zkb1301_菩提道次第廣論科判.g2.0f

宗喀巴大師教言集JTs148བྱང་ཆུབ་ལམ་རིམ་ཆེན་མོའི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ།། 13-1-1b ༄༅། །བྱང་ཆུབ་ལམ་རིམ་ཆེན་མོའི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ།། ༄༅༅། །ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་ཁྲིད་ལ་བཞི། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཛད་པ་པོའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དང་། གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དང་། ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚུལ། རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ། བརྙེས་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པའི་ཚུལ་ལོ། །རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། མང་དུ་མཁྱེན་པ་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ། ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་གསུམ། ལྷག་པ་ཚུལ་ 13-1-2a ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱ་བསླབ་པ་དུང་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ལོ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་བ་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་དང་། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་འཛད་པ་ལ་གཉིས། རྒྱ་གར་དུ་མཛད་ཚུལ་དང་། བོད་དུ་མཛད་ཚུལ་ལོ། གཉིས་པ་གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ལ་བཞི། 13-1-2b བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་པའི་ཆེ་བ། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བའི་ཆེ་བ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཆེ་བ། ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆེ་བའོ། གསུམ་པ་ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། ཉན་བའི་ཚུལ་དང་། བཤད་པའི་ཚུལ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ། ཉན་པའི་ཚུལ་དངོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་བ། འདུ་ཤེས་དྲུག་བསྟེན་པའོ། འདི་ལ་དྲུག། རང་ལ་ནད་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྨན་པའི་འདུ་ཤེས། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས། ནན་ཏན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་ནད་འཚོ་བའི་འདུ་ཤེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་འིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཆོས་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུ

【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs148菩提道次第廣論科判 13-1-1b ༄༅། །菩提道次第廣論科判 ༄༅༅། །頂禮曼殊郭喀耶（藏文：ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城體：नमो मञ्जुघोषाया，梵文羅馬擬音：Namo Mañjughoṣāya，漢語字面意思：頂禮妙音）。菩提道次第的引導分四部分：爲了顯示佛法的根源清凈而宣講作者的偉大；爲了生起對教言的恭敬而宣講佛法的偉大；如何聽聞和講授具足二種偉大的佛法；以及如何以實際的引導來調伏弟子的次第。 第一部分分三：以圓滿的種姓受生之理；於此所依獲得功德之理；獲得功德后對佛法事業所作之理。 於此所依獲得功德之理分二：多聞而獲得教理功德之理；如理修行而獲得證悟功德之理。 其中分三：增上戒律的修學； 13-1-2a 增上等持的修學；增上智慧的修學。 第一部分分三：具足別解脫戒之理；具足菩薩戒之理；具足持明戒之理。等持的修學分二：共同的和不共同的。智慧的修學分二：共同的和不共同的。對佛法事業所作之理分二：在印度所作之理；在西藏所作之理。 第二，爲了生起對教言的恭敬而宣講佛法的偉大分四： 13-1-2b 通達一切教法互不違背的偉大；一切經典皆成為教言的偉大；輕易獲得諸佛密意的偉大；重大惡行自然止息的偉大。 第三，如何聽聞和講授具足二種偉大的佛法分三：聽聞之理；講說之理；以及最後共同應作之理。第一部分分三：思惟聽聞佛法的利益；對佛法和說法者恭敬承侍；實際聽聞之理。其中分二：斷除三種器之過失；依止六種想。其中有六：于自身生起如病人想；于說法者生起如醫者想；于所詮之義生起如妙藥想；精勤修持生起如療病想；于如來生起如善士想；于佛法之理生起恒常安住之想。第二，講說佛法之理分四：思惟講說佛法的利益；對導師和佛法恭敬承侍；發心和加行應如何。

【English Translation】 Collection of Teachings of Master Tsongkhapa JTs148 A Detailed Outline of the Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment 13-1-1b ༄༅། །A Detailed Outline of the Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment ༄༅༅། །Namo Manjughoshaya (藏文：ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ།，梵文天城體：नमो मञ्जुघोषाया，梵文羅馬擬音：Namo Mañjughoṣāya，漢語字面意思：Homage to Manjughosha). The guidance on the stages of the path to enlightenment is divided into four parts: To show the purity of the source of the Dharma by demonstrating the greatness of the author; to generate respect for the instructions by demonstrating the greatness of the Dharma; how to listen to and teach the Dharma that possesses both greatnesses; and the order of how to tame disciples with actual guidance. The first part is divided into three: The manner of taking birth with a complete lineage; the manner of acquiring qualities based on that support; and the manner of acting for the benefit of the teachings after acquiring those qualities. The manner of acquiring qualities based on that support is divided into two: The manner of acquiring the qualities of learning through extensive study; and the manner of acquiring the qualities of realization through proper practice. Among these, there are three: The training in higher discipline; 13-1-2a The training in higher concentration; the training in higher wisdom. The first part is divided into three: The manner of possessing the vows of individual liberation; the manner of possessing the vows of a Bodhisattva; the manner of possessing the vows of a Vidyadhara. The training in concentration is divided into two: common and uncommon. The training in wisdom is divided into two: common and uncommon. The manner of acting for the benefit of the teachings is divided into two: The manner of acting in India; and the manner of acting in Tibet. Second, to generate respect for the instructions by demonstrating the greatness of the Dharma, there are four: 13-1-2b The greatness of realizing that all teachings are not contradictory; the greatness of all scriptures appearing as instructions; the greatness of easily attaining the intention of the Buddhas; the greatness of great misdeeds naturally ceasing. Third, how to listen to and teach the Dharma that possesses both greatnesses is divided into three: The manner of listening; the manner of teaching; and the manner of what should be done in common at the end. The first part is divided into three: Thinking about the benefits of listening to the Dharma; showing respect and service to the Dharma and the speaker; the actual manner of listening. Among these, there are two: Abandoning the three faults of the vessel; relying on the six thoughts. Among these, there are six: Generating the thought of oneself as a sick person; generating the thought of the speaker as a doctor; generating the thought of the meaning as medicine; generating the thought of diligently practicing as curing the illness; generating the thought of the Tathagata as a noble being; generating the thought of the Dharma as abiding forever. Second, the manner of teaching the Dharma is divided into four: Thinking about the benefits of teaching the Dharma; showing respect and service to the teacher and the Dharma; how the motivation and application should be.

---

ས་བཤད་པ། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ 13-1-3a ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པ་གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང་། བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་པ་དང་། སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །བསྟེན་བྱ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད། སྟེན་བྱེད་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད། དེས་བདེ་ཇི་ལྟར་བསྟན་པའི་ཚུལ། བསྟན་པའི་ཕན་ཡོན། མ་བསྟན་པའི་ཉེས་དམགས། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །གསུམ་པ་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསམ་པས་བསྟེན་ཚུལ་དང་། སྦྱོར་བས་བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟེན་པའི་བསམ་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྩ་བ་དང་སྦྱང་བ་དང་། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་གུས་པར་བྱ་བའོ། གཉིས་པ་སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟུན་པ་ལ་གཉིས། སྐྱོང་ཚུལ་དངོས་དང་། དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང་། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོས། དངོས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བ་དང་། མཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་ 13-1-3b སྐྱོང་ཚུལ་དང་། སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྤྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྐུལ་བ་དང་། སྙིང་བོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་དང་། རྙེད་དཀའ་བ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དལ་བ་དང་། འབྱོར་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རང་འབྱོར་དང་། གཞན་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་སོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་ཚུལ་དང་། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། དེ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དང་། རིམ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། དེ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མཚན་དོངས་དང་། དགོས་པའོ། གཉིས་པ། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལིན་དངོས་ལ་གསུམ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་དུ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང་། འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆུང་ངུའི་བསམ་པ་སྦྱང་བ་དངོས། བསམ་པ་དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། འ

【現代漢語翻譯】 土地的解釋：在什麼地方解釋和不解釋的差別。 第四，以實際的教導引導弟子的次第，分為兩部分：依止善知識作為道路的根本的方法；依止后如何修心的次第。第一部分分為兩部分：爲了生起定解而稍微 विस्तृत地解釋；簡略地展示修持的方法。第一部分分為六個方面：應依止的善知識的特徵；能依止的弟子的特徵；善知識如何指示安樂的方法；指示安樂的利益；不依止的過患；總結這些要點。 第三，以什麼方式依止善知識，分為兩種：以意樂依止的方式；以行為依止的方式。第一種分為三種：總的展示依止的意樂；特別地，對根本、修習和恩德憶念並恭敬；第二，簡略地展示修持的方法，分為兩種：實際的修持方法；遣除對修持的邪見。第一種分為兩種：在座上的本體中如何做；在座間休息時如何做。第一種分為三種：加行之法；正行時如何修持；結尾時如何做。第二種分為兩種：總的修持方法；此處的修持方法。 第二，依止后如何修心的次第，分為兩種：爲了在閑暇的所依上獲取精華而策勵；如何獲取精華的方法。第一種分為三種：認識閑暇圓滿；思維其意義重大；思維其難以獲得。第一種分為兩種：閑暇；圓滿。其中又分為兩種：自圓滿；他圓滿。 第二，如何獲取精華的方法，分為兩種：對總的道次第建立定解；實際獲取精華的方法。第一種分為兩種：一切佛經都包含在三士道的道理中；通過三士道的門徑，按照次第引導的原因。其中分為兩種：通過三士道的門徑引導的意義是什麼；按照這樣的次第引導的原因。其中分為兩種：原因的實質；必要性。第二，實際獲取精華分為三種：修習下士道和共通道的次第；修習中士道和共通道的次第；修習上士道的次第。第一種分為三種：修習下士道的意樂；意樂生起的標準；遣除對此的邪見。第一種分為兩種：畏懼惡趣。

【English Translation】 Explanation of the Ground: The difference between explaining and not explaining in a certain place. Fourth, the order of guiding disciples with the actual instructions, divided into two parts: the method of relying on a spiritual friend as the root of the path; the order of how to train the mind after relying on them. The first part is divided into two: explaining in a slightly विस्तृत way to generate certainty; briefly showing the method of practice. The first part is divided into six aspects: the characteristics of a spiritual friend to be relied upon; the characteristics of a disciple who can rely on them; how the spiritual friend shows the method of happiness; the benefits of showing happiness; the faults of not relying on them; summarizing these points. Third, how to rely on the spiritual friend, divided into two ways: the way of relying with intention; the way of relying with action. The first is divided into three: generally showing the intention of relying; especially, remembering and respecting the root, practice, and kindness; second, briefly showing the method of practice, divided into two: the actual method of practice; refuting wrong views about practice. The first is divided into two: how to do it in the essence of the session; how to do it during the breaks between sessions. The first is divided into three: preliminary practices; how to practice during the main practice; what to do at the end. The second is divided into two: general methods of practice; the method of practice here. Second, the order of how to train the mind after relying on the spiritual friend, divided into two: encouraging to take the essence on the support of leisure and endowment; the method of how to take the essence. The first is divided into three: recognizing leisure and endowment; thinking about its great meaning; thinking about its difficulty to obtain. The first is divided into two: leisure; endowment. Which is divided into two: self-endowment; other-endowment. Second, the method of how to take the essence, divided into two: establishing certainty on the general structure of the path; the actual method of taking the essence. The first is divided into two: how all the scriptures are included in the path of the three types of individuals; the reason for guiding in sequence through the door of the path of the three types of individuals. Which is divided into two: what is the meaning of guiding through the door of the path of the three types of individuals; the reason for guiding in that order. Which is divided into two: the essence of the reason; the necessity. Second, the actual taking of the essence is divided into three: training the mind in the order of the path common to the lower type of person; training the mind in the order of the path common to the intermediate type of person; training the mind in the order of the path of the great type of person. The first is divided into three: the actual training of the mind of the lower type of person; the standard for the arising of that mind; eliminating wrong views about it. The first is divided into two: fearing bad migrations.

