zkb0802_獲得金剛持果位之道修學法.g2.0f
宗喀巴大師教言集JTs61རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་བཞུགས་སོ།། 8-2-1a ༄༅། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་བཞུགས་སོ། ། 8-2-1b ༄༅། །གང་གི་གསུང་གི་འོད་ཟེར་གྱིས། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དབང་མཉེས་བྱེད་པའི། །རིམ་གཉིས་རབ་ཏུ་གསལ་མཛད་པ། །བླ་མའི་ཞབས་ཀྱི་པད་ལ་འདུད། །གང་ཞིག་ཐེག་པ་མཆོག་གི་རིགས་ཀྱི་ནུས་པ་མི་དམན་ཞིང་། །སྙིང་རྗེས་ཡིད་གདུངས་ཏེ་སེམས་ཅན་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་སྒྲོལ་བ་ལ་ཆེས་རིངས་པ་དེ་དག་གིས་ནི། དཔལ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ནས་འབྱུང་བའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པར་རིགས་པས་འདི་ལ་གཉིས་ཏེ། ལམ་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དང་། ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་གཉིས་སོ། །དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྤྱོད་པ་བསྡུས་པའི་སྒྲོན་མེ་ལས།གོ་རིམ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསླབ་པར་བགྱིའམ། ཡང་ན་བླ་མའི་མན་ངག་ཙམ་གྱིས་དེ་དག་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་སོ་སོར་སྣང་བར་བགྱི། ཞེས་པའི་ལན་དུ་རིམ་གྱིས་འཇུག་པར་བསླབ་པར་བྱ་ཡི་ཅིག་ཅར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་མདོ་དང་བཅས་པ་དྲངས་ནས་དེའི་རིམ་པའང་འདི་ཡིན་ཏེ། ཐོག་མ་ཉིད་དུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་ལ་སློབ་བོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལ་མོས་པ་དེའི་ཚེ་ཐེག་པ་གསར་པ་ལ་དྲན་པ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སློབ་བོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་རིམ་པ་འདིས་ནི་སྔགས་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་ཉེ་རིང་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་རིམ་གྱིས་སློབ་པར་ཁྱད་པར་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ 8-2-2a ཕྱིར་འདིར་ཡང་། འདིར་དང་པོར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པའི་བསམ་པ་སྨོན་པ་དང་ཞེས་པ་ནས། བླ་མ་ལ་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའི་གནང་བ་ཐོབ་པའི་རྟེན་གང་ཟག་གིས་ཞེས་པའི་བར་གསུངས་སོ། །འདིར་གནང་བ་ཐོབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ནི། དང་པོར་བསྐྱེད་རིམ་ཐོས་བསམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་། ཕྱིས་ཤེས་ནས་བསྒོམ་པའི་ཚེ་དགོས་པར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ནས་གསུངས་ཤིང་། འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ནི་གནང་བ་ཞུ་ཚུལ་དང་བཅས་པ་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ལམ་གྱི་དངོས་གཞི་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་དོན་གྱི་སྡེ་ཚན་ནི། རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞིར་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་རིམ་ལའང་བཞི་པོ་འདི་ཚང་ངོ་། །བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་རྣལ་འབྱོར་དྲུག་དང་དེ་ཉིད་བཞི་བཅུ་ཞེ་དགུར་བཤད་དེ། དེ་ཉིད་དང་པོ་གནས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོར་བྱས་ལས། དགོན་པ་ཆེན་པོའི་ས་ཕྱོགས་ནི་ཞེས་པ་ནས
【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs61修持金剛持果位之道 8-2-1a 修持金剛持果位之道 8-2-1b 頂禮上師蓮足前， 彼之語光能令喜悅金剛持， 善能明示二次第。 若有具足殊勝乘之種性力量， 悲心動容，極欲救度眾生脫離輪迴苦海者， 則應修學出自《密集金剛》根本續部的金剛持果位之修持道。此中分二：入道次第與修道之正行。 關於前者，《行集略燈論》中雲：『次第如何而學耶？抑或僅依上師口訣，令彼等剎那間各自顯現耶？』答曰：『應次第而學，非一時頓學。』並引經為證，說明次第為：『初當學佛陀之意樂，若於彼生信，則應修持于新乘一心專注之三摩地。』等等，如是宣說，此次第雖於密咒與名相之乘有遠近之別，然于次第修學則無差別。其 8-2-2a 故，此處亦云：『此處初當修持佛陀之意樂與發願』，乃至『獲得上師開許修持本尊瑜伽之補特伽羅』之間。此處顯示必須獲得開許，初時僅以聞思瞭解生起次第雖不必需，然于其後瞭解而修持之時則必須，此于《金剛薩埵修法》中已宣說。而《寶鬘論》中則宣說了請求開許之方式等。第二為道之正行，即生起次第與圓滿次第。初者，就意義之分類而言，根本續與後後續中宣說了近修、修持等四支，圓滿次第亦具足此四支。釋續《金剛鬘論》中宣說了三三摩地、六瑜伽及四十九自性。彼等之初為處所，如《總攝》中雲：『大寺之地域』乃至……
【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs61: The Way to Train on the Path to Attain the State of Vajradhara 8-2-1a The Way to Train on the Path to Attain the State of Vajradhara 8-2-1b I prostrate to the lotus feet of the Guru, Whose speech rays please Vajradhara, And clearly illuminate the two stages. Those who possess the undiminished power of the lineage of the supreme vehicle, Whose minds are moved by compassion, and who are most eager to liberate beings from the ocean of existence, Should train on the path to attain the state of Vajradhara, which arises from the glorious Guhyasamaja Tantra. This has two parts: the stages of entering the path, and the way to train on the actual path. Regarding the former, in the Compendium of Practices Lamp, it says: 'How should one train, according to the order, or should one make them appear separately in an instant with just the Guru's instructions?' The answer is: 'One should train gradually, not all at once.' And it quotes a sutra as proof, explaining the order as: 'First, one should train in the thought of the Buddha's vehicle. When one has faith in that, one should train in the single-pointed samadhi of the new vehicle.' And so on. This shows that although there is a difference of near and far between mantra and the vehicle of characteristics, there is no difference in training gradually. For 8-2-2a that reason, here also it says: 'Here, first, the thought and aspiration of the Buddha's vehicle,' up to 'a person who has received permission from the Guru to meditate on the yoga of the deity.' Here, it is shown that it is necessary to receive permission. Although it is not necessary to know the generation stage through study and reflection at first, it is necessary when meditating after knowing it, as stated in the Vajrasattva Sadhana. And in the Garland of Jewels Commentary, it explains how to request permission, etc. The second is the actual path, which is the generation stage and the completion stage. For the former, in terms of the categories of meaning, the root tantra and the subsequent tantras explain the four branches of approach, accomplishment, etc., and the completion stage also has these four. The explanatory tantra, the Vajra Garland Tantra, explains the three samadhis, the six yogas, and the forty-nine self-natures. The first of these is called the place, as in the Compendium: 'The area of the great monastery,' and so on.
། དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་བསྒྲུབ་ཅེས་གསུངས་ཏེ། །འདིས་ནི་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་མཆོག་མི་གྲུབ་པར་འདོད་པའང་བསལ་ལོ། །དེས་ན་འདིར་ཡང་གནས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཅེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། ཁ་ཤར་དུ་ཕྱོགས་པས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་སྒོ་ནས་ནུས་པ་ 8-2-2b འཚོལ་བར་བྱེད་པ་དང་། ནུས་པ་རྙེད་ནས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་སྒྲུབ་པ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མའི་སྐབས་སུ་ཞི་བའི་ལས་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཁ་ཤར་དུ་ལྟ་བར་གསུངས་ཤིང་བསྐྱེད་རིམ་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔོན་དུ་གཏོར་མ་གཏོང་བ་ནི་ཨ་བྷ་ཡང་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་ཉིད་དུ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པས་སོ། །དེ་ནས་མཆོད་པ་རྣམས་བསང་བ་དང་སྦྱང་བ་དང་བསྐྱེད་པ་དང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་བྱས་ནས་ལྷུག་པའམ། ཡིད་ཀྱི་རོལ་པ་དྲི་མེད་ཟླ་འདྲས་སྒྲུབས། ཞེས་པ་ནས། སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་དམ་པར་བསྐྱེད་པར་བགྱི། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྐྱབས་འགྲོ་སེམས་བསྐྱེད་བྱའོ། །འདིར་སྒྲུབ་ཐབས་དངོས་གཞིའི་སྔོན་འགྲོ་ལ་མཐུན་རྐྱེན་བསྟེན་པའི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་པ་དང་། འགལ་རྐྱེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྲུང་འཁོར་བསྒོམ་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལ། སྔ་མ་ནི་རྩ་བའི་རྒྱུད་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་དང་འཕགས་སྐོར་གྱི་གཞུང་རྣམས་སུའང་གསལ་བར་མ་བྱུང་བ་ལ་བསམ་ནས་འགོས་ལ་སོགས་པ་ཁ་ཅིག་ལུགས་འདི་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་མོད། འོན་ཀྱང་ཐུབ་པ་དཔལ་ལ་སོགས་པས་བཤད་ཅིང་ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་འདི་ནི་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ནས་བརྒྱུད་པའི་མན་ངག་ལ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བས་འདིའང་གསུང་སོ། །དེ་ལ་ཚོགས་ཞིང་སྤྱན་དྲངས་ནས་མཆོད་པ་ཕུལ་ཏེ། ཕྱག་འཚལ་བ་ནི།གང་ཞིག་གཟུགས་དང་ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །འདིས་ནི་འདུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སོ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་བསྟན་ཞེ་ན། གཞན་ནི་གོ་སླ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ནང་ནས་ཆོས་རྡོ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ཀྱིས་ 8-2-3a ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་མ་ཞེས་གོང་མ་ལ་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་འགོད་པ་མེད་པས་སྐབས་སུ་མ་བབ་པས་ཤེ་ན། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་ཆོས་རྡོ་རྗེ་ནི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཡིད་དབང་འཇམ་དཔལ་ལ་སྦྱོར་བ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་འགྲེལ་པས་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ནི་འཇམ་དཔལ་ལོ། །ཞེས་བཤད་པས་ཡིད་དབང་ནི་བྱམས་པ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །རྒྱ་ཆེན་ནི་སྣང་བ་ལྷའི་འཁོར་ལོར་འཆར་པའོ། །གཏི་མུག་རྡོ་རྗེའི་རིགས་རིག་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནས། དངོས་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ་འདིས་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་བསྟན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལའང་སྦྱར། ཉེས་པ་ཞེས་སྤྱིར་བཤད་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལ་གོ་བར་བྱ་སྟེ། སྐ
【現代漢語翻譯】 據說，'所有成就都包含在內'。這消除了這樣一種觀點，即生起次第無法實現至高成就。因此，這裡也說到了'存在之本性'等等。'面向東方'，指的是通過生起次第尋求力量，以及獲得力量後進行息災等事業。在後一種情況下，進行息災事業時，據說要面向東方，這與生起次第相符。先前供奉朵瑪是因為經文中說'阿巴亞是最初和最終'等等。然後，通過凈化、清潔、生起和加持供品，以清凈如月的意念嬉戲來完成。從'心生殊勝菩提心'到'皈依發心'。這裡，在實際修法之前，爲了獲得順緣，積累功德資糧；爲了消除違緣，修持守護輪。前者在根本續、解釋續以及聖者之論中都沒有明確說明，因此一些人，如俄，說不應採用這種方法。然而，圖巴巴瓦等人解釋說，特別是在金剛薩埵修法儀軌的註釋中，說這是從聖者龍樹傳承下來的口訣。因此，這也是佛陀的教誨。然後，迎請會供田，獻上供品，頂禮。如經文所說：'無論何種形象'等等。這表明要向聚集壇城的三十二尊神靈頂禮。如何展示呢？其他的都容易理解，但在六處中，法界體性智的法金剛，按照耶謝夏布的傳統，類似於上尊法界虛空金剛母。然而，由於它沒有被放置在壇城中，所以不適合在這裡討論。導師月稱說：'法金剛是普賢'，應該這樣理解。雖然看起來像是將意根與文殊菩薩結合，但註釋中說：'虛空金剛是文殊'。因此，意根應該理解為彌勒菩薩。菩提薩埵是金剛持。廣大是指顯現為天神之輪。從'愚癡金剛之族，由智慧結合而生'到'成為真實'，將這些結合起來，這表明是閻魔敵。同樣地，也適用於其他情況。雖然籠統地說'過失'，但應該理解為我慢。 據說，'所有成就都包含在內'。這消除了這樣一種觀點，即生起次第無法實現至高成就。因此，這裡也說到了'存在之本性'等等。'面向東方'，指的是通過生起次第尋求力量，以及獲得力量後進行息災等事業。在後一種情況下，進行息災事業時，據說要面向東方，這與生起次第相符。先前供奉朵瑪是因為經文中說'阿巴亞是最初和最終'等等。然後，通過凈化、清潔、生起和加持供品，以清凈如月的意念嬉戲來完成。從'心生殊勝菩提心'到'皈依發心'。這裡，在實際修法之前，爲了獲得順緣，積累功德資糧；爲了消除違緣，修持守護輪。前者在根本續、解釋續以及聖者之論中都沒有明確說明，因此一些人，如俄，說不應採用這種方法。然而，圖巴巴瓦等人解釋說，特別是在金剛薩埵修法儀軌的註釋中，說這是從聖者龍樹傳承下來的口訣。因此，這也是佛陀的教誨。然後，迎請會供田，獻上供品，頂禮。如經文所說：'無論何種形象'等等。這表明要向聚集壇城的三十二尊神靈頂禮。如何展示呢？其他的都容易理解，但在六處中，法界體性智的法金剛，按照耶謝夏布的傳統，類似於上尊法界虛空金剛母。然而，由於它沒有被放置在壇城中，所以不適合在這裡討論。導師月稱說：'法金剛是普賢'，應該這樣理解。雖然看起來像是將意根與文殊菩薩結合，但註釋中說：'虛空金剛是文殊'。因此，意根應該理解為彌勒菩薩。菩提薩埵是金剛持。廣大是指顯現為天神之輪。從'愚癡金剛之族，由智慧結合而生'到'成為真實'，將這些結合起來，這表明是閻魔敵。同樣地，也適用於其他情況。雖然籠統地說'過失'，但應該理解為我慢。
【English Translation】 It is said that 'all accomplishments are included'. This eliminates the view that the generation stage cannot achieve supreme accomplishment. Therefore, here it is also said 'the very nature of existence' and so on. 'Facing east' refers to seeking power through the generation stage, and performing activities such as pacification after obtaining power. In the latter case, when performing pacification activities, it is said to face east, which is in accordance with the generation stage. Offering the torma beforehand is because the scriptures say 'Abhaya is the beginning and the end' and so on. Then, by purifying, cleansing, generating, and blessing the offerings, accomplish them with the immaculate, moon-like play of mind. From 'generating the supreme Bodhicitta' to 'taking refuge and generating the mind'. Here, before the actual practice, in order to obtain favorable conditions, accumulate merit; in order to eliminate unfavorable conditions, practice the protection circle. The former is not clearly stated in the root tantra, the explanatory tantra, or the treatises of the saints, so some, such as Ngo, say that this method should not be adopted. However, Thubpa Pal and others explain that, especially in the commentary on the Vajrasattva practice ritual, it is said that this is the oral instruction transmitted from the saint Nagarjuna. Therefore, this is also the Buddha's teaching. Then, invite the field of merit, offer offerings, and prostrate. As the scriptures say: 'Whatever form' and so on. This shows that one should prostrate to the thirty-two deities of the assembled mandala. How to show it? The others are easy to understand, but among the six sources, the Dharma Vajra of Dharmadhatu wisdom, according to the Yeshe Zhab tradition, is similar to the upper Dharmadhatu Vajra Mother. However, since it is not placed in the mandala, it is not appropriate to discuss it here. Master Chandrakirti said: 'Dharma Vajra is Samantabhadra', it should be understood in this way. Although it seems like combining the mind faculty with Manjushri, the commentary says: 'Space Vajra is Manjushri'. Therefore, the mind faculty should be understood as Maitreya. Bodhisattva is Vajradhara. Vastness refers to appearing as the wheel of the gods. From 'the family of ignorance Vajra, born from the union of wisdom' to 'becoming real', combining these, this indicates Yamantaka. Similarly, it also applies to other situations. Although generally speaking of 'faults', it should be understood as pride. It is said that 'all accomplishments are included'. This eliminates the view that the generation stage cannot achieve supreme accomplishment. Therefore, here it is also said 'the very nature of existence' and so on. 'Facing east' refers to seeking power through the generation stage, and performing activities such as pacification after obtaining power. In the latter case, when performing pacification activities, it is said to face east, which is in accordance with the generation stage. Offering the torma beforehand is because the scriptures say 'Abhaya is the beginning and the end' and so on. Then, by purifying, cleansing, generating, and blessing the offerings, accomplish them with the immaculate, moon-like play of mind. From 'generating the supreme Bodhicitta' to 'taking refuge and generating the mind'. Here, before the actual practice, in order to obtain favorable conditions, accumulate merit; in order to eliminate unfavorable conditions, practice the protection circle. The former is not clearly stated in the root tantra, the explanatory tantra, or the treatises of the saints, so some, such as Ngo, say that this method should not be adopted. However, Thubpa Pal and others explain that, especially in the commentary on the Vajrasattva practice ritual, it is said that this is the oral instruction transmitted from the saint Nagarjuna. Therefore, this is also the Buddha's teaching. Then, invite the field of merit, offer offerings, and prostrate. As the scriptures say: 'Whatever form' and so on. This shows that one should prostrate to the thirty-two deities of the assembled mandala. How to show it? The others are easy to understand, but among the six sources, the Dharma Vajra of Dharmadhatu wisdom, according to the Yeshe Zhab tradition, is similar to the upper Dharmadhatu Vajra Mother. However, since it is not placed in the mandala, it is not appropriate to discuss it here. Master Chandrakirti said: 'Dharma Vajra is Samantabhadra', it should be understood in this way. Although it seems like combining the mind faculty with Manjushri, the commentary says: 'Space Vajra is Manjushri'. Therefore, the mind faculty should be understood as Maitreya. Bodhisattva is Vajradhara. Vastness refers to appearing as the wheel of the gods. From 'the family of ignorance Vajra, born from the union of wisdom' to 'becoming real', combining these, this indicates Yamantaka. Similarly, it also applies to other situations. Although generally speaking of 'faults', it should be understood as pride.
བས་བཞན་དུའང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ཞེས་པ་རིག་མ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤཱནྟི་པས། གཏི་མུག་གཏི་མུག་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་སོ། །གསུངས་ནས་སྔ་མ་རྣམ་སྣང་སོགས་དང་ཕྱི་མ་གཏི་མུག་དགའ་མ་སྟེ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བཤད་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཁྲོ་བོ་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་ནོ། །སྡུད་དང་ཞེས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའམ་འགུགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འདོད་རྒྱལ་ལོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པའི་དགའ་བས་ནི་དབྱུག་སྔོན་ཅན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པས་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེའོ། །དེ་བཞིན་མི་འགྱུར་ནི་མི་གཡོ་བ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་མི་གཡོ་ཞེས་ཀྱང་འདོན་ནོ། །རྒྱུའི་རང་བཞིན་སེམས་སུ་ 8-2-3b རྗེས་ཐོགས་ཆོས་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གནོད་མཛེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ལའང་སྦྱར་ཏེ་གཙུག་གཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཏེ། དེ་གང་གི་རིགས་ཡིན་ཞེ་ན། རྨོངས་དང་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་སྒྲིབ་པ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གིས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་དེའི་རིགས་ནི་ཁྲོ་བོ་ཕྱི་མ་གཉིས་སོ། །གཞན་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ་རྨོངས་པས་ནི་རྣམ་སྣང་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་འོད་དཔག་མེད་དང་སྒྲིབ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཏེ་དེས་ནི་རིན་འབྱུང་དང་། རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །བཤགས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཐོག་མེད་ཅེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། གང་གང་དུ་རྒྱུ་གང་གིས་བསགས་པ་སྟེ་གསུམ་གྱིས་བཤགས་བྱའི་ཉེས་པ་བསྟན་ནོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གང་གི་སྤྱན་སྔར། གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བཤགས་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་ནི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་བཤད་དོ། །དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་དང་། གཉིས་པ་ནི་འཁོར་རྣམས་དང་། འཕགས་པ་ནི་ཉན་རང་དང་། གཞན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་པ་སོགས་སོ། །ཡང་ན་དང་པོ་གཉིས་སྤྱིར་བཤད་ནས། འཕགས་པ་ནི་ཉན་རང་དང་། གཞན་ནི་སོ་སྐྱེ་སྟེ་བཟང་སྤྱོད་ནས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །ཡང་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་བྱའོ། །འདི་ནི་བསྔོ་བ་ལའང་སྦྱར་རོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རོལ་པ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་ 8-2-4a བསྟན་ནོ། །རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་སྟེ་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུས་བསྒྲུབས་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རག་གི་ཞེས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གི་བདེ་གཤེགས་རང་གི་ཞེས་གཉིས་ལ་བཤད་དོ། །གཞན་ནི་གོ་སླ་སྟེ་རོ་གཅིག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡུལ་གྱི་གནས
【現代漢語翻譯】 其他地方也是這樣說的。同樣，『智慧』指的是智慧母。因此，香提巴（Śāntipa）說：『愚癡者享受愚癡』。意思是，前者指毗盧遮那佛（Vairocana）等，後者指愚癡喜母，即佛眼佛母（Locanā）等，享受指的是佛父佛母平等結合。這些依次展示了四尊忿怒尊。『聚集』指的是聚集或吸引，即慾望之王（Kāmarāja）。對於那真實本身，以心中極度的喜悅，即是藍杖者（Nīladaṇḍa）。所有佛的力量匯聚一體，即是大力量者（Mahābala）。同樣，『不變』指的是不動的，其他地方也念作『不動』。將『因的自性』與『隨後的法』結合在心中，即是『利益莊嚴』。同樣，對於果也結合，即是『頂髻轉輪王』。那麼，這是什麼種姓呢？是無明、嗔恨、貪慾、遮蔽金剛。』意思是，嗔恨是不動佛（Akṣobhya），其種姓是后兩尊忿怒尊。其他與前者相同，無明是毗盧遮那佛，貪慾是阿彌陀佛（Amitābha），遮蔽是我慢，即是寶生佛（Ratnasambhava），金剛是不空成就佛（Amoghasiddhi）。 懺悔是『無論何時，從無始以來』等，前兩句指的是在何處以何種原因積累，三句指的是懺悔的罪過。后兩句指的是在誰的面前，如何懺悔，展示了三者的本質。如儀軌般指的是三輪體空。隨喜功德並回向菩提是『圓滿佛和菩薩』等，第一是壇城的主尊，第二是眷屬們，聖者指的是聲聞緣覺，其他指的是依靠波羅蜜多道成佛等。或者，前兩個是總說，聖者指的是聲聞緣覺，其他指的是凡夫，這也與《普賢行愿品》中所說的一致。真實指的是佛的顯現，應是三輪體空。這也可以用於迴向。皈依是『心的嬉戲』等三頌所展示的。前兩句指的是智慧和慈悲，意思是憑藉這樣的原因而成就。『拉格』指的是瑜伽士自己的，也有解釋為自己的如來。其他容易理解，即一味自性是境的處所。
【English Translation】 It is also said that way in other places. Similarly, 'wisdom' refers to the wisdom mother. Therefore, Śāntipa said, 'The ignorant enjoy ignorance.' It means that the former refers to Vairocana etc., and the latter refers to the ignorant joyful mother, that is, Locanā etc. Enjoyment refers to the equal union of the father and mother Buddha. These sequentially show the four wrathful deities. 'Gathering' refers to gathering or attracting, that is, the king of desire (Kāmarāja). For that very truth, with extreme joy in the heart, that is the blue staff holder (Nīladaṇḍa). The power of all Buddhas gathered into one, that is the great power holder (Mahābala). Similarly, 'unchanging' refers to the immovable, and in other places it is also read as 'immovable'. Combining 'the nature of the cause' with 'the subsequent dharma' in the mind is 'benefit adornment'. Similarly, it is also combined for the fruit, that is, 'crown wheel-turning king'. So, what is this lineage? It is ignorance, hatred, desire, obscuration vajra.' It means that hatred is Akṣobhya, and its lineage is the latter two wrathful deities. The other is the same as the former, ignorance is Vairocana, desire is Amitābha, obscuration is pride, that is, Ratnasambhava, and vajra is Amoghasiddhi. Confession is 'Whenever, from beginningless time' etc. The first two lines refer to where and with what cause it was accumulated, and the three lines refer to the sins to be confessed. The latter two lines refer to in front of whom, how to confess, showing the essence of the three. Like the ritual, it refers to the emptiness of the three wheels. Rejoicing in merit and dedicating to Bodhi is 'Perfect Buddha and Bodhisattva' etc. The first is the main deity of the mandala, the second is the retinue, the noble ones refer to Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and the others refer to attaining Buddhahood by relying on the Pāramitā path etc. Or, the first two are general statements, the noble ones refer to Śrāvakas and Pratyekabuddhas, and the others refer to ordinary beings, which is also consistent with what is said in the Bodhicaryāvatāra. Truth refers to the appearance of the Buddha, and it should be the emptiness of the three wheels. This can also be used for dedication. Taking refuge is shown by the three verses such as 'The play of the mind' etc. The first two lines refer to wisdom and compassion, meaning that it is accomplished by such a cause. 'Raga' refers to the yogi's own, and there is also an explanation as one's own Tathāgata. The other is easy to understand, that is, the one taste nature is the place of the object.
