zkb1403_菩提道次第引導科判.g2.0f

宗喀巴大師教言集JTs152བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་བའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། 14-3-1a ༄༅། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་བའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། ༄༅། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་བའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། 14-3-1b ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ལ་བཞི། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཛད་པ་པོའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ། གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དང་། ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚུལ། རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ། བརྙེས་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པའི་ཚུལ་ལོ། །རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། མང་དུ་མཁྱེན་པ་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་དང་། ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་གསུམ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ལོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ 14-3-2a ཡིན་པའོ། །བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པ་ལ་གཉིས། རྒྱ་གར་དུ་མཛད་ཚུལ་དང་། བོད་དུ་མཛད་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱི་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ལ་བཞི། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆེ་བ། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བའི་ཆེ་བ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཆེ་བ། ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆེ་བའོ། །གསུམ་པ་ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། ཉན་པའི་ཚུལ། བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ། ཉན་པའི་ཚུལ་དངོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་པ། འདུ་ཤེས་དྲུག་བསྟེན་པའོ། །འདི་ལ་དྲུག །རང་ལ་ནད་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྨན་པའི་འདུ་ཤེས། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས། ནན་ཏན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་ནད་འཚོ་བའི་འདུ་ཤེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཆོས་བཤད་པའི

【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs152菩提道次第引導科判 14-3-1a ༄༅། །菩提道次第引導科判 ༄༅། 菩提道次第引導科判 14-3-1b 那摩曼殊廓喀廓喀雅（藏文：ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城體：नमो मञ्जुघोषाघोषाय，梵文羅馬擬音：Namo Mañjughoṣāghoṣāya，漢語字面意思：頂禮妙音）。菩提道次第引導分四部分：為顯示佛法的根源清凈而宣說作者的偉大；為生起對教授的恭敬而宣說佛法的偉大；如何聽聞和講授具足二種偉大的佛法；以及如何以真實的教授引導弟子的次第。 第一部分分三點：以殊勝的種姓受生的方式；在此基礎上獲得功德的方式；獲得功德后對佛法事業的作為。 在此基礎上獲得功德的方式分兩點：廣大學習而獲得教理功德的方式；如理修習而獲得證悟功德的方式。 證悟功德的方式分三點：具足增上戒律學；具足增上禪定學；具足增上智慧學。 第一點，具足增上戒律學分三點：具足別解脫戒的方式；具足菩薩戒的方式；具足明咒持明戒的方式。 具足增上禪定學分二點：共同的禪定；不共同的禪定。 具足增上智慧學分二點：共同的智慧；不共同的智慧。 14-3-2a 對佛法事業的作為分兩點：在印度的事業；在西藏的事業。 第二部分，為生起對教授的恭敬而宣說佛法的偉大分四點：通達一切教法互不違背的偉大；一切經論顯現為教授的偉大；輕易獲得佛陀密意的偉大；重大惡行自然止息的偉大。 第三部分，如何聽聞和講授具足二種偉大的佛法分三點：聽聞的方式；講授的方式；以及最後共同應作的方式。 第一點分三點：思惟聽聞佛法的利益；對佛法和說法者恭敬承侍；真實的聽聞方式。 真實的聽聞方式分兩點：斷除三種器皿的過失；依止六種意樂。 依止六種意樂分六點：視自己為病人；視說法者為醫生；視所詮釋的法為藥物；精勤修持為療病；視如來為殊勝士夫；生起佛法久住的意樂。 第二點，講授佛法的方式分四點：講授佛法的動機；

【English Translation】 Collection of Teachings by Master Tsongkhapa JTs152 Outline of the Lamrim Teachings 14-3-1a ༄༅། །Outline of the Lamrim Teachings ༄༅། Outline of the Lamrim Teachings 14-3-1b Namo Manjughosha Ghoshaya (藏文：ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城體：नमो मञ्जुघोषाघोषाय，梵文羅馬擬音：Namo Mañjughoṣāghoṣāya，漢語字面意思：Homage to the sweet-voiced Manjushri). The Lamrim teachings have four parts: Showing the greatness of the author to establish the authenticity of the Dharma source; Showing the greatness of the Dharma to generate respect for the instructions; How to listen to and teach the Dharma that possesses both greatnesses; And the order of how to guide disciples with the actual instructions. The first part has three points: The manner of taking birth in an excellent lineage; The manner of acquiring qualities on that basis; The manner of acting for the benefit of the teachings after acquiring them. The manner of acquiring qualities on that basis has two points: The manner of acquiring the qualities of learning through extensive knowledge; The manner of acquiring the qualities of realization through proper practice. The qualities of realization have three points: Possessing higher discipline; Possessing higher concentration; Possessing higher wisdom. The first point, possessing higher discipline, has three points: The manner of possessing the vows of individual liberation; The manner of possessing the vows of a Bodhisattva; The manner of possessing the vows of a Vidyadhara. Possessing higher concentration has two points: Common concentration; Uncommon concentration. Possessing higher wisdom has two points: Common wisdom; Uncommon wisdom. 14-3-2a Acting for the benefit of the teachings has two points: The activities in India; The activities in Tibet. The second part, showing the greatness of the Dharma to generate respect for the instructions, has four points: The greatness of realizing that all teachings are not contradictory; The greatness of all scriptures appearing as instructions; The greatness of easily attaining the Buddha's intention; The greatness of great misdeeds naturally ceasing. The third part, how to listen to and teach the Dharma that possesses both greatnesses, has three points: The manner of listening; The manner of teaching; And the manner of what to do in common at the end. The manner of listening has three points: Thinking about the benefits of listening to the Dharma; Respectfully serving the Dharma and the speaker of the Dharma; The actual manner of listening. The actual manner of listening has two points: Abandoning the three faults of the vessel; Relying on the six thoughts. Relying on the six thoughts has six points: Thinking of oneself as a sick person; Thinking of the speaker of the Dharma as a doctor; Thinking of the teachings as medicine; Diligently practicing as curing the illness; Thinking of the Thus-Gone One as a holy person; Generating the thought of the Dharma abiding for a long time. The second point, the manner of teaching the Dharma, has four points: The motivation for teaching the Dharma;

---

་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། 14-3-2b བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཤད་པ། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པ་གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང་། བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །བསྟེན་བྱ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད། སྟེན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད། དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ། བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན། མ་བསྟེན་པའི་ཉེས་དམིགས། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་པའོ། །གསུམ་པ་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསམ་པས་བསྟེན་ཚུལ་དང་། སྦྱོར་བས་བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟེན་པའི་བསམ་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྩ་བ་དད་པ་སྦྱང་བ་དང་། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་གུས་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། སྐྱོང་ཚུལ་དངོས་དང་། དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོས། དངོས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་སྐྱོང་ཚུལ་དང་། སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྐུལ་བ་དང་། སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ་དང་། 14-3-3a དེ་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་དང་། རྙེད་དཀའ་བ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དལ་བ་དང་། འབྱོར་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རང་འབྱོར་དང་། གཞན་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་ཚུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང་། དགོས་པའོ། །གཉིས་པ། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་ལ་གསུམ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང་། འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང་། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆུང་

【現代漢語翻譯】 思惟利益，對導師和佛法生起恭敬心。 14-3-2b 如何以思惟和行為來闡述？闡述與不闡述的差別在哪裡？第四，以實際教誨引導弟子的次第分為兩部分：依止善知識作為道路的根本的方法，以及依止后如何修心的次第。第一部分分為兩點：爲了生起定解而略作 विस्तृत 闡述，以及簡略地展示修持的方法。第一部分分為六點：應依止的善知識的特徵，能依止的弟子的特徵，以何種方式依止，依止的利益，不依止的過患，以及這些內容的總結。第三，以何種方式依止分為兩點：以思惟依止的方式，以及以行為依止的方式。第一部分分為三點：總的展示依止的思惟，特別地修習根本的信心，以及憶念恩德而恭敬。第二，簡略地展示修持的方法分為兩點：實際的修持方法，以及對它的錯誤觀念的駁斥。第一部分分為兩點：在座上的本質中如何做，以及在座間休息時如何做。第一部分分為三點：加行之法，正行時如何修持，以及結尾時如何做。第二部分分為兩點：總的修持方法，以及此時的修持方法。第二，依止后如何修心的次第分為兩點：爲了在閑暇的所依上獲取精華而策勵，以及如何獲取精華的方法。第一部分分為三點：認識閑暇和圓滿， 14-3-3a 思惟它的意義重大，以及思惟它難以獲得。第一部分分為兩點：閑暇和圓滿。其中分為兩點：自圓滿和他圓滿。第二，如何獲取精華的方法分為兩點：對總的道路的體系生起定解，以及實際的獲取精華的方法。第一部分分為兩點：一切經論都包含在三士道的道理中，以及展示通過三士道的門徑依次引導的原因。其中分為兩點：通過三士道的門徑引導的意義是什麼，以及展示如此依次引導的原因。其中分為兩點：實際的原因，以及必要性。第二，實際的獲取精華的方法分為三點：修習與下士夫共同的道路次第，修習與中士夫共同的道路次第，以及修習與大士夫的道路次第。第一部分分為三點：小

【English Translation】 Thinking about the benefits, generating respect for the teacher and the Dharma. 14-3-2b How to explain with thought and action? What is the difference between explaining and not explaining? Fourth, the order of guiding disciples with actual instructions is divided into two parts: the method of relying on a spiritual friend as the root of the path, and the order of how to train the mind after relying on them. The first part is divided into two points: explaining in detail to generate certainty, and briefly showing the method of practice. The first part is divided into six points: the characteristics of a virtuous spiritual friend to be relied upon, the characteristics of a disciple who can rely on them, how to rely on them, the benefits of relying on them, the faults of not relying on them, and a summary of these contents. Third, how to rely on them is divided into two points: the way to rely on them with thought, and the way to rely on them with action. The first part is divided into three points: generally showing the thought of relying on them, especially cultivating the root of faith, and remembering their kindness and being respectful. Second, briefly showing the method of practice is divided into two points: the actual method of practice, and refuting the wrong views about it. The first part is divided into two points: how to do it in the essence of the session, and how to do it during the breaks between sessions. The first part is divided into three points: the preliminary practices, how to practice during the main practice, and how to do it at the end. The second part is divided into two points: the general method of practice, and the method of practice at this time. Second, the order of how to train the mind after relying on them is divided into two points: encouraging to obtain the essence on the leisure support, and how to obtain the essence. The first part is divided into three points: recognizing leisure and endowment, 14-3-3a Thinking about its great significance, and thinking about its difficulty to obtain. The first part is divided into two points: leisure and endowment. Among them, it is divided into two points: self-endowment and other-endowment. Second, the method of how to obtain the essence is divided into two points: generating certainty about the system of the general path, and the actual method of obtaining the essence. The first part is divided into two points: all the scriptures are included in the doctrine of the three types of individuals, and showing the reason for guiding in sequence through the gate of the three types of individuals. Among them, it is divided into two points: what is the meaning of guiding through the gate of the three types of individuals, and showing the reason for guiding in that order. Among them, it is divided into two points: the actual reason, and the necessity. Second, the actual method of obtaining the essence is divided into three points: cultivating the mind in the order of the path common to the small individual, cultivating the mind in the order of the path common to the medium individual, and cultivating the mind in the order of the path of the great individual. The first part is divided into three points: small

