zkb1803_入住大士建立論慧者進階梯.g2.0f

宗喀巴大師教言集JTs176ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བློ་གསལ་བགྲོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 18-3-1a ༄༅། །ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བློ་གསལ་བགྲོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། ༄། །ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ཀྱང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། ༄༅། །ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བློ་གསལ་བགྲོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ།། 18-3-1b ༄༅། །རྒྱལ་བ་སྲས་དང་སློབ་མར་བཅས་པ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྨྲ་བའི་དམ་པ་སྨྲ་བ་ངན་འཇོམས་སྲིད་གསུམ་འདི་ན་སྲིད་ལས་རྒལ་བ་ཤཱཀྱའི་ཏོག །ལྷ་ཡི་ལྷར་གྱུར་ལྷ་མིའི་འདྲེན་པ་མི་མཉམ་མཉམ་པ་མེད་པ་དེའི་གསུང་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན། །ཆ་ཡི་ཆ་ཙམ་མྱངས་པ་དེས་ཀྱང་དངོས་འཛིན་གདོན་གྱི་སྤ་བཀོང་ལྟ་ངན་གཡུལ་ལས་རྒྱལ། །ཐུབ་བསྟན་འདོད་དགུའི་འབྱུང་གནས་གང་དེ་ཞེན་ལྟའི་དྲི་ཡིས་ནམ་ཡང་སྒྲིབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག །སྟོན་པའི་རིང་ལུགས་ལུང་དང་རྟོགས་པ་དག །རབ་ཡངས་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་ཀུན་གཟིགས་ནས། །རྣམ་དག་བསྟན་པའི་རྒྱལ་མཚན་སྒྲེང་མཛད་པའི། །འཕགས་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བདག་ལ་བརྩེ་བར་དགོངས། ༈ །གང་ཡང་མུ་མཐའ་བྲལ་བའི་སྲིད་པའི་མཚོ་ལས་བརྒལ་ཏེ་ཐར་པ་བླ་ན་མེད་པའི་སྐམ་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་དེ་དག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་བསླུ་བའི་སྐྱབས་ལ་བརྟེན་ན་འགྱུར་གྱི། གཞན་དུ་ན་འདམ་དུ་ཆེར་བྱིང་བའི་སྐྱེས་བུ་སྟོབས་དམན་པ་གཞན་དྲིང་མི་འཇོག་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ལྟར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་སུ་མི་ཕྱིན་པར་ངལ་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྟོན་པ་དང་དེའི་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལམ་ལས་གཞན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྲིད་པ་ཉིད་འདྲེན་པར་བྱེད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རྩ་བ་བཟློག་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་ནི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ལ་ 18-3-2a བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཡང་ལུས་ཅན་སྲིད་པར་འཆིང་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་སྐྱབས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅི་འདྲ་བ་དེ་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་འདིར་ནི་ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཉིད་ལྷུར་བླངས་ཏེ། འདི་དག་གི་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དུ་མ་མ་མོའི་སྡེ་སྣོད་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་མང་དུ་ཐོས་པའི་ཤ་ཚུགས་ཅན་རྣམས་འཁྲུལ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ཀྱང་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་བའི

【現代漢語翻譯】宗喀巴大師教言集JTs176：題為《智者步履之階：入流者與安住者之分類》入流者與安住者之分類——智者步履之階那麼，何謂入流者與安住者呢？入流者與安住者之分類——智者步履之階恭敬頂禮諸佛菩薩及弟子眾！語自在者，您能摧伏邪說，超脫三有，乃釋迦之頂嚴。您是天中之天，人天導師，無與倫比，其教誨如甘露之流。僅品嚐少許，亦能摧毀我執魔障，戰勝邪見之敵。愿您——佛陀教法如意寶之源，永不為偏執之垢所染！祈願導師之宗風——教理與證悟，以廣闊法眼遍觀一切，豎立清凈教法之勝幢。祈願諸位聖者垂念於我！任何想要超越無邊輪迴之苦海，抵達無上解脫彼岸的人，都必須依賴永不欺騙的皈依處。否則，就像一個虛弱的人，在泥潭中越陷越深，卻妄想不靠他人之力渡過難關，最終只會徒勞無功。因為，除了佛陀及其聲聞弟子所開示的道路外，其他方法只能加劇輪迴之苦，而無法根除輪迴之根。正如那些外道，他們不瞭解無我之理，而我執恰恰是眾生束縛于輪迴的根源。因此，智者應當深思皈依三寶的真正含義。在此，我們著重探討入流者與安住者的分類。鑑於許多博學之士對母續中所說的各種分類感到困惑，故作此論述。那麼，何謂入流者與安住者呢？即入流果位之入流者與安住于入流果位者；一來果位之入流者與安住於一來果位者；不還果位之

【English Translation】 Collected Teachings of Master Tsongkhapa JTs176: A Treatise on the Classification of Those Who Have Entered and Abide on the Path, Called 'A Staircase for the Wise' A Treatise on the Classification of Those Who Have Entered and Abide on the Path, Called 'A Staircase for the Wise' So, who are those who have entered and abide? A Treatise on the Classification of Those Who Have Entered and Abide on the Path, Called 'A Staircase for the Wise' I prostrate with reverence to the Victorious Ones, their Sons, and disciples! The supreme speaker, who destroys evil speech, surpasses the three realms, the crown jewel of the Shakyas! The god of gods, the guide of gods and humans, the unequaled one, whose nectar-like teachings, even a small taste of which can subdue the demon of clinging to reality and triumph over the battle of wrong views! May that source of all desires, the Buddha's teachings, never be obscured by the stain of attachment! May the lineage of the Teacher, with its scriptural authority and realization, fully see all with its vast eye of Dharma, and may the supreme beings who raise the victory banner of pure teachings regard me with compassion! Those who wish to cross the boundless ocean of existence and dwell on the supreme shore of liberation must undoubtedly rely on a refuge that never deceives. Otherwise, like a weak person sinking deeper into the mud, wanting to cross to the other side without relying on others, they will only exhaust themselves without reaching their goal. For, methods other than the path taught by the Buddha and his disciples only perpetuate existence and cannot reverse the root of existence. Those who are outside this Dharma lack the realization of selflessness, and the belief in a self is the root that binds beings to existence. Therefore, those with intelligence should contemplate the nature of the Three Refuges. Here, we focus on the classification of those who have entered and abide on the path. Because many who have heard much about the various divisions spoken of in the Mother Tantras are seen to be confused. So, who are those who have entered and abide? They are those who have entered the stream-enterer's fruit and those who abide in the stream-enterer's fruit; those who have entered the once-returner's fruit and those who abide in the once-returner's fruit; those who have entered the non-

་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཞུགས་པ་བཞི་དང་གནས་པ་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཞུགས་པ་གང་ནས་ཞུགས་པར་འཇོག་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་མངོན་པ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི། ཞུགས་གནས་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པར་འདོད་པས་ཞུགས་པ་དང་ 18-3-2b པོ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ནས་དང་པོའི་མཚམས་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། དེ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ནི། །མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་དེ་དག་ཏུ། །དད་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་པ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་མ་སྤངས་ན། །འབྲས་བུ་དང་པོ་ལ་ཞུགས་པ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཐ་མའི་མཚམས་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནས་འཛིན་པ་ལ་ནི་མི་མཐུན་པ་མེད་དེ་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པ་ན་མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ནི། སྦྱོར་ལམ་ནས་དང་པོའི་མཚམས་འཛིན་པར་བཞེད་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གནས་པ་དང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་སྟན་ཅིག་ལ་སྦྱོར་ལམ་དང་མཐོང་ལམ་གཉིས་བར་མ་ཆད་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་ཡིན་ལ། ཚེ་བརྗེས་ནས་མཐོང་ལམ་སྐྱེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་པ་དང་། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་མཐོང་ལམ་སྐྱེད་ཀྱང་། སྟན་གཅིག་ལ་མི་སྐྱེད་པའི་སྦྱོར་ལམ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་ལམ་ལ་མི་བཞེད་པར་མངོན་ཏེ། ཀུན་བཏུས་འགྲེལ་པར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྟན་གཅིག་པ་ནས་བཟུང་སྟེ་དང་པོའི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་བའི་བར་དུའོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་སྟན་གཅིག་པ་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། གང་ལ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དེའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་མི་བརྩོན་ན་དེ་ལ་ཞུགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞུགས་ 18-3-3a པའི་དོན་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་སེལ་བ་དང་། མཐུན་རྐྱེན་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་ནི་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་བས་སྤང་བྱ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་རྒྱུན་ཆགས་པ་དགོས་ལ་དེ་ཡང་སྟན་གཅིག་པ་ལ་འབྱུང་གི་གཞན་ལ་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིའི་དོན་གཞན་གྱིས་མ་དཔྱད་མོད་འོན་ཀྱང་དེ་ཙམ་ཞིག་ནི་འཐད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་དོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་དེ་

【現代漢語翻譯】趨入果位和安住果位，以及趨入阿羅漢果位和安住果位。這樣，趨入有四種，安住也有四種，總共八種。那麼，什麼是趨入預流果呢？對於從何處安立趨入預流果的趨入者，法相論者有兩種不同的觀點，即法相論者中的分別說部（梵文：Vaibhāṣika）和聖者無著（梵文：Asaṅga）論師。其中，分別說部認為，所有八種趨入和安住都是聖者，因此趨入者也是從苦法忍開始把握最初的證悟。正如《俱舍論》中所說：『彼十五剎那，未見為見故，見道鈍利根，隨信法行者，若未斷修斷，入最初果位。』也就是說，從第十五剎那開始。然而，對於從最後的道——后智忍開始把握證悟，沒有不同意見，因為獲得第十六剎那，就斷除了所有見道所斷，並且僅憑此就獲得了預流果。無著論師則認為，從加行道開始把握最初的證悟。如《攝大乘論》所說：『何為入預流果？謂住于能趣入決定之分，及住于見道之心剎那十五之補特伽羅。』也就是說，這是指在同一個座上，不間斷地生起加行道和見道的加行道。對於那些轉生后才生起見道的加行道者，以及雖然在此生生起見道，但不在同一個座上生起的加行道者，顯然無著論師並不認可他們的加行道。因為《攝大乘論釋》中說：『能趣入決定之分，從同一個座上開始，直到未獲得初果為止。』那麼，同一個座上的必要性是什麼呢？因為如果不努力斷除與所趨入的果位不共的所斷，就不是趨入者。趨入的意義在於消除獲得果位的障礙，並促成順緣。因此，如果不努力斷除所斷，就不會成為趨入者，所以需要持續不斷地斷除所斷的努力，而這隻有在同一個座上才能實現，在其他情況下則不確定。雖然沒有人研究過這個意義，但我還是理解了其中的一些道理。就這樣，這個宗派是這樣認為的。

【English Translation】 Entering the fruit and abiding in the fruit, and entering the fruit of Arhat and abiding in the fruit. Thus, there are four types of entering and four types of abiding, making a total of eight. So, what is entering the fruit of Stream-enterer? Regarding from where to establish the enterer of the fruit of Stream-enterer, the Dharmalakṣaṇa (phenomenological) scholars have two different views, namely the Vaibhāṣika (Particularist) of the Dharmalakṣaṇa scholars and the venerable teacher Asaṅga. Among them, the Vaibhāṣikas believe that all eight types of entering and abiding are noble ones, so the enterer also grasps the initial realization from the Kṣānti (forbearance) of Dharma in Suffering. As it is said in the Abhidharmakośa: 'Those fifteen moments, for seeing the unseen, the path of seeing, sharp and dull faculties, followers of faith and Dharma, if the abandonments by meditation are not abandoned, enter the first fruit.' That is to say, it starts from the fifteenth moment. However, there is no disagreement regarding grasping the realization from the last path—Anvayakṣānti (subsequent forbearance), because upon obtaining the sixteenth moment, all that is to be abandoned by the path of seeing is abandoned, and by that alone, the fruit of Stream-enterer is also obtained. Teacher Asaṅga, on the other hand, believes that the initial realization is grasped from the path of application. As it is said in the Abhidharmasamuccaya: 'What is entering the fruit of Stream-enterer? It is the person who abides in the part that is in accordance with the definite distinction, and who abides in the fifteen moments of the mind of the path of seeing.' That is to say, this refers to the path of application that generates the path of application and the path of seeing uninterruptedly on the same seat. It is evident that Teacher Asaṅga does not approve of the path of application of those who generate the path of seeing after rebirth, and those who generate the path of seeing in this life but not on the same seat. Because it is said in the Abhidharmasamuccaya commentary: 'The part that is in accordance with the definite distinction starts from the same seat until the first fruit is not obtained.' So, what is the necessity of the same seat? Because if one does not strive to abandon the abandonments that are not common to the fruit that is being entered, then one is not an enterer. The meaning of entering is to eliminate the obstacles to obtaining the fruit and to facilitate the conducive conditions. Therefore, if one does not strive to abandon the abandonments, one will not become an enterer, so a continuous effort to abandon the abandonments is necessary, and this can only be achieved on the same seat, and it is not certain in other cases. Although no one has studied this meaning, I have understood some of the reasons. Thus, that school thinks like that.

གཉིས་ཀ་འཐད་པ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་དཔྱད་པར་བྱ་བའི་གཞི་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་གཅིག་པུའི་སྟེང་དུ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་དམ་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་མི་འཐད་ན་གང་ངེས་པའི་དོན་དུ་འདོད་པར་བྱ་ཞེ་ན་ཅི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་ཁས་མི་ལེན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་རྨ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་པཎྜིཏ་དག་ནི་རང་དགར་མདོའི་དོན་གཟུ་ལུམས་གྱི་དཔྱོད་པས་དེ་དག་གི་མཛོད་ལ་སོགས་པར་མདོའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་མངོན་རྟོགས་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་ལ། སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡང་དག་པ་བརྗོད་ནས་མདོའི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ནི་མདོའི་དོན་འབྱེད་པའི་བསྟན་འཛིན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཞུགས་པ་དང་པོ་ཐམས་ཅད་མཐོང་ལམ་ལ་གནས་པར་གསུངས་པའི་མདོའི་ཁུངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡོད་ན་ཡང་མི་གནོད་དེ་ཕལ་ཆེ་བའམ་འཕགས་པའི་ཞུགས་པ་ལ་དགོངས་པར་ 18-3-3b བརྟག་པར་ནུས་སོ། །གང་དག་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུགས་མདོ་སྡེ་པའི་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཟུང་ནས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔ་ལ་གནོད་པ་བརྗོད་ཅིང་ཞུགས་པ་དང་པོ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་འདོད་པའི་བསྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་པའམ། གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་དུ་སྤངས་ཀྱང་དྲུག་པ་མ་སྤངས་ཤིང་། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དུ་བརྩོན་པའི་ཐེག་དམན་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྟན་གཅིག་པའི་སྦྱོར་ལམ་ནས་བཟུང་སྟེ་ལམ་ལ་རྗེས་བཟོད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པ་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་རང་གིས་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ཁོ་ནའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དད་པའི་རྗེས་འབྲང་དང་། ངེས་པར་གཞན་གྱིས་བསྟན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་དཔྱོད་ཀྱིས་བདེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་ཀུན་བཏུས་ལས། དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་བ་གང་ཞེ་ན། གང་ཚོགས་བསགས་པ་དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་ཕ་རོལ་གྱིས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་བ་གང་ཞེ་ན། གང་ཚོགས་བསགས་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བདེན་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའོ། །ཞེས་དང་། མཛོད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། དད་པ་དང་

【現代漢語翻譯】如果兩者都成立，那就是種姓，因為在唯一常住的基礎上，承諾了兩個不一致之處。如果兩者都不成立，那麼應該認為什麼是確定的意義呢？因為會變成前面所說的過失，所以第一個方面是不承認的。這樣一來，《攝類學》（Abhidharmasamuccaya）的體系才是沒有瑕疵的。分別說部的班智達們，隨意以公正的智慧來判斷經文的意義，在他們的論藏等處，將經文的意義視為三乘補特伽羅在相續中生起現觀之理等大多數論述。第二佛陀（指無著菩薩）曾正確地指出理證的危害，並禁止將這些視為經文的意義。而且，無著論師是闡釋經文意義的殊勝導師，這已被如來親自授記。如果分別說部有清凈的經文依據，說最初的入流者都安住于見道，那也沒有妨礙，可以推測這是指大多數或聖者的入流。那些認為《攝類學》的體系是經部宗的人，對此一無所知。此外，如果經部宗的論師認為見道有十五剎那的過失，並且最初的入流者是聖者，那麼，尚未斷除欲界修道所斷，或者斷除了從一到五，但未斷除第六，並且爲了獲得入流果而精進的小乘行者，如前所述，從一座瑜伽行道開始，直到安住于道類智忍之間時，就是趣入入流果。其中，又分為兩種：自己現證真諦，僅僅跟隨他人教導的信隨行；以及不依賴他人教導，依靠自己的智慧跟隨真諦之法而證悟的法隨行。如《攝類學》所說：『何為信隨行？即是積聚資糧，根器遲鈍者，爲了現證真諦，跟隨他人教導而修習。何為法隨行？即是積聚資糧，根器敏銳者，依靠自己所掌握的真諦之法，爲了現證真諦而修習。』《俱舍論釋》中也說：信和'

【English Translation】 If both are valid, then it is the caste, because on the basis of a single abiding entity, two inconsistencies are pledged. If both are invalid, then what should be considered as the definitive meaning? Because it would become the fault as previously stated, the first aspect is not accepted. Thus, the system of the Abhidharmasamuccaya is without flaw. The Vaibhashika (a subschool of Sarvastivada) scholars, arbitrarily judging the meaning of the sutras with impartial wisdom, in their treasuries and so on, considering the meaning of the sutras as the manner in which the actualizations of the three types of individuals arise in the continuum, and so on, for most of the presentations. The Second Buddha (referring to Asanga) has correctly stated the harm of reasoning and prohibited speaking of these as the meaning of the sutras. Moreover, Master Asanga is the supreme holder of the doctrine who elucidates the meaning of the sutras, as prophesied by the Tathagata himself. Even if the Vaibhashikas have a pure source in the sutras, which states that all first entrants abide in the path of seeing, it is not harmful, as it can be inferred that it refers to the majority or to the noble entrants. Those who think that the system of the Abhidharmasamuccaya belongs to the Sautrantika school have no understanding whatsoever. Furthermore, if the Sautrantika master asserts that there is a fault in the fifteen moments of the path of seeing, and that the first entrant is a noble one, then, either the object to be abandoned by cultivation in the desire realm has not been completely abandoned, or from one to five have been abandoned, but the sixth has not been abandoned, and the Lesser Vehicle practitioner who strives to attain the fruit of stream-entry, as previously explained, from the single-session yoga path onwards, while abiding between the path of endurance and subsequent acceptance, is entering into the fruit of stream-entry. Among them, there are two types: the faith-follower, who realizes the truths himself, following only the teachings of others; and the dharma-follower, who, without relying on the teachings of others, realizes the truths by following the Dharma of truth with his own wisdom. As the Abhidharmasamuccaya says: 'What is the faith-follower? It is one who has accumulated merit, with dull faculties, who practices in order to realize the truths by following the teachings of others. What is the dharma-follower? It is one who has accumulated merit, with sharp faculties, who practices in order to realize the truths by following the Dharma of truth that he himself has mastered.' The Abhidharmakosabhasya also says: 'Faith and'

ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་དེ་དག་ཉིད་གལ་ཏེ་སྔོན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་སྤངས་པ་འཆིང་བ་ 18-3-4a མཐའ་དག་དང་ལྡན་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། །དེ་གཉིས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྔོན་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་བསྒོམ་པའི་སྤང་བར་བྱ་བ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལས་རྣམ་པ་ལྔའི་བར་དུ་སྤངས་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དང་པོའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཅེས་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་ཞིང་དད་འབྲང་དང་ཆོས་འབྲང་གི་དོན་ཡང་སྔར་ལྟར་སྔོན་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་འབྱེད་པ་གཞན་དྲིང་ལ་ལྟོས་མི་ལྟོས་ལ་བཤད་དོ། །འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་མ་སྤངས་པར། །སྦྱོར་ལམ་སྟན་གཅིག་ནས་བཟུང་སྟེ། །ལམ་ལ་རྗེས་བཟོད་པར་དག་ལ། །གནས་པ་དེ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ ༄། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་མ་སྤངས་ཤིང་བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཐེག་དམན་པའོ། །དེ་ཡང་སྤང་བྱ་རིམ་གྱིས་སྤོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ་ཅིག་ཅར་བ་ནི་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་གང་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་བརྟན་མ་སྤངས་པ་ད་ལྟ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་པའམ་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་གང་ཡང་རུང་བ་སྤངས་ཀྱང་ད་ལྟ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་འགྲེལ་ལས། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཇི་སྲིད་དུ་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་འབྲས་ 18-3-4b བུ་གཞན་ཐོབ་པ་ལ་མི་བརྩོན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །ཞེས་དང་། དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་གཞན་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཞུགས་པ་ཞེས་མི་བྱའོ། །ཤུགས་ཀྱིས་ན་གང་གི་ཚེ་རབ་ཏུ་སྤྱོར་བ་དེའི་ཚེ་ནི་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་བརྩོན་ན་འབྲས་བུ་གོང་མ་ལ་མ་ཞུགས་པ་དང་། འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་མི་གནས་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་བ་སྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་ཚེ་སྲིད་པ་བདུན་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་བསགས་པ་ནི་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་ལ་འདི་འདྲ་བ་དེས་ནི་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་བདུན་ལེན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ།མཛོད་འགྲེལ་དུ་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བད

【現代漢語翻譯】如果那些隨法行者先前以世間道修習，而未斷除應斷之物，且具足一切束縛，則稱其為入流果向。如果先前以世間道修習，斷除了欲界中的五種行為，那麼同樣稱其為入流果向。』經中這樣說到，信行者和法行者的意義也如前所述，根據是否依賴他人來理解先前的經文意義來解釋。未斷除第六種欲界煩惱，從加行道一座起，對於道生起忍位，安住於此，這被稱為入流果向。』這是總結的偈頌。入流果向已經解釋完畢。什麼是安住于入流果？什麼是安住于入流果？是指未斷除欲界修斷六種煩惱，安住於十六種證悟的聲聞乘者。這是就次第斷除應斷之物而言的，頓悟者將在下文解釋。這裡有安住于入流果本身和安住于殊勝果兩種情況。對於安住于入流果本身，如果想要安住于入流果，但尚未斷除欲界修斷，或者斷除了從一種到五種的任何一種，但現在不致力于斷除，那麼就僅僅成為安住于入流果者。正如《俱舍論釋》中所說：『安住于果位，只要不致力于獲得殊勝的果位，就不稱為入流，其他果位也應如此類推。』以及它的解釋中說：『未斷除煩惱，爲了獲得其他果位而不進行修習，那麼就不稱為入流。』言外之意是，當他精進修習時，那時才是入流。』這樣解釋了安住于入流果不致力于斷除，就沒有進入更高的果位，也沒有安住于殊勝的果位。像這樣安住于果位本身，未完全斷除修斷，在凡夫時積累了必定經歷七次有生的業，被稱為七有生者，這樣的人必定會受生七次。在《俱舍論釋》中說，如果過於執著，那麼會七次……

【English Translation】 If those who follow the Dharma have previously cultivated with the worldly path, and have not abandoned what should be abandoned, and are endowed with all fetters, then they are called 'entering the stream fruit aspirant'. If they have previously cultivated with the worldly path and have abandoned up to five types of conduct in the desire realm, then they are similarly called 'those who have entered the first fruit'.』 It is said in the scriptures that the meaning of faith-followers and Dharma-followers is also explained as before, based on whether or not they rely on others to understand the meaning of the previous scriptures. Without abandoning the sixth desire realm affliction, starting from a single session of the path of joining, when tolerance arises on the path, residing in that, this is called 'entering the stream aspirant'.』 This is the summarizing verse. The 'entering the stream fruit aspirant' has been explained. What is it to abide in the fruit of entering the stream? What is it to abide in the fruit of entering the stream? It refers to a Hearer who has not abandoned the six afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm and abides in the sixteen realizations. This is in terms of gradually abandoning what should be abandoned; those who do it all at once will be explained below. Here, there are two types: abiding in just the fruit of entering the stream and abiding in a special fruit. For abiding in just the fruit of entering the stream, if one wants to abide in the fruit of entering the stream but has not abandoned the afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm, or has abandoned any of them from one to five, but is not currently striving to abandon them, then one merely becomes one who abides in the fruit of entering the stream. As it is said in the commentary on the Abhidharmakośa: 'Abiding in the fruit, as long as one does not strive to obtain a superior fruit for the sake of distinction, one is not called an aspirant; the same applies to other fruits.' And in its explanation: 'Not abandoning afflictions, not practicing for the sake of obtaining another fruit, then one is not called an aspirant.' Implicitly, when one diligently practices, then one is an aspirant.』 Thus, it is shown that if one abiding in the fruit of entering the stream does not strive to abandon, then one has not entered a higher fruit and does not abide in a special fruit. Such a one who merely abides in the fruit, not having completely abandoned what is to be abandoned by cultivation, and having accumulated karma in the life of an ordinary being that will definitely experience seven existences, is called a 'seven-time existent', and such a one is certain to take seven rebirths. In the commentary on the Abhidharmakośa, it says that if one is too attached, then seven times…

ུན་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་མ་ངེས་པས་མ་བརྗོད་དོ་ཞེས། འབྲས་གནས་སྒོམ་སྤང་བྱ་མ་ཟད། །རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ་བཤད་པའི་ལན་བདུན་པ་འདི་བདུན་ལེན་ངེས་པས་བརྗོད་ཀྱི་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་གཞན་ཡོད་ཀྱང་འདིར་མ་བརྗོད་པ་ནི་བདུན་ལེན་པ་མ་ངེས་པས་འདིར་མ་བསྟན་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཅིའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མངོན་པར་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། དུས་དེ་སྲིད་ཀྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལམ་དེ་ནི་དེ་འདྲ་སྟེ་སྦྲུལ་གོམ་པ་བདུན་པས་ཟིན་པ་ལྟ་བུ་དང་རིམས་ཉིན་བཞི་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། དཔེར་ན། སྦྲུལ་གོམ་པ་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཟིན་ན་གོམ་པ་བདུན་བོར་ནས་འཆིའོ། །ཕན་ 18-3-5a ཆད་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཚུན་ཆད་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། ཚེ་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྐྱེ་བས་ན་ལན་བདུན་པའོ། །ཐམས་ཅད་ནི་མ་ཡིན་པས་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་ཤལ་པའོ་ཞེས་འབྲས་གནས་སྒོམ་སྤང་བྱ་མ་ཟད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལན་བདུན་པ་ལན་བདུན་ལེན་པས་ལན་བདུན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་ཤལ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་སྔར་བཤད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་། སྒོམ་སྤང་གཏན་མ་སྤངས་པ་དང་། སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་འདོད་པར་སྐྱེ་བ་བདུན་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་བསགས་པའི་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ལན་བདུན་ལེན་པར་ལས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་གཞན་རྣམས་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཡིན་ཀྱང་བདུན་ལེན་ངེས་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་འོག་ཏུ་གོང་དུ་འཕོ་བ་དེ་དག་བར་སྐབས་སུ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་རུང་བར་ལྟའོ། །འོག་མིན་དང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་ཉིད་ནི་ཕན་ཆད་དུ་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དང་དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུའང་དཔེར་ན་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཉིད་བཞིན་དེ་དེ་ལ་སྲིད་པ་གཉིས་སམ་གསུམ་མངོན་པར་གྲུབ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མི་སྲིད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ཕན་ཆད་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་མི་བྱེད་པས་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གོང་དུ་བདུན་ལེན་ངེས་སུ་གསུངས་པ་དང་། འོག་ཏུ་ལེན་ 18-3-5b ངེས་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཞེས་པ་འདི་འཕགས་པ་ཁོ་ནར་ཡང་མ་ངེས་པར་གསལ་ཏེ་ལན་བདུན་པ་གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཞེས་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྒྱུད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའོ། །མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ན་འདི་ཉིད་དམ་སྲིད་པ་བར་མ་དོ་ལ་སོགས་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན

【現代漢語翻譯】雖然還有其他的『七有』(lan bdun pa)，但不確定，所以沒有說。』在『果位修斷且不作，如若滯留則為第七有』(『bras gnas sgom spang bya ma zad/ re ltar thogs na lan bdun pa』)的章節中，所說的這個『第七有』(lan bdun pa)，因為必定是七次受生(bdun len)，所以才說，如果像期望的那樣滯留，雖然還有其他的『第七有』(lan bdun pa)，但這裡沒有說，是因為不確定是否是七次受生(bdun len)，所以這裡沒有說明。為什麼第八有(srid pa brgyad pa)不能現證呢？因為那時業力不會吞噬，相續完全成熟。這條道路就是這樣，就像蛇被第七步抓住一樣，也像第四天的瘟疫一樣。』在解釋中說：『例如，如果被蛇的第七步抓住，就會失去七步而死去。既不是有利的，也不是有害的。』因為有這樣的說法。因為在七世之間受生，所以是『第七有』(lan bdun pa)。因為不是全部，所以說『如若滯留』(re ltar thogs na)，意思是全部中最差的。』因此，『果位修斷且不作』(『bras gnas sgom spang bya ma zad』)所說的『第七有』(lan bdun pa)，是七次受生(lan bdun len)的『第七有』(lan bdun pa)中最差的。這樣的話，之前所說的安住于果位，修斷沒有完全斷除，以及在凡夫時期積累了必定感受七次受生的業力的這三種特點，只有這三者才必定是七次受生(lan bdun len)。對於其他隨業流轉的入流果位者，雖然如若滯留則為『第七有』(lan bdun pa)，但因為不確定是否是七次受生(bdun len)，所以認為那些上下漂流者，在中間也可以證得涅槃。到達色究竟天(og min)和有頂(srid pa'i rtse mo)的盡頭，是因為沒有繼續前進的緣故。例如，入流果如果達到極致，就像『第七有』(lan bdun pa)一樣。』以及在它的解釋中也說：『例如，就像入流果如果達到極致，就像『第七有』(lan bdun pa)一樣，雖然在那之後現證兩三次有(srid pa)而證得涅槃並非不可能，但因為在那之後不會現證第八有(srid pa brgyad pa)，所以才說是如果達到極致，就像『第七有』(lan bdun pa)一樣。』這就是所說的內容。如果這樣做，那麼之前所說的必定是七次受生(bdun len)，和之後所說的不確定受生(len)之間，沒有任何矛盾。『如若滯留則為第七有』(re ltar thogs na lan bdun pa)這句話，顯然也不僅僅是指聖者，因為在『第七有』(lan bdun pa)還有其他的解釋中說：『其他，是指凡夫相續完全成熟。不確定，是指如果在這個或者中有的狀態中證得涅槃。』 Although there are other 'Seventh Existences' (lan bdun pa), they are not certain, so they are not mentioned. In the chapter 'Fruition Abides, Abandonment by Meditation is Not Done, If Lingering, then the Seventh Existence' ('bras gnas sgom spang bya ma zad/ re ltar thogs na lan bdun pa'), this 'Seventh Existence' (lan bdun pa) that is spoken of, because it is certain to be seven rebirths (bdun len), is spoken of. If lingering as expected, although there are other 'Seventh Existences' (lan bdun pa), they are not mentioned here, because it is uncertain whether they are seven rebirths (bdun len), so they are not shown here. Why is the Eighth Existence (srid pa brgyad pa) not manifestly accomplished? Because at that time, karma does not devour, and the continuum is fully ripened. That path is like that, like a snake being caught by the seventh step, and like the fourth day of a plague.' In the commentary, it says: 'For example, if one is caught by the seventh step of a snake, one will lose seven steps and die. It is neither beneficial nor harmful.' Because there is such a saying. Because one is born in seven lifetimes, it is called 'Seventh Existence' (lan bdun pa). Because it is not all, it is said 'If lingering' (re ltar thogs na), which means the worst of all.' Therefore, the 'Seventh Existence' (lan bdun pa) taught by 'Fruition Abides, Abandonment by Meditation is Not Done' ('bras gnas sgom spang bya ma zad'), is the worst of the 'Seventh Existences' (lan bdun pa) that are seven rebirths (lan bdun len). If that is the case, then the three distinctions mentioned earlier—abiding in the fruition, not completely abandoning abandonment by meditation, and accumulating karma in the ordinary person's time that will certainly experience seven rebirths—only these three are certain to be seven rebirths (lan bdun len). For other stream-enterers who abide in the fruition of karma, although they are 'Seventh Existences' (lan bdun pa) if they linger, because it is uncertain whether they are seven rebirths (bdun len), it is thought that those who transmigrate up and down can also attain Nirvana in the meantime. Going to the ultimate end of Akanistha (og min) and the Peak of Existence (srid pa'i rtse mo) is because there is no further going. For example, if a stream-enterer attains the highest, it is like the 'Seventh Existence' (lan bdun pa).' And in its commentary, it also says: 'For example, just as a stream-enterer, if he attains the highest, is like the 'Seventh Existence' (lan bdun pa), although it is not impossible that he will manifestly accomplish two or three existences (srid pa) and attain complete Nirvana, because after that he will not manifestly accomplish the Eighth Existence (srid pa brgyad pa), it is said that if he attains the highest, it is like the 'Seventh Existence' (lan bdun pa).' That is what is said. If this is done, then there is no contradiction at all between what was said earlier that it is certain to be seven rebirths (bdun len), and what was shown later that it is uncertain to be rebirths (len). It is clear that this 'Seventh Existence if Lingering' (re ltar thogs na lan bdun pa) is not necessarily only for noble ones, because in the commentary on 'There are other Seventh Existences' (lan bdun pa gzhan yang yod mod kyi), it says: 'Other, means that the continuum of ordinary beings is fully ripened. Uncertain, means that if one attains complete Nirvana in this or the intermediate state, etc.'

【English Translation】 Although there are other 『Sevenfold Existences』 (lan bdun pa), they are uncertain, so they are not mentioned. In the chapter 『Fruition Abides, Abandonment by Meditation is Not Exhausted, If Lingering, then the Seventh Existence』 (『bras gnas sgom spang bya ma zad/ re ltar thogs na lan bdun pa』), this 『Seventh Existence』 (lan bdun pa) that is spoken of, because it is certain to be seven rebirths (bdun len), is spoken of. If lingering as expected, although there are other 『Seventh Existences』 (lan bdun pa), they are not mentioned here, because it is uncertain whether they are seven rebirths (bdun len), so they are not shown here. Why is the Eighth Existence (srid pa brgyad pa) not manifestly accomplished? Because at that time, karma does not devour, and the continuum is fully ripened. That path is like that, like a snake being caught by the seventh step, and like the fourth day of a plague.』 In the commentary, it says: 『For example, if one is caught by the seventh step of a snake, one will lose seven steps and die. It is neither beneficial nor harmful.』 Because there is such a saying. Because one is born in seven lifetimes, it is called 『Seventh Existence』 (lan bdun pa). Because it is not all, it is said 『If lingering』 (re ltar thogs na), which means the worst of all.』 Therefore, the 『Seventh Existence』 (lan bdun pa) taught by 『Fruition Abides, Abandonment by Meditation is Not Exhausted』 (『bras gnas sgom spang bya ma zad』), is the worst of the 『Seventh Existences』 (lan bdun pa) that are seven rebirths (lan bdun len). If that is the case, then the three distinctions mentioned earlier—abiding in the fruition, not completely abandoning abandonment by meditation, and accumulating karma in the ordinary person's time that will certainly experience seven rebirths—only these three are certain to be seven rebirths (lan bdun len). For other stream-enterers who abide in the fruition of karma, although they are 『Seventh Existences』 (lan bdun pa) if they linger, because it is uncertain whether they are seven rebirths (bdun len), it is thought that those who transmigrate up and down can also attain Nirvana in the meantime. Going to the ultimate end of Akanistha (og min) and the Peak of Existence (srid pa'i rtse mo) is because there is no further going. For example, if a stream-enterer attains the highest, it is like the 『Seventh Existence』 (lan bdun pa).』 And in its commentary, it also says: 『For example, just as a stream-enterer, if he attains the highest, is like the 『Seventh Existence』 (lan bdun pa), although it is not impossible that he will manifestly accomplish two or three existences (srid pa) and attain complete Nirvana, because after that he will not manifestly accomplish the Eighth Existence (srid pa brgyad pa), it is said that if he attains the highest, it is like the 『Seventh Existence』 (lan bdun pa).』 That is what is said. If this is done, then there is no contradiction at all between what was said earlier that it is certain to be seven rebirths (bdun len), and what was shown later that it is uncertain to be rebirths (len). It is clear that this 『Seventh Existence if Lingering』 (re ltar thogs na lan bdun pa) is not necessarily only for noble ones, because in the commentary on 『There are other Seventh Existences』 (lan bdun pa gzhan yang yod mod kyi), it says: 『Other, means that the continuum of ordinary beings is fully ripened. Uncertain, means that if one attains complete Nirvana in this or the intermediate state, etc.』

་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བས་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་ན། སོ་སྐྱེ་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་དང་འཕགས་པ་རྒྱུན་ཞུགས་ལན་བདུན་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་ལ་དང་པོ་ནི་སྦྱོར་ལམ་པ་ཚེ་དེ་འམ་བུལ་ཡང་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མི་འགྲུབ་པར་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་ངེས་རྣམས་ཡིན་ཞིང་གཉིས་པ་ལ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་གཉིས་སོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་འབྲས་གནས་སྒོམ་སྤང་བྱ་མ་ཟད་དབྱེ་གཞིར་བྱས་ནས་དེ་ལ་སྐྱེ་བ་གཅིག་དང་གཉིས་ལ་སོགས་པར་ལེན་པ་དང་། རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་གཅིག་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་དེ་ཡང་དང་པོ་རྣམས་མ་ངེས་པ་དང་ཕྱི་མ་ལན་བདུན་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཞེས་ཚིག་རྐང་གཉིས་པ་དབྱེ་བའི་ཡ་གྱལ་དུ་བྱས་ནས་གཞུང་གི་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་འདོད་པ་ནི་ཚིག་ཤེས་པ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་སྒོམ་སྤང་མ་སྤངས་པ་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་གསུམ་གིས་གང་ཟག་གཅིག་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པར་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞིག་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་མ་སྤངས་པ་དེ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡིན་ 18-3-6a ལ་ཚེ་བདུན་གྱི་བར་དུ་སྐྱེས་བས་ན་ལན་བདུན་པའོ་ཞེས་དང་། དོན་བསྡུར་ཡང་རེ་ཞིག་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་མ་སྤངས་པ་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་དག་སྐྱེ་བ་གཉིས་དང་གསུམ་ལ་སོགས་པ་བླངས་པའི་ཚེ་ཡང་ལན་བདུན་པར་འདོད་པ་ཡང་ལྷ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལན་བདུན་པ་ངེས་པ་ཅན་དེ་སྒོམ་སྤང་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པར་བཤད་ལ་སྐྱེ་བ་བརྗེས་ནས་ཉོན་མོངས་ཕར་ཕྱིན་པ་གཅིག་ཀྱང་མ་སྤངས་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པར་བར་སྐབས་སུ་ཡང་འཕགས་པའི་ལམ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་སྟེ་དེ་སྲིད་དུ་སྲིད་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ཕྱི་མ་འདིས་ནི་སྔོན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་སུ་སྲིད་པ་བདུན་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་བསགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འདི་དང་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་བ་བདུན་དང་ཚེ་གཉིས་ད་གཟོད་ལེན་ངེས་ལ་འདོད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་ནི་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འོག་ཏུ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །ཅི་སྲིད་པ་ལན་བདུན་པ་ཞེས་པ་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་ལན་བདུན་ལེན་པའམ་འོན་ཏེ་གཞན་ལེན་ཞེ་ན་འདི་ལ་མི་མཐུན་པ་གཉིས་ཏེ་ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་སྡེ་པ་འགའ་ཞིག་གོ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་ལྷའི་རྟེན་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་པ་དེ་ཚེ་འཕོས་ནས་མིར་སྐྱེ་སྲིད་ལན་བདུན་བར་སྲིད་ལ

【現代漢語翻譯】因此，這裡沒有提及『超越』。』因為這樣說，如果按照字面意思理解，就會變成兩種情況：凡夫俗子的七次往返者和聖者的入流果七次往返者。第一種情況是指那些處於加行道的人，他們可能會在那個生命中，或者緩慢地，在第八次存在之前實現涅槃。第二種情況如前所述，分為確定和不確定兩種。有些人根據果位和是否斷除修道所斷來區分，認為有一次或兩次等轉生。如果按照字面意思理解，也有一種七次往返者，其中前者是不確定的，後者是確定的七次往返者。他們將第二句詩作為區分的一部分，並認為已經徹底理解了經文的意圖，但這只是讓那些懂文字的人高興，而不是那些懂意義的人。因為這樣，安住于果位，未斷除修道所斷，按照字面意思理解的七次往返者，這三種情況指的是同一個人。正如註釋中所說：『安住于果位，尚未通過修行斷除煩惱者，是入流者，因為他會轉生七次，所以是七次往返者。』意義總結也是如此：『暫時尚未通過修行斷除者，如果達到極致，就是七次往返者。』因為這樣說。還有其他人，在接受兩次或三次等轉生時，也認為是七次往返者，這只是讓天神高興。因為確定的七次往返者被描述為甚至沒有斷除一個修道所斷，而轉生后，甚至沒有斷除一個煩惱是不可能的，因為他們也會變成一來果和不來果。正如註釋中所說：『在中間，他們也會實現聖道，但不會超越痛苦，因為他們會積累力量，體驗存在。』這就是所說的。最後這句話表明，在過去作為凡夫俗子時，積累了肯定會經歷七次存在的業力。因此，這表明肯定會經歷七次從一類到另一類的轉生，以及兩次生命，但接受慾望界的轉生后，就不會再從一類到另一類轉生，這將在後面討論。那麼，『七次往返者』是指在一個道中經歷七次存在，還是指經歷其他道？對此有兩種不同的觀點：克什米爾的說一切有部，以及其他一些部派。其中，說一切有部認為，在天界獲得入流果的人，可能會在死後轉生為人，經歷七次存在。

【English Translation】 Therefore, 『transcendence』 is not mentioned here.』 Because it says so, if understood literally, it would become two cases: the seven-times-wanderer of ordinary beings and the seven-times-wanderer of the stream-enterer. The first case refers to those who are on the path of application, who may, in that life, or slowly, realize Nirvana before the eighth existence. The second case, as mentioned above, is divided into definite and indefinite. Some distinguish based on the fruit and whether or not the path of cultivation has been abandoned, considering one or two rebirths, etc. If understood literally, there is also a seven-times-wanderer, where the former is indefinite and the latter is the definite seven-times-wanderer. They take the second verse as part of the distinction and think they have thoroughly understood the intention of the scripture, but this only pleases those who know the words, not those who know the meaning. Because in this way, abiding in the fruit, not abandoning what is to be abandoned by cultivation, the seven-times-wanderer understood literally, these three cases refer to the same person. As the commentary says: 『Abiding in the fruit, not having abandoned the afflictions to be abandoned by cultivation, is a stream-enterer, because he will be born seven times, so he is a seven-times-wanderer.』 The meaning summary is also the same: 『For the time being, not having abandoned what is to be abandoned by cultivation, if it reaches the extreme, it is a seven-times-wanderer.』 Because it says so. There are also others who, when accepting two or three rebirths, etc., also consider them to be seven-times-wanderers, which only pleases the gods. Because the definite seven-times-wanderer is described as not having abandoned even one of the paths to be abandoned by cultivation, and after rebirth, it is impossible not to have abandoned even one affliction, because they will also become once-returners and non-returners. As the commentary says: 『In the middle, they will also realize the holy path, but will not transcend suffering, because they will accumulate the power to experience existence.』 That is what is said. This last sentence indicates that in the past, as ordinary beings, they accumulated the karma that would definitely experience seven existences. Therefore, this indicates that they will definitely experience seven rebirths from one class to another, and two lives, but after accepting rebirth in the desire realm, they will no longer be reborn from one class to another, which will be discussed later. So, does 『seven-times-wanderer』 mean experiencing seven existences in one realm, or experiencing other realms? There are two different views on this: the Kashmir Sarvastivadins, and some other schools. Among them, the Sarvastivadins believe that a person who has attained stream-entry in the realm of the gods may be reborn as a human after death, experiencing seven existences.

ན་བདུན་བླངས་ 18-3-6b ནས་སླར་ཡང་འདོད་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེ་སྲིད་བདུན་བར་སྲིད་བདུན་བླངས་ནས་ལྷའི་རྟེན་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ལ་མིའི་རྟེན་ལ་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལས་བཟློག་པའོ། །འོ་ན་སྐྱེ་བ་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་པས་ལན་བདུན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་ལྟ་ཡིན་ཀྱང་ལན་བདུན་པ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བདུན་ཚན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཐ་སྙད་ལ་ལར་བྱས་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་ཤིང་འགའ་ཞིག་ལ་འདབ་མ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་ལོ་མ་རེ་རེ་ལ་འདབ་མ་བདུན་བདུན་དུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཤིང་འདབ་མ་བདུན་པ་ཞེས་པ་དང་། གསུང་རབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་ཡང་དགེ་སློང་དག་ཅི་ལྟར་ན་དགེ་སློང་གནས་བདུན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གཟུགས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །གཟུགས་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་། གཟུགས་འགོག་པ་དང་། གཟུགས་འགོག་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་རོ་མྱོང་བ་དང་། ཉེས་དམིགས་དང་། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །ཞེས་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་ལ་གསུངས་པས་ན་བདུན་ལྔ་སུམ་ཅུ་སོ་ལྔ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ཀྱང་བདུན་ཚན་དུ་འདྲ་བས་གནས་བདུན་ལ་མཁས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །སྡེ་པ་གཞན་དག་ནི་གང་ཞིག་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་གསུམ་འཁོར་ལ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་ལན་གསུམ་ཁོ་ན་འཁོར་ནས་དེ་ནས་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འོངས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །གང་ཞིག་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་གསུམ་འཁོར་ལ་ལྷ་རྣམས་ 18-3-7a ཀྱི་ནང་དུ་ཡང་ལན་གསུམ་འཁོར་ནས་དེ་ནས་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་འོངས་ཏེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཞེས་འགྲེལ་བཤད་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར་འདོད་དོ། །ཤེས་བྱེད་ནི་མདོ་ལས་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་འཁོར་ཞེས་འབྱུང་གིས་སོ་སོར་འཁོར་ཞེས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་ཡང་མདོ་ལས་གང་ཟག་འཕགས་པ་རྣམས་སྲིད་པ་བརྒྱད་མི་འགྲུབ་པར་གསུངས་པས་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་པ་ལ་གནོད་ལ་གལ་ཏེ་མདོ་དེའི་དགོངས་པ་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་བརྒྱད་མི་ལེན་པ་ལ་འདོད་ན་ཡང་མི་རུང་སྟེ། སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ་ཚངས་རིས་ནས་ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རང་ཉིད་འདོད་པས་ན་ལྷའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་བརྒྱད་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་བརྒྱད་མི་འགྲུབ་པ་ལ་དགོངས་པ་བླང་བར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། འདི་ལ་ཤེས་བྱེད་མེད་པས་ལྷ་མི་གཉིས་ཀའི་ནང་དུ་བསྡོམས་པའི་ལན་བདུན་མིན་པར་སོ་སོར་ལན་བདུན་ལེན་པ་ལ་ཡང་ཤེས་བྱེད་མེད་དེ་སྔར་མདོ་དྲངས་པ་ལ

【現代漢語翻譯】然後再次於欲天之中，取七次生有和七次中有，若於天之身而般涅槃，若於人之身而得，則反之。若問：『取二十八生，豈非第七次？』答：雖是如此，然非第七次，因七為一組之故。若問：『如是之語，於何處有？』答：唯有之。譬如世間之語，某樹雖有百千葉，然每一葉生七葉，稱為『七葉樹』。又如經中雲：『諸比丘，云何比丘善知七處？謂如實知色，如實知色之生起，色之滅盡，色之滅盡之道，色之味，色之過患，色之出離。』如是於五蘊皆說，故雖善知五七三十五處，然以七為一組，故云善知七處。』如是承許。其他部派則說：『若於人中見諦者，于天中亦轉三番，於人中亦唯轉三番，然後于天中來，而般涅槃。若於天中見諦者，亦如是於人中轉三番，于天中亦轉三番，然後於人中來，而般涅槃。』如是釋中說，如是承許。所知者，經中雲：『于天人中轉七番』，而不說各自轉，故也。又經中說：『聖者不造八有』，故於取二十八生有損。若謂彼經之意，於一趣中不取八有，亦不可，以說一切有部自許于有頂之究竟，從色界至大梵天，除大梵天外，于余大果報天中生故，於一天趣中取八有故。于欲界一趣中不造八有，亦不能立為意，以此無所知故，于天人二者之中，總計非七番，而各自取七番，亦無所知，以先引經故。 Then again, in the desire realm, taking seven existences and seven interims. If one attains nirvana in a divine body, or attains it in a human body, it is the opposite. If asked, 'Taking twenty-eight rebirths, doesn't that become the seventh time?' The answer is, even if it is so, it does not become the seventh time, because it is similar in groups of seven. If asked, 'Is there such a term in some expressions?' The answer is, 'Yes, there is.' For example, in worldly terms, some trees have hundreds of thousands of leaves, but each leaf grows in groups of seven, and it is called a 'seven-leaf tree.' Also, in scriptural terms, 'Monks, how does a monk become skilled in the seven abodes? It is to truly know form as it is. To truly know the arising of form, the cessation of form, the path leading to the cessation of form, the enjoyment of form, the faults of form, and the escape from form.' Since it is spoken of for all five aggregates, although one is skilled in five sevens, thirty-five places, because it is similar in groups of seven, it is said to be skilled in the seven abodes.' Thus it is asserted. Other schools say, 'Whoever sees the truth among humans revolves three times among the gods, and also revolves only three times among humans, and then comes among the gods and attains complete nirvana. Whoever sees the truth among the gods also revolves three times among humans in the same way, and also revolves three times among the gods, and then comes among humans and attains complete nirvana.' As it is said in the commentary, so it is asserted. The means of knowing is that the sutra says, 'Revolves seven times among gods and humans,' and does not say revolves separately, and also the sutra says, 'Noble beings do not complete eight existences,' so it is harmful to taking twenty-eight existences. If you think that the meaning of that sutra is not taking eight existences in one realm, it is also not right, because the Sarvastivadins themselves assert that at the ultimate peak of existence, from the Brahma realm to the great Brahma, except for the great Brahma, they are born in the great fruition, so they take eight existences in one divine realm. It is also not possible to take the meaning that eight existences are not created in one realm of the desire realm, because there is no means of knowing this, and there is also no means of knowing that it is not seven times in total among both gods and humans, but seven times each, because the sutra was quoted earlier.

