zkb1504_六十正理論筆記杰察巴依尊者語記錄.g2.0f
宗喀巴大師教言集JTs162རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་རྗེས་བཀོང་པ་བཞུགས་སོ། 15-4-1a ༄༅། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་རྗེས་བཀོང་པ་བཞུགས་སོ། ༄༅།། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་རྗེས་བཀོང་པ་བཞུགས་སོ།། 15-4-1b རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་གསུམ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྔོན་འགྲོ་མཆོད་བརྗོད། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་གཞུང་དངོས། བརྩམས་པའི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གིས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་ལ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། འདིར་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་མཛད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་སྤོང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལ་བསྟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཐུབ་དབང་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པའི་ཚུལ་འདིས་སྤོང་བའི་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་ཅན་དང་བསལ་བ་སྔ་མ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚུལ་འདིས་སྤོང་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་དེ་འཆད་པའི་རྟེན་བྲེལ་སྟོན་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་འདིས་སྤོང་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དེ་འོག་ནས་འཆད་པའི་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མདོར་ 15-4-2a བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན་པ། དེ་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་བསྟན་པ། དེ་གོམས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་གང་གིས་རྟོགས་པ་དང་། ཟབ་མོ་མཉན་པར་གདམས་པ་དང་། ཡོད་མཐའ་འགོག་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་དག་སོགས་རྐང་པ་བཞི་ལ། ཁོ་ན་རེ། བུ་མོ་སྐྱེས་པ་དེ་བུ་སྐྱེས་པའི་སྒྲ་དོན་དུ་མི་འཐད་པ་ལྟར། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒྲ་དོན་དུ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པ་ལ་བལྟོས་ཏེ་འགལ་བར་རྟོགས་ན་ནི་འགལ་དུ་ཆུག །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གནོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་བློ་ལ་བལྟོས་ན་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་མཉམ་གཞག་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ངོར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགལ་བར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་བ
【現代漢語翻譯】 宗喀巴大師教言集JTs162《理六十頌》筆記，如宗喀巴大師所說，由賈曹杰記錄。 頂禮至尊上師！《理六十頌》分為三部分：造論之前行——禮讚；立誓造論之正文；以及將所造之善根迴向菩提。 第一部分為四句頌：『何者』等。 怙主龍樹（Mgon po klu sgrub， महान् आचार्य नागार्जुन，Mahācārya Nāgārjuna，偉大的導師龍樹），就此而言，在造論之初對導師進行讚頌是有原因的：因為能仁（Thub pa，मुनि，Muni，聖人）佛陀薄伽梵（Sangs rgyas bcom ldan 'das，बुद्ध भगवान्，Buddha bhagavān，佛 世尊）以其自性遣除生滅的緣起（rTen cing 'brel 'byung， प्रतीत्यसमुत्पाद， Pratītyasamutpāda，此有故彼有）自在宣說之故，因此對他進行讚頌。佛陀薄伽梵，被稱為能仁是有原因的：因為他自在宣說了以緣起遣除自性生滅，即以因果相互依存之方式遣除生滅之理。 此外，對於法與所破（應破之法），前者是：緣起自性生滅，以緣起之理自在宣說遣除之理；緣起自性生滅，以闡述緣起之次第自在宣說遣除之理；以及以下將要闡述的以理自在宣說遣除之理。 第二部分分為：略說、廣說和總結。 略說分為三部分：宣說遠離二邊；宣說證悟此理之智慧為從輪迴中解脫之道；以及宣說通過串習此道獲得果位之理。 第一部分又分為：證悟甚深緣起之理；勸請聽聞甚深之理；以及宣說遮止有邊之理。 第一部分為四句頌：『何者』等。 有人會說：如同生女不能稱為生子一樣，自性不生與緣起在名義上是相違的。如果對於未證悟實相的孩童來說，理解為相違，那就隨他去吧！ 對我們沒有損害。因為對於見到實相之智者來說，這並不合理。見到實相的舍利子（Sha ri'i bu，शारिपुत्र，Śāriputra，舍利弗）等聖者的等持（mnyam gzhag，समता，Samatā，平等）是有理由的：在您看來，無自性與緣起並不相違，因為您沒有證悟此理。
【English Translation】 Collected Teachings of Je Tsongkhapa JTs162, Notes on the 'Sixty Stanzas on Reasoning,' recorded by Gyaltsab Je as spoken by Je Tsongkhapa. Homage to the venerable and supreme gurus! The 'Sixty Stanzas on Reasoning' is divided into three parts: the preliminary of composing the treatise—obeisance; the actual subject matter—vowing to compose; and dedicating the merit of the composition to enlightenment. The first part consists of four verses: 'Whoever' etc. Protector Nagarjuna, in this context, there is a reason for making praise and prostration to the teacher at the beginning of composing the treatise: because the Thubpa (Muni) Buddha Bhagavan freely proclaimed the dependent arising (Pratītyasamutpāda) that inherently abandons arising and ceasing, therefore he is praised. Buddha Bhagavan, there is a reason for being called Thubwang (Muni): because he freely proclaimed the way of abandoning inherent arising and ceasing through dependent arising, that is, through the way of cause and effect depending on each other. Furthermore, regarding the dharma and what is to be refuted, the former is: dependent arising inherently arises and ceases, freely proclaiming the way of abandoning through the way of dependent arising; dependent arising inherently arises and ceases, freely proclaiming the way of abandoning through the way of explaining the order of dependent arising; and also, the way of abandoning is freely proclaimed through the way of reasoning that will be explained below. The second part is divided into: brief explanation, detailed explanation, and summary. The brief explanation is divided into three parts: proclaiming the freedom from extremes; proclaiming the wisdom that realizes this as the path to liberation from existence; and proclaiming how the fruit is attained through familiarizing oneself with this path. The first part is further divided into: the reason for realizing profound dependent arising; advising to listen to the profound; and proclaiming the reasoning that prevents the extreme of existence. The first part consists of four verses: 'Whoever' etc. Someone might say: just as giving birth to a daughter cannot be called giving birth to a son, non-inherent existence and dependent arising are contradictory in name and meaning. If it is understood as contradictory for a child who has not realized the true nature, then let it be! It does not harm us. Because it is not reasonable for the mind that sees the true nature. The samadhi of individuals such as Shariputra who have seen the true nature is reasonable: in your view, non-inherent existence and dependent arising are not contradictory, because you have not realized this truth.
ྱིས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་། མཐར་འཛིན་གྱི་བློས་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ཀྱི་མཐའ་གང་ལའང་མི་གནས་པར་དངོས་པོ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མེད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་བཤད་ 15-4-2b ཟིན་དྲན་པ་ལ་སྦྱོར་བ། ཡོད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མཉན་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རེ་ཞིག་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ལ། ཁོ་ན་རེ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་གི་གནོད་བྱེད་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཚེ་གསུམ་པ་དང་། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ངོར་ཡོན་ཏན་འགྲིབ་ཅིང་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་མེད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་རང་ལས་མེད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་ཐོས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མེད་ལྟ་བཀག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འདིར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རིགས་སོགས་གཉིས་ལ། རིགས་པ་གང་གིས་ཡོད་ལྟ་འགོག་པ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་མཉན་པར་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། རང་གི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཡོད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གསུངས་ཀྱང་། བར་མ་ཆད་པ་དང་། རྒྱུན་རིང་བ་དང་། གཞུང་གཅིག་ཏུ་རྒྱས་པར་མ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་རྣམས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་ཕྱིས་ལེན་པ་མེད་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་ཟིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྒྱུ་མཚན་ཅིས་མི་འདོད་ནས་འདོད་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་བདེན་པར་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་ 15-4-3a པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ་བར་བསྟན། མཐའ་བྲལ་རྟོགས་པ་གྲོལ་བར་བསྟན། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡིད་སོགས་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་བློ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་མི་ནུས་ཏེ། སྲིད་པའི་རྒྱུའི་གཅོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཆོས་ཅན། བསལ་བ་སྔ་མ་ལ། ཁྱོད་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དངོས་སོགས་གཉིས་ལ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་
【現代漢語翻譯】 因為並非是耽著于實有的境界，並且由於沒有以執著的意識去執取，所以能現量證悟緣起性空。理由是：不住于有、無以及二者之間的任何邊，而是證悟一切事物自性空。接下來講述遮止無見的理路。 將已結束的憶念與正念相結合，勸誡聽聞遮止有見的理路。第一部分是：『稍等』等兩句。有人說：不應認為緣起是自性空，因為現量等會造成妨害，並且經部的妨害是，在《法蘊經》中講了緣起是三世的，以及蘊、界、處各自和共同的體相。對此，聖者龍樹回答說：就你聽聞者而言，此時不廣為宣說爲了遮止聲聞部派的過失和增長功德的無見，是有原因的。因為在聲聞部的律藏中已經廣說了遮止無見的理路，並且依靠它，那些聲聞也遮止了無見。因為這個原因，所以這裡沒有宣說。第二部分是：『理路』等兩句。應該讓聲聞部派聽聞用何種理路來遮止有見，因為即使在自己的律藏中說了遮止有見的理路，但由於沒有不間斷地、長期地、在一個論典中廣說，所以聲聞部派執著于有見。第三部分是：『如何』等四句。有實論者，就你而言，為什麼不承認所有無知凡夫在沒有取走蘊的實有之後，就已經獲得了寂滅的自性，並且應該承認呢？因為就你而言，就像無知者將事物執著為真實一樣，它也成立為事物的真實本性。 第二部分，顯示了執著于邊見的觀點無法從輪迴中解脫，顯示了證悟離邊的觀點能夠解脫，以及破斥諍論。第一部分是：『心』等兩句，依次是。執著事物為真實的意識，就你而言，依靠你無法從輪迴中解脫，因為你是輪迴之因的主要因素。對於誹謗因果的觀點，就你而言，在之前的破斥中，你是所有過失的根源。第二部分是：『事物』等兩句。證悟事物、非事物自性空的智慧，就你而言，依靠你，大士
