zkb1407_宗喀巴仁波切在熱振寺廣講學處品時蔣央曲杰筆記.g2.0f

宗喀巴大師教言集JTs156རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་རྭ་སྒྲེང་དུ་བསླབ་བཏུས་རྒྱས་པར་གསུང་དུས་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་ཟིན་བྲིས་མཛད་པ་བཞུགས་སོ།། 14-7-1a ༄༅། །རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་རྭ་སྒྲེང་དུ་བསླབ་བཏུས་རྒྱས་པར་གསུང་དུས་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་ཟིན་བྲིས་མཛད་པ་བཞུགས་སོ།། ༄༅། །རྗེ་རིན་པོ་ཆེས་རྭ་སྒྲེང་དུ་བསླབ་བཏུས་རྒྱས་པར་གསུང་དུས་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་ཟིན་བྲིས་མཛད་པ་བཞུགས་སོ།། 14-7-1b ༄༅། །རྗེ་བཙུན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལ་དོན་བཞི་སྟེ། སྒྲུབ་པའི་རྟེན་དལ་འབྱོར། སྤྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད། སྤྱོད་པ་རང་གི་ངོ་བོ། སྤྱོད་པ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་སོ། །དང་པོ་ནི། དལ་འབྱོར་འདི་ནི་རྙེད་པར་ཤིན་ཏུ་དཀའ། །ཞེས་པས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་སྟེ། དེའི་དོན་ཡང་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ལ་དལ་འབྱོར་དགོས་པ་ཡིན་པར་འདུག་སྙམ་པ་ཙམ་ལ་མ་ལུས་པར་རང་ཉིད་ཀྱི་དལ་འབྱོར་གྱི་རྟེན་འདིས་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་དོན་བསྒྲུབ་ནུས་པ་དང་། ངན་སོང་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་ལ་བསྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང་། དལ་འབྱོར་ཡང་མི་བརྟན་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བས། འདིར་ཕན་བདེའི་རྩ་བ་མ་བཟུང་ན་དོན་མེད་པ་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སུ་བརྒྱུད་དེ་དགེ་ལེགས་རྨི་ལམ་དུའང་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་བསམས་ལ། དལ་འབྱོར་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་འདོད་ཀྱི་བློ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དོན་ཆེ་བ་དང་རྙེད་དཀའ་བ་བསམས་པ་ལས། སྡུག་བསྔལ་མཐར་འབྱིན་འདོད་པ་དང་། །བདེ་བའི་མཐར་ཡང་འགྲོ་འདོད་པས། །ཞེས་ཏེ། རང་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ཟད་པར་འདོད་པ་དང་། བདེ་བ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། རང་ཉིད་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་གཞན་ལའང་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་དང་བདེ་བ་སྒྲུབ་པའི་བློ་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་འདོད་པ་དང་བདེ་བ་ལ་འདོད་པ་མེད་ལ་རང་ཉིད་ལ་ཡོད་ 14-7-2a པར་འདོད་པས་འབྱེད་མི་ནུས་ཏེ། སེམས་ཅན་གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་མི་འདོད་པ་དང་བདེ་བ་འདོད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི། འདི་ལྟར་གང་ཚེ་བདག་དང་བཅས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གོ། གལ་ཏེ་བདེ་སྡུག་ལ་འདོད་མི་འདོད་མཚུངས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གཞན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བ་དང་བདེ་བ་བསྒྲུབ་པ་ཁོ་རང་གིས་བྱེད་པར་རིགས་ལ། རང་ཉིད་ལ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱེད་པར་རིགས་སོ་སྙམ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ནི་བདག་དང་གཞན་སྔོ་སེར་བཞིན་དུ་རིས་ཆད་དུ་བཟུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་ན། དེའང་མི་འཐད་དེ་བདག་དང་གཞན་ཞེས་པ་ཕ་རོལ་ཚུ་རོལ་བཞིན་དུ་ལྟོས་པ་ལས་གྲུབ་པ་ཡིན་པས་གཞན་ལའང་རང་ཉིད་བཞིན་དུ་བློ་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །འདིའི་ལན་ལ། རང་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་སེམས་ཅན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་དང་། སེམས

【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs156：宗喀巴大師在拉薩附近的瑞亭寺（Ra Treng）詳細講解《學集論》時，絳央確吉（Jamyang Chöjé）所作的筆記。 14-7-1a 宗喀巴大師在拉薩附近的瑞亭寺（Ra Treng）詳細講解《學集論》時，絳央確吉（Jamyang Chöjé）所作的筆記。 宗喀巴大師在拉薩附近的瑞亭寺（Ra Treng）詳細講解《學集論》時，絳央確吉（Jamyang Chöjé）所作的筆記。 14-7-1b 頂禮至尊上師。 《學集論》的內容有四個方面：修行的所依——閑暇圓滿；行為的所依——發菩提心；行為的自性；成就行為的方法。 第一，『閑暇難得此人身』，這是一個偈頌。它的意思是，修行的所依需要閑暇圓滿的人身，不要僅僅認為『我需要一個閑暇圓滿的人身來修行』，而要認識到自己所擁有的閑暇圓滿人身能夠成辦暫時和究竟的利益，而惡趣等所依則不能。閑暇圓滿的人身是不穩固且極難獲得的，如果不能在此生抓住獲得利益和安樂的根本，那麼一切都將變得毫無意義，甚至會走向與利益和安樂背道而馳的方向，以至於在夢中都無法體驗到善妙。因此，要生起想從閑暇圓滿的人身中獲取精華的意樂。 第二，通過思維人身難得且意義重大，從而產生：『欲盡諸苦及眾樂』的想法。要生起希望自己所有痛苦都得以止息，所有安樂都得以成就的意樂。如同自己一樣，也要生起為其他眾生息滅痛苦和成辦安樂的意樂。因為其他眾生不希望遭受痛苦，希望獲得安樂，如果認為只有自己才有這種願望，那就無法區分彼此。因為其他眾生也同樣不希望遭受痛苦，希望獲得安樂。 所要表達的意義是：『如自愛他亦愛己』。如果認為，雖然眾生在苦樂上的希求相同，但其他眾生的痛苦和安樂應該由他們自己去解決，而自己的苦樂則應該由自己解決，那麼這種分別念就如同將自己和他人區分為藍色和黃色一樣，是由於執著于自他之間的差別而產生的。這是不合理的，因為『自』和『他』就像『此岸』和『彼岸』一樣，是相互依存而成立的，因此要像愛自己一樣愛護他人。對此，

【English Translation】 Collection of Teachings of Master Tsongkhapa JTs156: A record made by Jamyang Chöjé when Je Rinpoche gave a detailed explanation of the Compendium of Trainings at Ra Treng. 14-7-1a Collection of Teachings of Master Tsongkhapa JTs156: A record made by Jamyang Chöjé when Je Rinpoche gave a detailed explanation of the Compendium of Trainings at Ra Treng. Collection of Teachings of Master Tsongkhapa JTs156: A record made by Jamyang Chöjé when Je Rinpoche gave a detailed explanation of the Compendium of Trainings at Ra Treng. 14-7-1b Homage to the venerable and precious Guru. The Compendium of Trainings has four topics: the support for practice—leisure and opportunity; the support for conduct—the generation of Bodhicitta; the nature of conduct itself; and the means of accomplishing conduct. First: 'This leisure and opportunity is extremely difficult to find.' This is one verse. Its meaning is that the support for practice requires leisure and opportunity. One should not merely think, 'I need leisure and opportunity to practice,' but rather realize that one's own support of leisure and opportunity can accomplish temporary and ultimate goals, while the support of the lower realms, etc., cannot. Moreover, leisure and opportunity are impermanent and extremely difficult to find. If one does not seize the root of benefit and happiness here, it will be meaningless and lead to non-virtue, and one will not even experience goodness in dreams. Therefore, one should generate the intention to take the essence of leisure and opportunity. Second: From contemplating the greatness of the meaning and the difficulty of finding it, [arises the thought]: 'Wishing to end suffering and also to go to the end of happiness.' One should generate the intention to exhaust all one's own suffering and accomplish all happiness. Just as for oneself, one must also generate the intention to eliminate suffering and accomplish happiness for other sentient beings. One cannot differentiate between oneself and other sentient beings, because other sentient beings do not want suffering and want happiness, just as oneself does. The meaning that is being explained is: 'Just as one loves oneself, others also love themselves.' If one thinks that although sentient beings are the same in their desire for happiness and aversion to suffering, other sentient beings' suffering and happiness should be taken care of by themselves, while one's own should be taken care of by oneself, then this discrimination arises from clinging to the difference between self and others, like distinguishing between blue and yellow. This is not reasonable, because 'self' and 'other' are established in dependence, like 'this shore' and 'that shore.' Therefore, one should cherish others as oneself. In response to this,

---

་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་རང་ཉིད་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཙམ་གྱི་དཔྱད་པ་ལ་ཐུག་མི་དགོས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་གོམས་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒུད་པ་མཐའ་དག་སེལ་བར་འདོད་པ་དང་། བདེ་བ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་དེས། དེའི་འབྱུང་ཁུངས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པ་བསྐྱེད་པ་ནི། དད་པའི་རྩ་བ་བརྟན་བྱས་ནས། །ཞེས་པའོ། །དོན་དེ་ཉིད། དཀོན་མཆོག་ཏ་ལ་ལའི་གཟུངས། འཕགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོལ་པ། སེང་གེས་ཞུས་པའི་མདོ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཁུངས་དྲངས་ 14-7-2b ནས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པར་གྱུར་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་འཇུག་སྒོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་བློ་བརྟན་བྱ། །ཞེས་པའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཕན་ཡོན་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། སེང་གེས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། འཕགས་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ཁུངས་སུ་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ལྟར་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ཡོད་མོད། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་མི་ནུས་སམ་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་བསལ་བ་ནི། འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་དང་། དཀོན་མཆོག་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པའི་མདོ་དང་། ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་སོ། །ཕན་ཡོན་ཅན་གྱི་སེམས་དེ་ལ་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སྨོན་པའི་སེམས་དང་། འཇུག་པའི་སེམས་གཉིས་སོ། །སེམས་དེ་གཉིས་སྐྱེ་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དང་པོ་ནི། གཞན་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ཆེད་དུ་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་སྙམ་པའོ། །དོན་དེ་ཉིད་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོས་བསྒྲུབས་སོ། །སྨོན་པའི་སེམས་ནི་འབྲས་བུ་ལ་དམ་འཆའ་བ་ཙམ་ཡིན་ལ་དེ་ཙམ་ལ་བསོད་ནམས་མི་ཐོབ་པོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་བུ་ལའང་བསོད་ནམས་ཐོབ་པར་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་ལས་བརྗོད་པ་དང་། རྒྱལ་པོ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ཙམ་ལ་བསོད་ནམས་ཆེན་པོ་འབྱུང་ན་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པར་དམ་འཆའ་བ་འཇུག་པའི་སེམས་ལ་བསོད་ནམས་ཆེན་ 14-7-3a པོ་འབྱུང་མོད་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་མི་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་ཞུམ་པ་སེལ་བ་ནི། ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟིའི་ཕྱིར་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བར་བརྗོད་པ་དང་། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པ་ལ་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་རྩ་ལྟུང་མི་འཕོག་པ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །སོ་སོར་སྐྱེ་བོ་འགའ་ཞིག་ལ་སྐྱེ་མོད་རྟེན་བུད་མེད་ལྟ་བུ་

【現代漢語翻譯】 僅僅通過觀察有為法，認識到自身的變化就足夠了嗎？是否不需要深入分析人無我的層面？』 他回答說：『是的，這樣就足夠了。』 通過這種方式，渴望消除自身和他人的一切痛苦，渴望成就一切安樂，由此對大乘生起信心，這就是穩固信心的根本。 以上內容通過引用《寶積陀羅尼經》、《聖大乘遊戲經》和《獅子請問經》這三部經來證實。 如果對大乘生起信心，那麼進入大乘之門就是發起菩提心，所以應當發起菩提心。』 這就是『對菩提亦應堅定信念』。 如果有人想知道發起菩提心有什麼好處，那麼通過思考其利益來激發興趣，這可以通過引用《獅子請問經》和《聖樹莊嚴經》來證實。 雖然發起菩提心有諸多利益，但如果有人擔心普通人無法發起這樣的心，那麼消除這種疑慮可以通過引用《聖無垢稱經》、《寶積經》、《諸法無生經》和《入決定不定印經》來證實。 那麼，這種具有利益的心有多少種呢？有兩種：發願菩提心和行菩提心。 這兩種心是如何產生的呢？第一種是『爲了利益他人，我將成佛』，第二種是『爲了獲得佛果，我將修學』。 這個道理可以通過《樹莊嚴經》來證實。 如果有人認為發願菩提心僅僅是立下誓言，不會獲得功德，那麼《聖慈氏解脫經》和《教誡國王經》證明，即使是這樣也能獲得功德。 既然僅僅如此就能產生巨大的功德，那麼立誓修學的行菩提心自然會產生更大的功德。但如果有人擔心普通人無法生起菩薩戒，那麼消除這種疑慮可以通過以下方式：引用《虛空藏經》中關於爲了名利而犯根本戒的描述，《十地經》中關於安住于初地者不會因名利而犯根本戒的描述，以及《聖猛問經》中的相關論述來證實。 雖然對於某些普通人來說可能會生起菩薩戒，但如果所依之身是女性...

【English Translation】 Is it enough to simply observe conditioned phenomena and recognize the change in oneself? Is it not necessary to delve into the analysis of the absence of self in a person?』 He replied, 『Yes, that is enough.』 Through this practice, desiring to eliminate all suffering of oneself and others, and desiring to accomplish all happiness, one generates faith in the Great Vehicle, which is the source of these aspirations. This is 『establishing a firm foundation of faith.』 The above content is substantiated by quoting from the 'Ratnakuta Dharani Sutra,' the 'Arya Extensive Play Sutra,' and the 'Lion's Roar Asked Sutra.' If one develops faith in the Great Vehicle, then the gateway to the Great Vehicle is the generation of Bodhicitta, so one should generate Bodhicitta.』 This is 『also be firm in mind towards enlightenment.』 If one wonders what benefits there are in generating Bodhicitta, then generating enthusiasm by contemplating its benefits can be substantiated by quoting from the 'Lion's Roar Asked Sutra' and the 'Arya Tree Arrangement Sutra.' Although there are many benefits to generating Bodhicitta, if one worries that ordinary individuals cannot generate such a mind, then dispelling this doubt can be substantiated by quoting from the 'Arya Vimalakirti Sutra,' the 'Ratnakuta Sutra,' the 'Sutra of the Absence of Origin of All Dharmas,' and the 'Sutra of Entering the Definite and Indefinite Seals.' How many types of this beneficial mind are there? There are two: the aspiring Bodhicitta and the engaging Bodhicitta. How do these two minds arise? The first is 『For the benefit of others, I shall become a Buddha,』 and the second is 『In order to attain Buddhahood, I shall train in the precepts.』 This principle can be substantiated by the 'Tree Arrangement Sutra.' If one thinks that aspiring Bodhicitta is merely making a vow and does not generate merit, then the 'Arya Maitreya's Liberation Sutra' and the 'Sutra Admonishing the King' prove that even this generates merit. Since such great merit arises from just that, the engaging Bodhicitta, which vows to train in the precepts, naturally generates even greater merit. But if one worries that ordinary individuals cannot generate the Bodhisattva vows, then dispelling this doubt can be done by: quoting the 'Akashagarbha Sutra' regarding the occurrence of root downfalls for the sake of gain and honor, the 'Ten Bhumi Sutra' regarding those abiding in the first Bhumi not falling into root downfalls due to gain and honor, and similar statements from the 'Arya Fierce One Asked Sutra.' Although the Bodhisattva vows may arise for some ordinary individuals, if the basis is a female body...

---

ལ་མི་སྐྱེའམ་སྙམ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པ་དྲངས་ནས་སྐྱེ་བར་བསྒྲུབས་སོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་སྐྱེ་ན། གང་ལས་བླང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་ཇི་ལྟ་བུ་དགོས། ལེན་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བུ། ཁས་བླངས་པ་ལས་ཉམས་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན། དང་པོ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལས་ལེན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་གནས་ལ་གོམས་པ་ལྷུར་ལེན་བྱེད་པ་སྟེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་མཁས་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་གཉིས་དང་ལྡན་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། བསྲུང་བར་བྱ་རྒྱུའི་སྡོམ་པ་དང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་བསྲུང་ཅི་ནུས་བརྟགས་ལ་བཟུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེར་གཞག་དང་། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་དང་། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོའི་མདོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མེད་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་བསྒོམས་ནས་བླང་ངོ་། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བཟུང་བར་མི་ནུས་ཀྱང་སྨོན་པ་ཙམ་ལ་མི་གནས་པར་དགེ་རྩ་སྣ་ 14-7-3b རེ་ཙམ་དང་དུ་ཀྱང་ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་སོགས་སུ་དགེ་རྩ་གཟུང་བར་བྱ་ཡི་མ་བཟུང་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བ་ནི། སའི་སྙིང་པོའི་མདོས་བསྒྲུབས་ལ། བསླབ་བྱ་སྣ་རེ་ཙམ་དང་དུས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་སོགས་སུ་བཟུང་དུ་རུང་བ་ནི། སྨན་བླའི་མདོ་ནས་དད་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་གང་དག་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་བསྙེན་གནས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །དགེ་རྩ་སྣ་རེ་ཙམ་དང་དུས་ཇི་སྲིད་འཚོ་བར་སོགས་སུ་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པར་ཁས་ལེན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པའི་རིམ་པ་ཡིན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པར་བཤད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཡན་ལག་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བསྲུངས་པའི་ཕན་ཡོན་དང་མ་བསྲུངས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཀྱང་ཤེས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་དཀའ་བའང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བཟུང་བར་འདོད་པ་དེས་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བྱ་ཞེ་ན། སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་བློ་ལེགས་པར་ཁྲིད་དེ་ཡན་ལག་བདུན་པ་བྱ་བ་དང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་སྟེ། གསོལ་བ་འདེབས་པ་ནི་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་ཅན་འབྱུང་བ་དང་འདྲའོ། །དངོས་གཞིའི་དུས་སུ་དེའི་ཚིག་བཟླས་པའམ་ཡང་ན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་དགོངས་སུ་གསོལ། བདག་མིང་འདི་ཞེས་བགྱི་བ་ཞེས་སྨོས་ལ། འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ནས་འབྱུང་བའི་འགོའི་ཤླཽ་ཀ་གཉིས་སམ། སྤྱོད་འཇུག་ནས་འབྱུང་བའི་ཇི་ལྟར་སྔོན་གྱི་ཞེས་པ་སོགས་ཀྱི་བཟུང་ངོ་། །རྗེས་ནི་སྤྱོད་འཇུག་ནས་འབྱུང་བ་བཞིན་བྱའོ། །ཆོ

【現代漢語翻譯】 如果有人問：菩薩戒是否會產生？答：引用菩薩的別解脫戒來證實會產生。如果別解脫戒的人能生起菩薩戒，那麼應當從何處受戒？所依的對象應具備怎樣的條件？受戒的方式又是如何？如果違犯誓言會產生什麼罪過？首先，如果從善知識處受戒，那麼善知識必須精通菩薩的學處，並且認真履行，即精通大乘，且具備菩薩戒的戒體。其次，對於需要守護的戒律，自己也要衡量是否有能力守護。第三，可以通過憶念正法、正法集經和聖妙吉祥智慧海經等來證實。如果沒有善知識，那麼就觀想佛和菩薩現前而受戒。 如果不能受持菩薩戒，即使只是發願，也不要停留在發願的層面，哪怕只受持一點善根，也要盡力去做。如果不受持善根，就會有罪過，這可以通過地藏經來證實。可以受持一點學處，或者盡形壽受持等，這可以通過藥師經中『凡是具有信心的善男子或善女子，受持八關齋戒』等來證實。受持一點善根，或者盡形壽受持等，承諾學習學處，這是學習菩薩學處的次第，但說是菩薩戒是不合理的，因為缺少必要的支分。也要了解守護菩薩戒的利益和不守護的過患，通過智慧了知菩薩行持的艱難，然後想要受持菩薩戒的人，應該如何受持呢？在加行的時候，善知識要好好引導，做七支供養，並向善知識祈請，祈請的方式與二十頌的註釋中的方式相似。在正行的時候，唸誦那些詞句，或者自己說出來。稱念『堪布請垂聽，我，名為…』，然後按照從妙吉祥的凈土功德中所說的兩個偈頌，或者入行論中的『如昔諸如來』等來受持。最後按照入行論中所說的那樣去做。完畢。

【English Translation】 If someone asks: Does the Bodhisattva vow arise? Answer: It is confirmed that it arises by quoting the Pratimoksha of the Bodhisattva. If a person with Pratimoksha can generate the Bodhisattva vow, then from where should one receive the vow? What kind of qualities should the object of reliance possess? What is the manner of receiving the vow? What kind of fault will arise if one violates the vow? First, if one receives the vow from a virtuous friend, then the virtuous friend must be familiar with the training of the Bodhisattva and diligently practice it, that is, be proficient in the Mahayana and possess the vows of the Bodhisattva. Second, one must also measure whether one has the ability to protect the vows that need to be protected. Third, it can be confirmed through remembering the Dharma, the Sutra of the Collection of Righteous Dharma, and the Sutra of the Ocean of Wisdom of the Noble Manjushri. If there is no virtuous friend, then one should visualize the Buddhas and Bodhisattvas as present and receive the vow. If one cannot uphold the Bodhisattva vow, even if it is just making a vow, one should not remain at the level of making a vow. Even if it is just upholding a little bit of merit, one should try one's best to do it. If one does not uphold merit, there will be faults, which can be confirmed through the Earth Store Sutra. One can uphold a little bit of training, or uphold it for as long as one lives, etc., which can be confirmed through the Medicine Buddha Sutra, 'Any sons or daughters of good family who have faith, who uphold the eight-branch fast,' etc. Upholding a little bit of merit, or upholding it for as long as one lives, etc., promising to learn the training, this is the order of learning the Bodhisattva's training, but it is not reasonable to say that it is the Bodhisattva vow, because it lacks the necessary components. One should also understand the benefits of protecting the Bodhisattva vow and the faults of not protecting it. Through wisdom, one should understand the difficulty of the Bodhisattva's conduct, and then how should the person who wants to uphold the Bodhisattva vow uphold it? During the preliminary practice, the virtuous friend should guide well, make the seven-branch offering, and pray to the virtuous friend. The way of praying is similar to the way in the commentary on the Twenty Verses. During the main practice, recite those words, or say them yourself. Say, 'Khenpo, please listen, I, named...', and then uphold it according to the two verses mentioned in the Pure Land of Manjushri, or 'As all the Sugatas of the past' etc. from the Bodhicaryavatara. Finally, do as it says in the Bodhicaryavatara. Finished.