【English Translation】 Then again, in the desire realm, taking seven existences and seven interims. If one attains nirvana in a divine body, or attains it in a human body, it is the opposite. If asked, 'Taking twenty-eight rebirths, doesn't that become the seventh time?' The answer is, even if it is so, it does not become the seventh time, because it is similar in groups of seven. If asked, 'Is there such a term in some expressions?' The answer is, 'Yes, there is.' For example, in worldly terms, some trees have hundreds of thousands of leaves, but each leaf grows in groups of seven, and it is called a 'seven-leaf tree.' Also, in scriptural terms, 'Monks, how does a monk become skilled in the seven abodes? It is to truly know form as it is. To truly know the arising of form, the cessation of form, the path leading to the cessation of form, the enjoyment of form, the faults of form, and the escape from form.' Since it is spoken of for all five aggregates, although one is skilled in five sevens, thirty-five places, because it is similar in groups of seven, it is said to be skilled in the seven abodes.' Thus it is asserted. Other schools say, 'Whoever sees the truth among humans revolves three times among the gods, and also revolves only three times among humans, and then comes among the gods and attains complete nirvana. Whoever sees the truth among the gods also revolves three times among humans in the same way, and also revolves three times among the gods, and then comes among humans and attains complete nirvana.' As it is said in the commentary, so it is asserted. The means of knowing is that the sutra says, 'Revolves seven times among gods and humans,' and does not say revolves separately, and also the sutra says, 'Noble beings do not complete eight existences,' so it is harmful to taking twenty-eight existences. If you think that the meaning of that sutra is not taking eight existences in one realm, it is also not right, because the Sarvastivadins themselves assert that at the ultimate peak of existence, from the Brahma realm to the great Brahma, except for the great Brahma, they are born in the great fruition, so they take eight existences in one divine realm. It is also not possible to take the meaning that eight existences are not created in one realm of the desire realm, because there is no means of knowing this, and there is also no means of knowing that it is not seven times in total among both gods and humans, but seven times each, because the sutra was quoted earlier.

ྟར་ཐུན་མོང་དུ་ལན་བདུན་ཞེས་འབྱུང་གི་སོ་སོར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་སྡེ་པ་གཞན་གྱིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་སྲིད་པ་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཕྱོགས་ཐེ་ཚོམ་དུ་བྱས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་འཐད་པར་གཟིགས་ནས་དེའི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཕྱིར་འོད་སྲུངས་སྡེ་པའི་ལུང་ལས། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་ 18-3-7b ཞེས་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ཡོད་པས་ལྷ་མི་བསྡོམས་པའི་ལན་བདུན་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་སྡེ་པ་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་བརྒྱད་མི་ལེན་པ་དང་། སོ་སོར་བདུན་མིན་གྱི་ཐུན་མོང་དུ་བདུན་ཡིན་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་ཅེས་སྨྲས་པ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མིན་པར་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་ཞེས་པ་སྒྲ་སོར་བཞག་བྱེད་ན་སྐྱེ་སྲིད། ཉི་ཚེ་ལན་བདུན་ལེན་པར་འགྱུར་གྱི་བར་སྲིད་མ་སྨོས་པས་བར་སྲིད་མེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ།གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་བར་སྲིད་མེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་སེམས་སོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོ་སྲས་ཀྱིས་ལྷ་མི་སོ་སོར་ལན་བདུན་ཞེས་པའི་ལུང་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་བརྒྱད་མི་འགྲུབ་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་པས་དེ་དག་གཟོད་མིར་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ལྷ་དང་མི་རྣམས་སུ་སོ་སོར་ལན་བདུན་འཁོར་ཞེས་པ་མི་འཐད་གསུངས་པ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་ཆེན་པོའི་གསུང་ཡིན་ཡང་དཔྱད་ན་འཐད་པར་མི་མངོན་ཏེ། འདོད་པའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་མདོ་ནི་གང་ཟག་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གནས་མེད་ཅེས་པ་འདི་ཡིན་ལ་འདིའི་དགོངས་པ་དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་འོད་སྲུངས་སྡེ་པ་རྣམས་ལྷ་མི་སོ་སོར་ལན་བདུན་ཅེས་འབྱུང་བས་འཕགས་པས་སྲིད་པ་བརྒྱད་ལེན་པར་བསྟན་ལ་སྲིད་རྩིའི་མཐར་ཐུག་འགྲོས་ཀྱང་ལྷའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྲིད་པ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ལེན་པས་ན་ཁམས་ 18-3-8a འདོད་ཁམས་པ་དང་། འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་གཅིག་ཏུ་བརྒྱད་མི་ལེན་པ་ལ་མདོ་སྔ་མའི་དགོངས་པ་མི་ལེན་པར་སྒྲ་རང་སོར་བཞག་ན་དེ་གཉིས་མི་འཐད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་དེས་ན་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་རིགས་གཅིག་ལ་དགོངས་པའོ་ཞེས་བཤད་ན་འགྲེལ་པའི་རྩོད་ལན་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །སྔར་བཤད་པ་དེ་དག་གི་ཤེས་བྱེད་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། དེ་ནི་དེ་ལས་གཞན་པའི་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་བདུན་དང་།

【現代漢語翻譯】我認為，之所以說共同有七次，是因為沒有分別說明。因此，其他部派對分別說部主張取二十八有感到疑惑。而尊者桑杰年巴（Sangs rgyas gnyis pa，第二佛）認為分別說部的觀點是合理的，爲了建立其宗義，引用飲光部（'Od srungs sde pa，迦葉遺部）的教證說：『天眾之中有七次，人眾之中有七次』因為有分別說明的情況，所以不應執著于天人合起來的七次。』因此，駁斥了其他部派認為分別說部不承認欲界眾生為一體而取八有，以及認為共同的七次而非各自的七次是能知（證據）的說法。如果不是這樣，而是將『天和人眾之中有七次』這句話按字面意思理解，就會變成只取生有和中有七次，因為沒有提到中有，就會變成沒有中有。但這也是不合理的，因為在色界中，不可能在取生的時候沒有中有。分別說部的人是這樣想的。在此，尊者嘉波賽（rGyal po sras，勝子）說，『天人各自有七次』的教證，不能作為欲界眾生為一體而不能成立八有的能知（證據），因為色界和無色界的阿羅漢不再返回欲界，所以他們不會在人中受生。因此，『天和人眾各自輪迴七次』的說法是不合理的。』雖然這是持法眼的大德所說，但如果加以分析，似乎並不合理。因為關於欲界眾生為一體的經典，是指『具有圓滿見解的補特伽羅，能夠現證第八有，這是不可能的』。而這樣理解的原因是，飲光部的人說天人各自有七次，這表明聖者取八有，並且有部的究竟觀點也是在天道中取八有等等。因此，如果對欲界眾生不承認欲界眾生和同類眾生為一體，並且不接受前述經典的觀點，那麼這兩者就會變得不合理。因此，如果解釋為是指欲界眾生為一體，那麼所有前後解釋的爭論都會變得相關聯。』正如《俱舍論釋》（mDzod 'grel，Abhidharmakosabhasya）中所說，以上所說的都是能知（證據）：『分別說部的人說，那是不同於此的七次生有，』

【English Translation】 I think that the reason why it is said that there are seven times in common is because it is not specified separately. Therefore, other schools doubt that the Sarvastivadins claim to take twenty-eight existences. However, Venerable Sangye Nyipa (Sangs rgyas gnyis pa, Second Buddha) considered the Sarvastivada view to be reasonable, and in order to establish its doctrine, he quoted the teachings of the Kashyapiyas ('Od srungs sde pa, Kasyapiya school): 'Among the gods, there are seven times, and among humans, there are seven times.' Because there are separate explanations, one should not be attached to the seven times combined for gods and humans. Therefore, it refutes the claim of other schools that the Sarvastivadins do not recognize the desire realm beings as one and take eight existences, and that the common seven times rather than the respective seven times is the means of knowing (evidence). If it is not like this, but the phrase 'seven times among gods and humans' is understood literally, it will become only taking the birth existence and intermediate existence seven times, because the intermediate existence is not mentioned, it will become no intermediate existence. But this is also unreasonable, because in the form realm, it is impossible not to have an intermediate existence when taking birth. This is what the Sarvastivadins think. Here, Venerable Gyalpo Se (rGyal po sras, Prince Victorious) said, 'The teaching that 'gods and humans each have seven times' cannot be used as a means of knowing (evidence) that the desire realm beings are one and cannot establish eight existences, because the Arhats of the form and formless realms no longer return to the desire realm, so they will not be born in the human realm. Therefore, the statement that 'gods and humans each revolve seven times' is unreasonable.' Although this was said by a great being with the eye of Dharma, if analyzed, it does not seem reasonable. Because the sutra about the desire realm beings being one refers to 'a person with perfect views who can realize the eighth existence, which is impossible.' And the reason for understanding it this way is that the Kashyapiyas say that gods and humans each have seven times, which shows that the noble ones take eight existences, and the ultimate view of the Sarvastivadins is also to take eight existences in the realm of the gods, and so on. Therefore, if one does not recognize the desire realm beings and beings of the same kind as one, and does not accept the view of the previous sutra, then these two will become unreasonable. Therefore, if it is explained as referring to the desire realm beings as one, then all the previous and subsequent arguments of the commentary will become related.' As it is said in the Abhidharmakosabhasya (mDzod 'grel, Abhidharmakosabhasya), all of the above are means of knowing (evidence): 'The Sarvastivadins say that those are seven birth existences different from this,'

སྲིད་པ་བར་མ་བདུན་དུ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་ལ་དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་དག་གི་ནང་དུ་ཡང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་སྲིད་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །སྲིད་པ་བདུན་ཚན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་མཆོག་ཏུ་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་ཞེས་བཤད་དེ། གནས་བདུན་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་། འདབ་མ་བདུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །འོ་ན་ཡང་མདོ་ལས། གང་ཟག་ལྟ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྲིད་པ་བརྒྱད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་གནས་མ་ཡིན་ཅིང་གོ་སྐབས་མེད་དེ། འདི་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བརྟག་ན་ནི། སྲིད་པ་བར་མ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་གོང་དུ་འཕོ་བ་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་བརྒྱད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་དགོངས་ཏེ། གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མདོ་འམ་རིགས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ལྷ་དང་མི་རྣམས་ 18-3-8b ཀྱི་ནང་ན་སོ་སོར་ལན་བདུན་སྐྱེའི། གཉིས་ཀའི་ནང་དུ་ནི་ལན་བདུན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། འདི་སྐད་དུ་ལྷ་རྣམས་དང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལན་བདུན་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། འོད་སྲུངས་པ་རྣམས་སུ་ལན་བདུན་ཞེས་སོ་སོར་ཡང་འདོན་པས་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་མི་དག་གི་ནང་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ནར་འོངས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ལ། གང་ཞིག་ལྷ་དག་གི་ནང་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་གྱུར་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ནར་འོངས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལུགས་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ནི་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་པའི་ཕྱོགས་བཞེད་པར་འགྲེལ་བཤད་དུ་འབྱུང་ལ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ཡང་རེ་ལྟར་ཐོགས་ན་ལན་བདུན་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ཉིད་ལྷ་དང་མིར་ཡན་མན་དུ་ལན་བདུན་དུ་སྲིད་པར་འཁོར་བར་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བས་གཅེན་ཡང་སྐྱེ་བ་ཉེར་བརྒྱད་ལེན་པ་བཞེད་པར་བརྟག་ནུས་ཏེ། ལྷ་མི་ཡན་མན་ནི་ཕན་ཚུན་སོ་སོར་གྱི་དོན་དུ་བཤད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་པར་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་བར་སྲིད་ལེན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་བདུན་པ་ལ་སྐྱེ་འཕགས་གཉིས། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་ངེས་མ་ངེས། །རྣམ་གཉིས་ཉེར་བརྒྱད་སྐྱེ་ན་ཡང་། །བདུན་ཚན་འདྲ་ཕྱིར་བདུན་ཞེས་དང་། །དང་པོར་ཐོབ་པའི་རྟེན་དེ་ལ། །མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་སྟེ། །གོང་འོག་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་ཀྱིས། །སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པར་བསྒྲུབས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚ

【現代漢語翻譯】在中有（藏語：སྲིད་པ་བར་མ་）的七個階段中，眾生會在人道中受生，同樣也會在天道中受生。因此，他們會在二十八個階段中受生。由於七個階段相似，所以如果達到極致，就被稱為『第七次』，就像『精通七個地點』和『七瓣』一樣。有人這樣說。那麼，如果經中說：『不可能存在觀點圓滿的補特伽羅（梵語：Pudgala，意為個體）在第八次生命中顯現，因為這是不可能的』，這又該如何解釋呢？這是指在單一輪迴道中的情況。然而，如果按照字面意思來理解，那麼中有的存在也會被否定。即使如此，直到有頂（藏語：སྲིད་པའི་རྩེ་མོ།）之間向上轉移，也不會變成在單一輪迴道中出生的第八次生命。這是指欲界（藏語：འདོད་པའི་ཁམས་）而言，所以這樣說是沒有錯誤的。對此，有什麼經文或理證可以作為依據呢？在天人和人類之中，各自會出生七次，但在兩者之中，並非都是七次。如果有人問，『經中說天人和人類之中有七次，這有什麼依據呢？』，那麼，在飲光部（藏語：འོད་སྲུངས་པ་）中，『七次』是分別提出的，所以不應該對此過於執著。經中說：『那些在人道中入流（梵語：Srotaāpanna，佛教術語，指證悟須陀洹果位）的人，會來到這裡並完全從痛苦中解脫；那些在天道中入流的人，也會來到這裡並完全從痛苦中解脫。』因此，根據這兩種觀點，第二佛陀（指彌勒佛）的解釋是傾向於接受二十八次生命。在《攝類學》（藏語：ཀུན་ལས་བཏུས་）中也提到：『如果按照順序，什麼是第七次？』，『入流的補特伽羅在天人和人道之間輪迴七次，最終獲得痛苦的終結。』因此，我們可以推斷出，導師也認為會經歷二十八次生命，因為天人和人道之間的交替可以被解釋為彼此獨立的，並且在欲界中受生也必然會經歷中有階段。對於第七次，有生聖者和非聖者兩種情況。對於聖者來說，又有確定和不確定兩種情況。雖然兩種情況都會經歷二十八次生命，但由於七個階段相似，所以稱為『七次』。在最初獲得的所依（藏語：རྟེན་）之上，會實現涅槃（梵語：Nirvana，意為滅度）。通過上下兩種論述，可以確定兩位尊者的觀點。』以上是總結之詞。

【English Translation】 In the seven stages of the intermediate existence (Tibetan: སྲིད་པ་བར་མ་), beings take rebirth in the human realm, and similarly, they also take rebirth in the realm of the gods. Thus, they take rebirth in twenty-eight stages. Because the seven stages are similar, if it reaches the extreme, it is called 'the seventh time,' just like 'skilled in seven places' and 'seven petals.' Some say this. Then, if the sutra says: 'It is impossible for a person with perfect views (Sanskrit: Pudgala, meaning individual) to manifest in the eighth life, because this is impossible,' how should this be explained? This refers to the situation in a single cycle of existence. However, if understood literally, the existence of the intermediate state would also be denied. Even so, moving upwards to the peak of existence (Tibetan: སྲིད་པའི་རྩེ་མོ།), it will not become the eighth life born in a single cycle of existence. This refers to the desire realm (Tibetan: འདོད་པའི་ཁམས་), so there is no fault in saying this. Regarding this, what sutra or reasoning can be used as a basis? Among gods and humans, each will be born seven times separately, but among both, it is not always seven times. If someone asks, 'What is the basis for saying that there are seven times among gods and humans?', then in the Kashyapiyas (Tibetan: འོད་སྲུངས་པ་), 'seven times' is mentioned separately, so one should not be too attached to this. The sutra says: 'Those who have entered the stream (Sanskrit: Srotaāpanna, a Buddhist term referring to the attainment of the Srotapanna stage) in the human realm will come here and be completely liberated from suffering; those who have entered the stream in the realm of the gods will also come here and be completely liberated from suffering.' Therefore, according to these two views, the explanation of the Second Buddha (referring to Maitreya Buddha) is inclined to accept twenty-eight lives. It is also mentioned in the Compendium of Topics (Tibetan: ཀུན་ལས་བཏུས་): 'If in order, what is the seventh time?', 'The person who has entered the stream cycles through existence seven times between the realms of gods and humans, and finally attains the end of suffering.' Therefore, we can infer that the teacher also believes that one will experience twenty-eight lives, because the alternation between gods and humans can be explained as independent of each other, and rebirth in the desire realm will necessarily experience the intermediate state. For the seventh time, there are two situations: noble and non-noble. For the noble, there are certain and uncertain situations. Although both situations will experience twenty-eight lives, because the seven stages are similar, it is called 'seven times.' On the basis of the initially obtained support (Tibetan: རྟེན་), Nirvana (Sanskrit: Nirvana, meaning liberation) will be realized. Through the upper and lower discourses, the views of the two venerable ones can be determined.' The above is a summary.

ིགས་སུ་བཅད་པའོ། །རྒྱུན་དུ་ 18-3-9a ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ ༄། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་འདོད་པའི་བསྒོམ་སྤང་དང་པོ་ནས་དྲུག་པའི་བར་གང་ཡང་རུང་བ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་དང་། མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བའོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ཙམ་དུ་གྲངས་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཀྱི་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་དེ་ཚེ་འཕོས་ནས་ཁམས་གོང་མར་སྐྱེ་བ་ཡོད་ལ་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ནི་ཚེ་དེ་ལ་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་མི་བསྐྱེད་ཅིང་ཁམས་གོང་མར་ཡང་འགྲོ་བ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཁྱད་པར་གསུམ་དང་ལྡན་པ་ཅིག་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། མཛོད་དུ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ། །ཚེ་གཉིས་གསུམ་དུ་རིགས་ནས་རིགས། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཉོན་མོངས་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། གཉེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་བསྒོམ་སྤང་གསུམ་པ་ངེས་པར་སྤངས་བཞི་པ་མ་སྤངས་ཀྱང་བླའི་ལྔ་པ་ངེས་པར་མ་སྤངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་མམ་བཞི་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུམ་དང་། བཞི་ལ་འདམ་ཁ་ཅན་མཛད་ལ་གཉིས་དང་གཅིག་མ་སྨོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྔ་པ་སྤངས་ན་དྲུག་པ་ཡང་ངེས་པར་སྤོང་བས་ཕྱིར་འོང་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་འགྲོ་བ་རིགས་མཐུན་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ 18-3-9b ལེན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཕྱིར་འོང་བར་ཆད་གཅིག་པ་ཡང་བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་ན་དགུ་པ་ཡང་ངེས་པར་སྤོང་བས་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་ཚེ་གཅིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེ་ན་མི་མཚུངས་ཏེ། བསྒོམ་སྤང་དགུ་པ་སྤོང་བ་ལ་ཁམས་ལས་འདའ་དགོས་པས་དཀའ་ལ་དྲུག་པ་སྤོང་པ་ལ་དེ་ལྟ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ལྔ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་སྤངས་ན་དྲུག་པ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ་དེའི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་ནི་བར་ཆད་གཅིག་པ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ལ་གེགས་བྱ་བར་མི་ནུས་ཏེ་ཁམས་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་ལན་ཚུལ་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ངེས་པར་ལེན་དགོས་ཏེ་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེའི་དོན་ཟློས་པའམ་འདབས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོ

【現代漢語翻譯】偈頌完畢。常入（Srotaāpanna，梵文，Srotaāpanna，入流者）果位之安住相已述竟。何謂安住于常入果位之殊勝者？何謂安住于常入果位之殊勝者？即對於欲界修斷（bhāvanā-prahātavya，梵文，bhāvanā-prahātavya，修所斷）從初地到第六地之間任何一地之斷除具有相應之修習者。其中又分天道轉生天道，人道轉生人道。然而，數量並非僅限於此。例如，常入果位之所依，可經由證得一來（Sakrdāgāmin，梵文，Sakrdāgāmin，一來果）或不還（Anāgāmin，梵文，Anāgāmin，不還果）而顯現，並在命終後轉生至上界。於此情況下，不可能于同一生中生起中間二果，亦不可能往生上界。一般而言，轉生於不同種姓需具備三種殊勝之處。何謂此三種殊勝之處？如《俱舍論》所云：『解脫三四種，二三生轉生。』意即斷除煩惱之殊勝，受生方式之殊勝，以及獲得對治之殊勝。其中，必須斷除欲界修斷第三品，且未斷除第四品，但必須未斷除上界第五品。于《釋論》中雲：『由斷煩惱故，斷除三種或四種煩惱。』此處於三種與四種之間有所選擇，而未提及兩種與一種。若斷除第五品，則必斷除第六品，成為一來果。如此一來，同一類眾生不可能受生兩次，否則將成為非轉生於不同種姓。若如是，則一來果之間隔者，于斷除第八品時，亦必斷除第九品，成為不還果。若如是，則不可能為一生。此說不成立，斷除修斷第九品需超越欲界，故甚為困難，而斷除第六品則非如此。如是，如《俱舍論釋》所云：『何以不斷除五種？若斷除彼，則必無疑斷除第六種，以其一種不能如間隔者般障礙果位，以其不超越欲界故。』受生方式之殊勝在於，必須于欲界眾生中受生兩次，因轉生不同種姓之義為重複或鄰近之義。

【English Translation】 End of the verses. The aspect of abiding in the fruit of Srotaāpanna (entering the stream) has been explained. What is it to abide in the distinguished fruit of Srotaāpanna? What is it to abide in the distinguished fruit of Srotaāpanna? It is to have the practice of abandoning any of the first to sixth of the bhāvanā-prahātavya (to be abandoned by meditation) of the Srotaāpanna fruit that one desires. Among these, there is birth from the race of gods to the race of gods, and birth from the race of humans to the race of humans. However, the number is not limited to just that. For example, the basis of abiding in the fruit of Srotaāpanna can manifest as Sakrdāgāmin (once-returner) or Anāgāmin (non-returner), and then, upon death, be born in the higher realms. In that case, it is not possible to generate the two intermediate fruits in that lifetime, nor is it possible to go to the higher realms. In general, to be born from race to race, one needs to have three distinctions. What are those? As it says in the Treasury of Knowledge: 'Liberated from three or four kinds, from race to race in two or three lives.' That is, the distinction of abandoning afflictions, the distinction of the manner of taking birth, and the distinction of obtaining the antidote. Among these, one must necessarily abandon the third of the bhāvanā-prahātavya of the desire realm, and not abandon the fourth, but necessarily not abandon the fifth of the higher realms. In the commentary, it says, 'Because of abandoning afflictions, three or four aspects of afflictions are abandoned.' Here, there is a choice between three and four, and two and one are not mentioned. If the fifth is abandoned, then the sixth will necessarily be abandoned, and one will become a once-returner. In that case, it is not possible to take two births in the same kind of being, and it would be a fallacy to not be born from race to race. If that is the case, then the one with one interruption to becoming a once-returner, when the eighth is abandoned, the ninth will necessarily be abandoned, and one will become a non-returner. If that is the case, then it will not be one lifetime. This is not the same, because abandoning the ninth of the bhāvanā-prahātavya requires transcending the realm, which is difficult, while abandoning the sixth is not like that. Thus, as it is said in the Treasury of Knowledge commentary: 'Why is it not because the five aspects are abandoned? Because if that is abandoned, then the sixth will undoubtedly be abandoned, because one aspect of it cannot obstruct the fruit like the one with one interruption, because it does not transcend the realm.' The distinction of the manner of taking birth is that one must necessarily take two births in one kind of being in the desire realm, because the meaning of being born from race to race is the meaning of repetition or adjacency.

ད་པའི་འགྲོ་བ་མི་གཅིག་པ་གཉིས་སུ་ལན་གཉིས་སྐྱེ་བ་ཕྱིར་འོངས་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་གསུམ་ནི་བླངས་ཀྱང་བླ་ལ་མ་བླངས་ཀྱང་བླའི། བཞི་ངེས་པར་མ་བླངས་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཚེ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཚེ་གསུམ་ཡན་ཆད་ལས་འདམ་ཁ་མ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉེན་པོའི་ཁྱད་པར་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཉོན་མོངས་སྤང་བའི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་སུ་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ཕྱིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་གཅིག་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་ནི་དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པ་དེ་མ་ 18-3-10a སྨོས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ་གཉེན་པོ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་སྤོང་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། འཕགས་པ་ཡིན་པས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་ཐོབ་པ་ཡང་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤོང་ན་ཡང་ཟག་མེད་འཐོབ་སྟེ་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་ལས། འཕགས་ལ་བྲལ་བའི་ཐོབ་རྣམ་གཉིས། །ཞེས་འཕགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་ཟག་བཅས་ཟག་མེད་ཀྱི་ཐོབ་པ་གཉིས་ཀ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ནང་དུ་གཉིས་ཤིག་སྨོས་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཕྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ན་དེའི་གཉེན་པོ་ཟག་པ་མེད་པའི་དབང་པོ་ཐོབ་པ་ནི་མ་སྨོས་ཀྱང་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་མ་སྤངས་པ་ལམ་ལ་རྗེས་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་འདོད་པའི་འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ངེས་པར་བླངས་ནས་འདའ་བ་དེ་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེས་དང་། མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ནི། འདོད་ལྷ་དྲུག་པོ་གང་རུང་གི་རྟེན་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་པ་དེ་ལྟར་ལན་གཉིས་སྐྱེས་ནས་དང་པོའི་ལྷའི་རིགས་དེའམ་གཞན་ལྔ་པོ་གང་རུང་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །གཉིས་པ་ནི། འཛམ་བུ་གླིང་པ་ལྟ་བུའི་རྟེན་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཐོབ་པ་དེ་མིར་ལན་གཉིས་སྐྱེས་ནས་གླིང་དེ་ཉིད་དམ་ཤར་ནུབ་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་ 18-3-10b རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ལྷའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་ལྷ་དག་གི་ནང་དུ་རིགས་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས་ལྷའི་རིགས་དེའམ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །མིའི་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ནི་མི་དག་གི་ནང་དུ་རིགས་གཉིས་སམ་གསུམ་དུ་འཁོར་ནས་གླིང་དེའམ་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །འདིར་འགྲེལ་བཤད་དུ། གང་ཞིག་རྣམ་པ་གཅིག་ག

【現代漢語翻譯】因為還有一類補特伽羅，在同一欲界眾生中，最多隻往返受生兩次。所謂『受生三次』，是指或者已受生，或者未受生，但最多不過三次；而『受生四次』，則必定是沒有受生過，因為《俱舍論釋》中說，『因為還剩下兩生或三生』。因此，最多隻允許受生三次。對治的差別是：獲得能斷除前述煩惱的無漏道。在『三種』、『四種』這兩句偈頌中沒有直接說明，是因為對於預流果來說，斷除一類煩惱等，就是獲得了能對治這些煩惱的無漏道，即使沒有明說，也能理解，因為沒有對治就無法斷除煩惱。而且，因為是聖者，所以也獲得了無漏道。如果通過世間道來斷除煩惱，也能獲得無漏道，正如《俱舍論》中所說：『于聖者，有離系得二種。』意思是說，聖者通過世間道斷除煩惱，能生起有漏和無漏兩種功德。對此，《俱舍論釋》中也說：『偈頌中提到兩種，是因為預流果在斷除後續煩惱時，獲得能對治這些煩惱的無漏根，即使沒有明說也能成立。』因此，如果尚未斷除欲界修斷的第六品煩惱，安住于道，以隨行智來斷除煩惱，並且在同一欲界眾生中，必定受生兩次後才能般涅槃，這就是預流果中的家家。家家又分為天趣家家和人趣家家兩種。前者是指：在欲界六天中的任何一天獲得預流果，這樣最多受生兩次，然後在最初的天趣或其他五天中般涅槃。後者是指：在贍部洲等處獲得預流果，然後在人間最多受生兩次，並在該洲或其他東西方任何一處受生后般涅槃。對此，《俱舍論釋》中也說：『家家有兩種，即天趣家家和人趣家家。天趣家家是指在諸天之中輪迴兩三次後，在該天趣或其他天趣中般涅槃。人趣家家是指在人中輪迴兩三次後，在該洲或其他洲中般涅槃。』這裡，《釋論》中說：『任何一種……』 Because there is also a type of being who, in the same desire realm, only returns to be born twice at most. 'Born three times' means either having been born or not having been born, but at most three times; while 'born four times' necessarily means not having been born, because the Abhidharmakośabhāṣya says, 'Because two or three lives remain.' Therefore, at most three births are allowed. The difference in antidotes is: obtaining the uncontaminated path that can eliminate the aforementioned afflictions. In the two lines 'three kinds' and 'four kinds', it is not directly stated because, for the stream-enterer, eliminating one type of affliction, etc., is obtaining the uncontaminated path that can counteract these afflictions. Even if it is not explicitly stated, it can be understood, because without an antidote, it is impossible to eliminate afflictions. Moreover, because they are noble beings, they also obtain the uncontaminated path. If afflictions are eliminated through the worldly path, the uncontaminated path can also be obtained, as the Abhidharmakośa says: 'For noble beings, there are two kinds of attainment of separation.' This means that when a noble being eliminates afflictions through the worldly path, both contaminated and uncontaminated merits can arise. In this regard, the Abhidharmakośabhāṣya also says: 'Two are mentioned in the verse because when the stream-enterer eliminates subsequent afflictions, they obtain the uncontaminated root that can counteract these afflictions, which can be established even if it is not explicitly stated.' Therefore, if the sixth level of afflictions to be abandoned through cultivation in the desire realm has not yet been abandoned, abiding in the path, using subsequent knowledge to eliminate afflictions, and being born twice for sure among the same desire realm beings before passing away, this is the kulaṅkula (家家, family to family) among the stream-enterers. The kulaṅkula is further divided into two types: deva-kulaṅkula (天趣家家, family to family in the realm of gods) and manuṣya-kulaṅkula (人趣家家, family to family in the realm of humans). The former refers to: obtaining the stream-enterer fruit in any of the six heavens of the desire realm, being born twice in this way, and then passing into nirvāṇa (涅槃, cessation) in that initial heaven or any of the other five. The latter refers to: obtaining the stream-enterer fruit in places like Jambudvīpa (贍部洲, the continent of Jambu), being born twice as a human, and then being born in that continent or any of the east or west before passing into nirvāṇa. In this regard, the Abhidharmakośabhāṣya also says: 'The kulaṅkula is of two types, namely deva-kulaṅkula and manuṣya-kulaṅkula. Deva-kulaṅkula refers to revolving two or three times among the gods and then passing into nirvāṇa in that heaven or another. Manuṣya-kulaṅkula refers to revolving two or three times among humans and then passing into nirvāṇa in that continent or another.' Here, the Bhāṣya says: 'Any one...'

【English Translation】 Because there is also a type of being who, in the same desire realm, only returns to be born twice at most. 'Born three times' means either having been born or not having been born, but at most three times; while 'born four times' necessarily means not having been born, because the Abhidharmakośabhāṣya says, 'Because two or three lives remain.' Therefore, at most three births are allowed. The difference in antidotes is: obtaining the uncontaminated path that can eliminate the aforementioned afflictions. In the two lines 'three kinds' and 'four kinds', it is not directly stated because, for the stream-enterer, eliminating one type of affliction, etc., is obtaining the uncontaminated path that can counteract these afflictions. Even if it is not explicitly stated, it can be understood, because without an antidote, it is impossible to eliminate afflictions. Moreover, because they are noble beings, they also obtain the uncontaminated path. If afflictions are eliminated through the worldly path, the uncontaminated path can also be obtained, as the Abhidharmakośa says: 'For noble beings, there are two kinds of attainment of separation.' This means that when a noble being eliminates afflictions through the worldly path, both contaminated and uncontaminated merits can arise. In this regard, the Abhidharmakośabhāṣya also says: 'Two are mentioned in the verse because when the stream-enterer eliminates subsequent afflictions, they obtain the uncontaminated root that can counteract these afflictions, which can be established even if it is not explicitly stated.' Therefore, if the sixth level of afflictions to be abandoned through cultivation in the desire realm has not yet been abandoned, abiding in the path, using subsequent knowledge to eliminate afflictions, and being born twice for sure among the same desire realm beings before passing away, this is the kulaṅkula among the stream-enterers. The kulaṅkula is further divided into two types: deva-kulaṅkula and manuṣya-kulaṅkula. The former refers to: obtaining the stream-enterer fruit in any of the six heavens of the desire realm, being born twice in this way, and then passing into nirvāṇa in that initial heaven or any of the other five. The latter refers to: obtaining the stream-enterer fruit in places like Jambudvīpa, being born twice as a human, and then being born in that continent or any of the east or west before passing into nirvāṇa. In this regard, the Abhidharmakośabhāṣya also says: 'The kulaṅkula is of two types, namely deva-kulaṅkula and manuṣya-kulaṅkula. Deva-kulaṅkula refers to revolving two or three times among the gods and then passing into nirvāṇa in that heaven or another. Manuṣya-kulaṅkula refers to revolving two or three times among humans and then passing into nirvāṇa in that continent or another.' Here, the Bhāṣya says: 'Any one...'

མ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་དེ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་གསུམ་དང་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་སྨོས་པ་ནི་དཔེར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རམ། དེ་ཕན་ཆད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་རྣམ་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་ལས་གྲོལ་བ་དེ་ནི་ཚེ་ལྔའམ་དྲུག་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པ་གསུམ་མམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ནི་བཤད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་དཔྱད་པས་འདི་དཔྱད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་ལུགས་སྔ་མ་ནི་སྒོམ་སྤང་རྣམ་པ་གསུམ་མམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བའི་རིགས་སྐྱེ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཅིག་གམ་གཉིས་ཙམ་ལས་གྲོལ་བའི་རིགས་སྐྱེ་ཡོད་ལ་རིགས་སྐྱེ་ལ་གསུམ་མམ་བཞི་སྤང་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། རིགས་སྐྱེའི་ཕྱོགས་གཅིག་མཚོན་པའམ་བཞི་མན་ཆད་མ་སྤངས་པ་ཞིག་དགོས་ཞེས་ཕ་མཐའི་ཚད་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལུགས་གཉིས་པའི་དོན་ནི། རྣམ་པ་གསུམ་མམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་ལ་ཚེ་གཉིས་སམ་གསུམ་ལུས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་པ་གཅིག་གམ་ 18-3-11a གཉིས་ལུས་པར་ཡང་གོང་མའི་གནད་ཀྱིས་ཚེ་ལྔའམ་དྲུག་ལུས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་པོ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོ་སྲས་ཀྱིས་ནི། སྔོན་གྱི་ཆོས་མངོན་པའི་འཆད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་ལྟ་བུ་མ་དཔྱད་པས་དཔྱད་དགོས་པར་འདུག་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་བསྐུར་བ་ཙམ་ལས་མི་སྣང་ཡང་མི་འཐད་པར་མངོན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་རིགས་སྐྱེའི་སྤངས་པའི་ཁྱད་པར་འཆད་པ་ན་གསུམ་མམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་བསྟན་པ་དེ་འདི་ཚུན་སྤངས་པ་དགོས་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་འདི་ཕན་ཆད་མ་སྤངས་པ་ཅིག་དགོས་ཞེས་བསྟན་ན་མ་འབྲེལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རིགས་སྐྱེས་ཉོན་མོངས་གཅིག་གཉིས་སོགས་གང་སྤངས་འཆད་པ་ལ་བཞི་ཕན་ཆད་མ་སྤངས་པ་ཞེས་བརྗོད་པས་གཅིག་ནས་བཞིའི་བར་གང་སྤངས་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་པས་རིགས་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཙམ་དཔེར་བརྗོད་ནས་དེས་མཚོན་པའི་དོན་འགྲེལ་པར་གསུངས་པར་རིགས་ཏེ། དེའི་འགྲེལ་པར་དེ་ལས་གལ་ཆུང་བ་རྣམས་ཀྱང་དཔྱད་པ་མཛད་འདུག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྐྱེ་བ་ལྔའམ་དྲུག་ཙམ་བླངས་པ་ཡང་རིགས་སྐྱེར་འགྱུར་ན་ལན་བདུན་པ་ལ་ཡང་ཐལ་ཆེས་པ་དང་། འགྲེལ་པར་རིགས་སྐྱེའི་ཚེ་ཅི་ཙམ་ལུས་ཐུན་མོང་དུ་དཔྱོད་པ་དང་། སོ་སོར་དཔྱོད་པའི་སྐབས་གཉིས་གར་ཡང་ཡ་མཐའ་གཉིས་དང་མ་མཐའ་གསུམ་ཁོ་ནར་མཛད་འདུག་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཉོན་མོངས་གསུམ་སྤངས་ན་གསུམ་བཞི་སྤངས་ན་གཉིས་ལེན་ཅེས་པ་ཡང་གསོག་ཉིད་དུ་མཐོང་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལན་བདུན་པ་ 18-3-11b ཡང་ལན་དགུ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་བ་དང་། དྲུག་པ་ཙམ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འོང་ཡང་གསུམ་ངེས་པར་

【現代漢語翻譯】如果有人問，『從兩種狀態中解脫出來』是什麼意思？』有些人會說，『這是指轉生為家族成員。』提到『從三種或四種狀態中解脫出來』是爲了舉例說明嗎？或者說，這是爲了設定一個界限，說明到此為止，不能再多了嗎？』他們會這樣說。另一些人則說，『從一種或兩種狀態中解脫出來，意味著還剩下五次或六次生命。』之所以特別提到『從三種或四種狀態中解脫出來』，是爲了強調這一點。』他們這樣說。但那些進行解釋的人並沒有對此進行深入研究，因此有必要進行研究。』關於這一點，第一種觀點認為，就像人們希望轉生為已從三種或四種需要通過修行才能斷除的狀態中解脫出來的家族成員一樣，也存在只從一種或兩種狀態中解脫出來的家族成員。因此，表明轉生為家族成員需要斷除三種或四種狀態，這僅僅是爲了表明轉生家族的一個方面，或者需要未斷除四種以下狀態的成員，這只是爲了設定一個最終的界限。這就是它的意思。第二種觀點的意思是，表明從三種或四種狀態中解脫出來，還剩下兩次或三次生命，這意味著即使只剩下一種或兩種狀態，根據上述要點，也仍然會剩下五次或六次生命。這就是它的意思。因此，對於這兩種觀點，導師嘉王瑟（rgyal po sras）說，『以前的法論（chos mngon pa）解釋者沒有像這樣進行研究，所以似乎有必要進行研究。』他只是表達了懷疑，但顯然這是不合理的。當導師解釋轉生家族成員需要斷除的狀態的差異時，表明從三種或四種狀態中解脫出來，意味著需要斷除到這個程度，如果說需要未斷除到此為止的狀態，那將是不相關的。因為當解釋轉生家族成員需要斷除一種或兩種煩惱時，說未斷除四種以下的狀態，將無法知道斷除了從一種到四種中的哪一種。而且，『從三種或四種狀態中解脫出來』，這意味著轉生家族成員只是舉例說明了一個方面，應該解釋為通過它來解釋含義。因為在註釋中，他們甚至研究了比這更不重要的內容。而且，如果只取五次或六次生命就能轉生為家族成員，那麼第七次生命也會太過分。在註釋中，無論是在共同研究轉生家族成員還剩下多少生命，還是單獨研究的情況下，都只使用了兩個極端和三個最低限度。有些人說，『如果斷除了三種煩惱，就取三種；如果斷除了四種煩惱，就取兩種。』這似乎只是積累。即使那樣，第七次生命也會變成第九次生命，即使只斷除了六種煩惱，也一定會剩下三種。

【English Translation】 If someone asks, 'What does it mean to be liberated from two states?' Some would say, 'It refers to being born into a lineage. Is mentioning liberation from three or four states for the sake of example? Or is it to set a limit, saying that it cannot be more than that?' They would say this. Others say, 'Liberation from one or two states means that five or six lives remain. The reason for specifically mentioning liberation from three or four states is to emphasize this point.' They say this. But those who provide explanations have not thoroughly investigated this, so it is necessary to investigate it. Regarding this, the first view suggests that just as one might wish to be reborn into a lineage that has been liberated from three or four states that need to be abandoned through meditation, there also exist lineages that have only been liberated from one or two states. Therefore, indicating that being reborn into a lineage requires abandoning three or four states is merely to show one aspect of being born into a lineage, or that a member who has not abandoned fewer than four states is needed, which is only to set a final limit. That is its meaning. The meaning of the second view is that indicating that liberation from three or four states leaves two or three lives remaining means that even if only one or two states remain, according to the above point, five or six lives will still remain. That is its meaning. Therefore, regarding these two views, the teacher Gyalpo Se (rgyal po sras) said, 'Former commentators on the Dharma (chos mngon pa) have not investigated this in this way, so it seems necessary to investigate it.' He merely expressed doubt, but it is clearly unreasonable. When the teacher explains the differences in the states that need to be abandoned for rebirth into a lineage, indicating liberation from three or four states means that it is necessary to abandon up to this extent; if it is said that a state that has not been abandoned up to this point is needed, it would be irrelevant. Because when explaining that rebirth into a lineage requires abandoning one or two afflictions, saying that fewer than four states have not been abandoned will make it impossible to know which one from one to four has been abandoned. Moreover, 'liberation from three or four states' means that rebirth into a lineage is merely giving an example of one aspect, and it should be explained as interpreting the meaning through it. Because in the commentary, they even studied things that were less important than this. Moreover, if only taking five or six lives is enough to be reborn into a lineage, then the seventh life would be too excessive. In the commentary, whether jointly studying how many lives remain for rebirth into a lineage or studying separately, only two extremes and three minimums were used. Some say, 'If three afflictions are abandoned, take three; if four afflictions are abandoned, take two.' This seems to be just accumulation. Even then, the seventh life would become the ninth life, and even if only six afflictions have been abandoned, three will definitely remain.