---

ངུའི་བསམ་པ་སྦྱང་བ་དངོས། དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་འདིར་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། འཆི་བ་དྲན་པ་མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན། འཆི་བ་དྲན་པའི་བློ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ 14-3-3b བསྐྱེད་པ། འཆི་བ་དྲན་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལ་གསུམ། ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་དང་། ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པ་དང་། འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཆི་བདག་ངེས་པར་འོང་བ་དེའང་རྐྱེན་གྱིས་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་བསམ་པ། ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅིང་འབྲིད་བྱེད་བར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པ་བསམ་པ། གསོན་པའི་ཆེ་ན་འང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་འཆི་བ་བསམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་ལ་གསུམ། འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པ་དང་། འཆི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བ་བསམ་པ་དང་། ལུས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གཉེན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ། འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བསམ་པ། གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་དང་། ཉེ་འཁོར་བའི་དམྱལ་བ་དང་། གྲང་བའི་དམྱལ་བ་དང་། ཉི་ཆེ་བའི་དམྱལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། ཡང་སོས། ཐིག་ནག །བསྡུས་འཇོམས།ངུ་འབོད། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ། ཚ་བ། རབ་ཏུ་ཚ་བ། མནར་མེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །གྲངས་བའི་དམྱལ་བ་ལ་བརྒྱད། ཆུ་བུར་ཅན། ཆུ་བུར་རྡོལ་བའི་ཁྱད་པར། སོ་ཐམས་པ། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་པ། ཨ་ཆུ་ཟེར་བ། ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པ། པདྨ་ལྟར་གས་ 14-3-4a པའི་ཁྱད་པར། པདྨ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ཟས་སྐོམ་ལ་ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ། ཟས་སྐོམ་ལ་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ། ཟས་སྐོམ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་དམ་པ་སྐྱབས་འགྲོ་སྦྱང་བ། བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་ཡུལ། ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས

【現代漢語翻譯】 這是關於訓練我們思維的真實方法，以及它所產生的效果，並消除對它的錯誤認知。首先，分為兩個部分：培養追求來世利益的心，以及尋求來世幸福的方法。第一部分又分為兩個方面：憶念我們不會在這個世界上長久停留的死亡，以及思考來世眾生的幸福與痛苦。第一方面又分為四個部分：不修習死亡的過患，修習死亡的利益，如何生起憶念死亡的心，以及修習死亡的方式。這裡有三個方面：思考我們必然會死亡，思考我們何時死亡是不確定的，以及思考死亡時除了佛法之外，沒有任何事物能夠幫助我們。第一方面又分為三個部分：思考死主必然會到來，並且無法通過任何手段阻止；思考我們的壽命在不斷減少，沒有增加的機會；思考即使活著，我們也可能沒有時間修行佛法而死去。第二方面，思考死亡時間的不確定性，分為三個部分：思考瞻部洲（Jambudvipa，人類居住的星球）的壽命是不確定的；思考死亡的因緣非常多，而生存的因緣卻很少；思考我們的身體非常脆弱，因此死亡的時間是不確定的。第三方面，思考死亡時除了佛法之外，沒有任何事物能夠幫助我們，分為三個方面：身體、財富和親友。 第二，思考來世會變成什麼樣，思考兩種狀態眾生的幸福和痛苦。在兩者之中，思考惡道的痛苦分為三個方面：地獄、畜生和餓鬼的痛苦。首先，地獄分為四種：有情大地獄、近邊地獄、寒冷地獄和孤獨地獄。第一種又分為八種：等活地獄、黑繩地獄、眾合地獄、號叫地獄、大號叫地獄、燒熱地獄、極熱地獄和無間地獄的痛苦。寒冷地獄分為八種：具皰地獄、皰裂地獄、緊牙地獄、阿啾啾地獄、呼呼地獄、裂如青蓮花地獄、裂如紅蓮花地獄、大裂如紅蓮花地獄。思考餓鬼的痛苦分為三個方面：食物和飲料有外在的障礙，食物和飲料有內在的障礙，食物和飲料本身就是障礙。 第二，尋求來世幸福的方法分為兩個方面：進入佛法的門徑，修習殊勝的皈依；以及培養對一切幸福之根源的信心。第一方面分為四個部分：依靠什麼作為皈依的因，依靠什麼作為值得皈依的對境，以什麼程度皈依。

【English Translation】 This is about the actual method of training our minds, the measure of its arising, and eliminating wrong perceptions about it. First, it is divided into two parts: cultivating the mind of seeking the benefit of the afterlife, and relying on methods for happiness in the afterlife. The first part is further divided into two aspects: recollecting death, that we will not stay long in this world, and contemplating the happiness and suffering of beings in the two realms in the afterlife. The first aspect is further divided into four parts: the faults of not meditating on death, the benefits of meditating on death, what kind of mind to generate when recollecting death, and the manner of meditating on death. Here, there are three aspects: contemplating that we will definitely die, contemplating that it is uncertain when we will die, and contemplating that at the time of death, nothing other than the Dharma can help us. The first aspect is further divided into three parts: contemplating that the Lord of Death will definitely come and cannot be averted by any means; contemplating that our lifespan is constantly decreasing, with no opportunity to increase it; contemplating that even while alive, we may not have time to practice the Dharma before dying. The second aspect, contemplating the uncertainty of the time of death, is divided into three parts: contemplating that the lifespan of Jambudvipa (the human-inhabited planet) is uncertain; contemplating that the causes of death are very many, while the causes of survival are few; contemplating that our body is very fragile, therefore the time of death is uncertain. The third aspect, contemplating that at the time of death, nothing other than the Dharma can help us, is divided into three aspects: body, wealth, and relatives. Second, contemplating what will become of the afterlife, contemplating the happiness and suffering of beings in the two states. Among the two, contemplating the suffering of the lower realms is divided into three aspects: the suffering of hell, animals, and hungry ghosts. First, hell is divided into four types: great hells of sentient beings, neighboring hells, cold hells, and solitary hells. The first type is further divided into eight: the suffering of the Reviving Hell, the Black Line Hell, the Crushing Hell, the Howling Hell, the Great Howling Hell, the Hot Hell, the Very Hot Hell, and the Uninterrupted Hell. The cold hells are divided into eight: the Blister Hell, the Bursting Blister Hell, the Chattering Teeth Hell, the Achuchu Hell, the Huhu Hell, the Cracked Like a Blue Lotus Hell, the Cracked Like a Red Lotus Hell, and the Great Cracked Like a Red Lotus Hell. Contemplating the suffering of hungry ghosts is divided into three aspects: food and drink have external obstructions, food and drink have internal obstructions, and food and drink themselves are obstructions. Second, seeking methods for happiness in the afterlife is divided into two aspects: entering the gateway to the Dharma, cultivating the supreme refuge; and cultivating faith, the root of all happiness. The first aspect is divided into four parts: relying on what as the cause of refuge, relying on what as the object worthy of refuge, to what extent to take refuge.

---

་སུ་སོང་བའི་ཚུལ། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་ཡུལ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་སྐྱབས་སུ་འོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཤེས་པ་དང་། ཁས་བླངས་པ་དང་། གཞན་དུ་མི་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྐུའི་ཡོན་ཏན་དང་། གསུང་གི་ཡོན་ཏན། ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཐུགས་ལ་གཉིས། མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ལ་དྲུག །མཚན་ཉིད་ལས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར། འཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར། མོས་པའི་ཁྱད་པར། སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཁྱད་པར། བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་ལས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་ 14-3-4b བ་དང་། མན་ངག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལས། བཞི་ཚན་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །བཞི་ཚན་གཉིས་པ་ལ།དབང་པོ་མི་རྒོད་པར་བྱ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་བ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བར་བྱ་བ། དུས་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བའོ། །མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལ་གཉིས། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་དང་། ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགག་པའི་བསླབ་བྱ་དང་། སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། །ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ་ལ་དྲུག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དུས་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བའི་ཕུད་ཀྱང་དབུལ་ལ། སྙིང་རྗེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་འགྲོ་བ་གཞན་ཡང་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་དགོད་པ། བྱ་བ་གང་བྱེད་པ་དང་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་པ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐབས་གཞན་སྤོང་བ། ཕན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱ་བ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཐ་ན་བཞད་གད་དཀྱི་ཕྱིར་རམ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བཏང་ཞིང་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཕན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕན་ཡོན་དང་། མན་ངག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལས། བཞི་ཚན་དང་པོ་ལ། བསོད་ 14-3-5a ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ། དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་འཐོབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པ། རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ་པའོ། །བཞི་ཚན་གཉིས་པ་ལ། སྲུང་བ

【現代漢語翻譯】 皈依的方式：皈依后應學習的次第。 基於此，皈依的對境有二：確定對境，以及其作為皈依對境的理由。 皈依的方式有四：瞭解功德，瞭解殊勝之處，承諾皈依，以及不尋求其他皈依處。 首先，瞭解功德有三：佛的功德，法的功德，以及僧的功德。 首先，佛的功德有四：身的功德，語的功德，意的功德，以及事業的功德。 意的功德有二：智慧的功德和慈悲的功德。 瞭解殊勝之處有六：從自性而來的殊勝，從事業而來的殊勝，從信心而來的殊勝，從修行而來的殊勝，從憶念而來的殊勝，以及從增長福德的事業而來的殊勝。 皈依后應學習的次第有二：從總的方面來說，以及從竅訣方面來說。 首先，從總的方面來說，有兩組四項內容。第一組四項是：依靠殊勝的補特伽羅（ व्यक्ति，vyakti，人），聽聞殊勝的法，如理作意，以及修行與法相應的法。 第二組四項是：不放縱根門，正確地受持學處，對眾生慈悲，以及時時精勤供養三寶。 從竅訣方面來說，有二：各自應學的和共同應學的。 首先，各自應學的有二：應斷之學和應修之學。 共同應學的有六：通過憶念三寶的殊勝之處和功德，反覆皈依；通過憶念恩德，時時精勤供養，並獻上飲食等新物；通過憶念慈悲，勸導其他眾生也如此行持；無論做什麼事或有什麼需要，都應供養三寶並祈禱，捨棄世間的其他方法；瞭解利益后，日三次、夜三次皈依；即使爲了玩笑或生命，也不捨棄和守護三寶。 瞭解利益后，日三次、夜三次皈依有二：從總的方面來說的利益，以及從竅訣方面來說的利益。 首先，從總的方面來說，有兩組四項內容。第一組四項是：獲得廣大的福德，獲得歡喜和極大的歡喜，獲得三摩地，獲得清凈。 第二組四項是：守護。

【English Translation】 The manner of taking refuge: the order of what to learn after taking refuge. Based on this, there are two aspects to the object worthy of refuge: identifying the object, and the reason why it is worthy of refuge. The manner of taking refuge is fourfold: knowing the qualities, knowing the distinctions, making a commitment, and not speaking of other refuges. Firstly, there are three aspects to knowing the qualities: the qualities of the Buddha, the Dharma, and the Sangha. Firstly, there are four aspects to the qualities of the Buddha: the qualities of the body, the qualities of speech, the qualities of mind, and the qualities of activity. There are two aspects to the qualities of mind: the qualities of wisdom and the qualities of compassion. There are six aspects to knowing the distinctions: the distinction arising from the nature, the distinction of activity, the distinction of faith, the distinction of practice, the distinction of remembrance, and the distinction arising from the activity of increasing merit. There are two aspects to the order of what to learn after taking refuge: arising from the general and arising from the pith instructions. Firstly, from the general, there are two sets of four items. The first set of four items is: relying on the noble individual (व्यक्ति，vyakti，person), listening to the noble Dharma, properly applying the mind, and practicing the Dharma that is in accordance with the Dharma. The second set of four items is: not letting the senses run wild, properly taking the basis of training, being compassionate to sentient beings, and diligently making offerings to the Three Jewels at all times. From the pith instructions, there are two: the individual trainings and the common trainings. Firstly, there are two aspects to the individual trainings: the trainings to be abandoned and the trainings to be cultivated. There are six aspects to the common trainings: repeatedly taking refuge by remembering the distinctions and qualities of the Three Jewels; by remembering the kindness, always diligently making offerings and offering the first portion of food and drink; by remembering compassion, encouraging other beings to act in this way; whatever action is done or whatever need there is, offering to the Three Jewels and praying, abandoning other worldly means; knowing the benefits, taking refuge three times during the day and three times during the night; not abandoning or protecting the Three Jewels even for the sake of laughter or life. Knowing the benefits, taking refuge three times during the day and three times during the night has two aspects: the benefits arising from the general and the benefits arising from the pith instructions. Firstly, from the general, there are two sets of four items. The first set of four items is: obtaining great merit, obtaining joy and supreme joy, obtaining samadhi, obtaining purity. The second set of four items is: protection.

