛蓮花嬉戲至上者，應知咒語的自性。』除了第七句，其餘的也出自共同的續部，那裡說：『爲了成就，守護誓言，也要精進于秘密咒語。』這很容易理解。然後，讓弟子說：『我進入金剛壇城，偉大的壇城。我看見瑜伽壇城，偉大的壇城。我在秘密壇城中被授權，偉大的壇城。』並讓他念誦誓言。（藏文：ཧོཿཧོཿཧོཿ）在《賢善攝受》中，在『金剛』等三個詞的開頭，有（藏文：ཨོཾ་རེ་རེ་དང་ས་མ་ཡ་ཧོཿ），如果這裡也有後面的話會更好，因為據說要念誦誓言。在《金剛心要莊嚴續》第四品中，在授予更高的灌頂並獻上供養之後，聖天和無能勝月也這樣做，因此不與續部相違背。進入壇城是指，之前進入帷幕時，以及投擲鮮花時，進入壇城內部投擲，就是進入壇城。看見壇城是指，揭開面紗展示的時候。在壇城中被授權是指，到此為止是進入的部分，但首先是獲得花鬘灌頂。此時，龍樹菩薩的『所依和能依壇城』
【English Translation】 Then, opening the eyes with the mantra for opening the eyes by applying various substances to the eyes with a needle. (Tibetan: ཧེ་བཛྲ་པཱ་ཤྱེ།) This means encouraging one to look at the mandala, not the mantra for opening the eyes. Then, saying, 'Hey Vajra, look!', and reciting the names of the deities, starting from the main deity, up to the northern gatekeeper or the 'Beneficial Beauty' below, this conforms to the tradition of the two gathering mandala rituals. Lāvaṇḍa starts from the eastern gate deity up to the main deity, while Śrīdhara and others start from the northern gate, showing from the bottom up, and whatever is done is similar. Then say: 'Now, with the power of faith, look at this very mandala. You are born into the Buddha family, blessed by mudras and mantras. All accomplishments are perfectly complete, you will become the supreme vow. Vajra Lotus Playful One, practice the secret mantras.' These words come from the third chapter of the Vajrahṛdayālaṃkāratantra, where it says: 'Accomplish the supreme vow, the supreme Vajra Lotus Playful One, one should know the nature of mantras.' Except for the seventh line, the rest also come from the common tantras, where it says: 'For the sake of accomplishment, protect the vows, and also be diligent in secret mantras.' This is easy to understand. Then, have the disciple say: 'I enter the Vajra mandala, the great mandala. I see the Yoga mandala, the great mandala. I am empowered in the Secret mandala, the great mandala.' And have him recite the vows. (Tibetan: ཧོཿཧོཿཧོཿ) In the Bhadrakalpikasūtra, at the beginning of the three words 'Vajra' etc., there is (Tibetan: ཨོཾ་རེ་རེ་དང་ས་མ་ཡ་ཧོཿ), it would be better if the latter was also here, because it is said to recite the vows. In the fourth chapter of the Vajrahṛdayālaṃkāratantra, after bestowing the higher empowerment and offering gifts, Āryadeva and Ajitamitra also do this at this time, so it does not contradict the tantra. Entering the mandala refers to, previously when entering the curtain, and when throwing flowers, entering inside the mandala to throw, that is entering the mandala. Seeing the mandala refers to, the time when the veil is removed and shown. Being empowered in the mandala refers to, up to this point is the part of entering, but first is obtaining the flower garland empowerment. At this time, Nāgārjuna's 'support and supported mandala'
ོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་གསུངས་པ་ལྟར་དུ་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དང་ཛ་ཡ་སེ་ནས་ཀྱང་བཤད་ལ་འཕགས་ 3-2-238b པ་ལྷས་ཀྱང་། དེ་མིག་ཕྱེ་ནས་ཕྱག་བྱས་ཏེ། །ལྷ་ཡིད་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ། །ཞེས་ཚད་ལྡན་མང་པོས་བཤད་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་རྗེས་ཁོ་ནར་བྱ་བར་མ་ངེས་སོ། །ཡེ་ཤེས་ཕབ་ཅིང་དབང་དང་པོ་ཕྲེང་བའི་དབང་ཐོབ་པས་དབང་བསྐུར་ནས་དེ་ཉིད་བཤད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་དངོས་གྲུབ་རིང་ཞེས་པ་དང་ཡང་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ། །ལྷ་ངོ་སྟོན་པའི་སྔར་ཕྱག་བྱ་བར་བཤད་པ་འདི་གཞན་དུ་ཡང་བྱུང་པས་ཕྱག་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་སྐོར་གྱི་ཆོ་གའི་གོ་རིམས་ལ་ཆེན་པོ་དག་གི་གཞུང་ལས་ཀྱང་སྣ་ཚོགས་སུ་བཤད་པས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་གོ་རིམས་ངེས་པ་མེད་དོ། །སྐབས་དེ་དག་ཏུ་ཡེ་ཤེས་འབེབས་པའི་སྐབས་ལྟ་བུ་དམིགས་བསལ་ཅན་མ་གཏོགས་པ་རྣམས་ལ་སློབ་མ་རྣམ་སྣང་ངམ་གཙོ་བོར་སྒོམ་པ་གདམ་ང་ཅན་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ་སློབ་དཔོན་ནི། གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་ནས་བྱས་པས་ཆོག་གོ། སློབ་དཔོན་འདིས་རྒྱུད་དང་ཆེན་པོ་དག་གི་དཀྱིལ་ཆོག་མང་པོའི་དོན་བསྡུས་ནས་གོ་རིམས་བསྒྲིགས་པ་འདིའི་དོན་ཅུང་ཟད་བཤད་ན་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པ་ནི། སྐབས་འདིའི་དངོས་གཞི་ཡིན་པས་ཆས་འཇུག་ནས་གསང་བར་གདམས་པའི་བར་ནི་གཞུག་པའི་སྔོན་འགྲོའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་པ་ནི། ལྷ་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བྱས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་གཉིས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་ཕྱིན་པས་དེ་དག་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་སོང་བ་ནི། སྔགས་གཉིས་ཀྱིས་བཀུག་ནས་བཅུག་པའི་སྐབས་སོ། །ནང་དུ་ཞུགས་པ་ན་ལྷ་རྣམས་ལ་མོས་པ་སྐྱེས་ཏེ་ཕྱག་དང་བསྐོར་བ་བྱས་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་སོ། །དེ་ནས་བླ་མས་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པ་ལ་དམ་ཚིག་རྩ་བ་ཡིན་པས་དམ་ཚིག་སྲུང་བའི་ 3-2-239a ཕྱིར་དུ་དམ་ལ་འཇོག་གོ། ཡེ་ཤེས་ཕབ་པས་ཀྱང་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བྱེད་དེ་འདི་ནི། ནང་གི་སྐལ་མཉམ་ཡིན་ལ་སྔ་མ་ནི་ཕྱིའི་སྐལ་བ་མཉམ་མོ། །དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་དང་སྐལ་བ་མཉམ་པར་བྱས་ཀྱང་ད་དུང་དབང་བསྐུར་ཏུ་རུང་མི་རུང་བརྟག་དགོས་པས་སྣང་བ་དྲིས་ནས་མེ་ཏོག་འདོར་བའི་སྐོར་རྣམས་བྱེད་དེ་འདིས་ནི། དབང་བསྐུར་ཏུ་རུང་མི་རུང་དང་རུང་བ་ལ་ཡང་ལྷ་གང་གི་རིགས་ཡིན་པ་དང་། དེའི་རིགས་ཀྱིའང་དངོས་གྲུབ་གསུམ་གང་འགྲུབ་དང་དེ་ཡང་ཡུན་རིང་ཐུང་ཇི་ཙམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་མེ་ཏོག་དོར་བ་ལས་དབང་བྱར་རུང་མི་རུང་ཤེས་པ་ནི། སྐབས་འདིའི་དགོས་པ་ཡིན་ལ་དངོས་གྲུབ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པ་ནི་དབང་བསྐུར་ཟིན་ནས་ཀྱི་དགོས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་ནང་དུ་གཞུག་པ་གཉིས་དང་དམ་ལ་གཞག་པ་དང་ཕྲེང་བའི་དབང་ཐོབ་པ་ནི་གཞུག་པའི་སྐ
【現代漢語翻譯】 正如《奧爾經》（藏文：ོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་，含義：奧爾的真實性）所說的那樣，勝者善逝（藏文：རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་，含義：偉大的勝利者）和扎亞色那（藏文：ཛ་ཡ་སེ་ནས་）也這樣說過，聖天（藏文：འཕགས་པ་ལྷས་）也說：『睜開眼睛頂禮，即可顯示天神之心。』許多可靠的人都這樣說過，因此不一定只能遵循導師的灌頂。有些藏族上師解釋說，通過降下智慧並獲得第一個鬘灌頂（藏文：ཕྲེང་བའི་དབང་），進行灌頂並講解，否則會與『成就遙遠』相矛盾。此外，在顯示本尊之前要頂禮，這在其他地方也出現過，所以應該頂禮。關於進入壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་）的儀軌順序，各大論著中也有各種不同的說法，因此沒有絕對固定的順序。在那些時候，除了降下智慧等特殊情況外，按照所說，弟子們可以自由選擇觀想遍照佛（藏文：རྣམ་སྣང་）或主尊，而導師則安住于主尊瑜伽即可。這位導師彙集了續部和各大論著中許多壇城儀軌的意義，並整理了順序，略作解釋：進入壇城是此時的重點，因此從準備進入到秘密教授之間是進入的前行。進入壇城，就是與本尊平等，這有兩種方式：進入壇城內部，與他們平等，這是通過兩個真言（藏文：སྔགས་）召喚並進入的時候。進入內部時，對諸本尊生起信心，進行頂禮和繞行，然後祈禱。之後，上師爲了成就，因為誓言是根本，所以爲了守護誓言而立誓。降下智慧也能與諸本尊平等，這是內在的平等，而前者是外在的平等。像這樣與諸本尊平等之後，還需要觀察是否可以進行灌頂，因此進行請問顯相和拋擲鮮花等環節，這可以知道是否可以進行灌頂，以及可以進行灌頂的話，是哪個本尊的種姓，以及該種姓的三種成就中能成就哪一種，以及成就的時間長短。因此，從拋擲鮮花中得知是否可以灌頂，這是此時的必要，而成就如何以及如何成就，則是灌頂之後的必要。這樣，生起瑜伽之心和進入內部這兩者，以及立誓和獲得鬘灌頂，都是進入的次第。
【English Translation】 As stated in the 'Ora Tantra' (Tibetan: ོར་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་, meaning: The Reality of Ora), the Victorious One, Samantabhadra (Tibetan: རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་, meaning: The Greatly Auspicious One), and Jaya Sena (Tibetan: ཛ་ཡ་སེ་ནས་) have also said this, and Arya Deva (Tibetan: འཕགས་པ་ལྷས་) also said: 'By opening the eyes and prostrating, the mind of the deity will be shown.' Many reliable people have said this, so it is not necessarily limited to following the initiation of the teacher. Some Tibetan lamas explain that by descending wisdom and receiving the first garland initiation (Tibetan: ཕྲེང་བའི་དབང་), the initiation is performed and explained, otherwise it contradicts 'accomplishment is far away.' Furthermore, it is said that one should prostrate before showing the deity, which has also occurred elsewhere, so one should prostrate. Regarding the order of rituals for entering the mandala (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར་), there are various explanations in the treatises of the great ones, so there is no absolutely fixed order. At those times, except for special cases such as descending wisdom, according to what is said, disciples can freely choose to visualize Vairochana (Tibetan: རྣམ་སྣང་) or the main deity, while the teacher can remain in the yoga of the main deity. This teacher has gathered the meanings of many mandala rituals from the tantras and great treatises, and has arranged the order. To explain it briefly: entering the mandala is the main point at this time, so from preparing to enter to the secret instruction is the preliminary to entering. Entering the mandala is to be equal to the deity, and there are two ways to do this: entering inside the mandala, becoming equal to them, which is when they are summoned and entered through the two mantras (Tibetan: སྔགས་). When entering inside, faith arises in the deities, and prostrations and circumambulations are performed, and then prayers are made. After that, the lama, for the sake of accomplishment, because the vows are the root, takes vows in order to protect the vows. Descending wisdom also makes one equal to the deities, which is inner equality, while the former is outer equality. Having become equal to the deities in this way, it is still necessary to examine whether initiation can be performed, so the steps of asking for appearances and throwing flowers are performed, which allows one to know whether initiation can be performed, and if initiation can be performed, which deity's lineage it is, and which of the three accomplishments of that lineage can be accomplished, and how long it will take to accomplish it. Therefore, knowing whether initiation can be performed from throwing flowers is the necessity at this time, while how the accomplishment is and how it will be accomplished is the necessity after the initiation is completed. Thus, generating the mind of yoga and entering inside, as well as taking vows and receiving the garland initiation, are the order of entering.
བས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་གཞན་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་གོ། འོ་ན་སྔར་རྨི་ལྟས་བརྟགས་པས་གནང་བ་ཐོབ་པའམ་མ་བཀག་པ་བྱུང་ནས་དབང་གི་ཆོ་ག་བརྩམས་པ་དང་སློབ་མ་སྟ་གོན་བྱེད་པའི་སྔོན་དུ་ཡང་དངོས་སུ་ལེགས་པར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འདིར་མེ་ཏོག་དོར་བའི་ལྟས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་ཏུ་རུང་མི་རུང་བརྟག་ཅི་དགོས། དེ་བཞིན་དུ་སོ་ཤིང་དོར་ནས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་བརྟགས་ཟིན་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་བར་སྣང་གི་ཁ་དོག་གི་སྒོ་ནས་བརྟག་ཅི་དགོས་སྙམ་ན། སྤྱིར་དབང་བསྐུར་བ་པོ་དང་ཞུ་བ་པོར་རུང་མི་རུང་རྟོག་པའི་གཙོ་བོ་ནི། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་ལྟ་ནའང་རྨི་ལམ་རྟོག་པ་ནི་བར་ཆད་འབྱུང་མི་འབྱུང་རྟོག་པ་ 3-2-239b ཡིན་ཏེ། དབང་བསྐུར་བའི་དཔོན་སློབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་དང་དེ་ལ་བར་ཆད་འབྱུང་བ་གཉིས་མི་འགལ་བས་དེ་བརྟག་དགོས་སོ། །དབང་བསྐུར་བ་ལ་བར་ཆད་མེད་ཅིང་སྤྱིར་མཚན་ཉིད་ཚང་ཡང་ད་ལྟ་དབང་བསྐུར་རན་པའི་ངེས་པ་མེད་པས་མེ་ཏོག་དོར་བས་ནི་ད་ལྟ་དབང་བསྐུར་ཏུ་རུང་མི་རུང་རྟོག་པ་ཡིན་གྱི་སྤྱིར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་མེ་ཏོག་དོར་བ་ན་མི་རུང་བ་དེ་ཡང་སྡིག་པ་སྦྱངས་ནས་སྐབས་གཞན་དུ་གཞུག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་ཤིང་གི་ལྟས་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་གང་འགྲུབ་བརྟགས་ཟིན་ཀྱང་ཁ་དོག་གིས་ལྟས་ཀྱིས་རྟོག་པ་མི་འགལ་ཏེ་རེ་རེས་ཆོག་པར་མི་འདོད་པས་གཉིས་ཀས་ངེས་པར་བྱེད་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོ་ག་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྡོམ་ནི། ཆས་སུ་གཞུག་ཅིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །དྲིས་ལན་བྱ་ཞིང་བྱང་སེམས་བསྐྱེད། །གསང་བར་གདམས་ཤིང་ནང་དུ་གཞུག །བསྐོར་བ་བྱ་ཞིང་གུས་ཕྱག་འཚལ། །དམ་ལ་བཞག་ནས་ཡེ་ཤེས་དབབ། །སྣང་བ་དྲི་ཞིང་བསྐོར་བ་བྱ། །བདེན་པ་བརྗོད་ཅིང་མེ་ཏོག་དོར། །ཕྲེང་དབང་བླང་ཞིང་མིག་གཉིས་དབྱེ། །ལྷ་ངོ་བསྟན་ཅིང་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད། །ཞུགས་ཤིང་མཐོང་བའི་དམ་ཚིག་བརྗོད། །ཅེས་པའོ། །བདེ་ཆེན་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མཆོག་ཉིད་དུ། །རང་ཉིད་ཚུལ་བཞིན་ཞུགས་ནས་དབང་མནོས་ཏེ། །འཁོར་ལོའི་མགོན་ཉིད་བླ་མར་གྱུར་པ་ལ། །གནང་བ་རྙེད་ནས་གླུ་ཡིས་མཆོད་པའི་མཐར། །སྐལ་བཟང་སློབ་མ་ཉིད་བཞིན་གཞུག་པ་ཡི། །ཆོ་གའི་གཙོ་བོ་དེ་ཡི་ཡན་ལག་རྣམས། །ལེགས་པར་དམིགས་ཕྱེ་སོ་སོར་བརྡ་འཕྲོད་པའི། །ཐབས་ཚུལ་མན་ངག་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བྱས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་གསང་བ་ཀུན་གྱི་གནད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལས། རང་ཉིད་འཇུག་ཅིང་དབང་བླངས་ནས་སློབ་མ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་གཞུག་པའི་རིམ་ 3-2-240a པ་བསྟན་པ་སྟེ། ལེའུ་བརྒྱད་པའོ།། ༈ །། ༈ ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ། གཉིས་པ་ཞུགས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི། བུམ་པའི་དབང་དང་། གསང་བའི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང་།
【現代漢語翻譯】 是根本，其他都是分支。那麼，之前通過觀察夢兆得到允許或者沒有被阻止，就開始灌頂儀式和準備弟子，難道在之前沒有實際好好觀察嗎？這裡為何還要用拋花的方式來觀察是否可以灌頂呢？同樣地，拋木枝來觀察能成就什麼悉地已經確定了，為何還要通過觀察天空的顏色來判斷呢？ 總的來說，判斷灌頂者和接受灌頂者是否合格，主要依據是所說的上師和弟子的特徵。即使如此，觀察夢境是爲了判斷是否會出現障礙。因為具備灌頂上師和弟子的特徵，與出現障礙這兩者並不矛盾，所以需要觀察。即使灌頂沒有障礙，總體上符合條件，但也不能確定現在就是灌頂的最佳時機，所以拋花是爲了判斷現在是否可以灌頂，而不是總體上的判斷。因為拋花結果不適合灌頂，也可以通過懺悔罪業，在其他時間進行灌頂。通過拋木枝的徵兆來判斷能成就什麼悉地，與通過顏色徵兆來判斷並不矛盾，因為不滿足於只通過一種方式來判斷，所以通過兩種方式來確定，這並不矛盾。 這些儀式的總結是：放入法器並加持，提問回答並生起菩提心，秘密傳授並引入壇城，繞壇並恭敬頂禮，立誓並降臨智慧，詢問顯現並繞壇，說真諦並拋花，接受法鬘灌頂並開眼，展示本尊並生起歡喜，進入壇城並說三昧耶誓言。 在至高無上的大樂解脫城中，自己如法進入並接受灌頂，對於成為轉輪之王的上師，獲得允許后以歌供養的最後，如同有緣弟子一樣進入的，儀式的根本，以及那些分支，很好地區分，各自傳達，方法和訣竅都非常清楚地闡明了。 從《金剛持大道的次第，區分所有秘密的關鍵》中，自己進入並接受灌頂后，將弟子引入壇城的次第，這是第八品。 進入壇城接受灌頂的方式 第二，進入壇城接受灌頂的方式有四種：寶瓶灌頂、秘密灌頂、智慧灌頂和第四灌頂。
【English Translation】 It is the root, and the others are branches. So, having previously obtained permission or not been prevented by observing dream omens, the initiation ceremony was started and the disciples were prepared. Wasn't it thoroughly examined in reality before? Why is it necessary to examine whether initiation is possible by throwing flowers here? Similarly, having already determined what siddhi can be achieved by throwing toothpicks, why is it necessary to judge by the color of the sky here? In general, the main thing to consider whether the initiator and the recipient are qualified is the characteristics of the guru and disciples that are mentioned. Even so, observing dreams is to determine whether obstacles will arise. Because having the characteristics of the initiation guru and disciples and the occurrence of obstacles are not contradictory, it is necessary to examine it. Even if there are no obstacles to initiation and the overall conditions are met, it is not certain that now is the best time for initiation, so throwing flowers is to determine whether initiation is possible now, not in general. Because it is said that if it is not suitable for initiation when throwing flowers, one can purify sins and initiate at another time. Even if it has been determined what siddhi can be achieved by the omen of the toothpick, it is not contradictory to judge by the omen of the color, because it is not desirable to be satisfied with only one method, so it is not contradictory to determine with both. The summary of these rituals is: put in the implements and bless them, ask questions and answer them and generate Bodhicitta, secretly transmit and introduce into the mandala, circumambulate and respectfully prostrate, take vows and descend wisdom, ask about appearances and circumambulate, speak the truth and throw flowers, receive the garland initiation and open the eyes, show the deity and generate joy, enter and speak the Samaya vows. In the supreme city of great bliss and liberation, having entered and received initiation in accordance with the Dharma, for the guru who has become the lord of the wheel, after offering songs after obtaining permission, like a fortunate disciple, the root of the ritual, and those branches, are well distinguished, and the methods and tips for communicating each are very clearly explained. From 'The Stages of the Path of the Great Vajradhara, Distinguishing the Key to All Secrets,' after entering and receiving initiation, the order of introducing disciples into the mandala is shown. This is the eighth chapter. The way to enter the mandala and receive initiation Secondly, there are four ways to enter the mandala and receive initiation: vase initiation, secret initiation, wisdom initiation, and fourth initiation.
དབང་བཞི་པ་བསྐུར་བའོ། ། ༈ བུམ་པའི་དབང་། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་བ་རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་དབང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའོ། ། ༈ ཐུན་མོང་བ་རྡོ་རྗེ་སློབ་མའི་དབང་། དང་པོ་ལ་གཉིས། དབང་ལྔའི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག་དང་། སོ་སོའི་རྣམ་གཞག་གོ། ། ༈ དབང་ལྔའི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ནི། གང་གིས་དབང་བསྐུར་བའི་བྱེད་པ་པོ་དང་གང་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་ལས་སུ་བྱ་བ་དང་ཐབས་ཅི་ཞིག་གིས་དབང་བསྐུར་བའི་བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་གང་བྱེད་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དཱ་རི་ཀ་པས། མི་བསྐྱོད་བསམ་གཏན་གསུམ་རྫོགས་པས། །ཞེས་གསུངས་པས་སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མ་དང་དབང་རྫས་གསུམ་མི་བསྐྱོད་པར་བསྐྱེད་ནས་ཆུ་དབང་བྱེད་པས་མིང་དབང་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ཡང་རིན་འབྱུང་སོགས་ཀྱི་དམིགས་པ་གསུམ་གསུམ་དང་མིང་དབང་ལ་རྣམ་སྣང་དུ་སྐྱེད་པའི་དམིགས་པ་གཉིས་མཛད་དོ། །སློབ་དཔོན་འདི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སློབ་མ་དང་དབང་རྫས་ཀྱི་དམིགས་པ་འཕོ་བ་མ་གཏོགས་པ་སློབ་དཔོན་ལ་གསལ་ཁ་མེད་པས་གཙོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་གནས་པས་ཆོག་པར་བཞེད་དོ། །དེ་ལ་སློབ་མས་ནི། སློབ་དཔོན་ལ་དབང་གི་དོན་དུ་གསོལ་བ་འདེབས་དགོས་ལ་སློབ་དཔོན་གྱིས་དབང་གི་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་དབང་བསྐུར་དགོས་པས་དབང་བསྐུར་བའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་གཉིས་ཡོད་དོ། །དབང་གི་ལྷ་ལ་ཡང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ན་བཞུགས་པའི་ལྷ་དང་གྲུབ་ཆེན་རྣམས་ཀྱི་ཆོ་ག་ལས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཟུར་ནས་སྤྱན་དྲངས་ཏེ་ནམ་མཁའ་ལ་བཀོད་ནས། དེ་དག་གིས་ 3-2-240b དབང་བསྐུར་བར་བཤད་པ་ལྟར་གསར་དུ་སྤྱན་དྲང་དགོས་པ་གཉིས་ཡོད་ལ། སྔ་མ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཞུགས་ཤིང་དེའི་གཙོ་བོ་ལ་དབང་རྫོགས་པར་བླངས་ནས་གནང་བ་ནོད་པ་དང་དམ་ཚིག་གསུམ་གྱི་གླུ་ལ་སོགས་པའི་བསྟོད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་སློབ་མ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་དངོས་གྲུབ་ཞུས་ཡོད་པས་རང་གིས་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་དཔང་པོ་མཛད་ནས་རྒྱུད་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་དོན་དུ་སྔ་ནས་བཞུགས་ཟིན་ཏོ། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡང་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བའི་བྱ་བ་མ་རྫོགས་ཀྱི་བར་དུ་འཇོག་པས་དབང་གི་དུས་སུ་སློབ་མ་ལ་བསྟིམ་པ་མིན་ལ་གསར་དུ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དབང་གི་ལྷ་རྣམས་ནི་དབང་རེ་རེའི་མཐར་སློབ་མ་ལ་འཇུག་པར་གྲུབ་ཆེན་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པས་གཞུག་དགོས་སོ། །བུམ་དབང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཐོབ་པར་གསུངས་པའི་དོན་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་འཇུག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་བྱེད་ན་དབང་གོང་མ་གསུམ་ལ་ཡང་མཚུངས་ཤིང་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ནང་དུ་བཞག་ནས་བུམ་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་མིན་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དབང་ཡང་མི་སྐུར་ན་ཤིན་ཏུ་གཞག་དཀ
【現代漢語翻譯】 第四灌頂的授予。 正行：寶瓶灌頂 首先分二：共同的金剛弟子灌頂和不共的金剛阿阇黎灌頂。 正行：共同的金剛弟子灌頂 首先分二：五種灌頂的共同特徵和各自的特徵。 正行：五種灌頂的共同特徵 首先，關於以何者灌頂的作者、對何者灌頂的所作和以何種方法灌頂的三種所緣，如果想知道是進行何種本尊瑜伽，達日迦巴尊者說：『圓滿了不動三摩地。』因此，上師、弟子和灌頂物三者生起為不動，然後進行水灌頂，除了名灌頂之外，其餘三種也作寶生等的三種所緣，名灌頂則作毗盧遮那的生起所緣。這位上師等，除了弟子和灌頂物的所緣轉移之外，上師沒有明確的觀想，安住于主尊瑜伽即可。對此，弟子需要爲了灌頂的緣故而祈請上師，上師祈請灌頂本尊後進行灌頂，因此灌頂的作者有二。對於灌頂本尊，也有安住于壇城中的本尊和從大成就者儀軌中由上師另外迎請至虛空，然後由他們灌頂兩種。前者是上師已經修成的壇城，進入其中並從其主尊處圓滿獲得灌頂，接受允許，先行唱誦三昧耶歌等讚頌，爲了讓弟子進入而請求成就，因此作為自己為弟子灌頂的見證者，爲了加持相續而早已安住。這個壇城也在為弟子灌頂的事業未圓滿之前一直存在，因此在灌頂時並非融入弟子，而新迎請的灌頂本尊們，正如大成就者拉瓦巴等所說，在每次灌頂結束時融入弟子，因此需要融入。寶瓶灌頂被說成是在壇城中獲得，如果將此理解為進入壇城是先決條件，那麼對於上位的三種灌頂也是一樣的，而且也不是將弟子安置在壇城中進行寶瓶灌頂，也不是由壇城本尊們灌頂，這非常難以安立。
【English Translation】 The conferring of the fourth empowerment. Preliminary: Vase Empowerment Firstly, there are two parts: the common Vajra disciple empowerment and the uncommon Vajra master empowerment. Preliminary: Common Vajra Disciple Empowerment Firstly, there are two parts: the common characteristics of the five empowerments and the individual characteristics. Preliminary: Common Characteristics of the Five Empowerments Firstly, regarding the three objects of focus—the agent who confers the empowerment, the object upon whom the empowerment is conferred, and the means by which the empowerment is conferred—if one wonders what kind of deity yoga is being performed, Darikapada said, 'Perfected by the three immovable samadhis.' Therefore, the master, disciple, and empowerment substances are generated as immovable, and then the water empowerment is performed. Except for the name empowerment, the other three also have the three objects of focus of Ratnasambhava, etc., and for the name empowerment, the two objects of focus are generated as Vairochana. These masters, etc., except for the transference of the objects of focus of the disciple and empowerment substances, the master does not have a clear visualization, and it is sufficient to abide in the principal deity yoga. For this, the disciple needs to request the master for the sake of the empowerment, and the master needs to request the empowerment deity and then confer the empowerment, so there are two agents who confer the empowerment. For the empowerment deity, there are also the deity residing in the mandala of colored powders and the deity who is newly invited from the rituals of the great accomplished ones by the master and placed in the sky, and then they are said to confer the empowerment. The former is the mandala that the master has accomplished, and having entered into it and fully received the empowerment from its principal deity, having received permission, and having preceded it with praises such as the song of the samaya, achievement is requested for the purpose of allowing the disciple to enter, so as to be a witness to the master conferring the empowerment on the disciple, and for the purpose of blessing the lineage, it has already been residing there. This mandala also remains until the activity of conferring the empowerment on the disciple is completed, so it is not absorbed into the disciple at the time of the empowerment, and the empowerment deities who are newly invited, as the great accomplished ones Lavapa, etc., have said, enter the disciple at the end of each empowerment, so they need to enter. It is said that the vase empowerment is obtained in the mandala of colored powders, and if the meaning of this is taken to be that entering that mandala is a prerequisite, then it is the same for the three higher empowerments, and it is not that the disciple is placed inside that mandala and the vase empowerment is conferred, nor is it that the deities of that mandala confer the empowerment, which is very difficult to establish.