ལེན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གསུམ་དང་བཞི་ལས་གྲོལ་བ་དང་ཚེ་གཉིས་དང་གསུམ་ལེན་པ་གཉིས་ཀ་ལ་འགྲེལ་པར་འམ་གྱི་སྒྲ་འབྱུང་བ་འདམ་ཁ་ཅན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རིགས་སྐྱེས་ལ་གསུམ་སྤངས་པ་ངེས་པར་དགོས། ཡང་ན་བཞི་སྤངས་ཀྱང་བླ། ཚེ་གཉིས་ལུས་པ་དགོས་གསུམ་ལུས་ཀྱང་བླ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྤངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས་ཀ་ལ་འདམ་ཁ་ཅན་མཛད་ཀྱང་གསུམ་སྤངས་པ་དང་། ཚེ་གཉིས་ལུས་པ་སོར་བཞག་པས་ན་ཁོ་བོས་བཤད་པ་འདི་རྨ་མེད་པའོ། །རིགས་སྐྱེ་ལ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལེན་ངེས་སུ་བསྟན་པ་འདིས་ནི་རིགས་སྐྱེ་ཚེ་འཕོས་པ་རིགས་སྐྱེར་ཁ་ཅིག་ཕར་ཕྱིན་པ་འདོད་པ་དང་། རིགས་སྐྱེ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱང་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་གྱི་འཕགས་པ་ནི་འཕགས་ཆོས་ཚེ་གཉིས་སུ་བརྟེན་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྐབས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་ཕར་ཕྱིན་པ་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་ལ་ངེས་པར་ལན་གཉིས་འཁོར་བ་ནི་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱང་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་གང་ཞེ་ན་ལྷ་འམ་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་རིགས་ནས་རིགས་སུ་སོང་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ལ་འགྲེལ་པར་ཡང་ངེས་པར་གཉིས་འཁོར་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་མཛོད་འགྲེལ་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ན་གོང་མའི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཆེས་ཉུང་ངུར་ཡང་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་འདི་སྨོས་སོ་ཞེས་ 18-3-12a པས་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལས་ཀྱང་ཉུང་བར་འགྱུར་བར་བསྟན་པར་བསམས་ནས་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ངེས་པར་གཉིས་འཁོར་བར་བཤད་པ་མི་ལེགས་པར་ཚེ་གཉིས་ལེན་པ་ཕ་མཐའ་བསྟན་པར་བཞེད་པ་ནི་མཛོད་འགྲེལ་གྱི་ལུང་དེའི་དོན་གཏན་མ་རྟོགས་པར་མངོན་ཏེ། དེའི་ལུང་དོན་ནི་རིགས་སྐྱེ་ལ་ཁྱད་པར་གསུམ་ཡོད་པ་ལས། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཞི་ལས་གྲོལ་བ། །ཚེ་གཉིས་གསུམ་དུ་རིགས་ནས་རིགས། །ཞེས་པས་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་དང་། ཉོན་མོངས་སྤང་བའི་ཁྱད་པར་གཉིས་བསྟན་ལ་གཉེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤུགས་ལས་གོ་བས་མ་བསྟན་ཅེས་སྨོས་པ་ན། འོ་ན་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤུགས་ལ་བསྟན་པས་ཆོག་མོད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་སྲིད་པ་གཉིས་ལེན་རུང་འགའ་ཞིག་གོང་མ་ཕྱིར་འོང་ནས་དགྲ་བཅོམ་གྱི་བར་སྐྱེ་བ་འདི་འམ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཉིད་ལ་འཐོབ་པ་ཡོད་པས་དེ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་ཉུང་བར་འགྱུར་ལ་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེའི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་པར་ཚེ་གཉིས་སམ་གསུམ་ངེས་པར་ལེན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིགས་སྐྱེའི་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་རྩ་བར་དངོས་སུ་སྨོས་ཞེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ལུང་དེའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། དེའི་ཕྱིར་འདིའི་ཚེ་ནི་ཚེ་གཉ

【現代漢語翻譯】將會陷入過失。因此，從三和四中解脫出來，以及取二生和三生，兩者都用『或』字來表達選擇性，而且正如之前所說，對於隨信行者來說，必須捨棄三界煩惱，或者捨棄四界煩惱也可以。必須留下二生，留下三生也可以，這就是意思。這樣，即使在捨棄和受生兩者之間做出選擇，但由於捨棄了三界煩惱，並且保留了二生，因此我所說的這些是沒有錯誤的。明確指出隨信行者必須取二生，這駁斥了某些人認為隨信行者在死後會轉生到隨法行者，以及認為隨信行者會轉變為完全轉變的聖者的觀點，因為他們認為轉變后的聖者已經依賴於二生的聖法。至於如何解釋，應根據具體情況進行。因此，隨信行者必須經歷兩次輪迴，這也是導師無著的觀點。《攝事品》中說：『何為從家族到家族的轉生？』答：『在天或人中，從家族到家族，最終獲得痛苦的終結。』解釋中也說『必須經歷兩次輪迴』。對於這個意義，有些人認為在《俱舍論》的註釋中說，如果與上界的福分相關聯，那麼轉生也會變得非常少，因此提到了這一點，因此，從家族到家族的轉生會少於二生，認為《攝事品》的註釋中說必須經歷兩次輪迴是不正確的，他們認為取二生是最終的。這顯然沒有理解《俱舍論》註釋的意義。該論的意義是，隨信行者有三種特點，即『從三界四界中解脫，二生三生於家族中』，這表明了轉生的特點和捨棄煩惱的特點，而獲得對治的特點則沒有說明，因為它是隱含的。如果有人懷疑，那麼轉生的特點也可以隱含地說明，但由於預流果可能需要經歷兩次輪迴，有些人可能會返回到更高的境界，直到阿羅漢果，因此那些人的轉生會減少，而隨信行者的轉生並非如此，爲了表明必須取二生或三生，因此在根本上明確提到了隨信行者的轉生特點。因此，在該論的解釋中，這個生的壽命是二生 The fault will be taken. Therefore, liberation from the three and four, and taking two lives and three lives, both use the word 'or' to express selectivity, and as previously stated, for those born into the lineage, it is necessary to abandon the three realms, or abandoning the four realms is also acceptable. It is necessary to leave two lives, and leaving three lives is also acceptable, that is the meaning. In this way, even if a choice is made between abandonment and rebirth, because the three realms have been abandoned, and two lives have been retained, what I have said is without error. Clearly pointing out that those born into the lineage must take two lives refutes the view of some who believe that those born into the lineage will be reborn as followers of the Dharma after death, and the view that those born into the lineage will be transformed into completely transformed saints, because they believe that the transformed saints have already relied on the two lives of the holy Dharma. As for how to explain it, it should be done according to the specific situation. Therefore, it is also the view of Master Asanga that those born into the lineage must go through two cycles of rebirth. In the Compendium of Topics, it says: 'What is rebirth from family to family?' Answer: 'Among gods or humans, going from family to family and finally attaining the end of suffering.' The explanation also says 'must go through two cycles.' Regarding this meaning, some people think that in the commentary on the Treasury of Knowledge, it is said that if it is associated with the merits of the upper realms, then rebirth will also become very few, so this is mentioned, therefore, rebirth from family to family will be less than two lives, thinking that the commentary on the Compendium of Topics saying that one must go through two cycles is incorrect, they think that taking two lives is the ultimate. This obviously does not understand the meaning of the commentary on the Treasury of Knowledge. The meaning of that treatise is that those born into the lineage have three characteristics, namely 'liberation from the three and four realms, two lives and three lives in the family', which shows the characteristics of rebirth and the characteristics of abandoning afflictions, while the characteristics of obtaining antidotes are not mentioned because they are implicit. If someone doubts, then the characteristics of rebirth can also be implicitly stated, but since the Stream-enterer may need to go through two cycles of rebirth, some may return to higher realms until the Arhat, so the rebirth of those people will be reduced, and the rebirth of those born into the lineage is not like that, in order to show that one must take two or three lives, therefore the characteristics of rebirth of those born into the lineage are explicitly mentioned in the root text. Therefore, in the explanation of that treatise, the life of this life is two lives

【English Translation】 It will fall into fault. Therefore, liberation from the three and four, and taking two lives and three lives, both use the word 'or' to express selectivity, and as previously stated, for those born into the lineage, it is necessary to abandon the three realms, or abandoning the four realms is also acceptable. It is necessary to leave two lives, and leaving three lives is also acceptable, that is the meaning. In this way, even if a choice is made between abandonment and rebirth, because the three realms have been abandoned, and two lives have been retained, what I have said is without error. Clearly pointing out that those born into the lineage must take two lives refutes the view of some who believe that those born into the lineage will be reborn as followers of the Dharma after death, and the view that those born into the lineage will be transformed into completely transformed saints, because they believe that the transformed saints have already relied on the two lives of the holy Dharma. As for how to explain it, it should be done according to the specific situation. Therefore, it is also the view of Master Asanga that those born into the lineage must go through two cycles of rebirth. In the Compendium of Topics, it says: 'What is rebirth from family to family?' Answer: 'Among gods or humans, going from family to family and finally attaining the end of suffering.' The explanation also says 'must go through two cycles.' Regarding this meaning, some people think that in the commentary on the Treasury of Knowledge, it is said that if it is associated with the merits of the upper realms, then rebirth will also become very few, so this is mentioned, therefore, rebirth from family to family will be less than two lives, thinking that the commentary on the Compendium of Topics saying that one must go through two cycles is incorrect, they think that taking two lives is the ultimate. This obviously does not understand the meaning of the commentary on the Treasury of Knowledge. The meaning of that treatise is that those born into the lineage have three characteristics, namely 'liberation from the three and four realms, two lives and three lives in the family', which shows the characteristics of rebirth and the characteristics of abandoning afflictions, while the characteristics of obtaining antidotes are not mentioned because they are implicit. If someone doubts, then the characteristics of rebirth can also be implicitly stated, but since the Stream-enterer may need to go through two cycles of rebirth, some may return to higher realms until the Arhat, so the rebirth of those people will be reduced, and the rebirth of those born into the lineage is not like that, in order to show that one must take two or three lives, therefore the characteristics of rebirth of those born into the lineage are explicitly mentioned in the root text. Therefore, in the explanation of that treatise, the life of this life is two lives

ིས་གསུམ་དུ་རིགས་ནས་རིགས་ཞེས་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ལུང་དེ་རིགས་སྐྱེ་སྲིད་པ་གཉིས་ངེས་པར་ལེན་པའི་ཁུངས་སུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་དང་དེ་ལྟ་བུའི་རིགས་གཞན་བསྟན་བཅོས་སམ་གཙུག་ལག་གི་དགོངས་པར་མ་སོན་པ་རྣམས་གཟུ་བོའི་བློས་བཀག་པ་ན་བཤེས་ 18-3-12b གཉེན་ངན་པའི་ངན་རྟོག་གིས་བློ་གྲོས་བསླད་པ་དང་། ཆོས་ལ་མི་བརྟོན་པར་གང་ཟག་ལ་བརྟོན་པ་དག་ཕྲག་དོག་གིས་རྣ་བ་མི་གཏོད་མོད། འོན་ཀྱང་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་ཕྱོགས་འཛིན་དོར་ཏེ་ཚུལ་བཞིན་བརྟགས་ན་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་དག་གི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཡང་དག་ལྟ་བ་འོད་སྟོང་ལྡན་པ་ནུབ། །གནས་ལུགས་འདོམས་པའི་མཁས་རྣམས་ཕལ་ཆེར་གཤེགས། །ལོག་པའི་ལམ་སྟོན་རྨོངས་པ་ཀུན་གྱིས་བཀུར། །ཀྱེ་མའོ་ཐུབ་བསྟན་སུ་ཡིས་གནས་པར་ནུས། །ཡིན་ཚུལ་བཤད་ན་མཁས་འདོད་ཅན་དུ་མཐོང་། །ལོག་པར་བསྟན་ན་ལྟ་ངན་ཕྱི་ཕྱིར་འཕེལ། །མི་སྨྲའི་བརྟུལ་ཤུགས་བཟུང་ན་དོན་མི་འགྲུབ། །ཀྱེ་མའོ་ཐུབ་བསྟན་ཅི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཉོན་མོངས་གསུམ་དང་སྐྱེ་བ་གཉིས། །རིམ་བཞིན་ངེས་སྤང་ངེས་པར་ལེན། །བཞི་པ་སྤངས་དང་སྐྱེ་བ་ནི། །གསུམ་པ་བླངས་དང་མ་བླངས་འདྲ། །སྤང་བྱ་ལྔ་པ་སྐྱེ་བ་བཞི། །ངེས་པར་མ་སྤངས་མ་བླངས་པ། །རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེའི་ཁྱད་ཆོས་སུ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ ༄། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། འདི་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གི་ཞུགས་གནས་བཞི་ཀ་ལ་འབྲས་བུ་ཐོས་རྒལ་བ་དང་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལས་རེ་ཞིག་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། །དེས་ན་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་ཅིང་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་མ་སྤངས་ལ་དང་པོ་ 18-3-13a ནས་དྲུག་པའི་བར་གང་ཡང་རུང་བ་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་ནི་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་རྫས་གཅིག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འགྲེལ་པར་ཞུགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གསུམ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ཞུགས་པ་དང་པོ་མ་གཏོགས་པ་ཞུགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ནི་ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་ལ་འདོད་ཉོན་ལྔ་པ་སྤངས་ནས་དྲུག་པ་སྤོང་བའི་སྦྱ

【現代漢語翻譯】因此，提到『從一類到另一類』是爲了確定這三種類別。因此，我們希望將該論述作為確定兩種類別，即『生』和『存在』的依據。如果是這樣，那麼對於那些不理解其他此類著作或論典含義的人，公正地阻止他們，雖然那些被惡友的邪惡思想腐蝕了智慧，不依賴佛法而依賴個人的人，不會因嫉妒而傾聽，但如果智者放棄偏見並如實調查，他們將能夠理解理性和非理性的區別。這裡說：正確的觀點，擁有萬丈光芒，正在消逝。闡述實相的智者大多已逝去。錯誤的道路被所有無知的人所尊敬。可悲啊，誰能維持佛陀的教義？如果解釋真相，會被視為自以為是。如果展示錯誤，邪見會越來越增長。如果保持沉默，就無法實現目標。可悲啊，如何掌握佛陀的教義？這是一個過渡性的詩句。三種煩惱和兩種生，次第決定捨棄和決定接受。第四種是捨棄和生，第三種是接受和未接受相似。應捨棄的第五種和四種生，決定不捨棄和未接受。從一類到另一類生的特徵，智者們應該理解。』這是一個總結性的詩句。對入流果位的特殊狀態的解釋已經完成。什麼是一來果的入者？什麼是一來果的入者？與不還果的四種入定狀態一樣，一來果也有兩種，即『果位超越者』和『果位漸進者』。現在，我們將解釋『果位漸進者』。因此，那些獲得第十六個（道），並且沒有捨棄第六種欲界煩惱，而是努力捨棄從第一種到第六種的任何一種煩惱的人，被稱為一來果的入者。這與入流果位的特殊狀態相同。正如註釋中所說，『其餘的入者與三種果位沒有區別』。因此，在漸進的情況下，除了第一個入者之外，后三個入者分別被認為是入流果、一來果和不還果的特殊狀態。導師無著認為，一來果的入者是捨棄了第五種欲界煩惱，並努力捨棄第六種煩惱的人。

【English Translation】 Therefore, mentioning 'from one class to another' is to ensure the determination of these three categories. Thus, we wish to take that statement as the basis for determining the two categories of 'birth' and 'existence.' If so, then for those who do not understand the meaning of other such treatises or scriptures, to justly restrain them, although those whose intellects are corrupted by the evil thoughts of bad friends, who rely on individuals rather than the Dharma, will not lend an ear out of jealousy, but if the wise abandon bias and investigate truthfully, they will be able to understand the distinction between reason and unreason. Here it is said: The correct view, possessing a thousand rays of light, is setting. The wise who expound the nature of reality have mostly passed away. The wrong path is revered by all the ignorant. Alas, who can maintain the Buddha's teachings? If the truth is explained, one is seen as conceited. If falsehood is taught, wrong views increase more and more. If one maintains a vow of silence, the goal is not achieved. Alas, how should the Buddha's teachings be upheld? This is an intervening verse. Three afflictions and two births, sequentially, definitely abandon and definitely accept. The fourth is abandonment and birth, the third is acceptance and non-acceptance are similar. The fifth to be abandoned and four births, definitely not abandoned and not accepted. The characteristics of birth from one class to another, the wise should understand.' This is a summarizing verse. The explanation of the special state of the Stream-enterer fruit has been completed. What is the one who has entered the fruit of Once-Returner? What is the one who has entered the fruit of Once-Returner? Like the four states of entering the Non-Returner, the Once-Returner also has two, namely 'fruit-transcender' and 'fruit-progresser.' Now, we will explain the 'fruit-progresser.' Therefore, those who have attained the sixteenth (path) and have not abandoned the sixth desire-realm affliction, but are striving to abandon any of the afflictions from the first to the sixth, are called those who have entered the fruit of Once-Returner. This is identical to the special state of the Stream-enterer fruit. As the commentary says, 'The remaining enterers are no different from the three fruits.' Therefore, in the case of gradual progress, the latter three enterers, except for the first enterer, are respectively considered the special states of Stream-enterer, Once-Returner, and Non-Returner. Master Asanga believes that the enterer of Once-Returner is the one who has abandoned the fifth desire-realm affliction and is striving to abandon the sixth.

ོར་བ་ལ་བརྩོན་པ་ཞིག་བཞེད་པར་མངོན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པ་སྤངས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བཞེད་པའང་ཕྱིར་འོང་གི་ཞུགས་པ་ནི་ཕྱིར་འོང་གི་ཉེ་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་ཞུགས་པ་ལ་བྱའི་ཕྱིར་འོང་གི་རྒྱུ་ཙམ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ་དེའི་ཕྱིར་གང་སྤངས་པ་ཙམ་གྱིས་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་སྤང་བྱ་དེ་ཉིད་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནས་ཞུགས་པར་བཞག་རིགས་ལ་དེ་ཡང་ལྔ་པ་མན་ཆད་སྤོང་བ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པ་བ་འགའ་ཞིག་ལྔ་པ་སྤངས་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཐ་མའི་མཚམས་བཟུང་བ་ཡིན་ཞེས་འཆད་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་འདི་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་གཉིས་ 18-3-13b ཆར་ལ་ལྔ་པ་སྤངས་པ་དང་བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་ངེས་པར་སྨོས་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་སྔ་མ་ཉིད་དགོངས་པ་ཡིན་པར་འཐད་པར་རྟོགས་སོ། །དྲུག་པའི་བར་སྤོང་བརྩོན་པ་དང་། །ངེས་པར་དྲུག་པ་སྤོང་བརྩོན་པ། །ཕྱིར་འོང་ཞུགས་ཡིན་ཞེས་པ་ནི། །གོང་འོག་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་སུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཕྱིར་འོང་ཞུགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ། ༈ ༄། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་ལ་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས་ཤིང་དགུ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཐེག་དམན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་པ་དང་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་གང་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་ལས། གོང་མའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བ་ལ་མི་བརྩོན་པ་དེ་ནི་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། རྣམ་པ་དྲུག་པ་ཟད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་གང་བདུན་པ་ནས་དགུ་པའི་བར་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་སྟེ། ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་དང་གནད་གཅིག་གོ། ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་བར་ཆད་གཅིག་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་གང་འདོད་ཉོན་བདུན་ནམ་བརྒྱད་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ལ་ཉོན་མོངས་གཅིག་གིས་བར་དུ་ཆོད་ལ་མྱང་འདས་འཐོབ་པ་ལ་ཚེ་གཅིག་གིས་བར་དུ་ཆོད་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་ལས། ཉེས་ཆ་བདུན་དང་བརྒྱད་ཟད་པ། །ཚེ་གཅིག་བར་ཆད་གཅིག་པ་དང་། །གསུམ་ 18-3-14a པ་ལ་ནི་ཞུགས་པའང་ཡིན། །ཞེས་པས་སོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་བརྒྱད་ཟད་ན་ཚེ་གཅིག་པ་དང་བར་ཆད་གཅིག་པ་གཉིས་ཆར་ཡིན་ལ། བདུན་ཟད་ན་ཚེ་གཅིག་པ་ཡིན་ཀྱང་བར་ཆད་གཉིས་པ་ཡིན་ཞེས་འགའ་ཞིག་འདོད་ལ་ཁ་

【現代漢語翻譯】顯然，有人認為應該努力斷除煩惱。在《集論》中說：『什麼是入一來果？是指安住于斷除欲界修道所斷五品煩惱之道的補特伽羅。』因此，入一來果是指趣入一來果的近分加行。如果僅僅是趣入一來果的因，那就太過分了。因此，僅僅斷除煩惱並不能獲得一來果，必須努力斷除這些應斷之物，才能算作趣入。而且，斷除五品以下的煩惱是不夠的。有些《俱舍論》的論師解釋說，『斷除五品』是指最終的界限。然而，考慮到此處和入不還果都明確提到了斷除五品和八品，因此之前的解釋更為合理。『努力斷除六品間，必定努力斷除六品，是名入一來果』，這是總結性的偈頌。入一來果已經解釋完畢。什麼是安住於一來果？什麼是安住於一來果？是指獲得第十六剎那，斷除了欲界第六品煩惱，但未斷除第九品煩惱的小乘行者。這又分為安住于果位本身和安住于殊勝果位兩種。安住于果位本身是指，安住於一來果，不努力斷除第六品以上的煩惱。正如《俱舍論》中所說：『斷除第六品者，即是一來者。』安住于殊勝果位是指，安住於一來果，努力斷除第七品到第九品煩惱，這與入不還果的要點相同。『一來果安住者，具有一個間隔』，這是指什麼呢？是指安住于殊勝一來果，斷除了欲界第七品或第八品煩惱，獲得不還果時，被一個煩惱所間隔，獲得涅槃時，被一生所間隔。正如《俱舍論》中所說：『斷除七品和八品，一生間隔和一個間隔，也趣入於三者。』如果斷除了第八品煩惱，那麼就同時具備一生間隔和一個間隔。如果斷除了第七品煩惱，那麼就具備一生間隔，但具備兩個間隔，有些人這樣認為，但...

【English Translation】 It is evident that one should strive to abandon afflictions. The Abhidharmasamuccaya states: 'What is meant by entering the fruit of once-returner? It refers to the individual who abides on the path of abandoning the five types of afflictions that are to be abandoned by cultivation in the desire realm.' Therefore, entering the fruit of once-returner means engaging in the proximate application of once-returner. If it were merely engaging in the cause of once-returner, it would be too extreme. Therefore, merely abandoning afflictions does not lead to attaining the fruit of once-returner; one must strive to abandon those very things that should be abandoned to be considered as entering. Moreover, abandoning less than five types is insufficient. Some Abhidharmakosa commentators explain that 'abandoning five types' refers to the final limit. However, considering that both here and in entering non-returner, it is explicitly mentioned abandoning five and eight types, the former explanation is more reasonable. 'Striving to abandon between six types, definitely striving to abandon six types, is called entering once-returner.' This is a summarizing verse. The explanation of entering once-returner is complete. What is meant by abiding in the fruit of once-returner? What is meant by abiding in the fruit of once-returner? It refers to the Hinayana practitioner who has attained the sixteenth moment, abandoned the sixth type of affliction in the desire realm, but has not abandoned the ninth type. This is further divided into abiding in the fruit itself and abiding in a distinguished fruit. Abiding in the fruit itself refers to abiding in the fruit of once-returner without striving to abandon afflictions above the sixth type. As stated in the Abhidharmakosa: 'One who has exhausted the sixth type is a once-returner.' Abiding in a distinguished fruit refers to abiding in the fruit of once-returner and striving to abandon the seventh to ninth types of afflictions, which is the same as the key point of entering non-returner. 'The once-returner abider has one interruption.' What does this refer to? It refers to abiding in the distinguished fruit of once-returner, having abandoned the seventh or eighth type of affliction in the desire realm, and being interrupted by one affliction in attaining the fruit of non-returner, and being interrupted by one lifetime in attaining Nirvana. As stated in the Abhidharmakosa: 'Having exhausted seven and eight faults, one lifetime interruption and one interruption, also enters into the three.' If the eighth type of affliction is exhausted, then both one lifetime interruption and one interruption are present. If the seventh type of affliction is exhausted, then one lifetime interruption is present, but two interruptions are present, some believe, but...

ཅིག་ནི་བདུན་ཟད་པ་ཡང་བར་ཆད་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ་བར་ཆད་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་གེགས་བྱེད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དགུ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །བར་ཆད་གཅིག་པ་འདི་ནི་བདུན་པ་ མངོན་པ་བ་དང་བརྒྱད་བདག་གི་བླ་མ་ པ་སྤངས་པའི་ཚེ་དེ་ལ་དགུ་པ་སྤངས་ནས་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་ཚེ་འཕོས་ནས་དགུ་པ་སྤངས་ཕྱིར་མི་འོང་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཅིག་གིས་བར་ཆོད་མྱང་འདས་ལ་ཚེ་གཅིག་གིས་ཆོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་དགུ་པས་ཕྱིར་མི་འོང་ཚེ་དེ་ལ་འཐོབ་པ་ལ་བར་ཆད་མི་ནུས་ཏེ། དཔེར་ན་རིགས་སྐྱེས་ལྔ་པ་སྤངས་ན་དྲུག་པ་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་སྤོང་བ་བཞིན་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ་ཁམས་ལས་འདའ་མི་འདའི་ཁྱད་པར་སྔར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཇི་ལྟར་ན་འདི་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་འབྲས་བུ་ལ་གེགས་བྱེད་པར་ནུས་ཤེ་ན། ཁམས་ལས་མི་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བར་ཆད་གཅིག་པ་མཛོད་འགྲེལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད་དུ་འགྲོ་བ་གང་དུ་སྐྱེ་མི་འབྱུང་ལ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། བར་ཆད་གཅིག་པ་གང་ཞེ་ན། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ཉིད་དུ་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། 18-3-14b འདོད་ལྷའི་རྟེན་ལ་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་གསལ་ལོ། །ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་ལས། རྣམ་པ་དྲུག་པ་ཟད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ། །ཞེས་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་པའི་ཐད་དུ་འགྲེལ་པར་ལྷ་དག་གི་ནང་དུ་སོང་ནས་མིའི་འཇིག་རྟེན་དུ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་སྟེ་དེ་ཕན་ཆད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་དེས་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལེན་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་མི་སྣང་བས་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་ཙམ་པོ་ལ་སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་མ་སྨོས་སོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལྷ་དང་མི་གཉིས་ཀར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་འོང་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་གཅིག་ཏུ་ལན་ཅིག་ལས་མི་འོང་བའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་བསམ་པའོ། །ཁ་ཅིག་ཕྱིར་འོང་ཡིན་ན་འདོད་པར་ལན་ཅིག་འོང་བས་ཁྱབ་ཅེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་ན་ཕྱིར་འོང་གི་རྟེན་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཕྱིར་འོང་བར་ཆད་གཅིག་པ་དེ། །ཉོན་མོངས་བདུན་ནམ་བརྒྱད་སྤངས་ཤིང་། །ཚེ་འཕོས་འདོད་ལྷའི་རྟེན་དག་ལ། །མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱེད་པར་བསྟན། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ ༄། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ

【現代漢語翻譯】其中之一是『七盡者』，也是一種障礙，因為障礙是阻止『不還果』的主要因素，並且它本身就是第九品（指第九品惑）。這種『一障者』是指，當第七品現行煩惱和第八品自部煩惱被斷除時，如果他沒有斷除第九品就去世，那麼他會在死後斷除第九品，證得『不還』，並在同一蘊體上實現涅槃，因此『不還』被稱為被一個煩惱所阻礙，被一生所阻斷。如果第九品煩惱不能阻止他在當世獲得『不還』，就像斷除第五品欲界煩惱后，第六品也必然會被斷除一樣，那麼就不是這樣，因為之前已經解釋過超越與不超越界（指欲界）的區別了。就像《俱舍論釋》中所說：『這是如何以一種方式阻礙果的呢？因為他沒有超越界。』因此，『一障者』在《俱舍論釋》的解釋中，不會產生於輪迴之中。而在《攝類學》中說：『什麼是『一障者』呢？答：是指那些證得最後苦果的『一來者』，他們生於天界之中。』這清楚地表明，可以在欲界天的基礎上獲得涅槃。正如《俱舍論》所說：『斷除第六品者，即是一來者。』這只是停留在果位上的解釋，即往生到天界，然後一次返回人間，此後不再有輪迴。這似乎並沒有揭示僅僅停留在『一來果』位的人會接受兩次轉世的事實，因此沒有提到『一來果』位的人轉生的區別。那麼，這是什麼意思呢？意思是說，雖然天人和人都有可能成為『一來者』，但這並不意味著他們就不是『一來者』，因為他們只會在一個輪迴中返回一次。有些人認為，如果一個人是『一來者』，那麼他必然會在欲界返回一次，這表明了他自己的特點。如果是這樣，那麼在『一來者』的基礎上獲得『不還果』是不可能的。『一來者』的『一障者』，斷除第七或第八品煩惱，去世后在欲界天的基礎上，證得涅槃。』這是一首總結性的偈頌。關於安住于『一來果』的分類已經解釋完畢。什麼是趣入不還果？趣入不還果

【English Translation】 One of them is the 'Seven Exhausters,' which is also an obstacle, because the obstacle is the main factor preventing the 'Non-Returner' result, and it itself is the ninth category (referring to the ninth category of afflictions). This 'One Obstacle' refers to when the seventh category of manifest afflictions and the eighth category of self-part afflictions are eliminated, if he dies without eliminating the ninth category, then he will eliminate the ninth category after death, attain 'Non-Return,' and realize Nirvana on the same aggregate body, so 'Non-Return' is called being hindered by one affliction and cut off by one lifetime. If the ninth category of afflictions cannot prevent him from obtaining 'Non-Return' in this life, just as after eliminating the fifth category of desire realm afflictions, the sixth category will inevitably be eliminated, then it is not so, because the difference between transcending and not transcending the realm (referring to the desire realm) has been explained before. Just as it is said in the 'Abhidharmakosha Commentary': 'How can this hinder the result in one way? Because he does not transcend the realm.' Therefore, the 'One Obstacle' in the explanation of the 'Abhidharmakosha Commentary' will not arise in Samsara. And in the 'Compendium of Topics,' it says: 'What is the 'One Obstacle'? Answer: It refers to those 'Once-Returners' who attain the final suffering in the realm of the gods.' This clearly shows that Nirvana can be attained on the basis of the desire realm gods. As the 'Abhidharmakosha' says: 'One who has exhausted the sixth category is a Once-Returner.' This is just an explanation of staying in the fruit position, that is, being reborn in the realm of the gods, and then returning to the human world once, after which there is no more Samsara. This does not seem to reveal the fact that someone who is merely staying in the 'Once-Returner' fruit position will accept two rebirths, so there is no mention of the difference in rebirths for those in the 'Once-Returner' fruit position. So, what does this mean? It means that although both gods and humans can become 'Once-Returners,' this does not mean that they are not 'Once-Returners,' because they will only return once in one cycle of existence. Some people think that if a person is a 'Once-Returner,' then he must return once in the desire realm, which shows his own characteristics. If this is the case, then it is impossible to obtain the 'Non-Returner' fruit on the basis of the 'Once-Returner.' The 'One Obstacle' of the 'Once-Returner' eliminates the seventh or eighth category of afflictions, and after death, on the basis of the desire realm gods, realizes Nirvana.' This is a concluding verse. The classification of abiding in the 'Once-Returner' fruit has been explained. What is entering the fruit of Non-Return? Entering the fruit of Non-Return

་གང་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པའི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་དེ་ཉིད་བདུན་པ་ནས་དགུ་པའི་བར་སྤོང་པའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་ལས། ཉེས་ཆ་བདུན་དང་བརྒྱད་ཟད་པ། །ཚེ་གཅིག་བར་ཆད་གཅིག་པ་དང་། །གསུམ་པ་ལ་ནི་ཞུགས་པའང་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། ། 18-3-15a ༈ ༄། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། བཅུ་དྲུག་པའི་རྟོགས་པ་ཐོབ་ཅིང་འདོད་པའི་བསྒོམ་སྤངས་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ཐེག་དམན་སློབ་པའོ། །འདི་ཡང་ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་ན་འབྲས་བུ་ཙམ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ལ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉོན་མོངས་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་དགུ་པའི་བར་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ལ་གནས་པའི་ཚེ་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པ་གཞི་གཅིག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལ་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དང་གཟུགས་མེད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མཐོང་ཆོས་ཞི་དང་ལུས་མངོན་བྱེད་དེ་རྣམ་པ་བཞིར་ཡང་འགྱུར་རོ། །འདི་དག་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འབྱེད་པར་འདོད་པ་ནི་ཡོད་མོད་འོན་ཀྱང་འདི་དག་ངེས་པར་བསྒོམ་སྤང་ལྷག་མ་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཡིན་པ་ལ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་མི་སྣང་ངོ་། །གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གང་གཟུགས་ཁམས་སུ་ངེས་པར་སྐྱེ་བ་བླངས་ནས་མྱང་འདས་འཐོབ་པའོ། །དེ་ཡང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་མི་དགོས་ཏེ་བར་དོར་འདའ་བ་ལ་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་རྟེན་ལ་འདའ་བ་ཡང་མི་དགོས་ཏེ་སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་འགྲོ་ལ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བོད་ཁ་ཅིག་གང་དག་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་སྐྱེ་སྲིད་དང་བར་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པ་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་ཀྱི་ཉེར་འགྲོ་བ་འདོད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཕྲ་མོ་རང་གི་བློ་ 18-3-15b གྲོས་ཀྱི་འཇུག་པ་རྩིང་པོས་མ་ཕྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྐབས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དེ་ལ་ཡང་བར་དོར་འདའ་བ་དང་། སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་དང་གོང་དུ་འཕོ་བ་སྟེ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བར་མ་དོར་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན་གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ཚངས་ཆེན་གྱི་བར་དོ་མ་གཏོགས་པ་བར་དོ་བཅུ་དྲུག་གང་རུང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་མྱུར་བ་དང་མྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དང་ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་འདའ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པ་བཞིན་དུ་བར་དེར་སྐྱེས་མ་ཐག་དང་། ཚེ་དཀྱིལ་དང་ཚེ་གཞུག་ལ་འདའ་བ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མཛོད་འགྲེལ་ལས། རེ་ཞིག་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་དཔེ་གསུམ་གྱིས་མྱུར་བ་དང་། མྱུར་

【現代漢語翻譯】什麼是不還果位呢？是指先前所說的，從第七到第九品斷除欲界修斷煩惱的修行者。正如《俱舍論》中所說：『斷除七、八品煩惱，一生只受一次阻礙，也進入第三果位。』這就是所說的內容。什麼是不還果位呢？什麼是不還果位呢？是指獲得十六諦的證悟，並且斷除了欲界修斷第九品的聲聞乘有學。這種果位，如果不住于斷除上界煩惱的修行，就只是安住于果位本身；如果安住于從初禪的第一個煩惱到有頂天的第九個煩惱的斷除修行中，就是安住于特殊的果位，與入阿羅漢道者是同一基礎。此外，這種果位還可以分為四種：趨入色界、趨入無色界、現法寂靜和身證。雖然有人想區分這些特殊的果位，但似乎沒有人知道這些果位一定是斷除剩餘修斷煩惱的修行者。什麼是趨入色界呢？是指以欲界為所依的不還者，必定受生於色界並獲得涅槃。這也不需要在色界的生有中結生，因為這樣會過度地趨向于中陰身中滅度。也不需要在色界的所依中滅度，因為這樣會過度地趨向于有頂天的盡頭。有些藏人認為，那些已經在色界的生有和中陰身中結生的人也是趨入色界者，這是因為他們沒有用自己粗糙的智慧，來區分經論中細微的意圖。這一點將在適當的時候進行解釋。趨入色界又可以分為三種：在中陰身中滅度、出生后滅度和向上轉移。什麼是在中陰身中滅度呢？是指趨入色界者，除了色界的大梵天之外，在十六個中陰身中的任何一個中，以結生的所依而獲得涅槃。這又分為三種：快速滅度、非快速滅度和長時間后滅度。這些分別是出生在中陰身之後立即滅度、在壽命中期滅度和在壽命末期滅度三種。正如《俱舍論釋》中所說：『有些在中陰身中完全滅度，可以用三種比喻來說明快速和非快速……』

【English Translation】 What is the state of Anagami (Non-Returner)? It refers to the practitioner who, as previously explained, is engaged in the practice of abandoning the afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm, from the seventh to the ninth level. As stated in the Abhidharmakosha: 'Having exhausted the seventh and eighth faults, experiencing only one interruption in life, and also entering the third stage.' This is what is being said. What is the state of Anagami (Non-Returner)? What is the state of Anagami (Non-Returner)? It refers to a Hinayana (Lesser Vehicle) learner who has attained realization of the sixteen aspects of the Four Noble Truths and has abandoned the ninth level of afflictions to be abandoned by cultivation in the desire realm. This state, if not dwelling in the practice of abandoning the afflictions of the higher realms, is merely dwelling in the fruit itself. However, if dwelling in the practice of abandoning afflictions from the first affliction of the first dhyana (concentration) up to the ninth of the peak of existence, then it is dwelling in a special fruit and is of the same basis as one who has entered the path to Arhatship. Furthermore, this can also be transformed into four aspects: approaching the form realm, approaching the formless realm, visible dharma tranquility, and bodily manifestation. Although there are those who wish to differentiate these special fruits, it does not seem that anyone knows that these are necessarily practitioners who are abandoning the remaining afflictions to be abandoned by cultivation. What is approaching the form realm? It refers to a Non-Returner who relies on the desire realm and is certain to take birth in the form realm and attain Nirvana. This also does not require rebirth in the existence of the form realm, as it would be too extreme to pass away in the intermediate state. Nor is it necessary to pass away in the support of the form realm, as it would be too extreme to go to the very end of the peak of existence. Some Tibetans believe that those who have already taken rebirth in the existence and intermediate state of the form realm are also approaching the form realm, but this is because they have not distinguished the subtle intention of the scriptures with their own coarse intelligence. This will be explained as the occasion arises. Approaching the form realm can also be divided into three: passing away in the intermediate state, passing away after birth, and transferring upwards. What is passing away in the intermediate state? It refers to a Non-Returner approaching the form realm who, in any of the sixteen intermediate states except for the Great Brahma of the form realm, attains Nirvana based on that support of rebirth. This is also divided into three: quick passing away, non-quick passing away, and passing away after a long time. These are respectively the three: passing away immediately after being born in the intermediate state, passing away in the middle of life, and passing away at the end of life. As stated in the commentary on the Abhidharmakosha: 'For a while, completely passing away in the intermediate state can be illustrated with three examples of quick and non-quick...'

བ་མ་ཡིན་པ་དང་། ཡུན་རིང་མོ་ཞིག་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དཔེ་གསུམ་ཡང་གང་ཞེ་ན། ཞོགས་མའི་མེ་སྟག་གྲུབ་མ་ཐག་འཆི་བ་དང་། ལྕགས་མགར་གྱི་ཐོ་བས་ལྕགས་བརྡུངས་བའི་མེ་སྟག་གནམ་དུ་ཡར་བ་ཕྱིར་ལྡོག་ཁར་འཆི་བ་དང་། ལྕགས་ཀྱི་ཚ་ཚ་གནམ་དུ་ཡར་བ་ཕྱིར་ལོག་ནས་ས་ལ་མ་ལྷུང་ཙམ་དུ་འཆི་བ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་བར་དོར་འདའ་བ་གསུམ་གྱི་དཔེར་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འགྲོ་བ་བདུན་བསྟན་པའི་མདོར་འབྱུང་ངོ་། །སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཞེད་པས་བར་དོར་འདའ་བ་གསུམ་དུ་འཇོག་པའི་ཚུལ་ནི་དང་པོ་བར་དོ་གྲུབ་པ་དང་མཉམ་དུ་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྤང་བྱ་ལྷག་མ་སྤངས་ཏེ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་དང་། བར་སྲིད་གྲུབ་ཅིང་སྐྱེ་སྲིད་དུ་འགྲོ་བའི་འདོད་པ་མ་བྱུང་ཙམ་དང་། བར་སྲིད་གྲུབ་ནས་སྐྱེ་གནས་སུ་བགྲོད་པར་ 18-3-16a འདོད་པ་ན་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཏེ་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་བྱེད་ལ་དེ་དག་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་གནས་སུ་དངོས་སུ་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཀྱང་བར་སྲིད་འགྲུབ་པའི་ཉོན་མོངས་མ་སྤངས་པས་བར་དོར་སྐྱེ་བར་བཞེས་དེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྤངས་ལ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་མ་སྤངས་ཏེ། བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་འགྲུབ་པ་ན་གང་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པ་དང་། བར་མ་དོའི་སྲིད་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པ་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པར་འགྲོ་བར་མི་སེམས་པ་ཉིད་ན་གང་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པ་དང་། མངོན་པར་བསམས་ནས་སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ལ་མངོན་པར་འཇུག་སྟེ། སྐྱེ་བའི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཐོབ་པ་ན་གང་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །སྐྱེས་ནས་འདའ་བར་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གང་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་གནས་བཅུ་དྲུག་གང་ཡང་རུང་བར་དང་པོར་སྐྱེས་པའི་རྟེན་དེ་ཉིད་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའོ། །འདི་ལ་ཡང་སྐྱེས་པ་ཙམ་ནས་འདའ་བ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་ཡང་རིམ་པ་ལྟར་འགྲེལ་བཤད་དུ། དེ་ལྟར་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཁྱད་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་ནི་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་། ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ 18-3-16b གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་ནི་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡོད་ཀྱི་འདི་ལ་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ནི་མེད་དོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་

【現代漢語翻譯】或者不是這樣，而是爲了從長久以來完全從悲傷中解脫出來。』這是所說的內容。三種譬喻是什麼呢？早晨的火花剛產生就熄滅，鐵匠用錘子敲打鐵時飛濺到空中的火花在返回時熄滅，以及熾熱的鐵塊飛向空中，在返回到地面之前熄滅。這三種譬喻依次象徵著在中陰階段解脫的三種情況，這在《聖者行七道經》中有所闡述。根據論師無著的觀點，將中陰解脫分為三種方式：第一種是在中陰形成的同時，通過顯現道，斷除剩餘的應斷之物，從而獲得涅槃；第二種是在中陰形成，且尚未生起轉生到下一世的意願時；第三種是在中陰形成后，想要前往投生之處時，通過顯現道而獲得涅槃。這些眾生雖然斷除了實際投生到色界天界的煩惱，但由於尚未斷除導致中陰形成的煩惱，因此會在中陰階段投生。正如《攝大乘論》中所說：『什麼是中陰階段的完全涅槃呢？即斷除了與生相關的連線，但未斷除與顯現相關的連線。當顯現中陰存在時，通過顯現道而獲得痛苦的止息；當顯現中陰存在，且不考慮轉生到下一世時，通過顯現道而獲得痛苦的止息；當考慮顯現並進入下一世時，在尚未獲得下一世時，通過顯現道而獲得痛苦的止息。』這是所說的內容。什麼是生后解脫呢？即趨近於色界，無論投生到色界十六天界的哪一處，都在最初的投生之處獲得涅槃。這又分為剛出生就解脫，無需主動作為而解脫，以及通過主動作為而完全從悲傷中解脫三種情況。這些差異在解釋中也有所闡述：『因此，由於精進等方面的不同，才會有涅槃的差異。對於生后涅槃來說，既有主動的精進，也有自然產生的道。對於通過主動作為而獲得涅槃的情況，有主動的精進，但沒有自然產生的道。對於無需主動作為而獲得涅槃的情況，』

【English Translation】 Or not, but for the sake of completely passing beyond sorrow from a long time ago.' This is what was said. What are the three examples? A morning spark dies as soon as it is formed, a spark from a blacksmith's hammer striking iron dies as it rises into the sky and returns, and a hot piece of iron rises into the sky and dies before it falls back to the ground. These three examples sequentially illustrate the three ways of passing away in the bardo (intermediate state), which are described in the Sutra on the Seven Courses of the Noble Person. According to the view of Master Asanga, the three ways of passing away in the bardo are: first, simultaneously with the formation of the bardo, one makes the path manifest, abandons the remaining objects to be abandoned, and attains nirvana; second, when the bardo has formed and the desire to go to the next existence has not yet arisen; and third, when the bardo has formed and one desires to proceed to the place of birth, one makes the path manifest and attains nirvana. These beings have abandoned the afflictions of actually being born in the form realm, but because they have not abandoned the afflictions of forming the bardo, they are born in the bardo. As stated in the Compendium of Abhidharma: 'What is the complete passing beyond sorrow in the intermediate state? It is abandoning the connection to birth but not abandoning the connection to manifestation. When the existence of the intermediate state manifests, one obtains the end of suffering by making the path manifest; when the existence of the intermediate state manifests and one does not contemplate going to the existence of birth, one obtains the end of suffering by making the path manifest; when one contemplates manifesting and entering the existence of birth, one obtains the end of suffering by making the path manifest before obtaining the existence of birth.' This is what was said. What is passing away after birth? It is approaching form, wherever one is born in any of the sixteen heavens of the form realm, one attains nirvana in that very first place of birth. This is also divided into three: passing away immediately after birth, passing away without intentional action, and passing away completely from sorrow with intentional action. The differences between these are also explained in the commentary: 'Therefore, because of the differences in effort and so on, the differences in passing completely beyond sorrow are explained. For passing away after birth, there is both intentional effort and a path that arises naturally. For passing away completely with intentional action, there is intentional effort, but there is no path that arises naturally. For passing away completely without intentional action,'

ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་མེད་དེ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཡང་མེད་ལ་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་ཡང་མེད་དོ། །ཞེས་དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་གོ་རིམ་ཀྱང་བྱེད་བཅས་སྔོན་ལ་བསྟན་ནས་བྱེད་མེད་ཕྱིས་སྟོན་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་ལུགས་དེ་བརྗོད་ནས་དེ་ལྟར་གྲག་གོ་ཞེས་མ་རངས་པ་མཛད་ནས། རང་གི་ལུགས་ནི་འགྲེལ་པར་མདོ་ལས་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྔར་འབྱུང་བས་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་དང་། ངང་གིས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་འབད་པ་མེད་པ་དང་། འབད་པས་འཐོབ་པའི་སྒོ་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པ་དང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་ལམ་ཆེས་ངང་གིས་འབྱུང་བ་དང་། ཆེས་ཆེ་བ་དང་། ཕྲ་རྒྱས་ཆེས་ཆུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བར་དོར་འདའ་བ་གསུམ་དང་། སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་གསུམ་དང་གོང་དུ་འཕོ་བ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འགྲོ་བ་བདུན་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། འདུ་བྱེད་མེད་པར་འདའ་བ་བྱེད་བཅས་ཀྱིས་འདའ་བའི་སྔོན་ལ་འབྱུང་བས་གོ་རིམ་ནི་མདོ་དེའི་ལུགས་ཁོ་ན་བཞིན་ཡིན་ལ་ཁྱད་པར་ཡང་འབད་པ་དྲག་པོ་ལ་མ་བལྟོས་པར་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བ་བྱེད་མེད་དེ་ལས་བཟློག་པ་བྱེད་བཅས་སོ། །འོ་ན་བྱེད་མེད་དང་སྐྱེས་ཙམ་ནས་འདའ་བ་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་སྙམ་ན། སྐྱེས་ཙམ་ནས་ 18-3-17a འདའ་བ་ལ་ནི་ལམ་ཆོས་ངང་གིས་འབྱུང་བ་དང་། སྤང་བྱ་ཆེས་ཆུང་ལ་བྱེད་མེད་བྱེད་བཅས་རྣམས་དེ་ལྟ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དུ་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ཡང་འབྱུང་སྟེ། སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན། གཉིས་ཀར་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་མ་སྤངས་པ་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་གང་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པར་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་སྐྱེས་ནས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །ཞེས་གོ་རིམ་དང་དེ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་ཡང་སྐུ་མཆེད་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ། དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ་བྱེད་མེད་དང་བྱེད་བཅས་ནི་གང་ཟག་དེ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ཆེན་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ལམ་རྒྱུད་ལ་འབྱུང་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མྱུར་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་དུ། བྱེད་དང་བྱེད་མིན་འོག་མིན་འགྲོ། ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་སྡེབ་སྦྱོར་གྱི་ངོར་མ

【現代漢語翻譯】既非兩者皆有，也非兩者皆無，既沒有精進，也沒有自然而然產生的道。』這樣，先說明這三者的差別和順序，然後說明有作和無作，這是分別說者的觀點，因此第二佛（指無著菩薩）說了這種觀點，並表示不滿，說『就是這樣流傳的』。而自己的觀點是，在解釋中，經中說，『沒有精勤造作而完全從痛苦中解脫，這首先發生』，因此，只有這樣，道才會自然而然產生。而自然而然產生和非自然而然產生，是通過不費力氣和費力氣的方式，沒有精勤造作，因為精勤造作是需要努力才能實現的。出生后就從痛苦中解脫，這是道最自然而然產生，最偉大，煩惱最微小。』就像在《聖者七步經》中，講述了中陰解脫的三種方式，出生后解脫的三種方式，以及向上提升的方式，即聖者的七種行進方式。經中說，『無作而解脫髮生在有作解脫之前』，因此順序完全符合該經的觀點，差別在於不依賴強烈的努力，道自然而然產生是無作，反之則是有作。那麼，無作和出生即解脫有什麼區別呢？出生即解脫，道法自然而然產生，所斷之物非常微小，而無作和有作則不是這樣。如是，《攝大乘論》中也說：『何為生后入滅？即於二者（指有作、無作）皆未斷除繫縛，於色界中，僅以生起之故，即能現證道，而得苦之邊際者。何為無功用入滅？謂生已，不假功用，即能現證道，而得苦之邊際者。何為有功用入滅？謂生已，由功用而現證道，得苦邊際者。』順序和這三者的差別，慈尊（彌勒菩薩）和無著菩薩的觀點是一致的。因此，這才是合理的，無作和有作是說明這些人解脫的方式，不依賴於巨大的精勤造作，道在相續中產生，是爲了更快地從痛苦中解脫。因此，在《現觀莊嚴論》中說，『有作與無作，往生色究竟』，這只是爲了押韻。

【English Translation】 Neither both nor neither, there is neither exertion nor spontaneous arising of the path. Thus, first explaining the differences and order of these three, and then explaining with effort and without effort, is the view of the Vaibhashikas (those who speak specifically), therefore the Second Buddha (Asanga) spoke of this view and expressed dissatisfaction, saying, 'That's how it is said to be.' His own view is that in the commentary, the sutra says, 'Without exertion, complete liberation from suffering occurs first,' therefore, only in this way does the path arise spontaneously. And spontaneous and non-spontaneous arising are through effortless and effortful means, without exertion, because exertion is something that needs effort to achieve. Liberation from suffering immediately after birth is the most spontaneous arising of the path, the greatest, and the smallest of afflictions.' Just as in the Sutra on the Seven Steps of the Holy One, it speaks of the three ways of liberation in the intermediate state, the three ways of liberation after birth, and the way of ascending upwards, that is, the seven progressions of the holy one. The sutra says, 'Liberation without effort occurs before liberation with effort,' therefore the order is completely in accordance with the view of that sutra, and the difference is that without relying on intense effort, the spontaneous arising of the path is without effort, and vice versa is with effort. So, what is the difference between without effort and liberation immediately after birth? In liberation immediately after birth, the Dharma of the path arises spontaneously, and what is to be abandoned is very small, while without effort and with effort are not like that. Thus, it also appears in the Abhisamayalankara: 'What is liberation after birth? It is that which, without abandoning the bonds of both (with effort and without effort), merely by being born in the Realm of Form, immediately realizes the path and attains the end of suffering. What is liberation without exertion? It is that which, having been born, without exertion, immediately realizes the path and attains the end of suffering. What is liberation with exertion? It is that which, having been born, through exertion, immediately realizes the path and attains the end of suffering.' The order and the differences of these three are in agreement with the views of the brothers (Maitreya and Asanga). Therefore, this is reasonable, without effort and with effort are to show the way these people are liberated, without relying on great exertion, the path arises in the continuum, in order to quickly liberate from suffering. Therefore, in the Ornament for Clear Realization, it says, 'With effort and without effort, go to Akanistha,' this is only for the sake of rhyme.