---

་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ལོག་པར་མོས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བསྲབས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏགས་པ་འཐོབ་པ། དམ་པ་ཡང་དག་པར་སོང་བ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བགྲང་བར་འགྱུར་བ། སྟོན་པ་དང་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་བསྟན་པ་ལ་དགའ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་དགའ་བར་འགྱུར་བའོ། །མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལ་བརྒྱད། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཚུད་པ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ། སྔོན་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་བསྲབས་ཤིང་ཟད་པར་འགྱུར་བ། བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསོག་པ། ངན་འགྲོར་མི་ལྟུང་བ། མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ། ཅི་བསམས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ། མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །གཉིས་པ་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ།ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ་དང་། བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་ལས་ཚུལ་དངོས་དང་། སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ལས་ངེས་པའི་ཚུལ། ལས་འཕེལ་ཆེ་བ། ལས་མ་བྱས་པ་དང་མི་ཕྲད་པ། ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པ་ལ་གཉིས། ལས་ལམ་བཅུ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་དང་། ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གསུམ། ནག་པོའི་ལས་འབྲས་དང་། དཀར་པོའི་ལས་ 14-3-5b འབྲས་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ནག་པོའི་ལས་ལམ་དངོས་དང་། ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་དང་། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལྕི་ཡང་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ལས་ལམ་བཅུའི་ལྕི་ཡང་དང་། ཞར་ལ་སྟོབས་ལྡན་གྱི་ལས་ཀྱི་སྒོ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་བཞི། ཞིང་གི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། གསུམ་པ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །དཀར་པོའི་ལས་འབྲས་ལ་གཉིས། དཀར་པོའི་ལས་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན། རྒྱུ་མཐུན། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །གསུམ་པ་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཞན་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། འཕེན་རྫོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ། མྱོང་བར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་བཞིའི་ལས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། ཚེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དབང་ཕྱུག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཚིག་བཙུན་པ། དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ། སྐྱེས་པ་ཉིད། སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །གཞན་གཉིས་ཀྱང་བརྒྱད་རེ། གསུམ་པ་བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད

【現代漢語翻譯】 具有偉大的力量，能夠消除和完全摧毀所有邪見的障礙，能夠獲得完全的解脫，被算作是已證悟的聖者之列，其行為與導師和梵天相同，能夠取悅和喜悅那些喜愛教義的天神。 從口訣中產生的利益有八種：成為內道的佛教徒，成為所有戒律的基礎，能夠減輕和消除先前積累的業障，積累廣大的功德，不會墮入惡道，不會受到人與非人的障礙所阻礙，所有願望都能實現，迅速成佛的利益。 第二，生起一切安樂之根本的信心，分為三點：普遍地思維業果，分別地思維業果，思維后如何取捨。 第一點分為兩部分：普遍地思維業的方式，以及分別地進行思考。 第一部分有四點：業的確定性，業的增長性，未造之業不會相遇，已造之業不會浪費。 第二，分別地進行思考分為兩點：主要闡述十不善業道，以及闡述業與果報。 其中有三點：黑業的果報，白業的果報，以及闡述其他的業的分類。 第一點分為三部分：黑業的業道本身，輕重的差別，以及這些的果報。 第二，闡述輕重分為兩點：十不善業道的輕重，以及順便總結闡述具有力量的業的方面。 其中有四點：從田的角度力量強大，從所依的角度力量強大，從對境的角度力量強大，從意樂的角度力量強大。 第三，這些的果報分為三點：異熟果，等流果，增上果。 白業的果報分為兩點：白業和果報。 其中有三點：異熟果，等流果，增上果。 第三，闡述其他的業的分類分為兩點：引業和滿業的分類，以及感受是確定和不確定的四種業。 第二，分別地思維分為三點：異熟的功德，異熟的果報，異熟的因。 第一點有八種：壽命圓滿，容貌圓滿，種姓圓滿，權勢圓滿，言辭端正，名聲顯赫，男子之身，具有力量。 其他兩點也各有八種。 第三，思維后如何取捨分為兩點：普遍地闡述，以及特別地闡述。

【English Translation】 Having great power, able to dispel and completely destroy all the veils of wrong views, able to attain complete liberation, to be counted among the noble beings who have gone to truth, whose conduct is like that of the teacher and Brahma, able to please and delight the gods who rejoice in the teachings. From the arising of the oral instructions, there are eight benefits: becoming an inner Buddhist, becoming the basis of all vows, being able to alleviate and eliminate previously accumulated karmic obscurations, accumulating vast merit, not falling into the lower realms, not being obstructed by obstacles from humans and non-humans, all wishes being fulfilled, the benefit of quickly attaining enlightenment. Second, generating faith, the root of all well-being, is divided into three points: generally contemplating karma and its results, specifically contemplating karma and its results, and how to adopt or reject after contemplation. The first point is divided into two parts: generally contemplating the way of karma, and contemplating separately. The first part has four points: the certainty of karma, the increase of karma, not encountering uncreated karma, and not wasting created karma. Second, contemplating separately is divided into two points: mainly explaining the ten non-virtuous paths of action, and explaining karma and its results. Among these, there are three points: the results of black karma, the results of white karma, and explaining other classifications of karma. The first point is divided into three parts: the paths of black karma themselves, the differences in weight, and the results of these. Second, explaining the weight is divided into two points: the weight of the ten non-virtuous paths of action, and incidentally summarizing and explaining the aspects of powerful karma. Among these, there are four points: being powerful from the perspective of the field, being powerful from the perspective of the basis, being powerful from the perspective of the object, being powerful from the perspective of intention. Third, the results of these are divided into three points: the result of complete maturation, the result of similarity to the cause, the result of dominance. The results of white karma are divided into two points: white karma and its results. Among these, there are three points: the result of complete maturation, the result of similarity to the cause, the result of dominance. Third, explaining other classifications of karma is divided into two points: the classification of projecting karma and completing karma, and the four types of karma where the experience is certain and uncertain. Second, contemplating separately is divided into three points: the qualities of complete maturation, the results of complete maturation, the causes of complete maturation. The first point has eight qualities: perfect lifespan, perfect complexion, perfect lineage, perfect power, virtuous speech, famous and influential, male body, having strength. The other two points also have eight each. Third, how to adopt or reject after contemplation is divided into two points: generally explaining, and specifically explaining.

---

་པར་དུ་སྟོབས་བཞིས་སྦྱོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་བཞི། སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས། ཉེས་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པའི་སྟོབས། རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ལ་དྲུག །མདོ་ 14-3-6a སྡེ་ཟབ་མོ་ཀློག་པ། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ། གཟུངས་སྔགས་ལ་བརྟེན་པ། རྟེན་བཞེང་པ། མཆོད་པ་ལ་བརྟེན་པ། མཚན་ལ་བརྟེན་པའོ། །གཉིས་པ་སྐྱེས་བུ་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་ལ་བཞི། བསམ་པ་སྦྱང་བ་དངོས། དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ། ཐར་པར་བགྲོད་པའི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །དེ་ལ་གཉིས།སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྡུག་བདེན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ཀུན་འབྱུང་འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྡུག་བདེན་བདེན་བཞིའི་ཐོག་མར་གསུངས་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་དངོས། འདི་ལ་གཉིས། འཁོར་བ་སྤྱིའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ། སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་བསམ་པ།སྡུག་བསྔལ་དྲུག་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ། རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ། ན་བའི་སྡུག་བསྔལ། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ། མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པའི་སྡུག་བསྔལ། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ། འདོད་པ་བཙལ་ཏེ་མ་རྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ། །མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་དྲུག་བསམ་པ་ལ་དྲུག། ངེས་པ་མེད་པ། །ངོམས་མི་ཤེས་པ། །ལུས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདོར་བ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉིད་མཚམས་ 14-3-6b འབྱོར་བ། ཡང་དང་ཡང་དུ་མཐོ་དམན་དུ་འགྱུར་བ། གྲོགས་མེད་པའི་ཉེས་པ་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་དྲུག །དམྱལ་བ། ཡི་དྭགས། དུད་འགྲོ། མི། ལྷ་མ་ཡིན། ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། འདོད་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་གསུམ། འཆི་འཕོ་དང་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ། སྤ་བཀོང་བའི་སྡུག་བསྔལ། བཅད་པ་དང་དྲལ་བ་དང་བསད་པ་དང་སྤྱུགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཆི་འཕོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། གནས་འོག་མར་ལྟུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་སྒོ་ནས་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བའི་ཚུལ། དེས་ལས་གསོག་པའི་ཚུལ།

【現代漢語翻譯】 四力對治的修習方法。分為四種：破斥力、依止力、返回力、依處力。 第二，依止力有六種：讀誦甚深經典，修習空性，依靠陀羅尼咒語，建立所依（佛像、佛塔等），依靠供養，依靠名號。 第二，修習與中士夫共通的道次第，分為四部分：修習意樂的真實內容，意樂生起的標準，遣除對意樂的邪分別，確立趨向解脫的自性。 第一部分分為兩點：認識到尋求解脫的意樂，以及生起意樂的方法。 其中又分為兩點：從痛苦和集諦的角度進行思考，以及從十二緣起的角度進行思考。 第一部分分為兩點：思考苦諦，即輪迴的過患；思考集諦，即輪迴的流轉次第。 第一部分分為兩點：說明苦諦為何在四聖諦中首先宣說的必要性，以及修習痛苦的真實內容。這又分為兩點：思考輪迴總體的痛苦，以及分別思考各自的痛苦。 第一部分分為三點：思考八苦，思考六苦，思考三苦。 第一部分分為八點：生苦、老苦、病苦、死苦、怨憎會苦、愛別離苦、求不得苦。總之，五取蘊皆是痛苦。 第二，思考六苦分為六點：無定、不知足、屢捨身體、屢次受生、屢次高下、無友伴的過患。 第三部分分為三點：苦苦、壞苦、行苦。 第二，分別思考各自的痛苦分為六點：地獄、餓鬼、旁生、人、非天、天人的痛苦。 這又分為兩點：思考欲界天人的痛苦，以及上界天人的痛苦。 初者有三：死亡和墮落的痛苦，驕慢的痛苦，以及被切割、分裂、殺害和驅逐的痛苦。 第一部分分為兩點：死亡的痛苦，以及墮落到地獄的痛苦。 第二，從集諦的角度思考流轉輪迴的次第分為三點：煩惱生起的方式，煩惱造業的方式。

【English Translation】 The method of training with the four powers. There are four: the power of repenting, the power of relying, the power of reversing, and the power of support. Second, there are six powers of relying: reading profound scriptures, meditating on emptiness, relying on dharani mantras, establishing supports (Buddha images, stupas, etc.), relying on offerings, and relying on names. Second, training the mind in the stages of the path common to the middling person, divided into four parts: the actual training of intention, the standard for the arising of intention, eliminating wrong thoughts about intention, and establishing the nature of progressing towards liberation. The first part is divided into two points: recognizing the intention to seek liberation, and the method of generating that intention. This is further divided into two points: thinking from the perspective of suffering and the origin of suffering, and thinking from the perspective of the twelve links of dependent origination. The first part is divided into two points: thinking about the suffering of samsara, and thinking about the order of entering samsara from the origin of suffering. The first part is divided into two points: explaining the necessity of explaining the suffering truth first among the four noble truths, and the actual contemplation of suffering. This is further divided into two points: contemplating the general suffering of samsara, and contemplating the individual sufferings separately. The first part is divided into three points: contemplating the eight sufferings, contemplating the six sufferings, and contemplating the three sufferings. The first part is divided into eight points: the suffering of birth, the suffering of aging, the suffering of sickness, the suffering of death, the suffering of meeting with the unpleasant, the suffering of separation from the pleasant, and the suffering of not obtaining what is desired. In short, the five aggregates of grasping are all suffering. Second, contemplating the six sufferings is divided into six points: uncertainty, insatiability, repeatedly abandoning the body, repeatedly experiencing rebirth, repeatedly changing between high and low status, and the fault of having no companions. The third part is divided into three points: the suffering of suffering, the suffering of change, and the suffering of pervasive conditioning. Second, contemplating the individual sufferings separately is divided into six points: the suffering of hell, the suffering of hungry ghosts, the suffering of animals, the suffering of humans, the suffering of asuras, and the suffering of gods. This is further divided into two points: contemplating the suffering of the gods of the desire realm, and contemplating the suffering of the gods of the upper realms. The first has three: the suffering of death and transmigration, the suffering of pride, and the suffering of being cut, split, killed, and expelled. The first part is divided into two points: the suffering of death and transmigration, and the suffering of falling to a lower realm. Second, thinking about the order of entering samsara from the perspective of the origin of suffering is divided into three points: the way in which afflictions arise, the way in which afflictions accumulate karma.

