zkb0706_四百五十論筆記.g2.0f
宗喀巴大師教言集JTs58བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ་བཞུགས་སོ།། 7-6-1a ༄༅། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ་བཞུགས་སོ།། 7-6-1b དཀྱིལ་ཆོག་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའ་འགྲེལ་པར། ཀུན་སངས་རྒྱས་བདག་བློ་མཆོག་གིས་ཞེས་པ་འདིས་ནི་རང་བཞིན་སྟོན་ཏེ། དེའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ས་དང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་བསྒོམས་པ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་། བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལ་མཆོད་པར་འགྱུར་བ་དང་། དངོས་པོ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་མཆོད་པ་བྱེད་པས་བྱང་ཆུབ་རྙེད་པར་སླ་བ་ཡིན་པས། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་དག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱིས། །མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཨོཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གླེང་བསླང་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བྲལ་བ་ནི། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཛྙཱ་ན་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མ་མེད་པ་དང་སྨོན་པ་མེད་པར་རོ་གཅིག་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་ཉིད་ནི་བཛྲ་སྟེ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ 7-6-2a རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། དེ་འཇོམས་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །དེའང་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཐུག་པར་ཕྱིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དང་པོར་སྭ་བྷཱ་ཝ་སྟེ་རང་ལ་ཡོད་ཅིང་གནས་པའོ། །དེའང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྐུས་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ནི་གློ་བུར་བའི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཨཱཏྨ་ཀོ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཡིན་པས་ཨ་ཧཾ་སྟེ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བདག་གོ། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྒྲས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེའི་སྒྲས་ནི་རང་གི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའོ། །རང་བཞིན་གྱི་སྒྲས་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་དུས་སུའང་ལྷག་མ་མེད་པར་རོ། །བདག་ཉིད་ཅན་དང་བདག་གི་སྒྲ་གཉིས་
【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs58四百五十頌釋的筆記。 四百五十頌釋的筆記。 四百五十頌釋的筆記。 在四百五十頌釋的儀軌中，'一切佛陀我勝慧' 這句話揭示了自性。也就是說，在真如中，通過觀修自身極其清凈的境界和波羅蜜多的自性，憑藉這種力量，所有佛陀的波羅蜜多等，在每個心識剎那都圓滿自身的波羅蜜多等；通過供養自己和他人，也等同於供養一切佛陀；即使是微小的供品，也能成就殊勝的供養，從而更容易獲得菩提。因此，這成爲了菩提道的自性。'因此' 這句話表明了迅速獲得菩提的殊勝之處，正如所說：'瑜伽士們通過此法，能夠迅速獲得佛陀的果位。' '嗡' 是開啟話題之意。一切法的自性、因和果都遠離，這就是Śūnyatā（梵文， शून्यत，Śūnyatā，空性）。其智慧是Jñāna（梵文，ज्ञान，Jñāna，智慧），意思是與空性、無相和無愿合為一體的心。那就是Vajra（梵文，वज्र，Vajra，金剛），因為不會被不相容的因素所摧毀，並且能夠摧毀它們，所以稱為金剛。因為它達到了完全清凈的極致，所以首先是Svabhāva（梵文，स्वभाव，Svabhāva，自性），即存在於自身並安住。也就是說，以法性身，自性清凈的心遠離了突發的染污，安住于自性之中。因為是真如，所以自性清凈，真實的自我是Ātmako（梵文，आत्मको，Ātmako，自我的），凡是這樣的就是自我，所以是Ahaṃ（梵文，अहं，Ahaṃ，我），那就是具有空性智慧金剛自性的我。因此，菩提心以空性智慧之聲特別傾向於自身的特徵，而以金剛之聲傾向於自身的終極清凈。以自性之聲傾向於終極清凈之時也毫無遺漏。具有自性和我的兩個聲音
【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs58: Notes on the Four Hundred and Fifty Verses. Notes on the Four Hundred and Fifty Verses. Notes on the Four Hundred and Fifty Verses. In the commentary on the Four Hundred and Fifty Verses ritual, 'All Buddhas, my supreme intelligence' reveals the nature. That is, in Suchness, through contemplating oneself as the exceedingly pure realm and the nature of the pāramitās (perfections), by the power of that, all Buddhas' pāramitās, etc., completely perfect one's own pāramitās, etc., in every moment of consciousness; by offering to oneself and others, one also offers to all Buddhas; even small offerings accomplish excellent offerings, thus easily attaining Bodhi. Therefore, this becomes the nature of the path to Bodhi. 