ཛད་པ་ཙམ་དུ་ཁོངས་སུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདིར་མངོན་པ་བ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྡུག་ཀུན་དང་ལམ་བདེན་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་མྱང་འདས་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ 18-3-17b དང་བཅས་པས་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་བྱས་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་བདེན་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་འདའ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་མེད་པས་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་བར་དོར་འདའ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། གཞན་དག་ན་རེ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་དམིགས་པའི་ལམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །ཅི་འདི་དག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་དེ་མྱང་འདས་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེས་ཙམ་ནས་འདའ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་འདི་ཚེ་མ་རྫོགས་པར་ནི་འཆི་བ་མ་ཡིན་ལ་སྐྱེས་ཙམ་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་སྐྱེས་ཙམ་ནས་འཆི་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཚེ་མ་རྫོགས་པར་འཆི་ན་ཚེ་འདོར་བ་ལ་དབང་ཡོད་དགོས་ན་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཚེ་འདོར་བ་ལ་དབང་བ་ནི་རབ་མཐའི་བསམ་གཏན་གྱི་མཐུས་ཡིན་ལ་དེ་ནི་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་ནི་ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་ཡིན་ལ་བར་དོར་འདའ་བ་ནི་ལྷག་མེད་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ 18-3-18a བར་དོར་འདའ་བ་ཡང་ཚེ་འདོར་བ་ལ་དབང་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་བདེན་ཏེ་འོན་ཀྱང་བར་དོར་འཆི་བ་ནི་ཚེ་མ་རྫོགས་པར་འཆི་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་བར་སྲིད་དང་། སྐྱེ་སྲིད་གཉིས་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་གཅིག་གིས་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བར་དོར་འདའ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་མ་ཐག་ཏུ་ཚེའི་འདུ་བྱེད་གཏོང་པས་ལྷག་མེད་དུ་འདའ་ལ་སྐྱེ་གནས་སུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ལྷག་བཅས་སྔོན་ལ་ཐོབ་ནས་ནམ་དེ་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་ལྷག་མེད་དུ་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ། ཅི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་ཙམ་ལས་མི་འཆི་བར་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་སྟེ། མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ལམ་ངང་གིས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཚེ་འདོར་བ་ལ་

【現代漢語翻譯】應被理解為僅僅是行為本身。在此，一些《阿毗達摩》論師說，以苦、集、道諦為目標的道能獲得涅槃，這是有為的寂滅，因為以因緣聚合之有為法為目標的道才能寂滅。以滅諦為目標的道是無為的寂滅，因為以因緣未聚合之無為法為目標的道才能寂滅。這種說法是不合理的，因為如果這樣，那麼中陰身中的寂滅也應成為可能，因為他們也是以四諦為目標的道而寂滅的。正如《俱舍論釋》中所說：『另一些人說，以有為和無為為目標的道才能完全從痛苦中解脫。』這是不行的，因為這會導致非常荒謬的結論。』那麼，這些寂滅是兩種涅槃中的哪一種呢？有些人認為，一生下來就寂滅的是無餘依涅槃。這種說法是不合理的，因為一生下來就寂滅，如果壽命未盡就不是死亡，而且一生下來就證得寂滅，因此一生下來就死亡也是不可能的。因此，如果壽命未盡而死亡，就必須有能力捨棄生命，但實際上並沒有這種能力，因為捨棄生命的能力來自於最高禪定的力量，而這種力量只有三大洲的男女之身才具備。因此，一生下來就寂滅的是有餘依涅槃，而中陰身中的寂滅是無餘依涅槃。那麼，中陰身中的寂滅也沒有捨棄生命的能力嗎？確實如此，但中陰身中的死亡只是壽命未盡的死亡，因為中陰和生有二者都是由同一個業力所推動的。因此，中陰身中的寂滅是立即捨棄所有煩惱后捨棄壽命的有餘依涅槃，而那些在生處受生的人，首先獲得的是捨棄所有煩惱的有餘依涅槃，然後在他們壽命終結時獲得無餘依涅槃。正如《俱舍論釋》中所說：『一生下來就完全從痛苦中解脫，不是僅僅出生就死亡，而是具有剩餘蘊的完全從痛苦中解脫，因為精進和道自然而然地產生。』另一些人說，這也是無餘依涅槃。這是不對的，因為捨棄生命的能力……'

【English Translation】 It should be understood as merely the act itself. Here, some Abhidharma masters say that the path that aims at suffering, origin, and the path to attain Nirvana is the Nirvana with residue, because the path that aims at conditioned phenomena assembled by causes and conditions leads to cessation. The path that aims at cessation is the Nirvana without residue, because the path that aims at unconditioned phenomena not assembled by causes and conditions leads to cessation. This is not reasonable, because if that were the case, then cessation in the intermediate state would also be possible, since they also cease by the path that aims at the four truths. As it is said in the commentary on the Treasury of Knowledge: 'Others say that the path that aims at conditioned and unconditioned phenomena leads to complete liberation from suffering.' This is not acceptable, because it would lead to very absurd conclusions.' Then, which of the two types of Nirvana is this cessation? Some believe that cessation immediately after birth is Nirvana without residue. This is not reasonable, because cessation immediately after birth, if life is not exhausted, is not death, and since cessation is realized immediately after birth, it is also impossible to die immediately after birth. Therefore, if one dies before the end of their lifespan, they must have the ability to abandon their life, but in reality, they do not have this ability, because the ability to abandon life comes from the power of the highest concentration, which is only possessed by the male and female bodies of the three continents. Therefore, cessation immediately after birth is Nirvana with residue, and cessation in the intermediate state is Nirvana without residue. Then, is it not true that cessation in the intermediate state also does not have the ability to abandon life? It is true, but death in the intermediate state is only death before the end of one's lifespan, because both the intermediate existence and the birth existence are propelled by the same karma. Therefore, cessation in the intermediate state is Nirvana without residue, abandoning the aggregates immediately after abandoning all defilements, while those who take rebirth in a place of birth first attain Nirvana with residue, having abandoned all defilements, and then attain Nirvana without residue when their lifespan ends. As it is said in the commentary on the Treasury of Knowledge: 'Complete liberation from suffering immediately after birth is not merely dying immediately after birth, but complete liberation from suffering with the remaining aggregates, because diligence and the path arise naturally.' Others say that it is also Nirvana without residue. This is not correct, because the ability to abandon life...'

དབང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །གོང་དུ་འཕོ་བ་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གང་གཟུགས་ཁམས་སུ་དང་པོར་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་མྱང་འདས་མི་འཐོབ་པར་གོང་དུ་འཕོས་ཏེ་འདའ་བ་ཡིན་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། གོང་དུ་འགྲོ་བ་ནི་གང་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བར་གོང་དུ་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་གོང་དུ་འགྲོ་བ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་འོག་མིན་ཡིན་ལ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་བགྲོད་པ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་སྲིད་རྩེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གོང་ 18-3-18b འཕོ་ལ་ཡང་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང་། སྲིད་རྩེའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གཉིས་སོ། །འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། གོང་དུ་འཕོ་བ་གང་འོག་མིན་གྱི་རྟེན་ལ་མྱང་འདས་འཐོབ་པའི་རིགས་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་ཡང་འཕར་བ་དང་། ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་དང་། གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་ཞིང་འཕར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །འཕར་བ་གང་ཞེ་ན། འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུགས་པར་འགྲོ་བ་གང་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་ནས་གནས་གཞན་བར་པ་ཐམས་ཅད་བོར་ནས་འོག་མིན་གྱི་རྟེན་ལ་འདར་རུང་བའི་རིགས་ཅན་ནོ། །ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་གང་ཞེ་ན། འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་བར་བ་རྣམས་བོར་ནས་གནས་གཙང་མ་དང་པོ་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྐྱེས་དེ་ནས་ཀྱང་བར་པ་རྣམས་དོར་ཏེ། འོག་མིན་དུ་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་ནོ། །གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཕར་བ་གང་ཞེ་ན་འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པ་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་བརྒྱུད་ནས་འོག་མིན་གྱི་རྟེན་ལ་འདའ་བའི་རིགས་ཅན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་འཕར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདིར་བསམ་གཏན་རྣམས་སྤེལ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་རོ་མྱངས་ཏེ་བསམ་གཏན་གསུམ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ཚངས་རིས་པ་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེས་ནས་སྔོན་གོམས་པའི་དབང་གིས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྤེལ་ཏེ་དེ་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འོག་མིན་པ་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་ནི་བར་དུ་མི་འགྲོ་བས་ན་འཕར་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱེད་དུ་འཕར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་གནས་གཙང་མ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་ལ་བར་ནས་གནས་གཞན་ 18-3-19a འགའ་ཙམ་ཡང་བརྒལ་ཏེ་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འཕགས་པ་ནི་ཚངས་པ་ཆེན་པོ་དག་གི་ནང་དུ་མི་སྐྱེ་སྟེ། ལྟ་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། གཙོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཐམས་ཅད་དུ་འཆི་འཕོ་བ་ནི། གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་འཕོ་ཞིང་འོག་མིན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འཕར་བ་གསུམ་གྱིས་དང་པོར་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་གནས་གཙང་མར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྤེལ་མར་བསྒོམས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་མ་ཉམས་ན་འདི

【現代漢語翻譯】因為無權之故。』這是所說的內容。上面所說的『轉移』是什麼呢？是指接近於色界，最初生於色界的有情，沒有獲得寂滅涅槃，而是向上轉移而寂滅。如《俱舍論釋》所說：『向上轉移是指，在所生之處沒有完全寂滅涅槃，而是向上轉移。』這是所說的內容。在色界中，向上轉移的最終是色究竟天（Akanistha）。在無色界中，修行的最終是有頂天（Bhavagra）。因此，向上轉移也有到達色究竟天盡頭和到達有頂天盡頭兩種。到達色究竟天盡頭是什麼呢？是指能夠於色究竟天的依處獲得寂滅涅槃的有情。這又分為躍升、半躍升和處處死歿轉移而躍升三種。躍升是什麼呢？是指到達色究竟天盡頭的有情，生於梵眾天后，捨棄所有其他的中間處所，能夠在色究竟天的依處寂滅。半躍升是什麼呢？是指到達色究竟天盡頭的有情，生於梵眾天后，死歿轉移，捨棄中間處所，生於前三個凈居天中的任何一個，然後也捨棄中間處所，在色究竟天寂滅。處處躍升是什麼呢？是指到達色究竟天盡頭的有情，除了大梵天之外，經歷所有其他的處所，然後在色究竟天的依處寂滅。就像《俱舍論釋》中所說：『所謂躍升，是指在此修習禪定，體驗初禪的滋味，從三禪退失，生於梵眾天中，由於先前的習慣，修習第四禪，然後死歿轉移，生於色究竟天中，因為不經過中間，所以稱為躍升。』『所謂半躍升，是指從那裡生於凈居天，中間也經過一些其他的處所，然後進入色究竟天。』『聖者不會生於大梵天中，因為那是常見外道所住之處，而且他們認為梵天是唯一的造物主。』『所謂處處死歿轉移，是指轉移到所有其他的處所，然後進入色究竟天。』這是所說的內容。這裡，通過這三種躍升，首先是指想要生於凈居天，修習第四禪，如果不退失，就能如此。

【English Translation】 Because of lacking power.』 This is what was said. What is the 『transfer』 mentioned above? It refers to beings who are close to the Form Realm, who are first born in the Form Realm, and who do not attain Nirvana, but transfer upwards and pass away. As stated in the commentary on the Abhidharmakosa: 『Upward transfer refers to those who do not completely pass into Nirvana in the place where they are born, but transfer upwards.』 This is what was said. In the Form Realm, the ultimate upward transfer is Akanistha (Highest Pure Abode). In the Formless Realm, the ultimate progression is Bhavagra (Peak of Existence). Therefore, there are two types of upward transfer: reaching the end of Akanistha and reaching the end of Bhavagra. What is reaching the end of Akanistha? It refers to beings who are capable of attaining Nirvana in the abode of Akanistha. This is further divided into three types: leaping, half-leaping, and dying and transferring everywhere and then leaping. What is leaping? It refers to beings who reach the end of Akanistha, are born in the Brahma host realm, abandon all other intermediate places, and are capable of passing away in the abode of Akanistha. What is half-leaping? It refers to beings who reach the end of Akanistha, are born in the Brahma host realm, then die and transfer, abandon intermediate places, are born in any of the first three Pure Abodes, and then abandon intermediate places and pass away in Akanistha. What is transferring everywhere? It refers to beings who reach the end of Akanistha, pass through all other places except the Great Brahma, and then pass away in the abode of Akanistha. As stated in the commentary on the Abhidharmakosa: 『Leaping means cultivating meditations here, experiencing the taste of the first dhyana, falling away from the third dhyana, being born among the Brahmas, and due to previous habit, cultivating the fourth dhyana, then dying and being born among the Akanisthas, which is called leaping because it does not go through the intermediate stages.』『Half-leaping means being born in the Pure Abodes from there, also passing through some other places in between, and then entering Akanistha.』『The noble ones are not born among the Great Brahmas, because that is the place of the eternalists, and because they believe that Brahma is the sole creator.』『Transferring and dying everywhere means transferring to all other places and then entering Akanistha.』 This is what was said. Here, through these three types of leaping, the first refers to cultivating the fourth dhyana in order to be born in the Pure Abodes, and if one does not fall away from it, then this is the case.

་ནས་ཤི་འཕོས་ཏེ་གནས་གསང་མ་ཁོ་ནར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་སྲེད་པས་རོ་མྱངས་པའི་མཐུས། བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་ལས་ཉམས་ཏེ། དེ་ནས་འདི་ནས་ཚེ་འཕོས་པ་དང་ཚངས་རིས་སུ་སྐྱེས་དེར་སྔོན་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་སྤེལ་བསྒོམ་གོམས་པའི་མཐུས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྤེལ་མར་བསྒོམས་ནས་གནས་གཙང་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་ནི་འཕར་བ་དང་པོ་གཉིས་ཡིན་ལ་འཕར་བ་གསུམ་པ་ནི་ཚངས་རིས་ནས་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་བར་འོག་མ་འོག་མའི་རྟེན་ལ་གོང་མ་གོང་མའི་སྙོམས་འཇུག་བསྐྱེད་ནས་ས་གོང་མ་རྣམས་སུ་སྐྱེ་ཞིང་། འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་རྟེན་ལ་སྤེལ་བསྒོམ་བསྐྱེད་ནས་གནས་གཙང་རྣམས་སུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བའོ། །འོ་ན་སྤེལ་མ་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྟེན་ཇི་ལྟ་བུས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་འདྲ་བ་གཅིག་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རྟེན་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱིས་བསྒོམ་སྟེ། བསམ་གཏན་ཟག་མེད་དང་སྤེལ་དགོས་པས་འཕགས་པས་བསྒོམ་དགོས་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ 18-3-19b ཕྱིར་འོང་རྣམས་ཀྱིས་བསྒོམ་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་འདོད་པའི་རྟེན་ལ་བསྒོམ་ཞིང་ཕྱིས་ནི་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་རྟེན་ལ་བསྒོམས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དང་པོར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གླིང་གསུམ་དག་ཏུ་སྤེལ་བར་བྱེད་ལ་ཕྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་སྤེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་སོ། །དང་པོར་གང་སྤེལ་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཁོ་ན་སྤེལ་ཏེ་བསམ་གཏན་དེ་ནི་ཞི་ལྷག་ཆ་མཉམ་པས་ལམ་སླ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ལས་སུ་རུང་ཤོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་ནི་བསམ་གཏན་གཞན་རྣམས་དང་ཡང་སྤེལ་བར་བྱེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དེ་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་སྤེལ་ནས་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་དག་ཀྱང་སྤེལ་བར་བྱེད་དེ་ཞེས་དང་། མཛོད་ལས། དང་པོར་བཞི་པ་སྤེལ་བར་བྱེད་ཅེས་སོ། །ཇི་ལྟར་བྱས་པས་སྤེལ་བར་བྱེད་ཅེ་ན་འདི་ལ་སྤེལ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་། གྲུབ་པའི་དུས་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་དུ་འདི་ལྟར་སྤེལ་བར་བྱེད་དེ་དགྲ་བཅོམ་པའམ་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཡང་རུང་ཟག་པ་མེད་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་པ་རྒྱུན་དང་ལྡན་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་དེ་ལས་ལངས་ནས་དེ་ཉིད་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་དང་ལྡན་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ། ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇིག་སྟེ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ཕྲི་ནས་གང་གིས་ཚེ་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ། ཞེས་གྲགས་ཏེ་འདི་ནི་ 18-3-20a སྤེལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །གྲུབ

【現代漢語翻譯】即使從這裡去世后投生到凈居天，也是因為貪戀初禪的等持，憑藉體驗過初禪的威力，而從後面的三個禪定中退失。然後從這裡去世后投生到梵眾天，在那裡由於先前串習對所欲之境的修習，而交替修習第四禪，從而投生到凈居天，這是最初的兩種增上。第三種增上是從梵眾天到廣果天，在下下之境上生起上上的等持，從而投生到更高的地界。在廣果天的基礎上生起交替修習，從而逐漸投生到凈居天。那麼，所謂的『交替修習』，是指以何種所依，修習何種三摩地呢？所依是不會再返回者（阿那含）和阿羅漢兩種身份中的解脫者進行修習，因為需要交替修習無漏的禪定，所以必須由聖者修習，而須陀洹和一來者（斯陀含）無法修習，因為他們尚未獲得禪定的真實基礎。最初是在欲界的所依上修習，之後則在色界的所依上修習。如《俱舍論釋》所說：『最初在欲界的三洲進行交替修習，之後由於完全退失，所以在色界進行交替修習。』最初交替修習什麼呢？僅僅是第四禪，因為第四禪是止觀均等，是容易證得的禪定中的殊勝者，並且是所有三摩地中最容易修習的。之後也交替修習其他的禪定。如《俱舍論釋》所說：『這樣交替修習第四禪后，憑藉其力量，也能交替修習其他的禪定。』《俱舍論》中說：『最初交替修習第四禪。』如何進行交替修習呢？這可以分為交替的加行和成就的階段。關於加行，如《俱舍論釋》中所說：『如此進行交替修習，無論是阿羅漢還是不還者，都安住于具有相續的無漏第四禪，從該禪定中出定后，又安住于具有相續的有漏禪定，再次安住于無漏禪定，像這樣逐漸減少相續，直到以兩個剎那安住于無漏禪定，再以兩個剎那安住于有漏禪定。』這被稱為交替的加行階段。成就...

【English Translation】 Even if one dies from here and is reborn in the Pure Abodes (Gnas Gtsang), it is because of craving the absorption of the first Dhyana (Bsam Gtan), and through the power of experiencing it, one declines from the latter three Dhyanas. Then, after dying from here, one is born in the Brahma Host realm (Tshangs Ris), where, due to the habitual cultivation of what was previously desired, one alternately cultivates the fourth Dhyana, thereby being born in the Pure Abodes. This is the first two kinds of increase. The third increase is from the Brahma Host realm to the Great Fruit realm ('Bras Bu Che Ba), where one generates higher and higher absorptions on lower and lower bases, thereby being born in the higher realms. By generating alternate cultivation on the base of the Great Fruit realm, one gradually is born in the Pure Abodes. So, what is meant by 'alternate cultivation'? What kind of Samadhi (Ting Nge 'Dzin) is cultivated on what kind of basis? The basis is cultivated by those liberated from both the Non-Returner (Phyir Mi 'Ong) and the Arhat (Dgra Bcom Pa). Because it is necessary to alternately cultivate uncontaminated Dhyana, it must be cultivated by the noble ones (Aryas), while Stream-Enterers (Rgyun Zhugs) and Once-Returners (Phyir 'Ong) cannot cultivate it, because they have not obtained the actual basis of Dhyana. Initially, one cultivates on the basis of the desire realm, and later on the basis of the form realm. As it is said in the commentary on the Abhidharmakosa (Mdzod 'Grel): 'Initially, one performs alternate cultivation in the three continents of the desire realm, and later, due to complete decline, one performs alternate cultivation in the form realm.' What is cultivated alternately at first? Only the fourth Dhyana, because that Dhyana is equal in tranquility and insight, and is the best among the easily attainable ones, and because it is the most workable among all Samadhis. Later, one also cultivates the other Dhyanas alternately. As it is said in the commentary on the Abhidharmakosa: 'Having thus cultivated the fourth Dhyana alternately, by its power, one also cultivates the others alternately,' and in the Abhidharmakosa: 'Initially, one cultivates the fourth alternately.' How does one cultivate alternately? This is divided into the application of alternation and the time of accomplishment. Regarding the application, as it is said in the commentary on the Abhidharmakosa: 'One cultivates in this way: whether an Arhat or a Non-Returner, one abides in the continuous uncontaminated fourth Dhyana, and having arisen from that, one abides in the continuous contaminated Dhyana, and again abides in the uncontaminated Dhyana, gradually decreasing the continuity, until one abides in the uncontaminated Dhyana for two moments, and then abides in the contaminated Dhyana for two moments.' This is known as the application of alternation. Accomplishment...

་པའི་དུས་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། གང་གི་ཚེ་ཟག་པ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ཅིང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་ལ་དེ་ལྟར་ན་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་དག་ཏུ་བསྲེས་པས་སྤེལ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ལུགས་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཡིན་པས་གྲག་དང་ལོ་ཞེས་མ་རངས་པ་མཛད་ནས་སློབ་དཔོན་རང་གི་ལུགས་ནི་ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། སངས་རྒྱས་མ་གཏོགས་པས་སྐད་ཅིག་མ་སྤེལ་བར་མི་ནུས་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཆགས་གསུམ་ལ་ཅི་སྲིད་འདོད་པར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟའོ་ཞེས་གྲུབ་པའི་ཚད་ཀྱང་རྒྱུན་ལྡན་གསུམ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ཉིད་འཐད་ཕྱོགས་སུ་གཟུང་ངོ་། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤེལ་མ་བསྒོམ་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་དབང་རྣོན་རྣམས་ནི་གནས་གཙང་མར་སྐྱེ་བའི་ཆེད་དང་། མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཆེད་དུ་བསྒོམ་མོ། །ཕྱིར་མི་འོང་དབང་རྟུལ་རྣམས་ནི་དགོས་པ་གོང་མར་སྐྱེ་བ་དང་ཉོན་མོངས་ཐག་བསྲིངས་པའི་སྒོ་ནས་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་རྣམས་ནི་རིམ་པ་ལྟར་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཆེད་དང་། ཉོན་མོངས་པས་འཇིགས་ནས་ཉམས་པ་སྤངས་པའི་ཆེད་དུ་བསྒོམ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་འདོད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་མི་གཡོ་བས་ཉམས་མི་སྲིད་དེ་དེའི་ཆེད་དུ་ 18-3-20b བསྒོམ་མི་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་ལས། སྐྱེས་དང་གནས་པར་བྱ་ཕྱིར་དང་། །ཉོན་མོངས་པས་ནི་འཇིགས་ཕྱིར་ཡང་། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་གནས་གཙང་མའི་སྐྱེ་བ་ལྔར་ངེས་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་ལྔར་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཛོད་ལས། དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡི་ཕྱིར། །གནས་གཙང་སྐྱེ་བ་ལྔ་ཁོ་ན། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་ལྔ་གང་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས་སྤེལ་མར་བསྒོམ་པ་དེ་ནི་ཆུང་ངུ་དང་། འབྲིང་དང་། ཆེན་པོ་དང་། ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་དང་། ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་པའོ། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྔ་ལ་དུ་ཞིག་སྤེལ་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་དུ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དང་པོ་ལ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་དང་། སེམས་གསུམ་མངོན་དུ་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་དྲུག་གོ། གསུམ་པ་ལ་ནི་དགུའོ། །བཞི་པ་ལ་ནི་བཅུ་གཉིས་སོ། །ལྔ་པ་ལ་ནི་བཅོ་ལྔ་སྟེ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ནི་གྲངས་བཞིན་དུ་གནས་གཙང་མ་ལྔ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབང་གིས་དེ་དག་ཏུ་སྐྱེའོ། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དོན་འདི་ལ་གངས་ཅན་ག

【現代漢語翻譯】至於『交替』的時間，如《俱舍論釋》中所說：『分別說者認為，當無漏剎那之後緊接著有漏現前，有漏之後又緊接著無漏現前，這樣有漏和無漏的剎那交替混合，才能成就交替。』如此說來，這種觀點是分別說者的觀點，因此（世親）論師表示不滿，那麼論師自己的觀點如何呢？如《俱舍論釋》中所說：『除了佛陀，沒有人能交替剎那，因此通過儘可能地進入三種相續禪定來圓滿。』因此，成就的標準也是進入三種相續禪定。』這種說法是合理的。為什麼要修習『交替』呢？不還果位中的利根者是爲了往生凈居天，以及爲了現法樂住而修習。不還果位中的鈍根者是爲了往生更高的境界，以及通過延長煩惱的距離來防止退轉。阿羅漢中的利根者和鈍根者，依次是爲了現法樂住，以及爲了避免被煩惱所威脅而退轉。』雖然分別說者這樣認為，但阿羅漢的解脫是不可動搖的，不可能退轉，因此沒有必要爲了這個目的而修習。正如《俱舍論》中所說：『爲了生和住，以及爲了避免煩惱的威脅。』如此說來，果報必定是往生五凈居天，因為其原因是必定修習五種『交替』。正如《俱舍論》中所說：『這是爲了五種原因，只有五凈居天。』什麼是五種『交替』呢？如《俱舍論釋》中所說：『『交替』的修習有五種差別，即小、中、大、極大和最極大。』那麼，這五種小等『交替』各交替多少次呢？如《俱舍論釋》中所說：『第一個是無漏、有漏、無漏三種心現前。第二個是六種。第三個是九種。第四個是十二種。第五個是十五種，這些的果報依次是五凈居天，並且是由於哪一個有漏的勢力，就往生到那個天界。』對於這個意義，雪域的...

【English Translation】 As for the time of 'alternation', as stated in the Abhidharmakośabhāṣya: 'The Vaibhāṣikas believe that when a defiled moment immediately follows an undefiled moment, and an undefiled moment immediately follows a defiled moment, the alternation and mixing of defiled and undefiled moments can achieve alternation.' Thus, this view belongs to the Vaibhāṣikas, so the master (Vasubandhu) expressed dissatisfaction. Then, what is the master's own view? As stated in the Abhidharmakośabhāṣya: 'Except for the Buddhas, no one can alternate moments, therefore it is perfected by entering the three continuous samādhis as much as possible.' Therefore, the standard of accomplishment is also entering the three continuous samādhis.' This statement is reasonable. Why practice 'alternation'? The sharp-witted Anāgāmins practice in order to be reborn in the Pure Abodes (Śuddhāvāsa), and for dwelling in happiness in this life. The dull-witted Anāgāmins practice in order to be reborn in higher realms, and to prevent regression by lengthening the distance from afflictions. The sharp-witted and dull-witted Arhats, respectively, practice for dwelling in happiness in this life, and to avoid regression due to being threatened by afflictions.' Although the Vaibhāṣikas think so, the liberation of an Arhat is immovable and impossible to regress, so there is no need to practice for this purpose. As stated in the Abhidharmakośa: 'For birth and dwelling, and for avoiding the threat of afflictions.' Thus, the result must be rebirth in the five Pure Abodes, because the cause is the definite practice of the five 'alternations'. As stated in the Abhidharmakośa: 'This is for five reasons, only the five Pure Abodes.' What are the five 'alternations'? As stated in the Abhidharmakośabhāṣya: 'The practice of 'alternation' has five distinctions, namely small, medium, large, very large, and extremely large.' Then, how many times does each of these five small, etc., 'alternations' alternate? As stated in the Abhidharmakośabhāṣya: 'The first is the manifestation of three minds: undefiled, defiled, and undefiled. The second is six. The third is nine. The fourth is twelve. The fifth is fifteen, and the results of these are successively the five Pure Abodes, and one is reborn in that realm due to the power of whichever defiled one it is.' Regarding this meaning, the Tibetan...

ྱི་ཆོས་མངོན་པ་བ་ཁ་ཅིག་གཉིས་པ་མན་ཆད་ལ་སྤེལ་བའི་ཚུལ་ནི་ཟག་མེད་གཉིས་ཟག་བཅས་གཉིས་ཡང་ཟག་མེད་གཉིས་བྱས་པས་དྲུག་སྤེལ། ཟག་མེད་གསུམ་ཟག་བཅས་གསུམ་ཡང་ཟག་མེད་གསུམ་བྱས་པས་དགུ་སྤེལ་སོགས་ རྣམ་ཐར་བསམས་བཟང་། སུ་འདོད་པ་ནི་བཞིན་གྱི་གཉེར་མ་ལྟར་འགྲིག་པ་ལྟར་སྣང་ཡང་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་པོའི་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་སློབ་དཔོན་གྱིས། 18-3-21a གསུམ་སྤེལ་ལ་ཟག་མེད་གཅིག་ཟག་བཅས་གཅིག །ཟག་མེད་གཅིག་སྟེ་གསུམ་སྤེལ་ལུགས་བསྟན་ནས་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྤེལ་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་སྦྱར་བར་དགོངས་ནས་གྲངས་ཙམ་སྨོས་ལ་འགྲེལ་བཤད་དུའང་། གཉིས་པ་ལ་ནི་དྲུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་དང་ཡང་ཟག་པ་མེད་པ་དང་། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་། ཟག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་སྟེ་དྲུག་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་དགུའོ་བཞི་པ་ལ་ནི་བཅུ་གཉིས་སོ་ལྔ་པ་ལ་ནི་བཅོ་ལྔ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤེལ་ལུགས་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་གསུམ་སྤེལ་ནུས་པས་ལྷག་མ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤེལ་ནུས་པར་འགྱུར་ཏེ།དང་པོའི་སྤེལ་ལུགས་དེ་ལས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། དཀྱུས་ཐོགས་རེ་ལ་གསུམ་སྤེལ་ནུས་ཀྱི་དྲུག་མ་ཡིན་པ་དང་། དྲུག་སྤེལ་ནུས་ཀྱི་དགུ་སྤེལ་མི་ནུས་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་སྤེལ་བསྒོམ་རྣམས་སོ་སོར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྒྱལ་པོ་སྲས་ཀྱིས། སེམས་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དེ་ལ་ནུས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ་། །འོག་མིན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་བཤད་ཟིན་ཏེ།། །།༈ ༄། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། གོང་དུ་འཕོ་བ་གང་ཚངས་རིས་ནས་ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པ་འབྲས་བུ་ཆེ་བའི་བར་ཐམས་ཅད་དུ་བརྒྱུད་ཅིང་དེ་ནས་གཟུགས་མེད་བཞིར་རིམ་གྱིས་སོང་ནས་མཐར་སྲིད་རྩེའི་རྟེན་ལ་ 18-3-21b འདའ་བའི་རིགས་ཅན་ཏེ། འགྲེལ་པར་གོང་དུ་འཕོ་བ་བསམ་གཏན་མ་སྤེལ་བ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཞན་རྣམས་རོ་མྱང་བར་བྱེད་ཅིང་གནས་གཞན་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་ལ་གནས་གཙང་མ་རྣམས་སུ་མི་འཇུག་པ་ཁོ་ནར་གཟུགས་མེད་པར་སྐྱེ་བའི་རིམ་གྱིས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོར་སོང་སྟེ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །འཕར་བ་གསུམ་དང་འདི་བཞི་ངེས་པར་འོག་མིན་དང་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་མི་དགོས་པ་ནི་གོང་དུ་ལན་བདུན་པའི་སྐབས་སུ་འགྲེལ་པའི་ལུང་དྲངས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་འཕར་གསུམ་ངེས་པར་འགྲོ་སྤྱིར་འོག་མིན་དུ་མཐར་ཐུག་འགྲོ་

【現代漢語翻譯】一些《阿毗達摩論》（Abhidharma，論）的學者認為，將第二種及以後的禪定進行擴充套件的方法是：無漏二禪、有漏二禪、再無漏二禪，這樣擴充套件為六禪。無漏三禪、有漏三禪、再無漏三禪，這樣擴充套件為九禪等等，這種解脫方式的想法很好。但這種想法似乎像臉上的皺紋一樣不協調，因為這並非論著作者的本意。正如論師所說：『三禪的擴充套件方式是無漏一禪、有漏一禪、無漏一禪，』這樣說明了三禪的擴充套件方式，並認為其餘的禪定也應採用同樣的擴充套件方式，因此只提到了數字。在註釋中也說：『第二禪是六』，意思是無漏、有漏、無漏，這三種，再加上無漏、有漏、無漏這三種，總共是六種。『第三禪是九，第四禪是十二，第五禪是十五』，也應按照同樣的方式進行組合。如果擴充套件方式是這樣，那麼能夠擴充套件三禪，就能擴充套件所有剩餘的禪定，因為沒有其他的擴充套件方式。如果有人問：『這樣說沒有問題嗎？』，答：沒有問題。因為通過對每個禪定進行三次擴充套件，可以區分六禪和不能擴充套件為六禪的情況，以及能夠擴充套件為六禪但不能擴充套件為九禪的情況等等，從而分別確定擴充套件和修習的方式。正如《國王之子經》（Rājaputra Sūtra）中所說：『所謂的三種心，是指某個人具有某種能力。』同樣，對於其餘的禪定也應這樣理解。已經解釋了到達色究竟天（Akaniṣṭha，最高凈居天）的終點。什麼是到達有頂天（Bhavāgra，三有之頂）的終點呢？什麼是到達有頂天的終點呢？是指從色界天向上轉移，除了從梵輔天（Brahmapāriṣadya）到大梵天（Mahābrahmā）之外，經歷所有增上果位，然後依次進入四無色定（Arūpāyatana），最終在有頂天的基礎上趨入寂滅的補特伽羅（Pudgala，有情）。註釋中說：『向上轉移，但沒有擴充套件禪定，這就是到達有頂天的終點。』因為這種禪定能使其他的等至（Samāpatti，入定）體驗到滋味，並且在所有其他的處所受生，唯獨不進入凈居天（Śuddhāvāsa），而是以無色界的次第到達有頂天，最終完全從輪迴中解脫。關於增上三禪和此處的四無色定，不一定非要到達色究竟天和有頂天，這可以從前面第七次回答時引用的註釋中得知。有些人認為，增上三禪通常最終會到達色究竟天。

【English Translation】 Some Abhidharma scholars believe that the method of extending the second and subsequent dhyānas (meditative states) is: two non-defiled dhyānas, two defiled dhyānas, and then two non-defiled dhyānas, thus extending to six dhyānas. Three non-defiled dhyānas, three defiled dhyānas, and then three non-defiled dhyānas, thus extending to nine dhyānas, and so on. This idea of liberation is good. However, this idea seems as inconsistent as wrinkles on the face, because it is not the author's intention. As the teacher said: 'The method of extending the three dhyānas is one non-defiled dhyāna, one defiled dhyāna, and one non-defiled dhyāna.' This explains the method of extending the three dhyānas, and it is believed that the same method should be used for the remaining dhyānas, so only the numbers are mentioned. In the commentary, it is also said: 'The second dhyāna is six,' meaning non-defiled, defiled, and non-defiled, these three, plus non-defiled, defiled, and non-defiled, these three, making a total of six. 'The third dhyāna is nine, the fourth dhyāna is twelve, and the fifth dhyāna is fifteen,' and it should be combined in the same way. If the method of extension is like this, then being able to extend the three dhyānas means that all the remaining dhyānas can be extended, because there is no other method of extension. If someone asks, 'Is there no problem in saying this?', the answer is: 'No problem.' Because by extending each dhyāna three times, it is possible to distinguish between the six dhyānas and the inability to extend to six dhyānas, and the ability to extend to six dhyānas but not to nine dhyānas, etc., thereby separately determining the methods of extension and practice. As the Rājaputra Sūtra says: 'The so-called three minds refer to a person having a certain ability.' Similarly, the remaining dhyānas should also be understood in this way. It has been explained that reaching the ultimate end of Akaniṣṭha (the highest Pure Abode heaven). What is the ultimate end of reaching Bhavāgra (the peak of existence)? What is the ultimate end of reaching the peak of existence? It refers to the Pudgala (sentient being) who transfers upwards from the Form Realm, except for going from Brahmapāriṣadya (Brahma's retinue) to Mahābrahmā (Great Brahma), experiencing all the increasing fruits, and then successively entering the four Arūpāyatanas (formless realms), and finally attaining extinction on the basis of the peak of existence. The commentary says: 'Transferring upwards, but without extending the dhyāna, this is the ultimate end of reaching the peak of existence.' Because this dhyāna allows other Samāpattis (attainments) to experience the taste, and is born in all other places, but does not enter the Pure Abodes (Śuddhāvāsa), but reaches the peak of existence in the order of the Formless Realm, and finally completely liberates from saṃsāra (cyclic existence). Regarding the three increasing dhyānas and the four formless dhyānas here, it is not necessary to reach Akaniṣṭha and the peak of existence, which can be known from the commentary quoted in the seventh answer above. Some people believe that the three increasing dhyānas usually ultimately reach Akaniṣṭha.

ལ་འོག་དུ་འགྲོ་བའི་ངེས་པ་མེད་ཅེས་པ་ནི་མི་འཐད་པར་རྟོགས་ཏེ། འཕར་གསུམ་འགྲོ་ལས་གཞན་པའི་འོག་མིན་འགྲོ་ནི་མཁས་པའི་གཞུང་ལུགས་གང་ལས་ཀྱང་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་མངོན་པ་མཛོད་དུ། འོག་མིན་དུ་འགྲོ་བ་ལ་འཕར་བ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་མཛད་ལ། མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ནི། གོང་དུ་འཕོ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ས་ནས་སར་སྐྱེ་ཞིང་འོག་མིན་གྱི་བར་དུ་ཞུགས་ནས་དེར་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །ལ་ལ་ནི་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་དུ་སོང་ནས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཐ་མ་འཐོབ་པའོ། །ཞེས་སྲིད་རྩེར་འགྲོ་དང་འོག་མིན་འགྲོ་ལ་ཡང་འཕར་བ་གསུམ་པ་ལས་འཕར་བ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མ་མཛད་པར་སྣང་བའི་དགོངས་པ་ནི་བརྟག་དཀའ་བར་འདུག་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤུགས་ཀྱིས་གོ་བས་མ་སྨོས་ 18-3-22a པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་ས་ཐམས་ཅད་དུ་སྐྱེ་བ་བསྟན་པས་འཕར་བ་དང་པོ་གཉིས་གོ་བ་ལ་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། བར་དོར་འདའ་བ་གསུམ་ལ་ཡང་གང་རུང་གཅིག་སྟོན་པར་ཐར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ཁུངས་མ་རྣམས་ནས་འདི་དག་མ་གསུངས་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་རང་བཟོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ནུས་ཏེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་དུ་ཡང་འཕར་བ་གསུམ་མི་གསུངས་པར་འགྱུར་བའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་གསུངས་པ་དེ་གཞན་དྲང་པའི་ཆེད་ཡིན་པས་མི་མཚུངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་རྒྱན་དུ་དུས་གསུམ་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གཞག་དང་ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་ཚུལ་གྱི་རྣམ་གཞག་རྣམས་ཀྱང་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་སྒོ་བསྟུན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འགྲོ་བ་བདུན་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་གོང་དུ་འཕོ་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲངས་པ་ནི། མཛོད་ལས། གོང་དུ་འཕོ་བ་མ་ཕྱེ་བར། །དམ་པའི་འགྲོ་བ་བདུན་དུ་འདོད། །ཅེས་འདོད་ལ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ནི་མདོ་དེ་ལས་གོང་འཕོ་ལ་འཕར་བ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་མ་མཛད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནམ་སྙམ་སྟེ་འདི་ནི་ཤེས་ལྡན་དག་གིས་དཔྱད་དགོས་པ་ཞིག་གོ། དེ་ནི་འདི་དཔྱད་དེ་ཅི་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་ཐམས་ཅད་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་ནོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་མི་འཐད་དེ་བར་དོར་འདའ་བ་ལ་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་དགུ་བཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ནི། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དེ་དག་ཉིད་སའི་བྱེ་བྲག་གིས་བཞིའོ། ། 18-3-22b ཞེས་དང་གནས་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བཅུ་དྲུག་གོ། ཞེས་བསམ་གཏན་བཞིའི་བར་དོར་འདའ་བ་བཞི་དང་། ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པའི་བར་དོར་འདའ་བ་བཅུ་དྲུག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་བར་དོར་འདའ་བ་དེ་ལ་བསམ་གཏ

【現代漢語翻譯】認為『沒有必然會去往下的地方』是不合理的，因為除了三跳之外，沒有從任何智者的論著中出現過會去往下方的說法。因此，在《俱舍論》中，對去往下方界（梵文：Akanistha，漢語字面意思：色界頂端）作了三種跳躍的分類。而在《攝大乘論》中說：『什麼是向上轉移呢？』是指在色界從一個地方到另一個地方投生，進入到下方界，在那裡證悟道，獲得痛苦的終結。有些人到達有頂天（梵文：Bhavagra，漢語字面意思：三有之頂）后證悟道，獲得痛苦的終結。』似乎在去往有頂天和下方界的問題上，沒有像前兩種跳躍那樣進行分類，其中的深意難以揣測。像這樣，如果認為可以通過暗示來理解而沒有明說，那是不對的，因為既然已經說明了在色界的所有地方投生，就沒有能力理解前兩種跳躍。而且，爲了通過中陰（梵文：Antarabhava，漢語字面意思：死亡與再生之間的狀態）的三種過渡中的任何一種而獲得解脫。不能說這些沒有在根本的經藏中說明，而是分別說者的自創，因為這樣一來，《現觀莊嚴論》中也不會說三種跳躍了。如果說《現觀莊嚴論》中所說是爲了順應他人，所以不能相提並論，那也是不對的，如果那樣的話，在《現觀莊嚴論》中關於三時（過去、現在、未來）實有等分類，以及在道上生起次第的方式等分類，也會變成與分別說者相一致了。因此，分別說者認為在聖者七趣的經典中，向上轉移被算作一種，如《俱舍論》所說：『向上轉移未區分，視為聖者七趣。』世親論師似乎是遵循該經，沒有對向上轉移進行跳躍分類。我認為這需要有識之士進行研究。你認為所有趨向色界的事物都具有慾望的依處，這是不合理的，因為將中陰的過渡分為兩千五百九十二種，如《俱舍論釋》所說：『這些本身因地的不同而分為四種。』以及『因其他處的不同而分為十六種。』因為已經說了四禪的中陰過渡有四種，以及除了大梵天之外的中陰過渡有十六種。如果說沒有過失，因為作為慾望的依處，不會有不還果的中陰過渡，那麼認為四禪的中陰過渡是存在的，這又有什麼意義呢？ ཞེས་དང་གནས་གཞན་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་བཅུ་དྲུག་གོ། ཞེས་བསམ་གཏན་བཞིའི་བར་དོར་འདའ་བ་བཞི་དང་། ཚངས་ཆེན་མ་གཏོགས་པའི་བར་དོར་འདའ་བ་བཅུ་དྲུག་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ཉེས་པ་མེད་དེ་འདོད་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་བར་དོར་འདའ་བ་དེ་ལ་བསམ་གཏན་བཞིའི་བར་དོར་འདའ་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཅི་ཞིག་དགོས།

【English Translation】 It is unreasonable to think that 'there is no certainty of going downwards,' because apart from the three leaps, there is no mention in any scholar's writings of going downwards. Therefore, in the 'Abhidharmakosha' (梵文，天城體：अभिधर्मकोश，梵文羅馬擬音：Abhidharmakośa，漢語字面意思：阿毗達磨俱舍論), three types of leaps are made for going to Akanistha (梵文：Akanistha，漢語字面意思：色界頂端). And in the 'Abhidharmasamuccaya' (梵文，天城體：अभिधर्मसमुच्चय，梵文羅馬擬音：Abhidharmasamuccaya，漢語字面意思：阿毗達磨集論) it says: 'What is the upward transfer?' It refers to being born in the form realm from one place to another, entering Akanistha, realizing the path there, and attaining the end of suffering. Some reach the peak of existence (梵文：Bhavagra，漢語字面意思：三有之頂) and realize the path, attaining the end of suffering.' It seems that in going to the peak of existence and Akanistha, the first two types of leaps are not classified, and the intention is difficult to fathom. Like this, it is not that it is not mentioned because it can be understood by implication, because since it has been shown that one is born in all places of the form realm, there is no ability to understand the first two leaps. Moreover, in order to be liberated by showing any one of the three transitions in the intermediate state (梵文：Antarabhava，漢語字面意思：死亡與再生之間的狀態). It cannot be said that these are not mentioned in the original sutras, but are self-made by the Vaibhashikas, because then the three leaps would not be mentioned in the 'Ornament for Clear Realization' either. It is also not the case that what is said in the 'Ornament for Clear Realization' is for the sake of conforming to others, because if that were the case, the classifications in the 'Ornament,' such as the establishment of the three times as substance, and the way of generating the path on the continuum, would also become consistent with the Vaibhashikas. Therefore, the Vaibhashikas consider the upward transfer as one in the sutra showing the seven destinies of noble beings, as the 'Kosha' says: 'Without distinguishing the upward transfer, it is considered as the seven destinies of noble beings.' It seems that Master Asanga followed that sutra and did not classify the leaps in the upward transfer. I think this needs to be studied by knowledgeable people. It is unreasonable for you to say that all things that tend towards the form realm have a basis of desire, because the transition in the intermediate state is divided into two thousand five hundred and ninety-two types, as the 'Kosha Commentary' says: 'These themselves are divided into four by the difference of the ground.' And 'by the difference of other places, there are sixteen.' Because it has been said that there are four transitions in the intermediate state of the four dhyanas, and sixteen transitions in the intermediate state other than the Great Brahma. If there is no fault, because as a basis of desire, there will be no non-returner's transition in the intermediate state, then what is the point of thinking that there are transitions in the intermediate state of the four dhyanas? and 'by the difference of other places, there are sixteen.' Because it has been said that there are four transitions in the intermediate state of the four dhyanas, and sixteen transitions in the intermediate state other than the Great Brahma. If there is no fault, because as a basis of desire, there will be no non-returner's transition in the intermediate state, then what is the point of thinking that there are transitions in the intermediate state of the four dhyanas?