---

འཆི་འཕོ་བ་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཉོན་མོངས་ངོས་བཟུང་བ། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ། ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཉོན་མོངས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་བཅུ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ། འཇིག་ལྟ། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན། ལོག་ལྟའོ། །གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལ་དྲུག །རྟེན། དམིགས་པ། འདུ་འཛི། བཤད་པ། གོམས་པ། ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་དེས་ལས་གསོག་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསག་པར་བྱ་བའི་ལས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་ 14-3-7a གསོག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་གསོག་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ཚོར་བ་བདེ་བའི་དོན་དུ་གསོག་པ་དང་། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་གསོག་པའོ། །གསུམ་པ་འཆི་འཕོ་བ་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཆུལ་ལ་ལྔ། འཆི་བའི་རྐྱེན། འཆི་བའི་སེམས། དྲོད་གང་ནས་སྡུད་པ། ཤི་ནས་བར་དོ་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ནས་སྐྱེ་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་འཆི་སེམས་ལ་གསུམ། དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་འཆི་བ། མི་དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་འཆི་བ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་དང་ལྡན་པར་འཆི་བའོ། །གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་ལ་བཞི། ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ། ཡན་ལག་གི་བསྡུ་བ། ཚེ་དུ་ལ་རྫོགས་པ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའི་ཚུལ་ལོ། །བཞི་པ་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས། རྟེན་ཇི་ལྟ་བུས་འཁོར་བ་ལྡོག་པ་དང་། ལམ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་བསྒོམས་པས་འཁོར་བ་ལྡོག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས། གོ་རིམ་ངེས་པ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་ལ་གསུམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་སྒོ་སེམས་བསྐྱེད་ཁོ་ན་བསྟན་པ། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ། བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བའི་རིམ་པ། སྐྱེས་པའི་ཚད། ཆོ་གས་བཟུང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཚུལ། རྒྱུ་བཞི་ལས་སྐྱེས་ 14-3-7b ཚུལ། སྟོབས་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ཇོ་བོ་རྗེའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བ་དང་། འཕགས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རིམ་པ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། རིམ་ཅན་དུ་སྦྱང་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐེག་

【現代漢語翻譯】 這是關於死亡、轉生和連線的方式。 首先分為四個部分：煩惱的識別、產生的次第、煩惱的因、煩惱的過患。 第一部分分為兩個方面：煩惱總體的定義和各個煩惱的定義。 這裡有十種煩惱：貪慾、嗔恨、驕慢、無明、懷疑、有身見、邊見、見取見、戒禁取見、邪見。 第三部分，煩惱的因有六個：所依、對境、積聚、言說、串習、作意。 第二部分，關於如何積業分為兩個方面：需要積聚的業的識別，以及如何積聚的方式。 第一部分分為兩種業：思業和思已業。 關於如何積聚的方式分為兩個方面：爲了感受快樂而積聚，以及爲了感受舍受而積聚。 第三部分，關於死亡、轉生和連線的方式分為五個方面：死亡的緣起、死亡的心、暖氣從何處收攝、死後中陰形成的方式、以及從那裡如何受生。 第二部分，關於死亡的心分為三種：以善心而死、以不善心而死、以無記心而死。 第二部分，通過十二緣起進行思考分為四個方面：支分的分類、支分的集合、多少世圓滿、以及這些意義的總結方式。 第四部分，確定解脫道的自性分為兩個方面：依靠什麼樣的所依才能使輪迴止息？以及修習什麼樣的道才能使輪迴止息？ 這裡有三個方面：三學的數量確定、次第確定、三學的自性。 第三部分，大士道次第中修心分為三個方面：僅僅展示大乘的入門——發菩提心、如何生起菩提心的方式、生起后如何學習行為。 第二部分分為四個方面：依靠什麼因才能生起？修習菩提心的次第、生起的量、以儀軌攝持的方式。 第一部分分為三個方面：從四緣生起的方式、從四因生起的方式、從四力生起的方式。 第二部分，修習菩提心的次第分為兩個方面：依靠覺沃杰的論典，通過七重因果教授來修習；依靠聖天菩薩的論典，通過自他交換來修習。 第一部分分為兩個方面：對次第生起定解，以及按次第實際修習。 第一部分分為兩個方面：乘。

【English Translation】 This is about the manner of dying, transference, and connection. First, it is divided into four parts: identification of afflictions, the order of arising, the causes of afflictions, and the faults of afflictions. The first part is divided into two aspects: the general definition of afflictions and the individual definitions of each affliction. Here are ten afflictions: desire, anger, pride, ignorance, doubt, view of the self, extreme views, holding views as supreme, holding moral discipline and asceticism as supreme, and wrong views. The third part, the causes of afflictions, has six: basis, object, accumulation, speech, habituation, and attention. The second part, regarding how to accumulate karma, is divided into two aspects: the identification of the karma to be accumulated, and the manner of how to accumulate it. The first part is divided into two types of karma: karma of thought and karma after thought. Regarding the manner of how to accumulate, it is divided into two aspects: accumulating for the sake of experiencing pleasure, and accumulating for the sake of experiencing equanimity. The third part, regarding the manner of dying, transference, and connection, is divided into five aspects: the conditions of death, the mind of death, from where does warmth gather, the way the intermediate state is formed after death, and from there, how to take rebirth. The second part, regarding the mind of death, is divided into three types: dying with a virtuous mind, dying with a non-virtuous mind, and dying with a neutral mind. The second part, thinking through the twelve links of dependent origination, is divided into four aspects: the classification of the limbs, the collection of the limbs, how many lifetimes to complete, and the way to summarize these meanings. The fourth part, determining the nature of the path to liberation, is divided into two aspects: by relying on what kind of basis can samsara be reversed? And by cultivating what kind of path can samsara be reversed? Here are three aspects: the number of the three trainings is definite, the order is definite, and the nature of the three trainings. The third part, in the stages of the path of the great being, training the mind is divided into three aspects: merely showing the entrance to the Great Vehicle—generating bodhicitta, the way of how to generate that mind, and after generating it, how to learn the practice. The second part is divided into four aspects: relying on what cause can it arise? The order of training the mind of enlightenment, the measure of arising, and the way to hold it with rituals. The first part is divided into three aspects: the way of arising from the four conditions, the way of arising from the four causes, and the way of arising from the four powers. The second part, the order of training the mind of enlightenment, is divided into two aspects: relying on the treatises of Jowo Je, training through the sevenfold cause and effect instruction; relying on the treatises of Arya Shantideva, training through the exchange of self and others. The first part is divided into two aspects: generating definite understanding of the order, and actually training in the order. The first part is divided into two aspects: Vehicle.

---

ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་གཞན་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐོག་མར་གལ་ཆེ་བ། བར་དུ་གལ་ཆེ་བ། ཐ་མར་གལ་ཆེ་བའོ། །གཉིས་པ་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཚུལ་ལ་གཉིས། མར་ཤེས་ནས་བྱམས་པའི་བར་རྒྱུར་འགྱུར་ཚུལ་དང་། ལྷག་བསམ་དང་སེམས་བསྐྱེད་པ་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་རིམ་ཅན་དུ་སྦྱང་བ་དངོས་ལ་གསུམ། གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྦྱང་བ། བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྦྱང་བ། སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་སེམས་བསྐྱེད་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བློ་དེ་སྐྱེ་བའི་གཞི་བསྒྲུབ་པ་དང་། བློ་དེ་བསྐྱེད་པ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། མར་བསྒོམ་པ། དྲིན་དྲན་པ་བསྒོམ། དྲིན་དུ་གཟོ་བ་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་བློ་དེ་བསྐྱེད་པ་དངོས་པ་ལ་གསུམ། བྱམས་པ་བསྒོམ་པ། སྙིང་རྗེ་བསྒོམ་པ། ལྷག་བསམ་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱང་བ་ལ་གསུམ། བདག་གཞན་བརྗེས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མ་བརྗེས་པའི་ཉེས་ 14-3-8a དམིགས་བསམ་པ། བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བསམ་པ་གོམས་ན་བསྐྱེད་པར་ནུས་པ་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་ཚུལ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །བཞི་པ་ཆོ་གས་བཟུང་བ་ལ་གསུམ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གང་ལ་བླང་བའི་ཡུལ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན། ཇི་ལྟར་བླང་བའི་ཆོ་གའོ། །འདི་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོག །དངོས་གཞིའི་ཆོག །མཇུག་གི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྐྱབས་འགྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱ་བ། ཚོགས་བསག་པ། བསམ་པ་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གནས་པ་རྒྱུན་ཞིང་རྟེན་བཀྲམ་ནས་མཆོད་རྫས་བཤམ་པ། གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་བསླབ་བྱ་བརྗོད་པའོ། །གཉིས་པ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་ལ་གཉིས། ཚེ་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ་དང་། སྐྱེ་བ་གཞན་དུའང་དེ་དང་མི་འབྲལ་བའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ལ་བསླབ་པ། སེམས་བསྐྱེད་དངོས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསླབ་པ། གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་ལ་བསླབ་པ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་པ་ལ་བསླབ་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་དངོས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསླབ་བ་ལ་གཉིས། སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་གཏོང་བ་དང་། སྤེལ་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །གཉིས་པ་ 14-3-8b སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་དེ་དང་ཡང

【現代漢語翻譯】 展示了偉大道路的根本是慈悲，以及其他因果如何轉變為慈悲的因和果。第一部分有三點：最初的重要，中間的重要，最終的重要。第二部分關於其他因果如何轉變為慈悲的因和果，有兩點：從認識母親到慈愛的過程轉變為因，以及增上意樂和發菩提心轉變為果。第二部分，實際按次第修習，有三點：修習為利他而努力的意樂，修習為證菩提而努力的意樂，以及認識修習的果——發菩提心。第一部分有兩點：建立生起此意樂的基礎，以及實際生起此意樂。第一部分有兩點：修習對眾生平等心，以及修習將一切視為悅意之境。這部分有三點：修習視眾生為母親，修習憶念恩德，修習報答恩德。第二部分，實際生起此意樂，有三點：修習慈愛，修習悲心，修習增上意樂。第二部分，依靠寂天菩薩的論典進行修習，有三點：思考自他交換的利益和不交換的過患，以及如果習慣了自他交換的意樂，就能生起自他交換的意樂，修習自他交換之次第。第四部分，以儀軌攝持，有三點：使未獲得的獲得，守護已獲得的而不失壞，以及失壞后恢復的方法。第一部分有三點：所取的對境，能取的所依，以及如何取的儀軌。這部分有三點：加行儀軌，正行儀軌，結行儀軌。第一部分有三點：進行特殊的皈依，積聚資糧，以及修習意樂。第一部分有三點：安置處所，陳設供品，祈禱並皈依，以及宣說皈依后的學處。第二部分，守護已獲得的而不失壞，有兩點：學習今生不退失菩提心的因，以及學習來世也不離菩提心的因。第一部分有四點：爲了增長對菩提心的歡喜和熱情，學習憶念利益；爲了實際增長菩提心，學習六次發菩提心；學習不捨棄為之發菩提心的眾生；學習積聚福德和智慧資糧。爲了實際增長菩提心，學習六次發菩提心，有兩點：學習不捨棄愿菩提心，以及增上愿菩提心。第二部分，來世也不離菩提心，

