zkb1603_杰察巴法王聆聽宗喀巴中觀莊嚴論筆記.g2.0f
宗喀巴大師教言集JTs169རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེ་ལ་གསན་པའི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བཞུགས་སོ།། 16-3-1a ༄༅། །རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེ་ལ་གསན་པའི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེ་ལ་གསན་པའི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བཞུགས་སོ། ། 16-3-1b ༄༅། །བླ་མ་དང་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོས་མཛད་པའི་དབུ་མའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུ་བྱས་པ་ལ་གསུམ། མཚན་གྱི་དོན་དང་། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། བཤད་པ་ཡོགས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གོ་སླའོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་དམ་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བསྟན། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ལ། རྟགས་དགོད། ཚུལ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བདག་སོགས་བཞི་ལ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་འདི་དག་ཆོས་ཅན། རང་སྡེ་དང་གཞན་སྡེས་སྨྲས་པ་ལྟར་བདེན་པར་མེད་དེ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་ཆོས་དང་། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་དང་། དུ་བྲལ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཁྱབ་པའི་གཅིག་དགག །མ་ཁྱབ་པའི་གཅིག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྟག་དངོས་གཅིག་བདེན་དགག །གང་ཟག་གཅིག་བདེན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། གཞན་སྡེས་བཏགས་པའི་རྟག་དངོས་དགག །རང་སྡེས་བཏགས་པའི་རྟག་དངོས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འབྲས་སོགས་བཞི་ལ། ཐལ་འགྱུར་དུ་བྱེད་ན། གཙོ་བོ་ཆོས་ཅན། གཅིག་པུའི་བདག་ཉིད་དུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་མ་ལ་ཕན་པ་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་མ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། རང་རྒྱུད་དུ་བྱེད་ 16-3-2a ན། འབྲས་བུ་ཙམ་ཆོས་ཅན། ཅིག་ཅར་འབྱུང་བར་ཐལ། དངོས་རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ། དེ་ལྟར་ཐལ་བ་ལས། རྒྱུ་ཙམ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མིན་ཏེ། འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན། རྒྱུ་ཙམ་གཅིག་བདེན་པ་ཁེགས་པས། གཙོ་བོའང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་ཁེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཁྱབ་སྒྲུབ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ། གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བདེན་ཡང་འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱི་ལ་ཕན་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མི་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། གཙོ་བོ་ལ་འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན། འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་དུ་བསྐྱེད་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་གང་ཞིག །རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་ན་རྟག་པ་གཅིག་བདེན་ལས་ཉམས་པར་ཐལ། འབྲས་བུ་སྔ་ཕྱི་རེ་རེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མི་འདྲ་བ་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྒོ་མ་སོགས་རྐང་པ་ཉི་ཤུ་ལ། སྒོམ་བྱུང་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ
【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs169，嘉曹·達瑪仁欽（རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེ་，Gyaltshab Dharma Rinchen，嘉曹法王）聽受宗喀巴大師所講《中觀莊嚴論》的筆記。 嘉曹·達瑪仁欽（རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེ་，Gyaltshab Dharma Rinchen，嘉曹法王）聽受宗喀巴大師所講《中觀莊嚴論》的筆記。 嘉曹·達瑪仁欽（རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེ་，Gyaltshab Dharma Rinchen，嘉曹法王）聽受宗喀巴大師所講《中觀莊嚴論》的筆記。 頂禮上師和至尊文殊菩薩！ 偉大導師寂護論師所著的《中觀莊嚴論釋》分三部分：名稱的意義，詳細解釋論著的自性，以及圓滿解釋的 कार्य（梵文，kārya，事業）。 第一部分，容易理解。 第二部分包括：揭示勝義諦中無實有，揭示世俗諦中存在，以及消除對此的諍論。 第一部分又包括：立宗，以及成立其理。 第一部分包括：立宗，以及成立其理。 首先是：確立理由，然後是確立方式。 首先是：關於我和其他四種事物，這些內外之法，作為所立宗，並不像自宗和他宗所說的那樣真實存在，因為它們遠離了真實的單一和真實的多樣，就像鏡中的影像一樣。 第二部分包括：確立周遍和法相。 首先是：確立遠離真實的單一和遠離真實的多樣。 首先是：遮破周遍的單一，以及遮破非周遍的單一。 首先是：遮破常有實體的真實單一，以及遮破補特伽羅的真實單一。 首先是：遮破他宗所設的常有實體，以及遮破自宗所設的常有實體。 首先是：關於果等四種事物，如果進行歸謬推理，那麼，自性（梵文，Prakṛti）作為所立宗，不應是唯一的真實，因為它能先後次第地利益眾多的果，使它們先後次第地緊密相連，如果進行自續推理，那麼，僅僅是果，作為所立宗，應同時產生，因為它從唯一的無礙的實體因的能力中產生，如果承認這一點，則會被現量所否定。因此，從這樣的歸謬推理中可以得出，僅僅是因，作為所立宗，不是唯一的真實，因為它能使先後眾多的果緊密相連。因此，由於僅僅是因不是唯一的真實，所以自性也不是唯一的真實。 在確立周遍的后兩個部分中，如果有人說，即使自性是唯一的真實，它也能先後利益眾多的果，這並不矛盾。那麼，自性是否具有先後產生果的能力？如果沒有，那麼它應該同時產生果，因為凡是產生果的事物，如果沒有次第產生的能力。如果有，那麼它就失去了常有實體的真實性，因為它具有產生不同果的多種不同能力。 第二部分是：關於二十個如門等，聖者 द्वारा（梵文，dvāra，門）所生的等持
【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs169, Notes on the Ornament of the Middle Way Heard by Gyaltsab Dharma Rinchen from Je. Notes on the Ornament of the Middle Way Heard by Gyaltsab Dharma Rinchen from Je. Notes on the Ornament of the Middle Way Heard by Gyaltsab Dharma Rinchen from Je. Homage to the Guru and the Venerable Manjushri! The Ornament of the Middle Way, composed by the great master Shantarakshita, has three parts: the meaning of the title, a detailed explanation of the nature of the treatise, and the कार्य（藏文，བྱ་བ་，梵文，kārya，羅馬轉寫：kārya，English: task） of completing the explanation. The first part is easy to understand. The second part includes: showing that there is no entity in the ultimate truth, showing that it exists in the conventional truth, and refuting the objections to it. The first part includes: stating the thesis and establishing the reason. The first part includes: stating the thesis and establishing the reason. First, establish the reason, and then establish the method. First, regarding myself and the other four things, these internal and external phenomena, as the subject of the thesis, are not truly existent as stated by our own and other schools, because they are devoid of true singularity and true multiplicity, like the reflection in a mirror. The second part includes: establishing pervasion and property. First, establish the absence of true singularity and the absence of true multiplicity. First, refute the singularity of pervasion and refute the singularity of non-pervasion. First, refute the true singularity of permanence and substance, and refute the true singularity of the person. First, refute the permanent substance posited by other schools, and refute the permanent substance posited by our own school. First, regarding the four things such as the result, if we make a reductio ad absurdum, then the प्रधान（藏文，གཙོ་བོ་，梵文，Prakṛti，羅馬轉寫：Prakṛti，English: nature） as the subject of the thesis, should not be truly singular, because it closely connects the many earlier and later results in a sequential order. If we make an autosyllogism, then only the result, as the subject of the thesis, should arise simultaneously, because it arises from the unimpeded power of a single substantial cause. If this is accepted, it is refuted by direct perception. Therefore, from such a reductio ad absurdum, it can be concluded that only the cause, as the subject of the thesis, is not truly singular, because it closely connects the many earlier and later results. Therefore, since only the cause is not truly singular, the प्रधान（藏文，གཙོ་བོ་，梵文，Prakṛti，羅馬轉寫：Prakṛti，English: nature） is also not truly singular. In the latter two parts of establishing pervasion, if someone says that even if the प्रधान（藏文，གཙོ་བོ་，梵文，Prakṛti，羅馬轉寫：Prakṛti，English: nature） is truly singular, it is not contradictory to benefit many earlier and later results sequentially. Then, does the प्रधान（藏文，གཙོ་བོ་，梵文，Prakṛti，羅馬轉寫：Prakṛti，English: nature） have the ability to produce results sequentially? If not, then it should produce results simultaneously, because whatever produces results does not have the ability to produce them sequentially. If it does, then it loses the truth of being permanent and singular, because it has many different abilities to produce different earlier and later results. The second part is: Regarding the twenty suchness doors, the Samadhi born of the Aryas
་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་འདོད་པ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལའང་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་པོ་ནི་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་མ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཁྱབ་སྒྲུབ་ལ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་འཆོལ་བར་ཐལ་བ་ 16-3-2b དང་། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་ག་སྐད་ཅིག་མར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་སོགས་ལ། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་པ་སྔ་ཕྱི་རིམ་ཅན་དུ་མ་དང་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དུ་འབྲེལ་ཡང་གཅིག་ཏུ་བདེན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་པ་སྔ་མའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཡོད་དམ་མེད། དང་པོ་ལྟར་ན། སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་པ་སྔ་མ་དེ་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཡོད་པར་ཐལ། ཕྱོགས་སྔ་དེའི་ཕྱིར། སྒོམ་བྱུང་ཤེས་པ་ཕྱི་མའང་སྔ་མའི་དུས་ན་ཡོད་པར་ཐལ། ཕྱི་མའི་ཡུལ་དེ་སྔ་མའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཁྱབ་ན། ཡུལ་ཤེས་དུས་མཉམ་པ་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། སྔོ་སོགས་བཞི་ལ། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་ཆོས་ཅན། སྐད་ཅིག་མར་ཐལ། སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འབྱུང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་དེ་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་མི་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་སྒོམ་བྱུང་ཤེས་པ་བཞིན། ཡང་འདུས་མ་བྱས་ཕྱི་མ་རྣམས་ཆོས་ཅན། འདུས་བྱས་སུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། འདུས་མ་བྱས་སྔ་མ་སྔ་མའི་མཐུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྒོམ་བྱུང་གི་སེམས་སེམས་བྱུང་བཞིན། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། སྐད་ཅིག་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་དབང་དུ་འབྱུང་བར་ཐལ། རྒྱུ་གཞན་ལ་བལྟོས་མེད་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བར་ཐལ། རྒྱུ་ལོག་སྟོབས་ཀྱིས་མི་ལྡོག་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུའི་རྗེས་སུ་མི་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ནི། སྐད་ཅིག་ 16-3-3a སྐད་ཅིག་སོགས་བཞི་ལ། གནས་མ་བུ་པའི་སྡེ་པ་ན་རེ། རྟག་མི་རྟག་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་གང་ཟག་གཅིག་པུ་བདེན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཟག་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་དུ་ཐལ། རྟག་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་པའི་དུ་བྲལ་དུ་ཐལ། མི་རྟག་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རང་བཞིན་དུ་མ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་གཅིག་ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དུ་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། བསྡུ་ན། བདེན་པའི་གཅིག་དུ་བྲལ་དུ་ཐལ། རྟག་མི་རྟག་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པའི་ནམ་མཁའ་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ནི། ཐ་དད་སོགས་གཉིས་ལ་ནམ་མཁའ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཐ་ད