'Therefore' indicates the distinction of quickly attaining Bodhi, as it is said: 'Yogis, through this, will quickly attain Buddhahood.' 'Om' is to initiate the topic. The nature, cause, and effect of all dharmas are devoid, which is Śūnyatā (Sanskrit, शून्यत, Śūnyatā, Emptiness). Its wisdom is Jñāna (Sanskrit, ज्ञान, Jñāna, Wisdom), meaning a mind that is one with emptiness, signlessness, and wishlessness. That is Vajra (Sanskrit, वज्र, Vajra, Diamond), because it is indestructible by incompatible factors and destroys them. Because it has reached the ultimate purity, it is first Svabhāva (Sanskrit, स्वभाव, Svabhāva, Self-nature), which exists in and abides in itself. That is, with the Dharmakāya, the self-nature pure mind is free from adventitious obscurations and abides in its own nature. Because it is Suchness, it is self-nature pure, the true self is Ātmako (Sanskrit, आत्मको, Ātmako, Self), whatever is like that is self, so it is Ahaṃ (Sanskrit, अहं, Ahaṃ, I), that is the self with the nature of the Vajra of emptiness wisdom. Therefore, this Bodhicitta especially inclines to its own characteristics with the sound of emptiness wisdom, and to its ultimate purity with the sound of Vajra. With the sound of self-nature, even at the time of ultimate purity, there is nothing left over. The two sounds of having self and I
ཀྱིས་ནི་དེ་བདག་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་ཡིན་པ་ལྟར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་གཙོ་ཆེར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྔགས་ 7-6-2b གཞན་དག་ལའང་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་དོན་ཡང་། འདི་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐར་པ་མེད་ན་ནི་སྲིད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ། དེའང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ལ་ཡོད་ཅེས་རྟོག་ན། དེའི་ཕྱིར་ཐ་མལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་མལ་ནི་དམན་པའོ། །རྣམ་རྟོག་ནི། བཏགས་པ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སོ། །དེའང་། ཡང་དག་མ་ཡིན་ཀུན་རྟོག་ནི། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །ཞེས་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེའི་འཇུག་པ་ཉིད་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་མེད་དེ། ཁམས་གསུམ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སྲིད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིའོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་འགག་པར་བྱེད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་གསུམ་གྱི་དུས་དང་ཆོས་གང་མཐའ་ཡས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཕྱོགས་བཅུ་ན་ཁྱབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པས་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་དམིགས་སུ་མེད་ལ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་འཁོར་ལོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དེར་སོ་སོར་སྣང་སྟེ། ཡིད་དེའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ན་རྟོག་པ་དེ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ལ། དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་གྲུབ་པའི་སྣང་བ་དང་མུན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །འགལ་བ་གྲུབ་པས་ན་ 7-6-3a ཡིད་དེ་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པ་ལས་སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དེ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་གཉིས་ནི་ལན་འགའ་ཞིག་འགལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ངེས་པར་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའང་། གལ་ཏེ་རྟག་ཏུ་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ན་རྣམ་གྲངས་གཉིས་ཀར་ཡང་གནོད་པ་དང་གནོད་པར་བྱ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། བུམ་པ་དང་སྣམ་བུའི་རྟོག་པ་དང་འདྲའོ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དག་ལན་འགའ་ཞིག་མི་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་རྟག་ཏུའང་མི་མཐུན་ཏེ། མུན་པ་དང་སྣང་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཡིད་དེ་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཐོབ
【現代漢語翻譯】 因為，對於那個自性成立之物，更加信奉它本身。正如法界（Dharmadhatu）無始無終一樣，菩提心（Bodhicitta）也與之相同。僅僅專注于那個真如（Tathata），它主要就是真如的自性。加持的真言（Mantra），如『བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཏྨ་ཀོ྅ཧཾ་』（金剛自性我，梵文：vajra svabhāva ātmako'haṃ，梵文羅馬擬音：vajra svabhāva ātmako'haṃ，我是金剛自性）等，其含義也應如此理解。如果沒有解脫（Nirvana），那就只有輪迴（Samsara）。如果認為那也是痛苦的自性，那麼那些大樂（Mahasukha）就存在於其中。因此，才說了『凡庸』等等。凡庸，就是低劣。分別念（Vikalpa）是假立的，也就是三界（Triloka）的心和心所（Citta and Cetasika）。正如所說：『非真遍計所執者，心及心生三界攝。』（《攝大乘論》）。遍計所執的行境就是輪迴的痛苦，除此之外沒有別的，因為三界之外沒有輪迴。『這』指的是輪迴的痛苦。『如是』指的是如前所述，以具有壇城（Mandala）形象的意念來使其現前止息。為什麼呢？因為說了『智慧』等等。一切事物的過去、現在、未來三時，以及無邊無際的法，遍佈十方，那是由其自性所攝持的，沒有貪執，沒有所緣，遠離能取和所取的分別唸的輪（Chakra），那是諸佛（Buddha）一切法完全清凈的自性，能依和所依的壇城在那裡各自顯現。在意念的顯現中，分別念不會顯現，因此，與矛盾成立的顯現如同黑暗。因為矛盾成立，所以 那個意念通過精勤修習，就能使輪迴的痛苦止息。如果這兩個有時會相互矛盾，因此不一定會止息。如果總是相違，那麼在兩種情況下都會變成損害和被損害的自性，就像瓶子和布匹的分別念一樣。因此，才說了『以何』等等。那些有時會不一致的，並非總是如此，就像黑暗和光明一樣。因此，如前所述，那個意念具有精勤修習的特徵，在自己的相續中串習獲得。
【English Translation】 Because, one particularly believes in that which is established by its own nature as being itself. Just as the Dharmadhatu (the sphere of reality) is without beginning or end, so too is the Bodhicitta (the mind of enlightenment). By focusing solely on that Suchness (Tathata), it is primarily of the nature of Suchness. The meaning of other blessed mantras, such as 'vajra svabhāva ātmako'haṃ' (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思) (I am of the nature of Vajra), should also be understood in this way. If there is no liberation (Nirvana), then there is only existence (Samsara). If one imagines that this is also of the nature of suffering, then those great pleasures exist within it. Therefore, 'common' and so on are mentioned, 'common' meaning inferior. Vikalpa (conceptual thought) is imputation, that is, the mind and mental events of the three realms (Triloka). As it is said: 'What is not real, the completely conceptualized, the mind and mental events are included in the three realms.' The engagement of complete conceptualization is the suffering of existence, and there is nothing other than that, because there is no existence apart from the three realms. 'This' refers to the suffering of existence. 'Thus' refers to making it manifestly cease with a mind that has the form of the mandala (Mandala) as described. Why? Because 'wisdom' and so on are mentioned. Whatever is the nature of all things, the three times of past, present, and future, and whatever dharma is limitless, pervading the ten directions, that which is held by its own nature, without attachment, without an object, free from the conceptualization of grasping and being grasped, that wheel (Chakra) which is the completely pure nature of all the Buddha's (Buddha) dharmas, the mandala of the support and the supported, appears separately there. In the appearance of that mind, that conceptualization does not appear, and therefore, the appearance of contradictory establishment is like darkness. Because of contradictory establishment, that mind, through diligent training, will cause the suffering of existence to cease. If these two sometimes become contradictory, therefore it is not certain that it will cease. If they are always incompatible, then in both cases they will become the nature of harm and being harmed, like the conceptualization of a pot and a cloth. Therefore, 'by what' and so on are mentioned. Those that sometimes become incompatible are not always so, like darkness and light. Therefore, the mind as described, having the characteristic of diligent training, is obtained by familiarizing oneself with one's own continuum.