་ལུགས་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ངོན་ཡུལ་དང་ཡུན་ཅན་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟ་བུར་གཉིས་སྣང་མེད་པ་སྟེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བསམ་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ་བསམ་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་བསྟན་ནོ། །རྐང་པ་གཉིས་པས་ནི་དེའི་ནུས་པ་དང་། གསུམ་པས་ནི་ཞེ་ཐག་པ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པར་སྟོན་ནོ། །ལམ་ལ་བརྟེན་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གཅིག་པུ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་བདག་མ་ལུས་ངོ་བོའི་བློས་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷར་མོས་པས་ཞེས་པའོ། །སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ལ་རང་ཉིད་མངོན་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ཚེ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཀྱང་ཐོབ་ཟིན་བརྟན་པའི་ཕྱིར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འགལ་རྐྱེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་ཞེ་ན། མདོ་བསྲེ་ལས། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་རྒྱུད་དང་སྦྱར་ཏེ་ཚིག་སྔ་མས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བསྟན་ནོ། །སྔགས་དོན་གང་ཞིག་བསྒོམ་ཞེ་ན་རྩ་རྒྱུད་དང་བཤད་རྒྱུད་དང་འཕགས་སྐོར་གྱི་གཞུང་རྣམས་སུ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱས་སྦྱོང་པ་ལས་གཞན་མ་བཤད་ 8-2-4b མོད། འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་བ་བྱ་ཀཱིརྟིས་སྭ་བྷཱ་བས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་ལྟར་བཀོད་དོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཨོཾ་ནི་ཡི་གེ་སོ་སོར་ཕྲལ་ན་ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུང་དང་ཐུགས་དང་སྐུ་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཉིད་སྡོམ་པའི་ཚེ་ཨོཾ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའོ། །སྭ་བྷཱ་བའི་སྒྲ་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གསུམ་ལ་འཇུག་ཀྱང་། འདིར་ནི་ཕྱི་མ་གཟུང་ངོ་། །ཤུདྡྷ་ནི་དག་པའོ། །སརྦ་དྷ་རྨ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོ། །སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལ་ལར་ནི་ཨ་ཧཾ་ཞེས་ཨས་མཚམས་སྦྱར་ནས་འདོན་ཏེ་ཤུདྔྷོ྅་ཞེས་འབྱུང་ན་ཨ་གོང་དུ་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ་གང་ལྟར་ཡང་ང་རྒྱལ་འཛིན་པའི་ཚིག་ཡིན་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་རྣམ་པར་དག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ངའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །འདིར་ཐུབ་པ་དཔལ་གྱིས་སྟོང་ཉིད་གཅིག་བུ་ལ་སྦྱར་ལ་བ་བྱ་ཀཱིརྟིས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ག་ལ་བཤད་ཀྱང་རྒྱས་བསྡུས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། བཞི་བརྒྱ་པར། ཞི་སྒོ་གཉིས་པ་མེད་པ་དང་། ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་སྒོ་དང་པོར་གཞན་གཉིས་ཀྱང་འདུ་བར་ཤེས་བྱེད་བརྒལ་ལན་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་པས་སོ། །དེས་ན་འདིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྒྱུ་འབྲས་གསུམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་རིམ་པ་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང་མཚན་མེད་སྨོན་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་སྔ་མ་རྣམས་འདོད་པ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད
【現代漢語翻譯】 通達正道的等持境界，如水入水般無有二取之顯現，此乃證悟之法。 生起菩提心，即『思維』等語所指，以思維之圓滿與清凈，揭示了兩種菩提心。第二句偈頌闡述其力量，第三句偈頌則展示從內心深處生起菩提心。立誓依循正道，如經文所言：『諸佛菩薩唯一道』。『圓滿正覺我無餘自性智』，意為視自身為壇城之本尊。 關於受持律儀，雖于修習現觀時，未能獲得者無法獲得，然為已得之穩固，故當行之。其次，為遣除違緣，修持守護輪。何故先修空性？如《總集經》所云：『于虛空界之中央，當修佛之壇城。』與此續部相合，前文已揭示修習空性。若問當修何種密咒之義？諸如根本續、釋續及聖者之論典中，除修習空性外，未有他說。然此處，如瓦日繞奇提（梵：Vairocanakirti）所造，觀修自性空。 彼之密咒之義如下：嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）字若分解為阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）、烏（藏文：ཨུ，梵文天城體：उ，梵文羅馬擬音：u，漢語字面意思：烏）、瑪（藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：瑪）三字，則依次代表身金剛、語金剛、意金剛。此三者于受持律儀時合為嗡字，意為身語意金剛三者無別。娑婆瓦（藏文：སྭ་བྷཱ་བ，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：自性）之聲，可指事物、生起、自性三者，此處取後者。希達（藏文：ཤུདྡྷ，梵文天城體：शुद्ध，梵文羅馬擬音：śuddha，漢語字面意思：清凈）意為清凈。薩瓦達瑪（藏文：སརྦ་དྷ་རྨ，梵文天城體：सर्वधर्म，梵文羅馬擬音：sarvadharma，漢語字面意思：一切法）意為一切法。娑婆瓦希達（藏文：སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷ，梵文天城體：स्वभावशुद्ध，梵文羅馬擬音：svabhāvaśuddha，漢語字面意思：自性清凈）如前。有人于阿（藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）字後加『阿航』（藏文：ཨ་ཧཾ，梵文天城體：अहम्，梵文羅馬擬音：aham，漢語字面意思：我），唸作『希多』（藏文：ཤུདྔྷོ྅，梵文羅馬擬音：śuddho'），意為將阿字置於前，無論如何，此皆為執持我慢之語，意為一切法自性清凈之空性即是『我』。此處，能仁（釋迦牟尼佛）妙吉祥（文殊菩薩）僅將空性與之相合，而瓦日繞奇提（梵：Vairocanakirti）雖闡述三種解脫之門，然僅為詳略之別。如《四百論》云：『寂靜之門無二者』，其註釋中以辯駁證明第一門亦包含其他二者。因此，此處諸法之體性，即因、果、自性三者皆空，依次為空性、無相、無愿之義，如前者所愿而行。
【English Translation】 The Samadhi (state of meditative absorption) that realizes the system, like putting water into water, is without dualistic appearances; this is the Dharma of realization. Generating Bodhicitta (the mind of enlightenment) is indicated by 'thought' and so forth; the two Bodhicittas are shown by the perfection and purification of thought. The second verse shows its power, and the third shows generating Bodhicitta from the depths of one's heart. Vowing to rely on the path is stated as: 'The only path of the Sugatas (Buddhas) and their sons'. 'Complete enlightenment, I, without remainder, the essence of wisdom' means to regard oneself as the deity of the mandala. Regarding taking vows, although one cannot obtain what has not been obtained at the time of meditating on manifest realization, it should be done to stabilize what has already been obtained. Secondly, to cultivate the protective wheel to avoid adverse conditions. Why meditate on emptiness first? As the Sutra Samuccaya says: 'In the center of the sphere of space, one should meditate on the mandala of the Buddha.' In conjunction with this Tantra, the previous words have shown meditating on emptiness. If asked what the meaning of the mantra to meditate on is, in the root Tantras, explanatory Tantras, and the treatises of the Arya group, nothing other than purifying with shunyata (emptiness) is taught. However, here, it is arranged as Vairocanakirti did, meditating on emptiness by Svabhava (own-being). The meaning of that mantra is as follows: Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡) if each letter is separated, becomes A (藏文：ཨ，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿), U (藏文：ཨུ，梵文天城體：उ，梵文羅馬擬音：u，漢語字面意思：烏), and Ma (藏文：མ，梵文天城體：म，梵文羅馬擬音：ma，漢語字面意思：瑪), which in order are the Vajras of Body, Speech, and Mind. When these are combined at the time of taking vows, they become Om, the indivisibility of the three Vajras of Body, Speech, and Mind. The word Svabhava (藏文：སྭ་བྷཱ་བ，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：自性) applies to three things: objects, arising, and own-being, but here the latter is taken. Shuddha (藏文：ཤུདྡྷ，梵文天城體：शुद्ध，梵文羅馬擬音：śuddha，漢語字面意思：清凈) means pure. Sarva Dharma (藏文：སརྦ་དྷ་རྨ，梵文天城體：सर्वधर्म，梵文羅馬擬音：sarvadharma，漢語字面意思：一切法) means all phenomena. Svabhava Shuddha (藏文：སྭ་བྷཱ་བ་ཤུདྡྷ，梵文天城體：स्वभावशुद्ध，梵文羅馬擬音：svabhāvaśuddha，漢語字面意思：自性清凈) is as before. In some cases, 'Aham' (藏文：ཨ་ཧཾ，梵文天城體：अहम्，梵文羅馬擬音：aham，漢語字面意思：我) is added after A, pronounced 'Shuddho', meaning that A is placed before, but in any case, it is a word that holds pride, meaning that the emptiness of all phenomena, pure in nature, is 'I'. Here, Thubpa Pal (Shakyamuni Buddha) only combines emptiness with it, while Vairocanakirti explains all three doors of liberation, but it is only a matter of elaboration or abbreviation. As the Four Hundred says: 'The door of peace is without two', in its commentary it is proven with arguments and answers that the first door also includes the other two. Therefore, here, the essence of phenomena, the three causes, effects, and own-being, are empty, and in order, the meanings of emptiness, signlessness, and wishlessness, should be done as the former wishes.
་བསྒོམས་ནས་འཁོར་ལོ་དང་ལྷ་རྣམས་རིམ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་སྒྲུབ་ཐབས་ལས། ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་འཛིན་གནས། །གནས་བསྲུང་བ་ནི་བསམ་པར་བྱ། །ཞེས་སོགས། རང་ཉིད་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་ 8-2-5a ཕྱོགས་བཅུར་ཁྲོ་བོ་བཅུ་བཀོད་ནས་བགེགས་ལ་ཕུར་བུས་གདབ་པར་བཤད་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པ་དང་དང་པོའི་མགོན་པོ་བསྐྱེད་པ་རྣམས་ཟུར་ཙམ་ཡང་མ་བྱུང་བས་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བཞེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། རྩ་བའི་རྒྱུད་ཉིད་ལས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་སེར་པོ་དང་དེར་ལྷ་འགོད་པ་རྣམས་གསུངས་ཤིང་། དེ་བཞིན་དུ་སློབ་དཔོན་ཐུབ་པ་དཔལ་དང་ཨ་བྷ་ཡཱས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བསྐྱེད་པར་བཤད་ཅིང་། ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་པོ་ལཱི་ལ་བཛྲ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་ཐབས་སུ། ཕྱོགས་བཅུའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆ་རུ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བཤད་པས་སོ། །གཞན་དུ་རཾ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་པ་སོགས་འབྱུང་ཡང་འདིར་ཨ་ལས་བསྐྱེད་པར་བཤད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་ཨ་བྷ་ཡཱ་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་སོ། །རྩིབས་བཅུ་ལ་སྟེང་འོག་གི་རྩིབས་ནི་ལྟེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཆ་ལས་ལོགས་སུ་མེད་དོ། །ཁྲོ་བོ་གཞན་ནི་འཁོར་ལོའི་ཕྱི་རུ་འགོད་པ་ཡང་ཨ་བྷ་ཡས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །འདིར་རྒྱུད་ལས་རྡོ་རྗེ་འབར་བའི་སྤྲིན་འཁྲིགས་ཤིང་། །མི་གཡོ་བ་དང་མཚུངས་པར་འཁོར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་དོན། འགྲེལ་པས་དུས་མཉམ་པར་ལྷ་མི་གཡོ་ཞིང་འཁོར་ལོ་འཁོར་ཞེས་བཤད་པས་རྩིབས་ལ་མ་རེག་པར་གདན་ལ་འགོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་དང་པོའི་མགོན་པོ་བསྐྱེད་པར་ཡང་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་ཞིང་། མདོ་བསྲེར་ཡང་གསལ་བར་བཤད་ལ། བསྐྱེད་ཚུལ་ཡང་རྡོར་སེམས་ཀྱིས་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་ཤིང་། དེའི་དོན་འགྲེལ་པར་སྐད་ཅིག་ཙམ་གྱིས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། 8-2-5b ས་བོན་ཕྱག་མཚན་སོགས་ལས་མི་བསྐྱེད་པར་དཀྲོངས་བསྐྱེད་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །ཞལ་གཅིག་ཕྱག་གཉིས་པའམ་ཞལ་གསུམ་དང་ཕྱག་དྲུག་པར་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ནི་རྒྱས་བསྡུས་སོ། ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་མ་དང་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་འབྱུང་ཡང་འདིར་ནི་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེག་སུ་བྱེད་པ་ནི། རྒྱུད་ལས། རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཅན། །ལོངས་སྤྱོད་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཞེས་འབྱུང་བས་ཤེས་ཏེ་དེའི་དོན་ནི་དང་པོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྟེ། རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་རྡོ་རྗེ་ཅན་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་རྣམས་རྣམ་གྲང་སུ་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །ལོངས་སྤྱོད་བཞི་ནི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང་སྐུ་གསུངས་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ
【現代漢語翻譯】 觀想后，應依次觀想輪和諸尊。關於此，一些先前的修法儀軌中說：『嗔怒金剛之定住，應思維守護處所。』等等。有些人認為，自己安住于嗔怒金剛的定中，在十方佈置十尊忿怒尊，然後用金剛橛擊打魔障，但由於沒有出現輪的生起和最初怙主的生起，所以不應這樣做。然而，這種觀點是不正確的，因為根本續部中也說了黃色輪以及在其中安立諸尊。同樣，導師圖巴巴（Thubpa，能仁）和阿巴雅（Abhaya）也說了輪的生起。特別是，撰寫金剛薩埵修法儀軌釋的拉里塔瓦日拉（Lila Vajra）說，導師龍樹（Nagarjuna）也在修法儀軌中用『十方壇城』等詞語進行了闡述。另外，雖然有從讓（རཾ，ram，種子字）中生起日輪等，但這裡說從阿（ཨ，a，種子字）中生起，是按照大導師阿巴雅的說法做的。十輻條中，上下輻條與中心本身沒有區別。其他忿怒尊安立在輪的外圍，也是按照阿巴雅的說法。這裡，續部中說：『金剛火焰之云聚集，如不動者般旋轉。』其含義是，釋中說，同時諸尊不動，輪旋轉，因此安立在座墊上而不接觸輻條。然後，關於最初怙主的生起，續部中也有記載，在《度母續》（mDo bsres）中也清楚地說明了，生起的方式也在金剛薩埵的修法儀軌中說，僅僅通過強烈的意願就能生起。其含義是，釋中說，瞬間生起，不是從種子字、手印等生起，而是通過頓生來生起。生起一面二臂或三面六臂，是簡略和詳細的區別。雖然有生起明妃金剛界自在母和觸金剛母兩種，但這裡是按照前者。關於三重菩薩，續部中說：『具明之士金剛持，具足四種受用。』由此可知，其含義是，最初是金剛持，具明之士、金剛持、菩提心金剛和金剛持等名稱很多。四種受用是智慧薩埵和身語意的金剛。 The visualization should be done by gradually visualizing the wheel and the deities. Regarding this, some previous sadhanas say: 'The samadhi of Wrathful Vajra abides, one should contemplate protecting the place.' etc. Some argue that one should abide in the samadhi of Wrathful Vajra, arrange ten wrathful deities in the ten directions, and then strike obstacles with a phurba (ritual dagger), but since the generation of the wheel and the generation of the primordial protector do not occur, it should not be done. However, this view is incorrect because the root tantra itself speaks of the yellow wheel and the placement of deities therein. Similarly, the teacher Thubpa Pal (Glorious Sage) and Abhaya also speak of generating the wheel. In particular, Lila Vajra, who composed the commentary on the Vajrasattva sadhana, said that the teacher Nagarjuna also indicated it in the sadhana with the words 'mandala in ten directions'. Furthermore, although the generation of the solar disc from Ram (རཾ, ram, seed syllable) and others occurs, here it is said to be generated from A (ཨ, a, seed syllable), which is done according to the explanation of the great teacher Abhaya. In the ten spokes, the upper and lower spokes are not separate from the center itself. The placement of other wrathful deities outside the wheel is also according to Abhaya's explanation. Here, the meaning of the tantra's statement, 'Clouds of Vajra fire gather, revolving like the immovable,' is that the commentary explains that the deities are immovable and the wheel revolves simultaneously, so they are placed on the seat without touching the spokes. Then, regarding the generation of the primordial protector, it is also mentioned in the tantra, and it is clearly explained in the 'Essence Sutra' (mDo bsres). The method of generation is also stated in the Vajrasattva sadhana that it is generated merely by strong aspiration. The commentary explains that it is generated in an instant, not generated from seed syllables, mudras, etc., but generated instantaneously. Generating one face and two arms or three faces and six arms are the condensed and expanded versions. Although there are two types of consorts, Vajradhatvishvari and Sparshavajri, here the former is adopted. Regarding the triple layering of the being, the tantra states, 'The knowledgeable one, the Vajra holder, is endowed with the four enjoyments.' This is understood to mean that the first is Vajradhara, and the terms 'knowledgeable one,' 'Vajra holder,' 'bodhicitta Vajra,' and 'Vajradhara' appear in many variations. The four enjoyments are the wisdom being and the Vajras of body, speech, and mind.
【English Translation】 After meditating, one should gradually meditate on the wheel and the deities. Regarding this, some previous sadhanas say: 'The samadhi of Wrathful Vajra abides, one should contemplate protecting the place.' etc. Some argue that one should abide in the samadhi of Wrathful Vajra, arrange ten wrathful deities in the ten directions, and then strike obstacles with a phurba (ritual dagger), but since the generation of the wheel and the generation of the primordial protector do not occur, it should not be done. However, this view is incorrect because the root tantra itself speaks of the yellow wheel and the placement of deities therein. Similarly, the teacher Thubpa Pal (Glorious Sage) and Abhaya also speak of generating the wheel. In particular, Lila Vajra, who composed the commentary on the Vajrasattva sadhana, said that the teacher Nagarjuna also indicated it in the sadhana with the words 'mandala in ten directions'. Furthermore, although the generation of the solar disc from Ram (རཾ, ram, seed syllable) and others occurs, here it is said to be generated from A (ཨ, a, seed syllable), which is done according to the explanation of the great teacher Abhaya. In the ten spokes, the upper and lower spokes are not separate from the center itself. The placement of other wrathful deities outside the wheel is also according to Abhaya's explanation. Here, the meaning of the tantra's statement, 'Clouds of Vajra fire gather, revolving like the immovable,' is that the commentary explains that the deities are immovable and the wheel revolves simultaneously, so they are placed on the seat without touching the spokes. Then, regarding the generation of the primordial protector, it is also mentioned in the tantra, and it is clearly explained in the 'Essence Sutra' (mDo bsres). The method of generation is also stated in the Vajrasattva sadhana that it is generated merely by strong aspiration. The commentary explains that it is generated in an instant, not generated from seed syllables, mudras, etc., but generated instantaneously. Generating one face and two arms or three faces and six arms are the condensed and expanded versions. Although there are two types of consorts, Vajradhatvishvari and Sparshavajri, here the former is adopted. Regarding the triple layering of the being, the tantra states, 'The knowledgeable one, the Vajra holder, is endowed with the four enjoyments.' This is understood to mean that the first is Vajradhara, and the terms 'knowledgeable one,' 'Vajra holder,' 'bodhicitta Vajra,' and 'Vajradhara' appear in many variations. The four enjoyments are the wisdom being and the Vajras of body, speech, and mind.
་རྗེའོ། །དེས་ན་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་གསུམ་ཡང་དགོད་དོ། །འདི་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་འབྱིན་ཚུལ་ནི། ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྐྱེད་ཅེས་གསུངས་ལ། དེའི་དོན་འགྲེལ་པས་ཡེ་ཤེས་སྒྲོན་མ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་བསྐྱོད་པ་འབྱིན་ཞེས་བཤད་པས་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་གྱིས་འབྱིན་པར་གྲུབ་པས་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །ལྷའི་ས་བོན་ལ་ཨ་བྷ་ཡཱས་ཁྲོ་བོ་བཅུ་ལ་ཧཱུཾ་དང་། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་བཛྲ་དྷྲཱིཀ་ཅེས་པ་ལས་བསྐྱོད་པར་མཛད་དོ། །འོན་ཀྱང་། ཁྲོ་བོ་ཞེ་སྡང་གནས་ལས་སྐྱེས། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དེའི་དོན་ཁྲོ་བོ་བཅུ་དང་ཞེ་སྡང་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པ་ནི་གནས་ཏེ་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་ཞེས་པ་ཡིན་པའི་བཅུ་གཅིག་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཧཱུཾ་ལ་རུང་ངོ་། །འབྱིན་པའི་ཚེ་ཁ་ཅིག་གིས་ཡུམ་གྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཡུམ་གྱི་པདྨ་ཉིད་ནས་ 8-2-6a འབྱིན་ཞེས་སྨྲའོ། །འདི་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་དང་མཐུན་པར་ཡབ་ཀྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་འབྱིན་པར་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་སྐུ་མདོག་མཐིང་ནག་ཁྲོ་བ་དང་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་འདྲེས་པའི་ཉམས་ཅན་ཞེས་བཤད་པས། སྒེག་པའི་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྱན་དམར་ལ་ཟླུམ་པ་དང་དབུ་སྐྲ་དང་སྨིན་མ་དང་སྨ་ར་དམར་སེར་འབར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་སྡུག་པའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་མི་སྡུག་པའི་ཁྲོ་བོ་དང་། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་སྤྱན་དཀྱུས་རིང་བ་སོགས་སུ་བྱུང་བའི་ཁྲོ་བོ་ནི་སྒེག་པའི་ཁྲོ་བོ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱག་མཚན་གྱི་རྡོ་རྗེ་རྩེ་དགུ་པ་ལ་སྤྱིར་རྡོ་རྗེ་ནི་གསུམ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སེར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་དཔའ་རྡོ་རྗེའོ། །རྡོ་རྗེ་དམར་པོ་རྩེ་ལྔ་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེའོ། །རྡོ་རྗེ་ནག་པོ་རྩེ་དགུ་པ་རྭ་རྣམས་སོ་སོར་གདེངས་པ་ནི་ཁྲོ་བོའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷག་མ་ནི་གོ་སླའོ། །རྟ་མགྲིན་ལ་རྟ་མགོ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤཱནྟི་པས་བཤད་དོ། །སྦྲུལ་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་ཚུལ་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་སྦྲུལ་ལམ་ཀླུ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་རྣམས་སུའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་འཛིན་གྱིས་དགྲ་ནག་གི་འགྲེལ་པར་བཤད་ཅིང་བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས་བྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ལྷ་རྣམས་བཀོད་ཟིན་ནས་བགེགས་ཀུན་རྣམ་པར་གཞིག་པའི་ཕྱིར། །གནོད་མཛེས་བཀའ་སྩལ་ཕུར་བུས་གདབ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱ་སྟེ། བཀའ་སྩལ་བའི་ཚུལ་ནི་ཐུབ་པ་དཔལ་གྱིས་བཤད་པ་ལྟར་རང་ཉིད་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེར་ཕྱོགས་པས་འོག་གི་གནོད་མཛེས་ལ་བལྟས་པས། དེས་ 8-2-6b རང་གི་བསམ་པ་ཤེས་ཏེ་དེས་སྤྲུལ་པའི་གནོད་མཛེས་གཉིས་པ་འོངས
【現代漢語翻譯】 因此，金剛三（身、語、意）的自性，也安立為三個字（種子字）。從這（本尊）生起不動明王的方法是：經中說，以智慧燈金剛三摩地的方式生起。對此，註釋者解釋說，以進入智慧燈金剛三摩地的方式生起不動明王，因此成立了以父母雙運的方式生起，所以這樣說。本尊的種子字，對於阿閦如來是Abhaya，對於十忿怒尊是吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽），對於不動明王是班雜德哩（藏文：བཛྲ་དྷྲཱིཀ，梵文天城體：वज्रधृक्，梵文羅馬擬音：vajradhṛk，漢語字面意思：持金剛者），由此而生起。然而，經中說：『忿怒從嗔恨處生。』其含義是，十忿怒尊和嗔恨，即不動明王，是從吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）處生起，因此所有十一位（本尊）的種子字都可以是吽。在生起時，有些人說從明妃的毛孔中生起，有些人說明妃的蓮花中生起。 這裡應如大曼荼羅儀軌一樣，從父尊的心間生起。嗔恨金剛，在《燈明》中說，嗔恨金剛身色青黑色，具有忿怒和極大貪慾混合的神態。被稱為『嬌媚的忿怒尊』，眼睛紅色且圓，頭髮、眉毛和鬍鬚呈紅黃色燃燒等，完全具備醜陋的相是醜陋的忿怒尊。與此相反，眼睛細長等所顯現的忿怒尊被稱為『嬌媚的忿怒尊』。法器的九股金剛杵，一般來說金剛杵有三種：黃色五股金剛杵是如來部金剛杵，紅色五股金剛杵是金剛薩埵的金剛杵，黑色九股金剛杵，其股端各自張開，是忿怒尊的金剛杵。其餘的容易理解。馬頭明王不是具有馬頭。香提巴（寂天）這樣說。以八蛇裝飾的方法，其他地方也有說以蛇或大龍八部裝飾，這些也應知曉。這是大阿阇黎吉祥持（Śrīdhara）在《黑敵論》中所說，出自口傳傳承《金剛鬘》。如是安立諸本尊之後，爲了摧毀一切障礙，如經中所說：『降伏惡者，以橛釘橛。』應如是行持。降伏的方法，如釋迦吉祥（Śākyabhadra）所說，自己化為嗔恨金剛，看向下方的惡者，惡者知曉其意，化出第二個惡者前來。
【English Translation】 Therefore, the essence of the three vajras (body, speech, and mind) is also established as three letters (seed syllables). The method of generating Achala (Immovable One) from this (deity) is: It is said in the scriptures that it is generated in the manner of the Wisdom Lamp Vajra Samadhi. Regarding this, the commentator explains that Achala is generated in the manner of entering the Wisdom Lamp Vajra Samadhi, thus establishing that it is generated in the manner of union of the father and mother, so it is said in this way. The seed syllables of the deities, for Akshobhya it is Abhaya, for the Ten Wrathful Ones it is Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽), and for Achala it is Vajradhṛk (藏文：བཛྲ་དྷྲཱིཀ，梵文天城體：वज्रधृक्，梵文羅馬擬音：vajradhṛk，漢語字面意思：Holder of the Vajra), from which it is generated. However, it is said: 'Wrath arises from the place of hatred.' The meaning of this is that the Ten Wrathful Ones and hatred, that is, Achala, arise from Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽), therefore the seed syllables of all eleven (deities) can be Hūṃ. At the time of generation, some say that it arises from the pores of the consort's skin, and some say that it arises from the consort's lotus itself. Here, it should be generated from the heart of the father deity, in accordance with the Supreme Mandala Ritual. Wrathful Vajra, in the 'Lamp of Clarity,' it is said that Wrathful Vajra is dark blue-black in color, with an expression that mixes wrath and great desire. It is called 'the coquettish wrathful one,' with red and round eyes, and hair, eyebrows, and beard blazing red-yellow, etc., fully possessing unsightly marks is the unsightly wrathful one. Conversely, the wrathful one that appears with long eyes, etc., is called 'the coquettish wrathful one.' Regarding the nine-pronged vajra of the hand implements, generally there are three types of vajras: the yellow five-pronged vajra is the Tathagata family vajra, the red five-pronged vajra is the Vajrasattva's vajra, and the black nine-pronged vajra, with its prongs spread out separately, is called the wrathful one's vajra. The rest is easy to understand. Hayagriva (Horse-necked One) is not one with a horse's head. Shantipa (Śāntideva) said this. The method of adorning with eight snakes, in other places it is also said to be adorned with snakes or eight great nagas, these should also be known. This is what the great teacher Śrīdhara said in the commentary on 'Black Enemy,' and it comes from the oral transmission lineage 'Vajra Garland.' Having thus established the deities, in order to destroy all obstacles, as it is said in the scriptures: 'Subdue the harmful ones, stake with a stake.' It should be practiced in this way. The method of subduing, as Śākyabhadra said, one transforms oneself into Wrathful Vajra, looking at the harmful one below, the harmful one knows its intention, and transforms a second harmful one to come.