ན་དང་པོའི་བར་དོར་འདའ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཚངས་རིས་ལ་སོགས་པའི་བར་དོར་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་བཅུ་དྲུག་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཟུགས་ཁམས་ཀྱི་བར་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པ་རྣམས་དང་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པ་རྣམས་ཉེར་འགྲོའི་བར་དོ་དང་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་དང་གོང་འཕོར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། མཛོད་ལས། གསུམ་ལ་རྣམ་གསུམ་ཕྱེ་ནས་ནི། །གཟུགས་སུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་དགུར། །བཤད་དོ་དེ་དག་ཁྱད་པར་རྣམས། །ལས་དབང་ཉོན་མོངས་བྱེ་བྲག་ལས། །ཞེས་བར་དོར་འདའ་བ་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ལས་ཅན་དང་། སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་གསུམ་སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་དང་། འཕར་བ་གསུམ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ཅན་དུ་གསུངས་པ་རྣམས་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བར་སྲིད་གྲུབ་ཟིན་པ་དེ་ད་གཟོད་བར་སྲིད་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཟུགས་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ཟིན་པའི་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་དེ་ཡང་སྲིད་ལེན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁམས་གོང་དུ་སྐྱེས་ཟིན་གྱི་འཕར་བ་དང་པོ་དེས་སྐྱེ་བ་གཉིས་ལེན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། བར་དོར་འདའ་བ་དེ་སྐྱེ་སྲིད་འགྲུབ་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་ཅིང་བར་སྲིད་འགྲུབ་པའི་ཀུན་སྦྱོར་མ་ཟད་པར་བསྟན་པ་དང་། སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་དེ་ཀུན་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་མ་ཟད་ 18-3-23a པར་བསྟན་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་བར་སྲིད་དང་སྐྱེ་སྲིད་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་རྣམས་ནི་རིམ་པ་ལྟར་ད་གཟོད་བར་སྲིད་འགྲུབ་པ་དང་སྐྱེ་སྲིད་འགྲུབ་པའི་ཀུན་སྦྱོར་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་དག་ཚེ་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཁམས་གོང་མར་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་རྣམས་ལ་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་དང་། གཟུགས་མེད་ཉེར་འགྲོའི་སྒྲའི་དོན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་བར་དོར་འདའ་བ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་དམ་འོན་ཏེ་ཕྱིར་འོང་དང་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ཡང་ཡོད་ཅེ་ན། ཕྱིར་འོང་དང་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ནི་བར་དོར་འདའ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་ལ་ཆེས་རིང་དུ་འདྲིས་པར་མ་བྱས་པ་དང་། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཆེས་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་གྱི་ལན་ནོ། །རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་འདིས་ནི་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་མི་དགེ་བ་དང་། ཁམས་གོང་གི་ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་ལ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམས་སྤང་དགོས་པས་སྤང་བྱ་མང་བ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་གསུམ་དང་། ཕྱིར་འོང་གིས་འབྲས་བུ་གཉིས་ཐོབ་པར་བྱ་དགོས་པས་ཐོབ་བྱ་མང་བ་དང་། གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་ཆར་ལས་འདའ་བར་བྱ་དགོས་པའི་འདའ་བར་བྱ་བ་མང་པོ་ཡོད་པས་ན་དེ་རྣམས་སྲིད་པ་བར་མ་དུས་ཐུང་ངུར་གནས་པ་དེ་དག་གིས་བྱ་མི་ནུས་ཤིང་ཕྱིར་མི་འོང་ནི་སྤང་བྱ་ཐོབ་བྱ་འདའ་བ

【現代漢語翻譯】關於第一有（藏文：ན་དང་པོ།）中陰（藏文：བར་དོ།，梵文天城體：अन्तराभव，梵文羅馬擬音：antarābhava，漢語字面意思：中間存在）中證得寂滅等四種，是指生於色究竟天（藏文：ཚངས་རིས་）等中陰中證得寂滅的十六種。已經於色界（藏文：གཟུགས་ཁམས།）的中陰中受生，以及已經于生有（藏文：སྐྱེ་སྲིད།）中受生者，不希望再經歷近行中陰、生后寂滅和向上超升。如果不是這樣，那麼，如《俱舍論》（藏文：མཛོད།）所說：『於三有中分三種，於色界中近行九，當說彼等之差別，由業自在及煩惱。』這表示在中陰中證得寂滅的三種是具有能顯現之業者，生后寂滅的三種是生后受報者，超升的三種是在其他次數中受報之業者，這些說法將變得不合理。因為已經成就中陰者不可能再次成就中陰，已經生於色界者不可能再次受生，已經生於上界者的第一次超升不可能再次受生兩次。此外，《攝類學》（藏文：ཀུན་ལས་བཏུས།）中說，中陰中證得寂滅是指生有成就之繫縛已盡，而中陰成就之繫縛未盡；生后寂滅是指兩種繫縛都未盡，這些說法也不合理。因為對於已經於色界中陰和生有中受生者來說，他們是不會再依次成就中陰和生有的，因為他們將在那一世中證得寂滅。對於已經生於上界者來說，近行於色界和近行於無色界的說法也沒有意義。那麼，中陰中證得寂滅僅僅存在於不還果（藏文：ཕྱིར་མི་འོང་།）者身上嗎？還是也存在於一來果（藏文：ཕྱིར་འོང་།）和預流果（藏文：རྒྱུན་ཞུགས།）者身上呢？對於一來果和預流果者來說，沒有中陰中證得寂滅。為什麼呢？因為他們對道的修習不夠長久，煩惱也不夠微薄。』這是論師的回答。預流果和一來果需要斷除欲界的煩惱和不善業，以及上界的煩惱和無記業，因此需要斷除的很多。預流果需要獲得三種果位，一來果需要獲得兩種果位，因此需要獲得的也很多。兩者都需要超越三界，因此需要超越的也很多。因此，他們無法在短暫的中陰時期做到這些，而不還果者需要斷除、獲得、超越的都很少。 Does the passing away in the intermediate state only exist in the Anagami (藏文：ཕྱིར་མི་འོང་།) (Non-returner)? Or does it also exist in the Sakradagamin (藏文：ཕྱིར་འོང་།) (Once-returner) and Srotapanna (藏文：རྒྱུན་ཞུགས།) (Stream-enterer)? The passing away in the intermediate state does not exist in the Once-returner and Stream-enterer. Why is that? Because they have not become very familiar with the path for a long time, and their afflictions are not very small.' This is the answer of the teacher. The Stream-enterer and Once-returner must abandon the afflictions and unwholesome deeds of the desire realm, and the afflictions and obscured but unspecified deeds of the higher realms, so there are many things to be abandoned. The Stream-enterer must attain three fruits, and the Once-returner must attain two fruits, so there are many things to be attained. Both must also transcend the three realms, so there are many things to be transcended. Therefore, those who dwell in the short intermediate state cannot do these things, while the Non-returner has few things to abandon, attain, and transcend.

【English Translation】 The meaning of the four, such as passing away in the first intermediate state (藏文：ན་དང་པོའི་བར་དོ།，梵文天城體：अन्तराभव，梵文羅馬擬音：antarābhava，漢語字面意思：intermediate existence), refers to the sixteen who are born in the intermediate state of Akanistha (藏文：ཚངས་རིས་) and pass away. Those who have already taken rebirth in the intermediate state of the form realm (藏文：གཟུགས་ཁམས།), and those who have already taken rebirth in the existence of birth (藏文：སྐྱེ་སྲིད།), do not desire to go through the near-going intermediate state, passing away after birth, and upward transference. If it were not so, then, as it says in the Treasury of Knowledge (藏文：མཛོད།): 'Having divided into three in the three realms, near-going nine in the form realm, let us explain those differences, from the power of karma and the distinctions of afflictions.' This means that the three who pass away in the intermediate state are those with the karma to manifest, the three who pass away after birth are those who experience the results after birth, and the three who ascend are those with the karma to experience the results in other instances. These statements would become unreasonable, because it is impossible for someone who has already achieved the intermediate state to achieve the intermediate state again, and it is impossible for someone who has already been born in the form realm to take rebirth again, and it is impossible for the first ascension of someone who has already been born in a higher realm to take two rebirths. Furthermore, in the Compendium of Topics (藏文：ཀུན་ལས་བཏུས།), it is taught that passing away in the intermediate state means that the binding for achieving birth has been exhausted, but the binding for achieving the intermediate state has not been exhausted, and that passing away after birth means that both bindings have not been exhausted, which would also be unreasonable. Because for those who have already taken rebirth in the intermediate state of the form realm and the existence of birth, they will not achieve the intermediate state and the binding for achieving birth in sequence, because they will attain nirvana in that lifetime. For those who have already been born in a higher realm, the meaning of near-going to the form realm and near-going to the formless realm is also absent.

ར་བྱ་བ་རྣམས་ཉུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལན་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་པ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བར་བར་མ་དོར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ 18-3-23b བར་མི་འགྱུར་ཞེ་ན་ལམ་མ་འདྲིས་པ་ལས་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ཕྲ་རྒྱས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ། འདོད་པའི་ཁམས་ལས་འདའ་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་མི་དགེ་བ་དང་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་སྤངས་པ་དང་། དགེ་སྦྱོང་གི་ཚུལ་གྱི་འབྲས་བུ་གཉིས་སམ་གསུམ་འཐོབ་པ་དང་། ཁམས་གསུམ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་དང་། མང་པོ་ཞིག་བྱ་དགོས་ལ་དེ་ཡང་སྲིད་པ་བར་མ་ལ་གནས་པས་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཆེས་ཉུང་ངུར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། སྐྱེ་བ་འདི་འམ་སྲིད་པ་བར་མ་དོར་མྱ་ངན་ལས་འདའ་ཞེས་གསུངས་པ་ནོར་བར་མངོན་ནོ། །བར་མ་དོར་འདའ་བ་ལ་ནི་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་གོ་གཉིས་སུ་ཅི་ལྟར་བྱས་པས་འགྱུར་ཞེ་ན། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བར་མ་དོར་འདའ་བ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་བར་མ་དོ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་འདའ་བ་ཡོད་པས་དེ་ལ་རིགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་། དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རིགས་ནི་དྲུག་སྟེ། ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་། བདག་གསོད་པའི་དང་། རྗེས་སུ་བསྲུང་བའི་དང་། གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པའི་དང་། རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི་དང་། མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་སོ། །དེ་ལ་བར་དོ་གཅིག་ནའང་རིགས་དྲུག་ཡོད་དེ། དེ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་བ་དང་རིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་གཉིས་བསྡོམས་ན་བརྒྱད་བརྒྱ་དང་རེ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་དོར་འདའ་བ་རིགས་དྲུག་པོའི་རེ་རེར་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བསྒོམ་སྤངས་དགུ་པོ་གཏན་མ་སྤངས་པའི་འཆིང་བ་ཀུན་ 18-3-24a ལྡན་གཅིག་ནས་བསྒོམ་སྤང་བརྒྱད་པ་སྤངས་པའི་བར་རྣམ་པ་དགུ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་ལའང་དགུ་དགུ་སྟེ་དགུ་དྲུག་ལྔ་བཅུ་ང་བཞི། ང་བཞི་པ་བཅུ་དྲུག་ནི་བརྒྱད་བརྒྱ་རེ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རྣོ་འབྲིང་རྟུལ་གསུམ་དུ་བྱས་པས་བརྒྱད་བརྒྱ་རེ་བཞི་པ་སུམ་འགྱུར་ནི་ཉིས་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་གོ་གཉིས་སོ། །རང་གི་གནས་ཀྱི་རྣམ་པ་དགུ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་གོང་མ་གོང་མའི་འཆིང་བ་ཀུན་ལྡན་ཡིན་པས་འོག་མའི་ཆགས་བྲལ་ལ་མི་འགྲང་ངོ་། །དེ་ལྟར་དུ་སྐྱེས་ནས་འདའ་བ་གསུམ་དང་། འཕར་བ་མཐའ་མ་གསུམ་དང་བཞི་ལ་ཡང་བརྩིས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་ཁྲི་ཉིས་སྟོང་དགུ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ། །གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོ་རྣམ་པ་བཅུ། །འདོད་པའི་རྟེན་ལ་ཕྱེ་བ་དང་། །གནས་གཙང་སྐྱེ་རྒྱུ་སྤེལ་སྒོམ་ལྔ། །མཁས་པའི་དགོངས་པ་ཇི་

【現代漢語翻譯】『因為行為少』，這是分別說者的回答。在註釋中也提到，『為什麼學習者在沒有脫離貪慾的情況下，不會在中陰身中完全進入寂滅呢？』因為不熟悉道路，所以不會顯現；而且細微的身體不是非常小。分別說者說：『因為難以超越慾望界，所以要斷除煩惱、不善和未被指明的，獲得兩種或三種沙門果，完全超越三界，並且有很多事情要做，但由於停留在中陰身中，所以無法做到。』如此說。這樣一來，在『也會變得非常少』的解釋中，說『在此生或中陰身中進入寂滅』，這顯然是錯誤的。如果在中陰身中進入寂滅，那麼兩千五百九十二是如何實現的呢？如前所述，在中陰身中進入寂滅，有十六種色界中陰身進入寂滅，因此通過區分種姓、脫離貪慾和根門來實現。像這樣，種姓有六種：退法者、自害法者、守護者、不從住處動者、可證悟者和不壞法者。其中，一個中陰身中也有六種種姓。如果將脫離貪慾的區分和種姓的區分結合起來，總共有八百八十四種。在初禪中陰身中進入寂滅，每一種六種種姓都具備初禪的九種未斷除的束縛，從完全具備到斷除第八種，共有九種。同樣，在後三種禪定中也有九種，九乘以六等於五十四。五十四乘以十六等於八百八十四。如果將根分為上、中、下三種，那麼八百八十四乘以三等於兩千五百九十二。由於自己的狀態有九種，所以脫離貪慾是越來越高的束縛，不會滿足於較低的貪慾。像這樣，出生後進入寂滅有三種，最後的三種和四種也計算在內，所以不還者會達到兩萬九千九百六十種。進入色界有十種方式：區分慾望的所依和五種凈居天的生處、增長、傳播和禪修。智者的意圖是這樣的。『因為行為少』，這是分別說者的回答。在註釋中也提到，『為什麼學習者在沒有脫離貪慾的情況下，不會在中陰身中完全進入寂滅呢？』因為不熟悉道路，所以不會顯現；而且細微的身體不是非常小。分別說者說：『因為難以超越慾望界，所以要斷除煩惱、不善和未被指明的，獲得兩種或三種沙門果，完全超越三界，並且有很多事情要做，但由於停留在中陰身中，所以無法做到。』如此說。這樣一來，在『也會變得非常少』的解釋中，說『在此生或中陰身中進入寂滅』，這顯然是錯誤的。如果在中陰身中進入寂滅，那麼兩千五百九十二是如何實現的呢？如前所述，在中陰身中進入寂滅，有十六種色界中陰身進入寂滅，因此通過區分種姓、脫離貪慾和根門來實現。像這樣，種姓有六種：退法者、自害法者、守護者、不從住處動者、可證悟者和不壞法者。其中，一個中陰身中也有六種種姓。如果將脫離貪慾的區分和種姓的區分結合起來，總共有八百八十四種。在初禪中陰身中進入寂滅，每一種六種種姓都具備初禪的九種未斷除的束縛，從完全具備到斷除第八種，共有九種。同樣，在後三種禪定中也有九種，九乘以六等於五十四。五十四乘以十六等於八百八十四。如果將根分為上、中、下三種，那麼八百八十四乘以三等於兩千五百九十二。由於自己的狀態有九種，所以脫離貪慾是越來越高的束縛，不會滿足於較低的貪慾。像這樣，出生後進入寂滅有三種，最後的三種和四種也計算在內，所以不還者會達到兩萬九千九百六十種。進入色界有十種方式：區分慾望的所依和五種凈居天的生處、增長、傳播和禪修。智者的意圖是這樣的。

【English Translation】『Because the actions are few,』 this is the answer of the Vaibhashikas (a school of Buddhist philosophy). The commentary also mentions, 『Why don't learners, without being separated from desire, completely enter nirvana in the intermediate state?』 Because they are not familiar with the path, they do not manifest; and the subtle bodies are not very small. The Vaibhashikas say: 『Because it is difficult to transcend the desire realm, one must abandon afflictions, unwholesome and unspecified things, attain two or three fruits of the ascetic life, completely transcend the three realms, and there are many things to do, but because one remains in the intermediate state, one cannot do them.』 Thus it is said. In this way, in the explanation of 『it will also become very few,』 saying 『entering nirvana in this life or the intermediate state』 is clearly wrong. If one enters nirvana in the intermediate state, how are two thousand five hundred and ninety-two achieved? As mentioned earlier, entering nirvana in the intermediate state, there are sixteen forms of the form realm intermediate state entering nirvana, so it is achieved by distinguishing lineage, separating from desire, and the sense gates. Like this, there are six lineages: those who decline from the Dharma, those who harm themselves, protectors, those who do not move from their dwelling, those who are capable of realization, and those who do not corrupt the Dharma. Among them, there are also six lineages in one intermediate state. If the distinction of separating from desire and the distinction of lineage are combined, there are a total of eight hundred and eighty-four. Entering nirvana in the first dhyana (meditative state) intermediate state, each of the six lineages possesses the nine unabandoned fetters of the first dhyana, from being fully possessed to abandoning the eighth, there are nine types. Similarly, there are also nine in the latter three dhyanas, nine times six equals fifty-four. Fifty-four times sixteen equals eight hundred and eighty-four. If the senses are divided into sharp, medium, and dull, then eight hundred and eighty-four times three equals two thousand five hundred and ninety-two. Because one's own state has nine types, separating from desire is an increasingly higher fetter, and one will not be satisfied with lower desires. Like this, there are three types of entering nirvana after birth, and the last three and four are also counted, so the non-returners will reach twenty-nine thousand nine hundred and sixty types. There are ten ways to approach the form realm: distinguishing the support of desire and the five pure abodes' birth place, increase, propagation, and meditation. The intention of the wise is like this. 『Because the actions are few,』 this is the answer of the Vaibhashikas (a school of Buddhist philosophy). The commentary also mentions, 『Why don't learners, without being separated from desire, completely enter nirvana in the intermediate state?』 Because they are not familiar with the path, they do not manifest; and the subtle bodies are not very small. The Vaibhashikas say: 『Because it is difficult to transcend the desire realm, one must abandon afflictions, unwholesome and unspecified things, attain two or three fruits of the ascetic life, completely transcend the three realms, and there are many things to do, but because one remains in the intermediate state, one cannot do them.』 Thus it is said. In this way, in the explanation of 『it will also become very few,』 saying 『entering nirvana in this life or the intermediate state』 is clearly wrong. If one enters nirvana in the intermediate state, how are two thousand five hundred and ninety-two achieved? As mentioned earlier, entering nirvana in the intermediate state, there are sixteen forms of the form realm intermediate state entering nirvana, so it is achieved by distinguishing lineage, separating from desire, and the sense gates. Like this, there are six lineages: those who decline from the Dharma, those who harm themselves, protectors, those who do not move from their dwelling, those who are capable of realization, and those who do not corrupt the Dharma. Among them, there are also six lineages in one intermediate state. If the distinction of separating from desire and the distinction of lineage are combined, there are a total of eight hundred and eighty-four. Entering nirvana in the first dhyana (meditative state) intermediate state, each of the six lineages possesses the nine unabandoned fetters of the first dhyana, from being fully possessed to abandoning the eighth, there are nine types. Similarly, there are also nine in the latter three dhyanas, nine times six equals fifty-four. Fifty-four times sixteen equals eight hundred and eighty-four. If the senses are divided into sharp, medium, and dull, then eight hundred and eighty-four times three equals two thousand five hundred and ninety-two. Because one's own state has nine types, separating from desire is an increasingly higher fetter, and one will not be satisfied with lower desires. Like this, there are three types of entering nirvana after birth, and the last three and four are also counted, so the non-returners will reach twenty-nine thousand nine hundred and sixty types. There are ten ways to approach the form realm: distinguishing the support of desire and the five pure abodes' birth place, increase, propagation, and meditation. The intention of the wise is like this.

བཞིན་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ ༄། །གཟུགས་མེད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། གཟུགས་མེད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་གང་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་གང་གཟུགས་ཁམས་སུ་མི་འཇུག་པར་གཟུགས་མེད་དུ་སྐྱེས་ནས་འདའ་བའོ། །འདི་ལ་སྐྱེས་ནས་དང་འདུ་བྱེད་མེད་པར་དང་། འདུ་བྱེད་དང་བཅས་ཏེ་འདའ་བ་དང་། གོང་དུ་འཕོ་བ་བཞི་ཡོད་ལ་དེ་དག་གི་དོན་ནི་གཟུགས་སུ་ཉེར་འགྲོའི་སྐབས་བཞིན་དུ་རིགས་པར་བྱའོ། །འདིའི་གོང་འཕོ་ལ་ཡང་འཕར་བ་གསུམ་རྩི་བའི་རྨོངས་པ་ཡོད་མོད། ཕར་ཕྱིན་པ་འགའ་ཞིག་འདི་འདྲ་བའི་རྣམ་གཞག་མཁས་པའི་གཞུང་ལས་ཆ་ཙམ་ཡང་མི་འབྱུང་ལ་རིགས་པས་ཀྱང་མི་འཐོབ་སྟེ་ཕྱེད་འཕར་ 18-3-24b རྩི་བའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གོང་དུ་སྨྲས་པ་ལྟར་གྱི་དབྱེ་བ་ཙམ་ཞིག་འཐད་དེ། འགྲེལ་པར་ཕྱིར་མི་འོང་བ་གཞན་ནི་གཟུགས་མེད་པར་ཉེ་བར་འགྲོ་བས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་རྣམས་དང་བྲལ་བ་འདི་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་གཟུགས་མེད་པ་དག་གི་ནང་དུ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ཡང་སྐྱེས་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་ཞེས་སོ། །གཟུགས་མེད་ཉེར་འགྲོ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ ། ༄། །མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་འཐོབ་པ་གང་ཞེ་ན། མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཞི་བ་འཐོབ་པ་གང་ཞེ་ན། ཕྱིར་མི་འོང་གང་དེ་ཐོབ་པའི་རྟེན་ལ་འདའ་བ་སྟེ། མཛོད་དུ། གཞན་ནི་འདི་ལ་མྱ་ངན་འདའ། །ཞེས་སོ། །འོན་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་དང་པོ་ཐོབ་པའི་རྟེན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་ཆོས་ཞིར་འཇོག་པ་ལ་མི་རིགས་པ་མེད་དོ། །ལུས་ཀྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སློབ་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཕྱིར་མི་འོང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱིར་མི་འོང་གི་དབྱེ་བ་འདི་དག་ཀྱང་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་མི་རུང་བ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་ཁམས་གོང་མར་འགྲོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འགྲེལ་པར་ཅི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དབྱེ་བ་འདི་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མེད་དེ། འདི་ལྟར་མཛོད་ལས། འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་པའི་འཕགས། །ཁམས་གཞན་དུ་ནི་འགྲོ་བ་མེད། །འདོད་པའི་ཁམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་ 18-3-25a ནི་ཁམས་གཞན་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དེ་ཚེ་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོ། །འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་དོན་ཡང་འགྲེལ་བཤད་དུ། ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གང་ཞིག་ཚེ་དང་པོ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབ

【現代漢語翻譯】如是宣說。名為攝義偈。色界近行已述竟。何為無色界近行？何為無色界近行？即不還者，不入色界，于無色界受生而般涅槃者。此有生已般涅槃、無行般涅槃、有行般涅槃、上轉等四種，其義理應如色界近行時一樣理解。此之上轉，亦有妄計增三之謬誤。然一些精通般若者認為，此等分類，于智者之論著中，絲毫不見，理亦不通，故不應計為半增。如前所說之分類方為合理。釋論中說：『其他不還者，以無色界為近行，即遠離色界貪慾者，從此捨身而生於無色界之中。』又說：『彼亦有生已般涅槃等四種差別。』無色界近行已述竟。何為于現法中得寂靜？何為于現法中得寂靜？即不還者，于獲得彼果之所依上般涅槃者。《俱舍論》云：『余於此中般涅槃。』然于預流果及一來果之所依上，獲得阿羅漢果者，亦可安立為于現法中得寂靜，並無不合理之處。何為以身作證？《攝類學》中雲：『何為以身作證？即於八解脫入定之有學者。』如是不還者能入八解脫定。如是不還者之分類，不應適用於欲界壽盡之不還者，因欲界壽盡者不可能往生上界。《釋論》中問：『何故不還者壽盡者亦有此等分類耶？』答：『非有。』如《俱舍論》云：『欲界壽盡聖，不往余界去。』于欲界中壽盡之聖者，不往余界，因於彼壽中獲得不還果而般涅槃故。《釋》中亦解釋欲界壽盡之義：『不還者壽盡者，即于最初之壽中，恒常獲得預流果之…'

【English Translation】 Thus it is said. This is called the summary verse. The approach to the Form Realm has been explained. What is the approach to the Formless Realm? What is the approach to the Formless Realm? It is the Non-Returner who, without entering the Form Realm, is born in the Formless Realm and passes away. There are four types of this: passing away after being born, passing away without effort, passing away with effort, and ascending higher. The meaning of these should be understood in the same way as in the case of approaching the Form Realm. Regarding the ascent to higher realms, there is a delusion of counting three additional stages. However, some who are proficient in Prajnaparamita believe that such distinctions do not appear even slightly in the treatises of the wise, nor are they obtained by reason, so it is not appropriate to count them as half-increases. Only the distinctions mentioned earlier are reasonable. The commentary says: 'Other Non-Returners approach the Formless Realm, that is, those who are free from desire for the Form Realm, who, having died from here, are born into the Formless Realm.' It also says: 'There are four distinctions, such as passing away after being born.' The approach to the Formless Realm has been explained. What is obtaining peace in the present life? What is obtaining peace in the present life? It is the Non-Returner who passes away on the basis of having obtained that fruit. The Treasury of Knowledge says: 'Others pass away in Nirvana here.' However, it is not unreasonable to consider those who have attained Arhatship on the basis of the Stream-Enterer and Once-Returner as obtaining peace in the present life. What is realization by the body? The Compendium of Topics says: 'What is realization by the body? It is the learner who meditates on the eight liberations.' Thus, the Non-Returner is able to enter into the eight liberations. These distinctions of the Non-Returner are not applicable to the Non-Returner who has exhausted their life in the Desire Realm, because one who has exhausted their life in the Desire Realm cannot go to a higher realm. The commentary asks: 'Why do these distinctions also exist for the Non-Returner who has exhausted their life?' The answer is: 'They do not.' As the Treasury of Knowledge says: 'The noble one who has exhausted their life in the Desire Realm does not go to another realm.' The noble one who has exhausted their life in the Desire Realm does not go to another realm because they attain the fruit of Non-Returning in that life and pass away completely. The commentary also explains the meaning of exhausting life in the Desire Realm: 'The Non-Returner who has exhausted their life is the one who constantly obtains the fruit of Stream-Entry in their first life...'

ྲས་བུའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ནས་ཚེ་གཉིས་པ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་གང་རུང་ཐོབ་ནས་ཤི་བའི་ཚེ་ཕྱི་མ་ལ་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་ཞིག་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་རྟེན་དེ་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་གསུངས་པས་ན་རིགས་ནས་རིགས་སྐྱེ་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་ཏུ་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདོད་པར་ཚེ་ཡོངས་གྱུར་གྱི་ཕྱིར་མི་འོང་གི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ལ། སྤྱིར་འདོད་ཁམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་འཕགས་པ་ནི་འཕགས་ཆོས་ཚེ་གཉིས་སུ་བསྟེན་པ། ཚེ་དེ་ལ་འདའ་བ་ཞིག་དགོས་པར་གསལ་ལོ། །ཁམས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་ལ་ཚེ་གྱུར་ཙམ་མི་སྨོས་པར་འདོད་པར་ཞེས་ཁྱད་པར་སྨོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། འགྲེལ་པར་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་སུ་ཚེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ནི་གལ་ཏེ་ན་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ཏུ་ཡང་འཇུག་སྟེ་གོང་དུ་འཕོ་བ་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྒྱ་བྱིན་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་པ་དེས་བདག་ཚེ་འཕོས་ནས་མིར་སྐྱེས་པའི་རྟེན་ལ་མྱང་འདས་མ་ཐོབ་པར་འཆི་བའི་ཐ་མར་དགྲ་བཅོམ་པ་མ་ཐོབ་པའི་ཉམས་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་འོག་མིན་དུ་སྐྱེ་བར་ཤོག་ཅེས་སྟོན་པའི་དྲུང་ 18-3-25b དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་པ་མི་རིགས་ཏེ། འདོད་པར་འཕགས་ཆོས་ཚེ་གཉིས་སུ་བསྟེན་པའི་ཚེ་གྱུར་ཡིན་ཀྱང་གཟུགས་ཁམས་སུ་འཇུག་པ་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཁྱོད་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་མངོན་པ་མི་ཤེས་པས་སྨོན་ལམ་དེ་ལྟར་བཏབ་ཟེར་ན་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་སྟོན་པས་དེ་སྐད་མ་སྨྲ་ཞེས་འགོག་རིགས་པ་ལས་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ནི། བརྒྱ་བྱིན་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བར་འདོད་ནས་དེ་སྐད་སྨྲས་པས་དེ་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མ་བཀག་ཅེས་འདོད་དེ། འགྲེལ་པར་འོ་ན་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས། དབྱངས་དང་བཅས་པའི་བརྒྱ་བྱིན་གྱི་མདོ་ལས། འདི་ནས་ཤི་འཕོས་མིར་གྱུར་རྟེན་ལ་མི་འདའ་ཡིས། །བདག་ནི་ཐ་མར་ཉམས་ན་ལྷ་གང་འོག་མིན་ཞེས། །རྣམ་པར་གྲགས་པ་དེར་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བར་ཤོག །ཅེས་གང་སྨྲས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཆོས་མངོན་པ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བཀག་གོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། ཁ་ཆེའི་སློབ་དཔོན་འདུས་པ་བཟང་པོའི་ལན་ནི་འགྲེལ་བཤད་དུ། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟངས་ན་རེ་འཆི་འཕོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཡིད་འབྱུང་བ་ནི་ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཞེས་བརྒྱ་བྱིན་ཡང་ཡང་ཚེ་འཕོས་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ལ་ཡིད་འབྱུང་སྐྱེས་ལ་དེའི་ཡིད་མི་གསད་པའ

【現代漢語翻譯】如果獲得了預流果（Sotāpanna，梵文：Srotāpanna，入流者，須陀洹）或一來果（Sakadāgāmin，梵文：Sakṛdāgāmin，一來者，斯陀含）的果位，並在第二世不再返回，那麼就像這樣，如果獲得了最初的兩個果位中的任何一個而死去，來世就不會再返回，並且據說在這種情況下會證得涅槃（梵文：nirvāṇa，滅，寂滅），因此，如果有人想要生生世世都轉生，那麼說壽命會完全改變是有害的。如果這樣，那麼想要壽命完全改變，不還果（Anāgāmin，梵文：Anāgāmin，不還者，阿那含）的意義就是這樣。一般來說，在欲界中壽命完全改變的聖者，必須在兩世中依止聖法，並在那一世中證得涅槃。如果不在其他界中轉生，僅僅說壽命改變是不夠的，為什麼要特別說在欲界中呢？在註釋中說，如果在色界中壽命完全改變，那麼也會進入無色界，向上轉移到有頂天（梵文：Bhavāgra，有頂，最高處）。就像這樣。如果帝釋（Indra，因陀羅）是預流果，那麼他轉世為人後，如果在這個人身上沒有獲得涅槃，最終沒有獲得阿羅漢果（Arhat，梵文：Arhat，應供，阿羅漢）而退失，那麼祈禱轉生到色究竟天（Akaniṣṭha，梵文：Akaniṣṭha，無小，阿迦尼吒天）是不合理的。即使在欲界中依止兩世聖法而壽命改變，也表明會進入色界。如果分別說者（Vaibhāṣika，梵文：Vaibhāṣika，分別論者）你說帝釋不懂阿毗達磨（Abhidharma，梵文：Abhidharma，論，阿毗達磨），所以才這樣祈禱，這也是不合理的，如果這樣，佛陀應該阻止他說這樣的話，但他沒有阻止。對此，分別說者認為，帝釋想要捨棄欲界的痛苦，所以才這樣說，爲了讓他高興，所以沒有阻止。註釋中說：『如果帝釋在《有樂帝釋經》中說：『從這裡死後轉世為人，如果不能證得涅槃，我最終退失，愿我轉生到任何一個色究竟天。』這是怎麼回事呢？分別說者說，這是因為他不瞭解阿毗達磨，爲了讓他真正高興，世尊也沒有阻止。』此外，克什米爾的論師僧伽跋陀羅（Saṃghabhadra，梵文：Saṃghabhadra，眾賢）的回答在註釋中說：『論師眾賢說，厭倦了死亡和轉生的痛苦，這是真正值得高興的。』因此，帝釋一次又一次地轉生，對轉生感到厭倦，爲了不讓他灰心喪氣 If one attains the fruit of Stream-enterer (Sotāpanna, 藏文：རྒྱུན་ཞུགས་，梵文天城體：Srotāpanna，梵文羅馬擬音：Srotāpanna，漢語字面意思：入流者) or Once-returner (Sakadāgāmin, 藏文：ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་，梵文天城體：Sakṛdāgāmin，梵文羅馬擬音：Sakṛdāgāmin，漢語字面意思：一來者), and does not return in the second life, then just like that, if one attains any of the first two fruits and dies, one will not return in the next life, and it is said that in that state one attains Nirvana (梵文：nirvāṇa，滅，寂滅), therefore, if someone wants to be reborn in every life, then it is harmful to say that life will be completely changed. If so, then wanting life to be completely changed, that is the meaning of Non-returner (Anāgāmin, 藏文：ཕྱིར་མི་འོང་，梵文天城體：Anāgāmin，梵文羅馬擬音：Anāgāmin，漢語字面意思：不還者). In general, a noble one whose life is completely changed in the desire realm must rely on the noble Dharma in two lives and attain Nirvana in that life. If one does not go to other realms, it is not enough to just say that life is changed, why is it specifically said in the desire realm? In the commentary it says, 'If life is completely changed in the form realm, then if so, it will also enter the formless realms, moving upwards to the ultimate peak of existence (梵文：Bhavāgra，有頂，最高處).' It is like that. If Indra (藏文：བརྒྱ་བྱིན་，梵文天城體：Indra，梵文羅馬擬音：Indra，漢語字面意思：因陀羅) is a Stream-enterer, then after he is reborn as a human, if he does not attain Nirvana in that human body, and ultimately does not attain Arhat (藏文：དགྲ་བཅོམ་པ་，梵文天城體：Arhat，梵文羅馬擬音：Arhat，漢語字面意思：應供) and falls away, then it is unreasonable to pray to be reborn in the Pure Abode (Akaniṣṭha, 藏文：འོག་མིན་，梵文天城體：Akaniṣṭha，梵文羅馬擬音：Akaniṣṭha，漢語字面意思：無小). Even though life is changed by relying on the noble Dharma for two lives in the desire realm, it also shows that one will enter the form realm. If the Vaibhāṣika (藏文：བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་，梵文天城體：Vaibhāṣika，梵文羅馬擬音：Vaibhāṣika，漢語字面意思：分別論者) says that Indra does not understand Abhidharma (藏文：ཆོས་མངོན་པ་，梵文天城體：Abhidharma，梵文羅馬擬音：Abhidharma，漢語字面意思：論), so he prayed like that, that is also unreasonable, if so, the Buddha should have stopped him from saying that, but he did not stop him. To this, the Vaibhāṣika thinks that Indra wanted to abandon the suffering of the desire realm, so he said that, and in order to make him happy, he did not stop him. The commentary says: 'If Indra says in the 'Sutra of Indra with Melodies': 'After dying from here and being reborn as a human, if I cannot attain Nirvana, I will ultimately fall away, may I be reborn in any of the Pure Abodes.' What is the matter? The Vaibhāṣikas say that it is because he does not understand Abhidharma, and in order to make him truly happy, the Blessed One did not stop him.' Furthermore, the answer of the Kashmiri teacher Saṃghabhadra (藏文：འདུས་པ་བཟང་པོ་，梵文天城體：Saṃghabhadra，梵文羅馬擬音：Saṃghabhadra，漢語字面意思：眾賢) is in the commentary: 'The teacher Saṃghabhadra says that being disgusted with the suffering of birth, which is the cause of death and rebirth, is truly worthy of joy.' Therefore, Indra is reborn again and again, and is tired of rebirth, in order not to discourage him

【English Translation】 If one attains the fruit of Stream-enterer (Sotāpanna) or Once-returner (Sakadāgāmin), and does not return in the second life, then just like that, if one attains any of the first two fruits and dies, one will not return in the next life, and it is said that in that state one attains Nirvana, therefore, if someone wants to be reborn in every life, then it is harmful to say that life will be completely changed. If so, then wanting life to be completely changed, that is the meaning of Non-returner (Anāgāmin). In general, a noble one whose life is completely changed in the desire realm must rely on the noble Dharma in two lives and attain Nirvana in that life. If one does not go to other realms, it is not enough to just say that life is changed, why is it specifically said in the desire realm? In the commentary it says, 'If life is completely changed in the form realm, then if so, it will also enter the formless realms, moving upwards to the ultimate peak of existence.' It is like that. If Indra is a Stream-enterer, then after he is reborn as a human, if he does not attain Nirvana in that human body, and ultimately does not attain Arhat and falls away, then it is unreasonable to pray to be reborn in the Pure Abode. Even though life is changed by relying on the noble Dharma for two lives in the desire realm, it also shows that one will enter the form realm. If the Vaibhāṣika says that Indra does not understand Abhidharma, so he prayed like that, that is also unreasonable, if so, the Buddha should have stopped him from saying that, but he did not stop him. To this, the Vaibhāṣika thinks that Indra wanted to abandon the suffering of the desire realm, so he said that, and in order to make him happy, he did not stop him. The commentary says: 'If Indra says in the 'Sutra of Indra with Melodies': 'After dying from here and being reborn as a human, if I cannot attain Nirvana, I will ultimately fall away, may I be reborn in any of the Pure Abodes.' What is the matter? The Vaibhāṣikas say that it is because he does not understand Abhidharma, and in order to make him truly happy, the Blessed One did not stop him.' Furthermore, the answer of the Kashmiri teacher Saṃghabhadra is in the commentary: 'The teacher Saṃghabhadra says that being disgusted with the suffering of birth, which is the cause of death and rebirth, is truly worthy of joy.' Therefore, Indra is reborn again and again, and is tired of rebirth, in order not to discourage him

ི་ཕྱིར་སྟོན་པས་མ་བཀག་ཅེས་ལན་འདེབས་མོད་འོན་ཀྱང་འཐད་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཏེ། 18-3-26a སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་རྩོད་པ་དེའི་ལན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་འདི་སྐད་ཟེར་ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་གསུངས་པ་དང་། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་མངོན་པ་མི་ཤེས་པར་དེ་སྐད་སྨྲས་ན་སྟོན་པས་དགག་པར་རིགས་ཏེ་བརྒྱ་བྱིན་དགའ་བ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དང་འགལ་བའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ཡལ་བར་འདོར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང་། བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཡང་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་ཁམས་གཞན་དུ་སྐྱེ་མི་དགོས་པར་ཚེ་དེ་ལ་འདའ་བར་བསྟན་པས་དགའ་བར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་ཁམས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བ་དང་། ཚེ་དེ་ལ་འདའ་བར་བསྟན་པ་དང་འགལ་བར་བསམས་ནས། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མངོན་པར་འདོད་པར་ཚེ་གྱུར་ཁམས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བར་གསུངས་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་དགོངས་སམ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་དོ། །ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་གནས་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །། ༄། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་སྲིད་རྩེའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་ཐེག་དམན་པ་སྟེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། དགྲ་བཅོམ་པ་གང་ཞེ་ན་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་དགུ་པ་སྤངས་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ། ཞེས་སོ། །འདིར་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་མི་འཆད་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་ཟིན་པར་བལྟའོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཡང་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གཉིས་སུ་འབྱུང་ 18-3-26b ཞིང་མཐོང་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཉམས་པ་དང་མི་ཉམས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ནི་ཉམས་པ་དང་། འཆི་བར་སེམས་པའི་དང་། རྗེས་སུ་བསྲུངས་བའི་དང་། གནས་པ་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་དང་། རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི་དང་། མི་འཁྲུག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ་དྲུག་ཏུ་ཡང་འགྱུར་ལ། དབང་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ནི་དུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་སུའང་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་གང་རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་མི་ནུས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཉོན་སྒྲིབ་ལས་གྲོལ་གྱི་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་ཐར་བརྒྱད་ལ་འཇུག་ནུས་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་སྒྲིབ་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཆར་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་པ་ཟད་པ་སྟེ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་བསམ་གཏན་

【現代漢語翻譯】雖然有人回答說佛陀沒有阻止，但這似乎不是一個合理的觀點。阿阇黎（Acharya，梵文老師）也沒有在辯論中回答，只是說分別說部（Vaibhashika）的人是這麼說的。如果因陀羅（Indra）不瞭解實相而這麼說，佛陀應該反駁，因為爲了因陀羅的喜悅而做出與佛陀的教義相悖的論述是不應該被忽視的。而且，對於因陀羅來說，也不需要爲了慾望而改變生命，轉生到其他界，而是應該展示在此生中解脫，這樣也會讓他感到高興。先前，人們認為爲了慾望而改變生命，轉生到其他界，與在此生中解脫的教義相悖，因此建立了分別說部的觀點。因此，我認為佛陀所說的大部分關於爲了慾望而不會改變生命，轉生到其他界的教義，都是有特定意圖的，需要進一步研究。至此，關於安住在不還果（Anagami-phala）的特殊狀態的人的討論結束。什麼是安住在阿羅漢果（Arhat-phala）的狀態呢？什麼是安住在阿羅漢果的狀態呢？是指那些完全斷除了有頂（Srid-rtse）的第九種煩惱的聲聞乘（Shravakayana）的人。《攝類學》（Kun-las btus）中說：『什麼是阿羅漢？是指那些安住在斷除有頂的煩惱的第九種狀態的道上的人。』這裡沒有解釋進入阿羅漢果的狀態，因為在討論不還果的特殊狀態時已經解釋過了。阿羅漢也可以通過斷除應斷之物的方式分為慧解脫（Prajna-vimukta）和俱解脫（Ubhaya-vimukta）兩種。從安住在現法樂住（Drsta-dharma-sukha-vihara）的狀態中退失和不退失的角度來看，阿羅漢可以分為退失者、憶念死亡者、守護者、安住于不動者、堪能者和不壞法者六種。從根（Indriya）的差別來看，阿羅漢也可以分為時解脫（Samaya-vimukta）和不時解脫（Asamaya-vimukta）兩種。不能入於八解脫（Ashta-vimoksha）的阿羅漢被稱為慧解脫，因為他們通過證悟無我的智慧從煩惱障（Klesha-avarana）中解脫出來，但沒有斷除等持的障礙（Samadhi-avarana）。能夠入於八解脫的阿羅漢是俱解脫，因為他們從煩惱障和等持的障礙中都解脫了出來。正如《攝類學》中所說：『什麼是慧解脫？是指補特伽羅（Pudgala，人）的滅盡，即通過禪定（Dhyana）

【English Translation】 Although some answer that the Teacher did not prevent it, it does not seem to be a reasonable view. The Acharya (Skt. Teacher) also did not answer that debate, but only said that the Vaibhashikas (a school of Buddhism) say this. If Indra (name of a god) said that without knowing the reality, the Teacher should have refuted it, because it is not right to ignore making statements that contradict the Teacher's teachings just for the sake of Indra's pleasure. Moreover, for Indra, it is not necessary to change life for desire and be born in another realm, but to show liberation in this life, which would also make him happy. Previously, people thought that changing life for desire and going to another realm contradicted the teaching of liberation in this life, so they established the Vaibhashika's view. Therefore, I think that most of the Teacher's teachings about not changing life for desire and not going to another realm have a specific intention and need further study. This concludes the discussion about those who abide in the special state of Anagami-phala (the fruit of Non-Returning). What is the state of abiding in Arhat-phala (the fruit of Arhat)? What is the state of abiding in Arhat-phala? It refers to those of the Shravakayana (the Hearer Vehicle) who have completely abandoned the ninth affliction of Srid-rtse (the Peak of Existence). The Kun-las btus (Compendium of Categories) says: 'What is an Arhat? It refers to those who abide on the path of abandoning the ninth state of the afflictions of the Peak of Existence.' Here, the state of entering the Arhat-phala is not explained, because it has already been explained in the discussion of the special state of Anagami-phala. Arhats can also be divided into two types based on the way of abandoning what should be abandoned: Prajna-vimukta (Liberation by Wisdom) and Ubhaya-vimukta (Liberation by Both). From the perspective of falling away from and not falling away from the state of abiding in Drsta-dharma-sukha-vihara (dwelling in happiness in the present life), Arhats can be divided into six types: those who fall away, those who remember death, those who protect, those who abide in immovability, those who are capable, and those who are of indestructible Dharma. From the difference of Indriya (faculties), Arhats can also be divided into two types: Samaya-vimukta (Liberation by Time) and Asamaya-vimukta (Liberation by No Time). Arhats who cannot enter the Ashta-vimoksha (Eight Liberations) are called Prajna-vimukta, because they are liberated from Klesha-avarana (afflictive obscurations) through the wisdom of realizing selflessness, but have not abandoned the Samadhi-avarana (obscurations of meditative absorption). Arhats who can enter the Eight Liberations are Ubhaya-vimukta, because they are liberated from both Klesha-avarana and Samadhi-avarana. As the Kun-las btus says: 'What is Prajna-vimukta? It refers to the extinction of the Pudgala (person), that is, through Dhyana (meditation)'

པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་གང་ཞེ་ན། གང་ཟག་པ་ཟད་པ་དང་བཅས་པ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་ལ་ཡང་བསམ་གཏན་པའི་གང་ཟག་གོ། ཞེས་དང་། མཛོད་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར། འགོག་ཐོབ་གཉིས་ཀ་ལས་རྣམ་གྲོལ། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཅིག་ཤོས་སོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་མཁས་པ་དག་ལ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དེ་ལྟར་གྲགས་མོད་གང་ཡང་ཤེས་རབ་རྐྱང་པའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་དང་ཞེས་བརྡ་སྦྱོར་བ་དེ་དག་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ ཕར་ཕྱིན་པ་དང་སྔ་རབས་པ་འགའ་ཞིག། འདི་དག་གི་དོན་ཤེས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་མིང་ཙམ་ 18-3-27a ཡང་འཆད་རྒྱུ་མེད་དོ་ཞེས་གསལ་བར་སྒྲོག་པ་ཡིན་ཏེ་ཤེས་རབ་སྤངས་པའི་འཕགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་འདྲ་བ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བ་ཞིག་གོ། ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་དང་སྙོམས་འཇུག་གི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཆར་ལས་གྲོལ་བ་མིན་པར་ཤེར་རབ་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་རྐྱང་པའི་ཆ་ལས་གྲོལ་བ་ལ་ ཤེས་རབ་ལས་གྲོལ་བ་ཞེས་མཁས་པར་རློམ་པ་དག་ཀྱང་བརྡ་སྦྱོར་ན། ཀྱི་ཧུད་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་འབྱེད་པ་པོ་རྣམས་ནི་འདི་འདྲ་བར་གྱུར་ཏོ། །ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་པོ་ལྔ་ཀ་དབང་པོ་རྟུལ་པོར་ཁྱད་མེད་ལ། འོན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཚེ་འདི་ལ་ལུས་སེམས་བདེ་བར་གནས་པའི་རྒྱུ་ལས་ཉམས་མི་ཉམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་འདོད་ཡོན་གྱིས་དབྱེན་བཅོས་རུང་མ་བཅོས་རུང་ངེས་པར་བསམ་གཏན་ལས་ཉམས་པ་དང་། འདོད་ཡོན་གྱིས་མྱོས་སམ་མ་མྱོས་ཀྱང་རང་གིས་རང་མི་གསོད་ན་ངེས་པར་ཉམས་ལ་གསོད་ན་གཏན་མི་ཉམས་པ་དང་། འདོད་ཡོན་ལ་སེམས་བསྲུངས་ན་མི་ཉམས་ལ་ཆེད་ཆེར་མ་བསྲུངས་ན་ཉམས་པ་དང་། འདོད་ཡོན་ལས་བསྲུངས་སམ་མ་བསྲུངས་ཀྱང་ཉམས་མི་སྲིད་ལ་དབང་པོ་བརྟུལ་པོ་ལས་རྣོན་པོར་འཕོ་མི་སྲིད་པ་དང་། ཉམས་མི་སྲིད་ཅིང་དབང་པོ་འཕོ་བའི་སྐལ་བ་ཅན་རྣམས་རིམ་པ་ལྟར་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནས་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་བར་རྣམས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ། ཉམས་ 18-3-27b པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཞེ་ན་གང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནོ། །བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཞེ་ན། གང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་བདག་མི་གསོད་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་ལ་གསོད་ན་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །རྗེས་སུ་བསྲུངས་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཞེ་ན། གང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མྱོས་ན་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡིན་ལ་མ་

【現代漢語翻譯】並非如此。那麼，從兩者之中解脫出來的是什麼呢？是指具有煩惱余蘊的阿羅漢，也是處於八解脫中的禪定者。正如《俱舍論》中所說：『從止和得兩者中解脫，依靠智慧才能達到彼岸。』正如所說的那樣。雖然如此，智者們通常將阿羅漢稱為這兩種名稱，但那些說僅僅依靠智慧就能解脫的人，我們這些學習般若經和一些古人，不要說理解這些意義，甚至連名字 18-3-27a 也無法解釋，因此明確地宣稱，拋棄智慧的阿羅漢是非常罕見的。如果不是依靠智慧和禪定的力量從煩惱和等持的障礙中解脫出來，而是僅僅依靠智慧從煩惱中解脫出來，卻自詡為智者，那麼，唉！解釋佛陀教義的人竟然變成了這樣！什麼是退轉法者呢？在此，所有最初的五位阿羅漢在根器遲鈍方面沒有區別。然而，是否從世間禪定的等持中退轉，從而導致今生身心安樂，這是區分其特徵的關鍵。例如，根器遲鈍的阿羅漢，無論是否受到欲妙的誘惑，如果允許或不允許干擾，肯定會從禪定中退轉；無論是否沉迷於欲妙，如果不自殺，肯定會退轉，如果自殺，則永遠不會退轉；如果守護自己的心遠離欲妙，就不會退轉，如果不特別守護，就會退轉；無論是否守護遠離欲妙，都不會退轉，但根器不可能從遲鈍轉為敏銳；那些不可能退轉且有能力轉變根器的人，依次是從退轉法者到有資格證悟的法者。正如《攝類學》中所說：什麼是 18-3-27b 退轉法者呢？是指那些根器遲鈍的人，無論是否沉迷於欲妙，都有可能從現法樂住中完全退轉。什麼是自殺法者呢？是指那些根器遲鈍的人，無論是否沉迷於欲妙，如果不自殺，就有可能從現法樂住中完全退轉，如果自殺，則沒有退轉的可能。什麼是守護法者呢？是指那些根器遲鈍的人，如果沉迷於欲妙，就有可能從現法樂住中退轉，如果不沉迷，就不會退轉。

【English Translation】 It is not so. Then, what is it that is completely liberated from both? It refers to the Arhat with residual afflictions, who is also a meditator in the eight liberations. As it is said in the Abhidharmakośa: 'Liberated from both cessation and attainment, it is through wisdom that one reaches the other shore.' As it is said. Although it is so, the wise usually refer to Arhats by these two names, but those who say that liberation is achieved solely through wisdom, we who study the Prajñāpāramitā and some of the ancients, let alone understanding these meanings, even the names 18-3-27a cannot be explained, and therefore explicitly declare that an Arhat who has abandoned wisdom is extremely rare. If one is not liberated from the afflictions and the obscurations of samādhi through the power of wisdom and samādhi, but is liberated from afflictions alone through wisdom, and yet boasts of being wise, then, alas! Those who interpret the Buddha's teachings have become like this! What is a Dharma of Regression? Here, all the first five Arhats are no different in terms of dull faculties. However, whether or not one regresses from the samādhi of worldly meditation, which leads to happiness in body and mind in this life, is the key to distinguishing their characteristics. For example, an Arhat with dull faculties, whether or not tempted by desirable objects, if interference is allowed or not allowed, will definitely regress from meditation; whether or not intoxicated by desirable objects, if one does not commit suicide, one will definitely regress, and if one commits suicide, one will never regress; if one guards one's mind from desirable objects, one will not regress, and if one does not particularly guard, one will regress; whether or not one guards against desirable objects, one will not regress, but it is impossible for the faculties to change from dull to sharp; those who cannot regress and have the ability to transform their faculties are, in order, from those with the Dharma of Regression to those with the Dharma of being worthy of realization. As it is said in the Compendium of Topics: What is a 18-3-27b Dharma of Regression? It refers to those with dull faculties who, whether or not intoxicated by desirable objects, have the potential to completely regress from dwelling happily in the present Dharma. What is a Dharma of Suicide? It refers to those with dull faculties who, whether or not intoxicated by desirable objects, if they do not commit suicide, have the potential to completely regress from dwelling happily in the present Dharma, and if they commit suicide, there is no possibility of regression. What is a Dharma of Protection? It refers to those with dull faculties who, if intoxicated by desirable objects, have the potential to regress from dwelling happily in the present Dharma, and if not intoxicated, will not regress.