་ན་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པར་བྱེད་དེ། གཙང་སྦྲ་ཅན་ཐོད་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་གཙང་སྨེ་དང་འདྲ་བར་གཙང་སྨེ་མེད་པར་འགྱུར་བའམ། གསེར་གྱི་དྲི་མ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྲེགས་པས་སྦྱངས་པ་དང་འདྲའོ། །ཅི་སྟེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉེ་བར་མ་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་གཞིར་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་གཉིད་སྟུག་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ནའང་དེ་ལྡོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་དང་འབྲེལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དུས་གཅིག་ཏུའང་འགག་པར་མི་འགྱུར་ལ་དེ་གྲུབ་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པ་ལས་སྲིད་པ་འགག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སྲིད་པ་ལྡོག་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ 7-6-3b ཞེ་ན་དེ་ནི་བདེན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ནི་གཞན་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འདིར་ཐ་མལ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ལ་བྱ་བར་བཤད་ན། སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་གདགས་པས་སྲིད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་མལ་པའི་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུའོ། །རྟོག་པ་དེ་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་མི་བདེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་ལྷན་ཅིག་མི་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་ནི་ལན་ཅིག་མི་འཐུན་པར་གྲུབ་ན་རྟག་ཏུ་མི་མཐུན་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་པས་འདི་འང་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་ཏུ་དེ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གོམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ན་ཤིན་ཏུ་ལྡོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གི། འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་སོ། །གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པ་ལྡོག་པ་དང་འཇུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ཡང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འདི་ན་སྐྱེ་བ་ནས་སྐྱེ་བར་བརྒྱུད་པའི་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། ། 7-6-4a དེའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་དཀྱིལ་འ
【現代漢語翻譯】 能使分別唸完全止息，就像一個潔凈的人變成頭陀（苦行僧），變得像沒有污垢一樣，或者像黃金反覆冶煉去除雜質一樣。如果阿賴耶識（梵文：Ālaya-vijñāna，藏文：ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་，kun gzhi rnam par shes pa，一切種子的識）沒有被明確地觀察到，它仍然是顯現的基礎。否則，在深度睡眠等情況下，它也會停止。阿賴耶識本身是三界（藏文：ཁམས་གསུམ་པ་，khams gsum pa，三界）的自性，與它相關聯的是染污意（藏文：ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་，nyon mongs pa can gyi yid，染污的意）和轉識（藏文：འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་，'jug pa'i rnam par shes pa，進入的識）。因此，它不會在任何時候停止，即使它已經成立，不經過精勤修習，輪迴也不會停止，因為如果修習無邊虛空處（藏文：ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་，nam mkha' mtha' yas skye mched，虛空無邊生處），輪迴也會停止。 如果這樣說，那確實是真實的。然而，這在另一方面進行了解釋。因為這裡所說的『庸常的分別念』（藏文：ཐ་མལ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་，tha mal pa'i kun tu rtog pa，普通的遍計）是指具有我、我所、能取和所取之相的意所表達的內容，因此，被近似地稱為『輪迴自性的痛苦』，是輪迴自性的痛苦的主要原因。這裡所說的『這』是指庸常分別念自性的痛苦之因。『那個分別念不會顯現』，因為具有壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་，dkyil 'khor，中心和周圍）之相的心，是爲了消除所有不真實的分別念。而且，僅僅是同時不顯現是不夠的。因此，如果這兩者被證明是一次不一致，那麼它們就會永遠不一致，這也是合理的。因為它是以永遠與它不一致的相為目標的，當習慣變得明顯時，它就會完全止息。正如偈頌所說：『無害與真實義，自性顛倒之，即使努力也無害，心持彼方故。』（藏文：དེའང་འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གི། འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །，de'ang 'tshe ba med dang yang dag don/ ngo bo nyid la phyin log gi/ 'bad du zin kyang gnod med de/ blo ni de phyogs 'dzin phyir ro/）對治和不一致的止息和生起是不存在的。無邊虛空處等不是以無我之相進入的，因為它們不會從我見中止息，因此，它們的因所導致的痛苦也不會止息。這裡，從一生到一生所經歷的衰老和死亡等是苦諦（藏文：སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་，sdug bsngal gyi bden pa，痛苦的真實）。 作為其原因的我見等是集諦（藏文：ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་，kun 'byung gi bden pa，集起的真實）。作為其對治的壇城
【English Translation】 It can make the conceptualization completely cease, just like a clean person becoming a tudha (ascetic), becoming like without defilement, or like gold repeatedly smelted to remove impurities. If the Ālaya-vijñāna (ground consciousness, ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་) is not clearly observed, it is still the basis of manifestation. Otherwise, it would also cease in deep sleep and other states. The Ālaya-vijñāna itself is the nature of the three realms, and associated with it are the afflicted mind and the entering consciousness. Therefore, it will not cease at any time, and even if it has been established, samsara will not cease without diligent practice, because if one meditates on the sphere of infinite space, samsara would also cease. If that is said, that is indeed true. However, this is explained in another way. Because here, what is called 'ordinary conceptualization' (ཐ་མལ་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་) refers to what is expressed by the mind with the aspects of self, what belongs to self, the apprehended, and the apprehender, therefore, it is approximately called 'the suffering of the nature of samsara', which is the main cause of the suffering of the nature of samsara. What is called 'this' here refers to the cause of suffering of the nature of ordinary conceptualization. 