---

ཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་དོན་གཉིར་ 13-1-4a གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་འདིར་རིང་དུ་མི་གནས་པར་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་པ་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། འཆི་བ་དྲན་པ་མ་བསྒོམས་པའི་ཉེས་དམིགས། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན། འཆི་བ་དྲན་པའི་བློ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྐྱེད་པ། འཆི་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལ་གསུམ། ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ་དང་། ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པར་བསམ་པ་དང་། འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། འཆི་བདག་ངེས་པར་འོང་ལ་དེའང་རྐྱེན་གྱིས་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་བསམ་པ། ཚེ་ལ་སྣོན་པ་མེད་ཅིང་འབྲིང་བྱེད་པར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་པ་བསམ་པ། གསོན་པའི་ཚེ་ནའང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ངེས་མིད་བསམ་པ་ལ་གསུམ། འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པ་དང་། འཆི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་། གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བ་བསམ་པ་དང་། ལུས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གཉེན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ། འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་ 13-1-4b སྡུག་བསམ་པ། གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། དམྱལ་བ་དང་། དུད་འགྲོ་དང་། ཡི་དགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྒྱད། ཉེ་འཁོར་བའི་དམྱལ་བ་དང་། གྲང་བའི་དམྱལ་བ་དང་། ཉི་ཚེ་བའི་དམྱལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། ཡང་སོས། བསྡུས་འཇོམས། ངུ་འབོད། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ། ཚ་བ། རབ་ཏུ་ཚ་བ། མནར་མེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །གྲང་བའི་དམྱལ་བ་ལ་བརྒྱད། ཆུ་བུར་ཅན། ཆུ་བུར་རྡོལ་བའི་ཁྱད་པར། སོ་ཐམ་པ། ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ། ཨ་ཆུ་ཟེར་བ། ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པ། པདྨ་ལྟར་གས་པའི་ཁྱད་པར། པདྨ་ལྟར་གས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡི་དགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ཟས་སྐོམ་ལ་ཕྱིའི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ། ཟས་སྐོམ་ལ་ནང་གི་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པ། ཟས་སྐོམ་ཉིད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། བསྟན་པ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་དམ་པ་སྐྱབས་འགྲོ་སྦྱང་བ་། བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆེས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡུལ། ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱབས་སུ

【現代漢語翻譯】 來世的意義在於 培養對來世的信念，並採取在來世獲得幸福的方法。首先分為兩部分：憶念此世不會長久停留，終將死亡；以及思考來世的轉變，即眾生的苦樂。第一部分又分為四個方面：不修習死亡的過患，修習死亡的利益，如何生起憶念死亡的念頭，以及修習憶念死亡的方式。這又分為三個方面：思維必定會死亡，思維何時死亡沒有定數，以及思維死亡時除了佛法，其他任何事物都無濟於事。首先，思維必定會死亡又分為三個方面：思維死主必定會到來，而且無法通過任何手段阻止；思維壽命不斷減少，沒有增加的時候；思維即使活著，也沒有時間修行佛法，必定會死亡。 第二，思維何時死亡沒有定數，分為三個方面：思維贍部洲（Jambudvipa，指我們所居住的這個世界）的壽命沒有定數；思維死亡的因緣非常多，而生存的因緣卻很少；思維身體非常脆弱，因此何時死亡沒有定數。 第三，思維死亡時除了佛法，其他任何事物都無濟於事，包括身體、受用和親友。 第二，思考來世的轉變，即眾生的苦樂。 在兩者之中，思維惡趣的痛苦又分為三個方面：思維地獄、畜生和餓鬼的痛苦。首先分為四個方面：有情眾生地獄分為八大熱地獄、近邊地獄、寒冷地獄和短暫地獄。首先，八大熱地獄包括： पुनरुज्जीवन (藏文：ཡང་སོས།，梵文天城體：पुनरुज्जीवन，梵文羅馬擬音：punarujjīvana，漢語字面意思： पुनरुज्जीवन)， 合集 (藏文：བསྡུས་འཇོམས།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 呼叫 (藏文：ངུ་འབོད།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 大呼叫 (藏文：ངུ་འབོད་ཆེན་པོ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 熱 (藏文：ཚ་བ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 極熱 (藏文：རབ་ཏུ་ཚ་བ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 無間 (藏文：མནར་མེད།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：) 的痛苦。 寒冷地獄分為八種：皰瘡地獄、皰瘡破裂地獄、齒寒地獄、 кыхуд (藏文：ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 阿秋 (藏文：ཨ་ཆུ་ཟེར་བ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：，漢語字面意思：)， 像烏 উৎপল (藏文：ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པ།，梵文天城體：，梵文羅馬擬音：utpala，漢語字面意思：) 一樣裂開，像蓮花一樣裂開，以及像大蓮花一樣裂開。 思維餓鬼的痛苦分為三個方面：食物和飲料有外在的障礙，食物和飲料有內在的障礙，以及食物和飲料本身就是障礙。 第二，採取在來世獲得幸福的方法分為兩個方面：進入教法的門檻，即修習皈依；以及培養對一切幸福之根源的信心。 首先分為四個方面：依靠什麼作為皈依的因，依靠什麼作為皈依的境，以什麼方式皈依，以及皈依后應該學習的次第。依靠它來皈依

【English Translation】 The meaning of pursuing the afterlife lies in cultivating faith in the afterlife and adopting methods to attain happiness in the afterlife. Firstly, it is divided into two parts: remembering that this world will not last long and will eventually lead to death; and contemplating the transformations in the afterlife, namely the suffering and happiness of beings. The first part is further divided into four aspects: the faults of not cultivating mindfulness of death, the benefits of cultivating it, how to generate the thought of mindfulness of death, and the methods of cultivating mindfulness of death. This is further divided into three aspects: contemplating that death is certain, contemplating that there is no certainty when death will occur, and contemplating that at the time of death, nothing other than the Dharma will be of any help. Firstly, contemplating that death is certain is further divided into three aspects: contemplating that the Lord of Death will surely come and cannot be averted by any means; contemplating that life is constantly decreasing and there is no increase; contemplating that even while alive, there is no time to practice the Dharma, and death is certain. Secondly, contemplating that there is no certainty when death will occur is divided into three aspects: contemplating that there is no certainty about the lifespan in Jambudvipa (referring to the world we live in); contemplating that there are many causes of death and few causes of survival; contemplating that the body is very fragile, therefore there is no certainty when death will occur. Thirdly, contemplating that at the time of death, nothing other than the Dharma will be of any help, including the body, possessions, and relatives. Secondly, contemplating the transformations in the afterlife, namely the suffering and happiness of beings. Among the two, contemplating the suffering of the lower realms is divided into three aspects: contemplating the suffering of hells, animals, and hungry ghosts. Firstly, it is divided into four aspects: sentient beings in hell are divided into eight great hot hells, neighboring hells, cold hells, and ephemeral hells. Firstly, the eight great hot hells include: पुनरुज्जीवन (Tibetan: ཡང་སོས།, Sanskrit Devanagari: पुनरुज्जीवन, Sanskrit Romanization: punarujjīvana, Chinese literal meaning: पुनरुज्जीवन), Collection (Tibetan: བསྡུས་འཇོམས།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Calling (Tibetan: ངུ་འབོད།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Great Calling (Tibetan: ངུ་འབོད་ཆེན་པོ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Hot (Tibetan: ཚ་བ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Extremely Hot (Tibetan: རབ་ཏུ་ཚ་བ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Uninterrupted (Tibetan: མནར་མེད།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:) suffering. The cold hells are divided into eight types: Blister Hell, Blister Bursting Hell, Tooth-chattering Hell, кыхуд (Tibetan: ཀྱི་ཧུད་ཟེར་བ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Achu (Tibetan: ཨ་ཆུ་ཟེར་བ།, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanization:, Chinese literal meaning:), Splitting like an উৎপল (Tibetan: ཨུཏྤལ་ལྟར་གས་པ།, Sanskrit Devanagari: utpala, Sanskrit Romanization: utpala, Chinese literal meaning: utpala), Splitting like a lotus, and Splitting like a great lotus. Contemplating the suffering of hungry ghosts is divided into three aspects: food and drink have external obstacles, food and drink have internal obstacles, and food and drink themselves are obstacles. Secondly, adopting methods to attain happiness in the afterlife is divided into two aspects: entering the gateway to the Dharma, which is practicing refuge; and cultivating faith, which is the root of all happiness. Firstly, it is divided into four aspects: relying on what as the cause of taking refuge, relying on what as the object of taking refuge, in what way to take refuge, and the order of what should be learned after taking refuge. Relying on it to take refuge

---

་འགྲོ་བའི་ཡུལ་ལ་གཉིས། ཡུལ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་སྐྱབས་སུ་འོས་ 13-1-5a པའི་རྒྱུ་མཚན་ནོ། ཇི་ཙམ་གྱིས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཡོན་ཏན་ཤེས་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཤེས་པ་དང་། ཁས་བླངས་པ་དང་། གཞན་དུ་མ་སྨྲ་བས་སྐྱབས་སུ་སོང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དང་། ཆོས་དང་། དགེ་འདུན་གྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། སྐུའི་ཡོན་ཏན་དང་། གསུང་གི་ཡོན་ཏན། ཐུགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཐུགས་ལ་གཉིས། མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་། བརྩེ་བའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ཁྱད་པར་ཤེས་པ་ལ་དྲུག །མཚན་ཉིད་ལས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར། མོས་པའི་ཁྱད་པར། སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར། རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཁྱད་པར། བསོད་ནམས་འཕེལ་བ་ལས་གྱུར་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་བསླབ་པར་བྱ་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། མན་ངག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལས།བཞི་ཚན་དང་པོའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ལ་བརྟེན་པ། དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པའོ། །བཞི་ཚན་གཉིས་པ་ལ། དབང་པོ་མི་རྒོད་པར་བྱ་བ། བསླབ་པའི་གཞི་ཡང་དག་པར་བླང་བར་བྱ་བ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་བར་བྱ་བ། དུས་དུས་སུ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་བའོ། །མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལ་གཉིས། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་དང་། ཐུན་མོང་གི་བསླབ་ 13-1-5b བྱའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དགག་པའི་བསླབ་བྱ་དང་། སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། །ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ་ལ་དྲུག །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ཡོན་ཏན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་དུས་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་ཞིང་བཟའ་བ་དང་བཅའ་བའོ་ཕུད་ཀྱང་དབུལ་ལ། སྙིང་རྗེ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་འགྲོ་བ་གཞན་ཡང་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་དགོད་པ། བྱ་བ་གང་བྱེད་པ་དང་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་པ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་ནས་གསོལ་བ་འདེབས་ཤིང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐབས་གཞན་སྤོང་བ། ཕན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་བྱ་བ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ཐ་ན་བཞད་གད་ཀྱི་ཕྱིར་རམ་སྲོག་གི་ཕྱིར་ཡང་མི་བཏང་ཞིང་བསུང་བར་བྱ་བའོ། །ཕན་ཡོན་ཤེས་ནས་ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་གཉིས། བསྡུ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕམ་ཡོན་དང་། མན་ངག་ལས་འབྱུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་ཚན་གཉིས་ལས།བཞི་ཚན་དང་པོ་ལ། བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པ། དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་འཐོབ་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་འཐོབ་པ། རྣམ་པར་དག་པ་འཐོབ་པའོ། །བཞི་ཚན་གཉིས་པ་ལ། སྲུང་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། ལོག་པར་མོས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་བསྲབས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཏུགས

【現代漢語翻譯】 關於所皈依之處有兩點：確定皈依的對象，以及皈依的理由。 以何種方式皈依，有四點：瞭解功德，瞭解殊勝之處，承諾皈依，以及不改投其他，以此皈依。第一點有三：佛的功德，法的功德，僧的功德。第一點有四：身的功德，語的功德，意的功德，事業的功德。意有二：智慧的功德和慈悲的功德。瞭解殊勝之處有六：從自性而來的殊勝，從事業而來的殊勝，從信解而來的殊勝，從修行而來的殊勝，從憶念而來的殊勝，從增長福德而來的殊勝。 皈依后應學習的次第有二：從總的方面生起，以及從訣竅方面生起。第一點有兩組四項，第一組四項是：依靠殊勝的補特伽羅（ व्यक्ति ，vyakti，個人），聽聞殊勝的法，如理作意，修行與法相應的法。第二組四項是：不放縱根門，正確地受持學處，慈悲對待眾生，時時勤于供養三寶。 從訣竅方面生起有二：各自應學的，以及共同應學的。第一點有二：應禁絕的學處，應奉行的學處。共同應學的有六：憶念三寶的殊勝和功德，反覆皈依；憶念恩德，恒時勤于供養，獻上飲食等新物；憶念慈悲，勸導其他眾生也如此行持；無論做什麼事，有何需要，都應先供養三寶，祈禱加持，捨棄世間的其他方法；瞭解利益，日三次、夜三次皈依；即使爲了玩笑或性命，也不捨棄、不誹謗三寶。 瞭解利益，日三次、夜三次皈依有二：從總的方面生起的利益，以及從訣竅方面生起的利益。第一點有兩組四項，第一組四項是：獲得廣大的福德，獲得歡喜和極大的歡喜，獲得等持，獲得清凈。第二組四項是：具有強大的守護力，邪見的障礙逐漸減少、完全消除、徹底斷除。

【English Translation】 Regarding the objects of refuge, there are two points: identifying the object of refuge and the reasons for taking refuge. How one takes refuge is fourfold: understanding the qualities, understanding the distinctions, vowing to take refuge, and not turning to others, thereby taking refuge. The first point has three aspects: the qualities of the Buddha, the qualities of the Dharma, and the qualities of the Sangha. The first of these has four aspects: the qualities of the body, the qualities of speech, the qualities of mind, and the qualities of activity. The mind has two aspects: the qualities of wisdom and the qualities of compassion. Understanding the distinctions has six aspects: distinctions arising from the nature, distinctions arising from the activity, distinctions arising from the faith, distinctions arising from the practice, distinctions arising from the recollection, and distinctions arising from the increase of merit. The order of what to learn after taking refuge is twofold: arising from the general and arising from the essential instructions. The first point has two sets of four items. The first set of four items is: relying on the noble individual (व्यक्ति ，vyakti, person), listening to the noble Dharma, properly applying the mind, and practicing the Dharma in accordance with the Dharma. The second set of four items is: not letting the senses run wild, properly taking the basis of training, being compassionate to sentient beings, and diligently making offerings to the Three Jewels at all times. Arising from the essential instructions is twofold: individual precepts and common precepts. The first point has two aspects: precepts to be abandoned and precepts to be practiced. The common precepts are six: repeatedly taking refuge by recollecting the distinctions and qualities of the Three Jewels; constantly striving to make offerings, including offering the first portion of food and drink, by recollecting their kindness; encouraging other beings to act in this way by recollecting compassion; offering to the Three Jewels and praying for blessings in whatever one does and whatever one needs, abandoning other worldly methods; understanding the benefits and taking refuge three times during the day and three times during the night; and not abandoning or slandering the Three Jewels even for the sake of a joke or one's life, but venerating them. Understanding the benefits and taking refuge three times during the day and three times during the night is twofold: benefits arising from the general and benefits arising from the essential instructions. The first point has two sets of four items. The first set of four items is: obtaining great merit, obtaining joy and supreme joy, obtaining samadhi, and obtaining purity. The second set of four items is: possessing great protection, and the obscurations of wrong views gradually diminishing, completely eliminating, and utterly eradicating.