【English Translation】 It shows that the root of the great path is compassion, and how other causes and effects transform into the cause and effect of compassion. The first part has three points: the importance of the beginning, the importance of the middle, and the importance of the end. The second part, regarding how other causes and effects transform into the cause and effect of compassion, has two points: the process from recognizing the mother to loving-kindness transforms into the cause, and the superior intention and generating Bodhicitta transform into the effect. The second part, actually practicing in sequence, has three points: cultivating the intention to strive for the benefit of others, cultivating the intention to strive for enlightenment, and recognizing the result of cultivation—generating Bodhicitta. The first part has two points: establishing the basis for generating this intention, and actually generating this intention. The first part has two points: cultivating equanimity towards sentient beings, and cultivating seeing everything as a pleasing object. This part has three points: cultivating seeing sentient beings as mothers, cultivating remembering kindness, and cultivating repaying kindness. The second part, actually generating this intention, has three points: cultivating loving-kindness, cultivating compassion, and cultivating superior intention. The second part, relying on Shantideva's treatises for cultivation, has three points: contemplating the benefits of exchanging self and others and the faults of not exchanging, and if one is accustomed to the intention of exchanging self and others, one can generate the intention of exchanging self and others, the order of cultivating the method of exchanging self and others. The fourth part, taking hold with rituals, has three points: causing the unobtained to be obtained, protecting the obtained from not being lost, and the method of restoring what has been lost. The first part has three points: the object to be taken, the basis for taking, and the ritual of how to take. This part has three points: the preliminary ritual, the main ritual, and the concluding ritual. The first part has three points: performing special refuge, accumulating merit, and cultivating intention. The first part has three points: arranging the place, setting out offerings, praying and taking refuge, and proclaiming the precepts after taking refuge. The second part, protecting the obtained from not being lost, has two points: learning the cause of not losing Bodhicitta in this life, and learning the cause of not being separated from Bodhicitta in future lives. The first part has four points: in order to increase joy and enthusiasm for Bodhicitta, learning to remember the benefits; in order to actually increase Bodhicitta, learning to generate Bodhicitta six times; learning not to abandon the sentient beings for whom Bodhicitta is generated; learning to accumulate the accumulations of merit and wisdom. In order to actually increase Bodhicitta, learning to generate Bodhicitta six times, has two points: learning not to abandon aspirational Bodhicitta, and increasing aspirational Bodhicitta. The second part, not being separated from it in future lives,

---

་མི་འབྲ་བའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ་ལ་གཉིས། ཉམས་པར་བྱེད་པ་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བ། མི་ཉམས་པར་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བླང་བ་ལ་བསླབ་པའོ། །གསུམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཐབས་ཤེས་རེ་རེ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་ལ་བསླབ་ཚུལ་དང་།ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་འདོད་སྦྱང་བ། སྦྱངས་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ། བཟུང་ནས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལ་གསུམ། གང་ལ་བསླབ་པའི་གཞི། དེར་བསླབ་པ་རྣམས་འདུས་ཚུལ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་རིམ་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་གྲངས་ངེས་པ་དང་། ཞར་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །མངོན་མཐོ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས། གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས། ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས། ལམ་མམ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་གྲངས་ངེས། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་སོ། །ཞར་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་ལ་གསུམ། སྐྱེ་བའི་རིམ་པ། དམན་མཆོག་གི་རིམ་པ། རགས་ཕྲའི་རིམ་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སློབ་པའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། སྤྱོད་པ་སྤྱི་ལ་སློབ་ 14-3-9a པའི་ཚུལ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཕར་ཕྱིན་དང་། གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་བ་བཞི་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན། ཤེས་རབ་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ། དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། སྦྱིན་པའི་རབ་དབྱེ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། རྟེན་སོ་སོ་ལ་བལྟོས་པའི་རབ་དབྱེ། སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེའོ། །དང་པོ་གཉིས། དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །རྟེན་དམ་པ། དངོས་པོ་དམ་པ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ། ཐབས་མཁས་པ་དམ་པ། བསྔོ་བ་དམ་པ། རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པའོ། །གསུམ་པ་སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཟང་ཟིང་དངོས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཟང་ཟི

【現代漢語翻譯】 關於學習不退轉之因有兩點：一是捨棄導致退轉的四種黑法，二是學習採納使之不退轉的四種白法。 第三，關於從發心到修行的學習方式有三點：一是說明從發心開始必須學習的理由，二是闡述僅僅學習方便或智慧之一無法成佛，三是闡述學習的次第。 這又分為兩點：一是學習大乘總體的次第，二是特別學習金剛乘的次第。 第一點又分為三點：一是預先培養學習菩薩學處（菩薩戒）的意願，二是培養后受持菩薩戒，三是受持后如何學習。 這又分為三點：一是學習的基礎是什麼，二是所學內容如何彙集，三是如何按次第學習。 第二點又分為兩點：一是明確實際內容的數量，二是順帶說明順序的確定。 第一點又分為六點：一是依賴增上生的數量確定，二是依賴成辦二利的數量確定，三是依賴圓滿成辦一切利他之事的數量確定，四是依賴攝集一切大乘的數量確定，五是依賴一切道或方便之相的數量確定，六是依賴三學（戒定慧）的數量確定。 順帶說明順序的確定分為三點：一是出生的順序，二是低劣與殊勝的順序，三是粗大與微細的順序。 第三，關於如何按次第學習分為兩點：一是學習共同行為的方式，二是特別學習最後兩種波羅蜜多（智慧、方便）的方式。 第一點又分為兩點：一是學習使自己成佛之法成熟的波羅蜜多，二是學習使他人相續成熟的四攝。 第一點又分為六點：一是學習佈施，二是學習持戒，三是學習忍辱，四是學習精進，五是學習禪定，六是學習智慧的方式。 第一點又分為四點：一是佈施的體性，二是進入佈施之法，三是佈施的分類，四是總結這些內容。 第三，佈施的分類分為三點：一是如何對待一切所依（佈施對像），二是依賴不同所依的分類，三是佈施自身體性的分類。 第一點分為兩點：一是做到具備六種殊勝，二是做到具備六種波羅蜜多。 第一點分為六點：一是所依殊勝，二是事物殊勝，三是目的殊勝，四是方便殊勝，五是迴向殊勝，六是清凈殊勝。 第三，佈施自身體性的分類分為三點：一是法佈施，二是無畏佈施，三是財物佈施。 這又分為兩點：一是實際施捨財物的佈施，二是僅僅是意念的佈施。 第一點分為三點：一是財物

【English Translation】 Regarding learning the causes of non-regression, there are two points: one is to abandon the four black dharmas that cause regression, and the other is to learn to adopt the four white dharmas that prevent regression. Third, regarding the way of learning from generating Bodhicitta to practice, there are three points: first, explaining the reasons why one must learn from the beginning of generating Bodhicitta; second, elucidating that one cannot attain Buddhahood by learning only one of skillful means or wisdom; and third, elucidating the order of learning. This is further divided into two points: first, the order of learning the Mahayana in general, and second, the order of learning the Vajrayana in particular. The first point is further divided into three points: first, cultivating the desire to learn the Bodhisattva's precepts (Bodhisattva vows) in advance; second, taking the Bodhisattva vows after cultivation; and third, how to learn after taking the vows. This is further divided into three points: first, what is the basis of learning; second, how the contents of learning are gathered; and third, how to learn in order. The second point is further divided into two points: first, clarifying the definite number of actual contents; and second, incidentally explaining the determination of the order. The first point is further divided into six points: first, the definite number depending on higher rebirth; second, the definite number depending on accomplishing the two benefits; third, the definite number depending on perfectly accomplishing all benefit for others; fourth, the definite number depending on gathering all Mahayana; fifth, the definite number depending on all aspects of the path or skillful means; and sixth, the definite number depending on the three trainings (discipline, concentration, wisdom). Incidentally, explaining the determination of the order is divided into three points: first, the order of birth; second, the order of inferior and superior; and third, the order of coarse and subtle. Third, regarding how to learn in order, it is divided into two points: first, the way of learning common conduct; and second, the way of learning the last two Paramitas (wisdom, skillful means) in particular. The first point is further divided into two points: first, learning the Paramitas that ripen one's own Buddha-dharma; and second, learning the four means of gathering that ripen the minds of others. The first point is further divided into six points: first, learning generosity; second, learning discipline; third, learning patience; fourth, learning diligence; fifth, learning concentration; and sixth, learning the way of wisdom. The first point is further divided into four points: first, the nature of generosity; second, the method of entering into generosity; third, the classification of generosity; and fourth, summarizing these contents. Third, the classification of generosity is divided into three points: first, how to treat all recipients (objects of generosity); second, the classification depending on different recipients; and third, the classification of the nature of generosity itself. The first point is divided into two points: first, to achieve the six perfections; and second, to achieve the six Paramitas. The first point is divided into six points: first, the perfection of the recipient; second, the perfection of the object; third, the perfection of the purpose; fourth, the perfection of the method; fifth, the perfection of the dedication; and sixth, the perfection of purity. Third, the classification of the nature of generosity itself is divided into three points: first, the Dharma-giving; second, the fearlessness-giving; and third, the material-giving. This is further divided into two points: first, the giving of actually giving material things; and second, the giving of mere intention. The first point is divided into three points: first, material things

---

ང་གཏོང་བའི་ཚུལ། གཏོང་མ་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་གཏོང་བའི་ཞིང་། གང་གིས་གཏོང་བའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བ། གང་གཏོང་བའི་དངོས་པོའོ། །བསམ་པ་ལ་གཉིས། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་དགོས་པ། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྤང་བ་དགོས་པའོ། །འདི་ལ་བདུན། ལྟ་ངན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་ 14-3-9b པའི་བསམ་མེད་པ། ཁེངས་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། རྟེན་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། ཞུམ་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། ལན་ལ་ལྟ་བའི་བསམ་པ་མེད་པ། རྣམ་སྨིན་ལ་ལྟ་བའི་བསམ་པ་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་ཇི་འདྲ་བས་མི་བཏང་བ་དང་། ཇི་ལྟ་བུས་གཏོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བའི་དངོས་པོ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ནང་གི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་དང་། ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཏང་དུ་མི་རུང་བ། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་བཏང་དུ་མི་རུང་བ། སློང་བ་པོའི་སྒོ་ནས་བཏང་དུ་མི་རུང་བའི། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་དང་། གཏོང་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ་། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ། དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བའོ། །སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟན་པ་ལ་བཞི། མགོ་མས་པ། རྒུད་པ། ཆགས་པ་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྔ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། དེ་དག་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བདུ་བའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ 14-3-10a ལ་ལྔ། བཟོད་པའི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བཟོད་པའི་རབ་དབྱེ། དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །བཟོད་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གནོད་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་དང་། གནོད་བྱེད་འབྱོར་པ་མི་དགའ་ཞིང་རྒུད་པ་ལ་དགའ་བ་དག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བདེ་བའི་གེགས་བྱས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ། བཀུར་བ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་དང་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ

【現代漢語翻譯】 關於佈施的方法：如果不能佈施，該怎麼辦？對治佈施的障礙的方法。首先分為四點：對誰佈施的田地，以何種心態佈施，如何佈施的行為，佈施何物。 心態分為兩種：需要具備什麼樣的心態？需要捨棄什麼樣的心態？這裡有七種：沒有執持邪見為殊勝的心態，沒有傲慢的心態，沒有依賴的心態，沒有沮喪的心態，沒有背離的心態，沒有期待回報的心態，沒有期待果報的心態。 如何佈施的行為分為兩種：以什麼樣的行為不佈施？以什麼樣的行為佈施？第一種分為兩種：簡要說明佈施與不佈施的物品，以及詳細解釋。 這裡分為兩種：詳細解釋內在物品的佈施與不佈施，以及外在物品的佈施與不佈施。第一種分為三種：從時間角度不能佈施的，從需要角度不能佈施的，從乞討者角度不能佈施的。 詳細解釋外在物品的佈施與不佈施分為兩種：不佈施外在物品的方式，以及佈施的方式。第一種分為五種：從時間角度不能佈施的，從地點角度不能佈施的，從所依角度不能佈施的，從物品角度不能佈施的，從需要角度不能佈施的。 對治佈施的障礙的方法分為四種：吝嗇，衰敗，貪執，不見果報。 第二，關於持戒波羅蜜多分五點：持戒的體性，進入修持的方法，持戒的分類，修持這些時應該怎麼做，以及這些的意義。 持戒的分類分為三種：律儀戒，攝善法戒，饒益有情戒。 忍辱波羅蜜多分五點：忍辱的體性，進入修持的方法，忍辱的分類，修持這些時應該怎麼做，以及這些的意義。 忍辱的分類分為三種：對於損害不介意，接受痛苦，以及對於佛法具有堅定信心的忍辱。第一種分為兩種：駁斥對於損害者所作的損害不能忍受，以及清凈對於損害者興盛不悅，衰敗而喜悅的心態。 第一種分為兩種：駁斥對於製造安樂的障礙和製造痛苦的事情不能忍受的心態，以及對於製造恭敬等障礙和侮辱等三種行為不能忍受的心態。

【English Translation】 The way of giving: If one cannot give, what should be done? Relying on the antidote to the obstacles of giving. First, there are four points: the field to whom one gives, the intention with which one gives, the action of how one gives, and the object one gives. Intention is divided into two: What kind of intention is needed? What kind of intention needs to be abandoned? Here are seven: not having the intention of holding wrong views as supreme, not having an arrogant intention, not having a dependent intention, not having a discouraged intention, not having a back-turning intention, not having an intention of looking for a return, not having an intention of looking for fruition. The action of how to give is divided into two: With what kind of action does one not give? With what kind of action does one give? The first is divided into two: briefly stating the objects of giving and not giving, and explaining in detail. Here it is divided into two: explaining in detail the giving and not giving of internal objects, and the giving and not giving of external objects. The first is divided into three: what cannot be given from the perspective of time, what cannot be given from the perspective of need, and what cannot be given from the perspective of the beggar. Explaining in detail the giving and not giving of external objects is divided into two: the way of not giving external objects, and the way of giving. The first is divided into five: what cannot be given from the perspective of time, what cannot be given from the perspective of place, what cannot be given from the perspective of support, what cannot be given from the perspective of object, and what cannot be given from the perspective of need. The method of counteracting the obstacles of giving is divided into four: miserliness, decline, attachment, and not seeing the result. Second, the perfection of discipline is divided into five: the nature of discipline, the method of entering into cultivating it, the classification of discipline, what to do when practicing these, and the meaning of these. The classification of discipline is divided into three: the discipline of vows, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. The perfection of patience is divided into five: the nature of patience, the method of entering into cultivating it, the classification of patience, what to do when practicing these, and the meaning of these. The classification of patience is divided into three: not minding harm, accepting suffering, and patience with firm conviction in the Dharma. The first is divided into two: refuting the inability to endure the harm done by the harmer, and purifying the mind that is displeased with the prosperity of the harmer and pleased with the decline. The first is divided into two: refuting the inability to endure the obstruction of creating happiness and the creation of suffering, and the inability to endure the obstruction of creating respect and the three actions of insult, etc.

---

་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཁྲོ་བར་བྱ་བ་མི་རུངས་པར་བསྟན་པ་དང་། བརྩེ་བར་བྱ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡུལ་དང་། ཡུལ་ཅན་དང་། རྟེན་ལ་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན། རང་དབང་ཡོད་མེད་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པ། གློ་བུར་བ་དང་རང་བཞིན་གང་ཡིན་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པ། དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་གང་གིས་གནོད་པ་ལ་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པ། གནོད་བྱེད་བསྐུལ་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟགས་ན་ཁྲོ་མི་རིགས་པ། ཡུལ་ལ་བརྟགས་ན་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་པ། ཡུལ་ཅན་ལ་བརྟགས་ན་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་པ། རྟེན་ལ་བརྟགས་ན་ཁྲོ་བར་མི་རིགས་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། གནོད་པའི་རྒྱུ་དང་སྐྱོན་ཅན་སྐྱོན་མེད་ལ་བརྟག་པ། རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་བརྟག་པའོ། །བཀུར་བ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་དཔེ་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། བསྟོད་པ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་ 14-3-10b པ་དང་། བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྡོད་པ་སོགས་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་ཚུལ་བསམ་པ། སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཚུལ་བསམ་པ། དེ་ནས་དེ་དག་འགོག་པ་ལ་དགའ་བའོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་པར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས། གཞིའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་དགའ་བར་འཛིན་པ་དགག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དུ་ལེན་པར་འོས་པར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་རང་གི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་ལ་གཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ། ཆུང་རིམ་ནས་གོམས་ན་མི་དགའ་བའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐར་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཆེ་བའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལྡོག་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པའོ། །གཞིའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བརྒྱད། གནས་ལ་བརྟེན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ།སྤྱོད་ལམ་ལ་བརྟེན་པ། ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པ། སློང་མོས་འཚོ་བ་ལ་བརྟེན་པ། མངོན་པར་བརྩོན་དུབ་པ་ལ་བརྟན་པ། སེམས་ཅན་ཀྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པ། འབྲལ་གྱི་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ལ་མོས་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས། མོས་པའི་ཡུལ། མོས་པའི་ཚུལ་ལོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་ 14-3-11a དབྱེ། སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་གཉིས། རབ་དབྱེ་དངོས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་བརྩོན་

【現代漢語翻譯】 這是關於如何克服無法忍受之事的討論。首先分為兩部分：展示憤怒是不合理的，以及展示慈愛是合理的。第一部分又分為三個方面：從對像、主體和基礎來分析，憤怒都是不合理的。第一部分又分為七個小節：考察自主與否，憤怒是不合理的；考察是突發性的還是本性的，憤怒是不合理的；考察直接或間接的傷害，憤怒是不合理的；考察引發傷害的原因，憤怒是不合理的；考察對象，憤怒是不合理的；考察主體，憤怒是不合理的；考察基礎，憤怒是不合理的。這裡又分為兩點：考察傷害的原因以及有缺點和無缺點；考察自己所承認的。駁斥對尊敬等的阻礙以及輕蔑等的無法忍受，分為兩部分：駁斥對讚揚等的阻礙的無法忍受，以及駁斥輕蔑等三種行為的無法忍受。第一部分分為三個方面：思考讚揚等沒有功德的方式；思考有缺點的方式；然後樂於阻止這些。第二部分，培養接受痛苦的忍耐，分為三個方面：接受痛苦的必要理由；培養這種忍耐的方法；從基礎上詳細闡述。第二部分分為兩點：駁斥對痛苦的完全不悅，以及展示接受痛苦是合適的。這裡分為三個方面：思考痛苦本身的優點；思考忍受痛苦的苦行的優點；從小到大逐漸習慣，就不會不悅了。第二部分分為兩點：思考解脫等重大意義的利益；思考避免無數痛苦的利益。從基礎上詳細闡述分為八個方面：依賴處所；依賴世間法；依賴行為；依賴受持佛法；依賴乞討為生；依賴精進的疲憊；依賴利益眾生；依賴分離的行為。第三，培養對佛法的堅定信念的忍耐，分為兩點：信念的對象；信念的方式。學習精進波羅蜜，分為五個方面：精進的本質；進入修習精進的方法；精進的分類；修行時應該如何做；這些內容的總結。精進的分類分為兩部分：實際的分類；以及培養精進的方法。第一部分分為三個方面：盔甲般的精進；積累善法的精進。

【English Translation】 This is a discussion on how to overcome intolerance. First, it is divided into two parts: showing that anger is unreasonable, and showing that love is reasonable. The first part is further divided into three aspects: analyzing from the object, subject, and basis, anger is unreasonable. The first part is further divided into seven subsections: examining autonomy or lack thereof, anger is unreasonable; examining whether it is sudden or inherent, anger is unreasonable; examining direct or indirect harm, anger is unreasonable; examining the cause of the harm, anger is unreasonable; examining the object, anger is unreasonable; examining the subject, anger is unreasonable; examining the basis, anger is unreasonable. Here, it is further divided into two points: examining the cause of harm and whether there are faults or no faults; examining what one has admitted oneself. Refuting the intolerance of obstructing respect etc. and contempt etc., it is divided into two parts: refuting the intolerance of obstructing praise etc., and refuting the intolerance of the three actions of contempt etc. The first part is divided into three aspects: contemplating the ways in which praise etc. have no merit; contemplating the ways in which there are faults; and then being happy to prevent these. The second part, cultivating patience in accepting suffering, is divided into three aspects: the necessary reasons for accepting suffering; the method for cultivating this patience; elaborating in detail from the basis. The second part is divided into two points: refuting the complete displeasure with suffering, and showing that accepting suffering is appropriate. Here, it is divided into three aspects: contemplating the advantages of suffering itself; contemplating the advantages of enduring the asceticism of suffering; gradually becoming accustomed from small to large, and there will be no displeasure. The second part is divided into two points: contemplating the benefits of great significance such as liberation; contemplating the benefits of averting countless sufferings. Elaborating in detail from the basis is divided into eight aspects: relying on the place; relying on worldly dharmas; relying on behavior; relying on upholding the Dharma; relying on living by begging; relying on the fatigue of diligence; relying on benefiting sentient beings; relying on the act of separation. Third, cultivating patience of firm conviction in the Dharma, it is divided into two points: the object of conviction; the manner of conviction. Studying the perfection of diligence, it is divided into five aspects: the essence of diligence; the method of entering into practicing diligence; the classification of diligence; how one should act during practice; a summary of these contents. The classification of diligence is divided into two parts: the actual classification; and the method of cultivating diligence. The first part is divided into three aspects: armor-like diligence; diligence in accumulating virtuous dharmas.