'That conceptualization will not appear', because the mind with the aspect of a mandala (དཀྱིལ་འཁོར་) is for eliminating all untrue conceptualizations. Moreover, it is not enough just to not appear simultaneously. Therefore, if these two are proven to be inconsistent once, then they will always be inconsistent, which is also reasonable. Because it is aimed at the aspect that is always inconsistent with it, when the habit becomes manifest, it will completely cease. As the verse says: 'Non-harm and true meaning, Inverted in nature, Even if effort is made, there is no harm, Because the mind holds that side.' (དེའང་འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གི། འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་གནོད་མེད་དེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་འཛིན་ཕྱིར་རོ། །) The cessation and arising of the antidote and inconsistency do not exist. The sphere of infinite space and so on do not enter into the aspect of selflessness, because they do not cease from the view of self, therefore, the suffering caused by their cause will also not cease. Here, aging and death, etc., which are experienced from one life to another, are the truth of suffering. The view of self, etc., which are the cause of it, are the truth of origin. The mandala that is the antidote to it
ཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའོ། །སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་གནས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་འགོག་པའི་བདེན་པ་སྟེ་འདི་ནི་འདིར་དོན་དམ་པའོ། །ལམ་འདི་ནི་ཐར་པ་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱི་མ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའང་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དེ་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོའི་ཚུལ་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་བྱང་ཆུབ་པར་ནི་འགྱུར་ན་དེའང་བསྐལ་པ་དུ་ཞིག་གིས་འགྱུར་ཞེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀུན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་ལོ་གང་ཡིན་པ་དང་འགྲོ་བ་སྟེ་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པ་དེ་ལ་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཅིང་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ནི་གཞན་གྱིས་བར་མ་བཅད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པ་དེ་བསྐལ་པ་དུས་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲིས་པའི་དོན་ཏོ། །དེའང་ཇི་སྲིད་ན་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པའི་དུས་དེ་སྲིད་ཀྱིས་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ 7-6-4b མངོན་དུ་བྱེད་པ་འདི་ལ་བསྐལ་པ་ལ་བལྟོས་པ་ནི་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའང་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་ནི་འབྲས་བུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། གང་ཡང་རྒྱུད་འདི་ལས་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་ནི་ཁྱད་པར་ཞིག་བརྗོད་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ནི་རིམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རིམ་གྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་རྒྱ་ཆེ་བར་ནི་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐ་མལ་པ་ཉིད་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་དེར་དེ་ཙམ་གྱི་དུས་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལ་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱིས་ཞེས་དུས་ཀྱི་ཚད་གཟུང་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་ཐ་མལ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ཙམ་གྱ
【現代漢語翻譯】 輪迴之輪即是道的真諦（Aryasatya）。爲了完全消除痛苦的根源，使心識之流的特性完全轉變，這就是滅諦（Nirodha Satya），在此是究竟的真理。這條道路不僅是通往解脫的唯一途徑，而且也是證得佛陀果位的途徑，因為所有佛陀的教法以及其他一切事物，都必須被理解為在無我平等的壇城之輪中。如果通過此道可以成佛，那麼需要經歷多少劫呢？對此需要說明，因此提到了『一切法』等等，即具有所有佛陀教法自性的輪，以及有情眾生和器世間的清凈，完全進入到完全正確的狀態，顯現並獲得圓滿的禪定。因此，僅從顯現的因，剎那間即可成佛，因為顯現之因的果實不會被其他事物阻礙。然而，『顯現的進入需要經歷多少劫』，這正是所提出的問題。這需要經歷多久，直到禪定圓滿為止。因此，對於顯現而言，依賴劫數是沒有意義的。並非沒有意義，因為因與果是相符的。因此，在波羅蜜多乘中說，需要經歷無數三大阿僧祇劫才能獲得菩提，這是善說。然而，如果在此續部中說，剎那、片刻、瞬間即可圓滿佛陀的菩提，這是不合理的。或者，是否需要說明某種差別呢？因此，說明了差別，即提到了『次第』等等，次第的佈施等等，雖然佈施的對象和持戒等等並非顯而易見，但會變得深刻，而不會變得廣大，因為沒有捨棄凡庸的狀態。因此，在那裡，僅在那段時間內，廣大才能圓滿，所以在波羅蜜多乘中，用無數三大阿僧祇劫來衡量時間是合理的。那麼，如何才能捨棄凡庸的狀態呢？因此，提到了『自己的』等等，僅憑此...