【現代漢語翻譯】 對於分別說部（Vaibhāṣika）的宗義，認為由智慧所能了知的無為法三者合一為真實，對此進行辯論：這三個無為法（虛空，擇滅，非擇滅）是所立宗，它們不應是合一的真實，因為由修習生起的智慧有先後次第的差別，並且與不同的境和有境相聯繫。爲了證明這個論點，有以下推論： 第一個推論：由修習生起的智慧會變得混亂。 第二個推論：三個無為法會變成剎那生滅。 對於第一個推論：如果有人說，對於識等，雖然由修習生起的智慧有先後次第的差別，並且與不同的境和有境相聯繫，但它們仍然是合一的真實。那麼，由修習生起的智慧，前一剎那所緣的三個無為法，在後一剎那的修習生起的智慧產生時，是存在還是不存在？如果認為存在，那麼前一剎那的修習生起的智慧，在後一剎那也應該存在，因為前一剎那的境存在。后一剎那的修習生起的智慧，在前一剎那也應該存在，因為后一剎那的境在前一剎那存在。如果不承認這個結論，那麼境和識同時產生的原則就被破壞了。 如果認為不存在，那麼對於青色等四法，三個無為法應是剎那生滅的，因為前一剎那的自性不會在後一剎那出現，后一剎那的自性也不會在前一剎那出現。例如，由修習生起的智慧。 此外，後來的無為法不應變成有為法，因為先前的無為法是依賴於先前的力量而產生的。例如，由修習生起的心和心所。 如果對方不承認這個論證，那麼對於剎那等四法，它們應是自主產生的，因為它們不依賴於其他原因而產生。如果對方承認，那麼它們應是恒常存在的，因為它們是不能被原因的力量所改變的事物。或者，它們應是永遠不存在的，因為它們是不隨原因而變化的事物。 駁斥補特伽羅一實有：對於剎那等四法，住子部（Vātsīputrīya）認為，存在著一個既非恒常也非無常的唯一的補特伽羅（pudgala，梵文，人，補特伽羅），是真實存在的。對此進行辯論：補特伽羅是所立宗，它應是與真實的一相分離的，因為它不能被認為是恒常的。它應是與真實的多相分離的，因為它不能被認為是無常的。這是因為，如果一個事物本質上不是多體的，那麼它必定是一體的。如果一個事物本質上是多體的，那麼它必定是多體的。總結：它應是與真實的一和多相分離的，因為它不能被認為是恒常或無常的。 駁斥虛空一實有：對於差別等二法，虛空和時間等是所立宗，它們不應是合一的真實，因為東方等方位是不同的。
【English Translation】 Regarding the Vaibhāṣika's tenet that the three unconditioned dharmas knowable by wisdom are truly one, the argument is as follows: These three unconditioned dharmas (space, cessation by discrimination, and cessation without discrimination) are the subject of debate; they should not be a single truth, because the wisdom arising from meditation has successive differences and is related to different objects and subjects. To prove this point, there are the following inferences: First inference: The wisdom arising from meditation will become chaotic. Second inference: The three unconditioned dharmas will become momentary. Regarding the first inference: If someone says that for consciousness, etc., although the wisdom arising from meditation has successive differences and is related to different objects and subjects, they are still a single truth. Then, the three unconditioned dharmas that are the object of the previous moment of wisdom arising from meditation, do they exist or not when the subsequent moment of wisdom arising from meditation arises? If it is considered to exist, then the previous moment of wisdom arising from meditation should also exist in the subsequent moment, because the object of the previous moment exists. The subsequent moment of wisdom arising from meditation should also exist in the previous moment, because the object of the subsequent moment exists in the previous moment. If this conclusion is not admitted, then the principle that object and consciousness arise simultaneously is violated. If it is considered not to exist, then for blue, etc., the three unconditioned dharmas should be momentary, because the nature of the previous moment does not appear in the subsequent moment, and the nature of the subsequent moment does not appear in the previous moment. For example, the wisdom arising from meditation. Furthermore, the later unconditioned dharmas should not become conditioned dharmas, because the previous unconditioned dharmas arise depending on the power of the previous ones. For example, the mind and mental factors arising from meditation. If the opponent does not admit this argument, then for momentariness, etc., they should arise autonomously, because they arise without depending on other causes. If the opponent admits, then they should be permanent, because they are things that cannot be reversed by the power of causes. Or, they should never exist, because they are things that do not follow causes. Refuting the reality of a single pudgala: Regarding momentariness, etc., the Vātsīputrīya school believes that there is a single pudgala (pudgala, Devanagari: पुद्गल, Roman: pudgala, literally: person) that is neither permanent nor impermanent, which is truly existent. The argument is as follows: The pudgala is the subject of debate; it should be separated from the reality of oneness, because it cannot be considered permanent. It should be separated from the reality of multiplicity, because it cannot be considered impermanent. This is because if something is not essentially multiple, then it must be one. If something is essentially multiple, then it must be multiple. In conclusion: It should be separated from the reality of one and many, because it cannot be considered permanent or impermanent. Refuting the reality of a single space: Regarding difference, etc., space and time, etc., are the subject of debate; they should not be a single truth, because the directions such as east are different.
ད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་ཅན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་འཕྲོད་འདུས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་པའི་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་གཅིག་བདེན་དགག །ཤེས་པ་གཅིག་བདེན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རགས་པ་དང་། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བདེན་དགག་པ་དང་། དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་སོགས་གཉིས་ལ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། སྒྲིབས་མ་སྒྲིབས་སོགས་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་འདུ། ལ་སོགས་པ་གཡོ་མི་གཡོ་སོགས་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་འདུ། མཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་སོགས་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་འདུ་སོགས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ནི། འབྱར་སོགས་བཅུ་གཉིས་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་དབུས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ཕྲན་ཆོས་ཅན། ཤར་རྡུལ་དང་ཕྱོགས་གཞན་ 16-3-3b དགུའི་རྡུལ་གོ་ས་ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཤར་ལ་བལྟ་བའི་ངོས་དེ་དང་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཞན་དགུའི་རྡུལ་ལ་བལྟ་བའི་ངོས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རགས་པ་རྒྱས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བལྟ་བའི་ངོས་སོ་སོར་འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་མིན་པར་ཐལ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྡུལ་ལ་བལྟ་བའི་ཁྱོད་ཀྱི་ངོས་མི་འདྲ་བ་བཅུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ། རྟགས་དགོད་པ་དང་། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྐང་པ་བཞིས་སྟོན་ནོ། །ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རང་སྡེས་སྨྲས་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང་། གཞན་སྡེས་སྨྲས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་ཞིང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རང་སྡེས་གཟུགས་ཅན་བཅུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་སྡེ་བས་ཡན་ལག་གི་རྫས་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་བརྩམས་ཤིང་། གཟུགས་དྲི་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་དང་། འདེགས་འཇོག་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང་། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཆེན་པོ་དང་། ཉི་ཚེ་བ་དང་། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་ལ་འདུ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རགས་པ་ཡན་ལག་གི་རྫས་ལ་འདུ་འབྲེལ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཤེས་པ་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ལ། རང་སྡེ་དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་དགག །ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་དགག །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྣམ་མེད་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་དགག །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་དོན་རིག་དང་ 16-3-4a རང་རིག་མི་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ། དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་མི་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། རང་རིག་འཐད་པར་སྒྲུབ་པ་དང་། དོན་རིག་མི་འཐད་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་དཀོད། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་ས
【現代漢語翻譯】 現在，由於所有現存的事物，如樹木等，都是同時聚集和連線在一起的，因此要駁斥非普遍的單一實體。駁斥外在的單一實體。駁斥意識的單一實體。首先，駁斥粗大的單一實體和微塵的單一實體，以及由它們組成的意義。首先，對於遮蔽等二者，瓶子，作為所立宗，不可能是單一的真實存在，因為存在著依賴於物質的矛盾，如遮蔽與非遮蔽等；存在著依賴於行為的矛盾，如移動與非移動等；存在著依賴於屬性的矛盾，如被劍切割與未被切割等。駁斥微塵的單一實體，對於附著等十二者，位於十方中央的微塵，作為所立宗，不可能與東方微塵和其他九方微塵沒有位置上的差別，因為你的朝向東方的面與你朝向其他九方微塵的面是相同的。如果承認，那麼地球等粗大的事物不可能擴充套件。因為你承認了這一點。如果承認每個朝向的面都不同，那麼它，作為所立宗，不可能是無分的單一實體，因為你朝向十方微塵的面有十個不同的面。第三，通過它來證明的意義，通過樹立宗、建立周遍、因此這四個步驟來展示。所知，作為所立宗，自宗所說的蘊、界、處，以及他宗所說的具有肢體的物質等，顯然沒有真實的自性，因為微塵沒有真實的自性。存在周遍，因為自宗承認十種有色物是微塵積聚的自性。他宗認為肢體的物質是由微塵組成的，並且色、香等是它的屬性，舉起、放下等是它的作用，存在本身等是大共相，個別和藍色等都屬於它，這些差別都與粗大的肢體物質聚集和連線在一起。 駁斥意識的單一實體，駁斥自宗的意義宗和二宗的觀點，駁斥外道的觀點，駁斥唯識宗的觀點。首先，駁斥無相分別論者的觀點，駁斥經部的觀點。首先，證明意義認知和自證認知不相同，證明意義宗和二宗的觀點不相同。首先，證明自證認知是合理的，證明意義認知是不合理的。首先，樹立宗，建立周遍，總結意義。首先，識...
【English Translation】 Now, because all existing things, such as trees, etc., are simultaneously gathered and connected, therefore, to refute the non-universal single entity. Refuting the external single entity. Refuting the single entity of consciousness. First, refuting the coarse single entity and the single entity of atoms, and the meaning composed of them. First, for the two of obscuration, etc., the pot, as the subject, cannot be a single true existence, because there are contradictions dependent on matter, such as obscuration and non-obscuration, etc.; there are contradictions dependent on action, such as moving and not moving, etc.; there are contradictions dependent on attributes, such as being cut by a sword and not being cut, etc. Refuting the single entity of atoms, for the twelve of attachment, etc., the atom located in the center of the ten directions, as the subject, cannot be without positional difference from the eastern atom and the atoms of the other nine directions, because the face of yours facing east is the same as the face of yours facing the atoms of the other nine directions. If admitted, then the coarse things such as the earth cannot expand. Because you admit this. If it is admitted that each facing face is different, then it, as the subject, cannot be an indivisible single entity, because your faces facing the atoms of the ten directions have ten different faces. Third, the meaning proved by it is shown through the four steps of establishing the subject, establishing pervasion, therefore. Knowable, as the subject, the aggregates, realms, and sources spoken of by one's own school, and the material with limbs, etc., spoken of by other schools, are obviously without true nature, because atoms are without true nature. There is pervasion, because one's own school admits that the ten colored objects are the nature of the accumulation of subtle atoms. Other schools believe that the material of limbs is composed of atoms, and that color, smell, etc., are its attributes, lifting, placing, etc., are its actions, existence itself, etc., are the great universals, the particular and blue, etc., all belong to it, and these differences are all gathered and connected with the coarse material of limbs. Refuting the single entity of consciousness, refuting the views of the Meaning School and the Two Schools of one's own school, refuting the views of the outsiders, refuting the views of the Vijnanavada School. First, refuting the views of the Formless Distinctionists, refuting the views of the Sutra School. First, proving that meaning cognition and self-cognition are not the same, proving that the views of the Meaning School and the Two Schools are not the same. First, proving that self-cognition is reasonable, proving that meaning cognition is unreasonable. First, establish the subject, establish pervasion, summarize the meaning. First, consciousness...