---

་གའི་ཚིག་རང་ཉིད་ 14-7-4a ཀྱིས་བརྗོད་པས་ཆོག་པ་ནི་བྱང་ས་དང་མི་འདྲའོ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བཟུང་ཡང་། མ་བསྲུངས་ན་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་བསྲུང་དགོས་ལ། བསྲུང་བ་ལ་ཤེས་དགོས་པས། གསུམ་པ་སྤྱོད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ། བསླབ་བྱའི་ཁོག་སྤྱིར་བསྟན་པ། སྲུང་འདོད་བསྐྱེད་པ། སྲུང་ཚུལ་དངོས་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ། གང་གི་ཆེད་དུ་བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ལ་འཇུག་པ། དགོས་པ་དེའི་ཆེད་དུ་བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ལ་འཇུག་པའི་རང་བཞིན། དགག་དགོས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བསླབ་པ་བསྲུང་བ་ལ་འཇུག་ཚུལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བཅས་མཚམས་ལས་འདས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བའི་སྒོ་དང་བཞི། དང་པོ་ནི། རྟེན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཆེད་དུ་བྱ་བ་དེའི་ཆེད་དུ་གཡོ་མེད་པར་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་བརྩོན་པས་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བསལ་བ་དང་། བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་འཚོལ་བ་དང་། དེའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་གཉེན་པོ་ལ་འབད་པས་ཏེ། མི་འབད་པར་སྐད་ཅིག་ཙམ་ཡལ་བར་འདོར་ན་ལྟུང་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཕུགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟློག་པའི་ཆེད་དུ་འཕྲལ་དུ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་ཆུང་དུ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕུག་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་ཆེད་དུ་འཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཆུང་ངུ་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །བཞི་པ་ནི། ཅི་ནུས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་ 14-7-4b པ་མ་དཔྱད་ནས་ལེན་པའམ་ལྡོག་པའི་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་ན་དོན་ལ་གནས་ཀྱང་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། བརྟགས་ཏེ་བླང་བར་བྱ་བ་ལ་བླངས་པ་དང་དོར་བྱ་མ་དོར་བ་སོགས་བྱས་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་སྲུང་འདོད་བསྐྱེད་པ་ནི། བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཕན་ཡོན་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕན་ཡོན་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་དང་། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོས་བསྒྲུབས་སོ། །གསུམ་པ་སྲུང་ཚུལ་དངོས་ལ་གཉིས། བསླབ་པ་སྤྱི་ལ་བསླབ་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ལ་བསླབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། བསླབ་བྱ་ལ་བསླབ་པར་སྤྲོ་བ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་ཚིག་རྣམས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མདོ་དག་ལས་གསུངས་སོ་ཞེས་འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་ཁུངས་དྲངས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པས་བདག་ལྟ་བུ་བློ་ཞན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ཤེས་པར་དཀའ་ན་ཇི་ལྟར་བྱ་བར་རིག་སྙམ་ན། གང་གིས་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བ། །གནད་ཀྱི་གནས་རྣམས་འདིས་རིག་

【現代漢語翻譯】 世尊說，用語言表達即可，這與聲聞戒不同。因此，即使受了菩薩戒，如果不守護也會犯戒，所以必須守護。守護需要了解，因此，第三，關於行為的自性，分為：總的顯示應學之處、生起守護的意願、實際守護的方法三個方面。第一方面，分為：爲了什麼而進入守護學處、爲了那個必要而進入守護學處的自性、從遮止的角度進入守護學處的方法、如果超越如來所制定的界限就會墮落的方面四個方面。第一，是爲了使一切有情眾生的痛苦和不適都平息，並生起一切安樂和適意。第二，爲了那個目的，毫不動搖地以身語意三門精勤努力，消除痛苦和不適，尋求生起安樂和適意的因緣，並努力對治阻礙這些的因素。如果不努力，哪怕只是一瞬間的懈怠，也是犯戒。第三，爲了遣除究竟的巨大痛苦和不適，暫時生起微小的痛苦和不適；爲了生起究竟的巨大安樂和適意，暫時捨棄微小的安樂和適意。第四，不辨別是否合理，就接受或拒絕，或者保持中立，即使符合道理也會墮落；如果經過觀察后，該接受的接受了，該捨棄的沒有捨棄等，也會墮落。 第二，生起守護的意願：通過思維精勤于學處的利益，從而生起歡喜；見到利益的菩薩，對於精勤于學處不應退轉。如《極寂靜勝解神變經》和《月燈經》所說。第三，實際守護的方法分為兩方面： общей 關於 общей 學處和關於 конкретных 學處。第一，對於學習應學之處生起歡喜，關於菩薩的學處，世尊在經典中已經說過。這裡引用了《聖寶云經》。像我這樣智慧低下的人，如果覺得難以瞭解菩薩戒，應該怎麼辦呢？通過這個可以瞭解哪些不會導致墮落，以及關鍵之處。

【English Translation】 The Bhagavan said that it is sufficient to express it in words, which is different from the Pratimoksha (individual liberation vow). Therefore, even if one has taken the Bodhisattva vows, if one does not protect them, one will transgress, so one must protect them. To protect them, one must understand. Therefore, thirdly, regarding the nature of conduct itself, there are three aspects: generally showing the scope of what is to be learned, generating the desire to protect, and the actual method of protection. The first aspect is divided into four: for what purpose does one engage in protecting the precepts; the nature of engaging in protecting the precepts for that necessity; the method of engaging in protecting the precepts from the perspective of what needs to be prevented; and the aspect of falling if one transgresses the boundaries set by the Tathagata. First, it is for the purpose of pacifying all suffering and discomfort of all sentient beings, and for generating all happiness and comfort. Second, for that purpose, one should diligently strive with body, speech, and mind without wavering, eliminate suffering and discomfort, seek the causes and conditions for generating happiness and comfort, and strive to counteract the factors that obstruct them. If one does not strive, even a moment of negligence is a transgression. Third, in order to avert ultimate great suffering and discomfort, one temporarily generates small suffering and discomfort; and in order to generate ultimate great happiness and comfort, one temporarily abandons small happiness and comfort. Fourth, if one does not discriminate between what is reasonable and unreasonable, and accepts or rejects, or remains neutral, one will fall even if it accords with reason; if, after examination, one accepts what should be accepted and does not abandon what should be abandoned, one will fall. Second, generating the desire to protect: by contemplating the benefits of striving in the precepts, one generates joy; a Bodhisattva who sees the benefits should not turn back from striving in the precepts. This is established by the 'Sutra of Supreme Peace, Complete Understanding, and Miraculous Transformation' and the 'Moon Lamp Sutra.' Third, the actual method of protection is divided into two aspects: learning about the general precepts and learning about the specific precepts. First, one should generate joy in learning what is to be learned. The Blessed One has spoken about the precepts of the Bodhisattvas in the sutras. Here, the 'Noble Jewel Cloud Sutra' is cited as the source. If someone like me, with limited intelligence, finds it difficult to understand the Bodhisattva vows, what should one do? Through this, one can understand what does not lead to falling and the key points.

---

བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་བསླབ་པའི་གནས་ལ་སྲུང་མཚམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བཟུང་ན་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནས་རྣམས་འདིར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །གནད་ཀྱི་གནས་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གི་ལུས་དང་ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གོ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་འདུས་ཤིང་། དེ་ཉིད་བཏང་ 14-7-5a བསྲུང་དག་སྤེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་བཏང་བ་གསུམ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་ལ། འཆལ་ཚུལ་གསར་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་སྡོམ་པའི་སྲུང་བ་གསུམ་དང་། སྔར་བྱས་སྦྱང་བའི་ལུས་ཀྱི་དག་པ་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་གཉིས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ། ལུས་དག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉོན་མོངས་དག་པ་ལ་གསུམ། གཉེན་པོའི་རང་བཞིན། གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་མཐུན་རྐྱེན། གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་འགལ་རྐྱེན་བསལ་བའོ། །དང་པོས་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ། གཉིས་པས་བརྩོན་འགྲུས། གསུམ་པ་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་བོ། །དག་པ་གཉིས་དང་སྤེལ་བ་གསུམ་གྱིས་ཕྱིན་དྲུག་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ལ། དེའང་ལོངས་སྤྱོད་དག་པས་སྤྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ལ། རང་དོན་གྱི་དྲི་མ་དང་མཚན་འཛིན་གྱི་དྲི་མའི་གཉེན་པོ་དགེ་རྩ་དག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །སྤེལ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་སྤེལ་བ་དང་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྟེན་སྤེལ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་བས་སྦྱིན་པ་སྤེལ་བ་དང་། དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་སྤེལ་བ་དང་། དགེ་བ་སྤེལ་བ་དངོས་དང་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསམ་པ་བསྐྱེད་པ། བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པ། སྙིང་རྗེ་མདུན་དུ་བཞག་པ་དང་གསུམ། གཉིས་པ་ལ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་དང་། དང་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྒོམ་པ། བྱམས་པ་སྒོམ་པ། དཀོན་མཆོག་རྗེས་སུ་དྲན་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་དང་བདུན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་ 14-7-5b ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་རྣམས་བཏང་བ་དང་བསྲུང་བ་དང་དག་པ་དང་སྤེལ་བའི་བསམ་པ་དངོས་སམ། དེའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱ་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཆད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པའི་མོད་དང་། འདུལ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོའི་ཁུངས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་ནི་བཏང་བསྲུང་དག་སྤེལ་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་པོའི་བསླབ་པ་སྤྱིའི་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ལ་བསླབ་པ་ལ་ཕྱིན་དྲུག་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཕྱིན་དྲུག་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྦྱིན་པ།

【現代漢語翻譯】 བྱ། །(藏文) ཞེས་སྨོས་ཏེ། (藏文) བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་(藏文，Bhagavan， भगवन्，bhagavan，世尊)གསུངས་པའི་བསླབ་པའི་གནས་ལ་སྲུང་མཚམས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བཟུང་ན་ལྟུང་བར་མི་འགྱུར་བའི་གནས་རྣམས་འདིར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །說完了。這裡要明白，對於世尊所說的學處，應該如何守護界限，才不會墮落之處。 གནད་ཀྱི་གནས་དེ་དག་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་གི་ལུས་དང་ཞེས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གོ། །關鍵之處是什麼呢？就像『我的身體』這樣的一個偈頌。 འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་(藏文，Bodhisattva， बोधिसत्त्व，bodhisattva，菩薩)སྡོམ་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་བྱ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཏུ་འདུས་ཤིང་། དེ་ཉིད་བཏང་這是菩薩戒的概括。菩薩的學處歸納為六度波羅蜜多。而這六度 14-7-5a བསྲུང་དག་སྤེལ་བཅུ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ལ། སྒྲུབ་ཚུལ་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་བཏང་བ་གསུམ་གྱིས་སྦྱིན་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་ལ། འཆལ་ཚུལ་གསར་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་སྡོམ་པའི་སྲུང་བ་གསུམ་དང་། སྔར་བྱས་སྦྱང་བའི་ལུས་ཀྱི་དག་པ་སྡིག་པ་སྦྱང་བ་གཉིས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ། 通過舍、護、凈、增十二種方式來成就。成就的方式是：通過捨棄身體、受用和善根這三者來成就佈施的體性；通過守護新染罪業的入門之門的三種守護，以及清凈先前所造的身體的兩種清凈罪業，來成就戒律的體性。 ལུས་དག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉོན་མོངས་དག་པ་ལ་གསུམ། གཉེན་པོའི་རང་བཞིན། གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་མཐུན་རྐྱེན། གཉེན་པོ་བསྐྱེད་པའི་འགལ་རྐྱེན་བསལ་བའོ། །དང་པོས་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ། གཉིས་པས་བརྩོན་འགྲུས། གསུམ་པ་བཟོད་པའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་བོ། །身體的清凈一方面，煩惱的清凈有三種：對治的自性，生起對治的順緣，遣除生起對治的違緣。第一種是禪定和智慧，第二種是精進，第三種是成就忍辱的體性。 དག་པ་གཉིས་དང་སྤེལ་བ་གསུམ་གྱིས་ཕྱིན་དྲུག་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ལ། དེའང་ལོངས་སྤྱོད་དག་པས་སྤྱིན་པ་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ལ། རང་དོན་གྱི་དྲི་མ་དང་མཚན་འཛིན་གྱི་དྲི་མའི་གཉེན་པོ་དགེ་རྩ་དག་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དོ། །通過兩種清凈和三種增長使六度變得殊勝。其中，受用的清凈使佈施變得殊勝；作為自利之垢和相執之垢的對治，善根的清凈使六度波羅蜜多變得殊勝。 སྤེལ་བ་ལ་ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་སྤེལ་བ་དང་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཕྱིན་དྲུག་གི་རྟེན་སྤེལ་བ་དང་། ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་བས་སྦྱིན་པ་སྤེལ་བ་དང་། དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་སྤེལ་བ་དང་། དགེ་བ་སྤེལ་བ་དངོས་དང་གཉིས། དང་པོ་ལ། བསམ་པ་བསྐྱེད་པ། བརྩོན་པ་བསྐྱེད་པ། སྙིང་རྗེ་མདུན་དུ་བཞག་པ་དང་གསུམ། གཉིས་པ་ལ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་དང་། 增長方面，身體的行為增長和力量增長這二者使六度的所依增長；受用的增長使佈施增長；善根的增長有加行增長和善法增長兩種。第一種有生起意樂、生起精進、將慈悲置於前方這三種。第二種是通過三蘊門增長善根。 དང་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྒོམ་པ། བྱམས་པ་སྒོམ་པ། དཀོན་མཆོག་རྗེས་སུ་དྲན་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་དང་བདུན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་第一種有修習五種，修習慈愛，憶念三寶，成辦有情之義，法佈施，修習菩提心這七種。菩薩爲了 14-7-5b ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་རྣམས་བཏང་བ་དང་བསྲུང་བ་དང་དག་པ་དང་སྤེལ་བའི་བསམ་པ་དངོས་སམ། དེའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱ་ཞིང་། གལ་ཏེ་ཆད་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོ་ཐར་པའི་མོད་དང་། འདུལ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་མདོའི་ཁུངས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །一切有情，對於身體、受用和善根，要不間斷地具有舍、護、凈、增的真實意樂，或者具有這些行為的能力。如果中斷，就會墮落，這可以通過菩薩的別解脫經和律藏完全清凈的經文來證實。 དེ་ནི་བཏང་བསྲུང་དག་སྤེལ་ལ་དངོས་སུ་འཇུག་པོའི་བསླབ་པ་སྤྱིའི་ཆོས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ལ་བསླབ་པ་ལ་ཕྱིན་དྲུག་གི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་དང་། ཕྱིན་དྲུག་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། སྦྱིན་པ། །這是真實行持舍、護、凈、增的共同學處。第二種是分別的學處，有成就六度的體性和使六度殊勝兩種。第一種是佈施。

【English Translation】 Having said that. Here, it should be understood what kind of boundaries should be maintained for the precepts spoken by the Bhagavan (藏文，Bhagavan， भगवन्，bhagavan，世尊) so as not to fall into transgression. What are those key points? They are like the verse 'My body'. This is a summary of the Bodhisattva (藏文，Bodhisattva， बोधिसत्त्व，bodhisattva，菩薩) vows. Thus, the Bodhisattva's training is condensed into the six Paramitas. And these six 14-7-5a are accomplished through twelve aspects of abandoning, guarding, purifying, and increasing. The method of accomplishment is as follows: By abandoning the three—body, resources, and roots of virtue—one accomplishes the essence of generosity. By guarding the three guards that block the entrance to newly arising transgressions, and by purifying the two purifications of the body that cleanse previously committed sins, one accomplishes the essence of ethics. One aspect of purifying the body is the purification of afflictions, which has three aspects: the nature of the antidote, the conducive conditions for generating the antidote, and the removal of obstacles to generating the antidote. The first is meditation and wisdom, the second is diligence, and the third is the accomplishment of the essence of patience. The two purifications and three increases make the six perfections special. Among them, the purification of resources makes generosity special. The purification of the roots of virtue, which is the antidote to the defilement of self-interest and the defilement of clinging to characteristics, makes the six Paramitas special. In terms of increase, the increase of bodily actions and the increase of strength increase the basis of the six perfections. The increase of resources increases generosity. The increase of the roots of virtue has two aspects: the increase of application and the actual increase of virtue. The first has three aspects: generating intention, generating diligence, and placing compassion in front. The second is increasing the roots of virtue through the three skandha gates. The first has seven aspects: meditating on the five, meditating on love, recollecting the Three Jewels, accomplishing the benefit of sentient beings, giving the Dharma, and meditating on the mind of enlightenment. The Bodhisattva (藏文，Bodhisattva， बोधिसत्त्व，bodhisattva，菩薩) for 14-7-5b the sake of all sentient beings, should continuously have the actual intention of abandoning, guarding, purifying, and increasing the body, resources, and roots of virtue, or have the ability to perform these actions. If it is interrupted, it will lead to transgression, which can be confirmed by the source of the Pratimoksha Sutra of the Bodhisattva and the Sutra of Complete Purification of the Vinaya. This is the general Dharma of the training for actually engaging in abandoning, guarding, purifying, and increasing. The second is the specific training, which has two aspects: accomplishing the essence of the six perfections and making the six perfections special. The first is generosity.