【English Translation】 The wheel of existence is the truth of the path (Aryasatya). To completely eliminate the origin of suffering, the characteristic of the stream of consciousness is completely transformed, which is the cessation of suffering (Nirodha Satya), which is the ultimate truth here. This path is not only the only way to liberation, but also the way to attain Buddhahood, because all the teachings of the Buddhas and all other things must be understood as being in the mandala wheel of equality of non-self. If enlightenment can be attained through this path, then how many kalpas will it take? This needs to be explained, so 'all dharmas' etc. are mentioned, that is, the wheel that has the nature of all the Buddha's teachings, and the complete purification of sentient beings and the vessel world, completely entering into the completely correct state, manifesting and obtaining complete meditation. Therefore, from the cause of manifestation alone, enlightenment can be attained in an instant, because the fruit of the cause of manifestation is not obstructed by other things. However, 'how many kalpas does it take for the entry of manifestation', this is the question asked. It takes as long as the time when meditation is completed. Therefore, for manifestation, relying on kalpas is meaningless. It is not meaningless, because the cause and effect are consistent. Therefore, it is well said that it is said in the Paramita vehicle that it takes countless three great asamkhya kalpas to attain Bodhi. However, if it is said in this tantra that the Bodhi of the Buddha can be perfected in an instant, a moment, a moment, it is unreasonable. Or, is it necessary to explain a certain difference? Therefore, the difference is explained, that is, 'gradually' etc. are mentioned, gradual giving etc., although the object of giving and morality etc. are not obvious, they will become profound, but will not become vast, because the ordinary state has not been abandoned. Therefore, there, only in that period of time, vastness can be perfected, so in the Paramita vehicle, it is reasonable to measure time with countless three great asamkhya kalpas. Then, how can the ordinary state be abandoned? Therefore, 'one's own' etc. are mentioned, only by this...
ིས་ཞེས་བྱ་བས་ཕྱོགས་དང་དུས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། གང་རང་གི་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་རྣམ་པ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ནི་ཆུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐ་མལ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལ་ལར་ལན་འགའ་ཞིག་གིས་ 7-6-5a རྣམ་པ་གང་ཡང་རུང་བས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲིབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་རྒྱུད་འདི་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན། གང་གིས་སྐད་ཅིག་གིས་བྱང་ཆུབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འགྲོ་བ་སེམས་ཅན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་འཁོར་ལོ་གང་ཡིན་པ་རྒྱུད་འདིར་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་དེ་ནི་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་འཐོབ་པས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའང་འདིར་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ལུས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱིས་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་ཅིང་དོན་ཡོད་པའི་དམ་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་དང་། བླ་ན་མེད་པའི་མཆོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང་། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་ཅན་དང་། ཡིད་དུ་འོང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྟ་བུར་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དང་ལྡན་པས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ཉིད་ལ་བསྐྱེད་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པས་གོམས་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་རྣམས་དང་། བཟླས་པ་ལ་སོགས་པས་རྗེས་སུ་འཇུག་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བས་ན་སྦྱིན་པ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཆོག་ཏུ་རྨད་དུ་བྱུང་ཞིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་མཐོང་བས་ཟབ་པའང་འདིར་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམ་ཚིག་གི་མཐུ་དང་ 