ོགས་བཞི་ལ། རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་རིག་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་བེམ་པོའི་རང་བཞིན་ལས་ལོག་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། བེམ་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པའི་འཛིན་རྣམ་དེ་ཤེས་པ་དེའི་རང་རིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ནི། གཅིག་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རང་རིག་དེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རིག་པ་གསུམ་པོ་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྫས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རྫས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་ལ་བྱ་བྱེད་རྫས་ཐ་དད་པ་གསུམ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་ཕྱིར་སོགས་གཉིས་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཛིན་རྣམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་རིག་མི་འཐད་པ་ནི། དོན་སོགས་དྲུག་ལ། དོན་དངོས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་ཤེས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་མེད། ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་འཐད་པ་བཞིན་དོན་རིག་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་ཤེས་འབྲེལ་མེད་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་སྨྲ་གཉིས་ལུགས་མི་མཚུངས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་བརྟགས་ནས་མྱོང་བ་འཐད། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་བརྟགས་ནས་མྱོང་བར་ཡང་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་སོགས་བཞི་ལ། 16-3-4b མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་ཤེས་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་བརྟགས་ནས་མྱོང་བ་འཐད་པར་ཐལ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དོན་སོགས་བཞི་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་བརྟགས་ནས་མྱོང་བའི་རྣམ་པས་ཏེ་ཚུལ་འདིའང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་གྱིས་རྣམ་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དགག་པ་ལ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བ། རྣམ་ཤེས་གྲངས་མཉམ་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་སོགས་བཞི་ལ། ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྔོ་སེར་དཀར་དམར་སོགས་རྣམ་པ་དུ་མ་ཤར་བའི་ཚེ་རྣམ་པ་དེ་རྣམས་རྫས་ཐ་དད་མིན་པར་ཐལ། དེ་རྣམས་ཤེས་པ་ཆ་མེད་གཅིག་དང་ཐ་དད་མིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དོན་གྱི་རྣམ་པར་ཤར་བའི་སྒོ་ནས་དོན་རྫས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པར་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བར་ཐལ། རྣམ་པ་དེ་རྣམས་རྫས་ཐ་དད་མིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་སོགས་བཞི་ལ། ཁྲ་འཛིན་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། རྣམ་པ་དུ་མ་དང་རྫས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན། ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་དེ་རྣམས་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྫས་གཅིག་ཡིན། རྣམ་པ་དེ་རྣམས་རྫས་དུ་མར་བདེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པའི་ལུགས་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དཀར་སོགས་བཞི་ལ། ཁོ་ན་རེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་དེ། ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་སྣང་བའི་ཚེ་
【現代漢語翻譯】 關於四種情況：識（rnam shes）作為法，具有自證是合理的，因為你從不同於物質的自性中產生。這是普遍的，因為任何非物質的自性所具有的顯現方式，都是該識的自證。爲了確立普遍性，關於一等四種情況：該法，你的自證並非以能知、所知、知者三者實體各異的方式存在，因為你是無實體部分的單一。這是普遍的，因為對於無實體部分的單一來說，能作、所作、實體各異的三者是不合理的。總結要點：因此等兩種情況：該法，具有自證是合理的，因為你是顯現方式的自性。認為知覺對像不合理：關於對像等六種情況：直接體驗對象是不合理的，因為對像和識是實體各異的。這是因為對象的自性不在識中，識的自性不在對像中。如同自證是合理的一樣，知覺對象是不合理的，因為對像和識是無關聯的實體各異。關於兩種不同的對象論者觀點：經部宗（mdo sde pa）的觀點認為，通過分析來體驗對象是合理的；而毗婆沙宗（bye brag smra ba）的觀點則認為，即使通過分析來體驗也是不合理的。首先：關於識等四種情況： 經部宗的觀點認為，即使對像和識是實體各異的，通過分析來體驗對象也是合理的，因為他們承認對象的顯現方式。其次：關於對像等四種情況：毗婆沙宗的觀點認為，以分析外在對象的方式來體驗，這種方式也是不合理的，因為他們不承認對象的顯現方式。駁斥經部宗的觀點：駁斥多種不存在、半個雞蛋、識的數量相等的觀點。首先：關於識等四種情況：當一個識中顯現出藍、黃、白、紅等多種顯現方式時，這些顯現方式並非實體各異，因為它們與無分單一的識並非不同。如果承認，那麼就不能認為通過顯現為對象的顯現方式，對象就被確立為實體各異，因為這些顯現方式並非實體各異。關於顯現方式等四種情況：具有雜色認知的根識（dbang shes）作為法，並非是真實的單一，因為顯現方式是多種的，而實體是單一的。如果不普遍，那麼該法，這些顯現方式與實體並非是真實的單一，因為你是單一的實體，而這些顯現方式被認為是多種實體。其次，駁斥半個雞蛋的觀點：包括陳述觀點和駁斥該觀點。首先：關於白等四種情況：他們說，我們沒有這些過失，當一個識中顯現出藍、黃等的多種顯現方式時
【English Translation】 Regarding the four instances: Consciousness (rnam shes) as a phenomenon, it is reasonable to have self-awareness, because you arise from a nature different from matter. This is universal, because whatever non-material nature has a way of appearing, that is the self-awareness of that consciousness. To establish universality, regarding one, etc., four instances: That phenomenon, your self-awareness does not exist in a way where the knower, the known, and the act of knowing are three separate entities, because you are a single entity without substantial parts. This is universal, because for a single entity without substantial parts, it is unreasonable to have an agent, an object, and three separate substances. Summarizing the points: Therefore, etc., two instances: That phenomenon, it is reasonable to have self-awareness, because you are the nature of the way things appear. Considering that perceiving objects is unreasonable: Regarding objects, etc., six instances: Directly experiencing objects is unreasonable, because objects and consciousness are separate entities. This is because the nature of the object is not in the consciousness, and the nature of the consciousness is not in the object. Just as self-awareness is reasonable, perceiving objects is unreasonable, because objects and consciousness are unrelated separate entities. Regarding the views of two different object proponents: The Sautrāntika (mdo sde pa) view holds that experiencing objects through analysis is reasonable; while the Vaibhāṣika (bye brag smra ba) view holds that even experiencing through analysis is unreasonable. First: Regarding consciousness, etc., four instances: The Sautrāntika view holds that even if objects and consciousness are separate entities, experiencing objects through analysis is reasonable, because they acknowledge the way objects appear. Second: Regarding objects, etc., four instances: The Vaibhāṣika view holds that experiencing in the manner of analyzing external objects, this way is also unreasonable, because they do not accept the way objects appear. Refuting the Sautrāntika view: Refuting the views of multiple non-existence, half an egg, and equal number of consciousnesses. First: Regarding consciousness, etc., four instances: When multiple appearances such as blue, yellow, white, red, etc., appear in one consciousness, these appearances are not separate entities, because they are not different from the indivisible single consciousness. If acknowledged, then it cannot be asserted that objects are established as separate entities through appearing as the way objects appear, because these appearances are not separate entities. Regarding appearances, etc., four instances: A sense consciousness (dbang shes) with variegated cognition as a phenomenon, it is not a true unity, because the appearances are multiple, and the entity is single. If not universal, then that phenomenon, these appearances and the entity are not a true unity, because you are a single entity, and these appearances are considered multiple entities. Second, refuting the half-egg view: Includes stating the view and refuting that view. First: Regarding white, etc., four instances: They say, we do not have these faults, when multiple appearances of blue, yellow, etc., appear in one consciousness
དཀར་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཤེས་པ་ལ་རིམ་གྱི་སྣང་ཡང་འཇུག་པ་མགྱོགས་པའི་ཕྱིར། ཅིག་ཅར་དུ་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འགལ་མེ་རིམ་གྱི་འབྱུང་ཡང་ཅིག་ཅར་དུ་འཁྲུལ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་ 16-3-5a པ་ལ་དོན་དགག །དཔེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཡི་གེ་ལ་དམིགས་པའི་བློས་མ་ངེས། ཡིད་རྟོག་འབའ་ཞིག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པས་མ་ངེས། བློ་ཀུན་གྱིས་མ་ངེས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལྕུག་སོགས་བཞི་ལ། ས་ར་ར་ས་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ། འབྲས་བུ་རོ་དང་མཚོ་གཉིས་ཅིག་ཅར་དུ་ཐོས་པར་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཐོས་པ་ཆེས་མྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ། གཉིས་པ་ནི། ཡིད་སོགས་གཉིས་ལ། ཡིད་རྟོག་འགའ་ཞིག་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཚེ། ཡུལ་ཅིག་ཅར་དུ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་པ་སྐྱེ་བར་ཐལ། ཡུལ་འཛིན་པ་ཆེས་མྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། རིགས་སོགས་དྲུག་ལ། བློ་ཀུན་ཆོས་ཅན། ཡུལ་རིམ་གྱིས་འཛིན་པ་མི་ངེས་པར་ཅིག་ཅར་འཛིན་པ་འཁྲུལ་བར་ཐལ་ལོ། །ཡུལ་འཛིན་པ་ཆེས་མྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཁྱོད་རང་འདོད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་བཞིན། གཉིས་པ་ལ། ཐལ་བ་དགོད། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མགལ་སོགས་བཞི་ལ། འགལ་མེ་ལ་འཁོར་ལོར་འཁྲུལ་བའི་བློ་འདི་ཆོས་ཅན། མཐོང་བ་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ཡིན་གྱི་སྔ་ཕྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བློ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདི་སོགས་བརྒྱད་ལ། མ་ཁྱབ་བོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། སྔ་ཕྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བློ་ཡིན་ན་དྲན་པ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། སྔ་ཕྱི་མཚམས་སྦྱོར་བ་མིན་པར་ཐལ། ཡུལ་འདས་པ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་ཕྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཐལ། ཡུལ་ 16-3-5b འདས་པ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། མགལ་མེ་ལ་འཁོར་ལོར་འཁྲུལ་བའི་བློ་འདི་ཆོས་ཅན། སྔ་ཕྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་བློ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཡིན་ན་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་མི་རིགས་པ་ལས་ཡུལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་གྲངས་མཉམ་པ་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། རི་སོགས་བཞི་ལ། ཁོ་ན་རེ། རས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་རིམ་མོ་རྐྱང་བ་མཐོང་བ་བཞིན། སྔོ་སེར་གྱི་རྣམ་པ་དུ་མ་སྣང་བའི་ཚེ། རྣམ་ཤེས་ཀྱང་དུ་མ་ཅིག་ཅར་དུ་འབྱུང་བས་ཁོ་བོ་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མེད་དོ། །ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ། བློ་ཐམས་ཅད་དུ་མའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ། ཆ་མེད་གཅིག་མི་སྲིད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། དཀར་པོའི་རྣམ་པ་གཅིག་པུ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། དུ་མའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཐལ། དཀར་པོ་དེ་ལ་ལྷོ་ཤར་སོགས་ཐ་དད་དུ་མ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རྣམ་པ་གཅི
【現代漢語翻譯】 有人說，由於對白色等各種顯現的認知是漸次的，但由於其發生迅速，所以會誤以為是同時顯現。例如，火花是漸次出現的，但人們會誤以為是同時出現。這是第一種觀點。 第二種觀點是駁斥意義，以及駁斥例子。在第一種觀點中，又分為：不能確定是專注于文字的智慧；不能確定是僅僅通過意識概念進入對像；以及不能確定是所有智慧。第一種觀點是：例如，在竹子等四種情況下，當說出『薩ra ra 薩』時，會誤以為同時聽到了果實的味道和兩個海洋，因為聽到這兩者的速度非常快。如果承認這一點，就會被現量所否定。第二種觀點是：在意識等兩種情況下，當一些意識概念進入對像時，會誤以為同時抓住了對象，因為抓住對象的速度非常快。第三種觀點是：在種類等六種情況下，所有智慧，作為所立宗，會誤以為是同時抓住對象，而不是漸次抓住對象，因為抓住對象的速度非常快。之所以這樣認為，是因為它們不是剎那性的，所以不會持續很長時間，就像你自己所承認的各種顯現一樣。 第二種觀點是：提出推論，並確立周遍性。第一種觀點是：在火花等四種情況下，將火花誤認為輪子的智慧，作為所立宗，應該是無分別的現量，而不是連線前後界限的智慧，因為它清晰地顯現了對象。第二種觀點是：如果有人說不周遍，那麼就應該有周遍性，因為如果是連線前後界限的智慧，就必須是憶念。無分別的智慧，作為所立宗，不是連線前後界限的，因為它不抓住過去的對象。連線前後界限的智慧，作為所立宗，應該是清晰地顯現對象的，因為它抓住過去的對象。將火花誤認為輪子的智慧，作為所立宗，不是連線前後界限的智慧，因為如果是這樣，就不應該清晰地顯現對象，但它卻清晰地顯現了對象。 駁斥識的數量相等：首先陳述觀點，然後駁斥它。第一種觀點是：例如，就像看到畫布等單一的漸次事物一樣，當顯現出多種藍色和黃色的形態時，多種識也會同時產生，所以我沒有那些過失。第二種觀點是：確立所有智慧都具有多種形態，並表明不可能存在無分的部分。第一種觀點是：專注于單一白色形態的智慧，作為所立宗，應該具有多種形態，因為白色具有東南西北等多種不同的方面。如果承認這一點，那麼形態就是單一的。
【English Translation】 Some say that because the cognition of appearances such as white is gradual, but because it occurs quickly, it is mistaken to be simultaneous. For example, sparks appear gradually, but people mistakenly think they are simultaneous. This is the first view. The second view is to refute the meaning and to refute the examples. In the first view, it is further divided into: it cannot be determined that it is wisdom focused on letters; it cannot be determined that it is merely entering the object through conceptual consciousness; and it cannot be determined that it is all wisdom. The first view is: for example, in the four cases of bamboo, etc., when saying 'Sa ra ra Sa', it is mistaken to hear the taste of the fruit and the two oceans simultaneously, because hearing these two is very fast. If you admit this, it will be negated by direct perception. The second view is: in the two cases of consciousness, etc., when some conceptual consciousness enters the object, it is mistaken to grasp the object simultaneously, because grasping the object is very fast. The third view is: in the six cases of kinds, etc., all wisdom, as the subject, is mistaken to grasp the object simultaneously, rather than gradually grasping the object, because grasping the object is very fast. The reason for thinking this is that they are not momentary, so they will not last for a long time, just like the various appearances that you yourself admit. The second view is: to propose inferences and establish pervasiveness. The first view is: in the four cases of sparks, etc., the wisdom that mistakes sparks for wheels, as the subject, should be non-conceptual direct perception, rather than the wisdom that connects the boundaries of before and after, because it clearly manifests the object. The second view is: if someone says it is not pervasive, then there should be pervasiveness, because if it is the wisdom that connects the boundaries of before and after, it must be recollection. Non-conceptual wisdom, as the subject, is not connecting the boundaries of before and after, because it does not grasp past objects. The wisdom that connects the boundaries of before and after, as the subject, should clearly manifest the object, because it grasps past objects. The wisdom that mistakes sparks for wheels, as the subject, is not connecting the boundaries of before and after, because if it were, it should not clearly manifest the object, but it clearly manifests the object. Refuting the equality of the number of consciousnesses: first state the view, then refute it. The first view is: for example, just like seeing a single gradual thing like a canvas, when multiple forms of blue and yellow appear, multiple consciousnesses also arise simultaneously, so I do not have those faults. The second view is: to establish that all wisdom has multiple forms, and to show that it is impossible to have indivisible parts. The first view is: the wisdom focused on a single white form, as the subject, should have multiple forms, because white has many different aspects such as southeast and northwest. If you admit this, then the form is single.