---

ཚུལ་ཁྲིམས། བཟོད་པ། བརྩོན་འགྲུས། བསམ་གཏན། ཤེས་རབ་སྒྲུབ་པ་དང་དྲུག་གོ། དང་པོ་སྦྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ལ་གཉིས། བཟུང་བའི་ཉེས་པ་དང་བཏང་བའི་ཕན་ཡོན་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་གཏོང་འདོད་བསྐྱེད་པ་དང་། གཏོང་བ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ལ་བདག་གིར་བཟུང་བའི་ཉེས་པ་དང་བཏང་བའི་ཕན་ཡོན་བསམས་པའི་སྒོ་ནས་བཏང་བ་ལ་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ། སྒོ་མཐའ་ཡས་པའི་གཟུངས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ། དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་བཏོང་བ་དངོས་ནི། ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དང་དགེ་རྩ་གསུམ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་གྱུར་ཅིག་སྙམ་པའི་བསམ་པའི་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་བྱེད་པ་དང་། གནས་ཁང་དང་བཞོན་པ་དང་ཟས་དང་གོས་ལ་སོགས་པ་ཅི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སྙམ་པའི་བསམ་པ་དངོས་སམ། དེའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ནུས་པ་མ་དོར་ན་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་སྐབས་ 14-7-6a ཀྱི་ལྟུང་བ་ཁེགས་ལ། ཟས་གོས་སོགས་ལ་བདག་ལ་སྲེད་པས་ལོངས་སྤྱད་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ལྟུང་བ་དང་། བདག་ལ་སྲེད་པ་མེད་རུང་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སྙམ་པའི་ནུས་པ་དོར་ན་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྦྱིན་པ་ལ་དངོས་སུ་སྤྱོད་པ་ན་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི། ཇི་སྲིད་བསམ་པ་ལ་དག་པར། །ལུས་ནི་སྦྱིན་པར་མི་བྱ་སྟེ། །ཞེས་པ་དང་། ཆོས་གོས་གསུམ་མ་གཏོགས་པར་སྦྱིན། །ཞེས་སོ། གཉིས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒྲུབ་པ་ལ་བཞི། བསྲུང་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བསྲུང་བ་ལ་འཇུག་པ། འཆལ་ཚུལ་གསར་དུ་འཇུག་པའི་སྒོ་བསྡམས་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ་ལ་འཇུག་ཚུལ། འཆལ་ཚུལ་སྔར་བྱས་འདག་པར་བྱེད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ལུས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱ། །མ་བསྲུངས་ལོགས་སྤྱོད་ག་ལ་འོང་། །གང་མི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་སྦྱིན། །དེ་བས་སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ལུས་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་སྨོས་སོ། །ལུས་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བར་བྱའོ། །ཅིའི་ཆེད་དུ་སྙམ་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་སྟེ་ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུའོ། །ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་བསྲུང་དགོས་པ་ཅི་སྙམ་ན། གང་མི་སྤྱོད་པས་ཅི་ཞིག་སྦྱིན། །ཞེས་ཏེ། ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་མ་གྱུར་ན་སྦྱིན་པའི་དགོས་པ་མ་གྲུབ་ཅེས་པའོ། །བསྲུང་བ་དང་ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཅི་འབྲེལ་སྙམ་ན། མ་བསྲུངས་ལོངས་སྤྱོད་ག་ལ་འོང་། །ཞེས་ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་མ་གྱུར་ན་སྦྱིན་པའི་དགོས་པ་མི་འགྲུབ་པ་ནི། སེམས་ཅན་ 14-7-6b རྣམས་ཀྱིས་ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར། །ལུས་ལ་སོགས་པ་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། སེམས

【現代漢語翻譯】 戒律、忍辱、精進、禪定、智慧，此六者需修習。首先，修習佈施包含兩個方面：思維執著的過患和施捨的利益，從而生起佈施的意願；以及實際的施捨行為。第一方面是：通過思維執著身體和受用的過患，以及施捨的利益，從而樂於施捨。這可以通過《月燈經》、《無邊門陀羅尼》、《菩薩別解脫經》、《強力者請問經》等經文來證實。第二方面是實際的施捨：持續不斷地想著，將身體、受用和善根三者，都變成與虛空一樣無邊無際的眾生的資糧。對於住所、車輛、食物和衣服等一切受用，都要想著是爲了眾生。或者，只要不捨棄這種意念的功用，就能避免在使用財物時產生墮落。如果因為貪戀自己而享用食物和衣服等，就會產生煩惱的墮落。即使不貪戀自己，但如果捨棄了為眾生著想的意念，也會產生非煩惱的墮落。在實際進行佈施時，不應該佈施的物品是：『只要內心尚未清凈，身體就不應佈施。』以及『除了三法衣之外，都可以佈施。』 第二，修習戒律包含四個方面：守護戒律的理由；依靠什麼而開始守護戒律；通過關閉新染污之門來守護戒律的方式；以及清凈先前所犯的染污。第一方面是：『爲了眾生能享用，身體等都應佈施。若不守護如何享用？不能享用又如何佈施？因此爲了眾生能享用，身體等都應守護。』 應該守護身體等。為什麼呢？爲了讓眾生能夠享用，成為他們資生的來源。為什麼要爲了成為資生的來源而守護呢？『不能享用又如何佈施？』也就是說，如果不能成為資生的來源，那麼佈施的目的就無法實現。守護和成為資生的來源有什麼關係呢？『若不守護如何享用？』如果不能成為資生的來源，那麼佈施的目的就無法實現，正如『爲了眾生能享用，身體等都應佈施』所說。

【English Translation】 The practice of morality, patience, diligence, meditation, and wisdom are the six perfections. First, the practice of generosity involves two aspects: generating the desire to give by contemplating the faults of clinging and the benefits of giving; and the actual act of giving. The first aspect is: generating joy in giving by contemplating the faults of clinging to one's body and possessions, and the benefits of giving. This is confirmed by scriptures such as the 'Moon Lamp Sutra,' the 'Dharani of Boundless Doors,' the 'Pratimoksha of Bodhisattvas,' and the 'Inquiry of the Powerful One.' The second aspect is the actual act of giving: continuously thinking that one's body, possessions, and roots of virtue become the sustenance for all sentient beings as vast as the sky. In all uses of dwellings, vehicles, food, and clothing, one should think that it is for the sake of sentient beings. Or, as long as one does not abandon the power of this thought, one can avoid the downfall of using possessions. If one enjoys food and clothing out of attachment to oneself, it leads to a downfall of affliction. Even without attachment to oneself, if one abandons the thought of doing it for the sake of sentient beings, it becomes a non-afflictive downfall. When actually engaging in generosity, things that should not be given are: 'As long as the mind is not pure, the body should not be given.' and 'Give everything except the three Dharma robes.' Second, the practice of morality involves four aspects: the reasons for guarding morality; what to rely on to engage in guarding morality; how to engage in guarding morality by closing the doors to newly arising transgressions; and purifying previously committed transgressions. The first aspect is: 'For the sake of sentient beings' enjoyment, the body and so on should be given. If not guarded, how can they be enjoyed? If not enjoyed, what can be given? Therefore, for the sake of sentient beings' enjoyment, the body and so on should be guarded.' The body and so on should be guarded. Why? So that sentient beings can enjoy them, becoming a source of sustenance for them. Why should they be guarded to become a source of sustenance? 'If not enjoyed, what can be given?' That is, if they cannot become a source of sustenance, the purpose of giving is not accomplished. What is the relationship between guarding and becoming a source of sustenance? 'If not guarded, how can they be enjoyed?' If they cannot become a source of sustenance, the purpose of giving cannot be accomplished, as it is said, 'For the sake of sentient beings' enjoyment, the body and so on should be given.'

---

་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཉེར་འཚོའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་ལུས་ལ་སོགས་པ་བཏང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དཔའ་བྱིན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མི་བཏང་ཞིང་། །མདོ་སྡེ་དག་ལ་རྟག་བལྟ་བས། །ལུས་ལ་སོགས་པ་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བའི་ཕན་ཡོན་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་ཚུལ་རྣམས། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྒྱད་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །མདོ་དེ་དང་དེ་དག་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་བཅས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་བ་མ་ཡིན་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་མདོ་སྡེ་བལྟ་བ་ལ་གུས་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་མི་བཏང་བ་འདི་དང་མདོ་སྡེ་བལྟ་བས་ཀྱང་དམ་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དམ་པའི་ཆོས་བཟུང་བས་ཀྱང་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་པར་བསྟན་པ་ནི། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། དཔལ་ཕྲེང་སེང་གེ་སྒྲའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །གསུམ་པ་ལ། ལུས། ལོངས་སྤྱོད། དགེ་རྩ་བསྲུང་བ་གསུམ། དང་པོ་ལ། ཕྱི་མའི་ལུས་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བའི་ 14-7-7a ལུས་བསྲུང་བ་དང་། ཚེ་འདིར་ཕན་པའི་རྐྱེན་བསྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རང་ལ་གནོད་པ་བསྲུང་བ་དང་། གཞན་ལ་གནོད་པ་བསྲུང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དགག་བྱ་གནོད་འགྱུར་གྱི་ལས་ངོས་བཟུང་བ། དེའི་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་བསྟེན་པ། ཐབས་དེས་གནོད་འགྱུར་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ལ་བཅུ་གསུམ། དམ་ཆོས་མི་འཛིན་པའི་གནོད་པ། བདུད་ལས་ཀྱི་གནོད་བ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བརྗེད་པའི་གནོད་པ། སྤྲོ་བ་མེད་འི་གནོད་པ། འཁྲུལ་བ་བྱེད་པའི་གནོད་ལ། མོས་པ་མེད་པའི་གནོད་པ། ཞལ་ཏ་པ་དང་དགེ་སྦྱོང་གི་དྲི་མའི་གནོད་པ། རྩ་ལྟུང་གི་གནོད་པ། རབ་བྱུང་གི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་གནོད་པ། མི་དགེ་བ་བཅུའི་གནོད་པ། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཆགས་པའི་གནོད་པ།ཡུལ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནོད་པ། དམ་ཆོས་སྤངས་པའི་གནོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་ལ་ལུས་སྲུང་གང་ཞེ་ན། །གནོད་འགྱུར་སྤོང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཞེས་ཏེ། ལུས་དང་སྲོག་ལ་མི་བལྟ་བར་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་གྱི་མདོ་དང་། གང་ལ་བརྟེན་ན་དམ་ཆོས་འཛིན་པའི་གེགས་སུ་འགྱུར་བའི་སྡིག་གྲོགས་སྤོང་བ་འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་ཁུངས་དྲངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས་ག

【現代漢語翻譯】 爲了使有情眾生能夠賴以生存，佈施身體等等。這是通過菩薩的別解脫經、居士勇施所請問經以及聖無盡慧所宣說的經典來證實的。第二點是：不要捨棄善知識，經常閱讀經典，從而守護身體等等。也就是說，依止善知識的利益以及依止善知識的方式，是通過《華嚴經》、《居士猛厲問經》以及《八千頌般若經》來證實的。從這些經典中可以看出，爲了瞭解墮罪和非墮罪，應該經常恭敬地閱讀經典，因為其中說明了菩薩的行持和菩薩的學處。因此，不捨棄善知識和閱讀經典也顯示了受持正法，而受持正法也顯示了能夠成就守護等等，這是通過引用《聖智海所問經》和《吉祥獅子吼經》來闡述的。第三部分分為：守護身體、受用和善根三種。第一部分是：守護身體，分為兩種：守護身體免受來世的損害，以及依止對今生有益的助緣。第一種又分為：守護自己免受損害，以及守護他人免受損害兩種。第一種包括：確定應該避免的損害性行為，採取防止這些行為的方法，以及通過這些方法避免損害性行為的方式這三個方面。第一個方面有十三種：不持正法的損害、魔業的損害、忘記菩提心的損害、沒有興趣的損害、產生錯覺的損害、沒有信心的損害、說謊者和修行者的垢染的損害、根本墮罪的損害、製造出家障礙的損害、十不善業的損害、貪著慾望的損害、對特殊境域產生邪見的損害、捨棄正法的損害。第一種是：什麼是守護身體呢？就是避免損害性行為。也就是說，不顧惜身體和生命而受持正法，這是引用《聖虛空藏經》來說明的。而應該避免那些會成為受持正法障礙的惡友，這是引用《聖妙法蓮華經》來說明的。第二點是： 從《般若波羅蜜多經》中可以看出

【English Translation】 Giving away the body and so on for the sake of providing sustenance for sentient beings. This is confirmed by the Pratimoksha Sutra of Bodhisattvas, the Sutra Requested by Householder Dp'a-byin, and the Sutras Taught by Holy Inexhaustible Intelligence. The second point is: Do not abandon virtuous friends, and always look at the sutras, thereby protecting the body and so on. That is, the benefits of being upheld by virtuous friends and the ways of relying on virtuous friends are confirmed by the Avatamsaka Sutra, the Sutra Requested by Householder Drag-shul-can, and the Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra. From these sutras, it can be seen that in order to know what is a downfall and what is not a downfall, one should always respectfully read the sutras, because they explain the conduct of Bodhisattvas and the basis of the training of Bodhisattvas. Therefore, not abandoning virtuous friends and reading the sutras also show the upholding of the sacred Dharma, and upholding the sacred Dharma also shows that the accomplishment of protection and so on is achieved, which is explained by quoting the Sutra Requested by Holy Intelligence Ocean and the Sutra of Glorious Lion's Roar. The third part is divided into three: protecting the body, resources, and roots of virtue. The first part is: protecting the body, which is divided into two: protecting the body from harm in future lives, and relying on conditions that are beneficial in this life. The first is further divided into two: protecting oneself from harm, and protecting others from harm. The first includes: identifying harmful actions that should be avoided, taking measures to prevent these actions, and the ways in which these measures prevent harmful actions. The first aspect has thirteen types: the harm of not upholding the sacred Dharma, the harm of demonic activities, the harm of forgetting the mind of enlightenment, the harm of having no interest, the harm of creating illusions, the harm of having no faith, the harm of the defilements of liars and practitioners, the harm of root downfalls, the harm of creating obstacles to ordination, the harm of the ten non-virtuous actions, the harm of attachment to the qualities of desire, the harm of wrongly pursuing special realms, and the harm of abandoning the sacred Dharma. The first is: What is protecting the body? It is avoiding harmful actions. That is, upholding the sacred Dharma without regard for body and life, which is explained by quoting the Holy Akashagarbha Sutra. And one should avoid bad friends who would become obstacles to upholding the sacred Dharma, which is explained by quoting the Holy White Lotus of the Sacred Dharma. The second point is: It can be seen from the Prajnaparamita Sutra that

---

སུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་མི་དགེ་བའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་དང་། དགེ་བའི་ཆོས་སྤོང་བའི་བདུད་ལས་དང་། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། ། 14-7-7b འདི་རྣམ་པར་སྤང་བ་ནི། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་མདོ་ལས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། ནག་པོའི་ཆོས་བཞི་སྤང་བ་དང་དཀར་པོའི་ཆོས་བཞི་བསྟེན་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་གསུངས་པ་དང་། སེང་གེས་ཞུས་པ་ལས་གསུངས་པ་དང་། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱི་ཞིང་བཀོད་ནས་གསུངས་པ་དང་། ཡང་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྦྱོང་བ་དང་། དགེ་རྩ་ཅི་སྒྲུབ་ཀྱི་སྔོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཏོང་བ་དང་། ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །བཞི་པ་ནི། བདག་ལྟ་བུས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པར་ག་ལ་ནུས་སྙམ་པའི་སྤྲོ་བ་མེད་པ་སྤང་བ་ནི། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་གསུངས་པའི་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཡིད་རྟེན་པ་སོགས་བཞིའོ། །དྲུག་པ་ནི། འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལས་འབྱུང་བ་དང་། དེ་སྤོང་བ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས་འབྱུང་བའོ། །བདུན་པ་ནི། ཡུལ་གང་ལ་ཞལ་ཏ་བྱ་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སོ་སོར་ཐར་པ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། ཞལ་ཏ་བྱེད་པའི་ཚུལ་རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ལས་འབྱུང་བ་དང་། དགེ་འདུན་སྲུངས་ཀྱི་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་ལས་གསུངས་སོ། །བརྒྱད་པ་ལ། རྒྱལ་པོའི་རྩ་ལྟུང་ལྔ། དེའི་སྟེང་དུ་གྲོང་ལ་སོགས་པ་འཇོམས་པ་གཅིག་དང་དྲུག །ལས་དང་པོ་པ་ལ་རྩ་ལྟུང་བརྒྱད། གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ནས་འབྱུང་བའི་རྩ་ལྟུང་གཅིག །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ནས་འབྱུང་བའི་རྩ་ལྟུང་གསུམ། དང་པོ་དྲུག་གི་དང་པོ་ནི་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོག་པ། །ཕས་ཕམ་པ་ཡི་ལྟུང་བར་འདོད། །ཅེས་ཏེ། ལུགས་སུ་ 14-7-8a བླུགས་པ་དང་། འབུར་དུ་དོད་པ་སོགས་ཀྱི་མཆོད་རྟེན་དང་། ཕྱོགས་རིས་སུ་བཅད་པའི་དགེ་འདུན་དང་། ཕྱོགས་རིས་མེད་པའི་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱི་རྫས་འཕྲོག་གམ་འཕྲོག་ཏུ་འཇུག་པའོ། །གང་ཟག་གི་རྫས་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །གཉིས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བཤད་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བཤད་པའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བཤད་པ་སྤོང་ཞིང་འགོག་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་རེ་སྤངས་ནའང་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་ལ། སྤོང་ཚུལ་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་རེའི་ཕྱོགས་རེས་མི་ཆོག་པར་མཐའ་དག་འདོར་བའམ་འདོར་དུ་འཇུག་པ་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ལ་དགོས་པ་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ནི།

【現代漢語翻譯】 以及《聖虛空藏經》中所說的追隨不善業，捨棄善法的魔業，以及《聖妙吉祥智海請問經》中所說的內容。 斷除這些內容，在《寶云經》中有所闡述。第三，斷除四黑法，修持四白法，在《寶積經》和《師子請問經》以及《聖文殊師利佛土莊嚴經》中有所闡述。此外，在《寶積經》中還提到，在一切行為中修習菩提心，在成就任何善根之前發起菩提心，以及《月燈經》中所說的內容。第四，斷除認為『像我這樣的人怎麼可能成就菩提』的懈怠，這在《寶云經》中有所闡述。第五，在《寶積經》中提到，對於尚未成熟的眾生，要憶念四種依處等。第六，在《聖勝鬘經》中有所闡述，斷除這些內容在《寶積經》中有所闡述。第七，應該勸誡的對象，在《菩薩別解脫經》中有所闡述；勸誡的方式，在《寶聚經》中有所闡述；以及僧伽守護的證悟故事中有所闡述。第八，國王的五條根本墮罪，加上摧毀城鎮等一條，共六條。對於初學者來說，有八條根本墮罪。《大秘密善巧方便經》中有一條根本墮罪。《二十誓戒經》中有三條根本墮罪。最初六條中的第一條是：『盜取三寶的財物，被認為是失敗的墮罪。』也就是說， 盜取或教唆他人盜取以模製或突出的佛塔，以及有宗派偏見的僧眾，以及無宗派偏見的四方僧眾的財物。據說僅僅是盜取個人的財物是不夠的。第二條是：『捨棄聖法，這是佛陀所說的第二條。』也就是說，捨棄或阻止他人宣說聲聞的解脫，或緣覺的解脫，或大乘的解脫。即使捨棄三乘中的任何一乘，也會成為根本墮罪。捨棄的方式是，不能只偏袒三乘中的任何一乘，而是要全部捨棄或教唆他人捨棄，這似乎是這種根本墮罪所需要的。第三條是：

【English Translation】 And the following are mentioned in the Sutra of Noble Ākāśagarbha (Noble Treasury of Space): following non-virtuous deeds and the Māra's deeds of abandoning virtuous dharmas; and what is mentioned in the Sutra Requested by Noble Mañjuśrī's Ocean of Intelligence. The abandonment of these is mentioned in the Cloud of Jewels Sutra. The third is: abandoning the four black dharmas and relying on the four white dharmas, which are mentioned in the Heap of Jewels Sutra, the Sutra Requested by Lion, and the description of the field of Noble Mañjuśrī. Also, from the Heap of Jewels Sutra, training the mind of enlightenment in all conduct, and generating the mind of enlightenment before accomplishing any virtue, and what appears in the Moon Lamp Sutra. The fourth is: abandoning the lack of enthusiasm, thinking 'How could I possibly achieve enlightenment with someone like me?', which is mentioned in the Cloud of Jewels Sutra. The fifth is: the four reliances, etc., mentioned in the Heap of Jewels Sutra, for beings who have not been fully ripened. The sixth is: what appears in the Noble Bhadrakalpika-sutra, and its abandonment appears in the Heap of Jewels Sutra. The seventh is: to whom to give advice, which appears in the Prātimokṣa of Bodhisattvas; and the manner of giving advice, which appears in the Heap of Jewels; and it is mentioned in the Jātaka of Sangharakṣita. The eighth has five root downfalls for kings, plus one for destroying towns, etc., making six. For beginners, there are eight root downfalls. One root downfall appears in the Sutra of Great Secret Skillful Means. Three root downfalls appear in the Twenty Vows. The first of the first six is: 'Stealing the property of the Three Jewels is considered a downfall of defeat.' That is, stealing or causing others to steal from stūpas that are molded or protruding, and from sanghas with sectarian bias, and from the sangha of the four directions without sectarian bias. It is said that merely stealing the property of an individual is not sufficient. The second is: 'Abandoning the holy Dharma is said by the Buddha to be the second.' That is, abandoning or causing others to prevent the explanation of the liberation of śrāvakas, or the liberation of pratyekabuddhas, or the liberation of the Mahāyāna. Even abandoning any one of the three yānas becomes a root downfall. The way of abandoning is that one cannot be partial to any one of the three yānas, but must abandon all of them or cause others to abandon them, which seems to be necessary for this case of root downfall. The third is:

---

ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་དགེ་སློང་ལ། །ངུར་སྨྲིག་འཕྲོག་དང་བརྡེག་པ་དང་། །བཙོན་རར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ལས་འབེབས་པ་དང་། །ཞེས་ཏེ། གང་ཡང་ངའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་གོས་ངུར་སྨྲིག་གྱོན་པ་དགེ་སློང་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་བཟུང་ཡང་རུང་། དེ་ལྟ་བུའི་བསླབ་པ་མ་བཟུང་བ་བར་མ་རབ་བྱུང་ཡིན་ནའང་རུང་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའང་རུང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པའང་རུང་། དེའི་གོས་ངུར་སྨྲིག་འཕྲོག་པ་སོགས་དང་སྲོག་དང་བྲལ་བར་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་འཇུག་ནའོ། །བཞི་པ་ནི། མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་དང་། །ཞེས་སོ། །དྲུག་པ་ནི། གྲོང་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པ་ཡང་། ། 14-7-8b རྩ་བའི་ལྟུང་བར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཞེས་སོ། །ལས་དང་པོ་བའི་ལྟུང་བ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ནི། བློ་སྦྱང་མ་བྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་དང་། །ཞེས་ཏེ། ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་མ་བྱས་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་ཕྱིར་ལོག་ནའོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་དག །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཟློག་པ་དང་། །ཞེས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱད་པར་མི་ནུས་པས་ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་མི་རིགས་ཀྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཙམ་སྒྲུབས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། སོ་སོར་ཐར་པ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པ་དང་འདུལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བསླབས་པས་འཚང་རྒྱ་བར་མི་ནུས་ཀྱི་ཐེག་ཆེན་ལྷོགས་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་པ་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་ནའོ། །བཞི་པ་ནི། སློབ་པའི་ཐེག་པས་ཆགས་ལ་སོགས། །སྤོང་བར་འགྱུར་བ་མིན་ཞེས་འཛིན། །ཕ་རོལ་དག་ཀྱང་འཛིན་འཇུག་དང་། །ཞེས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཏམ་མ་ཉན་ཞིག །མ་ཀློག་ཅིག །གཞན་དག་ལ་ལུང་མ་འབོགས་ཤིག །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པའི་གཏམ་འཆོབས་ཤིག །དེས་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་རྙེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་། ཁྱོད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་མཐར་འབྱིན་པ་མི་ནུས་ཀྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་དད་པར་གྱིས་ཤིག་ཅེས་པ་སོགས་སྨྲས་པ་ཕ་རོལ་པོས་གོ་ན་རང་ཉིད་ལ་དང་། ཕ་རོལ་པོས་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲས་པ་བཞིན་གྱི་ལྟ་བ་བླངས་ན་གཉིས་ཀ་ལ་འགྱུར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་། །རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་སྟི་དང་། །ཚིགས་ 14-7-9a བཅད་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང་། །ཞེས་ཏེ། སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་ཕམ་པ་དང་པོ་དང་འདྲའོ། །དྲུག་པ་ནི། བདག་ནི་ཟབ་མོ་བཟོད་པ་ཞེས། །ལོག་པ་ཉིད་ནི་སྨྲ་བ་དང་། །ཞེས་ཏེ། ལས་དང་པོ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དག །མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་དེ་དག་འཛིན

【現代漢語翻譯】 對於行為不端的僧侶，剝奪他們的袈裟，毆打他們，將他們投入監獄，剝奪他們的僧籍。也就是說，任何爲了我而出家，穿著袈裟的僧侶，無論他們是否遵守戒律，或者即使他們是未受具足戒的出家人，無論他們行為不端還是遵守戒律，剝奪他們的袈裟，或者讓他們喪命，或者指使他人這樣做。第四條是：犯下五逆罪。第五條是：持有邪見。第六條是：摧毀城鎮等，佛陀說這是根本墮罪。 八條初學者的墮罪中，第一條是：對未經訓練的眾生，講述空性，導致他們從菩提心中退轉。第二條是：勸退已入佛道者，讓他們放棄圓滿菩提，說：『你無法修行六度，所以你不適合成佛，只追求你自己的寂滅吧。』如果對方理解了你的意思，就算犯戒。第三條是：完全放棄別解脫戒，轉而修習大乘，說：『通過修習別解脫戒和戒律無法成佛，去修習大乘吧！』如果對方理解了你的意思，就算犯戒。第四條是：認為學習小乘法門不會斷除貪慾等煩惱，並且自己堅持這種觀點，也讓別人堅持這種觀點，說：『不要聽小乘法門，不要閱讀，不要給別人傳授，詆譭小乘法門，那樣你無法獲得大果報，你無法徹底斷除煩惱，要信仰大乘！』等等。如果對方理解了你的意思，自己和對方都犯戒。第五條是：宣揚自己的功德，爲了獲得供養和尊敬，通過言辭詆譭他人，這與二十條根本墮罪的第一條相似。第六條是：謊稱自己能忍受甚深之法，對於初學菩薩來說，他們不應該誹謗與空性相應的甚深經典，也就是大乘經典。

【English Translation】 To monks who are immoral, deprive them of their robes, beat them, imprison them, and remove them from their monastic status. That is, anyone who has renounced for my sake and wears the robes, whether they are monks who uphold the precepts or even intermediate renunciates who have not taken full ordination, whether they are immoral or uphold the precepts, to deprive them of their robes, or to cause them to lose their lives, or to instruct others to do so. The fourth is: committing the five heinous crimes. The fifth is: holding wrong views. The sixth is: destroying towns, etc., the Victorious One said are root downfalls. Among the eight downfalls for beginners, the first is: to speak of emptiness to sentient beings who have not been trained, causing them to turn away from the mind of enlightenment. The second is: to dissuade those who have entered the path to Buddhahood from abandoning perfect enlightenment, saying, 'You cannot practice the six perfections, so you are not fit to become a Buddha, just pursue your own peace.' If the other person understands your meaning, it is a transgression. The third is: to completely abandon the Pratimoksha vows and instead practice the Mahayana, saying, 'You cannot become a Buddha by practicing the Pratimoksha vows and discipline, go and practice the Mahayana!' If the other person understands your meaning, it is a transgression. The fourth is: to believe that studying the Hinayana teachings will not eliminate afflictions such as desire, and to hold this view yourself, and to make others hold this view, saying, 'Do not listen to the Hinayana teachings, do not read them, do not teach them to others, slander the Hinayana teachings, that way you will not obtain great results, you cannot completely eliminate afflictions, have faith in the Mahayana!' etc. If the other person understands your meaning, both you and the other person are transgressing. The fifth is: to proclaim one's own virtues, and to disparage others through words in order to obtain offerings and respect, which is similar to the first of the twenty root downfalls. The sixth is: to falsely claim that one can endure profound teachings, for beginner Bodhisattvas, they should not slander the profound sutras that correspond to emptiness, that is, the Mahayana sutras.

---

་ཅིང་གཞན་དག་ལའང་རབ་ཏུ་སྟོན་ཏེ། ཆོས་འདི་དག་ནི་ཁོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བློས་རྟོགས་ནས་སྙིང་རྗེ་བས་དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལ་བསྟན་གྱི། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཟབ་མོ་རྣམས་ལ་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་སྒོམས་ཤིག །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཁྱོད་ད་ལྟར་ཁོ་བོ་བཞིན་དུ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྨྲ་ནའོ། །བདུན་པ་ནི། དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང་། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་བྱེད་དང་། །སྦྱིན་པ་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་ཏེ། འདི་ནི་མདོ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིའི་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བའི་གང་ཟག་ནི་ཆད་པས་གཅོད་པའི་བློན་པོ་དང་དགེ་སྦྱོང་གཉིས་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ནི། ཞི་གནས་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་སྦྱིན་པ་རྣམས། །ཞེས་ཏེ། མདོ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་གང་ཟག་ནི་ཁྲིམས་ངན་འཆའ་བའི་རྒྱལ་པོ་དང་། ཁྱིམ་པའི་མདུན་དུ་དགེ་སློང་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའི་དགེ་སྦྱོང་དང་། ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལེན་པའི་ཁ་ཏོན་པ་དང་སྐྱོན་བརྗོད་མཁན་དང་། ལེན་མཁན་གཅིག་པ་འདྲ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ལ་བྱུང་ལ་ཕྱི་མ་གཉིས་གང་ལ་འོད་དཔྱད་དོ། །འདི་དག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི། དེ་དག་རྩ་བའི་ལྟུང་ 14-7-9b བ་སྟེ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ། །རྨི་ལམ་འཕགས་པ་མཁའི་སྙིང་པོའི། །མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་བཤགས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ནས་འབྱུང་བ། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་ཡོངས་འདོར་དང་། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ནས་གསུངས་པའི་ལྟུང་བ་འདི་ལ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུའང་། རྩ་བའི་ལྟུང་བར་མི་བཞེད་པ་དང་བཞེད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། གནས་བརྟན་བྱང་ཆུབ་བཟང་པོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཉེས་པ་ལྕི་བས་རྩ་ལྟུང་དང་ཕྱོགས་མཐུན་པར་བཞག་གི །རྩ་ལྟུང་དངོས་མིན་པར་བཞེད། ཤཱནྟི་པས་དང་པོ་རྒྱལ་བློན་གྱི་དྲུག་པོ་རྩ་ལྟུང་མིན་ལ། ཕྱི་མ་ལས་དང་པོའི་བརྒྱད་པོ་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་བཞེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཞི་བ་ལྷས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་ལྟུང་བར་བཞག་ཅིང་བསླབ་བཏུས་ཉིད་དུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདེ་བླག་ཏུ་བླང་ཞིང་བཟུང་བ་དང་། ཞེས་མདོར་བསྡུས་པ་དང་། དེར་མ་ཟད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་རྩ་ལྟུང་དུ་བཞག་པ་རྣམས་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་བཞེད་ཅིང་། དེ་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་འཇུག་གི་འགྲེལ་བྱེད་ཤེར་འབྱུང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་སོ་ན་བཞག་གོ། གཞན་ཡང་ཨ་བྷ་ཡཱ་ཀ་ར། ནག་པོ་པ། དགེ་བའི་ལྷ། བི་བྷཱུ་ཏི་ཙནྡྲ་རྣམས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་བཞེད་དོ། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་དཀོར་འཕྲོགས་པ། །ཕས་ཕམ་པ་ཡི་ལྟུང་བར་འདོད། །ཅེས་པ་འདི་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་

【現代漢語翻譯】 並且也向其他人充分展示。這些法是我自己通過智慧領悟到的，因為慈悲才這樣向你展示。你也應當如此修習，以便能親身體驗佛陀深奧的教法。如果這樣做，你現在就能像我一樣見到智慧。』第七條是：『斷滅僧眾的供養，供養三寶，接受供養。』這應當像經中所說的那樣理解。犯此根本墮罪的人是斷滅僧眾供養的大臣和僧人。第八條是：『捨棄止觀，享用如法的財物，供養誦經者。』這應當像經中所說的那樣理解。墮罪的人是制定惡法的國王，以及在家眾面前努力誹謗僧人、宣揚過失的僧人，還有接受如法財物的誦經者和誹謗者。接受者和誹謗者是同一個人，這三種情況中，第一種情況會發生，后兩種情況有待考察。這些罪過的懺悔方法是：『這些是根本墮罪，是眾生墮入大地獄的原因。應當在夢中於聖者虛空藏菩薩面前懺悔。』從《善巧方便經》中說：『完全捨棄菩提心。』關於這一點，《虛空藏經》中說到的墮罪，在聖地印度，對於是否將其視為根本墮罪，存在兩種觀點。第一種觀點是：尊者菩提賢認為這些罪過都非常嚴重，與根本墮罪相似，但他認為它們不是真正的根本墮罪。寂天菩薩認為，前六種罪過（國王和大臣）不是根本墮罪，而後八種罪過（從捨棄止觀開始）是根本墮罪。第二種觀點是：寂護將這些罪過視為根本墮罪，並在《學集論》中說，這些根本墮罪很容易接受和持守，並進行了簡要概括。不僅如此，菩薩藏經中被列為根本墮罪的那些罪過，都被視為根本墮罪。與此相符的是，《入行論》的註釋者慧源也這樣認為。此外，阿跋耶迦羅、黑行者、善天、毗布底旃陀羅等人也認為這些是根本墮罪。『盜取三寶的財物，被認為是失敗的墮罪。』關於這一點，基礎、發心、行為、結果。

【English Translation】 And also fully demonstrate to others. These Dharmas are realized by myself through wisdom, and because of compassion, I show them to you in this way. You should also practice in this way, so that you can personally experience the profound teachings of the Buddha. If you do so, you will now see wisdom like me.』 The seventh is: 『Cutting off the offerings to the Sangha, offering to the Three Jewels, and receiving offerings.』 This should be understood as it is said in the Sutra. The person who commits this root downfall is the minister and the monastic who cuts off the offerings to the Sangha. The eighth is: 『Abandoning tranquility, enjoying lawful possessions, and offering to reciters.』 This should be understood as it is said in the Sutra. The person who falls into sin is the king who enacts evil laws, and the monastic who strives to slander the Sangha and proclaim faults in front of the laity, as well as the reciter and slanderer who receives lawful possessions. The receiver and the slanderer are the same person. Among these three situations, the first situation will occur, and the latter two situations remain to be examined. The method of repentance for these sins is: 『These are root downfalls, the cause of sentient beings falling into the great hell. One should repent in a dream before the Holy Akashagarbha Bodhisattva.』 From the Sutra of Skillful Means it says: 『Completely abandon Bodhicitta.』 Regarding this, the downfall mentioned in the Akashagarbha Sutra, in the holy land of India, there are two views on whether to regard it as a root downfall. The first view is: Venerable Bodhibhadra believes that these sins are all very serious, similar to root downfalls, but he does not consider them to be true root downfalls. Shantideva believes that the first six sins (king and minister) are not root downfalls, while the latter eight sins (starting from abandoning tranquility) are root downfalls. The second view is: Shantarakshita regards these sins as root downfalls, and in the Compendium of Trainings, he says that these root downfalls are easy to accept and uphold, and he summarizes them briefly. Moreover, those sins listed as root downfalls in the Bodhisattva Pitaka are all regarded as root downfalls. Consistent with this, the commentator of the Bodhicaryavatara, Sherjung Lodro, also thinks so. In addition, Abhayakara, Krishnacharya, Kalyanakirti, Vibhutichandra and others also consider these to be root downfalls. 『Stealing the property of the Three Jewels is considered a downfall of defeat.』 Regarding this, the basis, intention, action, and result.

---

ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། རྫས་ཀྱི་བདག་པོ་སངས་རྒྱས་དང་། ལུང་དང་རྟོགས་པའི་ཆོས། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་བཞི་ཡན་ཆད་ཡིན་པ་གསུམ་གའམ་གང་རུང་ལ། རང་དམ་ 14-7-10a གཞན་གྱིས་བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ཕུལ་བ་ངེས་པར་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དབང་བའི་རྫས་ཡིན་པ་ཆོས་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་སྦྱོང་གི་རྟགས་མ་ཡིན་པ། ཚད་འཇིག་རྟེན་ན་རྫས་སམ་དངོས་པོར་བགྲང་བ་ཡན་ཚད་ཡིན་པ། བསམ་པ་རང་མི་དབང་བར་ཤེས་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་གཞན་བརྐུ་འམ། བརྐུར་བཅུག་པ། མཐར་ཐུག་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པའི་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཉིད་དུ་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་འདུན་ལྟ་བུ་ལ་གཞན་གྱིས་རྫས་བསྐུར་བ་དགེ་འདུན་ལ་མ་འཕྲོད་གོང་ལམ་དུ་བརྐུས་ནའང་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། མཐར་ཐུགས་གསུམ། དང་པོ་གཞི་ནི། སྟོན་པས་གསུངས་པའི་ཐེག་པ་གསུམ་མམ་གང་རུང་གི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་པ། བསམ་པ་སྤོང་བའམ་འགོག་པར་འདོད་པ། མཐར་ཏུག་འདི་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་ཞེས་སམ། འདི་ནི་སྟོན་པས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་གཙོ་བོར་མི་དགོས་ཏེ་ཡི་དམ་བཅས་པ་ཙམ་གྱིས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བཤད་པའམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བཤད་པའམ། ཐེག་ཆེན་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བར་བཤད་པ་སྤོང་ཞིང་འགོག་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གང་རུང་རེ་སྤང་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་ལ། སྤོང་ཚུལ་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་གང་རུང་རེའི་ཕྱོགས་རེས་མི་ཆོག་པར་མཐའ་དག་འདོར་བའམ་འདོར་དུ་འཇུག་པ་འདིའི་སྐབས་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་ལ་དགོངས་པ་འདྲའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པའི་དགེ་སློང་ལ། །ངུར་སྨྲིག་འཕྲོག་དང་བརྡེག་ 14-7-10b པ་དང་། །བཙོན་རར་འཇུག་པར་བྱེད་པ་དང་། །རབ་ཏུ་བྱུང་ལས་འབེབས་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། བར་མ་རབ་བྱུང་ཡན་ཆད་ཀྱི་སྡོམ་པ་ལེན་མྱོང་བ། ད་ལྟ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ནམ་མི་ལྡན་ཡང་རུང་། ཆོས་གོས་གསུམ་ལ་སོགས་པ་རབ་བྱུང་གི་རྟགས་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་རང་དགར་ཁྲོ་བ་དང་བཅས་པ། སྤྱོར་བ་རང་ངམ་གཞན་གྱིས་འཕྲོག་པ་དང་། བརྡེག་པ་དང་། བཙོན་རར་འཛུད་པ་དང་། འབེབས་པར་བྱེད་དམ། བྱེད་དུ་བཅུག་པ། འདི་ལ་ཆོས་གོས་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་ཡོད་བྱད་ཕྲོགས་ཀྱང་རྩ་ལྟུང་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །མཐར་ཐུག་ཆོས་གོས་གསུམ་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ཕྲོགས་ཏེ་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་པ་དང་། བསྣུན་པ་དང་། བཙོན་དུ་འཇུག་པ་དང་། རབ་བྱུང་གི་རྟགས་ཕྲལ་ཏེ། ཁྱིམ་པའི་གནས་སུ་བཞག་ཙམ་དང་། རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བའི་སྒོ་བཞིའོ། །མཚམས་མེད་ལྔ་པོ་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། འབྱུང་རིང་གི་སླ་གསུངས་སོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འཛིན་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་

【現代漢語翻譯】 關於四種根本墮罪：第一，關於盜取僧物：基礎是，屬於佛陀（證悟者）的財物，以及教法（經、律、論）和僧伽（至少四位持戒比丘）這三者之一或全部。從內心深處自願或由他人奉獻的，確定是屬於三寶的財物，而不是像三法衣那樣的修行標誌。其價值在世間被認為是財物或物品。心想據爲己有。行為上，自己或他人偷盜，或教唆他人偷盜。最終，在產生據爲己有的想法的第一個瞬間，就犯了根本墮罪。例如，如果他人供養僧伽財物，在財物尚未交付給僧伽之前就偷盜，也會立即構成根本墮罪。 關於捨棄正法：包括基礎、意樂和究竟三個方面。首先，基礎是佛陀所說的三乘（聲聞乘、緣覺乘、菩薩乘）之一的經典。意樂是想要捨棄或阻止正法。究竟是指說『這不是正法』，或者『這不是佛陀所說的』。即使沒有明確地說出來，僅僅是立下誓言要捨棄，也會犯根本墮罪。無論是捨棄聲聞乘的解脫之道，還是捨棄緣覺乘的解脫之道，或者是捨棄大乘的解脫之道，都是捨棄和阻止正法。如果捨棄三乘中的任何一乘，就會犯根本墮罪。捨棄的方式必須是完全放棄或教唆他人放棄三乘中的任何一乘，而不是隻放棄其中的一部分。這裡的根本墮罪似乎就是指這種情況。 關於毆打或剝奪僧人的功德：包括基礎、意樂、行為和究竟四個方面。首先，基礎是曾經受過沙彌戒以上戒律的出家人，無論現在是否持戒，都穿著三法衣等出家人的標誌。意樂是隨意地帶著憤怒。行為上，自己或他人剝奪其衣物，毆打，監禁，或使其失去出家資格，或教唆他人這樣做。如果剝奪的不是三法衣等出家人的標誌，則不會構成根本墮罪。最終，剝奪了三法衣等標誌，產生了據爲己有的想法；或者毆打；或者監禁；或者剝奪了出家人的標誌，使其恢復到在家人的身份。這就是產生根本墮罪的四種方式。 關於犯五無間罪：這裡簡要地說明了。 關於持有邪見：宣揚沒有因果。

【English Translation】 Regarding the Four Root Downfalls: First, regarding stealing from the Sangha: The basis is the property of the Buddha (the enlightened one), as well as the Dharma (Sutras, Vinaya, Shastras) and the Sangha (at least four monks with vows), one or all of these three. What is voluntarily offered from the depths of the heart, or by others, is definitely the property of the Three Jewels, not a sign of practice like the three Dharma robes. Its value is considered property or goods in the world. The intention is to take it as one's own. In terms of action, oneself or others steal, or instigate others to steal. Ultimately, at the first moment of generating the idea of taking it as one's own, one commits a root downfall. For example, if others offer property to the Sangha, stealing it before the property is delivered to the Sangha also immediately constitutes a root downfall. Regarding abandoning the true Dharma: It includes three aspects: basis, intention, and ultimate. First, the basis is the scriptures of one of the Three Vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, Bodhisattvayāna) spoken by the Buddha. The intention is to abandon or prevent the true Dharma. The ultimate refers to saying 'This is not the true Dharma,' or 'This was not spoken by the Buddha.' Even if it is not explicitly stated, merely making a vow to abandon it constitutes a root downfall. Whether it is abandoning the path of liberation of the Śrāvakayāna, or abandoning the path of liberation of the Pratyekabuddhayāna, or abandoning the path of liberation of the Mahāyāna, it is abandoning and preventing the true Dharma. If one abandons any one of the Three Vehicles, one commits a root downfall. The way of abandoning must be to completely abandon or instigate others to abandon any one of the Three Vehicles, not just abandoning a part of it. The root downfall here seems to refer to this situation. Regarding beating or depriving monks of their merits: It includes four aspects: basis, intention, action, and ultimate. First, the basis is a monastic who has taken vows above the novice level, whether or not they are currently upholding the vows, and who wears the signs of a monastic, such as the three Dharma robes. The intention is to be arbitrarily angry. In terms of action, oneself or others deprive them of their clothes, beat them, imprison them, or cause them to lose their monastic status, or instigate others to do so. If what is deprived is not the signs of a monastic, such as the three Dharma robes, then it does not constitute a root downfall. Ultimately, depriving them of the signs such as the three Dharma robes, generating the idea of taking them as one's own; or beating them; or imprisoning them; or depriving them of the signs of a monastic, causing them to return to the status of a householder. These are the four ways in which a root downfall arises. Regarding committing the Five Heinous Crimes: This is briefly explained here. Regarding holding wrong views: Proclaiming that there is no cause and effect.