འོ། །བླ་མ་དང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དུ་བྱས་ནས་བུམ་དབང་བསྐུར་བས་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་བུམ་དབང་ཐོབ་པར་འཇོག་ན་ནི། དབང་གི་དུས་སུ་བླ་མ་དང་གཙོ་བོ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དུ་བྱེད་པ་ཕལ་མོ་ཆེས་བཤད་མོད་ཀྱང་བླ་མ་དང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཁུངས་ཐུབ་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ལས་མང་དུ་བཤད་སྣང་ལ། དེ་གཉིས་ཐ་མི་དད་བྱེད་ནའང་དེ་ཙམ་གྱིས་བུམ་དབང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཐོབ་པར་འཇོག་མི་ནུས་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དབང་ལྷག་མ་གསུམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་ལ་བསྐུར་བ་རྣམས་ 3-2-241a ལ་ཡང་རྒྱུ་མཚན་དེ་འདོད་དགོས་པས་དེ་དག་ཀྱང་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱན་དྲངས་པའི་དབང་ལྷ་ལྟར་བུམ་པ་བཟུངས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དང་ཤིས་པ་བརྗོད་པ་སོགས་མི་བྱེད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་གྱིས་བུམ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་དགོངས་པ་གཏད་ནས་དབང་གི་བྱ་བ་མཛད་པར་མོས་པ་ཞིག་ངེས་པར་དགོས་ཏེ། ཀླུ་བྱང་གིས། དེ་ནས་རང་བཞིན་ཤེས་རྣལ་འབྱོར། །པ་ཡིས་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་ཕྱིར། །གུས་པས་རྒྱལ་བ་དེ་དག་ཀུན། །སླར་བྱོན་ཆེད་དུ་བསྐུལ་བར་བྱ། །ཞེས་དཀྱིལ་འཁོར་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་འདྲེན་པ་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་ཀྱི་རྗེས་གནང་བྱེད་པ་ནའང་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་གཙོ་བོ་ལ་ཞུས་ནས་བྱེད་པ་དང་མཐར་སློབ་མ་བླ་མས་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་གཙོ་བོ་ལ་འབུལ་བ་སོགས་གསུངས་པས་བུམ་དབང་བསྐུར་བ་རྣམས་ལ་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷས་དགོངས་པ་གཏད་ནས་དབང་གི་བྱ་བ་མཛད་པ་ཡོད་ལ་དེའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བུམ་དབང་ཐོབ་པ་ཡང་མི་འགལ་ལོ། །བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་སློབ་མ་འཇུག་པ་དང་སློབ་དཔོན་ཡང་ཞུགས་ནས་དབང་བླང་དགོས་པས་སློབ་མ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ཙམ་ཞིག་དེའི་དགོས་པར་མི་གཟུང་ངོ་། །དབང་གི་ལྷ་སྤྱན་འདྲེན་པ་ལ་ཡང་ལྭ་བ་པས་བདེ་མཆོག་ཉིད་ལ་རིགས་ལྔར་ཕྱེ་བས་གཙོ་བོ་བྱས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱན་འདྲེན་པར་མཛད་པ་ལྟར་ན་གཞན་ལ་ཡང་དེའི་རིགས་པ་བསྒྲེ་བའམ་ཡང་ན་ཕྲེང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་གཤེགས་པ་གཤེགས་མ་དང་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་སྤྱི་འགྲོ་ལྟར་སྤྱན་དྲང་ངོ་། །ཀླུ་བྱང་གི་དགོངས་པ་ལ་ཟུང་འཇུག་གསལ་ 3-2-241b བར་ཆུའི་དུས་སུ་སློབ་མ་རྣམ་སྣང་དང་མིང་གི་དུས་སུ་སློབ་མ་མི་བསྐྱོད་པར་སྐྱེད་པ་བྱས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་དཀྱིལ་ཆོག་གཞན་རྣམས་འདྲའོ། །དུས་འཁོར་ལས་ནི། རྒྱུད་གཞན་དང་དེའི་དཀྱིལ་ཆོག་རྣམས་ལས་མི་འདྲ་བ་ཆེན་པོ་བཤད་དེ་རྒྱུད་ཐ་དད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་འདིར་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་བཤད་པའི་སྐབས་སོ། །སློབ་མ་དང་དབ
【現代漢語翻譯】 哦！如果上師和壇城的主尊被視為無二無別，並通過寶瓶灌頂授予，那麼寶瓶灌頂就被認為是在該壇城中獲得的。雖然大多數人認為在灌頂時上師和主尊是無二無別的，但在可靠的文獻中，更多的是將上師和彩粉壇城的主尊視為不同的實體來授予灌頂。即使他們被視為無二無別，也不能僅僅因此就認為寶瓶灌頂是在彩粉壇城中獲得的。否則，對於其餘三個灌頂（秘密灌頂、智慧灌頂、第四灌頂）也必須接受同樣的理由，那麼這些灌頂也將被認為是在彩粉壇城中獲得的。因此，即使沒有像迎請已成就壇城本尊的灌頂神那樣手持寶瓶並授予灌頂和祝福，也必須真正相信上師在授予寶瓶灌頂時專注于灌頂的行為。正如龍樹菩薩所說：『然後，自性智瑜伽士，爲了給弟子授予灌頂，恭敬地勸請所有那些勝者再次降臨。』這意味著在壇城修法期間迎請智慧尊是爲了給弟子授予灌頂。在授予真言隨許時，也要稟告該壇城的主尊，最後弟子要將自己獻給壇城的主尊等等。因此，對於授予寶瓶灌頂的人來說，彩粉壇城的本尊會專注于灌頂的行為，因此在彩粉壇城中獲得寶瓶灌頂並不矛盾。在已成就的壇城中，弟子和上師都必須進入並接受灌頂，因此僅僅給弟子授予灌頂並不被認為是其目的。在迎請灌頂神時，如拉瓦巴尊者將勝樂金剛分為五種姓，從而迎請以主尊為首的壇城一樣，也可以將其類推到其他壇城，或者像金剛鬘續中所說的那樣，迎請如來佛父佛母和菩薩父菩薩母等。按照龍樹菩薩的觀點，在雙運光明的顯現階段，在水的階段將弟子轉化為毗盧遮那佛，在名的階段將弟子轉化為不動佛，除此之外，其他的壇城儀軌都是相似的。時輪金剛續中說：『與其他續部及其壇城儀軌有很大的不同』，因為這是不同續部的觀點，所以這裡是講述其他宗派的場合。弟子和灌頂 Oh! If the Lama and the main deity of the mandala are regarded as non-dual and the vase empowerment is conferred, then the vase empowerment is considered to be obtained in that mandala. Although most people think that the Lama and the main deity are non-dual at the time of empowerment, in reliable texts, it is more common to regard the Lama and the main deity of the colored powder mandala as different entities to grant empowerment. Even if they are regarded as non-dual, it cannot be assumed that the vase empowerment is obtained in the colored powder mandala simply because of this. Otherwise, the same reason must be accepted for the remaining three empowerments (secret empowerment, wisdom empowerment, fourth empowerment), then these empowerments will also be considered to be obtained in the colored powder mandala. Therefore, even if the empowerment deity of the accomplished mandala is not invited to hold the vase and grant empowerment and blessings, it is necessary to truly believe that the Lama is focusing on the act of empowerment when granting the vase empowerment. As Nagarjuna said: 'Then, the self-nature wisdom yogi, in order to grant empowerment to the disciples, respectfully urges all those victors to come again.' This means that inviting the wisdom deity during the mandala practice is for the purpose of granting empowerment to the disciples. When granting the mantra permission, it is also necessary to report to the main deity of the mandala, and finally the disciples must dedicate themselves to the main deity of the mandala, etc. Therefore, for those who grant the vase empowerment, the deities of the colored powder mandala will focus on the act of empowerment, so it is not contradictory to obtain the vase empowerment in the colored powder mandala. In the accomplished mandala, both the disciples and the Lama must enter and receive empowerment, so merely giving empowerment to the disciples is not considered its purpose. When inviting the empowerment deity, just as Lavapa divided Hevajra into five families, thereby inviting the mandala headed by the main deity, it can also be analogized to other mandalas, or as stated in the Vajramala Tantra, invite the Tathagata Buddha Father and Buddha Mother and Bodhisattva Father and Bodhisattva Mother, etc. According to Nagarjuna's view, in the stage of manifestation of the union of luminosity, transforming the disciples into Vairochana Buddha in the water stage and transforming the disciples into Akshobhya Buddha in the name stage, other than that, the other mandala rituals are similar. The Kalachakra Tantra says: 'There is a great difference from other tantras and their mandala rituals', because this is the view of different tantras, so this is the occasion to talk about other schools. Disciples and empowerment
【English Translation】 Oh! If the Lama and the main deity of the mandala are regarded as non-dual and the vase empowerment is conferred, then the vase empowerment is considered to be obtained in that mandala. Although most people think that the Lama and the main deity are non-dual at the time of empowerment, in reliable texts, it is more common to regard the Lama and the main deity of the colored powder mandala as different entities to grant empowerment. Even if they are regarded as non-dual, it cannot be assumed that the vase empowerment is obtained in the colored powder mandala simply because of this. Otherwise, the same reason must be accepted for the remaining three empowerments (secret empowerment, wisdom empowerment, fourth empowerment), then these empowerments will also be considered to be obtained in the colored powder mandala. Therefore, even if the empowerment deity of the accomplished mandala is not invited to hold the vase and grant empowerment and blessings, it is necessary to truly believe that the Lama is focusing on the act of empowerment when granting the vase empowerment. As Nagarjuna said: 'Then, the self-nature wisdom yogi, in order to grant empowerment to the disciples, respectfully urges all those victors to come again.' This means that inviting the wisdom deity during the mandala practice is for the purpose of granting empowerment to the disciples. When granting the mantra permission, it is also necessary to report to the main deity of the mandala, and finally the disciples must dedicate themselves to the main deity of the mandala, etc. Therefore, for those who grant the vase empowerment, the deities of the colored powder mandala will focus on the act of empowerment, so it is not contradictory to obtain the vase empowerment in the colored powder mandala. In the accomplished mandala, both the disciples and the Lama must enter and receive empowerment, so merely giving empowerment to the disciples is not considered its purpose. When inviting the empowerment deity, just as Lavapa divided Hevajra into five families, thereby inviting the mandala headed by the main deity, it can also be analogized to other mandalas, or as stated in the Vajramala Tantra, invite the Tathagata Buddha Father and Buddha Mother and Bodhisattva Father and Bodhisattva Mother, etc. According to Nagarjuna's view, in the stage of manifestation of the union of luminosity, transforming the disciples into Vairochana Buddha in the water stage and transforming the disciples into Akshobhya Buddha in the name stage, other than that, the other mandala rituals are similar. The Kalachakra Tantra says: 'There is a great difference from other tantras and their mandala rituals', because this is the view of different tantras, so this is the occasion to talk about other schools. Disciples and empowerment
ང་རྫས་ལྷར་སྐྱེད་པ་ལ་ཡང་ལྭ་བ་པས་བདེ་མཆོག་རིགས་ལྔར་ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་སྐྱེད་པར་གསུངས་པའི་རིགས་པ་སྐབས་སོ་སོ་ལ་སྦྱར་བའམ། ཡང་ན་རང་གི་གཞུང་ནས་རིགས་ལྔ་བཤད་པ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ་མེད་ན་གཙོ་བོ་ཉིད་ལ་རིགས་ལྔར་དབྱེའོ། །དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་པ་ལས་གཞན་འདིར་མ་བཤད་ཀྱང་། བླ་མ་རྣམས་དབང་བསྐུར་བ་དང་རིགས་བདག་གིས་རྒྱས་འདེབས་པའང་མཛད་དོ། །གུར་གྱི་བཞི་པ་ལས། ལྷ་མོ་སྒྲོལ་མས་འཁྱུད་ལྡན་པའི། །སློབ་མ་རྟ་མཆོག་ཏུ་བསམས་ཏེ། །ལག་པས་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་འཁྲོལ་གཞུག །རྡོ་རྗེ་བདག་པོས་དབང་བསྐུར་བྱ། །ཞེས་དྲིལ་བུའི་དབང་ལ་སློབ་མ་དོན་གྲུབ་ཡབ་ཡུམ་དུ་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ནི། མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སློབ་མ་དང་དབང་རྫས་ཀྱི་སྐྱེད་ཆོག་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །རིག་པའི་དབང་ལྔ་ལ་སློབ་མས་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང་དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ཞེས་སོགས་བརྗོད་ནས་དབང་སྐུར་བ་ནི་འདྲ་བ་དང་ནང་དབང་སྐུར་བར་སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་དེ་རཏྣ་རཀྵི་ཏ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱི་ཡང་འདིའི་རྗེས་འབྲང་ངོ་། །ནང་དབང་ནི། དབང་དང་པོ་མིན་པ་ལ་ཕྲེང་བར་མི་གསལ་ཡང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་བཤད་པ་ཕྲེང་བའི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཕྲེང་བར་དབང་ལྷ་བསྟིམ་པ་དང་ 3-2-242a སློབ་མ་ལ་ཆུ་དབང་བསྐུར་བའི་རྗེས་སུ་རིགས་བདག་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་དང་དེ་ལ་མཆོད་པ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་སྐབས་མིན་པར་མ་གསུངས་ཀྱང་ལྭ་བ་པ་དང་བྷཱ་བ་བྷ་དྲ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་དབང་གི་ལྷ་བསྟིམ་པར་བཤད་ལ་སྟིམ་ཚུལ་ནི་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་གཞུག་པར་བཤད་པར་ལྟར་རོ། །ཐབས་གང་གིས་གཞུག་པ་ནི། ལྭ་བ་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཐུགས་ཀའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་བཀུག་ནས་མཛད་པ་ལྟར་རོ། །དབུ་བརྒྱན་པ་ལ་ལྭ་བ་པས་དང་པོ་ལ་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་མི་བསྐྱོད་པ་གཉིས་པ་ལ་རྣ་ལྟག་གཡས་སུ་རིན་འབྱུང་གསུམ་པ་ལ་ལྟོག་པར་འོད་དཔག་མེད་བཞི་པ་ལ་རྣ་ལྟག་གཡོན་དུ་དོན་གྲུབ་ལྔ་པ་ལ་འཚོགས་མར་རྣམ་སྣང་རྣམས་ཆུ་ལས་གྲུབ་པར་བསམ་པར་བཤད་དེ། འདིའི་ལྟར་ན་དབང་ལྔ་ག་ལོག་པས་རིགས་ལྔའི་དབུ་རྒྱན་བྱེད་ཀྱི་ཅོད་པན་གྱི་དབང་གི་སྐབས་སུ་རིགས་ལྔས་དབུ་བརྒྱན་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་མཆོད་པར་ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པས་བཤད་པ་ལྟར་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པས་མཆོད་པར་ཡང་བྱའོ། །དཱ་རི་ཀ་པས། མཆོད་དེ་དག་པ་སྦྱིན་པར་བྱ། ཞེས་དག་པ་སྦྱིན་པར་གསུངས་པ་ནི། ལྭ་བ་པས་དབང་ལྔ་པོ་དེ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་དང་ཉོན་ཡིད་དང་ཡིད་ཤེས་དང་སྒོ་ལྔའི་རྣམ་ཤེས་དང་ཀུན་གཞི་གནས་གྱུར་པའི་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་དང་མཉམ་ཉིད་དང་སོར་རྟོག་དང་བྱ་བ་ནན་ཏན་དང་མེ་ལོང་ལྟ་བ
【現代漢語翻譯】 關於本尊生起，拉瓦巴（Lāva pa，持律者）說，勝樂金剛（Cakrasamvara）五部，應在不同階段運用三種儀軌生起。或者，如果自己的論典中有關於五部的闡述，就按照那樣做；如果沒有，就將主尊分為五部。 關於生起誓言尊，雖然這裡沒有提到比迎請智慧尊之外的內容，但上師們也會進行灌頂和部主加持。古茹儀軌第四品中說：『度母擁抱的弟子，觀想為殊勝馬，用手搖動金剛鈴，金剛持給予灌頂。』 其中提到鈴的灌頂，觀想弟子為有情父母，這僅僅是象徵，也應適用於其他弟子的灌頂和灌頂物的生起儀軌。五種明妃灌頂時，弟子向金剛阿阇黎祈請，並在灌頂時念誦『灌頂金剛』等語進行灌頂，這是相同的。內在灌頂由這位上師進行，Ratnarakṣita（寶護）和Vibhūti（光顯）也遵循此法。 關於內在灌頂，雖然在Phreng ba（鬘論）中沒有明確說明不是第一個灌頂，但Vibhūti（光顯）說與之前相同，這應是鬘論的觀點，因此也適用於其餘灌頂。在鬘論中，將灌頂本尊融入，並在給弟子水灌頂后，部主進行加持，並對此進行供養。雖然沒有說不是上師灌頂的時候，但拉瓦巴（Lāva pa，持律者）、Bhāvabhaṭṭa（生吉祥）和Dārika pa（童子）都說要融入灌頂本尊，融入的方式是前兩者說從毛孔融入。至於用什麼方法融入，拉瓦巴（Lāva pa，持律者）說，用上師心間的種子字的光芒勾招。 關於頭飾，拉瓦巴（Lāva pa，持律者）說，第一個是不動明王（不動明王，Akshobhya）在頭頂，第二個是寶生佛（寶生佛，Ratnasambhava）在右耳後，第三個是無量光佛（無量光佛，Amitābha）在後腦勺，第四個是不空成就佛（不空成就佛，Amoghasiddhi）在左耳後，第五個是毗盧遮那佛（毗盧遮那佛，Vairocana）在聚會上，觀想這些都是由水形成的。按照這種說法，五種灌頂都顛倒了，因此在五部灌頂的頭飾灌頂時，沒有出現五部佛戴頭飾的情況。對於它的供養，也應像拉瓦巴（Lāva pa，持律者）和Dārika pa（童子）所說的那樣，用鮮花等進行供養。 Dārika pa（童子）說：『供養后，給予清凈。』這裡說給予清凈，拉瓦巴（Lāva pa，持律者）說，五種灌頂是自性清凈的法性，煩惱意和意識，以及五根的識和阿賴耶識轉為法界智、平等智、妙觀察智、成所作智和圓鏡智。
【English Translation】 Regarding the generation of the deity, Lāva pa (the Vinaya holder) said that the five families of Cakrasamvara should be generated with three rituals applied to each stage. Alternatively, if your own treatise explains the five families, do so accordingly; if not, divide the main deity into five families. Regarding the generation of the Samaya-sattva (pledge being), although nothing more than inviting the Jñānasattva (wisdom being) is mentioned here, the Lamas also perform empowerment and the blessing of the family lord. The fourth chapter of the Guru ritual says: 'The disciple embraced by the goddess Tārā, visualize as a supreme horse, shake the vajra bell with the hand, the Vajradhara (Vajra holder) bestows empowerment.' It mentions that for the bell empowerment, the disciple is visualized as the father and mother, which is only symbolic and should also be applied to the generation ritual of other disciples and empowerment substances. During the five Vidyā (knowledge) empowerments, the disciple requests the Vajra Acarya (Vajra master), and at the time of empowerment, recites 'Empowerment Vajra' and so on to perform the empowerment, which is the same. This inner empowerment is performed by this master, and Ratnarakṣita (Jewel Protector) and Vibhūti (Manifestation) also follow this method. Regarding the inner empowerment, although it is not explicitly stated in the Phreng ba (Garland Treatise) that it is not the first empowerment, Vibhūti (Manifestation) said it is the same as before, which should be the view of the Garland Treatise, and therefore also applies to the remaining empowerments. In the Garland Treatise, the empowerment deity is integrated, and after giving the water empowerment to the disciple, the family lord blesses and makes offerings to it. Although it is not said that it is not the time of the master's empowerment, Lāva pa (the Vinaya holder), Bhāvabhaṭṭa (Being of Auspiciousness), and Dārika pa (Boy) all say to integrate the empowerment deity, and the way to integrate is that the former two say to integrate from the pores. As for what method to use to integrate, Lāva pa (the Vinaya holder) said to beckon with the light rays of the seed syllable in the master's heart. Regarding the head ornament, Lāva pa (the Vinaya holder) said that the first is Akshobhya (Immovable One) on the crown of the head, the second is Ratnasambhava (Jewel Born) on the right back of the ear, the third is Amitābha (Infinite Light) on the back of the head, the fourth is Amoghasiddhi (Unfailing Accomplishment) on the left back of the ear, and the fifth is Vairocana (Illuminator) in the assembly, visualizing that these are all formed from water. According to this statement, the five empowerments are all reversed, so during the head ornament empowerment of the five families, the situation of the five Buddhas wearing head ornaments did not occur. For its offering, it should also be offered with flowers and so on, as said by Lāva pa (the Vinaya holder) and Dārika pa (Boy). Dārika pa (Boy) said: 'After offering, give purification.' Here it says to give purification, Lāva pa (the Vinaya holder) said that the five empowerments are the Dharma nature of self-nature purity, the afflicted mind and consciousness, as well as the consciousness of the five senses and the Alaya consciousness transformed into the Dharmadhatu wisdom, equality wisdom, discriminating wisdom, accomplishing wisdom, and mirror-like wisdom.
ུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དབང་ལྔས་ཡེ་ཤེས་དེ་དག་གི་ས་བོན་རྒྱས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་དུ་མོས་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་ལ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། དབང་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ 3-2-242b བདག་ཉིད། ཅེས་དང་པྲཛྙཱ་རཀྵི་ཏས་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཉོན་མོངས་ལྔ་དག་པ་ཡང་དབང་ལྔར་བཤད་པ་དང་། རྒྱལ་བ་བཟང་པོས། གང་ཞིག་དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བས། །དངོས་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལྷ་གང་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཡི། །དེ་ཡི་ལས་གང་སྒྲུབ་པར་ནུས། །ཞེས་རིག་པའི་དབང་ལྔའི་རྗེས་སུ་གསུངས་པའི་དོན་རྣམས་སློབ་མ་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའོ། །གུར་གྱི་བཞི་པ་ལས་ཀྱང་། གང་གང་སྣང་བ་དེ་ཀུན་དང་། །དེ་རང་གཙོ་བོ་ཧེ་རུ་ཀ །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པས། །སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་སུ་གང་བལྟའོ། །ཞེས་དབང་ལྔའི་རྗེས་སུ་གསུངས་པ་འདི་དཀྱིལ་ཆོག་གཞན་མང་པོ་ལས་ཀྱང་བཤད་ལ་དེའི་དོན་ནི། ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ཕྲེང་བ་ནས་མིང་དབང་གི་བར་གང་གང་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས་དང་དྲུག་ཏུ་བལྟ་སྟེ་ཕྲེང་བའི་དབང་ནི་དྲུག་པར་བལྟའོ། །རྐང་པ་ཐ་མའི་གང་ཞེས་པ་གང་གི་ཕྱིར་གྱི་དོན་ཡིན་པས་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་དག་དྲི་མེད། ཅེས་བཏོན་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་གེགས་ཀྱི་དྲི་མ། དབང་དེ་དག་གིས་འཁྲུད་ཅིང་དེ་དག་དང་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཏུ་མོས་པ་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི། དེ་དག་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་ཧེ་རུ་ཀ་ནི་མཚོན་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འཆད་དེ་དབང་ལྔ་ལ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་ལྟ་བའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །དེ་ལ་ཆུས་གཏོར་བ་སོགས་དང་དབུ་རྒྱན་མགོ་ལ་བསྐོན་པ་དང་རྡོར་དྲིལ་ལག་ཏུ་གཏད་པ་དང་མིང་བཏགས་པ་རྣམས་ནི། དབང་ལྔ་པོ་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ནི་ཆུ་དབང་ལ་མཚོན་ན་དབང་བསྐུར་ས་མི་བསྐྱོད་པར་བསྐྱེད་ཅིང་དབང་རྫས་མི་བསྐྱོད་ 3-2-243a པ་ཞུ་བའི་ཆུས་སྐུར་ཚུལ་སྤྱི་བོར་གཏོར་བ་སོགས་ཀྱི་བྱེད་པ་དང་། བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ལྷ་ཆུ་དབང་སྐུར་བ་ལ་དགོངས་པ་གཏད་པ་རྣམས་དང་གསར་དུ་སྤྱན་དྲངས་པའི་དབང་ལྷ་མི་བསྐྱོད་པས་གཙོ་མཛད་པ་རྣམས་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་དངོས་སུ་བླ་མས་བསྐུར་བའི་མཛད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སློབ་མ་དེའི་རྒྱུད་ལ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ཞེ་སྡང་སྦྱོང་བ་དང་ཆོས་དབྱིངས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་མི་བསྐྱོད་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱི་བསྒོམ་བཟླས་དང་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་བའི་ནུས་པ་ཁྱད་པར་བ་ཞིག་བསྒོས་པ་ལ་ཆུ་དབང་དུ་བྱ་སྟེ་གཞན་བཞི་དང་མེ་ཏོག་ཕྲེང་བའི་དབང་ལ་ཡང་དེའི་རིགས་པ་ས
【現代漢語翻譯】 被解釋為智慧的自性。金剛鬘中也說：『爲了使五智的種子增長，應當信解它們就是自性。』《集經論》中說：『五權能是如來之自性。』般若怙（Prajñārakṣita）也說五蘊和五煩惱的清凈也是五權能。勝賢（rgyal ba bzang po）說：『誰若如是受灌頂，成就無疑定實現。顯現任何本尊時，能成彼之任何業。』這些都是在五明妃灌頂之後所說的意義，要讓弟子明白。勝樂金剛續第四品中也說：『所有顯現的一切，彼即主尊黑汝嘎，諸法自性本清凈，視彼為佛之智慧。』在五權能之後所說的這些，在許多其他的壇法中也有解釋，其意義是：以本尊的智慧，從金剛鬘到名灌頂，所有顯現的一切，都視為五佛智和法性清凈的法界以及第六者，金剛鬘灌頂則視為第六者。最後一句的『誰』字，是『爲了誰』的意思，其理由是：『諸法自性清凈無垢』，因此，自性清凈的佛法，如明鏡般的智慧等六者的障礙之垢，以這些權能來洗滌，並且由於它們與自性無別，因此應當信解它們。壇城的主尊是：它們一切的自性，而黑汝嘎只是象徵而已。』這樣解釋是爲了將五權能視為五智。其中，用水灑凈等、將頭冠戴在頭上、將金剛鈴交到手中、以及命名等，是五權能的助緣，而不是本體。以水灌頂為例，本體是將灌頂處的不動佛生起，並以作為灌頂物的融化的不動佛之水，從頭頂灑凈等行為，以及對所修的壇城本尊水灌頂給予關注等，並向新迎請的灌頂本尊不動佛為主尊祈請，依靠上師實際給予的加持，使該弟子的相續中，凈化識蘊和嗔恚，顯現法界智，並通過不動佛的方式進行禪修唸誦和成就，賦予其具有特殊能力的加持，這稱為水灌頂，其他四種和金剛鬘灌頂也是同樣的道理。 It is explained as the nature of wisdom. It is also said in the Vajramala: 'In order to make the seeds of the five wisdoms grow, one should believe that they are the self-nature.' It is said in the Compendium of Principles: 'The five powers are the self-nature of the Tathagata.' Prajñārakṣita also said that the purification of the five aggregates and the five afflictions are also the five powers. Gyalwa Zangpo said: 'Whoever receives the empowerment in this way, the accomplishment will undoubtedly be realized. When any deity is manifested, one can accomplish any action of that deity.' These are the meanings spoken after the five vidyā empowerments, which should be made clear to the disciples. It is also said in the fourth chapter of the Guhyasamaja Tantra: 'Whatever appears, all of that is the main Heruka, all dharmas are pure in their own nature, and one should see them as the wisdom of the Buddha.' These spoken after the five powers are also explained in many other mandala rituals, and their meaning is: with the wisdom of the deity, from the Vajramala to the name empowerment, all that appears is seen as the five Buddha wisdoms and the pure realm of dharmadhatu, as well as the sixth, and the Vajramala empowerment is seen as the sixth. The word 'whoever' in the last sentence means 'for whom', and the reason is: 'All dharmas are pure and stainless in their own nature', therefore, the stains of the obstacles of the six, such as the self-nature pure Buddha dharma, mirror-like wisdom, etc., are washed away by these powers, and because they are inseparable from the self-nature, one should believe in them. The main deity of the mandala is: the self-nature of all of them, and Heruka is only a symbol.' This explanation is to regard the five powers as the five wisdoms. Among them, sprinkling with water, putting the crown on the head, handing the vajra bell to the hand, and naming are the auxiliary conditions of the five powers, not the essence. Taking the water empowerment as an example, the essence is to generate the immovable Buddha at the empowerment place, and to sprinkle water from the melted immovable Buddha, which is the empowerment object, from the top of the head, etc., and to pay attention to the water empowerment of the mandala deity that has been cultivated, etc., and to pray to the newly invited empowerment deity, the immovable Buddha, as the main deity, relying on the actual blessing given by the guru, to purify the aggregate of consciousness and hatred in the disciple's mind, to manifest the wisdom of dharmadhatu, and to empower him to meditate, recite, and accomplish through the immovable Buddha, giving him a special ability, which is called water empowerment, and the other four and the Vajramala empowerment are the same.
【English Translation】 Explained as the nature of wisdom. It is also said in the Garland: 'The five powers are the self-nature of the Tathagata.' Prajñārakṣita also said that the purification of the five aggregates and the five afflictions are also the five powers. Gyalwa Zangpo said: 'Whoever receives the empowerment in this way, the accomplishment will undoubtedly be realized. When any deity is manifested, one can accomplish any action of that deity.' These are the meanings spoken after the five vidyā empowerments, which should be made clear to the disciples. It is also said in the fourth chapter of the Guhyasamaja Tantra: 'Whatever appears, all of that is the main Heruka, all dharmas are pure in their own nature, and one should see them as the wisdom of the Buddha.' These spoken after the five powers are also explained in many other mandala rituals, and their meaning is: with the wisdom of the deity, from the Garland to the name empowerment, all that appears is seen as the five Buddha wisdoms and the pure realm of dharmadhatu, as well as the sixth, and the Garland empowerment is seen as the sixth. The word 'whoever' in the last sentence means 'for whom', and the reason is: 'All dharmas are pure and stainless in their own nature', therefore, the stains of the obstacles of the six, such as the self-nature pure Buddha dharma, mirror-like wisdom, etc., are washed away by these powers, and because they are inseparable from the self-nature, one should believe in them. The main deity of the mandala is: the self-nature of all of them, and Heruka is only a symbol.' This explanation is to regard the five powers as the five wisdoms. Among them, sprinkling with water, putting the crown on the head, handing the vajra bell to the hand, and naming are the auxiliary conditions of the five powers, not the essence. Taking the water empowerment as an example, the essence is to generate the immovable Buddha at the empowerment place, and to sprinkle water from the melted immovable Buddha, which is the empowerment object, from the top of the head, etc., and to pay attention to the water empowerment of the mandala deity that has been cultivated, etc., and to pray to the newly invited empowerment deity, the immovable Buddha, as the main deity, relying on the actual blessing given by the guru, to purify the aggregate of consciousness and hatred in the disciple's mind, to manifest the wisdom of dharmadhatu, and to empower him to meditate, recite, and accomplish through the immovable Buddha, giving him a special ability, which is called water empowerment, and the other four and the Garland empowerment are the same.
ྦྱར་རོ། །དེས་ན་དབང་ལྔའི་དང་པོའི་ཆུ་དབང་དང་དབང་གཞན་ལ་མཐའ་རྟེན་ཆུ་དབང་བསྐུར་བ་གཉིས་ཀྱང་མི་གཅིག་གོ། དེ་དག་ལ་རིག་པའི་དབང་ཞེས་གསུངས་པའི་སྒྲ་དོན་ནི། ཕྲེང་བ་ལས། ཕྲེང་བ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པ་དབང་དྲུག་པོ་འདི་རྣམས་མ་རིག་པའི་གཉེན་པོ་ནུས་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་རིག་པའི་དབང་ཞེས་བརྗོད་དེ་ཞེས་དང་། ལྭ་བ་པས། མ་རིག་པ་ལྔ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཐམས་ཅད་དུ་སངས་རྒྱས་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་རིག་པའི་ལྷ་མོས་དབང་སྐུར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སྒྲའི་དོན་གཉིས་གསུངས་པའི་སྔ་མ་ནི། རིག་པ་སྒྲུབ་པའི་དབང་དང་ཕྱི་མ་ནི་རིག་པས་བསྐུར་བའི་དབང་ཡིན་པས་དབང་ཉིད་རིག་པར་འདོད་པ་མིན་ནོ། །ལྭ་བ་པས་ལྔ་པོ་འདི་ཐོབ་པས་སྔགས་དང་རྒྱུད་ཉན་བཤད་དང་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་ཞེས་སྤྱིར་གསུངས་ལ་ཕྲེང་བ་ལས་བྱ་སྤྱོད་ཀྱི་རྒྱུད་ཉན་བཤད་དང་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་དབང་གི་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཉན་བཤད་དང་སྔགས་སྒྲུབ་པ་ལ་མི་དབང་ 3-2-243b ཞེས་བཀག་པ་ནི། སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་རྫོགས་རིམ་ཉན་ཅིང་སྒོམ་པ་དང་རྒྱུད་དེ་གཉིས་འཆད་པ་པོར་མི་རུང་བ་ལ་དགོངས་པས། དེ་དག་བསྐྱེད་རིམ་ཉན་པ་དང་སྒོམ་པ་ལ་དབང་བ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བྱ་སྤྱོད་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་རྗེས་གནང་སྟེར་བར་མ་གཏོགས་པ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ལོགས་པ་སྐུར་མི་དགོས་སོ། ། ༈ སོ་སོའི་རྣམ་གཞག། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཆུ་དབང་གི་ཆོ་ག་དང་། དབང་ལྷག་མའི་ཆོ་གའོ། ། ༈ ཆུ་དབང་གི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་གཉིས། གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་སྦྱང་བ་བྱ་བ་དང་། དེ་ལ་ཆུ་དབང་སྐུར་བའི་རིམ་པའོ། ། ༈ གསོལ་བ་གདབ་ཅིང་སྦྱང་བ་བྱ་བ། དང་པོ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་ཆུ་དབང་གི་དོན་དུ་བླ་མ་ལ་ཇི་ལྟར་འབྱོར་བའི་ཡོན་ཕུལ་ནས་པུས་མོ་ས་ལ་བཙུགས་ཏེ་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས། བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་སངས་རྒྱས་ལ། །མཆོད་ཆེན་ཇི་ལྟར་བསྩལ་བ་ལྟར། །བདག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར། །ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་དེང་བདག་སྩོལ། །ཞེས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། །བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །དེས་སངས་རྒྱས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་མཆོད་པ་སྟེ་དབང་བསྐུར་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྩལ་པ་དེ་ལྟར་དུ་བདག་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་འདྲ་བ་ཁྱོད་ལ། བདག་དེང་སྟེ་ད་ལྟར་སྐྱབས་སུ་མཆིས་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས་གསུངས་སོ། །དེའི་དུས་སུ་ཕྱག་བྱ་བར་ལྭ་བ་པ་ལ་སོགས་པ་མང་པོས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བླ་མས་རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ཁྲུས་ཀྱི་ཆུས་རྩ་དཀྱིལ་ལ་མི་རེག་པའི་ཤར་ཕྱོགས
【現代漢語翻譯】 因此，五種灌頂（དབང་ལྔ་）中的第一個水灌頂（ཆུ་དབང་），以及依賴於其他灌頂的輔助水灌頂，並非相同。關於稱這些為『智慧灌頂（རིག་པའི་དབང་）』的詞義，《鬘論（ཕྲེང་བ་）》中說：『念珠等六種灌頂，能作為對治無明的力量，故稱為智慧灌頂。』拉瓦巴（ལྭ་བ་པ་）說：『爲了成就五種無明完全轉變的自性，即五種智慧（ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་），並且爲了所有佛眼（སངས་རྒྱས་སྤྱན་）等智慧本尊給予灌頂。』這裡說了兩種詞義，前者是成就智慧的灌頂，後者是智慧所給予的灌頂，因此並非認為灌頂本身就是智慧。拉瓦巴普遍地說，獲得這五種灌頂后，就有權聽聞、講說和修持密咒和續部。而《鬘論》中禁止對事部（བྱ་）和行部（སྤྱོད་）的續部進行聽聞、講說，以及修持密咒的人進行灌頂，並禁止對瑜伽部（རྣལ་འབྱོར་）和瑜伽母部（རྣལ་འབྱོར་མ་）的續部進行聽聞、講說，以及修持密咒的人進行人灌頂（མི་དབང་）。 正如之前所引用的，這是考慮到這些人不適合聽聞和修持圓滿次第（རྫོགས་རིམ་），以及講授這兩種續部。因此，這並不是禁止他們有權聽聞和修持生起次第（བསྐྱེད་རིམ་）。這樣看來，對於事部和行部，除了給予傳授教法的許可（རྗེས་གནང་）外，不需要單獨給予上師灌頂（སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་）。 各自的分類： 第二部分分為兩部分：水灌頂的儀軌和剩餘灌頂的儀軌。 水灌頂的儀軌： 第一部分分為兩部分：祈請和凈化，以及給予水灌頂的次第。 祈請和凈化： 首先，在展示壇城（དཀྱིལ་འཁོར་）之後，爲了水灌頂，向上師供養力所能及的供品，然後雙膝跪地，合掌祈請：『如金剛持（བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་，梵文：Bodhi-vajra）對佛陀（སངས་རྒྱས་）所作廣大供養一般，爲了救度我，請您現在賜予我虛空金剛（ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་）。』金剛持即金剛薩埵（རྡོ་རྗེ་འཆང་）。正如金剛持對不動佛（མི་བསྐྱོད་པ་）等佛陀所作的廣大供養，即給予灌頂的方式，爲了從輪迴大海中救度我，請您，如同金剛持一般，現在賜予我灌頂。這是《十六品釋（ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་སྒྲོན་གསལ་）》中所說的。拉瓦巴等許多人說，此時應該頂禮。然後，上師用凈水從根本壇城（རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་）外，不觸及根本壇城的東方（ཤར་ཕྱོགས）……
【English Translation】 Therefore, the first water empowerment (ཆུ་དབང་) of the five empowerments (དབང་ལྔ་), and the auxiliary water empowerment that relies on other empowerments, are not the same. Regarding the meaning of calling these 'wisdom empowerments' (རིག་པའི་དབང་), the 'Garland Treatise' (ཕྲེང་བ་) says: 'These six empowerments, such as the rosary, serve as the power to counteract ignorance, hence they are called wisdom empowerments.' Lawapa (ལྭ་བ་པ་) says: 'In order to accomplish the nature of the complete transformation of the five ignorances, which are the five wisdoms (ཡེ་ཤེས་ལྔ་པོ་), and because all the Buddhas' Eyes (སངས་རྒྱས་སྤྱན་) and other wisdom deities bestow empowerment.' Here, two meanings are given: the former is the empowerment to accomplish wisdom, and the latter is the empowerment bestowed by wisdom, so it is not that empowerment itself is considered wisdom. Lawapa generally says that having obtained these five empowerments, one has the authority to hear, teach, and practice mantras and tantras. However, the 'Garland Treatise' prohibits those who listen to, teach, and practice mantras of the Action (བྱ་) and Performance (སྤྱོད་) Tantras from receiving empowerment, and prohibits those who listen to, teach, and practice mantras of the Yoga (རྣལ་འབྱོར་) and Yogini (རྣལ་འབྱོར་མ་) Tantras from receiving human empowerment (མི་དབང་). As quoted earlier, this is considering that these individuals are not suitable for hearing and practicing the Completion Stage (རྫོགས་རིམ་), and for teaching these two tantras. Therefore, this does not prohibit them from having the authority to hear and practice the Generation Stage (བསྐྱེད་རིམ་). Thus, for the Action and Performance Tantras, apart from giving permission to teach the Dharma (རྗེས་གནང་), there is no need to separately bestow the Guru empowerment (སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་). Individual Classifications: The second part is divided into two parts: the ritual of the water empowerment and the ritual of the remaining empowerments. The Ritual of the Water Empowerment: The first part is divided into two parts: supplication and purification, and the order of bestowing the water empowerment. Supplication and Purification: First, after showing the mandala (དཀྱིལ་འཁོར་), in order to receive the water empowerment, offer whatever offerings are available to the Guru, then kneel down and join your palms in supplication: 'Just as Vajradhara (བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེས་, Sanskrit: Bodhi-vajra) made great offerings to the Buddhas (སངས་རྒྱས་), please grant me, now, the Space Vajra (ནམ་མཁའི་རྡོ་རྗེ་) in order to liberate me.' Vajradhara is Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་འཆང་). Just as Vajradhara made great offerings to the Buddhas such as Akshobhya (མི་བསྐྱོད་པ་), that is, the manner of bestowing empowerment, in order to liberate me from the ocean of samsara, please, like Vajradhara, now grant me empowerment, as I take refuge. This is what is said in the 'Illumination of the Sixteen Chapters' (ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་སྒྲོན་གསལ་). Many, such as Lawapa, say that one should prostrate at this time. Then, the Guru uses cleansing water from outside the root mandala (རྩ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་), without touching the root mandala, to the east (ཤར་ཕྱོགས) ...
་སུ་འཇུག་སྒོ་ལ་ཕྱོགས་པར་སྒོ་ནུབ་ཏུ་བསྟན་པའི་རེ་ཁ་གྲུ་བཞི་པ་གཅིག་གིས་བསྐོར་བའི་སྣ་ཚོགས་པདྨ་རྡུལ་ཚོན་ནམ་འབྲས་བཏགས་པའི་ཁུ་བ་ལ་སོགས་པས་བྲིའོ། །ཡང་ན་རྟ་བབས་ 3-2-244a མེད་པའི་སྒོ་ནུབ་ཏུ་བསྟན་པའི་གྲུ་བཞི་པའི་དབུས་སུ་ཆུད་པའམ་ཡང་ན་ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱེད་ཀྱི་གྲུ་བཞི་པ་སྒོ་བཞི་པ་རིམ་པ་གཉིས་པ་རྟ་བབས་མེད་པ་སྟེ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་སྣམ་བུ་ལ་འཁོར་ལོ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་པདྨ་དང་རལ་གྲི་རྣམས་དང་མཚམས་རྣམས་སུ་ཡུམ་བཞིའི་མཚན་མ་དང་དབུས་སུ་སྣ་ཚོགས་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བྲི་བར་བྱའོ། །དང་པོ་གཉིས་ནི། སྒོ་གཅིག་པ་ལ་སྔ་མ་ལ་རྟ་བབས་ཡོད་ཅིང་ཕྱི་མ་ལ་མེད་པ་ཡིན་ལ་རིམ་པ་གཉིས་པ་ནི། ལྷ་སྣམ་དང་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་རིམ་པའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་པདྨ་འདབ་བརྒྱད་བྲིས་པའི་ཤིང་སྟན་ནམ་ཡང་ན་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བྲིས་པའི་རལ་ལ་སོགས་པའི་སེང་གེའི་གདན་དཀྱིལ་འཁོར་དེའི་པདྨའི་སྟེང་དུ་བཞག་པར་མས་ནས་པདྨ་ལ་རེག་པ་མེད་པར་དེའི་སྟེང་དུ་བཞག་གོ། ཡང་ན་ཁྲུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་མེད་པར་ཡང་དེ་བསྒོམས་ནས་ཤིང་སྟན་ལ་སོགས་པ་ལ་སློབ་མ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བསྐྱེད་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བཞག་གོ། ནག་པོ་སྤྱོད་པ་དང་ས་ར་ཧས་གཙོ་བོར་སྐྱེད་པར་བཤད་དོ། །འདིར་ཕྲེང་བ་ལས་དབང་སྟེགས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་སྔར་རབ་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལ་ཁ་འཕངས་མཛད་པ་བཞིན་དུ་བདེ་མཆོག་གི་དབང་གི་རབ་བྱེད་ལས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་པ་ལ་ཁ་འཕངས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ་གཞུང་དེར་སྔར་ཁྲུས་སྟེགས་བཤད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་མ་ངེས་པར་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བྲིས་འདུག་པས་ཨ་བྷྱཱ་ཀ་རས་མཛད་པ་མིན་ལ་འོན་ཀྱང་ཕྲེང་བ་ལ་རེ་མཁས་གཅིག་གིས་བྱས་འདུག་གོ། དེ་ནས། ཨོཾ་ཨཱཿབིགྷྣཱན་ཏ་ཀྲྀཏ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་འཁྱིལ་པའི་སྔགས་དང་ཧཱུཾ་ཡིག་ཡུངས་ཀར་ལ་ལན་བདུན་བཟླས་པ་ལག་པ་གཉིས་ 3-2-244b ཀྱི་ཁུ་ཚུར་གྱིས་བཟུངས་ནས་རེ་རེ་ནས་གཡོན་སྐོར་དུ་ལན་གཉིས་སུ། ཨོཾ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་ན་བཛྲ་ཡ་བཛྲ་ས་ཏྭ་སྱ་སརྦ་པཱ་པཾ་ད་ཧ་སྭཱ་ཧཱ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་བྱབས་ལ་ཡུངས་ཀར་མེར་དོར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཡས་སུ་བསྐོར་བ་གཉིས་ཀྱང་བྱའོ། །ཁུ་ཚུར་གྱིས་ཆུ་བཟུང་ནས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ནས་ཁམ་ཕོར་དཀར་པོ་བཞི་དང་རྩྭ་དུར་བའི་མྱུ་གུ་དང་བཅས་པའི་བ་ལྕིའི་ཆངས་བུ་བཞི་དང་ཟན་ཆངས་བཞི་དང་སེང་རས་ཀྱི་ཚལ་པ་བཞིས་ཀྱང་གཡོན་དང་གཡས་སུ་སྐོར་བ་སྔར་བཞིན་བྱ་སྟེ་འོན་ཀྱང་ཁམ་ཕོར་མན་ཆད་རྣམས་མེར་མི་འདོར་རོ། །དེ་ནས་ཉེ་རེག་བྱ་ལ་གཙོ་བོའི་སྔགས་བརྗོད་ཅིང་ཐུགས་ཀར་དྲི་དང་དབུ་ལ་མེ་ཏོག་གི་ཕྲེང་བ་བཅིངས་པ་དང་མདུན་དུ་མཆོད་ཡོན་འབུལ་བ་བྱས་ནས་མར་མེས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཏེ་འཁྱིལ་པ་དང་ཧཱུཾ་ལན་བདུན་བཟླས་
【現代漢語翻譯】 在入口處，面向西方的門，用一個正方形的輪廓圍繞，用各種蓮花粉末顏料或大米粉等繪製。或者，沒有臺階，面向西方的門，位於正方形的中心，或者內部壇城的半個正方形，四個門，兩層，沒有臺階。在東方等方向的布料上，繪製法輪、珍寶、蓮花和寶劍，在角落繪製四位佛母的標誌，中心繪製各種八瓣蓮花。前兩種情況是，一個門有臺階，另一個沒有臺階；兩層的情況是，佛像布料和蓮花的層次。在其上，放置一個繪製了八瓣蓮花的木製底座，或者在壇城蓮花上放置一個繪製了月亮壇城的獅子座，不要讓它接觸到下面的蓮花。或者，如果沒有沐浴壇城，也可以觀想它，然後將弟子安置在木製底座等上，觀想為金剛持（Vajradhara），面向壇城。納波巴（Nagpopa）和薩惹哈（Sarahas）被認為是主要的生起次第。這裡，關於從念珠到灌頂臺座的壇城，就像之前在加持儀式中提到的那樣，在勝樂金剛（Cakrasamvara）的灌頂儀軌中也提到了之前的內容，這是不合適的，因為該論典中之前沒有提到沐浴臺座。因此，它並不確定，而是像念珠一樣繪製的，所以不是阿瓦雅嘎惹（Abhayakaragupta）所作，而是由一位依賴念珠的學者所作。然後，唸誦『嗡 阿 比格南達 嘎日達 吽』（Om Ah Bighnanta Krit Hum），這是盤繞的咒語，並在芥子（芥菜籽）上唸誦七遍，雙手握拳，每次逆時針旋轉兩次，唸誦：『嗡 薩瓦 巴巴 達哈那 瓦吉拉 雅 瓦吉拉 薩特瓦 薩瓦 巴巴 達哈 梭哈』（Om Sarva Papam Dahana Vajra Ya Vajra Sattva Sarva Papam Daha Svaha），然後將芥子扔進火中。同樣，順時針旋轉兩次。用拳頭握住水，也這樣做。然後，用四個白色的卡帕拉（kapala，顱碗），四個帶有草和杜爾瓦（durva）草芽的牛糞小塊，四個糌粑小塊，以及四塊絲綢碎片，像之前一樣向左和向右旋轉，但卡帕拉以下的東西不要扔進火中。然後，唸誦主要本尊的咒語，進行近距離接觸，在心間涂香，在頭上繫上花環，並在面前供奉供品，用酥油燈環繞，唸誦盤繞的咒語和『吽』七遍。
【English Translation】 At the entrance, facing the western door, surround it with a square outline, painted with various lotus powder colors or rice flour, etc. Or, without steps, the western-facing door, centered in a square, or half of the inner mandala's square, four doors, two levels, without steps. On the cloth in the east, etc., draw wheels, jewels, lotuses, and swords, and at the corners, the symbols of the four consorts, and in the center, various eight-petaled lotuses. The first two cases are, one door has steps and the other does not; the two levels are the levels of the deity cloth and the lotus. On top of that, place a wooden base painted with eight-petaled lotuses, or a lion throne painted with a moon mandala on the lotus of the mandala, without letting it touch the lotus below. Or, without a bathing mandala, one can also visualize it, and then place the disciple on a wooden base, etc., visualizing them as Vajradhara, facing the mandala. Nagpopa and Sarahas are considered the main generation stage. Here, regarding the mandala from the rosary to the empowerment seat, just as mentioned before in the consecration ceremony, it is inappropriate to refer to what was previously mentioned in the empowerment ritual of Cakrasamvara, because the bathing seat was not mentioned before in that text. Therefore, it is not definite, but drawn like a rosary, so it was not made by Abhayakaragupta, but by a scholar who relied on the rosary. Then, recite 'Om Ah Bighnanta Krit Hum,' which is the coiled mantra, and recite Hum seven times on mustard seeds, holding them in both fists, rotating them counterclockwise twice each time, reciting: 'Om Sarva Papam Dahana Vajra Ya Vajra Sattva Sarva Papam Daha Svaha,' and then throw the mustard seeds into the fire. Similarly, rotate clockwise twice as well. Holding water in the fists, do the same. Then, with four white kapalas (skull bowls), four pieces of cow dung with grass and durva sprouts, four tsampa pieces, and four silk fragments, rotate to the left and right as before, but do not throw the kapalas and below into the fire. Then, recite the mantra of the main deity, make close contact, apply incense to the heart, tie a garland of flowers on the head, and offer offerings in front, circumambulating with butter lamps, reciting the coiled mantra and 'Hum' seven times.