་ནས་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་བདག་གིས་ཅི་ཞིག་བགྱི་ཞེས་བཀའ་ནོད་པ་ལ། བཀའ་བསྒོ་བའི་སྔགས་ནི་ཨོཾ་སུཾ་བྷ་ནི་སུཾ་བྷ་ཧཱུཾ་ཞེས་སོགས་སོ། །འདི་ལྟ་བུའི་སྔགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐབས་སུ་དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་དོན་བཞི་བཞིས་བཤད་དེ། མིང་དང་དོན་དང་བཟླས་པ་དང་སྤེལ་བའོ། །དེ་ལ་མིང་ནི་སྦྲུལ་དང་མགོ་མེད་དང་མཐའ་མེད་དང་བཏུས་པའོ། །དང་པོ་ནི་མགོར་ཨོཾ་དང་མཇུག་ཏུ་སྭཱ་ཧཱ་སྟེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཐོག་མར་ཨོཾ་མེད་ལ་མཐར་སྭཱ་ཧཱ་ཡོད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཐོག་མར་ཨོཾ་ཡོད་ལ་མཐར་སྭཱ་ཧཱ་མེད་པའོ། །གཉིས་ཀ་མེད་པ་ནི་བཞི་པའོ། །དོན་ནི་ཨོཾ་གྱི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །སུཾ་བྷ་ཞེས་པ་ན་ངེས་པར་འདུལ་བ། ནི་སུཾ་བྷ་ཞེས་པ་ནི་མ་ལུས་པ་ངེས་པར་འདུལ་བའོ། །དེ་ནི་གནོད་མཛེས་ཀྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བོས་པའོ། །གྲྀཧྞ་གྲྀཧྞ་ཞེས་པ་ནི་ཟུང་ཞིག་ཟུང་ཞིག་ཅེས་པའོ། །གྲྀཧྞ་པ་ཡ་ཞེས་སོགས་ནི་འཛིན་དུ་ཆུ་གཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཏེ་སྔགས་དོན་འདི་ལྟར་ན་གནོད་མཛེས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྤྲོ་བར་གསལ་ལོ། །ཨཱ་ན་ཡ་ནི་ཁུག་ཅིག་ཅེས་པའོ། །ཧོ་བྷ་ག་ཝན་ནི་ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས། །བི་དྱཱ་རཱ་ཛ་ནི་རིག་པའི་རྒྱལ་པོའོ། །བསྡུས་པའི་དོན་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྲོ་བའི་ཚེ་གཅིག་པུ་དེ་ཉིད་རིམ་གྱིས་ཕྱོགས་བཅུར་སོང་བའམ་སྤྲུལ་པ་བཅུར་གྱུར་ནས་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བ་གང་ཡིན་གསལ་བར་མ་བཤད་ཀྱང་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱའོ། །བགེགས་རྣམས་བཀུག་ཟིན་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་གདན་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་ལ་ཁྲོ་བོའི་གདན་བྱས་པ་སྐབས་ 8-2-7a འགར་འབྱུང་མོད་ཀྱི། འདིར་ནི་སློབ་དཔོན་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཁྲོན་པ་འབྲུབ་ཁུང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འཇུག་པར་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་གདབ་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །དེ་ནས་ཡང་རང་གིས་བྱང་གི་འདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ལ་བལྟས་པས་དེས་རང་གི་དགོངས་པ་ཤེས་ཏེ་སྤྲུལ་པ་སྤྲུལ་བ་སོགས་སྒྲུབ་ཐབས་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་གྷ་གྷ་ཞེས་པ་ལ་བར་དུ་ཏ་བཅུག་ན་གསོད་བྱེད་ཅེས་པའོ། །གྷཱཏ་ཡ་སོགས་ནི་ཆོམས་ཤིག་ཆོམས་ཤིག་ཅེས་པའོ། །སུ་ཞིག་ཅེ་ན་སརྦ་དུཥྟན་ཞེས་གསུངས་ཏེ་གདུག་པ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཀཱི་ལ་ཡ་སོགས་ནི་ཕུར་བུས་ཐོབ་ཅེས་པའོ། །གང་ལ་ཞེ་ན་སརྦ་པཱ་པཾ་ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྡིག་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཐམས་ཅད་པའོ། །ཕཊ་ཕཊ་ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ་གོང་མའང་ངོ་། ཧཱུཾ་གསུམ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་བསྐུལ་བའོ། །བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་ནི་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བ་བོས་པའོ། །བཛྲ་དྷ་ར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ཨཱ་ཛྙཱ་པ་ཡ་ནི་བཀའ་བསྒོ་བར་བྱེད་དོ། །པ་ཏི་ནི་བདག་པོའོ། །སརྦ་བིགྷྣཱཾ
【現代漢語翻譯】 然後（修行者）面向前方坐下，詢問『我該怎麼做？』 所念誦的敕令咒語是『嗡 桑巴尼 桑巴吽』等等。 對於所有這樣的咒語，吉祥月稱（Dpal ldan zla ba）用四種意義來解釋：名稱、意義、唸誦和擴充套件。 其中，名稱有：蛇、無頭、無尾和集合。 第一種情況是開頭有『嗡』，結尾有『梭哈』，兩者都有。 第二種情況是開頭沒有『嗡』，但結尾有『梭哈』。 第三種情況是開頭有『嗡』，但結尾沒有『梭哈』。 兩者都沒有的是第四種情況。 關於意義，『嗡』的意義如前所述。 『桑巴』（sumbha）意為必定調伏。 『尼桑巴』（nisumbha）意為無餘地必定調伏。 這是通過讚頌威力的偉大來呼喚。 『格里赫納 格里赫納』（grihna grihna）意為抓住，抓住。 『格里赫納 巴雅』（grihna paya）等意為執持水，因此，按照這個咒語的意義，威力及其眷屬顯現出來。 『阿納亞』（anaya）意為帶來。 『霍 巴嘎萬』（ho bhagavan）意為『啊，世尊』。 『維迪亞 惹雜』（vidya raja）意為明咒之王。 總的意義應該通過暗示來理解。 在擴充套件時，是唯一的一個逐漸擴充套件到十方，還是化現為十個化身前往十方？雖然沒有明確說明，但以後者為準。 如果已經召請了障礙，該怎麼辦呢？有些人說，這是作為忿怒尊的座墊。 雖然在某些情況下，會將忿怒尊作為方位守護神的座墊， 但在這裡，按照導師誓言金剛（dam tshig rdo rje）所說的，應該像進入井或孔洞一樣，這也與安插金剛橛相符。 然後，自己看著北方的供品，它會理解自己的意圖，如儀軌中所述，化現，化現等等。 咒語的意義是，如果在『嘎嘎』（gha gha）中間插入『達』（ta），則意為殺戮。 『嘎達亞』（ghataya）等意為砍，砍。 殺誰呢？經中說『薩瓦 杜斯塔』（sarva dustan），意為所有惡毒者。 『吉拉亞』（kilaya）等意為用橛獲得。 獲得什麼呢？經中說『薩瓦 巴巴姆』（sarva papam），意為所有具有罪惡之心者。 『啪 啪』（phat phat）意為使其顯現，與前面相同。 三個『吽』（hūṃ， हूँ，hum，摧伏）是激勵身語意。 『班雜 吉拉亞』（vajra kilaya）是呼喚金剛橛。 『班雜 達拉』（vajra dhara）是金剛持。 『阿吉那 巴雅』（ajna paya）是下令。 『巴地』（pati）是主人。 『薩瓦 維格南』（sarva vighnam）
【English Translation】 Then (the practitioner) sits facing forward, asking, 'What should I do?' The mantra for issuing commands is 'Om Sumbhani Sumbha Hum,' and so on. For all such mantras, glorious Chandrakirti (Dpal ldan zla ba) explains with four meanings: name, meaning, recitation, and expansion. Among them, the names are: snake, headless, tailless, and collected. The first case is where there is 'Om' at the beginning and 'Svaha' at the end, both present. The second case is where there is no 'Om' at the beginning, but there is 'Svaha' at the end. The third case is where there is 'Om' at the beginning, but no 'Svaha' at the end. The fourth case is where neither is present. Regarding the meaning, the meaning of 'Om' is as previously explained. 'Sumbha' means definitely subdue. 'Nisumbha' means completely and definitely subdue. This is calling out through praising the greatness of power. 'Grihna Grihna' means seize, seize. 'Grihna Paya,' etc., means to hold water, so according to the meaning of this mantra, power and its retinue appear. 'Anaya' means bring. 'Ho Bhagavan' means 'Oh, Blessed One.' 'Vidya Raja' means King of Knowledge. The combined meaning should be understood by implication. When expanding, is it that the single one gradually expands to the ten directions, or does it manifest as ten emanations going to the ten directions? Although it is not clearly stated, the latter should be assumed. If the obstacles have already been summoned, what should be done? Some say that this is used as a seat for the wrathful deities. Although in some cases, wrathful deities are used as seats for the directional guardians, here, according to what the master Samaya Vajra (dam tshig rdo rje) said, it should be done as if entering a well or a hole, which is also in accordance with planting the vajra stake. Then, one looks at the northern offering of curd, and it understands one's intention, manifesting, manifesting, etc., as it appears in the sadhana. The meaning of the mantra is that if 'ta' is inserted in the middle of 'gha gha,' it means to kill. 'Ghataya,' etc., means chop, chop. Who to kill? It is said 'Sarva Dustan,' meaning all malicious ones. 'Kilaya,' etc., means to obtain with the stake. What to obtain? It is said 'Sarva Papam,' meaning all those with sinful minds. 'Phat Phat' means to make it clear, the same as before. The three 'Hum' (hūṃ， हूँ，hum，destroying) are to stimulate body, speech, and mind. 'Vajra Kilaya' is calling the vajra stake. 'Vajra Dhara' is Vajradhara. 'Ajna Paya' is to command. 'Pati' is the lord. 'Sarva Vighnam'
་ཀཱ་ཡ་ཝཱ་ཀྩི་ཏྟ་བཛྲ་ཀཱི་ལ་ཡ་ཞེས་པ་ནི་བགེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་ཐོབ་ཅེས་པའི་དོན་ནོ། །འདིར་གནོད་མཛེས་ཀྱི་ཕྱག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་ཐོ་བ་བཟུང་བ་ནི་རང་གི་ཕྱག་མཚན་ལ་མེད་པས་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་གཡར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་སྨྲ་མོད། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལའང་ཕྱག་མཚན་ལ་མེད་པས་སོ། །འོ་ན་ལྷ་མཚན་དགོད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཐོ་བ་ཡོད་པ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན་ལྷ་མཚན་དགོད་པའི་ཚེ་བྱུང་ཡང་ཕྱག་མཚན་ལ་ཡོད་བའི་ངེས་པ་མེད་དེ། 8-2-7b སྤྱན་མ་ལ་ལྷ་མཚན་དགོད་པའི་ཚེ་མིག་བྱུང་ཡང་ཕྱག་མཚན་ལ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་རྡོ་རྗེ་ལྕགས་ཀྱུ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཐོ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་ཡང་རྫས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ་ཡིན་གྱི་ལྷ་ཉིད་དུ་བཀོད་ནས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །གྷ་གྷ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་མདོ་བསྲེར་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེས་གནོད་མཛེས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བའི་སྔགས་སུ་གསུངས་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་གནོད་མཛེས་ལངས་ནས་སྔགས་དེ་བརྗོད་ཅིང་ཕུར་བུ་བརྡུང་བར་བསམ་པར་བྱ་ཞེས་པ་གཉིས་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན།མི་འགལ་ཏེ་སྔགས་དོན་ལ་བསམས་ན་གནོད་མཛེས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་བཀའ་ཉོན་ཅིག་ཅེས་བསྐུལ་བར་གསལ་ལ། དེས་ན་མདོ་བསྲེའི་དོན་ནི་རང་ཡིད་ཀྱི་གནོད་མཛེས་ལ་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་བསྐུལ་བའི་བཀའ་བསྒོ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་རང་གིས་གནོད་མཛེས་ལ་བཀའ་བསྒོ་བའི་སྔགས་སུ་བཤད་པ་མིན་ནོ། །ཡང་འདིར་ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་བགེགས་ཀྱི་གཙོ་བོར་བྱས་ནས་ཕུར་བུ་འདེབས་པར་བཤད་པ་དང་། དེ་དག་ལ་གཏོར་མ་ཕུལ་ནས་བགེགས་ཀྱི་བར་ཆད་ཞི་བའི་འཕྲིན་ལས་འཆོལ་བ་དང་མདོ་སྔགས་རྣམས་ལས་ཀྱང་བསྟན་སྲུང་གི་གཙོ་བོར་བཤད་པ་གཉིས་ཀྱང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། འདིའི་ལན་གསལ་བར་མ་བཤད་མོད། འོན་ཀྱང་བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བྱས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་ལྷའི་གཙོ་བོ་ལ་གནད་འབེབས་བྱས་ན་འཁོར་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་སྩོལ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ནམ་བསམ་གསུང་། ཕྱོགས་སྐྱོང་རྣམས་འགུགས་པའི་ཚེ་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བཤད་ན་ 8-2-8a དམིགས་པ་གསལ་བར་ཡོད་བས་ན་འོག་ནས་གཏོར་མགྲོན་སྤྱན་འདྲེན་པ་ལས་འབྱུག་བ་ལྟར་བྱ་སྟེ། འདིར་ཐུབ་པ་དཔལ་གྱིས་འགའ་ཞིག་གནས་ཆེན་པོར་མི་མངོན་ནོ། །ཕུར་བུ་ལ་རྫས་ཀྱི་དང་བསམ་གཏན་གྱི་ཕུར་བུའོ། །དང་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚེ་ངེས་པར་བྱ་ལ། འོན་ཀྱང་དམིགས་པ་བརྟན་པོ་ཡོད་ན་ཕྱི་མའང་རུང་ངོ་། །སྲུང་འཁོར་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུའི་སྐབས་སུ་ནི་ཕྱི་མ་བྱའོ། །ཕུར་བུའི་སྤྱི་བོ་ནས་བརྡུང་ཞེས་པའང་རྡོ་རྗེ་ཕུར་བུ་བསྐུལ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གནོད་པའི་ཕྱིར་
ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་རྩུབ་པའི་སེམས་ཀྱིས་བྱ་དགོས་པ་རྣམས་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་དུས་སུ་སེམས་བཟང་བར་བསྐྱེད་ལ་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་ནི་རྩུབ་པའི་སེམས་མ་བསྐྱེད་ན་མི་འགྲུབ་པའང་ཡིད་དེ་དྲག་པོའི་ལས་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གནོད་སེམས་ལའང་གནང་བཀག་གི་དམིགས་བསལ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་བཟློག་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ལྷ་རྣམས་ཞལ་ཕྱིར་བལྟ་བ་དང་འཁོར་ལོ་གཡོན་དུ་འཁོར་བ་རྣམས་བྱའོ་གསུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་སྔ་མ་ནི་གསལ་བར་མ་བཤད་པས་ལྷ་རྣམས་ཞལ་ནང་དུ་ལྟ་བ་དང་འཁོར་ལོ་གཡོན་དུ་འཁོར་བར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྲུང་བ་བྱེད་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལ་སྔ་མ་རྣམས་སྙིང་གར་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཧཱུཾ་ཡིག་དང་དེའི་མདུན་ལ་སོགས་པར་འགོད་ཅེའོ། །འདི་ནི་རྒྱུད་ཉིད་ལས། ལས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་ཕྱག་མཚན་གྱི་བར་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་འགོད་པར་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པས་དེ་ལྟར་བྱེད་ན་དམ་ཚིག་པ་བསྐྱེད་ནས་ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་གཞུག་བྱེད་པ་ 8-2-8b ལྟར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཨ་བྷ་ཡཱས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྲུང་བ་བྱེད་ན་འཁོར་ལོའི་རྩིབས་བཅུ་ལ་ཁྲོ་བོ་རྣམས་བཀོད་ནས་གཙོ་བོའི་གནས་སུ་བསྒྲུབ་བྱ་འགོད་པར་གསུངས་པ་ལྟར་བྱར་ཡང་རུང་ངོ་། །འདིར་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་གི་འགྱུར་འགའ་ཞིག་ལས་རྡོ་རྗེ་མེ་ནི་སྔགས་བཅས་པས་ཞེས་འདོན་ལ་དེའི་དོན་ལ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་རྡོ་རྗེ་མེ་ནི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེའི་སྔགས་ནི་ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱ་རྐ་ཧཱུཾ་ཞེས་པ་སྟེ་དེ་ཉིད་འདོན་ཞེས་པའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱིས་ཀྱི་འགྱུར་གསར་རྣམས་ལ་སྔགས་དེ་མི་འབྱུང་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་འགྲེལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྔགས་དེ་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་ལ། གལ་ཏེ་སྔགས་བི་བྷཱུཾ་ཏི་ནྡྲས་གསུངས་པ་ལྟར་མངོན་བརྗོད་བླ་མ་ནས་གསུངས་པའི་ཁྲོ་བོ་བཅུའི་སྔགས་དམིགས་པ་གསལ་བཏབ་པའི་རྗེས་སུ་གདོན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྔར་ཡོད་ཀྱི་བགེགས་ཚར་བཅད་ནས་སླར་མི་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ར་བ་ལ་སོགས་པའི་བསྲུང་བ་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་མདོ་བསྲེ་ལས་འདོད་རྒྱལ་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེའི་ར་བ་བྱ་བར་བཤད་པས་སྔ་མ་འགའ་ཞིག། །ན་མསྶ་མནྟ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀྩི་ཏྟ་བཛྲ་ནཱཾ་ཞེས་པ་དང་། ཊཱ་ཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ་ཞེས་པའི་མཚན་སྔགས་སྦྱར་བ་འདོད་རྒྱལ་གྱི་སྔགས་ཀྱིས་ཞེས་པའི་སྔགས་སུ་བཞེད་མོད། འོན་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་ཊཱཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿཞེས་བྱ་བ་སྔགས་ཀྱི་ཞེས་མཚན་སྔགས་འབའ་ཞིག་འདོན་པས་དེ་ལྟར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ར་བའི་དབྱིབས་ནི་གྲུ་བཞི་པར་བྱ་ཞེས་ཐུབ་པ་དཔལ་གྱིས་བཤད་དོ། །མཐོ་དམན་ནི་འོག་གསེར་གྱིས་གཞི་ལ་ཐུག་པ་དང་། སྟེང་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་ཐུག་པར་ 8-2-9a བྱ་ཞེས་ག
【現代漢語翻譯】 並非如此。對於諸如此類必須以粗暴之心來完成的事情，在因的動機（རྒྱུའི་ཀུན་སློང་）之時，應生起善良之心，而在時的動機（དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་）之際，若不生起粗暴之心則無法成就，就像猛烈的行為一樣。因此，對於害心，也應瞭解允許和禁止的特殊情況。 那麼，在進行遣除（བཟློག་པ་）之時，應該如何做呢？對此，一些前輩說，應該讓諸佛面向後方，法輪向左旋轉。然而，因為前輩沒有明確說明，所以應該讓諸佛面向內方，法輪向左旋轉。如果爲了他人而進行守護，應該如何做呢？對此，前輩們說，在心間放置日輪，並在其上書寫吽字（ཧཱུྃ，梵文：हूँ，梵文羅馬轉寫：hūṃ，漢語字面意思：吽），並在其前方等處安置。這與續部本身所說『在進行事業之時，應在手印之間安置所要成就之物』相符，因此如果這樣做，就像生起誓言尊（དམ་ཚིག་པ་）並迎請智慧尊（ཡེ་ཤེས་པ་）一樣。 或者，阿巴雅（ཨ་བྷ་ཡཱས་）說，如果爲了他人而進行守護，可以在法輪的十輻上安置忿怒尊，並在主尊的位置安置所要成就之物。在這裡，在儀軌中，洛欽·仁桑（ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་）的一些譯本中唸誦『金剛火（རྡོ་རྗེ་མེ་ནི་）與咒語』，對此，一些前輩解釋說，金剛火是神祇，其咒語是嗡 班雜 扎瓦拉 阿那拉 嘎 吽（ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱ་རྐ་ཧཱུྃ，梵文：ॐ वज्रज्वाला अनलार्क हूँ，梵文羅馬轉寫：oṃ vajrajvālā analārka hūṃ，漢語字面意思：嗡，金剛，火焰，無，太陽，吽），唸誦的就是這個。然而，後來的新譯本中沒有這個咒語，而且註釋也都是在沒有這個咒語的情況下進行解釋的。如果像斯嘎·毗布提因扎（སྔགས་བི་བྷཱུཾ་ཏི་ནྡྲས་）所說的那樣，應該在明示了從顯明語自在（མངོན་བརྗོད་བླ་མ་）所說的十忿怒尊的咒語之後唸誦。 這樣，爲了斷除先前存在的障礙，並使其不再進入，應該進行柵欄等守護。對此，《度母經》（མདོ་བསྲེ་）中說，用如意輪（འདོད་རྒྱལ་）的咒語做金剛柵欄，因此一些前輩認為，那嘛薩曼塔嘎雅瓦格吉達班雜南（ན་མསྶ་མནྟ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀྩི་ཏྟ་བཛྲ་ནཱཾ，梵文：नमः समन्तकायवाक्चित्तवज्राणां，梵文羅馬轉寫：namaḥ samantakāyavākcittavajrāṇāṃ，漢語字面意思：敬禮一切身語意金剛）和扎吉 吽 匝（ཊཱ་ཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ，梵文：टक्कि हूँ जः，梵文羅馬轉寫：ṭākki hūṃ jaḥ，漢語字面意思：扎吉 吽 匝）的名稱咒語與如意輪的咒語結合使用。然而，在金剛薩埵（རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་）的儀軌中，只念誦扎吉 吽 匝作為名稱咒語，所以應該這樣做。圖巴·巴（ཐུབ་པ་དཔལ་）說，金剛柵欄的形狀應該是正方形。高度和低度應該是下面到達黃金地基，上面到達梵天世界。
【English Translation】 It is not so. For things that must be done with a harsh mind, at the time of the motivation of the cause, one should generate a good mind, and at the time of the motivation of the time, if a harsh mind is not generated, it will not be accomplished, just like a violent action. Therefore, one should also know the special cases of permission and prohibition regarding harmful intent. So, how should one act when performing reversal? Some predecessors say that the deities should be made to look backwards and the wheel should be turned to the left. However, since the predecessors did not clearly explain, the deities should be made to look inwards and the wheel should be turned to the left. If one is protecting for the sake of others, how should one do it? Some predecessors say that one should place a sun disc in the heart and place the syllable Hūṃ (ཧཱུྃ，梵文：हूँ，romanization: hūṃ, literal meaning: Hūṃ) on it, and in front of it, etc. This is in accordance with what is said in the tantra itself, 'When performing actions, one should place the object to be accomplished between the hand seals,' so if one does this, it is like generating the Samaya Being (དམ་ཚིག་པ་) and inviting the Wisdom Being (ཡེ་ཤེས་པ་). Alternatively, Abhaya (ཨ་བྷ་ཡཱས་) says that if one is protecting for the sake of others, one can arrange the wrathful deities on the ten spokes of the wheel and place the object to be accomplished in the position of the main deity. Here, in the sadhana, some translations of Lochen Rinchen Zangpo (ལོ་ཆེན་རིན་བཟང་) recite 'Vajra Fire (རྡོ་རྗེ་མེ་ནི་) with mantra,' and some predecessors explain that Vajra Fire is a deity, and its mantra is Oṃ Vajrajvālā Analārka Hūṃ (ཨོཾ་བཛྲ་ཛྭ་ལ་ཨ་ན་ལཱ་རྐ་ཧཱུྃ，梵文：ॐ वज्रज्वाला अनलार्क हूँ，romanization: oṃ vajrajvālā analārka hūṃ, literal meaning: Om, Vajra, Flame, No, Sun, Hūṃ), and that is what is recited. However, the later new translations do not have this mantra, and the commentaries also explain it without this mantra. If, as Skaravajra Vibhūticandra (སྔགས་བི་བྷཱུཾ་ཏི་ནྡྲས་) said, one should recite it after clarifying the visualization of the mantras of the ten wrathful deities mentioned in the Abhidhānottara (མངོན་བརྗོད་བླ་མ་). Thus, in order to cut off the previously existing obstacles and prevent them from entering again, one should perform protection such as a fence. In this regard, the Sūtra Mixture (མདོ་བསྲེ་) says that a vajra fence should be made with the mantra of the Wish-Fulfilling Wheel (འདོད་རྒྱལ་), so some predecessors think that Namaḥ Samantakāyavākcittavajrāṇāṃ (ན་མསྶ་མནྟ་ཀཱ་ཡ་ཝཱཀྩི་ཏྟ་བཛྲ་ནཱཾ，梵文：नमः समन्तकायवाक्चित्तवज्राणां，romanization: namaḥ samantakāyavākcittavajrāṇāṃ, literal meaning: Homage to all body, speech, and mind vajras) and Ṭākki Hūṃ Jaḥ (ཊཱ་ཀྐི་ཧཱུཾ་ཛཿ，梵文：टक्कि हूँ जः，romanization: ṭākki hūṃ jaḥ, literal meaning: Ṭākki Hūṃ Jaḥ) should be combined with the mantra of the Wish-Fulfilling Wheel. However, in the sadhana of Vajrasattva (རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་), only Ṭākki Hūṃ Jaḥ is recited as the name mantra, so that is what should be done. Thupa Pal (ཐུབ་པ་དཔལ་) said that the shape of the vajra fence should be square. The height and depth should be such that the bottom reaches the golden foundation and the top reaches the world of Brahma.