---

བ་དང་། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་གཡེལ་བ། རྒྱུ་འབྲས་མེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ཏེ་འདི་སྐྱེས་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གསུང་། གྲོང་ལ་སོགས་པ་འཇིག་པ་ཡང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། གྲོང་། ལྗོངས། གྲོང་ཁྱེར། ཡུལ་འཁོར་གང་རུང་ཡིན་པ། སྦྱོར་བ་རང་ངམ་གཞན་བྱེད་དམ་བྱེད་དུ་བཅུག་པ། འཇིག་པའི་ཚད་ནི། འཇིག་རྟེན་ན་བཤིག་པར་གྲགས་འོ། །མཐར་ཐུག་རང་དགར་བཤིག་པའི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པ་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལ་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག །དང་ 14-7-11a པོ་བཞི། རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ། ལྔ་པ་རྒྱལ་པོ་ལ་འབྱུང་ཉེ་བས་རྒྱལ་པོའི་རྩ་ལྟུང་། དྲུག་པ་བློན་པོ་ལ་ཉེ་བས་བློན་པོའི་རྩ་ལྟུང་ཞེས་མིང་འདོད་ཀྱང་དེ་དག་ལེགས་པར་མ་མཐོང་གསུང་། ལས་དང་པོ་པའི་བརྒྱད་ནི། བློ་སྦྱངས་མ་བྱས་སེམས་ཅན་ལ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བརྗོད་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་གསུམ་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། སྨོན་པ་ཡན་སེམས་བསྐྱེད་དང་ལྡན་པ། སྦྱོར་བ་གཞིའི་རྒྱུད་མ་བརྟགས་པར་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་མཐར་ཐུག་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐྲག་སྟེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དོར་ཙམ་ཉིད་ནས་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ལ་ཞུགས་པ་དག །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཟློག་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། སྨོན་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ཅིང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ། བསམ་པ་ཐེག་ཆེན་ལས་ཟློག་ནས་ཐེག་དམན་དུ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སྦྱོར་བར་མི་ནུས། དེ་བས་ཉན་ཐོས་བསམ་རང་སངས་རྒྱས་སུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་། ཞེས་སོགས་སྨྲས་པ། མཐར་ཐུག་ཕ་རོལ་པོས་སེམས་བསྐྱེད་དོར་རམ་མ་དོར་ཡང་དོན་གོ་བ་ཙམ་ཉིད་ནས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །སོ་སོ་ཐར་པ་ཡོངས་སྤངས་ཏེ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལ་སྦྱོར་བ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། བསྙེན་གནས་ཡན་ཆད་སོ་ཐར་ལ་གནས་པ། བསམ་པ་ཐེག་དམན་ 14-7-11b ལས་བཟློག་ནས་ཐེག་ཆེན་ལ་སྦྱོར་བར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་སོ་ཐར་དང་འདུལ་བའི་ཁྲིམས་ལ་གནས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལྷོགས་ཤིག་དང་། དེ་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ། མཐར་ཐུག་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བ་ཉིད་ནས་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གོང་གི། དམ་པའི་ཆོས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །ཞེས་པ་དང་། འདི་གཉིས་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཟེར་ན། གོང་དུ་ཆོས་མ་ཡིན། སྟོན་པས་མ་གསུངས་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། འདི་དང་། སློབ་པའི་ཐེག་པས་ཆགས་ལ་སོགས། ཞེས་པ་གཉིས་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཡང་། དོན་དང་མི་ལྡན། ཆོས་

【現代漢語翻譯】 或者，沉迷於來世，認為沒有因果，僅僅因為出生就滿足，說：『城鎮等都會毀滅。』 關於這一點，有基礎、行為和究竟三個方面。首先，基礎是城鎮、鄉村、城市或地區中的任何一個。行為是自己或他人做，或讓他人做。毀滅的程度是在世間被稱為破壞。究竟是隨意破壞的名詞成立時，就成了根本墮罪。 關於這一點，一些古代人說：『第一到第四是國王，第五是接近國王的墮罪，第六是接近大臣的墮罪』，這樣命名，但他們認為這些並不好。 對於初學者的八種墮罪是：『對於沒有訓練過心的人，講述空性。』 關於這一點，有基礎、行為和究竟三個方面。首先，基礎是具有發願菩提心和行菩提心的人。行為是不考察基礎的相續，就講述深奧的空性。究竟是僅僅因為害怕空性而捨棄菩提心，就成了根本墮罪。 『進入佛位的人，阻止圓滿菩提。』 關於這一點，有基礎、意樂、行為和究竟四個方面。首先，基礎是不僅有發願菩提心，而且發起了菩提心並具有誓言的人。意樂是從大乘中退轉，想要進入小乘。行為是說：『你不能修行六度，因此，如果發起聲聞或獨覺的心，一定會從輪迴中解脫。』等等。究竟是對方捨棄或沒有捨棄菩提心，僅僅理解了意義，就成了根本墮罪。 『完全放棄別解脫，進入大乘。』 關於這一點，有基礎、意樂、行為和究竟四個方面。首先，基礎是安住在別解脫戒以上，直到近住戒的人。意樂是從小乘中退轉，想要進入大乘。行為是說：『你安住在別解脫和律儀中有什麼用？進入大乘吧，那樣身語意的惡業就會清凈。』說了這些話。究竟是對方理解了意義，就會成為墮罪。 那麼，如果問：『之前的「捨棄聖法」和這個有什麼區別？』 之前的意思是說這不是佛法，不是導師所說。而這個和『以學習的乘來執著』這兩個，雖然是導師所說，但不符合意義，不是佛法。

【English Translation】 Or, being distracted by the afterlife, holding that there is no cause and effect, being satisfied with just being born, saying, 'Towns, etc., will be destroyed.' Regarding this, there are three aspects: basis, action, and ultimate. First, the basis is any of the towns, villages, cities, or regions. The action is doing it oneself or by others, or causing others to do it. The extent of the destruction is what is known as destruction in the world. The ultimate is that when the term of arbitrary destruction is established, it becomes a root downfall. Regarding this, some ancient people said, 'The first to fourth are the king, the fifth is the downfall close to the king, and the sixth is the downfall close to the minister,' naming them in this way, but they did not see these as good. The eight downfalls for beginners are: 'Speaking of emptiness to sentient beings who have not trained their minds.' Regarding this, there are three aspects: basis, action, and ultimate. First, the basis is someone who has both aspirational and actualizing Bodhicitta. The action is speaking of profound emptiness without examining the basis's continuum. The ultimate is that just by being afraid of emptiness and abandoning Bodhicitta, it becomes a root downfall. 'Those who have entered Buddhahood, preventing perfect enlightenment.' Regarding this, there are four aspects: basis, intention, action, and ultimate. First, the basis is someone who not only has aspirational Bodhicitta but has also generated Bodhicitta and has vows. The intention is to turn away from the Mahayana and want to enter the Hinayana. The action is saying, 'You cannot practice the six perfections, therefore, if you generate the mind of a Shravaka or Pratyekabuddha, you will definitely be liberated from Samsara,' and so on. The ultimate is that whether the other person abandons or does not abandon Bodhicitta, just by understanding the meaning, it becomes a root downfall. 'Completely abandoning individual liberation, entering the Mahayana.' Regarding this, there are four aspects: basis, intention, action, and ultimate. First, the basis is someone who abides in individual liberation vows up to the Uposatha vows. The intention is to turn away from the Hinayana and want to enter the Mahayana. The action is saying, 'What is the use of you abiding in individual liberation and the Vinaya? Enter the Mahayana, and then the negative karma of body, speech, and mind will be purified.' Saying these words. The ultimate is that if the other person understands the meaning, it will become a downfall. Then, if asked, 'What is the difference between the previous 'abandoning the holy Dharma' and this?' The previous one means saying that this is not the Dharma, not spoken by the teacher. While this and 'clinging to the vehicle of learning,' although spoken by the teacher, do not conform to the meaning and are not the Dharma.

---

དང་མི་ལྡན། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་ཁྱད་དུ་བསད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་པའི་ཐེག་པས་ཆགས་ལ་སོགས། །སྤོང་བར་འགྱུར་བ་མིན་ཞེས་འཛིན། །ཕ་རོལ་དག་ཀྱང་འཛིན་འཇུག་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། ཡུལ་སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བ། བསམ་པ་ཐེག་དམན་ལ་སྨད་དེ། ཐེག་ཆེན་འཛིན་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་གཏམ་མ་ཉན། མ་ཀློག །ལུང་མ་འབོགས། གཏམ་འཆོབས་ཤིག །གཞི་དེས་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྒྲིབ་པ་ཙམ་ཡང་ཟད་པར་མི་ནུས་ཀྱི། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་དད་པར་གྱིས་ཤིག། །ལྷོགས། ཉོན། ལུང་ཕོགས་ཤིག་དང་། བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་སྨྲས་པ། མཐར་ཐུག་དེའི་ཚིག་ཉན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་བ་ན་སྡོམ་ལྡན་ཡིན་ན་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞིང་། རང་ཉིད་ལ་གཞན་གྱིས་མ་བཟུང་ཡང་ཕྱོགས་དེ་ཉིད་བཟུང་ཙམ་ནས་འགྱུར་གྱི། 14-7-12a འདི་འབྲས་བུ་ཁྱད་དུ་བསད་པ་ཡིན། གོང་མ་རྒྱུ་ཁྱད་དུ་བསད་པའོ། །རང་གི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་། །རྙེད་པ་དང་ནི་བཀུར་སྟི་དང་། །ཚིགས་བཅད་རྒྱུ་ཡིས་གཞན་སྨོད་དང་། །ཞེས་པ་འདིའི་ཡན་ལག་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱ་གསུང་། བདག་ནི་ཟབ་མོ་བཟོད་པ་ཞེས། །ལོག་པ་ཉིད་ནི་སྨྲ་བ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་བ། སྨྲ་བའི་ཡུལ་མིར་གྱུར་པ། བསམ་པ་མ་རྟོགས་བཞིན་རྟོགས་ཞེས་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་བ། སྦྱོར་བ་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་གོ་ཡུལ་ཙམ་ལ། བདག་གིས་སྒྲ་དང་རྟགས་ལ་མ་བརྟེན་པར་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་སོ་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ལ་བསྟན་ཏོ། །ཞེས་སྨྲས་པ། མཐར་ཐུག་ཕ་རོལ་པོས་དོན་གོ་བ་ཉིད་ནས་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་རྙེད་བཀུར་ཕྱིར་བདག་འཚོང་ཞིང་། ལྕི་བ་ཆེན་པོའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང་། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་སྦྱིན་བྱེད་དང་། །སྦྱིན་པ་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང་། །ཞེས་པ་ལ། གཞི། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། མཐར་ཐུག་བཞི་ལས། དང་པོ་གཞི་ནི། དགེ་སྦྱོང་རྣམས་དང་། རྒྱལ་རིགས་དག་ལ། བསམ་པ་རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་བདུན་ན་འདོན་དང་། བློན་པོ། བཤོར་བ་གདོལ་པ། དེ་དག་གིས། རྒྱལ་རིགས་དང་། དགེ་སྦྱོང་རྣམས་འབྱེད་པའི་དབྱེན་བྱེད་ཅིང་། ཆད་པས་བཅད་དེ་ནོར་འཕྲོག་ཏུ་འཇུག་པར་འདོད་པ། སྦྱོར་བ་གདོལ་པ་དེས། དགེ་སྦྱོང་དེ་དག་གི། གང་ཟག་གིའམ། དགེ་འདུན་གྱིའམ་ཕྱོགས་བཞིའི་དགེ་འདུན་གྱིའམ། མཆོད་ 14-7-12b རྟེན་གྱི་དག །དགེ་སྦྱོང་རྣམས་བརྐུར་བཅུག་ནས། མདུན་ན་འདོན་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཕུལ། དེ་དག་གིས་ཤེས་བཞིན་དུ་བླངས་ཏེ་རྒྱལ་པོ་ལ་ཕུལ། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་ཤེས་བཞིན་དུ་བླངས་པ། མཐར་ཐ

【現代漢語翻譯】 不具備。對於眾生沒有利益和安樂，這是貶低之意。經由學習的聲聞乘，並非斷除貪著等等，而是執著於此。對於他人也進行執著和引導。對於這些，從基礎、意樂、加行、究竟四個方面來說，首先基礎是：對像是能說話且理解意義者。意樂是貶低小乘，想要執持大乘。加行是你不要聽聞聲聞的言論，不要閱讀，不要諷誦，不要談論。僅僅憑藉這個基礎，連聲聞的障礙都無法消除，要對大乘生起信心。要閱讀，要聽聞，要諷誦，就能夠在無上菩提中成佛。這樣說。究竟是聽信了他的話，如果對方也接受了這種宗派，如果是有戒律者，就會犯墮罪。即使自己沒有被他人勸說，僅僅是接受了這種觀點，也會犯墮罪。 這是貶低果報。前面是貶低因。宣說自己的功德，以及為了獲得利養和恭敬，用偈頌來誹謗他人。這個的支分可以從第二十條根本墮罪中瞭解。我具有甚深忍辱，這是虛妄之語。對於這個，從基礎、意樂、加行、究竟四個方面來說，首先基礎是：能說話且理解意義者，說話的對像是人。意樂是沒有證悟卻轉變為已證悟的想。加行是對經典的意義，僅僅是理解了空性的表面意思，就說：我沒有依靠文字和符號，而是親自證悟了空性，像這樣向你展示。這樣說。究竟是對方理解了這個意義，就會犯墮罪。這是為了利養恭敬而販賣自己，會犯下極其嚴重的墮罪。斷絕出家人的供養，引導他人斷絕，以及對於三寶的供養者，引導他人奪取供養。對於這些，從基礎、意樂、加行、究竟四個方面來說，首先基礎是：對於出家人們和國王種姓的人們。意樂是國王種姓的侍從和大臣，以及被貶斥的賤民。那些人，製造國王種姓和出家人們之間的分裂，用刑罰來斷絕他們的財物。加行是那個賤民，對於那些出家人，無論是針對個人，還是僧團，還是四方僧團，還是佛塔的財物，唆使他人偷盜，然後獻給侍從等人。那些人明知故犯地接受了，然後獻給國王。國王也明知故犯地接受了。究竟是。

【English Translation】 Not possessing. It is a disparagement, saying that it is not beneficial and happy for sentient beings. Through the vehicle of learning, it is not abandoning attachment, etc., but clinging to it. Also, for others, there is clinging and guiding. Regarding these, from the four aspects of basis, intention, action, and ultimate, the first basis is: the object is someone who can speak and understand meaning. The intention is to disparage the Lesser Vehicle, wanting to uphold the Great Vehicle. The action is that you should not listen to the words of the Shravakas, do not read, do not recite, do not discuss. Merely by this basis, even the obscurations of the Shravakas cannot be eliminated, you should generate faith in the Great Vehicle. You should read, you should listen, you should recite, and you will become enlightened in unsurpassed Bodhi. Thus saying. The ultimate is that upon hearing his words, if the other person also accepts this doctrine, if they are a person with vows, they will commit a transgression. Even if one is not persuaded by others, merely accepting this view will lead to transgression. This is disparaging the result. The previous one was disparaging the cause. Proclaiming one's own virtues, and for the sake of gaining profit and respect, using verses to slander others. The branches of this can be understood from the twentieth root downfall. 'I have profound patience,' this is a false statement. Regarding this, from the four aspects of basis, intention, action, and ultimate, the first basis is: someone who can speak and understand meaning, the object of speech is a person. The intention is to transform the perception into one of having realized when one has not realized. The action is regarding the meaning of the scriptures, merely understanding the superficial meaning of emptiness, and saying: 'I have not relied on letters and symbols, but have directly realized emptiness,' and showing it to you in this way. Thus saying. The ultimate is that if the other person understands this meaning, they will commit a transgression. This is selling oneself for the sake of profit and respect, and will commit an extremely serious transgression. Cutting off the offerings to monastics, inducing others to cut off, and for those who make offerings to the Three Jewels, inducing others to seize the offerings. Regarding these, from the four aspects of basis, intention, action, and ultimate, the first basis is: for the monastics and people of the royal lineage. The intention is the attendants and ministers of the royal lineage, and the outcastes who have been banished. Those people create division between the royal lineage and the monastics, and use punishments to cut off their wealth. The action is that the outcaste induces others to steal from those monastics, whether it is directed at an individual, or the Sangha, or the Sangha of the four directions, or the property of the stupa, and then offers it to the attendants and others. Those people knowingly accept it and then offer it to the king. The king also knowingly accepts it. The ultimate is.

---

ུབ་ཐོབ་བློ་སྐྱེས་ཙམ་ནས་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་པ། གཉིས་ཀ་ནི་སྤྱོད་འཇུག་གི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ནས་རྒྱལ་པོ་དངོས་སུ་སྨོས་པས། རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་གཉིས་གསུང་། འོ་ན་འདི་དང་། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་འཕྲོག་རྐུ་བ། །ཞེས་པ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཟེར་ན། གོང་མ་དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་ཤེས་བཞིན་དུ་རྐུས་པ་ཡིན་ལ། འདི་ཆད་པས་ནོར་ཁྱེར་ཤོག །རྐུས་ཤོག། །ཅེས་སྨྲས་པ་ཡིན་གྱི། དཀོན་མཆོག་གི་ནོར་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་གསུང་། ཞི་གནས་འདོར་བར་བྱེད་པ་དང་། །ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། །ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་བྱིན་པ་རྣམས། །ཞེས་པ་ལས་རྒྱལ་རིགས་དང་། དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ཕྱེ་བས། དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ལ་བརྩེ་བའི་ཕྱིར། བསླབ་པ་གསུམ་ལ་གནོད་པའི་བཀའ་ཁྲིམས་བྱས་པར་འགྱུར། རྐྱེན་དེས་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་བྱེད་མཁན་ལ་རྩ་ལྟུང་འབྱུང་བའི་སྒོ་གཅིག །དགེ་སྦྱོང་རྣམས་ཀྱང་རྣལ་འབྱོར་དང་བྲལ། ལྟ་བ་དང་། ཆོ་ག་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་ཤིང་། སྒྱིད་ལུག་པར་གྱུར་ནས། རྒྱལ་པོ་དག་ལ། བཀུར་སྟི་དང་རིམ་གྲོ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཉམས་པ་དེ་དག་གིས་ཀྱང་དགེ་སློང་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ལ་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་བརྗོད་དེ། དགེ་སློང་སྤོང་བ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས་ཁ་ཏོན་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བ་ལ་བྱིན་ན། རྒྱལ་པོ་བློན་པོ་གཉིས་ཀ་ལ་ 14-7-13a རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འཕགས་པ་ནམ་མཁའི་སྙིང་པོའི་མདུན་དུ་འདུག་སྟེ་བཤགས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པས། འདི་རྣམས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་པ་ལ་རང་དགར་སྤྱད་པ། སྦྱོར་བ་དངོས་གཞི་མཇུག་རྣམས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཞེས་ཤཱནྟི་པས་གསུངས་པས་ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་མེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་པ་དང་། དེས་མགུ་ཞིང་དེ་ལ་དགའ་བ་དང་། དེ་ཉིད་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ཆེན་པོས་ཏེ། ཟག་པ་ཆེན་པོ་རྒྱུན་མི་ཆད་དུ་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་ན་སྡོམ་པ་གཅོད་ཅིང་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། །གསང་ཆེན་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་མདོ་ནས། སྨོན་སེམས་གཏོང་བ་རྩ་ལྟུང་དུ་གསུངས་ཤིང་། ཞི་བ་ལྷའང་དེ་ཉིད་དུ་བཞེད་དོ། །སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ནས་འབྱུང་བ། ཆགས་དང་སེར་སྣ་མི་ཟད་པས། །སློང་ལ་སྦྱིན་པར་མི་བྱེད་དང་། །ཁྲོས་ནས་སེམས་ཅན་བརྡེག་པ་དང་། །བསྒྲིམས་ཏེ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ན། །སེམས་ཅན་ལ་ནི་མི་བཟོད་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་དང་གཞན་མཐུན་པས། །ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་བརྗོད་པའོ། །ཕམ་པ་དང་པོ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བྱེད་ཅེས་པ་གོང་དུ་སྨོས་པས་འདིར་མ་བཤད་དོ། །དགུ་པ་རབ་འབྱུང་གི་རབ་ཆད་བྱེད་པའི་གནོད་པ་ནི། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་བར་དུ་གཅོད་པའི་མདོ་ལ

【現代漢語翻譯】 據說，一旦生起貪慾之心，就會墮入兩者之中。'兩者'在《入行論》的廣釋中明確提到了國王，所以指的是國王和大臣。那麼，這和'盜取三寶之物'有什麼區別呢？前者是明知是三寶之物而盜取，後者則是下令：'把財物拿來！偷來！'並非針對三寶的財物。'捨棄寂止，以及正定的受用，施與誦讀者'，這裡區分了王族和修行者。因為憐憫修行者，所以制定了損害三學的法律。這種因緣會使人遠離修習寂止和勝觀，對於這樣做的人來說，這是產生根本墮罪的一個途徑。修行者也會因此遠離瑜伽，他們的見解、儀軌和戒律會衰退，變得懈怠，轉而對國王進行恭敬和侍奉。那些戒律鬆弛的修行者會誹謗那些精進修行的僧侶，如果將精進修行者的受用施與那些喜歡誦讀的人，那麼國王和大臣都會墮入根本墮罪。 這些都是根本墮罪，是眾生墮入大焦熱地獄的因。應當在聖者虛空藏菩薩面前懺悔。因此，對於這些會導致根本墮罪的行為，應當像對待二十條根本戒一樣，謹慎對待起心動念、實際行動和最終結果。香提巴（Śāntipa）說，如果一個人毫無羞恥之心，並且以此為樂，認為這是優點，那麼他就會被巨大的煩惱所纏繞，持續不斷地造作惡業，最終會破戒並墮入根本墮罪。《大秘密方便經》中說，捨棄菩提心是根本墮罪，寂天菩薩（Śāntideva）也認同這一點。二十條根本戒中提到：由於貪婪和吝嗇，不願佈施給乞討者；憤怒地毆打眾生；強迫他人行樂；對眾生沒有耐心；隨順煩惱和他人；以及宣說虛假的佛法。第一條根本墮罪和捨棄大乘已經在前面說過了，這裡就不再贅述。第九種損害是斷絕出家的善根：在《斷絕出家因緣經》中...