པའི་མར་དང་བཅས་པའི་སྤོས་དཀར་གྱི་བདུག་པར་བྱའོ། །གུར་གྱི་བརྒྱད་པ་ལས་གསུངས་པའི་བྱབ་པའི་སྔགས་དེའི་སྔགས་དོན་དང་བསྟུན་ན་སྡིག་པ་སྦྱོང་བར་སྣང་ལ། ལྭ་བ་པས་མི་གཙང་བ་བསལ་བ་དང་བི་བྷཱུ་ཏཱིས་བྱུར་བསལ་བར་བཤད་དོ། ། ༈ དེ་ལ་ཆུ་དབང་སྐུར་བའི་རིམ་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་བླ་མས་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་ཕྱོགས་མཐའ་ཡས་པ་ན་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རིག་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་མདུན་གྱི་ནམ་མཁར་སྤྱན་དྲངས་ལ་མཆོད་དེ་སློབ་མ་དབང་བསྐུར་བའི་དོན་དུ། རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ལ། །འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པའི་ཆེད་དུ་དབང་། །ཡོན་ཏན་འབྱུང་གནས་ཇི་ལྟར་བསྩལ། །དེ་ལྟར་འདི་ལ་སྩལ་དུ་གསོལ། །ཞེས་པས་གསོལ་བ་གདབ་བོ། །འདིའི་དོན་ནི། སྔར་གྱི་གསོལ་གདབ་ཀྱི་བཤད་པས་ཤེས་སོ། །ཕྲེང་བ་ལས་མི་ 3-2-245a བསྐྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་དབང་རྫས་ཀྱི་སྐྱེད་ཆོག་མི་གསལ་ཡང་འདིའི་རྗེས་འབྲང་གཉིས་ཀྱིས་ཆུ་མི་བསྐྱོད་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་བཅུག་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་དེ་ཞུ་བའི་ཆུར་བཤད་པས། བུམ་ཆུ་རྣམས་བསངས་སྦྱངས་ལ་ཧཱུཾ་དུ་གྱུར། དེ་ལས་ཧཱུཾ་གིས་མཚན་པའི་རྡོ་རྗེར་གྱུར། དེ་ལས་མི་བསྐྱོད་པར་བསྐྱེད་པ་ལ་རང་གི་སྙིང་གའི་ས་བོན་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྤྱན་དྲངས་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བསྟིམས་ལ་མཆོད་ནས་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཆུར་བལྟའོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞུ་བ་སྔོན་ལ་བྱས་ནས་དེ་ནས་སློབ་མ་ཞལ་དུ་བཅུག་པ་ལ་དབང་བསྐུར་བར་བཤད་ཀྱང་རཏྣ་རཀྵི་ཏས་དེའི་གོ་རིམས་བཟློག་པ་བདེ་བས་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ། སློབ་མ་རང་གི་ཁ་ནས་བཅུག་སྟེ་རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་བཏོན་ནས་རིག་མའི་པདྨར་གཞག་ལ། དེ་ནས་སློབ་མ་སྐད་ཅིག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསམས་པའི་རྗེས་ལ་དང་པོར་ཧཱུཾ་དང་དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དེ་ནས་རྡོ་རྗེ་དེས་མཚན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྐུ་རིག་མ་དང་བཅས་པར་བསྐྱེད། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ཞེས་གསུངས་པས་ཡེ་ཤེས་པ་གཞུག་གོ། དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤེས་རབ་མ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་རྣམས་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་ཞུ་བར་གྱུར་ནས་རྣམ་སྣང་གི་སྒོ་སྤྱི་བོ་ནས་ཞུགས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི་ལམ་ནས་བྱུང་བའི་ཁུ་བས་པདྨར་གནས་པའི་སློབ་མ་ལྷར་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་བསྐུར་ནས་སླར་ཡང་ཞལ་ཕྱག་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་རྣམས་ཀྱིས་པདྨ་ནས་བྱུང་ 3-2-245b སྟེ་གཞག་གོ། སྐབས་འདིར་གུར་ལས་གསུངས་པའི་དོན་མི་ཐུབ་ཟླ་བས། བུམ་པ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་གི་རིག་མ་སྐྱེས་བུའི་ཆུས། །ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རུ་རབ་བསྒོམས་པས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་བསམས་དབང་བསྐུར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཆུ་དབང་དང་
【現代漢語翻譯】 用酥油和白香焚香。根據《帳篷續》第八品所說的沐浴咒語的咒語意義，似乎可以凈化罪業。拉瓦帕認為可以消除不潔，而毗布提則可以消除污垢。 以下是水灌頂的次第： 第二，然後上師以自己心間的種子字的光芒，迎請安住于無邊無際之處的如來和明妃們到面前的虛空中，進行供養，爲了弟子灌頂的緣故，金剛持向佛祈請：『爲了救護眾生，如何賜予灌頂，如何賜予功德之源？祈請您也這樣賜予此人。』這樣祈請。此中的意義，通過之前的祈請的解釋就可以瞭解。雖然《鬘論》中只說了是不動佛的自性，是菩提心的甘露的體性，沒有明確說明灌頂物的生起次第，但是此論的兩個追隨者將水生起為不動佛，並融入智慧尊，特別是Ratna Rakshita 認為這是融化的水。因此，將瓶中的水凈化，觀想為吽字。從吽字化為吽字所標示的金剛杵。從金剛杵生起不動佛，以自己心間的種子字的光芒迎請的智慧尊融入，進行供養，觀想為完全轉變的水。然後，《鬘論》中說：『先做如來的融化，然後放入弟子的口中進行灌頂。』但是 Ratna Rakshita 顛倒了這個順序，這樣做比較容易，所以就這樣做。從弟子的口中放入，從金剛道中取出，放在明妃的蓮花上。然後，弟子瞬間觀想為空性，之後先是吽字，然後是金剛杵，然後是從金剛杵所標示的種子字中生起的不動佛身，與明妃在一起。』因為說了與智慧尊無二無別，所以要融入智慧尊。然後，如來與智慧母交合，以大貪慾融化，從毗盧遮那佛的頂門進入，從金剛道中流出的精液，灌頂給安住在蓮花上的弟子所生起的本尊，然後再次將面容、手等身體從蓮花中生起安放。此時，根據《帳篷續》中所說的意義，不屈月說：『所有八個瓶子中，以自己的明妃和男性的精液，心中觀想為金剛杵，觀想為金剛持進行灌頂。』這樣說了水灌頂和。
【English Translation】 Offer incense with butter and white incense. According to the meaning of the bathing mantra spoken in the eighth chapter of the Tent Tantra, it seems to purify sins. Lavapa says it eliminates impurities, while Vibhuti eliminates dirt. Here is the order of the water empowerment: Second, then the guru invites the Tathagatas and vidyadharas residing in the boundless realms with the light of the seed syllable in his heart to the sky in front of him, and makes offerings. For the sake of empowering the disciple, Vajradhara prays to the Buddha: 'For the sake of saving beings, how is empowerment bestowed, how is the source of merit bestowed? Please bestow it on this one as well.' Thus he prays. The meaning of this can be understood through the explanation of the previous prayer. Although the Garland Tantra only says that it is the nature of Akshobhya, the essence of the nectar of bodhicitta, and does not clearly explain the generation of the empowerment substance, the two followers of this treatise generate water as Akshobhya and merge it into the wisdom deity, especially Ratna Rakshita says that this is melted water. Therefore, purify the water in the vase and visualize it as the syllable Hum. From the syllable Hum, it transforms into a vajra marked with the syllable Hum. From the vajra, generate Akshobhya, and the wisdom deity invited by the light of the seed syllable in your heart merges into it, make offerings, and visualize it as completely transformed water. Then, the Garland Tantra says: 'First do the melting of the Tathagata, and then put it into the disciple's mouth for empowerment.' But Ratna Rakshita reverses this order, which is easier to do, so do it this way. Put it in from the disciple's mouth, take it out from the vajra path, and place it on the lotus of the vidyadhara. Then, the disciple instantly visualizes emptiness, then first the syllable Hum, then the vajra, then the body of Akshobhya born from the seed syllable marked with the vajra, together with the vidyadhara.' Because it is said to be inseparable from the wisdom deity, the wisdom deity must be merged. Then, the Tathagata unites with the wisdom mother, melts with great desire, enters from the crown of Vairochana, and the semen flowing from the vajra path empowers the deity generated by the disciple residing on the lotus, and then again places the face, hands, and other bodies generated from the lotus. At this time, according to the meaning spoken in the Tent Tantra, Invincible Moon says: 'In all eight vases, with one's own vidyadhara and male semen, visualize the vajra in the heart, visualize Vajradhara and bestow empowerment.' Thus he spoke of water empowerment and.
ནང་དབང་གཉིས་ཀ་བསྟན་པར་མངོན་ནོ། །ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་ནང་དབང་ལ་མ་སྦྱར་རོ། །ཆུ་དབང་སྐུར་བའི་སྔོན་དུ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ནི། ནམ་མཁའ་གང་བར་གནས་པའི་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་རིག་མ་དང་བཅས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དམིགས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་དང་བ་དན་དང་ན་བཟའ་རྣམས་སློབ་མའི་སྟེང་ཕྱོགས་སུ་འཛིན། གླུ་གར་མཛད་ཅིང་རོལ་མོ་རྡུང་མེ་ཏོག་དང་གུར་ཀུམ་ལ་སོགས་པའི་ཆར་འབེབས་ཕྱག་གིས་ཅུང་ཟད་ཡོ་བར་བཟུངས་པའི་བུམ་པ་དཀར་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩིས་བཀང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡུམ་གྱི་པདྨ་ནས་ཕྱུང་བའི་སློབ་མ་དེ་ལ་དབང་བསྐུར་བཞིན་པ་དང་། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས། བཀྲ་ཤིས་གང་ཞིག་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་སྙིང་ལ་གནས། །ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད་རིགས་ཀུན་གྱི་ནི་བདག་པོ་མཆོག །སེམས་ཅན་མ་ལུས་སྐྱེད་བྱེད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ནི་དེང་ཁྱོད་དབང་བསྐུར་མཆོག་ལ་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མངའ་བ་གསེར་གྱི་རི་བོ་འདྲ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་དྲི་མ་གསུམ་སྤངས་པ། །སངས་རྒྱས་པདྨ་རྣམ་རྒྱལ་འདབ་འདྲའི་སྤྱན་མངའ་བ། །དེ་ན་དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་ཞི་བྱེད་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །དེ་ཡིས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མཆོག་རབ་མི་གཡོ་བ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ན་གྲགས་ཤིང་ལྷ་དང་མི་ཡིས་མཆོད། །ཆོས་མཆོག་སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ 3-2-246a ལ་རྟག་ཏུ་ཞི་བྱེད་པ། །དེ་ནི་དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་ཞི་བྱེད་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །དམ་ཆོས་ལྡན་པ་ཐོས་དང་བཀྲ་ཤིས་ཀྱིས་ཕྱུག་ཅིང་། །དགེ་འདུན་མི་དང་ལྷ་དང་ལྷ་མིན་ཡོན་གྱི་གནས། །ཚོགས་ཀྱི་མཆོག་རབ་ངོ་ཚ་ཤེས་དང་དཔལ་གྱི་གཞི། །དེ་ནི་དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་ཞི་བྱེད་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །ཅེས་བཀྲ་ཤིས་བརྗོད་པར་བསམ་མོ། །རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོ་རྒྱན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་བཞི་པ་ལས། ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་གང་བའི། །རྒྱལ་བས་བུམ་པ་བཟུངས་ནས་ནི། །ཞེས་གསུངས་པས་བུམ་པ་འཛིན་མཁན་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་རིག་མས་བྱ་དགོས་པའི་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་མོས་ནས་རང་གིས་ཀྱང་ཤིས་པའི་སྒྲ་གླུར་བླང་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་བྱ་སྟེ། འདིའི་དུས་སུ་དཔོན་སློབ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པ་བཏེག་ནས་སློབ་མ་ལ་ཤིས་པ་བྱེད་དེ་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་མ་པ་བཟུང་སྟེ་བཀྲ་ཤིས་པའི། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཐོག་མར་བཀླག །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ཆུ་དབང་སྐུར་ལུགས་གསུམ་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་བུམ་པ་རྣམས་ལས་ཆུ་ཅུང་ཟད་རེ་བཅུས་ཏེ་ཐོད་ཕོར་རམ་དུང་ཆོས་སུ་བླུགས་པས་ཆུ་དབང་སྐུར་བའམ་ཡང་ན་དང་པོར་རྣམ་རྒྱལ་གྱི་བུམ་པ་དང་དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞིའི་བུམ་པ་དང་དེ་ནས་ལྷ་མོ་བཞིའི་བུམ་པ་དང་དེ་ནས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་བུམ་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་རོ། །ད
【現代漢語翻譯】 這表明了內外灌頂兩者。天族之人不應將智慧與內灌頂混淆。在水灌頂之前，觀想的次第是：觀想虛空中安住的眼母（藏文：སྤྱན་མ་，含義：佛母）等明妃以及所有如來，觀想她們在弟子上方持有傘、勝幢、幡和衣服。她們演奏歌舞和音樂，降下鮮花和藏紅花等雨，手持盛滿菩提心甘露的白色寶瓶，寶瓶稍微傾斜，正在從佛母的蓮花中取出弟子並進行灌頂。還有，觀想持著金剛等的明妃們唸誦吉祥頌： 『凡是吉祥，安住於一切眾生之心； 是眾生之主，亦是諸族之主尊； 是生育一切眾生的大樂之源； 今日賜予汝灌頂，愿吉祥！ 具足圓滿，猶如金山； 是三界之怙主，已離三垢； 佛陀蓮花，具足勝妙蓮瓣之眼； 于汝，於今日，愿寂靜吉祥！』 彼所示現之最勝無動搖者； 名揚三界，天人共供養； 殊勝之法，恒常寂靜眾生； 于汝，於今日，愿寂靜吉祥！ 具足正法，聽聞與吉祥圓滿； 僧伽乃人天及非天之供養處； 殊勝之會，知慚有愧乃光榮之基； 于汝，於今日，愿寂靜吉祥！』 如此思維唸誦吉祥頌。在《金剛心要莊嚴續》第四品中說：『如芝麻莢般充滿，諸佛手持寶瓶』，因此，沒有規定持寶瓶者必須是眼母等明妃。如此觀想后，自己也可以先唱吉祥之歌。此時，上師和弟子們舉起寶瓶，為弟子做吉祥祈願。在《雙運明》中說：『手持母續，首先念誦吉祥偈』。然後，在三種水灌頂的方式中，從勝樂金剛等寶瓶中取出少許水，倒入顱器或海螺中，以此進行水灌頂。或者，首先用勝樂金剛的寶瓶，然後用四如來的寶瓶，再用四天女的寶瓶，然後按照次第用壇城中的其他寶瓶進行灌頂。
【English Translation】 This clearly indicates both inner and outer empowerments. Those of the divine race should not confuse wisdom with inner empowerment. Before the water empowerment, the sequence of visualization is as follows: Visualize the Tathagatas abiding in the sky, along with the wisdom goddesses such as Locanā (藏文：སྤྱན་མ་，meaning: Buddha Mother), and visualize them holding umbrellas, victory banners, flags, and garments above the student. They perform songs and dances, play music, and rain down flowers and saffron, holding white vases filled with the nectar of bodhicitta, slightly tilted, as they extract the student from the lotus of the mother and bestow empowerment. Also, visualize the goddesses holding vajras, etc., reciting auspicious verses: 'Whatever auspiciousness abides in the hearts of all beings; Is the lord of beings, and the supreme lord of all lineages; Is the great bliss that generates all beings; Today, may auspiciousness be upon you for the supreme empowerment! Possessing abundance, like a golden mountain; Is the protector of the three realms, free from the three stains; Buddha Lotus, possessing eyes like victorious lotus petals; Upon you, today, may peaceful auspiciousness be! That which is closely shown, the supreme immovable; Famous in the three realms, worshiped by gods and humans; The supreme Dharma, always pacifying beings; Upon you, today, may peaceful auspiciousness be! Possessing the sacred Dharma, rich in hearing and auspiciousness; The Sangha is the place of offerings for humans, gods, and asuras; The supreme assembly, the basis of shame, modesty, and glory; Upon you, today, may peaceful auspiciousness be!' Thus, contemplate reciting the auspicious verses. In the fourth chapter of the Vajra Heart Ornament Tantra, it says: 'Filled like a sesame pod, the victorious ones hold the vase,' therefore, it is not stipulated that the vase holder must be Locanā and other wisdom goddesses. After visualizing in this way, one can also first sing an auspicious song. At this time, the guru and disciples lift the vase and make auspicious wishes for the disciple. In Union Made Clear it says: 'Holding the Mother Tantra, first recite the auspicious verses.' Then, in the three ways of bestowing water empowerment, take a little water from the vases of Vajravārāhī etc., and pour it into a skull cup or conch shell, thereby bestowing the water empowerment. Alternatively, first use the vase of Vajravārāhī, then the vases of the four Tathagatas, then the vases of the four goddesses, and then empower with the other vases of the mandala in the appropriate order.
བང་བུམ་གཅིག་ལས་མེད་ན་རྣམ་རྒྱལ་བུམ་པའི་མི་བསྐྱོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་ངོ་བོ་ཡལ་འདབ་དང་བཅས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལག་པ་གཡས་པས་བཟུང་ལ་དེས་ཆུ་བླངས་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་མོས་བླུགས་པས། དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ 3-2-246b ཆེན་པོ་ནི། ཁམས་གསུམ་པ་ཡིས་ཕྱག་བྱས་པ། །རྡོ་རྗེ་གསང་བ་གསུམ་འབྱུང་བ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་ཨུ་ད་ཀ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ་སུ་ར་ཏ་སྟྭཾ་ཨ་ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །བསྡུས་པ་ལ་དགའ་ན་དེ་ལྟར་བྱ་ལ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཨོཾ་མ་ཧཱ་སུ་ཁ་བཛྲ་ས་ཏྭ་ཨ་བྷི་ཥེ་ཀེ་ཎ་ཏྭཾ་ཨ་བྷི་ཥི་ཉྩ་མི་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་ཏྭེ་ན་དྲི་ཌྷོ་བྷ་བ། ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་དེ་སྔགས་གཉིས་ནི་ཀླུ་བྱང་དང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བས་ཀྱང་བཤད་དོ། །སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་གི་མདུན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྤྱན་སྔར་རོ། །གང་ན་དབང་བསྐུར་བའོ། །དེའི་ཁྱད་པར་ལ་ཆེན་པོ་ནི། ཁམས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་པོར་རབ་ཏུ་བཞུགས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་པ་ཡིས་ཕྱག་བྱས་པའོ། །དེ་ངས་ཁྱོད་ལ་སྦྱིན་གྱིས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱའོ་ཞེས་སློབ་མ་དབུགས་འབྱིན་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི། དོར་དུ་མི་རུང་བའོ། །རྡོ་རྗེ་གསང་བ་གསུམ་དབྱེར་མེད་མི་ཕྱེད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་ལ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེའི་རིགས་ལས་སྐྱེས་པ་ལ་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བྱུང་བར་བསམ་མོ། །དཀྱིལ་ཆོག་འདི་ལ་སོགས་པར་བུམ་པ་མགོར་འཇོག་པ་མི་གསལ་ཡང་བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་མཛད་པ་ལྟར་ཀྱཻ་རྡོར་ལས་རིམ་གྱི་ཆོ་ག་ལས་འབྱུང་ངོ་། །ཡོ་གནས་འཐུང་དུ་འཇུག་པ་ཡང་བཤད་དོ། །སྙེ་མ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས་དབང་བསྐུར་བ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆུ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་ 3-2-247a བའི་ཁུ་བས་སྤྱི་བོར་གནས་པས་རྒྱས་གདབ་པར་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་འགྱུར་རོ། །ཞེས་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་ཆུ་དབང་གི་སྐབས་སུ་གསུངས་ཏེ་འདིར་ཡང་འདྲའོ། ། ༈ དབང་ལྷག་མའི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་དབང་ལྷག་མ་བཞི་ལ་སློབ་དཔོན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་སློབ་མ་ཨཾ་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་ཧྲཱིཿདང་པདྨ་དང་ཁཾ་དང་རལ་གྲི་དང་ཨོཾ་དང་འཁོར་ལོ་ལས་ཆོ་ག་གསུམ་གྱིས་རིན་འབྱུང་ནས་རྣམ་སྣང་གི་བར་དུ་སྐྱེད་པ་སོགས་སྔར་བཞིན་དུ་བྱ་སྟེ་དབང་རྫས་ལ་ཡང་འདྲའོ། །ཅོད་པན་གྱི་དབང་རྫས་ནི། གསེར་དང་རས་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་རིགས་ལྔའི་ཅོད་པན་སློབ་མའི་རིགས་བདག་དབུས་ན་གནས་པའོ། །དེ་མགོའི་དབུས་དང་ལོགས་གཉིས་དང་སྤྱི་བོ་དང་རྒྱབ་རྣམས་སུ་རིམ་པ་བཞིན
【現代漢語翻譯】 如果只有一個寶瓶，那麼用右手的金剛杵抓住具有不動佛（Akshobhya）自性的勝樂金剛寶瓶中的菩提心甘露的精華和樹枝，然後用水灌注金剛杵的尖端。灌頂金剛大法是：三界眾生都要敬禮，從中生出金剛三密，作為獻給一切諸佛的供養。唸誦『嗡 ཨོཾ་ (oṃ，唵，身語意) 阿 ཨཱཿ (āḥ，阿，一切法) 班匝 བཛྲ་ (vajra，金剛，堅固) 烏達嘎 ཨུ་ད་ཀ་ (udaka，水，水) 阿比辛匝 ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ (abhiṣiñca，灌頂，灌頂) 吽 ཧཱུྃ་ (hūṃ，吽，智慧) 梭ra達 སུ་ར་ཏ་ (surata，歡喜，歡喜) 斯瓦 སྟྭཾ་ (stvaṃ，你，你) 阿 ཨ་ (a，無，無) 吽 ཧཾ (haṃ，我，我)』，並進行灌頂。如果喜歡簡略的，就這樣做；如果不喜歡，也可以唸誦『嗡 嘛哈 蘇卡 班匝 薩埵 阿比謝卡 納 斯瓦 阿比辛匝 彌 薩瓦 達塔嘎達 阿底帕底 爹那 哲卓 巴瓦』。這兩種真言也解釋了龍樹和雙運的顯現。『供養』是指奉獻。在誰的面前呢？在一切諸佛的面前。在哪裡灌頂呢？它的特點是偉大，安住在三界之王的地位，因此三界眾生都要敬禮。我把它獻給你，你也要努力去做，這是上師對弟子的教誨。金剛是不可摧毀的。金剛三密無二無別，不可分割，就是金剛持，從他那裡生出的就是從他的種姓中產生的，這在《十六品燈明》中有解釋。像這樣在灌頂的時候，要觀想產生圓滿的喜樂。雖然在這個壇城儀軌等中沒有明確說明將寶瓶放在頭頂上，但是按照上師們的做法，可以從《勝樂金剛次第儀軌》中找到。也解釋了允許飲用瑜伽物。在《穗鬘十二品》中，灌頂是用智慧之水洗滌一切包含習氣的垢染。因此，用灌頂的精華加持頂輪，根據種姓的類別而改變。』這是在證悟之水灌頂的場合說的，這裡也一樣。 第二，剩餘灌頂的儀軌。之後，對於剩餘的四個灌頂，在祈請上師之後，弟子從『嗡 ཨཾ་ (aṃ，嗡，空性) 和 寶 རིན་པོ་ཆེ་ (ratna，寶，寶) 和 舍 ཧྲཱིཿ (hrīḥ，舍，蓮花) 和 蓮花 པདྨ་ (padma，蓮花，蓮花) 和 空 ཁཾ་ (khaṃ，空，虛空) 和 劍 རལ་གྲི་ (ral gri，劍，劍) 和 嗡 ཨོཾ་ (oṃ，嗡，身語意) 和 輪 འཁོར་ལོ་ (vkhor lo，輪，輪)』開始，通過三種儀軌，從寶生佛到毗盧遮那佛的生起等，都像以前一樣進行，對於灌頂物也是如此。頂冠的灌頂物是：用金子和布等製成的五部頂冠，弟子的部主位於中央。將其依次放在頭頂中央、兩側、頭頂和後腦勺。
【English Translation】 If there is only one vase, then with the right hand's vajra, grasp the essence of the nectar of bodhicitta in the Victorious Vase, which has the nature of Akshobhya, along with the branches, and then pour water with the tip of the vajra. The great empowerment vajra is: 'The three realms pay homage, from which the three secrets of the vajra arise, may it be a gift to all Buddhas.' Recite 'Oṃ Āḥ Vajra Udaka Abhiṣiñca Hūṃ Surata Svaṃ Ahaṃ,' and perform the empowerment. If you like brevity, do it that way; if not, you can also recite 'Oṃ Mahā Sukha Vajra Sattva Abhiṣeka Ṇa Tvaṃ Abhiṣiñca Mi Sarva Tathāgata Adhipati Tvena Dṛḍho Bhava.' These two mantras also explain the manifestation of Nāgārjuna and union. 'Offering' means to dedicate. In front of whom? In front of all the Buddhas. Where is the empowerment performed? Its characteristic is greatness, residing in the position of the king of the three realms, therefore the beings of the three realms pay homage. I give it to you, and you must also strive to do this, this is the guru's teaching to the disciple. The vajra is indestructible. The three secrets of the vajra are inseparable and indivisible, which is Vajradhara, and what arises from him is born from his lineage, which is explained in the 'Lamp Illuminating the Sixteen Chapters.' Like this, at the time of empowerment, contemplate the arising of complete bliss. Although it is not explicitly stated in this mandala ritual etc. to place the vase on the head, according to the practices of the gurus, it can be found in the 'Victorious Vajra Gradual Ritual.' It is also explained to allow the drinking of yoga substances. In the 'Spike Garland Twelve Chapters,' empowerment is the washing away of all defilements including habitual tendencies with the waters of wisdom. Therefore, by the essence of empowerment, the crown chakra is sealed, changing according to the category of the lineage.' This is said in the context of the water empowerment of realization, and it is the same here. Secondly, the ritual of the remaining empowerments. After that, for the remaining four empowerments, after requesting the guru, the disciple starts from 'Oṃ and Ratna and Hrīḥ and Padma and Khaṃ and Sword and Oṃ and Wheel,' through the three rituals, the arising from Ratnasambhava to Vairocana etc., are performed as before, and it is the same for the empowerment substances. The empowerment substance of the crown is: the five-family crown made of gold and cloth etc., with the lineage lord of the disciple residing in the center. Place it sequentially on the center of the head, both sides, the top of the head, and the back of the head.
་ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱ་ཏཱི་ཤྭ་རི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་ཏྭ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་བྲུཾ། ཨོཾ་རཏྣ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨཱཿཨོཾ་དྷརྨཱ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧྲཱིཿ ཨོཾ་ཀརྨཱ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཾ། ཞེས་པའི་སྔགས་ལྔས་མགོ་བོ་ལ་བསྐོན་ནོ། །ཀླུ་བྱང་གིས་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་བཤད་ཅིང་ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་ཏེ་གནས་དེ་དག་ཏུ་བཞག་ནས་སྔགས་དེ་རྣམས་བརྗོད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ནས་དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་ནི། ཞེས་སོགས་དང་། ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ་སུ་ར་ཏ་སྟཱཾ་ཨ་ཧཾ། ཞེས་བརྗོད་ལ་བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོཿ ཞེས་བརྗོད་པས་དགྱེས་པར་བྱའོ། །སྐབས་འདིར་རིགས་ལྔ་ཁས་དབུ་བརྒྱན་པར་སྒོམ་པར་ཀླུ་བྱང་གིས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །དེ་ནས། ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨཿཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་དཔྲལ་བར་དར་དཔྱངས་བཅིང་བར་བྱའོ། །ཟུང་འཇུག་གསལ་བས་དབུ་རྒྱན་ལ་དར་དཔྱངས་དཔྱངས་ནས་བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོཿ ཞེས་བརྗོད་དེ་མཉམ་པའི་ཐལ་མོས་མཉེས་པར་བཤད་དེ་ཀླུ་ 3-2-247b བྱང་གི་དགོངས་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་དབང་ལ་ཡང་དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་དང་། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དབང་གིས་དེ་རིང་ཁྱོད་དབང་བསྐུར། །འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་གྲུབ་ཕྱིར་ཟུངས། །ཞེས་བརྗོད་ཅིང་སློབ་མའི་སྙིང་མགྲིན་མགོ་བོ་རྣམས་ལ་རྡོ་རྗེས་རེག་ནས་ལག་པ་གཡས་སུ་སྦྱིན་ནོ། །འདིར་གུར་ལས། སློབ་མ་འཇིག་རྟེན་དབང་བསམས་ལ། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་འགྲེལ་བས་པདྨ་གར་གྱི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་སྒོམ་པ་ལ་བཤད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་རྩེ་དགུ་པ། ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། རྩེ་ལྔ་པ་ཡིན་ཡང་སྟེང་འོག་གི་རྩེ་བརྒྱད་དང་དབུས་མ་དང་བཅས་པས་རྩེ་དགུ་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྐང་པ་ཐ་མ་གཉིས་ལ་གུར་ལས། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཉིད་དུ། །རབ་སྒྲུབ་ཕྱིར་ན་རྡོ་རྗེ་ཟུངས། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལས་ནི། ཚིགས་བཅད་དེའི་དོན་འདི་ལྟར་བཤད་དེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་རིང་ཁྱོད་ལ་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བས་རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོངས་ཤིག་པ་སྟེ་ཟུངས་ཤིག །བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་དེ་རྡོ་རྗེ། །ཤེས་རབ་དྲིལ་བུ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པས་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བ་འདི་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དེ་བླང་བར་བྱ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་སྟེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ལོངས་ཞེས་པའོ། །དྲིལ་བུའི་དབང་ནི། དྲིལ་བུ་སློབ་མའི་ལག་པ་གཡོན་དུ་སྦྱིན
【現代漢語翻譯】 嗡 班雜 達 帝 效 瓦 瑞 阿 比 辛 恰 吽 (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱ་ཏཱི་ཤྭ་རི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ།)。 嗡 薩 瓦 達 他 嘎 達 薩 瓦 班雜 阿 比 辛 恰 隆 (藏文：ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་ཏྭ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་བྲུཾ།)。 嗡 惹 納 班 雜 瑞 阿 比 辛 恰 阿 (藏文：ཨོཾ་རཏྣ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨཱཿ)。 嗡 達 瑪 班 雜 瑞 阿 比 辛 恰 舍 (藏文：ཨོཾ་དྷརྨཱ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧྲཱིཿ)。 嗡 嘎 瑪 班 雜 瑞 阿 比 辛 恰 仲 (藏文：ཨོཾ་ཀརྨཱ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཾ།)。 用這五個真言加持頭部。 龍樹菩薩（Klu byang，龍樹菩薩）像念珠一樣地講述，結手印，放在那些位置上，並唸誦那些真言。然後是灌頂金剛大印等，以及嗡 阿 班雜 穆 固 達 阿 比 辛 恰 吽 蘇 惹 達 桑 阿 吽 (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ་སུ་ར་ཏ་སྟཱཾ་ཨ་ཧཾ།)，唸誦后，唸誦班雜 杜 效 霍 (藏文：བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོཿ) 使其歡喜。此時，觀想五部佛戴在頭上，龍樹菩薩也這樣說過。然後，用嗡 吽 仲 舍 阿 (藏文：ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨཿ) 的真言，在前額繫上綵帶。通過雙運光明，在頭飾上懸掛綵帶，唸誦班雜 杜 效 霍 (藏文：བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོཿ)，用合掌表示歡喜，這是龍樹菩薩的觀點。 在金剛灌頂中，也有灌頂金剛的偈頌：『諸佛以金剛，灌頂汝於今，此即諸佛陀，執持金剛成。』唸誦此偈，用金剛觸碰弟子的心、喉嚨和頭部，然後放在右手上。這裡，古汝經（Gur，古汝經）中說：『弟子觀為世間自在』，解釋為觀想蓮花舞自在。金剛大印有九個尖端，意思是：雖然是五個尖端，但加上上下八個尖端和中間的尖端，就是九個尖端。古汝經（Gur，古汝經）在最後兩句中說：『此即一切佛，為成辦故持金剛。』 《彼生光明經》（de nyid snang ba，名稱待考證）中這樣解釋這個偈頌的意義：諸佛今天給你金剛灌頂，所以你接受這個金剛吧。菩提心即是金剛，智慧鈴即是。』因此，金剛灌頂是金剛智慧的灌頂。這個金剛灌頂是空性與無別的菩提心的自性，所以是一切佛的。接受它的理由是：因為這個金剛是一切佛的自性，爲了成就它，所以你接受它吧。鈴的灌頂是：將鈴放在弟子的左手上。
【English Translation】 Om Vajra Dhatvishvari Abhisincha Hum (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་དྷཱ་ཏཱི་ཤྭ་རི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ།). Om Sarva Tathagata Sattva Vajra Abhisincha Brum (藏文：ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ས་ཏྭ་བཛྲ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་བྲུཾ།). Om Ratna Vajri Abhisincha Ah (藏文：ཨོཾ་རཏྣ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཨཱཿ). Om Dharma Vajri Abhisincha Hrih (藏文：ཨོཾ་དྷརྨཱ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧྲཱིཿ). Om Karma Vajri Abhisincha Tram (藏文：ཨོཾ་ཀརྨཱ་བཛྲི་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཏྲཾ།). Consecrate the head with these five mantras. Nagarjuna (Klu byang, Nagarjuna) explained it like a rosary, made mudras, placed them in those places, and recited those mantras. Then the great empowerment vajra, etc., and Om Ah Vajra Mukuta Abhisincha Hum Surata Stam Aham (藏文：ཨོཾ་ཨཱཿབཛྲ་མུ་ཀུ་ཊ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་ཧཱུཾ་སུ་ར་ཏ་སྟཱཾ་ཨ་ཧཾ།), after reciting, recite Vajra Tusya Ho (藏文：བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོཿ) to make it happy. At this time, visualize the five families of Buddhas on the head, Nagarjuna also said so. Then, with the mantra Om Hum Tram Hrih Ah (藏文：ཨོཾ་ཧཱུཾ་ཏྲཱཾ་ཧྲཱིཿཨཿ), tie a ribbon on the forehead. Through the clarity of union, hang ribbons on the headdress, recite Vajra Tusya Ho (藏文：བཛྲ་ཏུ་ཥྱ་ཧོཿ), and explain the satisfaction with equal palms, which is Nagarjuna's view. In the vajra empowerment, there is also a verse for the empowerment vajra: 'The Buddhas with the vajra, empower you today, this is all the Buddhas, hold the vajra for perfect accomplishment.' Recite this verse, touch the disciple's heart, throat, and head with the vajra, and then place it in the right hand. Here, the Gur Tantra (Gur, Gur Tantra) says: 'The disciple contemplates as the Lord of the World', which is explained as contemplating the Lotus Dance Lord. The great vajra has nine points, meaning: although it has five points, with the addition of the eight points above and below and the central point, it has nine points. The Gur Tantra (Gur, Gur Tantra) says in the last two lines: 'This is all the Buddhas, hold the vajra for perfect accomplishment.' That very appearance explains the meaning of the verse in this way: The Buddhas give you the vajra empowerment today, so you take this vajra. Bodhicitta is the vajra, and wisdom is the bell. 'Therefore, the vajra empowerment is said to be the vajra wisdom empowerment. This vajra empowerment is the nature of bodhicitta, which is emptiness and non-duality, so it belongs to all the Buddhas. The reason for taking it is: because this vajra is the nature of all the Buddhas, in order to accomplish it, you take it. The bell empowerment is: placing the bell in the disciple's left hand.
་ལ་རྡོར་དྲིལ་དང་ལྡན་པའི་ལག་པས་ཕྱག་རྒྱ་ལ་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་བྱེད་དུ་བཅུག་སྟེ་དབང་བསྐུར་ 3-2-248a ཞེས་སོགས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ། ཞེས་གུར་གྱི་བཞི་པ་ལས་འབྱུང་བ་བརྗོད་ལ་ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜེ་ཨཿཨཿབཅོམ་ལྡན་གཟུང་ངོ་བདག་ལ་ནི། །ཡང་དག་ཉེ་བར་གྱུར་པར་མཛོད། ཅེས་འདོན་དུ་གཞུག་སྟེ་སྔགས་དེ་ནི་གུར་གྱི་བཅུ་བཞི་པ་ལས་སོ། །སྔགས་ཕྱི་མ་དང་རྐང་པ་གཉིས་བརྗོད་པ་ནི་ཀླུ་བྱང་གི་དགོངས་པའོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་དང་དཔལ་མཆོག་གི་བཞེད་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཞེས་པའི་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་དབང་དང་། བཛྲ་ཨ་དྷི་བ་ཏི་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་ཀྱིས་བདག་པོའི་དབང་སྐུར་བར་བཞེད་པ་བཞིན་དུ་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་དང་མི་ཐུབ་ཟླ་བ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། དཱ་རི་ཀ་པས་རྡོ་རྗེའི་ཚིགས་བཅད་དེ་དྲིལ་བུ་ལ་འདོན་པ་བསྒྱུར་ཏེ་དེས་དྲིལ་བུ་བྱིན་ནས་སྔགས་ནི་བདག་པོའི་དབང་གི་བརྟན་བྱེད་དུ་བཤད་དོ། །ནག་པོ་སྤྱོད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཚིག་ཅུང་ཟད་མི་འདྲ་བར་བྱས་ནས་སྔགས་དང་ཚིགས་བཅད་གཉིས་ཀས་རྡོ་རྗེའི་དབང་བསྐུར་བའི་འོག་ཏུ་ཚིགས་བཅད་གཞན་གྱིས་དྲིལ་བུའི་དབང་སྟེར་བར་བཤད་དོ། །སྔགས་དེའི་དོན་རྡོ་རྗེའི་དབང་དང་དྲིལ་བུའི་དབང་གཉིས་ཀ་ལ་བཤད་དུ་རུང་བ་ཅིག་ཡོད་པས་ཚད་ལྡན་ལ་ལས་རྡོ་རྗེའི་དབང་ལ་སྦྱར་ཞིང་ལ་ལས་དྲིལ་བུའི་དབང་ལ་སྦྱར་བར་གསལ་ལོ། །ལྭ་བ་པས། ཨོཾ་དྲིལ་བུ་རྡོ་རྗེ་རབ་ལྡན་པས། །ཤིན་ཏུ་དཔའ་བོ་ཉིད་དབང་བསྐུར། །རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་གནས་པ་ཁྱོད། །བདག་པོའི་དབང་བསྐུར་རྒྱལ་མནོས་ཤིག །ཅེས་པ་འདིས་དྲིལ་བུའི་དབང་སྦྱིན་པར་བཞེད་དེ་རྐང་པ་གསུམ་པ་ནི། ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ་བདག་པོའི་དབང་བསྐུར་ 3-2-248b བ་ནི། ཨ་དྷི་བ་ཏི་ཨ་བི་ཥིཉྩ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་པས་དོན་བསྡུ་ན་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་ལ་གནས་པ་ཁྱོད་ལ་རྡོ་རྗེའི་བདག་པོའི་དབང་བགྱིའོ་ཁྱོད་ཀྱིས་མནོས་ཤིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ། ལྭ་བ་པའི་དགོངས་པའོ། །ཀུན་སྙིང་གིས་སྔགས་དེའི་དོན་དེ་དང་མི་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའི་སྐབས་འདིར་རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་དང་རྡོ་རྗེའི་བརྟུལ་ཞུགས་དང་དྲིལ་བུའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པའི་ཚིག་རྣམས་ཀྱང་བརྗོད་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་སྐུར་བ་ཆེན་པོ་མང་པོས་མཛད་ལ། བྷཱ་བ་བྷ་དྲས་དྲིལ་བུའི་དབང་གི་རྒྱུན་ཉིད་ལ་མོང་དབང་གི་སྔོན་དུ་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་ཀྱང་བྱིན་ནས་དེ་དག་གིས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བར་ཡང་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་དང་སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པ་ལྟར་རྡོར་དྲིལ་གྱི་དམ་ཚིག་དང་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་རྣམས་སློབ་མའི་དབང་བསྐུར་བའི་འོག་
【現代漢語翻譯】 讓其以持有金剛鈴杵的手勢結印並進行灌頂。 唸誦'嗡 班雜 阿底巴帝 斯瓦 ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་སྟྭཾ་（藏文，梵文天城體，oṃ vajra adhipati stvaṃ，金剛主尊 汝） 阿毗षेक 米 提斯塔 班雜 薩瑪雅 斯瓦 ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ།（藏文，梵文天城體，abhiṣiñca mi tiṣṭha vajra samaya stvaṃ，灌頂 我 住 金剛 誓言 汝）'等語，這是出自《古汝續》第四品。唸誦'嗡 班雜 剛德 阿 阿 ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜེ་ཨཿཨཿ（藏文，梵文天城體，oṃ vajra ghaṇṭe āḥ āḥ，嗡 金剛 鈴 阿 阿） 班欽 宗哦 達拉尼 །བཅོམ་ལྡན་གཟུང་ངོ་བདག་ལ་ནི། །（藏文，梵文天城體，bcom ldan gzuṅ ṅo bdag la ni，世尊 請接受 我） 揚達 涅瓦 杰巴 卓 །ཡང་དག་ཉེ་བར་གྱུར་པར་མཛོད།（藏文，梵文天城體，yaṅ dag ñe bar gyur par mdzod，真實 靠近 成為 請做）'，此咒出自《古汝續》第十四品。后一個咒語和兩句偈頌是龍樹菩薩的觀點。 《總集經》的簡略說法和吉祥勝的觀點認為，用'諸佛'的偈頌來授予金剛灌頂，用'班雜 阿底巴帝 ཨོཾ་བཛྲ་ཨ་དྷི་པ་ཏི་（藏文，梵文天城體，oṃ vajra adhipati，嗡 金剛 主尊）'等咒語來授予主尊灌頂。燃燈賢和無能勝月等人也這樣說。達日迦巴將金剛偈頌改為在鈴上唸誦，用它來加持鈴，並說此咒是主尊灌頂的穩固之法。黑行者等人稍微改變了詞句，用咒語和偈頌一起授予金剛灌頂，然後在金剛灌頂之後用另一首偈頌來授予鈴的灌頂。 因為這個咒語的含義既可以解釋為金剛灌頂，也可以解釋為鈴的灌頂，所以有權威的人將其用於金剛灌頂，也有人將其用於鈴的灌頂。拉瓦巴說：'嗡 鈴 金剛 具足者 །ཨོཾ་དྲིལ་བུ་རྡོ་རྗེ་རབ་ལྡན་པས། །（藏文，梵文天城體，oṃ dril bu rdo rje rab ldan pas，嗡 鈴 金剛 具足者） 甚為 勇猛 汝灌頂 །ཤིན་ཏུ་དཔའ་བོ་ཉིད་དབང་བསྐུར། །（藏文，梵文天城體，śin tu dpa' bo ñid dbaṅ bskur，甚為 勇猛 汝灌頂） 金剛 誓言 安住 汝 །རྡོ་རྗེ་དམ་ཚིག་གནས་པ་ཁྱོད། །（藏文，梵文天城體，rdo rje dam tshig gnas pa khyod，金剛 誓言 安住 汝） 主尊 灌頂 祈領受 །བདག་པོའི་དབང་བསྐུར་རྒྱལ་མནོས་ཤིག །（藏文，梵文天城體，bdag po'i dbaṅ bskur rgyal mnos śig，主尊 灌頂 祈領受）'，他認為這是在給予鈴的灌頂，第三句是'提斯塔 班雜 薩瑪雅 斯瓦 ཏིཥྛ་བཛྲ་ས་མ་ཡ་སྟྭཾ་（藏文，梵文天城體，tiṣṭha vajra samaya stvaṃ，住 金剛 誓言 汝）'的意思，主尊灌頂是'阿底巴帝 阿毗षेक ཨ་དྷི་བ་ཏི་ཨ་བི་ཥིཉྩ་（藏文，梵文天城體，adhipati abhiṣiñca，主尊 灌頂）'的意思，總而言之，就是'安住于金剛誓言的你，我授予你金剛主尊的灌頂，你祈請領受吧'，這是拉瓦巴的觀點。昆努的心髓對此咒的解釋與此不同。 在金剛和鈴的場合，很多人也念誦給予金剛誓言、金剛行儀和鈴的誓言的詞句，並一起授予大的灌頂。巴瓦巴紮在鈴的灌頂傳承中，在芒灌頂之前也給予手印的誓言，並用這些來授予上師的灌頂。然而，正如拉瓦巴、達日迦巴和這位上師所做的那樣，金剛鈴的誓言和手印的誓言都在給予弟子灌頂之後。
【English Translation】 Let him make the gesture of embracing the mudra with hands holding the vajra and bell, and bestow the empowerment. Recite 'Oṃ Vajra Adhipati Svaṃ Oṃ Vajra Adhipati Svaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, oṃ vajra adhipati stvaṃ, Om Vajra Lord You) Abhiṣiñca Mi Tiṣṭha Vajra Samaya Svaṃ Abhiṣiñca Mi Tiṣṭha Vajra Samaya Svaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, abhiṣiñca mi tiṣṭha vajra samaya stvaṃ, Anoint Me Dwell Vajra Vow You)' etc., which comes from the fourth chapter of the Guhyasamāja Tantra. Recite 'Oṃ Vajra Ghaṇṭe Āḥ Āḥ Oṃ Vajra Ghaṇṭe Āḥ Āḥ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, oṃ vajra ghaṇṭe āḥ āḥ, Om Vajra Bell Ah Ah) Bcom ldan Gzuṅ ṅo Bdag La Ni Bcom ldan Gzuṅ ṅo Bdag La Ni (Tibetan, Sanskrit Devanagari, bcom ldan gzuṅ ṅo bdag la ni, Blessed One Please Accept Me) Yaṅ Dag Ñe Bar Gyur Par Mdzod Yaṅ Dag Ñe Bar Gyur Par Mdzod (Tibetan, Sanskrit Devanagari, yaṅ dag ñe bar gyur par mdzod, Truly Near Become Please Do)', this mantra is from the fourteenth chapter of the Guhyasamāja Tantra. The latter mantra and the two verses are the view of Nāgārjuna. The condensed version of the Sarvatathāgatatattvasaṃgraha Tantra and the view of Śrīparamādya hold that the vajra empowerment is bestowed with the verse 'All Buddhas', and the lord empowerment is bestowed with the mantra 'Oṃ Vajra Adhipati Oṃ Vajra Adhipati (Tibetan, Sanskrit Devanagari, oṃ vajra adhipati, Om Vajra Lord)' etc. Dīpaṃkaraśrījñāna and Ajita Candra etc. also say the same. Dārika converts the vajra verse to be recited on the bell, uses it to bless the bell, and says that this mantra is the stabilizing method for the lord empowerment. Kṛṣṇacārin etc. slightly change the words, and bestow the vajra empowerment with both the mantra and the verse, and then bestow the bell empowerment with another verse after the vajra empowerment. Because the meaning of this mantra can be explained as both the vajra empowerment and the bell empowerment, some authoritative people apply it to the vajra empowerment, while others apply it to the bell empowerment. Lāvaṇyavajra says: 'Oṃ Bell Vajra Possessor Oṃ Bell Vajra Possessor (Tibetan, Sanskrit Devanagari, oṃ dril bu rdo rje rab ldan pas, Om Bell Vajra Possessor) Very Heroic You Empowerment Very Heroic You Empowerment (Tibetan, Sanskrit Devanagari, śin tu dpa' bo ñid dbaṅ bskur, Very Heroic You Empowerment) Vajra Vow Abiding You Vajra Vow Abiding You (Tibetan, Sanskrit Devanagari, rdo rje dam tshig gnas pa khyod, Vajra Vow Abiding You) Lord Empowerment Please Receive Lord Empowerment Please Receive (Tibetan, Sanskrit Devanagari, bdag po'i dbaṅ bskur rgyal mnos śig, Lord Empowerment Please Receive)', he considers this to be giving the bell empowerment, the third line is the meaning of 'Tiṣṭha Vajra Samaya Svaṃ Tiṣṭha Vajra Samaya Svaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari, tiṣṭha vajra samaya stvaṃ, Dwell Vajra Vow You)', and the lord empowerment is the meaning of 'Adhipati Abhiṣiñca Adhipati Abhiṣiñca (Tibetan, Sanskrit Devanagari, adhipati abhiṣiñca, Lord Anoint)', in short, it means 'You who abide in the vajra vow, I bestow upon you the empowerment of the vajra lord, please receive it', this is the view of Lāvaṇyavajra. The heart essence of Kunnu explains this mantra differently. In the context of the vajra and bell, many people also recite the words for giving the vajra vow, the vajra conduct, and the bell vow, and bestow a great empowerment all together. Bhāvabhadra, in the lineage of the bell empowerment, also gives the mudra vow before the maṇḍala empowerment, and uses these to bestow the guru empowerment. However, as done by Lāvaṇyavajra, Dārika, and this guru, the vajra-bell vow and the mudra vow are given after the disciple's empowerment.