ཞུང་གཞན་ནས་སྟེན་ནོ། །ཆུ་མེ་རླུང་གི་ར་བ་གསུམ་བྱེད་པར་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་གསུངས་ཏེ་དབྱིབས་དང་མཐོ་དམན་ར་བ་བཞིན་བྱའོ། རྒྱ་ཁྱོན་ནི་རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བཀོད་དོ། །འགྱུར་རྙིང་འགའ་ཞིག་ལས་ཧཱུཾ་མཛད་ཀྱི་སྔགས་ལས་རྡོ་རྗེའི་གུར་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེས་འདོན་ཀྱང་ཕྱིས་ཀྱིས་འགྱུར་གསར་ལས་ཧཱུཾ་ལས་སྐྱེས་པར་གསུངས་པ་ལྟར་ལེགས་པས་དེ་བཞིན་བྱའོ། །དེས་ན་འགའ་ཞིག་གིས་བྷྲུཾ་ལས་བསྐྱེད་པའང་འདི་དང་འགལ་ལོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྲུང་འཁོར་དེ་ནི་ཐུན་བཞིར་མ་ཆག་པར་ངེས་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་ཐབས་དངོས་གཞི་ལ་གཉིས་ལས་གང་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་གནས་སྒྲུབ་པ་རྟེན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་དང་པོར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ་གང་ལས་བསྟན་ཅེ་ན། རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས། དངོས་པོ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟེན་ཅིང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མདོར་བྱས་ལ་སོགས་པ་ལས། དམ་པའི་དོན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས། །སྲིད་གསུམ་དངོས་པོ་མེད་པར་བསྒོམ། །ཞེས་པ་ནས། ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིས་ནི། །ཡེ་ཤེས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ཅེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཅིང་། རྒྱུད་གཞན་འགའ་ཞིག་ཏུའང་བཤད་དོ། །གཞན་དུ་སྭ་བྷཱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ངག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་དོན་ཡིད་ལ་སེམས་པ་དང་འདྲ་བར་འདིར། དངོས་པོ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མེད། །ཅེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ངག་ཏུ་བརྗོད་ཅིང་དོན་ཡིད་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། །དོན་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས། ཡིག་དོན་དང་ 8-2-9b སྤྱི་དོན་སྦས་དོན་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ཏེ་ཚུལ་བཞིར་བཤད་པའི་སྔ་མ་གཉིས་འདིར་སྐབས་སུ་བབ་པས་དེ་གཉིས་བཤད་ན་ཡིག་དོན་ནི་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་དང་། སྤྱི་དོན་ནི་སྟོང་ཉིད་དང་མཚན་མེད་དང་སྨོན་མེད་ལ་བཤད་པ་ལྟར་བསྒོམ་མོ། །སྐབས་འདིར་བསྒོམས་པའི་དགོས་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་ནི་འབྲས་བུའི་དུས་སུ་ཆོས་སྐུ་གྲུབ་ནས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་འབྱུང་བས་ལམ་དུས་སུའང་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ལས་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་འབྱུང་བ་ལྟར་འདིར་ཡང་སྔོན་དུ་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ནས་ལྷའི་སྐུར་ལྡང་བ་དང་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་མ་བསལ་བར་དག་པའི་སྣང་བ་འཆར་མི་ནུས་པས་དེའི་ཕྱིར་དང་། འདིར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པའི་མཐུས་འོག་ནས་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མཚན་འཛིན་གྱིས་མ་བཅིངས་པར་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ངང་ནས་བྱེད་པར་འགྱུར་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་ལ་རྡོ་རྗེ་ར་བ་དང་མེ་རི་འབྲི་བྱ་ལའང་འབྱུང་ལ་གུར་སོགས་ནི་འབྲི་བར་མ་བདེ་བས་མ་བྲིས་མོད།བསྒོམ་བྱ་ལ་ངེས་པར་དགོས་པས་དེ་དག་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཆོས་འབྱུང་
【現代漢語翻譯】 從其他經典中借鑑。在金剛薩埵（Vajrasattva）的修法儀軌中，關於水、火、風三重圍墻的建造，已經闡述了圍墻的形狀和高低，應如儀軌中所述。至於圍墻的廣度，則可根據個人的意願來設定。有些舊譯本中提到，通過『吽』（hūṃ，種子字）的咒語來產生金剛杵的帳篷，但後來的新譯本中說，從『吽』中生出更為妥當，因此應按照新譯本的方式進行。因此，有些人通過『勃隆』（bhrūṃ，種子字）來產生，這與上述說法相矛盾。像這樣的防護輪，必須確保在四個時段內不間斷地進行。 修法儀軌的實際操作分為兩個部分：一是在何處證悟的地點進行修持，二是作為基礎的瑜伽，即修習智慧的空性等等。這裡首先要說明的是，從何處開始闡述空性的修習呢？根本續部中說：『因為沒有事物，所以沒有修習。』等等。龍樹（Nāgārjuna）論師也在《中論》等著作中說：『在勝義諦中，所有事物，三有中沒有事物，應如此修習。』從『通過這種儀軌的結合，加持智慧的土地。』等等，以及其他一些續部中也有闡述。在其他地方，『梭巴瓦』（Sva-bhāva，梵文，自性）等的咒語只是口頭唸誦，其含義在心中思索，而在這裡，『因為沒有事物，所以沒有修習。』這句偈頌應該口頭唸誦，其含義在心中思索。其含義在《燈明》（Sgron ma gsal ba）中，將文字含義、普遍含義、隱藏含義和究竟含義這四種方式進行了解釋，其中前兩種與此相關，因此如果解釋這兩種含義，那麼文字含義是指修習等三輪不可見，普遍含義是指如空性、無相和無愿那樣進行修習。此時修習的必要性有四種：第一，在果位時，法身成就後會顯現色身，因此在道位時也應如此修習；如同從福德和智慧二資糧中產生金剛持（Vajradhara）一樣，這裡也應首先積累二資糧，然後顯現本尊的身相；在沒有消除庸常顯現的情況下，無法生起清凈的顯現，因此需要修習空性；通過修習空性的力量，接下來所修習的所有瑜伽都不會被執著所束縛，而是在如幻的境界中進行。 在壇城中，金剛杵的圍墻和火焰山是可以繪製的，但帳篷等不容易繪製，因此沒有繪製，但對於修習來說是絕對必要的，因此也應該產生這些。
【English Translation】 Borrowing from other scriptures. In the practice manual of Vajrasattva, regarding the construction of the three fences of water, fire, and wind, it has been explained that the shape and height of the fences should be as described in the manual. As for the width of the fences, it can be set according to personal preference. Some old translations mention generating the Vajra tent through the mantra of 'Hūṃ' (hūṃ, seed syllable), but later new translations say that it is more appropriate to arise from 'Hūṃ', so it should be done according to the new translations. Therefore, some people generate it through 'Bhrūṃ' (bhrūṃ, seed syllable), which contradicts the above statement. Such a protection wheel must be ensured to be continuous without interruption in the four periods. The actual operation of the practice manual is divided into two parts: one is to practice in the place where enlightenment is attained, and the other is the yoga of the basis, which is to practice the emptiness of wisdom, etc. Here, it must first be explained from where the practice of emptiness is elaborated. The root tantra says: 'Because there are no things, there is no practice.' etc. The teacher Nāgārjuna also said in the 'Treatise on the Middle Way' and other works: 'In the ultimate truth, all things, there are no things in the three realms, one should practice like this.' From 'Through this combination of rituals, bless the ground of wisdom.' etc., and some other tantras also elaborate on it. In other places, the mantras of 'Sva-bhāva' (Sva-bhāva, Sanskrit, self-nature) etc. are only recited orally, and their meanings are contemplated in the mind, but here, 'Because there are no things, there is no practice.' This verse should be recited orally, and its meaning should be contemplated in the mind. Its meaning is in the 'Lamp Illuminating' (Sgron ma gsal ba), which explains the four ways of literal meaning, universal meaning, hidden meaning, and ultimate meaning, of which the first two are relevant here, so if these two meanings are explained, then the literal meaning refers to the invisibility of the three wheels of practice, etc., and the universal meaning refers to practicing like emptiness, signlessness, and wishlessness. The necessity of practicing at this time is fourfold: first, at the time of fruition, the Dharmakaya is accomplished and the Rupakaya will appear, so it should be practiced in the same way at the time of the path; just as Vajradhara arises from the two accumulations of merit and wisdom, here also the two accumulations should be accumulated first, and then the deity's form should appear; without eliminating ordinary appearances, pure appearances cannot arise, so it is necessary to practice emptiness; through the power of practicing emptiness, all the yogas practiced below will not be bound by clinging, but will be performed in an illusory state. In the mandala, the Vajra fence and the fire mountain can be drawn, but the tent etc. are not easy to draw, so they are not drawn, but they are absolutely necessary for practice, so they should also be generated.
སྐྱེད་མི་སྐྱེད་ལུགས་གཉིས་ལས་འདིར་སྔ་མ་དང་། དེའང་ཨེ་ལས་སྐྱེད་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལས་སྐྱེད་པ་དང་དཀྲོངས་བསྐྱེད་བྱེད་པ་གསུམ་ལས་འདིར་ནི་ཕྱི་མའོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དེང་དུ་བཅུག་པ་ལྟ་བུར་བྱེད་ཀྱང་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དཔལ་འཛིན་དང་ལུ་ཨཱི་པ་ལ་སོགས་པས་གྱེན་དུ་འགྲེང་བར་གསུངས་པས་དེ་བཞིན་བྱའོ། །ཤཱནྟི་པས་གདེངས་ཀ་ཆེ་བ་གྱེན་དུ་ཕྱོགས་པས་ནི་ཡོན་ཏན་གོང་ནས་གོང་དུ་རྒྱ་ཆེ་བར་ 8-2-10a འགྱུར་བ་མཚོན་པར་བཤད་དོ། །ཁ་དོག་ལ་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ཕྱི་དཀར་ལ་ནང་དམར་བ་ཞེས་བཞེད་དེ། པདྨའི་གཞི་ཆོས་འབྱུང་གི་སར་ཚོན་དམར་སྐྱ་དགྱེ་ཞེས་པ་ལ་བསམ་སོ། འོན་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་དཀར་པོ་ཞེས་བཤད་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །འདིར་ཨ་བྷ་ཡཱས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་ཞེས་པས་ཆོས་འབྱུང་དང་དབུས་ཞེས་པས་པདྨ་བསྟན་པར་བཤད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་དེ་ཉིད་ཆོས་འབྱུང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེའོ། པདྨའི་ལྟེ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་བཞི་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། ས་བོན་ཡང་སྔོ་སྐྱ་ལས་ཏེ་དེས་མཚོན་ནས་ཧཱུཾ་གཉིས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཀྱང་ངོ་། །འབྱུང་བ་ནི་རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར། ཁ་དོག་ནི་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །དབྱིབས་ནི་གཞུ་ལྟ་བུའོ། །མཚན་མ་ནི་རྡོ་རྗེ་འབར་བ་སྔོན་པོས་མཚན་པའོ། །དེས་གཞན་ལའང་འགྲེའོ། །བཞི་པོ་འདྲེས་ཚུལ་ནི་ཐམས་ཅད་བམ་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལས་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེར་གྱུར་པའི་རྭ་ལ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཅུ་གཉིས་སུ་བྱེད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཤར་དུ་རྭ་གསུམ་སྟེ་དཀར་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལའང་རིགས་འགྲེ་སྦྱར་རོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་རིའི་རྩེ་མོ་ཉི་ཤུ་འཇོམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཉི་ཤུར་བྱེད་དེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་བཞིར་རྭ་ལྔ་ལྔའོ། ཁ་དོག་སྔ་མ་ལྟར་ཕྱོགས་འབྱམས་དང་། ཡང་ཤར་རྭ་ལྔ་པོ་ཉིད་ལའང་ཤར་གྱི་རྭ་དཀར་ལྷོའི་རྭ་སེར་བ་སོགས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གཞན་གསུམ་ལའང་སྦྱར་བ་སྟེ་དེ་ལྟར་ལུགས་གཉིས་ལས་གང་ཡང་རུང་ངོ་། །བྷཱུཾ་གྱི་ཁ་དོག་དཀར་པོར་ཐུབ་པ་དཔལ་ 8-2-10b གྱིས་བཤད་པ་རྣམ་སྣང་གི་དང་མཐུན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་འོད་ཟེར་འཕྲོ་བའི་དོན་ནི་འོད་ཟེར་གྱི་སྣེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཡོད་པའོ། །འདི་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས་བཤད་དོ། །རྩིག་པ་ལྔ་ལ་ཨ་བྷྱ་ཡཱས་སྟེང་ནས་སྟེང་དུ་བརྩིགས་པའམ། ཡང་ན་ལྔ་སྦྲག་ཡོད་པ་ཞེས་པའི་ཕྱི་མ་བདེའོ། །འདོད་ཡོན་གྱི་སྣམ་བུ་ལ་མིང་སྟེགས་བུ་དང་ཁ་ཁྱེར་དང་གཟུངས་སྣམ་སོགས་དང་ཁ་དོག་དཀར་དམར་སོགས་སུ་བཤད་དོ། །ལྷ་མོ་རྣམས་བཞུགས་སྟབས་དང་ཁ་དོག་མ་ངེས་པ་ནི་ཀུན་སྙིང་གིས་སོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱིའི་དབྱིབས་ནི་འདི་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་གཉིས་འདྲ་ལ་ནང་གི་
【現代漢語翻譯】 關於生起和不生起兩種方式，這裡指的是前者。在生起方式中，又分為從『ཨ』（藏文，梵文天城體：अ，梵文羅馬擬音：a，漢語字面意思：阿）字生起、從金剛持（Vajradhara）生起和勾招生起三種，這裡指的是最後一種。有些人認為這像是現在放入（本尊）一樣，但並非如此。因為大學者吉祥持（Śrīdhara）和魯伊巴（Lūipa）等人說過要向上豎立，所以應當那樣做。寂天（Śāntideva）說，高大的蓮花花蕊向上，象徵著功德越來越廣大。 關於顏色，有些前輩認為外面是白色，裡面是紅色。可以思考一下，在蓮花基座的法界生起處，塗上紅色顏料。然而，大多數都說是白色，所以應當那樣做。這裡，阿巴亞（Abhaya）用『虛空界』表示法界生起，用『中央』表示蓮花。 有些人說，智慧的處所本身就是法界生起。在蓮花的中心，要依次生起四個壇城，種子字也是藍綠色，用它來象徵兩個『ཧཱུྃ』（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）字的顏色。生起的是風輪，顏色像種子字一樣，形狀像弓，標誌是用藍色的燃燒的金剛杵來標記。其他的也類似這樣推演。四種混合的方式是，全部變成一個竹節。從那裡面生出各種金剛杵，作為緣起支十二支完全清凈的象徵，所以要做成十二個。這樣，東方有三個金剛杵，是白色的。其他的也類似這樣推演。爲了摧毀二十種有身見山頂，所以要做成二十個，這樣，四個方向各有五個金剛杵，顏色像前面說的那樣，遍佈四方。或者，東方的五個金剛杵本身，東方的金剛杵是白色的，南方的金剛杵是黃色的等等，其他的三個方向也類似這樣推演，兩種方式都可以。 關於『བྷཱུྃ』（藏文，梵文天城體：भुं，梵文羅馬擬音：bhūṃ，漢語字面意思：部）字的顏色，吉祥護（Śrīgupta）說是白色，這與毗盧遮那佛（Vairocana）的顏色相符。佛陀的雲彩光芒四射的意思是，光芒的末端有佛陀。這是在《燈明論》（Pradīpoddyotana）中說的。關於五層墻，阿巴亞（Abhaya）說是從上到上堆砌，或者說是五層相連，後者更好。關於欲妙的布匹，有名字如『名幡』、『口布』和『陀羅尼布』等，顏色有白色、紅色等。關於天女們的坐姿和顏色不確定，這是《普賢心髓》（Kunjings）說的。壇城外面的形狀，這與此派和智慧足（Jñānapāda）的兩種方式相似，但內部的...
【English Translation】 Regarding the two ways of arising and non-arising, here it refers to the former. Among the ways of arising, there are three types: arising from the syllable 'ཨ' (Tibetan, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), arising from Vajradhara, and arising from summoning. Here, it refers to the last one. Some people think this is like inserting (the deity) now, but that is not the case. Because great scholars like Śrīdhara and Lūipa have said that it should be erected upwards, so it should be done that way. Śāntideva said that the tall lotus stamen facing upwards symbolizes that merits become more and more vast. Regarding the color, some predecessors believed that the outside is white and the inside is red. One can contemplate that at the place of Dharmadhatu arising at the base of the lotus, red paint is applied. However, most say it is white, so it should be done that way. Here, Abhaya uses 'the realm of space' to indicate the Dharmadhatu arising, and 'the center' to indicate the lotus. Some say that the place of wisdom itself is the Dharmadhatu arising. In the center of the lotus, four mandalas should be generated in sequence, and the seed syllable is also blue-green, using it to symbolize the color of the two syllables 'ཧཱུྃ' (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal meaning: Hum). What arises is the wind mandala, the color is like the seed syllable, the shape is like a bow, and the sign is marked with a blue burning vajra. Others are inferred similarly. The way the four mix is that they all become one bamboo joint. From that, various vajras arise, as a symbol of the complete purification of the twelve branches of dependent origination, so it should be made into twelve. In this way, there are three vajras in the east, which are white. Others are inferred similarly. In order to destroy the twenty peaks of the mountain of the view of the aggregates, it should be made into twenty, so that there are five vajras in each of the four directions, and the color is like what was said before, spreading in all directions. Or, the five vajras in the east itself, the vajra in the east is white, the vajra in the south is yellow, and so on, the other three directions are inferred similarly, and either of the two ways is acceptable. Regarding the color of the syllable 'བྷཱུྃ' (Tibetan, Devanagari: भुं, Romanized Sanskrit: bhūṃ, Literal meaning: Bhum), Śrīgupta said it is white, which is consistent with the color of Vairocana. The meaning of the Buddha's cloud radiating light is that there is a Buddha at the end of the light. This is said in the Pradīpoddyotana. Regarding the five layers of walls, Abhaya said that they are stacked from top to top, or that the five layers are connected, the latter is better. Regarding the cloth of desirable qualities, there are names such as 'name banner', 'mouth cloth', and 'dharani cloth', and the colors are white, red, etc. Regarding the posture and color of the goddesses being uncertain, this is according to the Kunjings. The shape of the outside of the mandala is similar to the two ways of this school and Jñānapāda, but the inside...