【English Translation】 Because it is not a realm of clinging to existence, and because there is no grasping with a mind of attachment, it is manifestly realized that dependent origination is empty of inherent existence. The reason is: not abiding in any extreme of existence, non-existence, or the middle of the two, but realizing that all things are empty of inherent existence. Next, the reasoning for refuting nihilistic views is explained. Combining the concluded recollection with mindfulness, advising to listen to the reasoning for refuting views of existence. The first part is: 'For a moment' and other two lines. Someone says: It should not be thought that dependent origination is empty of inherent existence, because manifest perception and others would be harmful, and the scriptural harm is that the Sutra of the Abhidharma speaks of dependent origination as being of the three times, and the individual and common characteristics of the aggregates, elements, and sense bases. To this, the venerable Nagarjuna replies: As for you listeners, there is a reason why, at this time, the reasoning for refuting nihilistic views, which diminishes virtues and is the source of all faults, is not widely taught to the Shravaka schools. Because the reasoning for refuting nihilistic views has already been widely taught in the Shravaka's Vinaya Pitaka, and relying on it, those Shravakas have also refuted nihilistic views. For this reason, it is not explained here. The second part is: 'Reasoning' and other two lines. The Shravaka schools should listen to what reasoning refutes views of existence, because even though the reasoning for refuting views of existence is spoken in their own Vinaya Pitaka, it is because it is not spoken continuously, for a long time, and extensively in one treatise, so the Shravaka schools cling to views of existence. The third part is: 'How' and other four lines. Realists, as for you, why do you not admit that all ignorant ordinary beings have already attained the nature of Nirvana without taking away the reality of the aggregates, and should admit it? Because as for you, just as the ignorant cling to things as real, so it is established as the true nature of things. The second part shows that clinging to extreme views cannot liberate from samsara, shows that realizing the view free from extremes can liberate, and refutes disputes. The first part is: 'Mind' and other two lines, in order. The mind that clings to things as real, as for you, relying on you, one cannot be liberated from samsara, because you are the main cause of samsara. As for the view that slanders cause and effect, as for you, in the previous refutation, you are the root of all faults. The second part is: 'Things' and other two lines. The wisdom that realizes that things and non-things are empty of inherent existence, as for you, relying on you, the great being
འཕགས་པ་རྣམས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོད་སྲིད་པའི་རྒྱུའི་དངོས་གཉེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་སོགས་རྐང་པ་བཞི་ལ་རིམ་པ་བཞིན། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་སྲིད་པ་རང་མཚན་པ་སྤང་བྱ་དང་། མྱང་འདས་རང་མཚན་པ་ཐོབ་བྱར་བསྟན་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། སྲིད་པ་དང་མྱང་འདས་རང་མཚན་པ་སྤང་བླང་དུ་ཞེན་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དུ་དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་ནས་ཞེན་པ་ལྡོག་ནུས་ཏེ། འཁོར་བ་ཙམ་ལ་འདོར་འདོད་སྐྱེས་པ་ན་འཁོར་བ་རང་མཚན་པ་ལ་འདོར་འདོད་བདེ་བླག་ཏུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་བལྟོས་ཏེ་འཁོར་འདས་སྤང་བླང་དུ་བསྟན་པ་ནི་མིན་པར་ཐལ། བློ་དེའི་ངོར་དེ་གཉིས་སྤང་བླང་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། སྲིད་པ་དང་མྱང་འདས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། སྲིད་སོགས་དྲུག་ 15-4-3b ལ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མྱང་འདས་ཐོབ་རུང་བར་ཐལ། སྲིད་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འགོག་པ་དེ་མྱང་འདས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་འདྲའི་མྱང་འདས་དེ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་སྔར་སྐྱེས་པ་དེ་ཕྱིས་རྒྱུའི་དངོས་པོ་འཆར་བ་ལ་བལྟོས་པ་མ་གཏོགས་རང་དབང་དུ་འཆར་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་རྒྱས་བཤད་ལ། འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ། གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ།ལམ་ལ་འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་མི་འཐད་པར་བསྟན་པ། རང་ལུགས་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མྱང་འདས་སྤྱིར་བསྟན། བྱེ་བྲག་ཏུ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ། ཟད་མི་ཤེས་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་སོགས་གསུམ་ལ། ཕུང་པོ་རང་མཚན་ཞིག་སྟེ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་ཐལ་བ་དང་། འདུས་བྱས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱང་འདས་མི་འཐོབ་པར་ཐལ། ལས་ཉོན་དང་སྡུག་བསྔལ་རང་མཚན་གཉེན་པོས་བཅོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་ཞིག་པའི་དུས་དེར་མངོན་དུ་བྱེད་པ་པོའི་གང་ཟག་མེད། གང་ཟག་ཡོད་དུས་ཕུང་པོ་ཞིག་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཞིག་སོགས་གཅིག་ལ་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་ཚེ་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཟད་པར་ཤེས་པ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དགྲ་བཅོམ་པའི་དུས་ན་ཕུང་པོ་ 15-4-4a རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞིག་ཅེས་ཞེས་པ་ལྟར་ན། སྐྱེ་བ་ཟད་དོ་ཞེས་པའི་མདོའི་དོན་མི་འཐད་པར་ཐལ། རྟགས་སྔ་མའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྷག་བཅས་དང་། ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སོག
【現代漢語翻譯】 聖者們將從有中解脫，因為你是有的原因的親友。第三，對於這四個偈頌，依次說明了雖然緣起無自性，但有自性的有是應斷除的，有自性的涅槃是應獲得的，這是有必要的。因為是爲了遣除執著有和涅槃為自性的斷除和獲得，所以才這樣說的。這樣說明后，就能遣除執著，當生起想要捨棄輪迴的想法時，就很容易生起想要捨棄自性輪迴的想法。依靠如實觀的等持，來顯示輪迴和涅槃是應捨棄和應獲得的，這是不合理的。因為在那樣的智慧面前，這兩者並沒有成立為不同的捨棄和獲得。因為有和涅槃沒有自性。第三，對於有等六者，因為緣起無自性，所以涅槃是可以獲得的。因為依靠串習了悟有無自性的智慧，就能遠離忽然的垢染，那個滅就是涅槃。那樣的涅槃，顯現上是無自性的，如同幻化一般。因為先前產生的法，如果不依靠後來顯現的原因的法，就無法自主地顯現。 第二，廣說，分為獲得果位的方式、奠定基礎、進入道的方式。第一，分為說明聲聞部派的觀點中，獲得涅槃是不合理的；說明自宗是合理的。第一，分為總說涅槃、分別破斥。第一，分為認為現證涅槃是不合理的，認為滅盡智是不合理的。第一，對於三蘊等三者，如果認為依靠蘊的自相滅盡而獲得涅槃，以及依靠了悟有為法無自性而無法獲得涅槃，因為煩惱和痛苦的自相被對治力所摧毀的力量而獲得涅槃。如果承認，那麼認為現證涅槃是不合理的。因為在蘊滅盡的時候，沒有現證者的人；當人存在的時候，蘊滅盡是不合理的。第二，對於滅盡等一者，當獲得阿羅漢果時，認為『我的生已經盡了』的滅盡智是不合理的。因為在阿羅漢果位時，蘊以自己的體性而存在。如『滅盡』所說，『生已經盡了』的經文意義是不合理的。理由同前。第二，分為有餘涅槃和無餘涅槃的破斥。第一，如果……
【English Translation】 The noble ones will be liberated from existence, because you are the close friend of the cause of existence. Thirdly, for these four verses, it is explained in order that although dependent origination is without inherent existence, existence with inherent existence is to be abandoned, and nirvana with inherent existence is to be attained, which is necessary. Because it is to eliminate the clinging to existence and nirvana as inherently existent to be abandoned and attained, that's why it is said like this. After explaining in this way, clinging can be eliminated, and when the thought of wanting to abandon samsara arises, it is easy to generate the thought of wanting to abandon inherently existent samsara. Relying on the samadhi of seeing reality as it is, to show that samsara and nirvana are to be abandoned and attained is unreasonable. Because in the face of that wisdom, these two have not been established as different abandonment and attainment. Because existence and nirvana are without inherent existence. Thirdly, for existence and so on, because dependent origination is without inherent existence, nirvana can be attained. Because relying on the habituation of the wisdom that realizes existence is without inherent existence, that cessation free from adventitious stains is nirvana. Such a nirvana, in appearance, is without inherent existence, like an illusion. Because the previously produced phenomenon, if it does not rely on the phenomenon of the cause that appears later, it cannot appear independently. Secondly, the detailed explanation is divided into the way of obtaining the result, laying the foundation, and the way of entering the path. Firstly, it is divided into explaining that in the view of the Sravaka school, obtaining nirvana is unreasonable; explaining that one's own view is reasonable. Firstly, it is divided into the general explanation of nirvana and the separate refutation. Firstly, it is divided into thinking that directly realizing nirvana is unreasonable, and thinking that the knowledge of cessation is unreasonable. Firstly, for the three aggregates and so on, if it is thought that relying on the inherent characteristic of the aggregates being exhausted, nirvana is attained, and relying on the realization that conditioned phenomena are without inherent existence, nirvana cannot be attained, because nirvana is attained by the power of the inherent characteristics of afflictions and suffering being destroyed by the opponent force. If admitted, then thinking that directly realizing nirvana is unreasonable. Because at the time when the aggregates are exhausted, there is no person who directly realizes; when the person exists, the aggregates being exhausted is unreasonable. Secondly, for the exhaustion and so on, when the Arhat fruit is obtained, thinking that the knowledge of exhaustion that 'my birth has been exhausted' is unreasonable. Because at the time of the Arhat fruit, the aggregates exist with their own nature. As 'exhaustion' says, the meaning of the sutra 'birth has been exhausted' is unreasonable. The reason is the same as before. Secondly, it is divided into the refutation of nirvana with remainder and nirvana without remainder. Firstly, if...