ཏུ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་སྐབས་སུ་མཛད་པ་ལྟར་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཡང་དེ་ལྟར་བླངས་ན་ལེགས་སོ། །དྲིལ་བུའི་དབང་འདི་ལ་མིང་གཉིས་པ་བདག་པོའི་དབང་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ལ་བདག་པོའི་དབང་ཞེས་ཟེར་བའི་སྒྲ་དོན་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མིང་དབང་ནི། མགོར་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་མཉམ་པོར་བཟུངས་ཤིང་དབང་བསྐུར་ཞེས་སོགས་དང་ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥི་ཀ་ཏ། ཞེས་གུར་གྱི་བཞི་པ་ནས་འབྱུང་བ་བརྗོད་ལ། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་དམ་གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ཁྱོད་ཅེས་པ་སོགས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་གང་ལ་འཕོག་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རང་གི་རིགས་ཀྱི་མིང་རྣམ་སྣང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་བྱའོ། །རིགས་དྲུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕོ་མོའི་མིང་འདོགས་ལུགས་རྒྱས་པ་ནི་ཕྲེང་བ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ 3-2-249a ཞེས་གང་གི་མིང་གང་དུ་བརྗོད་པ་དེར་ཀྱཻ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་ཀྱཻ་ཞེས་པ་ནི་བོད་པའོ། །དེ་ལ་དཔལ་གྱི་སྒྲ་ཡང་དགོས་པར་མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པས་དཔལ་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་ནས་མིང་འདོགས་པ་ཡིན་པས་མིང་དབང་བསྐུར་བའི་ཚེ་དབང་སྔར་ཐོབ་པ་ལ་གསང་མཚན་འདྲི་བ་ན་ཀྱཻ་དཔལ་ཞེས་འདྲི་བ་མིན་ནོ། །དཱ་རི་ཀ་པས། དཔལ་དང་རྡོ་རྗེའི་སྒྲ་ལྡན་པར། །སློབ་དཔོན་གྱིས་ནི་ལན་གསུམ་བོད། །ཅེས་བཏགས་པའི་མིང་དེས་ལན་གསུམ་འབོད་པར་ཡང་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་འདིས་དབང་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ཆུ་དབང་སྐུར་བ་གསལ་བ་མ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་ཆོག་ཁུངས་ཐུབ་མང་པོར་ཡང་མ་བཤད་མོད་ཀྱང་ལྭ་བ་པས་དབང་བཞི་རེ་རེའི་མཐར་ཆུ་དབང་སྐུར་བ་མཛད་པ་བཞིན་དུ་བྱ་དགོས་ཏེ་འདི་དག་ལ་བུམ་པའི་བྱ་བ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་བུམ་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་རིག་མ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་པས་དབང་བསྐུར་བའི་ཕྱིར་ཆུ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་བར་དྲུག་བུམ་དབང་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་བུམ་པ་བཟུངས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་དང་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པས་ཤིས་པ་བརྗོད་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་དབང་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ཡང་བྱ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེ་དག་གི་སྐབས་སུ་ཡང་དབང་གི་ལྷ་སྤྱན་དྲངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་མཛད་པའི་དམིགས་པ་ནི། ཆུ་དབང་གི་སྐབས་བཞིན་དུ་གཟུང་ལ་ལྷག་མ་བཞི་ལ་ཡུམ་དང་བཅས་པར་སྐྱེད་པ་མ་བྱུང་ཡང་སྔ་མའི་འགྲོས་ཀྱིས་འཐོབ་བོ། །དབང་བསྐུར་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པའི་ཚིགས་ 3-2-249b བཅད་དབང་ལྔ་ཁ་ལ་བརྗོད་ནས་སྐུར་བ་ནི། ལྭ་བ་པས་ཀྱང་མཛད་དོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་ཆུ་དབང་སྐུར་བའི་ཚེ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱ
【現代漢語翻譯】 如果像金剛阿阇黎灌頂時那樣做，採納其他人的想法也是好的。鈴的這個灌頂也被稱為第二名『所有者的灌頂』，而被稱為『所有者的灌頂』的意義將在後面解釋。名稱灌頂是：頭上同時拿著金剛杵和鈴，說著『灌頂』等等，並唸誦『嗡 班雜 薩埵 斯瓦 嗡 阿比辛恰 米 班雜 納瑪 阿比辛恰 嘎』（藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཀ་ཏ།），這在《古續》第四品中有記載。隨著鮮花落在哪裡的方向，跟隨自己的種姓，以遍入一切如來（藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：遍照）的自性進行灌頂。關於六種姓的男女命名方式的詳細內容，可以從《鬘論》中瞭解。在《攝略》中說：『嘿，金剛』，無論在何處唸誦哪個名字，都應該唸誦『嘿』，『嘿』是召喚的意思。瑪爾麥匝桑波（藏文：མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་）等人說，還需要吉祥的詞語，因此，像『吉祥不動金剛』這樣，在表達功德之後再命名。因此，在名稱灌頂時，如果之前已經獲得灌頂，詢問秘密名稱時，不要問『嘿，吉祥』。達日迦巴（藏文：དཱ་རི་ཀ་པ）說：『具有吉祥和金剛的詞語，阿阇黎應該呼喚三次。』還說要用所起的名字呼喚三次。這位阿阇黎沒有明確說明在剩餘的四個灌頂中進行水灌頂，許多可靠的儀軌中也沒有說明，但應該像拉瓦巴（藏文：ལྭ་བ་པ）那樣，在每個灌頂的最後進行水灌頂，因為這些都遵循寶瓶的活動，所以被稱為寶瓶灌頂。在《鬘論》中也說，在一切灌頂中，如來和佛眼等明妃們都用寶瓶進行灌頂，因此，從水到阿阇黎的六種灌頂都說是寶瓶灌頂，如來父母拿著寶瓶進行灌頂，以及觀想金剛身母等唸誦吉祥語，這些都應該在剩餘的四個灌頂中進行。因此，在那些時候，觀想迎請的灌頂本尊們是如何做的：應該像水灌頂時那樣理解，即使在剩餘的四個灌頂中沒有生起與明妃結合的形象，也可以按照之前的順序獲得。唸誦『灌頂金剛』的偈頌，在口中唸誦五種灌頂並進行灌頂，拉瓦巴也這樣做了。在對後來者進行水灌頂時，阿阇黎應該…… If it is done as in the empowerment of Vajra Acharya, it is good to take the thoughts of others in the same way. This empowerment of the bell is also called the second name 'empowerment of the owner', and the meaning of the sound of 'empowerment of the owner' will be explained later. The name empowerment is: holding the vajra and bell together on the head, saying 'empowerment' etc., and reciting 'Om Vajra Sattva Tvam Abhisinca Mi Vajra Nama Abhisikata' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཀ་ཏ།), which is recorded in the fourth chapter of the Gur Tantra. Following the direction in which the flower falls, following one's own lineage, one should be empowered with the nature of Vairochana (藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：Illuminator). The detailed method of naming males and females in the six lineages can be learned from the Garland Tantra. In the Condensed Tantra, it says: 'Hey, Vajra', wherever which name is recited, 'Hey' should be recited, 'Hey' means to summon. Marmetsangpo (藏文：མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་) and others said that auspicious words are also needed, so like 'Glorious Akshobhya Vajra', naming after expressing merits. Therefore, at the time of name empowerment, if one has already received empowerment before, when asking for the secret name, do not ask 'Hey, Glorious'. Darika (藏文：དཱ་རི་ཀ་པ) said: 'With words of glory and vajra, the Acharya should call out three times.' It is also said that the name given should be called out three times. This Acharya did not explicitly state that water empowerment should be performed in the remaining four empowerments, and many reliable mandalas also did not state it, but it should be done as Lavapa (藏文：ལྭ་བ་པ) did, performing water empowerment at the end of each of the four empowerments, because these follow the activities of the vase, so they are called vase empowerments. In the Garland Tantra, it is also said that in all empowerments, the Tathagatas and the consorts such as Buddhalocana empower with vases, therefore, the six empowerments from water to the Acharya are said to be vase empowerments, the Tathagata parents hold the vase and empower, and the visualizations of Rupavajra and others reciting auspicious words should also be performed in the remaining four empowerments. Therefore, at those times, the visualization of how the invited empowerment deities act: it should be understood as in the water empowerment, and even if the image of union with the consort does not arise in the remaining four empowerments, it can be obtained according to the previous order. Reciting the verses of 'Empowerment Vajra', reciting the five empowerments in the mouth and empowering, Lavapa also did this. When performing water empowerment for the later ones, the Acharya should...
【English Translation】 If it is done as in the empowerment of Vajra Acharya, it is good to take the thoughts of others in the same way. This empowerment of the bell is also called the second name 'empowerment of the owner', and the meaning of the sound of 'empowerment of the owner' will be explained later. The name empowerment is: holding the vajra and bell together on the head, saying 'empowerment' etc., and reciting 'Om Vajra Sattva Tvam Abhisinca Mi Vajra Nama Abhisikata' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཀ་ཏ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：). Following the direction in which the flower falls, following one's own lineage, one should be empowered with the nature of Vairochana (藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：Illuminator). The detailed method of naming males and females in the six lineages can be learned from the Garland Tantra. In the Condensed Tantra, it says: 'Hey, Vajra', wherever which name is recited, 'Hey' should be recited, 'Hey' means to summon. Marmetsangpo (藏文：མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་) and others said that auspicious words are also needed, so like 'Glorious Akshobhya Vajra', naming after expressing merits. Therefore, at the time of name empowerment, if one has already received empowerment before, when asking for the secret name, do not ask 'Hey, Glorious'. Darika (藏文：དཱ་རི་ཀ་པ) said: 'With words of glory and vajra, the Acharya should call out three times.' It is also said that the name given should be called out three times. This Acharya did not explicitly state that water empowerment should be performed in the remaining four empowerments, and many reliable mandalas also did not state it, but it should be done as Lavapa (藏文：ལྭ་བ་པ) did, performing water empowerment at the end of each of the four empowerments, because these follow the activities of the vase, so they are called vase empowerments. In the Garland Tantra, it is also said that in all empowerments, the Tathagatas and the consorts such as Buddhalocana empower with vases, therefore, the six empowerments from water to the Acharya are said to be vase empowerments, the Tathagata parents hold the vase and empower, and the visualizations of Rupavajra and others reciting auspicious words should also be performed in the remaining four empowerments. Therefore, at those times, the visualization of how the invited empowerment deities act: it should be understood as in the water empowerment, and even if the image of union with the consort does not arise in the remaining four empowerments, it can be obtained according to the previous order. Reciting the verses of 'Empowerment Vajra', reciting the five empowerments in the mouth and empowering, Lavapa also did this. When performing water empowerment for the later ones, the Acharya should... If it is done as in the empowerment of Vajra Acharya, it is good to take the thoughts of others in the same way. This empowerment of the bell is also called the second name 'empowerment of the owner', and the meaning of the sound of 'empowerment of the owner' will be explained later. The name empowerment is: holding the vajra and bell together on the head, saying 'empowerment' etc., and reciting 'Om Vajra Sattva Tvam Abhisinca Mi Vajra Nama Abhisikata' (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་ས་ཏྭ་སྟྭཾ་ཨ་བྷི་ཥིཉྩ་མི་བཛྲ་ནཱ་མ་ཨ་བྷི་ཥིཀ་ཏ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：). Following the direction in which the flower falls, following one's own lineage, one should be empowered with the nature of Vairochana (藏文：རྣམ་སྣང་，梵文天城體：वैरोचन，梵文羅馬擬音：Vairocana，漢語字面意思：Illuminator). The detailed method of naming males and females in the six lineages can be learned from the Garland Tantra. In the Condensed Tantra, it says: 'Hey, Vajra', wherever which name is recited, 'Hey' should be recited, 'Hey' means to summon. Marmetsangpo (藏文：མར་མེ་མཛད་བཟང་པོ་) and others said that auspicious words are also needed, so like 'Glorious Akshobhya Vajra', naming after expressing merits. Therefore, at the time of name empowerment, if one has already received empowerment before, when asking for the secret name, do not ask 'Hey, Glorious'. Darika (藏文：དཱ་རི་ཀ་པ) said: 'With words of glory and vajra, the Acharya should call out three times.' It is also said that the name given should be called out three times. This Acharya did not explicitly state that water empowerment should be performed in the remaining four empowerments, and many reliable mandalas also did not state it, but it should be done as Lavapa (藏文：ལྭ་བ་པ) did, performing water empowerment at the end of each of the four empowerments, because these follow the activities of the vase, so they are called vase empowerments. In the Garland Tantra, it is also said that in all empowerments, the Tathagatas and the consorts such as Buddhalocana empower with vases, therefore, the six empowerments from water to the Acharya are said to be vase empowerments, the Tathagata parents hold the vase and empower, and the visualizations of Rupavajra and others reciting auspicious words should also be performed in the remaining four empowerments. Therefore, at those times, the visualization of how the invited empowerment deities act: it should be understood as in the water empowerment, and even if the image of union with the consort does not arise in the remaining four empowerments, it can be obtained according to the previous order. Reciting the verses of 'Empowerment Vajra', reciting the five empowerments in the mouth and empowering, Lavapa also did this. When performing water empowerment for the later ones, the Acharya should...
ི་དབང་གི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་དབང་ལྔ་པོ་དེ་དག་སྐུར་བའི་ཚེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་དབང་གང་ཡིན་ངོས་ཟིན་པར་བྱས་ལ་བརྡ་དོན་གསལ་པོར་འཕྲོད་ངེས་སུ་བྱས་ཏེ་བསྐུར་བར་བྱའོ། །ཆུ་དབང་གི་སྡོམ་ནི། ཡོན་དབུལ་གུས་པས་གསོལ་བ་གདབ། །དབང་སྟེགས་ལ་བཞག་སྦྱང་བ་བྱ། །དབང་ལྷ་སྤྱན་དྲང་ལྷ་རུ་བསྐྱེད། །ལྷ་ལ་གསོལ་གདབ་ནང་དབང་བྱ། །ཤིས་པ་བརྗོད་དེ་ཆུ་དབང་བསྐུར། །བསྟིམ་ཞིང་མཆོད་ནས་དབང་དོན་བཤད། །ཅེས་པའོ། །དབང་ལྷག་མའི་སྡོམ་ནི། གསོལ་གདབ་དབང་ལྷ་སྤྱན་དྲང་ཞིང་། །གཉིས་ཀ་ལྷར་བསྐྱེད་ལྷ་ལ་གསོལ། །ནང་དང་ཕྱི་ཡི་དབང་གཉིས་བསྐུར། །ཆུ་དབང་བྱ་ལ་ལྷ་རྣམས་བསྟིམ། །མཆོད་ནས་དབང་དོན་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་པའོ། ། ༈ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་གཞག་དང་། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་ཆོ་གའོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་རྣམ་གཞག། དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་གཞིས་ཀྱི་སྒྲ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དངོས་ནི། དབང་དྲུག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པའི་སྒྲ་ནི་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་ལ་ཡང་འཇུག་གོ། བུམ་པའི་དབང་གི་སྒྲ་ནི། དབང་དྲུག་ཀ་ལ་ཡང་དངོས་སུ་འཇུག་པས་སྔ་མ་གཉིས་དང་ཁྱབ་ཆེ་ཆུང་ཡོད་དོ། །འདིར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་དངོས་གཞི་གང་ཞིག་ལ་བྱ་སྙམ་ན། དཔལ་འཛིན་གྱིས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབང་བསྐུར་ཡང་བསྟན་པ་ཉིད་དེ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའི་དམ་ཚིག་ལ་ལུས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་བཅུག་ནས་སོ། །ཞེས་དང་། འདི་ཡིས་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་བདག་ 3-2-250a ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བྱིན་གྱིས་བརླབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་གོ། ཞེས་གསུངས་པས་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དངོས་གཞི་སྦྱིན་པར་བཞེད་དོ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་དཔལ་བཤེས་གཉེན་དང་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་འདོད་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་འཁྱུད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བྱས་པའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བར་བཞེད་དེ། དེ་ལྟར་བྱས་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་གི་ཤེས་བྱེད་དུ། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། ཞེས་སོགས་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྭ་བ་པས་ཀྱང་། འདིས་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷའི་ལུས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ངོ་བོ་ཅན་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རིམ་པས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། དེ་དག་ནི། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་གོ། ཞེས་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་གི་ཚིགས་བཅད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བྱ་བར་གསུངས་ཤིང་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་འདི་ཡིན་ཞེས་གསལ་བར་མ་མཛད་ཀྱང་སྔ་མ་རྣམས་དང་དགོངས་པ་གཅིག་གོ། ཕྲེང
【現代漢語翻譯】 從灌頂時所說的咒語開始。這樣，在授予這五個灌頂時，如前所述，要清楚地認識到各自情況下是哪個灌頂，並確保清晰地傳達其含義，然後再授予。水灌頂的總結是：以謙卑恭敬的態度祈請，將灌頂壇城放置好並進行凈化，迎請灌頂本尊並觀想為本尊，向本尊祈請，進行內灌頂，唸誦吉祥語並授予水灌頂，融入並供養，然後解釋灌頂的意義。這就是了。剩餘灌頂的總結是：祈請，迎請灌頂本尊，將兩者都觀想為本尊，向本尊祈請，授予內灌頂和外灌頂，進行水灌頂，然後將本尊融入，供養后解釋灌頂的意義。這就是了。 非共同的金剛上師灌頂：分為兩部分：上師灌頂的分類和上師灌頂的儀軌。 上師灌頂的分類：第一，金剛上師灌頂和不退轉灌頂，其字面意義所指的對象實際上是第六灌頂，而近似意義則也適用於水等灌頂。瓶灌頂的字面意義實際上適用於所有六個灌頂，因此與前兩個相比，其範圍更廣。那麼，這裡所說的金剛上師灌頂的實際內容是什麼呢？吉祥持（Dpal 'dzin）說：『也宣說了不退轉灌頂，即通過金剛和鈴的誓言來加持身體。』這表明通過手印的誓言來加持自己成為自己所希望的本尊的大手印。因此，在給予手印誓言時，被認為是給予了上師灌頂的實際內容。聲蓋持（Sgra gcan 'dzin Dpal）吉祥友（bshes gnyen）和常金剛（rtag pa'i rdo rje）也認為，在手印誓言中，當本尊以父母雙運的形式出現時，就授予了上師灌頂。爲了證明這樣做的手印誓言，他們引用並證實了『十六歲時』等。拉瓦巴（Lwa ba pa）也說：『通過將自己所希望的本尊的身體，以金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：持金剛者）的本質，通過結合的次第來加持，並使其進入擁抱的姿勢。』這些都是大手印的誓言。雖然他用手印誓言的詩句來說明應該這樣做，但並沒有明確地分開說明哪個是上師灌頂，但他的意圖與之前的那些人是一致的。念珠
【English Translation】 Starting from the mantra recitation during the empowerment. Thus, when bestowing these five empowerments, as previously explained, one should clearly recognize which empowerment it is in each respective case, and ensure that its meaning is clearly conveyed before bestowing it. The summary of the water empowerment is: With humility and reverence, make supplication, place the empowerment mandala and purify it, invite the empowerment deity and visualize as the deity, supplicate to the deity, perform the inner empowerment, recite auspicious words and bestow the water empowerment, dissolve and offer, then explain the meaning of the empowerment. That is it. The summary of the remaining empowerments is: Supplicate, invite the empowerment deity, visualize both as the deity, supplicate to the deity, bestow the inner and outer empowerments, perform the water empowerment, then dissolve the deity, offer and explain the meaning of the empowerment. That is it. The Uncommon Vajra Master Empowerment: Divided into two parts: the classification of the master empowerment and the ritual of the master empowerment. The Classification of the Master Empowerment: First, the actual object to which the terms Vajra Master Empowerment and Irreversible Empowerment refer is indeed the sixth empowerment, while the approximate meaning also applies to empowerments such as water. The literal meaning of the vase empowerment actually applies to all six empowerments, so it has a wider scope compared to the previous two. So, what is the actual content of the Vajra Master Empowerment mentioned here? Dpal 'dzin said: 'The Irreversible Empowerment is also taught, which is to bless the body through the vows of the vajra and bell.' This indicates blessing oneself as the Mahamudra of the deity one desires through the mudra vow. Therefore, when giving the mudra vow, it is considered to be giving the actual content of the master empowerment. Sgra gcan 'dzin Dpal, the virtuous friend (bshes gnyen), and Tagpa Dorje (rtag pa'i rdo rje) also believe that in the mudra vow, when the deity appears in the form of union of father and mother, the master empowerment is bestowed. To prove the mudra vow of doing so, they quoted and confirmed 'at the age of sixteen,' etc. Lwapa also said: 'By blessing the body of the deity one desires, with the essence of Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城體：वज्रधर，梵文羅馬擬音：Vajradhara，漢語字面意思：Holder of the Vajra), through the stages of union, and causing it to enter the posture of embrace.' These are the vows of Mahamudra. Although he used the verses of the mudra vow to explain that this should be done, he did not explicitly separate and explain which one is the master empowerment, but his intention is consistent with the previous ones. Rosary
་བའི་དགོངས་པ་ཡང་ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་དང་རྟག་པའི་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲའོ། །འོ་ན་ཕྲེང་བ་ལས། རྒྱུད་གཞན་དུ་དམ་ཚིག་གསུམ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་འཁོར་དུ་གསུངས་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། ཞེས་སོགས་དྲངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་གཟུང་བའི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཡང་དམ་ཚིག་དེ་ཉིད་དབང་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་འགལ་ཏེ་ལུས་འདོད་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་དུ་སྒོམ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷ་ཡབ་ཡུམ་སྒོམ་པ་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་གི་སྐབས་སུ་བྱེད་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པས་ན། ཤེས་རབ་བཅུ་ 3-2-250b དྲུག་ལོན་པ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་ལང་ཚོ་ཅན་དུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བསྒོམ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་ནི། རྡོར་དྲིལ་བཟུངས་པའི་ལག་པས་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་བྱེད་པར་བསྒོམ་པ་སྟེ་ཤཱནྟི་པས་ཀྱང་། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སྦྱོར་བ་ཡིས། ཞེས་བྱ་བ་ནི། ལག་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་དབང་དུ་འདོད། ཅེས་པ་ནི། འཁྱུད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །འདིར་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་བྱེད་ན་ནི། དབང་གསུམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྐུར་བ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་འགྱུར་ལ། ཡུམ་ལ་འཁྱུད་པར་བསྒོམས་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་བྱེད་ན་ནི། རིག་པའི་དབང་ལྔ་ལ་ཡབ་ཡུམ་འཁྱུད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་པའི་བདེ་བ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཕྱོགས་དང་པོ་ནི། མི་འདོད་པས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ཡིན་ཡང་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ་སྔར་ནི་རིགས་ལྔ་ཡབ་ཡུམ་ཡིན་པས་རིགས་ཉི་ཚེ་བ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི། རིགས་ལྔ་ཁའི་ཁྱབ་བདག་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་རྡོ་རྗེ་སྙེམས་མ་ཡབ་ཡུམ་ཡིན་པས་འཁྱུད་པའི་ཡུལ་རྟེན་གྱི་ཁྱད་དང་། སྔར་ནི་ཡབ་ཡུམ་ཕན་ཚུན་འཁྱུད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྒོམ་ཡང་འཁྱུད་པ་ལ་ཆེད་དུ་གཏད་ནས་སེམས་བཟུང་སྟེ། དེ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མི་སྐྱེད་ལ་འདིར་ནི་དེ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེད་ཚུལ་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་དྲིལ་བུ་གསུང་གི་དམ་ཚིག་དང་ལུས་འདོད་ལྷ་ཡབ་ཡུམ་གྱི་སྐུར་གསལ་བ་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཚོན་པའི་དམ་ཚིག་ཁྱད་པར་ཅན་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེད་པའི་བདེ་བ་དང་བཅས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་ 3-2-251a པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉིན་མོ་འབྱུང་གནས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་གསུམ་སྦྱིན་པ་དང་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ལྷའི་དེ་ཉིད་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་ལས་རིམ་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སྤྱིའི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དང་། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་སོགས་ཀྱི
【現代漢語翻譯】 甚深智慧的意旨是雙運（藏文：ཟུང་འཇུག་，梵文：Yuganaddha，梵文羅馬擬音：yuganaddha，漢語字面意思：雙運）的顯現，如同永恒的金剛。那麼，如果有人問：在《鬘論》中，引用了『在其他續部中，三昧耶（藏文：དམ་ཚིག་，梵文：Samaya，梵文羅馬擬音：samaya，漢語字面意思：誓言）在金剛阿阇梨（藏文：སློབ་དཔོན་，梵文：Acarya，梵文羅馬擬音：acarya，漢語字面意思：導師）的灌頂輪中宣說』作為知識的來源，例如『對於年滿十六歲的女子』等等，這該如何理解呢？』答：在接受手印（藏文：ཕྱག་རྒྱ་，梵文：Mudra，梵文羅馬擬音：mudra，漢語字面意思：印）三昧耶的時候，雖然已經獲得了金剛阿阇梨的灌頂，但是這個三昧耶本身並不與那個灌頂的支分相違背，因為觀想身體為欲天（藏文：འདོད་ལྷ་，梵文：Kāmadeva，梵文羅馬擬音：kāmadeva，漢語字面意思：愛慾之神）的父母雙運，是金剛阿阇梨灌頂的因。引用觀想欲天父母雙運作為在手印三昧耶時所做之事的知識來源，因此，年滿十六歲是指觀想具有這種青春活力的智慧手印。 金剛鈴（藏文：རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་，梵文：Vajraghaṇṭā，梵文羅馬擬音：vajraghaṇṭā，漢語字面意思：金剛鈴）平等結合是指，觀想用拿著金剛鈴的手臂互相擁抱的姿勢。寂天（藏文：ཞི་བ་ལྷ་，梵文：Śāntideva，梵文羅馬擬音：Śāntideva，漢語字面意思：寂天）也說：『通過結合金剛鈴』，指的是用雙手。』金剛阿阇梨的灌頂是指，與擁抱所產生的快樂相結合的三摩地（藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་，梵文：Samādhi，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：禪定）。如果這裡指的是從父母雙運的結合中產生的快樂，那麼就與第三灌頂智慧手印的授予沒有區別了。如果指的是僅僅觀想擁抱明妃（藏文：ཡུམ་，梵文：Yum，梵文羅馬擬音：yum，漢語字面意思：佛母）所產生的快樂，那麼與五種智慧灌頂中觀想父母雙運的快樂有什麼區別呢？第一種說法是不被接受的，所以是第二種說法，即使如此，仍然有區別。因為之前是五部佛（藏文：རིགས་ལྔ་，梵文：Pañcakula，梵文羅馬擬音：pañcakula，漢語字面意思：五族）的父母雙運，所以只是部分的種姓，而這裡是五部佛的遍主，第六金剛持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文：Vajradhara，梵文羅馬擬音：vajradhara，漢語字面意思：持金剛者）和金剛慢母（藏文：རྡོ་རྗེ་སྙེམས་མ་，梵文：Vajragarvī，梵文羅馬擬音：vajragarvī，漢語字面意思：金剛慢母）的父母雙運，所以擁抱的對境和所依有區別。之前雖然觀想父母雙運互相擁抱的姿勢，但並沒有特意專注于擁抱，並以此來攝持心意，也沒有由此產生與快樂相結合的三摩地，而這裡則會產生。產生的過程是，金剛（藏文：རྡོ་རྗེ་，梵文：Vajra，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛）是意金剛三昧耶，鈴是語金剛三昧耶，身體是欲天父母雙運的形象，這是手印三昧耶。因此，依靠代表如來（藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：tathāgata，漢語字面意思：如來）身語意的三種特殊三昧耶，來產生與快樂相結合的三摩地，並將此介紹為金剛阿阇梨的灌頂。 《白日生論》中，通過給予三種三昧耶、壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་，梵文：Maṇḍala，梵文羅馬擬音：maṇḍala，漢語字面意思：壇城）、本尊（藏文：ལྷ་，梵文：Deva，梵文羅馬擬音：deva，漢語字面意思：天）的真實性以及展示金剛阿阇梨的行事次第等方式來進行灌頂，這是共同的金剛阿阇梨灌頂。而『年滿十六歲』等等的...