【English Translation】 It is said that as soon as a desire arises, one will fall into both. 'Both' explicitly mentions the king in the extensive commentary on 'Entering the Bodhisattva's Way of Life', so it refers to the king and the minister. Then, what is the difference between this and 'stealing the property of the Three Jewels'? The former is knowingly stealing the property of the Three Jewels, while the latter is ordering: 'Bring the property! Steal it!' It is not aimed at the property of the Three Jewels. 'Abandoning tranquility, as well as the enjoyment of correct concentration, giving to those who recite', here distinguishes between the royal family and practitioners. Because of compassion for the practitioners, laws are made that harm the three trainings. This condition will cause people to be separated from the practice of tranquility and insight, and for those who do so, it is a way to generate a root downfall. Practitioners will also be separated from yoga, their views, rituals, and precepts will decline, they will become lazy, and turn to respect and serve the king. Those practitioners whose precepts are lax will slander those monks who are diligent in practice, and if the enjoyment of diligent practitioners is given to those who like to recite, then both the king and the minister will fall into a root downfall. These are all root downfalls, which are the cause of sentient beings falling into the great Avīci hell. One should confess in front of the noble Ākāśagarbha Bodhisattva. Therefore, for these actions that lead to root downfalls, one should be as careful as with the twenty root vows, carefully considering the initial thought, the actual action, and the final result. Śāntipa said that if a person has no sense of shame and takes pleasure in it, thinking it is a virtue, then he will be entangled in great afflictions, continuously creating evil karma, and will eventually break the vows and fall into a root downfall. The 'Great Secret Means Sutra' says that abandoning bodhicitta is a root downfall, and Śāntideva also agrees with this. The twenty root vows mention: due to greed and stinginess, unwilling to give to beggars; angrily beating sentient beings; forcing others to have fun; having no patience for sentient beings; following afflictions and others; and proclaiming false Dharma. The first root downfall and abandoning the Mahayana have already been mentioned above, so I will not repeat them here. The ninth kind of harm is cutting off the root of renunciation: in the 'Sutra on Severing the Causes of Renunciation'...

---

ས་གསུངས་སོ། །བཅུ་པ་ནི། དམ་པའི་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ལས་སོ། །བཅུ་གཅིག་པ་ནི། མདོ་དེ་ཉིད་དང་འདོད་པ་ལ་གདམས་པའི་མདོ་དང་། ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་དང་། བུ་མོ་ཟླ་བ་མཆོག་གིས་ཞུས་པའི་ 14-7-13b མདོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །བཅུ་གཉིས་པ་ནི། སེམས་བསྐྱེད་པ། རིགས་ལ་གནས་པ། མཚན་མ་ཡོད་པ་གསུམ་ལ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གནོད་པ་ནི། རབ་ཏུ་ཞི་བ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱི་མདོ་དང་། དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་དང་། བཀུར་སྟི་དང་བཀུར་སྟི་མ་ཡིན་པ་འདི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པར། དད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་དང་། ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཕྱག་རྒྱའི་མདོ་དང་།སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་མདོ་དང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་མདོ་ལ་སོགས་ལས་བསྒྲུབས་སོ། །བཅུ་གསུམ་པ་ནི། རྣམ་པར་འཐག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའི་མདོས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་འགོག་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་བསྟེན་པ་ནི། དམ་བཅའ་བཅུ་གཉིས་བྱ་བ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་དང་། གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་རྟོག་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ་དང་། སྨོན་ལམ་གདབ་པ། སའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས་དང་། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་དད་པ་དང་གུས་པ་བསྐྱེད་པ་སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོ་ལས་བྱུང་བ་དང་། ཆོས་བཞི་ཚན་གཉིས་བསྟེན་པ་དང་། དྲུག་ཚན་གཅིག་སྤང་བ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོས་བསྒྲུབས་སོ། །བཞི་ཚན་དང་པོའི་ཐོས་པ་ཉུང་བའི་གང་ཟག་ནི། ཆོག་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་འདོར་ལེན་ཚུལ་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་པ་ལ་བྱེད། འདུ་འཛི་ལ་དགའ་བ་ནི། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་སོགས་ལ་འགྲོགས་བཤེས་མང་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བ་ནི། ཐོས་ 14-7-14a པའི་དོན་མི་སྒྲུབ་པར་སྨྲ་བ་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པའོ། །ལས་ལ་དགའ་བ་ནི། ཞིང་ལས་སོགས་ལ་དགའ་བའོ། །སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བ་ནི། རྩོད་པ་ལ་དགའ་བའོ། །གསུམ་པ་ཐབས་དེས་གནོད་འགྱུར་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་ཀྱང་། གནོད་པ་རྣམ་པར་སྤང་བར་གསུངས་པ་ནི་མ་སྤངས་ན་ཚེ་འདི་ལའང་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ཚེ་འདི་ལ་གནོད་འགྱུར་སྤོང་བའི་ཚུལ་ནི། དེ་ཀུན་གང་གིས་འཐོབ་ཅེ་ན། །འབྲས་བུ་མེད་པའི་བྱེད་སྤངས་པས། །ཞེས་ཏེ། གོང་དུ་སྨོས་པའི་གནོད་པ་རྣམ་པར་སྤང་བར་བསྟན་པ་དེ་ཀུན་གཞན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་སྤངས་པས་འགྲུབ་ལ། དེས་ན་དེ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་དང་། ཆོས་བཅུ་པའི་མདོ་དང་།འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་དང་། འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་དང་། བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་རྣམས་ཀྱ

【現代漢語翻譯】 如是宣說。第十，出自《正法念處經》。第十一，由《彼經》（指《正法念處經》）以及《勸誡慾望經》、《強硬居家者所問經》和《月上女所問經》等經文所證實。第十二，對於生起菩提心、安住種姓、具有相這三者進行顛倒修持的過患，可以通過《寂靜調伏神變經》、《入信力印經》以及《恭敬與不恭敬——此乃菩薩對凡夫之權衡，出自入信力印經》、《入決定與不決定印經》、《觀世音經》和《業障清凈經》等經文來證實。第十三，由《總攝一切分別經》所證實。 第二，依靠對治之方便：行持十二誓言，出自《策發增上意樂經》；不思索他人之過失，出自《顯示一切法無生經》；發願，出自《地藏經》；于菩提心生起信心與恭敬，出自《樹幹莊嚴經》；依止兩組四法，以及捨棄一組六法，由《策發增上意樂經》所證實。第一組四法是：對於少聞之人，如同知足一樣，不以如理之方式取捨；喜歡喧囂之人，與在家眾和出家眾等交往甚多；喜歡言談之人，不修持所聞之義，只專注于言說；喜歡事務之人，喜歡農耕等事。 喜歡戲論之人，喜歡爭論。第三，以彼方便，能令過患轉為遣除之理：聖《寶云經》中也說：『過患若能遣除，若不遣除，即於此生亦將墮落。』第三，於此生中遣除過患之理：彼等以何而得耶？捨棄無果之行。如是說，上面所說的過患若能遣除，彼等皆由捨棄不能利益他人的行為而成就。因此，應當捨棄彼等。』此乃出自《月燈經》、《十法經》、《聖正法集經》、《聖虛空藏經》和《無盡慧經》等。

【English Translation】 Thus it was spoken. Tenth, from the 'Saddharma-smṛtyupasthāna Sūtra' (正法念處經). Eleventh, it is confirmed by 'That Sūtra' (referring to the 'Saddharma-smṛtyupasthāna Sūtra'), as well as the 'Admonition on Desires Sūtra', the 'Sūtra Asked by the Strong Householder', and the 'Sūtra Asked by the Daughter Chandra-uttama'. Twelfth, the faults of wrongly practicing the three—generating Bodhicitta (菩提心), abiding in lineage, and having characteristics—can be confirmed by the 'Miraculous Transformation of Perfect Pacification Sūtra', the 'Entering into Faith Power Seal Sūtra', as well as 'Respect and Non-Respect—This is the Bodhisattva's Weighing of Ordinary Beings, from the Entering into Faith Power Seal Sūtra', the 'Entering into Certainty and Uncertainty Seal Sūtra', the 'Avalokiteśvara Sūtra', and the 'Karmic Obscuration Purification Sūtra', and so on. Thirteenth, it is confirmed by the 'Sūtra Compiling All Distinctions'. Second, relying on the means of counteracting: practicing the twelve vows, from the 'Encouraging Higher Intention Sūtra'; not contemplating the faults of others, from the 'Showing All Dharmas as Unborn Sūtra'; making aspirations, from the 'Kṣitigarbha Sūtra' (地藏經); generating faith and respect in Bodhicitta, from the 'Trunk Adornment Sūtra'; relying on two sets of four dharmas, and abandoning one set of six dharmas, confirmed by the 'Encouraging Higher Intention Sūtra'. The first set of four dharmas is: for those with little learning, like contentment, not taking and abandoning in a proper manner; those who like noise, associating with many householders and renunciates, etc.; those who like to talk, not practicing the meaning of what they have heard, only focusing on speaking; those who like activities, liking farming and other things. Those who like elaboration, liking to argue. Third, with those means, the way in which faults can be transformed into being eliminated: In the 'Noble Ratnamegha Sūtra' (寶云經) it is also said: 'If faults can be eliminated, if they are not eliminated, then in this life one will also fall.' Third, the way to eliminate faults in this life: 'By what are these obtained? By abandoning fruitless actions.' Thus it is said, 'If the faults mentioned above can be eliminated, they are all accomplished by abandoning actions that do not benefit others. Therefore, one should abandon them.' This is from the 'Moon Lamp Sūtra', the 'Ten Dharmas Sūtra', the 'Noble Collection of Correct Dharmas Sūtra', the 'Noble Ākāśagarbha Sūtra', and the 'Inexhaustible Intelligence Sūtra', and so on.

---

ིས་བསྒྲུབས་སོ། །གཞན་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་བྱེད་པ་སྤངས་པ་གང་གིས་འགྲུབ་སྙམ་ན། དེ་ཡང་རྟག་ཏུ་དྲན་པས་འགྲུབ། །ཅེས་ཏེ། བསླབ་པ་ལ་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་བསྟེན་པས་འགྲུབ་པས་དྲན་པ་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་གིས་འགྲུབ་ཅེ་ན། དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་གུས་ལས་བྱུང་། །ཞེས་ཏེ། བསླབ་པ་ལ་སྙིང་ཐག་པ་ནས་གུས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་། །གུས་པ་གང་གིས་འགྲུབ་ན། གུས་ནི་ཞི་བའི་ཆེ་བ་ཉིད། །ཤེས་པར་གྱུར་ན་བརྟུན་པ་སྐྱེ། །མཉམ་གཞག་ཡང་དག་ཇི་བཞིན་དུ། །ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ཐུབ་པས་གསུངས། །ཕྱི་རོལ་གཡོ་བ་བཟློག་ 14-7-14b པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ཞི་ལས་མི་གཡོ་འབྱུང་། །ཞེས་ཏེ། རང་གཞན་གྱི་རྒུད་པ་མཐའ་དག་བཟློག་པ་དང་། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་མཐའ་དག་འགྲུབ་པ་བསླབ་པ་གསུམ་ལ་རག་ལས་པ་དང་། དེའང་རྩ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་རག་ལས་པར་མཐོང་བ་ལས་འགྲུབ་པ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བ་བསྲུང་བ་ནི། ཀུན་ཏུ་མི་རྒོད་འཇོམ་པ་དང་། །རན་ཅིང་མཉེན་པར་སྨྲ་བ་ཡིས། །སྐལ་ལྡན་སྐྱེ་བོ་འདུན་པར་འགྱུར། །བཟུང་བར་འོས་པའང་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། ལུས་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་བསྡམས་པ་ལས་དད་པར་འགྱུར་ཞིང་ཚིག་བཟུང་དུ་འོས་པར་འགྱུར་ཞེས་པ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན། དེ་ནི་བཟུང་འོས་མ་ཡིན་ན། །འཇིག་རྟེན་རྒྱལ་བའི་མྱུ་གུ་བརྙས། །ཐལ་བས་གཡོགས་པའི་མེ་བཞིན་དུ། །སེམས་ཅན་དམྱལ་ལ་སོགས་པར་བསྲེག །ཅེས་ཏེ། ལུས་དག་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བརྙས་པར་འགྱུར་ལ་བརྙས་པས་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ཞིང་། དེའི་རྐྱེན་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྱས་པས་རང་ཉིད་ལའང་ཉེས་པར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ཉེས་པར་སྤྱད་ན་རང་གཞན་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་བས་སྤང་བར་གསུངས་པ་ནི། དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་བས་བསྡོམས་པའི་མདོར། །གང་གི་སེམས་ཅན་མ་དད་འགྱུར། །དེ་ནི་བསྒྲིམས་ཏེ་སྤང་བྱ་ཞེས། །དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྡོམ་པའི་འགག་སེམས་ཅན་མ་དད་པར་འགྱུར་བ་སྤང་བ། དཀོན་མཆོག་ 14-7-15a སྤྲིན་ལས་གསུངས་ཞེས་པའོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་ཚེ་འདིར་ཕན་པའི་རྐྱེན་བསྟེན་པ་ནི། སྨན་དང་གོས་ལ་སོགས་བཅས་པས། །ཞེས་ཏེ། རྟག་ཏུ་བྱ་བའི་སྨན་དང་གློ་བུར་བའི་སྨན་ན་བའི་གསོས་སྨན་ལ་སོགས་པ་དང་། གོས་དང་གནས་ཁང་དང་རིག་སྔགས་ཀྱིས་ཀྱང་བསྲུང་བར་བྱ་བ། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །དེ་རྣམས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནའང་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྙམ་པས་སྤྱད་པར་བྱའོ། །བདག་ལ་སྲེད་པས་ལོངས་སྤྱད་ན། །ཉོན

【現代漢語翻譯】 已經證實。如果放棄了不會變成利他行為的行為，那麼通過什麼來實現呢？也是通過持續的憶念來實現。也就是說，通過在戒律中依止憶念和正知來實現，因此要依止十二憶念等。那麼，這樣的憶念通過什麼來實現呢？憶念產生於極大的恭敬。也就是說，產生於對戒律發自內心的恭敬。恭敬通過什麼來實現呢？恭敬是寂靜的偉大之處。如果知道了，就會產生精進。如實地進入禪定，如實地瞭解，佛陀這樣說過。通過阻止外在的動搖，心從寂靜中產生，不會動搖。也就是說，阻止自己和他人的所有衰敗，成就所有圓滿，依賴於三種戒律，而且也看到根本依賴於戒律來實現，這是通過聖者《無盡慧經》等證實的。第二，守護會傷害他人的行為：總是調伏粗暴，以恰當和柔和的語言說話，有緣分的眾生會聚集，也將會產生值得攝受的人。也就是說，從身語的過失行為中約束，會產生信心，並且會變得值得接受教誨，這是引用《正法集經》來說明的。如果不這樣做，會有什麼過失呢？如果不是值得攝受的人，就會輕蔑世間勝利的幼苗，就像被灰燼覆蓋的火焰一樣，焚燒眾生於地獄等惡道。也就是說，由於身體的過失行為，會導致輕蔑菩薩，輕蔑會導致墮入惡道，而且這個因是自己造成的，所以自己也會有過失。如果行為不端，會傷害自己和他人，所以被教導要避免。因此，在佛陀的《總持經》中說：『如果哪個眾生變得不信，那就要努力避免。』這是從《寶云經》中說的。避免那些導致眾生不信的總持，這是《寶云經》中說的。這是通過《正法集經》等證實的。第二，依止今生有益的助緣：包括醫藥和衣服等。也就是說，要經常使用常備藥和突發藥，以及治療疾病的藥物等，還要用衣服、住所和明咒來守護。這是通過聖者《寶云經》等證實的。在享用這些時，也要想著是爲了他人的利益而使用。如果因為貪戀自己而享用，就會…… 已經證實。如果放棄了不會變成利他行為的行為，那麼通過什麼來實現呢？也是通過持續的憶念來實現。也就是說，通過在戒律中依止憶念和正知來實現，因此要依止十二憶念等。那麼，這樣的憶念通過什麼來實現呢？憶念產生於極大的恭敬。也就是說，產生於對戒律發自內心的恭敬。恭敬通過什麼來實現呢？恭敬是寂靜的偉大之處。如果知道了，就會產生精進。如實地進入禪定，如實地瞭解，佛陀這樣說過。通過阻止外在的動搖，心從寂靜中產生，不會動搖。也就是說，阻止自己和他人的所有衰敗，成就所有圓滿，依賴於三種戒律，而且也看到根本依賴於戒律來實現，這是通過聖者《無盡慧經》等證實的。第二，守護會傷害他人的行為：總是調伏粗暴，以恰當和柔和的語言說話，有緣分的眾生會聚集，也將會產生值得攝受的人。也就是說，從身語的過失行為中約束，會產生信心，並且會變得值得接受教誨，這是引用《正法集經》來說明的。如果不這樣做，會有什麼過失呢？如果不是值得攝受的人，就會輕蔑世間勝利的幼苗，就像被灰燼覆蓋的火焰一樣，焚燒眾生於地獄等惡道。也就是說，由於身體的過失行為，會導致輕蔑菩薩，輕蔑會導致墮入惡道，而且這個因是自己造成的，所以自己也會有過失。如果行為不端，會傷害自己和他人，所以被教導要避免。因此，在佛陀的《總持經》中說：『如果哪個眾生變得不信，那就要努力避免。』這是從《寶云經》中說的。避免那些導致眾生不信的總持，這是《寶云經》中說的。這是通過《正法集經》等證實的。第二，依止今生有益的助緣：包括醫藥和衣服等。也就是說，要經常使用常備藥和突發藥，以及治療疾病的藥物等，還要用衣服、住所和明咒來守護。這是通過聖者《寶云經》等證實的。在享用這些時，也要想著是爲了他人的利益而使用。如果因為貪戀自己而享用，就會……

【English Translation】 It has been proven. If one abandons actions that do not become altruistic, then how is it accomplished? It is also accomplished through constant mindfulness. That is, it is accomplished by relying on mindfulness and awareness in discipline, so one should rely on the twelve mindfulnesses, etc. Then, how is such mindfulness accomplished? Mindfulness arises from great reverence. That is, it arises from heartfelt reverence for discipline. How is reverence accomplished? Reverence is the greatness of peace itself. If one knows, diligence will arise. To enter into meditative equipoise correctly, to know as it is, the Buddha has said. By preventing external agitation, the mind arises from peace, unmoving. That is, preventing all the decline of oneself and others, accomplishing all perfections, depends on the three disciplines, and also seeing that it fundamentally depends on discipline to accomplish, this is proven by the Noble Inexhaustible Intelligence Sutra, etc. Second, guarding against actions that harm others: always subduing roughness, speaking with appropriate and gentle words, fortunate beings will gather, and those worthy of being embraced will also arise. That is, restraining from the misdeeds of body and speech, faith will arise, and one will become worthy of receiving teachings, this is explained by quoting the Compendium of True Dharma Sutra. If one does not do so, what faults will occur? If one is not worthy of being embraced, one will despise the sprouts of worldly victory, like a flame covered by ashes, burning sentient beings in hells and other lower realms. That is, due to the misdeeds of the body, it will lead to despising Bodhisattvas, and despising will lead to falling into lower realms, and since this cause is created by oneself, one will also have faults. If one acts improperly, it will harm oneself and others, so it is taught to avoid it. Therefore, in the Buddha's Samadhi Sutra, it is said: 'If any sentient being becomes disbelieving, then one should strive to avoid it.' This is said from the Cloud of Jewels Sutra. Avoiding those samadhis that cause sentient beings to become disbelieving, this is said in the Cloud of Jewels Sutra. This is proven by the Compendium of True Dharma Sutra, etc. Second, relying on conditions that benefit this life: including medicine and clothing, etc. That is, one should always use regular medicine and emergency medicine, as well as medicine to treat illnesses, etc., and also protect oneself with clothing, dwellings, and mantras. This is proven by the Noble Cloud of Jewels Sutra, etc. When enjoying these, one should also think of using them for the benefit of others. If one enjoys them out of attachment to oneself, then...