འོད་འཕྲེང་འདི་ལུགས་ཕྱི་མ་ལ་མེད་དོ། །འོད་ཕྲེང་བསྐོར་མཚམས་ལ་ཀླུ་བྱང་གི་དཀྱིལ་ཆོག་ལས་ནང་ནས་བརྩམས་པའི་ཆ་ཕྲན་བདུན་ནས་དང་། བརྒྱད་པ་ནས་བསྐོར་བའི་འགྱུར་གཉིས་འབྱུང་ཡང་ཕྱི་མ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ནང་དུ་སྣ་ཚོགས་པདྨའི་གདན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་སྟེ་ལྷ་སོ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་ཡབ་ཡུམ་གཉིས་ཀྱི་གདན་གཅིག་པས་སོ། །མདོར་བྱས་ལས། ཤར་ཕྱོགས་པ་ལ་མི་གསལ་ཅིང་ཕྱོགས་གཞན་གསུམ་པོའི་ལྷ་རྣམས་ལ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་མཚན་གདན་དུ་འདིངས་པར་བཤད་པའི་རིགས་པ་སྦྱར་ན་ཤར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་ལ་འཁོར་ལོ་གདན་དུ་འདིང་བར་སྣང་ཡང་། མདོ་བསྲེ་ལས་ཀྱང་ཟླ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བཤད་པ་དང་། རྒྱུད་ཉིད་ལས་ཀྱང་། གསལ་བ་ལ་སོགས་དཀྱིལ་འཁོར་ལྡན། །ཞེས་འབྱུང་ཞིང་། དེའི་འགྲེལ་པར་གསལ་བ་ནི་ཟླ་བ་ལ་བཤད་པས་ཤར་ཕྱོགས་པ་རྣམས་གདན་ཟླ་བ་འགོད་པར་གསལ་ལོ། །དེ་ལྟར་སྣོད་ཀྱི་ 8-2-11a གཞལ་ཡས་ཁང་གསལ་བཏབ་ནས་བཅུད་ཀྱི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི་ལྷག་མོས་ཀྱི་ལྷ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམས་པས་སྤང་བྱ་གང་ཞིག་སྤོང་ཞེ་ན། ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་དང་ཞེན་པ་གཉིས་དེ་རེ་རེ་ལའང་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་གནས་ཐ་མལ་དུ་སྣང་བ་དང་ཞེན་པ་སྟེ་གསུམ་གསུམ་མོ། །དེའང་དབང་ཤེས་ལྔའི་ངོར་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བསྐྱེད་རིམ་གྱིས་འགོག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པས་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ངོར་དེ་ལྟར་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའོ། །དེ་སྤོང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་སྣོད་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་བསྒོམ་ཞིང་བཅུད་ལྷར་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེས་དེ་སྤོང་པའི་ཚུལ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ས་བོན་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའམ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱིས་ས་བོན་དྲུངས་འབྱིན་པ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་ཇི་སྲིད་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ངང་ལ་གནས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་ཞེན་འགགས་པ་ཙམ་མོ། །དེ་ལའང་ཐ་མལ་དུ་ཞེན་པ་ནི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་གཉེན་པོའང་ང་རྒྱལ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་སོགས་གསལ་འདེབས་པའང་ང་རྒྱལ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམ་པའི་ཚེ་ལྷ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་གསལ་བར་ཤར་བ་དང་། དེ་དང་དེའི་ང་རྒྱལ་བརྟན་པོ་ཡོད་མེད་མུ་བཞིར་འགྱུར་བ་ལས་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་ནི་མཆོག་ཡིན་ལ། ང་རྒྱལ་བརྟན་པོ་ཡོད་ལ་སྔ་མ་མེད་པ་ནི་དེའི་འོག་མ་ཡིན། དེ་ལ་བགེགས་ལ་སོགས་པས་མི་ཚུགས་ཤིང་ལྷའི་བྱིན་རླབས་མྱུར་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་གསུང་། འོག་མ་གཉིས་ 8-2-11b ནི་གོ་སླའོ། །གཉིས་པ་ཇི་ལྟར་འཚང་རྒྱ་བའི་རིམ་པ་མཛད་པ་དང་བཅས་པ་བསྒོམ་པ་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ལྷག་མོས་ཀྱི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོར་འཚང་རྒ
【現代漢語翻譯】 此光明鬘在其他儀軌中沒有。 光明鬘環繞的界限，在龍猛菩薩（Nāgārjuna）的儀軌中，從內部開始有七個部分，也有從第八個開始環繞的兩種變化，但應按照後者進行。 在這樣的宮殿中，有三十一個各種蓮花座，即三十二尊神，但由於父神和母神共用一個蓮花座。 簡而言之，東方諸神不明顯，如果將其他三方諸神以珍寶等作為法器安放在蓮花座上的說法進行類比，那麼東方諸神似乎應該以法輪作為蓮花座。 然而，《經集》（mDo bsre）中也說有月亮等，並且在續部本身中也說：『具有光明等壇城。』 並且在它的註釋中，光明被解釋為月亮，因此東方諸神明顯是以月亮作為蓮花座。 如是，在觀想了容器的宮殿之後，生起精華的本尊，例如觀想增上慢的本尊等。 像這樣觀想生起次第，要斷除什麼呢？ 要斷除庸常的顯現和執著，每一個又分為身體、受用和處所的庸常顯現和執著，共三種。 其中，五根識面前的顯現，生起次第無法阻止，因此不是要斷除的，而是意根識面前的顯現和執著。 斷除它的對治是觀想容器為宮殿，觀想精華是本尊等。 以此斷除的方式，就像破壞世間道的種子，或者像以出世間道連根拔起種子一樣。 那麼，如何斷除呢？ 只要處於生起次第的狀態，意根識面前的庸常顯現和執著就會停止。 其中，對庸常的執著是主要斷除的對象，因此對治也是以我慢為主，所以觀想身色、法器等，也應理解為生起我慢的原因。 因此，在觀想生起次第時，本尊等形象清晰顯現，並且具有或不具有堅固的我慢，分為四種情況，其中兩者都具備是最好的，具有堅固的我慢而沒有前者是次好的。 據說，這樣就不會被魔障等所阻礙，並且能迅速獲得本尊的加持。 后兩種情況很容易理解。 第二，如何成就佛果的次第，以及觀想與之相關的瑜伽，例如觀想增上慢的本尊等。 其中，在法身的體性中成就佛果
【English Translation】 This Garland of Light is not found in other systems. Regarding the boundary encircled by the Garland of Light, in the Nāgārjuna's mandala ritual, there are seven parts starting from the inside, and there are two variations starting from the eighth, but the latter should be followed. In such a palace, there are thirty-one various lotus seats, that is, thirty-two deities, but because the father and mother deities share one lotus seat. In short, the eastern deities are not clear, and if we apply the logic that the deities of the other three directions are said to place precious objects etc. as emblems on the seats, then it seems that the eastern deities should place a wheel as the seat. However, it is also said in the 'Mixed Sutras' (mDo bsre) that there are moons etc., and in the tantra itself it also says: 'Possessing mandalas with clarity etc.' And in its commentary, clarity is explained as the moon, so it is clear that the eastern deities place the moon as the seat. Thus, after clarifying the palace of the vessel, the deities of the essence are generated, such as contemplating the deities of adhimāna. Like this, what is to be abandoned by contemplating the generation stage? The ordinary appearances and attachments are to be abandoned, and each of them is divided into three: the ordinary appearances and attachments of body, enjoyment, and place. Among them, the appearances in the face of the five sense consciousnesses cannot be prevented by the generation stage, so they are not to be abandoned, but the appearances and attachments in the face of the mind consciousness are to be abandoned. The antidote to abandoning it is to contemplate the vessel as a palace and to contemplate the essence as a deity, and so on. The way to abandon it is like destroying the seeds of the worldly path, or like uprooting the seeds with the transcendental path. So how is it abandoned? As long as one remains in the state of the generation stage, the ordinary appearances and attachments in the face of the mind consciousness will stop. Among them, attachment to ordinariness is the main object to be abandoned, so the antidote is also mainly pride, so visualizing the body color, emblems, etc. should also be understood as the reason for generating pride. Therefore, when contemplating the generation stage, the appearance of deities etc. clearly arises, and whether or not there is a firm pride in it, it changes into four possibilities, of which having both is the best, and having a firm pride without the former is the next best. It is said that in this way, one will not be hindered by obstacles etc., and the blessings of the deities will quickly enter. The latter two situations are easy to understand. Secondly, how to accomplish the stages of enlightenment, and the yoga of relying on contemplation with them, such as contemplating the deities of adhimāna. Among them, accomplishing Buddhahood in the nature of Dharmakāya.
ྱ་བ་སོགས་རིམ་པ་གསུམ་ལས་དང་པོ་ལ་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་ལྷག་མོས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་གཙོ་བོ་གང་བསྐྱེད་ཅེ་ན། མདོར་བྱས་ལས། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དང་ལྡན་གནས། །ཞེས་གསུངས་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །འོ་ན་རྣམ་གཞག་རིམ་པ་ལས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་མོས་པས་དགོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་དྲང་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་གསུངས་པ་ལྟར་སྒྲ་བཤད་པའི་མི་བསྐྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱི་གཞུང་གཞན་དུའང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་གསལ་བར་གསུངས་པས་སོ། །ལྷའི་ཕྱག་མཚན་དྲུག་ལ་འཁོར་ལོ་ནི་རྣམ་སྣང་གི་མཚན་མ་སྟེ་ཁ་དོག་ནི་དཀར་པོའོ། །རྩིབས་ནི་བཅུ་གཉིས་པའམ་བརྒྱད་པ་གང་རུང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའི་སྟེ་ཁ་དོག་ནི་སྔོན་པོའོ། །རྭའི་གྲངས་གཞན་དུ་མ་བཤད་ཀྱང་དག་པ་སྦྱོར་བའི་ཚེ་རྭ་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞེས་བཤད་པས་ན་ལྔའོ། །པདྨ་ནི་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་མཚན་མ་སྟེ་དམར་པོའོ། །དྲིལ་བུ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་སྟེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤེ་ན། དྲིལ་བུའི་དབང་ལ་མིང་གཉིས་པ་བདག་པོའི་དབང་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ལ་དྲིལ་བུ་དཀྲོལ་པའི་ཚེ་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུའི་སྒྲ་སྒྲོག་པར་སེམས་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་སྟོན་པའི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཡིན་པས་དེས་ན་དྲིལ་བུ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མཚན་མར་བྱས་སོ། །རིན་ཆེན་ནི་ 8-2-12a རིན་འབྱུང་གི་མཚན་མ་སྟེ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དབང་གྱི་རྒྱལ་པོའོ། །དེའི་ཁ་དོག་ནི་འདིར་སེར་པོ་ལ་བཤད་དོ། །རལ་གྲི་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་འོ། །དབུ་རྒྱན་ལ་ནི་མིང་གཞན་པྲོག་ཞུ་དང་རྩེ་བྲན་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །འོད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་མེ་རི་ལ་བཤད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱང་འདིར་ནི་རང་གི་ཁ་དོག་དང་མཐུན་པའི་འོད་ཟེར་ཕྱོགས་བཅུར་འཕྲོ་བའོ། །རྣམ་སྣང་སོགས་བཞི་ལ་མི་བསྐྱོད་པས་དབུ་བརྒྱན་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བརྒྱན་པ་གཉིས་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་དང་བཅུ་གཉིས་པ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་བཤད་ཀྱང་མདོར་བྱས་སུ་མི་བསྐྱོད་པས་བརྒྱན་པར་བཤད་པ་ལྟར་འདིར་ཡང་བཤད་དོ། །ཕྱག་མཚན་ལ་ཨ་བྷ་ཡཱས་གཡས་པ་མས་འགྱེད་དང་གཡོན་པ་ཡས་འགྱེད་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བཤད་ཀྱང་འདིར་ནི་གཉིས་ཀ་ཡས་འགྱེད་དུ་སྔ་མ་རྣམས་བཞེད་པ་ལྟར་བྱའོ། །དང་པོ་གཉིས་ཐུགས་ཀ་དང་ལྷག་མ་རྣམས་གདེངས་པའི་ཚུལ་དུ་བྱའོ། །ཞལ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་རྣམས་ལས་དམར་པོ་གཡས་སུ་མི་ཡོང་ཞིང་ནག་པོ་གཡོན་དུ་འབྱུང་མི་སྲིད་ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་སྐབས་འདིར་དེ་ལྟར་བྱའོ། །ལྷག་མོས་ཀྱི་མཛད་པ་ནི་སྒྲོན་གསལ་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བ་དེ་དག་གིས་ཅི་ཞིག་མཛད་ཅེ་ན་སྤྱིར་བཤད་པས། གཙོ་བོའི
【現代漢語翻譯】 首先，爲了創造一個能顯現法身的所依，需要觀想勝解生起次第的壇城。那麼，這裡主要生起什麼呢？《攝略》中說：『與金剛薩埵安住。』因此，是金剛持（Vajradhara）。那麼，如何理解『從次第的分類中，所有不動明王（Akshobhya）等本尊的輪涅，都應以勝解生起次第來歡喜』這句話呢？那是如其他場合所說，以解釋詞語的不動明王來理解，因為上師的其它論著中也清楚地說明了金剛持。本尊的六種法器中，輪是毗盧遮那佛（Vairochana）的標誌，顏色是白色，輪輻是十二或八個。金剛杵是不動明王的標誌，顏色是藍色。雖然沒有說明角的數量，但在清凈結合時，說角具有五種智慧的自性，因此是五個。蓮花是無量光佛（Amitabha）的標誌，顏色是紅色。鈴是第六尊金剛持的標誌，如何知道呢？鈴的灌頂也稱為第二種灌頂，即主尊的灌頂，敲擊鈴時，應想到發出八萬四千法蘊的聲音，而宣說此聲音的主尊是金剛持，因此鈴被認為是金剛持的標誌。摩尼寶是寶生佛（Ratnasambhava）的標誌，如意寶珠是珍寶之王。這裡的顏色說是黃色。劍是不空成就佛（Amoghasiddhi）的標誌。頭飾的別名有頂髻和尖端。光芒的壇城在其他場合說是火焰山，但這裡是指與自身顏色相符的光芒向十方放射。毗盧遮那佛等四尊以不動明王為頭飾，金剛持為頭飾，分別在第十五品和第十二品中依次說明，但在《攝略》中如不動明王為頭飾一樣，這裡也這樣說明。關於手印，雖然有人說『無畏印是右手向下施予，左手向上施予』，但這裡如前者所主張的那樣，兩手都向上施予。最初兩個放在心間，其餘的以伸展的姿勢。關於面容，按照智慧面容的規則，紅色不會在右邊，黑色不會在左邊。勝解生起次第的作為，在《燈明》中說，『那些壇城尊眾做什麼呢？』一般而言，主尊
【English Translation】 First, in order to create a support that manifests the Dharmakaya (chos sku, 法身), one must first contemplate the mandala of Utpattikrama (lhag mos, 勝解生起次第). Then, what is mainly generated here? The Compendium states: 'Abiding with Vajrasattva (rdo rje sems dpa', 金剛薩埵).' Therefore, it is Vajradhara (rdo rje 'chang, 金剛持). Then, how should we interpret the statement: 'From the classification of the order, all the wheels of deities such as Akshobhya (mi bskyod pa, 不動明王) should be rejoiced with Utpattikrama'? That is, as stated in other instances, it is understood as Akshobhya in terms of explaining the words, because the master's other treatises also clearly explain Vajradhara. Among the six emblems of the deities, the wheel is the symbol of Vairochana (rnam snang, 毗盧遮那佛), and its color is white. The spokes are either twelve or eight. The vajra (rdo rje, 金剛杵) is the symbol of Akshobhya, and its color is blue. Although the number of horns is not mentioned elsewhere, when combining purity, it is said that the horns possess the nature of the five wisdoms, so there are five. The lotus is the symbol of Amitabha ('od dpag med, 無量光佛), and its color is red. The bell is the symbol of the sixth, Vajradhara. How do we know? The empowerment of the bell is also called the second empowerment, which is the empowerment of the lord. When the bell is rung, one should think that it proclaims the sound of eighty-four thousand aggregates of Dharma, and the lord who teaches this is Vajradhara, so the bell is considered the symbol of Vajradhara. The jewel is the symbol of Ratnasambhava (rin 'byung, 寶生佛), the wish-fulfilling jewel is the king of jewels. Its color here is said to be yellow. The sword is the symbol of Amoghasiddhi (don yod grub pa, 不空成就佛). The other names for the crown are 'prok zhu' and 'rtse bran'. The mandala of light is said to be a mountain of fire in other instances, but here it refers to rays of light that match its own color radiating in the ten directions. The four, Vairochana etc., are crowned with Akshobhya, and Vajradhara is crowned, which are explained sequentially in the fifteenth and twelfth chapters, but as it is explained in the Compendium that Akshobhya is crowned, it is explained here as well. Regarding the hand gestures, although it is said that 'the Abhaya mudra (a bha yAs, 無畏印) is the right hand giving downwards and the left hand giving upwards', here, as the former ones assert, both hands are giving upwards. The first two are placed at the heart, and the rest are in a stretched posture. Regarding the face, according to the rules of the wisdom face, red should not be on the right and black should not be on the left, so in this case, it should be done accordingly. The activity of Utpattikrama is stated in the Lamp of the Doctrine: 'What do those mandala deities do?' Generally speaking, the main deity
་ཐུགས་ཀ་དང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱོགས་བཞི་ནས་གཞུག་པ་སོགས་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇུག་ཚུལ་བཞི་སྟེ་སློབ་མའི་འཇུག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་འཇུག་པ་དང་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་དང་རྡོ་རྗེ་ཤུགས་ཀྱིའོ་འདིར་ནི་ 8-2-12b གསུམ་པའོ། །རང་རང་གི་ཞིང་དུ་གཤོགས་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། །ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་མི་སྡུག་པའི་ཁྲོ་བོ་དང་སྒེག་པའི་ཁྲོ་བོ་གཉིས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་པས་བྱེད་ཀྱང་འདིར་ནི་སྔ་མ་འབའ་ཞིག་གོ། ལྷག་མོས་ལུས་ལ་ཉེར་བསྡུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་བཀོད་པར་བྱ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མ་ནི་མི་འགོད་དོ། །འདིར་མདོར་བྱས་ལས་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་བས་ལྷ་རྣམས་རང་གི་ལུས་ལ་གཞུག་ཅེས་བཤད་པའི་ཁ་སྦྱོར་གྱི་སྦྱོར་བ་ལ་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་དོན་བཞིར་བཤད། ནག་པོ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བཤད་ཀྱང་འདིར་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དང་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་པ་ཉིད་ལ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལྷག་མོས་ཀྱི་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཆོས་སྐུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐ་མལ་པ་ལ་ཕུང་སོགས་ཐ་མལ་པ་འོད་གསལ་དུ་ཐིམ་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོའི་ཕུང་སོགས་འོད་གསལ་དུ་ཐིམ་པ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མའོ། །ཐིམ་པའི་གོ་རིམ་ནི་གཟུགས་ཕུང་སོགས་རགས་རིམ་ནས་ཏེ་འཇམ་དཔལ་འཇུག་ཏུ་ཐིམ་པ་ནི་ཡིད་དབང་གཞན་རྣམས་ཀྱི་འཇུག་ཏུ་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པས་སོ། འདིར་རྣམ་ཤེས་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་བྱས་ནས་ལྷག་མོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་གཞག་ཏུའང་གཙོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་བཤད་པས་སོ་ཞེས་སྨྲ་མོད་ཀྱང་མི་རིགས་ཏེ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཤཱ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་དོན་དང་འགལ་བས་སོ། །རྣམ་གཞག་གི་དོན་སྔར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་འདི་རྣམས་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་པའི་གཙོ་བོ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་བྱའོ། ། 8-2-13a ཐིམ་ཚུལ་ལྷ་རྣམས་གང་དུ་བཀོད་པའི་གནས་དེ་ཉིད་དུ་ནམ་མཁའ་ལ་འཇའ་ཡལ་བ་ལྟར་གྱུར་ནས་མི་སྣང་བར་སོང་བའོ། །དཔེར་ན་སྤྱི་གཙུག་ཏུ་རྣམ་སྣང་དང་ལྟེ་བ་སྤྱན་མ་མི་སྣང་བར་གྱུར་པར་མོས་པ་ལྟ་བུའོ། །བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱའི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྔགས་དོན་ནི་ཨོ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པའོ། །ཛྙཱན་ནི་ཤེས་པ་སྟེ་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །བཛྲ་ནི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་མི་ཕྱེད་པའོ། །དེའི་དོན་ནི་ཨ་བྷ་ཡཱས་མང་པོར་སྦྱར་ཀྱང་འདིར་ནི་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་
【現代漢語翻譯】 從本尊和所有其他聖尊的身體發出光芒，吸引所有眾生，讓他們進入壇城的四個方向等等。進入的方式有四種：弟子進入、智慧進入、金剛薩埵進入和金剛力進入。這裡是第三種。各自前往自己的佛土，就像從智慧足跡的儀軌中出現的那樣。對於忿怒尊，智慧足跡儀軌的修行者會區分可憎的忿怒尊和迷人的忿怒尊，但在這裡只有前者。當通過餘勢將身體聚集在一起時，應按照身體壇城的情況進行安排，但不動佛和觸金剛母不包括在內。這裡簡要地說，通過結合的瑜伽，諸神被融入自己的身體。關於結合的瑜伽，在《寶鬘論》中解釋了四個含義。雖然黑忿怒尊誓言金剛父母的結合也被解釋了，但在這裡，它指的是將色蘊等同於空性。因此，生起餘勢本尊是爲了生起證悟法身的所依。此外，對於普通人來說，蘊等融入普通的光明，而對於瑜伽士來說，五種姓的自性之蘊等融入光明。這裡是後者。融入的順序是從粗到細，例如，妙音融入進入，因為其他感官的力量融入光明。在這裡，識蘊被視為不動佛，因此餘勢的主尊是不動佛，因為在分類中，主尊也被解釋為不動佛。然而，這並不合適，因為它與下面出現的空性咒語的含義相矛盾。分類的含義之前已經解釋過了。因此，將這些與自性無二無別地觀想的主尊應為金剛持。 融入的方式是，諸神被安置的地方，就像彩虹消失在空中一樣，變得不可見。例如，觀想頂上的毗盧遮那佛和肚臍上的佛眼母變得不可見。爲了穩固，應唸誦空性咒。咒語的含義是：嗡，如前所述。Śūnyatā（藏文：སྟོང་པ་ཉིད，梵文天城體：शून्यता，梵文羅馬擬音：shunyata，漢語字面意思：空性）是空性。Jñāna（藏文：ཤེས་པ，梵文天城體：ज्ञान，梵文羅馬擬音：jnana，漢語字面意思：智慧）是知識，譯師們特別稱之為智慧。Vajra（藏文：རྡོ་རྗེ，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛）是金剛，不可分割。雖然阿巴亞以多種方式結合了它的含義，但在這裡，它指的是對境空性和有境空性，以及證悟空性的智慧二者無別。
【English Translation】 From the body of the principal deity and all other deities, rays of light emanate, attracting all sentient beings and causing them to enter the four directions of the mandala, and so forth. There are four ways of entering: the entry of the disciple, the entry of wisdom, the entry of Vajrasattva, and the entry of Vajra force. Here, it is the third. Proceeding to their own Buddha-fields is as it appears from the Wisdom Footprint ritual. For wrathful deities, the practitioners of the Wisdom Footprint ritual distinguish between repulsive wrathful deities and alluring wrathful deities, but here it is only the former. When gathering the body together through the Completion Stage, it should be arranged as it appears in the context of the body mandala, but Akshobhya and Sparśa-vajrī are not included. Here, briefly, through the yoga of union, the deities are integrated into one's own body. Regarding the yoga of union, four meanings are explained in the Ratnamālā Commentary. Although the union of the black wrathful deity Samaya-vajra, father and mother, is also explained, here it refers to considering the skandhas, such as form, to be inseparable from emptiness. Thus, generating the deities of the Completion Stage is for the sake of generating the support for realizing the Dharmakāya. Furthermore, for ordinary people, the skandhas, etc., dissolve into ordinary luminosity, while for yogis, the skandhas, etc., of the nature of the five families dissolve into luminosity. Here, it is the latter. The order of dissolution is from coarse to fine, for example, Mañjuśrī dissolves into entry, because the power of the other senses dissolves into luminosity. Here, consciousness is considered to be Akshobhya, therefore the principal deity of the Completion Stage is Akshobhya, because in the classification, the principal deity is also explained as Akshobhya. However, this is not appropriate because it contradicts the meaning of the Śūnyatā mantra that appears below. The meaning of the classification has already been explained. Therefore, the principal deity to be visualized as inseparable in essence from all of these should be Vajradhara. The manner of dissolution is that the deities, in the place where they are situated, become invisible, like a rainbow disappearing into the sky. For example, visualize that Vairochana at the crown of the head and Locanā at the navel become invisible. For the purpose of stabilization, the Śūnyatā mantra should be recited. The meaning of the mantra is: Oṃ, as previously explained. Śūnyatā (藏文：སྟོང་པ་ཉིད，梵文天城體：शून्यता，梵文羅馬擬音：shunyata，漢語字面意思：Emptiness) is emptiness. Jñāna (藏文：ཤེས་པ，梵文天城體：ज्ञान，梵文羅馬擬音：jnana，漢語字面意思：Wisdom) is knowledge, which the translators have specifically qualified as wisdom. Vajra (藏文：རྡོ་རྗེ，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：Diamond) is vajra, indivisible. Although Abhaya has combined its meaning in many ways, here it refers to the inseparability of the emptiness of the object and the emptiness of the subject, and the wisdom that realizes emptiness.