ས་གཉིས་ལ། ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་ལྷག་བཅས་ཀྱི་མྱང་འདས་མེད་པར་ཐལ། ཕུང་པོ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་འགགས་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་ངར་འཛིན་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་སོགས་གཉིས་ལ། ཕུང་པོ་མ་ལུས་འགགས་པའི་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་མེད་པར་ཐལ། ལྷག་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ཕུང་པོ་རང་བཞིན་གྱི་ཡོད་ལ། དེ་ཡོད་ན་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་ལུགས་ལ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་འཐད་པ་ལ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ལྟ་བ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་འཐད་པ་དང་། འགོག་པ་དེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། མྱང་འདས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་དུས། ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ངོ་བོས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། མ་སོགས་དྲུག་ལ། འདུ་བྱེད་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དེ་ཡོད་ན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟིགས་དགོས་པ་ལས་མ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་མ་དམིགས་པར་ཐལ། མ་རིག་པའི་རྐྱེན་སྟོབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་མྱང་འདས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་འཐད་པར་ཐལ། རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་གོམས་པར་བྱས་པ་ལ་བརྟེན་ 15-4-4b ནས་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པ་ཟད་པའི་ལྷག་བཅས་ཀྱི་གནས་སྐབས་དེར། མཐོང་ཆོས་ཚེ་དེ་ལ་མྱང་འདས་ཐོབ་པ་དང་ཚངས་དང་སྤྱོད་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱས་པའི་ཕྱིར། འང་སྒྲས་བདག་གི་སྐྱེ་བ་ཟད་པ་དང་། འདི་ལས་སྲིད་པ་གཞན་མི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སོགས་དྲུག་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་མཁས་པའི་དངོས་སྨྲ་བའི་ལུགས་མ་མཐོང་བ་དེས། རྐྱེན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་འབྱུང་བ་རོ་གཅིག་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བར་ཐལ། དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་རྡུལ་ཕྲ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་བཏགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་ཆོས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྔར་མ་ཤེས་པར་གསར་དུ་ཤེས་པའི་མཇུག་ཐོགས་སུ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མཐོང་ལམ་གྱི་སྐབས་དེར། རྣམ་པ་མི་འདྲ་བ་སོ་སོར་དཔྱོད་དགོས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་མ་མཐོང་ཞེས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། འགོག་པ་རྫས་གྲུབ་དགག །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་འགོག་པ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཉོན་མོངས་སོགས་དྲུག་ལ། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མའི་རྩོམ་པ་ཡོད་པར་ཐལ། ཉོན་མོངས་ཟད་པར་སྤངས་པའི་གོང་ནས་འཁོར་བ་རང་མཚན་རྒྱུན་ཆད་པའི་མྱང་འདས་འཐད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེར་ཐལ། དེ་ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས
【現代漢語翻譯】 在第二種情況下，由於蘊含著五蘊（梵文：skandha，指色、受、想、行、識五種聚合），其自性並未止息，因此不應存在煩惱止息后的有餘涅槃（梵文：nirvāṇa，指解脫生死輪迴的狀態）。 這是因為，只要對五蘊的執著存在，我執（認為自我是真實存在的錯誤觀念）就會產生。 在第二種情況中，不應存在五蘊完全止息的無餘涅槃，因為在有餘涅槃的狀態下，五蘊的自性仍然存在，而如果五蘊存在，那麼以五蘊為對境，煩惱就會產生。 根據自宗觀點，獲得涅槃是合理的，這依賴於對無自性（梵文：anātman，指一切事物沒有獨立不變的自性）的觀點的修習，並且所證得的止息狀態應被視為如幻如化。 首先，在證得涅槃之時，證悟法性的智慧（梵文：jñāna）與涅槃本體之間沒有差別。 首先，對於『諸行』（梵文：saṃskāra，指一切有為法）等，它們不應具有自性生的特性，因為如果它們具有自性生的特性，那麼聖者的等持智慧（梵文：samāhita-jñāna）就應該能夠照見它們，但實際上並沒有照見。 這是因為它們是從無明的力量中產生的。 在後兩種情況下，證悟無自性與證得涅槃是相符的，因為通過對無自性的證悟和串習，在煩惱完全止息的有餘涅槃狀態下，就能在現世獲得涅槃，並且能夠完成梵天（梵文：Brahmā）和行持等事業。 『也』字表明瞭自我的生滅已經止息，並且不會再有其他的存在形式。 其次，如果那些不精通真如（梵文：tathatā，指事物本來的真實面貌）的實在論者沒有認識到這一點，那麼他們就不會直接認識到緣起（梵文：pratītyasamutpāda，指一切事物都是相互依存、相互聯繫而產生的）的同一性。 這是因為他們認為極微小的物質，如依賴於緣起而產生的微塵等，是具有自性的。 如果事物具有自性，那麼在初次證悟真諦（梵文：satya，指佛教的四聖諦：苦、集、滅、道）時，在見道位（梵文：darśanamārga，指修行者初次直接證悟空性的階段）上，就必須對無常（梵文：anitya）等不同的真諦進行分別觀察。 或者說，那些實在論者並沒有如實地認識到緣起的含義。 其次，駁斥了作為實有的止息，並確立瞭如幻如化的止息。 首先，對於『煩惱』等，實在論者的觀點認為輪迴（梵文：saṃsāra，指眾生在六道中生死輪迴的狀態）是有初始的，因為在煩惱止息之前，輪迴的自相續已經斷滅，從而可以獲得涅槃。 如果他們承認這一點，那麼就會得出結論：佛陀（梵文：Buddha）
【English Translation】 In the second case, it should not be that there is nirvāṇa with remainder (Skt: sopadhiśeṣa-nirvāṇa), since the aggregates (Skt: skandha) are present, their own characteristics not ceased. It follows that, as long as there is grasping at the aggregates, there will be arising of self-grasping. In the second case, it should not be that there is nirvāṇa without remainder (Skt: nirupadhiśeṣa-nirvāṇa), since in the state of nirvāṇa with remainder, the aggregates are naturally present, and if they are present, then afflictions arise in dependence on them. According to our own system, it is reasonable to attain nirvāṇa, which depends on familiarizing oneself with the view of no self-nature (Skt: anātman), and the cessation that is attained is shown to be like an illusion. Firstly, at the time of realizing nirvāṇa, there is no difference in essence between the wisdom (Skt: jñāna) that realizes the nature of reality and nirvāṇa itself. Firstly, regarding 'formations' (Skt: saṃskāra) and so forth, they should not be naturally produced, because if they were, then the noble one's equipoised wisdom (Skt: samāhita-jñāna) would have to see them, but it does not. It follows that they are not perceived, because they arise from the power of ignorance. In the latter two cases, it is reasonable to realize nirvāṇa by realizing no self-nature, because by familiarizing oneself with the realization of no self-nature, in that state of nirvāṇa with remainder where all afflictions are exhausted, one attains nirvāṇa in this very lifetime and performs activities such as those of Brahmā and the power of conduct. The word 'also' indicates that the birth of self is exhausted, and one does not know of any other existence beyond this. Secondly, if those who are not skilled in suchness (Skt: tathatā), the proponents of inherent existence, do not see this, then they do not directly see the meaning of dependent arising (Skt: pratītyasamutpāda) as being of one taste. It follows that extremely subtle objects, such as subtle particles that arise dependently, are imputed as being produced by their own characteristics. It follows that if there is production by its own characteristics, then at the time of the path of seeing (Skt: darśanamārga), when one newly understands the ultimate truth (Skt: satya) without having known it before, one must separately analyze the different aspects such as impermanence (Skt: anitya). Alternatively, it means that those proponents of inherent existence do not see the meaning of dependent arising without error. Secondly, refuting cessation as substantially existent, and establishing cessation as being like an illusion. Firstly, regarding 'afflictions' and so forth, according to the system of proponents of inherent existence, it follows that cyclic existence (Skt: saṃsāra) has a beginning, because before the exhaustion of afflictions, nirvāṇa, where the continuum of its own character is severed, is reasonable. If they accept this, then it follows that the Buddha
་གསུང་རིགས་པ་ལས་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གང་ཟག་དེ་ངེས་པར་རྒྱུ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་ལྟ་ཅན་དུ་འགྱུར་ 15-4-5a བར་ཐལ། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དཔེ་དོན་སྒོ་ནས་མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟེན་སོགས་དྲུག་ལ། འཁོར་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལ་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཆོས་ཅན། རྟག་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། སྔོན་སྐྱེས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན། སླར་དེ་ལྡོག་ཏུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་ལ་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་དང་མཚུངས་པར་ཐལ། སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། དཔེ་བཤད། དོན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། སྒྱུ་མ་མཁན་ཆོས་ཅན། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་ལ་རྟ་གླང་ཚད་མར་ཞེན་ནས་དེའི་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་ལ་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་སྔགས་དང་རྫས་སོགས་འཁྲུལ་རྒྱུས་བསླད་པ་ཙམ་ལས་བྱུང་བར་ཤེས་པའི་ཕྱིར། སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་བ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། སྒྱུ་མའི་རྟ་གླང་གི་སྔོན་དང་ཕྱི་མཐའ་ལ་རྨོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་རྟ་གླང་ཚད་མར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྲིད་སོགས་བརྒྱད་ལ། དེ་དག་རྟོགས་པའི་འཕགས་པ་ཆོས་ཅན། སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་རྟོག་པའི་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བས་རྒྱུད་བསླད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་སྨིག་རྒྱུ་སྒྱུ་མ་མཚུངས་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་བཞི་ལ། ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ 15-4-5b རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་འཁོར་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མི་ཤེས་པར་ཐལ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཞི་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ། འདུས་བྱས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་བསྟན་པ་དང་། དེ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ། དེ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པར་སྒྲུབ་པ། ཞར་ལ་ལྟ་བའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། སྐྱེ་འཇིག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །སྐྱེ་འཇིག་གསུངས་པའི་དགོས་པ། དོན་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་སྐྱེ་བ་དགག །འཇིག་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། འདུ་བྱེད་སོགས་ཆོས་ཅན། རང་གི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པར་ཐལ། རྒྱུ་དེ་དང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐལ།རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུ་སོགས་བཞི་ལ། འདུ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་ཞིག་པ་རང་བཞིན
【現代漢語翻譯】 因為（佛）沒有宣說與正理相悖之言。如果有人斷定輪迴有初始，那他必定會變成一個否定因果的邪見者。 第二部分，通過比喻和意義兩個方面來簡要說明，然後詳細解釋。第一部分是關於六個要素等。輪迴，就其本身而言，不應有先前和後來的自性，因為它依賴於因緣。如果輪迴是常恒的，那它就應該是自性產生的。如果先前產生的自性是成立的，那麼它就不可能再改變。對於後者，輪迴和涅槃的一切顯現都應如幻象一般，沒有自性，因為它們安住于遠離先前和後來之自性的狀態。 第二部分，講述比喻和意義。第一部分是關於四種情況。幻術師，不會對幻術變出的馬和牛執著為真實的馬和牛，也不會對它們的先前和後來感到迷惑，因為他們知道這些只是通過咒語和藥物等迷惑手段產生的。那些觀看幻術表演的人，會對幻術變出的馬和牛的先前和後來感到迷惑，因為他們執著于這些是真實的馬和牛。 第二部分是關於八種情況。那些證悟了的聖者，不會被執著于先前和後來之端的見解所迷惑，因為他們親眼見到一切眾生都如陽焰和幻象一般，沒有自性。後面的四種情況是，那些聲聞乘的部派，不瞭解十二因緣的輪迴是如何在沒有先前和後來之自性的情況下運作的，因為他們認為一切有為法都是以其自身的體性生滅的。 確立基礎包括：揭示有為法沒有自性；如何向他人解釋這一點；證明這是佛陀的意圖；以及順便揭示見解的分類。第一部分包括：駁斥生滅是自性成立的；宣說生滅的必要性；以及必須確定這個意義。第一部分又包括詳細解釋和總結意義。詳細解釋又包括駁斥生和駁斥滅。第一部分是關於四種情況。諸行等，不應以其自身的體性而生，因為它依賴於這個和那個因。如果承認，那麼就不應有自性生，因為它不是以其自身的體性和他者的體性而成立的。第二部分是關於四種情況。諸行的滅壞不應是自性。
【English Translation】 Because (the Buddha) did not speak contrary to reason. If someone determines that samsara has a beginning, then he will inevitably become a heretic who denies causality. The second part, briefly explains through the aspects of metaphor and meaning, and then explains in detail. The first part is about the six elements, etc. Samsara, as such, should not have a prior and later nature of its own, because it depends on conditions. If samsara is permanent, then it should be self-produced. If the self-nature produced earlier is established, then it cannot be reversed. For the latter, all appearances of samsara and nirvana should be like illusions, without self-nature, because they abide in a state of being separated from the self-nature of prior and later. The second part tells about metaphors and meanings. The first part is about four situations. The illusionist will not be attached to the horses and cows conjured by illusion as real horses and cows, nor will they be confused about their prior and later, because they know that these are only produced by confusing means such as mantras and medicines. Those who watch illusion performances will be confused about the prior and later of the horses and cows conjured by illusion, because they are attached to these as real horses and cows. The second part is about eight situations. Those enlightened noble ones will not be confused by the views that are attached to the ends of prior and later, because they see with their own eyes that all beings are like mirages and illusions, without self-nature. The latter four situations are that those schools of the Śrāvakayāna do not understand how the wheel of the twelve links of dependent origination operates without the self-nature of prior and later, because they think that all conditioned phenomena arise and cease with their own characteristics. Establishing the foundation includes: revealing that conditioned phenomena have no self-nature; how to explain this to others; proving that this is the Buddha's intention; and incidentally revealing the classification of views. The first part includes: refuting that arising and ceasing are self-established; the necessity of proclaiming arising and ceasing; and the need to determine this meaning. The first part includes detailed explanation and summarizing the meaning. Detailed explanation includes refuting arising and refuting ceasing. The first part is about four situations. Formations, etc., should not arise as their own nature, because they arise depending on this and that cause. If admitted, then there should be no self-nature arising, because it is not established as its own nature and the nature of others. The second part is about four situations. The destruction of formations should not be self-nature.