---

་མོངས་བཅས་པའི་ལྟུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་བསྲུང་བ་ནི། ལེགས་སྤྱད་དག་ལ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཚོད་རིག་བྱ། །དེ་ལྟར་བསླབ་པའི་གཞི་འདི་ལས། །དེ་ཡི་ལོངས་སྤྱོད་བསྲུང་མི་དཀའ། །ཞེས་ཏེ། དང་པོར་སོག་པ་དང་བསྲུང་བན་སྡིག་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་དང་། དགེ་བའི་རྐྱེན་དུ་འགྱུར་བའི་ལེགས་སྤྱད་ལ་བརྩམ་པར་བྱ་བ་དང་། བསགས་པ་བདག་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་ངན་ཉུང་གིས་ཆོག་པ་བཟང་མང་ལ་ལོངས་མི་སྤྱོད་པའི་ཚོད་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །གསུམ་པ་དགེ་རྩ་བསྲུང་བ་ནི། རང་དོན་རྣམ་སྨིན་སྲེད་སྤངས་པས། །དགེ་བ་ཀུན་ཏུ་བསྲུང་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། དང་པོར་སོག་པ་ན་རང་གི་ཆེད་དུ་དང་། མཐའི་ཐོབ་བྱ་མངོན་མཐོ་ལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས་ན་དགེ་རྩ་མཐུ་ཆུང་བས་གཞན་ 14-7-15b གྱི་ཆེད་དུ་དང་། ཐོབ་བྱ་སངས་རྒྱས་ལ་དམིགས་པས་དང་པོར་སོག་དུས་སུ་དགེ་རྩ་མཐུ་ཆེན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །ཡང་བསོད་ནམས་བསྲུང་བར་འདོད་པས། འགྱོད་པར་ཡང་ནི་མི་བྱ་སྟེ། །བྱས་པར་འགྱུར་ཀྱང་བསྒྲག་མི་བྱ། །ཞེས་ཏེ། དགེ་རྩ་བསགས་ཟིན་པའི་རྟེན་དུ་འགྱོད་པ་བྱས་པ་དང་། དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་དགེ་རྩ་ངོམས་ན་མཐུ་ཆུང་བས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱ་བ་དང་བྱས་པ་མི་བསྒྲག་པས་བསགས་རྗེས་ལ་མཐུ་ཆེན་དུ་བྱེད་པའོ། །དེ་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་དང་། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་གྱི་ཁུངས་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་སོ། །ཡང་བསོད་ནམས་བསྲུང་བར་འདོད་པས། རྙེད་དང་བསྐུར་སྟིས་འཇིགས་བྱ་ཞིང་། །ཁེངས་པ་རྟག་ཏུ་སྤང་བར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་དད་བྱ་ཞིང་། །ཆོས་ལ་ཡིད་གཉིས་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། དེ་ལྟར་དགེ་རྩ་མཐུ་ཆེན་དུ་བྱས་པ་དེ་ཉིད་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཁེངས་པ་སོགས་བྱས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བའི་འབྲས་བུ་རྒྱང་བསྲིངས་པར་འགྱུར་བས་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་ཆགས་པར་བྱ་བ་དང་། ཁེངས་པ་རྟག་ཏུ་སྤང་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་གུས་པར་བྱ་བ་དང་། དམ་པའི་ཆོས་མི་སྤོང་པ་དང་བཞིས་དགེ་རྩའི་འབྲས་བུ་ཕྱིར་བསྣུར་བ་ལས་བསྲུང་བའོ། །དེ་ཉིད་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །རྙེད་ལ་ཆགས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་ཞེས་མ་སྨོས་ལ་ཁེངས་པ་ལ་སྨོས་པ་ནི། རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པ་དགོས་པའི་དབང་གིས་གནང་བ་སྲིད་ལ། ཁེངས་པ་ལ་མི་སྲིད་པས་སོ། །བཞི་པ་འཆལ་ཚུལ་སྔར་བྱས་འགེགས་པར་བྱེད་པ་ནི། 14-7-16a དང་པོར་ལུས་འདག་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ལུས་ནི་རྣམ་པར་སྦྱང་བྱས་ན། །ཕན་པའི་ལོངས་སྤྱོད་འགྱུར་བ་སྟེ། །འབྲས་ཆན་ལེགས་པར་ཚོས་པ་བཞིན། །གཟེགས་མེད་ལུས་ཅན་ཕན

【現代漢語翻譯】 將導致墮落。』如是說。通過月光陀羅尼成就此事。 第二，守護受用：『應致力於善行，對一切事物都要知足。如此從學習的基礎出發，守護受用並不難。』意思是說，首先，應致力於不與慳吝、守護、罪惡相混雜，且能成為善因的善行；積累之後，自己和他人受用時，要知道滿足於少量的壞東西，不應受用大量的好東西。通過強力者所請問等方式成就此事。 第三，守護善根：『斷除對自身和異熟的貪戀，就能守護一切善。』意思是說，首先，在積累時，如果爲了自己，或者以高位等最終目標為目標，善根的力量就會很小，所以要爲了他人；以成佛為目標，這樣在最初積累時，就能使善根的力量變得強大。通過無貪之子所請問成就此事。 此外，想要守護福德，『不應後悔，即使做了也不應宣揚。』意思是說，對於已經積累的善根，如果後悔，或者除了必要的情況外，炫耀善根，力量就會變小，所以要隨喜，不宣揚所做之事，這樣在積累之後就能使力量變得強大。通過強力者所請問，並引用《寶云經》的來源來成就此事。 此外，想要守護福德，『應畏懼利養和恭敬，應恒常捨棄驕慢。應敬信菩薩，應捨棄對法的懷疑。』意思是說，像這樣使善根的力量變得強大之後，如果貪著利養和恭敬，或者產生驕慢等，就會使善根的果實遙遠，所以不要貪著利養和恭敬，應恒常捨棄驕慢，應恭敬菩薩，不捨棄正法，通過這四點來守護善根的果實，使其不被延緩。通過《寶積經》等成就此事。對於貪著利養沒有說『恒常』，而對驕慢說了『恒常』，是因為貪著利養在必要的情況下或許可以允許，但驕慢是不允許的。 第四，阻止先前所做的惡行： 首先，身體需要凈化的理由是：『身體如果得到凈化，就會變成有益的受用，就像稻米完全成熟一樣，沒有雜質的身體是有益的。』

【English Translation】 will lead to downfall.' Thus it is said. This is accomplished through the Moonlight Dhāraṇī. Second, guarding possessions: 'One should engage in virtuous deeds, and be mindful of moderation in all things. Thus, from the basis of learning, guarding possessions is not difficult.' This means that, first, one should engage in virtuous deeds that are not mixed with stinginess, guarding, or sin, and that can become causes for virtue; after accumulating, when oneself and others enjoy them, one should know to be content with a small amount of bad things, and not enjoy a large amount of good things. This is accomplished through the questioning of the powerful one, and so on. Third, guarding the roots of virtue: 'By abandoning attachment to oneself and the ripening of karma, one will be able to guard all virtue.' This means that, first, when accumulating, if it is for oneself, or if one aims for high status and other ultimate goals, the power of the roots of virtue will be small, so it should be for others; aiming for Buddhahood, in this way, one can make the power of the roots of virtue great when initially accumulating. This is accomplished through the questioning of the son of the non-greedy one. Furthermore, wanting to guard merit, 'One should not regret, and even if one has done it, one should not proclaim it.' This means that, for the accumulated roots of virtue, if one regrets it, or if one boasts of the roots of virtue except when necessary, the power will become small, so one should rejoice, and not proclaim what one has done, so that one can make the power great after accumulating. This is accomplished through the questioning of the powerful one, and by citing the source of the Ratnamegha Sūtra. Furthermore, wanting to guard merit, 'One should fear gain and respect, and should always abandon arrogance. One should have faith in Bodhisattvas, and should abandon doubt in the Dharma.' This means that, after making the power of the roots of virtue great in this way, if one is attached to gain and respect, or if one generates arrogance, etc., it will make the fruit of the roots of virtue distant, so one should not be attached to gain and respect, one should always abandon arrogance, one should respect Bodhisattvas, and not abandon the sacred Dharma, through these four points one guards the fruit of the roots of virtue from being delayed. This is accomplished through the Ratnakūṭa Sūtra, and so on. The word 'always' is not mentioned for attachment to gain, but it is mentioned for arrogance, because attachment to gain may be allowed in necessary situations, but arrogance is not allowed. Fourth, preventing previously committed misconduct: First, the reason why the body needs purification is: 'If the body is purified, it will become a beneficial possession, just as rice that is fully ripe, a body without impurities is beneficial.'

---

་པ་འདྲ། །ཞེས་ཏེ། འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་དྲངས་སོ། །ཡང་། ཇི་ལྟར་ལོ་ཏོག་བཙས་ཁེབས་ན། །ནད་ཀྱིས་ཞུམ་ཞིང་རྒྱས་མི་འགྱུར། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་མྱུ་གུ་ཡང་། །ཉོན་མོངས་ཁེབས་ན་རྒྱས་མི་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། ཉོན་མོངས་གཉེན་པོས་བསལ་ན་འཕེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་པའོ། །ལུས་ཀྱི་དག་པ་གང་ཞེ་ན། སྡིག་དང་ཉོན་མོངས་རྣམ་སྦྱོང་ཡིན། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཚུལ་དུ། །འབད་པ་མེད་ན་ངན་སོང་འགྲོ། །ཞེས་ཏེ། སྡིག་པ་དང་ཉོན་མོངས་སྦྱང་བ་ལ་འབད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའོ། །སྡིག་པ་སྦྱང་བ་ལ་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དང་། ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་ཐབས་དང་། རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་སྡིག་པ་སྤྱིར་བཤགས་པ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལྟུང་བ་བཤགས་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས་འབྱུང་ལ། གཉིས་པ་ནི། ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། ཆགས་སྡང་གི་ལྟུང་བ་ལྕི་ཡང་སྤྱད་པ་དང་། ཞེ་སྡང་ལས་གྱུར་བའི་ལྟུང་བ་ལྕི་བ་རྣམས་ཚོགས་པ་བཅུ་ལ་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། གཏི་མུག་ལས་གྱུར་པའི་ལྕི་བ་རྣམས་ཚོགས་པ་ལྔ་ལ་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང་། བུད་མེད་ཀྱི་ལག་པ་ནས་འཛིན་པ་དང་། མིག་གིས་བལྟ་ 14-7-16b བ་དང་། འདོད་སེམས་ཀྱང་ལྟུང་བ་སྟེ། གང་ཟག་གཅིག་གམ་གཉིས་ལ་ལྕི་བ་བཤགས་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚམས་མེད་པ་ལྔ་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དང་། བུད་མེད་དང་། ལག་པ་དང་། ཁྱེའུ་དང་། མཆོད་རྟེན་དང་། དགེ་འདུན་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བ་ནི་སངས་རྒྱས་སུ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ལ་བཤགས་པར་བྱའོ། །གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །ཉེས་པ་ལས་ལྡོག་པའི་སྟོབས་ནི། འཕགས་པ་ཉི་མའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རྟེན་གྱི་སྟོབས་ནི། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ལུས་དག་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཉོན་མོངས་དག་པ་ལ་གསུམ་ལས། གཉེན་པོའི་གེགས་སྤོང་བ་བཟོད་པ་སྒྲུབ་པ་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང་དུ་ལེན་པའི་བཟོད་པ་དང་། བཟོད་པ་གཞན་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། བཟོད་བྱ། ཞེས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་བརྙས་དང་ཚིག་རྩུབ་བོ། །མི་སྙན་ཞེས་བྱ་མི་འདོད་པའི་ཕྱོགས་བཞི་བདག་གམ་བདག་གི་བཤེས་ལས་བྱུང་བ་ལ་མི་འཇིགས་པ་དང་དེ་ལས་ལྡོག་པ་འདོད་པ་བཞི་ལ་མ་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་མི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་དང་། འདོད་པའི་གེགས་བྱས་པའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་ལྡོག་ལ་ངེ་ལོག་པས་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེ་སྡང་ལོག་པའོ། །དོན་དེ་ཉིད། ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལ་སོགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །གཉིས་པ་བཟོད་པ་གཞན་གཉིས་ནི། འཕགས་པ་བླ

【現代漢語翻譯】 『就像穀物被雜草覆蓋，就會因疾病而枯萎，無法生長。同樣，佛陀的幼苗如果被煩惱覆蓋，也無法生長。』這是說，如果用對治法去除煩惱，它就會增長。 什麼是身體的清凈呢？是凈化罪業和煩惱。圓滿正覺的佛陀說：『如果不努力，就會墮入惡道。』這是說，要努力凈化罪業和煩惱，如果不這樣做，就會墮入惡道。 凈化罪業的方法有四種：普遍懺悔、對治法、從罪惡中解脫的方法和依靠的力量。 普遍懺悔包括普遍懺悔罪業和懺悔菩薩的墮罪兩種。第一種出自《金光明經》，第二種出自《近圓請問經》。其中，對於因貪嗔而犯下的重罪和輕罪，應向十人組成的僧團懺悔；對於因嗔恨而犯下的重罪，應向五人組成的僧團懺悔；對於因愚癡而犯下的重罪，應向五人組成的僧團懺悔；抓住女人的手、用眼睛看以及生起貪慾也是墮罪，應向一兩個人懺悔。 菩薩如果犯了五無間罪，或者因女人、手、孩童、佛塔和僧團而犯下墮罪，以及其他墮罪，應向二十五位佛陀懺悔。 對治法通過《金剛經》等經典來修持。 從罪惡中解脫的力量通過《聖日藏經》等經典來修持。 依靠的力量通過《聖慈氏菩薩解脫經》等經典來修持。 身體清凈的一個方面是煩惱的清凈，這又分為三個方面：去除對治的障礙，修持忍辱。忍受痛苦的忍辱和其他兩種忍辱。 第一種是忍受，即忍受痛苦、侮辱和惡語。所謂『不悅意』，是指對於從自己或自己的朋友那裡產生的四種不悅意的事情，不恐懼，並且不執著于與此相反的四種悅意的事情，從而修持不悅意；對於阻礙慾望而產生的不愉快，通過顛倒來消除，從而消除由此產生的嗔恨。 這個道理通過《月燈經》等經典來修持。其他兩種忍辱通過《聖慧經》等經典來修持。

【English Translation】 'Just as crops covered by weeds wither from disease and cannot grow, similarly, the seedling of Buddhahood, if covered by afflictions, cannot grow.' This means that if afflictions are removed by antidotes, they will increase. What is the purity of the body? It is the purification of sins and afflictions. The Fully Enlightened Buddha said, 'If you do not strive, you will go to the lower realms.' This means that you should strive to purify sins and afflictions, and if you do not do so, you will go to the lower realms. There are four ways to purify sins: universal confession, application of antidotes, methods of turning away from wrongdoing, and the power of reliance. Universal confession includes both universal confession of sins and confession of the transgressions of Bodhisattvas. The first comes from the 'Golden Light Sutra,' and the second comes from the 'Inquiry of Upali.' Among them, heavy and light sins committed due to attachment and hatred should be confessed to a sangha of ten people; heavy sins committed due to hatred should be confessed to a sangha of five people; heavy sins committed due to ignorance should be confessed to a sangha of five people; grasping a woman's hand, looking with the eyes, and generating desire are also transgressions, and should be confessed to one or two people. If a Bodhisattva commits the five inexpiable sins, or commits transgressions because of a woman, hand, child, stupa, or sangha, and other transgressions, they should be confessed to twenty-five Buddhas. The application of antidotes is practiced through sutras such as the 'Diamond Sutra'. The power of turning away from wrongdoing is practiced through sutras such as the 'Noble Essence of the Sun Sutra'. The power of reliance is practiced through sutras such as the 'Noble Maitreya's Discourse on Liberation'. One aspect of bodily purity is the purity of afflictions, which is further divided into three aspects: removing obstacles to antidotes, practicing patience. Patience in enduring suffering and two other types of patience. The first is endurance, which is enduring suffering, insults, and harsh words. The so-called 'unpleasant' refers to not fearing the four unpleasant things that arise from oneself or one's friends, and not being attached to the four pleasant things that are the opposite of these, thereby practicing non-attachment; for the unpleasantness that arises from obstructing desires, eliminating it through reversal, thereby eliminating the hatred that arises from it. This principle is practiced through sutras such as the 'Moon Lamp Sutra'. The other two types of patience are practiced through sutras such as the 'Noble Wisdom Sutra'.

---

ོ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བཞི་པ་གཉེན་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ནི། ཐོས་པ་བཙལ་བར་བྱ། ཞེས་ཏེ། དང་པོ་གང་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པར་བྱ་བའི་མང་དུ་ 14-7-17a ཐོས་པའི་བསྔགས་པ་ནི། སྲེད་མེད་ཀྱི་བུས་ཞུས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ཐོས་པའི་རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུ་བྱ་བ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་ཞུས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ཐོས་པའི་སྦྱོར་བ་གང་ཞེ་ན། གང་འདིའི་དོན་ཉུང་བ་དང་བྱ་བ་ཉུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོས་པའི་གཞི། ཡེ་ཤེས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ལྔ་པ་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་མགོ་གནོད་པའི་གཉེན་པོའི་རང་བཞིན་བསམ་གཏན་ནི། དེ་ནས་ནགས་སུ་གནས་པར་བྱ། །མཉམ་པར་བཞག་ལ་བརྩོན་བྱ་ཞིང་། །མི་སྡུག་ལ་སོགས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་ཏུ་དབེན་པ་བསྟེན་པ་ལ། མི་དབེན་པའི་ཉེས་པ་དང་། དབེན་པའི་ཡོན་ཏན། དབེན་པའི་གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད། དེར་གནས་པའི་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི། དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །དགོན་པ་ལ་གནས་ནས་མཉམ་པར་བཞག་པ་ལ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། དེའང་དབང་པའི་སྒོ་སྡོམ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས་གསུངས་ལ། ཡིད་ཞུམ་ན་དགའ་བ་བསྒོམ་པ་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང་། རྒོད་པར་གྱུར་ན་མི་རྟག་པས་ཞི་བར་བྱ་བ་ནི། འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་ལ་སོགས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་སྒོམ་པ་ལ། མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པ་ནི། འཕགས་པ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །བྱམས་པ་སྒོམ་པ་ནི། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །རྟེན་འབྲེལ་སྒོམ་པ་ནི། ས་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །དྲུག་པ་ཤེས་ 14-7-17b རབ་སྒྲུབ་པ་ནི། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞིའི་སྒོ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ལ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། འཕགས་པ་གཙུག་ན་རིན་པོ་ཆེའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་ནི། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ཁམས་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་སྒོམ་པ་ནི། ཡབ་སྲས་འཇལ་བའི་མདོ་སོགས་དྲངས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ཕྱིན་དྲུག་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པ་ལ། ལོངས་སྤྱོད་དག་པ་ནི། ཡང་དག་འཚོ་བ་སྦྱངས་པ་ཡིས། །ལོངས་སྤྱོད་དག་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། ལོག་འཚོ་དང་དཀོར་དང་མ་འདྲེས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པ་ནི། ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །དགེ་རྩ་དག་པ་ནི། སྟོང་པ་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །བསྐྱེད་པས་བ