---

་པ་འཐོབ་པ། དམ་པ་ཡང་དག་པར་སོང་བ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བགྲང་བར་འགྱུར་བ། སྟོན་པ་དང་ཚངས་འམ་ཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་བསྟན་པ་ལ་ 13-1-6a དགའ་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་དུ་འོད་ཞིང་དགའ་བར་འགྱུར་བའོ། །མན་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལ་བརྒྱད། ནང་པ་སངས་རྒྱས་པར་ཚུད་པ། སྡོམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ། སྔོན་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་བསྲབས་ཤིང་ཟད་པར་འགྱུར་བ། བསོད་ནམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསོག་པ། ངན་འགྲོར་མི་ལྷུང་བ། མི་དང་མི་མ་ཡིན་གྱི་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས་པ། ཅི་བསམས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་པ། མྱུར་དུ་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕན་ཡོན་ནོ། གཉིས་པ་བདེ་ལེགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཡིད་ཆོས་ཀྱི་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། ལས་འབྲས་སྤྱིར་བསམ་པ་དང་། བྱེ་བྱག་ཏུ་བསམ་པ་དང་། བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་སྤྱིར་བསམ་ཚུལ་དངོས་དང་། སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ལས་ངེས་པའི་ཚུལ། ལས་འཕེལ་ཆེ་བ། ལས་མ་བྱས་པ་རང་མི་ཕྲད་པ། ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བའོ། །གཉིས་པ་སོ་སོར་ཕྱི་སྟེ་བསམ་པ་ལ་གཉིས།ལས་ལམ་བཅུ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་དང་། ལས་དང་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གསུམ། ནག་པོའི་ལས་འབྲས་དང་། དཀར་པོའི་ལས་འབྲས་དང་། ལས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ནག་པོའི་ལས་ལམ་དངོས་དང་། ལྕི་ཡང་གི་ཁྱད་པར་དང་། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལྕི་ཡང་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། ལས་ལམ་བཅུའི་ལྕི་ཡང་དང་། ཞར་ལ་སྟོབས་ལྡན་གྱི་ལས་ཀྱི་སྒོ་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་བཞི། 13-1-6b ཞིང་གི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བ། བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སྟོབས་ཆེ་བའོ། །གསུམ་པ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ། རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །དཀར་པོའི་ལས་འབྲས་བསམ་པ་ལ་གཉིས། དཀར་པོའི་ལས་དང་འབྲས་བུའོ། །དེ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན། རྒྱུ་མཐུན། བདག་པོའི་འབྲས་བུའོ། །གསུམ་པ་ལས་ཀྱི་དབྱེ་བ་གཞན་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། འཕེན་རྫོགས་ཀྱི་དབྱེ་བ། མྱོང་བར་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་བཞིའི་ལས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། རྣམ་སྨིན་གྱི་ཡོན་ཏན། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། ཚེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་དོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། དབང་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཚིག་བཙུན་པ། དབང་ཆེ་བར་གྲགས་པ། སྐྱེས་པ་ཉིད། སྟོབས་དང་ལྡན་པའོ། །གཞན་གཉིས་ཀྱང་བརྒྱད་དོ། །གསུམ་པ་བསམས་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱ་བའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། སྤྱིར་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་སྟོབས་བཞིས་སྤྱོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་བཞི། སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས། གཉེན་པོ

【現代漢語翻譯】 獲得地位，被算作真正逝去的聖者之列，令導師和梵天（梵：Brahmā，宇宙的創造者）的行為以及喜愛教義的天神們感到歡喜和愉悅。口訣的利益有八種：成為內道佛教徒，成為所有戒律的基礎，減輕並耗盡先前積累的業障，積累巨大的功德，不墮入惡道，不受人與非人的障礙所阻礙，所有願望都實現，迅速成佛的利益。第二，生起一切安樂之根本——對正法的信心，這又分為三點：普遍地思考業果，分別地思考業果，思考後如何取捨。第一點又分為兩點：普遍思考的方式和分別剖析地思考。第一點有四方面：業的確定性，業的增長性，未造之業不會相遇，已造之業不會浪費。第二點，分別剖析地思考分為兩點：主要闡述十善業道，以及闡述業與果報。後者又分為三點：黑業之果報，白業之果報，以及闡述其他業的分類。第一點又分為三點：黑業道本身，輕重之差別，以及這些業的果報。第二點，闡述輕重之別分為兩點：十善業道的輕重，以及順帶總結性地闡述強大之業的來源。後者有四方面： 從田的角度力量強大，從所依的角度力量強大，從事物角度力量強大，從意樂的角度力量強大。第三點，這些業的果報分為三類：異熟果，等流果，增上果。思考白業之果報分為兩點：白業及其果報。後者分為三類：異熟果，等流果，增上果。第三，闡述其他業的分類分為兩點：投生和圓滿的分類，以及確定感受果報與不確定的四種業。第二，分別地思考分為三點：異熟的功德，異熟的果報，異熟的因。第一點有八個方面：壽命圓滿，膚色圓滿，種姓圓滿，權勢圓滿，言辭端正，名聲顯赫，男子之身，以及具有力量。其他兩點也各有八個方面。第三，思考後如何取捨分為兩點：普遍地闡述，以及特別地以四力懺悔的方式。後者有四種力量：破斥力，

【English Translation】 Gaining status, being counted among the noble beings who have truly passed away, gladdening and delighting the minds of the teachers and Brahmā (Sanskrit: Brahmā, creator of the universe) and the gods who delight in the doctrine. There are eight benefits arising from the mantra: becoming an inner Buddhist, becoming the basis of all vows, alleviating and exhausting previously accumulated karmic obscurations, accumulating great merit, not falling into evil destinies, not being obstructed by obstacles from humans and non-humans, all wishes being fulfilled, and the benefit of quickly attaining Buddhahood. Second, generating faith in the Dharma, the root of all happiness and well-being, which is divided into three points: generally contemplating the results of karma, specifically contemplating the results of karma, and how to adopt or reject after contemplation. The first point is further divided into two points: the way of contemplating generally and the way of contemplating by analyzing separately. The first point has four aspects: the certainty of karma, the increase of karma, uncreated karma will not be encountered, and created karma will not be wasted. The second point, contemplating by analyzing separately, is divided into two points: mainly explaining the ten virtuous paths of action, and explaining karma and its results. The latter is divided into three points: the results of black karma, the results of white karma, and explaining other classifications of karma. The first point is divided into three points: the black paths of action themselves, the difference between heavy and light, and the results of these karmas. The second point, explaining the difference between heavy and light, is divided into two points: the heaviness and lightness of the ten virtuous paths of action, and incidentally summarizing the sources of powerful karma. The latter has four aspects: Being powerful from the perspective of the field, being powerful from the perspective of the basis, being powerful from the perspective of the object, and being powerful from the perspective of intention. The third point, the results of these karmas, are divided into three categories: the fully ripened result, the result concordant with the cause, and the dominating result. Contemplating the results of white karma is divided into two points: white karma and its results. The latter is divided into three categories: the fully ripened result, the result concordant with the cause, and the dominating result. Third, explaining other classifications of karma is divided into two points: the classification of projection and completion, and the four karmas that are certain and uncertain to be experienced. Second, contemplating specifically is divided into three points: the qualities of the fully ripened result, the results of the fully ripened result, and the causes of the fully ripened result. The first point has eight aspects: perfect lifespan, perfect complexion, perfect lineage, perfect power, virtuous speech, great fame, male body, and possessing strength. The other two points also have eight aspects each. Third, how to adopt or reject after contemplation is divided into two points: explaining generally, and especially the way of practicing with the four powers of repentance. The latter has four powers: the power of reproach,

---

་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས། ཉེས་པ་ལས་སླར་ལྡོག་པའི་སྟོབས། རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །གཉིས་པ་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ལ་དྲུག །མདོ་སྔ་ཟབ་མོ་གླག་པ། སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པ། གཟུངས་སྔགས་ལ་བརྟན་པ། རྟེན་བཞེངས་པ། མཆོད་པ་ལ་བརྟུན་པ། མཚན་ལ་བརྟན་པའོ།། གཉིས་པ་སྐྱེས་ 13-1-7a བུ་འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་ལ་བཞི། བསམ་པ་སྦྱང་བ་དངོས། དེ་སྐྱེས་པའི་ཆོད། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ། ཐར་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐར་པ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། དེ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་དང་། རྟེན་འབྲེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྡུག་བདེན་འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་དང་། ཀཱན་འབྱུང་འཁོར་བའི་འཇུག་རིམ་བསམ་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སྡུག་བདེན་བདེན་འཞིའི་ཐོག་མར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པ། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་དངོས་སོ། འདི་ལ་གཉིས། འཁོར་བ་སྤྱིའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ། སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་བརྒྱད་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་དྲུག་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་གསུམ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། སྐྱེ་བའི་སྡུག་བསྔལ། རྒ་བའི་སྡུག་བསྔལ། ན་བའི་སྡུག་བསྔལ། འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ། མི་སྡུག་པ་དང་ཕྲད་པའི་སྡུག་བསྔལ། སྡུག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྡུག་བསྔལ། འདོད་པ་བཙལ་ཏེ་མ་རྙེད་པའི་སྡུག་བསྔལ། མདོར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །གཉིས་པ་སྡུག་བསྔལ་དྲུག་བསམ་པ་ལ་དྲུག །དེས་པ་མེད་པ། ངོམས་པ་མེད་པ། ལུས་ཡང་དང་ཡང་དུ་འདོར་བ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱར་བ། ཡང་དང་ཡང་དུ་མཐོ་དམན་དུ་འགྱུར་བ། གྲོགས་ 13-1-7b མེད་པའི་ཉེས་པ་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ། ཁྱབ་པ་འདུ་ཕྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། གཉིས་པ་སོ་སོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་དྲུག། དམྱལ་བ།ཡི་དགས། དུད་འགྲོ། མི། ལྷ་མ་ཡིན། ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། འདོད་ལྷའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཁམས་གོང་མའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཆི་འཕོ་དང་ལྷུང་བའི་སྡུག་བསྔལ། སྤ་བཀོང་བའི་སྡུག་བསྔལ། བཅད་པ་དང་དྲལ་བ་དང་བསད་པ་དང་སྒྱུག་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཆི་འཕོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། གནས་འོག་མར་ལྷུང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གཉིས་པ་ཀུན་འབྱུང་གི་སྒོ་ནས་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རིམ་པ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱེ་ཚུལ། དེས་ལས་གསོག་པའི་ཚུལ། འཆི་འཕོ་བ་དང་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཉོ

【現代漢語翻譯】 恒常行持之力，從罪業中 वापस लौट आने का 力，所依之力。 第二，恒常行持對治之力有六種：唸誦甚深經文，修習空性，依止陀羅尼真言，建造所依，依賴供養，依止名號。 第二，與中士夫 कॉमन 的 道次第 中，修心有四方面：修習意樂的真實內容，生起意樂的量，遣除對意樂的邪分別念，確立趣入解脫道的自性。第一方面有二：認識尋求解脫的意樂，以及生起意樂的方法。其中有二：從痛苦和集諦的角度修習，以及從十二緣起的角度修習。 第一方面有二：思惟苦諦，即輪迴的過患；思惟集諦，即輪迴的流轉次第。第一方面有二：闡釋世尊最初宣說苦諦的密意，以及修習痛苦的真實內容。這方面有二：思惟輪迴總體的痛苦，以及思惟各自的痛苦。第一方面有三：思惟八苦，思惟六苦，思惟三苦。第一方面有八：生苦，老苦，病苦，死苦，怨憎會苦，愛別離苦，所求不得苦，總之， पांच 近取蘊即是痛苦。 第二，思惟六苦有六種：沒有 निश्चित 性，沒有滿足， बार-बार 拋棄身體， बार-बार 受生， बार-बार उच्च और निम्न में परिवर्तन होना，沒有朋友的過患。 第三，思惟三苦有三種：苦苦，壞苦，遍行苦。 第二，思惟各自的痛苦有六種：地獄，餓鬼，畜生，人，非天，天人的痛苦。這方面有二：思惟欲界天人的痛苦，以及思惟上界天人的痛苦。第一方面有三種：死亡和墮落的痛苦，被輕蔑的痛苦，以及被 कट，फाड़，मारना और पीटना 的痛苦。第一方面有二：死亡的痛苦，以及墮落到地獄的痛苦。 第二，思惟從集諦的角度進入輪迴的次第有三種：煩惱生起的方式，煩惱造業的方式，死亡、轉生和結生的方式。第一方面有四種：煩惱的...