་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། འདུ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་ཞིག་པ་དེ་འདུ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཟད་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདུ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་ཞིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། རང་གི་ངོ་བོ་དེ་གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དོན་བསྡུ་བ་ནི། དེ་སོགས་གཉིས་ལ། སྐྱེ་འགག་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པར་ཐལ། དེ་གཉིས་ཀ་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་སོགས་དྲུག་ལ། སྐྱེ་འཇིག་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་མདོ་ལས་སྐྱེ་འཇིག་གསུངས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དུ་སྐྱེ་འཇིག་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དེ་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ 15-4-6a ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདུ་བྱས་སྐྱེ་བར་ཤེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་དང་དོན་གཅིག་པའི་མི་རྟག་པ་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཤེས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་བ་འདོར་འདོད་དང་མྱང་འདས་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཤེས་ཤིང་། དེ་ཤེས་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དམ་པའི་ཆོས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དོན་དེ་ཉིད་ངེས་པར་བྱ་བ་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན། མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་དམིགས། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིམ་པ་ཇི་ལྟར་གཟིགས་པའི་ཚུལ། དེའི་ཤེས་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། གང་དག་བརྟེན་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཉིད་གཟིགས་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་སྐྱེ་འཇིག་གི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སོ་སོ་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཞེན་པའི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་གི་སེམས་ཀྱིས་བསླུས་ནས་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཡོད་པ་དང་། མེད་པར་ལྟ་བའི་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཉེས་པས་སེམས་རྒྱུད་བཅིངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་ཚུལ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་ 15-4-6b སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་མི་རྟག་ཅིང་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་འདི་དག་ཆོས་ཅན། མཛད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་མཁས་པ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རང་བཞིན་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཉམ་ཆུང་བའི་དོན་གྱི་གསོག་ལྟ་བུ་དང་། ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་གིས་སྟོང་བར་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གནས་སོགས་བརྒྱད་ལ། འདུ་བྱེད་སོགས་འདི་དག་ཆོས་ཅན། རྐྱེན་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་བདེན་པར་གནས་པ་མེད་དེ། གནས་བྱེད་རྐྱེན་གསུམ་ག་བདེན་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། བདག་ར
【現代漢語翻譯】 不成立，因為諸行的壞滅源於諸行之因的滅盡。諸行的壞滅不成立，因為其自性並非他者的自性。總而言之，對於生和滅兩者，都不成立，因為兩者都依賴於因緣而生。第二，關於生等六事，即使生滅沒有自性，經中宣說生滅也有必要，因為爲了證悟勝義諦而宣說生滅。依靠宣說生滅，就能證悟勝義諦。如果知道諸行是生起的，就能由此得知與其意義相同之無常。如果知曉無常，就能由此知曉想要捨棄輪迴和獲得涅槃的意樂。如果知曉這些，就能由此證悟聖法，即勝義諦。爲了確定此意義，需要了解證悟無自性的利益、不證悟的過患，以及聖者們如何次第觀察之方式，以及其證明。 第一，關於『凡諸依賴』等四句，那些證悟此理的聖者們，能夠超越由執著邊見所生的有海，因為他們現量證悟了緣起生滅的自性空性。第二，關於『各自』等四句，那些執著於事物以自性成立的凡夫，會被自己的心所欺騙而流轉于輪迴中，因為他們受到貪嗔等煩惱的控制。原因是他們的心被有無等邊見的顛倒過患所束縛。第三，分為兩部分：成就究竟之聖者們的觀察方式，以及怙主龍樹 स्वयं द्वारा 觀察的方式。第一，關於『事物』等四句，這些無常且具有欺騙性的事物，會被成就究竟之智者聖者們現量見到其自性完全空虛，因為他們現量見到如微弱意義之堆積，以及法與補特伽羅之無我。第二，關於『住』等八句，這些諸行等事物，並非以三種因緣之力而真實存在，因為能住之因緣三者皆非真實。
【English Translation】 It is not established because the destruction of formations arises from the exhaustion of the causes of formations. The destruction of formations is not established because its own nature is not established as the nature of others. In summary, for both arising and ceasing, neither is established because both arise dependent on causes. Second, regarding the six aspects of arising, etc., even if arising and ceasing have no inherent nature, there is a need to teach arising and ceasing in the sutras, because arising and ceasing are taught in order to realize the ultimate truth. By relying on the teaching of arising and ceasing, one can realize the ultimate truth. If one knows that formations arise, one can thereby know impermanence, which has the same meaning. If one knows impermanence, one can thereby know the intention to abandon samsara and attain nirvana. If one knows these, one can thereby realize the holy Dharma, the ultimate truth. To ascertain this meaning, one needs to understand the benefits of realizing no inherent nature, the faults of not realizing it, how the noble ones observe it in sequence, and its proof. First, regarding the four lines beginning with 'Whoever depends,' those noble ones who realize this truth can transcend the ocean of existence generated by the power of clinging to extremes, because they directly realize the emptiness of the nature of dependent arising, arising, and ceasing. Second, regarding the four lines beginning with 'Each,' those ordinary beings who cling to things as having an inherently established nature are deceived by their own minds and wander in samsara, because they are controlled by afflictions such as attachment and aversion. The reason is that their minds are bound by the inverted faults of clinging to extremes, such as viewing things as existent or nonexistent. Third, it is divided into two parts: the way of observing of the noble ones who have accomplished the ultimate, and the way of observing of the Protector Nagarjuna himself. First, regarding the four lines beginning with 'Things,' these impermanent and deceptive things are directly seen by the wise and noble ones who have accomplished the ultimate as being devoid of all inherent nature, because they directly see the emptiness of self of phenomena and persons, like a collection of insignificant meanings. Second, regarding the eight lines beginning with 'Abiding,' these formations, etc., do not truly exist by the power of the three conditions, because all three conditions of abiding are not true.