【現代漢語翻譯】 གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །（Groz Rgya Mtshos Zhus Pa La Sogs Pas So）如གྲོས་རྒྱ་མཚོས་（Groz Rgya Mtshos）所請教等。 第四，與對治和隨順相應的精進是：應當尋求聽聞。即，首先，對於什麼應當發起精進，是對多聞的讚歎。引用《無盡意童子所問經》。如何聽聞？引用《聖無盡意童子所問經》。聽聞的方便是什麼？即，對此意義少和事務少等。聽聞的基礎是什麼？引用《智慧極廣大經》。 第五，對治煩惱現行障礙的自性是禪定：'之後應當住在森林中，應當精進于等持，應當修習不凈觀等。'即，在禪定的支分中，依止寂靜處，有不寂靜的過患，以及寂靜的功德，寂靜處的特徵，在那裡居住的行為等，引用《猛厲請問經》等。 在寂靜處安住后，應當修習等持，其中，守護根門，在《薄伽梵母經》中宣說。如果意念低沉，則修習歡喜，這是讚歎和鼓勵；如果變得掉舉，則用無常來平息，引用《聖勝鬘經》等。 修習煩惱的對治，修習不凈觀，引用《聖寶云經》等。修習慈愛，引用《聖無盡意童子經》。修習緣起，引用《薩羅樹王經》。 第六，成辦智慧：通過四念住修習人無我，對於身念住，引用《正法集經》。對於受念住，引用《聖寶髻經》。對於心念住，引用《寶積經》等。對於法念住，引用《聖無盡意童子經》等。通過六界修習法無我，引用《父子相見經》等。 第二，特別地行持六度，清凈受用：'以清凈正命的修習，應當了知受用清凈。'即，不與邪命和財物混雜的受用，引用《 गृहपति उग्र 問 सूत्र (梵文天城體) / Gṛhapati Ugra Praśna Sūtra (梵文羅馬擬音) / 猛厲居士請問經 (漢語字面意思)》等。清凈善根：'以空性和大悲為心要，生起……'

【English Translation】 Groz Rgya Mtshos Zhus Pa La Sogs Pas So: As asked by Groz Rgya Mtshos, etc. Fourth, the diligence that is in accordance with the antidote and conformity: One should seek to hear. That is, first, what one should initiate diligence for is the praise of much hearing. Quoting the Sutra Requested by Sred Med's Son. How should one hear? Quoting the Sutra Requested by Holy Inexhaustible Intelligence. What is the practice of hearing? That is, little meaning and little activity, etc. What is the basis of hearing? Quoting the Sutra of Extremely Extensive Wisdom. Fifth, the nature of meditation as an antidote to overcome the manifestation of afflictions: 'Then one should dwell in the forest, one should strive for meditative stabilization, and one should meditate on the unpleasant, etc.' That is, in the limb of meditation, relying on solitude, there are the faults of non-solitude, as well as the virtues of solitude, the characteristics of a solitary place, and the conduct of dwelling there, etc. Quoting the Sutra Requested by the Fierce One, etc. Having dwelt in a solitary place, one should apply oneself to meditative stabilization, wherein, guarding the doors of the senses is spoken of in the Bhagavati Mother Sutra. If the mind is depressed, then cultivating joy is praise and encouragement; if it becomes agitated, then pacifying it with impermanence, quoting the Sutra Requested by Holy Ugra, etc. Cultivating the antidote to afflictions, cultivating the unpleasant, quoting the Holy Cloud of Jewels Sutra, etc. Cultivating loving-kindness, quoting the Holy Inexhaustible Intelligence Sutra. Cultivating dependent origination, quoting the Salu Tree King Sutra. Sixth, accomplishing wisdom: Through the four close placements of mindfulness, cultivating the selflessness of persons, for the close placement of mindfulness of the body, quoting the Sutra of the Perfect Collection of the Dharma. For the close placement of mindfulness of feelings, quoting the Holy Jewel Crest Sutra. For the close placement of mindfulness of the mind, quoting the Heap of Jewels Sutra, etc. For the close placement of mindfulness of phenomena, quoting the Holy Inexhaustible Intelligence Sutra, etc. Through the six elements, cultivating the selflessness of phenomena, quoting the Sutra of the Meeting of Father and Son, etc. Second, particularly practicing the six perfections, purifying enjoyment: 'Through the practice of pure right livelihood, one should know that enjoyment is pure.' That is, enjoyment that is not mixed with wrong livelihood and wealth, quoting the Gṛhapati Ugra Praśna Sūtra, etc. Purifying the roots of virtue: 'With emptiness and great compassion as the essence, generating...'

---

སོད་ནམས་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དགེ་རྩ་གང་བསྒྲུབ་པ་ལ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པའི་སྒོ་ནས་སྒྲུབ་པའོ། །དེ་ཉིད་འཕགས་པ་ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །ལུས་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་གསུམ་སྤེལ་བ་ལ། དང་པོར་སྤེལ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཟུང་བར་བྱ་བ་རབ་མང་ལ། །འདི་ནི་ཉུང་ན་འདིས་ཅི་བྱ། །ཤིན་ཏུ་ངོམས་པ་བསྐྱེད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་འདི་ནི་འཕེལ་བར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། མ་འཕེལ་ན་ཤིན་ཏུ་ངོམས་པ་སངས་རྒྱས་ 14-7-18a བསྐྱེད་མི་ནུས་ཞེས་པའོ། །ལུས་འཕེལ་བ་ནི། ལུས་འཕེལ་བྱ་བ་གང་ཞེ་ན། །ལེ་ལོ་མེད་དང་སྟོབས་བསྐྱེད་ཡིན། །ཞེས་ཏེ། ལུས་ཀྱི་སྟོབས་བསྐྱེད་པ། འཕགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ལུས་ཀྱི་བྱ་བ་བརྩོན་འགྲུས་བསྐྱེད་པ། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་སྤེལ་བ་ནི། སྟོང་དང་སྙིང་རྗེའི་སྙིང་པོ་ཅན། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་འཕེལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་ལ། གཞི་གང་ལ་གནས་ནས་དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་ནི། བརྩོན་དང་བསམ་པ་བརྟན་པར་ཡང་། །དང་པོར་ནན་ཏན་བྱས་ནས་ནི། །སྙིང་རྗེའི་མདུན་དུ་བཞག་ནས་སུ། །དགེ་བ་སྤེལ་ལ་ནན་ཏན་བྱ། །ཞེས་ཏེ། བརྩོན་པ་བརྟན་པ་ནི། འཕགས་པ་ནོར་བཟང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་སོ། །བསམ་པ་བརྟན་པ་ནི། འཕགས་པ་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་དུ་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཡང་དག་བར་སྡུད་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །ཐབས་གང་གིས་དགེ་རྩ་སྤེལ་བ་ལ། ཕུང་པོ་གསུམ་པའི་སྒོ་ནས་སྤེལ་བ་ནི། དེ་ལ་རེ་ཞིག །བཟང་པོ་སྤྱོད་པའི་ཆོ་ག་བཞིན། །ཕྱག་འཚལ་ལ་སོགས་གུས་པར་བྱ། །ཞེས་ཏེ། དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་སྒོམ་པ་ནི། དད་པ་ལ་སོགས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ། །ཞེས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་སོ། །བྱམས་པ་སྒོམ་པ་ནི། བྱམས་དང་། ཞེས་ཏེ། ཟླ་བ་ 14-7-18b སྒྲོན་མེའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སོགས་དྲན་བྱ། ཞེས་ཏེ། །འཕགས་པ་ཡུལ་འཁོར་སྐྱོང་གིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དྲན་པ་ནི། དུས་རྣམས་རྟག་ཏུ་སེམས་ཅན་དོན། །ཞེས་ཏེ། བྱ་བ་གང་དང་གང་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སྙམ་པས་བྱེད་པ་ནི། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱ་བ་ནི། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ཟང་ཟིང་མེད། །ཅེས་ཏེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བ་ལ་སོགས་པ་དྲངས་ནས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྒོམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་མད

【現代漢語翻譯】 『愿福德增長。』這是說，對於所做的任何般若波羅蜜多的善根，都要以不執著三輪的智慧和慈悲來攝持而行。這可以從《聖虛空藏經》等經典中引用。 關於增長身體、受用和善根這三者，首先需要增長的原因是：『所要 प्राप्त 的事物非常多，如果這個很少，那它能做什麼呢？不能生起極大的滿足感，因此這個需要增長。』這是說，如果不增長，就不能生起極大的滿足感，即不能成佛。 增長身體是指：『增長身體的行為是什麼呢？就是不懈怠和增長力量。』這是說，增長身體的力量，可以從《聖如來秘密經》中引用。身體的行為是增長精進，可以從《聖妙吉祥海所問經》中引用。 增長受用是指：『具有空性和慈悲的本質，通過佈施，受用將會增長。』這是說，可以從《金剛經》等經典中引用。 關於增長善根，在什麼基礎上增長善根呢？『以堅定的精進和意念，首先認真地去做，將慈悲置於前方，認真地增長善根。』這是說，堅定精進，可以從《聖賢護經》等經典中引用。堅定意念，可以從《聖法集經》等經典中引用。將慈悲置於前方，可以從《正法集經》等經典中引用。 以什麼方法增長善根呢？通過三蘊門來增長，即：『首先，如《善行儀軌》一樣，恭敬地頂禮等。』這是說，可以從《猛厲請問經》等經典中引用。修持信心等五種，即：『應當時常修持信心等。』這是說，可以從《如來秘密經》等經典中引用。修持慈愛，即：『慈愛……』這是從《月燈經》中引用的。修持隨念，即：『應隨唸佛等。』這是從《聖勝鬘經》等經典中引用的。憶念眾生的利益，即：『時時憶念眾生的利益。』這是說，無論做什麼，都要想著是爲了眾生，可以從《寶云經》等經典中引用。行持法佈施，即：『法佈施沒有物質。』這是說，可以從《策發殊勝意樂經》等經典中引用。修持菩提心，即：『菩提心是……』

【English Translation】 『May merit increase.』 This means that whatever virtuous deeds of Pāramitā (Perfection) are performed, they should be carried out with wisdom and compassion that do not fixate on the three spheres (agent, action, and object). This can be drawn from scriptures such as the Ārya-ākāśagarbha Sūtra (Noble Treasury of Space Sutra). Regarding increasing the three—body, resources, and merit—the reason for increasing them first is: 『There are many things to be obtained, but if this is little, what can it do? It does not generate great satisfaction; therefore, this should be increased.』 This means that if it is not increased, great satisfaction cannot be generated, i.e., Buddhahood cannot be attained. Increasing the body means: 『What is the action of increasing the body? It is being without laziness and increasing strength.』 This means increasing the strength of the body, which can be quoted from the Tathāgataguhya Sūtra (Secret Sutra of the Thus-Gone One). The action of the body is increasing diligence, which can be quoted from the Ārya-mati-sāgara-paripṛcchā Sūtra (Noble Sutra Asked by Sagaramati). Increasing resources means: 『Having the essence of emptiness and compassion, resources will increase through generosity.』 This means that it can be quoted from scriptures such as the Vajracchedikā Sūtra (Diamond Cutter Sutra). Regarding increasing merit, on what basis is merit increased? 『With steadfast diligence and thought, first do it earnestly, placing compassion in front, earnestly increase merit.』 This means steadfast diligence, which can be quoted from scriptures such as the Ārya-dhanapāla Sūtra (Noble Protector of Wealth Sutra). Steadfast thought, which can be quoted from scriptures such as the Ārya-dharma-saṃgīti Sūtra (Noble Collection of Righteous Teachings Sutra). Placing compassion in front, which can be quoted from scriptures such as the Dharma-saṃgīti Sūtra (Collection of Righteous Teachings Sutra). By what method is merit increased? By increasing through the three aggregates, i.e., 『First, like the Bhadra-caryā-praṇidhāna (Vow of Good Conduct), respectfully prostrate, etc.』 This means that it can be quoted from scriptures such as the Drāghya-śūra-paripṛcchā Sūtra (Sutra Asked by Drāghya-śūra). Meditating on the five—faith, etc., i.e., 『One should always meditate on faith, etc.』 This means that it can be quoted from scriptures such as the Tathāgataguhya Sūtra (Secret Sutra of the Thus-Gone One). Meditating on loving-kindness, i.e., 『Loving-kindness…』 This is quoted from the Candra-pradīpa Sūtra (Moon Lamp Sutra). Meditating on mindfulness, i.e., 『One should be mindful of the Buddha, etc.』 This is quoted from scriptures such as the Ārya-Udayana-vatsa-rāja-paripṛcchā Sūtra (Noble Sutra Asked by King Udayana). Remembering the benefit of sentient beings, i.e., 『Always remember the benefit of sentient beings.』 This means that whatever actions are done, they should be done thinking that it is for the sake of sentient beings, which can be quoted from scriptures such as the Ratna-megha Sūtra (Jewel Cloud Sutra). Performing the giving of Dharma, i.e., 『The giving of Dharma is without material things.』 This means that it can be quoted from scriptures such as the Adhy-āśaya-saṃcālana Sūtra (Inciting Excellent Intentions Sutra). Meditating on Bodhicitta (the mind of enlightenment), i.e., 『Bodhicitta is…』

---

ོར་བསྡུ་ན། །བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཏེ། དཀོན་མཆོག་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །བཞི་པ་སྤྱོད་པ་འགྲུབ་པའི་ཐབས་ནི། འགྲུབ་པ་ཡང་དག་སྤོང་རྣམས་ཏེ། །བག་ཡོད་པ་དང་མ་བྲལ་ཞིང་། །དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་། །ཚུལ་བཞིན་དུ་ནི་སེམས་པས་སོ། །ཞེས་ཏེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་བསྐྱེད་ཅིང་། འབད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་ཞིང་སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏེ་ཡང་དག་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྲུང་བའོ། །སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བའི་ཕྱིར་མོས་པ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དག་པ་བསྟན་ཏོ། །དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་མོས་པ་བསྐྱེད་པ་དང་། སྐྱེས་པ་རྣམས་གནས་པ་དང་འཕེལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་འཕེལ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་དག་ཀྱང་བག་ཡོད་པས་འགྲུབ་ལ། བག་ཡོད་དང་ལྡན་པ་དེས་དྲན་པ་དང་ཤེས་བཞིན་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་ལ། དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པ་དེས་ཚུལ་ 14-7-19a བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ་དྲངས་ནས་སོ། །དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང་། །ཞེས་པའི་རྩ་ལྟུང་གི་ཡུལ་རྒྱལ་པོ་དང་། བློན་པོ་གཉིས། ཞི་གནས་འདོར། ཞེས་པའི་ཡུལ་རྒྱལ་པོ་དང་བློན་པོ་གཉིས། ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་བྱིན་པ་དང་། །ཞེས་པའི་ཡུལ་རྒྱལ་པོ་དང་། དགེ་སྦྱོང་དབེན་བྱེད་པ་གཉིས་ཡིན། །རྫོགས་སོ། །འདི་ནི་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པས་རྭ་སྒྲེང་དུ་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཤིང་། འགག་བསྡུ་བ་རེ་རྗེས་སུ་མཛད་དུས་སྐུ་མདུན་དེ་ཉིད་དུ་བསྐྱར་ཏེ་ཡི་གེར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་གསུངས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱག་བྲིས་སུ་བཀོད་པའི་ཕྱི་མོ་ལས་བླངས་པའོ། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ལས་ཞི་བ་ལྷས། །ཐེག་ཆེན་དོན་ཀུན་ཐུགས་ཆུད་བཞིན། །འཇམ་དབྱངས་དང་མཚུངས་བླ་མ་ལས། །འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་ཇི་བཞིན་ནོ། །སྔ་མ་སྔ་མ་ཇི་བཞིན་དུ། །དེ་དང་དེ་འདྲར་འགྱུར་བར་ཤོག །དེ་དག་དེ་ཡི་ཉམས་ལེན་ནི། །དེ་དག་དེ་བཞིན་བྱེད་པར་ཤོག །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་འགལ་རྐྱེན་ཚོགས། །ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་མཱ་ར་ཡང་། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་མཐུན་རྐྱེན་ཚོགས། །ཆེ་ཆུང་ཐམས་ཅད་ཨཾ་ཀུ་ཤ །འདིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་གྱུར་ཅིག །བཀྲ་ཤིས།།

【現代漢語翻譯】 此外，積累（བསྡུ་ན།）是增長功德的因（བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།）。引自《寶積經》（དཀོན་མཆོག་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ）。 第四，成就行為的方法是：成就一切正斷（འགྲུབ་པ་ཡང་དག་སྤོང་རྣམས་ཏེ།），不離正念（བག་ཡོད་པ་དང་མ་བྲལ་ཞིང་།），具有憶念和正知（དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་།），如理作意（ཚུལ་བཞིན་དུ་ནི་སེམས་པས་སོ།）。 也就是說，爲了使未生起的罪惡不善法不生起，發起欲樂，努力精進，心專注並正確安住，這叫做守護。 爲了斷除已生起的罪惡不善法而發起欲樂，這顯示了清凈。 爲了生起未生起的善法而發起欲樂，以及爲了已生起的善法能夠住留和增長，這顯示了增長。 這些都需要通過正念來成就，具有正念的人應當努力憶念和正知，具有這些的人應當努力如理作意。 以上引自《月燈經》（ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ）和《如來秘密經》（དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ）。 『沙門斷絕而行割截』（དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང་།）的根本墮罪的對象是國王和大臣二人。 『捨棄止觀』（ཞི་གནས་འདོར།）的對象也是國王和大臣二人。 『以正定的受用，給予誦讀者』（ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་བྱིན་པ་དང་།）的對象是國王和隱居的沙門二人。 圓滿了！ 這是宗喀巴大師（རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པ）在熱振（རྭ་སྒྲེང་དུ）詳細講述《學集論》（བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་）時，每次進行總結時，都在他面前重新講述並記錄下來的。 這是由妙音法王（འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་）所說，並由他親手抄寫的底稿中摘錄的。 文殊菩薩（འཇམ་པའི་དབྱངས་）如寂天菩薩（ཞི་བ་ལྷས།）一般，通達一切大乘的意義。 如同文殊菩薩一般的上師，妙音法王亦是如此。 愿前者如同前者一般，後者如同後者一般。 愿他們的修行，如同他們所做的一般。 愿如此修行的所有違緣，無論大小，都化為瑪拉（མཱ་ར་，梵文：Mara，梵文羅馬擬音：Māra，漢語字面意思：魔羅）。 愿如此修行的所有順緣，無論大小，都化為央俱舍（ཨཾ་ཀུ་ཤ，梵文天城體：अंकुश，梵文羅馬擬音：aṅkuśa，漢語字面意思：鉤）。 愿以此，佛陀的珍貴教法從各個方面，向各個方向傳播和發展！ 吉祥！

【English Translation】 Furthermore, accumulation (བསྡུ་ན།) is the cause for increasing merit (བསོད་ནམས་འཕེལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།). Quoted from the 'Ratnakuta Sutra' (དཀོན་མཆོག་ཟ་མ་ཏོག་གི་མདོ). Fourth, the method for accomplishing conduct is: accomplishing all right abandonments (འགྲུབ་པ་ཡང་དག་སྤོང་རྣམས་ཏེ།), not being separated from mindfulness (བག་ཡོད་པ་དང་མ་བྲལ་ཞིང་།), having memory and clear comprehension (དྲན་པ་དང་ནི་ཤེས་བཞིན་དང་།), and proper attention (ཚུལ་བཞིན་དུ་ནི་སེམས་པས་སོ།). That is, in order to prevent unwholesome and non-virtuous dharmas that have not yet arisen from arising, generate aspiration, strive with diligence, focus the mind, and abide correctly. This is called guarding. Generating aspiration in order to abandon unwholesome and non-virtuous dharmas that have already arisen demonstrates purification. Generating aspiration in order to generate wholesome dharmas that have not yet arisen, and in order for wholesome dharmas that have already arisen to remain and increase, demonstrates growth. All of these need to be accomplished through mindfulness. One who possesses mindfulness should strive in memory and clear comprehension, and one who possesses these should strive in proper application. The above is quoted from the 'Moon Lamp Sutra' (ཟླ་བ་སྒྲོན་མེའི་མདོ) and the 'Secret Sutra of the Tathagata' (དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བའི་མདོ). The object of the root downfall of 'a renunciate cutting and making incisions' (དགེ་སྦྱོང་ཆད་པས་གཅོད་འཇུག་དང་།) is the king and the minister. The object of 'abandoning calm abiding' (ཞི་གནས་འདོར།) is also the king and the minister. The object of 'giving the enjoyment of right concentration to those who recite' (ཡང་དག་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྣམས། ཁ་ཏོན་བྱེད་ལ་བྱིན་པ་དང་།) is the king and the solitary renunciate. It is complete! This was extensively spoken by the omniscient Je Tsongkhapa (རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བློ་བཟང་གྲགས་པ) at Reting (རྭ་སྒྲེང་དུ) when summarizing the 'Compendium of Trainings' (བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་), and each time a summary was made, it was retold in his presence and recorded. This was taken from the draft written by Jamyang Chöje (འཇམ་དབྱངས་ཆོས་རྗེས་), as he himself said. Manjushri (འཇམ་པའི་དབྱངས་) is like Shantideva (ཞི་བ་ལྷས།), understanding all the meanings of the Great Vehicle. Like a lama who is like Manjushri, so is Jamyang Chöje. May the former become like the former, and the latter become like the latter. May their practice be like what they did. May all obstacles to accomplishing this, whether large or small, be transformed into Mara (མཱ་ར་, Sanskrit: Mara, Romanization: Māra, meaning: Demon). May all favorable conditions for accomplishing this, whether large or small, be transformed into Ankusha (ཨཾ་ཀུ་ཤ, Devanagari: अंकुश, Romanization: aṅkuśa, meaning: Hook). May the precious teachings of the Buddha spread and flourish in all directions from all aspects! Auspiciousness!

---