【English Translation】 The meaning of profound wisdom is the manifestation of Yuganaddha (藏文：ཟུང་འཇུག་，梵文：Yuganaddha，梵文羅馬擬音：yuganaddha，漢語字面意思：Union), like the eternal Vajra. Then, if someone asks: 'In the Garland Treatise, it quotes 'In other tantras, Samaya (藏文：དམ་ཚིག་，梵文：Samaya，梵文羅馬擬音：samaya，漢語字面意思：Vow) is taught in the mandala of the empowerment of the Vajra Acarya (藏文：སློབ་དཔོན་，梵文：Acarya，梵文羅馬擬音：acarya，漢語字面意思：Teacher)' as a source of knowledge, such as 'For a woman who has reached the age of sixteen,' etc., how should this be understood?' The answer is: When taking the Mudra (藏文：ཕྱག་རྒྱ་，梵文：Mudra，梵文羅馬擬音：mudra，漢語字面意思：Seal) Samaya, although one has already received the empowerment of the Vajra Acarya, that Samaya itself does not contradict the limb of that empowerment, because contemplating the body as the union of the male and female deities of desire (藏文：འདོད་ལྷ་，梵文：Kāmadeva，梵文羅馬擬音：kāmadeva，漢語字面意思：God of Desire) is the cause of the Vajra Acarya's empowerment. Quoting the contemplation of the union of the male and female deities of desire as the source of knowledge for what is done during the Mudra Samaya, therefore, 'reaching the age of sixteen' refers to contemplating the Jnana Mudra with such youthful vigor. The equal union of Vajra (藏文：རྡོ་རྗེ་，梵文：Vajra，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：Diamond) and Bell (藏文：དྲིལ་བུ་，梵文：Ghaṇṭā，梵文羅馬擬音：ghaṇṭā，漢語字面意思：Bell) means contemplating the gesture of embracing each other with the arms holding the Vajra and Bell. Shantideva (藏文：ཞི་བ་ལྷ་，梵文：Śāntideva，梵文羅馬擬音：Śāntideva，漢語字面意思：Peaceful God) also said: 'Through the union of Vajra and Bell,' refers to with both hands.' The empowerment of the Vajra Acarya is the Samadhi (藏文：ཏིང་ངེ་འཛིན་，梵文：Samādhi，梵文羅馬擬音：samādhi，漢語字面意思：Concentration) combined with the bliss arising from the embrace. If here it refers to the bliss arising from the union of the male and female deities, then it becomes no different from the granting of the third empowerment, the Jnana Mudra. If it refers to the bliss arising merely from contemplating embracing the consort (藏文：ཡུམ་，梵文：Yum，梵文羅馬擬音：yum，漢語字面意思：Mother), then what is the difference from the bliss of contemplating the form of the male and female deities embracing in the five wisdom empowerments? The first view is not accepted, so it is the second view, but even so, there is a difference. Because previously it was the male and female deities of the Five Buddhas (藏文：རིགས་ལྔ་，梵文：Pañcakula，梵文羅馬擬音：pañcakula，漢語字面意思：Five Families), so it was only a partial lineage, but here it is the lord of the Five Buddhas, the sixth Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文：Vajradhara，梵文羅馬擬音：vajradhara，漢語字面意思：Vajra Holder) and Vajragarvi (藏文：རྡོ་རྗེ་སྙེམས་མ་，梵文：Vajragarvī，梵文羅馬擬音：vajragarvī，漢語字面意思：Vajra Pride Mother), so there is a difference in the object and basis of the embrace. Previously, although one contemplated the form of the male and female deities embracing each other, one did not specifically focus on the embrace and hold the mind with it, nor did one generate the Samadhi combined with the bliss arising from it, but here it will be generated. The way it is generated is that the Vajra (藏文：རྡོ་རྗེ་，梵文：Vajra，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：Diamond) is the Samaya of the mind, the Bell is the Samaya of the speech, and the body is the clear form of the male and female deities of desire, which is the Mudra Samaya. Therefore, relying on the three special Samayas that represent the body, speech, and mind of the Tathagata (藏文：དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་，梵文：Tathāgata，梵文羅馬擬音：tathāgata，漢語字面意思：Thus Gone One), one generates the Samadhi combined with bliss, and this is introduced as the empowerment of the Vajra Acarya. In the 'Rising Sun' treatise, the common Vajra Acarya empowerment is performed by giving the three Samayas, the Mandala (藏文：དཀྱིལ་འཁོར་，梵文：Maṇḍala，梵文羅馬擬音：maṇḍala，漢語字面意思：Circle), the reality of the deity (藏文：ལྷ་，梵文：Deva，梵文羅馬擬音：deva，漢語字面意思：God), and showing the order of the actions of the Vajra Acarya, etc. And 'reaching the age of sixteen,' etc...
་དོན་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཞེས་འཆད་པ་ནི། དམ་ཚིག་གསུམ་ཙམ་ཞིག་སྦྱིན་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་ཡང་ཡོད་པས་སྔ་མ་ཐུན་མོང་བར་བཞག་ལ་དབང་ཕྱི་མ་དེ་དག་ལ་མེད་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པར་བཞག་པའོ། །འོན་ཀྱང་། བླ་མེད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པ་ཉིད་ལ་ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ཚང་བར་བྱར་ཡོད་པས་སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ལ་དགོངས་སོ། །དུས་འཁོར་རྩ་འགྲེལ་གྱི་བཞེད་པས་ནི། ཆུ་དབང་ལ་སོགས་པ་བདུན་ལ་བུམ་དབང་གི་ཐ་སྙད་མི་མཛད་ཅིང་དེ་བདུན་ཁ་ལ་ཆུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བས་ཆུ་དབང་ཞེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །རྗེས་གནང་གི་དབང་གི་མཇུག་ཐོགས་སུ་འགྲེལ་ཆེན་ལས། དེ་ནས་སློབ་མ་ལ་ལག་པར་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བྱིན་ནས་ཆེ་གེ་མོ་རྡོ་རྗེ་དེ་དག་གི་སློབ་དཔོན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་པས་བུམ་དབང་གི་སྔོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ཞིག་སྐུར་བར་བཞེད་ལ་དེ་ཡང་དམ་ཚིག་གསུམ་སྦྱིན་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་བསྡུས་རྒྱུད་ལས། རྗེས་གནང་འདོགས་བཅས་རབ་ཏུ་སྦྱིན། ཞེས་གསུངས་པའི་འདོགས་སུ་བྱ་དགོས་ལ་དེ་ཡང་རྗེས་གནང་གི་ཁོངས་སུ་འདུ་བས་དབང་བདུན་གྱི་ཁོངས་སུ་མི་འདུ་བའི་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་མིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་མན་ཆད་ཀྱི་ཡིན་གྱི་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྟོན་པའི་སློབ་དཔོན་མིན་ནོ། །དེས་ན་བུམ་དབང་སོགས་དབང་གོང་མ་བཞི་ལ་བླ་ 3-2-251b མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཉན་པ་དང་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་དུ་སྐུར་བའི་དབང་གོང་མ་བཞི་དང་། བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་སྟོན་པ་པོ་ལ་སོགས་པར་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྐུར་བའི་དབང་གོང་མའི་ཡང་གོང་མ་བཞི་སྟེ་སྐུར་ཚུལ་གཉིས་མཛད་དེ་འགྲེལ་ཆེན་ལས། འདིར་དབང་གོང་མ་ནི། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་གཅིག་ནི་སེམས་ཅན་གཞུག་པའི་དོན་དང་ལམ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དོན་དང་རྒྱུད་ཉན་པ་ལ་དབང་བའི་དོན་དུའོ། །གཞན་ནི། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོའི་གནས་སྦྱིན་པ་དང་སྟོན་པ་པོ་བྱེད་པའི་སླད་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བུམ་དབང་དང་པོ་ནི། བསྡུས་རྒྱུད་ལས། དཔལ་ལྡན་ཤེས་རབ་ནུ་མ་ལ་ཡང་དང་པོར་རེག་པ་གང་ཡིན་བུམ་པའི་དབང་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཀྱཻ་རྡོར་ལས། ཤེས་རབ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པ་ལ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་དོན་ལ་བུམ་དབང་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་དུ་བཤད་པ་སྟེ་དངོས་ཀྱི་རིག་མའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །བུམ་དབང་ཕྱི་མ་ནི། རིག་མ་དགུ་ལ་འཁྱུད་པ་དང་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ལ་མཛད་དེ་མང་ཉུང་མིན་པ་སྔ་མ་དང་རིགས་གཅིག་གོ། རྒྱུད་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་མཁས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱིས་བུམ་དབང་རྫོགས་པར་བསྐུར་བ་ན་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་རུང་བར་གསུངས་པ་ནི། རྒྱུད་ཀྱི་ཕྱོགས་རེ་ལ་དགོངས་པ་སྟེ་དབང་ག
【現代漢語翻譯】 關於'具有特殊意義的上師灌頂'的解釋是：給予三個誓言在瑜伽續中也有，因此前者被認為是共同的，而後者沒有，因此被認為是特殊的。然而，在無上瑜伽的情況下，給予手印誓言本身就包含了十六智慧等意義，因此前者都考慮到了這一點。時輪根本續和釋續的觀點是：水灌頂等七種灌頂不使用寶瓶灌頂這個詞，並且這七種灌頂都與水有關，因此也被稱為水灌頂。在隨賜灌頂的結尾，釋續中說：'然後給予弟子金剛和鈴，某某是那些金剛的上師'，因此認為在寶瓶灌頂之前要給予上師灌頂，這也是通過給予三個誓言的方式。這也如集經續中所說：'隨賜與加持一起給予'，這應該被視為加持，並且因為它包含在隨賜灌頂中，所以不是七種灌頂之外的上師灌頂。那個上師灌頂也是瑜伽續以下的，而不是教授無上瑜伽續的上師。因此，寶瓶灌頂等四種灌頂是爲了聽聞無上瑜伽續和了解道，而給予的四種灌頂，以及爲了成為教授無上瑜伽續者等而給予的四種灌頂之上的灌頂，共有兩種給予方式。如釋續中所說：'這裡的灌頂有兩種，一種是爲了使眾生進入，爲了完全瞭解道，以及爲了有權聽聞續。另一種是爲了給予大上師的地位和爲了成為教授者。'如是等等。第一個寶瓶灌頂，如集經續中所說：'吉祥智慧的乳房，第一次觸控的是寶瓶灌頂'，以及勝樂金剛中所說：'獲得十六智慧'等等的意義，被解釋為寶瓶灌頂和上師灌頂，即實際的明妃灌頂。後面的寶瓶灌頂，是對九明妃的擁抱和觸控所產生的快樂，不多不少，與前者同類。追隨其他續部的智者們說，圓滿給予寶瓶灌頂后，可以成為講解無上瑜伽續的上師，這只是針對續部的某一方面而言，灌頂的... 因此，寶瓶灌頂等四種灌頂是爲了聽聞無上瑜伽續和了解道，而給予的四種灌頂，以及爲了成為教授無上瑜伽續者等而給予的四種灌頂之上的灌頂，共有兩種給予方式。如釋續中所說：'這裡的灌頂有兩種，一種是爲了使眾生進入，爲了完全瞭解道，以及爲了有權聽聞續。另一種是爲了給予大上師的地位和爲了成為教授者。'如是等等。第一個寶瓶灌頂，如集經續中所說：'吉祥智慧的乳房，第一次觸控的是寶瓶灌頂'，以及勝樂金剛中所說：'獲得十六智慧'等等的意義，被解釋為寶瓶灌頂和上師灌頂，即實際的明妃灌頂。後面的寶瓶灌頂，是對九明妃的擁抱和觸控所產生的快樂，不多不少，與前者同類。追隨其他續部的智者們說，圓滿給予寶瓶灌頂后，可以成為講解無上瑜伽續的上師，這只是針對續部的某一方面而言，灌頂的...
【English Translation】 The explanation of 'the empowerment of the master with special meaning' is: giving about three vows is also present in the Yoga Tantra, so the former is considered common, while the latter is not, so it is considered special. However, in the case of Anuttarayoga, giving the mudra vow itself fulfills the meaning of the sixteen wisdoms, etc., so the former all take this into account. According to the Kalachakra Root Tantra and Commentary, the seven empowerments such as water empowerment do not use the term vase empowerment, and these seven are followed by water, so they are also called water empowerments. At the end of the subsequent empowerment, the commentary says: 'Then give the vajra and bell to the disciple, so-and-so is the master of those vajras,' thus it is considered that a master empowerment should be given before the vase empowerment, which is also done by giving three vows. This is also as stated in the Condensed Tantra: 'Give the subsequent empowerment together with the adornment,' which should be regarded as the adornment, and because it is included in the subsequent empowerment, it is not the master empowerment outside of the seven empowerments. That master empowerment is also for the Yoga Tantra and below, not for the master who teaches the Anuttarayoga Tantra. Therefore, the vase empowerment and the other four higher empowerments are the four empowerments given for the purpose of hearing the Anuttarayoga Tantra and understanding the path, and the four higher empowerments above the four empowerments given for the purpose of becoming a teacher of the Anuttarayoga Tantra, etc., there are two ways of giving them. As stated in the commentary: 'Here, there are two types of higher empowerments, one is for the purpose of entering sentient beings, for fully understanding the path, and for being empowered to hear the tantra. The other is for giving the position of a great master and for becoming a teacher.' And so on. The first vase empowerment, as stated in the Condensed Tantra: 'The breasts of glorious wisdom, the first touch is the vase empowerment,' and as stated in the Hevajra Tantra: 'Having attained the sixteen wisdoms,' etc., is explained as the vase empowerment and the master empowerment, that is, the actual consort empowerment. The later vase empowerment is the pleasure arising from the embrace and touch of the nine consorts, neither more nor less, of the same kind as the former. The scholars and accomplished ones who follow other tantras say that after fully bestowing the vase empowerment, one can become a master who explains the Anuttarayoga Tantra, which is only in reference to a certain aspect of the tantra, the empowerment of... Therefore, the vase empowerment and the other four higher empowerments are the four empowerments given for the purpose of hearing the Anuttarayoga Tantra and understanding the path, and the four higher empowerments above the four empowerments given for the purpose of becoming a teacher of the Anuttarayoga Tantra, etc., there are two ways of giving them. As stated in the commentary: 'Here, there are two types of higher empowerments, one is for the purpose of entering sentient beings, for fully understanding the path, and for being empowered to hear the tantra. The other is for giving the position of a great master and for becoming a teacher.' And so on. The first vase empowerment, as stated in the Condensed Tantra: 'The breasts of glorious wisdom, the first touch is the vase empowerment,' and as stated in the Hevajra Tantra: 'Having attained the sixteen wisdoms,' etc., is explained as the vase empowerment and the master empowerment, that is, the actual consort empowerment. The later vase empowerment is the pleasure arising from the embrace and touch of the nine consorts, neither more nor less, of the same kind as the former. The scholars and accomplished ones who follow other tantras say that after fully bestowing the vase empowerment, one can become a master who explains the Anuttarayoga Tantra, which is only in reference to a certain aspect of the tantra, the empowerment of...
ོང་མ་གསུམ་མ་ཐོབ་ན་རྒྱུད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་རྣམས་ཉན་པ་དང་བཤད་པ་ལ་མི་དབང་བ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་བཞེད་པའི་ཕྱིར་ན་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་རྫོགས་པར་ཉན་པ་དང་རྫོགས་པར་བཤད་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་ནི་དབང་བཞི་ཁ་ཐོབ་དགོས་སོ། །འོན་ཀྱང་དབང་བཞི་པ་ཐོབ་ན་རྒྱུད་རྫོགས་པར་ཉན་དུ་རུང་བའི་དབང་བཞི་པ་ལ་གཞན་རྣམས་དང་དུས་འཁོར་བ་ལ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ལ་ 3-2-252a འཆད་པ་པོར་རུང་བ་ལ་སླར་ཡང་དབང་བཞི་སྐུར་དགོས་མི་དགོས་ཀྱང་མི་འདྲ་སྟེ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །ཆུ་ནས་རྗེས་གནང་གི་བར་གྱི་དབང་བདུན་སྐུར་ལུགས་གཞན་རྣམས་དང་མི་འདྲ་བ་ནི། དབང་བདུན་པོ་འདིས་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་ལ། དེ་ཡང་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ལྷ་སོ་སོས་སྦྱང་གཞི་སོ་སོར་སྦྱོང་བ་དེ་དང་མཐུན་པར་དབང་གི་སྐབས་སུ་ཡང་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ་ཁམས་ལྔ་གཤེགས་མས་སྦྱོང་བས་བུམ་ཆུ་དང་སློབ་མའི་ཁམས་ལྔ་ཡུམ་ལྔར་བསྐྱེད་ནས་ཆུ་དབང་བསྐུར་བས་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུད་ཅིང་ཡུམ་ལྔའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བྱེད་དོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་གཤེགས་པས་སྦྱོང་བས་ཅོད་པན་དང་སློབ་མའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རིགས་ལྔར་བསྐྱེད་ནས་ཅོད་པན་གྱི་དབང་བསྐུར་བས་ཕུང་པོ་ལྔའི་དྲི་མ་འཁྲུད་ཅིང་གཤེགས་པ་ལྔའི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་སྐལ་བ་ཅན་དུ་བྱེད་དོ། །དག་བྱ་དེ་གཉིས་ཀྱང་ལུས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་དེ་དག་བྱེད་གཙོ་བོའི་སྐུའི་ཞལ་གང་དུ་ཕྱོགས་པ་བྱང་དུ་སློབ་མ་བཞག་ནས་སྐུ་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་སྐུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནུས་མ་བཅུ་དང་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་རླུང་བཅུ་དང་རོ་རྐྱང་གི་རྩ་སྦྱོང་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དར་དཔྱངས་དང་རྡོར་དྲིལ་གྱི་དབང་སྐུར་ལ་དེ་གཉིས་ངག་གི་ཆོས་ཡིན་པས་དེ་དག་བྱེད་གསུང་གི་ཞལ་གང་དུ་ཕྱོགས་པ་ལྷོར་སློབ་མ་བཞག་ནས་གསུང་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་པ་དང་། དབང་པོ་དྲུག་དང་ཡུལ་དྲུག་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མས་སྦྱོང་ཞིང་ལས་དབང་ལྔ་བྱ་བ་དང་བཅས་པ་ཁྲོ་བོ་ཁྲོ་མོས་སྦྱོང་བས་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བརྟུལ་ཞུགས་དང་མིང་དབང་གཉིས་ 3-2-252b སྐུར་ལ། དབང་པོ་གཉིས་ཡུལ་གཉིས་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་དྲི་མ་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པས་དེ་དག་བྱེད་ཐུགས་ཀྱི་ཞལ་གང་དུ་ཕྱོགས་པ་ཤར་དུ་སློབ་མ་བཞག་ནས་ཐུགས་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་གཉིས་རྡོར་སེམས་ཡབ་ཡུམ་གྱིས་སྦྱོང་བས་དེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་འཁོར་སྐོར་བའི་རྗེས་གནང་གི་དབང་སྐུར་ལ་དག་བྱ་གཉིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་བྱེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཞལ་གང་དུ་ཕྱོགས་པ་ནུབ་ཏུ་སློབ་མ་བཞག་ནས་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེར་བསྐྱེད་པ་ལ་དབང་སྐུར་བ་ཡིན་ལ་སྐུར་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཡང་བསྒྲུབས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ན་སོ་སོ
【現代漢語翻譯】 如果未獲得三戒，那些無權聽聞和講授續部圓滿次第的人也會贊同，因此，要圓滿聽聞和圓滿講授無上續部的上師，必須獲得四種灌頂。然而，即使獲得了第四灌頂，第四灌頂也與其他的灌頂及時輪金剛有所不同，因為獲得了第四灌頂，才能聽聞圓滿的續部。 對於有資格講解的人來說，是否需要再次給予四種灌頂也不同，這將在後面解釋。從水灌頂到隨許灌頂的七種灌頂的給予方式與其他灌頂不同之處在於：這七種灌頂使修持生起次第的容器變得合適。而且，與生起次第的各個本尊分別凈化各自所凈化的對象相一致，在灌頂時也這樣做。五蘊母（藏文：ཁམས་ལྔ་གཤེགས་མས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：五界逝母）凈化五界，因此，通過瓶水和將弟子的五界觀想為五蘊母來給予水灌頂，從而洗滌五界的污垢，並使之有資格獲得五蘊母的成就。五蘊逝（藏文：ཕུང་པོ་ལྔ་གཤེགས་པས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：五蘊逝）凈化五蘊，因此，通過頭冠和將弟子的五蘊觀想為五部如來來給予頭冠灌頂，從而洗滌五蘊的污垢，並使之有資格獲得五部如來的成就。由於這兩個被凈化的對象也是身體的屬性，因此，在進行這些凈化時，主要本尊的身面向北方，將弟子安置在北方，並觀想為身金剛來給予灌頂。 同樣，十能母和主尊父母通過凈化十氣和左右脈，並通過這兩種方式給予絲帶和鈴杵灌頂，由於這兩種是語言的屬性，因此，在進行這些凈化時，語金剛面向南方，將弟子安置在南方，並觀想為語金剛。六根和六境由勇父和空行母凈化，以及五種業力和包括行為在內的由忿怒尊父母凈化，並通過這兩種方式給予行為和名字灌頂。 由於使二根進入二境的污垢是心的屬性，因此，在進行這些凈化時，意金剛面向東方，將弟子安置在東方，並觀想為意金剛。智慧蘊和識蘊由金剛薩埵父母凈化，並通過這種方式給予轉法輪的隨許灌頂，由於這兩個被凈化的對象是智慧的污垢，因此，在進行這些凈化時，智慧金剛面向西方，將弟子安置在西方，並觀想為智慧金剛來給予灌頂，並且所灌頂的壇城本尊也是所修持的壇城中的各個本尊。
【English Translation】 Those who are not authorized to listen to and teach the completion stages of the tantras would also agree that if the three vows are not obtained, then the guru who fully listens to and fully teaches the unsurpassed tantra must obtain the four empowerments. However, even if the fourth empowerment is obtained, the fourth empowerment is different from the others and Kalachakra because if the fourth empowerment is obtained, then one can listen to the complete tantra. Whether or not it is necessary to give the four empowerments again to those who are qualified to explain is also different, and this will be explained later. The way of giving the seven empowerments from the water empowerment to the subsequent permission empowerment is different from the others in that these seven empowerments make the vessel suitable for meditating on the generation stage. Moreover, in accordance with the fact that each deity of the generation stage purifies each object to be purified separately, this is also done at the time of empowerment. The five elements mothers (藏文：ཁམས་ལྔ་གཤེགས་མས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Five elements gone mothers) purify the five elements, so by giving the water empowerment through the vase water and visualizing the disciple's five elements as the five elements mothers, the impurities of the elements are washed away and they are made eligible to attain the accomplishments of the five elements mothers. The five aggregates gone (藏文：ཕུང་པོ་ལྔ་གཤེགས་པས་，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：Five aggregates gone) purify the five aggregates, so by giving the crown empowerment through the crown and visualizing the disciple's five aggregates as the five families, the impurities of the five aggregates are washed away and they are made eligible to attain the accomplishments of the five gone ones. Since these two objects to be purified are also attributes of the body, when performing these purifications, the body of the main deity faces north, the disciple is placed in the north, and the empowerment is given by visualizing the body vajra. Similarly, the ten power mothers and the main father and mother purify the ten winds and the left and right channels, and through these two methods, the ribbon and bell empowerment is given, since these two are attributes of speech, when performing these purifications, the speech vajra faces south, the disciple is placed in the south, and the speech vajra is visualized. The six senses and the six objects are purified by the heroes and heroines, and the five karmas including actions are purified by the wrathful deities, and through these two methods, the conduct and name empowerment is given. Since the impurity of causing the two senses to enter the two objects is an attribute of the mind, when performing these purifications, the mind vajra faces east, the disciple is placed in the east, and the mind vajra is visualized. The wisdom aggregate and the consciousness element are purified by the Vajrasattva father and mother, and through this method, the subsequent permission empowerment of turning the wheel of Dharma is given, since these two objects to be purified are impurities of wisdom, when performing these purifications, the wisdom vajra faces west, the disciple is placed in the west, and the empowerment is given by visualizing the wisdom vajra, and the mandala deity of the empowerment is also each deity in the mandala that is practiced.