ག་ཁོ་ན་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡུལ་སོགས་བརྒྱད་ལ། ཆ་མེད་གཅིག་ཏུ་བདེན་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དེར་དམིགས་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། དེར་ཐལ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་རྣམ་ཤེས་ལྔ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པ་ལ་དམིགས་ཤིང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཡིད་ཤེས་ནི་དེ་དང་འདྲ་ལ་མི་འབྲང་བའི་ཡིད་རྣམས་སེམས་སེམས་བྱུང་ཚོགས་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་དག་པ་ལ། སྤྱིར་དགག །སོ་སོར་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་སོགས་གཉིས་ལ། ཕྱ་རོལ་པའི་ལུགས་ལའང་ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པའི་བློ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། བློ་ཐམས་ཅད་དུ་མའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ 16-3-6a ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་དགག་པ་ལྔ་པའི་དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་སོགས་གཉིས་ལ། བྱེ་བྲག་པ་དང་རིག་པ་ཅན་པའི་ལུགས་ལ་ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ན་འཛིན་པའི་བློ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དང་། ལས་དང་། འདུ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ནོར་སོགས་བཞི་ལ། རྒྱལ་བ་པའམ་ཟད་བྱེད་པའི་ལུགས་ལ་དེ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནོར་བུའི་གཟི་ལྟར་དུ་མར་བདེནཔའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ས་སོགས་བཞི་ལ། རྒྱང་པན་གྱི་ལུགས་ལའང་བསལ་བ་སྔ་མ་གཟུགས་སོགས་ཡུལ་དང་མིག་སོགས་དབང་པོ་ཀུན་འབྱུང་བཞི་འདུས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང་། བཞི་པ་ནི། སྙིང་སོགས་བརྒྱད་ལ། གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ལའང་དེ་འཐད་པར་ཐལ། གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དེ་ཙམ་ལྔ་པོ་རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་བློ་ལ་སྣང་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ཅེ་ན། དེ་ཙམ་ལྔ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་འཛིན་པ་མིན་པར་ཐལ། དེ་ཙམ་ལྔ་པོ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་བདེན། ཁྱོད་ལ་ཡུལ་གཅིག་ཁོ་ནའི་རྣམ་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར། ལྔ་པ་ནི། ཕྱི་སོགས་བཞི་ལ། རིག་བྱེད་གསང་བའི་མཐར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལའང་དེར་ཐལ། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་རགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དགག་པ་ནི། རྣམ་སོགས་བཞི་ལ། འདུས་མ་བྱས་འཛིན་པའི་བློ་ཆོས་ཅན། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཐལ། ཡི་གེའི་སྤྱི་སྟེ་སྒྲ་སྤྱི་དུ་མ་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྣམ་སོགས་ 16-3-6b བརྒྱད་ལ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མི་སྣང་བའི་ཤེས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ནའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྣམ་པ་དུ་མ་བཞིན། རྣམ་རིག་པ་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད། བདེན་རྫུན་བརྟགས། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སོགས་བཞི་ལ། ཅི་སྟེ་ཐོ
【現代漢語翻譯】 如果存在只執著于單一事物的意識，那是不可能的。第二點：關於塵等八個方面，認為在無分微塵中存在真實的單一性是不可能的，因為在那裡，要麼能觀察到，要麼觀察不到。如果這個論證不成立，那麼原因在於：眼識等五種識是執著于微塵積聚的，而隨之而來的意識與此相同；不隨之而來的意識則執著於心與心所的集合。對於外道（Tirthika）的觀點，首先進行總體的駁斥，然後進行逐一的駁斥。第一點：關於『外』等兩個方面，即使在外道的觀點中，也不可能存在只執著于單一事物的意識，因為所有的意識都具有多重形象。 第二點：在駁斥對方觀點的五個方面中的第一個方面：關於『性質』等兩個方面，在勝論派（Vaisheshika）和正理論派（Nyaya）的觀點中，不可能存在只執著于單一事物的意識，因為必須通過性質、作用和結合來區分和執著于具有組成部分的物質等。第二點：關於『財富』等四個方面，在耆那教（Jaina）或常樂派（Nityasukhavadin）的觀點中，這是不可能的，因為所有的事物都像寶石的光芒一樣，以多種方式存在。第三點：關於『地』等四個方面，在順世論派（Lokayatika）的觀點中，先前的排除，即色等客體和眼等感官，都被認為是四大元素結合的性質。第四點：關於『心』等八個方面，在數論派（Samkhya）的觀點中，這被認為是合理的，因為他們認為色、聲等五種感覺對象是具有暗、動、穩三種性質的，並且顯現在意識中。如果有人說這不普遍，那麼執著於五種感覺對象的意識，作為有法，不執著於事物本來的存在方式，因為五種感覺對像真實地具有樂、苦、舍三種性質，而你只顯現出單一事物的形象。第五點：關於『外』等四個方面，在吠陀秘密的終極解釋者（Vedanta）的觀點中，也是如此，因為顯現各種事物的意識是粗大的。 駁斥經部宗（Sautrantika）的觀點：關於『形象』等四個方面，執著于非複合事物的意識，作為有法，必然具有多種事物的形象，因為顯現出多種聲音的字母總集。關於『形象』等八個方面，即使存在一些不顯現多種形象的意識，也不能被認為是真實的，因為真實存在的事物會被理智所否定。識，作為有法，不真實地具有單一的性質，因為它顯現出多種形象，例如多種形象。駁斥唯識宗（Yogachara）：陳述主張，辨別真假，駁斥它。第一點：關於『什麼』等四個方面，如果……
【English Translation】 It is impossible for there to be a consciousness that only grasps a single object. Secondly, regarding the eight aspects such as atoms, it is impossible to assert that there is a true singularity in indivisible particles, because there, it is either observable or unobservable. If this reasoning is not established, then the reason is that the five consciousnesses such as eye consciousness grasp the accumulation of minute particles, and the subsequent mind consciousness is the same; minds that do not follow this grasp the collection of mind and mental factors. Regarding the views of the Tirthikas (non-Buddhist schools), first, a general refutation, then individual refutations. First point: Regarding 'external' and other two aspects, even in the views of the Tirthikas, it is impossible for there to be a mind that only grasps a single object, because all minds have multiple aspects. Second point: In the first of the five aspects of refuting the opponent's view: Regarding 'qualities' and other two aspects, in the views of the Vaisheshika and Nyaya schools, it is impossible for there to be a mind that only grasps a single object, because one must distinguish and grasp substances with components, etc., through qualities, actions, and combinations. Second point: Regarding 'wealth' and other four aspects, in the views of the Jainas or Nityasukhavadins, this is impossible, because all things are true in multiple ways, like the brilliance of a jewel. Third point: Regarding 'earth' and other four aspects, in the views of the Lokayatika school, the previous exclusion, i.e., objects such as form and senses such as eyes, are all asserted to be the nature of the combination of the four great elements. Fourth point: Regarding 'mind' and other eight aspects, in the views of the Samkhya school, this is considered reasonable, because they believe that the five sense objects such as form and sound are of the nature of the three qualities of darkness, activity, and stability, and appear in the mind. If someone says this is not universally applicable, then the consciousness that grasps the five sense objects, as the subject, does not grasp the way things truly exist, because the five sense objects are truly of the nature of pleasure, pain, and equanimity, and you only manifest the image of a single object. Fifth point: Regarding 'external' and other four aspects, in the views of the ultimate explainers of the Vedic secrets (Vedanta), this is also the case, because the consciousness that manifests various objects is coarse. Refuting the views of the Sautrantika school: Regarding 'image' and other four aspects, the consciousness that grasps non-composite things, as the subject, necessarily has the image of multiple things, because the collection of letters that manifests multiple sounds. Regarding 'image' and other eight aspects, even if there are some consciousnesses that do not manifest multiple images, they cannot be considered true, because what is truly existent is negated by reason. Consciousness, as the subject, is not truly of a single nature, because it manifests multiple images, like multiple images. Refuting the Yogachara school: Stating the assertion, distinguishing truth from falsehood, refuting it. First point: Regarding 'what' and other four aspects, if...