མྱོས་ན་མ་ཡིན་པའོ། །གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། གང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་རྣམ་སྦྱོང་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་གང་ཞེ་ན། གང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་མ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་རྣམས་སྦྱོང་བའི་སྐལ་བ་ཅན་ནི་ཡིན་པའོ་ཞེས་སོ། །མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། མི་འཁྲུགས་པའི་ཆོས་ཅན་གང་ཞེ་ན། གང་རང་བཞིན་གྱིས་དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཏེ། མྱོས་ཀྱང་རུང་མ་མྱོས་ཀྱང་རུང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་ལས། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ། །དོན་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་པོ་དེ་ལ་ 18-3-28a དབང་པོ་དང་། རིགས་དང་། སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་དང་། གང་ཞིག་གང་ལས་ཉམས་པའི་སྒོ་ནས་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་འཆད་དོ། །དབང་པོའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོ་ལྔ་ནི་དད་མོས་སྔོན་དུ་སོང་བ་དང་དབང་རྟུལ་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་ནི་མཐོང་བས་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དབང་རྣོན་ཡིན་ཏེ། མཛོད་ལས། དགྲ་བཅོམ་དྲུག་འདོད་དེ་དག་ལས། །ལྔ་ནི་དད་པས་མོས་ལས་སྐྱེས། །དེ་དག་རྣམ་གྲོལ་དུས་དང་སྦྱོར། །མི་གཡོའི་ཆོས་ཅན་མི་གཡོ་བ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དུས་མི་སྦྱོར་གྲོལ། །དེ་ནི་མཐོང་ཐོབ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་། །ཞེས་སོ་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། འདི་ལ་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས་སུ་གནས་པ་དང་། དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས་མ་ཡིན་ཡང་ཕྱིས་གང་ཟག་དེའི་རིགས་སུ་སོང་བ་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གང་ཟག་དྲུག་ཆར་ལ་ཡོད་ལ། གཉིས་པ་ནི་ཕྱི་མ་ལྔ་ལ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་དབང་པོ་སྦྱངས་པས་བདག་གསོད་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལས་རིགས་དམན་པ་མེད་པས་དེ་ལ་འོག་མའི་རིགས་སྦྱངས་པ་ལས་ཕྱིས་རིགས་འཕོས་པ་མེད་དེ། མཛོད་ལས། ཁ་ཅིག་དང་པོ་ནས་དེའི་རིགས། །ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པ་ལས་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་སོ། །སྦྱོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དང་པོ་གཉིས་ནི་སྔོན་སློབ་པའི་གནས་སྐབས་ཁོ་ན་ནི་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་། གུས་པར་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་གུས་པར་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་གཉིས་ཀར་སྦྱོར་བ་པ་ཡིན་ལ་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་ནི་ 18-3-28b གཉིས་ཀར་སྦྱོར་བ་པ་དང་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་ལ། གུས་སྦྱོར་ནི་རྒྱུན་ཆད་མ

【現代漢語翻譯】『非退轉者』是什麼？是指那些根器遲鈍，即使放逸，安住于見法（指證悟之法）也不會退失，但也沒有能力調伏諸根的人。『堪能證悟者』是什麼？是指那些根器遲鈍，無論是否放逸，安住于見法都不會退失，並且有能力調伏諸根的人。具有不退轉之法者，如經中所說：『什麼是不退轉之法？』是指那些天生根器敏銳的人，無論是否放逸，安住于見法都不會退失。』這裡是從根器的角度來區分的。對於這個意義，分別說者（Vibhajyavādin，佛教部派之一）是這樣認為的：對於這六種阿羅漢，要從根器、種姓、精進的差別，以及從何處退失的角度來解釋其不同的特徵。根器的差別是什麼樣的呢？前五種阿羅漢是由於信解在前，根器遲鈍；第六種阿羅漢是由於見道在前，根器敏銳。《俱舍論》中說：『有六種阿羅漢，其中五種是由於信解而生，他們解脫的時間和精進有關，不退轉者不會退轉，因此他們不會在那個時候精進解脫，那是由見道所獲得的。』種姓的差別是什麼樣的呢？這裡有兩種情況：一種是從一開始就屬於那種種姓，另一種是從一開始不屬於那種種姓，但後來變成了那種種姓。對於第一種情況，六種阿羅漢都具有；對於第二種情況，后五種阿羅漢具有，例如，退法阿羅漢通過調伏諸根，變成了能自害法阿羅漢的種姓。由於沒有比退法阿羅漢更低的種姓，因此沒有通過調伏較低的種姓而後來改變種姓的情況。《俱舍論》中說：『有些人從一開始就屬於那種種姓，有些人是通過調伏而轉變的。』精進的差別是什麼樣的呢？《俱舍論釋》中說：『最初的兩種阿羅漢只是在先前學習的階段才持續精進，沒有恭敬地精進。第三種阿羅漢是持續精進者。第四種阿羅漢是恭敬精進者。第五種阿羅漢是兩者都精進，但根器遲鈍。第六種阿羅漢是兩者都精進，並且根器敏銳。』就像經文所說的那樣，恭敬精進是持續不斷的。

【English Translation】『What is a non-regressing one?』 It refers to those who have dull faculties, and even if they are heedless, they will not regress from abiding in the Dharma of vision (referring to the Dharma of enlightenment), but they also do not have the ability to subdue their faculties. 『What is one who is capable of realization?』 It refers to those who have dull faculties, and whether they are heedless or not, they will not regress from abiding in the Dharma of vision, and they have the ability to subdue their faculties. Those who possess the Dharma of non-regression, as stated in the scripture: 『What is the Dharma of non-regression?』 It refers to those who are naturally sharp in their faculties, and whether they are heedless or not, they will not regress from abiding in the Dharma of vision.』 Here, the distinction is made from the perspective of the faculties. Regarding this meaning, the Vibhajyavādins (a Buddhist school) believe that for these six types of Arhats, their different characteristics should be explained from the differences in faculties, lineage, diligence, and from where they regress. What is the difference in faculties like? The first five Arhats are due to faith and understanding coming first, and their faculties are dull; the sixth Arhat is due to the path of seeing coming first, and their faculties are sharp. The Abhidharmakośa states: 『There are six types of Arhats, among which five are born from faith and understanding, their time of liberation is related to diligence, the non-regressing one will not regress, therefore they will not diligently liberate at that time, that is obtained from the path of seeing.』 What is the difference in lineage like? Here, there are two situations: one is that from the beginning they belong to that lineage, and the other is that from the beginning they do not belong to that lineage, but later they become that lineage. For the first situation, all six Arhats possess it; for the second situation, the latter five Arhats possess it, for example, a regressing Arhat, through subduing the faculties, becomes the lineage of a self-harming Arhat. Since there is no lineage lower than a regressing Arhat, there is no situation where the lineage is changed later through subduing a lower lineage. The Abhidharmakośa states: 『Some from the beginning belong to that lineage, some are transformed through subduing.』 What is the difference in diligence like? The Abhidharmakośa Commentary states: 『The first two Arhats only continuously practice in the previous stage of learning, without diligently practicing with respect. The third Arhat is one who continuously practices. The fourth Arhat is one who diligently practices with respect. The fifth Arhat is one who practices both, but their faculties are dull. The sixth Arhat is one who practices both, and their faculties are sharp.』 Just as the scripture says, diligent practice with respect is continuous.

ེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་དྲག་པོ་ཡིན་ཅིང་རྒྱུན་སྦྱོར་ནི་རྩོལ་བ་དྲག་པོ་མེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་ཆགས་པའོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཉམས་པའི་ཚུལ་ཡང་ཅི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དྲུག་པོ་དེ་ལས་གང་ཞིག་ཉམས་ན་དང་པོ་ལྔ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཞིག་ལས་ཉམས་ན་འབྲས་བུ་དང་རིགས་གཉིས་ལས་ཏེ། དེ་ཡང་རིགས་དང་པོ་དང་འབྲས་བུ་དང་པོ་གཉིས་ལས་ནི་མི་ཉམས་སོ། །དེ་ལ་རིགས་དང་པོ་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ།། ༈ །།འབྲས་བུ་དང་པོ་ནི་འབྲས་བུ་མཐར་གྱིས་འཐོབ་པའི་ལྟར་ན་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ལྟར་ན་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གཉིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དང་པོར་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བས་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལས་ཉམས་སྲིད་ཀྱང་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་ལས་ཉམས་མི་སྲིད་དེ། དེ་དག་གི་སྤངས་པ་དེ་བྱིས་ལམ་དང་འདས་ལམ་གཉིས་ཆར་གྱིས་བརྟན་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་པ་ནི་ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་སོང་། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་བདུན་པ་ཡན་ཆད་སྐྱེས་པས་ཕྱིར་འོང་དུ་སོང་། དྲུག་པ་མན་ཆད་སྐྱེས་པས་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་སོང་བ་ཡོད་ཀྱང་རྒྱུན་ཞུགས་ལས་ནི་ཐོད་རྒལ་བ་དང་གཉིས་ཆར་ཉམས་མི་སྲིད་དེ་མཐོང་སྤང་རྣམས་ཀུན་བཏགས་པའི་བདག་ལྟའི་རྩ་བ་ཡིན་ལ་འཕགས་པས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པས་ན་བདག་ལྟ་གཞི་མེད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་རྣམས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་སྤངས་པ་ 18-3-29a མི་ལྡོག་གོ། སྒོམ་སྤང་གི་གཞི་ཆགས་པའི་ཡུལ་སྡུག་པ་དང་ཁོང་ཁྲོའི་ཡུལ་མི་སྡུག་པ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་པོ་ལ་གནས་པས་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བས་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པ་ནི་ལྡོག་གོ། རིགས་ལས་ཉམས་པ་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་འདི་ཡོད་དེ། ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རིགས་གོང་མར་འཕོ་བ་ཡོད་ཀྱང་འོག་མར་ཉམས་པ་མེད་དེ་དེ་ལས་རིགས་དམན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་དང་པོ་ལས་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དང་པོ་ནས་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་དེ་སློབ་ལམ་དང་མི་སློབ་ལམ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་ཡུན་རིང་དུ་འདྲིས་པས་བརྟན་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ནས་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱིས་དབང་པོ་སྦྱངས་ཏེ་འཆི་བར་སེམས་པར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའི་རིགས་ནི་ལམ་གཉིས་ཀྱིས་བརྟན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་གང་ལས་ཉམས་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡང་མཛོད་དུ། བཞི་ནི་རིགས་ལས་ལྔ་འབྲས་ལས། །ཉམས་འགྱུར་དང་པོ་ལས་མ་ཡིན། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ལས་མ་ཡིན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་དུ། འབྲས་བུ་དང་པོ་རྒྱུན་ཞུགས་ཁོ་ནར་མ་མཛད་པར་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཡང་བཤད་པ་ནི་སྐབས་དེའི་འགྲེལ་པར་གསལ་ཁ་མེད་ཀྱང་འཐད་པར་རྟོགས་ཏེ། གནས་གཉིས་པར་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་དང

【現代漢語翻譯】精進的種類有二，即強烈的精進和持續的精進。強烈的精進是指不懈的努力，而持續的精進是指沒有強烈努力的持續精進。如果有人從某種狀態退失，情況又是如何呢？如果從這六種狀態中的任何一種退失，那麼首先會退失前五種狀態。從什麼狀態退失呢？從果位和種性兩種狀態退失。也就是說，從第一種種性和第一種果位不會退失。第一種種性已經解釋過了。第一種果位，如果按照逐漸獲得果位的方式，就是預流果。如果按照頓悟的方式，就是一來果和不還果兩種果位的第一果。因此，通過頓悟獲得的阿羅漢可能會從果位退失，但不會從前三種果位退失，因為這些果位的斷除是通過見道和修道兩種途徑來鞏固的。漸悟者由於上界煩惱在相續中產生，會從阿羅漢果退失，成為不還果。如果生起欲界第七品煩惱，則會退失為一來果。如果生起第六品以下的煩惱，則會退失為預流果。但是，無論是漸悟者還是頓悟者，都不會從預流果退失，因為見道所斷的都是俱生我執的根本，而聖者已經現量證悟了俱生無我，因此不會再生起以我執為基礎的煩惱，所以預流果的斷除是不會退轉的。修道所斷的以可憎之境為基礎的貪慾和以不可憎之境為基礎的嗔恨等，是存在於對境中的，因此緣于這些對境的煩惱會生起，所以修道所斷的煩惱是會退轉的。從種性退失的情況是，具有退失之法者可以轉生到更高的種性，但不會退失到更低的種性，因為沒有比那更低的種性了。不從第一種種性退失的原因是，從一開始，自己就已經在見道和修道兩種道位中長期串習了該種性，因此變得穩固。後來獲得阿羅漢果后，具有退失之法者，如果調伏根，思維死亡等，這樣的種性是沒有被兩種道鞏固的緣故。關於從什麼狀態退失的情況，在《俱舍論》中說：『四從種性退，五從果退轉，不從第一退。』對『不從第一退』的解釋是，第一果不僅指預流果，也指一來果和不還果，雖然當時的解釋沒有明確說明，但可以理解為是合理的。因為在第二果位，頓悟的一來果和...

【English Translation】 There are two types of diligence: intense diligence and continuous diligence. Intense diligence refers to tireless effort, while continuous diligence refers to sustained diligence without intense effort. If someone falls back from a certain state, what is the situation? If one falls back from any of these six states, then one will first fall back from the first five states. From what state does one fall back? One falls back from two states: fruition and lineage. That is, one does not fall back from the first lineage and the first fruition. The first lineage has already been explained. The first fruition, if obtained gradually, is the Stream-enterer fruition. If obtained suddenly, it is the first fruition of the Once-returner and the Non-returner. Therefore, an Arhat who attains enlightenment suddenly may fall back from the fruition, but will not fall back from the first three fruitions, because the abandonment of these fruitions is consolidated by both the Path of Seeing and the Path of Cultivation. A gradual learner, due to the arising of afflictions of the higher realms in the continuum, will fall back from the Arhat fruition and become a Non-returner. If the seventh affliction of the desire realm arises, one will fall back to the Once-returner. If afflictions below the sixth arise, one will fall back to the Stream-enterer. However, neither the gradual nor the sudden learner will fall back from the Stream-enterer fruition, because what is abandoned on the Path of Seeing is the root of the fabricated ego-belief, and the noble ones have directly realized the fabricated selflessness, so afflictions based on ego-belief will not arise, therefore the abandonment of the Stream-enterer fruition will not regress. The objects of cultivation to be abandoned, such as attachment to desirable objects and aversion to undesirable objects, exist in the objects themselves, so afflictions arise in relation to these objects, therefore the abandonment of cultivation to be abandoned will regress. The distinction in falling back from lineage is that one who has the nature of falling back can be reborn into a higher lineage, but will not fall back to a lower lineage, because there is no lineage lower than that. The reason for not falling back from the first lineage is that from the beginning, one has already become familiar with that lineage for a long time in both the Path of Seeing and the Path of Cultivation, so it has become stable. Later, after attaining Arhatship, if one has the nature of falling back, such as subduing the senses and contemplating death, such a lineage is not consolidated by the two paths. Regarding the situation of falling back from what state, it is said in the Abhidharmakośa: 'Four fall back from lineage, five from fruition, not from the first.' The explanation of 'not from the first' is that the first fruition refers not only to the Stream-enterer fruition, but also to the Once-returner and the Non-returner, although the explanation at that time was not clear, it can be understood as reasonable. Because in the second state, the sudden Once-returner and...

་ཕྱིར་མི་འོང་ལས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པར་གསུངས་པ་དང་། གནས་དྲུག་པར་ཡང་།གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན་ནི། ཕལ་ཆེར་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་རྣམས་དང་ལེགས་པར་གུང་འགྲིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ 18-3-29b ཡང་མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སོ་ན་གནས་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའམ། དབང་པོ་འཕོ་བའམ་ཡོངས་སུ་ཉམས་ན་སློབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའོ། །འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་ནི་བཞི་སྟེ། གསུམ་པོ་དེ་དག་ཉིད་དང་། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རིགས་སུ་སླར་འོངས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་གསུམ་ལ་ཡང་རེ་རེ་བསྐྱེད་དེ་གོ་རིམ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ལྔ་དང་དྲུག་དང་བདུན་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་དབྱེ་བ་བྱེད་ལ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ལ་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་ཅན་གྱི་བར་དུ་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་གྱི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁམས་གསུམ་ཆར་ན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་དྲུག་ཡོད་པར་རུང་ངོ་ཞེས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པའོ། །དེའི་འཕྲོས་ཉིད་ནས་གང་དག་གདོན་མི་ཟ་བར་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ནས། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་བར་དུ་འགྱུར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་དྲུག་གོ། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་གནས་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་གཉིས་ཏེ། དེ་ཉིད་ན་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་དང་། འཆི་བར་སེམས་པ་དང་། དབང་པོ་འཕོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ནི་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་མཐུན་ཏེ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ངེས་པ་ཅན་དུ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པར་འདོད་པ་ཤེས་བྱེད་གང་མཐོང་ནས་འདོད་ 18-3-30a ཅེ་ན། མདོ་ལས་རྐྱེན་ལྔ་དང་། རྒྱུ་ལྔས་དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྔ་གང་ཞེ་ན་ལས་ཀྱི་མཐའ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་སྨྲ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། རྩོད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། རིང་དུ་རྒྱུ་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན། ནད་ཀྱི་རྣམ་པས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཐེབས་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་མདོ་ལས། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟིས་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ང་སྨྲའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་འདི་སྐད་ཅེས་ཀུན་དགའ་བོ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་རྙེད་པ་དང་། བཀུར་སྟིས་བར་ཆད་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་གསུངས། བཅོམ་ལྡན་འ

【現代漢語翻譯】並且說不會從不還果（梵文：Anāgāmin，不還）的果位上退轉。第六處也說：『如果爲了獲得初果（梵文：Srotaāpanna，須陀洹）的緣故，那麼大多數會遠離對業的貪著，也會遠離對欲的貪著。』這些說法都非常一致。像這樣，《俱舍論釋》中說：『具有退轉之法者有三種，即在其所住之處入于完全的寂滅，或者轉變根器，或者退轉而成為有學。具有死亡之念者有四種，即上述三種，以及再次回到具有退轉之法者的種類中。』同樣，對於其他三種，也各自增加一個，因此按照順序，可以知道分別是五種、六種和七種。這樣進行區分。而且，該論中還說，具有退轉之法者，必定會退轉，而不是說會證悟，甚至不會證悟到具有證悟的潛力，因為存在這種可能性，所以才這樣說。』這樣一來，即使在三界中，也可能有六種阿羅漢，這是分別說者的觀點。緊接著說，哪些必定會退轉，直到證悟，按照這些觀點，在欲界有六種。在色界和無色界，則有安住于不動和不搖動之法的兩種，因為在那裡沒有退轉、死亡之念和根器轉變。』這種說法與《攝類學》相符，因為他們認為具有退轉之法等是必然的。在這裡，分別說者認為阿羅漢會退轉，看到了什麼依據才這樣認為呢？經中說，通過五種因緣和五種原因，時解脫阿羅漢會退轉。五種是什麼呢？即進入事業的邊際，進入說話，進入爭論，具有長途行走的行為，以及長期受到疾病的折磨。』又，經中說：『那時，世尊（梵文：Bhagavān）告訴具壽阿難陀（梵文：Ānanda）：阿難陀，我說即使對於阿羅漢，利養和恭敬也會造成障礙。』具壽阿難陀稟告說：『世尊，為什麼這樣說，阿難陀，我說即使對於阿羅漢，利養和恭敬也會造成障礙。』世尊

【English Translation】 And it is said that there is no possibility of falling from the state of Anāgāmin (不還果). In the sixth place, it is also said: 'If it is for the sake of obtaining the first fruit (Srotaāpanna, 須陀洹), then most will be detached from attachment to karma and also detached from attachment to desire.' These statements are very consistent. Like this, The Abhidharmakośabhāṣya (《俱舍論釋》) says: 'Those who have the nature of falling away are of three kinds, namely, entering into complete extinction while abiding in their state, or changing their faculties, or falling away and becoming a learner. Those who have the thought of death are of four kinds, namely, the above three, and returning again to the kind of those who have the nature of falling away.' Similarly, for the other three, add one each, so that in order, it can be known that there are five, six, and seven kinds respectively. This is how to distinguish. Moreover, the same treatise also says that those who have the nature of falling away will inevitably fall away, but it is not said that they will attain enlightenment, or even that they will attain the potential for enlightenment, because there is such a possibility, so it is said.' In this way, even in the three realms, there may be six kinds of Arhats, which is the view of the Vaibhāṣikas (分別說者). Immediately after that, it says, which ones will inevitably fall away, until enlightenment, according to these views, there are six in the desire realm. In the form and formless realms, there are two who abide in the immovable and unwavering Dharma, because there is no falling away, thought of death, or change of faculties there.' This statement is in accordance with the Abhidharmasamuccaya (《攝類學》), because they consider those who have the nature of falling away, etc., to be certain. Here, the Vaibhāṣikas (分別說者) believe that Arhats will fall away, what basis did they see to believe this? The sutra says that through five conditions and five causes, a liberated-by-time Arhat will fall away. What are the five? Namely, entering the edge of activities, entering speech, entering disputes, having the practice of traveling long distances, and being afflicted by illness for a long time.' Also, the sutra says: 'Then, the Bhagavan (世尊) said to the venerable Ānanda (阿難陀): Ānanda, I say that even for Arhats, gain and respect can cause obstacles.' The venerable Ānanda reported: 'Bhagavan, why do you say this, Ānanda, I say that even for Arhats, gain and respect can cause obstacles.' The Bhagavan

དས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདིས་ལྷག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་བཞི་པོ་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལས་འདི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ང་སྨྲ་སྟེ། དེ་ཡང་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གཅིག་ཏུ་མ་འདྲེས་པར་བག་ཡོད་པ་བརྟུན་པ་པར་གནས་པ་འདིས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ང་མི་སྨྲའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ 18-3-30b ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱུང་བ་ལས་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཏེ་མི་འདུག་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ལས་མི་གཡོ་བ་ལ་ཉམས་པ་གཏན་མེད་ཅེས་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་པས་དུས་སྦྱོར་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པ་ཉམས་པར་གསུངས་པ་དང་། ཡང་སོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་བརྒྱ་ལ་རེ་འགའ་ཞིག་དྲན་པ་ཉམས་པ་ལས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་པར་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་མི་དགེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དེ་སློབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མདོ་དེ་ཉིད་ལས་གང་དག་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་འབབ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་ཤིང་མདོ་གཞན་ལས་དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་སུ་གསུངས་ཏེ། མདོ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པའི་སྟོབས་དུ་ཞིག་མཆིས། ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་ནི་བརྒྱད་དེ། ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཞེས་པ་ནས་འབབ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དང་། ཟག་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཅིང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ཤེས་བྱེད་དུ་ 18-3-31a དྲང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པར་དམ་འཆའོ། །དོན་འདི་ལ་མཛོད་འགྲེལ་དུ་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཅི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེ་ན། ལུང་དང་རིགས་པས་སོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བཟུང་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལོག་རྟོག་སུན་འབྱིན་

{ "translations": [ "དས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། (Deskyi Kachalpa): དས་ཀྱིས་說道：", "ཀུན་དགའ་བོ་ (Kundgawo，阿難) མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་། མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་དང་། མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ལ་བར་ཆད་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། (Kundgawo，阿難)，獲得未得之物，領悟未悟之理，證悟未證之法，這些都不會有任何阻礙。", "འོན་ཀྱང་འདིས་ལྷག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པ་བཞི་པོ་ཐོབ་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ལས་འདི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ང་སྨྲ་སྟེ། 然而，對於那些通過卓越之心而獲得四種安住于見法的狀態的人來說，我確實說過，他們可能會從這些狀態中退失。", "དེ་ཡང་འདྲེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །這是因為他們仍然處於一種混合的狀態。", "གཅིག་ཏུ་མ་འདྲེས་པར་བག་ཡོད་པ་བརྟུན་པ་པར་གནས་པ་འདིས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལུས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལས་ནི་རྣམ་གྲངས་གང་གིས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་འགྱུར་བར་ང་མི་སྨྲའོ། །對於那些完全不混合，保持警覺和精進，並通過身體證悟了心解脫的人來說，我不會說他們會從任何方面退失。", "ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ (Kundgawo，阿難)，因此，", "ཁྱོད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཟིལ་གྱིས་མནན་པར་བྱའོ། །你應該這樣學習，要克服名利和恭敬。", "རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་བྱུང་བ་ལས་སེམས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་ཏེ་མི་འདུག་པ་དེ་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་ཁྱོད་ཀྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ། །(Kundgawo，阿難)，你應該這樣學習，不要讓你的心被名利和恭敬所束縛。", "ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ལས་མི་གཡོ་བ་ལ་ཉམས་པ་གཏན་མེད་ཅེས་ཁྱད་པར་དུ་སྨོས་པས་དུས་སྦྱོར་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པར་བསྟན་ཏོ། །經中特別提到，對於那些不為名利所動搖的人來說，是永遠不會退失的，這表明有時解脫者也會退失。", "ཡང་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གནག་ཚོགས་ཅན་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པ་ཉམས་པར་གསུངས་པ་དང་། །經中還說，尊者納迦薩瑪達（Gnatsokchen）是一位阿羅漢，但他退失了。", "ཡང་སོལ་བའི་ཕུང་པོ་ལྟ་བུའི་མདོ་ལས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་དེ་བརྒྱ་ལ་རེ་འགའ་ཞིག་དྲན་པ་ཉམས་པ་ལས་སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །又如《煤炭堆經》中說，一位聖聲聞弟子，如果他那樣行事，那樣安住，那麼百人中可能會有一人因失念而生起罪惡和不善的念頭。", "ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་ལས་ཉམས་པར་བསྟན་ཏོ། །這些都表明阿羅漢可能會退失。", "གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་འཕགས་པ་མི་དགེ་བའི་སེམས་སྐྱེས་པ་དེ་སློབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། 如果一位聲聞聖者生起了不善之心，那他就不是一位學道者。", "མདོ་དེ་ཉིད་ལས་གང་དག་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་འབབ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དུ་གསུངས་ཤིང་མདོ་གཞན་ལས་དེ་དག་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་སུ་གསུངས་ཏེ། 經中說，那些能夠控制自己的心，長期專注於心的寂靜，並趨向于涅槃的人，在其他經中被稱為阿羅漢的力量。", "མདོ་ལས། བཙུན་པ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པའི་སྟོབས་དུ་ཞིག་མཆིས། 經中說：『尊者，一位比丘阿羅漢，漏盡者的力量是什麼？』", "ཤཱ་རིའི་བུ་དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་ནི་བརྒྱད་དེ། 舍利子（Sharibu）說：『比丘，阿羅漢的力量有八種：", "ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཞེས་པ་ནས་འབབ་པ་ཡིན་ཞེས་པའི་བར་དང་། 從長期專注於心，到趨向于涅槃。", "ཟག་པའི་གནས་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་བསིལ་བར་གྱུར་ཅིང་བསིལ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །因為經中說，阿羅漢已經從所有煩惱的境地中解脫出來，獲得了清涼和寂靜。』", "ཞེས་མདོ་སྡེ་དེ་དག་ཤེས་བྱེད་དུ་ (Shéjédu) དྲང་ནས་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པ་ཡོད་པར་དམ་འཆའོ། །引用這些經文作為證據，我斷言阿羅漢可能會退失。", "དོན་འདི་ལ་མཛོད་འགྲེལ་དུ་མདོ་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ། །關於這一點，《俱舍論》的註釋中，經部師們說，即使是阿羅漢也不會完全退失。", "ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ཉིད་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཅི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་ཅེ་ན། 他們這樣說，但如何理解這才是合理的呢？", "ལུང་དང་རིགས་པས་སོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ཡང་མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་བཟུང་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལོག་རྟོག་སུན་འབྱིན་ 通過教理和理性來理解。第二佛陀也遵循經部師的觀點，駁斥了分別說者的錯誤觀念。" ], "english_translations": [ "Deskyi Kachalpa said:", \"Kundgawo (Ananda), there is no obstacle to obtaining what has not been obtained, realizing what has not been realized, and directly experiencing what has not been directly experienced.\"", "However, I do say that those who have attained the four abodes of comfortable dwelling in the visible Dharma, which arise from superior mind, may degenerate from them; for they dwell in a mixed state.", "But I do not say that those who dwell unmixed, diligently and vigilantly, and who have directly experienced the liberation of mind through the body, will degenerate in any way.", "Therefore, Kundgawo (Ananda), you should train yourselves thus: Overcome gain and respect.", "Kundgawo (Ananda), you should train yourselves thus: Do not let your mind be completely entangled by gain and respect.", "It is specifically mentioned that there is no degeneration for those who are unwavering, which indicates that there is degeneration from the Arhat of occasional combination.", "Moreover, the sutra says that the venerable Gnatsokchen (Nagasamada) was an Arhat who degenerated.", "Furthermore, in the Sutra of the Heap of Ashes, it is said that a noble Shravaka disciple who practices and dwells in that way may, in one out of a hundred cases, generate sinful and unwholesome thoughts due to loss of mindfulness.", "This also shows that there is degeneration from Arhatship.", "If a Shravaka Arya generates an unwholesome thought, he is not a learner.", "In that same sutra, it is said that those who have mastered their minds and have long been devoted to mental solitude are inclined towards Nirvana, and in other sutras, these are said to be the powers of an Arhat.", "The sutra says: 'Venerable one, what are the powers of a Bhikshu Arhat, one who has exhausted the outflows?'", "Sharibu (Sariputra) said: 'Bhikshu, the powers of an Arhat are eight: from long devotion to inclination.'", "Because it is said that the Arhat has become cool and pacified from all phenomena such as the place of outflows.", "Quoting these sutras as evidence, I assert that there is degeneration from Arhatship.", "Regarding this, in the commentary on the Abhidharmakosha, the Sautrantikas say that there is no complete degeneration even from Arhatship.", "They say this, but how is it to be understood as reasonable?", "It is understood through scripture and reason. The Second Buddha also adopted the view of the Sautrantikas and refuted the wrong ideas of the Vaibhashikas." ] }

པར་མཛད་དོ། །འདིར་འགྲེལ་བཤད་དུ་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤང་པས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །དང་པོ་མ་ཡིན་པ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལས་ནི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་སྲིད་དེ། དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ་དུ་བསམས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་གཉིས་པའི་ཡང་བཞེད་པས་འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ངེས་པར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ཁོ་ནས་འཐོབ་པ་མི་ཉམས་ལ་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ནི་འཕགས་པས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་ཀྱང་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དེ་གཉིས་ལས་ཉམས་པ་སྲིད་དེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤངས་པ་ནི་ལྡོག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དོན་དེ་ནི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཡང་བཞེད་པར་མངོན་ཏེ། རྣམ་འགྲེལ་དུ། དེ་ཉིད་དང་བརྟན་དང་། མ་ལུས་ཁྱད་པར་མཁྱེན་པར་འགྲུབ། །གཤེགས་པ་རྟོགས་པའི་དོན་ཕྱིར་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ། །མི་ 18-3-31b སློབ་ལས་ལྷག །ཅེས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཁྱེན་པ་དང་། མཁྱེན་པ་བརྟན་པ་དང་། མ་ལུས་པ་མཁྱེན་པས་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ལས་ལྷག་ཅེས་པ་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་བརྟེན་མིན་ཕྱིར་ལེགས་ཡིན་ཞེས་དང་། བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །སླར་མི་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། གོམས་ཕྱིར་མ་ལུས་སྤངས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཐུབ་པའི་སྤངས་པ་ལེགས་པར་སྤངས་པ་དང་། སླར་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པ་དང་། མ་ལུས་པར་སྤངས་པའི་སྤང་པ་ཁྱད་པར་གསུམ་ལྡན་ཏེ་རིམ་པ་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པ་དང་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པ་ལས་ལྷག་པར་བསྟན་པར་དགོངས་པ་བརྟགས་ནུས་ཤིང་སློབ་པའི་སྤངས་པ་སླར་མི་ལྡོག་ན་མི་ལྡོག་པར་སྤངས་པས་སློབ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་སློབ་པའི་སྤངས་པ་ལྡོག་སྲིད་པར་མཁས་པ་གཉིས་མཐུན་ཡང་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་འདྲ་སྟེ། ཆོས་མངོན་པའི་ལུགས་བཤད་ཟིན་ལ་རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་སླར་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་ན་སྤངས་པ་མི་ལྡོག་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་བདག་ལྟའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་བདག་འཛིན་དྲུངས་མ་ཕྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་འཇུག་པས་ན་སློབ་པ་རྣམས་ལ་བདག་འཛིན་དྲུངས་ཕྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འོ་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་མི་ཉམས་པ་ལ་ལུང་གང་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དེ་འདྲ་བའི་སྤངས་པ་དེ་སླར་ཉོན་མོངས་མི་སྐྱེ་བས་ས

【現代漢語翻譯】已完成。在此，解釋中『也』這個詞表示，不僅是由於見道而應斷除的煩惱完全斷除，而且也表明從阿羅漢果位也不會退失。對於初果、一來果和不還果來說，可能會有退失，因為它們可以通過世間道獲得。這是兩位佛陀的共同觀點，即初果和阿羅漢果必須通過出世間道才能獲得，不會退失，而中間的二果可以通過聖者以世間道獲得，因此可能會退失，因為以世間道斷除的煩惱可能會復發。這表明，賢者們頂上的珍寶，吉祥法稱（Dharmakīrti），也持有這種觀點。在《釋量論》中說：『彼性與堅與，無餘差別智成就，逝者悟義故，是故外道與學者，勝非學者。』如經中所說，佛陀的證悟超越了外道、有學和無學，因為他證悟了事物的本性，他的智慧是堅定不移的，並且他證悟了一切。『痛苦所依非有故，是故為善。』因為斷除了我見的種子，所以不會再來。』因為習慣，所以斷除了一切。』佛陀的斷除具有三種殊勝之處：徹底斷除，永不退轉地斷除，以及完全斷除，因此依次超越了外道、有學和無學。可以推斷，他認為如果一個有學的斷除不會退轉，那麼就無法證明不退轉的斷除比有學更殊勝。因此，兩位智者都認為有學的斷除可能會退轉，但退轉的原因不同。法相乘的觀點已經解釋過了，而理自在（Dignāga）認為，如果煩惱在相續中再次產生，那麼斷除就不會退轉，而且煩惱也是以我見為根源的，所以只要沒有從根源上拔除我執，煩惱就會產生，因此有學者沒有從根源上拔除我執。那麼，阿羅漢不會退轉有什麼經典依據呢？經中說：『比丘們，以聖慧斷除的煩惱才是真正的斷除。』像這樣的斷除，煩惱不會再次產生，所以... （藏文：དགེ་སློང་དག་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ།，梵文天城體：आर्यज्ञानेन प्रहीणं यत्तत् प्रहीणम्，梵文羅馬擬音：āryajñānena prahīṇaṃ yattat prahīṇam，漢語字面意思：聖慧所斷，是為已斷。）

【English Translation】 Completed. Here, the word 'also' in the explanation indicates that not only are the afflictions to be abandoned due to seeing completely abandoned, but it also shows that there is no falling away from the state of an Arhat. For the first fruit, the once-returner, and the non-returner, there may be falling away, because they can be attained through worldly paths. This is the common view of the two Buddhas, that the first fruit and the Arhat fruit must be attained only through supramundane paths and do not fall away, while the two intermediate fruits can be attained by noble ones through worldly paths, so there may be falling away from those two, because what is abandoned by worldly paths may relapse. This shows that Dharmakīrti, the jewel on the crown of the wise, also holds this view. In the Pramāṇavārttika, it says: 'That nature and firm and, complete distinction wisdom accomplished, gone for the sake of understanding meaning, therefore externalists and learners, superior to non-learners.' As it says, the Buddha's enlightenment surpasses externalists, learners, and non-learners because he understood the nature of things, his wisdom is steadfast, and he understood everything. 'Because suffering's basis is not, therefore it is good.' Because the seed of self-view is abandoned, there is no return. 'Because of habit, all is abandoned.' The Buddha's abandonment has three special qualities: complete abandonment, abandonment that does not regress, and complete abandonment, thus surpassing externalists, learners, and non-learners in order. It can be inferred that he thinks that if a learner's abandonment does not regress, then it cannot be proven that non-regressing abandonment is superior to a learner's. Therefore, both wise men agree that a learner's abandonment may regress, but the reasons for regression are different. The view of the Abhidharma has been explained, while Dignāga thinks that if afflictions arise again in the continuum, then abandonment does not regress, and afflictions are also rooted in self-view, so as long as self-grasping is not uprooted, afflictions will arise, therefore learners have not uprooted self-grasping. So, what scriptural basis is there for an Arhat not falling away? The sutra says: 'Bhikkhus, whatever is abandoned by noble wisdom is truly abandoned.' Such abandonment does not give rise to afflictions again, so... (Tibetan: དགེ་སློང་དག་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ།, Sanskrit Devanagari: आर्यज्ञानेन प्रहीणं यत्तत् प्रहीणम्, Sanskrit Romanization: āryajñānena prahīṇaṃ yattat prahīṇam, Literal Chinese meaning: What is abandoned by noble wisdom is truly abandoned.)