ྐྱེན། དམིགས་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གསུམ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གནས་མེད་དམིགས་མེད་རྩ་བ་མེད་གསུམ་གྱི་བདག་མེད་དུ་སྟོན་ནོ། །རྐང་པ་གསུམ་པ་ལ་དེ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྣང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། མ་རིག་པའི་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་བདེན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་རྐང་པ་གཅིག་ལ་དེ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་དེ། ཐོག་མཐའ་དབུས་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཡང་རྐང་པ་གཉིས་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་མ་རིག་པའི་སྟོབས་ལས་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་སྣང་བར་ཐལ། ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང་འདྲ་བར་བདེན་པར་མེད་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྐང་པ་ཐ་མ་གཉིས་ལ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། འདུ་བྱེད་རང་བཞིན་མཐའ་དག་གིས་དབེན་པར་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་སྟེ། རྨོངས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་མི་ཟད་པའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་མངོན་སུམ་དུ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར། 15-4-7a བཞི་པ་ལ་ལུང་གི་ཤེས་བྱེད་དང་། རིགས་པའི་ཤེས་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཚངས་སོགས་བཞི་ལ། འདུ་བྱེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ལུས་པ་མེད་པར་ཐལ། དབང་པོ་ལས་འདས་དོན་མཐོང་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཚད་མར་གྲགས་པའི་ཚངས་པ་སོགས་ལ་བདེན་པར་སྣང་བ་དེ་དག་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བརྫུན་པར་གཟིགས་ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་སོགས་བཞི་ལ། གསལ་བ་སྔ་མ་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མ་རིག་ལྡོངས་པར་འགྱུར་བས་སྲིད་པའི་ཆུ་ཀླུང་གི་རྒྱུན་ཕྱོགས་སུ་རྗེས་སུ་གཞོལ་བའི་ཚངས་པ་སོགས་དང་། ཡུལ་ལ་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བའི་མཁས་པ་རྣམས་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ལ་ལྟ་བ་མཚུངས་པར་འགྱུར་ཏེ་མཚུངས་པའི་གོ་སྐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་གཞན་ལ་ཇི་ལྟར་འཆད་པའི་ཚུལ་ལ། འཆད་པའི་རིམ་པ་དེ་ལས་ལོག་པར་བཤད་པའི་ཉེས་དམིགས། དེའི་གཉེན་པོའོ། །དང་པོ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཚོལ་ཞིང་དོན་དུ་གཉེར་བའི་གང་ཟག་ལ། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བདེན་པ་མ་བཀག་པར་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རྟོགས་པ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྐང་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ། དུས་ཕྱིས་དོན་འདུས་བྱས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པར་རྟོགས་ཤིང་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་མེད་པའི་གང་ཟག་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཚེ་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རྣམ་སོགས་བཞི་ལ། སྣོད་དུ་མ་གྱུར་པ་ལ་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་སྟོང་ཉིད་ 15-4-7b བསྟན་པར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་བསྟན་ན་ཐོག་མར་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་དོན་མི་ཤེས། བར་དུ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་རྗ
【現代漢語翻譯】 緣，所緣緣，等無間緣三種次第，顯示無處、無緣、無根的三種無自性。對於第三句，此法，有理由說明其雖無自性，卻顯現有自性，因為由無明的力量而顯現為真實。然後對於第一句，此法，無自性，因為遠離了初始、中間、結尾三種自性。再次對於第二句，此法，雖無自性，卻由無明的力量而顯現有自性，如同樹木一般，因為沒有絲毫的精華；又如干闥婆城一般，雖非真實卻顯現為真實。對於最後兩句，怙主龍樹（Nāgārjuna）法，以現量見到遠離一切行相，因為如幻般現量見到愚昧之城中無盡的眾生。 第四部分是聖教量和理證量。第一部分，對於梵天等四者，不應有任何行相之外的法存在，因為佛說，對於超越感官而見到事物，被世間尊為量士夫的梵天等，所見為真實的，諸聖者卻視其為虛妄。第二部分，對於世間等四者，如果像之前所說的那樣，那麼無明將會變得盲目，因此追隨世間潮流的梵天等，與不貪執對境的智者們，對於事物的實相的看法將會變得相同，因為沒有相同的可能性。如何向他人解釋呢？解釋的次第顛倒的過失，以及對治方法。第一部分，對於那些尋求真理和利益的人，應該首先展示蘊、界、處等，而不是一開始就否定真實，因爲了知世俗諦是了知勝義諦的方法。最後兩句，對於後來了知諸行是生滅法，並且不執著于輪迴的人，應該展示自性空的空性，因為那時他已成為接受空性的法器。第二部分，對於那若等四者，不應該一開始就向非器之人展示空性 因為如果展示空性，他們一開始不會理解自性空的含義，中間僅僅聽到空性的聲音
【English Translation】 The three conditions—causal condition, objective condition, and immediately preceding condition—successively reveal the absence of self in three ways: without a place, without an object, and without a root. Regarding the third line, this dharma (phenomenon), there is a reason to explain why it appears to have inherent existence despite being without inherent existence, because it appears as true due to the power of ignorance. Then, regarding the first line, this dharma is without inherent existence because it is separated from the three inherent existences of beginning, middle, and end. Again, regarding the second line, this dharma, although without inherent existence, appears to have inherent existence due to the power of ignorance, like a tree, because it has no essence whatsoever; and like a mirage city, although not real, it appears to be so. Regarding the last two lines, the protector Nāgārjuna, directly sees that he is devoid of all conditioned characteristics, because he directly sees all beings in the city of delusion, which is inexhaustible, as being like illusions. The fourth is scriptural authority and logical reasoning. The first, regarding Brahma and the other three, there should not be any dharma (phenomenon) remaining other than conditioned things being like illusions, because the Buddha said that Brahma and others, who are known in the world as authorities for seeing things beyond the senses and who see them as true, are seen as false by the noble ones. The second, regarding the world and the other three, if it is as stated before, then ignorance will become blind, and therefore Brahma and others who follow the trends of the world, and the wise who are free from attachment to objects, will have the same view of the reality of things, because there is no possibility of them being the same. How to explain it to others? The fault of explaining the order of explanation in reverse, and the remedy for it. The first, regarding those who seek truth and benefit, one should first show the aggregates, elements, and sense bases, etc., without denying the truth at the beginning, because understanding conventional truth is the method for understanding ultimate truth. The last two lines, for those who later realize that conditioned things are subject to arising and ceasing and who are not attached to samsara, one should show emptiness, which is devoid of inherent existence, because at that time they have become vessels for receiving emptiness. The second, regarding Natha and the other four, one should not show emptiness to non-vessels at the beginning, because if emptiness is shown, they will not understand the meaning of emptiness devoid of inherent existence at the beginning, and in the middle they will only hear the sound of emptiness.
ེས་སུ་འཇུག་ཅིང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་མི་བྱེད་པ་དེ་དག་ལ་དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ལས་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཚོལ་བའི་གང་ཟག་ལ་འཁོར་བར་འཇུག་ཕྱོགས་དང་ལྡོག་ཕྱོགས་གི་རིམ་པ་འཚོལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དང་པོར་དགེ་མི་དགེ་ལས་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དང་འགྲོ་བ་ལྔའི་འཁོར་བར་འཁོར་ཚུལ་སྡུག་ཀུན་བསྟན་པ་དང་། དེའི་རྗེས་སུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མངོན་སུམ་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ལམ་བདེན་དང་། རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་འགོག་བདེན་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པར་སྒྲུབ་པ་ལ། ཕུང་སོགས་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན། སྐྱེ་མེད་གསུངས་པ་ངེས་དོན་དུ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་ཕུང་སོགས་གསུངས་པའི་དགོས་པ། དེའི་ཤེས་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། དགོས་སོགས་བཞི་ལ། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་ཀྱང་སྟོན་པས་གསུངས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དྲང་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་འཇིག་ལྟ་ཟད་པར་སྤངས་ཀྱང་ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཞེས་དྲང་དོན་དུ་གསུངས་པ་བཞིན། གཉིས་པ་ལ་རིགས་པའི་ཤེས་བྱེད། ལུང་གི་ཤེས་བྱེད་དོ། །དང་པོ་ནི། འབྱུང་སོགས་བཞི་ལ། འབྱུང་བ་བཞི་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་སོགས་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློས་ལོག་པར་བཏགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ། ཁྱོད་འདོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་བདེན་འཛིན་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཁྱོད་ 15-4-8a ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ལ་རྣམ་པ་བཞག་ཅིང་རྣམ་ཤེས་ཀྱིས་ཁྱོད་ལ་བཏགས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མྱང་སོགས་བཞི་ལ། ལྷག་མ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་པ་ཐམས་ཅད་རྫུན་པ་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་མཁས་པ་སུ་ཞིག་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་དེ་རྟོགས་རིགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཅིག་པུ་བདེན་པ་དམ་པ་མི་སླུ་བའི་ཆོས་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་མེད་གསུངས་པ་ངེས་དོན་དུ་བསྟན་པ་ལ། མ་རིག་པ་ལ་སྣང་བས་རང་བཞིན་མེད་པ། མ་རིག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་། སྐྱེ་འཇིག་གནས་གསུམ་རྒྱུ་ལ་བལྟོས་པས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དང་པོ་ལ་ནི། ཇི་སོགས་བཞི་ལ། རྟེན་འབྱུང་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་འདི་ལ་སྔར་བཤད་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་འདྲེན་པའི་ཉེས་པ་མེད་པར་ཐལ། གནས་སྐབས་དེ་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། ཇི་སྲིད་ཚུལ་མིན་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་གཡོ་བ་དེ་སྲིད་དུ་འཕགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྲོག་གི་དབང་པོ་འགག་པར་བྱེད་པའི་བདུད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རྗེས་འགྲོ་དང་
【現代漢語翻譯】 因為那些沉迷於世俗事務而不行善業的人會招致巨大的不幸。第三點是，關於業等四法，應當向尋求真如實相的人展示進入輪迴和從輪迴中解脫的次第。首先，要展示善與非善之業及其果報，以及五道輪迴的流轉方式，即苦和集。然後，要展示通過現量了知自性空性的道諦，以及遠離了突發性染污的無生滅之滅諦。因此，爲了確立這符合佛陀的意旨，需要將所說的蘊等法闡釋為不了義，並將所說的無生闡釋爲了義。首先，是闡釋蘊等法的必要性，以及證明這一點的依據。第一點是，關於必要性等四法，雖然蘊、界、處並非實有，但佛陀宣說它們是有必要的，因為這是爲了引導眾生趨向真如實相。例如，雖然斷除了我見，但仍然會說『我在那時那刻』，這是一種不了義的說法。第二點是，關於理證和聖言量。第一點是，關於地等四法，地、水、火、風四大種以及心、心所、不相應行等法，作為所立，你們被顛倒錯亂的分別念顛倒執著，因為憑藉著了知執著境無自性的力量，你們將會脫離對實有的執著。之所以這樣說，是因為你們以名言安立了識，而識又以名言安立了你們。第二點是，關於苦等四法，誰不會認識到其餘的行蘊都是虛假的、欺騙性的呢？因為佛陀曾說，唯有涅槃才是真實的、殊勝的、不欺騙性的。闡釋無生是爲了義，即通過無明所顯現的現象是無自性的，隨著無明而生滅是無自性的，以及生、住、滅三者依賴於因緣是無自性的。關於第一點，關於如等四法，在這種現量了知緣起性空的境界中，不會有招致先前所說的非義的過失，因為這種境界超越了魔的境界。之所以這樣說，是因為只要受到不如理作意的動搖，聖慧的命根就會被阻斷，仍然沒有超出魔的境界。關於第二點，關於隨行和 隨行和
【English Translation】 Because those who indulge in worldly affairs and do not perform virtuous deeds will incur great misfortune. The third point is that regarding the four aspects of karma and so on, the order of entering and departing from samsara should be shown to those who seek the true reality. First, it is necessary to show the good and non-good deeds and their consequences, as well as the way the five realms of existence revolve in samsara, which are suffering and its origin. Then, it is necessary to show the path of truth, which is the direct realization of emptiness of inherent existence, and the cessation of truth, which is the separation from adventitious defilements and is unborn. Therefore, in order to establish that this is in accordance with the intention of the Buddha, it is necessary to explain the aggregates and so on as provisional meanings and to establish the unborn as definitive meaning. First, there is the necessity of explaining the aggregates and so on, and the basis for proving this point. The first point is that regarding the four aspects of necessity and so on, although the aggregates, elements, and sense bases are not truly existent, the Buddha spoke of them as necessary, because this is in order to guide beings towards the true reality. For example, although the view of self is abandoned, it is still said 'I was at that time and that moment,' which is a provisional statement. The second point is about logical reasoning and scriptural authority. The first point is that regarding the four elements and so on, the four great elements of earth, water, fire, and wind, as well as mind, mental factors, non-associated formations, and so on, as the subject, you are wrongly labeled by inverted and confused thoughts, because by the power of realizing that the object of attachment is without inherent existence, you will be freed from the attachment to reality. The reason for this is that you have nominally established consciousness, and consciousness has nominally established you. The second point is that regarding the four aspects of suffering and so on, who would not recognize that the remaining aggregates of formations are all false and deceptive? Because the Buddha said that only nirvana is true, supreme, and non-deceptive. Explaining the unborn as definitive meaning means that the phenomena that appear due to ignorance are without inherent existence, that arising and ceasing with ignorance are without inherent existence, and that the three phases of arising, abiding, and ceasing are dependent on causes and conditions and are without inherent existence. Regarding the first point, regarding the four aspects of 'as' and so on, in this state of directly realizing dependent arising and emptiness, there will be no fault of incurring the non-meaning mentioned earlier, because this state transcends the realm of demons. The reason for this is that as long as one is disturbed by improper attention, the life force of noble wisdom will be cut off, and one will still not have gone beyond the realm of demons. Regarding the second point, regarding following and Following and