---

འགྲུས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གཉིས་པ་བརྩོན་འགྲུས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་བཞི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གེགས་འགལ་རྐྱེན་སྤང་པ་མཐུན་རྐྱེན་དཔུང་གི་ཚོགས་བསམ་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་ལྷུར་བླང་པ། དེ་ལས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་སྤོང་བའི་ཐབས་བསྟེན་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། ཕྱི་ཤོལ་གྱི་ལེ་ལོ་འགོག་པ་དང་། བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་པ་དགག་པ།སྒྱིད་ལུག་པའམ་བདག་ཉིད་བརྙས་པ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། ཐོབ་བྱ་ལ་སྒྱིད་ལུག་པ་དགག་པ་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་སྒྱིད་ལུག་པ་དགག་པ་དང་། གང་དུ་གནས་ནས་སྒྲུབ་པའི་གནས་ལ་ཞུམ་པ་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་མཐུན་རྐྱེན་དཔུང་གི་ཚོགས་བསག་པ་ལ་བཞི། མོས་པ། བརྟན་པ། དགའ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ། དོར་བའི་སྟོབས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བསམ་གཏན་གྱི་རབ་དབྱེ། སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་དབྱེ། སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །གསུམ་པ་ཤེས་ 14-3-11b རབ་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། དོན་དམ་རྟོགས་པ། ཀུན་རྫོབ་རྟོགས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་བཞི་ལ་ལྔ། བསྡུ་བཞིའི་ངོ་བོ། བཞིར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན། བསྡུ་བཞིའི་བྱེད་ལས། འཁོར་སྡུད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་དགོས་པ། ཅུང་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་དང་ལྡན་པའི་སྙན་སྨྲ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྙན་སྨྲའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་བསླབ་པ་ལ་དྲུག །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན། དེ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུད་བྱེད་དུ་བསྟན་པ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ། གཉིས་ཀ་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གོ་རིམ་ངེས་པའི་ཚུལ། སོ་སོའི་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ལ་བསླབ་ཚུལ། ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་ཚུལ། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ཀྱི་ཚོགས་བསྟན་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ། བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །མཐུན་པའི་ཡུན་ན་གནས་པ། འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ། བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞིའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ལུས་ཀ

【現代漢語翻譯】 精進：利益有情之精進。第二，生起精進之方便有四：捨棄精進之違緣障礙，思惟順緣助伴之集合；依此發起精進，勇猛精進；由此使身心堪能之方法。 初中有二：認識不順品，以及採取捨棄之方法。此有三：阻止耽於外務之懈怠；斷除貪著惡事；斷除懶惰或輕視自己。此有三：斷除于所應得懈怠；斷除于獲得之方法懈怠；斷除于所住之處怯懦。 第二，積聚順緣助伴之集合有四：發勝解力，生穩固力，生歡喜力，生止舍力。 學習靜慮波羅蜜多有五：靜慮之體性，進入修習之方便，靜慮之差別，修習時應如何行，以及彼等之義總攝。 學習般若波羅蜜多有五：般若之體性，進入生起之方便，般若之差別，修習時應如何行，以及彼等之義總攝。 第三，般若之差別有三：通達勝義，通達世俗，通達利益有情事業之般若。 第二，使他相續成熟之四攝有五：四攝之體性，安立為四之理由，四攝之作用，攝受眷屬故需依彼，略為廣說。 此有二：具有世間儀軌之善語，以及具有開示真實正法之善語。 特別是學習最後二度（靜慮、般若）有六：修習奢摩他和毗缽舍那之利益，開示彼二為一切等持之總攝，奢摩他和毗缽舍那之體性，必須修習二者之理由，次第決定之方式，以及各自之修習方法。 此有三：修習奢摩他之方法，修習毗缽舍那之方法，以及彼二雙運之方法。 初中有三：開示奢摩他之順緣，依此修習奢摩他之方法，以及修習成就奢摩他之標準。 初中有六：安住于適宜之處，少欲，知足，完全捨棄諸多事務，完全清凈戒律，以及完全捨棄貪慾等分別念。 依此修習奢摩他之方法有二：加行和正行。 此有二：身之...

【English Translation】 Diligence: The diligence of benefiting sentient beings. Second, there are four ways to generate diligence: abandoning the obstacles and adverse conditions to diligence, contemplating the assembly of favorable conditions and supporting forces; based on this, initiating diligence and striving diligently; and thereby making body and mind capable. The first has two aspects: recognizing the unfavorable factors and adopting methods to abandon them. This has three aspects: preventing laziness in external affairs; rejecting attachment to bad deeds; and rejecting discouragement or self-deprecation. This has three aspects: rejecting laziness towards what should be obtained; rejecting laziness towards the means of obtaining it; and rejecting timidity towards the place where one dwells and practices. Second, accumulating the assembly of favorable conditions and supporting forces has four aspects: generating the power of aspiration, generating the power of stability, generating the power of joy, and generating the power of renunciation. Learning the Perfection of Dhyana (meditative concentration) has five aspects: the nature of Dhyana, the means of entering into its practice, the distinctions of Dhyana, how to practice during practice, and the summary of their meanings. Learning the Perfection of Prajna (wisdom) has five aspects: the nature of Prajna, the means of entering into its generation, the distinctions of Prajna, how to practice during practice, and the summary of their meanings. Third, the distinctions of Prajna have three aspects: realizing ultimate truth, realizing conventional truth, and the Prajna of realizing the activities of benefiting sentient beings. Second, the four means of gathering (Sangraha-vastu) for maturing the minds of others have five aspects: the nature of the four means of gathering, the reason for establishing them as four, the functions of the four means of gathering, the need to rely on them because of gathering a retinue, and a brief explanation in detail. This has two aspects: pleasant speech that is in accordance with worldly customs, and pleasant speech that is in accordance with teaching the correct Dharma. In particular, learning the last two Perfections (Dhyana and Prajna) has six aspects: the benefits of cultivating Shamatha (calm abiding) and Vipashyana (insight), showing that these two are the collection of all Samadhi (meditative absorption), the nature of Shamatha and Vipashyana, the reason why both must be cultivated, the manner of determining the order, and the methods of cultivating each individually. This has three aspects: the method of cultivating Shamatha, the method of cultivating Vipashyana, and the method of combining these two. The first has three aspects: showing the conditions for Shamatha, the method of cultivating Shamatha based on it, and the standard for achieving Shamatha through cultivation. The first has six aspects: abiding in a suitable environment, having few desires, being content, completely abandoning many activities, completely purifying moral discipline, and completely abandoning thoughts of desire and so on. The method of cultivating Shamatha based on this has two aspects: preparation and the actual practice. This has two aspects: the body's...

---

ྱི་སྤྱོད་ལམ་ཇི་འདྲ་བས་བསྒོམ་པ། སྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ 14-3-12a ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སེམས་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དམིག་པ་ལ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམིགས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དམིགས་པ་དངོས་བསྟན་པ། གང་ཟག་གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ། དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་མེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བསམ་བ། ཐུན་གྱི་ཚད་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། བྱིང་རྒོད་བྱུང་བའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། བྱིང་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱིང་རྒོད་ངོས་མ་ཟིན་པའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ། ངོས་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། སྒོམ་པའི་དུས་སུ་དེ་རྟོགས་པའི་ཤེས་བཞིན་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །གཉིས་པ་ངོས་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དུ་མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། སེམས་པ་ངོས་བཟུང་ཞིང་བྱིང་རྒོད་འགོག་པའི་ཚུལ་དང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བྱིང་རྒོད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ 14-3-12b ངོས་བཟུང་པའོ། །གསུམ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དངོས། དེ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་དགུ། དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ། གླན་ཏེ་འཇོག་པ། ཉེ་བར་འཇོག་པ། དུལ་བར་བྱེད་པ། ཞི་བར་བྱེད་པ། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ། མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། །བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚད་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ས་མཚམས་བསྟན་པ། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ། ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང་། ཡིད་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྟོག་དཔྱོད་དང་བཅས་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་བགྲོད་པའི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་ཐོབ་དགོས་པར་བསྟན་པ

【現代漢語翻譯】 如何通過行為來禪修？這裡講述的是禪修的次第。這部分內容分為兩部分：一是如何無過失地生起等持（Samadhi），二是如何依靠等持生起止觀（Śamatha-Vipaśyanā）。 第一部分又分為三部分：在心專注于所緣之前應該怎麼做？專注于所緣之時應該怎麼做？專注于所緣之後應該怎麼做？ 專注于所緣之時應該怎麼做又分為兩部分：一是確定心所安住的基礎——所緣，二是如何將心專注于所緣的方法。 第一部分又分為兩部分：一是總的確定所緣，二是確定當下應修的所緣。 第一部分又分為三部分：一是直接指示所緣，二是說明由誰對何者進行專注，三是說明所緣的種類。 第二部分，如何將心專注于所緣的方法，分為三部分：一是建立無過失的方法，二是思考有缺失的方法，三是說明禪修的時長。 第三部分，專注于所緣之後應該怎麼做，分為兩部分：一是昏沉和掉舉生起時應該怎麼做？二是遠離昏沉和掉舉時應該怎麼做？ 第一部分又分為兩部分：一是尚未認識到昏沉和掉舉時，採取對治的方法，二是即使認識到，爲了斷除它們而努力的對治方法。 第一部分又分為兩部分：一是確定昏沉和掉舉的特徵，二是在禪修時，生起覺知以認識它們的方法。 第二部分，即使認識到，爲了斷除它們而不努力的對治方法，分為兩部分：一是確定心念並阻止昏沉和掉舉的方法，二是確定依靠什麼而生起昏沉和掉舉的原因。 第三部分，依靠等持生起止觀的次第分為三部分：一是生起止觀的實際次第，二是通過六力成就的方法，三是具有四種作意的方法。 第一部分有九個階段：一是安住，二是持續安住，三是安置，四是近住，五是調伏，六是寂靜，七是極寂靜，八是專注一境，九是平等安住。 通過禪修，成就止觀的程度分為三部分：一是說明成就和未成就止觀的界限，二是總的說明依靠止觀修行道的方法，三是特別說明世間道的修行方法。 第一部分分為兩部分：一是說明實際意義，二是具有作意和思辨。 第三部分，特別說明世間道的修行方法分為兩部分：一是在修行具有寂止和勝觀之道的之前，必須獲得止觀

【English Translation】 How to meditate through behavior? Here is a discussion of the stages of meditation. This section is divided into two parts: first, how to generate Samadhi without faults; and second, how to generate Śamatha-Vipaśyanā based on that. The first part is further divided into three parts: what should be done before the mind is focused on the object of meditation? What should be done when focusing on the object of meditation? What should be done after focusing on the object of meditation? What should be done when focusing on the object of meditation is further divided into two parts: first, identifying the object of meditation as the basis on which the mind rests; and second, how to focus the mind on that object. The first part is further divided into two parts: first, generally defining the object of meditation; and second, identifying the specific object of meditation for the current practice. The first part is further divided into three parts: first, directly indicating the object of meditation; second, explaining who should focus on what; and third, explaining the types of objects of meditation. The second part, how to focus the mind on the object of meditation, is divided into three parts: first, establishing the faultless method; second, contemplating the faulty method; and third, explaining the duration of the session. The third part, what to do after focusing on the object of meditation, is divided into two parts: first, what to do when dullness and agitation arise; and second, what to do when free from dullness and agitation. The first part is further divided into two parts: first, adopting remedies when dullness and agitation are not recognized; and second, adopting remedies that strive to abandon them even when they are recognized. The first part is further divided into two parts: first, defining the characteristics of dullness and agitation; and second, the method of generating awareness to recognize them during meditation. The second part, adopting remedies that do not strive to abandon them even when they are recognized, is divided into two parts: first, the method of identifying thoughts and preventing dullness and agitation; and second, identifying the causes on which the arising of dullness and agitation depends. The third part, the stages of generating Śamatha-Vipaśyanā based on that, is divided into three parts: first, the actual stages of generating Śamatha-Vipaśyanā; second, the method of accomplishing it through the six powers; and third, the method of having four types of attention. The first part has nine stages: first, placement; second, continuous placement; third, replacement; fourth, close placement; fifth, taming; sixth, pacifying; seventh, completely pacifying; eighth, single-pointedness; and ninth, equanimity. The extent to which Śamatha-Vipaśyanā is accomplished through meditation is divided into three parts: first, explaining the boundary between accomplishing and not accomplishing Śamatha-Vipaśyanā; second, generally explaining the method of traversing the path based on Śamatha-Vipaśyanā; and third, specifically explaining the method of traversing the mundane path. The first part is divided into two parts: first, explaining the actual meaning; and second, having attention and contemplation. The third part, specifically explaining the method of traversing the mundane path, is divided into two parts: first, explaining that Śamatha-Vipaśyanā must be attained before practicing the path with aspects of quiescence and insight.