【English Translation】 The power of constant practice, the power of वापस लौट आने from sins, the power of reliance. Second, the power of constantly practicing antidotes has six aspects: reciting profound sutras, meditating on emptiness, relying on dharani mantras, building supports, relying on offerings, and relying on names. Second, in the common path of the intermediate person, there are four aspects to mind training: training the actual intention, the measure of arising intention, dispelling wrong thoughts about intention, and establishing the nature of entering the path to liberation. The first aspect has two parts: recognizing the intention to seek liberation, and the methods for generating that intention. Among these, there are two: meditating from the perspective of suffering and the origin of suffering, and meditating from the perspective of the twelve links of dependent origination. The first aspect has two parts: contemplating the truth of suffering, i.e., the faults of samsara; contemplating the truth of the origin of suffering, i.e., the order of entering samsara. The first aspect has two parts: explaining the intention of the Buddha's initial teaching on the truth of suffering, and contemplating the actual suffering. This has two parts: contemplating the general suffering of samsara, and contemplating individual sufferings. The first has three parts: contemplating the eight sufferings, contemplating the six sufferings, and contemplating the three sufferings. The first has eight: the suffering of birth, the suffering of aging, the suffering of sickness, the suffering of death, the suffering of meeting with what is unpleasant, the suffering of separation from what is pleasant, the suffering of not obtaining what is desired, and in short, the five aggregates of grasping are suffering. Second, contemplating the six sufferings has six aspects: no निश्चित 性, no satisfaction, बार-बार abandoning the body, बार-बार taking rebirth, बार-बार changing from high to low, and the fault of having no friends. Third, contemplating the three sufferings has three aspects: the suffering of suffering, the suffering of change, and the pervasive suffering of conditioning. Second, contemplating individual sufferings has six aspects: the suffering of hell beings, hungry ghosts, animals, humans, asuras, and gods. This has two parts: contemplating the suffering of gods in the desire realm, and contemplating the suffering of gods in the higher realms. The first has three parts: the suffering of death and falling, the suffering of being despised, and the suffering of being कट, फाड़, मारना और पीटना. The first has two parts: the suffering of death and the suffering of falling to a lower realm. Second, contemplating the order of entering samsara from the perspective of the origin of suffering has three aspects: how afflictions arise, how afflictions create karma, and how death, transference, and rebirth occur. The first aspect has four parts: the afflictions of...

---

ན་མོངས་ངོས་བཟུང་བ། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ། ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ། ཉོན་མོངས་པའི་ཉེས་དམིགས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཉོན་མོངས་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་། སོ་སོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལ་བཅུ། འདོད་ཆགས། ཁོང་ཁྲོ། ང་རྒྱལ། མ་རིག་པ། ཐེ་ཚོམ། འཇིག་ལྟ། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་པ། ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་འཛིན། ལོག་ལྟའོ། །གསུམ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལ་དྲུག །རྟེན། དམིགས་པ། འདུ་འཛི། བཤད་པ། གོམས་པ། ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་དེས་ལས་གསོག་ 13-1-8a པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསག་པར་བྱ་བའི་ལས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་ཇི་ལྟར་གསོག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟར་གསོག་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ཚོར་བ་བདེ་བའི་དོན་དུ་གསོག་པ་དང་། ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་གསོག་པའོ། །གསུམ་པ་འཆི་འཕོ་བ་དང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལ་ལྡ། །འཆི་བའི་རྐྱེན། འཆི་བའི་སེམས། དྲོད་གང་ནས་སྡུད་པ།ཤི་ནས་བར་དོ་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ནས་སྐྱེ་སྲིད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་འཆི་སེམས་ལ་གསུམ། དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་འཆི་བ། མི་དགེ་བའི་སེམས་དང་ལྡན་པར་འཆི་བ། ལུང་མ་བསྟན་གྱི་སེམས་དང་ལྡན་པར་འཆི་བའོ། གཉིས་པ་རྟེན་འབྲིལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསམ་པ་ལ་བཞི། ཡན་ལག་གི་དབྱེ་བ། ཡན་ལག་གི་བསྡུ་བ། ཚེ་དུ་ལ་རྫོགས་པ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའི་ཚུལ་ལོ། །བཞི་པ་ཐར་པར་བགྲོད་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞན་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་གཉིས། རྟེན་ཇི་ལྟ་བུས་འཁོར་བ་བཟློག་པ་དང་། ལམ་ཇི་འདྲ་བ་ཞིག་བསྒོམས་པས་འཁོར་བ་བཟློག་པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས། གོ་རིམ་ངེས་པ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ།། །།གསུམ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་ལ་གསུམ། ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་སྒོ་སེམས་བསྐྱེད་ཁོ་ནར་བསྟན་པ། སེམས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ། བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་ 13-1-8b སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བའི་རིམ་པ། སྐྱེས་པའི་ཚད། ཚོགས་བཟུང་བའི་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཚུལ། རྒྱུ་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཚུལ་སྟོབས་བཞི་ལས་སྐྱེས་ཚུལ་ལོ། གཉིས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ཇོ་བོ་རྗེའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུ་འབྲས་མན་ངག་བདུན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བ་དང་། འཕགས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་སྒོ་ནས་སྦྱང་བའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། རིམ་པ་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེས་པ་དང་། རིམ་ཅན་དུ་སྦྱང་བ་དངོས་སོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱུ་

【現代漢語翻譯】 煩惱的識別，生起次第，煩惱之因，煩惱之過患。首先分為二：煩惱總相和各自之相。此處有十種：貪慾、嗔恚、我慢、無明、懷疑、壞聚見、邊見、見取見、戒禁取見、邪見。第三，煩惱之因有六：所依、所緣、習氣、宣說、串習、作意。第二，以煩惱積業之理分為二：應積之業的識別，以及如何積業之理。首先分為二：思業和思已業。如何積業之理分為二：為感受樂受而積業，以及為感受舍受而積業。第三，臨終、轉生、相續之理有五：死亡之緣，死亡之心，暖氣從何處收攝，死後中陰形成之理，以及從彼處於生有中受生之理。第二，臨終心分為三：以善心而死，以不善心而死，以無記心而死。第二，以十二緣起之門思維分為四：支分之差別，支分之總攝，于幾世圓滿，以及彼等之義總攝之理。第四，決定趣入解脫道之自性分為二：以何等所依能遮止輪迴，以及修習何等道能遮止輪迴。此處有三：三學之數量決定，次第決定，以及三學之自性。 第三，大士道次第中修心分為三：僅示現大乘之入門為發菩提心，如何生起彼心之理，以及生起後於行持上修學之理。第二分為四：依何因而如何生起，修習菩提心之次第，生起之量，以及受持誓言之理。首先分為三：從四緣生起之理，從四因生起之理，以及從四力生起之理。第二，修習菩提心之次第分為二：依止覺窩杰之論典，以七因果教授之門修習，以及依止聖天之論典，以自他交換之門修習。首先分為二：于次第生起之決定，以及次第修習之真實。首先分為二：顯示大乘道之根本為大悲心，以及因……

【English Translation】 Identification of afflictions, the order of arising, the causes of afflictions, and the faults of afflictions. First, there are two aspects: the general characteristics of afflictions and the individual characteristics. Here, there are ten: attachment, anger, pride, ignorance, doubt, view of the perishable, extreme view, holding views as supreme, holding moral discipline and asceticism as supreme, and wrong view. Third, there are six causes of afflictions: basis, object, confusion, explanation, habituation, and attention. Second, the way of accumulating karma through afflictions is divided into two: identifying the karma to be accumulated and how to accumulate karma. First, there are two aspects: mental karma and karma after thought. The way of accumulating karma is divided into two: accumulating karma for the sake of experiencing pleasure and accumulating karma for the sake of experiencing neutral feelings. Third, the process of dying, transference, and connection has five aspects: the causes of death, the mind at the time of death, from where warmth is gathered, how the intermediate state is formed after death, and how to take rebirth in the realm of existence from there. Second, the mind at the time of death is divided into three: dying with a virtuous mind, dying with a non-virtuous mind, and dying with a neutral mind. Second, contemplating through the twelve links of dependent origination is divided into four: the distinctions of the links, the summary of the links, how many lifetimes it takes to complete, and how to summarize the meanings of these. Fourth, determining the nature of the path to liberation is divided into two: what kind of basis can reverse samsara, and what kind of path, when cultivated, can reverse samsara. Here, there are three: the definite number of the three trainings, the definite order, and the nature of the three trainings. Third, in the stages of the path of a great being, training the mind is divided into three: showing that the only gateway to the Great Vehicle is generating Bodhicitta, how to generate that mind, and how to train in conduct after generating it. The second is divided into four: depending on what cause and how it arises, the order of training the mind of enlightenment, the measure of arising, and the way of upholding vows. First, there are three aspects: the way of arising from four conditions, the way of arising from four causes, and the way of arising from four powers. Second, the order of training the mind of enlightenment is divided into two: relying on the treatises of Jowo Je, training through the sevenfold cause and effect instructions, and relying on the treatises of Arya Shantideva, training through the exchange of self and others. First, there are two aspects: the certainty of arising in order and the actual training in order. First, there are two aspects: showing that the root of the Great Vehicle path is great compassion, and the cause...

---

འབྲས་གཞན་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐོག་མར་གལ་ཆེ་བ། བར་དུ་གལ་ཆེ་བ། ཐ་མར་གལ་ཆེ་བའོ། གཉིས་པ་རྒྱུ་འབྲས་གཞན་རྣམས་དེའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཚུལ་ལ་གཉིས། མར་ཤེས་ནས་བྱམས་པའི་བར་རྒྱུར་འགྱུར་ཚུལ་དང་། ལྷག་བསམ་དང་སེམས་བསྐྱེད་འབྲས་བུར་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། གཉིས་པ་རིམ་ཅན་ངུ་སྦྱང་བ་དངོས་ལ་གསུམ། གཞན་དོན་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྦྱང་བ། བྱང་ཆུབ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་སྦྱད་བ། སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་སེམས་བསྐྱེད་ངོས་བཟུང་ངོ་། དང་པོ་ལ་གཉིས། བློ་དེ་སྐྱེ་བའི་གཞི་བསྒྲུབ་པ་དང་། བློ་དེ་བསྐྱེད་པ་དངོས་སོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། སེམས་ཅན་ལ་སེམས་སྙོམས་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཐམས་ 13-1-9a ཅད་ཡིད་འོང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། འདི་ལ་གསུམ། མར་བསྒོམ་པ། དྲིན་དྲན་པ་བསྒོམ་པ། དྲིན་དྲན་པ་བསྒོམ་པའོ། །གཉིས་པ་བློ་དེ་བསྐྱེད་པ་དངོས་ལ་གསུམ། བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་སྙིས་རྗེ་བསྒོམ་པ། ལྷག་བསམ་བསྒོམ་པའོ། གཉིས་པ་ཞི་བ་ལྷའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་སྦྱང་བ་ལ་གསུམ། བདག་གཞན་བརྗེས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་། མ་བརྗེས་པའི་ཉེས་དམིགས་བསམ་པ། བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་བསམ་པ་གོམས་ནས་བསྐྱེད་པེ་ནུས་པ། བདག་གཞན་བརྗེ་བའི་ཚུལ་བསྒོམ་པའི་རིམ་པའོ། །བཞི་པ་ཚོགས་བཟུང་བ་ལ་གསུམ། མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་སོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། གང་ལ་བླང་བའི་ཡུལ། བང་གིས་ལིན་པའི་རྟེན། ཇི་ལྟར་བླང་བའི་ཆོ་གའོ། འདི་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོ་ག་དངོས་གཞིའི་ཆོ་ག། མཇུག་གི་ཆོ་གའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། སྐྱབས་འགྲོ་ཁྱད་པར་ཅན་བྱ་བ་ཚོགས་བསག་པ། བསམ་པ་སྦྱང་བའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། གནས་བརྒྱན་ཞིང་རྟེན་བཀྲམ་ནས་མཆོད་རྫས་བཤམ་པ། གསོལ་བ་བཏབ་ཅིང་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ། སྐྱབས་སུ་སོང་བའི་བསླབ་བྱ་བརྗོད་པའོ། གཉིས་པ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་བ་ལ་གཉིས། ཚེ་འདིར་སེམས་བསྐྱེད་མི་ཉམས་པའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ་དང་། སྐྱེ་གཞན་དུའང་དེ་དང་མི་འབྲལ་པའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པའོ། དང་པོ་ལ་བཞི། སེམས་བསྐྱེད་ལ་སྤྲོ་ཤུགས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཕན་ཡོན་དྲན་པ་ 13-1-9b ལ་བསླབ་པ། སེམས་བསྐྱེད་དངོས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་བསླབ་པ། གང་གི་དོན་དུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་ལ་བསླབ་པ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་བསགས་ལ་བསླབ་པའོ། །སེམས་བསྐྱེད་དངོས་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་དུ་ལན་དྲུག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས། སྨོན་སེམས་བསྐྱེད་པ་མི་གཏོང་བ་དང་། སྦེལ་བ་ལ་བསླབ་པའོ། གཉིས་པ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་དེ་དང་མི་འབྲལ་བའི་རྒྱུ་ལ་བསླབ་པ་ལ་གཉིས་ཉམས་པར་བྱེད་པ་ན་ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བ། མི་ཉམས་