ྤང་ངེས་སུ་གསུངས་པ་ 18-3-32a དང་། སློབ་པ་ལ་བག་ཡོད་པ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་བག་ཡོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་མི་གསུངས་པ་དང་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ཀྱང་གནས་གསུམ་གྱིས་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཕྲ་རྒྱས་མ་སྤངས་ཤིང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་ཡིན། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་སྣང་བར་གྱུར་པ་ཡིན། དེ་ལ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་དགོས་པར་གསུངས་ལ། དགྲ་བཅོམ་པས་ཕྲ་རྒྱས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ན་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མ་ཚང་ངོ་། །རིགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་གཏན་མི་སྐྱེ་བའི་གཉེན་པོ་སྐྱེས་ན་ཇི་ལྟར་ཉམས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་མ་སྐྱེས་ན་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་རྩད་ནས་མ་བཏོན་ན་ཅི་ལྟར་ཟག་ཟད་ཡིན། ཟག་ཟད་མིན་ན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཉམས་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་དྲངས་པའི་མདོ་དེ་དག་གི་དགོངས་པ་གང་ཞེ་ན། འདིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉམས་པ་ནི་དུས་སྦྱོར་ཡིན་ལ། དེ་གང་ལས་ཉམས་ན་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཉམས་པ་མདོའི་དོན་ཡིན་ནོ། །མདོ་གཉིས་པ་ལས་ཀྱང་ལྷག་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བསམ་གཏན་བཞི་ལས་ཉམས་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་སེམས་རྣམ་གྲོལ་ལས་གཏན་མི་ཉམས་པར་གསུངས་པས་ན་མདོའི་དོན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །མདོ་གསུམ་པའི་དོན་ཡང་གནག་ཚོགས་ཅན་ཡང་ཡང་ཉམས་ནས་ 18-3-32b ལྕེབས་པ་ནི་དེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལས་ཡང་ཡང་ཉམས་ནས་ལྕེབས་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གནག་ཚོགས་ཅན་སློབ་པའི་ཚེ་བསམ་གཏན་གྱི་རོ་མྱངས་པ་དང་། དབང་པོ་རྟུལ་བའི་ཕྱིར་བསམ་གཏན་ལས་ཡང་ཡང་ཉམས་པ་དང་། ཡིད་ཆད་ནས་རང་ལ་མཚོན་བསྣུན་ནས་འཆི་ཁའི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་བཞི་པའི་དོན་ཡང་སློབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དགྲ་བཅོམ་པའི་སྟོབས་དེ་ལ་ཡོད་པར་བཤད་པའི་སེམས་དབེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་ཡུན་རིང་པོ་ནས་སེམས་དབེན་པ་ལ་གཞོལ་བ་སོགས་ནི་སློབ་པ་ལ་ཡང་ཡོད་ལ། དགྲ་བཅོམ་པའི་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་སྤངས་པ་ཟློག་ཅེས་པའི། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ངན་རྟོགས་རྣམས། །སངས་རྒྱས་གཉིས་པས་ལུང་རིགས་ཀྱིས། །ལེགས་པར་བཀག་རྣམས་རྒྱས་པར་བཀྲལ། །མངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་ཤེས་བྱེད་རྣམས། །རྒྱས་པར་མ་བཀོད་རང་འགྲེལ་དང་། །འགྲེལ་བཤད་དགོངས་པ་ཚུལ་བཞིན་དུ། །ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་སོམ་ཉི་དོར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། ༈ ། ༄། །དུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་དུ

【現代漢語翻譯】關於必然性的論述經中說：『對於學習者，應當謹慎。』但沒有說『對於阿羅漢，應當謹慎。』。在《法蘊論》中也說，通過三種方式，對欲的貪著的潛在增長會產生，即對欲的貪著的潛在增長尚未斷除且未完全瞭解。被欲的貪著所纏繞的法會顯現。對此，非如理作意是原因。』因此，煩惱的產生需要三種因緣和合。阿羅漢已經斷除了所有的潛在增長，因此產生的因不具足。如果有人問：『這是什麼道理呢？』如果阿羅漢生起了永不生起煩惱的對治，那又怎麼會退失呢？如果未生起對治，煩惱的種子沒有從根本上拔除，又怎麼能說是漏盡呢？如果不是漏盡，又怎麼能成為阿羅漢呢？』因此，阿羅漢是不會退失的。如果有人問：『那麼，分別說部所引用的那些經的意圖是什麼呢？』這裡，阿羅漢的退失是指時節因緣，即從第四禪的等持中退失，這是經的含義。第二部經中也說，從由增上心所生的第四禪中退失，但從心解脫中則永不退失，因此經的含義是這樣的。第三部經的含義是，具有黑群者屢屢退失並墮落，但這並不是指阿羅漢屢屢退失並墮落。那麼，是什麼呢？具有黑群者在學習時體驗過禪定的滋味，但由於根器遲鈍，屢屢從禪定中退失，並且灰心喪氣，想要自殺，但在臨死時獲得了阿羅漢果併入滅。第四部經的含義是指在學習者的角度上說的。如果有人問：『那麼，經中不是說阿羅漢具有那種力量，例如心遠離等等嗎？』這沒有過失，因為長期專注於心遠離等，學習者也有，但阿羅漢的這種力量非常卓越，因此有差別。阿羅漢斷除退失宗，分別說部惡見解，佛陀第二以理教，善破彼等廣闡釋。以多為懼略知者，未廣安置自釋中，釋論意旨如實開，遣除猶豫作此論。這是總結的偈頌。時和合

【English Translation】 On the Assertion of Certainty It is said in the scriptures: 'For the learner, one should be mindful.' But it is not said, 'For the Arhat, one should be mindful.' Also, in the Abhidharma, it is said that through three ways, the latent increase of attachment to desire arises, that is, the latent increase of attachment to desire has not been abandoned and not fully understood. The dharmas that are entangled by the attachment to desire will appear. To this, improper attention is the cause.' Therefore, the arising of afflictions requires the assembly of three causes and conditions. The Arhat has abandoned all latent increases, therefore the cause of arising is not complete. If someone asks: 'What is the reason for this?' If the Arhat has generated the antidote that never gives rise to afflictions, then how can they regress? If the antidote has not arisen, and the seeds of afflictions have not been eradicated from the root, then how can it be said to be the exhaustion of outflows? If it is not the exhaustion of outflows, then how can one become an Arhat?' Therefore, there is no regression from Arhatship. If someone asks: 'Then, what is the intention of those sutras cited by the Vaibhashikas?' Here, the regression of the Arhat refers to the temporal condition, that is, regression from the samadhi of the fourth dhyana, which is the meaning of the sutra. The second sutra also says that one regresses from the fourth dhyana arising from the higher mind, but one never regresses from the liberation of mind, therefore the meaning of the sutra is like this. The meaning of the third sutra is that the one with the black aggregates repeatedly regresses and falls, but this does not mean that the Arhat repeatedly regresses and falls. Then, what is it? The one with the black aggregates tasted the flavor of meditation during the time of learning, but due to dull faculties, repeatedly regressed from meditation, and became discouraged, wanting to commit suicide, but at the time of death, attained Arhatship and entered into nirvana. The meaning of the fourth sutra is spoken from the perspective of the learner. If someone asks: 'Then, isn't it said in the sutra that the Arhat has that power, such as mind seclusion, etc.?' There is no fault in this, because learners also have long-term focus on mind seclusion, etc., but the Arhat's power is extremely excellent, therefore there is a difference. The proponent of the Arhat's abandonment and regression, the Vaibhashika's wrong views, the second Buddha refuted well with reason and scripture, and explained them extensively. Fearing prolixity, the knowable factors were not extensively arranged in the self-commentary, but the meaning of the commentary was truly opened, and doubts were dispelled in this treatise. This is the concluding verse. Time and combination

ས་དང་མི་སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དུས་དང་སྦྱོར་བ་དང་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་གྲོལ་སྤངས་པ་དེ་དུས་རེ་ཞིག་གི་བར་དུ་གནས་ནས་ཉམས་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ་དྲུག་པ་ནི་ཉམས་མི་སྲིད་པས་རྣམ་གྲོལ་སྤངས་པ་དེ་དུས་འདི་ཙམ་ནས་ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་དུ་གྲོལ་བས་ན་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བར་རྣམ་གྲོལ་བ་ 18-3-33a ཞེས་བྱ་སྟེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་སྲིད་པ་དང་། མི་སྲིད་པའི་སྒོ་ནས་དུས་གཞན་གྱི་བར་དང་གཏན་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕྱིར་དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་། དུས་དང་མི་སྦྱོར་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཏེ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོད་པའོ། །སློབ་དཔོན་གྱི་བཞེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི། རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རུང་ལ་ཞེས་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྣམ་གྲོལ་སྤངས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གནས་པས་ཉམས་པ་མི་སྲིད་པས་དེ་ལ་དུས་ལ་ལྟོས་མི་ལྟོས་མི་རུང་ཞེས་བཀག་ནས་འོ་ན། མཛོད་འགྲེལ་ལས། དུས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཞེས་ཅི་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་དབང་པོ་བརྟུལ་བའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་དུས་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཟློག་པ་ནི་དུས་དང་མི་སྦྱོར་བར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱེད་དང་ལྡན་པ་དང་། ལུས་ལ་ནད་མེད་པ་དང་། ཡུལ་མི་མཐུན་པ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་དང་མི་ལྟོས་པ་གཉིས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་དུས་སྦྱོར་དང་དུས་མི་སྦྱོར་གྱི་དོན་ནོ། །བལྟོས་པའི་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་འདྲ་ཡང་བལྟོས་ཆོས་ལ་མི་མཐུན་ཏེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་ནི་རྣམ་གྲོལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་འཆད་ཅིང་། སློབ་དཔོན་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་ལས་འཕྲོས་པ་ལས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གཅིག་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དུས་དང་སྦྱོར་བ་བ་ཡིད་དུ་འོང་ 18-3-33b བ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་གཅིག་སྟེ་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མི་གཡོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་དེ་མི་འཐད་དེ་གལ་ཏེ་དུས་སྦྱོར་གྱི་རྣམ་གྲོལ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་ན་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་སུ་བསྟན་པ་དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལན་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་དང་། དགྲ་བཅོམ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པས་གང་དུ་ཡང་བསྐྱེད་བྱར་མ་གསུངས་ལ་སྐབས་དེའི་བསྐྱེད་བྱ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་གཉིས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔར་བཤད་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་

【現代漢語翻譯】那麼，什麼是不與時間相關的呢？什麼又是與時間相關，什麼又是不與時間相關的呢？對此，前五個阿羅漢（Arhat，斷盡煩惱，證得解脫的聖者）是解脫後有可能退轉的，因此他們的解脫是與時間相關的；而第六個阿羅漢是不會退轉的，他們的解脫一旦獲得就不會改變，是永久的解脫，因此他們的解脫是不與時間相關的。如經文18-3-33a所說。在《俱舍論釋》（Mdzod 'grel）中提到：『由於可能退轉和不可能退轉的原因，解脫有與時間相關的，即在一段時間內解脫；也有永久解脫，即不與時間相關的解脫。』這是分別說部（Vaibhashika，佛教部派之一）的觀點。論師（指世親，Vasubandhu）的觀點在同一論中提到：『阿羅漢的解脫，由於是恒常相續的，因此不能說是不與時間相關的。』阿羅漢的解脫是恒常不變的，不會退轉，因此不能說它依賴於時間。那麼，《俱舍論釋》中說的『與時間相關的阿羅漢』是什麼意思呢？』是指那些根器遲鈍，需要依賴特定時間才能顯現三摩地（Samadhi，禪定）的人。而『不退轉』就是不與時間相關的解脫。』因此，禪定的正行需要依賴於生活必需品的充足、身體的健康以及環境的適宜等時間上的條件，依賴和不依賴這些條件分別對應于與時間相關和不與時間相關的含義。雖然這與分別說部在依賴時間上的觀點相似，但在所依賴的對象上有所不同。分別說部認為解脫本身是阿羅漢的解脫，而論師則認為是第四禪的禪定。《十處經》（bCu las 'phros pa las）中也說：『需要生起的法只有一種，即與時間相關的心解脫，這是令人滿意的。需要顯現的法只有一種，即不退轉的心解脫。』因此，分別說部的觀點是不合理的。如果與時間相關的解脫是阿羅漢，那麼需要顯現的法也應該是阿羅漢，這樣就重複提到了阿羅漢。而且，阿羅漢在任何情況下都不是需要生起的，而經文中需要生起和需要顯現的兩種法都是針對阿羅漢而言的。以上就是對之前所說的阿羅漢的解釋。

【English Translation】 Then, what is it that is not associated with time? What is associated with time, and what is not associated with time? In this regard, the first five Arhats (Arhat, the saint who has exhausted afflictions and attained liberation) are those who, after liberation, may regress, therefore their liberation is associated with time; while the sixth Arhat is one who will not regress, their liberation, once attained, will not change, it is permanent liberation, therefore their liberation is not associated with time. As stated in scripture 18-3-33a. In the 'Abhidharmakosha-bhashya' (Mdzod 'grel), it is mentioned: 'Due to the possibility of regression and the impossibility of regression, liberation is either associated with time, i.e., liberation within a certain period; or permanent liberation, i.e., liberation not associated with time.' This is the view of the Vaibhashika (one of the Buddhist schools). The Acharya's (referring to Vasubandhu) view is mentioned in the same treatise: 'The liberation of an Arhat, because it is constantly continuous, cannot be said to be not associated with time.' The liberation of an Arhat is constant and unchanging, it will not regress, therefore it cannot be said that it depends on time. Then, what does the 'Abhidharmakosha-bhashya' mean by 'Arhat associated with time'? It refers to those who are dull in faculties and need to rely on specific times to manifest Samadhi (Samadhi, meditation). And 'non-regression' is liberation not associated with time.' Therefore, the actual practice of meditation needs to rely on the sufficiency of necessities, the health of the body, and the suitability of the environment, etc., the dependence and non-dependence on these conditions correspond to the meanings of being associated with time and not associated with time respectively. Although this is similar to the Vaibhashika's view on dependence on time, it differs in the object of dependence. The Vaibhashika believes that liberation itself is the liberation of an Arhat, while the Acharya believes it is the Samadhi of the fourth Dhyana. The 'Ten Topics Sutra' (bCu las 'phros pa las) also says: 'There is only one Dharma that needs to be generated, that is, the mind liberation associated with time, which is satisfactory. There is only one Dharma that needs to be manifested, that is, the unwavering mind liberation.' Therefore, the view of the Vaibhashika is unreasonable. If the liberation associated with time is an Arhat, then the Dharma that needs to be manifested should also be an Arhat, thus the Arhat is mentioned repeatedly. Moreover, the Arhat is not something that needs to be generated under any circumstances, and the two Dharmas that need to be generated and need to be manifested in the scripture are both referring to the Arhat. The above is the explanation of the Arhat mentioned earlier.

དེ་དག་ལ་མི་སློབ་པ་དགུ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་མཛད་དོ། །མདོ་ལས་མི་སློབ་པ་དགུ་གང་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་དང་། འཆི་བར་སེམས་པའི་ཆོས་ཅན་དང་། ཞེས་པ་ནས། མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་དང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་སྟེ། འདི་དག་ནི་མི་སློབ་པ་དགུ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །བོད་རྣམས་ཁ་ཅིག་དགྲ་བཅོམ་པ་རྒྱན་ཅན་དང་རྐྱེན་མེད་ཅེས་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་མོད།འོན་ཀྱང་རྒྱན་ཡོད་མེད་ནི། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། འགོག་བདེན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་འགོག་པ་རྒྱན་མེད་དང་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་རིག་པ་གསུམ་དང་མངོན་ཤེས་དྲུག་ལྡན་གྱི་འགོག་པ་རྒྱན་བཅས་སུ་གསུངས་ཀྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ནི་རྣམ་གཞག་བྱས་པ་མ་མཐོང་ལ་ཅི་སྟེ་ཐ་སྙད་འདོགས་ན་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དང་གཉིས་ཀའི་ཆ་ལས་རྣམ་གྲོལ་གྱི་རང་བཞིན་ཇི་འདྲ་བ་དེ་ལྟ་བུར་བསྙད་དོ། །དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ །དེ་ལྟར་ཞུགས་ 18-3-34a གནས་བརྒྱད་བཤད་པ་དེ་དག་ནི་སྤང་བྱ་མཐར་གྱིས་སྤོང་བ་དང་། འབྲས་བུ་མཐར་གྱིས་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་གྱི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་དེ་དག་དེ་ཁོ་ནར་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དུ་འབྲས་བུ་འཐོབ་པ་ལ་ཐོད་རྒལ་བ་དང་རིམ་གྱིས་པ་གཉིས་དང་། སྤང་བྱ་སྤོང་བ་ལ་ཡང་མཐར་གྱིས་དང་། ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བ་གཉིས་ཏེ་བཞིར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ནི། སྤང་བྱ་རིམ་གྱིས་པ་དང་མི་འགལ་ལ་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་པ་ནི་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གང་ཟག་བཞི་པོ་འདི་ཞུགས་གནས་གང་ལ་བཞག་ཅེ་ན་འབྲས་བུ་དང་སྤང་བྱ་མཐར་གྱིས་པ་ནི་ཞུགས་གནས་བརྒྱད་ཆར་ལ་ཡོད་ལ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་ནི་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ཀྱི་ཞུགས་གནས་བཞི་ཁོ་ན་ལ་བཞག་སྟེ། བཅུ་དྲུག་པ་དང་པོར་ཐོབ་པའི་ཚེ་འབྲས་བུ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་དེ་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བའི་དོན་ཡིན་ཞིང་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་འབྲས་བུ་སྔ་མ་དོར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དགྲ་བཅོམ་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་ཐོབ་པར་མི་ནུས་ཏེ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་སྲིད་རྩེའི་སྒོམ་སྤང་མི་སྤོང་བ་དང་མཐོང་ལམ་གྱིས་ཀྱང་བསྒོམ་སྤང་དེ་སྤང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བ་ནི་འབྲས་བུ་དང་པོ་དང་ཐ་མ་གཉིས་ཉིད་ལ་བཞག་སྟེ་ཕྱིར་འོང་ལ་ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་གང་ཡང་སྤངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། འདོད་པའི་དགུ་པ་མ་སྤངས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་མི་འགྱུར་ལ་དགུ་པ་སྤངས་ན་ཁམས་གསུམ་གའི་དགུ་ཆར་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་པ་མཛོད་དུ་ནི། འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་དུ་དང་མཐར་གྱིས་མངོན་

【現代漢語翻譯】他們也被稱為『九種無學』。經中說，什麼是九種無學呢？即：完全退失之法者，完全不退失之法者，思念死亡之法者，……不動的法者，以智慧解脫者，以及從二者解脫者。這些被稱為九種無學。有些藏人使用『有飾阿羅漢』和『無緣阿羅漢』這樣的術語。然而，關於有飾與無飾，《攝類學》中說：『對於滅諦，以智慧解脫的滅是無飾，從二者解脫的三種智慧和具有六神通的滅是有飾。』但沒有見到對阿羅漢進行這樣的區分，如果一定要使用這些術語，那麼就按照以智慧解脫和從二者解脫的自性來稱謂。關於安住于阿羅漢果位已經講完了。如是，對八向位（指預流向、預流果、一來向、一來果、不還向、不還果、阿羅漢向、阿羅漢果）的解釋，是基於逐漸斷除所斷和逐漸現證果位而言的。但並非說聖者就一定只能如此。因為獲得果位有兩種方式：頓超和漸次；斷除所斷也有兩種方式：逐漸和同時，總共有四種情況。其中，頓超果位與漸次斷除所斷不矛盾，但漸次果位與同時斷除所斷是矛盾的。那麼，這四種補特伽羅安立於哪個向位呢？逐漸獲得果位和逐漸斷除所斷者存在於所有八向位中，而頓超果位只安立於中間兩個果位的四向位中。在第十六剎那獲得果位時，不捨棄之前的果位而獲得之後的果位，這就是頓超果位的含義。因為預流果沒有需要捨棄的之前的果位，並且阿羅漢果不能在第十六剎那獲得，因為在見道之前沒有斷除有頂的修斷，並且見道也不能斷除修斷。同時斷除所斷者只安立於第一個和最後一個果位，因為一來果沒有斷除任何上界的煩惱。如果沒有斷除欲界的第九品惑，就不會成為不還果，如果斷除了第九品惑，就意味著斷除了三界的所有九品惑，從而成為阿羅漢。在《俱舍論》中，頓超果位和漸次現證……

【English Translation】 They are also termed the 'Nine Non-Learners.' The Sutra states, 'What are the nine non-learners?' They are: those with the nature of complete decline, those with the nature of not declining, those with the nature of contemplating death, ... those with the nature of immovability, those liberated by wisdom, and those liberated from both. These are called the nine non-learners.' Some Tibetans use terms like 'adorned Arhat' and 'unconditioned Arhat.' However, regarding adorned and unadorned, the Compendium of Topics states: 'For cessation, the cessation of liberation by wisdom is unadorned, and the three knowledges of liberation from both and the cessation endowed with six supernormal powers are adorned.' But no such distinction is seen made for Arhats. If one must use these terms, then they should be applied according to the nature of liberation by wisdom and liberation from both. The explanation of abiding in the fruit of Arhat has been completed. Thus, the explanation of the eight abidings (referring to Stream-Enterer Path, Stream-Enterer Fruit, Once-Returner Path, Once-Returner Fruit, Non-Returner Path, Non-Returner Fruit, Arhat Path, Arhat Fruit) is based on gradually abandoning what is to be abandoned and gradually realizing the fruits. But it is not that these noble individuals are necessarily fixed in that way. Because there are two ways to attain the fruit: sudden transcendence and gradual; and there are also two ways to abandon what is to be abandoned: gradually and simultaneously, making a total of four situations. Among these, sudden transcendence of the fruit does not contradict gradual abandonment of what is to be abandoned, but gradual fruit contradicts simultaneous abandonment of what is to be abandoned. So, in which abiding are these four types of individuals placed? Those who gradually attain the fruit and gradually abandon what is to be abandoned exist in all eight abidings, while sudden transcendence of the fruit is only placed in the four abidings of the two intermediate fruits. When one attains the fruit in the sixteenth moment, attaining the later fruit without abandoning the previous fruit, that is the meaning of sudden transcendence of the fruit. Because the Stream-Enterer Fruit has no previous fruit to abandon, and the Arhat Fruit cannot be attained in the sixteenth moment, because one does not abandon the cultivational abandonments of the peak of existence before the Path of Seeing, and the Path of Seeing also cannot abandon those cultivational abandonments. Simultaneous abandonment of what is to be abandoned is only placed in the first and last fruits, because the Once-Returner has not abandoned any afflictions of the upper realms. If one has not abandoned the ninth affliction of the desire realm, one will not become a Non-Returner, and if one abandons the ninth affliction, it means one has abandoned all nine afflictions of the three realms, thereby becoming an Arhat. In the Abhidharmakosha, sudden transcendence of the fruit and gradual realization...

18-3-34b དུ་བྱེད་པ་གཉིས་བཤད་ཀྱི་ཅིག་ཅར་བ་གཏན་མི་འདོད་མོད། རྨོངས་པ་དག་ནི་མཛོད་ལས་བཤད་པའི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་ཅིག་ཅར་བར་འདོད་པ་ནི་ཆ་མེད་ཀྱི་རྒྱུས་གཏམ་སྨྲས་ནས་རང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་མཐོང་སྟེ། མཛོད་ལས། སྤྱིར་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་རྗེས་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལྟར་ཁམས་གོང་གི་གཉེན་པོར་སོང་བ་དེས་འདོད་སྔ་རབས་པ་ པའི་གཉེན་པོ་བྱེད་པར་གཏན་མི་འདོད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི། མཛོད་ལས། སྟོན་དང་བསེ་རུ་བྱང་ཆུབ་བར། །བསམ་གཏན་མཐའ་བརྟེན་གཅིག་ལ་ཀུན། །དེའི་སྔོན་དུ་ཐར་ཆ་མཐུན་ཞེས་པ་ལྟར་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱོར་ལམ་མཐོང་ལམ་བསྒོམ་ལམ་མི་སློབ་ལམ་ཀུན་སྟན་གཅིག་ལ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཞི་གཅིག་པ་གཅིག་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། འདོད་ཉོན་དགུ་པ་མ་སྤངས་པར་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་མི་ཐོབ་ལ་དེ་ཐོབ་ན་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་དགུ་པ་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་ངེས་པར་ཅིག་ཅར་བ་ཡིན་པ་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བའི་ཟླས་དྲངས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་མཐར་གྱིས་པ་ཡིན་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། རྫས་སུ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ་ཞུགས་པ་དང་པོ་དང་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་བཞིའོ་ཞུགས་པ་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་གསུམ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་གྱིས་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་ཀྱི་ཅེས་ཞུགས་པ་ཕྱི་མ་གསུམ་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་དང་པོ་གསུམ་ལས་རྫས་ལོག་པ་མེད་པས་རྫས་ལྔར་བཞག་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཞེས་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ། འབྲས་བུ་བཞི་མཐར་གྱིས་འཐོབ་ 18-3-35a པའི་ཕྱིར་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འགྲེལ་པ་དེའི་འཕྲོས་ཉིད་ནས། ཕལ་ཆེར་ལས་དང་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་ཅིག་ཡིན་ན་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་དག་ཡིན་གྱི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དག་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིམ་གྱིས་པའི་ལུགས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི་ཐོད་རྒལ་བ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ལ་ཞུགས་པ་འབྲས་བུ་སྔ་མ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ངེས་པ་མེད་དེ་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ཞུགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་འགྲེལ་བཤད་དུ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་རྫས་སུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བ་དང་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་སུ་ལ་ཞུགས་པ་གསུམ་དང་། འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་བཞི་སྟེ་བདུན་དུ་འགྱུར་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་གཅིག་བུ་ཕྱིར་མི་འོང་འབྲས་བུ་ལས་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །ཞེས

【現代漢語翻譯】雖然我不贊成同時解釋兩種行為，但愚昧之人卻像《俱舍論》中描述的犀角一樣，認為自己的王國是一體的，這就像在說一些無關緊要的故事，並認為這能展示自己的真諦。正如《俱舍論》所說：『一般來說，它不是欲界的後繼者。』就像克服了更高層次的敵人一樣，我不贊成克服早期慾望的敵人。特別是，分別說者就像犀角一樣。《俱舍論》中說：『從入流果到犀角獨覺，再到菩提，禪定是所有事物的終極依靠。』在此之前，解脫的因素是一致的。』因此，依賴於第四禪，在同一個座位上生起加行道、見道、修道和無學道。因此，必須承認凡夫和阿羅漢的基礎是相同的。如果不放棄第九種慾望煩惱，就無法獲得禪定的正行。如果獲得了禪定的正行，就意味著已經放棄了三界的所有第九種煩惱，因此會成為阿羅漢。因此，如果像犀角一樣，就一定是同時發生的，這是矛盾的。因此，通過超越果位而引導的漸次修行是漸次的果位。正如《俱舍論釋》所說：『在實體上，有五種形式：最初的入流果和安住于果位的四種。其餘的入流果與安住于果位的三種沒有區別。』爲了漸次獲得，所以這樣說。』這意味著后三種入流果與最初的三種安住于果位沒有區別，所以將五種實體視為漸次的權力。在解釋中說：『四種果位是漸次獲得的。』此外，在同一篇註釋中：『一般來說，如果有人通過業力和慾望而脫離了慾望，那麼他們就是見道中的一來果和不還果的入流者，而不是入流果和一來果。』正如先前所說的漸次方式一樣，如果超越了果位，那麼就不能確定後來的果位是安住于先前的果位，因為超越了果位。在解釋中說，入流果和不還果依次不是入流果和一來果。』如果那樣的話，那麼在實體上，就有入流果、一來果和不還果的三種入流果，以及安住于果位的四種，總共七種。阿羅漢果的入流果與不還果沒有區別。』應該理解這一點。

【English Translation】 Although I do not approve of explaining two actions simultaneously, the ignorant, like the rhinoceros horn described in the 'Abhidharmakosha', think that their own kingdom is one, which is like telling irrelevant stories and thinking that it shows their own true nature. As the 'Abhidharmakosha' says: 'In general, it is not the successor of the desire realm.' Just like overcoming the enemy of a higher level, I do not approve of overcoming the enemy of earlier desires. In particular, the Sarvastivadins are like rhinoceros horns. The 'Abhidharmakosha' says: 'From Srotaapanna to Pratyekabuddha, to Bodhi, Dhyana is the ultimate reliance of all things.' Before that, the factors of liberation are consistent.' Therefore, relying on the fourth Dhyana, the path of application, the path of seeing, the path of cultivation, and the path of no more learning are all generated on the same seat. Therefore, it must be admitted that the basis of ordinary people and Arhats is the same. If the ninth desire affliction is not abandoned, the actual practice of Dhyana cannot be obtained. If the actual practice of Dhyana is obtained, it means that all the ninth afflictions of the three realms have been abandoned, so it will become an Arhat. Therefore, if it is like a rhinoceros horn, it must be simultaneous, which is contradictory. Therefore, the gradual practice guided by transcending the fruit is the gradual fruit. As the 'Abhidharmakosha Commentary' says: 'In substance, there are five forms: the initial entering and the four abiding in the fruit. The remaining entering are no different from the three abiding in the fruit.' In order to gradually obtain, so it is said. 'This means that the latter three entering are no different from the initial three abiding in the fruit, so the five substances are regarded as the power of gradualness. In the explanation, it says: 'The four fruits are gradually obtained.' Furthermore, in the same commentary: 'In general, if someone is detached from desire through karma and desire, then they are the entering of Sakadagami and Anagami in the path of seeing, not Srotaapanna and Sakadagami.' Just like the gradual way previously said, if the fruit is transcended, then it cannot be determined that the later fruit is abiding in the previous fruit, because the fruit is transcended. In the explanation, it says that Srotaapanna and Anagami are not Srotaapanna and Sakadagami in order.' If that is the case, then in substance, there are three entering fruits of Srotaapanna, Sakadagami, and Anagami, and four abiding in the fruit, a total of seven. The entering fruit of Arhat is no different from Anagami.' This should be understood.

་མཛོད་པའི་དགོངས་པར་བསམ་ནས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་ལ་རྫས་བདུན་གྱི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཕྱོགས་བཅུར་སྒྲོགས་པའི་མཁས་པ་ཆོས་མངོན་པའི་དོན་ལྟ་བ་ལ་བློ་གྲོས་ཀྱི་མིག་དང་ལྡན་པ་དག་སྣང་མོད། དེ་ལྟར་བཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འགྲེལ་བཤད་ཀྱི་དགོངས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པ་ལ་རྫས་ལྔ་དང་། ཐོད་རྒལ་བའི་ཞུགས་པ་གཉིས་འབྲས་གནས་ལས་རྫས་ལོག་པར་བཞག་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཞུགས་གནས་ཀྱི་གང་ཟག་དེ་དག་རྫས་བདུན་དུ་འགྱུར་ཏེ། མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་ཞུགས་པ་ 18-3-35b དང་པོ་གཅིག་པུ་དང་ཐོད་རྒལ་བའི་ཞུགས་པ་གཉིས་ཏེ་འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་གསུམ་དང་། འབྲས་གནས་བཞི་དང་བདུན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་མཐར་གྱིས་པ་ཁོ་ནའི་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་ཡང་སྔོན་དུ་བཏང་བས་ན་དེ་ཕྱིར་མི་འོང་ལས་ཐ་མི་དད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ཐོད་རྒལ་བའི་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཕལ་ཆེར་ལས་དང་འདོད་པ་ལས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་དུ་སོང་བ་གཉིས་ཁོ་ན་མངོན་པའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བས་དེ་ལ་ནི་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་པོའི་སྲས་གྲགས་པའི་བཤེས་གཉེན་ཆོས་མངོན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་ཆེན་པོ་ལ་འཁྲུལ་པའི་གནས་གང་ན་ཡོད་དེ་དེའི་ཕྱིར་ཚིག་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྣ་གཏད་པར་མི་བྱའོ། །སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་བའི་ཟླས་དྲངས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ནི་སྤང་བྱ་མཐར་གྱིས་པ་ཡིན་པས་མཐར་གྱིས་པའི་དོན་དེ་གཉིས་སུ་ངེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དག་ལམ་རིམ་གྱིས་པ་ཞེས་པའི་བརྡ་འདོགས་པ་ཡང་མཐར་གྱིས་པའི་བརྡའ་སྦྱོར་འདོད་ཀྱང་བརྡའི་དོན་མ་ཤེས་པར་ཟད་དོ། །ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། སྤྱིར་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་ནི་མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི་སྤངས་པའི་སྟེང་དུ་སྒོམ་སྤང་གི་སྤངས་པ་བསྡོམས་བོད་སྔ་མ་ཁ་ཅིག་ནས་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གསུམ་འཇོག་ལ། མཐོང་སྤང་སྤངས་པ་གཅིག་པུས་ནི་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་འཇོག་གོ། དེ་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་འདོད་པའི་བསྒོམ་སྤང་དྲུག་པ་སྤངས་དགུ་པ་མ་སྤངས་པ་དང་། རྟོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པ་ན་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞིང་དེས་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པ་དང་མཐོང་སྤང་མ་ལུས་པར་སྤངས་པ་དང་། སྔར་གྱི་དྲུག་པ་སྤངས་པའི་སྒོམ་སྤང་གི་སྤངས་པ་བསྡོམས་པས་ཕྱིར་འོང་གི་འབྲས་བུ་དང་པོར་ཐོབ་པ་དེ་ཕྱིར་འོང་ཐོད་རྒལ་བ་སྟེ་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མ་ 18-3-36a ཐོབ་པར་ཕྱིར་འོང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་བྱིས་ལམ་གྱིས་འདོད་ཉོན་དགུ་པ་ངེས་པར་སྤངས་པ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་ཅི་ཡང་མེད་པ་ཕྱིན་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་ཡང་རུང་བྲལ་

【現代漢語翻譯】考慮到論藏的意圖，存在漸次和頓悟兩種方式，以及七有支的分類。雖然十方宣揚的論師們，以智慧之眼看待論藏的意義，但這樣安排是不可能的。解釋的意圖是，對於漸次道，有五有支；對於頓悟道，有兩個入流果位，從果位上來說，有支是相反的。如果這樣做，入流者就會變成七有支。在漸次道的情況下，只有第一個入流果位，而頓悟道有兩個入流果位。因此，對於前三個果位，有三個入流者；加上四個果位，總共有七個。阿羅漢的入流果位只是漸次道，並且已經先獲得了其他果位，因此與不還果位沒有區別。在所有頓悟道的情況下，幾乎都是先斷除了欲界的貪慾和煩惱，這在所有的論藏中都有記載。對於這一點，國王的兒子，聖稱論師，這位在論藏方面具有法眼的大師，怎麼會有錯誤呢？因此，不要相信這樣的話。通過一併斷除所斷之物的方式所引導的漸次道，就是漸次斷除所斷之物，因此漸次道的意義是確定的。因此，那些使用'次第道'這個詞語的人，雖然想表達漸次道的含義，但只是不理解這個詞語的意義。什麼是頓悟道的不還果入流者呢？一般來說，安立果位的方式是，在斷除見道所斷的基礎上，加上修道所斷的斷除。一些舊的註釋會將后三個果位安立在前者之上。僅僅斷除見道所斷，就只能安立須陀洹果。對於此，在見道之前，通過世間道斷除了欲界修道所斷的第六品，沒有斷除第九品。當證悟停留在最初的十五個剎那，就是不還果的入流者。當他獲得第十六個剎那，就斷除了所有的見道所斷。加上之前斷除的第六品修道所斷，就首次獲得了不還果。這就是頓悟道的不還果，因為他沒有獲得須陀洹果就獲得了不還果。什麼是頓悟道的不來果入流者呢？在見道之前，通過凡夫道確定斷除了欲界煩惱的第九品，即使沒有斷除從初禪到無所有處之間的貪慾也可以。

【English Translation】 Considering the intention of the Abhidharma, there are both gradual and sudden paths, and also the classification of the seven constituents of existence. Although scholars who proclaim in the ten directions, with eyes of wisdom, view the meaning of the Abhidharma, it is not possible to arrange it in that way. The intention of the commentary is that, for the gradual path, there are five constituents of existence; for the sudden path, there are two entries into the fruition, and from the perspective of the fruition, the constituents of existence are reversed. If it is done in this way, those who have entered the stream will become seven constituents of existence. In the case of the gradual path, there is only the first entry into the stream, while the sudden path has two entries into the stream. Therefore, for the first three fruitions, there are three who have entered the stream; adding the four fruitions, there are a total of seven. The entry into the stream of an Arhat is only the gradual path, and since other fruitions have already been attained beforehand, it is therefore no different from the non-returner. In all cases of the sudden path, almost always the detachment from desire and afflictions of the desire realm precedes, which is recorded in all the Abhidharma texts. For this, how could the son of the king, the Venerable Ghragpa, the great master with the eye of Dharma in Abhidharma, have any error? Therefore, do not pay attention to such words. The gradual path, which is led by the simultaneous abandonment of what is to be abandoned, is the gradual abandonment of what is to be abandoned, so the meaning of the gradual path is certain. Therefore, those who use the term 'gradual path,' although they want to express the meaning of the gradual path, simply do not understand the meaning of the term. What is the entry into the non-returner fruition of the sudden path? Generally, the way to establish the fruition is to add the abandonment of what is to be abandoned in the path of cultivation on top of the abandonment of what is to be abandoned in the path of seeing. Some old commentaries will establish the latter three fruitions on top of the former. Merely abandoning what is to be abandoned in the path of seeing can only establish the fruition of the Stream-enterer. For this, before the path of seeing, through the worldly path, the sixth level of what is to be abandoned in the cultivation of the desire realm is abandoned, and the ninth level is not abandoned. When the realization remains in the first fifteen moments, it is the entry into the non-returner fruition. When he obtains the sixteenth moment, he abandons all that is to be abandoned in the path of seeing. Adding the abandonment of the sixth level of what is to be abandoned in the cultivation that was previously abandoned, he obtains the first non-returner fruition. This is the sudden path non-returner, because he obtained the non-returner without obtaining the Stream-enterer. What is the entry into the non-returner fruition of the sudden path? Before the path of seeing, through the ordinary path, the ninth level of the afflictions of the desire realm is definitely abandoned, even if attachment to the realms from the first dhyana to the realm of nothingness is not abandoned.

ཡང་རུང་དེ་ལྟ་བུ་དེ་མཐོང་ལམ་དང་པོ་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པ་ན་ཕྱིར་མི་འོང་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེས་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པ་ན་སྔར་ལྟར་སྤངས་པ་བསྡོམས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཤེས་བྱེད་ཀྱང་མཛོད་ལས། གཉིས་པ་ལ། དགུ་པ་ཚུན་ཆད་ཟད་པ་ཡིན། །འདོད་པའམ་ཡང་ན་གོང་མ་ལ། །ཆགས་བྲལ་གསུམ་པ་ལ་ཞུགས་པ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞུགས་པ་ཡི། །བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དེ་འབྲས་གནས། །ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །འདིར་མཁས་པ་སྔ་མ་རྣམས་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་ཡང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་འདོད་པ་དང་། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། འདོད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཞུགས་ནས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཕལ་ཆེར་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཞུགས་ནས་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བར་འགྱུར་རོ། །འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཞུགས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཞུགས་པ་དང་པོ་དང་ཐོད་རྒལ་བའི་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་ལ་ཞུགས་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་ཡང་འཐད་པར་མ་མཐོང་སྟེ་རྒྱུན་ཞུགས་ལ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་ 18-3-36b འདོད་ཉོན་གཅིག་ནས་ལྔའི་བར་སྤངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཡོད་མོད། འོན་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་དུ་མི་འགྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་གང་དང་གང་གི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྤང་བྱ་དེ་ཉིད་སྤངས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཤིང་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་མཐོང་སྤང་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྲིད་རྩེའི་ས་པའི་མཐོང་སྤང་ཀྱང་ཡོད་པས་དེ་བྱིས་ལམ་གྱིས་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡང་ཆགས་བྲལ་སྔོན་སོང་འདོད་དགོས་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་གེགས་སུ་གྱུར་པའི་སྤང་བྱ་འགའ་ཞིག་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་ཡང་སྤངས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་ལུང་གི་དོན་ཡང་དེ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ལུང་དེའི་གོང་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པའི་གང་ཟག་གོ། མཐོང་བའི་ལམ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གྱུར་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ་ཞེས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་གནས་པ་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་བཤད་པ་ན་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་དང་པོར་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་ཞུགས་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་ལ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་གཏན་མ་སྤངས་པ་ཞིག་མཐོང་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུན་ཞུགས་དང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་ཕལ་ཆེ་བ་དྲུག་པ་མན་ཆད་ཙམ་སྤངས་པ་དང་། འདོད་པའི་དགུ་པ་རིམ་གྱིས་སྤངས་པ་མཐོང་ལམ་ལ་ཞུགས་ནས་བཅུ་དྲུག་པ་ནམ་ཐོབ་པའི་ཚེ་རིམ་པ་བཞིན་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཡ

【現代漢語翻譯】此外，如果某人在見道（mthong lam，path of seeing）的前十五剎那安住，則被稱為入于不還果（phyir mi 'ong，non-returner）。如果此人證得第十六剎那，並如前一樣斷除了煩惱，則是不還者。關於這些的知識，也來自《俱舍論》（mdzod，Abhidharmakosha），其中說：『在第二（道）中，直到第九（品）都被斷盡。對於欲界或更高的境界，進入第三個離欲（chags bral，freedom from attachment）的（道）。誰進入什麼（道），在第十六（剎那）安住于那個果位。』在此，一些早期的學者認為，入流果（rgyun zhugs，stream-enterer）也可能先有離欲。而《攝類學》（kun las btus，Abhidharmasamuccaya）中說：『對於欲界，如果未離貪慾，則進入正性決定（yang dag pa nyid du nges par gyur pa，definiteness of reality）后，將成為入流者。如果幾乎離了貪慾，則進入正性決定后，將成為一來者（lan cig phyir 'ong，once-returner）。如果離了欲界的貪慾，則進入正性決定后，將成為不還者。』他們認為這意味著初入道者和超越者的中間果位，即入流果、一來果和不還果，分別對應於此。但我認為這並不合理，因為入流果在見道之前，已經斷除了欲界煩惱中的一到五品。然而，僅憑這些並不能算是先有離欲，必須先斷除與每個果位不共的所斷之物。入流果的主要所斷是見道所斷（mthong spang，things to be abandoned by seeing），其中也包括有頂（srid rtse，peak of existence）的見道所斷，而這些是無法通過世俗道（byis lam，path of ordinary beings）來斷除的。如果不是這樣，那麼阿羅漢（dgra bcom pa，arhat）也應該被認為先有離欲，因為阿羅漢在見道之前也已經斷除了一些成為障礙的所斷之物。而且，《攝類學》的經文意思也不是這樣。那麼，它的意思是什麼呢？經文前面說：『什麼是入流者？』答：『是安住在見道之心第十六剎那的補特伽羅（gang zag，person）。』見道是進入正性決定，因此，當說安住在第十六剎那的人是入流者時，如果有人認為所有在第十六剎那首次獲得果位的人都是入流者，那麼，如果有人尚未斷除任何欲界煩惱就進入見道並在證得第十六剎那，那麼他是入流者。同樣，如果有人斷除了幾乎所有的欲界煩惱（大約是第六品以下），或者逐漸斷除了欲界的第九品，那麼當他們進入見道並證得第十六剎那時，他們分別是一來者和不還者。

【English Translation】 Furthermore, if someone abides in the first fifteen moments of the Path of Seeing (mthong lam), they are said to have entered the state of Non-Returner (phyir mi 'ong). If such a person attains the sixteenth moment and, as before, has abandoned afflictions, they are a Non-Returner. The knowledge of these also comes from the Abhidharmakosha (mdzod), which states: 'In the second (path), up to the ninth (category) are exhausted. For the desire realm or higher, entering the third of freedom from attachment (chags bral). Whoever enters what (path), abides in that fruit in the sixteenth (moment).' Here, some earlier scholars considered that Stream-Enterers (rgyun zhugs) might also have prior freedom from attachment. And the Abhidharmasamuccaya (kun las btus) states: 'For the desire realm, if one has not separated from desire and attachment, then having entered into the definiteness of reality (yang dag pa nyid du nges par gyur pa), one will become a Stream-Enterer. If one has mostly separated from desire and attachment, then having entered into the definiteness of reality, one will become a Once-Returner (lan cig phyir 'ong). If one has separated from desire and attachment from the desire realm, then having entered into the definiteness of reality, one will become a Non-Returner.' They thought this meant that the initial entrant and the intermediate fruits of the overcomer, namely the Stream-Enterer, Once-Returner, and Non-Returner, correspond respectively to this. But I do not see this as reasonable, because the Stream-Enterer, before the Path of Seeing, has already abandoned one to five categories of afflictions of the desire realm. However, that alone does not constitute prior freedom from attachment; one must first abandon the specific objects to be abandoned that are unique to each fruit. The main object to be abandoned by the Stream-Enterer is what is to be abandoned by seeing (mthong spang), which also includes what is to be abandoned by seeing of the Peak of Existence (srid rtse), and these cannot be abandoned by the path of ordinary beings (byis lam). If it were not so, then Arhats (dgra bcom pa) should also be considered to have prior freedom from attachment, because Arhats have also abandoned some objects to be abandoned that become obstacles before the Path of Seeing. Moreover, the meaning of the Abhidharmasamuccaya's scripture is not that. So, what is its meaning? The scripture says before: 'What is a Stream-Enterer?' Answer: 'It is the person (gang zag) who abides in the sixteenth moment of the mind of the Path of Seeing.' The Path of Seeing is entering into the definiteness of reality, therefore, when it is said that the one abiding in the sixteenth moment is a Stream-Enterer, if someone thinks that all who attain the fruit for the first time in the sixteenth moment are Stream-Enterers, then, if someone who has not abandoned any afflictions of the desire realm enters the Path of Seeing and attains the sixteenth moment, then they are a Stream-Enterer. Similarly, if someone has abandoned almost all afflictions of the desire realm (approximately the sixth category or below), or has gradually abandoned the ninth category of the desire realm, then when they enter the Path of Seeing and attain the sixteenth moment, they are respectively a Once-Returner and a Non-Returner.

ིན་ནོ། །ཞེས་པ་ཡིན་གྱི་བཅུ་དྲུག་པའི་སྔོན་དུ་དེ་དག་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་མིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། དེའི་གོང་དུ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ 18-3-37a ཕྱིར་ཞུགས་པ་དང་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་འོང་ཕྱིར་མི་འོང་དགྲ་བཅོམ་གསུམ་ཆར་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ནི། འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་ལ་གནས་པའི་མཐོང་ལམ་པར་ཡང་བཞེད་དེ་བཅུ་དྲུག་པ་མཐོང་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་པ་ནི་སློབ་པ་འབྲས་གནས་ཡིན་ན་སྒོམ་ལམ་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་དོ། །བཅུ་དྲུག་པ་མ་ཐོབ་པར་འབྲས་བུ་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་། བཅུ་དྲུག་པ་སྒོམ་ལམ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཐོབ་པ་དེ་ཐོད་རྒལ་བ་ཡིན་ན་ཅིག་ཅར་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཐོད་རྒལ་བར་འགྱུར་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་མ་ཐོབ་པར་དགྲ་བཅོམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། ཉེས་པས་གོས་པ་མེད་དེ་འདི་ལྟར་ཁོ་བོ་ཅག་འབྲས་བུ་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བར་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཐོབ་ཙམ་གྱིས་ཐོད་རྒལ་བར་མི་འདོད་དོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྤྱིར་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སེམས་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ཐོབ་པ་དེས་ཕྱིས་ལམ་བསྒོམ་སྟེ་དྲུག་པ་སྤངས་ནས་ཕྱིར་འོང་དགུ་པ་སྤངས་ཏེ་ཕྱིར་མི་འོང་འཐོབ་པ་ལུགས་དང་མཐུན་པ་ལ། ཅི་ཡང་མེད་པ་ཕྱིན་གྱི་སྒོམ་སྤང་ཅི་རིགས་པ་བྱིས་ལམ་གྱིས་སྤོང་བ་ཡོད་པས་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔོན་དུ་འདོད་པའི་དྲུག་པ་དང་དགུ་པ་སྤངས་པ་དེ་དག་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་མ་ཐག་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་འཐོབ་པས་དེ་དག་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པའི་གོ་རིམ་དང་མི་མཐུན་པས་ཐོད་རྒལ་བར་བཞག་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སྤངས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ནི་ཅིག་ཅར་བ་ལ་མེད་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་ཅི་སྟེ་ 18-3-37b ཚོལ་དེའི་ཕྱིར་ཀླན་ཀ་དེ་ནི་གྱི་ནའོ། །འོ་ན་ཐོད་རྒལ་བའི་ཕྱིར་འོང་འབྲས་གནས་དེས་ཕྱིས་ཕྱིར་མི་འོང་ཐོབ་པ་ན་གང་ཟག་དེ་གང་དུ་འདོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། །འདི་འབྲས་བུ་ཐོད་རྒལ་བ་དང་མཐར་གྱིས་པ་གང་ཡང་མིན་ཞེས་པ་དང་། ཕྱིར་མི་འོང་ལ་སྔོན་ལ་བཏང་བར་བྱས་པ་ནི་ཕྱིར་འོང་ཡིན་ལ་དེ་བཏང་བས་འབྲས་བུ་མཐར་གྱིས་པ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་འདོད་པ་ཡོད་པས་གང་ལ་དད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ་། ། ཉེ་དཔོན་ དེ་ལྟར་ན་མཛོད་ལས་ཐོད་རྒལ་བའི་སྐབས་སུ་རྒྱུན་ཞུགས་བཤད་པ་ནི་ཞར་བྱུང་ཙམ་སྟེ་འགྲེལ་པའི་བཤད་ཟིན་གྱི་མཚམས་སྦྱོར་དུ་ཕལ་ཆེར་ལས་དང་འདོད་པ་ལས་འདོད་ཆགས་ བདག་གི་བླ་མ་དག་ དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཉིས་ཤིག་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐོད་རྒལ་བ་ལ་རྫས་བདུན་དང་། །ཞུགས་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་གསུམ། །རྒྱུན་ཞུགས་སོག

【現代漢語翻譯】確實如此。但這並不意味著在第十六剎那之前就已經獲得了這些果位。正如《攝事品》（Kunjye Tue）中所說：『爲了實現入流果，需要經歷入流道，同樣，對於一來、不還、阿羅漢這三種果位也需要如此。』因此，導師無著（Thogme）認為，安住於前三個果位者也是見道者，因為第十六剎那即是見道。然而，俱舍論師（Dzopa）認為，如果修道者安住于果位，那麼他們必定是修道者。因為不獲得第十六剎那就無法獲得果位，並且他們認為第十六剎那屬於修道。如果未先獲得之前的果位就獲得之後的果位，這被稱為『超越次第』，那麼證得頓悟阿羅漢果位的人也將成為『超越次第』者，因為他們未獲得不還果就獲得了阿羅漢果。如果有人這樣認為，那麼這種說法並沒有過失。因為我們並不認為僅僅是未先獲得之前的果位就獲得之後的果位就是『超越次第』。那麼，什麼是『超越次第』呢？一般來說，獲得入流果是在第十六剎那，之後通過修道，斷除欲界的六品煩惱而獲得一來果，斷除欲界的九品煩惱而獲得不還果，這是符合次第的。然而，有些人由於其根器的差異，在見道之前就已經斷除了某些煩惱，比如欲界的六品或九品煩惱。這些人一旦獲得第十六剎那，就能立即獲得中間的兩個果位（一來果和不還果）。因此，他們與之前所說的果位獲得次第不符，所以被稱為『超越次第』。如果頓悟者沒有像這樣預先斷除煩惱，那麼就會出現很大的問題。因此，這種責難是不成立的。那麼，對於『超越次第』的一來果位者，之後獲得不還果時，應該如何看待這個人呢？有人認為，這既不是『超越次第』，也不是『次第』。也有人認為，先獲得不還果的是一來果，斷除一來果才能獲得『次第』果。因此，我們應該追隨自己所信仰的觀點。近事（Nye-dpon）：如此說來，俱舍論中關於『超越次第』的討論只是順帶提及，因為在解釋的結尾處提到了兩種情況：一種是『幾乎』，另一種是『從慾望中解脫出來的人』，並說『對上師的愛』以及『與慾望分離的人的分類就是這樣』。對於『超越次第』者，有七種事物，初入流者有三種形態，以及入流等。

【English Translation】 Indeed. But it doesn't mean that those were obtained before the sixteenth moment. As it says in the Compendium of Topics (Kunjye Tue): 'In order to manifest the fruit of stream-entry, one enters the stream, and similarly, it is explained for all three: once-returner, non-returner, and arhat.' Therefore, Master Asanga (Thogme) considers those abiding in the first three fruits as also seeing the path, because the sixteenth moment is the seeing path. However, the Abhidharmakosa masters (Dzopa) believe that if a trainee abides in the fruit, then they must be on the path of cultivation. Because one cannot obtain the fruit without obtaining the sixteenth moment, and they believe that the sixteenth moment is the path of cultivation. If obtaining a later fruit without first abandoning the earlier fruit is called 'leaping over,' then a suddenly enlightened arhat would also become a 'leaper,' because they obtain the fruit of arhatship without obtaining non-return. If one thinks so, there is no fault, because we do not consider merely obtaining a later fruit without first abandoning the earlier fruit as 'leaping over.' So what is it? Generally, obtaining the fruit of stream-entry at the sixteenth moment, and then later cultivating the path, abandoning the sixth [affliction] to obtain once-return, abandoning the ninth to obtain non-return, is in accordance with the order. However, some individuals, due to their differences, abandon the sixth and ninth [afflictions] that are desired before the seeing path. Those who have abandoned those, as soon as they obtain the sixteenth moment, obtain the two intermediate fruits, so those are not in accordance with the order of obtaining the fruit as previously explained, so they are considered 'leaping over.' If such abandonment had not occurred beforehand for the suddenly enlightened, then it would be too extreme, so that criticism is not valid. So, when that 'leaping over' once-returner obtains non-return later, where should that person be considered? This is neither a 'leaping over' fruit nor a 'gradual' one, and there are also those who believe that the one who has previously abandoned non-return is a once-returner, and abandoning that is a 'gradual' fruit. Therefore, we follow the one we believe in. Nye-dpon: Thus, in the Abhidharmakosa, the discussion of 'leaping over' is just incidental, because at the end of the explanation, two things are mentioned: one is 'almost,' and the other is 'those who are liberated from desire,' and it says, 'The classification of love for the guru and those separated from desire is like that.' For the 'leaper,' there are seven substances, the first stream-enterer has three forms, and stream-entry, etc.