---

་དང་། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་བསྟན་པ། ལྷག་མཐོང་གི་རབ་དབྱེ། ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་ཚུལ། བསྒོམས་པས་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་གསུར་རབ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལ་གཉིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་དངོས་སོ། ། 14-3-13a འདི་ལ་གསུམ། རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་འགོག་པ་དེ་ཐལ་རང་གང་གིས་བྱེད་པ། བྱེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དགག་བྱ་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན།དགག་བྱ་ངོས་མ་ཟིན་པར་འགོག་པའི་གཞན་ལུགས་དགག་པ། རང་གི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་དགག་བྱ་ངོས་མ་ཟིན་པར་འགོག་པའི་གཞན་ལུགས་དགག་པ་ལ་གཉིས། དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཧ་ཅང་ཁྱབ་ཆེས་པ་དགག་པ། དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཁྱབ་ཆུང་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ལུགས་དེས་དབུ་མའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་བཀག་པར་བསྟན་པ། གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སུན་མི་ཕྱིན་པར་བསྟནཔའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དབུ་མའི་ཁྱད་ཆོས་ངོས་བཟུང་བ། ལུགས་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བཀག་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་དབུ་མ་པས་ལན་ཇི་ལྟར་བཏབ་པའོ། །གཉིས་པ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སུན་མི་འབྱིན་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི། རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་མི་བཟོད་བརྟགས་ནས་བཀག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ། ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྟགས་ནས་འགོག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ། མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་མིན་བརྟགས་ནས་འགོག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ། དངོས་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་མུ་བཞི་ག་འགོག་པ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་བར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་གསུམ། དངོས་ཀྱི་དོན་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་དགག་བྱ་རྣམས་ལ་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་ 14-3-13b གྱི་ཚུལ། དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་དགག་བྱ་དེ་འགོག་པ་དེ་ཐལ་རང་གང་གིས་བྱེད་པ་ལ་གཉིས། ཐལ་རང་གི་དོན་ངོས་བཟུང་། དེ་གཉིས་སུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས།གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་བཞི། ལུགས་དང་པོ་དགག་པ། ལུགས་གཉིས་པ་དགག་པ། ལུགས་གསུམ་པ་དགག་པ། ལུགས་བཞི་པ་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་བཞག་པ་ལ་གཉིས། རང་རྒྱ

【現代漢語翻譯】 以及，通過止觀，達到遠離對慾望的執著的方法。 第二，學習勝觀的方法有四：勝觀的集合的闡述，勝觀的詳細分類，修習勝觀的方法，以及通過修習達到勝觀的程度。 第一部分有三：正確區分正義和不了義，解釋龍樹（Nāgārjuna）的意圖是如何產生的，以及確定空性的見解的方法。 這部分有兩個方面：進入真如的次第，以及真實地確定真如。 這部分有三個方面：確定理證所要破斥的對象，用他論或自論來破斥它，以及通過破斥，見解在相續中產生的過程。 第一部分有三個方面：必須正確認識所要破斥的對象的原因，駁斥不認識所要破斥的對象而進行破斥的其他宗派的觀點，以及確定自己宗派所要破斥的對象的方法。 第二，駁斥不認識所要破斥的對象而進行破斥的其他宗派的觀點，分為兩部分：駁斥對所要破斥的對象的認識過於寬泛，以及駁斥對所要破斥的對象的認識過於狹隘。 第一部分分為兩部分：陳述觀點，以及證明該觀點不合理。 這部分分為兩部分：證明該宗派遮蔽了中觀（Madhyamaka）不共的特點，以及證明所提出的妨害不能成立。 第一部分分為三部分：確定中觀的特點，該宗派如何遮蔽這些特點，以及中觀派如何回答。 第二，證明所提出的妨害不能成立，分為四個方面：通過辨別理證是否經得起推敲來破斥，因此無法成立妨害；通過辨別量是否成立來破斥，因此無法成立妨害；通過辨別是否屬於四句生來破斥，因此無法成立妨害；以及證明破斥事物存在與否等四句，不能作為妨害。 第三，確定自己宗派所要破斥的對象，分為三部分：確定直接要破斥的對象，說明這些破斥是否適用於所要破斥的對象，以及說明是否將勝義的差別應用於所要破斥的對象。 第二，用他論或自論來破斥所要破斥的對象，分為兩部分：確定他論和自論的含義，以及他們遵循誰的觀點來在相續中產生見解。 第一部分分為兩部分：駁斥他論，以及建立自論。 第一部分分為兩部分：陳述觀點，以及駁斥該觀點。 這部分分為四個方面：駁斥第一種觀點，駁斥第二種觀點，駁斥第三種觀點，駁斥第四種觀點。 第二，建立自論分為兩部分：自

【English Translation】 And, the way to rely on Śamatha (calm abiding) to become detached from desire. Second, the way to train in Vipaśyanā (insight meditation) has four aspects: showing the collection of Vipaśyanā, the detailed divisions of Vipaśyanā, the way to meditate on Vipaśyanā, and the extent to which Vipaśyanā is accomplished through meditation. The first has three aspects: correctly identifying the provisional and definitive meanings, how the intention of Nāgārjuna arose, and the way to establish the view of emptiness. This has two aspects: the order of entering into Suchness, and the actual establishment of Suchness. This has three aspects: identifying the object to be refuted by reasoning, whether that refutation is done by consequentialism (Prasaṅga) or autonomy (Svātantrika), and how the view arises in the mindstream based on that action. The first has three aspects: the reason why the object to be refuted must be well identified, refuting the other's system of refuting without identifying the object to be refuted, and the way to identify the object to be refuted in one's own system. Second, refuting the other's system of refuting without identifying the object to be refuted has two parts: refuting the identification of the object to be refuted as being too broad, and refuting the identification of the object to be refuted as being too narrow. The first has two parts: stating the assertion, and showing that it is not reasonable. This has two parts: showing that the system blocks the uncommon characteristics of Madhyamaka, and showing that the stated harms do not hold. The first has three parts: identifying the characteristics of Madhyamaka, how that system blocks them, and how the Madhyamikas respond to that. Second, showing that the stated harms do not hold has four aspects: refuting by examining whether reasoning can withstand scrutiny, thus not being able to establish harm; refuting by examining whether valid cognition is established, thus not being able to establish harm; refuting by examining whether it is a fourfold origination, thus not being able to establish harm; and showing that refuting all four possibilities of things existing or not existing, etc., cannot be a harm. Third, identifying the object to be refuted in one's own system has three aspects: identifying the object to be refuted in reality, how those refutations apply or do not apply to the objects to be refuted, and explaining whether or not to apply the distinction of ultimate truth to the object to be refuted. Second, whether that refutation of the object to be refuted is done by consequentialism or autonomy has two parts: identifying the meaning of consequentialism and autonomy, and following whose views do they generate the view in the mindstream. The first has two parts: refuting the other's system, and establishing one's own system. The first has two parts: stating the assertion, and refuting that. This has four aspects: refuting the first system, refuting the second system, refuting the third system, refuting the fourth system. Second, establishing one's own system has two parts: self-

---

ུད་སུན་དབྱུང་བ་དངོས་དང་། དེ་རང་ལ་མི་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པ་དང་། སྐྱོན་དེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། དོན་མི་འཐད་པ་དང་། དཔེ་བཀོད་པ་དང་མི་འདྲ་བའོ། །གསུམ་པ་བྱེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཏན་ལ་དབབ་པ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་དབབ་པ། ལྟ་བ་དེ་དག་གོམས་པས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བདག་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་དངོས། དེས་བདག་གི་བ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པར་བསྟན་པ། རིགས་པ་དེ་རྣམས་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དཔེ་བཀོད་པ་དང་། དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཏགས་ཡོད་དུ་བསྟན་པ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། མིང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུར་དུ་ལྟ་ 14-3-14a བ་རྙེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །གཉིས་པ་དོན་ལ་སྦྱར་བ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་དོན་ལ་སྦྱར་བ་དང་། མིང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་གྲུབ་ཚུལ་དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། བདག་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། བདག་ཕུང་པོ་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། དེས་ཕྱོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཁེགས་པར་འགྱུར་བ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་བའི་ཚུལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལུགས་བཞན་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་པོ། གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པ་དང་བཞིའོ། །རང་ལུགས་གཞག་པ་ལ་གསུམ། འཇོག་སྒོམ་དཔྱད་སྒོམ་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་ཅུང་ཟད་བཤད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་རྫོགས་སོ། །སརྦ་མངྒལཾ།། བཀྲིས།།

【現代漢語翻譯】 駁斥（ud sun dbyung ba）真實存在，以及駁斥與它本身不同的方式。第一部分分為兩點：指出作為立論主體的法（chos can）未成立的過失，以及指出由於該過失，理由（gtan tshigs）也未成立。第一點又分為兩點：陳述觀點和駁斥觀點。這又分為兩點：意義不合理，以及舉例說明與例子不符。第三，通過依賴於此而生起見解于相續中的方式分為三點：確定人無我（gang zag gi bdag med），確定法無我（chos kyi bdag med），以及通過熟悉這些見解來消除障礙的方式。第一部分分為三點：直接確定我（bdag）無自性（rang bzhin med pa），通過它來表明我的所屬性（bdag gi ba）也無自性，以及將這些理路應用於其他事物的方式。第一點分為兩點：舉例說明和應用於意義。第一點分為四點：表明車（shing rta）無自性而僅是假立存在，駁斥對此的爭論，通過名稱的差別來成立的方式，以及依賴於此而迅速獲得見解的利益。第二，應用於意義分為兩點：將無自性的方式應用於意義，以及通過名稱的差別來成立的方式應用於意義。第一點分為四點：駁斥我與蘊（phung po）是一體的觀點，駁斥我與蘊是異體的觀點，通過它也否定了剩餘的觀點，以及依賴於此而使人如幻象般顯現的方式。 第三，修習毗缽舍那（lhag mthong）的方式分為兩點：駁斥其他宗派和確立自宗。第一點分為四點：駁斥其他宗派的第一種觀點，第二種觀點，第三種觀點，第四種觀點。確立自宗分為三點：既需要止觀（』jog sgom）也需要勝觀（dpyad sgom）的理由，駁斥對此的爭論，以及稍微解釋修習的關鍵。菩提道次第引導的科判結束。愿一切吉祥！吉祥！

【English Translation】 Refuting (ud sun dbyung ba) what is real, and refuting the way it is dissimilar to itself. The first part has two points: pointing out the fault of the subject of the thesis (chos can) not being established, and pointing out that due to that fault, the reason (gtan tshigs) is also not established. The first point again has two points: stating the position and refuting it. This again has two points: the meaning is unreasonable, and the example is dissimilar to the example. Third, the way of generating the view in the continuum by relying on that is divided into three points: determining the selflessness of the person (gang zag gi bdag med), determining the selflessness of phenomena (chos kyi bdag med), and the way of abandoning obscurations by familiarizing oneself with those views. The first part has three points: directly determining that the self (bdag) is without inherent existence (rang bzhin med pa), showing that through it, the possessiveness of the self (bdag gi ba) is also established as without inherent existence, and the way of applying these reasonings to other things. The first point has two points: giving an example and applying it to the meaning. The first point has four points: showing that the chariot (shing rta) is without inherent existence and is merely nominally existent, refuting the dispute about it, the way of establishing it through the difference of names, and the benefit of quickly gaining the view by relying on that. Second, applying it to the meaning has two points: applying the way of being without inherent existence to the meaning, and applying the way of establishing it through the difference of names to the meaning. The first point has four points: refuting the position that the self is one with the aggregates (phung po), refuting the position that the self is different from the aggregates, through it, the remaining positions are also negated, and the way of the person appearing like an illusion by relying on that. Third, the way of cultivating vipassanā (lhag mthong) is divided into two points: refuting other systems and establishing one's own system. The first point has four points: refuting the first position of other systems, the second, the third, and the fourth. Establishing one's own system has three points: the reason why both shamatha (』jog sgom) and vipassanā (dpyad sgom) are needed, refuting the dispute about it, and explaining a little about the key to cultivation. The outline of the Lamrim teaching is complete. Sarva mangalam! Good luck!

---