ར་བཞུགས་པས་སྦྱང་གཞི་སྦྱོང་བྱེད་སོ་སོར་ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་སྐུར་བའི་ལུགས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་ནི། སྦྱང་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་རེ་རེ་བ་དང་ཚོགས་པའམ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་ཤིང་དེ་དག་རིགས་དྲུག་གིས་སྦྱོང་བས་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་དབང་བསྐུར་བས་རིགས་དྲུག་དང་འབྲེལ་བའི་བསྐྱེད་རིམ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པ་ལ་དབང་བར་འགྱུར་བ་ལ་དགོངས་ནས་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་རྣམས་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མཛད་ལ། དར་དཔྱངས་ཅོད་པན་གྱི་དབང་གི་འཁོར་དང་རྗེས་གནང་དབང་གཞན་གྱི་མཐའ་རྟེན་དུ་མཛད་དོ། །སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་དབང་རྒྱས་བསྡུས་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་བསྐྱེད་རིམ་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པའི་སྣོད་རུང་དུ་སྒྲུབ་པའི་གེགས་ཀྱི་དྲི་མ་འཁྲུད་པ་ལ་ནི་དོན་འདྲ་བར་སྣང་ངོ་། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གི་ཆོ་ག། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་དང་། དེའི་མཐའ་རྟེན་གྱི་ཆོ་གའོ། ། ༈ སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག། དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་ཚིག་གསུམ་སྦྱིན་པ་དང་། དམ་ཚིག་གསུམ་གཟུང་ཞིང་དེ་ཉིད་བསྟན་པའོ། ། ༈ དམ་ཚིག་གསུམ་སྦྱིན་པ། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་ 3-2-253a སློབ་མས་ཡོན་ཕུལ་ཞི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ཏེ། གང་གིས་བདག་ནི་ཁྱེད་དྲིན་ལས། །རང་དང་གཞན་དོན་ནུས་འགྱུར་བ། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱི་ནི་དབང་། །ཐུགས་རྗེའི་གཏེར་ཀྱཻ་བདག་ལ་སྩོལ། །ཞེས་བླ་མ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་བོ། །ཀྱཻ་ཐུགས་རྗེའི་གཏེར་ཞེས་བོས་ནས་དབང་གང་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དྲིན་ལས་བདག་ནི། རང་གཞན་གྱི་དོན་ནུས་པར་འགྱུར་བ་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བདག་ལ་སྩོལ་ཅིག་ཅེས་ཞུ་བ་སྟེ་ལན་གསུམ་བྱ་བར་དཱ་རི་ཀ་པས་གསུངས་སོ། །འདིར་ལྭ་བ་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་བསྐུར་བ་འདོད་ན་ལྷག་གནས་ཀྱི་སྐབས་སུ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་ནོད་པ་དང་སྐབས་འདིར་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་ནོད་པ་གང་རུང་བྱ་བར་གསུངས་ཏེ་རིག་པའི་དབང་ལྔ་སྐུར་བ་ལ་སྔོན་དུ་སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་ལྡན་དུ་བྱ་མི་དགོས་པ་ལ་དགོངས་སོ། །རིག་པའི་དབང་ལྔ་ཙམ་ཞིག་འདོད་ན་ནི། སློབ་དཔོན་གྱི་སྡོམ་པ་མི་གཟུང་བར་དབང་ལྔའི་མཇུག་ཏུ་རྗེས་གནང་དང་བརྟུལ་ཞུགས་དང་ལུང་བསྟན་དང་དབུགས་དབྱུང་བཞི་བྱ་བར་གསུངས་པས་དེ་འདྲ་དེས་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་སྐུར་བ་ཞུ་ན་ནི། སྐབས་འདི་ཁོ་ནར་སྡོམ་པ་བཟུངས་ནས་གསོལ་བ་གདབ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་དཱ་རི་ཀ་པས། དེ་ལྟར་སློབ་མའི་དབང་ཐོབ་ནས། རྒྱུད་རྣམས་ཐོས་ཤིང་མན་ངག་ཐོབ། །ལམ་རྣམས་ཤེས་ཏེ་སྟོན་ནུས་ན། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ཉིད་བྱའི་ཕྱིར། །ཚིག་འདིས་གསོལ་བ་གདབ་པར་བྱ། །ཞེས་སློབ་མའི་དབང་ཐོབ་པ་གཞན་གྱི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཞིག་གིས་གསོལ་བ་འདེབས་པར་བཤད་དེ
【現代漢語翻譯】 因此，安住於此，將所凈之基與能凈之法分別詳細區分，乃是傳承之規。追隨其他續部，則將所凈之基——五蘊，或單獨，或集合，或五蘊與真如合一，歸納為六，以六種姓進行凈化，通過這些途徑進行灌頂，從而有權修持與六種姓相關的全部生起次第，考慮到這一點，在水等灌頂時使用了不動佛等名稱，並將絲帶、頂冠之灌頂作為後續隨賜灌頂的輔助。除了所凈之基與能凈之法的灌頂有廣略之分外，對於爲了使之成為修持一切生起次第之法器，而洗滌障礙之垢染，其意義是相同的。 第二，阿阇黎灌頂之儀軌。 分為二：阿阇黎灌頂之儀軌，及其輔助儀軌。 第三，阿阇黎灌頂之儀軌。 首先分為二：授予三種誓言，以及領受並展示這三種誓言。 第四，授予三種誓言。 首先，之後， 弟子獻上供養，合掌祈請：『我因您之恩德，能成辦自他之利益，金剛阿阇黎之灌頂，慈悲之寶藏啊！請賜予我！』應向上師祈請。稱呼『慈悲之寶藏』，意為因您之恩德，我能成辦自他之利益，請賜予我阿阇黎之灌頂。達日迦巴尊者說應祈請三次。拉瓦巴尊者說，如果想要阿阇黎灌頂，則在安住次第時受持阿阇黎戒，或在此處受持五部之戒皆可，意為授予五種智慧灌頂之前，不必先成為具有阿阇黎戒者。如果僅僅想要五種智慧灌頂，則不必受持阿阇黎戒，在五種灌頂之後，進行隨賜、律儀、授記和開許四種儀軌即可。如果通過這種方式請求阿阇黎灌頂，則必須在此處受持戒律並進行祈請。達日迦巴尊者說：『如是弟子獲得灌頂后，聽聞續部並獲得口訣，通曉道次第且能宣說，爲了成為金剛阿阇黎，應以此語進行祈請。』意為已經獲得弟子灌頂，能夠成為他人之金剛阿阇黎者，應進行祈請。
【English Translation】 Therefore, abiding here, the basis to be purified and the means of purification are meticulously distinguished, which is the tradition. Following other tantras, the basis to be purified—the five skandhas (aggregates of existence), either individually or collectively, or the five skandhas combined with suchness, are summarized into six, purified by the six lineages. Through these paths, empowerment is conferred, thereby gaining the authority to practice all the generation stage practices associated with the six lineages. Considering this, terms such as Akshobhya (Immovable One) are used in water empowerments, and the empowerment of silk ribbons and crowns is made auxiliary to subsequent anujna (permission) empowerments. Apart from the slight differences in the extent of the basis to be purified and the means of purification, the purpose of washing away the defilements of obstacles to make one a suitable vessel for practicing all generation stage practices seems to be the same. Second, the ritual of the Acharya (Master) empowerment. Divided into two: the ritual of the Acharya empowerment, and its auxiliary ritual. Third, the ritual of the Acharya empowerment. First, divided into two: bestowing the three vows, and receiving and demonstrating these three vows. Fourth, bestowing the three vows. First, then, The disciple offers gifts, joins palms, and prays: 'Through your kindness, I am able to accomplish the benefit of myself and others. The empowerment of the Vajra Acharya, O treasure of compassion! Please grant it to me!' One should pray to the lama. Addressing 'treasure of compassion,' it means that through your kindness, I am able to accomplish the benefit of myself and others, please grant me the empowerment of the Acharya. Darikapa said that one should pray three times. Lawapa said that if one desires the Acharya empowerment, then one can take the Acharya vows during the abiding stage, or take the vows of the five families here, meaning that before bestowing the five wisdom empowerments, it is not necessary to first become one who possesses the Acharya vows. If one only desires the five wisdom empowerments, then one does not need to take the Acharya vows, and after the five empowerments, one can perform the four rituals of anujna (permission), discipline, prophecy, and allowance. If one requests the Acharya empowerment in this way, then one must take the vows and pray at this point. Darikapa said: 'Thus, after the disciple has received the empowerment, heard the tantras and received the oral instructions, understood the paths and is able to teach, in order to become a Vajra Acharya, one should pray with these words.' It means that one who has received the disciple empowerment and is able to become a Vajra Acharya for others should pray.
་སློབ་མའི་དབང་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་གཉིས་རྒྱུན་གཅིག་ལ་མི་སྐུར་བའི་ལུགས་སོ། །དེ་ནས་སློབ་མ་ཧཱུཾ་དང་རྡོ་རྗེ་ལས་རིགས་དྲུག་པ་རྡོ་ 3-2-253b རྗེ་སེམས་དཔར་ཆོ་ག་གསུམ་ལས་བསྐྱེད། རྡོ་རྗེ་ཧཱུཾ་ལས་བྱུང་བའི་རྡོ་རྗེར་བསམས་ལ། ཐོག་མཐའ་མེད་པའི་སེམས་དཔའ་ནི། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དགའ་བ་ཆེ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ཚུལ་བདག་པོའི་བདག །བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོག་གི་དང་པོའི་སྐྱེས་བུའོ། །ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་དུ་གཞུག་པ་ནི། རྡོ་རྗེའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐྱེད་ཆོག་ཕྲེང་བར་མ་བྱུང་ཡང་དྲིལ་བུའི་སྐྱེད་ཆོག་བཤད་པས་བྱ་དགོས་ལ་ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེར་སྐྱེད་ལ།ཨོཾ་མཧཱ་བཛྲ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་ཡང་བརྗོད་ནས་འཛིན་དུ་འཇུག་གོ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ཞེས་མང་པོས་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དང་དབྱེར་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། གསང་བའི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཚེ་དེའི་མཚོན་བྱེད་དུ་འཛིན་པ་ལ་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་ལས་བཤད་དོ། །བདག་པོ་ནི། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོའོ། །ལྷག་མ་ཐོག་མཐའ་མེད་པ་སོགས་ནི། སྔར་ལྷ་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གང་ལ་དམིགས་ནས་ལྷའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཆོག་གི་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་བསྟན་པར་ཀུན་སྙིང་གིས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་དྲིལ་བུ་ཨཿ ཡིག་ལས་སྐྱེས་པར་བསྒོམས་ནས། འདི་དེ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དྲིལ་བུ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོར་བཤད། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་རྒྱལ་བ་བཞེད། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་ནི་རྟག་ཏུ་ཟུངས། །ཞེས་བརྗོད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་དུ་གཞུག་གོ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་ནི། དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་བ་ན། ཐམས་ཅད་ནམ་ 3-2-254a མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཞེས་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྒྲ་དྲིལ་བུས་སྒྲོག་པར་བསམས་ནས་དཀྲོལ་བ་ལ་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་ཆེན་པས་གསུངས་སོ། །ཚིགས་བཅད་སྔ་མ་གུར་དང་དཔལ་མཆོག་གཉིས་ཀ་ན་བཞུགས་ལ་ཕྱི་མ་འདི་གུར་གྱི་ལེའུ་བཞི་པ་ན་ཡོད་དོ། །ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ནི་རང་གི་ངང་གིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་དབྱངས་ཀྱི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་གཞན་ལ་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་དེ་དྲིལ་བུ་འདི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་རབ་ཉིད་སྟོན་པས་སོ། །ཤེས་རབ་དབྱངས་ཀྱི་རྗེས་འགྲོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་འགྱུར་བདེའོ། །དེ་བས་ན་རྒྱལ་བ་རྣ
【現代漢語翻譯】 不應將弟子的灌頂和上師的灌頂同時授予一人。 之後，弟子從吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）和金剛部六部金剛薩埵（金剛心）中，通過三種儀軌生起。觀想金剛從金剛吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）中產生，唸誦：『無始無終之菩薩，金剛薩埵大歡喜，普賢如來一切主，金剛慢姿本尊尊，薄伽梵至尊之初生。』以此真如令其持金剛，是為金剛誓言之給予。金剛生起儀軌雖未見於鬘論，然依鈴之生起儀軌亦應行之，拉瓦巴和達日迦巴等亦從吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）生起金剛，並唸誦『嗡 嘛哈 班匝 吽（藏文：ཨོཾ་མཧཱ་བཛྲ་ཧཱུྃ，梵文天城體：ॐ महा वज्र हुं，梵文羅馬擬音：oṃ mahā vajra hūṃ，漢語字面意思：嗡 大 金剛 吽）』后令其持之。眾多論師云：『以真如持之』，謂空性與無別之菩提心，即如來之意，是為秘密金剛，持金剛時，持彼之象徵，吉祥勝續大釋中如是說。本尊即一切眾生之本尊。其餘無始無終等，前于祈請本尊時已述。觀何而生本尊身大手印之因，法界中薄伽梵至尊之初生，以果金剛持之名而示之，一切心要中如是說。 之後，觀想鈴從阿（藏文：ཨཿ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：種子字）字中生起，唸誦：『此乃一切佛之鈴，隨順音聲之道說，于菩提勝者所喜，汝亦恒常當執持。』以此真如令其持之。以真如持之，搖鈴時，思維一切皆為空性之體性，如是等一切法自性空之音聲，以鈴宣說，吉祥勝續大釋中如是說。前者偈頌見於古汝（Gur）和吉祥勝續二者，後者見於古汝之第四品。如是一切佛之大菩提之體性智慧，緣于空性，彼乃自生任運成就，以音聲之種種宣說為他眾說法，此鈴亦如是，隨順音聲之道而示現智慧。智慧隨順音聲之道，此為易解之譯法。是故，諸佛...
【English Translation】 The disciple's empowerment and the guru's empowerment should not be conferred on one person at the same time. Then, the disciple is generated from the Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable) and the Vajra family's sixth Vajrasattva (Vajra Heart), through three rituals. Visualize the Vajra arising from the Vajra Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable), and recite: 'The Bodhisattva without beginning or end, Vajrasattva, the great joy, Samantabhadra, the lord of all, the lord of the Vajra pride, the firstborn of the Bhagavan Supreme.' By this Suchness, let him hold the Vajra, which is the giving of the Vajra vow. Although the Vajra generation ritual is not found in the Garland Tantra, it should be performed according to the bell generation ritual. Lawapa and Darika, etc., also generate the Vajra from Hum (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable), and after reciting 'Om Maha Vajra Hum (Tibetan: ཨོཾ་མཧཱ་བཛྲ་ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ॐ महा वज्र हुं, Sanskrit Romanization: oṃ mahā vajra hūṃ, Chinese literal meaning: Om Great Vajra Hum)', let him hold it. Many teachers say, 'Hold it with Suchness,' meaning that the Bodhicitta inseparable from emptiness, which is the essence of the Tathagata's mind, is the secret Vajra. When holding the Vajra, hold its symbol. This is explained in the Great Commentary on the Glorious Supreme Tantra. The Lord is the Lord of all beings. The remaining 'without beginning or end,' etc., have been explained earlier when praying to the deity. Focusing on what causes the deity's body, the great mudra, to arise, the firstborn of the Bhagavan Supreme in the Dharmadhatu is shown by the name of the fruit, Vajradhara, as explained in the All-Encompassing Essence. Then, contemplate the bell arising from the Ah (Tibetan: ཨཿ, Sanskrit Devanagari: अ, Sanskrit Romanization: a, Chinese literal meaning: seed syllable) syllable, and recite: 'This is the bell of all Buddhas, said to follow the path of sound, pleasing to the victorious ones in supreme Bodhi, may you also always hold it.' By this Suchness, let him hold it. Holding it with Suchness means that when ringing the bell, one should think that everything is the nature of emptiness, and that the bell proclaims the sound of all phenomena being devoid of inherent existence, as explained in the Great Commentary on the Glorious Supreme Tantra. The former verse is found in both the Gur and the Glorious Supreme Tantra, while the latter is found in the fourth chapter of the Gur. Just as the wisdom of the essence of the great Bodhi of all Buddhas focuses on emptiness, and it spontaneously and effortlessly teaches the Dharma to others through various sounds, this bell is also similar, showing wisdom that follows the path of sound. Wisdom follows the path of sound, which is an easy-to-understand translation. Therefore, the victorious ones...
མས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་ཡང་བཞེད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་ཟུངས་ཤིག་ཅེས་པ་སྟེ་ཤཱནྟི་པ་ལ་སོགས་པའི་བཤད་པའོ། །སློབ་མས་ཀྱང་། སྲིད་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྲིད་འགལ་བྱས། །རང་བཞིན་དག་མཆོག་སེམས་དཔའ་ཡིས། །དམ་པའི་སྲིད་པ་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་དཔལ་མཆོག་ལས་འབྱུང་བ་བརྗོད་ཅིང་དཀྲོལ་བར་བྱའོ། །ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜ་ཨཿ ཞེས་པའི་སྔགས་ཀྱང་སློབ་མས་བརྗོད་པར་ལྭ་བ་པ་དང་དཱ་རི་ཀ་པ་སོགས་ཀྱིས་བཤད་དེ་ཚིགས་བཅད་སྔ་མས་སྟེར་བ་དང་ཕྱི་མ་བརྗོད་ནས་དཀྲོལ་བར་མང་པོས་གསུངས་སོ། །སྲིད་པ་ནི། འཁོར་བར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་ནོ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །འོན་ཀྱང་བདག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་པའི་སྲིད་པར་བྱས་པ་སྟེ་གནོད་པ་མེད་པ་ལས་གནོད་པ་ཅན་དུ་བྱས་པའོ། །ཤཱནྟི་པ་ 3-2-254b དང་ཨ་བྷྱ་གཉིས་ཀས་འགལ་བའི་སྲིད་པར་བྱས་པའི་འབྲུ་སྣོན་མཛད་ལ་དཔལ་མཆོག་འགྲེལ་པར་སྲིད་བྲལ་བྱས་ཞེས་པ་ལ་འབྲུ་མ་ནན་ནོ། །སེམས་དཔའ་མཆོག་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྲིད་པའི་མཆོག་གམ་དམ་པའི་སྲིད་པ་མཛད་པར་འགྱུར་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ཇི་ལྟ་བུས་མཛད་ན་རང་བཞིན་དག་པས་ཞེས་ཏེ་དེ་ལ་མི་བདེན་པའི་ཞེན་པ་ཟད་པར་མཛད་ནས་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་མཛད་པའོ་ཞེས་ཀུན་སྙིང་དང་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དོ། །འདི་ནི་དྲིལ་བུའི་དམ་ཚིག་སྦྱིན་པའོ། །དེ་ནས་དེ་ལ། ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་བརྟན་པ་ཉིད། །ཕྱག་རྒྱའི་དམ་ཚིག་རབ་ཏུ་བརྗོད། །གང་གིས་ལུས་ནི་ཐམས་ཅད་བརྟན། །དེས་ན་ཕྱག་རྒྱར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་ཞེས་བྱ་བས། ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་བྱིན་བརླབས་ནས། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལོངས་སྤྱོད་པས། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་གོ་བར་བྱས་ལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ཁ་སྦྱོར་གྱི་རིམ་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་ཏུ་བཅུག་ནས་འཁྱུད་པའི་ཚུལ་བྱེད་དུ་གཞུག་གོ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་དེའི་ཡུམ་གྱི་སྐུ་མདོག་དང་ཞལ་ཕྱག་འདིར་གསལ་བར་མ་བཤད་ཅིང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དཀྱིལ་ཆོག་ཏུ་ཡང་ལྷའི་སྐུ་མདོག་ཞལ་ཕྱག་གསལ་བ་མི་སྣང་ནའང་། རང་རང་གི་གཞུང་ནས་རྡོར་སེམས་སམ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡབ་ཡུམ་གསལ་བར་བཤད་པ་ཡོད་ན་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་ལ་མེད་ན་སྔོན་པོའམ་དཀར་པོ་ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་བསྣམས་པ་དང་ཡུམ་ཡང་རང་དང་འདྲ་བར་བྱའོ། །ཡུམ་ནི། ཟུང་འཇུག་གསལ་བ་ལས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མར་མཛད་ལ། རྡོ་རྗེ་སྙེམས་ 3-2-255a མའི་བདག་པོའི་བདག །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། ། ༈ དམ་ཚིག་གསུམ་གཟུང་ཞིང་དེ་ཉིད་བསྟན་པ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་གྲུབ་ན་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་ཀྱི་དཀྱ
【現代漢語翻譯】 大師們也認為這是最高的菩提。你應該經常記住它。這是寂天（Śāntipa）等人的解釋。弟子也應唸誦和解釋《吉祥最勝根本續》（Śrīparamādi）中的偈頌：『有為法本體即清凈，以本體破有為法。自性清凈最勝菩薩，將行持神聖之有為法。』 嗡 班雜 剛扎 阿 (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜ་ཨཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ghaṇḍa āḥ，漢語字面意思：嗡，金剛，鈴，阿) 』。拉瓦巴（Lāva-pa）和達日卡巴（Dārika-pa）等人解釋說，弟子應唸誦此咒，許多人說，前一句給予，后一句唸誦並解釋。有為法是輪迴中出生的延續。它本體清凈，即自性完全清凈。然而，由於執著於我的本體，它製造了與有為法相違背之物，即從無害變為有害。寂天（Śāntipa）和阿毗耶（Abhaya）兩人都補充了『相違背之有為法』的含義。《吉祥最勝根本續釋》（Śrīparamādi-ṭīkā）中『斷絕有為法』的說法並沒有強調這個含義。最勝菩薩是菩提薩埵，他們將行持最勝之有為法或神聖之有為法。如何行持呢？通過自性清凈，即斷絕對其虛假性的執著，並證悟不居涅槃的自性。這是功德藏（Kunsang）和寂天（Śāntipa）的解釋。這是給予鈴的誓言。 然後，對他說：『意之身是堅固的，很好地宣說手印的誓言。誰使身體一切堅固，因此很好地宣說手印。』通過加持智慧手印，通過享受一切慾望，來實現一切成就。讓他理解這一點，並通過金剛薩埵（Vajrasattva）的身相和智慧手印的結合次第進行加持，並讓他做出擁抱的姿勢。金剛薩埵（Vajrasattva）及其佛母的身色和麵容手勢在這裡沒有明確說明，在其他壇城儀軌中也沒有看到本尊的身色面容手勢明確說明。但是，如果在各自的經典中有明確說明金剛薩埵（Vajrasattva）或金剛持（Vajradhara）父母，則應按照那樣做；如果沒有，則應是藍色或白色，一面二臂，手持金剛杵和鈴，佛母也應與自己相似。佛母是：從雙運光明中，作為金剛界自在母，也說：『金剛慢母的主宰。』 三、受持並展示三種誓言 第二，如果成就，則如前所述，準備沐浴的壇城。
【English Translation】 Masters also consider this to be the supreme Bodhi. You should always remember it. This is the explanation of Śāntipa and others. The disciple should also recite and explain the verse from the Śrīparamādi: 'Saṃsāra is pure by its very nature, it contradicts saṃsāra by its very nature. The supreme Bodhisattva, pure in nature, will perform the sacred saṃsāra.' The mantra 'Oṃ Vajra Ghaṇḍa Āḥ (藏文：ཨོཾ་བཛྲ་གྷཎྜ་ཨཿ，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：oṃ vajra ghaṇḍa āḥ，漢語字面意思：嗡，金剛，鈴，阿)' should also be recited by the disciple, as explained by Lāva-pa and Dārika-pa, etc. Many say that the first line gives and the second line is recited and explained. Saṃsāra is the continuation of birth in the cycle of existence. It is pure by its very nature, that is, completely pure by its own nature. However, due to the nature of clinging to self, it has made something contradictory to saṃsāra, that is, from harmless to harmful. Śāntipa and Abhaya both added the meaning of 'contradictory saṃsāra'. The statement 'severed from saṃsāra' in the Śrīparamādi-ṭīkā does not emphasize this meaning. The supreme Bodhisattva is the Bodhisattva, and they will perform the supreme saṃsāra or the sacred saṃsāra. How do they perform it? Through the purity of their own nature, that is, by exhausting their attachment to its falsity and realizing the nature of non-abiding Nirvana. This is the explanation of Kunsang and Śāntipa. This is the giving of the bell's vow. Then, to him: 'The body of mind is steadfast, well spoken is the mudrā vow. Whoever makes the body all steadfast, ther