ཡང་ས་ཐོབ་ནས་རེས་འགའ་བ་དང་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚེ་གཏན་དུའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་མཚན་ཉིད་པ་མེད་ཀྱང་དེ་ལྟར་མོས་པའོ། །སྭ་བྷཱ་ཝ་ནི་འདིར་རང་བཞིན་ནོ། །ཨཱཏྨ་ཀ་ནི་བདག་ཉིད་དོ། །ཨ་ཧཾ་ནི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པའོ། །དེ་དག་རིགས་དྲུག་དང་སྦྱར་ནས་བཤད་དེ་ཨོཾ་དང་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་དང་ཛྙཱ་ན་དང་། བཛྲ་དང་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀ་ནི་རིམ་པ་བཞིན་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ལྔའོ། །ཨ་ཧཾ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །ཨོཾ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ཞིང་ཨ་ཧཾ་དང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། འོད་གསལ་དུ་འཇུག་རྒྱུའི་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་རིགས་སོ། །ཞུགས་ཟིན་ལ་སྦྱར་ན་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ལྷ་དུ་མ་མེད་ཀྱང་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བས་དུ་མ་ཡོད་དོ། །འདི་ཡན་ནི་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་གོ། དེ་ལ་བསྙེན་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདི་དང་ཐུགས་རྗེ་དཔལ་ཞབས་ཀྱིས་གོང་གི་ཡེ་ 8-2-13b ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའང་ཡིན་ཞེས་བཤད་པ་གཉིས་པོ་ནི་བསྙེན་པའོ། །ཡན་ལག་གི་རྡོ་རྗེའི་སའི་ཆ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཉེར་བསྡུའི་བར་རོ། །འདིར་འགའ་ཞིག་ལྷག་མོས་ཉེར་བསྡུ་ཡན་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་འཆད་པ་ནི། རྒྱུད་ལས། བསྙེན་པའི་ཏིང་འཛིན་རབ་སྦྱོར་གཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་དང་མི་མཐུན་པས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་སྣོད་འོད་གསལ་དུ་བསྡུས་ནས་དག་པའི་སྣོད་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པ་དང་། བཅུད་འོད་གསལ་དུ་བསྡུས་ནས་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལས་སྔ་མ་ནི་སྔར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་ནས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པས་བསྟན་ནོ། །དེས་ན་སྔར་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་བཅུད་སྟོང་པར་བསྒོམ་པར་བཤད་པ་ནི་སྣོད་སྟོང་པར་བསྒོམ་པའི་ཞར་ལ་བཤད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་གཙོ་བོའི་དོན་མ་ཡིན་ཏེ་བཅུད་འོད་གསལ་དུ་བསྡུས་ནས་དག་པའི་བཅུད་ཁྱད་པར་ཅན་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ཉིད་ནས་འབྱུང་བས་སོ། །དེས་ནི་འདིར་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྡུ་བ་ཡང་མི་འཐད་པར་གྱུར་སྟེ། རྒྱལ་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་སྔར་བཤད་པའི་གཞལ་ཡས་ཁང་དུ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་ཡང་འགལ་བས་སོ། །འདིར་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་ཉི་མ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས་བཤད་དོ། །འདིར་སྔ་མ་འགའ་ཞིག་ལས་གཞུག་མས་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་འོག་ནས་ཉི་མ་ཡར་ཟླ་བ་ལ་ཞུགས་སྟེང་ནས་པདྨ་ཡི་གེ་གསུམ་དང་བཅས་མར་ཟླ་བ་ལ་ཞུགས་པས་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་ཅེས་འཆད་པ་ནི་མདོ་བསྲེ་ལས་དེ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་ཞེས་དང་། རྒྱུད་འགྲེལ་སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ 8-2-14a མང་དུ་བཤད་པས་མི་འཐད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཟླ་བ་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་འོད་དུ་ཞུ་ནས་ཟླ་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཨོཾ་
【現代漢語翻譯】 此外，獲得聖地后，有時會退轉，最終會達到圓滿的境界。對於凡夫俗子來說，雖然沒有特定的徵兆，但他們也會如此期望。'斯瓦巴瓦'（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：自性）在這裡指的是自性。'阿特瑪卡'（藏文：ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：自我）指的是自我。'阿హం'（藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，漢語字面意思：我）指的是執著於我慢。這些與六種姓氏結合起來解釋，即'嗡'（藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）、'śūnyatā'（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城體：शून्यता，梵文羅馬擬音：śūnyatā，漢語字面意思：空性）、'ज्ञाना'（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城體：ज्ञान，梵文羅馬擬音：jñāna，漢語字面意思：智慧）、'vajra'（藏文：བཛྲ་，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：金剛）和'斯瓦巴瓦阿特瑪卡'（藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城體：स्वभाव，आत्म，梵文羅馬擬音：svabhāva，ātma，漢語字面意思：自性，自我）依次是五種姓氏，即毗盧遮那佛等。'阿హం'（藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，漢語字面意思：我）是第六種姓氏，即金剛持。'嗡'（藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）等五者中的每一個都應與'阿హం'（藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，漢語字面意思：我）結合，以便進入光明，成為毗盧遮那佛等的姓氏。如果與已經進入的狀態結合，雖然沒有本質不同的眾多本尊，但由於通過對立面進行區分，所以存在眾多本尊。以上是近修的支分。近修是指一心專注于如是的等持。這與慈悲尊者所說的通過智慧觀修空性也是近修，這兩者都是近修。支分的金剛地基的生起等，直到近攝。在這裡，有些人認為，將剩餘的慾望作為近修的支分，直到近攝，這與續部中'近修的等持是最好的結合'的解釋不一致，因此是不合理的。這樣，將外器世界融入光明中，從而生起清凈的特殊外器世界；將內情眾生融入光明中，從而生起清凈的特殊內情眾生，在這兩者中，前者是通過先前觀修空性後生起宮殿來表示的。因此，先前在觀修空性時，說要觀修內情眾生為空性，這只是在觀修外器世界為空性的同時順便提及，而不是主要的意義，因為從這裡才會生起將內情眾生融入光明中，從而生起清凈的特殊內情眾生。因此，在這裡收集宮殿也是不合理的，因為這與在勝樂金剛的章節中說'在先前所說的宮殿中'相矛盾。在這裡，從三個字母中生起太陽等，在第十一章的《燈明》中有解釋。在這裡，有些人說，後者進入前者，即從下面太陽進入上面的月亮，從上面帶著蓮花和三個字母進入下面的月亮，從而使月亮的壇城的所有部分都圓滿，這種說法是不合理的，因為在《經集》中說'將所有這些收集起來'，並且在續部註釋《燈明》中也多次這樣說。從這樣的月亮中發出光芒，將所有外器世界和內情眾生都融化為光，然後進入月亮本身，爲了使之穩固，唸誦'嗡'（藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）。 Furthermore, after attaining the ground, sometimes there is regression, and ultimately there is completion. Although ordinary individuals do not have specific signs, they aspire in this way. 'Svabhava' (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，漢語字面意思：Self-nature) here refers to self-nature. 'Atma-ka' (藏文：ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，漢語字面意思：Self) refers to self. 'Ahaṃ' (藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，漢語字面意思：I) refers to holding onto pride. These are explained in conjunction with the six lineages: 'Om' (藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om), 'śūnyatā' (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城體：शून्यता，梵文羅馬擬音：śūnyatā，漢語字面意思：Emptiness), 'jñāna' (藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城體：ज्ञान，梵文羅馬擬音：jñāna，漢語字面意思：Wisdom), 'vajra' (藏文：བཛྲ་，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，漢語字面意思：Vajra), and 'svabhava-atma-ka' (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城體：स्वभाव，आत्म，梵文羅馬擬音：svabhāva，ātma，漢語字面意思：Self-nature, Self) are, in order, the five lineages of Vairochana and so on. 'Ahaṃ' (藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，漢語字面意思：I) is the sixth, Vajradhara. Each of these five, 'Om' (藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om) and so on, should be combined with 'Ahaṃ' (藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，漢語字面意思：I) to enter into clear light, the lineages of Vairochana and so on. If combined with what has already entered, although there are not many deities with different essences, there are many because they are distinguished by opposition. This is the limb of approach. Approach is the samadhi that remains single-pointedly on suchness. This and the compassion of Palzhab, as well as the contemplation of emptiness with the wisdom above, are both approach. The generation of the vajra ground of the limb, and so on, up to near-gathering. Here, some explain that the remaining desires are limbs of approach up to near-gathering, which is not reasonable because it is inconsistent with the commentary that 'the samadhi of approach is the best union' from the tantra. Thus, gathering the outer vessel into clear light and generating a pure, special outer vessel, and gathering the inner essence into clear light and generating a pure, special inner essence, of these two, the former is shown by generating the palace after previously contemplating emptiness. Therefore, when previously contemplating emptiness, it is said to contemplate the inner essence as empty, which is merely mentioned along with contemplating the outer vessel as empty, and is not the main point, because the generation of a pure, special inner essence by gathering the inner essence into clear light arises from this itself. Therefore, gathering the palace here is also unreasonable, because it also contradicts what appears in the chapter on the supreme king, 'in the palace previously described.' Here, the generation of the sun and so on from the three letters is explained in the Clear Lamp of the eleventh chapter. Here, some say that the latter enters the former, that is, the sun from below enters the moon above, and from above, with the lotus and three letters, enters the moon below, thereby completely perfecting all parts of the moon's mandala, which is unreasonable because the Sutra Collection says 'gathering all of these,' and the tantra commentary Clear Lamp also says so many times. From such a moon, rays of light emanate, dissolving all outer vessels and inner essences into light, and then entering the moon itself, for the purpose of stabilizing it, recite 'Om' (藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：Om).
【English Translation】 Furthermore, after attaining the ground, sometimes there is regression, and ultimately there is completion. Although ordinary individuals do not have specific signs, they aspire in this way. 'Svabhava' (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་，梵文天城體：स्वभाव，梵文羅馬擬音：svabhāva，English literal meaning: Self-nature) here refers to self-nature. 'Atma-ka' (藏文：ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城體：आत्म，梵文羅馬擬音：ātma，English literal meaning: Self) refers to self. 'Ahaṃ' (藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，English literal meaning: I) refers to holding onto pride. These are explained in conjunction with the six lineages: 'Om' (藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，English literal meaning: Om), 'śūnyatā' (藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་，梵文天城體：शून्यता，梵文羅馬擬音：śūnyatā，English literal meaning: Emptiness), 'jñāna' (藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城體：ज्ञान，梵文羅馬擬音：jñāna，English literal meaning: Wisdom), 'vajra' (藏文：བཛྲ་，梵文天城體：वज्र，梵文羅馬擬音：vajra，English literal meaning: Vajra), and 'svabhava-atma-ka' (藏文：སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀ་，梵文天城體：स्वभाव，आत्म，梵文羅馬擬音：svabhāva，ātma，English literal meaning: Self-nature, Self) are, in order, the five lineages of Vairochana and so on. 'Ahaṃ' (藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，English literal meaning: I) is the sixth, Vajradhara. Each of these five, 'Om' (藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，English literal meaning: Om) and so on, should be combined with 'Ahaṃ' (藏文：ཨ་ཧཾ་，梵文天城體：अहं，梵文羅馬擬音：ahaṃ，English literal meaning: I) to enter into clear light, the lineages of Vairochana and so on. If combined with what has already entered, although there are not many deities with different essences, there are many because they are distinguished by opposition. This is the limb of approach. Approach is the samadhi that remains single-pointedly on suchness. This and the compassion of Palzhab, as well as the contemplation of emptiness with the wisdom above, are both approach. The generation of the vajra ground of the limb, and so on, up to near-gathering. Here, some explain that the remaining desires are limbs of approach up to near-gathering, which is not reasonable because it is inconsistent with the commentary that 'the samadhi of approach is the best union' from the tantra. Thus, gathering the outer vessel into clear light and generating a pure, special outer vessel, and gathering the inner essence into clear light and generating a pure, special inner essence, of these two, the former is shown by generating the palace after previously contemplating emptiness. Therefore, when previously contemplating emptiness, it is said to contemplate the inner essence as empty, which is merely mentioned along with contemplating the outer vessel as empty, and is not the main point, because the generation of a pure, special inner essence by gathering the inner essence into clear light arises from this itself. Therefore, gathering the palace here is also unreasonable, because it also contradicts what appears in the chapter on the supreme king, 'in the palace previously described.' Here, the generation of the sun and so on from the three letters is explained in the Clear Lamp of the eleventh chapter. Here, some say that the latter enters the former, that is, the sun from below enters the moon above, and from above, with the lotus and three letters, enters the moon below, thereby completely perfecting all parts of the moon's mandala, which is unreasonable because the Sutra Collection says 'gathering all of these,' and the tantra commentary Clear Lamp also says so many times. From such a moon, rays of light emanate, dissolving all outer vessels and inner essences into light, and then entering the moon itself, for the purpose of stabilizing it, recite 'Om' (藏文：ཨོཾ་，梵文天城體：ओं，梵文羅馬擬音：oṃ，English literal meaning: Om).
དྷརྨཱ་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པར་བྱས་སྟེ། དེ་ལ་སྔགས་དོན་ནི། ཨོཾ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དྷརྨཱ་ནི་ཆོས་སོ། །དྷཱ་ཏུ་ནི་དབྱིངས་སོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་ནི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་རླུང་སེམས་ཙམ་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་ཟླ་བར་སྣང་བ་དེ་ངའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་བྱེད་པའོ། །ཕྱག་མཚན་ལས་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐབས་སུ་རྡོ་རྗེ་འབྱུང་བ་ནི་མདོར་བྱས་ལས་མི་གསལ་ཡང་མདོ་བསྲེ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ང་རྒྱལ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་བཤད། དེས་ན་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་པ་དང་ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་གཉིས་ཀ་བསྟན་ནོ། །ལོངས་སྐུ་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་ལ་མདོར་བྱས་ལས། མི་བསྐྱོད་པ་ནི་རྗེས་ཞུགས་པས། ཞེས་བཤད་པས་དང་པོའི་མགོན་པོ་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྱུར་ལུགས་ལ་མདོ་བསྲེ་ནས་མི་གསལ་ཞིང་མདོར་བྱས་ལས། མི་བསྐྱོད་པ་ན་རྗེས་ཞུགས་པས། །ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་འབར་བ་དང་། །ཞེས་པ་ཙམ་ལས་མ་བཤད་ལ། །དེའི་དོན་རབ་ཏུ་སྒྲོན་གསལ་དང་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་དང་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས། རང་གི་ཐུགས་ཀ་ནས་མི་བསྐྱོད་པ་སྤྲོས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་ཚུར་འདུས་རང་ལ་ཐིམ་པས་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྱུར་བར་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་ཟིལ་གནོན་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པས་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚུལ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་ནས་ཞེས་སོགས་སྒྲུབ་ཐབས་ཉིད་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྱུར་བའི་རྟེན་དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་ 8-2-14b འཁོར་འགོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་རྒྱུད་ལས་རིག་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུའི་གཟུགས་འདི་ཞེས་སྐུ་དེ་ཉིད་ལུས་དཀྱིལ་འགོད་པའི་རྟེན་ལྟ་བུར་གསུངས་ཀྱང་དེ་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྱུར་བ་ལ་བྱ་སྟེ། མདོ་བསྲེ་དང་མདོར་བྱས་གཉིས་ཀ་ལས་སྐུ་དེ་དང་པོའི་མགོན་པོའི་སྐུར་གསུངས་ཤིང་སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང་སྐུ་དེ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྐུར་གསུངས་པས་སོ། །འདིར་ལུས་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པ་མདོར་བྱས་སོགས་ལས་མི་གསལ་ཡང་བཤད་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ནས་འབྱུང་བས་འདིར་མན་ངག་གིས་ཁ་བསྐང་སྟེ་བཤད་དོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཟུར་བཞི་པ་ནི་མདུན་རྒྱབ་དང་། གཡས་དང་གཡོན་གྱི་དབྱེ་བས་སོ། ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ཟུར་ནི་དབང་ལྡན་ནས་མེ་མཚམས་ཀྱི་བར་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་ལའང་བྱའོ། །སྟེང་འོག་སྒོ་ཡི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྒོ་བཞི་པོ་ནི་བསམ་ཞེས་བཤད་པ་ལ་གཞན་དག་སྐུའི་སྒོ་དགུ་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ་དེ་བཞིན་དུ་གསུང་གི་སྒོ་བཞི་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་སྒོ་གཉིས་དང་། ཐུགས་ཀྱི་སྒོ་ལ་སྟེང་འོག་གི་སྒོ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་འཆད་པ་ཡོད་མོད། འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་ཁ་སྣའི་བུ་ག་ནི་སྟེང་གི་སྒོ་གཉིས་དང་བཤང་གཅིའི་བུ་ག་གཉིས་ནི་འོག་གི་སྒོ་གཉིས་ཏེ་དེ་ལྟར་སྒོ་བཞིར་བྱ
【現代漢語翻譯】 唸誦諸如『達瑪』（藏文：དྷརྨཱ་，梵文天城體：धर्म，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法）等真言。關於這些真言的意義：『嗡』（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ॐ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）如前所述。『達瑪』（藏文：དྷརྨཱ་，梵文天城體：धर्म，梵文羅馬擬音：dharma，漢語字面意思：法）是法。『達圖』（藏文：དྷཱ་ཏུ་，梵文天城體：धातु，梵文羅馬擬音：dhātu，漢語字面意思：界）是界。其餘部分如前所述。意義是：觀想一切有情和無情之法的根本——僅僅是風和心，顯現為月亮的形象，並生起『這就是我』的慢心。 關於通過手印獲得證悟的情況，雖然《總攝續》中沒有明確說明金剛的生起，但在《續部合集》中說，它源於金剛持的慢心。因此，這表明了生起金剛和保持慢心兩者。 關於將報身轉化為化身的方式，《總攝續》中說：『不動佛隨後進入。』這表明了最初的怙主轉化為化身的方式，這在《續部合集》中並不清楚，但在《總攝續》中只說了：『不動佛隨後進入，三面六臂火焰熾盛。』僅此而已。然而，《明燈論》、《寶鬘論》和《誓言金剛》認為，從自己的心間發出不動佛，爲了利益眾生而行動，然後收回融入自身，從而轉化為化身。然而，由於《降伏金剛三摩地》中說它是由降伏金剛三摩地生起的，所以應該這樣做。其方式如儀軌本身所說，從自性本初狀態開始。 如此轉化為化身之後，應該安立身體的壇城作為其所依。這裡，雖然續部中說『大智慧者，此人的形象』，似乎是將身體本身作為安立身體壇城的所依，但這指的是轉化為化身的情況。因為在《續部合集》和《總攝續》中，都說這個身體是最初怙主的身體，並且在《明燈論》中也說這個身體是由三個字（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思）生起的身體。 雖然在《總攝續》等中沒有明確說明將身體觀想為所依的壇城，但由於它出現在解釋續《金剛鬘》中，所以在這裡通過口訣來補充說明。如何做呢？『四個角是前後、左右的區別。』這裡，角也指從有權者到火界之間的方向。『上下門的區別，應該思維四個門。』雖然其他人將身體的九個門合為一個，同樣將語的四個門合為一個，成為兩個門，然後將意的門分為上下兩個門來解釋，但在這裡，鼻孔是上面的兩個門，排泄和排尿的孔是下面的兩個門，這樣就是四個門。
【English Translation】 Recite mantras such as 'Dharma' (Tibetan: དྷརྨཱ་, Sanskrit Devanagari: धर्म, Sanskrit Romanization: dharma, Chinese literal meaning: 法). Regarding the meaning of these mantras: 'Om' (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ॐ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: 嗡) is as previously explained. 'Dharma' (Tibetan: དྷརྨཱ་, Sanskrit Devanagari: धर्म, Sanskrit Romanization: dharma, Chinese literal meaning: 法) is the Dharma. 'Dhatu' (Tibetan: དྷཱ་ཏུ་, Sanskrit Devanagari: धातु, Sanskrit Romanization: dhātu, Chinese literal meaning: 界) is the realm. The rest is as previously explained. The meaning is: to visualize the root of all sentient and insentient phenomena—merely wind and mind—appearing as the image of the moon, and to generate the pride of 'This is me'. Regarding the occasion of attaining enlightenment through hand gestures, although the arising of the vajra is not explicitly stated in the 'Compendium of Sutras', it is said in the 'Collection of Tantras' that it arises from the pride of Vajradhara. Therefore, this indicates both the generation of the vajra and the maintenance of pride. Regarding the manner of transforming the Sambhogakaya into the Nirmanakaya, the 'Compendium of Sutras' states: 'Akshobhya then enters.' This indicates the manner in which the original protector is transformed into the Nirmanakaya, which is not clear in the 'Collection of Tantras', but in the 'Compendium of Sutras' it only says: 'Akshobhya then enters, with three faces and six arms ablaze.' That is all. However, the 'Illuminating Lamp Commentary', the 'Garland of Jewels Commentary', and the 'Vajra of Commitment' consider that from one's own heart, Akshobhya is emanated, acts for the benefit of sentient beings, and then is withdrawn and dissolves into oneself, thereby transforming into the Nirmanakaya. However, since it is said in the 'Subduing Vajra Samadhi' that it arises from the Subduing Vajra Samadhi, it should be done in that way. The manner of this is as it appears in the sadhana itself, starting from the state of naturalness. Having thus transformed into the Nirmanakaya, the mandala of the body should be established as its basis. Here, although the tantra says 'Great wisdom, this form of a person', it seems that the body itself is spoken of as the basis for establishing the body mandala, but this refers to the transformation into the Nirmanakaya. Because in both the 'Collection of Tantras' and the 'Compendium of Sutras', it is said that this body is the body of the original protector, and in the 'Illuminating Lamp Commentary' it is also said that this body is the body generated by the three syllables (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，漢語字面意思). Although it is not explicitly stated in the 'Compendium of Sutras' and others that the body is visualized as the mandala of the basis, it is explained here by supplementing with oral instructions, since it appears in the explanatory tantra 'Vajra Garland'. How to do it? 'The four corners are the distinction between front and back, right and left.' Here, 'corner' also refers to the direction from the empowered one to the fire realm. 'The distinction between the upper and lower doors, one should contemplate the four doors.' Although others combine the nine doors of the body into one, similarly combine the four doors of speech into one, making two doors, and then divide the doors of mind into upper and lower doors to explain, here, the nostrils are the two upper doors, and the orifices for excretion and urination are the two lower doors, thus making four doors.
འོ། །འདིར་ཁ་ཅིག་ལུས་ཀྱི་ཆ་རྣམས་རྟེན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་དག་ཡིན་ནོ་ཞེས་མོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབྱིབས་ཅན་དུ་བསྒོམ་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པའི་ཚེའང་ལུས་ཀྱི་ཆ་དེ་དང་དེ་དག་ལྷ་དེ་དང་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་མོས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་མི་སྒོམ་པར་མཚུང་སོ། །དེས་ན་ལུས་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་དབྱིབས་ 8-2-15a ཅན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འོ་ན་སྔར་གཞལ་ཡས་ཁང་མ་བསྡུས་པས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཆ་དེ་དག་སྔར་གྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ཆ་དེ་དག་གི་ངོ་བོར་སྒོམ་པར་བྱེད་པས་སོ། །ལུས་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ། སྔ་མ་དག་ལུས་ལ་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡི་གེ་ཙམ་ཞིག་འགོད་པར་གསུངས་པས་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། གཞན་དུའང་ཨོཾ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་སོགས་བཤད་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་ལྷ་ཉི་ཤུ་བདུན་འགོད་ཀྱི་ལྷ་མོ་ལྔ་པོ་རྣམས་མི་འགོད་ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་རྣམ་གཞག་ལས་ལྷ་མོས་རྣམས་ཀྱང་བསྐྱེད་པར་བཤད་པས་སོ། །འོ་ན་ལུས་ཀྱི་གནས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ལྷ་བསྒོམ་པ་ཙམ་གྱིས་ལུས་དཀྱིལ་དུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་ལྷའི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་ནས་བསྒོམ་རིགས་པས་སོ། །བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་དཔེར་ན་གནས་སྤྱི་གཙུག་ནས་སྐྲ་མཚམས་ཀྱི་བར་དུ་ས་བོན་གཟུགས་ཕུང་གི་ངོ་བོ་ཨོཾ་དཀར་པོའི་རྣམ་པར་གནས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་རྣམ་སྣང་ཞལ་ཕྱག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྐྱེད་དེ། དེའི་འོག་ཏུ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་ངོ་། །འོ་ན་ཡུམ་བཞི་གནས་གང་དུ་བསྐྱེད་ཅེ་ན། སྔ་མ་འགའ་ཞིག་འདི་དག་འབྱུང་བཞིའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་དག་གང་དུ་གནས་པའི་སར་འགོད་ཅེའོ། །འོན་ཀྱང་སཾ་བྷུཾ་ཊི་ལས་ལྟེ་བ་སྙིང་ག་མགྲིན་པ་སྤྱི་གཙུག་རྣམས་སུ་བསྐྱེད་པར་བཤད་ཅིང་དེ་ཉིད་འདིར་ཡང་བཤད་དུ་རུང་བར་བཤད་ 8-2-15b པས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཡང་རྡོ་རྗེ་མ་ལྔའི་ས་བོན་གང་ལ་བྱེད་ཅེ་ན་གཞན་དག་རྒྱུ་བ་ནི་གཟུགས་སོ། །རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ནི་སྒྲའོ། ཞེས་སོགས་བཤད་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་རླུང་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་མ་ལྔར་བསྐྱེད་ཅེའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུང་དེས་ནི་གཟུགས་སོགས་ལྔ་འཛིན་པའི་གྲོགས་བྱེད་པར་སྟོན་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཁུངས་སུ་མི་ཆེའོ། །འོ་ན་གང་ཞེ་ན་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཆར་གྱུར་པའི་གཟུགས་སོགས་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་མ་ལྔར་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། དེ་ཡི་མིག་གི་དབང་གཉིས་ལ། །ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ལའང
【現代漢語翻譯】 哦！這裡有些人只是認為身體的各個部分是壇城的各個部分，而並非觀想成宮殿的形狀。如果是這樣，那麼在觀想所依壇城時，也只是認為身體的各個部分是那些本尊，而不是觀想成那些本尊的形象。因此，應當將身體觀想成宮殿的形狀。 那麼，如果之前沒有包含宮殿，該如何觀想呢？沒關係，因為可以將自己的身體的各個部分觀想成之前宮殿的各個部分的本質。關於將身體觀想成所依壇城的方式，之前有人說，在身體上寫上毗盧遮那佛等本尊的種子字即可，應當這樣做。這是不合理的，因為其他地方也說了『從嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡）中生出』等等，所以應當按照那樣做。 還有些人說，要放置二十七尊本尊，但不放置五位明妃。這也是不合理的，因為在《成就法》中也說了要生起明妃。那麼，僅僅在身體的各個部位觀想本尊，身體就能變成壇城嗎？不是的，因為應當將色蘊等蘊本身生起為本尊的本質，然後進行觀想。生起的方式是，例如，從頭頂到髮際線之間，種子字是色蘊的本質，觀想白色的嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡）字，從那完全轉變過來，生起具有完整面容和手印的毗盧遮那佛，然後在它下面，觀想它與色蘊的本質無二無別。其他也是如此。 那麼，四位佛母應該在什麼地方生起呢？之前有些人說，這些是四大元素的自性，所以應該放置在它們所處的部位。然而，《桑布扎續》中說，要在臍、心、喉、頂輪中生起，並且說這裡也可以這樣說。所以應當那樣做。還有，五金剛母的種子字應該是什麼呢？有些人僅僅依靠『流動的是色，極度流動的是聲』等說法，就將五風生起為五金剛母。但這樣的引文只是表明色等五者是執持的助伴，所以不是可靠的依據。那麼，應該是什麼呢？應該將自己身體的各個部分，也就是色等五者，生起為五金剛母。《金剛鬘論》中說：『關於他的雙眼』，同樣，關於耳朵等等也是如此。
【English Translation】 Oh! Here, some merely believe that the parts of the body are those parts of the mandala of support, and do not meditate on them as being in the shape of a palace. If that is the case, then when meditating on the mandala of support, one merely believes that those parts of the body are those deities, and does not meditate on them as being in the form of those deities. Therefore, one should meditate on the body as being in the shape of a palace. Then, if the palace was not included before, how should one meditate? It is okay, because one can meditate on those parts of one's own body as being the essence of those parts of the previous palace. Regarding the way to meditate on the body as the mandala of support, some previously said that one should write only the seed syllables of deities such as Vairochana on the body, and that one should do so. This is unreasonable, because elsewhere it is also said 'arising from Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡)', etc., so one should do it that way. Also, some say that twenty-seven deities should be placed, but not the five consorts. This is also unreasonable, because it is also said in the sadhana that the consorts should be generated. Then, does the body become a mandala merely by meditating on the deities in those parts of the body? No, because one should generate the skandhas of form, etc., themselves as the essence of the deities, and then meditate. The way to generate is, for example, from the crown of the head to the hairline, the seed syllable is the essence of the skandha of form, one should meditate on the white Om (藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओम्，梵文羅馬擬音：om，漢語字面意思：嗡) syllable, from that completely transformed, generate Vairochana with complete face and hand gestures, and then below it, contemplate it as being inseparable from the essence of the skandha of form. The same goes for others. Then, where should the four mothers be generated? Some previously said that these are the nature of the four elements, so they should be placed where they are located. However, the Sambhuta Tantra says that they should be generated in the navel, heart, throat, and crown of the head, and it is said that the same can be said here. So it should be done that way. Also, what should be the seed syllables of the five Vajra mothers? Some, relying only on statements such as 'that which flows is form, that which flows extremely is sound,' generate the five winds as the five Vajra mothers. But such a quote only shows that the five, such as form, are the companions of grasping, so it is not a reliable source. Then, what should it be? One should generate the five, such as form, which are parts of one's own body, as the five Vajra mothers. The Vajramala says: 'Regarding his two eyes,' and similarly, regarding the ears, etc.