7-6-5b སེམས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པས་དཀའ་བ་མེད་པའང་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་འདིར་བྱང་ཆུབ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། ཡོན་ཏན་ཚོགས་ཀུན་རང་བཞིན་གྱིས་ལེགས་བསླབས། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གྲོགས་གྱུར་ཅིང་། །དེ་བཞིན་ཀུན་སྤྱོད་གཞན་ཡང་བཟླས་ལ་སོགས། །ཐམས་ཅད་སེམས་བྱུང་དེ་ཕྱིར་མྱུར་བྱང་ཆུབ། །ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཚུལ་ལའང་ཡོད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འགའ་ཞིག་རྟོག་ན། དེའི་ཕྱིར་སྦྱིན་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་སུ་ཟི
【現代漢語翻譯】 因此，所謂『無有方所和時間限制』，即是偉大的，所以是廣大的。而那些自身具有特定處所和時間相狀的事物，因為是渺小的，所以被稱為平凡。像這樣的佈施等行為，有時會因為某種原因而遮蔽佈施等善行。 如果這樣，這部續如何廣大呢？又如何能瞬間成佛呢？因此，提到了『行』等。所謂『行』，是指有情眾生圓滿正覺的自性之輪。在這部續中，瑜伽士具有這種自性，因此能在今生獲得如前所述的證悟，所以證得菩提是合理的。而且，此處屬於十方三世的一切佛和菩薩的所有功德，都由他們自己以無上且有意義的誓言的自性、無上的供養的自性、大樂的自性以及悅意的相狀的壇城之輪來開展和收攝，簡而言之，在一切有情和自身中生起並平等安住，從而加以熟悉。像這樣，通過一切行持和唸誦等來隨行和證悟。因此，佈施和戒律等一切善行都是極其殊勝和廣大的。並且，因為始終將一切事物視為那唯一的自性，所以深奧也在此處達到了極致，因為所緣是悅意的。由於誓言的力量和心的專注，所以也沒有任何困難。因此，今生只需一瞬間就能在此證得菩提，這是完全合理的。 這裡有一段偈頌：『功德之聚自性善妙習，諸佛誓言成為殊勝友，如是其他一切行持及，唸誦等皆由心所生起，是故迅速證得真菩提。』 有人認為，佈施等行為的這種廣大性，在外道（指其他宗教或哲學派別）的修行方式中也有，因為它們被智慧波羅蜜多所攝持。因此，提到了『應佈施』等，意指不執著于佈施等行為。
【English Translation】 Therefore, that which is 'without limitations of direction and time' is great, hence it is vast. And those things that have a definite nature of their own place and time are said to be common because they are small. Such giving and so on are sometimes obscured by giving and so on in any way. If so, how is this tantra vast? And how can one become enlightened in an instant? Therefore, 'going' and so on are mentioned. 'Going' refers to the wheel of beings, sentient beings, with the nature of perfect and complete enlightenment. In this tantra, the yogi is of that nature, so in this very life he obtains the manifestation as described above, so it is reasonable to realize enlightenment. Moreover, all the qualities of all the Buddhas and Bodhisattvas belonging to the ten directions and three times are all possessed by those very ones with the nature of unsurpassed and meaningful vows, the nature of unsurpassed offerings, the nature of great bliss, and the mandala wheel with a pleasing appearance, expanding and contracting, briefly generating in all sentient beings and oneself, and abiding equally, thus becoming familiar. In this way, one follows and realizes through all practices and recitations and so on. Therefore, all giving and morality and so on are supremely wonderful and vast, and because everything is always seen as being of that very nature, the profound is also supreme here, because the object is pleasing. Because of the power of the vow and the focus of the mind, there is no difficulty. Therefore, it is reasonable that one will realize enlightenment here in just a moment in this very life. Here is a verse: 'A collection of qualities, well-trained by nature, The vows of the Victorious Ones become friends, Likewise, all other practices and recitations, All arise from the mind, therefore, quickly attain enlightenment.' Some think that such vastness of giving and so on is also present in the ways of the perfections, because they are completely seized by the Perfection of Wisdom. Therefore, 'to be given' and so on are mentioned, meaning not to be attached to giving and so on.