ག་མ་མེད་པ་ནས་བརྒྱུད་དེ་འོངས་པའི་དོན་སྣང་གི་བག་ཆགས་སྨིན་པས་སྤྲུལ་པས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་སྣང་བའང་དོན་མེད་བཞིན་དུ་དོན་དུ་སྣང་བ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དང་འདྲའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། ལྟ་བ་དེ་མདོ་སྡེ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་མགོན་ཞེན་ངན་པ་མང་པོའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པས་དེ་དགེ་བས་ཏེ་བཟང་པོ་ཡིན་ཡང་། གཉིས་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་བདེན་ནམ། བརྫུན་པ་མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་བདེན་པ་དང་། རྣམ་རྫུན་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པ། རྣམ་ཤེས་གྲངས་མཉམ་པ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཐལ་བ་དགོད། འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བསྟན་པ། དོན་ཁས་བླངས་པ་ལའང་སྐྱོན་མཚུངས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་སོགས་བཞི་ལ། རྣམ་ཤེས་དུ་མར་ཐལ། རྣམ་པ་དུ་མ་དང་གཅིག་ཏུ་བདེན་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་ཐལ། རྣམ་ཤེས་དང་རྫས་གཅིག་ཏུ་བདེན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་མེད་ན། དེ་གཉིས་རྫས་སོ་སོར་ཐལ། རྣམ་ཤེས་གཅིག་དང་རྣམ་པ་རྣམས་དུ་མར་བདེན་པའི་ཕྱིར། ཐལ་བར་འདོད་ན། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་སོགས་བཞི་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་གཡོ་བར་ 16-3-7a མཐོང་བའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་གཡོ་བ་དང་། གཅིག་སེར་བའི་ཚེ་ཐམས་ཅད་སེར་པོར་ཐལ། རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཕྱི་སོགས་བཞི་ལ། དོན་ཁས་བླངས་པའི་ལུགས་ལའང་རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། སྐྱོན་དེ་དག་བཟློག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཅི་སྟེ་སོགས་བཞི་ལ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་རིགས་མཐུན་དུ་མ་ཅིག་ཅར་དུ་མི་སྐྱེ་བར་ཐལ། རྡུལ་ཆ་མེད་དུ་མ་ཅིག་ཅར་ཚོགས་པ་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་དེ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གལ་སོགས་བརྒྱད་ལ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དེ་ཤེས་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་ནོ་ཞེ་ན། གཅེར་བུ་པ་རིག་བྱེད་གསང་བའི་མཐར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལྟར་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་བདེན་འདོད་ན། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་ན་གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པས་ཁྱབ། རིན་པོ་ཆེ་སྣ་ཚོགས་པའི་ཕུང་པོ་བཞིན། ཤེས་པའང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདོད་ན། སྔོ་སེར་སོགས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དང་། སྒྲིབས་མ་སྒྲིབས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་དུ་མ་སྣང་བ་འདི་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་བདེན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་རྫུན་པ་དགག་པ་ལ། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །ཅི་སོགས་བཞི་ལ། ཁོ་ན་རེ། རྣམ་པ་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་ལ་བཀོད་པའི་སྐྱོན་དེ། ཁོ་བོ་ལ་མེད། རྣམ་པ་འདི་རྣམ་པ་དངོས་པོར་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། རྣམ་པ་མྱོང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། སྤྱིར་ཤེས་པ་མི་འཐད་པ
【現代漢語翻譯】 他們說，從無始以來，由於業習成熟而顯現的化身，雖然顯現為有意義的事物，但實際上就像幻覺一樣毫無意義，這與幻術的自性相似。第二，關於這四個方面。這種觀點是善良的，因為它能對抗許多低至經部宗（Sautrāntika，主張經是唯一的權威）的惡劣宗派的偏執。然而，這種二元對立的知識是真實的還是虛假的呢？這僅僅是一種未經考察的愉悅體驗。如果像第一種情況那樣，那麼第三部分分為兩部分：駁斥唯識宗（Vijñānavāda，又稱識論）的真實顯現和虛假顯現的觀點。首先，關於真實顯現，分為三個部分：駁斥半個雞蛋的觀點、意識數量相等的觀點以及多樣性非二元的觀點。首先，駁斥半個雞蛋的觀點，包括提出推論、指出所承認的矛盾以及指出承認意義也存在同樣的錯誤。首先，關於推論，包括以下四個方面：意識將變成多種，因為顯現以多種形式存在；顯現將變成單一的，因為意識和事物本質相同。如果不存在普遍性，那麼兩者將變成不同的實體，因為一個意識和多個顯現是真實存在的。如果承認這個推論，那麼第二，關於這四個方面，當看到一個顯現移動時，所有顯現都會移動，當一個顯現是黃色時，所有顯現都會變成黃色，因為所有顯現都是相同的。第三，關於這四個方面，即使在承認意義的觀點中，顯現也不會是單一的，因為這些錯誤無法避免。第二，關於這四個方面，眼睛的意識不會同時產生多種相似的類別，因為同時聚集多個不可分割的微塵會產生同樣的錯誤。第三，關於這八個方面，如果說多種顯現是一個意識的自性，那麼就像耆那教（Jainism，古印度宗教，以苦行禁慾為主要特徵）的裸體派（Digambara，耆那教的一個主要派別）所說的那樣，如果承認顯現多種事物的單一意識是真實的，那麼顯現多種形式就不會是單一的，就像多種珍寶的集合一樣。意識也是顯現多種形式的。如果認為顯現是單一的，那麼顯現藍色、黃色等多種形式，以及顯現遮蔽和非遮蔽等多種差異是不合理的，因為多種顯現是單一的。駁斥虛假顯現包括陳述觀點和駁斥觀點。關於這四個方面，他們說：『我們沒有將顯現視為與事物本質相同或不同的錯誤，因為顯現是事物實際上不存在但卻顯現出來的。』第二，駁斥觀點包括顯現的體驗是不合理的，以及普遍的意識是不合理的。
【English Translation】 They say that the emanation arising from the maturation of habitual tendencies of perceived phenomena since beginningless time, appearing as meaningful though actually meaningless like an illusion, is similar to the nature of māyā (illusion). Second, regarding these four aspects. This view is virtuous because it counters the clinging to self of many bad views down to the Sautrāntikas (those who uphold the sutras as the sole authority). However, is this non-dual knowledge true or false? It is merely a pleasant experience without investigation. If it is like the first case, then the third part has two divisions: refuting the systems of true appearance and false appearance of the Vijñānavādins (Mind-Only school). First, regarding true appearance, there are three divisions: refuting the half-egg system, the system of equal number of consciousnesses, and the system of non-dual diversity. First, refuting the half-egg system includes stating the consequences, showing the harm in what is asserted, and showing that the same fault applies to admitting objects. First, regarding the consequences, there are four aspects: consciousnesses would become many, because appearances are truly multiple; appearances would become one, because consciousness and appearance are truly of one substance. If there is no pervasion, then the two would become separate substances, because one consciousness and multiple appearances are truly existent. If the consequence is accepted, then second, regarding the four aspects, when one appearance is seen to move, all move, and when one is yellow, all become yellow, because the appearances are one. Third, regarding the four aspects, even in the system that admits objects, the appearances would not be truly one, because those faults cannot be averted. Second, regarding the four aspects, the eye consciousness would not simultaneously produce many similar types, because the fault of arranging many partless particles simultaneously is the same. Third, regarding the eight aspects, if diverse appearances are truly the nature of one consciousness, then like the naked ones (Digambara) who speak of the ultimate secret of knowledge (Jainism), if one asserts that a single consciousness appearing as diverse objects is true, then appearing as diverse forms would not be one, like a heap of diverse jewels. Consciousness also appears as diverse forms. If the appearances are asserted to be one, then the appearance of diverse forms such as blue and yellow, and the appearance of many different forms such as obscured and unobscured, would be unreasonable, because the diverse appearances are truly one. Refuting false appearance includes stating the assertion and refuting it. Regarding the four aspects, they say, 'We do not have the fault of asserting appearance to be the same as or different from the substance, because appearance appears as something that does not exist as an object.' Second, refuting it includes the experience of appearance being unreasonable, and consciousness in general being unreasonable.
ར་ཐལ་བ་སོགས་བརྒྱད་ཡོད་པའི་དང་པོ་ནི། གལ་སོགས་བཞི་ལ། རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། གསལ་བར་ཚོར་ཞིང་མྱོང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དངོས་པོར་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རྣམ་པའི་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པས་ཏེ་རྣམ་པས་དབེན་པའི་ཤེས་པ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འདི་ 16-3-7b སོགས་བཞི་ལ། ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་ཤེས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ལ་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་བདེ་བ་དང་། དཀར་པོ་ལ་སྔོན་པོ་མེད་པས་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཐད་པ་ནི། རྣམ་སོགས་བཞི་ལ། རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། དངོས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཤེས་པའི་རྫས་མིན་པའི་ཕྱིར། ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བཞིན། བརྟགས་མྱོང་མི་འཐད་པ་ནི། མེད་སོགས་བཞི་ལ། ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། རྣམ་པ་བརྟགས་ནས་མྱོང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་ལ་ཁྱོད་རྣམ་ལྡན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྟ་རྒྱུ་བཞིན། ཁྱབ་པར་ཐལ། དངོས་པོར་མེད་ན་རང་སྣང་མཁན་གྱི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཤར་རྡུལ་ཉེ་བར་སྣང་། ནུབ་རྡུལ་རིང་པར་གནས་པའི་ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། ཤར་རྡུལ་ཉེ་བར་སྣང་བའི་ཆ་དེ་ནུབ་རྡུལ་རིང་བར་སྣང་བའི་ཆ་ཡིན་པར་ཐལ། ཤར་རྡུལ་ཉེ་བར་སྣང་བ་གང་ཞིག །ཁྱོད་ཆ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། ཤར་རྡུལ་རིང་བར་སྣང་བར་ཐལ། དེའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་བསལ་ལོ། །རྣམ་ཤེས་འབྲེལ་མེད་དུ་ཐལ་བ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། ཤེས་པ་མྱོང་བའི་ཆེ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་བར་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྣམ་པ་དང་ཤེས་པ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། བདག་གཅིག་དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རེས་འགའ་བྱུང་བར་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་ནི། རྒྱུ་སོགས་བཞི་ལ། རྣམ་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན། རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། རེས་འགའ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། གཞན་དབང་དུ་ཐལ། འཁྲུལ་པའི་ 16-3-8a རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འཛིན་རྣམ་འབའ་ཞིག་པར་ཐལ་བ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། གཟུང་རྣམ་གྱིས་དབེན་པའོ་ཞེ་ན། ཤེས་པ་ཆོས་ཅན། གཟུང་རྣམ་མེད་པར་འཛིན་རྣམ་འབའ་ཞིག་པར་ཐལ། གཟུང་རྣམ་གྱིས་དབེན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུང་རྣམ་གྱིས་དབེན་པའི་ཤེལ་སྒོང་ལྟ་བུའི་འཛིན་རྣམ་མེད་པར་ཐལ། དམིགས་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་དུ་ཐལ་བ་ནི། འདི་སོགས་བཞི་ལ། ཁོ་ན་རེ། དོན་ལ་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཆོས་ཅན། གཞན་དབང་དུ་ཐལ། འཁྲུལ་པ་ལ་རག་ལས་པ་སྟེ་འཁྲུལ་པའི་མཐུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། བདེན་པའི་དུ་བྲལ་སྒྲུབ་པ་ནི། དངོས་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། བདེན་པའི་དུ་མར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། བདེན་པའི་གཅིག་མེད་པའི་ཕྱིར།ཁྱབ་པ་སྒ
【現代漢語翻譯】 關於八種過失中的第一種，即「不應理」等四種情況：現象（rnam pa）作為所立宗，不應理清晰地感知和體驗，因為它們不存在。成立的理由是：因為現象與事物（dngos po）不同，也就是說，因為沒有發現缺乏現象的意識。第二種，關於「此」等四種情況：意識（shes pa）作為所立宗，不應理意識現象，因為你沒有現象。例如，就像痛苦不會感知快樂，白色不會感知藍色一樣。不應理直接體驗，關於「現象」等四種情況：現象作為所立宗，不應理直接體驗，因為它們不是意識的實體。就像虛空中的花朵一樣。不應理通過推測來體驗，關於「無」等四種情況：意識作為所立宗，不應理通過推測來體驗現象，因為你沒有能力將現象產生為具有現象。例如，就像馬的奔跑一樣。成立的理由是：如果不存在，就必須沒有能力產生顯現自身的意識。關於「近處顯現東邊的微塵，遠處存在西邊的微塵」的意識，東邊的微塵顯現為近處的那個部分，應該是西邊的微塵顯現為遠處的那個部分，因為東邊的微塵顯現為近處。如果你是無分的部分。如果承認，那麼東邊的微塵應該顯現為遠處。因此，如果承認，那麼就被現量所否定。現象和意識不相關聯的過失，關於「任何」等四種情況：體驗意識的部分不應理體驗各種現象，因為現象和意識沒有關聯。成立的理由是：因為沒有單一的主體和同時產生的關係。不應理偶爾產生，關於「原因」等四種情況：現象有原因還是沒有原因？如果沒有，那麼現象作為所立宗，不應理偶爾產生，因為沒有原因。如果理由不成立，那麼就成為他起（gzhan dbang），因為是從錯誤的因產生的。僅僅是能取相的過失，關於「彼」等四種情況：如果說缺乏所取相，那麼意識作為所立宗，因為是缺乏所取相的意識，所以不應理沒有所取相而僅僅是能取相。如果承認，那麼就應該沒有像水晶球一樣缺乏所取相的能取相。因為可以緣取的目標沒有被發現。是他起的過失，關於「此」等四種情況：如果有人說，即使事物實際上不存在，但由於錯誤的緣故，現象也會顯現，那麼現象作為所立宗，是他起的，因為依賴於錯誤，也就是說，因為是從錯誤的威力中產生的。成立真實二性的理由，關於「事物」等四種情況：事物作為所立宗，不應理不是真實的二，因為沒有真實的一。成立的理由是：