། ལྡོག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་སོགས་བཞི་ལ། འཇིག་རྟེན་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། རྟོག་པས་བཏགས་པར་ཐལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་ཅེས་སོགས་སོ་ཞེས། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་ཅན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། མ་སོགས་བཞི་ལ། ཆོས་ཅན་རིག་པས་ཀུན་ཏུ་བཏགས་པར་ཐལ། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་མ་རིག་པ་འགགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར་བའི་ 15-4-8b ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་བཞིན་མེད་པར་ཐལ། སྐྱེ་གནས་འཇིག་རྒྱུ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། དེ་གསུམ་རྐང་པ་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རིམ་བཞིན་སྟོན་ལ། ཕྱི་མ་སྒྲུབ་པ། ཁྱོད་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་ཏེ། ཁྱོད་གནས་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་ཟད་པ་དེ་ཁྱོད་འཇིག་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞར་ལ་ལྟ་བའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ལ། དངོས་དང་། མཐར་ལྟའི་གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་མི་འགྱུར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁས་བླངས་པས། གཞན་སྡེ་ལ་རང་གི་རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བ་མེད་པར་ཐལ་བ། རང་སྡེས་ཁས་ལེན་པ་ཆེས་མི་རིགས་པ་དང་། དེའི་འཐད་པའོ། །དང་པོ་གལ་ཏེ་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གཞན་སྡེ་ལ་རང་དབང་གི་རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་དང་འགལ་བ་མེད་པར་ཐལ། གྲངས་ཅན་བྱེ་བྲག་པ་སོགས་གཞན་སྡེ་རྣམས་དངོས་པོ་རྟག་སོགས་སུ་ཞེན་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སོགས་བཞི་ལ། རང་སྡེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ལ་རྩོད་ཅིང་དངོས་པོ་བདེན་པར་སྨྲ་བ་མི་རིགས་པར་ཐལ། རང་སྡེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཁས་བླངས་ནས་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། འདི་འམ་ཞེས་སོགས་བཞི་ལ། གཟུགས་འདིའམ་ཚོར་བ་འདི་བདེན་པར་སྨྲ་བ་མི་རིགས་པར་ཐལ། དེ་དག་བདེན་མི་བདེན་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ་རྣམ་པར་བདེན་པར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ 15-4-9a ཁས་བླངས་པ་ལ་མཐར་ལྟའི་གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་བ་དང་། རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་དེའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཞན་སྡེ་འགྱུར་ཚུལ་དང་། རང་སྡེ་འགྱུར་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། གཞན་སྡེ་རྣམས་རྟག་ཆད་ལ་སོགས་མཐར་ལྟའི་དབང་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། བདག་དང་ཕུང་པོ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་མིན་པར་རྟག་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། ཡང་ན་རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བས་ཕྲོགས་པར་འགྱུར་བར་ཐལ། གང་ཟག་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་མིན་པར་སེམས་རང་མཚན་གང་ཟག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། ཕུང་པོ་རང་མཚན་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་སོགས་བཞི
【現代漢語翻譯】 顛倒。第一，對於『壞滅』等四句：作為所取蘊聚之法的世間，應是為分別念所假立，因為佛陀曾說，由於無明之緣而有行等，即以實物真執之無明為緣。第二，對於『非』等四句：法應為識所遍計，因為實物真執之無明滅盡之力能令其滅盡。第三，對於『何』等四句：作為苦蘊之法的行，應是無自性，因為它依賴於生、住、滅之因。這三者依次顯示前三句。后句是成立：你之所以壞滅是依賴於因緣，因為你存在的因緣耗盡就是你壞滅的因緣。順便顯示了見解的分類，即顯示了實物和邊見是否會轉為他力自在。第一，由於承認自性成立，應使其他宗派不違背自己根本的宗義，自宗承認則極不合理，以及其合理性。第一，如果等四句：由於承認實物自性成立，應使其他宗派不違背自主的根本宗義，因為數論派、勝論派等其他宗派安住于執著實物為常等之道。第二，佛等四句：自宗說實物者，爭論自性空且說實物為真不合理，因為自宗諸派承認佛陀的緣起之道的，並說一切行皆為無常。第三，此或等四句：說此色或此受為真不合理，因為在辨別這些是真是假時，並未明確地見到真實。 第二，顯示了承認自性成立會轉為邊見的他力自在，而說無自性則不會轉為他的自在。第一，分為他宗轉變的方式和自宗轉變的方式。第一，何等四句：其他宗派應轉為常斷等邊見的自在，因為他們說我與蘊聚並非依賴假立而是常。或者，自宗某些人應被常無常等邊執之見所奪，因為他們承認有情是依賴蘊聚假立，而心是自相有情，並且承認蘊聚是自相。第二，何等四句
【English Translation】 Reversal. First, regarding the four statements beginning with 'destruction': The aggregates of the world that are objects of grasping should be conceptual constructs, because the Buddha said that actions arise from the condition of ignorance, and so on, meaning that they have the condition of ignorance that grasps at things as real. Second, regarding the four statements beginning with 'not': The dharma should be completely constructed by consciousness, because the power of the cessation of ignorance that grasps at things as real will cause it to cease. Third, regarding the four statements beginning with 'whatever': Actions, which are aggregates of suffering, should be without inherent existence, because they depend on the causes of arising, abiding, and ceasing. These three demonstrate the first three statements in order. The latter is the proof: Your destruction depends on conditions, because the exhaustion of the conditions that cause you to abide is the condition for your destruction. Incidentally, the divisions of views are shown, namely, whether or not things and extreme views transform into dependence on others. First, by accepting inherent existence, it follows that other schools do not contradict their own fundamental tenets, which is extremely unreasonable for one's own school to accept, and the reason for this. First, if, etc., four statements: By the power of accepting that things inherently exist, it follows that other schools do not contradict the fundamental tenets of their own independence, because other schools such as the Samkhya and Vaisheshika abide on the path of clinging to things as permanent, etc. Second, Buddha, etc., four statements: It is unreasonable for one's own school, which speaks of things, to argue against emptiness of inherent existence and to say that things are true, because one's own schools accept the Buddha's path of dependent arising and say that all actions are impermanent. Third, this or, etc., four statements: It is unreasonable to say that this form or this feeling is true, because when examining whether they are true or not, they are not clearly seen as true. Second, it shows that accepting inherent existence transforms into dependence on others for extreme views, while speaking of no inherent existence does not transform into that dependence. First, there is the way other schools transform and the way one's own school transforms. First, whatever, etc., four statements: Other schools should transform into the freedom of extreme views such as permanence and annihilation, because they say that the self and the aggregates are permanent, not dependently imputed. Alternatively, some in one's own school should be robbed by extreme views such as permanence and impermanence, because they accept that a person is dependently imputed on the aggregates, but the mind is a self-characterized person, and they accept that the aggregates are self-characterized. Second, whatever, etc., four statements
་ལ། དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་རང་སྡེ་རྣམས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་ལྟའི་གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་བར་ཐལ། དངོས་པོ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཕྱིས་ཡོད་ན་རྟག་པ་དང་མེད་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། རང་བཞིན་མེད་པར་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་རྟོགས་པའི་གང་ཟག་ཆོས་ཅན། མཐར་ལྟའི་དབང་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའམ་མིན། ལོག་པ་གཏན་མེད་ཀྱང་མིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཆུའི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པར་བྱ་བྱེད་འཐད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ལམ་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལ། གང་གིས་འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྒྱུ། གང་ 15-4-9b འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་རྟེན་གྱི་གང་ཟག་གོ། དང་པོ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་བཤད་དོ། །དང་པོ་ལ། འཁོར་བར་འཇུག་ཚུལ། ལྡོག་ཚུལ། ལྡོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི། དངོས་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་གྱི་བློ་དེ་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་ན་ཆགས་སྡང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་རྣམ་སྨིན་དཀར་བ་དང་འདའ་བར་དཀའ་བ་འབྱུང་ལ་ཆགས་སྡང་ལ་བརྟེན་ནས་རྩོད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་སོགས་བཞི་ལ། རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་ན་མཐར་ལྟ་དང་ཉོན་མོངས་མ་ལུས་པར་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་བདེན་འཛིན་དེ་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་ལོག་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་མཐའ་དག་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་མཐོང་བས་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རང་བཞིན་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་དེ་ཉིད་མཁྱེན་པ་མཆོག་གིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ། ལོག་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཚུལ། དམིགས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཚུལ། བརྩེ་བར་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ། འཁོར་བར་འཇུག་ཚུལ་དང་། ལྡོག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། ལོག་སོགས་བཞི་ལ། བྱིས་པ་སོ་ 15-4-10a སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དངོས་པོ་ལ་བདག་གི་བར་འཛིན་ཆགས་སྐྱེ་ལ། འདོད་པ་དང་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ན། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩོད་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་འཕྲོས་ལ་སྦྱོར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གསུངས་པ་ལ་དགོས་པ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་པོ་ལ་བདེན་འཛིན་ལྡོག་ལ། དེ་ལོག་ན་འ