ན་ཀྱང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐ་མལ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པས་ཚད་ཅན་འཇོམས་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་། འཁོར་ལོའི་མཆོག་སྟེ་དམ་པ་ནི་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་ཐ་མལ་པའི་བག་ཆགས་ཐམས་ཅད་དོ། །ཀུན་ནས་འཕྲོ་བ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲུལ་པས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་པའི་འོད་གང་ལ་མངའ་བ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་འོད་ཟེར་རབ་འཕྲོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་རྩོམ་པའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཉིད་དམ། དེའི་ལོ་ 7-6-6a ཕྱེད་ཉིད་དམ། དེའི་མཚན་མོ་ཉིད་ལ་བསྐལ་པ་ཇི་ལྟ་བར་དལ་འབྱོར་ཐོབ་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རཏྣཱ་ཀ་ར་ཤཱནྟི་པའི་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །།དཀྱིལ་ཆོག་བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པར། གལ་ཏེ་སེམས་ཙམ་དུ་བསྒོམས་ན་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་དང་འདྲ་བར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། འོན་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བསྒོམས་ན་ནི་དེའང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྦྱངས་པའི་ལས་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཅན་འབའ་ཞིག་ཙམ་བསྒོམས་ན་དེ་ལྟར་ན་ནི་དེ་ཙམ་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་རྫོགས་པ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམ་གྱི་ལྷ་རྣམས་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ནའང་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་མང་པོས་སངས་རྒྱས་ཉིད་འཐོབ་པར་འགྱུར་གྱི་མྱུར་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཉིས་ཀ་བསྒོམ་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མཆོག་ཏུ་མྱུར་བར་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སོ། ། སརྦ་མངྒ་ལཾ།། 7-6-6b empty page
目錄 བཞི་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་སྐོར་གྱི་ཟིན་བྲིས་གནང་བ་བཞུགས་སོ།།
【現代漢語翻譯】 然而，佈施等等那些都是平凡的自性，因為斷絕了處所和時間等相狀，由於無我，雖然不能摧毀有量，但先前已經說過，殊勝的輪，也就是聖者，不是存在於其中的。因此，『由此』等等是用於總結的偈頌。『普遍的分別』是指所有平凡的習氣。『普照』是指以佛的化身，以各種方式利益一切眾生，擁有遍佈一切眾生的光芒，因此被稱為『普照光芒』。『普賢』是指具有一切善的自性，具有壇城輪的含義。『僅僅通過禪修』是指在努力禪修時，在出生的那一刻，或者在那一半的時間裡，或者在那一夜裡，就像在獲得閑暇時一樣，就能獲得菩提。這是Ratrākaraśānti的《四百五十頌》的註釋。 《四百五十頌》的註釋中說：如果僅僅禪修唯識，那麼就像無邊識處一樣，只能獲得世間的等持。然而，如果特別禪修空性，那麼那也只是完全的寂滅，爲了圓滿修習佛法的行為。或者，如果僅僅禪修本尊的自性，那麼那樣就不能僅僅通過那樣而成佛，因為行為的圓滿不完整。或者，如果禪修諸佛的真如，而不是諸佛本身，那麼那樣也需要無數劫才能成佛，不會迅速。因此，禪修兩者是非常令人滿意的，並且由於加持的殊勝，能夠迅速獲得無上圓滿正等覺。一切吉祥！ 目錄：四百五十頌相關的筆記。
【English Translation】 However, those such as giving are of ordinary nature, because they sever the aspects of place and time, and although they do not destroy the measurable due to selflessness, it has been said before that the supreme wheel, that is, the noble one, is not present in them. Therefore, 'thereby' and so on are verses used for summarizing. 'Universal discrimination' refers to all ordinary habitual tendencies. 'All-illuminating' refers to the Buddha's emanation, benefiting all beings in various ways, possessing the light that pervades all beings, hence it is called 'All-Illuminating Radiance'. 'Samantabhadra' refers to having the nature of all goodness, having the meaning of a mandala wheel. 'Merely through meditation' means that when striving to meditate, at the moment of birth, or in half that time, or in that night, just as when obtaining leisure, one will attain enlightenment. This is the commentary on Ratrākaraśānti's 'Four Hundred and Fifty Verses'. In the commentary on the 'Four Hundred and Fifty Verses': If one meditates only on mind-only, then like the realm of infinite consciousness, one will only attain worldly samadhi. However, if one particularly meditates on emptiness, then that will only be complete nirvana, in order to perfect the practice of studying the Buddha's teachings. Or, if one meditates only on the nature of the deity, then one will not become a Buddha merely through that, because the perfection of actions is incomplete. Or, if one meditates on the suchness of the deities, but not on the deities themselves, then even in that case, one will attain Buddhahood after many countless eons, not quickly. Therefore, meditating on both is very pleasing, and due to the excellence of blessings, one will quickly attain unsurpassed perfect and complete enlightenment. Sarva Mangalam! Table of Contents: Notes related to the Four Hundred and Fifty Verses.