【English Translation】 Regarding the first of the eight faults, which are the four cases of 'unreasonableness' etc.: The phenomenon (rnam pa) as the subject of the proposition, it is unreasonable to clearly perceive and experience, because they do not exist. The reason for establishment is: because the phenomenon is different from the thing (dngos po), that is, because no consciousness lacking the phenomenon has been found. The second, regarding the four cases of 'this' etc.: Consciousness (shes pa) as the subject of the proposition, it is unreasonable to be conscious of the phenomenon, because you have no phenomenon. For example, just as suffering does not perceive happiness, and white does not perceive blue. It is unreasonable to directly experience, regarding the four cases of 'phenomenon' etc.: The phenomenon as the subject of the proposition, it is unreasonable to directly experience, because they are not the substance of consciousness. Like flowers in the sky. It is unreasonable to experience through speculation, regarding the four cases of 'non-existence' etc.: Consciousness as the subject of the proposition, it is unreasonable to experience the phenomenon through speculation, because you have no ability to generate the phenomenon as having the phenomenon. For example, like the running of a horse. The reason for establishment is: if it does not exist, it must not have the ability to generate the consciousness that manifests itself. Regarding the consciousness of 'the dust of the east appearing near, the dust of the west existing far away', the part of the dust of the east appearing near should be the part of the dust of the west appearing far away, because the dust of the east appears near. If you are an indivisible part. If admitted, then the dust of the east should appear far away. Therefore, if admitted, then it is negated by direct perception. The fault of the phenomenon and consciousness being unrelated, regarding the four cases of 'any' etc.: The part of experiencing consciousness should not experience various phenomena, because the phenomenon and consciousness are not related. The reason for establishment is: because there is no single subject and simultaneous arising relationship. It is unreasonable to arise occasionally, regarding the four cases of 'cause' etc.: Do phenomena have causes or no causes? If not, then the phenomenon as the subject of the proposition, it is unreasonable to arise occasionally, because there is no cause. If the reason is not established, then it becomes other-powered (gzhan dbang), because it is produced from a mistaken cause. The fault of being merely the apprehending aspect, regarding the four cases of 'that' etc.: If it is said that it lacks the apprehended aspect, then consciousness as the subject of the proposition, because it is a consciousness lacking the apprehended aspect, it is unreasonable to be merely the apprehending aspect without the apprehended aspect. If admitted, then there should be no apprehending aspect like a crystal ball lacking the apprehended aspect. Because the object that can be apprehended has not been found. The fault of being other-powered, regarding the four cases of 'this' etc.: If someone says that even if things do not actually exist, phenomena will appear due to error, then the phenomenon as the subject of the proposition, is other-powered, because it depends on error, that is, because it is produced from the power of error. The reason for establishing true duality, regarding the four cases of 'thing' etc.: The thing as the subject of the proposition, it is unreasonable not to be a true two, because there is no true one. The reason for establishment is:
ྲུབ་པ་ནི། གཅིག་སོགས་བཞི་ལ། བདེན་པའི་གཅིག་དང་དུ་མར་མ་གྲུབ་ན་བདེན་པར་མེད་དགོས་པར་ཐལ། གཅིག་དང་དུ་མ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་ཕན་ཚུན་སྤངས་འགལ་ལ་བརྟེན་པའི་དངོས་འགལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ལ། དངོས་པོ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་། འཁྲུལ་རྒྱུ་བདེན་པ་བཀག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་འདི་དག་ཆོས་ཅན། རྫུན་པར་ཐལ། གཞི་གྲུབ། བདེན་པར་གྲུབ་པ་བཀག་ཟིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པ་བདག་གིས་དགག་མི་རིགས་པར་ཐལ། བདེན་པར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཚད་མས་དགག་མི་རིགས་པར་ཐལ། འདོད་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་པ་མ་ཡིན་པར་བདག་རྒྱུ་སྔ་ 16-3-8b མ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མ་སོགས་བཞི་ལ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་དང་། སྐྱེ་འཇིགས་བྱེད་པ་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་པ་གསུམ་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་རྙེད་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། བརྟགས་སོགས་བརྒྱད་ལ། བུམ་པ་སོགས་ལ་རྒྱུ་བདེན་པ་མེད་ན་མི་རུང་། ཞེས་པ་དེས་ལེགས་པ་སྨྲས་པ་མིན་པར་ཐལ། རྒྱུ་བདེན་པ་མེད་ཀྱང་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་ལས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་བདེན་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། བདེན་པ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤང་བ་ལ། མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་དང་། ལུང་འགལ་སྤང་བ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་བ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་དེ་དང་གཞན་ལས་ཁྱད་འཕགས་ཚུལ། ལུགས་འདི་རྟོགས་ན་སྙིང་རྗེ་དང་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་སོགས་བཞི་ལ། བདེན་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན། མངོན་སུམ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། བདེན་པ་བཀག་པས་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་དངོས་པོ་བཀག་གི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་རྙེད་དོན་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀ་གཉིས་མིན་སོགས་མཐའ་བཞི་པོ་བདེན་པར་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་སོགས་བཞི་ལ། ལུང་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་མ་འགགས་པར་གསུངས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དམ་སོགས་བཅུ་གཉིས་ལ། མྱུ་གུ་ 16-3-9a བདེན་མེད་ཆོས་ཅན། རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པར་ཐལ། རིགས་ཤེས་རྗེས་དཔག་གིས་རྙེད་དོན་གང་ཞིག །ཁྱོད་གོམས་པ་ལས་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་གསར་དུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་ག
【現代漢語翻譯】 論證如下：對於一等四種情況，如果真實的『一』和『多』不能成立，那麼就必須不存在真實。因為除了『一』和『多』之外，沒有其他的實物。之所以這樣說，是因為『一』和『多』兩者是互相排斥、互相依賴的矛盾對立。爲了說明世俗中實物的存在，需要確定實物和世俗的本質，並破除將錯覺視為真實的觀點。第一點是：對於此等四種情況，這些實物，作為所立宗，是虛假的。因為作為基礎已經成立，並且已經破除了真實成立的觀點。對於后兩點，此等事物，作為所立宗，我不應該破除真實成立的觀點。因為真實已經被量（Pramana）所證實。或者說，我不應該用量來破除它。因為它不是僅僅通過意願而設立的，而是從先前的原因和條件中產生的。第二點是：對於『非』等四種情況，無法通過最終分析的推理來分析，並且會經歷生滅，以及具有實現功能的能力這三者，作為所立宗，是世俗諦。因為它們是名言量所認知的對象。第三點是：對於『考察』等八種情況，如果瓶子等事物沒有真實的因，那是不行的。這樣說是沒有道理的。即使沒有真實的因，結果也會從相似的先前類別中產生。不可能存在真實的因。因為真實已經被破除。爲了消除對此的責難，需要消除與現量（Pratyaksha）的矛盾，消除與聖言量的矛盾，闡述勝義諦，消除對此的爭論，確定世俗的本質，以及說明大乘的本質與此和其他的區別之處。如果理解了這個體系，就會產生慈悲和信仰的原因。第一點是：對於『實物』等四種情況，如果沒有真實成立的實物，那麼就與現量相矛盾。如果這樣說，因為已經破除了真實，所以沒有與現量相矛盾的過失。因為破除的是可以通過最終分析的推理來分析的實物，而不是名言量所認知的對象。正如所說的那樣，沒有與現量相矛盾等過失。因為沒有承認存在和不存在兩者，以及既非兩者又非非兩者等四邊真實成立。第二點是：對於『因此』等四種情況，聖言量中說一切法不生不滅是有原因的。因為沒有真實成立的實物。第三點是：對於『諦』等十二種情況，苗芽（mya gu）無真實，作為所立宗，是名言上的勝義諦。因為它是由類比推理所認知的對象。因為從你的習慣中，會新產生無分別智的等持（samahita）。在勝義中，從一切戲論中解脫。
【English Translation】 The argument is as follows: For one and so on, up to four cases, if the true 'one' and 'many' cannot be established, then it must be that truth does not exist. Because there is no object other than 'one' and 'many'. The reason for this is that 'one' and 'many' are mutually exclusive and dependent opposites. To demonstrate the existence of objects in the conventional sense, it is necessary to identify the nature of objects and the conventional, and to refute the view that considers illusion as truth. The first point is: For these four cases, these objects, as the subject of the proposition, are false. Because the basis has been established, and the view of true establishment has been refuted. For the latter two points, these things, as the subject of the proposition, I should not refute the view of true establishment. Because truth has been proven by Pramana (valid cognition). Or rather, I should not refute it with Pramana. Because it is not established merely by intention, but arises from previous causes and conditions. The second point is: For 'not' and so on, up to four cases, the three aspects of being unable to be analyzed by ultimate analytical reasoning, undergoing birth and destruction, and having the ability to perform functions, as the subject of the proposition, are conventional truths. Because they are objects cognized by conventional valid cognition. The third point is: For 'investigation' and so on, up to eight cases, it is not acceptable if there is no true cause for things like vases. Saying this is not well-spoken. Even without a true cause, the effect arises from the previous similar category. It is impossible for a true cause to exist. Because truth has already been refuted. To eliminate the blame for this, it is necessary to eliminate the contradiction with direct perception (Pratyaksha), eliminate the contradiction with scriptural authority, explain the ultimate truth, eliminate the dispute about this, determine the nature of the conventional, and explain how the nature of the Great Vehicle differs from this and others. If this system is understood, it will be the cause of generating compassion and faith. The first point is: For 'object' and so on, up to four cases, if there is no truly established object, then it contradicts direct perception. If this is said, because truth has been refuted, there is no fault of contradicting direct perception. Because what is refuted is the object that can be analyzed by ultimate analytical reasoning, not the object cognized by conventional valid cognition. As has been said, there is no fault of contradicting direct perception and so on. Because the existence and non-existence of both, as well as neither both nor non-both, and so on, the four extremes are not admitted as truly established. The second point is: For 'therefore' and so on, up to four cases, there is a reason why the scriptures say that all phenomena are neither born nor cease. Because there is no truly established object. The third point is: For 'truth' and so on, up to twelve cases, the sprout (mya gu) is without truth, as the subject of the proposition, is the conventional ultimate truth. Because it is the object cognized by analogical reasoning. Because from your habit, the samahita (equanimity) of non-conceptual wisdom will newly arise. In the ultimate sense, it is liberated from all elaborations.