ས་སུ་འདོད་པ་ཡི། །ངན་རྟོག་བཀག་ནས་ཐོད་རྒལ་བའི། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤངས་རྟོགས་དག །མ་ནོར་བཤད་ནས་བདག་གཞན་རྣམས། །མཁས་པའི་རྗེས་སུ་ཁྲིད་ནས་ནི། །བླུན་པོའི་ངན་རྟོག་བྲལ་བར་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ཐོད་རྒལ་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། ༈ ། ༄། །སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་དུ་སྤང་བ་གང་ཞེ་ན། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་ཅེས་གང་གསུངས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་མཐར་གྱིས་པ་དང་། ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པའོ། །མཐར་གྱིས་པ་ནི་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅིག་ཅར་ངེས་པར་འབྱིན་པ་ནི་གང་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་མི་ 18-3-38a ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རྣམ་པས་ཅིག་ཅར་སྤོངས་ཏེ་འདི་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་དང་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ལ་གདགས་སོ། །ཕལ་ཆེར་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་སམ་འཆི་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ་ཀུན་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །གལ་ཏེ་མི་བྱེད་ན་ཡང་དེ་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཉིད་དུ་སྐྱེས་དེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ན་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་དུས་ནམ་གྱི་ཚེ་ནས་དང་ས་གང་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུས་དང་། སྤང་བྱ་གང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྤོང་བ་དང་། དེ་ལྟ་བུ་དེ་གང་ཟག་གང་ལ་བཞག་པ་དང་།དེས་མཐར་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་དང་ལྔས་རིག་པར་བྱའོ། །དུས་གང་ནས་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེ་ན། བདེན་པ་བཞི་མངོན་པར་རྟོགས་ཟིན་པར་བྱས་པ་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་ནས་བཟུང་སྟེ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྔར་བྱིས་ལམ་ལ་སྤང་བྱ་ཅིག་ཅར་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མཐོང་ལམ་གྱི་ཚེ་ཡང་སྒོམ་སྤང་སྤོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་གང་ལ་བརྟེན་པའི་ལམ་ཇི་ལྟ་བུས་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་ས་དགུ་ལས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་པའི་འདས་ལམ་གྱིས་སྤོང་སྟེ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་ལ་མི་བརྟེན་ན་དེའི་གོང་མའི་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་བརྟེན་དགོས་ལ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་པའི་དགུ་པ་མ་སྤངས་པར་བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མི་ཐོབ་ཅིང་ཅིག་ 18-3-38b ཅར་བས་ནི་ཁམས་གསུམ་གའི་ཉོན་མོངས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་དང་རྒྱུན་ཞུགས་དང་ཕྱིར་འོང་རྣམས་ངེས་པར་བསམ་བཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་བརྟེན་དགོས་ཏེ། འདིའམ་གོང་མ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནི་དགོས་ལ་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་ལམ་ཁོ་ན་དགོས་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བ

【現代漢語翻譯】於此世間，斷除惡念，超越者們所斷證之功德，如實宣說，引導自他眾生，追隨智者，遠離愚人之惡念。此為總結之偈頌。超越之法已述竟。何為需一次性斷除之物？何為需一次性斷除之物？《攝類學》中雲：『所謂入流者，入流有兩種，次第入和頓悟。次第入如前所述。頓悟者，乃證悟真諦后，依無間道，以出世間道一次性斷除三界煩惱。』此可安立為入流果和阿羅漢果兩種果位。通常在見法時或臨終時獲得一切智。若未能如此，亦因其願力強大，于欲界受生，若無佛出世，則成獨覺。如是宣說。此需從五個方面理解：從何時起斷除，依何地，以何道，斷除何物，如何斷除，以及此果位安立於何人，最終如何顯現果位。從何時起一次性斷除？從證悟十六諦之時起，即見道之前，因為世俗道無力一次性斷除，且見道時亦不捨修道所斷。依何地，以何道一次性斷除？依三界九地中，唯有初禪近分之無間道，以出世間道斷除。若不依無間道，則需依其上之禪定，然此不成立，因未斷除欲界第九品，則不得根本定，而一次性斷除需一次性斷除三界之煩惱。因此，此及入流、一來果等，必依初禪近分，或依其上，然不得根本定。唯需出世間道，因世間道不能斷除。

【English Translation】 In this world, having cut off evil thoughts, the virtues of abandonment and realization of the transcendent ones, truthfully explained, guiding self and others, following the wise, free from the evil thoughts of the foolish. This is the concluding verse. The teaching on transcendence is complete. What is to be abandoned all at once? What is to be abandoned all at once? In the 'Compendium of Categories' it says: 'The one who has entered the stream, there are two types of stream-enterers: gradual and sudden. The gradual one is as explained before. The sudden one, having realized the truths, relies on the path of non-interruption, and with the supramundane path, abandons all at once the afflictions that operate in the three realms.' This can be established as the fruit of stream-entry and the fruit of Arhatship. Usually, one attains omniscience at the time of seeing the Dharma or at the time of death. If one does not, it is because of the power of their aspiration, they are born in the desire realm, and if no Buddha appears, they become a Pratyekabuddha. Thus it is explained. This needs to be understood from five aspects: from what time does one abandon, on what ground, with what path, what is abandoned, how is it abandoned, and to whom is this fruit established, and how does one ultimately manifest the fruit. From what time does one abandon all at once? From the time of realizing the sixteen truths, that is, before the path of seeing, because the mundane path has no power to abandon all at once, and even at the time of the path of seeing, one does not abandon what is to be abandoned by cultivation. On what ground, with what path does one abandon all at once? Relying on the path of non-interruption of the first dhyana (meditative absorption) among the nine grounds of the three realms, one abandons with the supramundane path. If one does not rely on the path of non-interruption, then one must rely on the dhyanas above it, but this is not established, because without abandoning the ninth degree of desire realm, one does not attain the fundamental dhyana, and abandoning all at once requires abandoning the afflictions of the three realms all at once. Therefore, this and the stream-enterer, once-returner, etc., must rely on the approximation of the first dhyana, or rely on those above it, but one does not attain the fundamental dhyana. Only the supramundane path is needed, because the mundane path cannot abandon.

ྱ་ཅིག་ཅར་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་མི་ལྕོགས་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་ཐམས་ཅད་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་ཟག་མེད་ཁོ་ན་བཟུང་སྟེ་མི་ལྕོགས་མེད་ཀྱི་དོན་ནི་རང་ས་འོག་ས་གོང་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤང་བྱ་སྤོང་མི་ནུས་པ་མེད་པའི་དོན་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཁོ་ན་ལ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་ མངོན་པ་ཁ་ཅིག་པ་ཞེས་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། མི་ལྕོགས་མེད་ཀྱི་དོན་ནི་སྔར་བསྟན་པ་ལྟར་ཡིན་པས་འདི་ཁོ་ན་ལ་ཡིན་ཏེ། འོག་མའི་ཉེར་བསྡོགས་རྫོགས་པར་མ་ཐོབ་པར་དེའི་དངོས་གཞི་མི་འཐོབ་ཅིང་། ཉེར་བསྡོགས་རྫོགས་པ་ན་ཡང་ས་འོག་མའི་ཉོན་མོངས་དགུ་པ་སྤངས་ཟིན་པས་དངོས་གཞི་ས་འོག་མ་ལས་རྒྱལ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་མཛོད་ལས། བརྒྱད་ཀྱིས་རང་གོང་ས་ལས་རྒྱལ་ཅེས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཙམ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་གསུམ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་དངོས་གཞི་དང་པོ་གསུམ་གྱིས་རང་ས་དང་གོང་ས་ཙམ་ལས་རྒྱལ་བར་གསུངས་སོ། །སྤང་བྱ་གང་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཅིག་ཅར་སྤོང་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་སྤྱིར་སྤང་བྱ་ལ་ནི་གཉིས་ཏེ་མཐོང་སྤང་དང་བསྒོམ་སྤང་ངོ་། ། 18-3-39a དེ་ལ་མངོན་པ་མཛོད་པ་ནི་མཐོང་སྤང་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སྤོང་བར་འདོད་དེ་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་འདོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤོང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་བཟོད་རྗེས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་ཁམས་གོང་མའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་སྤོང་ངོ་། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་འདོད་པ་ཡིན་དེ་འདོད་པ་ཁམས་ཀྱི་རྗེས་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་མཛོད་ལས་སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་འགོག་པ་འམ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་གང་ཡིན་ཏེ། །ཁམས་གསུམ་གྱི་ནི་གཉེན་པོ་ཡིན། །ཅེས་མ་བཤད་དམ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་དེ་ནི་ཤེས་པ་བཅུ་ལས་འགོག་པ་ཤེས་པ་དང་ལམ་ཤེས་པ་བསྒོམ་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ལ་རིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་གཉེན་པོར་བསྟན་གྱི་གཉེན་པོ་རྫས་གཅིག་གིས་ཅིག་ཅར་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་གཏན་མི་འདོད་དོ། །ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་བཟོད་ཆོས་ཤེས་གཉིས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་ཆར་གྱི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་སྤང་། སྤོང་བ་སོགས་སུ་འདོད་པས་ན་མཐོང་སྤང་ནི་མཐོང་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་བར་འདོད་དོ་དེ་ཡང་ཁམས་གསུམ་གའི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་སྤང་ཅིག་ཅར་དུ་སྤོང་ཞེས་པ་ཡིན་གྱི་བདེན་བཞི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ཅིག་ཅར་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་དེས་ན་བསྒོམ་སྤང་བ་ཁོ་ན་ལ་ཅིག་ཅར་དང་རིམ་གྱིས་སྤོང་བ་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་བསྒོམ་སྤང་དང་པོ་སྤོངས་པ་དང་དུས་གཅིག་ཅར་དུ་ཁམས་གསུམ་གའི་ཡང་དང་པོ་རྣམས་སྤོང་བ་ 18

【現代漢語翻譯】因為無法一次性斷除的緣故。此處所說的『不可勝』，是指初禪近分定的一切（煩惱），雖然有欲界的貪慾，但唯獨執取無漏（智慧），『不可勝』的含義是對於自地、下地、上地的一切應斷之法，沒有不能斷除的，而這對於有漏的近分定來說是不存在的。那麼，為什麼唯獨此處稱為『不可勝現觀』呢？『不可勝』的含義如前所述，因為唯獨此處，未獲得下地的圓滿近分定，就無法獲得它的正行；即使獲得了圓滿的近分定，也已經斷除了下地第九品煩惱，因此正行不會勝過下地。考慮到這一點，《俱舍論》中說：『八地勝自地。』意思是隻有初禪的正行，以及特殊的兩種（定），即后三禪和無色界前三地的正行，才能勝過自地和上地。如何一次性斷除應斷之法呢？下面將進行闡述：一般來說，應斷之法有兩種：見道所斷和修道所斷。關於這一點，《俱舍論》認為見道所斷也是逐漸斷除的，例如，通過苦法智忍和苦法智，斷除欲界的苦諦見道所斷；通過苦類智忍和苦類智，斷除上界的苦諦見道所斷。同樣，其餘的（諦）也是如此，因為『欲界是緊隨其後的』。那麼，《俱舍論》中不是說：『修道之對治，為滅道法智，是三界之對治。』嗎？這沒有過失，因為這是從十智中的滅盡智和道智被修道所包含的角度，以類別的角度說明是三界的對治，但絕不認為一種對治能一次性斷除三界的煩惱。而《攝類學》則認為，通過苦法智忍和苦法智，可以斷除三界所有的苦諦見道所斷，因此認為所有的見道都是一次性斷除的，也就是說，一次性斷除三界苦諦和集諦的見道所斷，但並非通過見四諦一次性斷除所有應斷之法，因此只有修道所斷才分為一次性和逐漸斷除兩種。因此，在斷除欲界最初的修道所斷的同時，一次性斷除三界各自最初的（修道所斷）。

【English Translation】 Because it cannot be abandoned all at once. Here, 'invincible' means that all the proximate concentration of the first dhyana (meditative absorption) has desire, but only grasps the uncontaminated (wisdom). The meaning of 'invincible' is that for all that should be abandoned in one's own ground, lower ground, and upper ground, there is nothing that cannot be abandoned, but this does not exist for the contaminated proximate concentration. Then, why is it only here called 'invincible direct perception'? The meaning of 'invincible' is as stated before, because only here, without obtaining the complete proximate concentration of the lower ground, one cannot obtain its actual state; even if one obtains the complete proximate concentration, one has already abandoned the ninth level of afflictions of the lower ground, therefore the actual state will not surpass the lower ground. Considering this, the Treasury of Knowledge says: 'Eight grounds surpass their own ground.' This means that only the actual state of the first dhyana, and the two special (concentrations), that is, the actual states of the latter three dhyanas and the first three formless realms, can surpass their own ground and the upper ground. How does one abandon what should be abandoned all at once? It will be explained below: Generally speaking, there are two types of what should be abandoned: what is abandoned by the path of seeing and what is abandoned by the path of cultivation. Regarding this, the Treasury of Abhidharma (Higher Knowledge) believes that what is abandoned by the path of seeing is also abandoned gradually. For example, through the forbearance of the Dharma of suffering and the knowledge of the Dharma of suffering, one abandons what is abandoned by the path of seeing of the suffering of the desire realm; through the forbearance of the subsequent knowledge of suffering and the subsequent knowledge of suffering, one abandons what is abandoned by the path of seeing of the suffering of the upper realms. Similarly, the remaining (truths) are also the same, because 'the desire realm is immediately following'. Then, doesn't the Treasury of Knowledge say: 'The antidote to the path of cultivation is the cessation or the knowledge of the path, which is the antidote to the three realms'? There is no fault in this, because this is from the perspective of the cessation knowledge and the path knowledge among the ten knowledges being included in the path of cultivation, and it is explained as the antidote to the three realms from the perspective of categories, but it is never believed that one antidote can abandon the afflictions of the three realms all at once. However, the Collected Topics believes that through the forbearance of the Dharma of suffering and the knowledge of the Dharma of suffering, one can abandon what is abandoned by the path of seeing of the suffering of all three realms. Therefore, it is believed that all the paths of seeing are abandoned all at once, that is, one abandons what is abandoned by the path of seeing of the suffering and origin of the three realms all at once, but it is not that all that should be abandoned by seeing the four truths is abandoned all at once. Therefore, only what is abandoned by the path of cultivation is divided into two types: all at once and gradually. Therefore, at the same time as abandoning the first of what is abandoned by the path of cultivation of the desire realm, one abandons the first of each of the three realms all at once.

-3-39b ཡིན་ཏེ། གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུ་དེ་གང་ཟག་གང་ལ་བཞག་ཅེ་ན། གཞུང་དང་འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀར་དགྲ་བཅོམ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལས་གཞན་མི་འབྱུང་ཞིང་ཁ་ཅིག་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་དང་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པའི་རྣམ་གཞག་བྱེད་དགོས་ཟེར་ནས་མཐོང་ལམ་སྐད་ཅིག་བཅོ་ལྔའི་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པ་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་ནས་ཅིག་ཅར་སྤང་བྱ་སྤོང་བར་འགྲོ་རྒྱུ་དེ་ལ་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་དང་རྒྱུན་ཞུགས་འབྲས་གནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་དང་པོ་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་ནས་ཁམས་གསུམ་གྱི་དགུ་པའི་བར་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་དགྲ་བཅོམ་ཞུགས་པར་འཆད་པ་དང་། གཞན་དག་འདིའི་ཞུགས་པ་མ་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མཐར་གྱིས་པའི་སྐབས་སུ་སྔར་བཤད་ཟིན་པས་ཅིག་ཅར་བའི་ཞུགས་པ་ཡང་དོན་གྱིས་བཤད་ཅེས་པ་དང་། ཞུགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་གནས་མེད་ཅེས་སྨྲ་མོད། འོན་ཀྱང་འདིའི་ཞུགས་པ་ཚོལ་བའི་ངལ་བ་དེ་ཙམ་མི་དགོས་པར་མངོན་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་པ་ཐོབ་ནས་སྤང་བྱ་དེ་ལྟར་སྤོང་བའི་ཉན་ཐོས་ནི་ཡོད་ལ་དེ་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་གཉིས་སུ་བཞག་ཏུ་མ་བཏུབ་པས་དེ་རྒྱུན་ཞུགས་སུ་བཞག་པ་ཡིན་ཅིང་རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ནི་བསྒོམ་སྤང་འགའ་ཞིག་རིམ་གྱིས་དང་ཅིག་ཅར་སྤོང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཅིག་ཅར་བའི་རྒྱུན་ཞུགས་ཞུགས་པ་བརྟགས་མི་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་བཏུས་སུ་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཞེས་དེ་ནས་མཚམས་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཞུགས་པ་ནི་རྣམ་གཞག་བྱས་ཀྱང་འགའ་བ་མེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཟག་དེས་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་ 18-3-40a བུ་ཞེ་ན། འདིས་ཚེ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་མཐོང་ཆོས་སམ་འཆི་བའི་སྔོན་རོལ་ཡན་ཆད་སྔོན་དུས་ཀྱི་སྲིད་པའི་ཚེ་འམ་འཆི་སྲིད་ཀྱི་ཚེ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཕལ་ཆེར་འཐོབ་ལ་གལ་ཏེ་ཚེ་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤང་མ་ནུས་ན་ཤི་ནས་ཡང་འདོད་ཁམས་སུ་སྐྱེས་ནས་དགྲ་བཅོམ་འཐོབ་ཅིང་དེ་ཡང་དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་མེད་པ་དང་དེ་དག་གི་བསྟན་པ་ནུབ་པ་དང་འདོམས་ན་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་འདོད་པར་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ཐེག་དམན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཅིག་ཅར་སྤོང་བའི་ཚེ་རང་རྒྱལ་མིན་ཡང་སྤངས་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་བ་ནི་ཡོད་དོ། །ད་ནི་འདི་དཔྱད་དེ་ཅི་ཞུགས་གནས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་རང་རྒྱལ་ལ་ཡང་རྩིར་རུང་ངམ་ཞེ་ན་འདི་ལ་སྔ་རབས་པ་རྣམས་རང་རྒྱལ་ལ་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་མི་འོང་ཞེས་ཟེར་ནས་འབྲས་བུ་རྣམ་གྲོལ་གྱི་ལམ་ཡང་བཅུ་བདུན་དུ་གྲངས་ངེས་པའི་ཡིད་བརྟན་མི་རུང་བའི་རྟོག་བཟོ་མང་པོ་བྱེད་མོད། འོན་ཀྱང་འཐད་པར་མི་རྟོག་སྟེ་འབྲས་བུ་བར་པ་གཉིས་མི་རྩི་བའི་

【現代漢語翻譯】是的，也應當如此理解其他的。那麼，這種情況適用於什麼樣的人呢？在經文和注釋中，除了阿羅漢（dgra bcom，梵文：arhat，梵文羅馬轉寫：arhat，字面意思：摧毀敵人者）和入流果（rgyun zhugs，梵文：srotaāpanna，梵文羅馬轉寫：srotaāpanna，字面意思：入流者）之外，不會有其他的果位。有些人說必須建立入流向（rgyun zhugs zhugs pa）和阿羅漢向（dgra bcom zhugs pa）的分類，認為安住於見道（mthong lam）十五剎那的證悟，獲得第十六剎那後，立即捨棄所應捨棄之物，這就是入流向；而入流果位安住於致力於捨棄三界（khams gsum）的最初煩惱，乃至致力於捨棄三界的第九品煩惱，這就是阿羅漢向。另一些人說，這裡沒有講述入流向的原因是，在漸次道的章節中已經講述過了，因此實際上也講述了頓悟道的入流向。並且說沒有入流向就沒有入流果位。然而，似乎沒有必要花費那麼多精力去尋找這裡的入流向，因為如前所述，獲得第十六剎那後，如此捨棄所應捨棄之物的聲聞（nyan thos）是存在的，因此不能將其歸為一來果（phyir 'ong）和不還果（phyir mi 'ong），所以將其歸為入流果。而獲得入流果位，並不需要依賴於次第或頓時捨棄一些修道所斷之物，因此沒有必要考察頓悟道的入流向。此外，《攝類學》（kun btus）中說，『在如實證悟真諦之後』，從那裡開始劃分。對於阿羅漢來說，建立入流向的分類，也只不過是少數情況而已。那麼，這個人獲得果位的方式是怎樣的呢？這個人在這一生中捨棄了一切煩惱，在現法（mthong chos）或臨終之前，甚至在過去世的生命中，或者在臨終的生命中，大多數都能獲得阿羅漢果位。如果這一生不能完全捨棄煩惱，那麼死後也會轉生到欲界（'dod khams），然後獲得阿羅漢果位。如果那時沒有佛陀和聲聞，也沒有他們的教法，那麼在最後一生中，他將在欲界不依賴他人而現證菩提（byang chub），因為他是小乘（theg dman）行者，所以會成為獨覺佛（rang rgyal）。因此，即使在頓時捨棄煩惱時不是獨覺佛，但捨棄煩惱後成為獨覺佛也是有可能的。現在來探討一下，這八種入流果位是否也適用於獨覺佛呢？對此，早期的人們說，獨覺佛不會有中間的兩種果位，因此製造了許多不可靠的臆想，認為解脫道的數量也固定為十七種。然而，我不認為這是合理的，因為不計算中間的兩種果位...

【English Translation】 Yes, others should also be understood in the same way. Then, to whom is such a case applied? In both the scriptures and commentaries, other than the Arhat (dgra bcom, Sanskrit: arhat, Romanized Sanskrit: arhat, literal meaning: 'destroyer of enemies') and the Stream-enterer (rgyun zhugs, Sanskrit: srotaāpanna, Romanized Sanskrit: srotaāpanna, literal meaning: 'one who has entered the stream'), no other fruits will arise. Some say that it is necessary to establish the classification of Stream-entry Path (rgyun zhugs zhugs pa) and Arhat Path (dgra bcom zhugs pa), considering that abiding in the realization of the fifteen moments of the Path of Seeing (mthong lam), and attaining the sixteenth moment, one immediately abandons what should be abandoned, this is the Stream-entry Path; and abiding in the Stream-entry Fruit, striving to abandon the first affliction of the three realms (khams gsum), up to striving to abandon the ninth affliction of the three realms, this is explained as the Arhat Path. Others say that the reason why the Stream-entry Path is not discussed here is that it has already been discussed in the chapter on the gradual path, so the Stream-entry Path of the sudden path is also actually discussed. And they say that without the Stream-entry Path, there is no Stream-entry Fruit. However, it seems that it is not necessary to spend so much effort to find the Stream-entry Path here, because as mentioned earlier, there are Hearers (nyan thos) who, after attaining the sixteenth moment, abandon what should be abandoned in this way, so they cannot be classified as Once-returners (phyir 'ong) and Non-returners (phyir mi 'ong), so they are classified as Stream-enterers. And attaining the Stream-entry Fruit does not depend on gradually or suddenly abandoning some of the objects to be abandoned on the path of cultivation, so it is not necessary to examine the Stream-entry Path of the sudden path. Furthermore, in the Compendium (kun btus), it says, 'After realizing the truths,' from there the division begins. For Arhats, establishing the classification of the Stream-entry Path is only a minority case. So, how does this person attain the fruit? This person abandons all afflictions in this life, and in this life (mthong chos) or before death, or even in the life of the past, or in the life of death, most can attain the Arhat Fruit. If one cannot completely abandon afflictions in this life, then after death, one will be reborn in the desire realm ('dod khams) and then attain the Arhat Fruit. If at that time there are no Buddhas and Hearers, and their teachings have disappeared, then in the last life, one will manifest enlightenment (byang chub) in the desire realm without relying on others, because one is a Hinayana (theg dman) practitioner, so one will become a Pratyekabuddha (rang rgyal). Therefore, even if one is not a Pratyekabuddha when abandoning afflictions suddenly, it is possible to become a Pratyekabuddha after abandoning afflictions. Now let's explore whether these eight Stream-entry Fruits also apply to Pratyekabuddhas. To this, the earlier people said that Pratyekabuddhas would not have the two intermediate fruits, so they created many unreliable fabrications, believing that the number of paths of liberation was also fixed at seventeen. However, I do not think this is reasonable, because not counting the two intermediate fruits...

རྒྱུ་མཚན་རང་རྒྱལ་ཅིག་ཅར་བར་འཆད་པ་ནི་བཀག་ཟིན་ཏོ། །སྤྱིར་རང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཆེ་ལོང་ཙམ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་སུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྔོན་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྔོན་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པ་ཡང་རུང་སྟེ་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་མངོན་དུ་བྱས་ན་བསེ་རུ་ལྟ་བུར་གྱུར་ཏེ་གཅིག་པུར་གནས་པའམ་རང་རྒྱལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཚོགས་དང་སྤྱོད་པ་གང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་འཐོབ་པའོ། །ཞེས་པ་ལྟར་བཤད་ན་ 18-3-40b རང་རྒྱལ་ལ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་སྔོན་དུ་མ་བཏང་བ་དང་། བཏང་བ་ལ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་མ་བསྐྱེད་པ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང་། གཉིས་པ་ནི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པར་སྦྱོར་ལམ་ཙམ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་པ་དང་། རྒྱུན་ཞུགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཙམ་ཐོབ་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ཡང་སྔོན་མེ་ལྔ་བསྟེན་པའི་དྲང་སྲོང་ལྔ་བརྒྱ་དབེན་པ་ཞིག་ན་གནས་པའི་སར་རང་རྒྱལ་གྱི་དྲུང་དུ་བསྡད་པའི་སྤྲེའུ་ཞིག་དེར་ཕྱིན་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་དེ་སྤྲེའུ་དེས་དེ་རྣམས་ལ་བསྟན་པས་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བྱས་པས་རང་རྒྱལ་ལྔ་བརྒྱར་གྱུར་ཅེས་འབྱུང་བས་ན་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་གཅིག་པུར་གནས་ལ་འཕགས་པ་དཀའ་ཐུབ་དྲག་པོས་གདུངས་པ་མ་ཡིན་པས་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ཙམ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་རང་རྒྱལ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ནི་ཚོགས་དང་གནས་པ་ཡང་ཟེར་ལ་ཚོགས་སྤྱོད་ཆེ་ཆུང་ནི་བོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ངོ་། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་མ་གཉིས་ལྟ་བུའི་རང་རྒྱལ་ལ་ནི་ཕྱིར་འོང་དང་ཕྱིར་མི་འོང་ཡང་ཡོད་དེ། རྒྱུན་ཞུགས་ཙམ་ཐོབ་ནས་རང་རྒྱལ་དུ་གྱུར་ནས་དེས་འདོད་ཉོན་དྲུག་པ་སྤངས་ནས་ཕྱིར་འོང་དགུ་པ་སྤངས་ན་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་བཞིར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་ནི། མཛོད་ལས། འབྲས་བུ་བཞི་རྣམས་བཞག་པ་ནི། །རྒྱུ་ལྔ་དག་ནི་སྲིད་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་ལ་སྔོན་ལམ་བཏང་བ་དང་། །གཞན་ཐོབ་པ་དང་ཟད་བསྡོམས་དང་། །ཤེས་པ་བརྒྱད་ཚན་ཐོབ་པ་དང་། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པའོ། །ཞེས་འབྲས་བུ་བཞིར་འཇོག་པ་ལ་ཞུགས་ 18-3-41a པའི་ལམ་སྔོན་ལ་བཏང་བ་དང་། གཞན་འབྲས་བུའི་ལམ་ཐོབ་པ་དང་ཟད་པ་བསྡོམས་པ་ནི་སྤང་པ་བསྡོམས་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བཅུ་དྲུག་པའི་ཚེ་མཐོང་སྤང་སྤངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོབ་པ་གཅིག་རྙེད་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཤེས་བཞི་རྗེས་ཤེས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་ཐོབ་པ་དང་། མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཐོབ་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དེ་ལྔ་ཐོབ་པ་ནི་འབྲས་བུ་བཞིར་འཇོག་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་སྤང་བྱ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་འབྲས་བ

【現代漢語翻譯】對獨覺的詳細解釋到此為止。總的來說，關於獨覺的綱要如下：如《俱舍論》所說，與抉擇分相應，無論是先前未生起（善根）而生起，還是先前未獲得果位而獲得，如果沒有佛陀出世，自己現證菩提道，就像犀牛一樣獨自存在，或者成為獨覺，無論修集資糧還是行持，都能獲得苦的邊際。如是宣說。因此，對於獨覺來說，有未先行聲聞道和已先行聲聞道兩種情況。第一種情況是指前世沒有生起抉擇分相應的善根，就像犀牛一樣。第二種情況是指未獲得果位，僅先行加行道而成為獨覺，或者僅獲得預流果而成為獨覺。此外，從前有五百個事火外道居住在寂靜的地方，一隻猴子來到一位獨覺的住所，模仿獨覺的身體行為，並向他們展示，他們也照此行事，最終成爲了五百個獨覺。因此，像犀牛一樣獨自存在，並非是受到苦行的折磨，而是先行了凡夫道的獨覺。對於后兩種情況，也有修集資糧和安住的說法，而資糧修集的大小似乎是藏語的說法。因此，對於后兩種情況的獨覺來說，也有一來果和不還果。如果僅獲得預流果而成為獨覺，之後斷除了欲界的第六品煩惱，成為一來果，斷除了第九品煩惱，則成為不還果。那麼，安立沙門四果的理由是什麼呢？對此，有部宗認為：如《俱舍論》所說：『安立四果者，由具五種因。果位先道行，及得余得盡，總集與知八，並得十六相。』安立四果是因為具有五種殊勝之處：首先是先行趣入之道的加行道；其次是獲得其他果位的道；第三是總集斷滅，即總集所斷。例如，在十六剎那證悟時，獲得所有已斷除見道所斷法的獲得。第四是獲得四法智和四類智，共八種智慧；第五是獲得無常等十六行相。獲得這五種殊勝之處，才能安立為四果。然而，從斷除所斷的角度來說，果位...

【English Translation】 The detailed explanation of Pratyekabuddha is finished here. In general, the outline of Pratyekabuddha is as follows: As stated in the 'Abhidharmakośa', in accordance with the part of ascertainment, whether it is generating what was not previously generated, or obtaining what was not previously obtained, if there is no Buddha appearing, one realizes the path oneself, becoming like a rhinoceros and dwelling alone, or becoming a Pratyekabuddha, and whether accumulating merit or practicing, one can obtain the end of suffering. As it is said. Therefore, for Pratyekabuddhas, there are two situations: not having preceded by the Śrāvakayāna path and having preceded by the Śrāvakayāna path. The first situation refers to not generating the part of ascertainment in previous lives, like a rhinoceros. The second situation refers to becoming a Pratyekabuddha by only preceding the path of application without obtaining the fruit, or becoming a Pratyekabuddha by only obtaining the fruit of Stream-enterer. In addition, in the past, five hundred fire-worshipping ascetics lived in a secluded place, and a monkey came to the residence of a Pratyekabuddha, imitated the physical behavior of the Pratyekabuddha, and showed it to them, and they also did the same, eventually becoming five hundred Pratyekabuddhas. Therefore, dwelling alone like a rhinoceros is not due to being tormented by asceticism, but is a Pratyekabuddha who has preceded the path of ordinary beings. For the latter two situations, there are also sayings of accumulating merit and dwelling, and the size of merit accumulation seems to be a Tibetan saying. Therefore, for Pratyekabuddhas in the latter two situations, there are also Once-returners and Non-returners. If one only obtains the fruit of Stream-enterer and becomes a Pratyekabuddha, and then abandons the sixth level of afflictions in the desire realm, becoming a Once-returner, and abandons the ninth level of afflictions, then one becomes a Non-returner. So, what is the reason for establishing the four fruits of a Śrāmaṇa? In response, the Vaibhāṣika school believes: As stated in the 'Abhidharmakośa': 'The four fruits are established because of having five causes. The path precedes the fruit, and obtaining other attainments, the total collection of exhaustion, and obtaining eight knowledges, and obtaining sixteen aspects.' Establishing the four fruits is because of having five superiorities: First, it is the path of application that precedes the path of entry; second, it is the path of obtaining other fruits; third, it is the total collection of cessation, which is the total collection of what is to be abandoned. For example, at the time of realizing the sixteen moments, one obtains the attainment of all that has been abandoned by the path of seeing. Fourth, it is obtaining the four Dharma knowledges and the four subsequent knowledges, a total of eight knowledges; fifth, it is obtaining the sixteen aspects of impermanence, etc. Obtaining these five superiorities is what establishes the four fruits. However, from the perspective of abandoning what is to be abandoned, the fruit...

ུར་འཇོག་ལ་དེ་ཡང་འབྲས་བུ་དང་པོ་ནི་མཐོང་སྤང་སྤོངས་པ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་ལ་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས། འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་གསུམ་འཇོག་སྟེ་དེ་ཡང་འདོད་པའི་སྒོམ་སྤང་སྤངས་པ་ལས་འབྲས་བུ་གཉིས་འཇོག་སྟེ་དྲུག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འོང་དང་། དགུ་པ་སྤངས་པས་ཕྱིར་མི་འོང་དུ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་གོང་མའི་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤངས་པས་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུར་འཇོག་གོ། དེ་ལྟར་ན་དེ་དག་གིས་ནི་ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་རྣམས་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན། ཁོ་བོས་ཞུགས་གནས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་ལས་བརྩམས་ཏེ་བརྒལ་བ་དང་ལན་གྱིས་སྤྲོས་ན་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་དང་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཕལ་མོ་ཆེ་བཤད་པར་ནུས་མོད། འོན་ཀྱང་བློ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་མི་ནུས་པས་བཞག་གོ། འཕགས་པ་འདི་དག་གི་རྣམ་གཞག་ལ་ཚིག་སྐྱོན་ཆོད་པ་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་མཚན་ཉིད་ཉུང་ཟད་རེ་དང་དེའི་ཤེས་བྱེད་དུ་ལུང་ཅུང་ཟད་དྲངས་ཏེ། ཆེ་ལོང་ཙམ་ཞིག་བརྩམས་ན་ 18-3-41b རྨོངས་པ་ཚིག་ལ་རྟོན་པ་དག་མགུ་མོད། ཤེས་རབ་ཅན་དོན་ལ་རྟོན་པ་དག་ནི་མཐའ་དཔྱད་དེ་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ཤེས་པར་འདོད་པས་དེ་དག་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་བདག་གིས་རྒྱས་པར་བཀྲལ་ལོ། །གང་ཞིག་བརྟེན་ན་ཐར་ལམ་བཀྲི་བའི་གྲོགས། །གྲོགས་ཀྱི་མཆོག་གྱུར་ཞུགས་གནས་འཕགས་པའི་ཚོགས། །ཚོགས་མཆོག་དམ་པ་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་ཚུལ། །ཚུལ་བཞིན་མ་ནོར་གསལ་བར་བདག་གིས་བཤད། །རྒྱ་ཆེན་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ཤེས་བྱའི་གནས། །ཇི་སྙེད་ཅི་བཞིན་སྟོན་པ་མངོན་པའི་ཆོས། །མ་ནོར་མ་འདྲེས་འབྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ། །བློ་བཟང་བློ་ལ་གཞན་གྱིས་བསྐྲུན་པར་དཀའ། །གང་གསུངས་ལེགས་བཤད་རྒྱུ་སྐར་ཕྲེང་བ་ཡིས། །བདག་བློའོ་བྱ་ལམ་ཡངས་པ་མཛེས་བྱེད་པའི། །མཁས་མཆོག་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་རེ་མདའ་བ། །གཞོན་ནུའི་མཚན་ཅན་གང་དེ་རྟག་ཏུ་རྒྱལ། །གོང་འོག་མངོན་པའི་གཞུང་དང་འགྲེལ་བཤད་ལ། །རིང་དུ་འདྲིས་ནས་མི་འཇིགས་ཐོབ་པའི་ཚེ། །གཞན་གྱིས་བསྐུལ་ཕྱིར་རང་བློ་འཕེལ་བའི་ཕྱིར། །བློ་གསལ་འཇུག་པའི་ཐེམ་སྐས་འདི་བྱས་སོ། །མི་བརྟན་ཚེ་འདིའི་བདེ་ཙམ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། །ཟང་ཟིང་རྫས་ལའང་ཆོག་ཤེས་མེད་གྱུར་ན། །གཏན་བདེ་སྒྲུབ་བྱེད་ནོར་མཆོག་ཐོས་པའི་ནོར། །དེ་ལ་ཆོག་པར་འཛིན་རྣམ་བདུད་ཀྱིས་ཐེབས། །ཤེས་ཀྱི་ཁེ་དང་རྙེད་བཀུར་འདོད་པ་རིང་དུ་དོར། །མཁས་མཁས་གམ་དུ་རློམ་པ་སྤངས་ཏེ་དོན་ལ་སྦྱངས། །ལུང་བསྟན་བརྙེས་པའི་མཁས་རྣམས་དགོངས་པ་རིང་ནས་རྙེད། །ཨེ་མའོ་དེ་ནི་ཐོས་ལ་བརྩོན་བྱས་དགོས་པ་གྲུབ། །རྙེད་བཀུར་ཕྱིར་དུ་གཞན་ངོར་ཚིག་བརྒྱུད་ཙམ་ཞིག་འཛིན། ། 18-3-42a འཁོར་ལ་སྲེད་ནས་མྱུར་བར་

【現代漢語翻譯】關於安立，初果（梵文：Srotaāpanna，須陀洹）的安立，僅僅通過斷除見道所斷的煩惱而安立，並通過斷除修道所斷的煩惱；后三果的安立，也是通過斷除欲界的修道所斷的煩惱而安立兩個果位，即斷除第六品而安立為一來果（梵文：Sakrdāgāmin），斷除第九品而安立為不來果（梵文：Anāgāmin）。完全斷除上界的煩惱，則安立為阿羅漢果（梵文：Arhat）。這樣，關於入流果和住果的聖者們的分類，已經詳盡地闡述完畢。既然如此，如果我從入流果的聖者們開始，以辯論和解答來展開論述，或許能夠闡述佛陀的教言和偉大論師們的絕大多數論著。然而，因為智慧低下的人們無法跟隨，所以就此作罷。對於這些聖者的分類，主要在於辨別詞句的錯誤，引用少許定義和作為其依據的少量經文，僅僅作一個概括性的論述，雖然愚昧之人滿足於依賴文字，但有智慧之人則依賴意義，他們想要詳細研究並理解經文的含義，爲了幫助這些人，我將詳細地解釋。依靠什麼才能引導至解脫之路？是殊勝的助伴，入流果和住果的聖者僧團。對於殊勝的僧團，神聖的僧伽（梵文：Saṃgha，僧伽），我已如實無誤地闡明了他們的行爲規範。廣闊如大海般的知識領域，如實地揭示一切的阿毗達磨（梵文：Abhidharma，阿毗達磨），在毫不混淆地進行區分時，除了賢善的智慧之外，其他任何智慧都難以做到。凡是所說的善說，都如星辰般閃耀，我的智慧如同廣闊的天空，被裝點得美麗。擁有法眼的智者瑞達瓦（藏文：རེ་མདའ་བ།），愿擁有青年之名的他永遠勝利！長期研習上下阿毗達磨的經文和註釋，獲得無畏之後，爲了迴應他人的請求，也爲了增長自己的智慧，我創作了這篇引導智者入門的階梯。如果對於僅僅爲了追求短暫今生安樂的方法，對於世俗的財物尚且不知滿足，那麼對於成就永恒安樂的珍寶——聞法之財，如果認為足夠了，那就是受到了魔鬼的誘惑。長久地拋棄追求知識的利益和名聲，捨棄自以為是的態度，專注于意義的研究。那些獲得預言的智者們，早已領悟了其中的深意。啊！因此必須努力聞法。爲了獲得名聲和尊重，僅僅記住一些詞句，貪戀眷屬，迅速地…

【English Translation】 Regarding the establishment, the first fruit (Srotaāpanna) is established merely by abandoning the afflictions to be abandoned by the path of seeing, and through abandoning the afflictions to be abandoned by the path of meditation; the establishment of the latter three fruits is also through abandoning the afflictions to be abandoned by the path of meditation in the desire realm, thereby establishing two fruits, namely, by abandoning the sixth level, it is established as Once-Returner (Sakrdāgāmin), and by abandoning the ninth level, it is established as Non-Returner (Anāgāmin). Completely abandoning all the afflictions of the upper realms establishes the fruit of Arhat. Thus, the classifications of the great beings who have entered the stream and abide in it have been thoroughly explained. Since this is the case, if I were to start from the beings who have entered the stream and elaborate with debates and answers, I might be able to explain most of the Buddha's teachings and the treatises of the great chariots. However, because those with inferior intelligence cannot follow, I will leave it at that. For the classification of these noble ones, the main focus is on identifying errors in the words, citing a few definitions and a small amount of scripture as their basis, and making only a general discussion. Although the ignorant are satisfied with relying on words, the wise rely on meaning, and they want to study in detail and understand the meaning of the scriptures. In order to help these people, I will explain in detail. What should one rely on to guide the path to liberation? It is the excellent companion, the community of noble ones who have entered the stream and abide in it. For the excellent community, the holy Saṃgha, I have clearly explained their conduct without error. The vast realm of knowledge, like a great ocean, the Abhidharma that reveals everything as it is, when distinguishing without error or confusion, it is difficult for any wisdom other than virtuous wisdom to do so. Whatever is said well is like a string of stars, my wisdom is like the vast sky, adorned beautifully. May the wise Rheda-wa (藏文：རེ་མདའ་བ།) with the eye of Dharma, who has the name of youth, always be victorious! Having long been familiar with the texts and commentaries of the upper and lower Abhidharma, and having gained fearlessness, in order to respond to the requests of others and also to increase my own wisdom, I have created this ladder for the wise to enter. If one is not content with even material possessions, which are merely methods for achieving temporary happiness in this unstable life, then if one considers the wealth of hearing, which is the supreme treasure for achieving lasting happiness, to be sufficient, one is possessed by the devil. Long abandon the desire for the benefits of knowledge and for gain and respect, abandon self-conceit, and focus on the study of meaning. Those wise ones who have attained prophecy have long understood its profound meaning. Alas! Therefore, one must strive to hear the Dharma. For the sake of gain and respect, merely memorizing a few words, Greedy for retinue, quickly…

སློབ་མའི་ཚོགས་མང་སྡུད། །ཡིད་བརྟན་མེད་པར་ཁ་ཚོན་བཅད་དེ་ངན་རྟོག་འདོམས། །དེ་དག་མཐོང་ཚེ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་ཤིན་ཏུ་སྐྱོ། །དེ་ལྟར་བདག་གིས་འབད་ལ་མ་བཤད་མིན་པར་བཤད་ལ་སོགས། །ཉེས་ཚོགས་མཆིས་ན་རྡུལ་བྲལ་རྣམས་དང་འཛམ་གླིང་མཁས་པའི་མཆོག །སྐུ་མཆེད་གཉིས་དང་མཁས་པའི་མཁས་པ་ཆེན་པོ་རྒྱལ་པོའི་སྲས། །གྲགས་པའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་ལ་ནོངས་པ་འཆགས་སོ་བཟོད་པར་གསོལ། །བདག་གིས་ལྷག་བསམ་དག་པས་འབད་པ་བགྱིས་ལས་བསྐྲུན་པའི་བསོད་ནམས་གང་ཞིག་ཐོབ་པ་དེས། །སྲིད་ནས་སྲིད་དུ་རྒྱལ་བའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་མཁས་མཆོག་རྣམས་ལ་མི་ངོམས་པའི། །མང་དུ་ཐོས་པར་བྱེད་ཅིང་མཁས་རློམ་དོར་ཏེ་གཞན་གྱི་ལེགས་བཤད་ལྟ་བ་ལའང་། །ཕྲག་དོག་ཟུག་རྔུས་བློ་གྲོས་མིག་ནི་ནམ་ཡང་སྒྲིབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག །ཞུགས་པ་དང་གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བློ་གསལ་བགྲོད་པའི་ཐེམ་སྐས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གསུངས་རབ་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ལྡན་ཆེན་པོ་དཔལ་ལྡན་ས་སྐྱའི་པཎྜི་ཏ་རེད་མདའ་བ་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་ཀྱི་དྲིན་ལས། ཆོས་མངོན་པའི་གཞུང་གོང་འོག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ལ། བློའི་སྣང་བ་ཐོབ་ཅིང་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་དང་། གཏན་ཚིགས་རིག་པའི་ཚུལ་ལ་ཡང་སྤོངས་པ་དགེ་བས་རིགས་པ་དང་། མི་རིགས་པ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པར་ནུས་པ་ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པས་བློ་གསལ་དོན་གཉེར་དང་ལྡན་པ་འགས་བསྐུལ་བའི་ངོར་ཆོས་གྲྭ་ཆེན་པོ་བདེ་བ་ཅན་དུ་སྦྱར་བའོ།། །།

【現代漢語翻譯】聚集眾多學子，不加信任地妄下斷言，宣揚邪見。見到這些，洛桑扎巴（藏文：བློ་བཟང་གྲགས་པ་，意為善慧名稱）深感悲傷。我如此努力，該說的都說了，不該說的也說了。如有過失，向無垢者、贍洲（藏文：འཛམ་གླིང་，意為閻浮提）的智者之首，昆仲二人（指薩迦班智達和其弟），以及智者中的智者、偉大的王子（指釋迦功噶堅贊），還有格巴協年（藏文：གྲགས་པའི་བཤེས་གཉེན་，意為名稱的善知識）等諸位懺悔，祈請寬恕。我以純凈的意樂努力所獲得的功德，愿能使我在生生世世中，對於持有勝者（指佛陀）教法的智者們，永不厭倦地廣聞博學，摒棄自以為是的傲慢，對於他人的善說，也不因嫉妒的刺痛而矇蔽智慧之眼。這部名為《智者入門之階梯》，是對已入道和安住的偉大人物的分類，是依靠著具足法眼的大德，吉祥薩迦班智達（藏文：ས་སྐྱའི་པཎྜི་ཏ་，意為薩迦寺的班智達）和熱達瓦•循努洛哲（藏文：རེད་མདའ་བ་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་）的恩德，通達了上下阿毗達磨（梵文：Abhidharma，意為論）的所有意義，並且對於經藏、律藏以及因明之理，都能以善妙的智慧分辨合理與不合理之處的東方宗喀巴•洛桑扎巴（藏文：ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་），應一些具有智慧和求知慾的人的請求，在德瓦堅（藏文：བདེ་བ་ཅན་，意為極樂世界）大經院中撰寫而成。

【English Translation】 Gathering many students, making unreliable judgments and advocating wrong views. Seeing these, Losang Zhaba (T: བློ་བཟང་གྲགས་པ་, meaning 'Good Intellect Name') feels deeply saddened. I have strived so hard, saying what should be said and even what shouldn't be said. If there are any faults, I confess to the stainless ones, the foremost of the wise in Jambudvipa (T: འཛམ་གླིང་), the two brothers (referring to Sakya Pandita and his brother), the wise among the wise, the great prince (referring to Shakya Gongkar Gyaltsen), and Gepai Shenyen (T: གྲགས་པའི་བཤེས་གཉེན་, meaning 'Name's Spiritual Friend'), and ask for forgiveness. May the merit I have gained from striving with pure intention enable me, in life after life, to tirelessly study and learn from the wise who uphold the teachings of the Victorious One (Buddha), abandoning self-conceit, and may my eye of wisdom never be obscured by the sting of jealousy when considering the good words of others. This 'Stairway for the Wise to Enter,' which is a classification of the great beings who have entered and abide, was written by Shar Tsongkhapa Losang Zhaba (T: ཤར་ཙོང་ཁ་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པ་), who, through the kindness of the great master with the eye of Dharma, the glorious Sakya Pandita (T: ས་སྐྱའི་པཎྜི་ཏ་) and Redawa Shonnu Lodro (T: རེད་མདའ་བ་གཞོན་ནུ་བློ་གྲོས་), understood all the meanings of the upper and lower Abhidharma, and was able to distinguish between what is reasonable and unreasonable in the Sutra Pitaka, Vinaya Pitaka, and the principles of logic, at the request of some intelligent and inquisitive individuals, in the great monastery of Dewachen (T: བདེ་བ་ཅན་, meaning 'Sukhavati').