་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པས་སའི་སྙིང་པོ་དང་། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་གཉིས་བསྐྱེད་དགོས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་བྱ་སྟེ། རྟེན་སོ་སོར་ཆད་པ་རྣམས་ལའོ། །འོན་ཀྱང་ལྷའི་གྲངས་ལྷག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པར་རིགས་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྔ་མ་རྣམས་གསུང་བ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རང་གི་ལུས་ལ་བཀོད་པའི་ལྷ་དེ་དག་དམ་ཚིག་པ་ཙམ་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱི་བློས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་དགུག་གཞུག་བྱའོ། །འདི་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་སྐབས་སུ་དམ་ཚིག་པ་རེ་རེ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་རེ་རེ་གཞུག་དབང་བསྐུར་བའང་རེ་རེ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་བྱེད་པར་བཤད་དོ། །གཞུང་གཞན་ནས་རང་གིས་ཇི་ལྟར་བསྒོམ་པ་ལྟར་གྱི་གྲངས་དང་། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་པ་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། དགུག་གཞུག་བྱས་ནས་ཆུ་དབང་བསྐུར་ཏེ་རིགས་བདག་གིས་རྒྱས་འདེབས་པ་ཞིག་བཤད་དོ། །འདིར་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྤྱན་དྲང་རྒྱུའི་ལྷ་ཡེ་ཤེས་པ་རྣམས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དུ་འདུས་པས་དེ་དག་སྤྱན་ 8-2-16a དྲངས་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་པ་སོགས་བྱས་ནས་རིགས་བདག་གི་རྒྱས་འདེབས་སོ། །འདིར་གསོལ་བ་གདབ་བྱའི་ཡུལ་ནི་རྣམ་སྣང་གཙོ་འཁོར་རོ། །འདེབས་པ་པོ་ལུས་ལ་ལྷ་སོ་གཉིས་བཀོད་ཅིང་རང་ཉིད་སྤྲུལ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ང་རྒྱལ་དུ་གནས་པ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་འཕགས་ཏེ་གཙོ་བོ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་སྦྱོར་བའི་མདུན་ན་གནས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡབ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྣང་དང་། ཡུམ་ཐམས་ཅད་སྤྱན་མའི་རྣམ་པར་གནས་པ་མིན་ནམ་ཇི་ལྟར་གཙོ་འཁོར་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་བདེན་མོད་འོན་ཀྱང་འདིར་དབུས་ན་བཞུགས་པ་དེ་གཉིས་གཞན་ལས་བོང་ཚོད་ཆེ་བར་བསམས་ཏེ་དེའི་དབང་གིས་གཙོ་འཁོར་དུ་བཞག་པའོ། །གསོལ་བ་ཅི་ཞིག་འདེབས་ཤེ་ན། བདག་གི་ལུས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ནི། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱལ་སྐུ་འཆང་བ། །ཞེས་སོགས་གཙོ་བོ་དང་། ཕྱོགས་བཅུར་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས། །ཞེས་སོགས་འཁོར་ལ་གསོལ་བ་འདེབསཔའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རེ་རེའོ། །ཚིག་གི་དོན་ནི་དཔལ་ནི་འདིར་སྤྱན་མ་སྟེ་ཡུམ་དུ་ལྡན་པའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱ་ནི་འདིར་རྣམ་སྣང་ངོ་། །སྐུ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་འཆང་བ་ནི་དེའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལ་བྱའི་འཆང་བྱ་འཆང་བྱེད་རྫས་ཐ་དད་དུ་མི་བཟུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ན་སྤྱན་མ་ཡུམ་དུ་ལྡན་ཅིང་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་གནས་པའི་རྣམ་སྣང་ཞེས་པའི་དོན་ཏེ་གསོལ་བ་གདབ་བྱའི་ཡུལ་བསྟན་ནོ། །འདེབས་པ་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམ་པས། །ཞེས་པས་བསྟན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ 8-2-16b མི་ཕྱེད་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བསྒོམ་པ་བདག་ཉིད་དོ། །དེང་ཞེས་པ་ནི་བྱིན་གྱིས་རློབས་པའི་དུས་བསྟ
【現代漢語翻譯】 如果將這些（本尊）塗油後進行描述，那麼對於需要生起地藏菩薩（ས་ཡི་སྙིང་པོ།，梵文：Kṣitigarbha，梵文天城體：क्षितिगर्भ，梵文羅馬擬音：Kshitigarbha，漢語字面意思：地之精華）和閻魔死神等（本尊）的情況，就應該這樣做，即對每個所依進行分別。然而，本尊的數量不會增加，因為地藏菩薩等屬於同一部族，正如前輩們所說的那樣。因此，爲了消除認為在自己身體上安立的那些本尊僅僅是誓言尊，僅僅是自己心識假立的分別念，所以要迎請和融入智慧尊。關於這一點，在《壇城勝王》的章節中，描述了對每個誓言尊迎請和灌頂一個智慧尊，並依次進行。其他論典中描述了按照自己觀修的數量，迎請具有相同形象的智慧尊，進行迎請和融入，然後進行水灌頂，由部主進行印持。這裡，由於迎請的非共同智慧尊都彙集為身金剛等三者，所以迎請這些（智慧尊），進行祈請等，然後由部主進行印持。這裡，祈請的對象是毗盧遮那佛（རྣམ་པར་སྣང་མཛད།）主尊及其眷屬。進行印持者是在身體上安立了三十二尊本尊，並且安住在自己是金剛持（རྡོ་རྗེ་འཆང་།）化身的我慢中的那個人，他從壇城中升起，站在主尊父母雙運的面前。如果說所有父親都是毗盧遮那佛，所有母親都是佛眼佛母（སྤྱན་མ།）的形象，那麼怎麼會成為主尊和眷屬呢？雖然是這樣，但這裡認為位於中央的那兩位比其他的體量更大，因此根據這一點而安立為主尊和眷屬。祈請什麼呢？祈請讓我的身體立即成為身金剛的自性。爲了顯示這一點，所說的詞句是：『具德佛陀身自在』等是對主尊的祈請，『十方諸佛祈加持』等是對眷屬的祈請，每一句都是一首偈頌。詞句的含義是，『具德』在這裡指的是佛眼佛母，即具有母親。『佛』在這裡指的是毗盧遮那佛。『身』指的是身金剛，『自在』指的是安住在其自性中，不執著能持和所持為異體。這樣，『具有佛眼佛母作為母親，並且安住在身金剛自性中的毗盧遮那佛』，這就是所祈請的對象。進行祈請者，由『修持三金剛不二者』所表示。修持三金剛不二者，即觀修自己為金剛持。『如今』表示加持的時間。 If these (deities) are described after being anointed, then for those who need to generate Ksitigarbha (ས་ཡི་སྙིང་པོ།, Sanskrit: Kṣitigarbha, Devanagari: क्षितिगर्भ, Romanized Sanskrit: Kshitigarbha, literal meaning: Essence of Earth) and Yama Death Lord, etc. (deities), it should be done in this way, that is, separately for each support. However, the number of deities will not increase, because Ksitigarbha, etc., belong to the same family, as the predecessors said. Therefore, in order to eliminate the conceptualization that the deities established on one's own body are merely Samaya beings, merely fabricated by one's own mind, one should invite and absorb the Wisdom Beings. Regarding this, in the chapter of 'Supreme King of Mandalas,' it is described that for each Samaya being, one invites and empowers one Wisdom Being, and this is done sequentially for each one. Other texts describe inviting Wisdom Beings of the same number and form as one has meditated on, performing invitation and absorption, then performing water empowerment, and sealing it with the family lord. Here, since the uncommon Wisdom Beings to be invited are gathered into the three, namely Body Vajra, etc., one invites these (Wisdom Beings), performs supplication, etc., and then seals it with the family lord. Here, the object of supplication is Vairochana (རྣམ་པར་སྣང་མཛད།) as the main deity and his retinue. The one who performs the sealing is the one who has established thirty-two deities on the body, and who abides in the pride of being the emanation of Vajradhara (རྡོ་རྗེ་འཆང་།) himself, who rises from the mandala and stands before the union of the main father and mother. If all fathers are in the form of Vairochana, and all mothers are in the form of Buddha Eye Mother (སྤྱན་མ།), then how can they become the main deity and retinue? Although this is true, here it is thought that the two who are in the center are larger in size than the others, and therefore they are established as the main deity and retinue based on this. What is supplicated? It is supplicated that my body may immediately become the essence of Body Vajra. To show this, the words spoken are: 'Glorious Buddha, holder of the body,' etc., which is the supplication to the main deity, and 'Buddhas abiding in the ten directions,' etc., which is the supplication to the retinue, each sentence being a verse. The meaning of the words is that 'glorious' here refers to Buddha Eye Mother, that is, having a mother. 'Buddha' here refers to Vairochana. 'Body' refers to Body Vajra, and 'holder' refers to abiding in its essence, not grasping the holder and the held as separate entities. Thus, 'Vairochana who has Buddha Eye Mother as his mother and abides in the essence of Body Vajra,' this is the meaning, which shows the object of supplication. The one who performs the supplication is indicated by 'Meditating on the indivisible three Vajras.' Meditating on the indivisible three Vajras, that is, meditating on oneself as Vajradhara. 'Now' indicates the time of blessing.
【English Translation】 If these (deities) are described after being anointed, then for those who need to generate Ksitigarbha (ས་ཡི་སྙིང་པོ།, Sanskrit: Kṣitigarbha, Devanagari: क्षितिगर्भ, Romanized Sanskrit: Kshitigarbha, literal meaning: Essence of Earth) and Yama Death Lord, etc. (deities), it should be done in this way, that is, separately for each support. However, the number of deities will not increase, because Ksitigarbha, etc., belong to the same family, as the predecessors said. Therefore, in order to eliminate the conceptualization that the deities established on one's own body are merely Samaya beings, merely fabricated by one's own mind, one should invite and absorb the Wisdom Beings. Regarding this, in the chapter of 'Supreme King of Mandalas,' it is described that for each Samaya being, one invites and empowers one Wisdom Being, and this is done sequentially for each one. Other texts describe inviting Wisdom Beings of the same number and form as one has meditated on, performing invitation and absorption, then performing water empowerment, and sealing it with the family lord. Here, since the uncommon Wisdom Beings to be invited are gathered into the three, namely Body Vajra, etc., one invites these (Wisdom Beings), performs supplication, etc., and then seals it with the family lord. Here, the object of supplication is Vairochana (རྣམ་པར་སྣང་མཛད།) as the main deity and his retinue. The one who performs the sealing is the one who has established thirty-two deities on the body, and who abides in the pride of being the emanation of Vajradhara (རྡོ་རྗེ་འཆང་།) himself, who rises from the mandala and stands before the union of the main father and mother. If all fathers are in the form of Vairochana, and all mothers are in the form of Buddha Eye Mother (སྤྱན་མ།), then how can they become the main deity and retinue? Although this is true, here it is thought that the two who are in the center are larger in size than the others, and therefore they are established as the main deity and retinue based on this. What is supplicated? It is supplicated that my body may immediately become the essence of Body Vajra. To show this, the words spoken are: 'Glorious Buddha, holder of the body,' etc., which is the supplication to the main deity, and 'Buddhas abiding in the ten directions,' etc., which is the supplication to the retinue, each sentence being a verse. The meaning of the words is that 'glorious' here refers to Buddha Eye Mother, that is, having a mother. 'Buddha' here refers to Vairochana. 'Body' refers to Body Vajra, and 'holder' refers to abiding in its essence, not grasping the holder and the held as separate entities. Thus, 'Vairochana who has Buddha Eye Mother as his mother and abides in the essence of Body Vajra,' this is the meaning, which shows the object of supplication. The one who performs the supplication is indicated by 'Meditating on the indivisible three Vajras.' Meditating on the indivisible three Vajras, that is, meditating on oneself as Vajradhara. 'Now' indicates the time of blessing.
ན་ཏེ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་དུས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ལྷག་མས་ནི་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་མཛད་དུ་གསོལ་ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་གསོལ་བ་བཏབ་པས་རང་གིས་སྤྲོས་པའི་སྤྱན་མ་རྣམས་དང་། སྤྱན་དྲངས་པའི་རྣམ་སྣང་གི་ལྷའི་ཚོགས་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྙོམས་པར་ཞུགས། དེ་ལས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་མྱོང་བས་ཚིམ། དེ་ལས་འོད་ཟེར་དཀར་པོའི་ངོ་བོར་ཞུ། དེ་ཉིད་རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་ཐིམ་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་ཐོབ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་འོད་ཟེར་གྱིས་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་བཀང་སྟེ་ཚིམ་ནས་དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་ལས་སྐུའི་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏེ། རང་ཉིད་རྣམ་སྣང་དཀར་པོ་དཀར་ནག་དམར་བའི་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པར་གྱུར་པར་བསམ་མོ། །བརྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྨོན་ལམ་གདབ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གང་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །འདིའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་སངས་རྒྱས་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྣམ་སྣང་ལ་བྱའོ། །རྣམ་སྣང་གི་སྐུ་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་ཉིད་སྐུ་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་བཀང་བ་སྟེ་དེའི་ངོ་བོར་བྱས་པའོ། །བདག་གི་ལུས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་དང་འདྲ་བར་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའོ། །དེ་ནས་ང་རྒྱལ་འཛིན་ཅིང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི། ཨོཾ་སརྦ་ཏཱ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀོ་྅ཧཾ། ཞེས་པའོ། །སྔགས་དོན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་ 8-2-17a དེ་ངའོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་གོ་བར་བྱའོ། །ཁྱད་པར་ནི་མདོ་བསྲེ་ལས་པདྨའི་གནས་ལྐོག་མར་བྱེད་པར་བཤད་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཤད་པ་དང་། མདོར་བྱས་ལས་ལྕེའི་དབུས་སུ་བསྐྱེད་པར་བཤད་པ་ནི་འགལ་བར་མི་བསམ་སྟེ་དེ་གང་ལྟར་ཡང་རུང་བས་སོ། །གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཚེ་རང་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ང་རྒྱལ་དུ་གནས་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་མི་ཕྱེད་གསུམ་བསྒོམས་པས། །ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་གསུང་ལམ་དཔལ་ལྡན་པས། །ཞེས་པ་ལ་ཆོས་ནི་འོད་དཔག་མེད་དོ། །དེའི་གསུང་ནི་འོད་དཔག་མེད་ཀྱི་གསུང་ངོ་། །དེ་ཉིད་གང་ལས་འབྱུང་བ་ནི་ལམ་སྟེ་འོད་དཔག་མེད་ཉིད་དོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔ་མས་གོ་བར་ནུས་སོ། །སྨོན་ལམ་འདེབས་པའི་ཚིག་གི་དོན་ནི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ལ་བཤད་ཀྱང་འདིར་ནི་འོད་དཔག་མེད་དོ། །དེའི་གསུང་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་ནི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། འདིས་ནི་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་སྟེ། ལྷག་མ་གསུམ་ཡང་མཚོན་ནོ། །ཆོས་འཛིན་པའང་འོད་དཔག་མེད་ཉིད་ལ་བྱའོ། །ཡང་མདོར་བྱས་ལས་ཧཱུཾ་ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁ
【現代漢語翻譯】 那諦，意為祈請之時即是現在。餘者意為，請您加持我，使我成為金剛身。 如是祈請后，自己所生的眼根（སྤྱན་མ་，cakṣus）以及迎請來的毗盧遮那佛（རྣམ་སྣང་，Vairocana）的眾神，二者皆以前者隨順後者的方式融入。由此體驗到最極喜悅的安樂，心滿意足。由此化為白色光芒的自性。此光從自己的頂輪融入，由此獲得智慧地，即顯現光明，光明充滿身體的各個部分，心滿意足，由此獲得八自在中的身自在，自身觀想為白色毗盧遮那佛，具有白、黑、紅三面和六臂。爲了穩固起見，唸誦祈願文，如『諸佛之身為何』等。 此處的詞義是，佛如前所說是指毗盧遮那佛。毗盧遮那佛的身，即五蘊之身，完全充滿金剛身，即成為金剛身的自性。愿我的身體也如是，與佛身相同，成為金剛身的自性。 之後，生起我慢並加持，唸誦：嗡 薩瓦 達塔嘎達 嘎雅 瓦吉ra 斯瓦巴瓦 阿特瑪 闊 昂。（藏文：ཨོཾ་སརྦ་ཏཱ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀོ་྅ཧཾ།，梵文天城體：ॐ सर्व तथागत काय वज्र स्वभाव आत्माकोऽहम्，梵文羅馬擬音：oṃ sarva tathāgata kāya vajra svabhāva ātmako'ham，漢語字面意思：嗡，一切如來身金剛，自性，我）。 此咒語的含義是，對於『一切如來身金剛三摩地之自性即是我』，生起我慢。同樣，其餘部分也應理解。不同之處在於，《經集》中說蓮花的位置在隱秘處，同樣，《續釋》中也如此說。《總攝》中說生起于舌頭中央，不應認為這是矛盾的，因為無論哪種方式都可以。祈請之時，應安住于自身是金剛持（རྡོ་རྗེ་འཆང་，Vajradhara）的我慢中，因為經中說：『觀脩金剛不壞三』。 『法之語道具吉祥』，其中的法是指無量光佛（འོད་དཔག་མེད་，Amitābha）。其語是指無量光佛的語。此語從何處產生呢？即道，也就是無量光佛本身。其餘部分可以從前面理解。 唸誦祈願文的詞義是，金剛法在其他場合解釋為觀世音菩薩（སྤྱན་རས་གཟིགས་，Avalokiteśvara），但此處是指無量光佛。其語，即決定義是指圓滿，此圓滿也正確地認識到各個決定義，也象徵著其餘三者。執持法也應指無量光佛本身。此外，《總攝》中說，從吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）字生起日輪。
【English Translation】 Nate means 'the time for supplication is now.' The rest means, 'Please bless me to become the essence of Vajra Body.' Having supplicated in this way, all the sense organs (Caksus) emanated by oneself and the assembly of deities of Vairochana (Vairocana) who were invited, both merge in such a way that the former follows the latter. Having experienced the bliss of supreme joy from this, one is satisfied. From this, one dissolves into the nature of white light. As this light dissolves from the crown of one's head, one attains the ground of wisdom, that is, having manifested clear light, light fills all parts of the body, and being satisfied, one attains the bodily empowerment from among the eight powers, and one visualizes oneself as white Vairochana, with three faces of white, black, and red, and six arms. To make it stable, one makes aspirations, such as 'What is the body of all Buddhas?' etc. The meaning of the words here is that Buddha, as before, refers to Vairochana. The body of Vairochana, that is, the five aggregates, is completely filled with the Vajra Body, that is, it is made into the essence of the Vajra Body. May my body also be like that, the same as the body of the Buddha, and become the essence of the Vajra Body. After that, generate pride and bless, reciting: Om Sarva Tathagata Kaya Vajra Svabhava Atmako 'Ham. (Tibetan: ཨོཾ་སརྦ་ཏཱ་ཐཱ་ག་ཏ་ཀཱ་ཡ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱ་ཏྨ་ཀོ་྅ཧཾ།, Sanskrit Devanagari: ॐ सर्व तथागत काय वज्र स्वभाव आत्माकोऽहम्, Sanskrit Romanization: oṃ sarva tathāgata kāya vajra svabhāva ātmako'ham, Literal Chinese meaning: Om, all Tathagata body Vajra, self-nature, I). The meaning of this mantra is to generate pride in 'The self-nature of the Samadhi of the Vajra Body of all Tathagatas is me.' Similarly, the rest should also be understood. The difference is that the Lotus position is said to be in a secret place in the Sutra Collection, and similarly, it is said in the Tantra Commentary. In the Summary, it is said to be generated in the center of the tongue, and it should not be considered contradictory, because either way is fine. At the time of supplication, one should abide in the pride of oneself as Vajradhara (Vajradhara), because it says in the sutra: 'Meditate on the three indestructible Vajras.' 'The Dharma's path of speech is auspicious,' where Dharma refers to Amitabha (Amitābha). Its speech is the speech of Amitabha. From where does that arise? It is the path, that is, Amitabha himself. The rest can be understood from the previous. The meaning of the words of the aspiration prayer is that Vajra Dharma is explained as Avalokiteshvara (Avalokiteśvara) in other contexts, but here it refers to Amitabha. Its speech, that is, the definitive word, means perfection, and this perfection also correctly recognizes each definitive word, and also symbolizes the remaining three. Holding the Dharma should also refer to Amitabha himself. Furthermore, in the Summary, it is said that the sun disc arises from Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hūṃ).