ྲོལ་བར་ཐལ། དགག་བྱ་བདེན་སྐྱེ་མེད་པ་བཞིན་བདེན་པའི་སྐྱེ་མེད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་མ་གྲུབ་ན། སྐྱེ་མེད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དགག་བྱ་བདེན་སྐྱེ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། བདེན་སྐྱེ་མེད་ན་མཉམ་གཞག་གི་གཟིགས་ངོར་དེ་བཀག་པའི་ཚིག་གི་སྒྲ་མི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དགག་གཞི་མེད་པ་ལ་དགག་སྒྲ་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྟོག་བཏགས་ལ་དགག་སྒྲ་སྦྱོར་ཞེ་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་གྱི་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དགག་བྱ་རྟོག་བཏགས་བཀག་པའི་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྩོད་སྤོང་ལ། བླུན་པོས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ་བ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་མེད་པར་ཐལ་བ། སྒྲུབ་ངག་མེད་པར་ཐལ་བ། ལས་འབྲས་སོགས་མེད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་རྩོད་པ་དང་། ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི། འོན་སོགས་བཞི་ལ། མི་མཁས་པ་གནག་རྫི་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ཐལ། དངོས་པོ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་གང་ཞིག །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་ཀྱི་ངོར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ནི། མ་ཡིན་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་བདེན་མེད་ཡིན་ཀྱང་གནག་རྫི་ལ་སོགས་པས་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་བདེན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་འཁྲུལ་པས་རྒྱུད་བསླད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་གང་ 16-3-9b ཟག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན། དེ་སོགས་བཞི་ལ། བླུན་པོས་མི་རྟོགས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ཡོད་པར་ཐལ། ཚོགས་སྦྱོར་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས། ས་ལ་གནས་པའི་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱིས་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གཞུང་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་བདེན་པར་མེད་ཀྱང་རྟགས་སྦྱོར་སྒྲུབ་ངག་སོགས་མེད་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཅན་སོགས་སྤངས་ནས་མཁས་པ་ནས་བྱིས་པའི་བར་ལ་གྲགས་པའི་དངོས་པོར་སྣང་ཙམ་འདི་ཆོས་ཅན་སོགས་སུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། དེ་མིན་ན་ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ལ་ལན་གདབ་མི་ནུས་པར་ཐལ། ཐུན་མོང་མིན་པའི་གྲུབ་མཐས་བརྟགས་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟགས་སྦྱོར་དོན་གསུམ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། ཁོ་བོ་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། མཁས་པ་ནས་བྱིས་པའི་བར་གྱི་རྟོག་མེད་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་སྣང་ཙམ་འདི་མི་འགོག་པའི་ཕྱིར། ལས་འབྲས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་ལ། སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཀུན་ཉོན་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཚོགས་རྫོགས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ལ། རྟགས་དགོད། དེ་སྒྲུབ་པ། རྟག་
【現代漢語翻譯】 因此，（一切法）應無生。因為被否定的真實生不存在，所以勝義諦中也不存在真實的生。如果立宗不成立，則勝義諦中無生不成立。因為被否定的真實生不存在。周遍成立。如果無真實生，則在等持的觀照中，不會將否定它的詞語的聲音與之結合。因為沒有否定的基礎，就不會有否定的聲音與之結合。如果對分別假立施加否定的聲音，那麼，作為所立的那個（分別假立）將成為世俗諦，而不是真實成立的。因為被否定的對境是分別假立的否定。對於辯論的駁斥：愚人應能現量證悟空性，應無證悟空性之人，應無能立，應無業果等。首先對第一個進行辯論和回答。第一個問題是：對於『難道』等四種情況，不精明的人，如牧童等，也應能現量證悟空性。任何現量證悟的事物，一切事物都應在無真實的境地上產生。第二個問題是：對於『非也』等四種情況，即使事物無真實，牧童等也不能現量證悟空性，這是有原因的：因為從無始以來，就被將事物執著為真實的錯覺所染污。第二點是：那麼，應無證悟空性之人。對於『彼』等四種情況，即使愚人不能證悟，也應有證悟空性之人。處於資糧道的菩薩們，依靠正確的推理而證悟；處於地的菩薩們，通過瑜伽現量而證悟。第三點是：對於『論典』等四種情況，即使事物無真實，也應無能立等過失。因為捨棄了在共同的宗派中廣為人知的法相等等，而將從智者到孩童都廣為人知的事物顯現，作為法相等等而安立。否則，如果所立法的基礎不成立，則無法回答成為相違品等過失。因為僅僅通過共同的宗派所考察的事物，來安立考察、結合和意義三者。我沒有不能安立所立和能立的過失。因為對於從智者到孩童的無分別識所顯現的事物顯現，並不遮止。對於業果不合理的推論：應無前後世，應無雜染，應無圓滿資糧。首先，對於第一個問題，提出理由，並進行論證，常 Therefore, (all phenomena) should be unborn. Because the negated true birth does not exist, so in the ultimate truth, there is no true birth either. If the thesis is not established, then unborn in the ultimate truth is not established. Because the negated true birth does not exist. The pervasion is established. If there is no true birth, then in the contemplation of Samadhi, the sound of the words negating it will not be combined with it. Because there is no basis for negation, there will be no sound of negation combined with it. If the sound of negation is applied to conceptual imputation, then that (conceptual imputation) as the subject of the thesis will become conventional truth, not truly established. Because the object of negation is the negation of conceptual imputation. Regarding the refutation of the debate: fools should be able to directly realize emptiness, there should be no one who realizes emptiness, there should be no proof, there should be no karma and result, etc. First, debate and answer the first one. The first question is: for the four situations such as 'Or', even unintelligent people, such as shepherds, should be able to directly realize emptiness. Whatever is directly realized, all things should arise in the state of non-truth. The second question is: for the four situations such as 'No', even if things are not true, shepherds and others cannot directly realize emptiness, there is a reason: because from beginningless time, they have been defiled by the illusion of clinging to things as true. The second point is: then, there should be no one who realizes emptiness. For the four situations such as 'That', even if fools cannot realize it, there should be someone who realizes emptiness. Bodhisattvas who are on the path of accumulation realize it by relying on correct reasoning; Bodhisattvas who are on the bhumis see it through direct yoga. The third point is: for the four situations such as 'Treatise', even if things are not true, there should be no fault such as no proof. Because abandoning the Dharmas that are widely known in common schools, and establishing the appearance of things that are widely known from the wise to the children as Dharmas, etc. Otherwise, if the basis of the thesis is not established, then it will not be possible to answer the faults such as becoming contradictory. Because the three meanings of examination, combination, and meaning are established only through the things examined by the common schools. I have no fault of not being able to establish the thesis and the proof. Because the appearance of things that appear to the non-conceptual consciousness of the wise to the children is not prohibited. For the inference that karma and result are unreasonable: there should be no previous and future lives, there should be no defilements, there should be no completion of accumulations. First, for the first question, state the reason and argue, constant
【English Translation】 Therefore, (all phenomena) should be unborn. Because the negated true birth does not exist, so in the ultimate truth, there is no true birth either. If the thesis is not established, then unborn in the ultimate truth is not established. Because the negated true birth does not exist. The pervasion is established. If there is no true birth, then in the contemplation of Samadhi, the sound of the words negating it will not be combined with it. Because there is no basis for negation, there will be no sound of negation combined with it. If the sound of negation is applied to conceptual imputation, then that (conceptual imputation) as the subject of the thesis will become conventional truth, not truly established. Because the object of negation is the negation of conceptual imputation. Regarding the refutation of the debate: fools should be able to directly realize emptiness, there should be no one who realizes emptiness, there should be no proof, there should be no karma and result, etc. First, debate and answer the first one. The first question is: for the four situations such as 'Or', even unintelligent people, such as shepherds, should be able to directly realize emptiness. Whatever is directly realized, all things should arise in the state of non-truth. The second question is: for the four situations such as 'No', even if things are not true, shepherds and others cannot directly realize emptiness, there is a reason: because from beginningless time, they have been defiled by the illusion of clinging to things as true. The second point is: then, there should be no one who realizes emptiness. For the four situations such as 'That', even if fools cannot realize it, there should be someone who realizes emptiness. Bodhisattvas who are on the path of accumulation realize it by relying on correct reasoning; Bodhisattvas who are on the bhumis see it through direct yoga. The third point is: for the four situations such as 'Treatise', even if things are not true, there should be no fault such as no proof. Because abandoning the Dharmas that are widely known in common schools, and establishing the appearance of things that are widely known from the wise to the children as Dharmas, etc. Otherwise, if the basis of the thesis is not established, then it will not be possible to answer the faults such as becoming contradictory. Because the three meanings of examination, combination, and meaning are established only through the things examined by the common schools. I have no fault of not being able to establish the thesis and the proof. Because the appearance of things that appear to the non-conceptual consciousness of the wise to the children is not prohibited. For the inference that karma and result are unreasonable: there should be no previous and future lives, there should be no defilements, there should be no completion of accumulations. First, for the first question, state the reason and argue, constant
ཆད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པ། སྲིད་པ་ལས་ཐར་པ་སྲིད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། སྐྱེས་མ་ཐག་གི་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟོག་པ་འདི་ཆོས་ཅན། རིགས་འདྲ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་གོམས་པ་བཞིན། གཉིས་པ་ནི། འདི་སོགས་དགུ་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། དོན་ཆ་མེད་ཀྱི་སྟོབས་ལས་མ་བྱུང་བར་ཐལ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དངོས་པོ་ 16-3-10a བདེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེད་མིན་པར་ཐལ། རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་རྟག་པ་མིན་པར་ཐལ། རྟག་ཏུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་རིག་པ་སྔོན་དུ་སོང་སྟེ། རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། དབུ་མའི་ལུགས་ལ་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུ་ལོག་རྗེས་སུ་འབྲས་བུ་ལྡོག་པས་རྟག་པ་དང་། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་མི་འབྱུང་བས་ཆད་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་བཞིན། བཞི་པ་ནི། ཆོས་སོགས་བཞི་ལ། བྱང་སེམས་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་འཛིན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཉོན་མོངས་སྒྲིམ་མི་དགོས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་ཉིད་མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་སོགས་བཞི་ལ། ཀུན་ཉོན་བདེན་པ་བཀག་པས་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཁྲུགས་ཤིང་ཉམས་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འདི་སོགས་རྣམས་ལ། ཚོགས་དྲི་མེད་སོགས་པའང་ལུགས་འདི་ལ་མི་རུང་བར་ཐལ། རྒྱུ་འབྲས་བདེན་པ་བཀག་ནས་རྫུན་པ་འཇོག་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་བསོད་ནམས་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རྣམ་དག་ཏུ་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་རྣམ་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་བཞིན། བདེན་འཛིན་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་བསོད་ནམས་ཆོས་ཅན། ཆོས་རྟགས་གོ་ལྡོག །ལོག་ལྟའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་འདོད་ལོག་བཞིན། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བས་ཀུན་ནས་མ་བསླངས་པའི་སྦྱིན་པ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྟོབས་ཆུང་སྟེ། ཁྱོད་རྒྱུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་ལས་ 16-3-10b འབྱུང་བའི་འབྲས་བུ་བཞིན། དེར་ཐལ། དངོས་པོར་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་པ་བཞིན། སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་སྦྱིན་པ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་རྣམ་དག་འབྱུང་སྟེ། རྒྱས་པའི་རྒྱུ་རྣམ་དག་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ས་བོན་གྲུང་པོའི་མྱུ་གུ་འབྱུང་བ་བཞིན། ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོས་བཟུང་བ་ནི། རྒྱུ་སོགས་བརྒྱད་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཆོས་ཅན། ཤེས་པའི་རྫས་ལས་གཞན་མིན་པར་ཐལ། མངོན་སུམ་ཚད་མས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཚུལ་གྱི
【現代漢語翻譯】 無有斷滅之過失，論述了解脫輪迴的可能性。第一部分包含四個方面：對於剛出生的事物不存在的這種想法，是具有理由的，因為它是以相似的先前認知為先導的智慧。如同對貪慾的習慣一樣。第二部分包含九個方面：這個事物不應該來自於無意義的力量，因為它不存在，並且因為真實存在的事物被否定。它不應該是無因的，因為它逐漸產生。它的本質不應該是永恒的，因為它不是持續產生的。因此，智慧是先導，因為它是一種智慧。 第三部分包含四個方面：在中觀宗的觀點中，沒有常斷二邊的過失，因為原因的逆轉會導致結果的逆轉，所以沒有常的過失；又因為結果不是從原因中產生的，所以沒有斷的過失。如同種子生出芽苗一樣。第四部分包含四個方面：聖菩薩，不需要通過壓制由執著于真實而產生的煩惱來斷除它們，因為他們已經習慣於看到空性。第二部分包含四個方面：通過否定世俗諦的真實性，不會擾亂或破壞輪迴和涅槃的分類，因為我們承認在世俗諦中存在因果關係。 第三部分包含多個方面：無垢的集合等，在這種觀點中也是不可行的，因為在否定了因果的真實性之後，就只能建立虛假的。由空性見解所激發的福德，會產生純凈的結果，因為它具有純凈的因。如同由世間正確的見解所激發的戒殺生等行為一樣。由真實執著所激發的福德，其理由和標誌是相反的。如同由邪見的力量所產生的邪淫一樣。不由空性見解所激發的佈施，其結果是微弱的，因為它來自於顛倒的因。如同從我與我所執著中產生的結果一樣。這是因為，對於真實存在的事物，有量可以妨害它，如同將海市蜃樓誤認為水一樣。由空性見解所激發的佈施，會產生純凈的結果，因為它來自於增長的純凈之因。如同從健康的種子中生出芽苗一樣。對世俗諦的理解包含八個方面：由因果所包含的這些事物，不應該與意識的實體不同，因為它們是通過現量而被體驗的。
【English Translation】 There is no fault of annihilation, and it is shown that it is possible to be liberated from existence. The first part consists of four points: This concept that things do not exist immediately after being born has a reason, because it is a wisdom that precedes similar previous cognitions, like the habit of attachment. The second part consists of nine points: This thing should not arise from meaningless power, because it does not exist and because the truth of real things is denied. It should not be without cause, because it arises gradually. Its essence should not be eternal, because it does not arise constantly. Therefore, wisdom precedes it, because it is wisdom. The third part consists of four points: In the view of the Madhyamaka school, there is no fault of permanence or annihilation, because the reversal of the cause leads to the reversal of the result, so there is no fault of permanence; and because the result does not arise from the cause, there is no fault of annihilation, just as a sprout arises from a seed. The fourth part consists of four points: Noble Bodhisattvas do not need to abandon afflictions by suppressing those that arise from clinging to truth, because they are already accustomed to seeing emptiness. The second part consists of four points: By denying the truth of conventional truth, the classification of samsara and nirvana will not be disturbed or damaged, because we acknowledge the existence of cause and effect in conventional truth. The third part consists of several points: Immaculate assemblies and so on are also not feasible in this view, because after denying the truth of cause and effect, only falsehood can be established. The merit inspired by the view of emptiness produces pure results, because it has a pure cause, just like the discipline of abstaining from killing inspired by the correct worldly view. The merit inspired by clinging to truth has the opposite reason and sign, like the adultery arising from the power of wrong views. The giving that is not inspired by the view of emptiness has a small result, because it arises from a reversed cause, like the result arising from clinging to self and what belongs to self. This is because the measure can harm the truth of real things, just as mistaking a mirage for water. The giving inspired by the view of emptiness produces pure results, because it arises from the pure cause of increase, just as a sprout arises from a healthy seed. The understanding of conventional truth contains eight points: These things included by cause and effect should not be different from the substance of consciousness, because they are experienced through direct perception.