【現代漢語翻譯】 其他果報如何成為其因和果。第一部分有三個方面：首先是重要的，中間是重要的，最後是重要的。 第二部分，其他因果如何成為其因和果，有兩個方面：從認識母親到慈愛的過程成為因，以及發心和菩提心成為果。 第二，次第修習的實際內容有三個方面：修習為他人利益著想的心，修習為證得菩提著想的心，以及修習的果報——認識菩提心。 第一部分有兩個方面：成就生起此心的基礎，以及實際生起此心。第一部分有兩個方面：成就對眾生的平等心，以及將一切眾生視為可喜悅的對象。這有三個方面：修習視母之法，修習憶念恩德，修習報答恩德。 第二，實際生起此心有三個方面：修習慈愛，修習悲憫，修習增上意樂。 第二，依靠寂天菩薩的論典進行修習有三個方面：思維交換自他的利益和未交換的過患，習慣於交換自他的想法並生起能力，以及修習交換自他的次第。 第四，積累資糧有三個方面：使未獲得的獲得，守護已獲得的而不失壞，以及失壞后恢復的方法。第一部分有三個方面：所應接受的對境，接受的所依，以及如何接受的儀軌。這有三個方面：加行儀軌，正行儀軌，以及結行儀軌。第一部分有三個方面：進行特殊的皈依，積累資糧，以及修習發心。第一部分有三個方面：佈置處所，陳設供品，祈禱並皈依，以及宣說皈依后的學處。 第二，守護已獲得的而不失壞有兩個方面：學習今生不退失菩提心的因，以及學習來世也不離菩提心的因。第一部分有四個方面：爲了增長對菩提心的歡喜而學習憶念功德，爲了實際增長菩提心而學習六次發心，學習不捨棄為之發心的眾生，以及學習積累福德和智慧資糧。 爲了實際增長菩提心而學習六次發心有兩個方面：學習不捨棄愿菩提心和行菩提心。 第二，學習來世也不離菩提心的因有兩個方面：在退失時，捨棄四種黑法；不退失。

【English Translation】 How other results become its cause and effect. The first part has three aspects: first is important, the middle is important, and the last is important. The second part, how other causes and effects become its cause and effect, has two aspects: from knowing the mother to the process of loving-kindness becoming the cause, and aspiration and Bodhicitta becoming the result. Second, the actual content of gradual practice has three aspects: cultivating the mind that seeks the benefit of others, cultivating the mind that seeks to attain Bodhi, and the result of cultivation—recognizing Bodhicitta. The first part has two aspects: accomplishing the basis for generating this mind, and actually generating this mind. The first part has two aspects: accomplishing equanimity towards sentient beings, and regarding all sentient beings as desirable objects. This has three aspects: practicing seeing others as your mother, practicing remembering kindness, and practicing repaying kindness. Second, actually generating this mind has three aspects: cultivating loving-kindness, cultivating compassion, and cultivating higher intention. Second, relying on Shantideva's treatises for practice has three aspects: contemplating the benefits of exchanging self and others and the faults of not exchanging, getting used to the idea of exchanging self and others and generating the ability, and the order of practicing exchanging self and others. Fourth, accumulating merit has three aspects: causing the unobtained to be obtained, protecting the obtained from not being lost, and the method of restoring after being lost. The first part has three aspects: the object to be taken, the basis of acceptance, and the ritual of how to accept. This has three aspects: the preliminary ritual, the main ritual, and the concluding ritual. The first part has three aspects: performing special refuge, accumulating merit, and cultivating aspiration. The first part has three aspects: arranging the place, displaying offerings, praying and taking refuge, and proclaiming the precepts after taking refuge. Second, guarding what has been obtained from not being lost has two aspects: learning the cause of not losing Bodhicitta in this life, and learning the cause of not being separated from Bodhicitta in future lives. The first part has four aspects: learning to remember the benefits in order to increase joy in Bodhicitta, learning to generate Bodhicitta six times in order to actually increase Bodhicitta, learning not to abandon sentient beings for whom Bodhicitta is generated, and learning to accumulate merit and wisdom. Learning to generate Bodhicitta six times in order to actually increase Bodhicitta has two aspects: learning not to abandon aspirational Bodhicitta and practical Bodhicitta. Second, learning the cause of not being separated from Bodhicitta in future lives has two aspects: when degenerating, abandoning the four black dharmas; not degenerating.

---

པར་བྱེད་པ་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བླང་བ་ལ་བསླབ་བའོ། །གསུམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་པ་ལ་སློབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། ཐབས་ཤེས་རེ་རེ་བ་ལ་བསླབས་པས་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ། བསླབ་པ་ལ་སློབ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། འདི་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤྱི་ལ་བསླབ་ཚུལ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་སློབ་འདོད་སྦྱང་བ། སྦྱངས་ནས་རྒྱལ་སྲས་ཀྱི་བཟུང་བ། བཟུང་ནས་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལོ། འདི་ལ་གསུམ། གང་ལ་བསླབ་པའི་གཞི། ངར་བསླབ་པ་རྣམས་འདུས་ཚུལ། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་བསླབ་པའི་རིམ་པའོ། །གཉིས་པ་ན་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་གྲངས་ངེས་པ་དང་། ཞར་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་བསྟན་པའོ། དང་པོ་ལ་དྲུག། མངོན་མཐོ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་བེས། དོན་གཉིས་བསྒྲུབ་ལ་བལྟོས་པའི་ 13-1-10a གྲངས་ངེས། གཞན་དོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པ་རྫོགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས། ཐེག་ཆེན་ཐམས་ཅད་སྡུད་པ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས། ལམ་མ་མ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་གྲངས་ངེས། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་བལྟོས་པའི་གྲངས་ངེས་སོ། ཞར་ལ་གོ་རིམ་ངེས་པ་ལ་གསུམ། སྐྱེ་བའི་རིམ་པ། དམན་མཆོག་གི་རིམ་པ། རགས་ཕྲའི་རིམ་པའོ། གསུམ་པ་དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སློབ་པའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། སྤྱོད་པ་སྤྱི་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་སློབ་པའི་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ཕར་ཕྱིན་དང་། གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་བ་ཞེ་ལ་བསླབ་པའོ། དང་པོ་ལ་དྲུག། སྦྱིན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན། ཤེས་རབ་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་བཞི། སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ། དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། སྦྱིན་པའི་རབ་དབྱེ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། གསུམ་པ་སྦྱིན་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། རྟེན་སོ་སོ་ལ་བལྟོས་པའི་རབ་དབྱེ། སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། དམ་པ་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་དང་། ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བའོ། དང་པོ་ལ་དྲུག །རྟེན་དམ་པ། དངོས་པོ་དམ་པ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དམ་པ། ཐབས་མཁས་པ་དམ་པ། བསྔོ་བ་དམ་པ། 13-1-10b རྣམ་པར་དག་པ་དམ་པའོ། གསུམ་པ་སྦྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ། ཟང་ཟེང་གི་སྦྱིན་པའོ། འདི་ལ་གཉིས། ཟང་ཟིང་དངོས་སུ་གཏོང་བའི་སྦྱིན་པ་དང་། བསམ་པ་ཙམ་གྱི་སྦྱིན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཟང་ཟིང་གཏོང་བའི་ཚུལ། གཏོང་མ་ནུས་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟོན་པའོ། །དང་

【現代漢語翻譯】 學習接受白色的四種行為（par byed pa dkar po'i chos bzhi blang ba la bslab ba'o）。第三，從發心到行為的學習方式有三種：發心后必須學習的理由；僅僅學習方便和智慧無法成佛的闡述；以及學習的次第的講解。這裡分為兩種：學習大乘總體的原則；以及特別學習金剛乘的原則。第一種分為三種：修習菩薩的學處意願；修習後接受菩薩戒；以及接受后如何學習的原則。這裡分為三種：學習的基礎是什麼；所學的內容如何彙集；以及如何學習的次第。 第二部分分為兩種：確定實際內容的數量；以及順帶說明順序。第一部分有六種：依賴於增上生的數量確定；依賴於成就二利（dön gnyis bsgrub）的數量確定；依賴於圓滿成就一切利他之事的數量確定；依賴於攝集一切大乘的數量確定；依賴於一切方便之道的數量確定；以及依賴於三學（bSlab pa gSum）的數量確定。順帶說明順序分為三種：出生的順序；低劣與殊勝的順序；以及粗大與細微的順序。 第三，關於如何學習的次第分為兩種：學習一般行為的原則；以及特別學習最後兩種波羅蜜多的原則。第一種分為兩種：學習使自己成佛之法的波羅蜜多；以及學習成熟他人相續的四種攝事。第一種有六種：學習佈施、持戒、忍辱、精進、禪定、智慧的原則。第一種有四種：佈施的體性；進入修習佈施的方法；佈施的分類；以及這些內容的總結。第三，佈施的分類有三種：如何對待一切所依；依賴於各個所依的分類；以及佈施自身體性的分類。第一種分為兩種：使之具備六種殊勝；以及使之具備六度。 第一種有六種：所依殊勝；事物殊勝；目的殊勝；方便善巧殊勝；迴向殊勝；以及清凈殊勝。第三，佈施自身體性的分類有三種：法佈施；無畏佈施；財物佈施。這裡分為兩種：實際施捨財物；以及僅僅是意念上的佈施。第一種分為三種：施捨財物的方式；如果不能施捨該怎麼辦；以及展示佈施的障礙的對治。

【English Translation】 Learning to adopt the four white actions (par byed pa dkar po'i chos bzhi blang ba la bslab ba'o). Third, there are three ways to learn from generating Bodhicitta to practice: the reasons why one must learn after generating Bodhicitta; the explanation that one cannot achieve Buddhahood by learning only skillful means and wisdom; and the explanation of the order of learning. This is divided into two: the general principles of learning the Mahayana; and the principles of learning the Vajrayana in particular. The first is divided into three: cultivating the desire to learn the Bodhisattva's precepts; accepting the Bodhisattva vows after cultivation; and the principles of how to learn after accepting them. This is divided into three: what is the basis of learning; how the content of what is learned is gathered; and the order of how to learn. The second part is divided into two: determining the quantity of the actual content; and incidentally explaining the order. The first part has six: determining the quantity depending on higher rebirth; determining the quantity depending on accomplishing the two benefits (dön gnyis bsgrub); determining the quantity depending on completely accomplishing all altruistic activities; determining the quantity depending on gathering all Mahayana; determining the quantity depending on all skillful means; and determining the quantity depending on the three trainings (bSlab pa gSum). Incidentally, explaining the order is divided into three: the order of birth; the order of inferior and superior; and the order of coarse and subtle. Third, the order of how to learn is divided into two: the principles of learning general behavior; and the principles of learning the last two Paramitas in particular. The first is divided into two: learning the Paramitas that ripen one's own Buddha-dharma; and learning the four ways of gathering that ripen others' continuums. The first has six: the principles of learning generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom. The first has four: the nature of generosity; the method of entering into the practice of generosity; the classification of generosity; and the summary of these contents. Third, the classification of generosity has three: how to treat all supports; the classification depending on each support; and the classification of the nature of generosity itself. The first is divided into two: making it possess six superiorities; and making it possess six perfections. The first has six: superior support; superior object; superior purpose; superior skillful means; superior dedication; and superior purity. Third, the classification of the nature of generosity itself has three: Dharma giving; fearlessness giving; and material giving. This is divided into two: actually giving material things; and giving only in thought. The first is divided into three: the way of giving material things; what to do if one cannot give; and showing the antidote to the obstacles of giving.

---

པོ་ལ་བཞི། གང་ལ་གཏོང་པའི་ཞིང་། གང་གིས་གཏོང་པའི་བསམ་པ། ཇི་ལྟར་གཏོང་བའི་སྦྱོར་བ། གང་གཏོང་བའི་དངོས་པོའོ། བསམ་པ་ལ་གཉིས། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་དགོས་པ། བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་སྤང་བ་དགོས་པའོ། འདི་ལ་བདུན། ལྷ་ངན་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི། བསམ་པ་མེད་པ། ཁེངས་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། རྟེན་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། ཞུམ་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པའི་བསམ་པ་མེད་པ། ལན་ལ་ལྟ་བའི་བསམ་པ་མེད་པ། རྣམ་སྨིན་ལ་ལྟ་བའི་བསམ་པ་མེད་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཏོང་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གཉིས། སྦྱོར་བ་ཇི་འདྲ་བས་མི་བཏང་བ་དང་། ཇི་ལྟ་བུས་གཏོང་བའོ། བཞི་པ་ལ་གཉིས། གཏོང་བ་དང་མི་གཏོང་བའི་དངོས་པོ་མདོར་བསྟན་པ་དང་། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ནད་གི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་དང་། ཕྱའི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཏང་དུ་མི་རུང་བ། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་བཏང་དུ་མི་རུང་བ། སློང་པ་པོའི་ 13-1-11a སྒོ་ནས་བཏང་དུ་མི་རུང་བའོ། །ཕྱི་འི་དངོས་པོ་གཏོང་མི་གཏོང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཕྱིའི་དངོས་པོ་མི་གཏོང་བའི་ཚུལ་དང་། གཏོང་བའོ་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་སྔ། དུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ། ཡུལ་གྱི་སྒོ་ནས་སྤྱིན་དུ་མི་རུང་བ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ། དངོས་པོའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་དུ་མི་རུང་བ། དགོས་པའི་སྒོ་ནས་སྦྱིན་སུ་མི་རུང་བའོ། སྦྱིན་པའི་གེགས་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་བཞི། མ་གོམས་པ། རྒུད་པ། ཆགས་པ། འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བའོ། །གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་སྔ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐ་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། དེ་དག་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་ལྔ། བཟོད་པའི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བཟོད་པའི་རབ་དབྱེ། དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཆོ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གེ་དོན་བསྡུ་བའོ། བཟོད་པའི་རབ་དབྱེ་ལ་གསུམ། གནོད་བྱེད་ལ་ཇི་མི་སྙམ་པ། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པ། ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། གནོད་བྱེད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་དང་། གནོད་བྱེད་འབྱོར་པ་མི་དགའ་ཞིང་རྒུད་པ་ 13-1-11b ལ་དགའ་དགག་པའོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། བདེ་བའི་གེགས་བྱས་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ། བཀུར་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་དང་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མོ་བཟོད་པ་དགག་པའོ།དང་པོ་ལ་གཉིས། ཁྲོ་བར་བྱ་བ་མི་རིགས་པར་བསྟན་པ་དང་། བརྩེ་བར་བྱ་བ་རིགས་པར་