ོར་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་ཧཱུཾ་ལས་རྡོ་རྗེ་བསྐྱེད་པར་བཤད་པའང་གང་ལྟར་ཡང་རུང་ངོ་། །རྡོ་རྗེ་ཐུགས་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ནི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ནས་བཟང་ཞིང་དགེ་བའོ། །གསང་བའི་དབང་པོ་བློ་ལྡན་པ། ཞེས་པ་ལ་གསང་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ 8-2-17b ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་དབང་པོའི་བདག་པོ་ནི་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །བློ་ནི་འདིར་ཡུལ་ཏེ་རེག་བྱ་རྡོ་རྗེ་མའོ། །འོ་ན་སྔར་ཡུམ་མཱ་མ་ཀཱིར་བཤད་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན་མི་འགལ་ཏེ་གང་ལྟར་ཡང་རུང་བས་སོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཐུན་མོང་དུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་ཚེ་མི་བསྐྱོད་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་ང་རྒྱལ་འཕོ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྐུ་སྔོ་ལ་ནག་པ་ཤས་ཆེ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། སྔོ་བ་ཉིད་ཤས་ཆེ་བ་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །དེ་ནས་སེམས་དཔའ་སུམ་བརྩེགས་སུ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ནི་རང་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ཞེས་སོགས་ཏེ་འདིར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་སྐུ་མདོག་ཕྱག་མཚན་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་བྱས་ཏེ་གཞན་དུ་ནི་གསལ་བར་མ་བཤད་དོ། །འདིར་མདོར་བྱས་ལས་ཕྲ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཐུབ་པ་དཔལ་གྱིས་ནས་འབྲུ་ཙམ་ཞེས་ཆུང་བས་ཕྲ་བར་བཤད་ཀྱང་ཡང་ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་ན་ཕྲ་བ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་བྱའོ། །འདིའི་སེམས་དཔའ་གསུམ་ལ་ཁ་ཅིག་རིམ་པ་བཞིན་སྤྲུལ་སྐུ་ལོངས་སྐུ་ཆོས་སྐུ་གསུམ་ལ་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་ཡིན་ཞེའོ། །དེ་ལ་སྐབས་གཞན་དུ་ས་བོན་གྱི་སྔགས་རྣམས་གསུང་དང་ཕྱག་མཚན་ཐུགས་དང་ལྷའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་སྐུ་རྣམས་བཤད་པ་ལྟར་ན་ཕྱི་མ་ལྟར་རུང་ངོ་། །སྔ་མ་ལ་དང་པོ་གཉིས་སྐུ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་སྦྱོར་བ་འཐད་ཀྱང་ཕྱི་མ་ནི་དཔྱད་གཞིའོ། །གསུམ་གྱི་སྒྲ་དོན་ནི། དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་ལ་ས་མ་ཡ་སཏྭ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་སོ་སོར་ཕྲལ་ནས་ 8-2-18a དང་པོ་ནི་ས་མ་ཏི་ནི་ཡང་དག་པར་འདུ་བ་དང་མི་ལ་ཏི་ནི་ཡང་དག་པར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་འདུ་ཞིང་འགྲོ་བའི་གཞི་ཡིན་པས་ན་དམ་ཚིག་གོ། སེམས་དཔའ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ཛྙཱ་ན་སཏྭ་དང་། ས་མ་ཏི་སཏྭ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་དང་ཐུགས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་ནས་ན་ཡེ་ཤེས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ་སེམས་དཔའ་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །རིག་མ་འདུ་བྱེད་པའི་ཚེ་ཐ་མལ་པའི་བུ་མོའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་སྙིང་གནས་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སྟོང་པར་སྦྱངས་ཤིང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་སོགས་དགོས་མེད
【現代漢語翻譯】 此外，在金剛薩埵（Vajrasattva）的修法中，也說從吽（hūṃ）（藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：種子字）字生出金剛，無論如何都可以。金剛心是不動佛（Akshobhya）。其餘的如前所述。普賢（Samantabhadra）是指從一切方面都好和吉祥。『秘密主，具慧者』，秘密是指無二的智慧。其主宰是心金剛。慧是指這裡的境，即可觸的金剛母。如果問：『那麼，這與之前所說的明妃瑪瑪吉（Māmakī）不矛盾嗎？』答：不矛盾，因為無論如何都可以。在加持身語意共同時，應將我慢從不動佛轉為金剛持（Vajradhara）。這兩者的區別是，身體藍色偏黑是不動佛，藍色偏多是金剛持。然後，將本尊觀想為三重的方式是『自誓言薩埵』等等，這裡的智慧薩埵的身色和手印應如金剛薩埵修法中所述，其他地方沒有明確說明。這裡說『比簡略的還要細微』，雖然大能吉祥（Thubpa Pal）說『像芥子』一樣小，但如月稱（Chandrakirti）所說，因為是智慧的自性，所以應如『細微』那樣理解。對於這三個薩埵，有些人認為是依次對應化身、報身、法身三身。有些人認為是依次對應身金剛、語金剛、意金剛。如果像其他地方所說，種子的咒語是語，手印是意，具有佛形象的身體是身，那麼按照後者是可以的。對於前者，前兩個可以依次對應兩個身，但後者需要研究。三者的詞義是：誓言薩埵是Samayasattva，分開來說，第一個是samati，意思是完全聚集，milati，意思是完全趨入，因為無二智慧是完全聚集和趨入的基礎，所以是誓言。薩埵是因為利益有情，並且是清凈有情的名稱的對象，所以稱為薩埵。后兩個是Jñānasattva和Samāthisattva，因為證悟空性，並且心專注於一境，所以是智慧和三摩地，薩埵如前所述。在不進行明妃觀想時，應將平凡少女形象的心間取出，否則，清空並觀想為本尊等是沒有必要的。
【English Translation】 Furthermore, in the practice of Vajrasattva, it is said that a vajra arises from the hūṃ (藏文：ཧཱུཾ།，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：seed syllable) syllable, which is fine either way. The Vajra Heart is Akshobhya. The rest is as previously described. Samantabhadra means good and virtuous in every way. 'Secret Lord, Intelligent One,' where secret refers to non-dual wisdom. The master of that power is the Heart Vajra. Intelligence here refers to the object, the tangible Vajra Mother. If one asks, 'Doesn't this contradict what was previously said about the consort Māmakī?' The answer is no, because either way is fine. When blessing the body, speech, and mind together, one should transfer the pride from Akshobhya to Vajradhara. The difference between the two is that Akshobhya is blue with more black, and Vajradhara is more blue. Then, the method of visualizing the deity as threefold is 'self-samaya-sattva,' etc. Here, the body color and hand implements of the wisdom-sattva should be done as described in the Vajrasattva practice; otherwise, it is not clearly explained. Here it says 'finer than the concise,' although Thubpa Pal said 'as small as a mustard seed,' but as Chandrakirti said, because it is the nature of wisdom, it should be understood as 'fine.' For these three sattvas, some consider them to correspond to the Nirmāṇakāya, Sambhogakāya, and Dharmakāya in order. Some say they are the Body Vajra, Speech Vajra, and Mind Vajra in order. If, as explained elsewhere, the mantras of the seed syllables are speech, the hand implements are mind, and the body with the form of a deity is body, then the latter is acceptable. For the former, the first two can be appropriately applied to the two bodies in order, but the latter needs to be examined. The meaning of the three terms is: the Samaya-sattva is Samayasattva, and breaking it down separately, the first is samati, meaning to gather completely, and milati, meaning to enter completely. Because non-dual wisdom is the basis for completely gathering and entering, it is samaya. Sattva is called sattva because it benefits sentient beings and is the object of the term 'pure sentient being.' The latter two are Jñānasattva and Samāthisattva, because of realizing emptiness and the mind abiding in one-pointedness, they are wisdom and samādhi, and sattva is as before. When not engaging in consort practice, one should extract the heart from the form of an ordinary girl; otherwise, emptying and visualizing as a deity, etc., are unnecessary.
་དུ་འགྱུར་བས་སོ། །ཡུམ་བཞི་བསྐྱེད་པའི་ས་བོན་སོགས་མོ་ཧ་ར་ཏི་སོགས་མཚན་སྔགས་ལ་བྱེད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། རིགས་ལྔ་སོགས་ས་བོན་གྱི་སྔགས་ལས་བསྐྱེད་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རྡོ་རྗེ་མ་ལྔ་དང་ས་སྙིང་སོགས་སྙོམས་པར་འཇུག་ཚུལ་ནི་རྡོ་རྗེ་མ་ལྔ་གཞིའི་ལྷར་བཀོད་ནས་དེ་ལ་ས་སྙིང་སོགས་ཕར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚུལ་དུ་བྱ། ཁ་ཅིག་གིས་ཁྲོ་མོ་རྣམས་ཀྱང་ཁྲོ་བོ་བཅུ་དང་སྦྱོར་བ་བསྐྱེད་ཀྱང་དེ་ནི་མི་རིགས་པས་ཁྲོ་མོ་རྐྱང་པ་བསྐྱེད་དོ། །འོ་ན་རིག་མའི་ལུས་དཀྱིལ་དུའང་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་དེ་དག་ཏུ་ལྷ་དེ་དག་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ལུས་ཀྱི་ཆ་དེ་དག་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་པ་མེད་པས་སོ། །འོན་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་རིག་མ་དངོས་ལ་ནི་ལུས་ 8-2-18b ཀྱི་ཆ་དེ་དག་ཉིད་ལྷར་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་ཉིད་ལུས་དཀྱིལ་དུའང་བཤད་དོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་འདུ་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་ཕཊ་ཐིག་ལེ་འགོག་བྱེད་དུ་བཞག་པ་དང་། འོག་དུ་ཕཊ་ཐིག་ལེ་འབྱིན་བྱེད་དུ་བཤད་པ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ་རིམ་པ་བཞིན་གཟུགས་དང་སྒྲའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ་སོ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་དང་པདྨའི་ནང་གཉིས་ཀ་འོད་ཟེར་ལྔས་གང་བ་རྒྱུད་འགྲེལ་ལས་བཤད་པས་ན་མདོར་བྱས་མདོ་བསྲེ་ལས་རྡོ་རྗེ་གཅིག་ཕུ་ལ་བཤད་ཀྱང་གཉིས་ཀ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ཉིད་གོང་དུ་རྗེས་ཆགས་ཀྱི་སྐབས་སུའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་མཆོད་པར་འགྱུར་ཚུལ་ནི་སྔ་མ་དག་ཐིག་ལེ་ཆ་གསུམ་དུ་བྱས་ནས་ཆ་གཅིག་གཞལ་ཡས་ཁང་གི་ས་བོན་དང་། ཆ་གཅིག་ལྷའི་ས་བོན་དང་། ཆ་གཅིག་ནང་མཆོད་ཀྱི་མཆོད་པ་བཞིན་མཐེབ་སྲིན་གྱིས་བླངས་ནས་མཆོད་ཅེའོ། །ཁ་ཅིག་ཡུམ་གྱི་པདྨའི་ནང་དུ་ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཚོགས་བསྐྱེད་ནས་དེ་ཕྱིར་སྤྲོས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱས་པ་ཉིད་རྒྱལ་བ་དགྱེས་པའི་མཆོག་ཡིན་པས་མཆོད་པ་ཞེའོ། །བཞེད་པ་ན་དེ་ལྟར་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་བདེ་བས་རང་དང་རིག་མའི་ལུས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་ཚིམ་པ་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །འདི་ཡིས་དང་པོ་སྦྱོར་བའམ་རྣལ་འབྱོར་དང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྦྱོར་བའི་སྐད་དོད་ཡོ་ག་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་ལའང་འཇུག་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ལྷག་མ་གཉིས་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་གི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཐོག་མར་རྟེན་གྱི་ནི་ཐིག་ལེ་ཆ་གཉིས་ལས། དང་པོས་གཞལ་ཡས་ཁང་དང་གཉིས་པ་ལས་ལྷར་བསྐྱེད་དེ་ལྷའི་བྱེ་བྲག་གིས་སོ་གཉིས་ 8-2-19a སུ་བྱའོ། །དེ་དག་ལས་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་སོ་གཉིས་སུ་གྱུར་བར་བསམ་མོ། །འདིར་བསྐྱེད་སྔགས་ནི། རང་སྔགས་ཡི་གེ་ལས་བྱུང་བ། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་རླབས་བདག །ཅེས་གསུངས་པས་ཐུན་མོང་བ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གཉིས་སོ། །ཕྱི་མ་ནི་མདོར་བྱས་ལོ་ཆེན་གྱིས་བསྒྱུ
【現代漢語翻譯】 因此，將四種母親產生的種子等同於摩訶羅提（藏文：མོ་ཧ་ར་ཏི་，梵文天城體：मोहरति，梵文羅馬擬音：moharati，漢語字面意思：癡迷之樂）等名稱的真言是不恰當的，因為這與從五部等種子字的真言中產生是相似的。這裡，五金剛母（藏文：རྡོ་རྗེ་མ་ལྔ་）和地藏（藏文：ས་སྙིང་）等進行等至的方法是，將五金剛母安置為基礎的本尊，然後地藏等向其進行等至。有些人認為忿怒母（藏文：ཁྲོ་མོ་）也與十忿怒尊（藏文：ཁྲོ་བོ་བཅུ་）結合而產生，但這是不合理的，應只產生忿怒母。那麼，智慧母（藏文：རིག་མ་）的身體也會變成壇城嗎？不是的，因為在那些地方僅僅是產生那些本尊，而不是將身體的那些部分本身產生為本尊。然而，對於外在的真實的智慧母，身體的那些部分本身被產生為本尊，並且這本身也被解釋為身壇城。 在金剛（藏文：རྡོ་རྗེ་）和蓮花（藏文：པདྨ་）結合的時候，將'帕特'（藏文：ཕཊ，梵文天城體：फट，梵文羅馬擬音：phaṭ，漢語字面意思：斷）和bindu（藏文：ཐིག་ལེ་）置於阻礙的位置，以及下面解釋的'帕特'和bindu作為產生的原因，這二者並不矛盾，因為它們依次具有形狀和聲音的形態，因此是各自不同的。金剛和蓮花的內部都充滿了五種光芒，這在續部註釋中有所解釋，因此，雖然《總集經》（藏文：མདོར་བྱས་མདོ་བསྲེ་）中只解釋了一個金剛，但也應從兩者中瞭解。這一點也應在前面關於隨欲（藏文：རྗེས་ཆགས་）的部分中瞭解。 這裡，變成供養的方式是，首先將bindu分成三份，一份作為宮殿的種子字，一份作為本尊的種子字，一份作為內供的供品，像這樣用拇指和食指拿起並供養。有些人認為，在明妃的蓮花中，將那個bindu產生為壇城的所有本尊，然後將其向外散佈，利益眾生，這才是令諸佛歡喜的殊勝供養。如果這樣認為，那麼通過進入等至的樂，自己和明妃的身體的本尊都會感到滿足。這被稱為最初的結合或最初的瑜伽，因為結合的梵語是瑜伽（梵文天城體：योग，梵文羅馬擬音：yoga，漢語字面意思：結合），這個詞也適用於瑜伽。對於剩下的兩種瑜伽，在勝樂輪壇城（藏文：དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་）的瑜伽中，首先作為所依的是bindu的兩部分，第一部分產生為宮殿，第二部分產生為本尊，本尊的類別分為三十二種。從這些本尊中，觀想變成三十二個嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城體：ओ，梵文羅馬擬音：oṃ，漢語字面意思：嗡）、啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城體：आ，梵文羅馬擬音：āḥ，漢語字面意思：啊）、吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城體：हुं，梵文羅馬擬音：hūṃ，漢語字面意思：吽）、吽等。 這裡的生起真言是：'從自生咒語的字中生起，我是金剛三（藏文：རྡོ་རྗེ་གསུམ་）的加持'。因此，有共同的嗡啊吽，以及不共同的兩種。後者由洛欽（藏文：ལོ་ཆེན་）翻譯的《總集經》解釋。
【English Translation】 Therefore, it is inappropriate to equate the seeds that generate the four mothers with the names and mantras such as Moharati (Tibetan: མོ་ཧ་ར་ཏི་, Sanskrit Devanagari: मोहरति, Sanskrit Romanization: moharati, Chinese literal meaning: Delusion of Joy), because it is similar to generating from the seed mantras of the Five Families and so on. Here, the method of equanimity for the Five Vajra Mothers (Tibetan: རྡོ་རྗེ་མ་ལྔ་) and Ksitigarbha (Tibetan: ས་སྙིང་) is to arrange the Five Vajra Mothers as the base deity, and then Ksitigarbha and others attain equanimity towards them. Some people think that the Wrathful Mothers (Tibetan: ཁྲོ་མོ་) also generate union with the Ten Wrathful Ones (Tibetan: ཁྲོ་བོ་བཅུ་), but this is unreasonable, and only the Wrathful Mothers should be generated. Then, does the body of the Vidyadhara (Tibetan: རིག་མ་) also become a mandala? No, because in those places only those deities are generated, and the parts of the body themselves are not generated as deities. However, for the actual external Vidyadhara, those parts of the body themselves are generated as deities, and this itself is also explained as the body mandala. When the vajra (Tibetan: རྡོ་རྗེ་) and lotus (Tibetan: པདྨ་) are combined, placing 'Phat' (Tibetan: ཕཊ, Sanskrit Devanagari: फट, Sanskrit Romanization: phaṭ, Chinese literal meaning: Cut) and bindu (Tibetan: ཐིག་ལེ་) as inhibitors, and the two explanations of 'Phat' and bindu as generators below are not contradictory, because they sequentially have the form of shape and sound, and are therefore distinct from each other. The inside of both the vajra and the lotus is filled with five rays of light, which is explained in the commentary on the tantra, so although only one vajra is explained in the 'Compendium of Sutras' (Tibetan: མདོར་བྱས་མདོ་བསྲེ་), it should be understood from both. This should also be understood in the previous section on desire (Tibetan: རྗེས་ཆགས་). Here, the way to become an offering is to first divide the bindu into three parts, one part as the seed of the palace, one part as the seed of the deity, and one part as the offering of inner offering, like this, take it with the thumb and forefinger and offer it. Some people think that in the lotus of the consort, generating all the deities of the mandala from that bindu, and then spreading it outwards, benefiting sentient beings, is the supreme offering that pleases the Buddhas. If you think so, then by entering the bliss of equanimity, the deities of your own and the consort's body will be satisfied. This is called the first union or the first yoga, because the Sanskrit word for union is yoga (Sanskrit Devanagari: योग, Sanskrit Romanization: yoga, Chinese literal meaning: Union), and this word also applies to yoga. For the remaining two yogas, in the yoga of the Supreme Mandala (Tibetan: དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་), the basis is initially the two parts of the bindu, the first part generates the palace and the second part generates the deity, and the categories of deities are divided into thirty-two types. From these, contemplate them transforming into thirty-two Oṃs (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Oṃ), Āḥs (Tibetan: ཨཱཿ, Sanskrit Devanagari: आ, Sanskrit Romanization: āḥ, Chinese literal meaning: Āḥ), Hūṃs (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: Hūṃ), Hūṃs, and so on. Here, the generation mantra is: 'Arising from the letters of the self-arisen mantra, I am the blessing of the three vajras (Tibetan: རྡོ་རྗེ་གསུམ་)'. Therefore, there are the common Oṃ Āḥ Hūṃ, and the two uncommon ones. The latter is explained in the 'Compendium of Sutras' translated by Lotsawa.
ར་བའི་དཔེ་འགའ་ཞིག་ལས་ཛི་ན་ཛིཀ་སྔགས་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་སོགས་མཚན་སྔགས་བསྐྱེད་སྔགས་སུ་བཤད་པ་དང་། དེས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཛི་ན་ཛིཀ་གི་སྔགས་ཀྱི་དབྱུང་ཞེས་སོགས་མཚན་སྔགས་དབྱུང་སྔགས་ལ་སྦྱར་ཏེ་བཤད་པ་གཉིས་འབྱུང་ལ། དང་པོ་ནི་ཟླ་བས་བཛྲ་དྷྲིཀ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པས་དེ་ལྟར་བྱར་ཡང་རུང་ངོ་། །འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་སེམས་དཔའ་བརྒྱད་རང་གི་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པས། དེས་མཚོན་ནས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ས་བོན་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ་ལུས་དཀྱིལ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་དང་གོང་གི་ཐུན་མོང་བ་ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུཾ་རྣམས་སྤེལ་བ་ལས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱིས་བྱིན་རླབས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །དེ་ལས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱག་མཚན་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་དག་ཏུ་མི་གསལ་ཡང་གཞན་དུ་གསལ་བར་བཤད་པས་དེ་བཞིན་དུ་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷའི་སྐུར་བསྐྱེད་ཚུལ་ནི་ཟ་ཧོར་གྱི་མཁས་པ་བཙུན་མོ་ཅན་གྱིས་ཅིག་ཅར་བསྐྱེད་པར་བཤད་ལ། བྷཱཾ་ག་ལའི་མཁས་པ་མངོན་ཤེས་ཅན་གྱིས་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པར་བཞེད་དེ། དེ་གཉིས་ཀའང་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས་མི་ 8-2-19b བསྐྱོད་པ་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། གཟུངས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་། སེམས་དབང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གསུངས་པའི་སྐབས་ལ་བརྟེན་ཏེའོ། །འདི་ལྟར་དང་པོས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དང་པོའི་སྐབས་སུ་སྤྱིར་བསྐྱེད་པ་དང་། གཉིས་པས་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་བསྐྱེད་ཚུལ་རིམ་ཅན་དུ་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ཏེའོ། །འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་ཕྱི་མ་ལྟར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། ཟླ་བས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་དང་ཞེས་བཤད་པའི་དོན་ནི། ལྷ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་སོ་སོའི་ང་རྒྱལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ང་རྒྱལ་ཡང་སྤྱིར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་འཇུག་པས་སོ།། །།ཡེ་དྷརྨཱ་ཧེ་ཏུ་པྲ་བྷ་ཝཱ་ཧེ་ཏུ་ནྟེ་ཥཱནྟ་ཐཱ་ག་ཏོ་ཧྱ་བདཏ། ཏེ་ཥཱཉྩ་ཡོ་ནི་རོ་དྷ་ཨེ་ཝཾ་བཱ་དཱི་མཧཱ་ཤྲ་མ་ནཿ སརྦ་མངྒ་ལཾ།། །།
目錄 རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་བརྙེས་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་བཞུགས་སོ།།
【現代漢語翻譯】 在一些儀軌範例中，將由『吉那吉嘎』(ཛི་ན་ཛིཀ་) 咒語產生的諸如名稱咒、生起咒等內容進行闡述。而在另一些範例中，則將『吉那吉嘎』咒語的生起等內容與名稱咒的生起咒結合起來進行闡述，這兩種情況都有出現。第一種情況與月稱論師所說的從『班雜達日嘎』(བཛྲ་དྷྲིཀ་) 等咒語中產生的內容相符，因此可以這樣做。然而，這裡說的是從八大菩薩各自的種子字中生起，由此可以推斷，其他的本尊也應從種子字中生起，就像身壇城一樣。這些本尊與前面共同的『嗡』(ཨོཾ་)、『啊』(ཨཱཿ)、『吽』(ཧཱུཾ་) 結合起來生起，因為經中說『以金剛三昧耶加持』，而且四天女請問時也是這麼說的。至於從那之後生起金剛等本尊的法器，雖然在這裡沒有明確說明，但在其他地方有明確的闡述，因此應按照那裡所說的方法去做。 關於生起本尊身相的方法，匝霍爾的智者比丘尼主張同時生起，而邦嘎拉的智者有神通者則認為應該次第生起。這兩種觀點都基於續部的第一品中所說的『不動尊總攝壇城』、『明咒壇城』和『心意自在壇城』這三種壇城的情況。像這樣，第一種觀點是基於第一個壇城的情況，即總的生起方法；第二種觀點是基於第三個壇城的情況，即次第生起的方法。然而，在這裡應該確定以後一種觀點為準，因為月稱論師也說『我慢』，其含義是，在生起諸本尊時，要對各自的我慢進行觀想。而且，我慢也不能同時產生，因為兩種念頭不能同時存在。 『諸法因緣生，如來說其因，彼滅大沙門，如是亦宣說。』(梵文：ye dharmā hetuprabhavā hetuṃ teṣāṃ tathāgato hy avadat，梵文羅馬轉寫：ye dharmā hetuprabhavā hetuṃ teṣāṃ tathāgato hy avadat，漢語字面意思：諸法從因生，如來已說因。)，『諸法因緣滅，大沙門亦說。』(梵文：teṣāṃ ca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaḥ，梵文羅馬轉寫：teṣāṃ ca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaḥ，漢語字面意思：它們的止滅，大沙門如是說。)，愿一切吉祥！(梵文：sarva maṅgalaṃ，梵文羅馬轉寫：sarva maṅgalaṃ，漢語字面意思：一切吉祥！) 目錄 修學能獲得金剛持(རྡོ་རྗེ་འཆང་，Vajradhara)果位的法門。
【English Translation】 In some ritual examples, explanations are given for generating mantra such as name mantra and arising mantra, which arise from the 'Dzina Dzika' (ཛི་ན་ཛིཀ་) mantra. In other examples, the arising of the 'Dzina Dzika' mantra is combined with the arising mantra of the name mantra, and both situations occur. The first situation is consistent with what Chandrakirti said about arising from mantras such as 'Vajradrika' (བཛྲ་དྷྲིཀ་), so it can be done that way. However, here it says that it arises from the seed syllables of the eight great Bodhisattvas, from which it can be inferred that other deities should also arise from seed syllables, just like the body mandala. These deities are generated by combining them with the common 'Om' (ཨོཾ་), 'Ah' (ཨཱཿ), and 'Hum' (ཧཱུཾ་) mentioned earlier, because the scripture says 'blessed by the Vajra Samaya', and the four goddesses also said so when they asked. As for generating the implements of Vajra and other deities after that, although it is not explicitly stated here, it is clearly explained elsewhere, so it should be done according to what is said there. Regarding the method of generating the body of the deity, the wise Bhikshuni of Zahor advocates generating them simultaneously, while the wise clairvoyant of Bangala believes that they should be generated sequentially. Both of these views are based on the three mandalas mentioned in the first chapter of the Tantra: 'Acala Consolidated Mandala', 'Mantra Mandala', and 'Mind Empowerment Mandala'. In this way, the first view is based on the situation of the first mandala, which is the general method of generation; the second view is based on the situation of the third mandala, which is the method of sequential generation. However, here it should be determined to follow the latter view, because Chandrakirti also said 'Ego', which means that when generating the deities, one should contemplate the ego of each deity. Moreover, ego cannot be generated simultaneously, because two thoughts cannot exist at the same time. 'All phenomena arise from causes; the Tathagata has declared their causes, and also their cessation; this is the teaching of the Great Ascetic.' (Sanskrit: ye dharmā hetuprabhavā hetuṃ teṣāṃ tathāgato hy avadat, Romanized Sanskrit: ye dharmā hetuprabhavā hetuṃ teṣāṃ tathāgato hy avadat, Literal Chinese meaning: All dharmas arise from causes, the Tathagata has already spoken of the causes.), 'And also that which is their cessation, the Great Ascetic has declared.' (Sanskrit: teṣāṃ ca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaḥ, Romanized Sanskrit: teṣāṃ ca yo nirodha evaṃ vādī mahāśramaṇaḥ, Literal Chinese meaning: Their cessation, the Great Ascetic speaks thus.), May all be auspicious! (Sanskrit: sarva maṅgalaṃ, Romanized Sanskrit: sarva maṅgalaṃ, Literal Chinese meaning: All auspicious!) Table of Contents How to learn the path to attain the state of Vajradhara (རྡོ་རྗེ་འཆང་, Vajradhara).