ས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རྟགས་དེ་ཡིན་ན་ཤེས་པའི་རྫས་སུ་གནས་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཙམ་གྱིས་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱི་དོན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་སེམས་ཙམ་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་དམ་པར་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཐེག་ཆེན་གྱིས་ངོ་བོ་དང་གཞན་ལས་འཕགས་ཚུལ་ནི། ཚུལ་སོགས་བཅུ་གཉིས་ལ། ཚོགས་སྦྱོར་བའི་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཅན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཅན་གྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་དང་། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱི་ཤིང་རྟ་ལ་ཞོན། སྔར་བཤད་པའི་རིགས་པའི་སྲབ་སྐྱོགས་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དུས་དཔག་མེད་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་དུ་འཆི་བ་མེད་པའི་གོ་འཕང་ལ་གནས་པའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པའི་བདུད་རྩི་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཆོས་ཅན། ཁྱབ་འཇུག་དང་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱི་བོ་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཉམས་སུ་མི་མྱོང་བར་ཐལ། ཐུགས་རྗེ་དག་པའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉག་གཅིག་གིས་རང་དབང་དུ་མངོན་སུམ་དུ་མྱོང་བའི་ 16-3-11a ཕྱིར། ལུགས་འདི་རྟོགས་ན་སྙིང་རྗེ་དང་དད་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེ་སོགས་བརྒྱད་ལ། ཚོགས་སྦྱོར་བའི་སེམས་དཔའ་དག་ཆོས་ཅན། ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཐར་ལམ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྟོན་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་འཆེལ་ཞིང་གཞོལ་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། བློ་གྲོས་ཀྱི་ནོར་དང་ལྡན་པའི་ཚོགས་སྦྱོར་ལ་གནས་པའི་བྱང་སེམས་ཆོས་ཅན། ཐུབ་པ་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐུབ་པའི་ལུགས་ལས་ལུགས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཐར་ལམ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པས་སྙིང་པོ་མེད་པར་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། བཤད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བྱ་བ་ནི། བསྟན་བཅོས་འདི་སློབ་དཔོན་ཞི་བ་འཚོས་མཛད་ལ། དེའི་ཡོན་ཏན་ནི་བདག་དང་སོགས་སོ། །ངག་གི་དབང་ཕྱུག་ནི་རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་སོ། །ཟེ་འབྲུ་སྤྱི་བོས་ལེན་པ་ནི་དེ་ལ་དངོས་སུ་ཆོས་ཉན་པའོ། །མཁས་པའི་དབང་པོ་དཔལ་ལྡན་ཞི་བ་འཚོས། །ལེགས་པར་བཤད་པ་དབུ་མའི་རྒྱན་འདི་ལ། །བླ་མའི་གསུང་བཞིན་བརྗེད་བྱང་འདི་བྱས་པས། །འགྲོ་ཀུན་ཐེག་མཆོག་ལུགས་ལ་མཁས་པར་ཤོག །བདག་ཀྱང་དལ་བའི་རྟེན་བཟང་ཐོབ་གྱུར་ནས། །བཤེས་གཉེན་མཆོག་རྣམས་གུས་པས་བསྟེན་བྱེད་ཅིང་། །ལྟ་ངན་ལོག་པའི་གཡང་ས་རབ་སྤངས་ནས། །མཁས་པའི་དབང་པོ་ཞི་འཚོ་འདྲ་བར་ཤོག །ཁམས་གསུམ་གྱི་བླ་མ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པའི་གསུང་རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་བརྗེད་བྱང་དུ་བྱས་པ་དགེ་བར་གྱུར་ཅིག །འདིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནས་སྒོ་ཐམས་
【現代漢語翻譯】 爲了證明（一切）是空性的緣故，（一切）是周遍的，因為如果（某事物）存在，它必須存在於意識的實體中。這個（意識）作為所立宗，在名言上，僅由心識來認知其自性，因為它遠離外境。但在勝義諦上，心識也不成立，因為在勝義諦上，它遠離一和多。大乘如何超越自性和他者呢？通過十二種方式等。具有積聚和結合之心的菩薩作為所立宗，將獲得具有真如意義的大乘，因為他們騎乘于名言上唯識之理和勝義上無自性之理的雙重車乘之上，並且能夠運用先前所說的推理方法。在無量劫的輪迴中，能夠安住于不死果位的真正原因，是對無自性的智慧的證悟。這種智慧作為所立宗，是遍入天和自在天等所有外道，以及世間頂尖的聲聞緣覺阿羅漢們都無法體驗的，因為只有具備清凈大悲之因的如來才能自主地現量體驗到它。 如果理解了這個宗義，生起慈悲和信心的理由有八種等。具有積聚和結合之心的菩薩們作為所立宗，有對外道生起慈悲的理由，因為他們看到那些外道執著並沉迷於以顛倒的方式宣說解脫道的宗派。擁有智慧財富並安住于積聚之道的菩薩們作為所立宗，會對佛陀生起極大的恭敬心，因為他們看到佛陀的宗義之外的所有宗義都與解脫道相悖，毫無意義。圓滿宣說的行為是：這部論典由寂護論師所著，他的功德是『我和』等。語自在是至尊文殊菩薩。以頭頂受持（教法）是指直接從他那裡聽聞佛法。智者之王，吉祥寂護，對於他所善說的中觀莊嚴論，我依照上師的教言做了這個筆記，愿一切眾生都能精通大乘宗義！愿我也能獲得暇滿人身，以恭敬心依止殊勝善知識，遠離邪見深淵，變得像智者之王寂護一樣！三界導師，一切智者，宗喀巴大師的教言，由賈曹法王記錄成筆記，愿此善行！愿以此功德，使珍貴的佛法在一切方向、一切門中興盛！ （藏文，ཤ，梵文天城體，ह्रीः，梵文羅馬擬音，hrīḥ，漢語字面意思，大慚愧）
【English Translation】 For the reason of proving (everything) is emptiness, (everything) is pervasive, because if (something) exists, it must exist in the substance of consciousness. This (consciousness) as the subject, in conventional truth, is only cognized as its own nature by mind-only, because it is devoid of external objects. But in ultimate truth, mind-only is not established either, because in ultimate truth, it is separated from one and many. How does the Mahayana surpass self and others? Through twelve ways, etc. Bodhisattvas with accumulated and combined minds as the subject, will obtain the Great Vehicle with the meaning of Suchness, because they ride on the dual chariot of the mind-only principle in conventional truth and the selflessness principle in ultimate truth, and are able to apply the previously mentioned reasoning methods. In the immeasurable cycle of samsara, the true cause of being able to abide in the state of immortality is the realization of the wisdom of selflessness. This wisdom as the subject, is not experienced by all the outsiders such as Vishnu and Ishvara, and the Shravaka-Pratyekabuddha Arhats who are the top of the world, because only the Tathagata with the cause of pure great compassion can independently and directly experience it. If this doctrine is understood, the reasons for generating compassion and faith are eight, etc. Bodhisattvas with accumulated and combined minds as the subject, have reasons to generate compassion for outsiders, because they see those outsiders clinging to and indulging in sects that teach the path to liberation in a reversed way. Bodhisattvas who possess the wealth of wisdom and abide in the path of accumulation as the subject, will generate great respect for the Buddha, because they see that all doctrines other than the Buddha's doctrine are contrary to the path of liberation and meaningless. The act of completely explaining is: this treatise was written by Acharya Shantarakshita, and his merits are 'I and' etc. The Lord of Speech is the venerable Manjushri. Receiving (the teachings) on the crown of the head means directly listening to the Dharma from him. The king of scholars, the glorious Shantarakshita, for this well-spoken Ornament of the Middle Way, I have made this note according to the words of the Guru, may all beings become proficient in the Mahayana doctrine! May I also obtain the good support of leisure and endowment, rely on the supreme spiritual friends with respect, abandon the abyss of wrong views, and become like the king of scholars Shantarakshita! The teachings of the all-knowing Lama of the three realms, Master Tsongkhapa, were recorded as notes by Gyaltsab Dharma Rinchen, may this be virtuous! May this virtue cause the precious Buddha Dharma to flourish in all directions and through all doors! （藏文，ཤ，梵文天城體，ह्रीः，梵文羅馬擬音，hrīḥ，漢語字面意思，大慚愧）
ཅད་དུ་དར་ཞིང་རྒྱས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག ། མངྒ་ལཾ།། །། 16-3-11b empty page
目錄 རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེ་ལ་གསན་པའི་དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བཞུགས་སོ།།
【現代漢語翻譯】 愿一切時興盛、發展並長久住世！吉祥圓滿！
目錄 《嘉察法王所聽聞的<中觀莊嚴論>筆記》
【English Translation】 May it ever flourish, develop, and remain for a long time! Mangalam!
Table of Contents Notes on Madhyamakalankara Heard by Gyaltsab Dharma Rje