【現代漢語翻譯】 佈施的四個方面：向誰佈施的田地，以何種心態佈施，如何佈施的行為，以及佈施的物品。 心態方面有兩個：需要具備什麼樣的心態？需要捨棄什麼樣的心態？ 這裡有七種：沒有將邪神視為至上的心態，沒有傲慢的心態，沒有依賴的心態，沒有沮喪的心態，沒有背離的心態，沒有期待回報的心態，沒有期待果報的心態。 如何佈施的行為方面有兩個：以什麼樣的方式不佈施？以及如何佈施？ 第四個方面有兩個：簡要說明佈施和不佈施的物品，以及詳細解釋。 這裡有兩個：詳細解釋疾病的物品是否佈施，以及外在的物品是否佈施。 第一個方面有三個：從時間角度不能佈施的，從需要角度不能佈施的，以及從乞討者角度不能佈施的。 詳細解釋外在物品是否佈施方面有兩個：不佈施外在物品的方式，以及佈施的方式。 第一個方面有五個：從時間角度不能佈施的，從地點角度不能佈施的，從所依角度不能佈施的，從物品角度不能佈施的，以及從需要角度不能佈施的。 對治佈施障礙的方法有四個：不習慣，衰退，貪執，以及沒有見到果報。 第二，持戒波羅蜜多有五個方面：持戒的體性，進入修習的方法，持戒的分類，修持這些時應該怎麼做，以及總結這些的意義。 持戒的分類有三種：律儀戒，攝善法戒，饒益有情戒。 忍辱波羅蜜多有五個方面：忍辱的體性，進入修習的方法，忍辱的分類，修持這些時應該怎麼做，以及總結這些的意義。 忍辱的分類有三種：對於損害不介意，接受痛苦，以及對佛法產生堅定信心的忍辱。 第一個方面有兩個：駁斥對施害者造成的損害不忍受，以及駁斥對施害者境況好不高興而境況差感到高興。 第一個方面有兩個：駁斥對製造安樂的障礙和痛苦不忍受，以及駁斥對製造恭敬等障礙和侮辱等三種行為不忍受。 第一個方面有兩個：揭示不應該憤怒，以及揭示應該慈愛。

【English Translation】 The four aspects of giving: the field to whom one gives, the intention with which one gives, the action of how one gives, and the object that one gives. Regarding intention, there are two: What kind of intention should one have? What kind of intention should one abandon? Here are seven: Not having the intention of considering evil gods as supreme, not having an arrogant intention, not having a dependent intention, not having a discouraged intention, not having a back-turning intention, not having an intention of expecting returns, not having an intention of expecting karmic results. Regarding the action of how one gives, there are two: In what way does one not give? And how does one give? The fourth aspect has two: Briefly stating the objects of giving and not giving, and explaining in detail. Here are two: Explaining in detail whether to give objects related to illness, and whether to give external objects. The first aspect has three: What cannot be given from the perspective of time, what cannot be given from the perspective of need, and what cannot be given from the perspective of the beggar. Explaining in detail whether to give external objects has two aspects: the way of not giving external objects, and the way of giving. The first aspect has five: What cannot be given from the perspective of time, what cannot be given from the perspective of place, what cannot be given from the perspective of the basis, what cannot be given from the perspective of the object, and what cannot be given from the perspective of need. There are four antidotes to the obstacles of giving: not being accustomed, decline, attachment, and not seeing the result. Second, the perfection of discipline has five aspects: the nature of discipline, the method of entering into cultivation, the classification of discipline, what to do when practicing these, and summarizing the meaning of these. There are three classifications of discipline: the discipline of vows, the discipline of gathering virtuous dharmas, and the discipline of benefiting sentient beings. The perfection of patience has five aspects: the nature of patience, the method of entering into cultivation, the classification of patience, what to do when practicing these, and summarizing the meaning of these. There are three classifications of patience: not minding harm, accepting suffering, and patience of firm conviction in the Dharma. The first aspect has two: Refuting the lack of patience towards the harm caused by the harmer, and refuting not being happy when the harmer is well off and being happy when the harmer is in a bad situation. The first aspect has two: Refuting the lack of patience towards creating obstacles to happiness and suffering, and refuting the lack of patience towards creating obstacles to respect and the three actions of insult, etc. The first aspect has two: Revealing that it is not appropriate to be angry, and revealing that it is appropriate to be loving.

---

བསྟན་པའོ། དང་པོ་ལ་གསུམ། ཡུལ་དང་། ཡུལ་ཅན་དང་། རྟེན་ལ་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པའོ། དང་པོ་ལ་བཞི། རང་དབང་ཡོད་མེད་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པ། གློ་བུར་བ་དང་རང་བཞིན་གད་ཡིན་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པ། དངོས་དང་བརྒྱུད་པ་གང་གིས་གནོད་པ་ལ་བརྟགས་ན་མི་རིགས་པ། གནོད་བྱེད་བསྐུལ་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟགས་ན་ཁོ་བར་མི་རིགས་པའོ། གསུམ་པ་ལ་གཉིས། གནོད་པའི་རྒྱུད་དང་སྐྱོན་ཅན་སྐྱོན་མེད་ལ་བརྟག་པ། རང་གིས་ཁས་བླངས་པ་ལ་བརྟག་པའོ། བཀུར་བ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་དང་བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་ལ་གཉིས། བསྟོད་པ་སོགས་ཀྱི་གེགས་བྱས་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པ་དང་། བརྙས་པ་སོགས་གསུམ་བྱེད་པ་ལ་མི་བཟོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བསྟོད་པ་སོགས་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པའི་ཚུལ་བསམ་པ་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཚུལ་བསམ་པ། དེ་ནས་དེ་དག་འགོག་པ་ལ་དགའ་བའོ། །གཉིས་པ་སྔུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྡལ་དང་ལེན་ངེས་པར་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་བསྐྱེད་པའི་ 13-1-12a ཐབས། གཞིའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྡུག་བསྔལ་བྱུང་བ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་དགའ་བར་འཛིན་པ་དགག་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་དེ་དང་དུ་ལེན་པར་འོས་པར་བསྟན་པའོ། འདི་ལ་གསུམ། སྡུག་བསྔལ་རང་གི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དཀའ་སྤྱད་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་པ། ཆུང་རིམ་ནས་གོ་ཡིས་ན་མི་དཀའ་བའི་ཚུལ་ལོ། གཉིས་པ་ལ་གཉིས།ཐར་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཆེ་བའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྡུག་བསྔལ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལྡོག་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པའོ། གཞིའི་སྒོ་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་བརྒྱད། གནས་ལ་བརྟེན་པ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ།སྤྱོད་ལམ་ལ་བརྟེན་པ། ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་བརྟེན་པ། སློང་མོས་འཚོ་བ་ལ་བརྟེན་པ། མངོན་པར་བརྩོན་པས་དུབ་པ་ལ་བརྟེན་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པ། འཕྲུལ་གྱི་བྱ་བ་ཀ་བརྟེན་པའོ་གསུམ་པ་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པ་ལ་མོས་པའི་བཟོད་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་གཉིས། མོས་པའི་ཡུལ། མོས་པའི་ཚུལ་ལོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་དབྱེ། བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་གཉིས། རབ་དབྱེ་དངོས་དང་། བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། དང་། 13-1-12b པོ་ལ་གསུམ། གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས། དགེ་བའི་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། གཉིས་པ་བརྩོན་འགྲུས་དེ་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་བཞི། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་གེགས་འགལ་རྐྱེན་སྤང་བ། མཐུན་རྐྱེན་དཔུང་གི་ཚོགས་བསག་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་འགྲུས

【現代漢語翻譯】 教法。首先分為三類：根據處所、有處所者和所依來判斷是否合理。首先分為四類：根據是否自由來判斷是否合理；根據是突發性的還是自發性的來判斷是否合理；根據直接或間接的損害來判斷是否合理；根據引發損害的原因來判斷，對他來說是不合理的。第三類分為兩種：判斷損害的原因和有無過失；判斷自己所承諾的。對於阻礙尊敬等行為和輕蔑等三種行為的不容忍進行遮止，分為兩種：遮止對讚揚等行為的阻礙的不容忍；遮止對輕蔑等三種行為的不容忍。 第一種分為三種：思考讚揚等行為沒有功德之處；思考存在過失之處；然後樂於阻止這些行為。第二種是生起忍受痛苦的忍耐，分為三種：必須接受痛苦的原因；生起忍耐的方法；從基礎上詳細闡述。第二種分為兩種：遮止對痛苦的產生一概不悅納的執著；闡述應當悅納痛苦。這又分為三種：思考痛苦自身的功德；思考忍受痛苦的苦行的功德；從小到大逐漸適應，就不會覺得困難。 第二種分為兩種：思考獲得解脫等重大意義的利益；思考避免無量痛苦的利益。從基礎上詳細闡述分為八種：依靠處所；依靠世間法；依靠行為；依靠受持佛法；依靠乞討為生；依靠精進的疲憊；依靠利益眾生；依靠神通的事業。第三種是生起對佛法堅定信心的信解忍，分為兩種：信解的對象；信解的方式。修學精進波羅蜜多分五類：精進的體性；進入修持的方法；精進的分類；修行時應該如何做；這些內容的總結。精進的分類分為兩種：真實的分類；生起精進的方法。第一種分為三種：盔甲精進；積累善法的精進；利益眾生的精進。第二種是生起精進的方法，分為四種：避免精進的障礙違緣；積聚順緣助伴；依靠這些來精進。

【English Translation】 The Teachings. Firstly, there are three categories: judging whether it is reasonable based on the place, the possessor of the place, and the basis. Firstly, there are four categories: judging whether it is reasonable based on whether there is freedom; judging whether it is reasonable based on whether it is sudden or spontaneous; judging whether it is reasonable based on direct or indirect harm; judging whether it is reasonable based on the cause of inciting harm, it is unreasonable for him. The third category is divided into two: judging the cause of harm and whether there is fault or not; judging what one has promised. Preventing intolerance towards obstructing respectful actions and the three actions of contempt, is divided into two: preventing intolerance towards obstructing praise and other actions; preventing intolerance towards the three actions of contempt and other actions. The first is divided into three: contemplating that there is no merit in praise and other actions; contemplating that there are faults; then being happy to prevent these actions. The second is generating patience to endure suffering, divided into three: the reasons why it is necessary to accept suffering; the method of generating patience; elaborating in detail from the basis. The second is divided into two: preventing the attachment of not accepting suffering in any way; explaining that it is appropriate to accept suffering. This is further divided into three: contemplating the qualities of suffering itself; contemplating the qualities of enduring the hardships of suffering; gradually adapting from small to large, and it will not feel difficult. The second is divided into two: contemplating the benefits of attaining liberation and other great meanings; contemplating the benefits of averting immeasurable suffering. Elaborating in detail from the basis is divided into eight: relying on the place; relying on worldly phenomena; relying on conduct; relying on upholding the Dharma; relying on living by begging; relying on the fatigue of diligence; relying on benefiting sentient beings; relying on the activities of miracles. The third is generating the patience of faith and understanding, which is firm conviction in the Dharma, divided into two: the object of faith and understanding; the manner of faith and understanding. Studying the Pāramitā of Diligence is divided into five categories: the nature of diligence; the method of entering into practice; the classification of diligence; how to act during practice; the summary of these contents. The classification of diligence is divided into two: the actual classification; the method of generating diligence. The first is divided into three: armor-like diligence; diligence in accumulating virtuous Dharmas; diligence in benefiting sentient beings. The second is the method of generating diligence, divided into four: avoiding obstacles and adverse conditions to diligence; accumulating favorable conditions and supporting companions; relying on these to be diligent.