【現代漢語翻譯】 因此，聲稱事物存在的自宗派別，由於執持常斷二邊的極端觀點，會受到他力的支配。因為他們承諾事物真實存在。這是必然的，因為如果自性存在的事物後來存在，則變成常，如果不存在，則變成斷。第二點是關於『誰』等四句。有情，如果他理解到無自性而能成辦事業，那麼他不會受到極端觀點的支配。因為他理解到事物既非真實存在，也非完全不存在。這是必然的，因為他像水中月影一樣，理解到無自性而能成辦事業。關於進入輪迴的方式，包括：誰是進入和脫離輪迴的原因？誰是有情作為進入和脫離輪迴的所依？首先是簡要說明，然後是詳細解釋。首先，包括進入輪迴的方式、脫離輪迴的方式，以及依賴於什麼來識別脫離輪迴的原因。首先是關於事物等四句。執持事物為真實的念頭是進入輪迴的原因，因為如果它存在，就會產生貪嗔之因的極端執見，這種執見難以成熟和超越，並且依賴於貪嗔而產生爭論。第二點是關於『彼』等四句。如果完全瞭解無自性，那麼將捨棄所有的極端觀點和煩惱，因為執持事物為真實的念頭是所有極端執見的根源，通過無明邪見的強大力量，所有的煩惱都會止息。第三點是關於『誰』等四句。通過見到無自性、緣起的意義，將從輪迴中解脫，因為『凡是因緣所生，即非生；于彼無有生之自性』，如是，因緣所生之法，非自性所生，這是最勝智者所說的。詳細解釋包括：通過顛倒識而進入和脫離的方式，通過對境而進入和脫離的方式，以及所示現的慈悲的差別。首先，包括進入輪迴的方式和脫離輪迴的方式。首先是關於顛倒等四句。無知的凡夫眾生，由於執持事物為真實，將進入輪迴，因為通過執持事物為真實的力量，會對事物產生我執和貪著，如果對慾望和見解有貪著，那麼就會依賴於此而產生爭論。如果與前面的內容聯繫起來，那麼佛陀宣說緣起是有必要的，因為依賴於此，可以止息對事物的真實執著，如果止息了真實執著，那麼…… Therefore, the self-claimed schools that assert the existence of things are subject to the control of others due to holding extreme views of permanence and annihilation. Because they promise that things exist in reality. This is inevitable, because if something that exists by its own nature exists later, it becomes permanent, and if it does not exist, it becomes annihilated. The second point is about the four sentences such as 'who'. A sentient being, if he understands that without self-nature, he can accomplish actions, then he will not be subject to extreme views. Because he understands that things are neither truly existent nor completely non-existent. This is inevitable, because like the reflection of the moon in water, he understands that without self-nature, he can accomplish actions. Regarding the way to enter Saṃsāra, it includes: Who is the cause of entering and leaving Saṃsāra? Who is the sentient being as the basis for entering and leaving Saṃsāra? First is a brief explanation, then a detailed explanation. First, it includes the way to enter Saṃsāra, the way to leave Saṃsāra, and what to rely on to identify the cause of leaving Saṃsāra. First is about the four sentences such as things. The thought of holding things as real is the cause of entering Saṃsāra, because if it exists, it will produce extreme attachments that are the cause of hatred and attachment, which are difficult to mature and transcend, and disputes arise depending on hatred and attachment. The second point is about the four sentences such as 'that'. If one fully understands non-self-nature, then one will abandon all extreme views and afflictions, because the thought of holding things as real is the root of all extreme views, and through the power of ignorance and wrong views, all afflictions will cease. The third point is about the four sentences such as 'who'. By seeing the meaning of non-self-nature and dependent origination, one will be liberated from Saṃsāra, because 'Whatever arises from conditions is not born; there is no nature of birth in it', thus, things that arise from conditions are not born by their own nature, which is what the Supreme Knower said. The detailed explanation includes: the way to enter and leave through inverted consciousness, the way to enter and leave through objects, and the difference in compassion shown. First, it includes the way to enter Saṃsāra and the way to leave Saṃsāra. First is about the four sentences such as inversion. Ignorant ordinary beings, due to holding things as real, will enter Saṃsāra, because through the power of holding things as real, they will develop ego-attachment and attachment to things, and if there is attachment to desires and views, then disputes will arise depending on this. If it is connected with the previous content, then it is necessary for the Buddha to explain dependent origination, because depending on this, one can stop the real attachment to things, and if the real attachment is stopped, then...
【English Translation】 Therefore, the self-claimed schools that assert the existence of things are subject to the control of others due to holding extreme views of permanence and annihilation. Because they promise that things exist in reality. This is inevitable, because if something that exists by its own nature exists later, it becomes permanent, and if it does not exist, it becomes annihilated. The second point is about the 'who' etc. four sentences. A sentient being, if he understands that without self-nature, he can accomplish actions, then he will not be subject to extreme views. Because he understands that things are neither truly existent nor completely non-existent. This is inevitable, because like the reflection of the moon in water, he understands that without self-nature, he can accomplish actions. Regarding the way to enter Saṃsāra, it includes: Who is the cause of entering and leaving Saṃsāra? Who is the sentient being as the basis for entering and leaving Saṃsāra? First is a brief explanation, then a detailed explanation. First, it includes the way to enter Saṃsāra, the way to leave Saṃsāra, and what to rely on to identify the cause of leaving Saṃsāra. First is about the 'things' etc. four sentences. The thought of holding things as real is the cause of entering Saṃsāra, because if it exists, it will produce extreme attachments that are the cause of hatred and attachment, which are difficult to mature and transcend, and disputes arise depending on hatred and attachment. The second point is about the 'that' etc. four sentences. If one fully understands non-self-nature, then one will abandon all extreme views and afflictions, because the thought of holding things as real is the root of all extreme views, and through the power of ignorance and wrong views, all afflictions will cease. The third point is about the 'who' etc. four sentences. By seeing the meaning of non-self-nature and dependent origination, one will be liberated from Saṃsāra, because 'Whatever arises from conditions is not born; there is no nature of birth in it', thus, things that arise from conditions are not born by their own nature, which is what the Supreme Knower said. The detailed explanation includes: the way to enter and leave through inverted consciousness, the way to enter and leave through objects, and the difference in compassion shown. First, it includes the way to enter Saṃsāra and the way to leave Saṃsāra. First is about the 'inversion' etc. four sentences. Ignorant ordinary beings, due to holding things as real, will enter Saṃsāra, because through the power of holding things as real, they will develop ego-attachment and attachment to things, and if there is attachment to desires and views, then disputes will arise depending on this. If it is connected with the previous content, then it is necessary for the Buddha to explain dependent origination, because depending on this, one can stop the real attachment to things, and if the real attachment is stopped, then...
དོད་པ་དང་ད་ལྟ་བ་ལ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་སོགས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཆེ་སོགས་བཞི་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། རང་ཕྱོགས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རྩོད་པ་མི་མཛད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་དགག་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་མ་གཉིས་ལ། གཞན་ཕྱོགས་བཀག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ། རང་ཕྱོགས་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ལྡོག་ཚུལ་དང་། འཇུག་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་གྱིས་གཞན་དབང་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། མཚན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པའི་གནས་བདེན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གང་རུང་བ་དམིགས་པའི་བདེན་པ་རྙེད་ན། ཉོན་མོངས་པའི་སྦྲུལ་གྱི་གཞན་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲོས་ 15-4-10b འཁྱོགས་པར་འཁྲིད་པས་གཡོན་ཅན་ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གནས་སོགས་བཞི་ལ། ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་གང་ཡང་རུང་བའི་དམིགས་པར་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་དག་ལ་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཆགས་སྡང་མངོན་འགྱུར་བ་མེད་པའི་བར་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་གནས་པའི་སྐབས་དེར་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་མ་རིག་པའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ལ། བདེན་འཛིན་གྱིས་བཅིངས་པ་ལ་བརྩེ་བར་བྱ་བར་བསྟན། འཕགས་པ་རྣམས་དེ་ལས་ལོག་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱིས་སོགས་བཞི་ལ། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཆོས་ཅན། དངོས་སུ་ཡུལ་གྱི་གཟེ་བ་ལ་ཐོགས་ནས་འཁོར་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། བརྡ་ལ་མ་བྱང་བའི་བྱིས་པ་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་བྱད་བཞིན་དུ་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་སོགས་བཞི་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་བདེན་པར་འཛིན་པའི་དབང་གིས་འཁོར་བའི་འདམ་ལ་ཆགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གང་འཁོར་བར་འཇུག་པ་དང་། ལྡོག་པ་པོའི་རྟེན་ངོས་བཟུང་བ་ནི། བྱིས་སོགས་བརྒྱད་ལ། བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཆོས་ཅན། འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཁམས་ཀྱི་བྱིས་པ་རྣམས་འདོད་ 15-4-11a ཡོན་ལྔས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་མ་གཏོགས་པའི་བར་མ་འདོད་པ་ལས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཁམས་གོང་གི་བྱིས་པ་རྣམས་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་རྐང་པ་གཉིས་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ར
【現代漢語翻譯】 因為對過去和現在的事物執著等情況不會發生。第二種情況是，對於偉大等四種情況，偉大的聖者們，不會通過論證自性成立來爭辯，因為他們直接證悟了緣起，自性不生。對於后兩種情況，駁斥他方，自性不成立，因為自方成立，自性不成立。第二種情況是，返回的方式和進入的方式。第一種情況是，對於任何等四種情況，那些人，不會被煩惱的蛇所控制，因為他們直接證悟了名相執著的對境，沒有絲毫的真實存在。普遍地來說，如果對境是可愛或不可愛的事物，找到了真實的對境，就會被煩惱的蛇所控制。以彎曲的方式引導，所以被稱為狡猾者。第二種情況是，對於處所等四種情況，對於可愛或不可愛的任何對境，執著為真實存在的人，會產生貪著等煩惱，因為在貪嗔沒有顯現之間，即使處於感受舍受的狀態，也會被煩惱無明所控制。第三種情況是，顯示了被真實執著束縛的人應該被憐憫，顯示了聖者們與此相反。第一種情況是，對於孩童等四種情況，凡夫俗子，實際上因為執著于外境的粗糙而流轉輪迴，因為受到煩惱無明的控制，而執著事物為真實存在。例如，不熟悉文字的孩童，會將鏡子中的影像執著為真實的臉龐一樣。第二種情況是，對於自我等四種情況，偉大的聖者們，不會因為執著事物為真實存在而沉溺於輪迴的泥潭，因為他們直接證悟了一切事物都如影像般沒有自性。進入輪迴和從輪迴中解脫的所依被確定為：對於孩童等八種情況，凡夫俗子們，是進入輪迴的所依，因為欲界的孩童們，會對五種妙欲所攝的色產生貪著，除了沒有自性之外，不希望從貪著中解脫的上界孩童們，會對感受舍受產生貪著。然後是兩句偈頌，偉大的聖者們，是從輪迴中解脫的所依，因為直接證悟了色的自性是空性。
【English Translation】 Because attachment to past and present things and so on does not occur. The second case is that for the four cases of greatness, etc., the great noble ones do not argue by proving self-nature established, because they directly realize dependent origination, and self-nature is not born. For the latter two cases, refuting the other side, self-nature is not established, because one's own side is established, and self-nature is not established. The second case is the way of returning and the way of entering. The first case is that for any of the four cases, those people will not be controlled by the snake of afflictions, because they directly realize that the object of name-holding attachment does not have the slightest real existence. Generally speaking, if the object is a lovely or unlovely thing, and a real object is found, it will be controlled by the snake of afflictions. Guiding in a crooked way, so it is called a cunning person. The second case is that for the four cases of places, etc., those who attach to any object, lovely or unlovely, as real existence, will generate afflictions such as attachment, because even in the state of feeling neutral, between the manifestation of attachment and aversion, they will be controlled by the affliction of ignorance. The third case is that it shows that those who are bound by real attachment should be pitied, and it shows that the noble ones are the opposite of this. The first case is that for the four cases of children, etc., ordinary people actually transmigrate in samsara because they are attached to the roughness of external objects, because they are controlled by the affliction of ignorance, and they attach to things as real existence. For example, a child who is not familiar with writing will attach to the image in the mirror as a real face. The second case is that for the four cases of self, etc., the great noble ones will not be immersed in the mire of samsara because they attach to things as real existence, because they directly realize that all things are like images and have no self-nature. The basis for entering and departing from samsara is determined as: For the eight cases of children, etc., ordinary people are the basis for entering samsara, because the children of the desire realm will generate attachment to the form gathered by the five desires, and except for the absence of self-nature, the children of the upper realm who do not want to be liberated from attachment will generate attachment to the feeling of equanimity. Then there are two verses, the great noble ones are the basis for liberation from samsara, because they directly realize that the self-nature of form is emptiness.
ྟོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་གཅིག་ལ་འདོད་པའི་བྱིས་པ་རྣམས་འདོད་ཡོན་ལྔས་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་སྟེ། ཡུལ་དེ་དག་སྡུག་པར་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་གཅིག་ལ། ཁམས་གོང་གི་བྱིས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དེ་དག་ལ་ཆགས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ལ་མི་སྡུག་པར་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཐ་མ་གཉིས་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། དོན་བསྡུ་བ་ནི། གཞི་མཐའ་བྲལ་དུ་རྟོགས་པས་གྲོལ་བར་བསྟན། དགག་བྱ་མ་དམིགས་པས་གྲོལ་བར་བསྟན། དགག་པ་དམིགས་པས་གྲོལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ལོག་སོགས་བཞི་ལ། རང་བཞིན་མེད་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྒྲ་དོན་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ལོག་ཤེས་ཀྱིས་གདུང་ 15-4-11b བའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་རྣམས་མི་འབྱུང་སྟེ། དངོས་པོ་དངོས་མེད་རང་བཞིན་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གནས་སོགས་བཞི་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འཕགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་དང་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ནས་ཁམས་གོང་མ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། གནས་སམ་རྟེན་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། གནས་སམ་རྟེན།བདེན་པར་འཛིན་པ་ཡོད་ན། ཁ་ཅིག་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་དང་། ཁ་ཅིག་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ནས་ཁམས་གོང་གི་འདོད་ཡོན་དང་རྟེན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། ཉོན་མོངས་སྦྲུལ་གྱིས་དཀྲུགས་པའི་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་དོ་སྙམ་པའི་གཡོ་བའི་ཡིད་རྟོག་པ་དེ་གཡོ་བ་མེད་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་བརྩམས་པའི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི། དགེ་བ་སོགས་བཞི་ལ་ཐོབ་པར་ཤོག །གང་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ལ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་དང་མར་ལ་མར་བཞག་གི་ཚུལ་དུ་སླར་མི་ལྡང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཞུགས་པ་ཆོས་སྐུ་དང་། དེའི་དབང་གིས་འགྲོ་དོན་མཛད་པ་གཟུགས་སྐུ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡོད་ན། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་སུའོ། །དགེ་བ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ན། རིགས་ 15-4-12a པ་དྲུག་ཅུ་པ་བརྩམས་པའིའོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་གི་དོན་དུ་ན། སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱིའོ། །འདིར་འབད་པའི་དགེ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་རབས་ཀུན་ཏུ་དམ་པའི་ཆོས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་དང་། དོན་དེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་ཤོག །འདི་ནི་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པ་ཀུན་མཁྱེན་དར་མ་རིན་ཆེན་གྱིས་ཟིན་བྲིས་སུ་བཏབ་པའོ། །བཀྲ་ཤིས། 15-4-12b 618
目錄 རིགས་པ
【現代漢語翻譯】 爲了證悟。然後，對於那些貪戀世俗享樂的孩童來說，會生起對五妙欲所攝之色的執著，因為他們將這些事物執著為真實的快樂。 然後，對於那些更高界（指色界和無色界）的孩童來說，情況並非如此。他們不會對這些（五妙欲）產生執著，因為他們通過修習不凈觀，已經遠離了對它們的執著。 最後，對於聖者們來說，情況也並非如此。他們視一切事物如幻，從而超越痛苦，因為他們親證了色的自性是空性。 要義歸納：證悟基、道、果無別而得解脫；證悟無須破斥而得解脫；證悟需要破斥而得解脫。第一點：對於四種顛倒（常、樂、我、凈）等，親證無自性、緣起的意義，就不會產生被顛倒之識所困擾的煩惱過患，因為親證了事物有無自性。 第二點：對於四處住所等，偉大的聖者們不會對欲妙生起執著，也不會遠離欲妙而對上界生起執著，因為親證了住所或所依無自性。普遍來說，如果對住所或所依執著為真實，那麼有些人會對欲妙生起執著，有些人會遠離欲妙而對上界的欲妙和所依生起執著。 第三點：對於任何事物，它將超越被煩惱之蛇攪動的輪迴大海，因為親證了認為『無自性』的動搖之心識不再動搖，而是無自性。將此善行迴向菩提：愿一切善行皆得成就！ 何處以無自性之義，如水入水、油入油般安住不復返者，乃是法身；由其力用而利益眾生者，乃是色身。此二者之因緣為何？乃是福德與智慧之積聚。依於何善行？乃是著述《六十正理論》。為何目的而作？乃為一切眾生。 愿以此精勤之善，生生世世不離甚深緣起之正法，並能通達其義，如實修持。此乃一切智者所說，由一切智者達瑪仁欽記錄。吉祥！
【English Translation】 For the sake of realization. Then, for children who desire one thing, attachment arises to the form gathered by the five objects of desire, because they impute those objects as truly pleasurable. Then, for children of the higher realms (referring to the Form Realm and Formless Realm), it is not the case. They do not develop attachment to those (five objects of desire), because they have become detached from them through meditating on their unattractiveness. Finally, for the noble ones, it is not the case either. They see all phenomena as illusory, thereby transcending suffering, because they directly realize that the nature of form is emptiness. Summary of the meaning: It is taught that liberation is attained by realizing the ground, path, and fruition as inseparable; it is taught that liberation is attained by not aiming at what is to be refuted; it is taught that liberation is attained by aiming at what is to be refuted. The first point: For the four inversions (permanence, pleasure, self, purity), etc., those who directly realize the meaning of no self-nature and dependent arising will not experience the faults of afflictions tormented by inverted consciousness, because they directly realize that things have no self-nature. The second point: For the four abodes, etc., great noble ones will not develop attachment to desirable objects, nor will they become attached to the higher realms by detaching from those desirable objects, because they directly realize that the abode or basis has no self-nature. Generally speaking, if there is an attachment to the abode or basis as being true, then some will develop attachment to desirable objects, and some will detach from those desirable objects and develop attachment to the desirable objects and basis of the higher realms. The third point: For anything, it will cross the ocean of existence churned by the serpent of afflictions, because it directly realizes that the wavering mind that thinks 'no self-nature' is unwavering and without self-nature. Dedication of the merit of composing the third: May all virtues be attained! Where the meaning of no self-nature abides in a way that does not return, like water placed in water or oil placed in oil, that is the Dharmakaya; the Rupakaya is the one who benefits beings by its power. What are the causes of these two? They are the accumulation of merit and wisdom. Based on what virtue? It is based on the composition of the 'Sixty Stanzas on Reasoning'. For what purpose? It is for the sake of all beings. May we, through the virtue of this effort, never be separated from the profound Dharma of dependent arising in all lifetimes, and may we understand its meaning and practice it as it is. This was spoken by the omniscient one and recorded by the omniscient Dharma Rinchen. Auspicious!
་དྲུག་ཅུ་པའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་རྗེས་བཀོང་པ་བཞུགས་སོ།
【現代漢語翻譯】 《六十頌釋》宗喀巴大師言教，賈曹杰所著。 （此句說明這是對《六十頌》的註釋，由宗喀巴大師口述，其弟子賈曹杰記錄整理。）
【English Translation】 The notes on the 'Sixty Stanzas', as spoken by Je Tsongkhapa, composed by Gyaltsab Je. (This sentence indicates that this is a commentary on the 'Sixty Stanzas', dictated by Je Tsongkhapa and recorded and compiled by his disciple Gyaltsab Je.)