---

་རྩོམ་པ་ལྷུར་བླང་བ། དེ་ལས་ལུས་སེམས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱ་ཚུལ་ལོ། དང་པོ་ལ་གཉིས། མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངོས་བཟུང་བ་དང་། དེ་སྤོང་པའི་ཐབས་བསྟེན་པའོ། འདི་ལ་གསུམ། ཕྱི་བཤོལ་གྱི་ལེ་ལོ་འགོག་པ་དང་། བྱ་བ་ངན་པ་ལ་ཆགས་པ་དགག་པ། སྐྱིད་ལུག་པའམ་བདག་ཉིད་བརྙས་པ་དགག་པའོ། འདི་ལ་གསུམ། ཐོབ་བྱ་ལ་སྐྱིད་ལུགས་པ་དགག་པ་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ལ་སྐྱིད་ལུག་དགག་པ་དང་། གང་དུ་གནས་ནས་བསྒྲུན་པའི་གནས་ལ་ཞུམ་པ་དགག་པའོ། གཉིས་པ་མཐུན་རྐྱེན་དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པ་ལ་བཞི། མོས་པ། བརྟན་པ། དགའ་བའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་དོར་བའི་སྟོབས་སོ། བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ལ་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། བསམ་གཏན་གྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། བསམ་གཏན་གྱི་རབ་དབྱེ། བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ལ་ལྔ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ། དེ་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས། ཤེས་རབ་ཀྱི་རབ་དབྱེ། བསྒྲུབ་པའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་བའོ། །གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབྱེ་ལ་གསུམ། དོན་དམ་ 13-1-13a རྟོགས་པ། ཀུན་རྫོ་བརྟོགས་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །གཉིས་པ་གཞན་གྱི་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱེད་པ་བསྡུ་བཞི་ལ་ལྔ། བསྡུ་བཞིའི་ངོ་བོ། བཞིར་བཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན། བསྡུ་བཞིའི་བྱེད་ལས། འཁོར་སྡུད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་དགོས་པ། ཅུད་ཟད་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། འདི་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚུལ་དང་ལྡན་པའི་སྙན་སྨྲ། ཡང་དག་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་དང་ལྡན་བའི་སྙན་སྨྲའོ། །ཁྱད་པར་དུ་ཕར་ཕྱིན་ཐ་མ་གཉིས་ལ་བསླབ་པ་ལ་དྲུག། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མ་ཐོབ་བསྒོམ་པའི་ཕན་ཡོན། དེ་གཉིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུད་བྱེད་དུ་བསྟན་པ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ངོ་བོ། གཉིས་ག་བསྒོམ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གོ་རིམ་ངེས་པའི་ཚུལ། སོ་སོའི་བསླབ་ཚུལ་ལོ། འདི་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་ལ་བསླབ་ཚུལ། ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་ཚུལ། དེ་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཞེ་གནས་ཀྱི་ཆོགས་བསྟེན་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞི་གནས་བསྒོམ་པའི་ཚུལ། བསྒོམས་པས་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚད་དོ། དང་པོ་ལ་དྲུག །མཐུན་པའི་ཡུལ་ནས་གནས་པ་འདོད་པ་ཆུང་བ། ཆོག་ཤེས་པ། བྱ་བ་མང་པོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་བ། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོངས་དུ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་གནས་བསྒོམས་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། 13-1-13b སྦྱོར་བ་དང་། དངོས་གཞིའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ལུས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་ཇི་འདྲ་བས་བསྒོམ་པ། བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱོན་མེད་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སེམས

【現代漢語翻譯】 努力實踐（paramita，波羅蜜多）的修行：如何使身心堪能。首先分為兩部分：認識不利因素和採取措施克服它們。這又分為三點：防止拖延的懶惰，拒絕沉迷於不良行為，以及克服自卑或自我貶低。這又分為三點：克服對可獲得之物的自卑，克服在獲得它們的方法上的自卑，以及克服在競爭場所中的退縮。第二，積累有利條件的助力，包括四點：培養渴望，堅定不移，產生喜悅的力量，以及放棄的力量。 學習禪定（dhyana，禪那）的波羅蜜多分為五個方面：禪定的本質，進入禪定的方法，禪定的分類，修行時應如何做，以及這些要點的總結。學習智慧（prajna，般若）的波羅蜜多也分為五個方面：智慧的本質，進入智慧的方法，智慧的分類，修行時應如何做，以及這些要點的總結。智慧的分類有三種： 證悟勝義諦（paramartha-satya， परमार्थसत्य，paramārthasatya， परमार्थसत्य），證悟世俗諦（samvriti-satya， संवृतिसत्य，saṃvṛtisatya， 俗諦），以及證悟利益眾生的智慧。 第二，使他人成熟的四攝（sangraha-vastu， संग्रहवस्तु，saṃgrahavastu， 攝事物）分為五個方面：四攝的本質，分為四種的原因，四攝的功能，需要依賴於聚集眷屬，以及簡要而詳細的解釋。這又分為兩點：符合世俗規範的悅耳言辭，以及符合正確教法的悅耳言辭。 特別地，學習最後兩種波羅蜜多分為六個方面：獲得寂止（shamatha，奢摩他）和勝觀（vipashyana，毗婆舍那）的利益，說明這二者是所有三摩地（samadhi，三昧）的集合，寂止和勝觀的本質，必須同時修習二者的原因，確定次第的方式，以及各自的修習方法。這又分為三點：修習寂止的方法，修習勝觀的方法，以及二者結合的方式。 首先，修習寂止的方法分為三個方面：依靠寂止的條件，依靠這些條件修習寂止的方法，以及通過修習達到寂止的標準。首先，依靠的條件有六個：住在適宜的地方，減少慾望，知足，完全放棄許多活動，完全遵守戒律，以及完全放棄慾望等念頭。 依靠這些條件修習寂止的方法分為兩個方面：準備階段和正行階段。這又分為兩個方面：以何種身體姿勢進行禪修，以及闡述禪修的次第。這又分為兩個方面：產生無過患的三摩地的方法，以及依靠它產生心住的次第。首先分為三個方面：心

【English Translation】 Taking up the practice of the perfections (paramita): How to make body and mind serviceable. First, two parts: identifying adverse factors and employing means to overcome them. This has three: preventing the laziness of procrastination, rejecting attachment to bad actions, and overcoming feeling inferior or self-deprecation. This has three: overcoming feeling inferior about what is to be obtained, overcoming feeling inferior about the means to obtain it, and overcoming shrinking back from the place where one competes. Second, accumulating the host of conducive conditions, which has four: generating the power of aspiration, steadfastness, joy, and the power of relinquishment. Learning the perfection of concentration (dhyana) has five aspects: the nature of concentration, the means to engage in cultivating it, the divisions of concentration, how to act during cultivation, and a summary of those points. Learning the perfection of wisdom (prajna) also has five aspects: the nature of wisdom, the means to engage in generating it, the divisions of wisdom, how to act during cultivation, and a summary of those points. The divisions of wisdom have three: Realizing ultimate truth (paramartha-satya), realizing conventional truth (samvriti-satya), and the wisdom of realizing what to do for sentient beings. Second, ripening the minds of others: the four means of gathering (sangraha-vastu) has five aspects: the nature of the four means of gathering, the reason for dividing them into four, the function of the four means of gathering, the need to rely on gathering a retinue, and a brief and detailed explanation. This has two: pleasing speech that accords with worldly customs, and pleasing speech that accords with teaching the true Dharma. In particular, learning the last two perfections has six aspects: the benefits of obtaining and cultivating calm abiding (shamatha) and insight (vipashyana), showing that these two are the collection of all samadhi, the nature of calm abiding and insight, the reason why both must be cultivated, the way of ascertaining the order, and the way of learning each individually. This has three: the way of learning calm abiding, the way of learning insight, and the way of combining the two. First, the way of learning calm abiding has three aspects: relying on the conditions for calm abiding, the way of cultivating calm abiding by relying on those, and the measure of accomplishing calm abiding through cultivation. First, the conditions to rely on have six: dwelling in a suitable place, wanting little, being content, completely abandoning many activities, completely purifying ethical conduct, and completely abandoning thoughts of desire and so forth. The way of cultivating calm abiding by relying on those has two aspects: the preparation and the actual practice. This has two aspects: with what bodily posture to meditate, and explaining the order of meditation itself. This has two aspects: the way to generate a samadhi without faults, and the order of the arising of mind-abiding by relying on that. First, it has three aspects: mind

---

་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་སྔོན་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་དུས་དུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། སེམས་གང་ལ་འཇོག་པའི་གཞི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་པ་དང་། དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དམིགས་པ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་བཞག། བ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པའི་དམིགས་པ་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དམིགས་པ་དངོས་བསྟན་པ། གང་ཟག་གང་གིས་གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ། དམིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་དེ་ལ་སེམས་ཇི་ལྟར་གཏོད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་མེད་པའི་ལུགས་བཞག་པ། སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ལུགས་བསལ་བ། ཐུན་གྱི་ཚད་བསྟན་པའོ། གསུམ་པ་དམིགས་པ་ལ་གཏོད་པའི་འོག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གཉིས། བྱིང་རྒོད་བྱུང་པའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ། བྱིད་རྒོད་དང་བྲལ་བའི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱིད་རྒོད་ངོས་མ་ཟིན་པའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ། ངོས་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་དུ་ 13-1-14a མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བྱིང་རྒོད་ཀྱི་མཚན་ཉིང་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་། བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་དེ་རྟོགས་པའི་ཤེས་བཞིན་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །གཉིས་པ་མོས་ཟིན་ཀྱང་དེ་སྤོང་པའི་ཕྱིར་དུ་མི་རྩོལ་བའི་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་ལ་གཉིས། སེམས་པ་དེས་བཟུང་ཞིང་བྱི་བ་རྒོད་འགོག་པའི་ཚུལ་དང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བྱིང་རྒོད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ངོས་བཟུང་པའོ། གཉིས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། སེམས་གནས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དངོས། དེ་སྟོབས་དྲུག་གིས་འགྲུབ་ལུགས། དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞི་ཡོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་དགུ། དེ་དང་དེ་ལ་སེམས་འཇོག་པ། རྒྱུན་དུ་འཇོག་པ། བླན་ཏེ་འཇོག་པ། ཉེ་བར་འཇོག་པ། དུལ་བར་བྱེང་གཞི་བར་བྱེད་པ། རྣམ་པར་ཞི་བར་བྱེད་པ། རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ། མཉམ་པར་འཇོག་པའོ། བསྒོམས་བས་ཞི་གནས་གྲུབ་པའི་ཚད་ལ་གསུམ། ཞི་གནས་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ས་མཚམས་བསྟན་པ། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་སྤྱིར་བསྟན་པ། ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་བསྟན་པ་དང་། ཡིད་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྟགས་དོགས་གཅོད་དང་བཅས་པའོ། །གསུམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་བགྲོད་ཚུལ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ 13-1-14b ལམ་བགྲོད་པའི་སྔོན་དུ་ཞི་གནས་ཐོབ་དགོས་པར་བསྟན་པ་དང་། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་སྐྱེད་པའི་ཆུལ་ལོ། །གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་བསླབ་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ལྷག་མཐོང་གི་ཚོགས་བསྟན་པ། ལྷག་མཐོང་གི་རབ་དབྱེ། ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་ཚུལ

། བསྒོམས་པས་ལྷག་མཐོང་གྲུབ་པའི་ཚད་དོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དྲང་དོན་དང་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ངོས་བཟུང་བ་དང་། གླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བའི་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ། སྟོད་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་ཚུལ་ལོ། འདི་ལ་གཉིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པ་དངོས་སོ། །འདི་ལ་གསུམ། རིགས་པའི་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་འགོག་པ་དེ་ཐལ་རང་གང་གིས་བྱེད་པ། བྱེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དགག་བྱ་ལེགས་པར་ངོས་ཟིན་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དགག་བྱ་ངོས་མ་ཟིན་པར་འགོག་པའི་གཞན་ལུགས་དགག་པ། རང་གི་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་པའི་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་དགག་བྱ་ངོས་མ་ཟིན་པར་འགོམ་པའི་གཞན་ལུགས་དགག་པ་ལ་གཉིས། དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཧ་ཅང་ཁྱབ་ཆེས་པ་དགག་པ། དགག་བྱ་ངོས་འཛིན་ཁྱབ་ཆུངས་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། ལུགས་དེས་དབུ་མའི་ཐུན་མོང་ 13-1-15a མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་བཀག་པར་བསྟན་པ། གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སུན་མི་ཕྱིན་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དབུ་མའི་ཁྱད་ཆོས་ངོས་བཟུངས། ལུགས་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བཀག་བའི་ཚུལ། དེ་ལ་དབུ་མ་པས་ལན་ཇི་ལྟར་རབ་བཏབ་པའོ། །གཉིས་པ་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་རྣམས་གྱིས་མུན་མི་ཕྱིན་པར་བསྟན་པ་ལ་བཞི། རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་མི་བཟོད་བརྟགས་ནས་བཀག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ། ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་བརྟགས་ནས་འགོག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ། མུ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་ཡིན་མིན་བརྟགས་ནས་འགོག་པས་སུན་འབྱིན་མི་ནུས་པ། དངོས་པོ་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་མུ་བཞིག་འགོག་པ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་རུང་བར་བསྟན་པའོ། །གསུམ་པ་རང་ལུགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ་ལ་གསུམ། དངོས་ཀྱི་དོན་དགག་བྱ་ངོས་བཟུང་བ། དེ་དག་བྱ་གཞན་ལ་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་གྱི་ཚུལ། དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་དགག་བྱ་འགོག་པ་དེ་ཐལ་རང་གང་གིས་བྱེད་པ་ལ་གཉིས། ཐལ་རང་གི་དོན་ངོས་བཟུང་བ། དེ་དགག་བྱ་གཞན་ལ་སྦྱོར་མི་སྦྱོར་གྱི་ཚུལ། དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་ཁྱད་པར་སྦྱོར་ལུགས་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་བའོ། །འདི་ལ་བཞི། ལུགས་དང་པོ་དགག་པ། ལུགས་གཉིས་པ་དགས་པ། །ལུགས་གསུམ་པ་ 13-1-15b དགག་པ། ལུགས་བཞི་པ་དགག་པའོ། །གཉིས་པ་རང་ལུགས་བཞག་བ་ལ་གཉིས། རང་རྒྱུད་སུན་དབྱུང་བ་དངོས་དང་། དེ་རང་ལ་མི་མཚུངས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བསྟན་པ་དང་། སྐྱོན་དེས་གཏན་ཚིགས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ

【現代漢語翻譯】 通過禪定，可以達到勝觀（Vipassanā，觀）的成就程度。第一部分有三個方面：確定正說（drang don）和不了義（nges don）的經文；解釋歌唱修行（glu sgrub）的意圖如何產生；以及確立上部（stod nyid）的見地的方式。這部分有兩個方面：進入真如（de kho na nyid）的次第；以及實際確立真如。這部分有三個方面：確定理性的破斥對像；以他宗或自宗的方式破斥它；以及依賴於這種破斥，在相續中生起見地的方式。第一部分有三個方面：必須正確認識破斥對象的理由；駁斥在不認識破斥對象的情況下進行破斥的其他觀點；以及認識自宗的破斥對象的方式。第二部分，駁斥在不認識破斥對象的情況下進行破斥的其他觀點，有兩個方面：駁斥對破斥對象的認識過於寬泛；以及駁斥對破斥對象的認識過於狹窄。第一部分有兩個方面：陳述觀點；以及證明其不合理。這部分有兩個方面：證明該觀點否定了中觀（Madhyamaka）非共同的特點；以及證明所陳述的妨害不成立。第一部分有三個方面：確定中觀的特點；該觀點如何否定它；以及中觀論者如何回答。第二部分，證明所陳述的妨害不成立，有四個方面：通過考察理性是否能經受推敲來駁斥，因此無法推翻；通過考察量（pramāṇa）是否成立來駁斥，因此無法推翻；通過考察四句生（mūlacatukka）是否成立來駁斥，因此無法推翻；以及證明否定事物存在與否等四句，不能作為妨害。第三部分，確定自宗的破斥對象，有三個方面：確定實際的破斥對像；這些破斥是否適用於其他對像；以及討論破斥對象是否適用於勝義（don dam）的特點。第二部分，破斥對象是以他宗或自宗的方式進行破斥，有兩個方面：確定他宗和自宗的含義；以及這些破斥是否適用於其他對象。駁斥破斥對像適用於勝義特點的方式，並確立自宗。第一部分有兩個方面：陳述觀點；以及駁斥它。這部分有四個方面：駁斥第一種觀點；駁斥第二種觀點；駁斥第三種觀點；駁斥第四種觀點。第二部分，確立自宗，有兩個方面：直接反駁自續（rang rgyud）；以及證明它與自身不矛盾的方式。第一部分有兩個方面：指出作為基礎的法（chos can）不成立的過失；以及證明由於這個過失，理由（hetu）也不成立。第一部分有

【English Translation】 Through meditation, one can attain the level of accomplishment of Vipassanā (insight). The first part has three aspects: identifying the scriptures of provisional meaning (drang don) and definitive meaning (nges don); explaining how the intention of song practice (glu sgrub) arises; and establishing the view of the upper (stod nyid). This part has two aspects: the stages of entering Suchness (de kho na nyid); and actually establishing Suchness. This part has three aspects: identifying the object of refutation by reasoning; refuting it by either the other's system or one's own system; and relying on this refutation, the way of generating the view in the continuum. The first part has three aspects: the reasons why the object of refutation must be correctly recognized; refuting other views that refute without recognizing the object of refutation; and the way of recognizing the object of refutation of one's own system. The second part, refuting other views that refute without recognizing the object of refutation, has two aspects: refuting the recognition of the object of refutation as being too broad; and refuting the recognition of the object of refutation as being too narrow. The first part has two aspects: stating the position; and demonstrating that it is unreasonable. This part has two aspects: demonstrating that the view negates the uncommon characteristics of Madhyamaka; and demonstrating that the stated harms are not established. The first part has three aspects: identifying the characteristics of Madhyamaka; how that view negates it; and how the Madhyamika answers it. The second part, demonstrating that the stated harms are not established, has four aspects: refuting by examining whether reason can withstand scrutiny, therefore it cannot overturn; refuting by examining whether valid cognition (pramāṇa) is established, therefore it cannot overturn; refuting by examining whether the fourfold origination (mūlacatukka) is established, therefore it cannot overturn; and demonstrating that negating the fourfold possibilities of whether things exist or not, etc., cannot serve as a harm. The third part, identifying the object of refutation of one's own system, has three aspects: identifying the actual object of refutation; whether these refutations apply to other objects; and discussing whether the characteristics of ultimate truth (don dam) apply to the object of refutation. The second part, the object of refutation is refuted by either the other's system or one's own system, has two aspects: identifying the meaning of the other's system and one's own system; and whether these refutations apply to other objects. Refuting the way the characteristics of ultimate truth apply to the object of refutation, and establishing one's own system. The first part has two aspects: stating the position; and refuting it. This part has four aspects: refuting the first view; refuting the second view; refuting the third view; refuting the fourth view. The second part, establishing one's own system, has two aspects: directly refuting the Svātantrika (rang rgyud); and the way of demonstrating that it is not contradictory to itself. The first part has two aspects: pointing out the fault of the subject (chos can) not being established as a basis; and demonstrating that due to this fault, the reason (hetu) is also not established. The first part has

---

་གཉིས། འདོད་པ་བརྗོད་པ་དང་། དེ་དགག་པའོ། །འདི་ལ་གཉིས། དོན་མི་འཐད་པ་དང་། དཔེ་བཀོད་པ་དང་མི་འདྲ་བའོ། །གསུམ་པ་བྱེད་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་གསུམ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་གཏན་ལ་དབབ་པ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་ལ་དབབ་པ། ལྟ་བ་དེ་དག་གོམས་པས་སྒྲིབ་པ་སྤོང་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། བདག་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་དངོས། དེས་བདག་གེ་བ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་པར་བསྟན་པ། རིགས་པ་དེ་རྣམས་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱོར་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དཔེ་བཀོད་པ་དང་། དོན་ལ་སྦྱོར་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ཤིང་རྟ་རང་བཞིན་མེད་པའི་བཏགས་ཡོད་དུ་བསྟན་པ། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། མིང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པའི་ཚུལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱུར་དུ་ལྟ་བ་སྙེད་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །གཉིས་པ་དོན་ལ་སྦྱར་བ་ལ་གཉིས། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་དོན་ལ་སྦྱར་བ་དང་། མིང་གི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་གྲུབ་ཚུལ་དོན་ལ་སྦྱར་བའོ། དང་པོ་ལ་བཞི། བདག་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། 13-1-16a བདག་ཕུད་པོ་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པ། དེས་ཕྱོགས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་ཁེགས་པར་འགྱུར་བ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འཆར་བའི་ཚུལ་ལོ། །གསུམ་པ་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལུགས་གཞན་དགག་པ་དང་། རང་ལུགས་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། གཞན་ལུགས་དགག་པ་དང་པོ། གཉིས་པ། གསུམ་པ། བཞི་པ་དང་བཞིའོ། །རང་ལུགས་བཞག་པ་ལ་གསུམ།འཇོག་སྒོམ་དཔྱད་སྒོམ་གཉིས་ཀ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ། སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་བསྡུད་ཏེ་བཤད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་རྫོགས་སོ།། །།ཏདྱ་ཐཱ། ཤ་མེ། ཤ་མ་བ་ཏི། ཤ་མི་ཏཱ་ཤཱ་ཏུཾ། ཨཾ་ཀུ་རེ། མཾ་ཀུ་རེ། མཱ་ར་ཛི་ཏེ། ཀ་རོ་ཊི། ཀེ་ཡཱུ་རེ། ཨཱུ་ཀོ་ཧཱ་ཡ་ཏི། བི་ཤ་ཐ་ནི་རྨ་ལ། མ་ལཱ་པ་ན་ཡི། ཨུ་ཁ་རེ། ཁ་རོ་གྲ་སེ། གྲ་ས་ནེ། ཧཱི་མུ་ཁཱི། པ་རཱ་མི་ཁཱི། ལཱ་མུ་ཁཱི། ཤ་མི་ཧཱ་ནི། ས་རྦ་གྲ་ཏ། པ་ནྷ་ནཱ་ནི། ནི་གྲེ་ཧཱི་ཧཱ། སརྦ་མཱ་ར་པྲ་བཱ་དི་ནོ་བི་མུ་ཀྟཱ་མཱ་ར་པྲ་ཤཱ་པྟཱ་རི་ཏཱ། བུ་དྡྷ་མུ་དྲཱ། ས་མུ་དྦྷ་ཏི་ཏཱ་སརྦ་མཱ་ར་ཀ་རྨ་ཎི། ཏདྱ་ཐཱ། ཐ་ཀ་ཀེ། ཊ་ཊ་ར་ཋ་ཀ་ཀེ། རོ་རུ་རེ། མཧཱ་རོ་རུ་རེ། ཨཱ་ལ་༔ 13-1-16b empty page

目錄 བྱང་ཆུབ་ལམ་རིམ་ཆེན་མོའི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ།།

【現代漢語翻譯】 二、 欲的陳述與駁斥。 此中有二：意義不合理，以及譬喻的設定與實際不符。 三、 依靠能作者而於天道中生起之理有三： 確立補特伽羅無我；確立法無我；以及通過習慣這些見解來去除障礙的方法。 第一部分有三：真實確立無自性之我；由此表明我所也同樣成立為無自性；以及將這些理路應用於其他事物的方法。 第一部分有二：譬喻的設定與應用於實際。 第一部分有四：表明車是無自性的假有；駁斥對此的爭論；通過名稱的差別來成立的方法；以及依靠它迅速獲得見解的利益。 第二部分應用於實際有二：將無自性的方式應用於實際；以及通過名稱的差別來成立的方式應用於實際。 第一部分有四：駁斥我與蘊一體的觀點； 駁斥我與蘊異體的觀點；由此其餘的觀點也同樣被排除；以及依靠它，補特伽羅如幻象般顯現的方式。 三、關於修習勝觀的方法有二：駁斥其他宗派與確立自宗。 第一部分有四：駁斥其他宗派的第一種觀點；第二種；第三種；以及第四種。 確立自宗有三：安住修與觀察修兩者都需要的理由；駁斥對此的爭論；以及總結並講述修習方法的要點。 菩提道次第引導的章節圓滿。 達雅塔。夏美，夏瑪瓦帝，夏米達夏頓。昂庫熱，芒庫熱，瑪熱吉德，卡熱提，給由熱，奧科哈亞地，比夏塔尼熱瑪拉。瑪拉帕納伊，烏卡熱，卡熱格拉謝，格拉薩內，嘿姆卡，帕熱米卡，拉姆卡，夏米哈尼，薩熱瓦格拉達，帕納納尼，尼格熱嘿哈。薩熱瓦瑪熱帕熱瓦迪諾比姆達瑪熱帕熱夏達熱達。布達姆德熱，薩姆達提達薩熱瓦瑪熱卡熱瑪尼。達雅塔。塔卡給，塔塔熱塔卡給，熱熱熱，瑪哈熱熱熱，阿拉。 目錄 菩提道次第大論的章節目錄

【English Translation】 2. Statement and Refutation of Desire. This has two parts: the meaning is unreasonable, and the setting of the analogy does not match the reality. 3. The way of generating in the lineage of gods by relying on the agent has three parts: Establishing the selflessness of the person; establishing the selflessness of phenomena; and the method of removing obstacles by habituating these views. The first part has three parts: actually establishing the selflessness of self; thereby showing that what belongs to the self is also established as selfless; and the method of applying these reasonings to other things. The first part has two parts: the setting of the analogy and the application to reality. The first part has four parts: showing that the chariot is a dependently existent without inherent existence; refuting the dispute about it; the method of establishing through the distinction of names; and the benefit of quickly gaining insight by relying on it. The second part applied to reality has two parts: applying the way of selflessness to reality; and applying the way of establishing through the distinction of names to reality. The first part has four parts: refuting the view that the self is one with the aggregates; Refuting the view that the self is different from the aggregates; thereby the remaining views are also excluded; and the way in which the person appears like an illusion by relying on it. 3. The method of cultivating higher vision has two parts: refuting other systems and establishing one's own system. The first part has four parts: refuting the first view of other systems; the second; the third; and the fourth. Establishing one's own system has three parts: the reason why both stabilizing meditation and analytical meditation are needed; refuting the dispute about it; and summarizing and explaining the key points of the cultivation method. The chapter on the stages of the path to enlightenment is complete. Tadyatha. Shame, Shamaavati, Shamitaashaatum. Amkure, Mamkure, Maarajite, Karoti, Keyure, Ookohaayati, Vishathaanirmala. Malaapanaayi, Ukhare, Kharograse, Grasaane, Heemukhi, Paraamikhi, Laamukhi, Shamihani, Sarvagraata, Panhanaani, Nigrehiha. Sarvamaarapravaadino Vimuktaa Maaraprashaaptaaritaa. Buddha Mudraa, Samudbhatitaa Sarvamaarakarmani. Tadyatha. Thakake, Tatarethakake, Rorure, Mahaarorure, Aala. Table of Contents Table of Contents of the Great Treatise on the Stages of the Path to Enlightenment

---